Ο διεθνολόγος Βασίλης Κοψαχείλης με ένα μικρό αλλά απολύτως κατανοητό κείμενο στη προσωπική του σελίδα στο facebook εξηγεί τη σημασία της ενεργειακής συμφωνίας Ρωσίας – Κίνας, τοποθετώντας την στη σωστή της διάσταση.
Γράφει:
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΝΤΗΛ ΡΩΣΙΑΣ – ΚΙΝΑΣ
Επειδή πάλι θα σας φλομώσουν με τίτλους και “ενημέρωση” για τα πανηγύρια, τα ποσοτικά στοιχεία είναι ενδεικτικά του αν η ενεργειακή συμφωνία Ρωσίας – Κίνας συνιστά “στρατηγική αντιστάθμιση” για τη Ρωσία στην Ευρώπη.
– Ο αγωγός που ΘΑ κατασκευαστεί από τη Ρωσία προς την Κίνα και εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμος σε 3 χρόνια, θα δίνει 10 bcm φυσικού αερίου στην Κίνα.
– Ο αγωγός Nord Stream I που ήδη λειτουργεί, δίνει 55 bcm ρωσικού αερίου στην Ευρώπη.
– Ο αγωγός Nord Stream IΙ που είναι ήδη έτοιμος και θα λειτουργήσει, θα δίνει άλλα 55 bcm ρωσικού αερίου στην Ευρώπη.
– Στην πετσοκομμένη ενεργειακά και γεωπολιτικά Ουκρανία, με στοιχεία της Ουκρανικής κυβέρνησης, το ρωσικό αέριο που πέρασε από τους ουκρανικούς αγωγούς προς την Ευρώπη το 2021 ανήλθε σε 41.6 bcm.
Άρα, τον Ρώσο τον πονά και τον κόφτει πάρα πολύ το τι θα γίνει με το αέριό του προς την Ευρώπη και πως θα πάει η κατάσταση με την Ουκρανία.
Τα περί “γλυκιάς μου, κάτσε να το υποστείς…” και οι ρωσοκινεζικές ενεργειακές συμφωνίες, δείχνουν:
α) Μαγκιές επιπέδου ελληνικής βιντεοταινίας του ’80…
β) Την αμοιβαία επιφυλακτικότητα μεταξύ Ρωσίας – Κίνας (η Ρωσία μπορεί να δώσει πολύ περισσότερο και η Κίνα έχει ανάγκες απείρως μεγαλύτερες)
γ) Το ρωσικό άγχος να βρει στρατηγικά αντίβαρα στο παιχνίδι που ξεκίνησε δυτικά των Ουραλίων
Στις 22 Φεβρουαρίου θα διεξαχθεί ο επόμενος γύρος διερευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας.
Η Αθήνα βέβαια δεν έχει υψηλές προσδοκίες για θετικό αποτέλεσμα καθώς σύμφωνα με πληροφορίες υπάρχει πολύ μεγάλη ανησυχία στο υπουργείο Εξωτερικών για τις συνεχόμενες παραβιάσεις και υπερπτήσεις τουρκικών drones.
Κατά την πάγια τακτική της Αθήνας, το ΥΠΕΞ προχώρησε και σε διάβημα. Και ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ, έστειλε αυστηρό μήνυμα προς τον κ. Τσαβούσογλου για τις δηλώσεις του σχετικά με το μεταναστευτικό, λέγοντας πως «δεν περιμένουμε μαθήματα από την Τουρκία για το πως θα διαχειριστούμε το μεταναστευτικό».
Για να μετρηθεί κάποιος συμμετέχων στους νοσήσαντες πρέπει να παρουσιάσει συμπτώματα.
Ασυμπτωματικοί φορείς, που μπορεί κάλλιστα να είναι μεταδοτικοί […] δεν προσμετρώνται στον υπολογισμό της αποτελεσματικότητας.
[Τ]α πρωτόκολλα των δοκιμών δεν είναι σχεδιασμένα για να μετρούν το κατά πόσον τα εμβόλια μειώνουν την μεταδοτικότητα.
Από τις δοκιμές (Pfizer, AstraZeneca, Moderna) αποκλείονται όσοι έχουν διαγνωσθεί εργαστηριακώς με μόλυνση από SARS-CoV-2, που σημαίνει ότι οι δοκιμές δεν μας λένε αν τα εμβόλια αποτρέπουν τις επαναμολύνσεις.
Από την περιορισμένη διάρκεια των δοκιμών δεν γνωρίζουμε την χρονική ισχύ των εμβολίων, και είναι δυνατόν να απαιτείται νέος εμβολιασμός για την διατήρηση της προστασίας. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει το ενδεχόμενο τα εμβόλια να μετατραπούν σε διαρκή αγωγή, με όλα τα οικονομικά συμπαρομαρτούντα.
Και κατέληγα: «Ούτε να δυσπιστούμε στα επιστημονικά ευρήματα από άγνοια, αλλά ούτε και να ευελπιστούμε ότι υπάρχουν μαγικές λύσεις όταν αυτές δεν προκύπτουν από τις μελέτες».
Που βρισκόμαστε πάνω από ένα χρόνο μετά; Τι μας λένε τα δεδομένα;
Τι αναμέναμε και τι παρατηρούμε
Από ανάγνωση και μόνον των πρωτοκόλλων των κλινικών δοκιμών καθίστατο σαφές ότι τα εμβόλια δεν εξετάζονταν ως προς το αν αποτρέπουν την μόλυνση και τις επαναμολύνσεις, ως προς το αν μειώνουν την μεταδοτικότητα, ούτε ως προς το αν παρέχουν μακροχρόνια προστασία. Εξετάζονταν μόνον ως προς το αν μειώνουν την βαρύτητα των συμπτωμάτων σε βάθος εξαμήνου, προσφέροντας δυνητικά μια πολύτιμη ανάσα στο σύστημα υγείας και βεβαίως σώζοντας ζωές.
Τα πρώτα επιτυχή αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών φαίνεται να επιβεβαιώνονται από τους αριθμούς εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων σε νοσοκομειακές κλίνες. Από τις 30/8/2021 ο ΕΟΔΥ δημοσιεύει τους αριθμούς εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων (η μερικώς εμβολιασμένων) σε κλίνες ΜΕΘ της Ελλάδας. Από τότε μέχρι σήμερα, το ποσοστό μη (ή μερικώς) εμβολιασμένων κυμαίνεται μεταξύ 80-90% (βλ. εδώ, διάγραμμα 4). Δεδομένου ότι κατά το διάστημα αυτό το μεσοσταθμικό ποσοστό εμβολιασμού χονδρικά ήταν στο 65%, το λοιπό 35% των ανεμβολίαστων αντιστοιχεί σε σχεδόν τριπλάσια αντιπροσώπευση στον πληθυσμό των ΜΕΘ σε σχέση με την αναλογία του στον γενικό πληθυσμό.
Συμπέρασμα 1: Από όσους είχαν κίνδυνο να αναπτύξουν βαρέα συμπτώματα, έως και να καταλήξουν, ο εμβολιασμός παρέχει προστασία, ακριβώς όπως προέβλεπαν οι μελέτες.
Το δεύτερο όμως, και μείζον, ερώτημα είναι κατά πόσον τα εμβόλια είναι το εργαλείο που θα σταματήσει των μετάδοση και θα συντρίψει τον ιό στον γενικό πληθυσμό, δηλαδή σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις ομάδες κινδύνου, επιτυγχάνοντας στόχους για τους οποίους δεν δοκιμάστηκαν στις κλινικές μελέτες.
Αν δηλαδή είχαμε 100% εμβολιασμό θα βλέπαμε τον ιό να εξαφανίζεται;
Κάτι τέτοιο είναι καθ’ όλα δυνατόν, αλλά μένει να αποδειχθεί. Μια πρώτη απάντηση προκύπτει από την πρόοδο της ασθένειας σε σχέση με το επίπεδο εμβολιασμού.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins δημοσίευσε μελέτη (όχι peer reviewed) που συσχέτιζε τον αριθμό κρουσμάτων και θανάτων με ποσοστά εμβολιασμού σε διάφορες κομητείες των ΗΠΑ, και κατέληγε ότι υπάρχει συσχέτιση. Μάλιστα έβαζαν στην ομάδα μεταβλητών και τις πολιτικές προτιμήσεις, καταλήγοντας ότι οι Ρεπουμπλικάνοι είναι πιο δύσπιστοι στον εμβολιασμό και ότι πεθαίνουν περισσότερο από covid. Μελέτες βάσει της ίδιας μεθοδολογίας δημοσίευσαν οι New York Times (εδώ και εδώ), το Kaiser Family Foundation και το NPR, και εν γένει η συσχέτιση υπόρρητα ερμηνευόταν ως αιτιότητα, παρά την πασίγνωστη περί του αντιθέτου προειδοποίηση.
Τον Οκτώβριο του 2020 είχα δημοσιεύσει τα πρώτα στατιστικά στοιχεία για τον δείκτη θετικότητας στην Ελλάδα («Πανδημία και στατιστικά στοιχεία: Κάποιες σκέψεις και επισημάνσεις», 5/10/2020), υπογραμμίζοντας την σημασία του στην μέτρηση της διάδοσης του ιού, καθώς ο αριθμός κρουσμάτων από μόνος του δεν μας λέει και πολλά: όσο ψάχνεις βρίσκεις. Ο ΕΟΔΥ δημοσίευσε τις πρώτες δικές του τέτοιες στατιστικές πάνω από δύο μήνες αργότερα (έκθεση της 16/12/2020).
Δανειζόμενος την μεθοδολογία του Johns Hopkins, και προσαρμόζοντάς την στην παραπάνω παρατήρηση, παρακάτω παραθέτω τους δείκτες θετικότητας και αριθμούς θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού ως συνάρτηση του επιπέδου εμβολιασμού. Το επίπεδο αυτό δίνεται τόσο ως λόγος δόσεων εμβολίων ως προς τον πληθυσμό όσο και ως ποσοστό πλήρως εμβολιασμένων κατοίκων.
Βίντεο 1 και 2. Κάθε σημείο αντιπροσωπεύει μια χώρα. Εξετάζονται 143 χώρες ως προς τους δείκτες θετικότητας και 190 χώρες ως προς τον ημερήσιο αριθμό θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Το χρώμα αντιστοιχεί στην διάμεση ηλικία και η διάμετρος του κύκλου στον πληθυσμό (λοιπή επεξήγηση των διαγραμμάτων στις σημειώσεις). Ο κατακόρυφος άξονας είναι λογαριθμικός για καλύτερη ορατότητα του συνόλου των σημείων.
Τι παρατηρεί κανείς από τα παραπάνω;
Κατ’ αρχήν αν και διακρίνεται κάποια συσχέτιση μεταξύ διάδοσης της νόσου με το επίπεδο εμβολιασμού, αυτή είναι αρκετά ευμετάβλητη. Αυτή ήταν ισχυρή με το κύμα της μετάλλαξης δέλτα (βλ. π.χ. Jeffrey E. Harries, Health Policy and Technology, in press, εδώ και εδώ), μειώθηκε αργότερα (π.χ. Εικόνα 1), και σχεδόν εξαφανίσθηκε με το κύμα της μετάλλαξης «όμικρον» (Εικόνα 2).
Εικόνα 1. Στιγμιότυπο της 13ης Νοεμβρίου 2021, λίγο πριν το κύμα της μετάλλαξης όμικρον.
Εικόνα 2. Στιγμιότυπο της 22ας Ιανουαρίου 2022, εντός του κύματος της μετάλλαξης όμικρον.
Στους δε θανάτους τα πράγματα είναι αρκετά πιο οφθαλμοφανή. Στις μεν χώρες με υψηλή διάμεση ηλικία (κόκκινες), η αρνητική συσχέτιση θανάτων-εμβολιασμών πράγματι ακολουθεί τις συσχετίσεις που παρατηρούνται και εντός των ΗΠΑ (βλ. ανωτέρω). Αντιθέτως, για χώρες με νεαρό πληθυσμό (μπλε), η θνητότητα ελάχιστη συσχέτιση παρουσιάζει με το επίπεδο εμβολιασμού. Μάλιστα, η συσσωμάτωση των νεαρών χωρών παρουσιάζει χαμηλότερη θνητότητα από τις πιο εμβολιασμένες γηρασμένες χώρες.
Αν θέλουμε να είμαστε γενναιόδωροι, και να αποδεχθούμε την συσχέτιση ως αιτιότητα, μπορούμε να πούμε ότι ο εμβολιασμός όντως προλαμβάνει τους θανάτους σε γηρασμένους πληθυσμούς. Όμως θα πρέπει να αποδεχθούμε και ότι το νεαρό της ηλικίας έχει τουλάχιστον το ίδιο ισχυρή συσχέτιση με ένα χαμηλό ποσοστό θανάτων.
Συμπέρασμα 2. Ο εμβολιασμός δεν φαίνεται να είναι ο καθοριστικός παράγων αποτροπής της μετάδοσης της νόσου. Στην καλύτερη περίπτωση είναι ένας παράγων μεταξύ πολλών (μάσκες, αποστάσεις, καιρικές συνθήκες, στέλεχος ιού κλπ).
Συμπέρασμα 3: Ο εμβολιασμός φαίνεται να λειτουργεί όπως υπέδειξαν οι κλινικές μελέτες, μειώνοντας την θνητότητα. Αυτό όμως αφορά κυρίως σε γηρασμένους πληθυσμούς. Σε κράτη με πολύ νεαρούς πληθυσμούς η αντίστοιχη επίδραση είναι μη μετρήσιμη. Μάλιστα, η νεαρή ηλικία φαίνεται να συσχετίζεται ισχυρότερα με χαμηλά ποσοστά θανάτων από ό,τι ο υψηλός εμβολιασμός.
Σημείωση: Τα παραπάνω συμπεράσματα είναι ποιοτικά καθώς απέφυγα μια ποσοτική στατιστική ανάλυση, που θα προϋπέθετε μια αρχική υπόθεση ως προς τον τύπο της συσχέτισης (γραμμική, εκθετική κλπ). Μια τέτοια ανάλυση αποτελεί ερευνητικό αντικείμενο που προφανώς ξεφεύγει από τα όρια του παρόντος άρθρου.
Αντιμετώπιση θνητότητας και μεταδοτικότητας
Πριν από μήνες, όταν ακόμα αυτά τα δεδομένα δεν ήταν διαθέσιμα, ο εμβολιασμός ήταν μια εύλογη επιλογή, παρά τις επίσης εύλογες ανησυχίες ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια αυτών των φαρμάκων νέας τεχνολογίας. Προσωπικά εμβολιάσθηκα κρίνοντας τότε τα πιθανά οφέλη ως υπέρτερα των πιθανών κινδύνων. Κατανοούσα όμως και την διστακτικότητα όσων δεν επιθυμούσαν να λάβουν τα συγκεκριμένα εμβόλια, παρότι δεν την συμμεριζόμουν. («Υποχρεωτικοί εμβολιασμοί: Γιατί πολλοί πολίτες αντιδρούν», 24/8/2021).
Όσον αφορά στην μείωση της θνητότητας σε γηρασμένους πληθυσμούς, όπως αυτός της Ελλάδας, η αποτελεσματικότητα των εμβολίων συνεχίζει να διαφαίνεται στα παραπάνω δεδομένα, και μας αφήνει να συμπεράνουμε ότι ο εμβολιασμός παραμένει χρήσιμος, ιδίως για μεσήλικες και ηλικιωμένους
Αυτό το συμπέρασμα ενισχύεται βεβαίως και λόγω ελλείψεως άλλων αποτελεσματικών και ευρέως διαθέσιμων προφυλακτικών ή συμπτωματικών αγωγών.
Θα ήταν ευχής έργον τα εμβόλια που διαθέτουμε να αποτελούν το τέλειο όπλο και κατά της μετάδοσης του κορωνοϊού. Όμως από τα διαθέσιμα στατιστικά δεδομένα αυτό δεν προκύπτει. Δεν εξηγείται άλλωστε το πώς σε χώρες με 90% ποσοστά εμβολιασμού, το 10% των ανεμβολίαστων είναι υπαίτιο για τις παρατηρούμενες επιδημικές εξάρσεις.
Πράγματι, έρευνα του αμερικανικού CDC σε δείγματα που συνελέγησαν τον Ιούλιο του 2021 σε επιδημική έξαρση σε θέρετρο της Μασαχουσέτης κατά το κύμα της μετάλλαξης δέλτα, έδειξε ότι ο εμβολιασμός δεν σταματούσε ούτε την μόλυνση ούτε την μετάδοση, άρα ούτε και την πιθανότητα μεταλλάξεων (Morbidity and Mortality Weekly Report, 2021, 70, 1059-1062). Σε πιο πρόσφατη μελέτη υπό την καθοδήγηση του Παν. της Οξφόρδης, διαπιστώνεται ότι αν και ο εμβολιασμός προσέφερε μείωση του ιικού φορτίου και της μεταδοτικότητας στην μετάλλαξη άλφα, αυτή η αποτελεσματικότητα ήταν μικρή ως προς την μετάλλαξη δέλτα (New Engl. J. Med., 5/1/2022). Κρίσιμο ερώτημα είναι η αντίστοιχη αποτελεσματικότητα έναντι της μεταδοτικότητας της μετάλλαξης όμικρον, ή άλλων που μπορεί να παρουσιασθούν μελλοντικά.
Σιωπηρή αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας, άλλωστε, αποτελεί και η συνεχιζόμενη απαίτηση της χρήσης μάσκας ακόμη και από πλήρως εμβολιασμένους.
Συμπέρασμα 4. Ο συσχετισμός εμβολιασμού και ανάσχεσης της μετάδοσης είναι στην καλύτερη περίπτωση περιστασιακός, καθώς πλήρως εμβολιασμένοι μπορούν να μολυνθούν και να μεταδώσουν τον ιό.
Επακόλουθο. Η επικοινωνιακή διαχείριση του εμβολιασμού, ειδικώς με την «Επιχείρηση Ελευθερία», όχι μόνον προεξοφλούσε υπεραισιόδοξα αποτελέσματα, αλλά και ίσως προκάλεσε μεγαλύτερο κακό από ό,τι καλό, δίνοντας μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας στους εμβολιασμένους και ενθαρρύνοντας παρακεκινδυνευμένες συμπεριφορές.
Αποτροπή της μετάδοσης: μεταξύ ορθολογισμού και δογματισμού
Εντούτοις, τελευταία οι ανεμβολίαστοι προαλείφονται ως οι ιδανικοί αποδιοπομπαίοι τράγοι της πανδημίας. Ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, σε συνέντευξή του στην Le Parisien, δήλωσε ότι «επιθυμεί πολύ να ταλαιπωρήσει τους ανεμβολίαστους» (το διαβόητο «emmerder»), λέγοντας μάλιστα ότι η ανευθυνότητά τους τους καθιστά ανάξιους για πολίτες. Στην Ελλάδα, τα σχετικά καθήκοντα για την ώρα μένουν σε μη πολιτικά πρόσωπα, όπως ο κ. Βασιλακόπουλος: «Θα περιοριστείτε μέχρι να βάλετε μυαλό». Κάποιος κυνικός θα έλεγε ότι αυτή είναι μια επιτυχέστατη επικοινωνιακή στρατηγική απόσεισης των ευθυνών του πολιτικού κόσμου για την κατάσταση του ΕΣΥ, και ότι κάθε πολιτικός θα προσευχόταν να μην ολοκληρωθεί ο 100% εμβολιασμός για να έχει ένα διαθέσιμο άλλοθι.
Πράγματι, μιλάμε για «πανδημία των ανεμβολίαστων», αλλά παρότι ο ρόλος της ηλικίας και των υποκείμενων νοσημάτων είναι ξεκάθαρος, κανείς δεν την αποκαλεί «πανδημία των γέρων», «των χοντρών», «των καπνιστών», ή «των αλκοολικών». Τις δε εκκλήσεις για εμβολιασμό δεν ακολουθούν εκκλήσεις για απώλεια βάρους ή διακοπή του καπνίσματος, ούτε οι περιορισμοί πρόσβασης στα ΜΜΜ βασίζονται σε κριτήρια όπως η ηλικία ή η γενικότερη κατάσταση της υγείας.
Ο δε εμβολιασμός προτείνεται όχι απλώς ως το καλύτερο αλλά ως το μοναδικό όπλο ανάσχεσης της μετάδοσης, με κάθε επιδημική έκρηξη να προτάσσεται ως δικαιολογία μαζικότερου εμβολιασμού, παρότι η αποτελεσματικότητά του ως προς αυτό διαπιστώνεται ελλιπής.
Δηλαδή: επειδή δεν μειώνει αρκετά την μεταδοτικότητα, εμβολιασθείτε περισσότερο.
Η στάση αυτή όχι απλώς επιστημονική δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί, αλλά μάλλον
Vaccines Ð symbolic studio/sill life compositions
δογματική. Μετά την τρίτη δόση, τι; Τέταρτη; Πέμπτη; Τι έλεγε ο Αϊνστάιν για τον ορισμό της παραφροσύνης;
Ο Marco Cavaleri, επικεφαλής εμβολιαστικής στρατηγικής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων φάνηκε να κατανοεί το αδιέξοδο αυτής της στρατηγικής, λέγοντας ότι «δεν μπορούμε να κάνουμε αναμνηστικές δόσεις κάθε 3-4 μήνες», ερχόμενος να επιβεβαιώσει σχετική ανακοίνωση του Π.Ο.Υ της ίδιας ημέρας (11/1/2022) που αναγνώριζε την μη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των πολλαπλών εμβολιασμών.
Ο δε κ. Βασιλακόπουλος διακηρύττει με σχεδόν θρησκευτική βεβαιότητα ότι ο εμβολιασμός με τα συγκεκριμένα εμβόλια είναι «η μοναδική λύση», ακόμη και για παιδιά, παρότι είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι δεν αποτρέπουν τις μολύνσεις, άρα και τις μεταλλάξεις, και ενώ παραδέχεται και ο ίδιος αμέσως μετά ότι οι επόμενες μεταλλάξεις θα είναι πιθανότατα λιγότερο νοσηρές.
Εναλλακτικές για την πρόληψη της βαριάς νόσησης
Από την στιγμή που κάποιος διαγνωσθεί εργαστηριακά ως φορέας του SARS-Cov-2, εμβολιασμένος ή μη, τίθεται σε απομόνωση–και καλώς τίθεται. Όμως τι κάνει περιμένοντας; Τι προφυλακτική αγωγή συνιστά ο οικογενειακός γιατρός του για να αποτρέψει βαριά νόσηση; Βιταμίνες; Συμπληρώματα διατροφής; Γαργάρες και ρινικές πλύσεις; Κάποια φαρμακευτική αγωγή, όπως π.χ. παίρνουν ασπιρίνη όσοι κινδυνεύουν από καρδιακά ή εγκεφαλικά επεισόδια;
Κατόπιν, ποια κατ’ οίκον συμπτωματική αγωγή μπορεί να συστήσει με τα πρώτα συμπτώματα; Πέραν κάποιων γενικών αγωγών που θα συνταγογραφούσε για οποιαδήποτε συνήθη ίωση (π.χ. εισπνεόμενα, βροχοδιασταλτικά, αποχρεμπτικά, παρακεταμόλη), τίποτα πιο εξειδικευμένο δεν του διατίθεται.
Ο βρετανικός NHS, ουσιαστικά καθοδηγεί τους ασθενείς στο πώς να καθίσουν ήσυχα σπίτι,
περιμένοντας την μοίρα τους διακριτικά. Αναμένοντας, ο μολυνθείς μπορεί αν θέλει να προσευχηθεί στην αγαπημένη του θεότητα, αλλά σε τυχόν επιδείνωση, ο οικογενειακός γιατρός τίθεται σε καθεστώς μερικής αχρηστίας.
Ο αμερικανικός FDA, η Καναδική κυβέρνηση και ο ΕΜΑ έχουν εγκρίνει μια χούφτα de novo φαρμάκων για κατ’ οίκον χρήση, τα οποία όμως είναι διαθέσιμα μόνον υπό ορισμένες προϋποθέσεις, σε περιορισμένες ποσότητες και όχι παγκοσμίως. Τα molnupiravir (Lagevrio/Merck) και Paxlovid (Pfizer) είναι σε ανεπάρκεια όπως περιγράφει ρεπορτάζ του CNN, δηλαδή πρακτικώς ανύπαρκτα για πολλούς που τα έχουν ανάγκη. Θεραπείες μονοκλωνικών αντισωμάτων (Regkirona/Celltrion, Ronapreve/Roche, Xevudy/GSK) εγκρίθηκαν από τον ΕΜΑ πριν από μόλις 1-2 μήνες, οπότε είναι άγνωστο το πότε η παραγωγή τους θα φτάσει να ικανοποιήσει την ζήτηση. Και βεβαίως χορηγούνται σε νοσηλευόμενους.
Αντιθέτως, η επαναστόχευση γνωστών φαρμάκων (drug repurposing), πέρασε σε δεύτερη μοίρα παρά τα προφανή της πλεονεκτήματα: Για τέτοια φάρμακα υπάρχουν έτοιμες γραμμές παραγωγής, αυξάνοντας την διαθεσιμότητα, οι παρενέργειες είναι ήδη γνωστές, αυξάνοντας την ασφάλεια και συντομεύοντας τις διαδικασίες έγκρισης, ενώ το κόστος είναι συχνά μικρότερο, μειώνοντας το βάρος στους ασθενείς και στα ασφαλιστικά ταμεία. Και όμως… Οι 14.200 ασθενείς των δοκιμών Solidarity του Π.Ο.Υ. ωχριούν μπροστά στις 30 με 60 χιλιάδες που είχαν συμμετάσχει σε κάθε μια από τις δοκιμές των νέων εμβολίων, και τα οποία ενισχύθηκαν με 12.3 δις δολάρια από την Operation Warp Speed της αμερικανικής κυβέρνησης.
Μέχρι στιγμής, τα μόνα επαναστοχευμένα που έχει εγκρίνει ο ΕΜΑ είναι ενέσιμα, και χορηγούνται σε ασθενείς ήδη νοσηλευόμενους με βαρέα συμπτώματα: anakinra (Kineret/Swedish Orphan Biovitrum), tocilizumab (RoActemra/Roche), καθώς και η ρεμδεσιβίρη (Veklury/Gilead). Παράλληλα ο Π.Ο.Υ.προτείνει δεξαμεθαζόνη, αλλά για όσους βρίσκονται ήδη σε αναπνευστήρα, δηλαδή κατόπιν εορτής. Μοναδικό επαναστοχευμένο και χορηγούμενο από το στόμα είναι το baricitinib (Olumiant/Eli Lilly), το οποίο όμως είναι ακόμα υπό εξέταση.
Και κανένα, πλην της δεξαμεθαζόνης, δεν είναι εκτός πατέντας
Πρακτικώς, μοναδική διαθέσιμη επιλογή, αν το εμβόλιο δεν κάνει την δουλειά του, είναι το νοσοκομείο και ενδεχομένως ο αναπνευστήρας. Μετά από δύο ολόκληρα χρόνια που είχαμε για να εφεύρουμε αποτελεσματικές κατ’ οίκον αγωγές και να τις αναπτύξουμε στο πεδίο, μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι με το παρόν επίπεδο ιατρικής πράξης, το οποίο μας γυρνάει στις πρακτικές της Σπιναλόγκα; Αν είχαμε τον χρόνο να αναπτύξουμε τόσα εμβόλια, γιατί η ανάπτυξη αγωγών προχώρησε τόσο αργά;
Επ’ αυτής ακριβώς της βάσης είχε ξεκινήσει και η συζήτηση για προφυλακτικές αγωγές με επαναστοχευμένα γενόσημα φάρμακα, όπως η υδροξυχλωροκίνη ή η ιβερμεκτίνη, η οποία όμως αντιμετωπίσθηκε με ανοιχτή εχθρότητα από πολλούς πολιτικούς, επιστήμονες και ΜΜΕ, ειδικώς στα κοινωνικά δίκτυα. Συχνά, αυτή η έντονη κριτική είχε βάση, όμως το θέμα δεν είναι μόνον τα συγκεκριμένα μόρια, αλλά και η επικοινωνιακή αντιμετώπισή επαναστοχευμένων φαρμάκων.
FILE PHOTO: Small bottles labeled with a “Vaccine COVID-19” sticker and a medical syringe are seen in this illustration taken taken April 10, 2020. REUTERS/Dado Ruvic/File Photo
Όπως είχα γράψει και παλαιότερα, δεν έχω την παραμικρή ιδέα σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους, αλλά το ίδιο ανίδεος αποδείχθηκε και ο κ. Μητσοτάκης που, από βήματος της Βουλής, αποκάλεσε την ιβερμεκτίνη «κτηνιατρικό φάρμακο… για αγελάδες και μοσχάρια», την στιγμή που αυτή διατίθεται εδώ και δεκαετίες για ανθρώπινη χρήση υπό διάφορες εμπορικές ονομασίες (Stromectol/MSD, Scaball/Pharmazac, Mectizan/Merck κ.ά.).
Αυτή η… μοσχαρολογία αντέγραφε την καμπάνια «δεν είστε γελάδια» του FDA, η οποία είχε βασισθεί σε αναφορά του Υπ. Υγείας του Μισισίπι του Αυγούστου του 2021, που ήθελε το 70% των κλήσεων στο κέντρο δηλητηριάσεων να είναι για λήψη κτηνιατρικής ιβερμεκτίνης. Η καμπάνια αυτή ενισχύθηκε δημοσιογραφικά όταν ο σταθμός KFOR της Οκλαχόμα αναμετέδωσε ψευδή καταγγελία γιατρού για θαλάμους επειγόντων, δήθεν γεμάτους με θύματα δηλητηρίασης κτηνιατρικής ιβερμεκτίνης. Το ρεπορτάζ αναπαρήχθη από το Rolling Stone (και μια πλειάδα ΜΜΕ), προτού ανακληθεί όταν το νοσοκομείο την διέψευσε.
Ακόμη χειρότερα, στην αρχική αναφορά από το Κέντρο Δηλητηριάσεων του Μισισιπή, το «70% των κλήσεων» που αφορούσαν σε κτηνιατρική ιβερμεκτίνη, ήταν από ένα σύνολο… 14 κλήσεων που αφορούσαν ιβερμεκτίνη γενικά, και μόνον 2% των συνολικών. Δηλαδή 10 κλήσεις ήταν η βάση για όλο τον αστικό μύθο των δηλητηριάσεων από κτηνιατρική ιβερμεκτίνη, εξ ου και οι κατοπινές διορθώσεις από το Associated Press, την Washington Post και τον Guardian.
Προς τι τέτοια επίθεση, και δη άστοχη;
Τι μέλλει γενέσθαι;
Φαίνεται, ειδικώς με την μετάλλαξη όμικρον, ότι ο SARS-CoV-2 μετατρέπεται σταδιακά σε έναν ενδημικό ιό, ο οποίος με τις μεταλλάξεις του γίνεται πιο μεταδοτικός αλλά λιγότερο θανατηφόρος. Αυτό μένει να αποδειχθεί, αλλά είναι βέβαιο ότι απομακρύνεται από τον ιό πάνω στον οποίο αναπτύχθηκαν τα διαθέσιμα εμβόλια, ενδεχομένως καθιστώντας τα ακόμη λιγότερο αποτελεσματικά. Συνεπώς, η στρατηγική μαζικού εμβολιασμού, των παιδιών συμπεριλαμβανομένων, σταδιακά μετατρέπεται σε δόγμα που στηρίζεται περισσότερο στην πίστη και λιγότερο στα δεδομένα.
Είναι ακόμη αρκετά νωρίς για να είμαστε βέβαιοι, αλλά θα πρέπει να ετοιμαστούμε για το ενδεχόμενο να πρέπει να ζήσουμε με αυτόν τον ιό, και αντί για την εξάλειψη να στοχεύσουμε στην διαχείριση και στην αγωγή, προφυλακτική ή συμπτωματική. Σημασία έχουν οι ανθρώπινες ζωές, και κάθε μέσον που δουλεύει πρέπει να εξετάζεται.
Τα εμβόλια μας παρείχαν πολύτιμο χρόνο να προσαρμόσουμε το σύστημα υγεία μας και να αναζητήσουμε τέτοιες αγωγές, αλλά μάλλον αυτός ο χρόνος τελειώνει.
Τον εκμεταλλευθήκαμε;
Σημειώσεις
Επεξήγηση διαγραμμάτων. Για ευκρίνεια, αναγράφονται ετικέτες (με κωδικούς κρατών ISO2 ή ISO3) μόνον για σημεία που απέχουν 0.6 τυπικές αποκλίσεις από τις μέσες τιμές των αξόνων x- ή y (το “0” αντιστοιχεί σε κράτη χωρίς κωδικούς ISO2). Τα διαθέσιμα στοιχεία εμβολιασμού αρχίζουν στις 13/12/2020, και τα διαγράμματα συσχετίζονται με τους εμβολιασμούς 21 ημέρες πριν, διάστημα κατά το οποίο υποτίθεται ότι αναπτύσσεται η πλήρης ανοσία, δηλαδή από τις 3/1/2021 και μετά.
Διαθεσιμότητα δεδομένων. Τα πρωτογενή δεδομένα έχουν ληφθεί από ανοιχτές πηγές (βλ. κατωτέρω). Τα επεξεργασμένα δεδομένα είναι διαθέσιμα κατόπιν επικοινωνίας με τον συγγραφέα.
Αριθμοί θανάτων ελήφθησαν από το αποθετήριο του Center for Systems Science and Engineering του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, στο https://github.com/CSSEGISandData/COVID-19 και παρουσιάζονται ως κυλιόμενοι μέσοι όροι 15 ημερών.
Οι πληθυσμοί χωρών έτους 2020 ελήφθησαν από το αρχείο δεδομένων SP.POP.TOTL της Παγκόσμιας Τράπεζας, διαθέσιμο στο https://data.worldbank.org/indicator/SP.POP.TOTL (έκδοση v2_3469297, λήψη της 10/1/2021).
Οι διάμεσες ηλικίες πληθυσμών του έτους 2020 ελήφθησαν από το Our World in Data (https://ourworldindata.org/age-structure) και συμπληρώθηκαν για δώδεκα χώρες που δεν περιείχε αυτό το αρχείο.
Οι πραγματικοί λόγοι της απειλής πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας και η κατάσταση που κρύβεται στο εσωτερικό των ελίτ της Ρωσίας, παρά τις επίμονες προσπάθειες συγκάλυψης από τα χρηματοδοτούμενα ΜΜΕ στην ίδια τη Ρωσία και στο εξωτερικό, έρχονται σταδιακά στο φως από εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Όχι δηλαδή μόνον από εκπροσώπους της λεγόμενης «αντισυστημικής αντιπολίτευσης» αλλά και από ρώσους υπερ-εθνικιστές, «γεράκια» του στρατού, που συμμετείχαν παλαιότερα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ρωσικού κράτος σε ξένο έδαφος. Σε αυτό το πλαίσιο αίσθηση προκάλεσε η ανοιχτή επιστολή του συνταγματάρχη ε.α του ρωσικού στρατού Λεονίντ Ιβασόφ, προέδρου του «Παν-ρωσικού Συμβουλίου Αξιωματικών», ο οποίος κατηγορεί τη ρωσική κυβέρνηση για υποκίνηση του πολέμου χάριν εσωτερικών πολιτικών επιδιώξεων.
Μετά τη δημοσιοποίηση του κειμένου, πριν από λίγες ημέρες -το οποίο προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στη ρωσική κοινωνία- ο Ιβασόφ προχώρησε σε σειρά δηλώσεων στα ρωσικά ΜΜΕ. Ο ίδιος δεν συνελήφθη ούτε έχει υποστεί μέχρι στιγμής κάποιες διώξεις παρά το γεγονός ότι άνθρωποι καθημερινά συλλαμβάνονται εκεί για πολύ μικρότερες «προκλήσεις» προς τη ρωσική εξουσία. Αυτό, όπως επισημαίνουν αναλυτές, έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι απόψεις που εκφράζει ο Ιβασόφ δεν είναι προσωπικές του απόψεις αλλά εκφράζουν την άποψη σημαντικής μερίδας απόστρατων και ενεργών αξιωματικών του ρωσικού στρατού.
Μετέφρασα και παραθέτω αυτούσια την ανοιχτή επιστολή του Ιβασόφ προς τον Πούτιν και το ρωσικό λαό. Δεν συμμερίζομαι τις απόψεις του και για ακόμα μια φορά εφιστώ την προσοχή στο γεγονός ότι ο Ιβασόφ είναι ένα από τα «γεράκια» του ρωσικού στρατού, υπερ-εθνικιστής, μιλιταριστής, οπαδός του «ρωσικού κόσμου» και συνένοχος σε σειρά στρατιωτικών εγκλημάτων της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας. Το κείμενο παρατίθεται για την καλύτερη κατανόηση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο εσωτερικό της Ρωσίας και της καλύτερης ενημέρωσης του ελληνικού κοινού.
Ο πρόεδρος του «Παν-ρωσικού Συμβουλίου Αξιωματικών», συνταγματάρχης Ιβασόφ Λεονίντ Γριγόριεβιτς έγραψε ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο και προς τους πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας «Παραμονή του Πολέμου»:
Η ανοιχτή επιστολή του Παν-ρωσικού συμβουλίου αξιωματικών προς τον πρόεδρο και τους πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας:
Σήμερα η ανθρωπότητα ζει εν αναμονή πολέμου. Και ο πόλεμος συνεπάγεται αναπόφευκτα ανθρώπινα θύματα, καταστροφές, οδύνη μεγάλου όγκου ανθρώπων, την καταστροφή του συνηθισμένου τρόπου ζωής, την διατάραξη των συστημάτων λειτουργικότητας κρατών και λαών. Μεγάλος πόλεμος – είναι τεράστια τραγωδία, (και) το βαρύ έγκλημα κάποιου. Συνέβη πως στο κέντρο αυτής της επαπειλούμενης καταστροφής βρέθηκε η Ρωσία. Και αυτό μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Νωρίτερα η Ρωσία (ΕΣΣΔ) διεξήγαγε αναγκαστικούς (δίκαιους) πολέμους και -ως κανόνα- όταν δεν είχε άλλη επιλογή, όταν τα ζωτικής σημασίας συμφέροντα του κράτους και της κοινωνίας βρίσκονταν υπό απειλή.
Αλλά τι απειλεί σήμερα την κρατικότητα της ίδιας της Ρωσίας και αν υπάρχουν τέλειες απειλές; Και μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι πράγματι οι απειλές είναι εμφανείς – η χώρα βρίσκεται στο χείλος της ολοκλήρωσης της ιστορίας της (σ.σ.: της ιστορικής της πορείας). Όλοι οι τομείς ζωτικής σημασίας, συμπεριλαμβανομένου του δημογραφικού, παρακμάζουν σταθερά, και οι ρυθμοί της μείωσης του πληθυσμού χτυπάνε παγκόσμια ρεκόρ. Και η παρακμή φέρει συστημικό χαρακτήρα, και σε οποιοδήποτε πολύπλοκο σύστημα η καταστροφή ενός εκ των συστατικών του μπορεί να επιφέρει την κατάρρευση όλου του συστήματος.
Και αυτό, κατά την άποψή μας, είναι η βασική απειλή για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Και είναι απειλή εσωτερικού χαρακτήρα, η οποία πηγάζει από το μοντέλο κρατικότητας, την ποιότητα της εξουσίας και την κατάσταση της κοινωνίας. Και οι αιτίες της δημιουργίας της (σ.σ.: απειλής) είναι εσωτερικές: Η μη βιωσιμότητα του κρατικού μοντέλου, η πλήρης ανικανότητα και έλλειψη επαγγελματισμού του συστήματος εξουσίας και διοίκησης, η παθητικότητα και η αποδιοργάνωση της κοινωνίας. Σε αυτή την κατάσταση, καμία χώρα δεν ζει πολύ.
Όσον αφορά τις εξωτερικές απειλές, σίγουρα υπάρχουν. Όμως, σύμφωνα με την αξιολόγηση των ειδικών μας, δεν είναι επί του παρόντος κρίσιμες, δεν απειλούν άμεσα τη ρωσική κρατικότητα, τα ζωτικά της συμφέροντα. Συνολικά, η στρατηγική σταθερότητα διατηρείται, τα πυρηνικά όπλα είναι υπό αξιόπιστο έλεγχο, οι ομάδες δυνάμεων του ΝΑΤΟ δεν αυξάνονται και δεν παρουσιάζουν απειλητική δραστηριότητα.
Ως εκ τούτου, η κλιμακούμενη κατάσταση γύρω από την Ουκρανία είναι, πρώτα απ’ όλα, τεχνητή, ωφελιμιστικής φύσης για ορισμένες εσωτερικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης εκείνων (εντός) της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, στην οποία η Ρωσία (Γέλτσιν) πήρε αποφασιστικό μέρος, η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητο κράτος, μέλος του ΟΗΕ και σύμφωνα με το άρθ. 51 του καταστατικού των Ηνωμένων Εθνών έχει το δικαίωμα στην ατομική και συλλογική άμυνα.
Η ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν έχει αναγνωρίσει ακόμη τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της DPR και της LPR, ενώ σε επίσημο επίπεδο περισσότερες από μία φορές, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας διαπραγμάτευσης του Μινσκ, τόνισε ότι τα εδάφη και ο πληθυσμός τους ανήκουν στην Ουκρανία .
Έχει επίσης ειπωθεί πολλές φορές σε υψηλό επίπεδο για την επιθυμία διατήρησης κανονικών σχέσεων με το Κίεβο, χωρίς να διαχωρίζονται ως ειδικές σχέσεις με το DPR και το LPR.
Το θέμα της γενοκτονίας που διαπράττει το Κίεβο στις νοτιοανατολικές περιοχές δεν τέθηκε ούτε στον ΟΗΕ ούτε στον ΟΑΣΕ. Φυσικά, προκειμένου να παραμείνει η Ουκρανία ένας φιλικός γείτονας για τη Ρωσία, ήταν απαραίτητο να παρουσιαστεί σε αυτήν η ελκυστικότητα του ρωσικού κρατικού μοντέλου και του συστήματος εξουσίας.
Αλλά η Ρωσική Ομοσπονδία δεν έγινε τέτοια, το μοντέλο ανάπτυξής της και ο μηχανισμός εξωτερικής συνεργασίας απωθούν ουσιαστικά όλους τους γείτονές της και όχι μόνο.
Η απόκτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης από τη Ρωσία και η μη αναγνώρισή τους ως ρωσικών από τη διεθνή κοινότητα (και, ως εκ τούτου, ο συντριπτικός αριθμός κρατών στον κόσμο εξακολουθεί να θεωρεί ότι ανήκουν στην Ουκρανία) δείχνει πειστικά την αποτυχία της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής και τη μη ελκυστικότητα της εσωτερικής (πολιτικής).
Οι προσπάθειες μέσω τελεσιγράφων και απειλών χρήσης βίας να υποχρεώσουν στο να «αγαπηθεί» η Ρωσία και η διοίκησή της, στερούνται νοήματος και είναι επικίνδυνες.
Η χρήση στρατιωτικής βίας κατά της Ουκρανίας, πρώτον, θα θέσει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη της ίδιας της Ρωσίας ως κράτους. Δεύτερον, θα κάνει για πάντα θανάσιμους εχθρούς τους Ρώσους και τους Ουκρανούς. Τρίτον, θα υπάρξουν χιλιάδες (δεκάδες χιλιάδες) νεκροί νέοι, υγιείς άνθρωποι από τη μια πλευρά και από την άλλη, κάτι που σίγουρα θα επηρεάσει τη μελλοντική δημογραφική κατάσταση στις χώρες που αργοπεθαίνουν (σ.σ.: λόγω του δημογραφικού). Στο πεδίο της μάχης, αν συμβεί αυτό, τα ρωσικά στρατεύματα θα αντιμετωπίσουν όχι μόνο ουκρανικό στρατιωτικό προσωπικό, μεταξύ των οποίων θα υπάρχουν πολλοί Ρώσοι, αλλά και στρατιωτικό προσωπικό και εξοπλισμό από πολλές χώρες του ΝΑΤΟ, και τα κράτη μέλη της συμμαχίας θα υποχρεωθούν να κηρύξουν τον πόλεμο στη Ρωσία.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας Ρ. Ερντογάν δήλωσε ξεκάθαρα με ποια πλευρά θα πολεμούσε η Τουρκία. Και μπορεί να υποτεθεί ότι οι δύο στρατοί ξηράς και ο στόλος της Τουρκίας θα λάβουν την εντολή να «απελευθερώσουν» την Κριμαία και τη Σεβαστούπολη και, ενδεχομένως, να εισβάλλουν στον Καύκασο.
Επιπλέον, η Ρωσία σίγουρα θα συμπεριληφθεί στην κατηγορία των χωρών που απειλούν την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια, θα υποστεί τις πιο βαριές κυρώσεις, θα μετατραπεί σε παρία της παγκόσμιας κοινότητας και πιθανότατα θα απωλέσει το χαρακτηρισμό του ανεξάρτητου κράτους.
Ο Πρόεδρος και η κυβέρνηση δεν μπορούν να μην αντιλαμβάνονται αυτές τις συνέπειες, δεν είναι τόσο ηλίθιοι.
Και γεννάται το ερώτημα: Ποιοί είναι οι πραγματικοί λόγοι της υποκίνησης της έντασης στα όρια του πολέμου και της πιθανής έναρξης ενός πολέμου μεγάλης κλίμακας; Το γεγονός ότι αυτό θα συμβεί φαίνεται από την συγκέντρωση στρατευμάτων – όχι λιγότερο από 100.000 εκατέρωθεν. Η Ρωσία, ξεγυμνώνοντας τα ανατολικά της σύνορα, μεταφέρει στρατεύματα στα σύνορα με την Ουκρανία.
Κατά την άποψή μας, η διοίκηση της χώρας, καταλαβαίνοντας ότι δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την συστημική κρίση -αυτό μπορεί να οδηγήσει στην επανάσταση του λαού και την αντικατάσταση της εξουσίας στη χώρα- με την υποστήριξη των ολιγαρχών, των διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών, των ταισμένων ΜΜΕ και των ενστόλων αποφάσισε να ενεργοποιήσει την πολιτική γραμμή για την τελική καταστροφή της ρωσικής κρατικότητας και της εξόντωσης του ντόπιου πληθυσμού της χώρας.
Και ο πόλεμος αποτελεί αυτό το μέσο, το οποίο θα επιλύσει αυτό το πρόβλημα με στόχο να διατηρήσει για ορισμένο διάστημα την αντιεθνική της εξουσία και να διατηρήσει τους θησαυρούς που έκλεψε από τον λαό. Άλλη εξήγηση δεν μπορούμε να σκεφτούμε.
Από τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εμείς οι αξιωματικοί της Ρωσίας απαιτούμε να απαρνηθεί την εγκληματική πολιτική της υποκίνησης πολέμου κατά των ενωμένων δυνάμεων της Δύσης, να δημιουργήσει τις συνθήκες για την υλοποίηση στην πράξη του άρθρου 3 του Συντάγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και να παραιτηθεί.
Απευθυνόμαστε προς όλους του εφέδρους και εν αποστρατεία αξιωματικούς, στους πολίτες της Ρωσίας με την σύσταση να δείξουν επαγρύπνηση, οργανωτικότητα, να στηρίξουν τα αιτήματα του Παν-ρωσικού Συμβουλίου Αξιωματικών και να εκφραστούν ενεργά κατά της προπαγάνδας και της υποκίνησης πολέμου. Να μην επιτρέψουν εμφύλια σύγκρουση με τη χρήση στρατιωτικής δύναμης.
Η ηθοποιός Αν Χάθαγουεϊ/ Φωτογραφία: AP/Evan Agostini/Invision
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
08/02/2022 17:00
Η Αν Χάθαγουεϊ ανάρτησε μια φωτογραφία στο Instagram όπου ποζάρει με εντυπωσιακό και σέξι ντύσιμο.
Η ηθοποιός συνεχίζει την δυναμική της πορεία στο σινεμά, πρωταγωνιστώντας στην ταινία We Crashed, που μόλις ξεκινάει το promotion tour της, στο πλευρό του Τζάρετ Λίτο.
Έτσι, η Αν Χάθαγουεϊ ανάρτησε μια φωτογραφία με ένα απίστευτα εντυπωσιακό και σέξι και outfit στο Instagram της, «γιορτάζοντας» την περίσταση. Επέλεξε ένα μωβ ημιδιάφανο φόρεμα του οίκου Valentino, με ψηλό σκίσιμο στο πλάι που αναδείκνυε τα πόδια της και ψηλοτάκουνες σέξι γόβες Gianvito Rossi που έκλεψαν την παράσταση!
Δείτε το εντυπωσιακό και σέξι look της Αν Χάθαγουεϊ στο Bovary.gr
H Αν Χάθαγουεϊ με φόρεμα Valentino και γόβες Gianvito Rossi είναι το style icon της ημέρας
Η Αν Χάθαγουεϊ είναι μία από τις πιο αγαπητές ηθοποιούς του Χόλιγουντ.
Αυτό οφείλεται εν μέρει στους ρόλους που υποδύθηκε στην αρχή της καριέρας της, όπως στο Ημερολόγιο μιας Πριγκίπισσας ή στο Ο διάβολος φοράει Prada, οι οποίοι κέρδισαν τη συμπάθεια του κοινού που την ταύτισε μαζί τους.
Η Αν Χάθαγουεϊ πάντως, συνεχίζει την δυναμική της πορεία στο σινεμά, πρωταγωνιστώντας τώρα στην ταινία We Crashed, στο πλευρό του Τζάρετ Λίτο, που μόλις ξεκινάει το promotion tour της.
Έτσι, η ηθοποιός ανάρτησε μια φωτογραφία με ένα απίστευτα glamorous και στιλάτο outfit στο Instagram της, «γιορτάζοντας» την περίσταση.
Επέλεξε ένα υπέροχο μωβ ημιδιάφανο φόρεμα του οίκου Valentino, με μακριά κρόσια στα μανίκια αλλά και στο τελείωμα, shiny ύφασμα και ανοίγματα στο πλάι.
Ολοκλήρωσε το look με glossy φούξια γόβες Gianvito Rossi, με εντυπωσιακά λεπτό τακούνι και ένα ζεστό ροζ-κόκκινο κραγιόν που της πήγαινε υπέροχα!
Μπροστά στον κίνδυνο να βρεθεί και πάλι με δυο κυβερνήσεις είναι η Λιβύη, καθώς αύριο η Βουλή των Αντιπροσώπων στην Ανατολική Λιβύη θα αναδείξει νέο πρωθυπουργό, καλώντας τον νυν προσωρινό πρωθυπουργό Ντμπεϊμπά να παραιτηθεί μια και η θητεία της κυβέρνησης του είχε εντολή μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου. Παρά το γεγονός ότι οι εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου αναβλήθηκαν η Βουλή και ο πρόεδρος της Ακίλα Σάλεχ επιμένουν ότι αυτό δεν σημαίνει και παράταση της θητείας του κ. Ντμειμπά και έτσι μέσα από ένα έντονο παρασκήνιο γεμάτο πολιτικές συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, η Βουλή πρόκειται να επιλέξει αύριο έναν εκ των δυο υποψηφίων, του Φ. Μπασαγκα και του Χαλεντ Αμέρ Αλ-Μπιμπάς, τον επόμενο προσωρινό πρωθυπουργό της χώρας.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι όμως ότι ο κ. Ντμπειμπά ο οποίος έχει τη στήριξη ισχυρών παραγόντων στη Δυτική Λιβύη, αλλά εμμέσως και της εκπροσώπου του ΟΗΕ Στέφανι Γουΐλιαμς, δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει τις μονομερείς κινήσεις του Κοινοβουλίου και θα παραμείνει στη θέση του.
Η ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό της Λιβύης αποτυπώνεται και στην αλλαγή συμμαχιών που υπήρξε το τελευταίο διάστημα.
Ένας από τους πιο γνωστούς πολιτικούς της Δυτικής Λιβύης προερχόμενος από τη Μισράτα, ο Φατχι Μπασάγκα εμφανίζεται ως ο επικρατέστερος για να εκλεγεί στη θέση του πρωθυπουργού μετά τις εξαιρετικά λεπτές ισορροπίες που κράτησε, κατορθώνοντας να συμπλεύσει πλέον με τον προ τριών ετών μεγάλο του αντίπαλο τον στρατηγό Χαφταρ. Ο Φ. Μπασαγκα πρώην πιλότος της Λιβυκής Πολεμικής Αεροπορίας ήταν υπουργός εσωτερικών στην κυβέρνηση Αλ Σάρατζ και ήταν εκείνος που υπέγραψε το Μνημόνιο Στρατιωτικής Συνεργασίας με την Τουρκία, το οποίο ήταν καταλυτικό για την απόκρουση της μεγάλης επίθεσης του Χαφτάρ εναντίον της Τρίπολης στις αρχές του 2019.
Τώρα ο Φ.Μπασαγκα σε μια προσπάθεια να φανεί ως η μοναδική ενωτική λύση τόλμησε να βρει τρόπο συνεννόησης με τον Χαφτάρ και με τον Ακιλα Σάλεχ και έτσι να έχει σοβαρές πιθανότητες αυτός, αν και εκπρόσωπος της Δ. Λιβύης, να εκλεγεί και με τη στήριξη τους προσωρινός πρωθυπουργός από τη Βουλή που εδρεύει στην Ανατολική Λιβύη. Επίσης, είναι σαφές ότι χωρίς τη συνεννόηση με τον Χαφτάρ δεν θα είχε ελπίδες επιτυχίας και επιβίωσης μετά την αναμενόμενη εκλογή του, καθώς ο στρατηγός Χαφτάρ διατηρεί ακόμη ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ ο νυν πρωθυπουργός Ντμπειμπά θα έχει σοβαρό πρόβλημα μια και ένα μέρος των δυνάμεων που υπάγονται στη διοίκηση της προσωρινής κυβέρνησης της Τρίπολης, είναι φιλικά διακείμενες στον Φ. Μπασαγκα.
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι εάν και πως θα αντιδράσει ο Ντμπειμπά, καθώς εάν αρνηθεί να παραιτηθεί τότε η Λιβύη θα βρεθεί και πάλι σχεδόν ενάμιση μήνα μετά την αναβολή των εκλογών, σε νέο αδιέξοδο, με το Κοινοβούλιο να έχει δώσει ψήφο εμπιστοσύνης σε νέα κυβέρνηση και να έχει ορίσει χρονοδιάγραμμα για εκλογές εντός 14 μηνών από την ολοκλήρωση της συνταγματικής αλλαγής και παράλληλα να παραμένει στην Τρίπολη η κυβέρνηση Ντμπειμπά χωρίς εσωτερική νομιμοποίηση αλλά με την αποδοχή προς το παρόν της διεθνούς κοινότητας.
Η Τουρκία χωρίς να έχει αποκηρύξει τον Μπασαγκα και ενώ έχει κάνει απόπειρες προσέγγισης με τον Ακίλα Σάλεχ και τον στρατηγό Χαφταρ, έχει επενδύσει στον Ντμπειμπά και στο στέλεχος των Αδελφών Μουσουλμάνων και πρόεδρο του Ανώτατου Κρατικού Συμβουλίου Αλ Μίσρι, ο οποίος μάλιστα χθες βρέθηκε εκτάκτως στην Κωνσταντινούπολη για συνομιλίες με τον Μ.Τσαβούσογλου.
Η Αθήνα μέσα σε αυτό το περίπλοκο σκηνικό επιχειρεί να δηλώσει παρούσα στις εξελίξεις και η συνάντηση του Ν. Δένδια με την εκπρόσωπο του ΟΗΕ για τη Λιβύη Σ.Γουίλιαμς στη Ρώμη είχε ακριβώς αυτό το περιεχόμενο. Να δηλωθεί η ετοιμότητα της Ελλάδας να συνεισφέρει στη διαδικασία αποκατάστασης της ομαλότητας στη γειτονική χώρα της Β.Αφρικής, να επισημανθεί η ανάγκη διακοπής των έξωθεν παρεμβάσεων και συγχρόνως να καταγραφεί για μια ακόμη φορά η σταθερή θέση όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ε.Ε. και γειτονικών χωρών περί ακυρότητας του Τουρκολυβικού Μνημονίου.
Είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι ο επιτετραμμένος της Ελλάδας στη Λιβύη επισκέφθηκε το Τομπρουκ οπου συναντήθηκε με τον Ακίλα Σάλεχ και σε ανάρτηση αμέσως μετά τονίσθηκε η συναντίληψη περί ακυρότητας του Τουρκολυβικού Μνημονίου καθώς δεν είχε επικυρωθεί από τη Βουλή όπως προέβλεπε η συνταγματική διαδικασία της Λιβύης.
Η προσπάθεια της Αθήνας σε αυτό το ρευστό σκηνικό είναι να υπάρξει δέσμευση όσο το δυνατόν περισσοτέρων παραγόντων της Λιβυκής πολιτικής ζωής ότι το Τουρκολυβικο Μνημόνιο δεν έχει ισχύ και για λόγους ουσίας και περιεχομένου αλλά κυρίως λόγω της μη έγκυρης επικύρωσης του από τη Λιβύη.
Τέτοιες δυνατότητες υπάρχουν όπως φάνηκε και από τα δημοσιεύματα λιβυκών ΜΜΕ για τη συνάντηση του Ι. Σταματέκου με τον δήμαρχο του Τομπρουκ Φαραζ Μπου Χατάμπια ο οποίος δήλωσε ότι «οι Έλληνες ήρθαν στη Λιβύη πριν από τους Οθωμανούς, και η Ελλάδα είναι πολύ πιο κοντά στη Λιβύη από ότι η Τουρκία, αλλά η Ελλάδα αυτή την περίοδο …κοιμάται».
Ο Δήμαρχος του Τομπρούκ, που απέχει μόλις 300 μίλια από την Ελλάδα ζήτησε να επιστρέψουν οι ελληνικές εταιρίες στην περιοχή για υλοποίηση έργων ηλεκτρικής ενέργειας και ύδρευσης, τόνισε την ανάγκη να αρχίσει και πάλι το πρόγραμμα υποτροφιών Λίβυων φοιτητών για σπουδές στην Ελλάδα και πλήρη συνεργασία του Δήμου του Τομπρούκ με τη χώρα μας.
Ο Λίβυος αξιωματούχος εξήρε την προσφορά της ελληνικής εταιρίας ΜΕΤΚΑ η οποία υλοποιεί ένα εξαιρετικά σημαντικό έργο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο ισχύος 740 MWatt
Πάντως, μέσα σε αυτό το κλίμα απαιτείται ιδιαίτερη επαγρύπνηση για το ενδεχόμενο η Τουρκία υποσχόμενη όπως και το 2019 βοήθεια στο ένα από τα δυο στρατόπεδα, απαιτήσει την προώθηση αποφάσεων για την υλοποίηση του παράνομου Μνημονίου με την έγκριση των αιτημάτων της τουρκικής κρατικής εταιρίας πετρελαίου ΤΡΑΟ για έρευνες εντός της Λιβυκής υφαλοκρηπίδας αλλά και σε περιοχές που ορίζονται από το παράνομο Τουρκολυβικό Μνημόνιο.
German Chancellor Olaf Scholz speaks during a joint news conference with U.S. President Joe Biden (not pictured) at the White House in Washington, U.S. February 7, 2022. REUTERS/Leah Millis
Η πλειοψηφία των Γερμανών αξιολογεί αρνητικά τους πρώτους μήνες της θητείας του Όλαφ Σολτς στην Καγκελαρία, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση για λογαριασμό του περιοδικού Der Spiegel. Όπως αναδεικνύεται στην έρευνα του Ινστιτούτου Civey, το 63% εκτιμά ότι ο Όλαφ Σολτς «δεν ήταν μέχρι τώρα καλός ομοσπονδιακός Καγκελάριος», ενώ διαφορετική άποψη εκφράζει μόνο το 22% των ερωτηθέντων.
Στην ερώτηση «θα είναι καλός Καγκελάριος ο Όλαφ Σολτς;» που είχε υποβληθεί τον Δεκέμβριο του 2021, το 49% είχε απαντήσει «ναι», ενώ «όχι» είχε απαντήσει το 32%. Σε ό,τι αφορά τα επιμέρους στοιχεία, το 20% εκφράζει ικανοποίηση από τις ικανότητες του κ. Σολτς στην άσκηση των καθηκόντων του, ενώ μόλις το 11% θεωρεί ότι ο Καγκελάριος έχει σαφείς θέσεις και το 8% ηγετική ισχύ. Το 60% των ερωτηθέντων εκφράζει γενική απογοήτευση από τις επιδόσεις του επικεφαλής της κυβέρνησης.
Κριτική του γερμανικού Τύπου προς τον Καγκελάριο
Στο πλαίσιο αυτό, αξίζει να σημειωθεί και η κριτική που ασκεί ο γερμανικός Τύπος στον Καγκελάριο Σολτς, για την επιμονή του να μην αναφέρεται ευθέως στον γερμανορωσικό αγωγό Nord Stream 2, στον απόηχο της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον. «Ο Σολτς σιωπά επί 15′ για τον ρωσικό αγωγό», γράφει η εφημερίδα BILD, αναφερόμενη στη συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Σολτς στο αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό CNN, στην οποία απέφυγε και πάλι να τοποθετηθεί ευθέως για τον Nord Stream 2.
«Είναι η Γερμανία αξιόπιστος εταίρος της Δύσης;», ρωτούσε επανειλημμένα ο δημοσιογράφος, ενώ πριν από την συνέντευξη προβλήθηκε ρεπορτάζ το οποίο περιέγραφε μεταξύ άλλων ότι το Βερολίνο αρνείται να παραδώσει όπλα στην Ουκρανία, ότι αντ’ αυτού έστειλε 5.000 κράνη, ότι ο Όλαφ Σολτς δεν απάντησε ευθέως για τον αγωγό ούτε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων στον Λευκό Οίκο, ακόμη και ότι ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ακύρωσε την τελευταία στιγμή προγραμματισμένη συνάντηση με την γερμανίδα υπουργό Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση του Βερολίνου.
«Ανοησίες. Παραλογισμός», απάντησε ο κ. Σολτς όταν εκλήθη να σχολιάσει ότι «η Γερμανία στην Ευρώπη αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως συνδεδεμένη με τη Ρωσία, παρά με τη Δύση». «Μαζί με τις ΗΠΑ είμαστε οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της Ουκρανίας. Από το 2014 έχουμε διαθέσει περισσότερα από δυο δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ μέσω της ΕΕ ακόμη 3,2 δισεκατομμύρια», αμύνθηκε ο Καγκελάριος.
«Γιατί δεν λέτε απλώς ότι, αν η Ρωσία εισβάλει στην Ουκρανία, θα σταματήσει και ο αγωγός;», επανήλθε ο δημοσιογράφος, για να απαντήσει ο Όλαφ Σολτς ότι σε τέτοια περίπτωση, «δεν θα υπάρξει μόνο ένα μέτρο, αλλά πολλά» και να επαναλάβει ότι «η Γερμανία βρίσκεται στο πλευρό των συμμάχων της και θα κάνει από κοινού τα βήματα που θα συμφωνηθούν».
«Ο Σολτς εκνεύρισε και τον Λευκό Οίκο για το Nord Stream 2»
Ο κ. Σολτς εμφανίστηκε ιδιαίτερα εκνευρισμένος, όταν ο Αμερικανός δημοσιογράφος αναφέρθηκε στον πρώην Καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ και στην επαγγελματική του δραστηριότητα ως στελέχους των ρωσικών εταιριών ενέργειας. «Μπορείτε να ρωτήσετε τον ίδιο. Αλλά δεν μιλάει για λογαριασμό της κυβέρνησης. Εγώ εργάζομαι για τη Γερμανία, εγώ είμαι τώρα ο Καγκελάριος και την πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης θα την ακούσετε από εμένα», δήλωσε σε έντονο ύφος.
Σχολιάζοντας την επίσκεψη του Καγκελάριου στον Λευκό Οίκο, τα γερμανικά ΜΜΕ φαίνεται ότι συμφωνούν πως το κομβικό ζήτημα της συνάντησης με τον Πρόεδρο Μπάιντεν ήταν ο Nord Stream 2. «Ένα κρίσιμο σημείο παραμένει», γράφει η Sueddeutsche Zeitung και κάνει λόγο για «τον αγωγό που δεν επιτρέπεται να κατονομάσουμε». «Πατώντας πάνω σε αβγά για τον αγωγό αερίου», γράφει το δίκτυο RND.
Από την άλλη, η Frankfurter Allgemeine Zeitung, αναφέρεται σήμερα σε «παράξενο θέατρο» στην Ουάσιγκτον και επισημαίνει ότι «ο Σόλτς αφήνει τον Μπάιντεν επικεφαλής του Nord Stream 2, λες και η Γερμανία είναι απλώς ένας υπεργολάβος», ενώ το περιοδικό Der Spiegel αποφεύγει τις μεταφορικές εκφράσεις και τονίζει ευθέως ότι ο Καγκελάριος «εκνεύρισε και στον Λευκό Οίκο με το θέμα του Nord Stream 2».
Ποια η αντίδραση των πολιτικών
Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, ο αρχηγός του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) Φρίντριχ Μερτς εκτίμησε ότι οι γερμανοαμερικανικές σχέσεις έχουν μετά την επίσκεψη και «νέες ρωγμές». «Ο κ. Σολτς δεν είπε τίποτα για τη σκληρή ανακοίνωση του Προέδρου Μπάιντεν ότι μια ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα σήμαινε το τέλος του αγωγού Nord Stream 2», δήλωσε και πρόσθεσε ότι η επίσκεψη ήρθε ούτως ή άλλως με μεγάλη καθυστέρηση και ότι ο Καγκελάριος ευθύνεται για το γεγονός ότι έχουν δημιουργηθεί αμφιβολίες για την αξιοπιστία του Βερολίνου.
Διαφορετική άποψη εξέφρασε ο επικεφαλής της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, ο οποίος έκανε λόγο για επιτυχία. «Ο Καγκελάριος τα πήγε καλά σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση και επιβεβαίωσε εμφατικά την διατλαντική σχέση, κάτι που ήταν πολύ σημαντικό στη σημερινή συγκυρία», δήλωσε ο κ. Ίσινγκερ στις εφημερίδες του Ομίλου Funke.
Οι γραπτές πηγές από τα ιστορικά αρχεία, ειδικά όταν αποτελούν διοικητικές πράξεις ή αλληλογραφία αρχών παρουσιάζουν πάντοτε σπουδαία σημασία.
Ισχύει ιδιαίτερα τούτο για κρατικές οντότητες που διαμορφώνονται και στα πρώτα τους βήματα δόμησης και διάρθρωσης – περίπτωση του κράτους της Αλβανίας.
Απ’ το Κεντρικό Κρατικό Αρχείο των Τιράνων φέρνουμε στο φως αλληλογραφία του τότε Δημάρχου Αργυροκάστρου με Γραφείο Πρωθυπουργού που αφορά σε διώξεις Τουρκικής Διοίκησης εις βάρος των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, που ως γνωστό όμως δεν εξαιρεί Ορθόδοξους υπηκόους της Αλβανίας.
Στην ουσία πρόκειται για βίαιη καταστολή κάθε διαφορετικής καταγωγής, γλώσσας, θρησκεύματος, για την επιβολή της Τουρκικής ταυτότητας σύμφωνα με τις ολοκληρωτικές αντιλήψεις του Κεμαλικού καθεστώτος που εγκαθιδρύονταν.
Το Τηλεγράφημα του Δημάρχου Αργυροκάστρου έχει περιεκτικό κείμενο. Η σημασία του είναι ακόμη πιο μεγάλη εάν ληφθεί υπόψη ότι ο Γιαβέρ Χουρσίτ (Javer Hurshit) που το υπογράφει δεν είναι καν αλβανικής καταγωγής. Πρόκειται για τέκνο Οθωμανού ανώτερου αξιωματικού που γεννήθηκε το 1883 στην Αφκαζία του Καυκάσου. Υιοθετήθηκε σε ηλικία 6 ετών από Τουρκαλβανό προύχοντα ονόματι Μαλίκ Πασά Λιμποχόβα, αφού πήρε βασική παιδεία στο Μεντρεσέ του Αργυροκάστρου συμπλήρωσε την εκπαίδευση του στην Κωνσταντινούπολη.
Επέστρεψε στα πλαίσια πολιτικών επιλογών των Τούρκων να επανδρώσουν διοίκηση κράτους των Αλβανών. Υπήρξε Δήμαρχος Αργυροκάστρου 1920-25, Νομάρχης, βουλευτής της περιοχής, Νομάρχης Σκόδρας 1936, Υπουργός σε κυβερνήσεις της Γερμανικής Διοίκησης κ.α.
100 χρόνια απ’ τη Γενοκτονία των Τούρκων κατά του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, των διωγμών στην Κωνσταντινούπολη και άλλες περιοχές που επαναλήφθεικαν στο διάβα του χρόνου, το τηλεγράφημα αυτό του Χουρσίτ μας ενημερώνει πως οι διώξεις αυτές άγγιξαν και τον Ελληνισμό στη Βόρεια Ήπειρο. Όχι συναισθηματικά καθώς το ένα μέλος του σώματος του Ελληνισμού πονά το άλλο. Αντικειμενικά.
«Αργυρόκαστρο. Αρ. Τηλεγραφήματος 4954. Λέξεις 68. Ημερομ. 9/12. Ώρα 11 Το Γραφείο Τύπου κάνει γνωστό ότι η Κυβέρνηση της Άγκυρας αποφάσισε να πωλήσουν τις περιουσίες τους και να φύγουν οι Χριστιανοί απ’ την Κωνσταντινούπολη.στοπ. Δεδομένου ότι από τούτη της περιοχή είναι πολλοί Χριστιανοί που ζουν με τις ακίνητες περιουσίες που κατέχουν στην Κωνσταντινούπολη παρακαλούμε την Κυβέρνηση όπως προβεί στα ενδεικνυόμενα διαβήματα ώστε να μην εφαρμοστεί η διάταξη αυτή σε ότι αφορά στους Αλβανούς. στοπ.
Αρ. Πρωτ. 1430
Ο Δήμαρχος: Γιαβέρ Χουρσίτ
ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Ελήφθη 11/12/1922».
Ο Πρωθυπουργός παραπέμπει άμεσα το ανώτερο στο Υπουργείο Εξωτερικών με τη σημείωση να μην εφαρμοστεί η απόφαση της Κυβέρνησης της Ανγκάρας εις βάρος των αλβανών Χριστιανών που διαθέτουν περιουσίες στην Κωνσταντινούπολη.
Έχει σημασία να αναφερθεί ότι ο Δήμαρχος ανεξαρτήτως πόση συναίσθηση έχει της ιστορικότητας της πληροφορίας που μεταφέρει γράφοντας στα Τίρανα μας πληροφορεί ότι οι Τούρκοι διώκουν τους Χριστιανούς χωρίς κάποια διάκριση εθνικής καταγωγής ή γλώσσας. Η Τουρκία του Ατατούρκ εγκαθιδρύεται εξαφανίζοντας τις μειονότητες. Στην διοίκηση του κράτους των Αλβανών ωστόσο υπάρχουν αυταπάτες να διαχωρίσουν αλβανόφωνους Ορθόδοξους από τους Έλληνες.
Ενδεχομένως να είναι απλά χειρονομίες να διασκεδάσουν την κοινή γνώμη.
Και οι υπηρετούντες την διοίκηση σε χαμηλότερους βαθμούς να μην γνωρίζουν ότι ήδη σε ανώτερο κρατικό επίπεδο έχουν συνομολογηθεί άλλες δεσμευτικές συμφωνίες. Απ’ αυτές που ακόμη και σήμερα προσδιορίζουν την υποταγή και την σιωπή της αλβανικής κοινωνίας έναντι της καταπίεσης του Τούρκου δυνάστη.
Στις 28.6.1922 η Γενική Διεύθυνση Αστυνομίας ενημερώνει το Εντιμότατο Υπουργείο των Εσωτερικών δια της Εκθέσεως αρ. 220 και την υπογραφή του Χαλίμ Γκοστιβάρι:
«Κατόπιν ιδιωτικών πληροφοριών, συνεπάγεται ότι στην Άγκυρα έχει ιδρυθεί εταιρία των δέκα προσώπων υπό την Προεδρία του Βουλευτού Τζεβάτ Αμπάζ, με σκοπό ώστε στο όνομα της Κυβέρνησης της Άγκυρας να ξεκινήσουν οι πολιτικές σχέσεις με την Αλβανία.
Όπως προκύπτει απ’ την πληροφορία τα μέλη της εν λόγω Εταιρίας βρίσκονται καθ οδόν προς Ιταλία ώστε να καταστεί δυνατό να φτάσουν στην Αλβανία, για την εκτέλεση του προναφερθέντος σκοπού».
Ο Γιαβέρ Χουρσίτ δεν είχε πληροφορηθεί το Δεκέμβριο ότι από τον Ιούνιο η Κυβέρνηση του είχε συμφωνήσει να είναι στις υποταγές της Άγκυρας.
Το Δεκέμβριο του 1922 και για τουλάχιστον 100 Δεκέμβρηδες που ακολουθούν…
Η DW σε σύντομη έρευνα διαπιστώνει στο παράδειγμα της Τουρκίας και της Αιγύπτου ότι η Γερμανία παρά τις δεσμεύσεις της έχει δώσει όπλα σε χώρες εμπλεκόμενες σε πολέμους και διενέξεις.
Ο καγκελάριος Σολτς συνεχώς επικαλείται την κυβερνητική συμφωνία αρνούμενος να δώσει όπλα στην Ουκρανία
Το στρατιωτικό σκηνικό είναι γνωστό. Στην ουκρανική μεθόριο έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 100.000 Ρώσοι στρατιώτες και η Ουκρανία ζητά από τη Γερμανία να συνδράμει στέλνοντας όπλα και πολεμικό υλικό. Όμως, η νέα κυβέρνηση υπό τον Σοσιαλδημοκράτη Όλαφ Σολτς αρνείται επικαλούμενη την κυβερνητική συμφωνία με τους άλλους δύο εταίρους του, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία δεν στέλνει όπλα σε χώρες που εμπλέκονται σε στρατιωτικές κρίσεις ή παραβιάζουν τα θεμελιώδη και ανθρώπινα δικαιώματα. Η υπουργός Άμυνας Κριστίνα Λάμπρεχτ υποσχέθηκε 5.000 στρατιωτικά κράνη. “Δεν φτάνει” ήταν η απάντηση από το Κίεβο. “Χρειαζόμαστε αμυντικά όπλα”. Αλλά και πάλι η απάντηση από τον καγκελάριο και την υπουργό Εξωτερικών Μπέρμποκ ήταν αρνητική. Μόνο σε δικαιολογημένες μεμονωμένες περιπτώσεις, που μπορούν να τεκμηριωθούν δημοσίως, μπορούν να γίνουν εξαιρέσεις, αναφέρεται στην κυβερνητική συμφωνία του SPD με τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους.
Πριν αναχωρήσει μάλιστα για την Ουάσιγκτον ο καγκελάριος Σολτς, σε συνέντευξη στο πρώτο δημόσιο κανάλι της γερμανικής τηλεόρασης ARD, επανέλαβε τη γνωστή γερμανική θέση ότι “εδώ και χρόνια η κυβέρνηση χαράσσει καθαρή γραμμή επί του θέματος, δηλαδή σε περιοχές κρίσης δεν κάνουμε εξαγωγές και δεν στέλνουμε θανατηφόρα όπλα στην Ουκρανία”. Πόσο όμως αυτό αληθεύει; Η Deutsche Welle προχώρησε σε επαλήθευση αυτής της θέσης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
“Μα φυσικά και στο παρελθόν έχουμε στείλει όπλα, αλλά πάντα περιστασιακά” εξηγεί ο Κρίστιαν Μέλινγκ, εμπειρογνώμων σε θέματα άμυνας και ασφάλειας στη Γερμανική Εταιρεία Εξωτερικής Πολιτικής μιλώντας στη DW. „Που σημαίνει ότι στη Γερμανία ισχύει η αρχή του κατά περίπτωση ελέγχου, δηλαδή εξετάζουμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά”. Αλλά και ο Πίτερ Βέτσεμαν από το Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) επιβεβαιώνει στη DW ότι μόλις πρόσφατα η Γερμανία έστειλε όπλα σε περιοχές κρίσης. “Προφανώς και δεν είναι αλήθεια ότι η Γερμανία δεν προμηθεύει όπλα σε χώρες εμπλεκόμενους σε πολεμικές διενέξεις, υπάρχουν πολλά παραδείγματα, που επιβεβαιώνουν ότι έχουν γίνει εξαγωγές γερμανικών όπλων με τη συγκατάθεση της γερμανικής κυβέρνησης, με την ιδιαίτερη υποστήριξή της, ακόμα και από την ίδια την κυβέρνηση”.
Το παράδειγμα της Αιγύπτου
Η Γερμανία κατέχει την 5η θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές όπλων
Η Αίγυπτος είναι ο 5ος μεγαλύτερος αγοραστής γερμανικών όπλων από το 2019 σύμφωνα με τον δείκτη TIV (Trend Indicator Value) του SIPRI. Μόνο την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου του 2021 μέχρις τις 14 Δεκεμβρίου του 2021 εκδόθηκαν άδειες εξαγωγής όπλων αξίας 4,34 δις ευρώ για τη χώρα σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων και Προστασίας του Κλίματος. Τα περισσότερα εξ αυτών ενέκρινε η προηγούμενη κυβέρνηση Μέρκελ παρά το ότι η Αίγυπτος εμπλέκεται σε ένοπλες διενέξεις στην Υεμένη και τη Λιβύη και έχει επικριθεί για μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σημαίνει αυτό ότι η Αίγυπτος χρησιμοποιεί γερμανικά όπλα στους πολέμους στην Υεμένη και τη Λιβύη; Ο Πίτερ Βέτσεμαν δεν μπορεί να το αποκλείσει. “Οι προμήθειες γερμανικών όπλων στην Αίγυπτο μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες. Η πρώτη περιλαμβάνει συστήματα αεράμυνας. Από όσο μπορώ να πω, αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με τον πόλεμο στην Υεμένη. Προβληματική θα μπορούσε να είναι η άλλη ομάδα, τα πολεμικά πλοία. Οι φρεγάτες θα μπορούσαν σίγουρα να παίξουν ρόλο στη διένεξη στην Υεμένη, όπου ο ναυτικός αποκλεισμός ήταν σημαντικό μέρος της” φοβάται ο ειδικός από το SIPRI. „Εξ άλλου τόσο μεγάλες προμήθειες όπλων συμβάλλουν στη νομιμοποίηση και την ενίσχυση της στρατιωτικής κυβέρνησης της Αιγύπτου”.
Η Αίγυπτος συμμετέχει στον πόλεμο στην Υεμένη
Υπάρχουν όμως κι άλλες χώρες που έχουν παρέμβει στρατιωτικά στον πόλεμο της Υεμένης από το 2015 και έχουν λάβει επίσης γερμανικά όπλα, ανάμεσά τους η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ και το Κατάρ. Σύμφωνα με την Έκθεση Εξαγωγής Όπλων του 2020 της γερμανικής κυβέρνησης, έχουν εγκριθεί για το Κατάρ πυρομαχικά για κανόνια, ντουφέκια, καραμπίνες και τμήματα πυρομαχικών για οβιδοβόλα που περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Πολεμικών Όπλων, ένα παράρτημα του Νόμου Ελέγχου Πολεμικών Όπλων. Επιπλέον τέλος του 2020 το Βερολίνο ενέκρινε την παράδοση 15 αντιαεροπορικών αρμάτων Gepard στο Κατάρ. Το 2019, έρευνα του ερευνητικού πρότζεκτ #GermanArms έδειξε ότι τα γερμανικά όπλα παίζουν σημαντικό ρόλο στον πόλεμο της Υεμένης. “Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι η χορήγηση εγκρίσεων για ορισμένες προμήθειες όπλων ήταν ένα λάθος” σημειώνει ο Βέτσεμαν, “ή τουλάχιστον έγινε ολοένα πιο σαφές ότι οι κίνδυνοι που συνδέονταν με αυτές τις προμήθειες συνεχώς αυξάνονταν με αποτέλεσμα να διακοπούν. Αυτό συνέβη για παράδειγμα με τη Σαουδική Αραβία, με την οποία υπήρχε μεγάλο ντιλ για παράδοση περιπολικών σκαφών”. Μετά τη δολοφονία του αντικαθεστωτικού Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι στο γενικό προξενείο της χώρας στην Κωνσταντινούπολη πάγωσαν και αργότερα ανακλήθηκαν όλες οι άδειες εξαγωγής προς το Ριάντ. Έκτοτε υπήρξε απαγόρευση εξαγωγής όπλων στη Σαουδική Αραβία ή παρατάθηκε αρκετές φορές.
Η Τουρκία, δύσκολος εταίρος
Τουρκικό τεθωρακισμένο τύπου Leopard 2A4 κοντά στα σύνορα της Συρίας
Ένας άλλος ιδιαίτερα αμφιλεγόμενος αγοραστής γερμανικών όπλων και εταίρος στο ΝΑΤΟ είναι η Τουρκία. Η χώρα έχει “αλλάξει σημαντικά” τις προηγούμενες δεκαετίες, σημειώνει ο Κρίστιαν Μέλινγκ, ειδικός στον τομέα άμυνας. “Μπορεί κανείς να διαπιστώσει εκ των υστέρων ότι οι προμήθειες όπλων ήταν λάθος. Μια κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να κάνει λάθος στις εκτιμήσεις της, ακριβώς επειδή είναι εκτιμήσεις”. Επί χρόνια η Γερμανία προμήθευε την Τουρκία με πολεμικά πλοία αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, αν και η χώρα έχει επικριθεί για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκαταλέγεται από τον ΟΗΕ ανάμεσα στις χώρες που παρεμβαίνουν στον πόλεμο της Λιβύης προμηθεύοντας μια από τις αντιμαχόμενες πλευρές με όπλα. Επιπλέον η τουρκική κυβέρνηση εδώ και δεκαετίες έχει αναλάβει στρατιωτική δράση κατά του κουρδικού PKK, στο εσωτερικό αλλά και στις γειτονικές χώρες. Ιδιαίτερα εκρηκτική έγινε η κατάσταση το 2018 μετά την στρατιωτική επίθεση της Τουρκίας εναντίον της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στη βόρεια Συρία. Δηλαδή γερμανικοί αντιαρματικοί πύραυλοι χτυπούν τώρα γερμανικά άρματα μάχης; αναρωτιόντουσαν εκείνη την εποχή κάποια ΜΜΕ.
Η Γερμανία στήριξε τον αγώνα των Κούρδων Πεσμεργκά εναντίον των πολεμιστών του Ισλαμικού Κράτους στο βόρειο Ιράκ
Αιτία αυτού του ερωτήματος ήταν η γερμανική στήριξη στον αγώνα των Κούρδων Πεσμεργκά εναντίον των πολεμιστών του Ισλαμικού Κράτους στο βόρειο Ιράκ από το καλοκαίρι του 2014. Δεν χορηγήθηκε μόνο εξοπλισμός, όπως κράνη, προστατευτικά γιλέκα και ασύρματοι, αλλά ένα ολόκληρο πακέτο πολεμικού υλικού, που περιελάμβανε ντουφέκια, πολυβόλα όπλα, ρουκετοβομβίδες, αντιαρματικά όπλα και χειροβομβίδες, αξίας σύμφωνα με τη γερμανική κυβέρνηση άνω των 90 εκ. ευρώ. Βέβαια η κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση δεσμεύτηκε να χρησιμοποιήσει τα όπλα αποκλειστικά εναντίον της οργάνωσης “Ισλαμικό Κράτος, αλλά δεν υπήρχε κανένας έλεγχος. Μάλιστα και η ίδια η γερμανική κυβέρνηση δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι γερμανικά όπλα κατέληγαν στη μαύρη αγορά, όπως στο Β. Ιράκ, σύμφωνα με απάντηση που έδωσε το 2016 στη βουλευτή Ανιέσκα Μπρούγκερ. Ακόμη και οι έλεγχοι μετά την αποστολή τους, δηλαδή επιτήρηση της θέσης των παραδοθέντων όπλων, δεν αποκλείουν τον κίνδυνο αυτά τα όπλα να χρησιμοποιούνται σε συγκρούσεις, όπως τουλάχιστον επισημαίνουν οι ειδικοί στους οποίους απευθύνθηκε η DW. Τόσο ο Μέλινγκ όσο και ο Βέτσεμαν επικρίνουν το γεγονός ότι ενώ από τη μια πλευρά η γερμανική κυβέρνηση ακολουθεί περιοριστική πολιτική στις εξαγωγές όπλων, από την άλλη δεν έχει σαφή πυξίδα στην πολιτική ασφάλειας για τις άδειες παράδοσής τους.
Το συμπέρασμα; Η Γερμανία δεν έχει τηρήσει με συνέπεια την αρχή μη χορήγησης όπλων σε περιοχές κρίσης. Επανειλημμένα η γερμανική κυβέρνηση έχει εγκρίνει προμήθειες όπλων σε πλευρές που εμπλέκονται σε κάποια διένεξη ή βρίσκονται σε περιοχές κρίσης.
“Κανείς από τη Δύση δεν απειλεί τη Ρωσία”, δηλώνει ο Β. Ίσινγκερ, επικεφαλής της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου. “Η Τουρκία παίζει κεντρικό ρόλο για την ασφάλεια της Δύσης και της ΕΕ”.
Δεν θα είναι μια διάσκεψη όπως συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια, αλλά ούτε μόνο διαδικτυακή όπως η περσινή. Θα είναι κάτι το ενδιάμεσο. Με μείωση της φυσικής παρουσίας προσκεκλημένων σε ανώτατο επίπεδο και δημοσιογράφων. Δεν θα γίνουν δεξιώσεις και κοινωνικές συναντήσεις στο περιθώριο, δεν θα υπάρχει κέντρο τύπου, οι συμμετέχοντες θα πρέπει να κάνουν τεστ PCR καθημερινά. Θα είναι με λίγα λόγια μια αυστηρά διάσκεψη εργασίας σε καιρούς πανδημίας, όπως τόνισε χθες μιλώντας σε ξένους ανταποκριτές ο βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επικεφαλής της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, η οποία ξεκινά στις 18.02. Και όμως. Ίσως να είναι η πιο σημαντική των τελευταίων χρόνων.
Αυτό φαίνεται και από τις επιβεβαιωμένες παρουσίες. Υψηλότατοι αξιωματούχοι από όλες τις χώρες της ΕΕ, πάνω από 100 υπουργοί, ενδεχομένως η Αμερικανίδα αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις, το 1/3 των μελών του αμερικανικού κογκρέσου και πολλοί άλλοι που μένει να οριστικοποιήσουν τη συμμετοχή τους. “Είναι απόδειξη ότι χρειάζεται η φυσική παρουσία, ο διάλογος, η εμπιστευτικότητα των συναντήσεων περισσότερο από ποτέ” συμπεραίνει ο Ίσινγκερ. Το επιβάλλει εξάλλου και η συγκυρία με το ουκρανικό να μονοπωλεί το ενδιαφέρον.
«Κανείς από μας δεν απειλεί τη Ρωσική Ομοσπονδία»
Ο Γερμανός διπλωμάτης δεν μπορεί να κρύψει την ικανοποίησή του για το ότι η ΕΕ από παρατηρητής, μέσω του προεδρεύοντος γι αυτό το εξάμηνο Εμμανουέλ Μακρόν, ανέλαβε ενεργό ρόλο για την αποκλιμάκωση της κρίσης. Την ίδια ικανοποίηση εκφράζει και για τη Γερμανία, που μετά από μια φαινομενική, όπως τη χαρακτηρίζει, διστακτικότητα, ο καγκελάριος Σολτς “πάτησε γκάζι”.
Tο θέμα διεύρυνσης του ΝΑΤΟ προς ανατολάς έκλεισε το 2008 στη συνάντηση κορυφής στο Βουκουρέστι
«Είναι αναμφισβήτητο ότι υπάρχει μια πλευρά που απειλεί στρατιωτικά. Ακόμα και λεκτικά ο Πούτιν απείλησε την Ουκρανία και εξέφρασε μια άρνηση για το δικαίωμα ύπαρξής της ως ανεξάρτητου κράτος. Γύρω από την Ουκρανία υπάρχουν πάνω από 100.000 στρατιώτες. Είναι σαφές ότι κανείς από εμάς δεν απειλεί τη Ρωσική Ομοσπονδία με οποιονδήποτε τρόπο και το θέμα ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ είναι από το 2008 εκτός ατζέντας. Εδώ και 14 χρόνια δεν έχει γίνει κάτι γι αυτό το θέμα. Νομίζω ότι έχει γίνει σαφές ότι στο θέμα πιθανής ένταξής της δεν πρόκειται να υπάρξει συναίνεση. Η ρωσική πλευρά παραπονιέται για κάτι που δεν τίθεται ως θέμα συζήτησης. Θέλω να σας πω και κάτι άλλο» υπογραμμίζει ο Ίσινγκερ. «Ήταν η Γερμανία μαζί με την Γαλλία που το 2008 είπαν ότι δεν θέλουμε να προτείνουμε με τρόπο συγκεκριμένο την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ. Ήδη από τότε το θεωρούσαμε ένα βήμα που ξεπερνά τα όρια. Κατά την άποψή μας σε αυτά τα 14 χρόνια δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα».
Ο Σεργκέι Λαβρόφ σε παλαιότερη Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου. Το ουκρανικό στο επίκεντρο της φετινής διοργάνωσης
Ιδιαίτερα για τη διεύρυνση προς τα Δυτικά Βαλκάνια ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ επισημαίνει με κάποια δόση ειρωνείας ότι δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως απειλή ή περιχαράκωση από τη Ρωσία, γιατί γεωγραφικά οι χώρες είναι πολύ μακριά. “Έχουμε αντιληφθεί εδώ και 20 χρόνια ότι στην επικράτεια της πρώην ΣΕ υπάρχουν σχέσεις και δεσμοί που για τη ρωσική πλευρά και ορισμένους γείτονές της είναι πολύ σημαντικοί και θα πρέπει να τους λαμβάνουμε υπόψη μας” παραδέχεται ο επικεφαλής της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου.
«Η Τουρκία παίζει κεντρικό ρόλο προς το συμφέρον τηςΔύσης»
Οι επικεφαλής των κοινοτικών θεσμών στην Άγκυρα το 2021. “Η ΕΕ χρειάζεται την Τουρκία”
Παρών στη Διάσκεψη έχει δηλώσει και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Ίσως τον συνοδεύσουν κι άλλοι Τούρκοι αξιωματούχοι. Για τον Ίσινγκερ η σημασία της Τουρκίας γεωπολιτικά έχει πολλή μεγάλη βαρύτητα για την ΕΕ. «Είμαι της άποψης ότι παρά τις διαφορές και τις δυσκολίες που ζήσαμε ανάμεσα στην Τουρκία και την ΕΕ, μου είναι προτιμότερο να είναι η Τουρκία ενεργό μέλος του ΝΑΤΟ και να συνεχίσουμε να φροντίζουμε τις σχέσεις ανάμεσα σε ΕΕ και Τουρκία, ακόμη κι αν προς το παρόν οι προενταξιακές διαπραγματεύσεις για διαφορετικούς λόγους συνεχίζουν να έχουν μετατεθεί στο απώτερο μέλλον. Από την εμπειρία μου μπορώ να πω ότι εάν στην Ευρώπη θέλουμε να συνεχίσουμε ενεργά την πολιτική μας στην Εγγύς, Μ. Ανατολή, στο Ιράν, κλπ. θα μπορούμε να το κάνουμε πιο καλά και πιο αποτελεσματικά με έναν εταίρο ονόματι Τουρκία. Το ίδιο ισχύει για τα δυτικά Βαλκάνια, όπου η Τουρκία διαδραματίζει αξιοπρόσεκτο ρόλο.
Ο επικεφαλής της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου εφιστά την προσοχή στην ΕΕ.«Είναι κλασσικό καθήκον της διπλωματίας να αποδυναμώσουμε τις υπάρχουσες διαφορές απόψεων, πολλές φορές βαθιές διαφορές, ανάμεσα στην Τουρκία και την ΕΕ, την Τουρκία με το μέλος της ΕΕ Ελλάδα, να τις αμβλύνουμε με διπλωματικά μέσα. Δεν θα ήθελα να πάρει τον δρόμο που ακολούθησε η Βρετανία στην ΕΕ και να πει αντίο. Θέλω την Τουρκία ως ένα σημαντικό, έναν όσο πιο στενό εταίρο γίνεται. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό αυτήν την περίοδο, όσο η ασφάλεια γύρω από την Μαύρη Θάλασσα. Η Τουρκία παίζει πολύ σημαντικό, θα έλεγα κεντρικό ρόλο προς το συμφέρον όλης της Δύσης και της ασφάλειας και ειρήνης στην Ευρώπη».
Μια φωτεινή ηλιόλουστη μέρα, μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου με αχρωματοψία φαίνεται γκρίζα, μουντή και συννεφιασμένη. Όταν ο ίδιος άνθρωπος βρεθεί στο γήπεδο, θα προβληματιστεί αρκετά τη στιγμή που ο διαιτητής θα σηκώσει κίτρινη ή κόκκινη κάρτα σε έναν παίκτη. Σε περίπτωση, μάλιστα, που επισκεφθεί το Γουέμπλεϊ στην Αγγλία για τον αγώνα Λίβερπουλ – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορεί να ξεχωρίσει σε ποια ομάδα ανήκουν οι παίκτες, αφού και οι δύο έχουν κόκκινες στολές.
Αντίστοιχα προβλήματα θα αντιμετωπίσει σε ένα πάρκινγκ, όπου οι χρωματιστές γραμμές κατευθύνουν τους οδηγούς σε διαφορετικές ζώνες ή σε ένα νοσοκομείο, όπου οι λωρίδες με διαφορετικά χρώματα οδηγούν σε διαφορετικές κλινικές ανά ειδικότητα. Ακόμη και σε μια παραλία είναι πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο που δεν αντιλαμβάνεται τα χρώματα να καταλάβει, αν η σημαία που ανάρτησε ο ναυαγοσώστης είναι πράσινη, ώστε να κολυμπήσει με ασφάλεια, κίτρινη ώστε να γνωρίζει ότι θα συναντήσει επικίνδυνα νερά ή κόκκινη οπότε δεν θα πρέπει καν να μπει στο νερό.
Τα παραπάνω προβλήματα αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή 350 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που πάσχουν από αχρωματοψία, μια πάθηση που συναντάται σε διαφορετικές διαβαθμίσεις κάθε φορά. Αχρωματοψία έχουν ένας στους 12 άνδρες και μία στις διακόσιες γυναίκες, ενώ το 90% των πληροφοριών στο περιβάλλον χρησιμοποιούν χρώμα και το 90% των ατόμων με την πάθηση αυτή χρειάζονται βοήθεια στην αγορά ρούχων.
Κωδικαλφάβητο μεταφράζει τα χρώματα σε σχήματα
Για όλον αυτόν τον πληθυσμό παγκοσμίως αναπτύχθηκε στην Πορτογαλία ένα κωδικαλφάβητο, μοναδικό στον κόσμο, που μπορεί να «μεταφράσει» τα χρώματα σε σχήματα, δίνοντας στον θεατή την πληροφορία του χρώματος. Για παράδειγμα, το κωδικαλφάβητο ColorADD, που δημιουργήθηκε από τον Miguel Neiva, έχει καθιερώσει το σήμα ενός τριγώνου που στρέφεται προς τα πάνω για να εκφράσει το κόκκινο χρώμα, το σήμα ενός τριγώνου που στρέφεται προς τα κάτω για να εκφράσει το μπλε και μια πλάγια γραμμή για το κίτρινο. Από τους συνδυασμούς αυτών των τριών βασικών χρωμάτων προκύπτουν όλα τα υπόλοιπα, συνεπώς τα παραπάνω σχήματα, αν συνδυαστούν ανά δύο θα μπορούν να περιγράψουν τα άλλα χρώματα.
«Αυτό το σύστημα βοηθά τους συγκεκριμένους ανθρώπους να είναι λειτουργικά ενταγμένοι σε μια πραγματικότητα, όπου το χρώμα μεταφράζεται σε πληροφορία», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η διευθύντρια στο Εργαστήριο Προσαρμοσμένης Άθλησης, της Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) Δήμητρα Κουτσούκη. Η ίδια τονίζει ότι οι χρήστες του ColorADD αντιδρούν σε αυτό με ενθουσιασμό, ενώ θέτει ιδιαίτερα το θέμα της χρήσης του κωδικαλφάβητου στον τομέα του τουρισμού. «Ο τουρισμός είναι η μεγαλύτερη πηγή εσόδων στη χώρα μας. Η τουριστική βιομηχανία είναι μεγαλύτερη από όλες τις άλλες βιομηχανίες», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.
Το ColorADD σε όλα τα έντυπα του Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης
Στο πλαίσιο αυτό, ο Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης έχει υιοθετήσει και εφαρμόζει το κωδικό αλφάβητο ColorADD εδώ και περίπου έναν χρόνο, σε μια προσπάθεια να εξυπηρετήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όλους τους επισκέπτες της πόλης.
«Η Θεσσαλονίκη είναι η πρώτη πόλη που πήρε αυτόν τον κώδικα και θα τον εφαρμόσει άμεσα σε όλα τα έντυπα του Οργανισμού Τουρισμού. Όλες οι διαφημίσεις που θα βγάζει θα συμπεριλαμβάνουν και το ColorADD», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Βούλα Πατουλίδου. Κάνει, δε, λόγο για μια ποιοτική και εξειδικευμένη υπηρεσία και σημειώνει: «ακόμη και αν είναι μόνο δέκα οι κάτοικοι της πόλης και οι επισκέπτες της με αχρωματοψία, για μας και αυτοί οι δέκα είναι πάρα πολύ σημαντικοί και επιθυμούμε να τους διευκολύνουμε».
Άλλωστε, η κ. Κουτσούκη επισημαίνει ότι «ο Οργανισμός έχει φροντίσει ώστε οποιοσδήποτε έχει αχρωματοψία να μπορεί να κατεβάσει μια εφαρμογή στο κινητό του και μέσα από αυτήν να αντιλαμβάνεται τα πράγματα με το χρώμα τους». Η όλη δράση αυτή του Οργανισμού γίνεται σε συνεργασία με το ΕΚΠΑ και τον Οργανισμό Color add – Sistema de identificao de cores para daltonicos της Πορτογαλίας.
Το κωδικαλφάβητο μπορεί να εφαρμοστεί και στις παραλίες της Χαλκιδικής
Από την πλευρά του, ο Μιχάλης Λολίδης, στρατηγικός συνεργάτης της ColorADD παγκοσμίως, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι πέρσι το ColorADD εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στις σημαίες του ναυαγοσώστη στην παραλία Μύρτος της Κεφαλονιάς και γνωστοποιεί ότι ο Οργανισμός ColorADD μπορεί να διαθέσει δωρεάν σε παραλιακούς δήμους -για παράδειγμα τους δήμους της Χαλκιδικής- τις τέσσερις χρωματιστές σημαίες των ναυαγοσωστών με ενσωματωμένα τα σήματα του κωδικαλφάβητου, για κάθε παραλία.
Διευκρινίζει, παράλληλα, ότι τέτοιου είδους δράσεις εντάσσονται σε χρήσεις κοινωνικού ενδιαφέροντος και αναφέρει ότι το πεδίο των εφαρμογών είναι τεράστιο. Ενδεικτικά αναφέρει ότι η Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς είναι ο πρώτος θρησκευτικός οργανισμός στον κόσμο με εφαρμογή του κώδικα στο εκπαιδευτικό του έργου και τις κατασκηνώσεις. Παράλληλα, στην ίδια Μητρόπολη, ο κώδικας έχει ενσωματωθεί και στα έντυπα βιβλία της Βυζαντινής μουσικής όπου χρησιμοποιούνται χρωματιστά σύμβολα μαζί με τα σήματα του ColorADD.
«Ο κώδικας μπορεί, επίσης, να εφαρμοστεί σε πάρκινγκ, γήπεδα, γυμναστήρια και χώρους άθλησης, κλινικές, νοσοκομεία, μουσεία και εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους όπως η Βεργίνα, η Πέλλα, ο Λευκός Πύργος, οι Φίλιπποι κ.α», προσθέτει ο κ. Λολίδης.
Η κ. Κουτσούκη θέτει, παράλληλα, το ζήτημα της κατάργησης των αποκλεισμών, λέγοντας ότι μέσα από τέτοιου είδους δράσεις διευκολύνεται η πρόσβαση όλων των πολιτών σε όλες τις μορφές της κοινωνικής ζωής.
Π. Γιούλτση
*Επισυνάπτονται φωτογραφίες που παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Λολίδης
Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά στο ηλιακό μας σύστημα έναν αστεροειδή που συνοδεύεται από τρία φεγγάρια. Πρόκειται για τον “130 Ηλέκτρα”, στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ ‘Αρη και Δία, ο οποίος φαίνεται πως είναι τετραπλός.
Οι επιστήμονες γνώριζαν ότι ο εν λόγω αστεροειδής διαθέτει δύο συντρόφους και τώρα ανακάλυψαν κι έναν τρίτο δορυφόρο του. Εκτιμούν ότι δεν είναι η μοναδική περίπτωση αστεροειδούς με πάνω από δύο φεγγάρια. Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί περισσότεροι από 150 αστεροειδείς που έχουν έναν ή δύο δορυφόρους.
Η “Ηλέκτρα”, που είχε ανακαλυφθεί το 1873, είναι ένας μεγάλος οβάλ αστεροειδής μήκους άνω των 160 μιλίων, ο οποίος συμπληρώνει μια τροχιά πέριξ του Ήλιου κάθε πέντε χρόνια. Το 2003 είχε ανακαλυφθεί ο πρώτος δορυφόρος του και το 2014 ένας δεύτερος.
Οι ερευνητές, που έκαναν την ανακάλυψη με το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Παρατηρητηρίου (ESO) στη Χιλή και τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας και αστροφυσικής “Astronomy & Astrophysics”, σύμφωνα με τους “Τάιμς της Νέας Υόρκης”, ανέφεραν ότι ο τρίτος δορυφόρος έχει διάμετρο περίπου ένα μίλι, έναντι 1,2 και 3,7 μιλίων των άλλων δύο δορυφόρων. Κινείται σε απόσταση 220 μιλίων από τον αστεροειδή και συμπληρώνει μια περιφορά γύρω του κάθε 16 ώρες.
‘Αλλοι αστρονόμοι ανέφεραν ότι θα χρειαστούν περαιτέρω παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη του τρίτου δορυφόρου. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα φεγγάρια της “Ηλέκτρας” προήλθαν μετά τη σύγκρουση της με κάποιο άλλο αντικείμενο στο παρελθόν, καθώς φαίνεται να προέρχονται από το ίδιο υλικό με εκείνη, άρα να αποτελούν αποσπασμένα τμήματα της.
Νέα τηλεσκόπια, όπως το Υπερβολικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο (ELT) που τώρα κατασκευάζεται στη Χιλή, θα επιτρέψει την ανακάλυψη και άλλων αστεροειδών με πολλαπλούς συντρόφους, γιατί όχι και πάνω από τέσσερις.
του Αθανάσιου Μπούνταλη, Χημικού, Ερευνητή
να ευελπιστούμε ότι υπάρχουν μαγικές λύσεις όταν αυτές δεν προκύπτουν από τις μελέτες».
Κάτι τέτοιο είναι καθ’ όλα δυνατόν, αλλά μένει να αποδειχθεί. Μια πρώτη απάντηση προκύπτει από την πρόοδο της ασθένειας σε σχέση με το επίπεδο εμβολιασμού.
εύλογη επιλογή, παρά τις επίσης εύλογες ανησυχίες ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια αυτών των φαρμάκων νέας τεχνολογίας. Προσωπικά εμβολιάσθηκα κρίνοντας τότε τα πιθανά οφέλη ως υπέρτερα των πιθανών κινδύνων. Κατανοούσα όμως και την διστακτικότητα όσων δεν επιθυμούσαν να λάβουν τα συγκεκριμένα εμβόλια, παρότι δεν την συμμεριζόμουν. (
Σιωπηρή αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας, άλλωστε, αποτελεί και η συνεχιζόμενη απαίτηση της χρήσης μάσκας ακόμη και από πλήρως εμβολιασμένους.
«70% των κλήσεων» που αφορούσαν σε κτηνιατρική ιβερμεκτίνη, ήταν από ένα σύνολο… 14 κλήσεων που αφορούσαν ιβερμεκτίνη γενικά, και μόνον 2% των συνολικών. Δηλαδή 10 κλήσεις ήταν η βάση για όλο τον αστικό μύθο των δηλητηριάσεων από κτηνιατρική ιβερμεκτίνη, εξ ου και οι κατοπινές διορθώσεις από το 
Επεξήγηση διαγραμμάτων. Για ευκρίνεια, αναγράφονται ετικέτες (με κωδικούς κρατών ISO2 ή ISO3) μόνον για σημεία που απέχουν 0.6 τυπικές αποκλίσεις από τις μέσες τιμές των αξόνων x- ή y (το “0” αντιστοιχεί σε κράτη χωρίς κωδικούς ISO2). Τα διαθέσιμα στοιχεία εμβολιασμού αρχίζουν στις 13/12/2020, και τα διαγράμματα συσχετίζονται με τους εμβολιασμούς 21 ημέρες πριν, διάστημα κατά το οποίο υποτίθεται ότι αναπτύσσεται η πλήρης ανοσία, δηλαδή από τις 3/1/2021 και μετά.
Η Γερμανία κατέχει την 5η θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές όπλων
Ο Σεργκέι Λαβρόφ σε παλαιότερη Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου. Το ουκρανικό στο επίκεντρο της φετινής διοργάνωσης
