του Στράτου Σιμιτζή*
Η Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία με αφορμή τον θάνατο του Αφροαμερικανου Floyd από την υπερβολική άσκηση βίας της αστυνομίας αποφάσισε το γονάτισμα των ποδοσφαιριστών που ανήκουν στις ομάδες της δικαιοδοσίας της ως συμβολισμό εναντίον κάθε μορφής ρατσισμού.
Εδώ ανακύπτουν δύο ζητήματα.
Η Αγγλική Ομοσπονδία αναφέρεται στον ρατσισμό ως κοινωνικό φαινόμενο όπου κι αν εκδηλώνεται ή στο ποδόσφαιρο και τον χώρο του αθλητισμού ευρύτερα;
Αν ισχύει το πρώτο η πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας είναι αξιέπαινη και στο στόχο.
Όμως αν ισχύει το δεύτερο, τότε το γονάτισμα-συμβολισμός δεν είναι παρά ένα φιάσκο, μια φούσκα. Και εξηγούμεθα.
Στις περισσότερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Ευρώπης και πέραν αυτής η πλειονότητα των ποδοσφαιριστών προέρχονται από την Αφρική και άλλες ηπείρους. Όσον αφορά το μπάσκετ, το βόλεϊ και τον κλασικό αθλητισμό, εκεί οι έγχρωμοι αθλητές είναι περισσότεροι των Ευρωπαίων.
Κοντολογίς είναι επιεικώς κωμικόν να ομιλούμε για ρατσισμό στον αθλητισμό. Аν φυσικά εκεί στοχεύει η πρωτοβουλία της Αγγλικής Ομοσπονδίας. Μένει να αποσαφηνιστεί.
Ανευθυνότητα ή στην τρελλή;
Μια σκηνή σε κεντρικό καφέ= ζαχαροπλαστείο μας έβαλε σε σοβαρές σκέψεις.
Μετά από δύο χρόνια πανδημίας, τόσα κρούσματα και τόσους θανάτους, με τα ΜΜΕ να έχουν το ζήτημα του Covid 19 πρώτη είδηση, υπάρχουν πολίτες τόσο ανενημέρωτοι. Ή μήπως είναι αφελείς και το ρίχνουν στην τρελλή;
Δύο γυναίκες πελάτισσες μετά τον απαραίτητο έλεγχο των πιστοποιητικών εμβολιασμού κάθισαν στο τραπεζάκι τους και έδωσαν την παραγγελία τους. Μετά από λίγη ώρα εμφανίστηκε μια τρίτη γυναίκα, φίλη τους. Αυτή δεν κατέχει πιστοποιητικό και σωστά ο υπεύθυνος της απαγορεύει την είσοδο.
Και τότε αρχίζει ένας διάλογος… τρέλλας.
“Είναι φίλη μας, έχουμε έρθει από μακριά” και τα σχετικά από τις δύο φίλες.
“Δεν γίνεται. Τα μέτρα είναι σαφή και συγκεκριμένα και το πρόστιμο τσουχτερό” λέει ο υπεύθυνος.
“Τότε να καθίσουμε στα τραπεζάκια έξω” λέει η μια φίλη.
“Και έξω χρειάζεται πιστοποιητικό” της απαντάει ο υπεύθυνος.
Εκείνες έφυγαν και άφησαν φέσι τους δύο καφέδες.
Άραγε, μπορεί κάποιος λογικός να ερμηνεύσει αυτό το περιστατικό;
“Έχουμε έρθει από μακριά” λέει η γυναίκα.
Δηλαδή από εκεί που έρχονται δεν εφαρμόζονται τα μέτρα. Ακόμη, δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν έμαθαν. Όλοι οι πολίτες γι’ αυτό το μείζον κρίσιμο ζήτημα συζητούν.
Ανευθυνότητα, επιπολαιότητα ή κάτι άλλο; Και οι δύο γυναίκες είχαν πιστοποιητικό εμβολιασμού.
Φαντάσου να μην είχαν.
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του
Η ισχύς των νέων μέτρων πιστοποιητικό εντός και εκτός για κάθε καθισμένο, είναι βέβαιο πως θα υποχρεώσει αρκετούς να συνέλθουν από την … αφασία και μέχρι τώρα “άνεση” που ένιωθαν.
Κάτω απ’ αυτή την θεώρηση, δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαπιστώνουν πόσο στριμωγμένοι είναι να σπεύσουν, επιτέλους, να εμβολιαστούν. Έτσι για να απαλλαγούν από τον “βραχνά”.
Γιατί, τελικά είναι και ζήτημα στοιχειώδους αξιοπρέπειας όταν σου λένε δεν μπορείτε να καθίσετε εδώ και τα σχετικά. Είναι πλέον ώρα να αντιληφθούν οι “ζόρικοι” και “σκληροί” της άρνησης του εμβολιασμού πως πρέπει να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα.
Γι’ αυτό ή θα εμβολιαστούν ή θα τρέχουν κάθε τόσο να υποβάλλονται σε rapid test, μια και γι’ αυτούς δημιουργείται αδιέξοδο.
Κοντολογίς, η επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού και άνεση στο τραπεζάκι μέσα ή έξω ή τον καφέ ανά χείρας και στο παγκάκι.
Εκεί άραγε δεν θίγεται η αξιοπρέπεια;
*Ο Στράτος Σιμιτζής είναι Δημοσιογράφος και Συγγραφέας. Από τα βιβλιοπωλεία διατίθεται η νέα συλλογή διηγημάτων του με τίτλο: “Η αρχόντισσα του κάμπου”. Εκδόσεις “Μέθεξις”.
