Το ένα τρίτο όσων συμμετείχαν σε έρευνες ανάπτυξης εμβολίων κατά του κορωνοϊού αλλά είχαν εμβολιασθεί μόνο με αλατόνερο παραπονούνταν για πονοκέφαλο και κόπωση.

Ένα μέρος των παρενεργειών μετά τον εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού οφείλεται, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, στο φαινόμενο νοσίμπο, σύμφωνα με το οποίο κάποιος αισθάνεται παρενέργειες, όπως ναυτία και κόπωση, μετά από χορήγηση εικονικής θεραπείας χωρίς δραστική ουσία. Οι επιστήμονες Γιούλια Χάας, Σάρα Μπαλού και Φριντερίκε Μπέντερ από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Πανεπιστημίου Philipps της πόλης Μάρμπουργκ, σημειώνουν στη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της έρευνας στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Medical Association (JAMA), ότι το 76% των εμβολιασμένων στη πρώτη δόση και το 52% μετά τη δεύτερη ανέφεραν παρενέργειες που, βάσει του μαθηματικού μοντέλου που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές, οφείλονται στο φαινόμενο νοσίμπο.

Το φαινόμενο πλασίμπο είναι γνωστότερο στο ευρύ κοινό από το φαινόμενο νοσίμπο. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν ότι οι προσδοκίες για αποθεραπεία ενισχύουν συχνά την επίδραση ενός εικονικού παρασκευάσματος. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει στο φαινόμενο νοσίμπο όπου αρκεί και μόνο η προσδοκία για αρνητικές παρενέργειες, όπως πχ. πόνοι, για να εμφανιστούν στο σώμα.

Το 35,2% όσων εμβολιάστηκαν με αλατόνερο ανέφεραν πονοκέφαλο και υπνηλία

Αναφέρουν παρενέργειες κι ας εμβολιάστηκαν με αλατόνερο

Οι επιστήμονες από το αμερικανικό και το γερμανικό Πανεπιστήμιο εξέτασαν από κοινού 12 έρευνες με συνολικά 45.380 εμβολιασμένους από 16 ετών και πάνω. Από αυτούς 22.578 έλαβαν ένα εικονικό φάρμακο.

Μετά την πρώτη δόση το 35,2% των ανθρώπων που έλαβαν εμβόλιο-πλασίμπο (αλατόνερο) έκαναν λόγο για συστημικές παρενέργειες, δηλαδή πονοκέφαλο και υπνηλία. Το 16% ανέφερε λεγόμενες τοπικές παρενέργειες, στην περιοχή της ένεσης, όπως για παράδειγμα πιασμένο χέρι, πρήξιμο, φλεγμονή στο σημείο του εμβολιασμού.

Σε αντίθεση οι παρενέργειες σε όσους έκαναν πράγματι εμβόλιο είναι πολύ περισσότερες. Το 46,3% έκαναν λόγο για συστημικές παρενέργειες μετά την πρώτη δόση και το 66,77% για τοπικές παρενέργειες. Μετά τη δεύτερη δόση τα ποσοστά αυξήθηκαν σε 61,4% συστημικές παρενέργειες και 72,8% τοπικές.

Πλασίμπο και νοσίμπο έχουν μετρήσιμα συμπτώματα

Η προσδοκία για αποθεραπεία ενισχύει την επίδραση του πλασίμπο

Τι επιρροή έχει ωστόσο το φαινόμενο νοσίμπο σε όσους έκαναν όντως εμβόλιο; Είναι εφικτός ο υπολογισμός ενός θεωρητικού ποσοστού παρενεργειών νοσίμπο στο σύνολο των παρενεργειών σε εμβολιασμένους; Ναι, απαντούν οι επιστήμονες. Υπολόγισαν το ποσοστό των παρενεργειών που σχετίζονταν με παρενέργειες νοσίμπο σε μη εμβολιασμένους και το μετέφεραν σε εμβολιασμένους. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: Ακόμα και σε εκείνους που έλαβαν πραγματικό εμβόλιο η πλειονότητα των παρενεργειών σχετίζονταν με παρενέργειες νοσίμπο.

Η έρευνα δείχνει ότι οι προσδοκίες όσων εμβολιάζονται επηρεάζουν σημαντικά την πρόσληψη πιθανών παρενεργειών. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι παρενέργειες που βιώνουν οι εμβολιασμένοι είναι προϊόν αυθυποβολής. Διότι τα φαινόμενα πλασίμπο και νοσίμπο έχουν αντικειμενικά και μετρήσιμα συμπτώματα.

Φάμπιαν Σμιτ, dpa

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

DW

Συγκλονίζουν οι αποκαλύψεις για εκατοντάδες κρούσματα παιδεραστίας στην Καθολική Εκκλησία του Μονάχου. Στο στόχαστρο και ο πρώην Πάπας Βενέδικτος.«Επέδειξε εσφαλμένη συμπεριφορά».

Σαν βόμβα στα θεμέλια της Καθολικής Εκκλησίας έσκασε η δημοσίευση πραγματογνωμοσύνης του έγκυρου και ανεξάρτητου δικηγορικού γραφείου Westpfahl Spilker Wastl του Μονάχου για κρούσματα παιδεραστίας ιερέων στην Αρχιεπισκοπή Μονάχου και Φράισινγκ από το 1945 μέχρι το 2019. 1900 σελίδες ντροπής που βγάζουν στο φως τα «απόβλητα» της δράσης πάνω από 235 ιερέων που κρυμμένοι πίσω από τα ράσα τους κακοποιούσαν σεξουαλικά παιδιά και εφήβους. Το συγκλονιστικό είναι ότι από το 1977 μέχρι το 1982 αρχιεπίσκοπος Μονάχου ήταν ο Γιόζεφ Ράτσινγκερ, αργότερα Πάπας Βενέδικτος ο 16ος.

Η «αμαρτωλή» περίπτωση του ιερέα Χ.

“Γνώριζε, αλλά δεν ενήργησε ο μετέπειτα Πάπας Βενέδικτος”

Σε δηλώσεις του μετά τη δημοσίευση της πραγματογνωμοσύνης ο υπερήλικας πρώην Πάπας δια του εκπροσώπου του είπε ότι προσεύχεται για τα θύματα. Ίχνος προσωπικών τύψεων, μετάνοιας, ταπεινότητας. Κι όμως. Τα στοιχεία σε βάρος του είναι ακλόνητα. Οι πραγματογνώμονες αναφέρουν ότι σε 4 περιπτώσεις κακοποίησης ανηλίκων γνώριζε, αλλά τις αγνόησε. Κυρίως στην περίπτωση του ιερέα Χ. Όταν εργάζονταν στην επισκοπή του Έσεν ανάγκασε έναν 11χρονο σε στοματικό σεξ. Προηγουμένως, στην επισκοπή του Μπότροπ, αυνανίστηκε σε πάρκο μπροστά σε παιδιά. Μετά από καταγγελίες γονέων για άλλες παρόμοιες πράξεις μετατέθηκε στο Μόναχο, όταν ο πρώην Πάπας ήταν αρχιεπίσκοπος.

Ο Γιόζεφ Ράτσινγκερ διαψεύδει ότι συμμετείχε σε συνάντηση στις 15 Ιανουαρίου του 1980, που τέθηκε ως θέμα η δράση του ιερέα Χ. Όμως από τα πρακτικά προκύπτει ότι ήταν παρών. Και όχι μόνο αυτό. Στα ίδια πρακτικά ο Ράτσινγκερ πλέκει το εγκώμιό του ως «ταλαντούχου ανθρώπου που μπορεί να δραστηριοποιηθεί σε πολλούς τομείς». Αλλά πώς είναι δυνατόν ένας «ταλαντούχος άνθρωπος» να μετατέθηκε στο Μόναχο για να κάνει ψυχοθεραπεία και να «θεραπευτεί»;  Στην καθολική εκκλησία της δεκαετίας του 80 επικρατούσε η άποψη ότι η παιδεραστία είναι ιάσιμη ασθένεια.

Ο Ματίας Κάτς, ιδρυτής της πρωτοβουλίας θυμάτων «Eckiger Tisch» δείχνει ανακουφισμένος. «Αυτό το οικοδόμημα από ψέματα που χτίστηκε γύρω από τον Πάπα Βενέδικτο επιτέλους κατέρρευσε παταγωδώς εδώ στο Μόναχο. Θα πρέπει να πούμε δυστυχώς ότι ο Ράτσιγκερ, ο Πάπας Βενέδικτος ήταν συνυπεύθυνος για πολλές περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης. Ωστόσο η θέληση να κρατηθεί η πρόσοψη αυτού του οικοδομήματος συνεχίζει να είναι μεγάλη. Αλλά ο καθένας που έζησε αυτήν την ημέρα πρέπει να αναγνωρίσει ότι αυτό το σύστημα έχει έρθει στο τέλος του. Πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε σκέψεις τι θα ακολουθήσει και τι συνέχεια θα δοθεί».

Και ο νυν καρδινάλιος Μαρξ στο στόχαστρο της έκθεσης

Κατηγορίες και για τον εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπο Μονάχου

Συγκλονιστικά στοιχεία από τους πραγματογνώμονες

Το ότι το πρόβλημα παιδεραστίας στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας είναι συστημικό φαίνεται και από σειρά ερευνών που έγιναν για το ίδιο θέμα σε άλλες επισκοπές, όπως της Κολωνίας, του Άαχεν και Χιλντεσχάιμ και έχουν προκαλέσει οργή. Στην πραγματογνωμοσύνη συμπεριλαμβάνονται. Στο στόχαστρο όμως βρίσκεται και ο νυν αρχιεπίσκοπος Μονάχου Καρδινάλιος Ράινχαρντ Μαρξ. Μία ώρα μετά τη δημοσίευση της πραγματογνωμοσύνης έκανε μια λακωνική δήλωση.

 «Όπως έχω πει και στο παρελθόν ως Αρχιεπίσκοπος Μονάχου και Φράισινγκ αισθάνομαι συνυπεύθυνος για την εκκλησία ως θεσμό των τελευταίων δεκαετιών. Γι αυτό τον λόγο ως εν ενεργεία Αρχιεπίσκοπος από αυτήν την θέση και εξ ονόματος της επισκοπής ζητώ συγγνώμη για τα δεινά που υπέστησαν οι άνθρωποι στο εκκλησιαστικό περιβάλλον τις περασμένες δεκαετίες. Η αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης δεν μπορεί να διαχωριστεί από το μονοπάτι της μεταρρύθμισης της εκκλησίας. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε γι αυτό μαζί».

Πριν την συνέντευξη τύπου των πραγματογνωμόνων ο Καρδινάλιος Μαρξ είπε ότι θα διαβάσει την έκθεση και θα τοποθετηθεί την επόμενη εβδομάδα. Παρά το ότι προσεκλήθη στην παρουσίαση, αποφάσισε να μην παραστεί. «Δυστυχώς» τόνισε με νόημα η δικηγόρος Μάριον Βέστφαλ, επικεφαλής του δικηγορικού γραφείου. «Όχι για μας, αλλά για τα εκατοντάδες θύματα».

ΕιρήνηΑναστασοπούλου/AP/Spiegel/ΚΝΑ/Afp

DW

Ο Εμανουέλ Μακρόν στο Στρασβούργο, την περασμένη Τετάρτη. (Gonzalo Fuentes/Reuters)

Του Jean Quatremer, ευρωπαϊκού ανταποκριτή της εφημερίδας Libération, 19 Ιανουαρίου 2022

Μετάφραση : Αλκης Καλλιαντζίδης

Ενώπιον των ευρωβουλευτών, ο Γάλλος αρχηγός του κράτους διευκρίνισε τους στρατηγικούς προσανατολισμούς της γαλλικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, θα ήθελε η ΕΕ να υιοθετήσει ένα κοινό δόγμα εξωτερικής πολιτικής που να καθιστά δυνατή την πρόβλεψη κρίσεων.

«Αντιμετωπίζοντας την επιστροφή της τραγωδίας στην ιστορία, η Ευρώπη πρέπει να οπλιστεί όχι από δυσπιστία απέναντι σε άλλες δυνάμεις, όχι, αλλά για να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της σε αυτόν τον κόσμο της βίας, ώστε να μην υποστεί την επιλογή των άλλων, για να είμαστε ελεύθεροι», υποστήριξε ο Εμανουέλ Μακρόν ενώπιον των ευρωβουλευτών. Αυτό το «τραγικό» είναι η «γεωπολιτική αταξία», η «τρομοκρατική απειλή», οι «κυβερνο-επιθέσεις» και η «παράνομη μετανάστευση». Ο αρχηγός του γαλλικού κράτους γνωρίζει ότι θα χρειαστούν περισσότερο από έξι μήνες προεδρίας για να ανταποκριθεί σε αυτές τις προκλήσεις που απειλούν την «υπόσχεση της ειρήνης» της κοινοτικής οικοδόμησης, αλλά μίλησε περισσότερο για την πτυχή της ασφάλειας ως πρόεδρος της πρώτης (αν όχι της μόνης) στρατιωτικής και διπλωματικής δύναμης της Ένωσης, μετά το Brexit.

Μια μεγαλύτερη ενεργειακή ανεξαρτησία

Για να γίνει μια «Ευρωπαϊκή δύναμη του μέλλοντος», ικανής να επηρεάσει «την ασφάλεια του περιβάλλοντός μας», εξήγησε ο Μακρόν, είναι προφανώς απαραίτητο να υπάρχει ένα κοινό δόγμα εξωτερικής πολιτικής που να καθιστά δυνατή την πρόβλεψη κρίσεων, αντί να αντιδρά εκ των υστέρων». Ως εκ τούτου, η Ένωση θα εξοπλιστεί με μια «στρατηγική πυξίδα», δηλαδή ένα κοινό πλέγμα ανάλυσης των κύριων απειλών. Τούτο φαίνεται λίγο, αλλά είναι θεμελιώδες : βασισμένη σε ένα ειρηνευτικό Σχέδιο, η Ευρώπη, ως συλλογικότητα, εξακολουθεί να δυσκολεύεται να φανταστεί ότι έχει εχθρούς που θέλουν την εξαφάνισή της, ακόμα κι αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ έχουν κάνει πολλά για να τη βγάλουν από την παιδική της ηλικία. Για να δώσει αξιοπιστία σε αυτήν την εξωτερική πολιτική, χρειάζεται επίσης μια ένοπλη πτέρυγα, εξ ου και η ανάγκη να της παρασχεθεί μια «αυθεντική στρατηγική όσον αφορά τη βιομηχανία, την άμυνα και την τεχνολογική ανεξαρτησία χωρίς την οποία αυτή η Ευρώπη της άμυνας δεν μπορεί να έχει νόημα ούτε πραγματικότητα». Αυτή η «ευρωπαϊκή κυριαρχία» περνάει τέλος από μια μεγαλύτερη ενεργειακή ανεξαρτησία προκειμένου να καταστήσει την Ένωση λιγότερο εξαρτημένη από το ρωσικό αέριο.

Ο Εμανουέλ Μακρόν κάλεσε επίσης την Ένωση να «χτίσει μια τάξη συλλογικής ασφάλειας στην ήπειρό μας» τη στιγμή που η Ρωσία προσπαθεί, μέσα από την στρατιωτική απειλή στα σύνορα της Ουκρανίας, να την επιβάλει στους Ευρωπαίους, διαπραγματευόμενος μόνο με τους Αμερικανούς, όπως κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Για τον Γάλλο Πρόεδρο, αυτό είναι απαράδεκτο : η Ευρώπη πρέπει να ακούγεται «στο ζήτημα των στρατηγικών εξοπλισμών, του ελέγχου των συμβατικών εξοπλισμών, της διαφάνειας των στρατιωτικών δραστηριοτήτων και του σεβασμού της κυριαρχίας όλων των ευρωπαϊκών κρατών, όποια κι αν είναι η ιστορία τους». Αυτή η «νέα τάξη ασφάλειας και σταθερότητας» πρέπει πρώτα να οικοδομηθεί μεταξύ των Ευρωπαίων «τις επόμενες εβδομάδες», μετά «να συμφωνηθεί με τους συμμάχους μας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ», προτού «την προτείνει για διαπραγμάτευση με τη Ρωσία». Ο διάλογος με τη Μόσχα «δεν είναι μια επιλογή», διότι «η ιστορία και η γεωγραφία μας είναι πεισματάρες», είπε για χώρες όπως η Πολωνία που πάντα έκαναν τα πάντα για να τον αποτρέψουν.

Το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί πλέον έναν αποσταθεροποιητικό παράγοντα

Όσον αφορά το κεφάλαιο της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης, εκτός από την ανάγκη ταχείας ενσωμάτωσης των Δυτικών Βαλκανίων (αλλά μόνο μετά από μια μεταρρύθμιση των κοινοτικών θεσμών), ο Εμμανουέλ Μακρόν επιχείρησε να προσεγγίσει, ακόμη, και πριν από τη Ρωσία, το πρόβλημα του Ηνωμένου Βασιλείου που αποτελεί πλέον έναν αποσταθεροποιητικό παράγοντα στα δυτικά της σύνορα. Οι δύο ακτές της Μάγχης «πρέπει να ξαναβρούν τον δρόμο της εμπιστοσύνης», κάτι που περνάει μέσα από μια δέσμευση «καλής πίστης» από τη βρετανική κυβέρνηση να σεβαστεί τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί «είτε πρόκειται για το πρωτόκολλο για τη Βόρεια Ιρλανδία είτε για τα δικαιώματα των ψαράδων μας»: «Αυτή είναι η προϋπόθεση για να μπορέσουμε να παραμείνουμε φίλοι». Μίλησε επίσης για την κατάσταση στο Καλαί : «δεν μπορούμε να διευθετήσουμε αυτό το θέμα τελικά στο βάθος του, αν δεν αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης του θέματος της μετανάστευσης από τη βρετανική πλευρά». Για τον Μακρόν, «ο γείτονάς μας παραμένει σε μια προσέγγιση των αρχών της δεκαετίας του 1980 που συνίσταται στην αποδεκτή παράνομη μετανάστευση εργασίας». Πάνω απ’ όλα «δεν έχει οργανώσει επαρκώς σταθερά, νόμιμα μέσα αιτήματος ασύλου», κάτι που αναγκάζει τους πρόσφυγες να επιχειρήσουν τη θαλάσσια διέλευση με αυτοσχέδιες βάρκες…

Jean Quatremer

Ανδρέας Θεοφάνους*

Παρά το γεγονός ότι είναι σχετικά νωρίς η συζήτηση για τις προεδρικές εκλογές έχει αρχίσει προ πολλού.  Όμως ενώ οι αναφορές και τα σχόλια επικεντρώνονται σε ονόματα, αυτών που έχουν εξαγγείλει την υποψηφιότητά τους καθώς και άλλων πιθανών υποψηφίων, δεν γίνεται η απαραίτητη συζήτηση για τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν στα διάφορα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες.

Αναμφίβολα, για κάθε υποψήφιο που επιθυμεί να διεκδικήσει το κορυφαίο πολιτειακό αξίωμα, η ηγετική προσωπικότητα, η αυτοπεποίθηση, η αξιοπιστία, οι γνώσεις σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων όπως το Κυπριακό, την οικονομία και τη διεθνή πολιτική, η εντιμότητα καθώς και η δυνατότητα να ανταπεξέλθει με επιτυχία σε ένα δύσκολο εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον είναι απαραίτητα στοιχεία. Ταυτόχρονα όμως προτεραιότητα πρέπει να είναι ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης διά του οποίου η χώρα να διεκδικήσει ασφάλεια, σταθερότητα, ευημερία, δημιουργία συνθηκών για διάσπαση του αδιεξόδου στο Κυπριακό και τελικά μια βιώσιμη διευθέτηση.

Σε σχέση με το Κυπριακό υπογραμμίζεται ότι η πολιτική που έχει ακολουθηθεί μέχρι σήμερα δεν έχει οδηγήσει στα επιθυμητά αποτελέσματα.  Επειδή τα δεδομένα στη σημερινή συγκυρία είναι εξαιρετικά δύσκολα η σωστή διαχείριση του Κυπριακού καθίσταται επιβεβλημένη. Επιπρόσθετα, είναι προφανές ότι πρέπει να υπάρξουν νέες προσεγγίσεις.  Επί τούτου έχω ήδη καταθέσει την πρόταση για πρόταξη των κατευθυντήριων γραμμών για μια ομοσπονδιακή λύση καθώς και την υιοθέτηση μιας πολιτικής για μια εξελικτική διαδικασία.  Είναι επίσης απαραίτητο να υπάρξει και ένα κοινό ελληνοκυπριακό αφήγημα.  Για τα ζητήματα αυτά επιβάλλεται μια γόνιμη και δημιουργική συζήτηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Και ο κάθε υποψήφιος πρέπει να επεξηγήσει τις θέσεις του με σαφήνεια.

Ζωτικής σημασίας είναι η οικονομική πολιτική που θα ακολουθηθεί.  Η Κύπρος απαραιτήτως χρειάζεται ένα νέο οικονομικό υπόδειγμα το οποίο να δημιουργεί νέες θέσεις απασχόλησης και να προωθεί την ανοδική κοινωνική κινητικότητα.  Πέραν τούτου, είναι σημαντικό να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις, η επιχειρηματικότητα και να αντιμετωπισθεί η ανισότητα.  Οι θεσμοί και οι υποδομές της χώρας πρέπει επίσης να είναι σε ετοιμότητα και σε θέση να λειτουργήσουν αποτελεσματικά με στόχο την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του Ταμείου Ανασυγκρότησης της ΕΕ καθώς και για την απορροφητικότητα ευρωπαϊκών κονδυλίων.  Είναι επίσης σημαντικό να επέλθει ο αναγκαίος εξορθολογισμός των δημοσίων δαπανών σε όλα τα επίπεδα.  Στα πλαίσια αυτά είναι σημαντική η επαναξιολόγηση, μεταξύ άλλων, του συστήματος συντάξεων, των δαπανών για την υγιεία, την παιδεία και την έρευνα.  Είναι επίσης καθοριστικής σημασίας να συνεχισθεί η προσπάθεια για να καταστεί η Κύπρος περιφερειακό ιατρικό και ακαδημαϊκό κέντρο. Με το ίδιο σκεπτικό θα πρέπει να επιστρατευθούν συνέργειες ούτως ώστε η Κύπρος να μετατραπεί επίσης και σε ένα περιφερειακό οικονομικό κέντρο με την ευρεία έννοια του όρου.  Τέλος, υπογραμμίζεται η ανάγκη για την καλύτερη δυνατή διαχείριση της πανδημίας καθώς και της διαφύλαξης της κοινωνικής συνοχής και των ατομικών ελευθεριών.

Σημειώνεται επίσης ότι η Κύπρος θα πρέπει να προχωρήσει με τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν οι υφιστάμενες τάσεις διεθνώς σε σχέση με τις τεχνολογικές αλλαγές και την πράσινη ανάπτυξη.

Η πολιτεία θα πρέπει να δει με τη δέουσα προσοχή αλλά και με στοργή τα ζητήματα που αντιμετωπίζει η νέα γενιά η οποία επηρεάστηκε πολύ περισσότερο από την οικονομική κρίση και την πανδημία.  Το επίπεδο των μισθών και το στεγαστικό είναι μεταξύ των ζητημάτων που είναι άμεσα συνδεδεμένα και με τη δημογραφική πρόκληση η οποία πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για τη νέα διακυβέρνηση.

Είναι επίσης απαραίτητο να αντιμετωπισθεί η διαφθορά, η διαπλοκή, και το πελατειακό κράτος.  Μόνο έτσι θα αποκατασταθούν η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς και το κράτος.  Η δράση αυτή είναι απαραίτητη και για την εικόνα της Κύπρου στην ΕΕ αλλά και διεθνώς. Για την υλοποίηση του στόχου αυτού δεν αρκούν οι νομικές ρυθμίσεις. Είναι επίσης θέμα νοοτροπίας καθώς και πολιτικής βούλησης.

Καθοριστικής σημασίας είναι μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική η οποία θα κινείται στα πλαίσια ενός διεκδικητικού πραγματισμού.  Με το ίδιο σκεπτικό τονίζεται ότι η ενεργειακή πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν όλα τα συναφή τεχνολογικά και οικονομικά δεδομένα.  Επιπρόσθετα, παρά το μικρό της μέγεθος η χώρα μας καλείται να έχει μια δημιουργική εμπλοκή στη συζήτηση για το μέλλον της ΕΕ.  Επί τούτου ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στην προσπάθεια για διαφοροποίηση των όρων και κανόνων του Σύμφωνου Σταθερότητας.

Ομολογουμένως οι προεδρικές εκλογές του 2023 θα διεξαχθούν σε ένα δύσκολο περιβάλλον καθώς και σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας.  Οι πολίτες απεύχονται την κλιμάκωση των αντιπαραθέσεων καθώς και την εμβάθυνση ενός κλίματος διχασμού. Αντίθετα επιθυμούν να έχουν ενώπιον τους προοπτική και ελπίδα για το αύριο.  Είναι γι’ αυτό που η αναζήτηση πυξίδας και οράματος για το 2023 είναι επιβεβλημένη.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Η Λααλέ Άλατλη (Lâle Alatlı), Τουρκάλα μεταφράστρια, διερμηνέας, ποιήτρια, που ζει και εργάζεται στη Σαλονίκη, μιλά στην εκπομπή Πρίσμα του  δημοσιογράφου Παντελή Σαββίδη (19.1.2022). Δείτε το βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=82M32GxK5ws

Η Λααλέ Άλατλη (Lâle Alatlı) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1976. Από το 2006 ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών και Αναστηλώσεων της Φλωρεντίας και στο τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών (ειδίκευση στην Τουρκική Γλώσσα, Φιλολογία και Πολιτισμό) του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

Πέραν της μητρικής της γλώσσας, η οποία είναι η τουρκική, και των ελληνικών, γνωρίζει άπταιστα ιταλικά, αγγλικά και πολύ καλά γαλλικά. Η επαγγελματική της εμπειρία και σταδιοδρομία είναι άξια ειδικής μνείας, σε ό,τι αφορά τόσο στη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας, όσο και στη μετάφραση βιβλίων, ιστοσελίδων και διαφόρων ειδών κειμένων (επίσημων και μη), στη διερμηνεία αλλά και τον υποτιτλισμό. Πιο συγκεκριμένα έχει διατελέσει διερμηνέας του πρωθυπουργού της Ελλάδας και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα, ενώ συνεργάζεται με φορείς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Ερυθρός Σταυρός, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και κατά καιρούς με πολλούς γνωστούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες. Είναι μεταφράστρια βιβλίων από τα ελληνικά στα τουρκικά. Συνεργάζεται με το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, γνωστούς Κύπριους λογοτέχνες και εκδοτικούς οίκους της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Διδάσκει την τουρκική γλώσσα για περισσότερα από 10 χρόνια. Είναι από το 2009 επίσημη εξετάστρια της τουρκικής και της ιταλικής γλώσσας στις εξετάσεις για την Κρατική Πιστοποίηση Γλωσσομάθειας του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, καθώς και μέλος της ΠΕΜ (Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών).

Επιπλέον, ασχολείται με τον εθελοντισμό και είναι μέλος των Οργανώσεων GREENPEACE, WWF, HAYTAP, ΔΑΦΝΗ-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ κ.ά., των οποίων οι δράσεις σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, την εξάλειψη των κοινωνικών αδικιών και ανισοτήτων (π.χ. του ρατσισμού και της βίας σε κάθε εκδοχή της), τα δικαιώματα των ζώων και την οικολογία. https://lalealatli.com/el/i-lale-alatli/