Την πόρτα της εξόδου από το ΝΑΤΟ χρησιμοποιώντας βαριές εκφράσεις για την Τουρκία του Ρ.Τ.Ερντογάν έδειξαν, την ίδια μάλιστα ημέρα, με άρθρα τους τόσο οι οι FinancialTimes όσο και η γαλλική LePoint.
Κάτι σοβαρό τρέχει στο παρασκήνιο με την Τουρκία. Είτε η ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας “κολλάει” ξανά είτε κάποιοι δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με την συμφωνία που επετεύχθη και την πορεία των πραγμάτων.
Μάλιστα η γαλλική Le Point χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως “σκουλήκι”, “εχθρόςεκτωνέσω” ενώ τονίζει πως η Τουρκία ελέγχει τους μουσουλμάνους της Γαλλίας. Πολύ σημαντική διαπίστωση.
Οι Mark Wallace και Madeleine Joelson από το Turkish Democracy Project, αναφέρουν στους Financial Times:
“Ο Γκίντεον Ράχμαν προτείνει ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να είναι προετοιμασμένα να παζαρέψουν, σαν να λέγαμε, στο Μεγάλο Παζάρι της Κωνσταντινούπολης, εάν θέλουν ο αυταρχικός πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συμβιβαστεί με την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Ράχμαν προτείνει στα μέλη του ΝΑΤΟ να προσφέρουν οικονομική βοήθεια με αντάλλαγμα τη συνεργασία για το σκανδιναβικό ζήτημα.
Το πρόβλημα με αυτή τη στρατηγική είναι ότι ανταμείβει την κακή συμπεριφορά του Ερντογάν. Θα τον ενθαρρύνει να πιέσει για περισσότερες παραχωρήσεις την επόμενη φορά που το ΝΑΤΟ θα χρειαστεί ομόφωνη ψηφοφορία για να αντιμετωπίσει μια κρίση.
Κάθε παραχώρηση που θα εξαχθεί από τη συμμαχία θα επιδεικνύεται ως διπλωματική νίκη από τον Ερντογάν, βοηθώντας τον να ενισχύσει την εγχώρια υποστήριξη και να βοηθήσει την προσπάθεια επανεκλογής του το επόμενο έτος.
Η αλήθεια είναι ότι το παζάρι λειτουργεί μόνο αν είσαι διατεθειμένος να φύγεις. Όσο ο Ερντογάν γνωρίζει ότι τα μέλη είναι απρόθυμα να κάνουν το απόλυτο βήμα της απομάκρυνσης της Τουρκίας, έστω και προσωρινά, θα συνεχίσει να έχει το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις.
Τα μέλη του ΝΑΤΟ γνωρίζουν ήδη ότι, ενώ η Τουρκία ανήκει στο ΝΑΤΟ, ο Ερντογάν δεν ανήκει. Πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να εργαστούν προς αυτόν τον στόχο.
Εάν οι κανόνες του ΝΑΤΟ τροποποιούνταν για να επιτρέψουν την προσωρινή αναστολή των κρατών μελών μέχρι οι ηγέτες τους να ευθυγραμμιστούν εκ νέου με τις αξίες και τα συμφέροντα της συμμαχίας, τότε ο Ερντογάν θα κατανοούσε την προοπτική πραγματικών οικονομικών και στρατηγικών συνεπειών για τις ενέργειές του.
Όπως επισημαίνει ο ίδιος ο Ράχμαν, ήταν το μποϊκοτάζ των τουρκικών αγαθών από τη Σαουδική Αραβία, και όχι η προσφορά οικονομικής βοήθειας, που οδήγησε τον Ερντογάν να αναζητήσει ανανεωμένες σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία.Αν θέλετε να φύγετε από το Μεγάλο Παζάρι με δίκαιη τιμή, πρώτα πρέπει να μάθετε πού βρίσκονται οι έξοδοι” καταλήγουν οι αρθρογράφοι.
“Εάν σας άρεσε η παράσταση που δίνει εδώ και μήνες ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ένας εγκληματίας πολέμου και κατ’ επάγγελμα παραβατικός, που ονειρεύεται την ανασύσταση της ΕΣΣΔ, θα λατρέψετε την επερχόμενη συνέχεια με τον Ταγίπ Ερντογάν που, όπως και ο Ρώσος ομόλογός του, σκοπεύει να ακολουθήσει μέχρι τέλους τις φαντασιώσεις του προσπαθώντας να αναδημιουργήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Πριν από τις εκλογές του 2023 που δεν προμηνύονται ευνοϊκές για τον ίδιο εάν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, εξετάζει πολλά σενάρια.
Πρώτον, να τελειώσει το έργο των προκατόχων του που τον 20ό αιώνα έκαναν γενοκτονία κατά της αρμενικής και ελληνικής μειονότητας: καίγεται να αναζητήσει αυτούς τους λαούς μέχρι την Αρμενία και την Ελλάδα τους οποίους θα ήθελε να διαμελίσει ή να φάει. Στη συνέχεια να συνθλίψει τους Κούρδους που αποτελούν το 24% του τουρκικού πληθυσμού των οποίων το εμβρυϊκό κράτος σκοπεύει να εξαλείψει στη Συρία”.
“Ο Ερντογάν δεν έχει όρια. Μαζί του, πάντα πρέπει να φοβόμαστε τα χειρότερα, ειδικά αφού αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ πιο μακιαβελικός από τον Πούτιν”, σχολιάζει ο αρθρογράφος και συνεχίζει:
“Πόσο μάλλον που εμείς οι δυτικοί τον ενθαρρύνουμε στις αυταπάτες του ξαπλώνοντας μπροστά του κάθε φορά που συνοφρυώνεται.
Είναι το σκουλήκι στον καρπό, ο εχθρός μας εκ των έσω.
Κινεί τα νήματα στο ΝΑΤΟ, του οποίου η χώρα είναι μέλος, και έχει πλέξει τον ιστό του στην Ευρώπη, ειδικά μεταξύ των μουσουλμάνων στη Γαλλία, οι οποίοι πολύ συχνά βρίσκονται υπό τουρκική επιρροή”.
“Ο Ερντογάν κυριεύεται από μια άλλη ψύχωση: τους Αρμένιους.Σε αυτόν τον κόσμο της βαρβαρότητας, αν υπάρχουν ακόμα κανόνες, είναι ο σουλτάνος που τους ορίζει.
Ενισχύοντας τις αεροπορικές ή θαλάσσιες παραβιάσεις κατά της Ελλάδας, διεκδικεί και τα ελληνικά νησιά των Δωδεκανήσων. Περιμένοντας να διεκδικήσει άλλα εδάφη, καθώς είναι αχόρταγος”, καταλήγει το άρθρο.
Ίσως τελικά όλοι περιμένουν το μοιραίο βήμα της Τουρκίας. Θα είναι η νέα τουρκική επιχείρηση κατά των Κούρδων της ΒΑ Συρίας;
Τι θλιβερά που σεργιανάν τριγύρω σου τα ψάρια κι αντίχριστοι να παίζουνε την τύχη σου στα ζάρια.
Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα Ύμνος και Θρήνος της ζωής κι ανάστασης καμπάνα».
Θρηνεί και ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος , τον διαμελισμό της Μεγαλονήσου ……
Τον Ιούλιο του 1974 στην Κύπρο διεπράχθη μια από τις απεχθέστερες ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ σε βάρος του Έθνους των Ελλήνων.
Μια ακόμη εθνική τραγωδία με την θαλασσοφίλητη Κύπρο να παίρνει τη θέση της, και χωρίς ίχνος υπερβολής, δίπλα στον εθνικό οδυρμό του 1453 και στα ματωμένα χώματα του 1922.
Σημερα η Κύπρος θυμάται και τιμά όλους όσοι υπερασπίστηκαν την πατρίδα εναντίον του Τούρκου εισβολέα το 1974
Χιλιάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι της κυπριακής τραγωδίας.
Στην Κύπρο το 1974, υπήρξαν πολεμιστές που έγραψαν ιστορία…Στρατιώτες, νέα παιδιά που μόλις είχαν απολυθεί και επέστρεψαν στις μονάδες για να υπερασπιστούν τη γη τους…………Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ,που τίμησαν τη στολή τους και δεν υποχώρησαν ούτε ένα πόντο πίσω από τις θέσεις τους… ΣΤΕΛΕΧΗ ΜΑΣ που έδωσαν όρκο “να μην ξεφτιλιστούμε, δεν θα περάσουν”……Δυστυχώς τις θύρες τις είχαμε ανοίξει εκ των έσω…….
Τιμουμε σημερα τους ΗΡΩΕΣ που κοίταξαν τον θάνατο στα μάτια και έμειναν αλύγιστοι μέχρι και την τελευταία τους πνοή, πιστοί στον όρκο που έδωσαν στην πατρίδα .
Κλίνουμε σε αυτούς σήμερα ευλαβικά το γόνυ και καταθέτουμε τον σεβασμό που αρμόζει στη θυσία και την προσφορά τους προς την πατρίδα.
Δόξα και τιμή σε όλους όσοι πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας. Δόξα και τιμή στους ήρωες της Κύπρου ……
Οι Ανώνυμοι Έλληνες και Κύπριοι στρατιώτης, που πολέμησαν στη Κύπρο απροστάτευτοι, μόνοι εναντίον όλων ,χρήζουν απόδοσης των μέγιστων τιμών και αποκατάστασης ……
Η θυσία των Ελλήνων και Κύπριων αγωνιστών στα πεδία μαχών της μεγαλονήσου, που τίμησαν την σημαία επιτελώντας στο ακέραιο το εθνικό τους καθήκον, προασπίζοντας τα ιερά και τα όσια του ελληνισμού, αποτέλεσε και θα συνεχίσει να αποτελεί στο διηνεκές, φωτεινό φάρο για όλους, λειτουργώντας ως εφαλτήριο εθνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας.
Στην Ελλάδα πονάμε κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε τις ιστορικές ευθύνες απέναντι στην καταστροφή που έγινε στην Κύπρο…………..
Από το 1974 μέχρι σήμερα, συνέπεια των γεγονότων της εισβολής δημιουργήθηκε στην πολιτική ελίτ της Ελλάδος ένα φοβικό σύνδρομο που οδήγησε στην υιοθέτηση μιας πολιτικής κατευνασμού και διαύλων επικοινωνίας υπό οποιαδήποτε περίσταση. Η πολιτική αυτή, εκλαμβάνεται από την Τουρκία ως ένδειξη αδυναμίας με συνέπεια την πρόκληση μια σειράς κρίσεων (1978, 1987, 1996,2020) όπου προσπάθησε να προωθήσει τις επιδιώξεις στο Αιγαίο. Στην Ελλάδα δημιουργήθηκε η σχολή σκέψεις που θέλει τον διάλογο και την επίτευξη ενός θεωρούμενου “έντιμου συμβιβασμού” με την Τουρκία μέσω της προσφυγής στην Χάγη πράγμα που στην πράξη αποδεικνύεται ουτοπικό. Όταν η Ελλάδα ως χώρα δηλώνει από το 1974 ότι δεν διεκδικεί τίποτα και η Τουρκία πλέον θέτει ζητήματα θαλάσσιας και εδαφικής κυριαρχίας στο Αιγαίο τότε τι ακριβώς διάλογος μπορεί να γίνει; Όταν η Ελλάδα αναγνωρίζει ως διαφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και η Τουρκία θέτει τα προαναφερόμενα ζητήματα τότε σε τι ακριβώς θα συμφωνήσουμε για προσφύγουμε στην Χάγη. Εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό στην Ελλάδα είναι το δεδομένο πως όταν μια χώρα θέλει να θεωρείται πυλώνας ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή τότε αυτή η χώρα σε καμία των περιπτώσεων δεν διαπραγματεύεται ζητήματα της κυριαρχίας της σε διαιτητικά όργανα έστω και διεθνούς επιπέδου.
Η ανάσχεση της τουρκικής προκλητικότητας και επιθετικότητας πρέπει να γίνει κατά τρόπο ενιαίο από Ελλάδα και Κύπρο. Σαράντα οκτώ χρόνια από την γεγονότα του 1974 στην Κύπρο θα πρέπει να μας γίνει βίωμα ότι η Κύπρος αποτελεί τον προμαχώνα του Ελληνισμού. Αν πέσει Κύπρος τότε έπεσε και η Ελλάδα.. Είναι καιρός να εγκαταλειφθεί σε Ελλάδα και Κύπρο η πολιτική του κατευνασμού με την Τουρκία και να υπάρξει μια πιο ενεργητική πολιτική ανάσχεσης της . Πρέπει να γίνει βίωμα τόσο στους Έλληνες της Ελλάδας όσο και στους Έλληνες της Κύπρου ότι μέλλον τους και η επιβίωσή τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο μαζί τους.
Σταθμός εκτόξευσης ΗΠΑ / Φωτογραφία από AP
20/07/2022 21:02
Σαν σήμερα, στις 20 Ιουλίου 1969, ο Νιλ Άρμστρονγκ έκανε ένα από τα μεγαλύτερα βήματα της ανθρωπότητας, πηγαίνοντας στη Σελήνη. Έτσι λοιπόν η NASA ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ επιστρέφουν στο φεγγάρι, πιθανότατα στις 29 Αυγούστου.
Η NASA επέλεξε σκόπιμα να κάνει την ανακοίνωση αυτή σήμερα, ανήμερα της επετείου από την προσελήνωση της αποστολής Apollo 11, ενημερώνοντάς μας πως η αποστολή Artemis 1 είναι πιθανό να εκτοξευθεί στις 29 Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου.
Πενήντα τρία χρόνια αργότερα, το πρόγραμμα Artemis σηματοδοτεί την επιστροφή των Αμερικανών στον δορυφόρο της Γης. Αυτή η πρώτη αποστολή ωστόσο δεν θα είναι επανδρωμένη. Στόχος της είναι να γίνει μια δοκιμή του νέου, γιγαντιαίου πυραύλου της NASA, του SLS (αυτή θα είναι η πρώτη πτήση του) και της κάψουλας «Ωρίων» στην κορυφή του.
Η εκτόξευση θα γίνει από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στη Φλόριντα.
Η κάψουλα θα φτάσει στη Σελήνη, όπου θα τεθεί σε τροχιά, προτού επιστρέψει στη Γη. Ανάλογα με την οριστική ημερομηνία της εκτόξευσης, η αποστολή θα διαρκέσει συνολικά από 39 έως 42 ημέρες.
Ο «Ωρίωνας» έχει ήδη βρεθεί στο Διάστημα μία φορά, για μια δοκιμαστική πτήση, το 2014. Τότε έκανε δύο περιστροφές γύρω από τη Γη, ώστε να δοκιμαστεί η θερμική ασπίδα του.
Αυτή τη φορά θα φτάσει πολύ πιο μακριά και θα βιώσει πολύ πιο ακραίες συνθήκες κατά την είσοδό του στη γήινη ατμόσφαιρα: ταχύτητα σχεδόν 40.000 χιλιομέτρων την ώρα και θερμοκρασία που θα φτάνει τη μισή εκείνης που καταγράφεται στην επιφάνεια του Ήλιου, όπως εξήγησε ο Μάικ Σαράφιν, ο υπεύθυνος της αποστολής.
Η επανδρωμένη αποστολή Artemis 2 είναι προγραμματισμένη για το 2024. Οι αστροναύτες δεν θα πατήσουν ωστόσο στην επιφάνεια της Σελήνης, απλώς θα κάνουν μια περιστροφή γύρω της. Τα μέλη της Artemis 3 θα έχουν την ευκαιρία να περπατήσουν στο σεληνιακό έδαφος, το νωρίτερο το 2025, με βάση τον προγραμματισμό της NASA.
Αυτός είναι ο πιο παλιός γαλαξίας του σύμπαντος
20/07/2022 22:52
Το τηλεσκόπιο James Webb της NASA εξακολουθεί να μας προσφέρει άπλετη, σπουδαία νέα γνώση, με βάση τις παρατηρήσεις του.
Μετά τον μεγαλύτερο (γνωστό) γαλαξία του σύμπαντος, το διαστημικό τηλεσκόπιο ανακάλυψε και τον παλαιότερο γαλαξία!
Πρόκειται για μια συλλογή των αστεριών που ονομάζεται GLASS-z13 και χρονολογείται μόλις 300 εκατομμύρια χρόνια μετά τo Big Bang.
O προηγούμενος γαλαξίας που μέχρι πρότινος θεωρούταν ότι είναι ο παλαιότερος ήταν κατά 100 εκατομμύρια χρόνια «μεγαλύτερος» σε ηλικία και είχε ανακαλυφθεί από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.
Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται τρία χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη «Νέα Δημοκρατία». Ήταν μια δύσκολη τριετία, με την πανδημία του Covid- 19, η οποία άλλωστε δεν μας έχει εγκαταλείψει ακόμα, και στη συνέχεια με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τη συνακόλουθη παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση. Όλα αυτά βέβαια ξεπερνούσαν τα ελληνικά μεγέθη, αλλά ο χειρισμός τους δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός (π.χ. η διανομή των οικονομικών ενισχύσεων για την πανδημία ήταν επιλεκτική και αναποτελεσματική, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν προωθήθηκαν, με αποτέλεσμα υπερβολική εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο κλπ.) και πάντως συνεπάγονται πολιτική φθορά για την κυβέρνηση.
Έτσι π.χ. η επαναλαμβανόμενη επί δεκαετίες ανά εξάμηνο δημοσκόπηση «Τάσεις» της εταιρίας MRB έδινε πρόθεση ψήφου υπέρ του κυβερνώντος κόμματος 40,1% στην αρχή της πανδημίας (Ιούνιος 2020) και μόλις 29,3% τον Ιούνιο του 2022. Η GPO, την οποία διεύθυνε στο παρελθόν σημερινός υπουργός, είναι παραδοσιακά κάπως πιο αισιόδοξη για τις τύχες της Ν.Δ., δίνοντάς της 42% τον Μάιο του 2020, που το βλέπει όμως ακόμα και αυτή συρρικνωμένο στο 32,1% σε νέα έρευνά της τον Μάιο του 2022. Στις 11.7.2022 ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι ο ερχόμενος χειμώνας θα είναι ο χειρότερος των τελευταίων πενήντα ετών. Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, αν οι εκλογές διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας, η Ν.Δ. θα κινδυνεύσει να βρεθεί σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά, ίσως κοντά στη μέση της απόστασης μεταξύ του ανεπανάληπτου 18,8% του Μαΐου 2012 και του 29,6% του Ιουνίου της ίδιας χρονιάς.
Από την άλλη πλευρά όμως, η αξιωματική αντιπολίτευση ελάχιστα επωφελείται από τη φθορά της κυβέρνησης. Οι ίδιες δημοσκοπήσεις έβρισκαν τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στο 20,9% της πρόθεσης ψήφου τον Ιούνιο του 2020 και στο 22,1% δύο χρόνια αργότερα (Τάσεις MRB), ή αντίστοιχα από το 20,2% τον Μάιο του 2020 στο 23,2% τον Μάιο του 2022 (GPO). Είναι φανερό ότι οι πολίτες, στη μεγάλη πλειοψηφία τους, δεν είναι ικανοποιημένοι από τα κυβερνητικά πεπραγμένα της περιόδου 2015-2019 και δεν περιμένουν κάτι καλύτερο για το μέλλον, αφού άλλωστε όχι μόνο η ηγεσία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παραμένει αμετακίνητη, αλλά δεν έχει προβεί στην παραμικρή αυτοκριτική για τα λάθη της.
Δημιουργούνται επομένως οι συνθήκες για μια συνολικότερη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, με την επάνοδο του ΠΑ.ΣΟ.Κ./ΚΙΝ.ΑΛ. σε ρόλο διεκδικητή της εξουσίας, μετά την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του τον Δεκέμβριο του 2021 και την ανανέωση της φυσιογνωμίας του κόμματος που δρομολόγησε η αλλαγή αυτή. Μια νέα γενιά (όχι μόνο από ηλικιακή αλλά και πολιτική άποψη) στελεχών έρχεται στο προσκήνιο μετά την παραπάνω εξέλιξη, προετοιμάζοντας την υποβολή προς το εκλογικό σώμα μιας πρότασης εξουσίας ριζικά διαφορετικής από την πεπατημένη τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Βασικά χαρακτηριστικά της κυβερνητικής πρότασης του ΠΑ.ΣΟ.Κ./ΚΙΝ.ΑΛ., είναι αφενός η αποδόμηση του πελατειακού συστήματος, με την εγκατάλειψη των λογικών του τύπου «τα δικά μας παιδιά» και την εγκαθίδρυση ουσιαστικής αξιοκρατίας, και αφετέρου ένας γόνιμος συνδυασμός αναπτυξιακής ώθησης για την οικονομία, μέσα από πολιτικές φιλικές προς την υγιή και νόμιμη επιχειρηματικότητα, και κοινωνικής δικαιοσύνης, μέσω αναδιανομής (υπέρ των ασθενέστερων) μέρους του πλούτου που μπορεί να παραχθεί από την ανάπτυξη.
Η σημερινή κατάσταση στα ΜΜΕ δεν είναι ευνοϊκή για την ανάδειξη της σημασίας της προοδευτικής αυτής πρότασης εξουσίας, σε αντιπαράθεση και αντιδιαστολή τόσο με τη δεξιά (Ν.Δ.), όσο και με την αριστερή (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) συντήρηση. Τα περισσότερα και ισχυρότερα ΜΜΕ πρόσκεινται στην κυβέρνηση και διαπλέκονται ποικιλοτρόπως μαζί της. Ωστόσο με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου θα υποχρεωθούν όλοι, με βάση τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις, να τηρούν μια στάση σχετικής ουδετερότητας, παρουσιάζοντας με όρους αναλογικής ισότητας τις θέσεις του συνόλου των πολιτικών κομμάτων. Και εκεί ακριβώς θα ανοίξει το παράθυρο της ευκαιρίας για το ΠΑ.ΣΟ.Κ./ΚΙΝ.ΑΛ., ώστε να κερδίσει τη μεγάλη μάζα των απογοητευμένων, τόσο από τη σημερινή κυβέρνηση, όσο και από την προκάτοχό της, ψηφοφόρων και να πραγματοποιήσει μια καινούρια αρχή, προς όφελος του λαού και της χώρας.
Ο εκλογικός ορίζοντας απομακρύνεται. Αυτό κρύβει μια μεγάλη παγίδα.
«Δεν υπάρχει ταβάνι». Με αυτές τις τρεις λέξεις ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε επιλέξει να εκφράσει το κλίμα που υπήρχε στη βάση του ΠαΣοΚ μετά την εκλογή του, την αισιοδοξία για ένα εκλογικό αποτέλεσμα που θα ανέτρεπε τους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων και θα οδηγούσε σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό.
Εκλόγες, παιχνίδι για τρεις;
Τους πρώτους μήνες της χρονιάς όλα έδειχναν ότι επερχόμενες εκλογές θα ήταν παιχνίδι για τρεις. Η έκρηξη των ποσοστών του κόμματος φαινόταν να μην είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο. Το κόμμα είχε αποκτήσει μια δυναμική και οι εκτιμήσεις που υπήρχαν ήταν ότι θα μπορούσε να κινηθεί άνετα στη ζώνη του 15%.
Η δημοσκοπική έκρηξη των ποσοστών του ΠαΣοΚ προβλημάτισε τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά κυρίως τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ένα κρίσιμο μέγεθος των ψηφοφόρων του κέντρου, το οποίο στις εκλογές του 2019 μετακινήθηκε στη ΝΔ συμβάλλοντας στην κατάκτηση της αυτοδυναμίας, έδειχνε διατεθειμένο να επιστρέψει στις εκλογικές του ρίζες για να δώσει μια ευκαιρία στο νέο αρχηγό και τη δημοκρατική παράταξη.
Από τότε και ειδικά την περίοδο που ακολούθησε το συνέδριο του ΠαΣοΚ το σκηνικό μεταβάλλεται συνεχώς. Ο Νίκος Ανδρουλάκης πιέζεται συστηματικά, και από τα δύο μεγάλα κόμματα. Είναι ο μόνος από τους πολιτικούς αρχηγούς που καλείται και μάλιστα με τρόπο επιτακτικό να ανοίξει από τώρα τα χαρτιά του για τη στάση που θα κρατήσει μετά τις εκλογές. Ο κ. Μητσοτάκης στο ερώτημα αυτό απαντά με ένα «θα δούμε» και ο Αλέξης Τσίπρας επιστρατεύει την «προοδευτική διακυβέρνηση» χωρίς όμως να προσδιορίζει επακριβώς ούτε τους συμμετέχοντες σε αυτή, ούτε το περιεχόμενο της.
Είναι φανερό ότι το Μέγαρο Μαξίμου ακολουθεί μια τακτική ψαλιδίσματος της δυναμικής και των ποσοστών του ΠαΣοΚ. Οι επιτελείς του Πρωθυπουργού γνωρίζουν ο στόχος της αυτοδυναμίας περνά μέσα από τη μείωση της εκλογικής απήχησης της Χαριλάου Τρικούπη. Στο πλαίσιο αυτό ξεδιπλώνεται ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Αυτό της αναβίωσης του μικρού δικομματισμού ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβάζει τους τόνους της αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά στόχος του δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας, είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης.
«Παιχνίδι για δύο» στη Βουλή
Στο πλαίσιο της πίεσης του κ. Ανδρουλάκη θα πρέπει να ερμηνευθεί και η απόφαση του κ. Μητσοτάκη να μεταφέρει την πολιτική αντιπαράθεση στη Βουλή. Εκεί, με δεδομένο ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ δεν είναι βουλευτής, στήνεται ένα «παιχνίδι για δύο». Και δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός επέλεξε την προηγούμενη εβδομάδα να μιλήσει στη Βουλή την ώρα που ο κ. Ανδρουλάκης παρουσίασε τις θέσεις του κόμματος του για την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια. Στην Χαριλάου Τρικούπη την ερμήνευσαν ως μια κίνηση με σκοπό να υποβαθμίσει την πρωτοβουλία του αντιπάλου του.
Αυτό το σκηνικό αντιπαράθεσης, είναι πιθανό να το δούμε και άλλες, πολλές φορές, μέχρι τις εκλογές. Ο Μιχάλης Κατρίνης πραγματοποιεί, όπως αναφέρουν οι βουλευτές του κόμματος, καλές εμφανίσεις στη Βουλή. Όμως, αυτό δεν αρκεί. Τον τόνο της αντιπαράθεσης τον δίνουν οι αρχηγοί των κομμάτων.
Ρευστό πολιτικό σκηνικό
Στο επιτελείο του Νίκου Ανδρουλάκη υπήρχε η εκτίμηση ότι όσο γρηγορότερα γίνουν οι εκλογές τόσο το καλύτερο. Όμως, ο εκλογικός ορίζοντας απομακρύνεται. Αυτό κρύβει μια μεγάλη παγίδα. Να παγιωθεί η εικόνα των δύο μονομάχων, ότι τελικά η επικείμενη εκλογική σύγκρουση θα είναι μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ με το ΠαΣοΚ να αρκείται σε ρόλο που απέχει από το να είναι πρωταγωνιστικός.
Η πίεση που ασκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να έχει αποφέρει, προς το παρόν, κάποια αποτελέσματα. Όμως το πολιτικό σκηνικό χαρακτηρίζεται από ρευστότητα. Τίποτα δεν είναι δεδομένα, τα πάντα αλλάζουν. Επιπλέον, η τοξικότητα της αντιπαράθεσης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποφέρει και στα δύο κόμματα πρόσκαιρα δημοσκοπικά οφέλη αν όμως συνεχιστεί με την ίδια ένταση μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ και στους δυο μονομάχους.
Ο στόχος του ΠαΣοΚ
Σε κάθε περίπτωση, το ΠαΣοΚ παραμένει εντός του βασικού του στόχου, την κατάκτηση ενός ισχυρού διψήφιου ποσοστού στις εκλογές. Και ο κ. Ανδρουλάκης παρά τις δυσκολίες, εξακολουθεί να είναι συμπαθής στην κοινή γνώμη, είναι ένα πρόσωπο άφθαρτο που δεν κουβαλά τα βάρη του παρελθόντος.
Το στοίχημα για τους επιτελείς της Χαριλάου Τρικούπη και προσωπικά για τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ είναι αν θα μπορέσει να αντέξει την πίεση που του ασκεί ο κ. Μητσοτάκης. Ο δρόμος, που έχουν επιλέξει είναι αυτός της προγραμματικής αντεπίθεσης. Μένει να διαπιστωθεί τι αποτέλεσμα θα έχει.
President Erdogan says Turkey wants more help from Russia and Iran, but can fight ‘terrorist’ organisations without needing any support.
Russian President Vladimir Putin, left, Iranian President Ebrahim Raisi, centre, and Turkish President Recep Tayyip Erdogan met in Tehran, Iran [Sergei Savostyanov/Sputnik/Kremlin/Pool via AP Photo]
Tehran, Iran – Turkey’s President Recep Tayyip Erdogan has renewed warnings that Ankara could launch a new military operation in northern Syria, as he met his Russian and Iranian counterparts in Tehran.
Erdogan, Russian President Vladimir Putin and Iran’s President Ebrahim Raisi held a summit on Syria in the Iranian capital on Tuesday to resolve differences.
end of list
Russia, Turkey and Iran have in recent years held talks as part of the so-called “Astana peace process” to end more than 11 years of conflict in the Middle Eastern country.
Erdogan has said in recent months that he will soon launch a military operation targeting Kurdish fighters that Turkey considers “terrorists” in the cities of Tal Rifaat and Manbij. Located west of the Euphrates River, the cities are controlled by the Syrian Kurdish armed group, the People’s Protection Units (YPG).
Ankara considers the YPG a “terrorist” group and says it is linked to domestic armed fighters belonging to the Kurdistan Workers’ Party (PKK), which Turkey has also designated as a “terrorist” organisation. The PKK has waged an armed uprising against Turkey since 1984, and tens of thousands of people have died in the conflict.
The Turkish government has accused the YPG of attacking Turkish security forces in Syria.
Turkey wants more help from Russia and Iran but is capable of continuing its fight against “terrorist” organisations in Syria without needing any support, Erdogan said on Tuesday, reiterating his plan to establish a 30km (18.5 miles) so-called “safe zone” from Turkey’s southern border with Syria.
“You say you understand Turkey’s concerns and we thank you for this,” Erdogan said, addressing Putin and Raisi. “But words alone are not enough.”
Both Putin and Raisi voiced their support for the Astana format as effective in reducing violence and raising hopes for a diplomatic solution in Syria. They expressed opposition to foreign intervention and the theft of the country’s oil and resources – a jab aimed at the United States.
“We emphasised that the Syrian government must have control over all areas in the country. Therefore there is no justification for the presence of Americans east of Euphrates and they must exit that area,” Raisi told a press conference following the summit.
All three leaders said they wish to press on with trying to resolve issues in Syria through dialogue and expressed their wish to help millions of displaced Syrian citizens, many of whom have migrated to Turkey.
“Syria’s future must be determined by Syrians themselves and without any dictation from the outside,” Putin said during the press conference, in words that were also echoed by Raisi.
Turkey wants more help from Russia and Iran but is capable of continuing its fight against “terrorist” organisations in Syria without needing any support, Erdogan said [Vahid Salemi/AP Photo]
Joint statement
The three leaders, who had also held bilateral talks on Tuesday prior to the summit, then released a joint statement that contained their agreements on Syria’s future.
In the statement, they “expressed their determination to continue working together to combat terrorism in all forms and manifestations”.
However, they also “rejected all attempts to create new realities on the ground under the pretext of combating terrorism” and committed themselves to maintaining Syria’s sovereignty.
They further agreed that calm must be maintained in the “de-escalation” area previously negotiated in and around Idlib.
Coming shortly after the UN extended cross-border humanitarian aid into Syria for six months, the leaders called on the UN and other stakeholders to increase their assistance “without discrimination, politicisation, and preconditions”.
The three presidents also condemned Israeli military attacks, including on civilian infrastructure in Syria, and considered it as “violating international law” and destabilising the region.
They announced that the next Astana format trilateral meeting will take place in Russia before the end of 2022.
The summit came as Syria’s state-run SANA agency reported that the country’s foreign minister, Faisal Mekdad, arrived in Tehran late on Tuesday. Mekdad is scheduled to have a meeting with his Iranian counterpart Hossein Amirabdollahian on Wednesday.
Ο Ρίσι Σούνακ και η Λιζ Τρας θα είναι, τελικώς, οι δύο υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν την ηγεσία της κυβερνώσας Συντηρητικής παράταξης του Ηνωμένου Βασιλείου και μαζί την πρωθυπουργία.
Ο Ρίσι Σούνακ και η Λιζ Τρας θα είναι, τελικώς, οι δύο υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν την ηγεσία της κυβερνώσας Συντηρητικής παράταξης του Ηνωμένου Βασιλείου και μαζί την πρωθυπουργία.
Η υφυπουργός Εμπορίου και πρώην υπουργός Άμυνας Πένι Μόρνταντ, που συμπλήρωνε την τελική τριάδα, αποκλείστηκε σήμερα, στο πλαίσιο εσωκομματικής ψηφοφορίας.
Πιο συγκεκριμένα, στην τελευταία ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε σήμερα μεταξύ των βουλευτών της κυβερνώσας Συντηρητικής παράταξης των Τόρις, ο 42χρονος Σούνακ έλαβε 137 ψήφους, η 47χρονη Τρας 113 και η 49χρονη Μόρνταντ 105.
Ρίσι Σούνακ – πρώην υπουργός Οικονομικών
Παιδί Ινδών μεταναστών, ο 42χρονος Σούνακ γεννήθηκε στο Σαουθάμπτον το 1980. Πήγε σε ιδιωτικό σχολείο της πόλης, αλλά τα καλοκαίρια δούλευε γκαρσόνι σε ινδικό εστιατόριο. Σπούδασε στην Οξφόρδη και εργάστηκε ως αναλυτής στην Goldman Sachs. Εγινε πολυεκατομμυριούχος σε ηλικία μόλις 25 ετών. Η σύζυγός του Ακσάτα Ναραγιάν Μούρτι είναι σχεδιάστρια μόδας. Ο ινδικής καταγωγής 42χρονος πρώην υπουργός Οικονομικών Ρίσι Σούνακ θεωρείτο παλαιότερα το μεγαλύτερο φαβορί για τη διαδοχή του Τζόνσον, ωστόσο εν τω μεταξύ μεσολάβησαν υποθέσεις (σχετικές με τα φορολογικά της Ινδής συζύγου του, που είχε έσοδα από επιχειρηματικές δραστηριότητες στο εξωτερικό για τα οποία δεν φορολογείτο στη Βρετανία, και με τους περιορισμούς των lockdown, που εκείνος παραβίασε επί πανδημίας) που έπληξαν το προφίλ του.
REUTERS/Henry Nicholls
Λιζ Τρας – υπουργός Εξωτερικών
Γνωστή στα καθ’ ημάς επειδή μπέρδεψε τον Ελληνα ομόλογό της Νίκο Δένδια με τον αοιδό Νίκο Βέρτη, η Λιζ Τρας θα γιορτάσει σε λίγες μέρες τα 47α γενέθλιά της. Γεννημένη στην Οξφόρδη από αριστερούς γονείς, σπούδασε στη γενέτειρά της Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, απέκτησε σημαντικό πολιτικό εκτόπισμα. Ζει στο Νόρφολκ, την εκλογική της περιφέρεια, με τον σύζυγό της και τις δύο έφηβες κόρες της.
REUTERS/Toby Melville
Τα επόμενα βήματα
Σημειώνεται πως έπειτα από την ανακοίνωση των δύο ονομάτων σήμερα, η «μπάλα» περνά από τους εκατοντάδες βουλευτές των Τόρις στα χέρια του συνόλου των πάνω από 160.000 μελών της Συντηρητικής παράταξης που αναμένεται με τις ψήφους τους να εκλέξουν τον νέο κομματικό ηγέτη και μαζί πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η διαδικασία της τελικής ψηφοφορίας μεταξύ των μελών (online, επιστολική ψήφος) αναμένεται να ξεκινήσει τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου και θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως τις 2 Σεπτεμβρίου.
Όπως έχει γίνει γνωστό, το όνομα του νικητή αναμένεται να ανακοινωθεί επισήμως στις 5 Σεπτεμβρίου.
Τα φαντάσματα του 1974 είναι ακόμα ζωντανά και ακμαία. Τι θα είχε συμβεί αν είχε περάσει η άποψη του «αόρατου δικτάτορα» Δημήτρη Ιωαννίδη και αν το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο, η Αθήνα είχε κηρύξει πόλεμο στην Άγκυρα; γράφει στην Καθημερινή ο Παύλος Παπαδόπουλος.
Θα έλεγε κανείς ότι η μεγάλη αίθουσα ενημερώσεων στο Πεντάγωνο της Λεωφόρου Μεσογείων όπου έγινε το Πολεμικό Συμβούλιο εκείνης της ημέρας είναι το «στοιχειωμένο δωμάτιο» της νεότερης ιστορίας στο οποίο έριξε φως, σχεδόν μισό αιώνα μετά, ο διευθυντής της «Κ» Αλέξης Παπαχελάς με το βιβλίο «Ενα Σκοτεινό Δωμάτιο» (εκδ. Μεταίχμιο, 2021).
Τα 38 λεπτά που διασώζονται σε μαγνητοταινία από εκείνη την ημέρα και αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά έχουν τα στοιχεία της τραγωδίας. Αποτελούν μια συγκλονιστική μαρτυρία που μπορεί να ταράξει ακόμα και τους αναγνώστες που δεν είναι εξοικειωμένοι με την εποχή και τους πρωταγωνιστές της.
Αποδίδουν τη φόρτιση και το δράμα των ωρών, αλλά και το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας όταν βρίσκεται ενώπιον της Ιστορίας και των ευθυνών που εκείνη επιβάλλει.
Στο Συμβούλιο συμμετείχαν πολιτικοί και ανώτατοι στρατιωτικοί, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Φαίδων Γκιζίκης, ο πρωθυπουργός Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, ο υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ Κωνσταντίνος Ράλλης, ο Δημήτρης Ιωαννίδης και ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριος Μπονάνος.
Δεσπόζει η μορφή του Ιωαννίδη, ο οποίος βρίσκεται πίσω από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου που ενεργοποίησε το σχέδιο των Τούρκων για την εισβολή.
Ως αποτέλεσμα, ο σκιώδης και σκοτεινός δικτάτορας που λιγότερο από ένα χρόνο πριν είχε ανατρέψει τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, εγκατέστησε ως πρωθυπουργό τον Ανδρουτσόπουλο και απεργαζόταν τη δικαίωση της χούντας μέσω επέμβασης στην Κύπρο και ένωσης με την Ελλάδα, να βρίσκεται πλέον απομονωμένος από τον Ανδρουτσόπουλο, αλλά και από τον στρατηγό Μπονάνο.
Σύγχυση
Στην αρχή οι «πρωταγωνιστές» βρίσκονται σε σύγχυση: Προσπαθούν να διαπιστώσουν αν πρόκειται πράγματι για εισβολή και casus belli. «Από ελληνικής πλευράς, όπως αντιλαμβάνεσθε όλοι σας, είναι θέμα πλέον αποφάσεως πολέμου», λέει ο στρατηγός Μπονάνος. «Γιατί δεν μας το λένε καθαρά αφού θέλουν διχοτόμηση της νήσου;» λέει αργότερα ο Ανδρουτσόπουλος αναφερόμενος στους Αμερικανούς.
Ο Μπονάνος μετατοπίζει σιγά σιγά τη συζήτηση από τον πόλεμο και την επιστράτευση στις διπλωματικές πρωτοβουλίες. «Το πρώτο μέτρο θα πρέπει να είναι και η ανάκληση του πρέσβεώς μας εξ Αγκύρας… Παράλληλα θα κάνουμε την επιστράτευση την οποίαν προβλέπεται να κάνωμεν εις οίον βαθμόν επιβάλλεται». Ο Ιωαννίδης επεμβαίνει. «Σε ένα σημείο κάνουμε λάθος… Λέω: Με συγχωρείτε, έχουμε πόλεμο. Εχει αρχίσει ο πόλεμος. Η απάντηση πρέπει να είναι ότι: η Τουρκία άρχισε τον πόλεμο και η Ελλάς θα αμυνθεί και θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να υπερασπίσει την πατρίδα. Αυτό θα είναι η απάντηση. Τουλάχιστον πόλεμο». Απαιτεί επίσης να κηρυχθεί η Ενωση Ελλάδος και Κύπρου, κάτι που άλλωστε είναι μάλλον ταυτόσημο με την κήρυξη πολέμου που ζητεί. Αλλωστε γιατί να μπει η Ελλάδα σε πόλεμο αν δεν θεωρεί ήδη την Κύπρο εθνικό έδαφος;
«Εδώ, στα γεγονότα του 1964 εκείνο που κατηγορούν όλους είναι ότι δεν κήρυξαν την Ενωση», λέει επιτακτικά ο Ιωαννίδης αναφερόμενος στις συγκρούσεις του 1964 στο νησί.
«Να τελειώσουμε. Περισσότερα πράγματα απ’ ό,τι θα γίνουν τώρα, δεν θα γίνουν. Διότι αν δεν κηρύξουμε την Ενωση θα μπούνε μέσα οι άλλοι… Να πάρουμε τον Σαμψών και να τους πούμε να συνέλθει το Υπουργικό Συμβούλιο [στην Κύπρο] και να κηρύξει την Ενωση. Θα την αποδεχθούμε εμείς και αρχίζει ο πόλεμος. Από εκεί και πέρα θα δούμε τι θα γίνει». Δεν αποδέχεται ότι πιθανές επιθετικές ενέργειες της Ελλάδας μπορεί να την ενοχοποιήσουν έναντι των ΗΠΑ και να της αποδοθεί ευθύνη για την κρίση.
Προβλέπει ότι: «Αυτοί θα βγούνε στην Κυρήνεια. Και αφού βγούνε, τότε θα μπουν. […] Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν».
Αγνόησαν την εντολή
Δεν είδαμε ποτέ τι θα γινόταν αν ο Ιωαννίδης εισακουόταν. Στο Πολεμικό Συμβούλιο εκφράστηκαν ανησυχίες ότι μια ελληνική επέμβαση θα πυροδοτούσε επίθεση της Τουρκίας στη Θράκη, επίθεση της Βουλγαρίας στην Ελλάδα ή ακόμα και εμπλοκή της Ρωσίας στην Κύπρο!
Οι Ανδρουτσόπουλος και Μπονάνος απενεργοποίησαν τη «βόμβα Ιωαννίδη» αφού ματαίωσαν, απλώς δεν εκτέλεσαν τη σαφή εντολή του δικτάτορα για «πόλεμο με την Τουρκία».
Πώς τα κατάφεραν; Πώς ήταν σίγουροι ότι δεν θα δεχτούν την εκδίκηση και την τιμωρία του ταξίαρχου που μέχρι πριν από λίγες ώρες ήταν πανίσχυρος και αδιαφιλονίκητος; Θα κέρδιζε η Ελλάδα τον πόλεμο και θα πετύχαινε την Ενωση ή θα έχανε εθνικό έδαφος που θα έκανε τον ελληνικό χάρτη… αγνώριστο;
Οι διάλογοι είναι αποκαλυπτικοί και οδηγούν σε απροσδόκητα συμπεράσματα. Στο τέλος σχεδόν του 38λεπτου δράματος ο Ιωαννίδης ακούγεται να λέει: «Μου φαίνεται ότι μας περνούν τα γεγονότα. Βομβαρδίζονται όλες οι πόλεις της Κύπρου».
Η «βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» αποτυπώθηκε στη μαγνητοταινία εκείνης της ημέρας. Τα φαντάσματα του παρελθόντος, 48 χρόνια μετά, εξακολουθούν να καθορίζουν το παρόν και να δεσμεύουν το μέλλον.
Η πολιτική κρίση στην Ιταλία συμβαίνει σε μια τρομακτική εποχή. Ο πρωθυπουργός της, Μάριο Ντράγκι, πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ, είχε υποβάλει την παραίτησή του στα τέλη της περασμένης εβδομάδας
Φωτ. AP / Gregorio Borgia
ΛΑΙΖΑ ΤΖΟΥΚΑ
Η πολιτική κρίση στην Ιταλία συμβαίνει σε μια τρομακτική εποχή. Ο πρωθυπουργός της, Μάριο Ντράγκι, πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ, είχε υποβάλει την παραίτησή του στα τέλη της περασμένης εβδομάδας. Μάλλον θα αγωνιστεί πολύ να συγκροτήσει μια εναλλακτική κυβέρνηση, ανοίγοντας τον δρόμο για να αναδειχθεί μια λιγότερο φίλα προσκείμενη στο κοινό νόμισμα και υπό συνθήκες μιας κλιμακούμενης κρίσης στο φυσικό αέριο. Πρόκειται για ειδήσεις κακές τόσο για την ίδια την Ιταλία όσο και για το ευρώ. Ο Μάριο Ντράγκι είχε αναλάβει τα πρωθυπουργικά καθήκοντα τον Φεβρουάριο του 2020, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στην επείγουσα κατάσταση της πανδημίας. Η απόφασή του να παραιτηθεί έρχεται μετά την ανοιχτή ρήξη του με το αντισυστημικό Κίνημα 5 Αστέρων. Ο πρόεδρος της Ιταλίας Σέρτζιο Ματαρέλα, ο οποίος έχει την εξουσία να κηρύξει τη διάλυση της Βουλής, δεν έκανε δεκτή την παραίτηση Ντράγκι, απευθύνοντάς του έκκληση να επανεξετάσει εντός της τρέχουσας εβδομάδας εάν δύναται να εξασφαλίσει νέα πλειοψηφία στο Σώμα.
Μια νέα υπό τον Μάριο Ντράγκι κυβέρνηση μπορεί να θεωρηθεί και πιθανή και επιθυμητή. Η Ιταλία βρίσκεται ενώπιον μιας επαπειλούμενης διανομής με δελτίο των καυσίμων φέτος τον χειμώνα εάν η Ρωσία δεν αποκαταστήσει τις συνήθεις εξαγωγές της σε φυσικό αέριο – μια τέτοια κίνηση είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει την οικονομία σε ύφεση. Διατηρώντας στο πηδάλιο έναν έμπειρο οικονομολόγο σε μια τέτοια κρίσιμη συγκυρία, θα καθησυχαστούν οι επενδυτές ότι το ήδη τεράστιο δημόσιο χρέος της χώρας, 151% του ΑΕΠ, δεν θα εκτροχιαστεί. Ο Μάριο Ντράγκι επιπροσθέτως θα μπορούσε να δώσει ώθηση για να ψηφιστεί η νομοθεσία περί ετήσιου προϋπολογισμού και να αποδεσμευθούν τα ιδιαιτέρως αναγκαία κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης από το Ταμείο Ανάκαμψης. Παρά ταύτα, μια νέα κυβέρνηση Ντράγκι θα είναι σαφώς πιο αποδυναμωμένη και θα διατρέχει τον μόνιμο κίνδυνο να υπονομευθεί από άλλα μέλη του ευρέος φάσματος συνασπισμού. Στα μέσα του επόμενου έτους ολοκληρώνεται η θητεία της Βουλής και απομένουν λίγοι μήνες μέχρι τότε, οπότε ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ δεν έχει περιθώρια να προωθήσει μείζονες μεταρρυθμίσεις.
Χωρίς την κάλυψη Ντράγκι το ιταλικό χρέος θα καθίσταται ολοένα και δυσκολότερο στην εξυπηρέτησή του.
Ανεξαρτήτως των έντονων πιέσεων Ματαρέλα, η σύμπηξη νέας πλειοψηφίας φαντάζει δύσκολη ούτως ή άλλως. Χωρίς την κάλυψη Ντράγκι, το ιταλικό χρέος, ήδη υπό πίεση λόγω της ανόδου των ομολογιακών αποδόσεων, θα καθίσταται ολοένα πιο δύσκολο στην εξυπηρέτησή του. Η δε ΕΚΤ θα αντιμετωπίσει προβλήματα στο να αιτιολογήσει την προσπάθειά της να κατευνάσει την αναταραχή λόγω της πολιτικής κρίσης στην Ιταλία. Κι αυτό δεν θα συνδράμει το ήδη εξασθενημένο ευρώ.
* Η κ. Λάιζα Τζούκα είναι οικονομολόγος της Berenberg Bank.
Ο επικεφαλής του κλιμακίου της ελληνικής ΚΥΠ στην Κυρήνεια αφηγείται
«Ημασταν τόσο ενήμεροι, που δεν κουνιόταν απέναντι κλαδί ούτε φύλλο και να μην το γνωρίζουμε», λέει ο 87χρονος Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης, συνταγματάρχης ε.α. για την περίοδο 1968-1974, όταν παρακολουθούσε τις τουρκικές δυνάμεις ως επικεφαλής του κλιμακίου της ελληνικής ΚΥΠ στην Κυρήνεια. Φωτ. ENRI CANAJ
Δεν ήταν ζήτημα ενστίκτου, δεν οσμίστηκε τυχαία τον επικείμενο κίνδυνο. Για τον Αλέξανδρο Σημαιοφορίδη μιλούσαν τα δεδομένα και δεν μπορούσε να τα παραβλέψει. Ως επικεφαλής του κλιμακίου της ελληνικής ΚΥΠ στην Κυρήνεια της Κύπρου είχε αποστολή να υποκλέπτει και να αποκρυπτογραφεί τουρκικές συνομιλίες, να παρατηρεί τις κινήσεις των στρατιωτικών μονάδων στην Αλεξανδρέττα και τη Μερσίνη. Το 1974, τουλάχιστον επί τρεις μήνες διαπίστωνε μια ασυνήθιστη, κλιμακούμενη κινητικότητα. Κατέγραφε σε πληροφοριακά σήματα τις εντατικές αποβατικές ασκήσεις, ανακλήσεις αδειών, αιτήματα για εφοδιασμό με υλικά εκστρατείας, μαζικές μεταφορές πυρομαχικών και ενημέρωνε τους ανωτέρους του για το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής. Είχε προειδοποιήσει εγκαίρως, αλλά δεν εισακούστηκε.
«Τόσες πληροφορίες που έστελνα τι έγιναν και πήγανε χαμένες; Δεν έπρεπε να τις εκμεταλλευτούν για να μην έχουμε αυτά τα αποτελέσματα;», αναρωτιέται ακόμη και σήμερα στα 87 του χρόνια ο κ. Σημαιοφορίδης, συνταγματάρχης ε.α. «Ημασταν τόσο ενήμεροι, που δεν κουνιόταν απέναντι κλαδί ούτε φύλλο και να μην το γνωρίζουμε. Και πέσαμε στην άγνοια, σαν να μη γνωρίζουμε τίποτα και μετά ήρθε ο Τούρκος “απότομα”. Προδομένος ένιωσα».
Αυτές τις ημέρες βρίσκεται στις Ράχες Φθιώτιδας, όπου συνήθως διαμένει τα καλοκαίρια. Ενας κάτοικος του χωριού, απόστρατος αξιωματικός και αυτός, έχει λάβει οδηγίες και μας περιμένει έξω από την εκκλησία του «Αγίου Χαράλαμπου» με το μηχανάκι του για να μας κατευθύνει μέσα από στενά δρομάκια μέχρι το πλατύσκαλο του γείτονά του. «Είναι κινητή Iστορία, θα ακούσετε πολλά», λέει προτού μας αποχαιρετήσει. Βραχύσωμος και με κοφτό, γοργό βήμα, ο Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης μάς οδηγεί στο καθιστικό του. Η διήγησή του παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο. Μπορεί να μιλάει χωρίς παύσεις, ανακαλώντας ημερομηνίες και ονομασίες στρατιωτικών μονάδων. Τι κι αν έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από την τουρκική εισβολή, κάθε χρόνο, όποτε πλησιάζει η 20ή Ιουλίου, ξαναζεί εκείνη την ταραγμένη περίοδο. «Είμαι στην Κύπρο νοερώς», λέει.
Γεννήθηκε στο Πεντάβρυσο Καστοριάς, αποφοίτησε από τη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών και το 1960 έπειτα από εξετάσεις παρακολούθησε για έναν χρόνο μαθήματα τουρκικής γλώσσας στη σχολή ξένων γλωσσών των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1963 η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών ζήτησε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού τρεις ανύπαντρους, τουρκομαθείς αξιωματικούς για να τους εντάξει στο δυναμικό της. Επιλέχθηκε και τοποθετήθηκε στο Διδυμότειχο τον Μάιο του 1964. Τέσσερα χρόνια αργότερα στάλθηκε στην Κυρήνεια της Κύπρου.
Εκεί παρακολουθούσε, μεταξύ άλλων, το 6ο σώμα στρατού στα Αδανα και την 39η μεραρχία με έδρα την Αλεξανδρέττα της Τουρκίας. Κάθε Σεπτέμβριο η συγκεκριμένη μεραρχία εκτελούσε μια αποβατική άσκηση από τη Μερσίνη προς την Αντιόχεια, στην οποία συμμετείχε εκ περιτροπής ένα από τα τρία συντάγματά της. Τον Απρίλιο του 1974, όμως, με διαφορά λίγων ημερών και τα τρία συντάγματα πραγματοποίησαν διαδοχικά αποβατικές ασκήσεις. «Ηταν ασυνήθιστο», παρατηρεί.
Το ’74 ο Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης, επικεφαλής της υπηρεσίας στην πόλη, ενημέρωνε επί μήνες για το ενδεχόμενο εισβολής.
Υπήρξαν και άλλα ανησυχητικά σημάδια. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ανακλήθηκαν αιφνιδιαστικά όλες οι άδειες στον τουρκικό στρατό. Ο κ. Σημαιοφορίδης λέει ότι ένας ταγματάρχης από το 49ο σύνταγμα εθεάθη στην Αλεξανδρέττα, δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από το πόστο του. «Το πήρε είδηση ο μέραρχος και ζητούσε την κεφαλή του επί πίνακι». Θυμάται έναν Τούρκο αξιωματικό ο οποίος χαρτογραφούσε την ακτή «Πέντε Μίλι», όπου θα γινόταν η απόβαση, κολυμπώντας με μάσκες θαλάσσης. Ο επικεφαλής του κλιμακίου της ΚΥΠ τροφοδοτούσε τους προϊσταμένους του με όλες αυτές τις πληροφορίες. Αποδέκτες των σημάτων του ήταν το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς, η Ελληνική Δύναμη Κύπρου, η ελληνική πρεσβεία, ενώ αντίγραφα έφταναν και στην ΚΥΠ στην Αθήνα. «Ηξεραν οι δικοί μας ότι ο τουρκικός στρατός είναι σε επιφυλακή από τον Απρίλιο», λέει.
Ο κ. Σημαιοφορίδης αποστρατεύθηκε το 1985. Το 2020 τιμήθηκε από τον υφυπουργό Εθνικής Αμυνας, Αλκιβιάδη Στεφανή. Φωτ. ENRI CANAJ
Η «κάθοδος των μυρίων»
Οι εξελίξεις επιταχύνθηκαν μετά το πραξικόπημα στις 15 Ιουλίου 1974. Δύο ημέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε έκτακτη σύσκεψη Τούρκων ανώτατων αξιωματικών στη Μερσίνη, όπου στάθμευαν 16 αποβατικά σκάφη. Ακολούθησε η «κάθοδος των μυρίων», όπως την περιγράφει ο κ. Σημαιοφορίδης. Διατάχθηκε μερική επιστράτευση 5.000 ανδρών για να συμπληρώσουν κενά στις μονάδες –κάτι που δεν συνηθίζεται εν καιρώ ειρήνης–, ενώ ο διοικητής του τάγματος μηχανικού έλαβε εντολή να ξεριζώσει όσα δέντρα υπήρχαν στα παράλια της Μερσίνης για να ετοιμαστεί ο χώρος υποδοχής των δυνάμεων.
Επικρατούσε «οργασμός προετοιμασιών» στην απέναντι πλευρά. Εγιναν αναγνωριστικές πτήσεις πάνω από την Κύπρο, ενώ σταδιακά άδειασαν αποθήκες πυρομαχικών διαφόρων διαμετρημάτων και με επιταγμένα φορτηγά μεταφέρονταν στα παράλια. Ο κ. Σημαιοφορίδης θυμάται ένα τουρκικό σήμα που ανέφερε ότι όλα τα οχήματα έπρεπε να είναι φουλαρισμένα με καύσιμα και οι στρατιώτες να φορούν μακρυμάνικες στολές γιατί θα προχωρούσαν έρποντας στο πεδίο.
Υπό κανονικές συνθήκες έστελνε στους ανωτέρους του ένα ή δύο πληροφοριακά σήματα το 24ωρο. Θυμάται όμως εκείνη την ταραγμένη περίοδο να στέλνει 17 με 18 την ημέρα. «Δεν πήρα απάντηση καμία, καμία οδηγία», λέει. «Σαν να τα ήξεραν όλα και δεν χρειάζονταν επιπλέον ενημέρωση». Παρακολουθούσε την πορεία που χάρασσε η τουρκική νηοπομπή προς την Κύπρο και μέχρι την ύστατη στιγμή παρέμενε αισιόδοξος. Θεωρούσε ότι θα υπήρχε αντίδραση. «Εμείς του κλιμακίου τρίβαμε τα χέρια μας. Θα πάθουν ένα χουνέρι οι Τούρκοι που θα το θυμούνται για χρόνια, λέγαμε», θυμάται.
Ισα που είχε χαράξει η 20ή Ιουλίου 1974, όταν αντίκρισε τον τουρκικό στόλο έξω από την Κυρήνεια. Του έκανε εντύπωση ότι το προσωπικό ήταν στα καταστρώματα, έμοιαζαν χαλαροί, χωρίς να έχουν λάβει ειδικά μέτρα ασφαλείας, λες και πήγαιναν για επιθεώρηση έπειτα από άσκηση. Στην ακτή «Πέντε Μίλι» δεν είχε ληφθεί κάποιο οργανωμένο προληπτικό αμυντικό μέτρο. Αργότερα ο ίδιος θα αποκαλούσε «αποβίβαση» την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση, όχι απόβαση.
«Δεν υπήρχε σπιθαμή μέρους που να μην εφλέγετο»
Με τον τουρκικό στόλο αντίκρυ, ο επικεφαλής του κλιμακίου της ΚΥΠ στην Κυρήνεια έλαβε εντολή από την Αθήνα να προωθηθεί όσο πιο κοντά γινόταν στον αποβατικό χώρο και να ενημερώνει το γραφείο επιχειρήσεων στην Ελλάδα για όλες τις εξελίξεις. Περίμενε ότι θα έρχονταν έξι αεροσκάφη Φάντομ και δύο υποβρύχια και θα χρειάζονταν από εκείνον συντεταγμένες για να βάλουν κατά τουρκικών στόχων. Δεν έφτασαν ποτέ. Χωρίς άλλο διαθέσιμο τρόπο άμεσης επικοινωνίας εκείνη τη στιγμή, πήρε μια μπομπίνα μήκους 800 μέτρων, ένωσε σε αυτή το τηλέφωνο, ανέβηκε σε μια τριώροφη οικοδομή πιο κοντά στην παραλία και μετέδιδε τι οχήματα ξεφόρτωνε το αρματαγωγό «Ερκίν». Το καλώδιο δεν έφτανε μέχρι την ταράτσα του κτιρίου και ένας συνεργάτης του βρισκόταν στο έδαφος και κρατούσε το τηλέφωνο.
«Με τα κιάλια όπως ήμουν, αλλά και με το γυμνό μάτι, δεν μπορείς να περιγράψεις, όσο καλός και να είσαι στην πένα, αυτό το θέατρο, αυτή την ατμόσφαιρα. Δεν υπήρχε σπιθαμή μέρους που να μην εφλέγετο ή να μην εβομβαρδίζετο. Κόλαση! Οταν ζει κανείς την ατμόσφαιρα, δεν αναλογίζεται τον κίνδυνο να σκοτωθεί, είναι σαν να μεθάς», είπε για εκείνες τις ώρες τον Οκτώβριο του 1986 σε κατάθεσή του στην εξεταστική επιτροπή της ελληνικής Βουλής για τον «Φάκελο της Κύπρου».
Κι ενώ μετέφερε λεπτομερώς στην Αθήνα, σε ζωντανή σύνδεση, όλα όσα συνέβαιναν, τον ρώτησαν από το γραφείο επιχειρήσεων εάν μπορεί να υπολογίζει πού ήταν η ίσαλος γραμμή του «Ερκίν» προτού αρχίσει η αποβίβαση και πού βρισκόταν πλέον. Η ίσαλος γραμμή, ή αλλιώς γραμμή φόρτωσης, αντιστοιχεί στο μέγιστο επιτρεπόμενο βύθισμα ενός πλοίου. «Τότε άρχισα να βρίζω θεούς και δαίμονες», λέει ο κ. Σημαιοφορίδης. Η τεχνικού τύπου ερώτηση που δέχτηκε κατά την κρίσιμη στιγμή της εισβολής, του φάνηκε παράταιρη. «Δεν θέλανε, δεν θέλανε. Τι τους ενδιέφερε, η ίσαλος γραμμή ή πού είναι τα άρματα;», λέει.
Αμφισβήτηση εισέπραξε και σε άλλα στάδια. Λέει ότι είχε δει 72 τουρκικά ελικόπτερα να πετούν από πάνω του και η απάντηση που έλαβε από την Αθήνα ήταν ότι δεν ήξερε να μετρά και ότι η Τουρκία δεν είχε πάνω από 30 με 35 ελικόπτερα.
Θυμάται κατά τις ώρες της απόβασης ένα τουρκικό άρμα να πατάει έναν στρατιώτη και δίπλα του άλλο ένα να ισοπεδώνει ένα αυτοκίνητο. Οποια αντίσταση παρατήρησε εκείνες τις ώρες ήταν μεμονωμένη και υποτυπώδης. «Μεμονωμένες ανδραγαθίες», σχολιάζει. Αναγκάστηκε να υποχωρήσει, τα τουρκικά άρματα είχαν πλέον πλησιάσει απειλητικά. Τελικά αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε για 17 ημέρες.
Ενθύμιο αιχμαλωσίας. Το πακέτο τσιγάρων που είχε πάνω του ο Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης όταν φυλακίστηκε από τους Τούρκους. Φωτ. ENRI CANAJ
Τα ίχνη και η αιχμαλωσία
Είχε ήδη μεριμνήσει πάντως και βλέποντας την πιθανή αρνητική τροπή των γεγονότων είχε βάλει φωτιά σε αρχειακά έγγραφα που διατηρούσε στο κλιμάκιο της ΚΥΠ, είχε πετάξει κάποια μηχανήματα σε δύο πηγάδια και άλλο ένα το είχε καταστρέψει. Επρεπε να εξαφανίσει κάθε ίχνος που θα πρόδιδε τη δραστηριότητά του. Εάν τον έπιαναν με όλο αυτό το υλικό θεωρούσε σίγουρη την καταδίκη του σε θάνατο.
Οσο διάστημα βρισκόταν υπό κράτηση θυμάται τις ανακρίσεις, το ανήλιαγο κελί όπου τον τοποθέτησαν και το ελάχιστο φαγητό που τους έδιναν. Ενα κομμάτι ψωμί σαν το αντίδωρο της εκκλησίας και τρεις ελιές αντιστοιχούσαν στο πρωινό, μια φτερούγα από κοτόπουλο κομμένη στα τρία με λίγα μακαρόνια ήταν το μεσημεριανό και τίποτα άλλο έπειτα. Εχασε εννιά κιλά μέσα σε δύο εβδομάδες. Θεωρούσε ότι θα τον εκτελούσαν. Ωσπου μια ημέρα τον οδήγησαν ανέλπιστα στην ελευθερία, έπειτα από ανταλλαγή αιχμαλώτων. «Μπορείτε να φανταστείτε από εκεί που πας για εκτέλεση να είσαι μετά ελεύθερος; Πώς αντέχει ένας οργανισμός;», λέει. Μέχρι και σήμερα φυλάει στο αρχείο του ένα τσαλακωμένο πακέτο τσιγάρα της βρετανικής μάρκας Craven Α, το οποίο είχε πάνω του όταν τον έπιασαν και του το επέστρεψαν λίγο προτού απελευθερωθεί.
Συνέχισε να υπηρετεί στην Κύπρο μέχρι το 1978 και αργότερα τοποθετήθηκε στο γενικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης για τέσσερα χρόνια, ως προξενικός λιμενάρχης και βοηθός εμπορικού ακολούθου. Αποστρατεύθηκε το 1985. Θεωρεί ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά εάν είχε αξιοποιηθεί το πλούσιο πληροφοριακό υλικό που είχε συγκεντρώσει. «Φώναζαν από μόνα τους όλα αυτά που έστελνα, δεν χρειαζόταν ένας αναλυτής για να μπορεί να δει τι θα ακολουθήσει», λέει.
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους, μετά τη θετική ανταπόκριση του κοινού στην πρώτη προσπάθειά μας το περυσινό καλοκαίρι, διοργανώνει τη δεύτερη «Συνάντηση αρχαιολογικών ταινιών Χαλκιδικής» την Πέμπτη 21, την Παρασκευή 22 και το Σάββατο 23 Ιουλίου στις 8.30 το βράδυ, στον υπαίθριο χώρο του Μουσείου Πολυγύρου, με σκοπό να φέρει στο κοινό της Χαλκιδικής όψεις της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από τον κινηματογράφο.
Το φετεινό πρόγραμμα περιλαμβάνει αφιέρωμα στην υποβρύχια αρχαιολογία, ταινίες που αναδεικνύουν αρχαιολογικούς χώρους και προσωπικότητες της αρχαιολογίας με τιμώμενο πρόσωπο φέτος τον Δρ. αρχαιολόγο Ιωακείμ Αθ. Παπάγγελο και αφιέρωμα στην επέτειο των100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Πιστεύοντας στον εκπαιδευτικό ρόλο των αρχαιολογικών ταινιών, διοργανώνουμε παράλληλα για το κοινό που έχει ειδικότερα κινηματογραφικά ενδιαφέροντα “Μαθήματα” (Μaster class) με δημιουργούς αρχαιολογικών ταινιών που θα παρουσιάσουν τον τρόπο της δουλειάς τους.
(Στην εκδήλωση έχουν προβλεφθεί όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας, σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου Υγείας. Η χρήση της μάσκας είναι επιθυμητή).
Περισσότερες πληροφορίες:
Eφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους, τηλ. 2310-285.163 (κα Ελένη Στούμπου)
Eλένη Στούμπου-Κατσαμούρη, Αρχαιολόγος-σκηνοθέτρια, Μ.Α. Cinema, télévision, audiovisuel (Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους)
Στο εισαγωγικό αυτό μάθημα θα κάνουμε μια αναδρομή από τις πρώτες αρχαιολογικές ταινίες τη δεκαετία του 1920 που γύριζαν οι ίδιοι οι αρχαιολόγοι στους μακρινούς τόπους που ανέσκαπταν για λόγους τεκμηρίωσης, μέχρι την εκτεταμένη παραγωγή αρχαιολογικών ταινιών στα τέλη του 20ου αι. για εκπαιδευτικούς σκοπούς και τη σύγχρονη χρήση οπτικοακουστικού υλικού ως διαδραστικό ψηφιακό αρχείο που μεταδίδει και δέχεται γνώση. Με παράλληλη προβολή αποσπασμάτων από χαρακτηριστικές αρχαιολογικές ταινίες.
«Παραγωγή αρχαιολογικών ταινιών για την τηλεόραση»
Ο Απόστολος Τσιτσούλης, διακεκριμένος και έμπειρος σκηνοθέτης αρχαιολογικών ταινιών μας παρουσιάζει τα στάδια παραγωγής μιας αρχαιολογικής ταινίας στο πλαίσιο της ελληνικής τηλεόρασης, Με πηγή έμπνευσης την έρευνα στις πηγές μας οδηγεί από την ιδέα στην εικόνα κι από την εικόνα σε μια ερμηνεία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Θα εξετάσει επίσης το σημερινό τοπίο στην παραγωγή αρχαιολογικών ταινιών και το ρόλο που μπορεί να παίξει η δημόσια τηλεόραση με επιλεγμένα παραδείγματα.
«Κινούμενα σχέδια μέσα στην κινηματογραφική αφήγηση»
Την πρωτότυπη πορεία του στην τηλεόραση, όπου συνδυάζει τον εικαστικό καλλιτέχνη με τον κινηματογραφικό δημιουργό θα μας ξετυλίξει ο επιτυχημένος σκηνοθέτης Ζάχος Σαμολαδάς, αποκαλύπτοντας τα μυστικά των κινούμενων σχεδίων (animation) που έρχονται να συμπληρώσουν με ποιητικό τρόπο τις εικόνες από τον πραγματικό κόσμο. Πώς μπορούμε να βάλουμε σε ενέργεια τη φαντασία, όταν το κινηματογραφημένο υλικό δεν επαρκεί και ποιά είναι τα όρια της τέχνης, όταν υπηρετεί μια πραγματική ιστορία ή πραγματικά αρχαιολογικά ευρήματα;
Oι απαντήσεις για όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη νέα ερωτήματα στα «Μαθήματα» της Β’ Συνάντησης Αρχαιολογικών Ταινιών που διοργανώνει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής.
Διατίθενται δώδεκα θέσεις και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμπληρώσουν και να στείλουν το συνημμένο έντυπο στην ηλ. διεύθυνση: [email protected] (για Master class).