Αρχική Blog Σελίδα 2085

Αβραμόπουλος για Βόρεια Μακεδονία: η Ελλάδα έπρεπε να ασκήσει βέτο για ΕΕ και ΝΑΤΟ 

0

Μιλώντας στον ΑΝΤ1 εκτίμησε ότι υπήρχαν λάθη στην Συμφωνία των Πρεσπών. Τι είπε για την ενεργειακή κρίση και γιατί προέβλεψε πως οι τιμές δεν θα μειωθούν. Οι αναφορές στην Τουρκία, τα Rafale και τις εκλογές.

 «Βασικός όρος για τις εξωτερικές μας σχέσεις είναι η αυτοπεποίθηση και αυτό το τελευταίο διάστημα έχει ενισχυθεί στην Ελλάδα. Δυστυχώς είναι άλλο πράγμα οι ελληνοτουρκικές και άλλο οι ευρωτουρκικές σχέσεις. Η Ευρώπη δεν έχει υιοθετήσει ακόμη κοινή εξωτερική και αμυντική γραμμή. Ρητορικά ακούγονται πολλά καλά και η ΕΕ είναι στο πλευρό της Ελλάδας, όμως πρακτικά κάθε κράτος έχει την πολιτική του και σε πολλές περιπτώσεις ακυρώνει την ρητορική αυτή», είπε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, μιλώντας στον ΑΝΤ1 και στην εκπομπή «Πρωινοί Τύποι».

Όπως επεσήμανε, είναι σημαντικό για την Ελλάδα ό,τι παράλληλα με την ενίσχυση της σε εξοπλισμούς, τείνει και χείρα για διάλογο με την Τουρκία, σημειώνοντας πως «οι πολεμοχαρείς φωνές από τις δύο πλευρές μόνο κακό κάνουν».

«Η στρατηγική της Ελλάδας οφείλει να στοχεύει στο πως θα αναδείξει τον σταθερό, γεωπολιτικό ρόλο της χώρας μας, καθώς είναι στο σταυροδρόμι εξελίξεων σε χώρους όπου υπάρχουν πολλά συμφέροντα, ενδεικτικά στην ανατολική Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και στην ανατολική Ευρώπη», υπογράμμισε ο πρώην Επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για την Συμφωνία των Πρεσπών

Ερωτηθείς για την Συμφωνία των Πρεσπών, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος σημείωσε πως «έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος συνεννόησης με την γειτονική χώρα, διότι το τελευταίο διάστημα παρατηρείται στα Βαλκάνια μια αλλαγή συσχετισμών, καθώς επιχειρείται να σταματήσει η επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή, γι΄ αυτό και η Ευρώπη και οι ΗΠΑ πίεζαν για να δοθεί λύση».

«Δεν έπρεπε σε τίποτα εμείς να αποδεχθούμε την γλώσσα και την εθνότητα. Αυτό που κάνουν οι Βούλγαροι να βάζουν εμπόδια για να μπει η βόρεια Μακεδονία στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, έπρεπε να το είχαμε κάνει εμείς. Δεν έγινε αυτό και σήμερα υπάρχει μια εκκρεμότητα. Το θέμα είναι: μπορεί να αλλάξει αυτό;. Δεν μπορεί να αλλάξει και ο κ. Μητσοτάκης το είπε πολύ σωστά ό.τι “είμαστε δεσμευμένοι με την Συμφωνία αυτή”», όπως επεσήμανε.

Ακόμη, ο κ. Αβραμόπουλος για την ενεργειακή κρίση και τις ανατιμήσεις, εκτίμησε πως «η κρίση που γονατίζει τα νοικοκυριά θα έχει βάθος και είναι δύσκολο να υποχωρήσει και να παρθούν πίσω οι ανατιμήσεις σε όλη την Ευρώπη», ενώ ως προέκταση της συζήτησης αυτής είπε πως κατά την γνώμη του «δεν θα γίνει η εισβολή στην Ουκρανία. Η Ρωσία δοκιμάζει τις αντοχές όλων».

Ακόμη, ο πολύπειρος πολιτικός επεσήμανε ότι «τα Rafale ήταν αναγκαία για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας», αλλά και σε ότι αφορά το πολιτικό σκηνικό πως δεν υπάρχει κουλτούρα συννενόησης ούτε συχνά προτάσσεται το εθνικό από το πολιτικό συμφέρον, σημειώνοντας πως και «η εκλογολογία κάνει κακό στην πολιτική ατμόσφαιρα».

https://ant1news.gr/Politics/article/626476/abramopoylos-gia-boreia-makedonia-i-ellada-eprepe-na-askisei-beto-gia-ee-kai-nato-binteo-

Αυστραλιανό Open: Απειλές από τους αντιπάλους καταγγέλλει ο Νίκ Κύργιος!

0

Ο Αυστραλός τενίστας μαζί με τον Θανάση Κοκκινάκη απέκλεισαν στο διπλό τους κορυφαίους Κροάτες Νίκολα Μέτκιτς και Μάτε Πάβιτς και εν συνεχεία όπως καταγγέλει δημόσια ο προπονητής και ο γυμναστής τους τον απείλησαν στα αποδυτήρια. «Απλά σας ενημερώνω, πως χθες ο προπονητής και ο γυμναστής των αντιπάλων μου στο διπλό με απείλησε και με κάλεσε να παίξουμε ξύλο στο γυμναστήριο των παικτών. Το τένις είναι πολύ σοφτ άθλημα. Όλα αυτά, επειδή κουνήθηκα και ο Θανάσης Κοκκινάκης τους πέτυχε με μια μπάλα», έγραψε στο Twitter ο Νικ και ο συναθλητής του Θανάσης Κοκκινάκης υπερασπίστηκε τα λεγόμενα του!

Στην διαμάχη επεπλάκη και ο πρωταθλητής του UCF Αλεξάντερ Βολκανόφσκι ο οποίος έγραψε στον Κύργιο και στον Κοκκινάκη να τον αφήσουν να τους κανονίσει!Ο Κοκκινάκης απάντησε σ’ αυτή τη δημοσίευση, γράφοντας: «Αυτό ήταν τρελό! Ο τύπος νόμιζω πως είμαστε στο UFC!», ενώ την ανάρτηση σχολίασε και ο πρωταθλητής του UFC, Alex Volkanovski, εκφράζοντας τη στήριξή του στους Κύργιο και Κοκκινάκη: “Αφήστε εμένα να τους αντιμετωπίσω.”

Οι Κροάτες πάντως από την πλευρά τους τονίζουν ότι τους ενόχλησε η ατμόσφαιρα που φυσικά ήταν κατά τους αφού έπαιζαν με Αυστραλούς και ο Πάβιτς έκανε λόγο για έλλειψη σεβασμού.

https://www.pronews.gr/athlitismos/alla-spor/1051449_aystraliano-open-apeiles-apo-toys-antipaloys-kataggellei-o-nik-kyrgios

Σάββας Καλεντερίδης: Για να είναι ιστορική ημέρα η 19η Ιανουαρίου 2022

2

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

What a Wonderful World!!! Η Ουκρανία, οι δυτικές αρχές και αξίες, η Δημοκρατία και άλλα ευφυολογήματα.

0
Του Θράσου Ευτυχίδη
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2022

Θα θυμάστε όλοι πως ξεκίνησε η Ουκρανική κρίση. Η δύση και οι ΗΠΑ στράφηκαν ενάντια στον διεφθαρμένο (αυτό είναι πραγματικότητα) και «φιλορώσο» Πρόεδρο Γιανουκόβιτς και υποστήριξαν τις διαδηλώσεις που οδήγησαν στην ανατροπή του.

Οι διαδηλώσεις βέβαια ξέσπασαν με αφορμή την άρνησή του να υπογράψει την Συνθήκη Σύνδεσης με την ΕΕ. Και ίσως δικαιολογημένα .. διαβάστε το κείμενο της Συνθήκης και ίσως καταλάβετε. Κατά ένα περίεργο τρόπο όσο την διαπραγματευόταν κανένας δεν είχε προσέξει πόσο διεφθαρμένος ήταν.

Ο Γιανουκόβιτς έφυγε κυνηγημένος στη Ρωσία και η δύση, οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. στήριξαν την προσωρινή κυβέρνηση που ήταν ένα συνονθύλευμα φιλοευρωπαϊκών εθνικιστικών μέχρι και φασιστικών κομμάτων (κανένας δεν το παρατήρησε) μέχρι τις εκλογές. Τον Μάιο του 2014 βρήκαν τον επόμενο αδιάφθορο Πρόεδρο και υπάκουο συνομιλητή (συμφοιτητή μου) κ. Πετρό Παρασένκο. Νομιμοποίησαν την ανατροπή δια εκλογών, στις οποίες δε συμμετείχαν φυσικά οι περιοχές στα ανατολικά που αποσχίσθηκαν. Έστω κι έτσι.

Ο εκλεκτός πλέον (αδιάφθορος) Πρόεδρος της Δύσης και των ΗΠΑ κ. Παρασένκο, έκανε αυτό για το οποίο επελέγη για να γίνει Πρόεδρος της Ουκρανίας. Επιβεβαίωσε τους δεσμούς της Ουκρανίας με τη δύση της ΗΠΑ και την Ε.Ε. ανάπτυξε τις σχέσεις της χώρας με το ΝΑΤΟ. Εισέπραξε ένα πακτωλό οικονομικής βοήθειας (sic), εξοπλισμό κλπ κλπ.

Η Ε.Ε. για να τον ανταμείψει μάλιστα για τις προσπάθειες του, παρέχοντας του και εκλογική στήριξη, παραχώρησαν στην Ουκρανία την κατάργηση της βίζας. Οι Ουκρανοί πλέον μπορούν να ταξιδεύουν στην Ε.Ε. χωρίς βίζα σε αντίθεση για παράδειγμα με τους κακούς Ρώσους που δε φτάσανε το επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης και Δημοκρατίας της Ουκρανίας.

Οι Αμερικανοί έβαλαν πλάτη και αυτοί, με κάτι τεράστιες βοήθειες στα εξοπλιστικά με κάτι στρατιές «συμβούλων» σε όλους τους τομείς ενδιαφέροντος από τη Δημοκρατία, την καταπολέμηση της διαφθοράς, ως το στρατό. Στη διάρκεια της θητείας του ουσιαστικά διαλύθηκε το «Κόμμα των Περιφερειών» του πρώην Προέδου, Γιανουκόβιτς. Είχαμε βέβαια κάποιες περίεργες εξαφανίσεις, κάτι αυτοκτονίες, κάτι δολοφονικές ενέργειες σε βάρος στελεχών του, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε η Δημοκρατία απαιτεί θυσίες … σ αυτή την περίπτωση των πολιτικών αντιπάλων.

Λέγεται (αλλά όποιος θέλει το πιστεύει αυτό) ότι ήταν ειδικά οι Αμερικανοί που  πίεσαν και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για να γίνει πράξη, το άλλο μεγάλο επίτευγμα της Προεδρικής θητείας του Παρασένκο, αυτό της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας, με τις γνωστές συνέπειες.

Φυσικά ο Ουκρανικός λαός που έβλεπε και διαπίστωνε με τα ίδια του τα μάτια αυτή τη φοβερή ανάπτυξη της Δημοκρατίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς, παρά τα καθρεφτάκια της κατάργησης της βίζας και της Αυτοκεφαλίας, στις εκλογές του Απριλίου του 2019, ψήφισε τον νυν Πρόεδρο Ζελένσκι που εκλέχθηκε με την υπόσχεση να σταματήσει τον πόλεμο. Άλλο ζήτημα το που το πήγε.

Αλλά ας επικεντρωθούμε λιγάκι στον Παρασένκο … Αυτός λοιπόν ο αδιάφθορος Πρόεδρος, ο εκλεκτός της Δύσης, κατηγορείται σήμερα από την Ουκρανική Δικαιοσύνη για Προδοσία και Διαφθορά. Απίστευτο. Τον τελευταίο χρόνο ο Γεν. Εισαγγελέας της Ουκρανίας και όχι κάποιας άλλης χώρας  ασχολήθηκε με τουλάχιστον 17 καταγγελίες – υποθέσεις εναντίον.

Τι φέρεται ότι έκανε λοιπόν ο πρώην Πρόεδρος. Φέρεται ότι σε συνεργασία με ένα από τους μεγαλύτερους ολιγάρχες της χώρας τον Ρενάτ Αχμέτοφ, (ιδιοκτήτη πολλών ανθρακωρυχείων και όχι μόνο, στις αποσχισθείσες περιοχές, την περίοδο 2014 – 15, την περίοδο δηλαδή που μαίνονταν οι μάχες στην ανατολική Ουκρανία, αγόραζε από τους άλλους αδιάφθορους πατριώτες, τους αυτονομιστές του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ τεράστιες ποσότητες άνθρακα που αφού βαφτίζονταν Ολλανδικός πουλιόνταν στην αγορά της Ουκρανίας αποφέροντας φυσικά τεράστια κέρδη στον ίδιο, αλλά και χρηματοδοτώντας με αυτό τον τρόπο τους αυτονομιστές. Υπέροχος κόσμος, αγγελικά πλασμένος.

Οι ΗΠΑ, η ΕΕ, η πολιτισμένη δύση τηρούν σιγή ιχθύος. Η Δημοκρατία πάνω απ όλα, άλλωστε. Τι δεν καταλαβαίνετε;

Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ επέβαλλαν κυρώσεις μεταξύ άλλων σε δύο βουλευτές της Ουκρανικής αντιπολίτευσης!!! με τη δικαιολογία της υποστήριξης ρωσικών θέσεων!!!. ΟΧΙ η Ουκρανική Δημοκρατία δεν αντέδρασε επίσημα ενάντια στις ΗΠΑ.

What a wonderful world….

bsgreeks.blogspot.com

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού,-Είναι η Σύρραξη Ουκρανίας-Ρωσίας  στόχος της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ;

0

Τολμώ να πω μια επικίνδυνη αλήθεια, αλλά υπάρχουν πολιτικοί, αναλυτές και δημοσιογράφοι που θέλουν τη Ρωσία να εισβάλει στην Ουκρανία.

Όχι επειδή αυτοί οι τύποι είναι “συνήγοροι του Πούτιν”, για να παραθέσω έναν χαρακτηρισμό που χρησιμοποιούν εναντίον του αντιπολεμικού πλήθους. Αλλά επειδή βλέπουν τις ρωσικές ενέργειες ως πρόσχημα για την αμερικανική επέμβαση και την αέναη παρουσία των ΗΠΑ στην Ουκρανία, αν όχι αλλού. (Σπρώξτε την αρκούδα και είστε ο ανταγωνιστής. Αν σου επιτεθεί η αρκούδα, είσαι το θύμα.

Πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί καλύτερα η ρωσική επιθετικότητα; Για ορισμένους, είναι η δικαιολογία για περισσότερα στρατεύματα και περισσότερα όπλα στην Ανατολική Ευρώπη. Το ΝΑΤΟ βλέπει την ευκαιρία να “ενισχύσει την παρουσία στρατευμάτων του στη Μαύρη Θάλασσα και τη Βαλτική”.

Εδώ στις ΗΠΑ, η πρώην υφυπουργός Άμυνας του Ομπάμα Έβελιν Φάρκας υποστηρίζει ότι «οι ηγέτες των ΗΠΑ θα πρέπει να στρατολογούν έναν διεθνή συνασπισμό των προθύμων, έτοιμων στρατιωτικών δυνάμεων για να αποθαρρύνουν τον Πούτιν και, εάν είναι απαραίτητο, να προετοιμαστούν για πόλεμο».                                                         Άλλοι υποστηρίζουν μια επιθετική στρατιωτική απάντηση, ή προτείνουν   τις “αμερικανικές μπότες στο έδαφος”. Ο Max Boot, ένας παραληρηματικός δημοσιογράφος με μια μεγάλη πλατφόρμα, έναν ανόητο λόγο, και μια όρεξη για πόλεμο, προωθεί μια επείγουσα αερογέφυρα αμερικανικών οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία. Φτάνει στο σημείο να κραυγάζει την ανόητη προειδοποίηση ότι ο Πούτιν προσπαθεί να αναστήσει την «σατανική αυτοκρατορία». Εάν ο Boot πιστεύει αυτά τα λόγια, τότε τελικά θα υποστηρίξει τα πιο ακραία μέτρα για την αντιμετώπιση της Ρωσίας. Επικίνδυνη ρητορική πράγματι.

Εάν η πρόσφατη ιστορία αποτελεί ένδειξη, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι βλέπει σίγουρα την τρέχουσα κρίση, αν μπορείτε να την ονομάσετε έτσι, ως ευκαιρία. Τον περασμένο Ιούνιο, έγραψε στο Τουίτερ: “Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ επιβεβαίωσαν ότι η Ουκρανία θα γίνει μέλος της Συμμαχίας”. Η ανακοίνωση αυτή πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση του Μπάιντεν με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Με άλλα λόγια, ήταν σχεδιασμένο. Και ενώ η απάντηση του Μπάιντεν το περασμένο καλοκαίρι ήταν διφορούμενη για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, πιο πρόσφατα διαβεβαίωσε τον Ζελένσκι ότι «η προσπάθεια του Κιέβου να ενταχθεί στη στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ ήταν στο χέρι του». Το σχόλιο αυτό πραγματοποιήθηκε μετά την προειδοποίηση του Πούτιν ότι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ αποτελεί“κόκκινη γραμμή”για την Μόσχα.

Ίσως τα ερωτήματα θα έπρεπε να ήταν πώς θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αυτή η κρίση, η κατάληξη της οποίας είναι άγνωστη; Σύμφωνα με τον καθηγητή Στίβεν Γουόλτ,εάν η Δύση δεν είχε «υποκύψει στην ύβρη» και κρατούσε την υπόσχεση να μην συμπεριλάβει την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, «η Ρωσία πιθανότατα δεν θα είχε καταλάβει ποτέ την Κριμαία». Ίσως ήταν ύβρις. Ή ίσως οι ΗΠΑ προέβλεψαν την αντίδραση της Ρωσίας και την είδαν ως ευκαιρία για αύξηση της αμερικανικής επιρροής;

Σχετικά με αυτό το ζήτημα της επιρροής, και όσον αφορά τις ρωσικές ανησυχίες σχετικά με το ΝΑΤΟ, παρακολουθήστε αυτή την ουσιαστική εξήγηση από τον αείμνηστο Ρωσολόγο καθηγητή Stephen Cohen:

«Ενώ εκείνοι που υποστηρίζουν την επέκταση του ΝΑΤΟ υποστηρίζουν ότι είναι μια αμυντική συμμαχία, πώς θα αντιδράσει η Μόσχα εάν αυτά τα αμυντικά όπλα – με καταστροφικές επιθετικές ικανότητες – βρίσκονται στα σύνορά της και μπορούν να χτυπήσουν στόχους εντός της Ρωσίας μέσα σε λίγα λεπτά;

Υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ δεν θα ανεχτούν ρωσικούς πυραύλους στα σύνορά τους;»

Αυτά είναι ζητήματα στα οποία τα έθνη, ανεξάρτητα από το αν είναι δημοκρατικά ή όχι, έχουν το δικαίωμα να απαντήσουν,. (Σε καμία περίπτωση αυτό δεν συναινεί ποτέ σε άδικη συμπεριφορά.) Αλλά δεν μπορείτε να διατυπώσετε τέτοιες παρατηρήσεις στην σημερινή Αμερική. Τολμήστε το και θα κατηγορηθείτε για ηθική αμφιταλάντευση – ή κάτι χειρότερο.

 Ο  (τηλε-σχολιαστής)Τάκερ Κάρλσον διατυπώνει αυτά τα επιχειρήματα και χαρακτηρίζεται προδότης από τα ΜΜΕ. Δημοκρατικοί πράκτορες (ουκρανικών συμφερόντων) απαιτούν να διωχθεί για προδοσία για το έγκλημα της ανάκρισης των ηγετών μας. Ακόμη και στο National Review, ένα «συντηρητικό» όργανο, βλέπουμε αηδιαστικές κατηγορίες ότι «πολλοί από τους πιο διάσημους “εθνικιστές” της Αμερικής δεν φαίνεται να ενοχλούνται από τον ιμπεριαλισμό, αρκεί οι ιμπεριαλιστές να μιλούν ρωσικά». Οι τυπικές επιθέσεις εναντίον εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν την ορθοδοξία της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Ας υποθέσουμε ότι η Ρωσία πιστεύει ότι η Ουκρανία θα ενταχθεί τελικά στο ΝΑΤΟ, ή τουλάχιστον εκτιμά ότι υπάρχει πιθανότητα να συμβεί. Από ρωσικής πλευράς, η αντίδρασή τους – η κατάληψη της Κριμαίας, η σημερινή συγκέντρωση δυνάμεων στα σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας – έχει αμυντικό χαρακτήρα. (Όχι ότι δικαιολογεί τη συμπεριφορά.) Υπάρχει κάποια ειρωνεία ότι η Ρωσία εφαρμόζει τώρα νεοσυμβατικές αρχές προληπτικού πολέμου. Η περαιτέρω ειρωνεία είναι ότι οι νεο-συντηρητικοί καταγγέλλουν τώρα τέτοιες ενέργειες.

Ισχυρισμοί για ψευδείς σημαίες

Ο Γραμματέας Τύπου του Πενταγώνου Τζον Κέρμπι ισχυρίζεται ότι «η Ρωσία εργάζεται ήδη ενεργά για να δημιουργήσει ένα πρόσχημα για μια πιθανή εισβολή, για μια κίνηση στην Ουκρανία». Ισχυρίζεται ότι σχεδιάζουν “μια επιχείρηση ψευδούς σημαίας – μια επιχείρηση που έχει σχεδιαστεί για να μοιάζει με επίθεση στους … Ρωσόφωνους πολίτες στην Ουκρανία, και πάλι, ως δικαιολογία για να εισβάλει.”

Ίσως αυτό να είναι αλήθεια. Ίσως και να μην είναι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κάτι ξέρουν για τις επιχειρήσεις ψευδών σημαιών, έτσι δεν είναι;

Τα πολεμικά γεράκια εντός της κυβέρνησης Τραμπ εκμεταλλεύτηκαν μια πιθανή επιχείρηση ψευδούς σημαίας στη Συρία για να δικαιολογήσουν την επέμβαση. Όπως ανέφερε ο Aaron Mate,«Μια σειρά από έγγραφα που διέρρευσαν από τον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) επισημαίνουν το ενδεχόμενο η κυβέρνηση Τραμπ να βομβάρδισε τη Συρία για ψευδείς λόγους και να πίεσε αξιωματούχους στον κορυφαίο φύλακα χημικών όπλων στον κόσμο να την καλύψουν».

Και πώς θα αξιολογήσουμε τους ισχυρισμούς του Πενταγώνου για τη Ρωσία, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες γκάφες και την ιστορία των απροκάλυπτων ψεμάτων προς τους Αμερικανούς;

Τα γεγονότα του περασμένου καλοκαιριού δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Ο στρατηγός Mark Milley, Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, κατέθεσε ότι δεν υπήρχαν πληροφορίες που να υποδηλώνουν τη γρήγορη κατάρρευση της αφγανικής κυβέρνησης στους Ταλιμπάν. Δημοσιεύματα των New York Times αμφισβήτησαν αυτή τη μαρτυρία, επικαλούμενα απόρρητες εκτιμήσεις πληροφοριών που προέβλεπαν «την κατάληψη του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν» και προειδοποιούσαν για «την ταχεία κατάρρευση του αφγανικού στρατού».

Αναρωτήσου ποιος λέει την αλήθεια, και καταλήγεις να παίρνεις μια απόφαση για το ποιον ψεύτη πρέπει να πιστέψεις. Δεν είμαι σίγουρος ποιο είναι το χειρότερο – ο Στρατηγός Μίλλεϊ λέει ψέματα, ή η αμερικανική κοινότητα πληροφοριών κάνει ένα τόσο καταστροφικό λάθος; Είναι μια επιλογή μεταξύ προσωπικής αποτυχίας και θεσμικής αποτυχίας.

Ή σκεφτείτε ότι η αμερικανική επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σκότωσε 10 αθώους πολίτες στην Καμπούλ. Οι θάνατοι  που καταλογισθηκαν στην εξάρτηση των μυστικών υπηρεσιών από κακές πηγές (που μπορεί να ήταν οι Ταλιμπάν) και σε κακές πληροφορίες, δεν κατέληξαν σε τιμωρία των εκτελεστών.

Αναμφίβολα, η χειρότερη από αυτές τις  επιδόσεις ήταν οι χιλιάδες ζωές Αμερικανών που χάθηκαν στον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Νεαροί άνδρες και γυναίκες προσφέρθηκαν εθελοντικά να πολεμήσουν σε αυτό που οι αξιωματούχοι μας υποσχέθηκαν ότι ήταν ένας δίκαιος και απαραίτητος πόλεμος, ένας πόλεμος που υποτίθεται ότι κερδίζαμε. Στην πραγματικότητα,αυτοί οι αμερικανοί αξιωματούχοι «έκαναν ρόδινες δηλώσεις που ήξεραν ότι ήταν ψευδείς και έκρυβαν αδιάψευτες αποδείξεις ότι ο πόλεμος ήταν χαμένος».

Για να επικαλεσθώ τον στρατηγό Ντάγκλας Λούτε τριών αστέρων:

“Αν ο αμερικανικός λαός γνώριζε το μέγεθος αυτής της δυσλειτουργίας… 2.400 ζωές χάθηκαν”, πρόσθεσε ο Λούτε, αποδίδοντας τους θανάτους στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ σε γραφειοκρατική σύγχυση μεταξύ Κογκρέσου, Πενταγώνου και Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

Οι συνέπειες των ψεμάτων και της ανικανότητας εξακολουθούν να γίνονται αισθητές σήμερα. Καθώς η κρίση Ρωσίας-Ουκρανίας οξύνεται, δεν έχουμε ιδέα αν η αμερικανική ηγεσία λέει την αλήθεια.

Zero Hedge

Authored by Techno Fog via The Reactionary

https://www.militaire.gr/einai-i-syrraxi-oykranias-rosias-stochos-tis-exoterikis-politikis-ton-ipa/

Financial Times: Κίνα και Ρωσία βάζουν τώρα «δύσκολα» στην Ευρώπη

0
  • Του Gideon Rachman

Η Ε.Ε. είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο αλλά δεν έχει διαμορφώσει συνεκτική εξωτερική και αμυντική πολιτική. Η «ταπείνωση» από Ουάσιγκτον-Μόσχα στην ουκρανική κρίση και ο εκφοβισμός της Λιθουανίας από το Πεκίνο.

Είναι οι Ευρωπαίοι καταδικασμένοι να περάσουν τον 21ο αιώνα δεχόμενοι εκφοβισμούς από εξωτερικές δυνάμεις; Στις Βρυξέλλες, τους αρέσει να υποστηρίζουν ότι η συλλογική ισχύς της Ε.Ε. είναι ο μόνος τρόπος για να σωθεί η Γηραιά Ηπειρος από αυτή την επαίσχυντη μοίρα.
Παρόλο που καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί να αναμετρηθεί με τις ΗΠΑ ή την Κίνα, η Ε.Ε. κατατάσσεται συλλογικά ως μία από τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου. Αλλά η ιδέα ότι το οικονομικό βάρος της Ε.Ε. μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε γεωπολιτική ισχύς είναι μια υπόθεση που δεν επιβεβαιώνεται καθόλου από τα γεγονότα.

Η Ε.Ε. οδηγήθηκε στο περιθώριο των εξελίξεων στην ουκρανική κρίση. Εν τω μεταξύ, η Κίνα έχει επιβάλει ανεπίσημες οικονομικές κυρώσεις στη Λιθουανία, μέλος της Ε.Ε., και οι Βρυξέλλες αγωνίζονται να βρουν την κατάλληλη απάντηση. Αν τα πράγματα εξελιχθούν με άσχημο τρόπο για την Ε.Ε. τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, η συζήτηση για μια «γεωπολιτική» Ευρώπη θα ακούγεται όλο και πιο γελοία. Αλλά είναι επίσης πιθανό οι τρέχουσες κρίσεις -ιδίως η λιθουανική πρόκληση- να δώσουν ώθηση στην ικανότητα της Ε.Ε. να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της στην παγκόσμια σκηνή.

Η ουκρανική κρίση απειλεί την ειρήνη στην ευρωπαϊκή ήπειρο και όπως είναι λογικό, κάποιοι αξιωματούχοι της Ε.Ε. νιώθουν ταπεινωμένοι που δεν έλαβαν απευθείας μέρος στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις. Αλλά δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη ότι οι Βρυξέλλες βρέθηκαν στο περιθώριο. Η Ε.Ε. δεν είναι στρατιωτική δύναμη και μπορεί να μη γίνει ποτέ. Και η Ουκρανία δεν είναι μέλος της Ε.Ε.

Η Λιθουανία, αντίθετα, είναι μία από τις 27 χώρες της Ε.Ε. Εμπλέκεται επίσης σε μια εμπορική διαμάχη -και το εμπόριο είναι ένας από τους λίγους τομείς όπου η Ε.Ε. είναι ήδη παγκόσμια υπερδύναμη. Έτσι, οι Ευρωπαίοι έχουν τόσο μια ευκαιρία όσο και μια υποχρέωση να συνεννοηθούν.

Η κυβέρνηση της Λιθουανίας τιμωρήθηκε από την Κίνα επειδή αναβάθμισε τις σχέσεις της με την Ταϊβάν, ένα αυτοδιοικούμενο δημοκρατικό νησί που το Πεκίνο επιμένει ότι είναι μια εξεγερμένη κινεζική επαρχία. Η Λιθουανία είχε νωρίτερα αποσυρθεί από τους 17+1, μια ομάδα διαπραγμάτευσης που δημιούργησε το Πεκίνο.

Ως απάντηση, το Πεκίνο εφάρμοσε μεθόδους που ο Γκαμπρίλιους Λαντμπέργκις, ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας, συγκρίνει με την «Ισπανική Ιερά Εξέταση» -θέλοντας ίσως να τιμήσει τους Monty Python, ο Λαντμπέργκις πρόσθεσε ότι «κανείς δεν περίμενε» την Ισπανική Ιερά Εξέταση (σ.σ. αναφορά στο ομώνυμο κωμικό σκετς των Monty Python).

Η Κίνα δεν έχει απλώς μπλοκάρει όλο το εμπόριο με τη Λιθουανία. Μπλόκαρε επίσης όλα τα προϊόντα που περιέχουν συστατικά κατασκευασμένα στη Λιθουανία, προκαλώντας τεράστιο πονοκέφαλο στους ξένους επενδυτές στη χώρα.

Το Πεκίνο επέλεξε μια έξυπνη τακτική. Οι Γερμανοί επενδυτές στη Λιθουανία πιστεύεται ότι προτρέπουν την κυβέρνηση να υποχωρήσει, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η λιθουανική κοινή γνώμη έχει στραφεί ενάντια στην κυβερνητική πολιτική στην υπόθεση της Ταϊβάν.

Αλλά η πολιτική της Κίνας περιέχει και κινδύνους που το Πεκίνο μπορεί να μην έχει πλήρως υπολογίσει. Βάζοντας στο στόχαστρο την αλυσίδα εφοδιασμού της Ε.Ε., οι Κινέζοι θέλουν να πλήξουν την ακεραιότητα της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς, η οποία είναι κομβικής σημασίας για την οικονομία και τις στρατηγικές φιλοδοξίες της Ε.Ε. Όπως αναφέρει η Τζάνκα Ερτέλ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων: «Προσδίδοντας ευρωπαϊκή διάσταση στο πρόβλημα, η Κίνα το έχει μετατρέψει σε δοκιμασία για ολόκληρη την Ε.Ε».

Αυτό δεν είναι απλώς ένα θεωρητικό ζήτημα. Ορισμένοι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι η επόμενη χώρα που θα μπει στο στόχαστρο της Κίνας θα είναι η Τσεχία, της οποίας η κυβέρνηση και οι πολιτικοί ήταν επίσης φιλικοί προς την Ταϊβάν. Τα τσεχικά εργοστάσια διαδραματίζουν κομβικό ρόλο στην αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ, επομένως η στόχευση εξαρτημάτων τσεχικής κατασκευής θα μπορούσε να δημιουργήσει όλεθρο στην ενιαία αγορά.

Ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν εκφράσει παράπονα κεκλεισμένων των θυρών, που οι Λιθουανοί ενήργησαν χωρίς να συμβουλευτούν την υπόλοιπη ΕΕ. Αλλά οι Λιθουανοί δεν έχουν παραβιάσει την πολιτική της Ε.Ε. για τη «μία Κίνα». Και η υποστήριξη της δημοκρατίας και η προστασία των μικρών εθνών υποτίθεται ότι είναι θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες.

Αξιωματούχοι της ΕΕ έχουν υποσχεθεί στήριξη και αλληλεγγύη στη Λιθουανία. Πιθανότατα θα εκδικαστεί μια υπόθεση εναντίον της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, αλλά μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να βγει απόφαση. Οπότε, οι Γάλλοι, οι οποίοι ασκούν επί του παρόντος την προεδρία της ΕΕ, προσπαθούν να επιταχύνουν τη θέσπιση νομοθεσίας κατά των κυρώσεων. Αυτό θα επέτρεπε στην ΕΕ να απαντήσει στην επιβολή κυρώσεων, από την Κίνα ή οποιοδήποτε άλλο έθνος, με μια σειρά μέτρων που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν απαγόρευση επενδύσεων και δασμούς.

Το ωραίο με τα εργαλεία αυτά, όσον αφορά τις Βρυξέλλες, είναι ότι είναι εμπορικά μέτρα. Σε αντίθεση με τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, τα οποία απαιτούν ομοφωνία, οι αποφάσεις για το εμπόριο μπορούν να λαμβάνονται με πλειοψηφία. Αυτό θα σήμαινε ότι οι φίλοι της Κίνας εντός της ΕΕ -ιδίως η Ουγγαρία και η Ελλάδα- δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη θέσπιση νομοθεσίας κατά των κυρώσεων ή την εφαρμογή της.

Ο Ράινχαρντ Μπουτικόφερ, σημαίνον μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έχει υποστεί προσωπικά κυρώσεις από την Κίνα, πιστεύει ότι η κρίση στη Λιθουανία μπορεί επομένως να δώσει ώθηση στην ικανότητα της Ευρώπης να προβάλει ισχύ. Όπως το θέτει: «Η διασύνδεση μεταξύ εμπορίου και εξωτερικής πολιτικής ξαφνικά μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε την εμπορική πολιτική για μια πιο αποτελεσματική εξωτερική πολιτική».

Ωστόσο, οι νομοθετικές διαδικασίες της ΕΕ είναι δαιδαλώδεις, καθιστώντας απίθανο να υπάρξει συμφωνία σε εργαλεία προστασίας από τις εμπορικές κυρώσεις πριν από το καλοκαίρι. Μέχρι τότε, η Λιθουανία μπορεί να έχει αναγκαστεί να κάνει πίσω.

Για τα δικά τους συμφέροντα, οι Ευρωπαίοι πρέπει να βάλουν τέλος σε αυτό. Αν η Κίνα εκφοβίζει επιτυχώς τη Λιθουανία ενώ η Ε.Ε. παρακολουθεί ανήμπορη από το περιθώριο, αυτό είναι κάτι που θα ληφθεί υπόψη -όχι μόνο στο Πεκίνο, αλλά και στη Μόσχα και την Ουάσιγκτον.

Ιωάννης Βίλλιογλου ή Καπετάν Ράμναλης

1
Διαβάζοντας το παρακάτω κείμενο για τον ήρωα Μακεδονομάχο Ιωάννη Βίλλιογλου, γνωστό ως Καπετάν Ράμναλη, σκέφτηκα πόσα πολύτιμα στοιχεία της Ιστορίας και της εθνικής μας αυτογνωσίας ΑΓΝΟΟΥΜΕ! Ας προβληματιστούν αυτοί που ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την εκχώρηση του ονόματος Μακεδονική εθνότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς, με την επαίσχυντη “Συμφωνία των Πρεσπών” !!! Αξίζει να διαβαστεί.
Ιωάννης Βίλλιογλου ή Καπετάν Ράμναλης (1885 Ίσωμα Κιλκίς * – 5 Δεκεμβρίου 1923 Λαγκαδίκια Θεσσαλονίκης)
5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 2015
Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος
Αφιέρωμα μνήμης. Μορφές του Μακεδονικού Αγώνα
Ο καπετάν Ράμναλης
Ταυτόχρονα μαζί με τους ηρωικούς ιεράρχες αντιδρούν και ντόπιοι Μακεδόνες που πολλές φορές ομιλούν το σλαβικό ιδίωμα. Το 1907 ο Γάλλος δημοσιογράφος Παγιαρέ σημειώνει γι’ αυτούς «Πάντες ούτοι οι Μακεδόνες, ανεξαρτήτως της γλώσσης, την οποία ομιλούν, προτιμούν να σταυρωθούν παρά των Βουλγάρων, παρά ν’ αρνηθούν τον Ελληνισμόν τους». Μεταξύ αυτών και ο καπετάν Ράμναλης.
Γεννήθηκε στο χωριό Ράμνα, σημερινό Ίσωμα του Κιλκίς, το 1885. Γονείς τουο Δημήτριος και η Δομνίτσα Βίλιογλου. Οι γονείς του καθώς και ένας θείος του δολοφονήθηκαν από τους Βούλγαρους Κομιτατζήδες, όταν ο Γιάννης ήταν 17 ετών. Οργανώνει μόνος του ομάδα από συγχωριανούς του και εκδικείται τις δολοφονίες αθώων από τους Βούλγαρους.
Δεν αργεί η φήμη του να φτάσει στο Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης. Έρχεται κρυφά σ’ αυτό και εκεί ακούει σιωπηλός τον γραμματέα του Προξενείου Δημήτριο Ζώη, που δεν ήταν άλλος από την υπολοχαγό Δημήτριο Κάκκαβο, μετέπειτα αντιστράτηγο, να του αναθέτει μία αποστολή.
Το φθινόπωρο του 1904 η κοινωνία των Σερρών ήταν ανάστατη, γιατί ένας πλούσιος Σερραίος είχε νοικιάσει το σπίτι του στους Βούλγαρους, για να το κάνουν σχολείο. Πουθενά δεν είχαν ιδιόκτητα σχολικά κτίρια, σημειώνει ο Μόδης. Ο καπετάν Ράμναλης πήγε στις Σέρρες και ο προδότης βρέθηκε νεκρός. Ο καπετάνιος γυρίζει στον τόπο του και συνεχίζει τη δράση του .
Την ημέρα δούλευε στα χωράφια του και το βράδυ μεταμορφωνόταν στον τρομερό καπετάν -Φάντασμα, όπως τον έλεγαν οι Βούλγαροι. Κανείς δεν φανταζόταν πως το αμούστακο παιδαρέλι είναι ο τρομερός εκδικητής. Ένα σιδερένιο χέρι έβγαινε ξαφνικά από το σκοτάδι, χτυπούσε και πάλι χανόταν.
Φόβος και τρόμος είχε καταλάβει τους Βούλγαρους και τους προδότες της περιοχής Λαγκαδά. Αναστατώθηκαν οι Βούλγαροι, κινήθηκαν οι Ρώσοι αξιωματικοί, κινητοποιήθηκαν οι Τούρκοι. Μα δεν βρήκαν πουθενά ούτε ίχνος ούτε άλλο σημάδι από αντάρτικό σώμα. Κανένας δεν είδε τίποτα, κανένας δεν άκουσε τίποτα.
Οι Βουλγαροκτόνοι εξαφανίζονταν σαν τιμωρά φαντάσματα. Σιγά-σιγά το όνομά του έγινε στα χείλη των χωρικών προσευχή. Ήταν ο μεγάλος λαϊκός ήρωας. Οι διαταγές και οι συστάσεις του ήταν νόμος για όλη την περιφέρεια. Ακόμη κι ο τρομερός Τούρκος λήσταρχος Χαλίλ Τσαούς κάπου τρύπωσε και δεν έδινε σημεία ζωής.
Στο μεταξύ ο Ράμναλης έπεσε με τα μούτρα για να μάθει γράμματα. Πήγαινε στη Θεσσαλονίκη στο σπίτι του πρόκριτου Ζάννα κι εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα. Η φιλομάθειά του ήταν πρωτοφανής. Ήθελε να γίνει αξιωματικός και να δοξαστεί. Αλλά και πάλι εξαφανιζόταν χωρίς προειδοποίηση. Χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο δρούσε είναι το παρακάτω γεγονός. Η γυναίκα του Ζάννα, διάβασε στις εφημερίδες πως ένα Βούλγαρος Κομιτατζής παπάς βρέθηκε στον πάτο ενός πηγαδιού. Ρωτά τον καπετάνιο:
“-Εσύ τον σκότωσες Γιάννη;
-Όχι κυρία Ζάννα, εγώ τέτοια πράγματα δεν κάνω.
-Τότε;
-Να μόλις με είδε που πήγα να του πάρω την ευλογία, τόσο πολύ τρόμαξε, που έπεσε μόνος του μέσα στο πηγάδι”.
Με τη Νεοτουρκική Επανάσταση (10 Ιουλίου 1908) παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές. Οι Τούρκοι αξιωματικοί σκοτώνονταν, ποιος να πρωτοφωτογραφηθεί μαζί του. Ο άγριος Τούρκος ληστής Χαλίλ Τσαούς, ένας γιγαντόσωμος άνδρας, που είχε τρομοκρατηθεί κι είχε λουφάξει από τη δράση του νεαρού καπετάνιου, μούντζωσε τον εαυτό του μπροστά σε πολύ κόσμο και είπε:
-«Ντροπή στο μπόι και στα μουστάκια σου, Χαλίλ, που τρόμαξες απ’ αυτό το νιάνιαρο».
Μόλις πέρασε ο νεοτουρκικός μήνας του μέλιτος, έστειλαν οι αρμόδιοι το Γιάννη στην Αθήνα για ασφάλεια. Είχαν αρχίσει να δολοφονούν οι Νεότουρκοι τους Μακεδονομάχους. Εκεί εξακολούθησε με μεγάλη επιμέλεια τις σπουδές του. Πήρε και πτυχίο σχολαρχείου. Όταν συναντούσε γνωστούς Μακεδονομάχους αξιωματικούς, τους αράδιαζε αρχαίες ελληνικές φράσεις και λατινικές.
Το 1910 περίπου πηγαίνει και στο σχολή αξιωματικών, αλλά δεν μπορεί να συνεχίσει λόγω του ότι ήταν ολιγογράμματος και μετά από έναν χρόνο περίπου εγκαταλείπει τη σχολή και επανέρχεται στην περιοχή Λαγκαδά.
Η παραμονή του πρώτου βαλκανικού πολέμου για την απελευθέρωση της Μακεδονίας βρίσκει τον καπετάν Ράμναλη να ξαναοργανώνει ομάδα από τα παλικάρια του. Την παραμονή της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης με δέκα άντρες, έχοντας στήσει ενέδρα στο Δερβένι, κλείνει το δρόμο στην εμπροσθοφυλακή της Βουλγαρικής μεραρχίας η οποία είχε στρατοπεδεύσει στην Άσσυρο.
Έτσι νομίζοντας ότι την περιοχή κατέχει ο ελληνικός στρατός οι Βούλγαροι καθυστέρησαν για ένα 24ωρο, με αποτέλεσμα να μπει πρώτος ο ελληνικός στρατός και να απελευθερώσει τη Θεσσαλονίκη. Εν συνεχεία αποκόβει τις τηλεπικοινωνίες του Ταξίμ Πασά της Θεσσαλονίκης, ώστε να μην μπορεί να επικοινωνήσει με την Υψηλή Πύλη, όπως λεγόταν τότε η κυβέρνηση της Τουρκίας, και να παραδώσει τη Θεσσαλονίκη στο διάδοχο Κωνσταντίνο. Αν επικοινωνούσε ο φρούραρχος Θες/νικης με την Κωνσταντινούπολη τα πράγματα είναι σίγουρο πως θα περιπλεκόταν.
Οι Ρώσοι καιροφυλακτούσαν και θα πίεζαν να παραδοθεί η πόλη του Αγίου Δημητρίου στους Βούλγαρους. Ο αγώνας του Καπετάν Γιάννη Ράμναλη δεν σταματά εδώ, διότι σύντομα αρχίζει ο δεύτερος βαλκανικός πόλεμος και την παραμονή του πολέμου λαμβάνει μέρος στον αγώνα για ξεκαθάρισμα της Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης από τους Βούλγαρους που είχαν έρθει δόλια, τάχα για ξεκούραση. Γνωρίζοντας τη βουλγαρική γλώσσα έδρασε αστραπιαία, σαν λιοντάρι, ξεκαθαρίζοντας τις σκοπιές του βουλγαρικού στρατού.
Στις 17 Ιουνίου 1913 πρώτος μπαίνει με την ομάδα του στον Λαγκαδά και βοηθά με οποιονδήποτε τρόπο τον ελληνικό στρατό στη μάχη του Λαχανά και της Νιγρίτας. Μετά το πέρας του πολέμου αποσύρεται στα Λαγκαδίκια Λαγκαδά, παντρεύεται και αποκτά δύο παιδιά, το Δημήτρη και τη Δομνίτσα. Δολοφονείται το 1923 από ομάδα ληστών. Αυτή ήταν εν ολίγοις η δράση του λαμπρού παλικαριού.
Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και στέκεται

Independent – Απομονωμένη κοινότητα μιλά ακόμα τα Romeyka στα βάθη της Τουρκίας

0

Οι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν πως πρόκειται για ποικιλία από ποντιακά, με δομικές ομοιότητες ως προς την αρχαία ελληνική γλώσσα, οι οποίες όμως δεν παρατηρούνται στα νέα ελληνικά.

Independent – Απομονωμένη κοινότητα μιλά ακόμα τα Romeyka στα βάθη της Τουρκίας | tanea.gr

TANEA Team

Στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στην Τουρκία, μία απομονωμένη κοινότητα μιλάει μέχρι και σήμερα τη διάλεκτο Romeyka (Ρωμέϊκα), που θυμίζει τα αρχαία ελληνικά.

Ποικιλία από ποντιακά

Οι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν πως πρόκειται για ποικιλία από ποντιακά, με δομικές ομοιότητες ως προς την αρχαία ελληνική γλώσσα, οι οποίες όμως δεν παρατηρούνται στα νέα ελληνικά.

Τα παραπάνω στοιχεία δημοσιεύτηκαν στη βρετανική εφημερίδα Independent.

Η κοινότητα των 5.000 ατόμων ζει σε σύμπλεγμα χωριών κοντά στην Τραπεζούντα, όπου κάποτε βρισκόταν η περιοχή του αρχαίου Πόντου.

Μιας ελληνικής αποικίας όπου ο Ιάσωνας και οι Αργοναύτες, σύμφωνα με τον μύθο, επισκέφθηκαν κατά τη διάρκεια του επικού ταξιδιού τους από τη Θεσσαλία για την ανεύρεση του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Κολχίδα (τη σημερινή Γεωργία).

Η κοντινότερη στα αρχαία ελληνικά

Στην κοινότητα αυτή οι άνθρωποι μιλούν τα «Ρωμέϊκα», διάλεκτο που οι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι είναι η κοντινότερη ζωντανή γλώσσα στα αρχαία ελληνικά, η οποία μπορεί να προσφέρει πρωτοφανή οπτική γωνία της γλώσσας του Σωκράτη και του Πλάτωνα και πως αυτή εξελίχθηκε.

Η Δρ. Ιωάννα Σιταρίδου, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, σημειώνει:

«Τα Ρωμέϊκα διατηρούν έναν εντυπωσιακό αριθμό γραμματικών γνωρισμάτων, τα οποία προσθέτουν ένα αρχαίο ελληνικό άρωμα στη δομή της διαλέκτου.

»Τα χαρακτηριστικά αυτά έχουν εξαφανισθεί τελείως από άλλες μοντέρνες παραλλαγές της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας.

«Η χρήση του απαρεμφάτου έχει χαθεί σε όλες τις άλλες γνωστές ελληνικές διαλέκτους σήμερα. Π.χ. οι ομιλητές των νέων ελληνικών θα έλεγαν “Δεν μπορούσα να πάω” αντί “Δεν μπορούσα πηγαίνειν”.

»Αλλά στα Romeyka, όχι μόνο διατηρείται το απαρέμφατο, αλλά συναντάμε ιδιόρρυθμες απαρεμφατικές δομές, οι οποίες δεν έχουν παρατηρηθεί ποτέ, παρά μόνο στις λατινικές γλώσσες».

Γλώσσα κληρονομιάς

Μελέτες της γραμματικής της Romeyka έδειξαν ότι μοιράζεται εντυπωσιακό αριθμό ομοιοτήτων με τη δημώδη κοινή των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, η οποία ομιλούνταν κατά την ελληνική επιρροή σε όλη τη Μικρά Ασία μεταξύ του 4ου αιώνα. π.Χ. και του 4ου αιώνα μ.Χ..

Το λεξιλόγιο της Romeyka έχει επίσης πολλούς παραλληλισμούς με την αρχαία γλώσσα. Τα Ρωμέϊκα θεωρούνται περισσότερο γλώσσα κληρονομιάς παρά ομιλούμενη γλώσσα.

Τα επαναλαμβανόμενα κύματα μετανάστευσης, η κυρίαρχη επιρροή της πλειονότητας στην Τουρκία και η απόλυτη απουσία της Romeyka από την κοινή γνώμη της χώρας, την έχουν τοποθετήσει στην παγκόσμια λίστα των υπό εξαφάνιση γλωσσών.

Η Δρ. Σιταρίδου επισημαίνει:

«Με μόλις 5000 άτομα να παραμένουν στη περιοχή, τα Ρωμέϊκα θεωρούνται περισσότερο μια γλώσσα κληρονομιάς, παρά μια ομιλούμενη γλώσσα. Με την εξαφάνισή της θα χαθεί μια μοναδική ευκαιρία να ξεκλειδώσουμε την εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας».

Οι ομιλητές της Romeyka

Οι χωρικοί που μιλούν Ρωμέϊκα, η οποία δεν έχει γραπτή μορφή, παρουσιάζουν άλλα σημάδια γεωγραφικής και πολιτισμικής απομόνωσης.

Σπανίως παντρεύονται εκτός της κοινότητάς τους και παίζουν την παραδοσιακή τους μουσική με ειδικό όργανο, τη λύρα.

Οι ομιλητές της Romeyka σήμερα είναι ευσεβείς μουσουλμάνοι, που τους επιτράπηκε να παραμείνουν στην Τουρκία το 1923, με τη συνθήκη της Λωζάνης και την ανταλλαγή χριστιανικών και μουσουλμανικών πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Η μουσική τους είναι χαρακτηριστική και δεν μπορεί να μπερδευτεί με τίποτα άλλο. Είναι πραγματικά μοναδική για τους ομιλητές της Romeyka.

Δύο ερμηνείες

Μια πιθανότητα είναι ότι οι σημερινοί ομιλητές της Romeyka είναι οι άμεσοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που έζησαν στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας για χιλιάδες χρόνια.

Ισως από τον 6ο ή 7ο αιώνα π.Χ. όταν η περιοχή κατοικήθηκε για πρώτη φορά.

Αλλά είναι επίσης πιθανό, να πρόκειται για απογόνους γηγενών πληθυσμών ή φυλής μεταναστών, οι οποίοι ενθαρρύνθηκαν ή αναγκάστηκαν να μιλήσουν τη γλώσσα των αρχαίων ελλήνων εποίκων.

Μάθετε για το ερευνητικό πρόγραμμα «The Romeyka Project»:

Πηγή: lelevose.gr/Τα Νέα

Ρώσος τουρκολόγος: Η Τουρκία θέλει να γίνει παγκόσμια δύναμη αλλά δεν έχει τα προσόντα

0


Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντιμίρ Ζελένσκι(δ) και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια τελετής υποδοχής στο Κίεβο (αρχείο)

Ιανουάριος 21, 2022. Ελλάδα.

Η Τουρκία προσπαθεί να μπει ως γεωπολιτική σφήνα  στο διάλογο μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, που λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο της αυξανόμενης ουκρανικής κρίσης.

Τηρώντας μια σκληρή γραμμή έναντι της Ρωσίας στο ουκρανικό πρόβλημα, η Άγκυρα ανέλαβε την πρωτοβουλία να γίνει πλατφόρμα για τη διευθέτηση των διαφορών μεταξύ Μόσχας και Κιέβου.

Ο Ρώσος τουρκολόγος, ανώτερος ερευνητής στο IMEMO RAS, αναπληρωτής καθηγητής στη Διπλωματική Ακαδημία του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Βλαντιμίρ Αβατκόφ εξηγεί αυτή την πρωτοβουλία με την επιθυμία των τουρκικών αρχών «να καθίσουν σε δύο καρέκλες ταυτόχρονα, στο πλαίσιο της ιδεολογίας τους».

Στη Μόσχα, κατά τη γνώμη του, κατανοούν καλά την πολιτική της Τουρκίας: αφενός, να επιδείξει την ανεξαρτησία της στη Ρωσία, αφετέρου, είναι προς το συμφέρον της Δύσης να υπονομεύσει τις θέσεις της Μόσχας στον μετασοβιετικό χώρο.

Ο Βλαντιμίρ Αβατκόφ περιγράφει τις προσπάθειες της Τουρκίας να αρπάξει μια θέση στην εκτυλισσόμενη παγκόσμια σύγκρουση για την ασφάλεια.

«Προσπαθεί να καθίσει σε δύο καρέκλες»

«Το χαρακτηριστικό της σύγχρονης Τουρκίας είναι το εξής:

Στο πλαίσιο της επιθυμίας της Άγκυρας να γίνει παγκόσμια δύναμη, χωρίς να διαθέτει επαρκή προσόντα γι’ αυτό, προσπαθεί συνεχώς να προτείνει οποιεσδήποτε πρωτοβουλίες προκειμένου να ενταχθεί στην παγκόσμια ατζέντα και να προσπαθήσει να αποσπάσει ορισμένα πλεονεκτήματα μέσω του διαλόγου.

Η Τουρκία προσπαθεί να καθίσει σε δύο καρέκλες ταυτόχρονα. Προσπαθεί να εφαρμόσει τη φιλόδοξη πολιτική της, αλλά ταυτόχρονα δεν διαθέτει αρκετούς πόρους. Η Άγκυρα προσπαθεί να τα βάλει στο πλαίσιο της λεγόμενης ιδεολογίας του κόμβου, συγκεντρώνοντας διάφορα εμπορικά και μεταφορικά έργα στην επικράτειά της.

Ο «διποδισμός» της Τουρκίας εκδηλώνεται και στο γεγονός ότι αφενός επιδεικνύει την ανεξαρτησία της στη Ρωσία, αφετέρου όμως δείχνει στη Δύση ότι υπονομεύει τις προσπάθειες της Μόσχας στον μετασοβιετικό χώρο.

Η πολιτική αυτή εκδηλώνεται και στο γεγονός ότι η Τουρκία από τη μια ενδιαφέρεται να ενισχύσει την οικονομική συνεργασία με τη Ρωσία, με την οποία έχει στενές επαφές και μεγάλο εμπορικό τζίρο.

Αλλά ταυτόχρονα, προσπαθεί να οικοδομήσει οικονομικούς και στρατιωτικοπολιτικούς δεσμούς με την Ουκρανία, αποκομίζοντας επίσης κέρδος λαμβάνοντας παλιές τεχνολογίες που έχουν απομείνει σε αυτή τη χώρα και προμηθεύοντας τις δικές της νέες στρατιωτικές τεχνολογίες, όπως τα drones Bayraktar, που θα δοκιμαστούν σε μάχη.

Ο παντουρκισμός έχει υποστεί πλήγματα

Ως μέρος της εκτυλισσόμενης σύγκρουσης στον κόσμο για την παγκόσμια ασφάλεια, η Τουρκία επιδεικνύει ολοένα και περισσότερο τη δέσμευσή της στη Δύση, αλληλεπιδρώντας με τον αγγλοσαξονικό κόσμο.

Ταυτόχρονα, είναι προφανές ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να ελπίζει στην ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας διατηρώντας το σημερινό status quo ή τη μικρή αλλαγή του, εντός του οποίου θα μπορέσει να αρπάξει οφέλη στην ανατολική Ευρώπη, είτε είναι Ουκρανία είτε Βαλκάνια, καθώς και στον Νότιο Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

Η τουρκοκεντρική ολοκλήρωση έχει υποστεί αναμφίβολα μια σειρά από πλήγματα.

Αυτά ήταν στη διαδικασία της Κριμαίας, καθώς και στο πλαίσιο της συριακής σύγκρουσης αλλά και στα γεγονότα του Καζακστάν.

Η Τουρκία βασίζεται στην αρχή ότι όλοι οι τουρκικοί λαοί πρέπει να ακολουθούν τη λογική της Άγκυρας και προσπαθεί να αναγκάσει τα τουρκικά κράτη να εγκαταλείψουν τις παραδόσεις και τα έθιμά τους.

Η Ρωσία σε όλη την ιστορία πάντα υποστήριζε την ταυτότητα διαφόρων λαών.

Από αυτή την άποψη, η Ρωσία κατάφερε να είναι ένα είδος σύνθεσης τόσο των σλαβικών όσο και των τουρκικών λαών.

Η Ρωσία κατάφερε να είναι και μεγάλη σλαβική και μεγάλη τουρκική δύναμη, μεγάλη χριστιανική και μεγάλη μουσουλμανική δύναμη.

Αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει η Τουρκία σε όλη την ιστορία, γι’ αυτό έχει υποστεί ήττες την μία μετά την άλλη και έχει συρρικνωθεί στο μέγεθος που έχει σήμερα, τόσο εδαφικά όσο και ως προς τη σημασία της στο σύστημα των διεθνών σχέσεων.

Eurasia Daily

 © Βαλκανικό Περισκόπιο

Νέα αρχή στις σχέσεις Σόφιας-Σκοπίων

1

Επί δύο χρόνια η Βουλγαρία προέβαλλε «βέτο» για την ένταξη της γειτονικής Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ. Φαίνεται όμως ότι κάτι αλλάζει με την αλλαγή κυβέρνησης στις δύο χώρες;

  Συνάντηση του Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι με τον Κίριλ Πέτκοφ στα Σκόπια

Μόλις 200 χιλιόμετρα χωρίζουν τα Σκόπια από τη Σόφια, αλλά για να καλυφθεί η απόσταση χρειάζονται τουλάχιστον τέσσερις ώρες οδήγησης σε κακοτράχαλους δρόμους και άπειρη υπομονή. Εγκλωβισμένοι σε οδυνηρές αντιπαραθέσεις περί ιστορικού παρελθόντος και εθνικής ταυτότητας επί 60 ολόκληρα χρόνια, οι πολιτικοί ηγέτες των δύο χωρών δεν έχουν ακόμη σκεφθεί να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις. Δεν υπάρχει σιδηροδρομική σύνδεση, ούτε τακτικό αεροπορικό δρομολόγιο ανάμεσα στις δύο γειτονικές πρωτεύουσες.

Και όμως, ο νέος πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Κίριλ Πέτκοφ υποσχέθηκε την Τρίτη, άρτι αφιχθείς στα Σκόπια, ότι μπορούν να γίνουν τις προσεχείς 60 ημέρες όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα 60 χρόνια. Το αργότερο σε δύο μήνες λοιπόν εγκαινιάζεται η απευθείας αεροπορική σύνδεση ανάμεσα στη Σόφια και τα Σκόπια. Θα χρειαστούν τουλάχιστον δέκα χρόνια για να ολοκληρωθεί και η σιδηροδρομική σύνδεση των δύο πρωτευουσών.  Ο νέος πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι ελπίζει ότι δεν θα περιμένει άλλα δέκα χρόνια για να επιτευχθεί ο κύριος στόχος του, που δεν είναι άλλος από την πλήρη ένταξη της χώρας στην ΕΕ.

Ορατός ο συμβιβασμός;

Υποδοχή Πέτκοφ στα ΣκόπιαΥποδοχή με στρατιωτικές τιμές στα Σκόπια για τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Κίριλ Πέτκοφ

Μετά από θερμούς εναγκαλισμούς και μία ολόκληρη ημέρα εντατικών διαβουλεύσεων στα Σκόπια, Κοβάτσεφσκι και Πέτκοφ δήλωσαν από κοινού ότι ευελπιστούν να εγκαινιάσουν «ένα νέο κεφάλαιο» στις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες έχουν εμπλακεί σε ιστορικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις. Η προηγούμενη βουλγαρική κυβέρνηση του Μπόικο Μπορίσοφ απαιτούσε από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας να αποδεχθεί ότι δεν υπάρχει ‘μακεδονικό’, αλλά βουλγαρικό έθνος, ενώ το ίδιο ισχύει και για την ‘μακεδονική’ γλώσσα. Τα Σκόπια απέρριπταν το τελεσίγραφο, λέγοντας ότι δεν συνάδει με τις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες, ούτε με το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

«Είμαι εξαιρετικά αισιόδοξος ότι μπορούμε να αναπτύξουμε μία νέα δυναμική στις σχέσεις μας και σας διαβεβαιώνω ότι τα αποτελέσματα θα γίνονται όλο και πιο ορατά» δηλωσε ο Κίριλ Πέτκοφ σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι, ο οποίος από την πλευρά του υποσχέθηκε άμεση βελτίωση των διμερών σχέσεων. Αντί να εστιάζουν σε ιστορικές έριδες, οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να συναντηθούν εκ νέου στη Σόφια, την επόμενη εβδομάδα, για να συστήσουν ομάδες εργασίας με στόχο την πιο στενή συνεργασία σε μία σειρά θεμάτων, όπως το εμπόριο, η εκπαίδευση, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ο πολιτισμός και η ιστορία.

Κοινή επιτροπή ιστορικών Σόφιας-ΣκοπίωνΤο 2020 οι δύο χώρες είχαν συστήσει κοινή επιτροπή ιστορικών, σε μία προσπάθεια να ξεπεράσουν τις έριδες,

Λίγες ώρες πριν από την επίσκεψη Πέτκοφ η κυβέρνηση των Σκοπίων είχε ήδη κάνει ένα βήμα προς τον συμβιβασμό, ενημερώνοντας τα Ηνωμένα Έθνη ότι ο όρος «Βόρεια Μακεδονία», καθώς και η πιο μακροσκελής εκδοχή «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» αναφέρονται μόνο στη «χώρα» και όχι στην «ευρύτερη γεωγραφική περιοχή». Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση της Σόφιας θεωρούσε ότι η πιο σύντομη ονομασία υποδηλώνει αλυτρωτικές διεκδικήσεις απέναντι στη Βουλγαρία και στη «Μακεδονία του Πιρίν». Ο Ιβάιλο Ντίτσεφ, πολιτικός αναλυτής και καθηγητής Ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Σόφιας, επισημαίνει ότι «ακούστηκε επιτέλους η λέξη ‘συμβιβασμός’ και αυτό σημαίνει πως υπάρχει ελπίδα». Για τον Ντίτσεφ η επιμονή της Σόφιας να χρησιμοποιείται μόνον η επίσημη ονομασία «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» ήταν «μια από τις πιο βλακώδεις απαιτήσεις που προέβαλε η βουλγαρική κυβέρνηση».

Στα Σκόπια ο πολιτικός αναλυτής Σάσο Ορντανόσκι προβλέπει «πιθανό συμβιβασμό μέσα στους επόμενους μήνες, ο οποίος θα άνοιγε τον δρόμο για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, παράλληλα με τη συνέχιση των διμερών διαβουλεύσεων με τη Σόφια». Θετική αποτίμηση και από το Βερολίνο: κατά την επίσκεψή της στα Τίρανα, την Τρίτη, η νέα υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Άνα Λίρμαν έκανε λόγο για «θετικές ενδείξεις» από την πλευρά της Βουλγαρίας, ενώ επανέλαβε την επίσημη θέση της γερμανικής κυβέρνησης, ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία θα πρέπει να ξεκινήσουν «το συντομότερο δυνατόν».

Εθνικιστικές πιέσεις

Ο Πέτκοφ παίζει σκάκιΑναγκαστική κίνηση; Ο Πέτκοφ παίζει σκάκι με έναν δεκάχρονο σε πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση στη Σόφια

Πάντως η Σόφια επιμένει στη «συνταγματική αναγνώριση» της βουλγαρικής μειονότητας, όπως και άλλων μειονοτήτων στη γειτονική χώρα. Όμως η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας δέχεται πιέσεις από το υπερσυντηρητικό κόμμα της αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE, αλλά και ένα μικρότερο φιλορωσικό κίνημα με αριστερές καταβολές, να μην ενδώσει σε συμβιβασμούς. Επιπλέον δεν διαθέτει την απαραίτητη πλειοψηφία δύο τρίτων στο Κοινοβούλιο για να τροποποιήσει το Σύνταγμα. Σε περίπτωση που επιτευχθεί ο συμβιβασμός, εκτιμά ο αναλυτής Σάσο Ορντανόσκι, οι εθνικιστικές δυνάμεις στα Σκόπια δεν θα καταφέρουν να αποτρέψουν την υλοποίησή του, θα μπορούσαν όμως να προκαλέσουν προβλήματα στη μελλοντική διακυβέρνηση της χώρας. «Υπάρχουν στη χώρα μας πολιτικές δυνάμεις που επιμένουν σε πολιτικές οπισθοδρόμησης, αλλά στη Βουλγαρία οι δυσκολίες είναι ακόμη περισσότερες», υποστηρίζει.

Στη Σόφια ο πρωθυπουργός Πέτκοφ ηγείται ενός κυβερνητικού συνασπισμού τεσσάρων κομμάτων, δύο εκ των οποίων απορρίπτουν τον συμβιβασμό με τη γειτονική Βόρεια Μακεδονία. Αντίθετος θεωρείται και ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρούμεν Ράντεφ. Μία «εξασθένηση» των βουλγαρικών θέσεων θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη σταθερότητα της νέας κυβέρνησης, που ανήλθε στην εξουσία με μία φιλόδοξη ατζέντα μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικοπολιτικό μέτωπο. «Είναι δύσκολη η πολιτική κατάσταση στη Βουλγαρία», επισημαίνει ο Ιβάιλο Ντίτσεφ. «Στο σκάκι θα μιλούσαμε για μία ‘αναγκαστική κίνηση’. Ο Πέτκοφ δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση από αυτή που έχει αποφασίσει. Του εύχομαι καλή τύχη…»

Μπόρις Γκεοργκιέφσκι

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Deutsche Welle: ΣΤΗ ΔΥΣΗ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΔΕΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

0
 Deutsche Welle

Παντού πολιτικοί χειραγωγούν καθημερινά τη σκέψη, τις πράξεις, τα αισθήματα των ανθρώπων. Κλασσικό παράδειγμα ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003. Δεν είναι πάντα εύκολο να την αναγνωρίσεις.

Τι είναι κρατική προπαγάνδα; Οι μηχανορραφίες της κυβέρνησης στις Φιλιππίνες αποτελούν ένα από τα τελευταία παραδείγματα, από τότε που η δημοσιογράφος Μαρία Ρέσα πήρε το Νόμπελ Ειρήνης για τους αγώνες της κατά της κρατικής προπαγάνδας και των ψεμάτων που διαδίδει η κυβέρνηση της χώρας της. Φυσικά το φαινόμενο δεν είναι νέο, αλλά έχει προσλάβει νέες διαστάσεις. Εάν θέλουμε να γυρίσουμε τον τροχό της ιστορίας πίσω στη ναζιστική περίοδο, οι κατέχοντες την εξουσία τότε χρησιμοποιούσαν πολλά προπαγανδιστικά εργαλεία για να πείσουν τον λαό να υιοθετήσει την ιδεολογία τους. Σήμερα βέβαια, το έδαφος έχει γίνει πιο πρόσφορο λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και η προπαγάνδα γίνεται πιο συγκεκαλυμμένα.

«Κλασσικό παράδειγμα ο πόλεμος στο Ιράκ»

Η Μαρία Ρέσα έκανε ευρύτερα γνωστή την κρατική προπαγάνδα στη χώρα της, τις ΦιλιππίνεςΗ Μαρία Ρέσα έκανε ευρύτερα γνωστή την κρατική προπαγάνδα στη χώρα της, τις Φιλιππίνες

Ας αναφέρουμε μερικά παραδείγματα: Το Facebook, όπως το ίδιο ανακοίνωσε, διέγραψε μια ολόκληρη καμπάνια των αρχών της Νικαράγουας. Σε ιστοσελίδες και λογαριασμούς μέσων κοινωνικής δικτύωσης γράφονταν επί τρία έτη διθύραμβοι για τον πρόεδρο Ντανιέλ Ορτέγα και απαξιωτικά σχόλια για την αντιπολίτευση. Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί το γερμανόφωνο Russia Today. Σε δύο κανάλια του στο YouTube απαγορεύτηκαν οι εκπομπές με την κατηγορία ότι μετέδιδαν ψευδείς πληροφορίες για τον κορωνοϊό.  Πολύ συχνά το κρατικό Russia Today χαρακτηρίζεται ως προπαγανδιστικό μέσο της ρωσικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με δύο επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης πρωταρχική ατζέντα του σταθμού είναι να διαδίδει ότι τα δυτικά ΜΜΕ λένε ψέματα. Αλλά τι είναι η κρατική προπαγάνδα και σε τι αποσκοπεί; Πολιτικοί την χρησιμοποιούν επί τούτου για να επηρεάσουν τη σκέψη, τις πράξεις και τα αισθήματα των ανθρώπων. Ο Πιερς Ρόμπινσον πολιτικός επιστήμων της Οργάνωσης Μελετών Προπαγάνδας, μιλώντας στη Deutsche Welle, έδωσε ένα παράδειγμα όχι από τη Ρωσία ή τις εξωτικές Φιλιππίνες, αλλά από τις ΗΠΑ.
«Πρόκειται για την κλασσική περίπτωση του πολέμου στο Ιράκ το 2003. Αμερικανοί πολιτικοί προσπάθησαν να πείσουν ότι το Ιράκ αποτελεί απειλή και φυσικά σε αυτήν την περίπτωση, όπως είναι γνωστό, υπερέβαλαν με πληροφορίες για την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής, και έκαναν το Ιράκ να φαίνεται μεγαλύτερη απειλή από ότι ήταν στην πραγματικότητα».

“Θεματοφύλακες της ελεύθερης ενημέρωσης” 

Τελικά, όπως αποδείχθηκε, ο Σαντάμ Χουσεΐν δεν είχε όπλα μαζικής καταστροφήςΤελικά, όπως αποδείχθηκε, ο Σαντάμ Χουσεΐν δεν είχε όπλα μαζικής καταστροφής

Με άλλα λόγια παραπληροφόρηση και προπαγάνδα δεν γίνεται σε χώρες με «βεβαρημένο» παρόν και παρελθόν, όπως η Κίνα ή η Βόρεια Κορέα. «Είμαι της άποψης» λέει ο Ρόμπινσον «ότι το πρόβλημα σε δημοκρατικές χώρες είναι ότι υπάρχει πολλή προπαγάνδα, αλλά δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει». Και ο συνάδελφός του Φλόρια Τσόλμαν από το Πανεπιστήμιο για την Τέχνη και τον Πολιτισμό στο Νιουκασλ προσθέτει ότι «προπαγάνδα φυσικά υπάρχει και στη Γερμανία ή τις ΗΠΑ, γιατί χρησιμοποιείται τόσο από δημοκρατικά όσο και από ολοκληρωτικά καθεστώτα. Η διαφορά έγκειται ότι στα δημοκρατικά πολιτεύματα η πρόσβαση στην πληροφόρηση είναι αισθητά πιο εύκολη από ότι σε δικτατορίες».

Υπάρχει και μια άλλη πτυχή. Τα ΜΜΕ μπορεί να μεταφέρουν την προπαγάνδα συνειδητά ή ασυνείδητα. Για να την ξεσκεπάσουν, θα πρέπει να λειτουργούν και ως θεματοφύλακες της ελεύθερης ενημέρωσης, υπογραμμίζει ο Ρόμπινσον. «Αυτό περιμένει ο κόσμος, και σύμφωνα με έρευνα των μέσων ενημέρωσης είναι από τα κύρια καθήκοντα της δημοσιογραφίας».

Κατρίν Βεζελόφσκι
Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Φυτοφάρμακα κατά ανθρώπων! Ένα τεράστιο πρόβλημα δημόσιας υγείας

0
του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Η αυξανόμενη χρήση φυτοφαρμάκων εξελίσσεται σε κεντρική απειλή για το φυσικό περιβάλλον, επιδρώντας αρνητικά στη γεωργία, τη δημόσια υγεία, την απώλεια ειδών και τη μόλυνση των υδάτων, σύμφωνα με μια νέα έκθεση οργανώσεων που αγωνίζονται για τη διατήρηση του περιβάλλοντος και τον Άτλαντα Φυτοφαρμάκων που παρουσίασε το Δίκτυο Δράσης για τα Φυτοφάρμακα της Γερμανίας. Την έκθεση παρουσίασαν πρόσφατα στο Βερολίνο το Ίδρυμα Heinrich Böll, που συνδέεται με το κόμμα των Πρασίνων, το γερμανικό τμήμα της διεθνούς περιβαντολλογικής οργάνωσης Friends of the Earth και η επιθεώρηση Le Monde Diplomatique.

Τους πρώτους που πλήττουν τα φυτοφάρμακα είναι οι ίδιοι οι αγρότες. Υπολογίζεται ότι 385 εκατομμύρια αγρότες σε όλο τον κόσμο παθαίνουν οξεία δηλητηρίαση από φυτοφάρμακα κάθε χρόνο και εξ αυτών 11.000 πεθαίνουν (χωρίς να έχουν μετρηθεί οι αυτοκτονίες που συνδέονται με τα φυτοφάρμακα). Παρόλο που βέβαια ο γράφων δεν συγκεντρώνει στατιστικά στοιχεία, έχω παρατηρήσει εμπειρικά ότι τον τελευταίο μισό αιώνα, ένας πολύ μεγάλος αριθμός κατοίκων σε χωριά της Μεσσηνίας και της Νότιας Κρήτης που τυχαίνει να γνωρίζω και να επισκέπτομαι συχνά και όπου έγινε συστηματική χρήση και κατάχρηση φυτοφαρμάκων επί δεκαετίες, στην αρχή μάλιστα χωρίς κανένα μέσο προστασίας, έπαθαν καρκίνο και πέθαναν μόλις έφτασαν την ηλικία των 55 ετών ή/και λίγο περισσότερο. Συν τω χρόνω βέβαια, οι αγρότες άρχισαν να παίρνουν κάπως αυξημένα μέτρα προστασίας. Συχνά επίσης διαπίστωσα ότι τα προϊόντα ραντίζονται ακόμα και την προηγουμένη τής πώλησής τους, προφανώς με τραγικά αποτελέσματα στην υγεία των αγοραστών.

Ιδιαίτερα πλήττονται από τη χρήση φυτοφαρμάκων οι εργάτες γης και οι μικροκαλλιεργητές του Νότου (ή του Τρίτου Κόσμου κατά την παλαιότερη ορολογία) της ανθρωπότητας, με 256 εκατομμύρια οξείες δηλητηριάσεις στην Ασία, 116 στην Αφρική και 12.3 στη Λατινική Αμερική. Στην Ευρώπη ο αριθμός είναι πολύ μικρότερος, 1,6 εκατομμύρια. Το πρόβλημα δεν είναι όμως μόνο η οξεία δηλητηρίαση, αλλά η συστηματική έκθεση στα φυτοφάρμακα που προκαλεί χρόνιες ασθένειες. Στον Νότο, χρησιμοποιούνται πολλά επικίνδυνα φυτοφάρμακα, περιλαμβανομένων ορισμένων που είναι απαγορευμένα στην Ευρώπη, πωλούνται ενίοτε σε συσκευασίες χωρίς ετικέτες και οδηγίες, ενώ πολλοί μικροκαλλιεργητές δεν φοράνε προστατευτικές στολές και δεν έχουν πληροφόρηση για τους κινδύνους. Όπως αναφέρει η μελέτη, λιγότερο από το 30% των μικροκαλλιεργητών της Γκάνας φοράνε προστατευτικά γάντια και μάσκες, ενώ στην Αιθιοπία λιγότερο από το 7% γνωρίζουν ότι πρέπει να πλένουν τα χέρια τους μετά τη χρήση φυτοφαρμάκων.

Τα φυτοφάρμακα μεταφέρονται με τον άνεμο εκατοντάδες χιλιόμετρα και ανευρίσκονται σε ποταμούς και επιφανειακά ύδατα. Μπορούν να σκοτώσουν έντομα, πουλιά και υδρόβια ζώα και συχνά ανευρίσκονται σε τροφές και μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο.

 Γλυφοσάτη, ο αρχάγγελος του καρκίνου

Το ευρύτερα χρησιμοποιούμενο παγκοσμίως φυτοφάρμακο είναι το ζιζανιοκτόνο γλυφοσάτη, που η Διεθνής Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο (International Agency for Research on Cancer, IARC) το χαρακτήρισε ως «πιθανώς καρκινογόνο», ενώ μια επιστημονική μετα-μελέτη του Πανεπιστημίου της Washington εντόπισε έναν αυξημένο κίνδυνο κακοήθειας στους λεμφαδένες εξαιτίας της γλυφοσάτης, γνωστής ως μη-Hodgkin λύμφωμα.

Στο πρόβλημα της γλυφοσάτης είναι αφιερωμένο το πρόσφατο βιβλίο της Δρ. Stephanie Seneff «Toxic Legacy, How the Weedkiller Glyphosate is Destroying Our Health and the Environment», από τον εκδοτικό οίκο Chelsea Green Publishing, που προκάλεσε πολύ μεγάλη αίσθηση μεταξύ των κριτικών λόγω της συγκέντρωσης πολλών και συγκλονιστικών στοιχείων για την γλυφοσάτη. Η συγγραφέας παραθέτει και συνδέει μία πληθώρα επιστημονικών ερευνών για το ζιζανιοκτόνο αυτό και υπογραμμίζει ότι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν υπάρχει κάτοικος στον πλανήτη που να μην εκτίθεται σε αυτό, είτε μέσω του νερού που πίνει, είτε μέσω της τροφής που καταναλώνει. Εξηγεί πως η γλυφοσάτη και τα παράγωγά της, που ανευρίσκονται σε πληθώρα γεωργικών φαρμάκων, κάνουν ζημιά στο DNA, περιλαμβανομένου του καρκινοκατασταλτικού γονιδίου p53 promoter gene, διευκολύνοντας λευχαιμίες και λυμφώματα. «Οποιοσδήποτε έχει διαβάσει την επιστημονική βιβλιογραφία, ακόμα και οι πιο συντηρητικοί ή συμβατικοί γιατροί, καταλαβαίνει ότι η γλυφοσάτη είναι καρκινογόνος», γράφει η συγγραφέας. Κατά την Seneff η γλυφοσάτη είναι πιθανώς η πιο επικίνδυνη χημική ουσία που χρησιμοποιείται καθημερινά σε όλο τον κόσμο, καταστρέφοντας οικοσυστήματα, τροποποιώντας το ανθρώπινο DNA και πυροδοτώντας χρόνιες ασθένειες όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, ο αυτισμός, η κοιλιοκάκη, ο διαβήτης, η εγκεφαλίτιδα, η φλεγμονώδης εντερική νόσος, η παχυσαρκία και άλλες.

Τα φυτοφάρμακα έχουν επίσης συνδεθεί με πρόκληση άσθματος, αλλεργιών, παχυσαρκίας και αδενοπαθειών. Σε περιοχές με βαριά ρύπανση από φυτοφάρμακα προκαλούνται επίσης αποβολές και παραμορφώσεις εμβρύων. Μελέτες έχουν επίσης εντοπίσει συσχέτιση της ρύπανσης από τα φυτοφάρμακα με την εμφάνιση νόσου του Πάρκινσον, διαβήτη τύπου ΙΙ και μερικών μορφών καρκίνου.

  Εξάγουμε απαγορευμένα δηλητήρια, τα εισάγουμε και τα τρώμε!

Σύμφωνα με τη μελέτη που αναφέραμε παραπάνω, η Γερμανία είναι μία μείζων δύναμη στην παραγωγή φυτοφαρμάκων και αντιπροσωπεύει το 10% του παγκοσμίου εμπορίου φυτοφαρμάκων, αλλά επίσης παράγει και εξάγει φυτοφάρμακα που είναι απαγορευμένα στην ΕΕ όπως το κυαναμίδιο, το acetochlor και το tepraloxydim, που θεωρούνται από την ΕΕ καρκινογόνα και τοξικά για τις εγκύους (https://www.panna.org/blog/double-standard-germany-exporting-banned-pesticides). Εκτός από τις δύο μεγάλες γερμανικές πολυεθνικές, τη Bayer και τη BASF, στο «πάρτι» αυτό συμμετέχουν άλλες δύο πολευθνικές, οι αμερικανικές Corteva Agriscience και FMC και η ελβετική Syngenta. Οι πέντε αυτές εταιρείες ελέγχουν το 85% της παγκόσμιας παραγωγής φυτοφαρμάκων.

Σύμφωνα με έρευνα της ελβετικής ΜΚΟ Public Eye και της ερευνητικής εφημερίδας της Greenpeace Unearthed, τουλάχιστο το ένα τρίτο του κύκλου εργασιών των εταιρειών αυτών πραγματοποιείται με πωλήσεις «εξαιρετικά επικίνδυνων» για την υγεία και το περιβάλλον φυτοφαρμάκων, που ανήκουν στην κατηγορία HHP (highly hazardous pesticides), και των οποίων η μεν χρήση απαγορεύεται στην Ευρώπη, όχι όμως και η παραγωγή και εξαγωγή.

Βεβαίως αυτό σημαίνει ότι τελικά και οι Ευρωπαίοι τρώμε τα απαγορευμένα φυτοφάρμακα τρώγοντας τις εισαγόμενες τροφές για την παραγωγή των οποίων έχουν χρησιμοποιηθεί. Όπως ο Oliver Tickell του Green Economic Institute, η Βραζιλία για παράδειγμα, ως ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς σόγιας στον κόσμο παράγει μια πολύ σημαντική ποσότητα των ζωοτροφών για τις αγελάδες και άλλα εκτρεφόμενα ζώα, που στη συνέχεια τρώνε οι Ευρωπαίοι καταναλωτές, χωρίς να τους περνάει από το μυαλό ότι μαζί με την ωραία μπριζολίτσα τους τρώνε και εξαιρετικά τοξικά φυτοφάρμακα που απαγορεύονται μεν στην ΕΕ, κατασκευάζονται όμως εδώ και εν συνεχεία εξάγονται και επανεισάγονται στις ζωοτροφές.

   Βραζιλία: Η λαίλαπα του Μπολσονάρου

Επί κυβερνήσεως Μπολσονάρου, οι ήδη χαλαροί κανονισμοί της Βραζιλίας, που είναι από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς τροφίμων παγκοσμίως, χαλάρωσαν ακόμα περισσότερο. Το 2019, η ANVISA, η υπηρεσία που ρυθμίζει τα θέματα δημόσιας υγείας, χαλάρωσε τους κανονισμούς κατά τρόπο που για να χαρακτηρισθεί ένα φυτοφάρμακο ως εξαιρετικά τοξικό πρέπει να μπορεί να σκοτώσει άνθρωπο, προκαλώντας κύμα διαμαρτυριών. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση της Βραζιλίας ενέκρινε τη χρήση εκατοντάδων «εξαιρετικά τοξικών» φυτοφαρμάκων.

Σε όλα τα ζητήματα περιβάλλοντος, η Βραζιλία, μια χώρα- ήπειρος από μόνη της, σπάει όλα τα αρνητικά ρεκόρ, με συνέπειες που αφορούν εν τέλει όλο τον πλανήτη. Σε μια πρόσφατη έρευνα στην περιοχή Urucui το 83,4% των δειγμάτων μητρικού γάλακτος που ερευνήθηκαν περιείχαν αγροτοξίνες, την τοξική γλυφοσάτη, ή το αμινομεθυλοφωσφορικό οξύ (AMPA) ή και τα δύο. Η έρευνα έγινε από το Τμήμα Γυναικείας Υγείας του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Piaui’s (UFPI). Τα δείγματα μητρικού γάλακτος περισυνελέγησαν στον δήμο του Urucui, που είναι περιοχή μεγάλης παραγωγής σόγιας οι σοδειές της οποίας ραντίζονται με μεγάλες ποσότητες αγροτοξινών. Σημειωτέον ότι η Βραζιλία καταναλώνει το 20% των παραγόμενων φυτοφαρμάκων παγκοσμίως.

 * Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος