Excerpts of originally published article.
| Putin’s war will likely lean on Russian historical expertise in artillery in addition to methods learned from successes in Chechnya, Georgia, Syria and elsewhere. |
Russia began its assault on Ukraine on Thursday morning by using cruise missiles. Reports showed video of the relatively slow missiles flying low to the ground, and other footage showed rocket and missile launches closer to the front. Rob Lee, an expert on conflict between Russia and Ukraine, tweeted that the cruise missiles used against Ivano-Frankivsk were of the Kalibr type. Ballistic missiles were also used.
There is a variety of hardware at the disposal of the modern Russian military. Lee notes that Moscow could be using the sea-launched Kalibr, the ground-launched Iskander-M 9M728 or air-launched cruise missiles. A vast arsenal is available to Russia and evidence points to some of it already being used, such as the BM-30 Smerch rocket, KH-31 anti-radar missiles and various types of multiple launch rocket systems, such as Grad rockets, as well as vehicle-mounted TOS-1, a multi-barreled rocket launcher mounted on a tank chassis.
Russia is believed to have begun the attack primarily using this missile arsenal, from its cruise missiles to the Iskander ballistic ones, as well as shorter-range rockets. This is the unveiling of the new Russian way of war: employing Soviet-era technology with more modern Russian systems, designed at first to avoid needing to use the air force over Ukraine.
Why is the plan being carried out this way? Russia clearly planned these strikes carefully. It is employing a tactic that was perfected by the US in past wars: trying to strike air defenses and airfields; to neutralize the Ukrainian air defenses before any kind of ground invasion might begin, and before Russia tries to dominate Ukraine’s skies with warplanes. This is what the US did in Iraq in 1991 and also in 2003.
Russian President Vladimir Putin likely took some cues from the 1990s, but also wants to use a new Russian method of war. This is a war without the setbacks Russia faced in Chechnya in the 1990s. It also builds upon Russian success against Georgia in 2008 and in Syria after 2015. …
Into the declining US global hegemony has come a resurgent Russia, whose modern units include a large number of forces that have been modernized and professionalized, as well as those that have seen service in places like Syria. Russian Special Forces, for instance, have been deployed to Syria. Russian naval, air defense and air force units have been there. Russian Airborne forces have also been training frequently, including with Belarus.
Among the forces arrayed against Ukraine are the units of the Taman and Kantemirovskaya Divisions, which were reportedly recently in Dolbino, some 30 kilometers from the Ukrainian border. These are reputed to be good units that will be sent in as part of an armored push into Ukraine. There are a variety of other forces among the 150,000 troops that Russia has concentrated. The overall context is that Putin has improved Russia’s armed forces over the last two decades.
The war in Syria was seen as a test bed for new Russian technology and for Russia to improve its air forces and rocket and missile forces. It has also been observing recent conflicts such as how Azerbaijan defeated Armenia using drones and air power. Moscow has paid close attention to this.
Putin’s goal is to unveil a whole new way of war for Russia. This will lean on Russian historic expertise in artillery and other types of forces, but it will also rely on caution and methods learned from successes in Chechnya, Georgia, Syria and elsewhere.
It will also learn from the failures of the 1990s and by how the US and NATO were both successful and unsuccessful in various recent conflicts. Putin wants to show that his investment in the military has paid off. He has often said that the investment is necessary.
Now the world will wait and see if this Russian military can neutralize the Ukrainian defenses or if it will run into challenges.
Seth Frantzman is a Ginsburg-Milstein Writing Fellow at the Middle East Forum and senior Middle East correspondent at The Jerusalem Post.
Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, 
2022 χαρακτηρίστηκε «κοινοβουλευτικός βοηθός
φάντασμα» στις 20-2-2022 από τον γαλλικό ειδησεογραφικό ιστότοπο μεγάλης αναγνωσιμότητας mediapart στο δημοσίευμά του με τίτλο : «Στο Κοινοβούλιο, ένας κοινοβουλευτικός βοηθός φάντασμα ονόματι Fabien Roussel» (À l’Assemblée, un assistant parlementaire fantôme nommé Fabien Roussel) που υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Pascale Pascariello και Antton Rouget, κάντε κλικ 
(PCF) : τι έκανε ο Fabien Roussel για τον βουλευτή που τον απασχολούσε, με πλήρη απασχόληση και με επιβάρυνση των Γάλλων φορολογουμένων, από το 2009 έως το 2014 ; Ο ιστότοπος Mediapart προσπάθησε να το μάθει, και το αποτέλεσμα δεν ήταν καθόλου πειστικό για τον κομμουνιστή προεδρικό υποψήφιο, ο οποίος υπόσχεται σήμερα στο πρόγραμμά του να εγγυηθεί την αρετή των αιρετών αξιωματούχων», συνεχίζουν οι ίδιοι συντάκτες.
άλλη μια πολιτικάντικη «αργομισθία». (emploi fictif-εικονική απασχόληση την λένε στα γαλλικά).
πληρωνότανε ως κοινοβουλευτικός βοηθός του επίσης κομμουνιστή βουλευτή Jean-Jacques Candelier, μεταξύ των ετών 2009 και 2014. Αλλά σύμφωνα με την έρευνα του ιστοτόπου, ο κομμουνιστής υποψήφιος σήμερα για τη Γαλλική Προεδρία δεν πρόσφερε το έργο που αναμενόταν να προσφέρει. Για το οποίο όμως εισέπραττε το ποσό των 3.000 ευρώ καθαρά μηνιαίως, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο του συνολικού ποσού που διατίθεται στους βουλευτές για να αμείβουν όλους τους συνεργάτες τους. Ο ιστότοπος αναφέρει τις δυσκολίες του να αποκτήσει συγκεκριμένες αποδείξεις για το έργο του Fabien Roussel, ο οποίος, από το 2010, βρίσκεται να είναι επικεφαλής της ισχυρής βόρειας ομοσπονδίας του ΚΚ Γαλλίας. Και ως «πρώτος ομοσπονδιακός», η δραστηριότητά του ως
τοπικού στελέχους είναι μάλλον βεβαρυμμένη, ακόμα κι αν ο ίδιος διαβεβαιώνει τον Mediapart ότι το κάνει αυτό σε βάρος του προσωπικού του χρόνου, με «εθελοντικό και μαχητικό» τρόπο.
Europe 1, ο υποψήφιος πρόεδρος διέψευσε το σχετικό δημοσίευμα, δηλώνοντας όμως παράλληλα τον «σεβασμό» του στη δουλειά των δημοσιογράφων. Διαβεβαίωσε ότι το άρθρο του Mediapart δεν περιέχει «καμία αποκάλυψη», υποστηρίζοντας ότι η απασχόλησή του ως συνεργάτη εμφανίζεται στην ιστοσελίδα του «με πλήρη διαφάνεια». Αρνήθηκε επίσης ότι πληρωνόταν με το ποσό των 3.000 ευρώ, δηλώνοντας ότι «ξεκίνησε από τα 2.460 ευρώ καθαρά το μήνα» με μισθό που στο τέλος του συμβολαίου του έφθασε τα 2.700 ευρώ. Η δουλειά του βρίσκεται, σύμφωνα με τον ίδιο, «μέσα σε όλες τις ομιλίες, τις γραπτές ερωτήσεις, τους αγώνες με επικεφαλής τον βουλευτή Jean-Jacques Candelier», αλλά και στο πολιτικό πεδίο. Και όταν του ζητάνε να παράσχει αποδείξεις, ο κομμουνιστής ηγέτης διαβεβαιώνει : «Τα έχω, θα τα δείξω. Μου ζήτησαν SMS. Δεν ξέρω αν εσείς έχετε τα γραπτά σας μηνύματα SMS πριν από 10 χρόνια, αλλά εγώ δεν τα έχω πια, μου ζήτησαν email από εκείνη την εποχή…»
François Fillon της συζύγου του Πηνελόπης, δηλαδή του τότε φαβορί των Ρεπουμπλικάνων για την γαλλική προεδρία. Ο οποίος όχι μόνο έχασε τις προεδρικές εκλογές αλλά και καταδικάστηκε παραδειγματικά πρωτοδίκως, όπως και η ερίτιμος σύζυγός του. Υπόθεση που αποκάλυψε τότε η σατυρική εφημερίδα Le Canard enchaîné (η αλυσοδεμένη πάπια).Βλέπε σχετικά διαδοχικά άρθρα μου στις Ανιχνεύσεις:
Υπουργός, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο με τους υποτιθέμενους βοηθούς των Ευρωβουλευτών του, βλέπε σχετικό άρθρο μου στις Ανιχνεύσεις στις 14.6.2017 :
άρθρο μου στις Ανιχνεύσεις στις 05-07-2017 :
Γιώργος Ρωμανός
