Αρχική Blog Σελίδα 2071

Τζώρτζ Φρίντμαν: επίκειται μια εισβολή στην Ουκρανία;

Από
anixneuseis
-
0

του Τζώρτζ Φρίντμαν*

Τις τελευταίες ημέρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προειδοποιήσει ότι μια ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μπορεί να είναι επικείμενη. Ο πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Στρατού είπε ότι η Ρωσία μπορεί να καταλάβει το Κίεβο σε μόλις τρεις ημέρες. Η Μόσχα, από την πλευρά της, επέμεινε ότι δεν έχει πρόθεση να εισβάλει στην Ουκρανία. Αλλά η Μόσχα έχει κάθε λόγο να λέει ψέματα. Η αλήθεια πίσω από τις δηλώσεις της Ουάσιγκτον είναι πιο δύσκολο να αναλυθεί.

Προφανώς, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ενδέχεται να έχουν πληροφορίες που δείχνουν ότι ο ρωσικός στρατός θα εισβάλει αυτήν την εβδομάδα. Αν ναι, το να το πούμε δημόσια θα μπορούσε να έχει σκοπό να αποτρέψει τη Ρωσία. Το πρόβλημα είναι ότι δεν θα γίνει. Οι ΗΠΑ έχουν καταστήσει σαφές ότι θα απαντήσουν σε μια εισβολή με ακραίες οικονομικές κυρώσεις και όχι με στρατιωτική δύναμη. Έτσι, αν η Μόσχα έχει αποφασίσει να εισβάλει παρά τις συνέπειες, η αναγνώριση της επικείμενης επίθεσης δεν είναι πολύ αποτρεπτικός παράγων.

Αυτό αλλάζει εάν μια εισβολή πυροδοτήσει μια αμερικανική στρατιωτική απάντηση. Εάν συνέβαινε αυτό, η Ρωσία θα έπρεπε να ανησυχεί βαθιά ότι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ γνωρίζουν ακριβώς τι μπορεί να κάνει και τι σχεδιάζει να κάνει. Έτσι, διαφημίζοντας την επικείμενη επίθεση, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να υποθέσουν ότι η Ρωσία δεν θέλει την Ουκρανία τόσο πολύ ώστε να ρισκάρει τον πόλεμο, ο οποίος έχει πάντα ένα αβέβαιο και ακατάστατο αποτέλεσμα. Εάν η Μόσχα πίστευε ότι διακυβευόταν ένας πόλεμος με τις ΗΠΑ, θα μπορούσε να επανεξετάσει τις επιλογές της.

Είναι λογικό ότι η Ουάσιγκτον θα ήθελε να αποτρέψει τη Ρωσία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πρόθυμες για έναν πόλεμο με τη Ρωσία, τουλάχιστον, και ο καλύτερος τρόπος για να αποφευχθεί ένας πόλεμος είναι να απειλήσουν με αντεπίθεση. Εξίσου πολύτιμη είναι μια δημόσια απόδειξη ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν διεισδύσει στα ρωσικά πολεμικά σχέδια. Οι Ρώσοι θα έπρεπε να υποθέσουν ότι τα πολεμικά τους σχέδια είχαν γίνει γνωστά ευρύτερα. Εάν οι ΗΠΑ γνωρίζουν τον χρόνο της εισβολής, ίσως γνωρίζουν επίσης τους σχηματισμούς που θα χρησιμοποιηθούν και τις κινήσεις και το χρονοδιάγραμμα των κινήσεων. Μια επίθεση τεθωρακισμένων τριών άκρων, η καθεμία που κινούνται εκατοντάδες μίλια και ανεφοδιάζονται στην πορεία, πρέπει να χορογραφηθεί σαν μπαλέτο. Εάν διαταραχθεί από αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις, ολόκληρη η κίνηση θα μπορούσε να καταρρεύσει λόγω έλλειψης υλικοτεχνικής υποστήριξης και απώλειας επικοινωνίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ΗΠΑ – που δεν θέλουν έναν πόλεμο στην Ουκρανία αλλά νιώθουν υποχρεωμένες να εμπλακούν ούτως ή άλλως – θα έστελναν ένα πολύ σαφές μήνυμα: «Γνωρίζουμε τα σχέδιά σας και θα σας χτυπήσουμε». Το πρόβλημα με αυτήν τη θεωρία είναι ότι εάν οι ΗΠΑ σκόπευαν να αντιμετωπίσουν μια ρωσική επίθεση με άλλα μέσα εκτός από τις κυρώσεις, θα είχαν ξεκαθαρίσει τις προθέσεις τους πολύ πριν από την παραμονή μιας εισβολής. Το πιο σημαντικό, οι Ρώσοι θα είχαν δει αμερικανικές προετοιμασίες. Η Ρωσία θα ήταν ξεκάθαρα ικανή να επανεξετάσει τα σχέδιά της εάν ανησυχούσε ειλικρινά για την απάντηση των ΗΠΑ.

Κι όμως, οι ΗΠΑ απέφυγαν να πουν ξεκάθαρα ότι έρχεται πόλεμος και ότι θα απαντήσουν με όλη τη δύναμη που έχουν στη διάθεσή τους. Έχουν ανακοινώσει μόνο τις «προθέσεις» της Ρωσίας, χωρίς καμία δημόσια νύξη ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Είναι σαν να θέλουν οι ΗΠΑ να μάθει ο κόσμος ότι γνωρίζουν ότι η Ρωσία σύντομα θα επιτεθεί χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο από το να σημάνουν συναγερμό. Αυτός είναι ένας περίεργος τρόπος για να χτίσετε αξιοπιστία. Εάν δεν σκοπεύετε να ενεργήσετε, θα ήταν καλύτερα να προσποιηθείτε την έκπληξη. Το να έχεις γνώση και να σε χτυπάνε είναι κακή επιλογή.

Εάν οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν τη ρωσική επίθεση, τότε η διαφήμιση του γεγονότος ότι έχουν διεισδύσει στα ρωσικά πολεμικά σχέδια είναι ίσως η πιο αδέξια κίνηση από όλες γιατί η Μόσχα θα αναβάλει την επίθεση, θα δημιουργήσει ένα νέο σχέδιο και θα αναζητήσει και θα κλείσει τη διαρροή. Επομένως, είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς ότι η Ουάσιγκτον σχεδιάζει μια αιφνιδιαστική αντεπίθεση, ακόμα κι αν προσπαθεί να πείσει τη Μόσχα ότι μπορεί. Μπορεί η Ρωσία να ακυρώσει την επίθεση επειδή δεν γνωρίζει ποιες είναι οι προθέσεις της Αμερικής. Λαμβάνοντας υπόψη πόσο καλές είναι γενικά οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, αυτό δεν είναι πολύ πιθανό.

Σε αυτό το σημείο, όλα είναι καπνός και καθρέφτες. Οι ΗΠΑ λένε ότι η Ρωσία θα επιτεθεί, η Ρωσία λέει ότι δεν θα το κάνει. Ένας από αυτούς είτε λέει ψέματα είτε κάνει λάθος. Ούτως ή άλλως, οι ΗΠΑ διατυμπανίζουν πολεμικό πυρετό. Μπορεί να έχει σχεδιαστεί για να κρατά συμμάχους όπως η Γερμανία σε ετοιμότητα, αλλά είναι δύσκολο να δούμε πώς το να φωνάζεις φωτιά αλλά να μην συγκεντρώνεις πυροσβεστικά οχήματα θα ενσταλάξει αρκετή εμπιστοσύνη που θα συσπειρώνει συμμάχους στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών. Μπορεί να χάσουν κάθε εμπιστοσύνη στη Ρωσία, αλλά είναι εκπληκτικό πώς μια νίκη ξαναχτίζει την εμπιστοσύνη.

*Ο Τζορτζ Φρίντμαν είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος γεωπολιτικός και στρατηγικός αναλυτής και ιδρυτής και πρόεδρος της Geopolitical Futures.

Geopolitical Future

Is an Invasion of Ukraine Imminent?

Από
anixneuseis
-
0

By

 George Friedman

 –

Over the past few days, the United States has warned that a Russian invasion of Ukraine may be imminent. The chairman of the Joint Chiefs of Staff said Russia could take Kyiv in as few as three days. Moscow, for its part, has insisted that it has no intention of invading Ukraine. But Moscow has every reason to lie. The truth behind Washington’s statements is harder to parse.

Obviously, U.S. intelligence might have information indicating that the Russian military will invade this week. If so, publicly saying as much might be meant to deter Russia. The problem is that it won’t. The U.S. has made clear that it would respond to an invasion with extreme economic sanctions rather than with military force. So if Moscow has made up its mind to invade in spite of the consequences, acknowledging the imminence of the attack isn’t much of a deterrent.

That changes if an invasion triggered an American military response. If that were the case, Russia would have to be deeply concerned that U.S. intelligence knows exactly what it can do and what it plans to do. So by advertising the imminence of an attack, the U.S. could be assuming that Russia doesn’t want Ukraine badly enough to risk war, which always has an uncertain and messy outcome. If Moscow believed a fight was at stake with the U.S., it might reconsider its options.

It makes sense that Washington would want to deter Russia. The United States is not eager for a war with Russia, to say the least, and the best way to avoid a war is to threaten a counterstrike. Equally valuable is a public demonstration that American intelligence had penetrated Russian war plans. The Russians would have to assume that their war plans had been more broadly penetrated. If the U.S. knows the timing of the invasion, perhaps it also knows the formations to be used and movements and timing of movements. A three-pronged armored assault, each moving hundreds of miles and being refueled along the way, has to be choreographed like a ballet. If it’s disrupted by air and missile attacks, the entire movement could collapse for want of logistical support and loss of communication.

Under these circumstances, the U.S. – not wanting a war in Ukraine but feeling compelled to engage anyway – would be sending a very clear message: “We know your plans, and will strike at you.” The problem with this theory is that if the U.S. intended to counter a Russian attack by means other than sanctions, it would have made its intentions clear far in advance of the eve of an invasion. More important, the Russians would have seen American preparations. Russia was clearly capable of reconsidering its plans if it was genuinely concerned about the U.S. response.

And yet, the U.S. has refrained from saying outright that war is coming and that it will respond with all the power at its disposal. It has announced only Russia’s “intentions,” without any public hint that the U.S. intends to do something about it. It’s as if the U.S. wants the world to know it knows Russia will soon attack without doing anything other than raising an alarm. This is a strange way to build credibility. If you do not intend to act, it would be better to feign surprise. Having knowledge and still being beaten is a poor option.

If the U.S. is planning to counter the Russian attack, then advertising the fact that it has penetrated Russian war plans is perhaps the clumsiest move of all because Moscow will cancel the attack, create a new plan, and look for and shut down the leak. It is therefore difficult to assume Washington is planning a surprise counterattack, even if it is trying to convince Moscow that it is. It could be that Russia will call off the attack because it has no idea what America’s intentions are. Considering how good Russian intelligence generally is, that’s not very likely.

At this point, it’s all smoke and mirrors. The U.S. says Russia will attack, Russia says it won’t. One of them is either lying or wrong. Either way, the U.S. is drumming up war fever. It may be designed to keep allies like Germany in line, but it’s hard to see how shouting fire but not gathering fire engines will instill enough confidence to rally allies to the United States’ side. They may lose all confidence in Russia, but it is amazing how a victory rebuilds confidence.

Geopolitial Future

Στράτος Σιμιτζής: Πολυήμερη προετοιμασία για πόλεμο! Κάπως πρωτότυπο

Από
anixneuseis
-
1

του Στράτου Σιμιτζή*

Αυτή η πολυήμερη προετοιμασία για πολεμική αναμέτρηση εκεί στα σύνορα της Ουκρανίας με τη Ρωσία περισσότερο μοιάζει με πόλεμο απειλών και συνεχούς προετοιμασίας πάρα με ουσιαστική επικείμενη αναμέτρηση.

Ούτε μάντεις είμαστε, ούτε μελλοντολόγοι, όμως ουδέποτε στο παρελθόν Παγκόσμιοι ή τοπικοί πόλεμοι ή ακόμη πολεμικές συγκρούσεις, δεν είχαν τόσο μακρύ “πρόλογο”.

Ο Αδόλφος Χίτλερ με βάση την θεωρία του Blitzkrieg εισέβαλε στην Πολωνία σε μια απόλυτα αιφνιδιαστική επιχείρηση.

Οι Ιάπωνες δεν έστειλαν προηγουμένως τελεσίγραφο, ούτε “χρονοδιάγραμμα” για να επιτεθούν στο Περλ Χάρμπορ.

Γενικότερα, όμως, οι πολεμικές συγκρούσεις και αναμετρήσεις όχι μόνο δεν προαναγγέλλονται αλλά αρχίζουν με μία αιφνιδιαστική εισβολή και επέμβαση.

Με απλά λόγια οι πολεμικές συγκρούσεις μοιάζουν συνήθως με “ζεστό πιάτο” και σπανίως με κρύο.

Αυτό ίσως να αποτελεί και μία παρηγοριά, πως τελικά δεν θα σημειωθεί κάτι εκρηκτικό εκεί στην Ουκρανία και η υπόθεση θα λήξει ως μία πυρετώδης προετοιμασία που τελικά θα διευθετηθεί.

Αυτό που η ανθρωπότητα προσδοκά.

*Συγγραφέας, Δημοσιογράφος

Αλέξης Παπαχελάς: Προσδοκίες και απογοητεύσεις

Από
anixneuseis
-
1

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις έχουν περάσει μία μακρά περίοδο μέλιτος. Οι «έρωτες» δημιουργούν όμως και προσδοκίες, οι οποίες αν δεν υλοποιηθούν απογοητεύουν. Καθώς θα έλθει στη Βουλή για συζήτηση η νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις βάσεις, θα χρειαστεί μια αποτελεσματική διαχείριση προσδοκιών.

Κατά τη διαπραγμάτευση υπήρξαν, άλλωστε, ήδη απογοητεύσεις, όπως το γεγονός ότι ναι μεν συμπεριλήφθηκε η Αλεξανδρούπολη –που ενόχλησε πολύ την Αγκυρα–, όχι όμως και η Σκύρος. Αυτό έδειξε ίσως τα στενά περιθώρια που έχει η Αθήνα στην προσπάθεια να εξασφαλίσει ανταλλάγματα από την Ουάσιγκτον με την κυβέρνηση Μπάιντεν. Καλώς ή κακώς, αυτό ήταν πιο εύκολο επί Τραμπ – Πομπέο. Η ηγετική ομάδα εξωτερικής πολιτικής έπαιρνε ρίσκα και αγνοούσε την πάγια, δογματική θέση περί ίσων αποστάσεων. Η αμερικανική πολιτική είχε γίνει απρόβλεπτη, πράγμα που φόβιζε τον Ερντογάν. Τώρα έχουμε γυρίσει στην προηγούμενη εποχή, όπου μια κλασική γραφειοκρατία μπορεί να αγνοεί τις εισηγήσεις των διπλωματών της στην περιοχή μας και που βασικός γνώμονας είναι το πώς «δεν θα χάσουμε την Τουρκία». Φάνηκε αυτό με τον χειρισμό της υπόθεσης του EastMed. Επί της ουσίας κανείς δεν εξεπλάγη, αλλά ο τρόπος με τον οποίο έγινε, το πόσο άγαρμπος ήταν, έδωσε το λάθος σήμα σε όλους τους εμπλεκομένους.

Αλλος ένας χειρισμός τύπου EastMed από τις ΗΠΑ θα θέσει σε κίνδυνο τον παρατεταμένο «μήνα του μέλιτος» στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Η συζήτηση γύρω από τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις θα χάνει, εν τω μεταξύ, ένα κομμάτι της σχετικής συναίνεσης των τελευταίων ετών. Στη Βουλή η αντιπολίτευση θα καταψηφίσει και θα τεθούν ερωτήματα για το «αν η Ελλάδα κέρδισε κάτι». Η κρίση στην Ουκρανία ενδέχεται να οξύνει την αντιπαράθεση και να θέσει την ελληνική κυβέρνηση μπροστά σε δύσκολα διλήμματα, που θα συνοδευτούν από αρκετή «βαβούρα». Η Μόσχα θα τα φωτίζει όσο μπορεί.

Αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις στην Ουάσιγκτον θα πρέπει, λοιπόν, να προσέξουν πολύ τους χειρισμούς τους το επόμενο διάστημα. Γνωρίζουν καλά πως στην Αθήνα ό,τι έχει να κάνει με την εξωτερική πολιτική κρίνεται μέσα από το πρίσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αλλος ένας χειρισμός τύπου EastMed θα φέρει και άλλα σύννεφα, θα θέσει σε κίνδυνο τον παρατεταμένο «μήνα του μέλιτος». Ταυτόχρονα, όμως, θα κάνει κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: θα δώσει το μήνυμα στον Ερντογάν ότι μπορεί να κλιμακώσει όσο και όποτε θέλει την ένταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οσο δεν θα έχει την αγωνία της αντίδρασης ενός «παλαβού προέδρου», αλλά τη βεβαιότητα ότι θα έχει απέναντί του προβλέψιμους και μαλακούς συνομιλητές, θα δοκιμάζει να ανεβάζει την πίεση έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου. Και όπως όλοι ξέρουμε από την Ιστορία και τη… θάλασσα, εδώ στα μέρη μας είναι πολύ συνηθισμένο να πηγαίνεις από την τέλεια μπουνάτσα στη θύελλα…
“Καθημερινή”

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: Το ταμείο ανάκαμης φέρνει κυβέρνηση τεχνοκρατών

Από
anixneuseis
-
2

 

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Αυτά που συμβαίνουν με τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης, τα οποία η ΕΕ ανέλαβε να μας προσφέρει, για την επανεκκίνηση της οικονομίας μας, μετά την πανδημία, ξεπερνούν ακόμη και την πιο τρελλή φαντασία……αν βέβαια ανταποκρίνονται στα πράγματα τα όσα γράφονται, υποστηρίζονται, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώνονται.

Έχω επισημάνει από την αρχή σε αρκετά από τα τελευταία μου άρθρα, ότι οι επιλογές των επενδυτικών κλάδων, προς τις οποίες άποφασίστηκε να κατευθυνθούν τα περί ών πρόκειται δισεκατομμύρια, δεν ήταν αυτές που χρειάζονταν η Ελλάδα, αλλά αντιθέτως ήταν ατυχέστατες.

Ωστόσο, σύμφωνα πάντοτε με δημοσιεύματα, ψιθύρους, υπόνοιες, που ωστόσο όλα μαζί συνιστούν ένα θανατηφόρο κοκταίηλ, φαίνεται να συνυπάρχοχυν εκβιαστικές μεθοδεύσεις, που επιχειρούν να εμφυτεύσουν στην Ελλάδα, οικονομικό υπόδειγμα με το οποίο, όχι απλώς ουδεμία σχέση έχει το στάδιο και η φυσιογνωμίας της ανάπτυξής της, όχι απλώς το εγχείρημα ουδεμία προοπτική επιτυχίας διαθέτει, αλλά επιπλέον απειλεί να εξαφανίσει ότι απέμεινε ακόμη στην ελληνική οικονομία: τις μικρομεσαίες της επιχειρήσεις, μέσα από τις οποίες επιβιώνει.

Επικρέμαται, ακόμη, η απειλή, τα δισεκατομμύρια αυτά, που πολλαπλώς αναγγέλθηκαν από ευρωπαϊκά όσο και ελληνικά χείλη ως η “σωτηρία της Ελλάδας”, να διοχετευθούν τελικώς σε ξένες και όχι ελληνικές επιχειρήσεις. Και “λεγεται” πάντοτε, ότι η παρούσα κυβέρνηση, επειδή δεν διαθέτει πλέον αρκετό ποσοστό στήριξης και αποδοχής, ώστε να είναι σε θέση να πείσει τον ελληνικό λαό να “συμμορφωθεί με τις επιταγές”, αναζητείται κατεπειγόντως “κυβέρνηση τεχνοκρατών”, ώστε όλα να γίνουν “όπως πρέπει”. Ίδωμεν. Αλλά, δυστυχώς, ίδωμεν, ως απλοί παρατηρητές, δεδομένου ότι ο ελληνικός λαός, μετά τα όσα υπέστη και υφίσταται, δείχνει να έχει περιπέσει σε νάρκη.

Α, και βέβαια, το “ξεπούλημα” με μορφή επενδύσεων συνεχίζεται απρόσκοπτα. Τώρα, είναι η σειρά της ΛΑΡΚΟ!!!!

Γιώργος Τσουκαλάς: ορθός λόγος και ουκρανική κρίση

Από
anixneuseis
-
3

Του Γιώργου Τσουκαλά*

Σημείωση: Το σχόλιο αποτελεί απάντηση στο ερώτημα γιατί ο παροξυσμός που παρατηρούμε στο ουκρανικό αφού μια στρατιωτική σύγκρουση ανοίγει την πόρτα του φρενοκομείου

Ο Ορθός Λόγος αυτό επιτάσσει.
Όμως:
α) Δυστυχώς το ανθρώπινο ον δεν αποφασίζει απολύτως με την λογική αλλά και βάσει ενστίκτων και συναισθηματικών φορτίσεων. Συχνά γίνονται εσφαλμένες κρίσεις. Οπότε “η πόρτα του φρενοκομείου” ενίοτε ανοίγει, ειδικά όταν αμφισβητείται η ηγεμονική δύναμη (στον 20ο αιώνα συνέβη άλλωστε δις, το 1914 και το 1939).
β) Οι Η.Π.Α. θέλουν να προκαλέσουν στις άλλες δύο υπερδυνάμεις, Ρωσία και Κίνα, ένα οικονομικό πλήγμα. Αυτό θα γίνει μέσω της απόσπασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από πελάτη τους. Το δίλημμα ήταν αν θα ξεκινούσαν από την Κίνα ή από την Ρωσία.
γ) Οι Δημοκρατικοί μάλλον σωστά θεωρούν πως πρέπει να ξεκινήσουν από την Ρωσία αν θέλουν “να πετύχουν με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια”. Θεωρούν πως αν διακόψουν την παροχή φυσικού αερίου μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας, θα καταστρέψουν οικονομικά την Ρωσία. Δυστυχώς παράλληλα θα καταστραφεί και η ευρωπαϊκή οικονομία – με αποτέλεσμα η Κίνα να χάσει την αγορά που διαθέτει τα προϊόντα της, και να βρεθεί σε οικονομική κρίση, η οποία αναμφίβολα θα είναι παγκόσμια.
δ) Υστερα οι Κυβερνήσεις θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με διάφορα οικονομικά μέτρα που μάλλον θα δηλητηριάσουν έτι περαιτέρω την παγκοσμιοποίηση.
ε) Πολιτικά η Ευρώπη θα εξαρτηθεί πλήρως από τις ΗΠΑ – καθώς θα εξαρτηθεί από αυτές και οικονομικά, γιατί απλώς θα εξαρτηθεί ενεργειακά από αυτές (παρεμπιπτόντως πολύ ωφελημένοι θα βγουν οι Έλληνες εφοπλιστές που θα μεταφέρουν το LNG αμερικάνικο αεριο στην Ευρώπη).
στ) Η Ουκρανία είναι μία Ιφιγένεια. Κανονικά δεν θα γίνει πόλεμος αλλά με κάποιον τρόπο θα χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει την ρήξη με την Ρωσία, την οποία οι Ευρωπαίοι ηγέτες άλλως δεν θέλουν “σαν ο διάολος το λιβάνι”, και δεν θα την δεχτούν παρεκτός και αν τους τεθεί ως διχαστικό δίλημμα.
ζ) Η Ρωσία (και η Κίνα) φυσικά αντιλαμβάνεται το αμερικάνικο σχέδιο και είναι πράγματι στριμωγμένη. Έχει ελάχιστες επιλογές – και αν δει ότι παγιδεύτηκε, απλώς θα κοιτάξει να πάρει ό,τι μπορεί από την παρτίδα, όπως προκαλώντας τοπικά πλήγματα σε σημεία (και σε χώρες) “κλειδιά” από την Βόρεια Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο.
η) Πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να γίνει- όμως συχνά γίνονται λάθη, όπως τεχνικά πχ. ένα οπλικό σύστημα προηγμένης τεχνολογίας μπορεί από λάθος να θεωρήσει πως δέχεται πλήγμα και να απαντήσει αυτομάτως.
Αυτό φαίνεται (κατά την κρίση μου πάντοτε) πως είναι το σχέδιο. Σε τι βαθμό θα υλοποιηθεί και που θα σταματήσει, θα μας το δείξει ο καιρός. Άλλωστε όταν αποφασίζουν τρεις υπερδυνάμεις, τίποτε δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα γίνει αυτό που σχεδιάζει η μία (ακόμη και αν είναι ευφυές). Πάντως είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για προληπτικό χτύπημα με σκοπό να ανακόψει την ενίσχυση της Ρωσίας και της Κίνας, και να επαναφέρει τις ΗΠΑ στην απόλυτη ηγεμονία στην Ευρώπη (και στον Κόσμο) που δυνητικά (αλλά το απευχόμαστε) μπορεί να ενεργοποιήσει την λεγόμενη “παγίδα του Θουκυδίδη” …
*Δικηγόρος Ηλείας

ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ: Η Ρωσοφοβία βλάπτει σοβαρά την Ευρώπη 

Από
anixneuseis
-
1

της Patricia Lalonde, πρόεδρο του Geopragma και πρώην ευρωβουλευτή.

Για όποιον έχει περάσει αρκετό καιρό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων (AFET), είναι εύκολο να αντιληφθεί σε ποιο βαθμό ο «εχθρικός Ρώσος» μονοπωλεί κάθε γεωπολιτική ανάλυση, κάθε συζήτηση και μάλιστα αιωρείται σε όλα τα ψηφίσματα που εκδίδονται από αυτή την πολύτιμη επιτροπή.

Ο ρωσικός Δράκος είναι παντού! Αναμειγνύεται στις εκλογές μας, παρεμποδίζει τα σχέδιά μας για αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής, επιτρέπει στον Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει τις εκλογές (ανεξάρτητα αν η έρευνα του δικαστή Mueller αρνήθηκε τη ρωσική παρέμβαση), προφανώς δηλητηριάζει τους αντιπάλους του στο Λονδίνο και αλλού και συνεχίζει να βάζει εμπόδια στον δρόμο της «Ανατολικής εταιρικής μας σχέσης».

Οι βουλευτές στην AFET είναι πολύ απασχολημένοι.

Ότι η Ρωσία δεν είναι αθώα, – δεν χρειάζεται απόδειξη – αλλά η Ρωσοφοβία κατ’ αρχήν καθοδηγεί κάθε απόφαση της επιτροπής AFET του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των υποεπιτροπών για την Αμυνα και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Η Σαουδική Αραβία θεωρείται «σύμμαχος». Δεν έχει σημασία ότι ο πόλεμος που διεξάγει στην Υεμένη, με την υποστήριξη των ΗΠΑ της Μεγ. Βρετανίας και της Γαλλίας, εδώ και επτά χρόνια είναι υπεύθυνος για τη σοβαρότερη ανθρωπιστική κρίση εδώ και πολύ καιρό και ότι αποσταθεροποιεί τις χώρες του Κόλπου, παρόλα αυτά παραμένει ο άθικτος σύμμαχος.

Προφανώς λοιπόν, η σφαγή του Τζαμάλ Κασόγκι στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη, που πιθανότατα έγινε από τους άνδρες του Μοχάμεντ Μπεν Σαλμάν, είναι κακή!

Όμως, καθώς είναι δύσκολο να δει κανείς παρέμβαση του «ρωσικού εχθρού», ένα ψήφισμα χωρίς καμία συνέπεια, που καταδικάζει το βασίλειο των Ουαχάμπι και ζητά τη διακοπή των πωλήσεων όπλων στη Σαουδική Αραβία ψηφίζεται από την ΥποΕπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αρκεί να πούμε ότι δεν θα εφαρμοστεί ποτέ: τα όπλα που πωλούνται στη Σαουδική Αραβία από τη Γαλλία, την Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να σκοτώνουν αμάχους στην Υεμένη.

Πρέπει να ειπωθεί ότι αυτές οι επιτροπές καταρτίζονται με ιδιαίτερη προσοχή για να αποφευχθεί οποιαδήποτε ολίσθηση. Οι χώρες του ανατολικού μπλοκ, η Λιθουανία, η Εσθονία, η Σλοβακία, η Ουγγαρία καταλαμβάνουν τις αντιπροεδρίες. Αποκλείονται από την Προεδρία, όπως συνέβη στην προηγούμενη περίοδο με την Πολωνία στην επιτροπή άμυνας. Όσο για τον σημερινό Γάλλο πρόεδρό της, εμμένει στις ίδιες θέσεις με την προκάτοχό της και επιμένει να κάνει tweet εναντίον όσων τολμούν να μιλήσουν για διάλογο με τη Ρωσία.

Αν και είναι εύκολο να κατανοηθεί η δυσπιστία αυτών των χωρών προς τον πρώην κατακτητή τους, δεν είναι φυσιολογικό η εξωτερική πολιτική της Ευρώπης να υπόκειται εξ ολοκλήρου στις επιταγές των χωρών της Βαλτικής και των χωρών του ομίλου  Βίσεγκραντ, που σε μεγάλο βαθμό συντηρείται από την επιθυμία των Αμερικανών να επεκτείνουν το ΝΑΤΟ μέχρι το κατώφλι της Ρωσίας. 

Έτσι, η Ευρώπη διατρέχει τον κίνδυνο να περιθωριοποιηθεί στη νέα ισορροπία δυνάμεων που εδραιώνεται από την έναρξη του αμερικανο-ρωσικού διαλόγου για την ασφάλεια της ηπείρου μας, παρόλο που οι ΗΠΑ επιδιώκουν να ξεκινήσουν μια στρατηγική αποχώρηση, χωρίς να διστάζουν να αγνοήσουν τις συμβουλές των συμμάχων τους, όπως συνέβη κατά την καταστροφική αναχώρηση από το Αφγανιστάν. Θα μπορούσε ακόμη και να διαλυθεί εάν κάποια από τα μέλη της επιδιώξουν με κάθε μέσο να πιέσουν τον Αμερικανό σύμμαχο να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσία, με το πρόσχημα ότι θα ήταν έτοιμη να εισβάλει στην Ουκρανία, κάτι που η Μόσχα επισήμως αρνείται. Επιπλέον, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες είπε ότι δεν πιστεύει σε εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ο Αμερικανός πρόεδρος, αφού εξήγησε ότι δεν θα πάει σε πόλεμο για την Ουκρανία, φαίνεται να σκληραίνει τη θέση του επισείοντας τον κίνδυνο τρομερών κυρώσεων.

Στην Ευρώπη, ο διοικητής του γερμανικού ναυτικού δήλωσε ότι «το να πιστεύει κανείς ότι οι Ρώσοι επρόκειτο να εισβάλουν στην Ουκρανία ήταν ανοησία» και ότι «ο Πούτιν περίμενε να τον σεβαστούν»: αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Η υπουργός Εξωτερικών του, Annalena Baerbock, καθώς ο Nord Stream 2, που συνδέει τη Γερμανία με τη Ρωσία, ολοκληρώνεται, δίστασε σχετικά με τη στάση που έπρεπε να τηρήσει, ωθώντας τους Αμερικανούς να αντιδράσουν και να πιέσουν να εγκαταλείψει η Γερμανία το ρωσικό αέριο. Ο Τζο Μπάιντεν θα συναντήσει τον Καγκελάριο Σολτς στις αρχές Φεβρουαρίου για να διασφαλίσει ότι το μήνυμα θα περάσει. Περαιτέρω απόδειξη της υποταγής της Ευρώπης στους Αμερικανούς και του διχασμού των Ευρωπαίων.

Όσο για τον Τζόζεφ Μπορέλ, τον Ύπατο Εκπρόσωπο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο μετά την κλιμάκωση της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου που και οι δύο διατάσσουν τις οικογένειες των διπλωματών τους να εγκαταλείψουν το ουκρανικό έδαφος.

Η Γαλλία, από την πλευρά της, ανέλαβε την πρωτοβουλία να αναζωογονήσει τις συνομιλίες του Μινσκ μεταξύ των τεσσάρων χωρών του σχήματος της Νορμανδίας: Ρωσίας, Ουκρανίας, Γερμανίας και Γαλλίας, καλώντας τους διπλωματικούς συμβούλους να μπουν στον δρόμο της αποκλιμάκωσης.

Οι Αμερικανοί, στη γραπτή απάντησή τους στα ρωσικά αιτήματα, έχουν παραβλέψει προσεκτικά το ουσιαστικό: τη δέσμευση ότι η Ουκρανία και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, μια πραγματική κόκκινη γραμμή για τη Μόσχα.

Μόνο η Λιθουανία και ορισμένες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, με την υποστήριξη της Αγγλίας του Μπόρις Τζόνσον, που κατηγορεί τη Μόσχα ότι θέλει να βάλει έναν φιλορώσο επικεφαλής της Ουκρανίας, επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση ακολουθώντας την ατζέντα μιας πιθανής ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.

Είναι αλήθεια ότι τα όπλα παίρνουν θέση. Ρωσικά στρατεύματα συγκεντρώνονται στα σύνορα της Ουκρανίας, αποστέλλονται όπλα στο Ντονμπάς και το Κίεβο, οκτώ χιλιάδες πεντακόσιοι Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού, έτοιμοι να επέμβουν, ακόμη και η Γαλλία, που κηρύττει την αποκλιμάκωση, στέλνει, «την ίδια ώρα» – συνήθειά μας – στρατεύματα στη Ρουμανία. Σε αυτό το στάδιο, η παραμικρή σπίθα, πιθανώς λόγω «προβοκάτσιας», μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά. Η Ευρώπη εγγυάται την ειρήνη εδώ και 60 χρόνια, μας λένε συνέχεια, αλλά από τη στιγμή που έχει διευρυνθεί και υπό την αμερικανική κυριαρχία, θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει αυτή που βάζει φωτιά στην πυρίτιδα.

Πηγή: https://geopragma.fr/russophobie-un-danger-pour-leurope/

 

 

 

 

 

Κολοσσιαία ενεργειακή συμφωνία Ρωσίας-Κίνας αλλάζει το παγκόσμιο παιχνίδι και «λύνει τα χέρια» της Μόσχας στην Ουκρανία

Από
pcuser
-
0

Νέα κοιτάσματα φυσικού αερίου, υδριτών και πετρελαίου της νήσου Σαχαλίνης θα εφοδιάζουν την Κίνα αντί για την Γερμανία

Με μία κίνηση «ματ» που αναδεικνύει την Ρωσία σε κυρίαρχο παγκόσμιο πάροχο ενέργειας και στον αντίποδα της κρίσης στην Ουκρανία (που εν πολλοίς προκάλεσε η κυβέρνηση Μπάιντεν στην Ευρώπη) και το «πάγωμα» του ρωσογερμανικού αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2, η Μόσχα ανακοίνωσε κολοσσιαία συμφωνία εξαγωγής φυσικού αερίου στην «διψασμένη» ενεργειακά Κίνα!

Και μηδενίζει την εξάρτησή της από τους παραδοσιακούς Ευρωπαίους ενεργειακούς πελάτες της, δίνοντάς της την άνεση να προχωρήσει σε γεωστρατηγικές κινήσεις πίεσης της Δύσης: Η φράση σήμερα του Β.Πούτιν «Είτε σου αρέσει είτε όχι, γλυκιά μου, θα πρέπει να το υποστείς» αναφερόμενος στον Ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την επικριτική του στάση απέναντι σε σημεία του σχεδίου για την ανατολική Ουκρανία που συμφωνήθηκε το 2015 στο Μινσκ ανάμεσα στη Μόσχα και στο Κίεβο, μόνο τυχαία δεν ήταν.

Η Ρωσία πλέον έχει «λυμένα τα χέρια της»: «Αν δεν θέλετε εσείς το φυσικό αέριο, το θέλει η Κίνα» μοιάζει να λέει στην Ευρώπη που το χρησιμοποιεί ως «όπλο» για να πιέσει την Μόσχα.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοίνωσε την σύναψη κολοσσιαία συμφωνίας προμήθειας φυσικού αερίου με την Κίνα και η Gazprom ανακοίνωσε ότι υπέγραψε μακροπρόθεσμη συμφωνία πώλησης και αγοράς με την China National Petroleum Corporation (CNPC) για την προμήθεια φυσικού αερίου μέσω μιας διαδρομής στην ρωσική Άπω Ανατολή.

Και μάλιστα από τα κοιτάσματα που βρίσκονται στα ανοικτά της Σαχαλίνης, συμπεριλαμβανομένου του τεράστιου κοιτάσματος Yuzhno-Kirinskoye, το οποίο η Ουάσινγκτον είχε θέσει υπό καθεστώς κυρώσεων το 2015, πιέζοντας την Μόσχα να πάψει να στηρίζει τους ομοεθνείς της στην Ανατολική Ουκρανία και να τους αφήσει στο έλεος των νεοναζιστών του Κιέβου.

Το κοίτασμα αυτό, που βρίσκεται στο οικόπεδο του Κιρίνσκι στην Θάλασσα του Οότσκ, περιέχει επίσης τεράστιες ποσότητες πετρέλαιο και οι κυρώσεις αφορούσαν την επιβολή απαγόρευσης στις εταιρείες παγκοσμίως στην εξερεύνηση ή την παραγωγή, πετρελαίου ή φυσικού αερίου σε μεγάλα βάθη στα ρωσικά ύδατα, όπως το Yuzhno-Kirinskoye.

Το μόνο που κατάφεραν ήταν να καθυστερήσουν κατά ένα χρόνο την αξιοποίηση του κοιτάσματος!

Τα αποθέματα του κοιτάσματος Yuzhno-Kirinskoye ανέρχονται σε 711,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, 111,5 εκατομμύρια τόνους συμπυκνωμάτων αερίου (υδρίτες) και 4,1 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου.

Η παραγωγή θα ανέρχεται σε 21 δισεκ. κυβικά μέτρα ετησίως: «Αυτό θα είναι το Yuzhno-Kirinskoye, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό», δήλωσε πηγή σχετικά με την προέλευση του φυσικού αερίου το οποίο θα καλύπτει τη νέα συμφωνία με την Κίνα.

Η Gazprom αποκάλυψε επίσης ότι «Το κοίτασμα Yuzhno-Kirinskoye βρίσκεται σε διαδικασία προανάπτυξης, με τις γεωλογικές μελέτες να έχουν ολοκληρωθεί εντός των ορίων του πεδίου. Έχουμε κατασκευάσει φρεάτια στο κοίτασμα χρησιμοποιώντας ημιβυθιζόμενα γεωτρύπανα και το κοίτασμα θα αρχίσει να παράγει σταδιακά κατά την περίοδο από το 2023 έως το 2025.

Καθώς το έργο θα φθάσει στην πλήρη δυναμικότητά του, η ποσότητα των ρωσικών προμηθειών αερίου μέσω των αγωγών προς την Κίνα θα αυξηθεί κατά 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (bcm) ετησίως, φτάνοντας συνολικά τα 48 bcm ετησίως, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών μέσω του υφιστάμενου αγωγού «Δύναμη της Σιβηρίας με προοπτική να φτάσουν τα 70 bcm ετησίως».

Οι εξαγωγές αυτές θα υπερκαλύψουν τις όποιες απώλειες από την καθυστέρηση του Nord Stream 2, αλλά από την άλλη θα προκαλέσουν συστημικό πλήγμα στην γερμανική οικονομία από την έλλειψη φθηνής ενέργειας. 

Η χρηματιστηριακή εταιρεία Sova Capital με έδρα τη Μόσχα δήλωσε ότι υπάρχει και ένα άλλο κοίτασμα, το Kirinskoye, το οποίο θα αρχίσει να δίνει τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου στην ρωσική οικονομία και πιθανότατα να χρησιμοποιηθεί σε εξαγωγές στην Κίνα.

Η νήσος Σαχαλίνη, πρώην ιαπωνικό νησί, σοβιετικό «τρόπαιο» στον Β’ΠΠ, εξελίσσεται σε «χρυσό χαρτί» στην ενεργειακή σύγκρουση…

https://www.pronews.gr/oikonomia/energeia/1056265_kolossiaia-energeiaki-symfonia-rosias-kinas-allazei-pagkosmio-paihnidi

Όττο Σκορτσένι: Η ιστορία του Γερμανού μέλος των SS που έγινε πράκτορας της Μοσάντ

Από
pcuser
-
0

Οι φίλοι της στρατιωτικής ιστορίας, και ειδικότερα της ιστορίας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, γνωρίζουν το όνομα «Όττο Σκορτσένι»: Ο άνθρωπος που είχε χαρακτηριστεί κάποτε από τις αμερικανικές και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ως ο «πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην Ευρώπη», αξιωματικός των Waffen SS, ήταν ο βασικός εγκέφαλος πίσω από κάποιες από τις πιο τολμηρές καταδρομικές ενέργειες του Γ’ Ράιχ – ένας ειδικός του ανορθοδόξου πολέμου, που είχε, μεταξύ άλλων, σχεδιάσει και εκτελέσει την παράτολμη επιχείρηση απελευθέρωσης του Μπενίτο Μουσολίνι.

Μετά το τέλος του πολέμου, σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, συμμετείχε ενεργά στο σχέδιο «Οντέσσα», για διαφυγή υψηλόβαθμων στελεχών της ναζιστικής ηγεσίας και εγκληματιών πολέμων στη Λατινική Αμερική, ενώ, αν και συνελήφθη και φυλακίστηκε, δικαζόμενος για εγκλήματα πολέμου, απέδρασε, καταλήγοντας στη Μαδρίτη και στη συνέχεια στην Αίγυπτο.

Εκεί δημιούργησε μια ομάδα από πρώην αξιωματικούς των SS και της Βέρμαχτ, που εκτελούσαν καθήκοντα συμβούλων για τον αιγυπτιακό Στρατό- ενώ παράλληλα εκπαίδευσε Άραβες εθελοντές και Παλαιστίνιους πρόσφυγες σε καταδρομικές επιχειρήσεις (ένας εκ των οποίων θεωρείται πως ήταν και ο Γιάσερ Αραφάτ).

Ο Σκορτσένι θεωρείται ότι, όσον αφορά στις προσωπικές του πεποιθήσεις, έμεινε αμετανόητος εθνικοσοσιαλιστής μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1975- και για αυτό προκαλεί σε αρκετούς έκπληξη το ότι, για ένα διάστημα, συνεργάστηκε με την ισραηλινή μυστική υπηρεσία, την περιβόητη Μοσάντ.

Ειδικό αφιέρωμα στη συνεργασία αυτή δημοσιεύει η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, όπου αναφέρεται πως ο Σκορτσένι ήταν πίσω από τη δολοφονία του Γερμανού επιστήμονα Χάιντς Κρουγκ το 1962, στο πλαίσιο μιας επιχείρησης για τον εκφοβισμό Γερμανών επιστημόνων που συνεργάζονταν με την Αίγυπτο.

Ο Σκορτσένι φέρεται να εκτέλεσε ο ίδιος τον Κρουγκ, ενώ, βάσει του δημοσιεύματος, που επικαλείται πρώην στελέχη της υπηρεσίας και άτομα που είχαν πρόσβαση στα αρχεία της, ο πρώην κομάντο του Γ’ Ράιχ και ευνοούμενος του Φύρερ κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο ήταν ένα από τα πιο πολύτιμα «όπλα»της Μοσάντ για ένα διάστημα κατά τη δεκαετία του 1960, έχοντας πρώτα συνεργαστεί, όπως προαναφέρθηκε, με την Αίγυπτο- που αποτελούσε βασικό αντίπαλο του Ισραήλ κατά την περίοδο εκείνη.

Ο Κρουγκ, ο οποίος ήταν νούμερο ένα στη λίστα των στόχων της Μοσάντ, ήταν ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες της βάσης του Πεενεμούντε, όπου αναπτύσσονταν κάποια από τα «Wunderwaffen» των Ναζί (τα πειραματικά, προηγμένα όπλα, μεταξύ των οποίων και οι πύραυλοι V-2).

Δεν είχε δεχτεί την πρόταση του Βέρνερ φον Μπράουν- επικεφαλής του προγράμματος και μετέπειτα «πατέρας» του διαστημικού προγράμματος «Απόλλων» των ΗΠΑ- να τον ακολουθήσει στις ΗΠΑ, ακολουθώντας μια επιλογή που φαινόταν πιο προσοδοφόρα: τη συνεργασία με την Αίγυπτο στο μυστικό της πρόγραμμα στρατηγικών πυραύλων.

Η Μοσάντ είχε ειδική προτεραιότητα να εμποδίσει/ σταματήσει Γερμανούς επιστήμονες από το να συνεργαστούν με την Αίγυπτο στο πυραυλικό της πρόγραμμα. Σε πρώτη φάση, ο Κρουγκ, όπως και άλλοι Γερμανοί επιστήμονες (επικεφαλής των οποίων ήταν ο Βόλφγκανγκ Πιλτς) που δούλευαν στο πρόγραμμα, είχαν δεχτεί απειλητικά μηνύματα, και, σε δεύτερη φάση, γράμματα- βόμβες.

Όπως το αντιλαμβάνονταν οι Ισραηλινοί, ο Κρουγκ προφανώς γνώριζε ότι το Ισραήλ, όπου είχαν καταφύγει πάρα πολλοί επιζώντες του Ολοκαυτώματος, ήταν ο στόχος της Αιγύπτου.

Ένας αμετανόητος Ναζί θα το έβλεπε αυτό ως μια ευκαιρία να συνεχίσει το έργο της εξόντωσης των Εβραίων. Ωστόσο, οι απειλές είχαν τρομοκρατήσει τον Κρουγκ, καθώς τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδελφοί του ήξεραν πως προέρχονταν από το Ισραήλ, πράκτορες του οποίου είχαν απαγάγει τον Άντολφ Άιχμαν, έναν εκ των «αρχιτεκτόνων» του Ολοκαυτώματος, στην Αργεντινή, με αποτέλεσμα τον απαγχονισμό του του μετά τη δίκη του στην Ιερουσαλήμ.

Οπότε, ο Κρουγκ ζήτησε βοήθεια: Έναν «ήρωα των Ναζί» που επί πολέμου ήταν ένας από τους επίλεκτους του Χίτλερ. Την ημέρα που εξαφανίστηκε, σύμφωνα με τις πληροφορίες της Haaretz, ο Κρουγκ είχε πάει να συναντήσει τον Σκορτσένι, τον οποίο θεωρούσε σωτήρα του.

Ο Σκορτσένι, στα 54 του τότε, ήταν θρύλος: Μεγαλωμένος στην Αυστρία, με μια ουλή – ενθύμιο της ενασχόλησής του με την ξιφασκία κατά τα νιάτα του, με στρατιωτικό παρελθόν που χαρακτηριζόταν από παράτολμα εγχειρήματα ανορθόδοξου πολέμου και επικίνδυνες αποστολές, είχε φτάσει στον βαθμό του αντισυνταγματάρχη στα Waffen SS, έχοντας κερδίσει τη φήμη κάποιου που δεν θα σταματούσε πουθενά προκειμένου να ολοκληρώσει την αποστολή του.

Ο Κρουγκ είχε κάθε λόγο να πιστεύει ότι ο Σκορτσένι θα ήταν ο σωτήρας του- ωστόσο, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, εν τέλει ο πρώην κομάντο τον δολοφόνησε με συνοπτικές διαδικασίες, πυροβολώντας τον κοντά στο Μόναχο, καθώς πλέον δούλευε για αυτούς που ο Κρουγκ δεν θα περίμενε: Το Ισραήλ.

Την εξαφάνιση του πτώματος ανέλαβε μια ομάδα τριών Ισραηλινών πρακτόρων: Ο ένας ήταν ο Γιτζάκ Σαμίρ, μετέπειτα πρωθυπουργός του Ισραήλ, ο δεύτερος ο Ζβι Μαλκίν, που είχε πιάσει τον Άιχμαν στην Αργεντινή και αργότερα θα γινόταν καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη, και ο Γιόζεφ Ραανάν, ανώτερο στέλεχος των ισραηλινών υπηρεσιών στη Γερμανία και επίσης γεννηθείας στην Αυστρία, όπως και ο ίδιος ο Σκορτσένι.

Ο λόγος της συνεργασίας της Μοσάντ με τον Σκορτσένι- μιας «ανίερης συμμαχίας», στα μάτια πολλών- ήταν απλός: Να φτάσει όσο πιο κοντά γινόταν στους Ναζί που συνεργάζονταν με την Αίγυπτο στον σχεδιασμό ενός «νέου Ολοκαυτώματος», και για αυτό τον σκοπό, την προστασία του εβραϊκού κράτους και του λαού του, η Μοσάντ δεν γνώριζε όρια ή περιορισμούς, όπως αποδεικνύουν άλλωστε γενικότερα οι επιχειρήσεις της, από την υπόθεση του «Μαύρου Σεπτέμβρη» μέχρι τις εξοντώσεις στελεχών παλαιστινιακών οργανώσεων, Ιρανών επιστημόνων κ.α.

Σε αυτό το πλαίσιο, η υπηρεσία είχε συνεργαστεί με «περίεργους» συμμάχους- και ένας από αυτούς ήταν και ο Σκορτσένι, γεννηθείς το 1908 σε οικογένεια περήφανη για τη στρατιωτική της υπηρεσία στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, μέλος του Ναζιστικού κόμματος από το 1931, ένθερμου οπαδού του Χίτλερ και αργότερα μέλους της επίλεκτης τεθωρακισμένης μεραρχίας των SS (Leibstandarte SS Panzer), που είχε και τον τίτλο της προσωπικής σωματοφυλακής του Φύρερ.

Πέραν της απελευθέρωσης του Ιταλού φασίστα δικτάτορα και συμμάχου του Χίτλερ, Μπενίτο Μουσολίνι το 1943 (τον κρατούσαν αιχμάλωτο παρτιζάνοι σε μια βουνοκορφή, και η επιχείρηση απελευθέρωσής του είχε κριθεί ως αποστολή αυτοκτονίας), στα κατορθώματά του ήταν η απαγωγή του Μίκλος Χόρθι, δικτάτορα της Ουγγαρίας, το 1944, λίγο πριν συνθηκολογήσει με τη Σοβιετική Ένωση, σε μια άλλη επικίνδυνη αποστολή.

Τον Χόρθι αντικατέστησε φιλική προς τον Άξονα κυβέρνηση, που προχώρησε σε μαζικές εκτελέσεις και αποστολές σε στρατόπεδα συγκέντρωσης Εβραίων που είχαν επιζήσει στην Ουγγαρία μέχρι τότε.

Ακόμα, το 1944 ο Σκορτσένι είχε συγκεντρώσει δύναμη 150 επιλέκτων (πολλοί εκ των οποίων μιλούσαν άπταιστα αγγλικά), με σκοπό τη διεξαγωγή επιχειρήσεων στα μετόπισθεν των Συμμάχων μετά την απόβαση στη Νορμανδία, με χρήση στολών από στρατούς των Συμμάχων (απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον του για αυτό στο δικαστήριο μετά το τέλος του πολέμου, καθώς δεν αποδείχτηκε τελικά ότι είχε συμβεί τελικά κάτι τέτοιο, ενώ και οι Ειδικές Δυνάμεις των Συμμάχων είχαν χρησιμοποιήσει ανάλογες πρακτικές).

Έβγαλε βιβλία μετά τον πόλεμο, περιγράφοντας τις εμπειρίες του και παράλληλα υποβαθμίζοντας τις σχέσεις του με τα πλέον αιμοσταγή στελέχη της ναζιστικής ηγεσίας, ενώ όμως έδινε μια θετική εικόνα για τον Χίτλερ.

Ακόμα, φέρεται να συνεργάστηκε με την OSS (προκάτοχο της CIA) μετά τον πόλεμο, και θεωρείται ότι ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους του επετράπη μετά την απόδρασή του (όπου έχει ειπωθεί πως μπορεί να τον βοήθησαν πρώην μέλη των SS ή και Αμερικανοί πράκτορες) να καταφύγει στην Ισπανία του Φράνκο. Στα χρόνια που ακολούθησαν, αποτέλεσε σύμβουλο, εκτός της αιγυπτιακής κυβέρνησης, και του προέδρου Χουάν Περόν της Αργεντινής.

Ως εκ τούτου, ο Σκορτσένι ήταν στο στόχαστρο της Μοσάντ- ωστόσο ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Ισέρ Χαρέλ, είχε μια καλύτερη ιδέα: αντί να τον σκοτώσουν, να τον παγιδεύσουν, χρησιμοποιώντας τον ως «inside man» στους κύκλους των Ναζί. Και ο καλύτερος για μια τέτοια δουλειά ήταν ένας Ναζί.

Οι ισραηλινές υπηρεσίες μπορεί να μην μπορούσαν να εμπιστευτούν έναν Ναζί «κανονικά», αλλά ο Σκορτσένι διέφερε, καθώς ήταν αποφασιστικός, ικανός σε αυτό που έκανε και με ιστορικό επιτυχίας σε παράτολμες ενέργειες.

Τον προσέγγισε ο Ραανάν, ο οποίος κατά τον πόλεμο είχε υπηρετήσει στη RAF (είχε γεννηθεί στη Βρετανία ως Κερτ Βάισμαν) και είχε εκπαιδευτεί και στις επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου. Η ομάδα του άρχισε την παρακολούθηση του Σκορτσένι στην Ισπανία, επιστρατεύοντας και μια γοητευτική νεαρή Γερμανίδα («saayanit»- «βοηθός»), γνωστή ως Άνκε.

Η προσέγγιση έγινε στις αρχές του 1962, σε ένα μπαρ στη Μαδρίτη, όπου βρισκόταν ο Σκορτσένι μαζί με την κατά πολύ νεότερη γυναίκα του, Ίλσε φον Φίνκενσταϊν, ανηψιά του Χάλμαρ Σλαχτ, υπουργού Οικονομικών του Χίτλερ.

Εκεί ο μπάρμαν τους σύστησε σε ένα γερμανόφωνο ζευγάρι- «Γερμανούς τουρίστες», που, όπως είπαν, μόλις είχαν γλιτώσει από μια ληστεία στον δρόμο. Μιλούσαν άπταιστα γερμανικά, με ολίγον τι αυστριακή προφορά, σαν του Σκορτσένι και έδωσαν ψεύτικα ονόματα: Ήταν ένας πράκτορας της Μοσάντ και η Άνκε.

Μετά από λίγα ποτά, η σύζυγος του Σκορτσένι κάλεσε το γοητευτικό νεαρό ζευγάρι (που υποτίθεται ότι είχε χάσει τα πάντα, λεφτά, διαβατήριο, αποσκευές) στη βίλα τους για να διανυκτερεύσει.

Μέσα σε ένα κλίμα σεξουαλικής φόρτισης, τα δύο ζευγάρια έφτασαν στη βίλα, όπου εν μέσω συνεχούς εκατέρωθεν φλερτ, ο Σκορτσένι τράβηξε όπλο: «Ξέρω ποιοι είστε, ξέρω γιατί είστε εδώ. Είστε της Μοσάντ, και ήρθατε να με σκοτώσετε».

Ωστόσο, το νεαρό ζευγάρι δεν έδειξε να πτοείται: «Είμαστε από τη Μοσάντ, αλλά αν θέλαμε να σε σκοτώσουμε, θα ήσουν νεκρός εδώ και εβδομάδες». Και ακολούθησε συζήτηση, με τους πράκτορες να του κάνουν μια προσφορά: να βοηθήσει την ισραηλινή μυστική υπηρεσία.

Ο Σκορτσένι δεν κατέβασε το όπλο, αλλά ρώτησε: «Τι βοήθεια; Θέλετε να γίνει κάτι;». Η απάντηση του πράκτορα ήταν ότι το Ισραήλ ήθελε πληροφορίες, και ήταν πρόθυμο να πληρώσει πλουσιοπάροχα.

Ο επίλεκτος κομάντο του Χίτλερ στην αρχή εξέπληξε τον Ισραηλινό πράκτορα, λέγοντας ότι η Μοσάντ δεν τον ενδιαφέρει, και ότι «είχε αρκετά». Αλλά αυτό που ήθελε να βγει το όνομά του από τη λίστα του Σάιμον Βίζενταλ, του γνωστού κυνηγού Ναζί , ισχυριζόμενος ότι δεν είχε διαπράξει εγκλήματα πολέμου. Ο Ισραηλινός πράκτορας δέχτηκε, λέγοντας ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να γίνει. 

Στη συνέχεια ο Σκορτσένι πήγε στο Τελ Αβίβ, όπου συστήθηκε στον Χαρέλ, ανακρίθηκε και έλαβε ακριβείς οδηγίες και πλαίσια λειτουργίας. Κατά την επίσκεψή του, βρέθηκε και στο Γιαντ Βασέμ, το μουσείο του Ολοκαυτώματος στην Ιερουσαλήμ- στο οποίο περιηγήθηκε σιωπηλά και δείχνοντας σεβασμό. Ωστόσο, κάποια στιγμή τον πλησίασε ένας επιζών, τον έδειξε και τον χαρακτήρισε «εγκληματία πολέμου», αλλά ο Ραανάν, χαμογελώντας είπε ότι «κάνετε λάθος, είναι συγγενής μου, επιζών του Ολοκαυτώματος ο ίδιος».

Όπως ήταν φυσικό, πολλοί στις ισραηλινές υπηρεσίες αμφέβαλλαν κατά πόσον ο διαβόητος κομάντο του Χίτλερ είχε αλλάξει στρατόπεδο τόσο εύκολα. Ωστόσο, φαίνεται ότι αυτό που ήθελε ήταν «ασφάλεια ζωής»: Συνεργαζόμενος με τη Μοσάντ, διασφάλιζε ότι δεν ήταν στόχος για εκτέλεση- και στη συνέχεια απέδειξε την αξία του, ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο και καταρτίζοντας μια λίστα με ονόματα και διευθύνσεις Γερμανών επιστημόνων, καθώς και εταιρειών- «βιτρινών» που εφοδίαζαν τα στρατιωτικά προγράμματα της Αιγύπτου με υλικό.

Ένας από αυτούς που «χειρίζονταν» τον Σκορτσένι για τη Μοσάντ ήταν ο Ράφι Εϊτάν, μια από τις πιο διάσημες/ διαβόητες προσωπικότητες των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος είχε αποκτήσει «εξειδίκευση» στις απαγωγές, βοήθησε στην απόκτηση υλικών για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ, ήταν ο «χειριστής» του Τζόναθαν Πόλαρντ (κατασκόπου για το Ισραήλ στις ΗΠΑ) και το 2006, σε ηλικία 79 χρονών, έγινε βουλευτής, μετά από μια ζωή στις σκιές, επικεφαλής ενός κόμματος που αντιπροσώπευε τους ηλικιωμένους. «Ναι, συνάντησα και χειρίστηκα τον Σκορτσένι» επιβεβαίωσε πρόσφατα στη Haaretz. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η Μοσάντ προσπάθησε να πείσει τον Βίζενταλ να βγάλει το όνομα του Σκορτσένι από τη λίστα του, αλλά αυτός αρνήθηκε- με αποτέλεσμα τελικά η ισραηλινή υπηρεσία να πλαστογραφήσει μια επιστολή και να τη δώσει στον Σκορτσένι.

Ο πρώην κομάντο του Χίτλερ εξέπληξε τους Ισραηλινούς με το επίπεδο συνεργασίας του- μάλιστα, απέστειλε και πακέτα με βόμβες σε στόχους, στο πλαίσιο της εκστρατείας εκφοβισμού, η οποία αποδείχτηκε σε μεγάλο βαθμό επιτυχής, με πολλούς Γερμανούς επιστήμονες να εγκαταλείπουν τη χώρα.

Ωστόσο, το Ισραήλ σταμάτησε τις επιχειρήσεις μετά από τη σύλληψη μιας ομάδας στην Ελβετία, με τον πρωθυπουργό Μπεν Γκουριόν να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιχείρηση είχε αρχίσει να κοστίζει πολύ, τόσο λόγω δημοσιότητας, όσο και επειδή έθετε σε κίνδυνο τη συμφωνία πώλησης οπλισμού μεταξύ του Ισραήλ και της Δυτικής Γερμανίας. Ο Χαρέλ παραιτήθηκε και ο επόμενος επικεφαλής, Μέιρ Αμίτ, έπαυσε το κυνήγι και τον εκφοβισμό Ναζί.

Ωστόσο, χρησιμοποίησε για τουλάχιστον άλλη μια φορά τον Σκορτσένι, ζητώντας του να διερευνήσει το ενδεχόμενο πιθανών μυστικών ειρηνευτικών συνομιλιών με τους Αιγύπτιους (χωρίς αποτέλεσμα).

Ο Σκορτσένι ποτέ δεν εξήγησε τους λόγους για τους οποίους βοήθησε το Ισραήλ- η αυτοβιογραφία του, μάλιστα, δεν περιέχει τις λέξεις «Ισραήλ» ή «Εβραίος». Ωστόσο, η «ασφάλεια ζωής» του έπιασε τόπο, καθώς η Μοσάντ δεν τον δολοφόνησε.

Επίσης, όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα της Haaretz, δεν θα έπρεπε να παραβλέπεται η έντονη τυχοδιωκτική, περιπετειώδης του φύση: Και μόνο η ιδέα συγκαλυμμένων επιχειρήσεων κατασκοπείας μαζί με ικανούς, συναρπαστικούς πράκτορες – ακόμα και αν αυτοί ήταν Εβραίοι- πρέπει να ήταν τρομερά γοητευτική για τον κομάντο του Ράιχ, ο οποίος είχε τιμηθεί με τον Σιδηρούν Σταυρό από τον ίδιο τον Χίτλερ.

Ο Σκορτσένι φαίνεται ότι ένιωθε στα καλύτερά του όταν είχε να κάνει με επικίνδυνες αποστολές, δολοφονίες, εκτελέσεις και φόβο. Ακόμη, ίσως να έπαιξε ρόλο και κάποια επιθυμία για εξιλέωση (αν και οι ψυχολόγοι- αναλυτές της Μοσάντ αμφιβάλλουν για αυτό).

Σε κάθε περίπτωση, ο Σκορτσένι πήρε το μυστικό στον τάφο του: Πέθανε από καρκίνο στη Μαδρίτη σε ηλικία 67 ετών, τον Ιούλιο του 1975. Είχε δύο κηδείες, μία στην πρωτεύουσα της Ισπανίας και μία στην κρύπτη της οικογένειάς του στη Βιέννη.

Και στις δύο παρέστησαν Γερμανοί βετεράνοι, που δεν δίστασαν να δώσουν τον ναζιστικό χαιρετισμό, ενώ εκτέθηκαν και τα παράσημά του, πολλά από τα οποία έφεραν σβάστικες.

«Υπήρχε ένας άνδρας στην τελετή στη Μαδρίτη που ήταν άγνωστο σε όλους στο πλήθος, αλλά από συνήθεια έκρυβε το πρόσωπό του όσο καλύτερα μπορούσε. Ήταν ο Τζο Ραανάν, που ήταν πλέον επιτυχημένος επιχειρηματίας στο Ισραήλ.

Η Μοσάντ δεν είχε στείλει τον Ραναάν στην κηδεία του Σκορτσένι: αποφάσισε να πάει μόνος του, με δικά του έξοδα. Ήταν ένας προσωπικός φόρος τιμής από έναν πολεμιστή από την Αυστρία σε έναν άλλον, και από έναν γέρο “χειριστή” στον καλύτερο, αλλά πιο απεχθή πράκτορα που είχε ποτέ» καταλήγει το εκτενές δημοσίευμα της Haaretz.

https://www.pronews.gr/istoria/684560_otto-skortseni-i-idiaiteri-istoria-toy-germanoy-ss-poy-egine-praktoras-tis-mosant

Οι οικονομικές συνέπειες ενός πολέμου στην Ουκρανία για την ΕΕ

Από
pcuser
-
0
President of European Central Bank, Christine Lagarde, attends a news conference following a meeting of the governing council in Frankfurt, Germany February 3, 2022. Michael Probst/Pool via REUTERS /Pool via REUTERS

Το Reuters αναλύει τα σενάρια που προκύπτουν από ενδεχόμενη πολεμική σύρραξη, έστω και περιορισμένη. Γιατί η Κριστίν Λαγκάρντ έκανε λόγο για «γεωπολιτικά σύννεφα πάνω από την Ευρώπη».

Πώς μπορεί η κλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία ή, ακόμη χειρότερα, ένας πιθανός πόλεμος να πλήξει την οικονομία της ΕΕ και της ευρωζώνης; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τα επιτελεία των Βρυξελλών, της Φρανκφούρτης και των «27», ειδικά μετά το πρόσφατο «καμπανάκι» της Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία έκανε λόγο για «γεωπολιτικά σύννεφα» πάνω από τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

«Τα γεωπολιτικά σύννεφα που υπάρχουν πάνω από την Ευρώπη, εάν φέρουν καταιγίδα, θα έχουν αναμφίβολα συνέπειες στις τιμές της ενέργειας και, μέσω αυτών, σε όλη τη γκάμα των τιμών των αγαθών», είπε χαρακτηριστικά η πρόεδρος της ΕΚΤ – η οποία, προφανώς, ανήκει σε εκείνους που ελπίζουν ότι η συνάντηση του Εμανουέλ Μακρόν με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και ο γενικότερος διπλωματικός «μαραθώνιος» της ΕΕ θα αποδώσει καρπούς και θα αποτρέψει τα χειρότερα.

Προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις στο παραπάνω ερώτημα, το Reuters ανέλυσε τις πιθανές επιπτώσεις – συνυπολογίζοντας, μάλιστα, και το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, η οποία είναι από τους σημαντικούς εμπορικούς και ενεργειακούς εταίρους της ΕΕ.

Πληθωρισμός

Σύμφωνα με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο, μια πολεμική σύγκρουση, ακόμη και περιορισμένη, θα προκαλούσε αυτομάτως αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων και της ενέργειας, όπως και των τροφίμων. Ειδικά στην περίπτωση που η Μόσχα αποφάσιζε να κλείσει τις στρόφιγγες, έστω και για λίγο.

Έκθεση της Bank of America εκτιμά, συγκεκριμένα, ότι μια τέτοια εξέλιξη θα προσέθετε μία ποσοστιαία μονάδα στον πληθωρισμό στη διάρκεια του 2022. Όσο για το ΑΕΠ, το πλήγμα υπολογίζεται ότι θα ήταν της τάξης του 0,5%.

Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι το 41% των εισαγωγών φυσικού αερίου στην ΕΕ και το 27% των αντίστοιχων του πετρελαίου προέρχεται από τη Ρωσία. Παράλληλα, η Ουκρανία εξήγε πέρυσι πάνω από 33 εκατομμύρια τόνους σιτηρών, μεγάλο μέρος των οποίων κατευθύνθηκε προς την Ευρώπη, κάτι που σημαίνει ότι θα προκύψει πρόβλημα στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Εμπόριο και επενδύσεις

Στην περίπτωση που η Ρωσία, στο πλαίσιο των αντιποίνων της, αποφασίσει να διακόψει όλες τις εισαγωγές από την ΕΕ, αυτό θα αφορά αγαθά αξίας 80 δισ. ευρώ ετησίως, που αντιπροσωπεύουν το 0,6% του ΑΕΠ των «27». Οι χώρες δε που θα πληγούν περισσότερο είναι η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Πολωνία και η Γαλλία.

Σημειώνεται, επίσης, ότι κίνδυνος θα υπάρξει και για τις ευρωπαϊκές επενδύσεις στη Ρωσία, που ανέρχονται 311,4 δισ. ευρώ, καθιστώντας την ΕΕ τον μεγαλύτερο ξένο επενδυτή στη χώρα. Αλλά και αντιστρόφως, η Ρωσία έχει επενδύσει στην ΕΕ συνολικό ποσό που ανέρχεται σε 136 δισ. ευρώ.

Κατά συνέπεια, μια ρήξη ανάμεσα στους δύο γείτονες είναι πιθανό να έχει σημαντικές αρνητικές συνέπειες για αμφότερους – σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, οι οικονομικές και εμπορικές σχέσεις των οποίων με τη Ρωσία είναι πρακτικά αμελητέες.

Η αντίδραση της ΕΚΤ

Με τον πληθωρισμό να κινείται ήδη σε επίπεδα-ρεκόρ και να διαμορφώνεται στο 5,1%, οι πιέσεις στην Λαγκάρντ και το ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για να προχωρήσει σε αυξήσεις επιτοκίων και γενικότερη σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής θα εντείνονταν σε περίπτωση πολεμικής έκρηξης.

Παρ’ όλα αυτά, όπως σημειώνει ο Νιλ Σίρινγκ της Capital Economics, «η νομισματική πολιτική δεν μπορεί να κάνει πολλά για να επιδράσει στις τιμές της ενέργειας». Άλλωστε, όπως προσθέτει ο ίδιος, «ενώ μια αύξηση στις τιμές της ενέργειας θα αύξανε και τον πληθωρισμό βραχυπρόθεσμα, με όλες τις άλλες παραμέτρους να παραμένουν αμετάβλητες, μεσοπρόθεσμα οι συνέπειες στα πραγματικά εισοδήματα θα ήταν αποπληθωριστικές».

Οι οικονομικές συνέπειες ενός πολέμου στην Ουκρανία για την ΕΕ

Ενότητα, αλλά και ασάφειες από Μπάιντεν και Σολτς

Από
pcuser
-
0

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ και ο γερμανός καγκελάριος κάνουν ό,τι μπορούν για να δείξουν ότι ακολουθούν κοινή γραμμή στην Ουκρανία. Ωστόσο παραμένουν ασάφειες για τον Nord Stream 2.

Δύο ώρες κράτησε η συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν με τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς στον Λευκό Οίκο. Στη συνέχεια οι δύο ηγέτες ξεκαθάρισαν ότι συμπλέουν απολύτως στο ζήτημα της Ουκρανίας. «Η Γερμανία έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη των ΗΠΑ» και «παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς συμμάχους σε όλον τον κόσμο» δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Είναι σημαντικό να λέμε τα ίδια και να πράττουμε τα ίδια», τόνισε ο Γερμανός καγκελάριος. Αναφερόμενος στην στρατηγική που σκοπεύει να ακολουθήσει απέναντι στη Ρωσία, ο Τζο Μπάιντεν δήλωσε: «Έχουμε ξεκαθαρίσει ότι συνεχίζουμε τις συνομιλίες με τη Ρωσία, με καλή πίστη. Η Γερμανία ηγείται στην προσπάθεια για διάλογο και αποκλιμάκωση μέσα από το ‘σχήμα της Νορμανδίας’. Αλλά αν η Ρωσία εισβάλει και πάλι στην Ουκρανία, τότε θα είμαστε έτοιμοι από κοινού και το ΝΑΤΟ, στο σύνολό του, θα είναι έτοιμο».

Τις τελευταίες ημέρες αμερικανικά ΜΜΕ εξέφραζαν ενδοιασμούς για την στάση του Βερολίνου, καθώς η γερμανική κυβέρνηση αρνείται να προμηθεύσει «όπλα επιθετικού χαρακτήρα» στην Ουκρανία και επιπλέον δεν διασαφηνίζει τη στάση της για τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2, που έχει κατασκευαστεί προκειμένου να μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στην βόρεια Γερμανία, παρακάμπτοντας την Ουκρανία. Στην κοινή συνέντευξη Τύπου Μπάιντεν-Σολτς ακούστηκε για πρώτη φορά ευθέως η απειλή, ότι μία ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα σημάνει το τέλος του Nord Stream 2, μόνο που την απειλή αυτή δεν εκστόμισε ο καθ’ ύλην αρμόδιος Όλαφ Σολτς, αλλά ο Τζο Μπάιντεν. «Εάν εισβάλει η Ρωσία στην Ουκρανία, είτε με στρατό, είτε με τεθωρακισμένα, δεν θα υπάρχει πλέον Nord Stream 2, θα το τερματίσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο αμερικανός πρόεδρος. «Μα πώς θα γίνει αυτό, αφού το project είναι υπό γερμανικό έλεγχο…» απορεί μία δημοσιογράφος. Η απάντηση του Μπάιντεν είναι ξεκάθαρη: «Θα το κάνουμε. Σας υπόσχομαι ότι μπορούμε να το κάνουμε».

Παραμένει η «αμφισημία Σολτς»

Ο Τζο ΜπάιντενΟ Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι ο αγωγός Nord Stream 2 ανήκει στο παρελθόν, αν η Ρωσία επιτεθεί στην Ουκρανία

Για το ίδιο θέμα ρωτήθηκε και ο Όλαφ Σολτς. «Είμαστε ενωμένοι, θα κάνουμε όλα τα απαραίτητα βήματα και θα τα κάνουμε όλοι μαζί» ανέφερε. Και πάλι η δημοσιογραφική παρέμβαση: «Δεσμεύεστε σήμερα ότι θα κλείσετε την στρόφιγγα του Nord Stream; Δεν κάνατε κάποια συγκεκριμένη αναφορά». Ο Όλαφ Σολτς επιμένει: «Όπως έχω ήδη πει, δρούμε από κοινού. Είμαστε ενωμένοι, έχουμε τον ίδιο βηματισμό, η απάντηση θα είναι πολύ, πολύ σκληρή για τη Ρωσία και θα πρέπει να το αντιλαμβάνεται και η ίδια». Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ο καγκελάριος Σολτς επισημαίνει στους συνομιλητές του στην Ουάσιγκτον ότι αυτή η «στρατηγική αμφισημία» απέναντι στη Μόσχα αποτελεί ένδειξη καλής διαπραγματευτικής τακτικής και όχι αδυναμίας- με λίγα λόγια ότι είναι προς το συμφέρον της Δύσης να μην ανοίγει όλα τα χαρτιά της, κατονομάζοντας από την αρχή όλες τις πιθανές συνέπειες που θα είχε μία ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Όλα αυτά δεν πείθουν πάντως την αντιπολίτευση στο Βερολίνο. Μιλώντας στην Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) την Τρίτη, ο νέος πρόεδρος του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) Φρίντριχ Μερτς κατηγόρησε τον καγκελάριο Σολτς, ότι δεν κατάφερε να αποκαταστήσει τις «ρωγμές» στις σχέσεις με τις ΗΠΑ. Απόδειξη είναι -σύμφωνα πάντα με τον Μερτς- το γεγονός ότι η προειδοποίηση για το τέλος του Nord Stream 2 προήλθε από τον Τζο Μπάιντεν, ενώ ο Όλαφ Σολτς για μία ακόμη φορά δεν έκανε αναφορά στη συγκεκριμένο ζήτημα. Αλλά και το Spiegel Online κατηγορεί τον Όλαφ Σολτς ότι «προκαλεί σύγχυση» από τη στιγμή που δεν κατονομάζει τον Nord Stream 2, ούτε στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Τζο Μπάιντεν, αλλά ούτε και στη συνέντευξη που ακολούθησε στο αμερικανικό δίκτυο CNN.

Η σκυτάλη στο Βερολίνο

Μακρόν, ΣολτςΝέα συνάντηση για Μακρόν και Σολτς το απόγευμα της Τρίτης στο Βερολίνο για το ζήτημα της Ουκρανίας

Το διπλωματικό σήριαλ εντείνεται και μεταφέρεται στο Βερολίνο την Τρίτη. Την ίδια ώρα που Μπάιντεν και Σολτς έκαναν λόγο για «κοινή γραμμή» της Δύσης στο ζήτημα της Ουκρανίας, ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν επισκεπτόταν τη Μόσχα για έναν πεντάωρο μαραθώνιο συνομιλιών με τον Ρώσο ομόλογό του Βλάντιμιρ Πούτιν και φαινόταν να δείχνει κατανόηση για το ρωσικό αίτημα περί «εγγυήσεων ασφαλείας» που δεν βρίσκει ανταπόκριση στο ΝΑΤΟ. Το απόγευμα της Τρίτης Σολτς και Μακρόν συναντώνται στο Βερολίνο, ενώ μαζί τους θα είναι και ο πρόεδρος της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα. Η Πολωνία διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την γειτονική Ουκρανία και είναι σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές όπλων για τη χώρα. Κοινές δηλώσεις αναμένονται αργά το απόγευμα.

Γιάννης Παπαδημητρίου (DPA, AP, Der Spiegel)

Ενότητα, αλλά και ασάφειες από Μπάιντεν και Σολτς

Η Σερβία παρέδωσε στο Ισραήλ αρχειακό υλικό για τις διώξεις των Εβραίων στην Κροατία

Από
pcuser
-
0

 

 

Ο υπουργός Άμυνας της Σερβίας, Νεμπόισα Στεφάνοβιτς συναντήθηκε σήμερα (χθες) με τον Ισραηλινό Πρέσβη στο Βελιγράδι Γιαχέλ Βιλάν και του παρέδωσε έναν σκληρό δίσκο με ψηφιακά αντίγραφα αρχειακού υλικού για τις διώξεις και τα βάσανα των Εβραίων στο Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας (NDH) κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Στεφάνοβιτς είπε ότι ο σκληρός δίσκος με περισσότερες από 162.000 σελίδες ψηφιοποιημένων αντιγράφων αρχειακού υλικού που συλλέχθηκαν από τα Στρατιωτικά Αρχεία χρησιμεύει για την τεκμηρίωση και τη διατήρηση της μνήμης των θυμάτων του φασισμού, έτσι ώστε οι νέες γενιές να μην ξεχάσουν τι συνέβη, αλλά και να αποτρέψουν  επαίσχυντες απόπειρες εγκλημάτων που διαπράχθηκαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέφερε το υπουργείο Άμυνας.

Ο Πρέσβης Βιλάν ευχαρίστησε τον Στεφάνοβιτς και δήλωσε ότι η συνεργασία μεταξύ των Στρατιωτικών Αρχείων του Υπουργείου Άμυνας της Σερβίας και του Κέντρου Μνήμης του Ολοκαυτώματος «Γιαντ Βασέμ» είναι «εξαιρετικά σημαντική για το Ισραήλ, αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Ο Βιλάν δήλωσε ότι είναι σημαντικό να διατηρηθούν τα ιστορικά γεγονότα από τη λήθη και να μην επιτραπεί η αναθεώρησή τους, ώστε να μην επαναληφθούν τα εγκλήματα.

Ο Στεφάνοβιτς είπε ότι η συνεργασία μεταξύ των Στρατιωτικών Αρχείων και του Μνημείου Κέντρου Γιαντ Βασέμ ήταν «πολύ σημαντική» και ότι συνέβαλε στην ενίσχυση των συνολικών σχέσεων μεταξύ Σερβίας και Ισραήλ, με βάση την ιστορική εγγύτητα του σερβικού και του εβραϊκού λαού.

Οι συνομιλητές συμφώνησαν ότι η συνεργασία των δύο χωρών στον αμυντικό τομέα είναι καλή και ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσής της, αναφέρεται.

Υπουργείο Άμυνας Σερβίας

φωτογραφία Υπουργείο Άμυνας Σερβίας 

https://www.echedoros-a.gr

1...2,0702,0712,072...3,040Σελίδα 2,071 από 3,040