Αρχική Blog Σελίδα 1908

Γαλλία και ΗΑΕ υπέγραψαν συμφωνίες για το διάστημα, την εκπαίδευση, την υγεία, την κλιματική αλλαγή

0

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν και ο Γάλλος ηγέτης Εμανουέλ Μακρόν υπέγραψαν σημαντικές συμφωνίες συνεργασίας,  για το διάστημα, την εκπαίδευση, την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή στο Παρίσι κατά την επίσκεψη του ηγέτη των ΗΑΕ στη Γαλλία.

Οι συμφωνίες και τα Μνημόνια Συναντίληψης (MoUs) στοχεύουν στην ενίσχυση των διμερών σχέσεων σε διάφορους ζωτικούς τομείς, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων WAM την Τρίτη.

Οι συμφωνίες και τα μνημόνια συνεργασίας που υπέγραψαν και αντάλλαξαν οι δύο πλευρές περιλάμβαναν τα ακόλουθα:

-Επιστολή προθέσεων σχετικά με τη χορήγηση άδειας σε μέλη της οικογένειας του προσωπικού διπλωματικών αποστολών και του Υπουργείου Εξωτερικών και Διεθνούς Συνεργασίας για επιχειρηματική δραστηριότητα.

-Κοινή δήλωση για τη συνεργασία μεταξύ των ΗΑΕ και της Γαλλίας στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

-Μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Βιομηχανίας και Προηγμένης Τεχνολογίας και του Ομίλου Avnor για συνεργασία στον τομέα της τυποποίησης.

-Μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ του Γραφείου του Ειδικού Απεσταλμένου των ΗΑΕ για την Κλιματική Αλλαγή και της γαλλικής κυβέρνησης στον τομέα της δράσης για το κλίμα.

-Οδικός χάρτης συνεργασίας μεταξύ του Οικονομικού Συμβουλίου Tawazun των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών του Υπουργείου Άμυνας της Γαλλίας.

-Μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Διαστημικού Κέντρου Mohammed Bin Rashid (MBRSC) και του Εθνικού Κέντρου Διαστημικών Μελετών (CNES) σχετικά με τη συνεργασία στη σεληνιακή εξερεύνηση.

-Μια επιστολή προθέσεων για την παρατήρηση της γης μεταξύ του MBRSC και του CNES.

-Μια επιστολή προθέσεων σχετικά με τις ανθρώπινες διαστημικές πτήσεις μεταξύ του MBRSC και του CNES.

-Μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Ινστιτούτου Παστέρ για τη βιοϊατρική έρευνα και του Κέντρου Δημόσιας Υγείας του Άμπου Ντάμπι (ADPHC).

-Η ιδρυτική σύμβαση της NT Energies μεταξύ της Technip και της Εθνικής Κατασκευαστικής Εταιρείας Πετρελαίου (NPCC).

«Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και των ΗΑΕ υπέγραψαν επίσης τη Δευτέρα στρατηγική συμφωνία συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα», ανακοίνωσε η γαλλική κυβέρνηση.

Η εταιρική σχέση αποσκοπούσε στον εντοπισμό κοινών επενδυτικών σχεδίων στη Γαλλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή αλλού, στους τομείς του υδρογόνου, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της πυρηνικής ενέργειας, ανέφερε σε δήλωση της  η γαλλική κυβέρνηση.

«Στο τρέχον αβέβαιο ενεργειακό πλαίσιο, αυτή η συμφωνία θα ανοίξει το δρόμο για ένα σταθερό μακροπρόθεσμο πλαίσιο συνεργασίας, ανοίγοντας το δρόμο για νέες βιομηχανικές συμβάσεις», πρόσθεσε η Γαλλική πλευρά.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Γαλλία ανακοίνωσαν επίσης την έναρξη του Επιχειρηματικού Συμβουλίου ΗΑΕ-Γαλλία, που υπογράφηκε παρουσία του Σεΐχη Μοχάμεντ και του Μακρόν, στο περιθώριο επίσημου συμποσίου που πραγματοποιήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών, το οποίο έχει ως στόχο την ενίσχυση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χώρες στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών και των επενδύσεων.

Ο Σεΐχης Μοχάμεντ πραγματοποιεί κρατική επίσκεψη στη Γαλλία μεταξύ 17 και 19 Ιουλίου, την πρώτη του κρατική επίσκεψη στο εξωτερικό από τότε που αναγορεύτηκε Πρόεδρος, μετά τον θάνατο του εκλιπόντος προέδρου των ΗΑΕ Σεΐχη Χαλίφα τον Μάιο.

Ο ηγέτης των ΗΑΕ περιέγραψε τον Μακρόν στο Twitter ως φίλο και τη χώρα του ως έναν από τους στενότερους συμμάχους των Εμιράτων.

«Χάρηκα που έφτασα στη Γαλλία, έναν στενό στρατηγικό σύμμαχο των ΗΑΕ, και γνώρισα τον φίλο μου τον Πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν», έγραψε ο Σεΐχης Μοχάμεντ στο Twitter στα αραβικά, αγγλικά και γαλλικά.

«Οι χώρες μας απολαμβάνουν μακροχρόνιες συνεργασίες σε πολλούς τομείς. Προσβλέπουμε σε περαιτέρω συνεργασίες και ενίσχυση των δεσμών για ένα ευημερούν μέλλον».

Γαλλία και ΗΑΕ υπέγραψαν συμφωνίες για το διάστημα, την εκπαίδευση, την υγεία, την κλιματική αλλαγή

ΥΠΕΞ Ρωσίας: Οι παραδόσεις όπλων μεγάλου βεληνεκούς στην Ουκρανία θα επεκτείνουν τη ρωσική επίθεση

0

Εάν η Ουκρανία παραλάβει όπλα μεγάλου βεληνεκούς από δυτικές χώρες, τότε ο γεωγραφικός περιορισμός της ειδικής επιχείρησης των ρωσικών στρατευμάτων θα αλλάξει, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του στη Μαργκαρίτα Σιμόνιαν, αρχισυντάκτρια του RT και της ομάδας μέσων ενημέρωσης «Rossiya Segodnya».

«Ο Πρόεδρος είπε πολύ ξεκάθαρα, όπως τον αναφέρατε, – αποναζιστικοποίηση, αποστρατιωτικοποίηση με την έννοια ότι δεν υπάρχουν απειλές για την ασφάλειά μας, στρατιωτικές απειλές από το έδαφος της Ουκρανίας , αυτό το καθήκον παραμένει», τόνισε ο υπουργός.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι κατά τη συνάντηση των διαπραγματευτών στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη Μαρτίου, η κατάσταση σε αυτό το θέμα ήταν σημαντικά διαφορετική.

«Τώρα η γεωγραφία είναι διαφορετική. Αυτό απέχει πολύ από το να είναι μόνο το DPR και το LPR , είναι επίσης η περιοχή Χέρσον , η περιοχή  Ζαπορόζιε και μια σειρά από άλλες περιοχές, και αυτή η διαδικασία συνεχίζεται, και συνεχίζεται με συνέπεια και επιμονή», δήλωσε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας.

Επεσήμανε ότι καθώς η Δύση, διακατέχεται από την επιθυμία να κάνει την κατάσταση όσο το δυνατόν χειρότερη, αντλεί όλο και περισσότερα όπλα μεγάλου βεληνεκούς στην Ουκρανία, για παράδειγμα, HIMARS,  τότε οι γεωγραφικοί στόχοι της ειδικής επιχείρησης θα μετακινηθούν ακόμη και πιο μακριά από την τρέχουσα γραμμή.

«Επειδή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στο τμήμα της Ουκρανίας που θα ελέγξει ο Ζελένσκι ή σε όποιον τον αντικαταστήσει να έχει όπλα που θα αποτελέσουν άμεση απειλή για την επικράτειά μας και την επικράτεια εκείνων των δημοκρατιών που έχουν ανακηρύξει την ανεξαρτησία τους, από εκείνους που θέλουν να καθορίζουν το μέλλον τους», κατέληξε.

ria.ru

https://www.echedoros-a.gr

Ο τουρκικός στρατός επιτέθηκε σε στρατόπεδο του Ιράν βόρεια του Χαλεπίου στη Συρία

0

 

Ο τουρκικός στρατός επιτέθηκε σε ένα από τα σημεία συγκέντρωσης της ιρανικής πολιτοφυλακής χρησιμοποιώντας αντιαρματικούς πυραύλους τοποθετημένους στη βόρεια αγροτική περιοχή του Χαλεπίου στη βόρεια Συρία, αναφέρει η αραβική Baladi News.

Τοπικές πηγές ανακοίνωσαν ότι «Ο τουρκικός στρατός επιτέθηκε σε αυτό το σημείο ενώ οι ιρανικές πολιτοφυλακές άρχισαν δημιουργούν χώρους με στόχο να εγκατασταθούν εκεί».

«Ο τουρκικός στρατός χρησιμοποίησε αντιαεροπορικούς πυραύλους Kornet κατά τη διάρκεια της επίθεσης στο σημείο της ιρανικής πολιτοφυλακής, που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή τεσσάρων οχημάτων».

Η Τουρκία σκοπεύει να εξαπολύσει στρατιωτική επίθεση στις πόλεις Ταλ Ριφάτ και Μανμπίτζ στην περιοχή του Χαλεπίου, με στόχο να τις ελέγξει και να εκδιώξει τις κουρδικές πολιτοφυλακές των SDF από αυτές, όπως σημειώνεται.

«Το Ιράν σχηματίζει ένα κοινό μέτωπο επιχειρήσεων στη βόρεια Συρία για να αντιμετωπίσει την Τουρκία»

Το δημοσίευμα, προσθέτει ότι «πολλές ξένες φατρίες και ένοπλοι εντόπιοι διαφορετικών συσχετισμών σχημάτισαν μια κοινή μονάδα σε μια ρωσική βάση στο χωριό Χαρντατίν στα βόρεια του Χαλεπίου.

Η μονάδα αυτή περιλαμβάνει τις Κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού- YPG, ένα τάγμα υποστηριζόμενο από το Ιράν με την ονομασία «Ταξιαρχία Φατιμιγιούν», ένα τάγμα της λιβανέζικης σιιτικής Χεζμπολάχ και ομάδες που υποστηρίζονται από το Ιράν από τις πόλεις Νουμπλ και Ζαχρά, εκτός από μέλη των δυνάμεων του συριακού καθεστώτος τις Ταξιαρχίες Baath.

https://www.echedoros-a.gr

 

Το ταξίδι Πούτιν στο Ιράν και η μείωση της ρωσικής επιρροής στη Μέση Ανατολή

0

O πόλεμος του Πούτιν στην Ουκρανία έχει μειώσει το ανάστημα της χώρας του στην περιοχή

Του Bobby Ghosh

Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς γιατί το ταξίδι του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Τεχεράνη ανακοινώθηκε την ώρα που ο Τζο Μπάιντεν έφτανε στην Ιερουσαλήμ και την Τζέντα. Ο Ρώσος πρόεδρος πιθανόν να νοσταλγεί την εποχή που οι ένοικοι του Λευκού Οίκου και του Κρεμλίνου αντιμετωπίζονταν ως ισότιμα μεγέθη ​​σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, μπορεί να ελπίζει σε ένα καθεστώς υπερδύναμης για τη Ρωσία μόνο διά μέσου συνεργασιών και συνεργειών.

Η ψευδαίσθηση ότι τα ταξίδια του Πούτιν είναι εξίσου σημαντικά με εκείνα του Μπάιντεν δεν μπορεί να στηριχθεί στις συναντήσεις του με τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ και τον έτερο φιλοξενούμενο στην Τεχεράνη, τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μειωμένο ανάστημα

Αν μη τι άλλο, ο πόλεμος του Πούτιν στην Ουκρανία έχει μειώσει το ανάστημα της χώρας του στην περιοχή. Αντί να προσφέρει λύσεις σε προβλήματα γεωπολιτικά, οικονομικά και ασφάλειας τα οποία δημιουργούνται από την αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, η Ρωσία είναι πια μια πηγή νέων κρίσεων.

Οι αυξανόμενες ελλείψεις σιτηρών και ο πληθωρισμός στις τιμές των τροφίμων στις φτωχότερες αραβικές χώρες αποτελούν άμεση συνέπεια της πολεμικής επιθετικότητας του Πούτιν. Η συνεχιζόμενη υποστήριξή του προς το Ιράν, παρά το συνεχές ιρανικό φλερτ με τα πυρηνικά όπλα, είναι αιτία απογοήτευσης για το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη του Κόλπου, που απειλούνται από το καθεστώς της Τεχεράνης.

Όχι ότι οι Ιρανοί αισθάνονται ιδιαίτερα ευγνώμονες αυτή τη στιγμή: η Ρωσία μειώνει τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου προς την Κίνα, εξάγοντας το δικό της.

Εν τω μεταξύ, η κακή απόδοση των δυνάμεων του Πούτιν στο πεδίο της μάχης δεν είναι καθόλου καθησυχαστική για όσους λαμβάνουν τις στρατιωτικές τους προμήθειες από τη Μόσχα. Δεν θα έχει διαφύγει της προσοχής των αγοραστών όπλων, από την Ινδία μέχρι την Κίνα και την υποσαχάρια Αφρική, ότι η Ρωσία έχει φτάσει στην αναζήτηση drones από το Ιράν.

Αν ήταν μία φορά ντροπιαστικό για τον Μπάιντεν να χαιρετά με τη γροθιά του τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο, τον οποίο κάποτε είχε δεσμευθεί να καταστήσει “παρία”, είναι ακόμη πιο επαίσχυντο για τον Πούτιν να ζητεί όπλα από ένα καθεστώς το οποίο είναι πραγματικά διεθνής παρίας.

Σε αντίθεση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ο Ρώσος ηγέτης μπορεί να βασιστεί σε “πειθαρχημένα” από την εξουσία του μέσα ενημέρωσης στην πατρίδα του προκειμένου να γλιτώνει εύκολα στις ντροπιαστικές στιγμές του. Κάτι τέτοιο όμως είναι μικρή παρηγοριά για έναν άνθρωπο που συγκρίνει τον εαυτό του με τον Μέγα Πέτρο, τον τσάρο ο οποίος προκάλεσε στρατιωτική ταπείνωση στην ιρανική αυτοκρατορία των Σαφαβιδών τον 18ο αιώνα.

Ψαλιδισμένες φιλοδοξίες

Αν οι φιλοδοξίες του Μπάιντεν για το ταξίδι του στη Μέση Ανατολή περιορίζονταν στο να πείσει τη Σαουδική Αραβία να αντλήσει περισσότερο πετρέλαιο από το έδαφος, ο στόχος του Πούτιν είναι, αναλογικά προς την κατώτερη θέση του, ακόμη πιο ταπεινός. Ελπίζει να προστατεύσει την ευαίσθητη ισορροπία δυνάμεων στη Συρία, όπου η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία διατηρούν στρατιωτικές δυνάμεις και υποστηρίζουν αντίπαλα στρατόπεδα.

Με τις δυνάμεις του ήδη κοντά στα όριά τους από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Πούτιν δεν μπορεί να αντέξει μια διαταραχή στη συριακή ισορροπία, η οποία μπορεί να απαιτήσει από εκείνον να επενδύσει περισσότερους στρατιωτικούς πόρους στην αραβική χώρα. Ο Ερντογάν, όμως, απειλεί να επεκτείνει την τουρκική σφαίρα επιρροής, πραγματοποιώντας μια νέα εισβολή στη βόρεια Συρία, φαινομενικά εναντίον κουρδικών ομάδων.

Ο Χαμενεΐ του Ιράν είναι επίσης αντίθετος σε οποιαδήποτε τουρκική επέκταση στη Συρία. Ωστόσο, αυτός και ο Πούτιν θα δυσκολευτούν να βρουν πεδίο συναντίληψης με τον Ερντογάν, ο οποίος βρίσκεται στη μέση μιας εκστρατείας επανεκλογής και χρειάζεται απεγνωσμένα νίκες στο εξωτερικό για να αντισταθμίσει τα αυξανόμενα οικονομικά του προβλήματα στο εσωτερικό.

Ο Μπάιντεν ξέρει πώς είναι αυτή η συνθήκη, έχοντας αντιμετωπίσει πρόσφατα την αδιαλλαξία του Τούρκου ηγέτη ως προς το να επιτρέψει στη Σουηδία και τη Φινλανδία να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Έχοντας τελικά προσχωρήσει στη γενική συναίνεση εντός της βορειοατλαντικής συμμαχίας, ο Ερντογάν απειλεί και πάλι να παγώσει την επέκταση.

Αν διαθέτει την παραδοσιακή ρωσική εκτίμηση για την ειρωνεία, ο Πούτιν μπορεί να σκεφτεί ότι το μόνο κοινό που έχει με τον Αμερικανό ομόλογό του είναι ένα πρόβλημα που ονομάζεται Ερντογάν. Όμως οι παραλληλισμοί μεταξύ τους τελειώνουν εκεί.

Πηγή: Bloomberg

Διπλή απειλή από τη Ρωσία

0

Του Κώστα Ράπτη 

Μέχρι τώρα διακηρυγμένος στόχος της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία ήταν η κατοχύρωση της ασφάλειας των αυτοανακηρυχθεισών “Λαϊκών Δημοκρατιών” του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ, νοούμενων στην πλήρη έκταση που διέθεταν ως νομοί (oblast’) του ουκρανικού κράτους. Η δε “ειδική στρατιωτική επιχείρηση” της Ρωσίας παρουσιαζόταν ως προοριζόμενη να λήξει με την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων, αφ’ ής στιγμής θα υλοποιούνταν η κατά Πούτιν “αποστρατιωτικοποίηση” και “αποναζιστικοποίηση” της Ουκρανία. Η συνέχεια θα γραφόταν κατά τη βούληση των Ουκρανών πολιτών.

Σε συνέντευξή του χθες Τετάρτη στη διευθύντρια του RT Μαργαρίτα Σιμονιάν ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ προχώρησε σε δύο κρίσιμες τροποποιήσεις στο αφήγημα αυτό.

Χαρακτηριστικά, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας προειδοποίησε ότι όσο η Δύση, “από ανήμπορη οργή ή από επιθυμία να επιδεινώσει την κατάσταση όσο περισσότερο μπορεί”, διοχετεύει όπλα μεγαλύτερου βεληνεκούς, λ.χ. συστήματα HIMARS, στην Ουκρανία, τόσο διευρύνονται οι γεωγραφικοί στόχοι της ρωσικής επιχείρησης.

“Δεν πρόκειται πια μόνο για τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ. Πρόκειται και για την περιοχή της Χερσώνας, του Ζαπορόζιε και άλλα εδάφη – και η διαδικασία αυτή συνεχίζεται σταθερά και διαρκώς” τόνισε ο Λαβρόφ και πρόσθεσε: “Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στο τμήμα της Ουκρανίας που θα ελέγχει ο Ζελένσκι ή όποιος τον αντικαταστήσει να αποτελεί άμεση απειλή στην επικράτειά μας και στην επικράτεια των δημοκρατιών που ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους ή θα θελήσουν να το αποφασίσουν για τον εαυτό τους στο μέλλον”.

Το τελευταίο σημείο έγινε σαφέστερο από την έτερη αποστροφή του Λαβρόφ ότι μετά την εκπλήρωση των στόχων που έχει θέσει ο πρόεδρος Πούτιν και την απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων, οι κάτοικοι των νυν κατεχόμενων περιοχών θα αποφασίσουν “πού θέλουν να ανήκουν”.

Με άλλα λόγια, οι προηγούμενοι υπαινιγμοί Ρώσων ιθυνόντων ότι η Ουκρανία θα πάψει να είναι όπως την γνωρίζουμε γίνονται πλέον ένα διακηρυγμένο πρόγραμμα απόσπασης εδαφών, πιθανότατα δια της ανακήρυξης νέων “Λαϊκών Δημοκρατιών” ή μιας ομοσπονδίας τους, εξαρτημένης προφανώς από τη Ρωσία.

Ποια μπορεί να είναι τα όρια της “νέας γεωγραφίας” για την οποία μιλά ο Λαβρόφ; Αν πάρουμε ως μέτρο το βεληνεκές των HIMARS (300 χιλιόμετρα), τότε ούτε το Κίεβο που απέχει περίπου 200 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα, ούτε βεβαίως η Οδησσός, που απέχει σε ευθεία γραμμή 180 χιλιόμετρα από την Κριμαία, μπορούν να εξαιρεθούν από την στοχοθεσία της ρωσικής προέλασης. Σε κάθε περίπτωση, οι απειλές από ουκρανικής πλευράς ότι θα επιχειρηθούν πλήγματα κατά της γέφυρας του Κερτς που συνδέει την Κριμαία με την νότια Ρωσία, δίνουν επιχειρήματα στη ρωσική πλευρά να νομιμοποιήσει μια διεύρυνση των επιχειρήσεων, την οποία άλλωστε ανέμεναν όλοι οι διεθνείς παρατηρητές.

Αλλά εκτός από τον Λαβρόφ, μια δεύτερη απειλή, ευθέως απευθυνόμενη στο ευρωπαϊκό ακροατήριο απηύθυνε από τα περιθώρια της Συνόδου της Τεχεράνης και ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Ενόψει της λήξης της δεκαήμερης προγραμματισμένης διακοπής της ροής φυσικού αερίου από τον αγωγό NordStream1 λόγω έργων συντήρησης, ο ένοικος του Κρεμλίνου κλιμάκωσε τον πόλεμο νεύρων, δηλώνοντας άγνοια για το πότε και σε ποιο βαθμό θα υπάρξει αποκατάσταση της τροφοδοσίας της ευρωπαϊκής αγοράς.

Ενώ διαβεβαίωσε ότι η Gazprom πάντοτε θα τιμά τις υποχρεώσεις της, ο Ρώσος πρόεδρος επεσήμανε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει πότε, σε ποια τεχνική κατάσταση και με ποιό νομικό στάτους θα επιστραφεί η μία από τις πέντε τουρμπίνες του αγωγού η οποία είχε αποσταλεί στον Καναδά για επισκευές και χρειάστηκε ειδική εξαίρεση από τις αντιρωσικές κυρώσεις για να επιτραπεί η επιστροφή της. Και το γεγονός ότι στις 26 Ιουλίου μία ακόμη τουρμπίνα θα πρέπει να σταλεί για επισκευές περιπλέκει την κατάσταση.

Ο Πούτιν κατηγόρησε την ευρωπαϊκή πλευρά ότι ευθύνεται πλήρως για την ενεργειακή κρίση που βιώνει, αφενός διότι εδώ και μία δεκαετία υποτίμησε την ανάγκη επενδύσεων σε συμβατικές μορφές ενέργειας, αφετέρου διότι το τελευταίο διάστημα έχει κλείσει αρκετές από τις οδούς τροφοδοσίας από την Ρωσία, ήτοι τον αγωγό Yamal-Europe, με πολωνική πρωτοβουλία, και τον ένα από τους δύο αγωγούς που διατρέχουν την Ουκρανία, με πρωτοβουλία του Κιέβου.

Σε έναν ιδιόμορφο “εκβιασμό σε αργή κίνηση” ο Ρώσος ηγέτης αντιπρότεινε την έναρξη λειτουργίας του γερμανο-ρωσικού αγωγού NordStream2, ο οποίος έχει ολοκληρωθεί, αλλά δεν αδειοδοτείται για πολιτικούς λόγους από το Βερολίνο.

Εν ολίγοις, η ρωσική πλευρά έχει κάθε συμφέρον να κρατήσει την τροφοδοσία της ευρωπαϊκής πλευράς μειωμένη, ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα οικοδόμησης αποθεμάτων για τον χειμώνα, χωρίς όμως να την διακόπτει προς το παρόν, προκειμένου να αμβλύνονται οι αντιδράσεις των “27”.

capital.gr

Η ΕΚΤ στα… κάρβουνα

0

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2022 11:02
UPD:11:26
REUTERS/KAI PFAFFENBACH 

Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected]

Εν μέσω του πολιτικού χάους στην Ιταλία, της αναταραχής στις ευρωπαϊκές αγορές, την επαναλειτουργία «σταγόνα-σταγόνα» του Nord Stream 1, συνεδριάζει σήμερα το ΔΣ της ΕΚΤ.

Μια συνεδρίαση αναμφίβολα πολύ σημαντική: Από δύο πλευρές.

Η πρώτη αφορά την έκταση της αύξησης των επιτοκίων που έχει ήδη ανακοινωθεί τους τελευταίους μήνες, η οποία θα μπορούσε να είναι 0,5% αντί 0,25%, προκειμένου να αναχαιτιστεί ο πληθωρισμός και να αποφευχθεί η υπερθέρμανση της οικονομίας. Και παρεμπιπτόντως να σεβαστεί την εντολή της που είναι να εγγυηθεί τη σταθερότητα των τιμών.

Άπό την άλλη πλευρά, η ΕΚΤ για να αποτρέψει τον κατακερματισμό της ευρωζώνης, θα παρουσιάσει σήμερα ένα νέο χρηματοπιστωτικό εργαλείο-με άλλα λόγια, έναν τρόπο για να βοηθήσει τις υπερχρεωμένες χώρες που κινδυνεύουν από ενδεχόμενη χρεοκοπία.

Οι περισσότερες από τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου έχουν εδώ και καιρό αντιδράσει στο παγκόσμιο φαινόμενο του υψηλού, αυξάνοντας τα επιτόκια. Σύμφωνα με έρευνα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, 75 κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο έχουν ήδη αυξήσει τα βασικά τους επιτόκια από τον Ιούλιο του 2021 – σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ επιθετικά. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Fed, την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ.

Η Κριστίν Λαγκάρντ έχει απορρίψει  επανειλημμένα την κριτική για τις πολιτικές της ΕΚΤ. Τονίζει ότι  η κατάσταση στη Βόρεια Αμερική και στη ζώνη του ευρώ είναι εντελώς διαφορετική: Η δομή του πληθωρισμού στις δύο περιοχές είναι στην πραγματικότητα διαφορετικής φύσης. Στην Ευρώπη, τροφοδοτείται κυρίως από τον πόλεμο, ο οποίος καθιστά την ενέργεια και τις πρώτες ύλες,πολύ ακριβότερες.  Στις ΗΠΑ, ο πληθωρισμός δημιουργήθηκε από μια υπερθέρμανση της οικονομίας, αλλά η χώρα έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι είναι αυτάρκης σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε μεγάλο βαθμό και, σε αντίθεση με μεγάλα μέρη της Ευρώπης, δεν εξαρτάται από τις προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου.

Η ΕΚΤ όμως, αυξάνοντας όμως τα επιτόκια της αποδυναμώνει τις χώρες των οποίων το χρέος είναι υψηλό, όπως η Ιταλία. Οσο περισσότερο αυξάνονται τα επιτόκια, τόσο περισσότερο αυξάνεται η επιβάρυνση του χρέους για τις χώρες αυτές και τόσο περισσότερο καθίσταται προβληματική η ικανότητά τους να αποπληρώσουν αυτό το χρέος. Ειδικά όταν η ανάπτυξη εξαντλείται, όπως είναι τώρα και βρισκόμαστε στα πρόθυρα της ύφεσης. Και στην Ιταλία- την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ, για παράδειγμα, μια τέτοια εξέλιξη μόνο την ακροδεξιά και τους ευρωσκεπτικιστές, ενισχύει.

Στη σημερινή συνεδρίαση της ΕΚΤ ωστόσο, οι  Γερμανοί και άλλες «φειδωλές» χώρες του Βορρά, θα πιέσουν όμως για μια σημαντικά μεγαλύτερη αύξηση των επιτοκίων, τουλάχιστον κατά 0,5%.Αυτές οι φωνές θα ακουστούν σήμερα πολύ δυνατά  στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν θα συμβεί αυτό: αφενός, επειδή οι νομισματικοί φύλακες του ευρώ , έχουν ήδη λάβει από τη σύνοδο του Άμστερνταμ απόφαση για 0,25% αύξηση.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η ΕΚΤ δύσκολα θα μπορούσε να είχε επιλέξει χειρότερη χρονική στιγμή για την αλλαγή των επιτοκίων. «Το βήμα αυτό γίνεται ι στην πραγματικότητα τη λάθος στιγμή», γράφουν οι οικονομολόγοι της  MMWarburg. Επειδή  συνδυάζεται με τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας και την  επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης, που θα μπορούσε να οδηγήσει  την οικονομία της ευρωζώνης σε σοβαρή ύφεση. Σε μια τέτοια κατάσταση, οι αυξήσεις των επιτοκίων είναι συνήθως δηλητήριο: συνεχίζουν να πνίγουν την αδύναμη οικονομία επειδή καθιστούν τις επενδύσεις ακριβότερες για τις εταιρείες και εξασθενούν την  ιδιωτική κατανάλωση.

Με απλά λόγια: Η  ΕΚΤ πρέπει να επιλέξει σήμερα μεταξύ της χρεοκοπίας της Ιταλίας ή της αναταραχής στη  γερμανική οικονομία. Αλλά αυτό που διακυβεύεται αυτή τη στιγμή είναι το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διότι εάν η Ευρώπη είναι πράγματι ένα πολιτικό σχέδιο, και όχι απλώς μια νομισματική ένωση, τότε τα 27 κράτη μέλη δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δείξουν περισσότερη αλληλεγγύη για την οικοδόμηση ενός πραγματικού διακρατικού ευρωπαϊκού οράματος.

Η κρίση του Covid έθεσε τα πρώτα ορόσημα, με τη συγκέντρωση μέρους των χρεών των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά αυτή η νέα κρίση πρέπει να πείσει  όλους μας ότι πρέπει να πάμε πολύ παραπέρα.

naftemporiki.gr

Μήπως ο Σέρβος Πρόεδρος σχετίζεται με το μοιραίο Antonov;

2
iEpikaira
Η εταιρία Valir d.o.o. με έδρα το Βελιγράδι, στην οποία ανήκε το φορτίο του μοιραίου Antonov, έχει τις τελευταίες ημέρες απασχολήσει έντονα τα σερβικά αλλά και τα ελληνικά Μέσα (1, 2 και 3). Παραμένουν πολλά τα αναπάντητα ερωτηματικά για το παρελθόν της αλλά και τις σχέσεις της με την παρούσα σερβική κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο danas.rs, η εταιρία ιδρύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2019 από τον Stefan Čupković, και μόλις έξι μήνες μετά, τον Ιούνιο του 2020 μεταβιβάστηκε στον 37χρονο Mladen Bogdanović. Η εταιρία είχε τζίρο 13εκατ. ευρώ(!) το 2020 ενώ το 2021 ο τζίρος εκτινάχθηκε στα 55,6εκατ. ευρώ(!). Τα καθαρά κέρδη της Valir το 2020 ανήλθαν σε 804.523ευρώ και το 2021 -παρά την τετραπλάσια αύξηση του τζίρου- ήταν μόλις 156.069ευρώ.
Πίνακας 1: Οικονομικά στοιχεία Valir σε Σερβικά δηνάρια (0.0085ευρώ) από https://www.companywall.rs/
Η εταιρία απασχολούσε μόλις τρεις υπαλλήλους το 2020 ενώ το 2021 εμφανίζεται να απασχολεί συνολικά δέκα. Είναι ενδιαφέρον ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός ανά εργαζόμενο υπολογίζεται ότι αγγίζει τα 28.000 ευρώ. Διόλου ευκαταφρόνητες απολαβές για μια εταιρία που δεν διαθέτει καν δικό της email (βλ. στιγμιότυπο από την επίσημη ιστοσελίδα) και χρησιμοποιεί γνωστό δωρεάν πάροχο (ο οποίος είναι ο μόνος που δεν απαιτεί αριθμό κινητού για ταυτοποίηση/άνοιγμα νέων λογαριασμών).
https://www.valir.rs/en-us/contact
Στην ιστοσελίδα της Valir αναφέρεται επίσης ότι, “είμαστε ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος των Κατασκευαστών Αμυντικής Βιομηχανίας της Δημοκρατίας της Σερβίας και παρουσιάζουμε ένα ευρύ φάσμα αμυντικών λύσεων κατάλληλων για διάφορες καταστάσεις. Η έμπειρη ομάδα των ειδικών μας, καθώς και το ευρύ δίκτυο προμηθευτών μας, μας καθιστούν μια από τις κορυφαίες εταιρίες στην περιοχή. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παρελθόν η διοίκησή μας έχει συνεργαστεί επιτυχώς με πολυάριθμες κυβερνήσεις σε έργα προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού για τις ανάγκες διαφόρων στρατιωτικών μονάδων και προσωπικής ασφάλειας ανώτατων κρατικών στελεχών”.
Άξιον απορίας βέβαια πώς ο 37χρονος Mladen Bogdanović (νέος ιδιοκτήτης της εταιρίας) εγγράψει στο βιογραφικό του συνεργασίες με “πολυάριθμες κυβερνήσεις σε έργα προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού” και “προσωπικής ασφάλειας ανώτατων κρατικών στελεχών”. Εκτός κι αν βέβαια η ιστοσελίδα δεν αναφέρεται στον Bogdanović… Ακόμη πιο αξιοπερίεργο είναι μια νεοϊδρυθείσα εταιρία να καταστεί “αποκλειστικός αντιπρόσωπος των Κατασκευαστών Αμυντικής Βιομηχανίας της Δημοκρατίας της Σερβίας”. Έτσι κρίθηκε αναγκαίο να διερευνηθούν οι πελάτες της Valir για να εξαχθούν τα αναγκαία συμπεράσματα.
Πίνακας 2: Στοιχεία εξαγωγών της Valir προς τις ΗΠΑ. Πηγή: https://importkey.com/i/valir-d-o-o
Σύμφωνα με το importkey.com και τα στοιχεία του Τελωνείου των ΗΠΑ (Πίνακα-2), η Valir έχει εξάγει εντός του 2021, οκτώ φορτία αμυντικού υλικού στην Αμερική. Στον Πίνακα-3 παρουσιάζεται το σύνολο των εξαγωγών της Valir για το 2021 και επιβεβαιώνονται και τα οκτώ φορτία προς τις ΗΠΑ.
Πίνακας 3: Προσπελάστηκε anixneuseis.gr και twitter.com
Αυτό που ενδέχεται να κινήσει υποψίες είναι ότι η Valir εξάγει υλικό και στην Πολωνία (εκτός από Αζερμπαϊτζάν, Μπαγκλαντές, Μάλι, ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία) από την οποία είναι γνωστό ότι προωθούνται τα δυτικά όπλα στην Ουκρανία. Χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί απόδειξη ότι σερβικό αμυντικό υλικό καταλήγει στην Ουκρανία αφού τα στοιχεία του Πίνακα 3 αφορούν κυρίως στο 2021, δηλαδή πριν την ρωσική εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022. Τα στοιχεία του 2022 δεν είναι διαθέσιμα επί του παρόντος για την εξαγωγή συμπερασμάτων.
Πέραν τούτου όμως, όπως ήδη αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο μας, η εταιρία φαίνεται να σχετίζεται με τον διαβόητο Slobodan Tešić, έναν από τους μεγαλύτερους εμπόρους όπλων και πυρομαχικών στα Βαλκάνια που έχει απασχολήσει τις αρχές, και ο οποίος συνδέεται με τον Stefan Čupković που ήταν ο ιδρυτής της Valir, έξι μήνες πριν την αναλάβει ο 37χρονος Mladen Bogdanović.
Ένταλμα για τον έμπορο όπλων Slobodan Tešić εκδόθηκε 04/10/21 από τις αρχές της Τυνησίας
Όσον αφορά στον έμπορο όπλων Slobodan Tešić, στις 04/10/2021 είχε εκδοθεί εναντίον του ένταλμα της Ιντερπόλ, κατόπιν αιτήματος της Τυνησίας. Το 2017 με απόφαση του τότε Προέδρου Ντ. Τραμπ, του επιβλήθηκαν κυρώσεις από τις ΗΠΑ βάσει του νόμου Magnitsky. Ενώ νωρίτερα βρισκόταν στο κατάλογο ταξιδιωτικών απαγορεύσεων του ΟΗΕ, καθώς εξήγαγε -παρά τις απαγορεύσεις- όπλα στη Λιβερία (2003). Σύμφωνα με πληροφορίες (1 και 2), ο Tešić έχει πολύ ισχυρές διασυνδέσεις με το κυβερνών Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα του προέδρου Aleksandar Vučić, ενώ φέρεται να έχει χρηματοδοτήσει εκστρατεία του κόμματος στις τοπικές εκλογές του Nikšić.
Ο Tešić αφαιρέθηκε από τη “μαύρη λίστα” του ΟΗΕ μόλις το κόμμα του Vučić ανέλαβε την εξουσία ενώ ταυτόχρονα του παραχωρήθηκε και διπλωματικό(!) διαβατήριο από τον Υπουργό Εξωτερικών, Ivan Mrkića, ο οποίος φαίνεται να απασχολούσε εργασιακά την κόρη του Tešić, την Danijela. Η δε κόρη του ήταν υποψήφια βουλευτής με το κόμμα του προέδρου Vučić.
Σερβικά ΜΜΕ (1 και 2) αναφέρουν ότι ο Tešić είναι αυτός που βρίσκεται πίσω από την Valir και είναι λογικό εάν αναλογιστεί κανείς το ιστορικό της εταιρίας. Παράλληλα, δριμεία επίθεση έχει εξαπολύσει ο Miroslav Parović της σερβικής αντιπολίτευσης στον Σέρβο πρόεδρο Aleksandar Vučić με άρθρο υπό τον τίτλο “Miroslav Parović: Ποιους εμπόρους όπλων κρύβει ο Vučić;“. Ο Parović ανέφερε ότι πριν λίγες ημέρες όταν ένας Σέρβος δημοσιογράφος (ιδιοκτήτης και συντάκτης του Srbin.info) δημοσίευσε αποκλειστικά πλάνα από ουκρανικά μεταγωγικά αεροπλάνα να φορτώνουν μεγάλη ποσότητα όπλων στα αεροδρόμια του Βελιγραδίου και της Νις, η αστυνομία τον συνέλαβε και τον ανέκρινε σχετικά με τις πηγές των πληροφοριών του.
Δεν είναι παράδοξο λοιπόν ότι από την πρώτη στιγμή η σερβική κυβέρνηση εξέπεμψε αμηχανία ενώ προέβη σε αντικρουόμενες δηλώσεις (1 και 2) σχετικά το μοιραίο Antonov. Η έρευνα στο φορτίο του αεροσκάφους είναι πολύ πιθανό -εάν δημοσιοποιηθεί- να ρίξει φως σε μια υπόθεση που κάθε άλλο παρά “διαφανής” -κατά δήλωση του Σέρβου προέδρου- φαίνεται…
“Το μυστήριο πάντως … επιτείνεται και από τα δεδομένα που αφορούν την ουκρανική αεροπορική εταιρεία Meridian Air Cargo, που ανέλαβε τη μεταφορά του επικίνδυνου φορτίου” όπως αναφέρει η Καθημερινή, αφού στη δηλωμένη έδρα της στο Κίεβο λειτουργεί κατάστημα περιποίησης νυχιών…

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

1974 – Τουρκική εισβολή: Οι προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν

1

Ο Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης, επικεφαλής της ΚΥΠ στην Κυρήνεια το 1974 μιλάει στην «Κ».

 

Είχε ενημερώσει εγκαίρως, αλλά δεν εισακούστηκε. Ο Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης, επικεφαλής του κλιμακίου της ελληνικής ΚΥΠ στην Κυρήνεια το 1974 προειδοποιούσε επί τρεις μήνες τους ανωτέρους του σε Κύπρο και Ελλάδα για το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής.

Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ της «Κ» εδώ.

Ρεπορτάζ- επιμέλεια βίντεο: Γιάννης Παπαδόπουλος

Κάμερα: Enri Canaj

Μοντάζ: Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος

kathimerini.gr

Ιστορικό ντοκουμέντο για το Κυπριακό – Το άγνωστο διπλωματικό παρασκήνιο του 1964

0

Οι διπλωματικοί χειρισμοί των ΗΠΑ για την εκτόνωση της ελληνοτουρκικής κρίσης τον Ιούνιο του 1964.

Πολλά έχουν γραφτεί για τις διαχρονικές παρεμβάσεις των αμερικανικών κυβερνήσεων στα ελληνοτουρκικά. Ιστορικοί, πολιτικοί αναλυτές αλλά και απλοί πολίτες έχουν κατά καιρούς προσπαθήσει να αποκρυπτογραφήσουν τις κινήσεις που έχουν γίνει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μέσα από έγγραφα και επιστολές, πρακτικά συσκέψεων και μαρτυρίες, συχνά φωτίζονταν άγνωστες πτυχές της Ιστορίας. Σπάνια όμως κάποιος μπορούσε να γίνει αυτό που λένε οι Αμερικανοί «μύγα στον τοίχο», δηλαδή να μάθαινε το τι και πώς ακριβώς ειπώθηκε κάτι αλλά και τα πραγματικά κίνητρα πίσω από μια κρίσιμη παρέμβαση. Το ντοκουμέντο που φέρνει στο φως η «Κ», μια ηχογραφημένη συνομιλία του προέδρου Λίντον Τζόνσον με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Ρασκ τον Ιούνιο του 1964, μήνα κρίσιμο για το Κυπριακό, κάνει ακριβώς αυτό.

Η εξάλεπτη συνομιλία, που έχει πλέον αποχαρακτηριστεί και είναι διαθέσιμη στο αρχείο του 35ου Αμερικανού προέδρου, αποκαλύπτει το άγνωστο διπλωματικό παρασκήνιο και το πώς στην κορύφωση της κρίσης κατάφεραν να αποκλιμακώσουν την ένταση. Με ωμή ειλικρίνεια, κάποιες στιγμές και με κυνισμό, αναλύουν τις κινήσεις που θα έπρεπε να γίνουν πίσω από κλειστές πόρτες στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, αλλά κυρίως για να διατηρήσουν τις ισορροπίες και με τους δύο συνομιλητές τους – Ελληνες και Τούρκους.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζόνσον είχε μόλις αποτρέψει μια ελληνοτουρκική σύρραξη απευθύνοντας στον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού μια αυστηρή επιστολή. «Πολύ με ανησύχησε η πληροφορία που είχα από σας και τον υπουργό σας επί των Εξωτερικών, ότι η τουρκική κυβέρνηση σκέπτεται να παρέμβει στρατιωτικά και να καταλάβει τμήμα της Κύπρου», του έγραφε μεταξύ άλλων. Τέσσερις ημέρες αργότερα, αντιλαμβανόμενος ότι το κυπριακό ζήτημα κινδύνευε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ο πρόεδρος Τζόνσον συζητάει με τον υπουργό Εξωτερικών του τα επόμενα βήματά τους.

Η συνομιλία ξεκινάει με τον Ρασκ να προτείνει την άμεση επιστροφή του υφυπουργού Εξωτερικών Τζορτζ Μπολ από την Αγγλία, όπου βρισκόταν για διαπραγματεύσεις με τους Βρετανούς για το συγκεκριμένο θέμα. Το αρχικό σχέδιο ήταν να ταξιδέψει στην Ελλάδα, αλλά ο Ρασκ πίστευε πως μια τέτοια επίσκεψη θα έδινε το λάθος μήνυμα στην ελληνική πλευρά: «Εάν πάει στην Αθήνα τώρα, θα δημιουργηθεί πολύς ενθουσιασμός χωρίς να έχει γίνει κάποια πρόοδος», σημειώνει. Ο ίδιος θεωρούσε πως θα έπρεπε πρώτα να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα μεταξύ τους – δηλαδή ο ίδιος, με τον πρόεδρο και τους στενούς τους συνεργάτες: «Αυτό δεν έχει γίνει επί του παρόντος και η πρόταση για την οποία μιλάνε στο Λονδίνο σχεδόν θα εγγυάται ότι οι Τούρκοι θα κάνουν επέμβαση και αυτό είναι που με απασχολεί», εξηγεί στον Αμερικανό πρόεδρο.

Συγκεκριμένο μήνυμα

Ο Τζόνσον όμως δεν μοιάζει να συμφωνεί: «Θα ήταν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα να τον στείλουμε στην Ελλάδα αφού επιστρέψει στην Αμερική, παρά να τον αφήσουμε να πάει ενώ είναι ήδη στην Ευρώπη. Τώρα θα φαίνεται σαν θέμα ρουτίνας», εξηγεί. Θεωρεί πως ο Μπολ θα έπρεπε να μεταφέρει άμεσα στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου ένα πολύ συγκεκριμένο μήνυμα: «Να του πει, κύριε πρωθυπουργέ, ενημερωθήκαμε πως οι Τούρκοι ετοιμάζονταν να κάνουν εισβολή εκείνη τη νύχτα. Τους πείσαμε να μην το κάνουν. Δεν πιστεύουμε ότι τα πράγματα εκεί εξελίσσονται όπως θα έπρεπε και ανησυχούμε πολύ για το τι πρόκειται να συμβεί. (…) Σας καλούμε να ασκήσετε όση επιρροή έχετε στον Μακάριο για να γίνει προσπάθεια να βρεθεί μια λύση για εσάς μέσω των Ηνωμένων Εθνών αντί να τους πυροβολείτε και να τους συλλαμβάνετε και να τους αρπάζετε και να τους απάγετε (τους Τουρκοκυπρίους)». Σύμφωνα με τον Τζόνσον, η ελληνική πλευρά όφειλε να δείξει έναν ηγετικό ρόλο. «Εάν δεν κινηθούν όπως κινηθήκαμε εμείς με την Τουρκία, το αποτέλεσμα θα είναι ένα τεράστιο λουτρό αίματος», τονίζει.

O Ρασκ συμφωνεί ως προς το μήνυμα, αλλά θεωρεί πως θα μπορούσαν κάλλιστα να μιλήσουν στον Ελληνα πρέσβη στην Ουάσιγκτον. «Κάτι τέτοιο θα είχε μεγάλο βάρος και επιρροή στην Αθήνα», αξιολογεί. Ο Τζόνσον όμως και πάλι δεν πείθεται. «Δεν νομίζω ότι ο Ινονού θα το θεωρήσει αρκετό – να μιλήσω με αυτόν τον μικρό πρεσβευτή εδώ. Νομίζω ότι αν σκεφτεί ότι οι Αμερικανοί διέσχισαν τον Ατλαντικό και πήγαν στην Αθήνα και τους πίεσαν ακριβώς όπως πιέσαμε τους Τούρκους, θα πιστέψει ότι είμαστε ειλικρινείς και αληθινοί και κάνουμε προσπάθειες για το θέμα και ότι δεν υπάρχουν δεύτερες σκέψεις», εξηγεί.

Στη συνέχεια, η συζήτηση των δύο ανδρών επικεντρώνεται σε μια πιθανή επίσκεψη του Ινονού στην Ουάσιγκτον. «Εάν έρθει εδώ τις επόμενες μέρες, θα ήταν ένα σημαντικό βήμα», θεωρεί ο Ρασκ. Ο Τζόνσον όμως το βλέπει αλλιώς: «Νομίζω ότι το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι να με κάνει να φαίνομαι εγώ ειρηνοποιός και αργότερα να το φορτωθώ. Νομίζω ότι πρέπει να το μεταφέρουμε απευθείας στην Αγκυρα και στην Αθήνα. Ετσι το προσεγγίζω εγώ, ως χωριατόπαιδο που είμαι», λέει ο Τζόνσον.

Αναφέρεται επίσης σε μια ιδιωτική συζήτηση που είχε ο ίδιος με τον Ινονού, κατά την οποία του είπε πως μπορεί ο ίδιος να μην μπορούσε να πάει στην Τουρκία, αλλά πως θα ήθελε να τον δει. Οπως παραδέχεται στο τηλεφώνημα με τον Ρασκ, το είχε πει αυτό γιατί ένιωθε πως βρισκόταν σε αδιέξοδο, αλλά ότι αργότερα ένιωσε πως ήταν ένας τελείως λάθος χειρισμός: «Τι στο διάολο θέλει ο Λίντον Τζόνσον και φέρνει αυτό το μπλέξιμο επάνω του; Γιατί δεν έχω κάποια λύση! Δεν μπορώ να προτείνω το οτιδήποτε. Θα έρθει εδώ αναζητώντας τον παράδεισο και θα βρει κόλαση».

Αποστολή στην Αθήνα

Στη συνομιλία αυτή καταλήγουν πως, υπό το πρίσμα του ισχυρού μηνύματος που είχε στείλει ο Τζόνσον στους Τούρκους λίγες ημέρες νωρίτερα, θα έπρεπε οπωσδήποτε να υπάρξει μια συνέχεια με τους Ελληνες: «Ο ευκολότερος, απλούστερος και διακριτικότερος τρόπος να γίνει αυτό είναι, ενώ ο Μπολ είναι στην Ευρώπη, να ξοδέψει δύο ώρες να το κάνει», λέει ο πρόεδρος. Είναι σαφές πως το μήνυμα αυτό προς την ελληνική πλευρά θα είχε και έναν άλλο αποδέκτη: τους Τούρκους. «Ετσι θα έχουμε μετά κάτι να πούμε στους Τούρκους, ότι δηλαδή κάναμε έκκληση και στους Ελληνες (…) και παρόλο που δεν θα υπάρχει τελική λύση ή διχογνωμία, τουλάχιστον θα παραμείνει η εμπιστοσύνη και ότι έγινε προσπάθεια προς αυτά που τους είπα σε αυτό το τηλεγράφημα, από το να πουν ότι φύγαμε και τα αφήσαμε όλα ως έχουν», λέει ο Τζόνσον.
Οι δύο άνδρες κλείνουν το τηλέφωνο, με τον Ρασκ να αναλαμβάνει να ειδοποιήσει τον Μπολ. Και πράγματι, την επόμενη ημέρα, στις 10 Ιουνίου, ο Τζορτζ Μπολ φτάνει στην Αθήνα για να μεταφέρει προφανώς το μήνυμα του Αμερικανού προέδρου. Στους δημοσιογράφους θα πουν πως ο Μπολ είχε μεταβεί στην Ελλάδα εκ μέρους του προέδρου Τζόνσον για να προσκαλέσει τον Γεώργιο Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον. Παράλληλα, προγραμματίστηκε και το ταξίδι του Ινονού στην Αμερική με τον όρο μέχρι τότε η τουρκική πλευρά να μην προχωρήσει σε καμία ενέργεια εναντίον της Κύπρου. Ο πρόεδρος Τζόνσον είχε –προς το παρόν τουλάχιστον– καταφέρει τον στόχο του.

Το χρονικό των γεγονότων

Διαπιστώνοντας τη διάθεση της Τουρκίας να παρεμβαίνει στην εσωτερική κυπριακή πολιτική, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, πρότεινε στα τέλη Νοεμβρίου 1963 την αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο Μακάριος δεν είχε συμβουλευθεί την Αθήνα για τούτο. Την πρόταση απέρριψε η Τουρκία, πριν καν απαντήσουν οι Τουρκοκύπριοι. Τα Χριστούγεννα του 1963 ξεκίνησαν διακοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο, οι Τουρκοκύπριοι αποσύρθηκαν από τη διοίκηση, ενώ η Τουρκία έπαυσε να αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο, η Τουρκία απείλησε δύο φορές με εισβολή, αλλά υπαναχώρησε ενώπιον αμερικανικών αντιδράσεων. Σε απάντηση, η Αθήνα απέστειλε στην Κύπρο τη λεγόμενη μεραρχία. Τον Ιούνιο, ανέκυψε νέος κίνδυνος τουρκικής εισβολής, που απετράπη όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον απέστειλε αυστηρή επιστολή στον Τούρκο πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού, απειλώντας ότι σε τέτοια περίπτωση οι ΗΠΑ θα άφηναν την Τουρκία ακάλυπτη σε σοβιετικά αντίποινα. Ακολούθησε έντονη αμερικανική διπλωματική δράση –η στρατηγική της εξηγείται εδώ– με σκοπό την επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας για το Κυπριακό. Στο πλαίσιό της, στα τέλη Ιουνίου ο Τζόνσον συναντήθηκε πρώτα με τον Ινονού και κατόπιν με τον Ελληνα πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, στην Ουάσιγκτον. Ακολούθησε η μεσολάβηση του Αμερικανού πρώην υπουργού Εξωτερικών Ντιν Ατσεσον, τον Αύγουστο, την οποία τελικά απέρριψε η ελληνική πλευρά.

kathimerini.gr

Νίκος Ιγγλέσης: 20η Ιουλίου 1974 – 2022

0

 

                                                                                                   Του Νίκου Ιγγλέση

Συμπληρώθηκαν 48 χρόνια από την παράνομη τουρκική εισβολή, της 20ης Ιουλίου 1974, στην Κύπρο. Επί σχεδόν μισό αιώνα η Τουρκία κατέχει το 37,5% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχει μεταβάλλει την πληθυσμιακή σύνθεση των κατεχομένων (εκδίωξη Ελληνοκυπρίων και μεταφορά εποίκων από την Ανατολία) και επί αυτών των εδαφών έχει ανακηρύξει την αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου – ΤΔΒΚ».

Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που αναγνωρίζει την «ΤΔΒΚ» ενώ παράλληλα δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, την θεωρεί «εκλιπούσα» και την αποκαλεί «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση του Νότου». Το σημερινό status quo είναι αντίθετο και με τις ιδρυτικές Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου που δεν προέβλεπαν καμιά κατοχή εδάφους, με την εξαίρεση των Βρετανικών βάσεων, από τις τρεις Εγγυήτριες Δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία και Βρετανία) και κανένα ανεξάρτητο κράτος στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι Τούρκοι εφέτος εόρτασαν την επέτειο της 20ης Ιουλίου με στρατιωτική παρέλαση στη λεωφόρο Φαζέλ Κιουτσιούκ της κατεχόμενης Λευκωσίας, με τον κατάπλου στο λιμάνι της Κερύνειας μιας φρεγάτας και ενός υποβρυχίου, με τον κατάπλου στην Αμμόχωστο δύο πλοίων της Σχολής Θαλάσσιου Πολέμου του υπουργείου Άμυνας, ενώ επιδείξεις  πραγματοποιήθηκαν από τα αεροσκάφη «Τουρκικά Αστέρια» της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.

Η Ελλάδα, επίσης εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, τι έκανε; Δεν έστειλε ούτε ένα πολεμικό πλοίο να κάνει επίδειξη σημαίας για να διατρανώσει την παρουσία της και την αποφασιστικότητά της να υπερασπιστεί τον κυπριακό Ελληνισμό. Γιατί; Η Τουρκία διατηρεί περίπου 35.000 στρατιώτες στην Κύπρο για να προστατεύει, όπως λέει, τους ομοεθνείς της. Η Ελλάδα μόνο  950 άνδρες της ΕΛΔΥΚ.

Ενώ η Άγκυρα επιδεικνύει για πολλοστή φορά την αποφασιστικότητά της, η Κυπριακή και Ελλαδική ηγεσία περιορίζονται στις επαναλαμβανόμενες, εδώ και 48 χρόνια, «εκδηλώσεις μνήμης και τιμής υπέρ των πεσόντων και αγνοουμένων αξιωματικών και οπλιτών κατά την τουρκική εισβολή». Οι πεσόντες όμως θα δικαιωθούν μόνο αν οι επίγονοί τους απωθήσουν τον εχθρό και απελευθερώσουν την κατεχόμενη Κύπρο. Οι επίσημες τελετές, τα μνημόσυνα και τα δάκρυα  δεν ταιριάζουν στους προδομένους ήρωες του 1974, που έδωσαν τη ζωή τους για να μην περάσουν οι Τούρκοι.

Αλλά στην Αθήνα, το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία «άλλο κράτος». Θεωρεί ότι η Κύπρος «κείται μακράν». Θεωρεί ότι 800.000 Ελληνοκύπριοι μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνοι τους το «τουρκικό θηρίο», χωρίς τη βοήθεια της μητέρας πατρίδας. Θεωρεί μοναδική λύση τη δημιουργία μιας Διζωνικής – Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στην οποία, μέσω του veto των Τουρκοκυπρίων, η Άγκυρα θα ελέγχει πολιτικά ολόκληρο το νησί. Θεωρεί ότι δεν πρέπει να ερεθίζει τον εχθρό, αλλά, να τον καλοπιάνει (κατευναστική πολιτική). Τέλος θεωρεί ότι όλα τα προβλήματα θα λυθούν αν η Τουρκία συμμορφωθεί με το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Οποία γεωπολιτική αφέλεια!

Στη Λευκωσία, επίσης, όλοι σχεδόν (υπάρχουν μικρές εξαιρέσεις) οι πολιτικοί σχηματισμοί και οι υποψήφιοι για τις επόμενες προεδρικές εκλογές τάσσονται υπέρ μιας Διζωνικής – Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στην οποία ο καθένας δίνει το δικό του περιεχόμενο. Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη προτείνει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) με τους Τουρκοκύπριους για να διατηρήσει «ζωντανό» το διάλογο μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η Τουρκία απαιτεί αναγνώριση της «ΤΔΒΚ» και ισότιμο διεθνές καθεστώς. Μόνο που το Κυπριακό δεν είναι θέμα μεταξύ της ελληνικής πλειοψηφίας και της τουρκικής μειοψηφίας. Το Κυπριακό είναι θέμα παράνομης τουρκικής εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης και εποικισμού.

Οι γελοίες επαφές και συζητήσεις με τους Τουρκοκύπριους για δήθεν εξεύρεση λύσης πρέπει να σταματήσουν γιατί οδηγούν την ελληνική πλευρά σε συνεχείς υποχωρήσεις και απενοχοποιούν την κατοχική Τουρκία. Η απελευθέρωση της Κύπρου θα επιτευχθεί μόνο όταν η Άγκυρα εξαναγκαστεί πολιτικά, διπλωματικά και στρατιωτικά να αποσύρει το στρατό της από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Για να συμβεί αυτό απαιτείται αποφασιστική ηγεσία σε Αθήνα και Λευκωσία, χάραξη  μακροπρόθεσμης στρατηγικής, ενίσχυση, με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος των ενόπλων δυνάμεων και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου και αξιόπιστες συμμαχίες. Μόνο έτσι θα ανατραπεί το status quo που έχει επιβάλλει επί 48 χρόνια η Τουρκία στη Μεγαλόνησο.

Δυστυχώς όμως στην Αθήνα και την Κύπρο το πολιτικό προσωπικό, εξαρτημένο, δειλό και φοβικό, αναλώνεται με την υπεράσπιση των Ουκρανών, με τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών και των ΛΟΑΤΚΙ+ παρά με τα δικαιώματα των Ελλήνων της Κύπρου.

Δε θέλει να αντιληφθεί ότι η Κύπρος είναι το προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού.

Υ.Γ. Αν το προσεχές διάστημα η Τουρκία πραγματοποιήσει γεώτρηση εντός της νόμιμα οριοθετημένης ΑΟΖ της Κύπρου, τι θα πράξει η Ελλάδα; Θα περιοριστεί στις συνήθεις διπλωματικές διαμαρτυρίες ή θα προστατεύσει, επί του πεδίου, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας της οποίας είναι εγγυήτρια δύναμη; Γιατί αφήνεται η Τουρκία να προφασίζεται ότι υπερασπίζεται τα ανύπαρκτα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων στις θαλάσσιες ζώνες της Α. Μεσογείου; Θαλάσσιες ζώνες δικαιούνται μόνο τα διεθνώς αναγνωρισμένα κράτη, όχι μια μειονότητα  ή μια κατεχόμενη περιοχή.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

 

 

 

 

 

Ανδρέας Σταλίδης: Η παρανάγνωση της Τουρκίας

4

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Η Ελλάδα έχει έναν κακό και επιθετικό γείτονα. Από τη δεκαετία του 1970 αυτός ο γείτονας αμφισβητεί συστηματικά την εθνική μας κυριαρχία. 50 χρόνια τώρα. Πόσες αναλύσεις έχουν γίνει, πόσοι διπλωμάτες, καθηγητές, ειδικοί, πόσοι Έλληνες και ξένοι δεν έχουν εντρυφήσει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πόσες εμπειρίες δεν έχουμε ζήσει με τους Τούρκους.

Σταχυολογώ: Εισβολή στην Κύπρο, Χόρα, ανακήρυξη ψευδοκράτους, Σισμίκ, Νταβός, αιτία πολέμου, Ίμια, αμφισβήτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, υβριδικός πόλεμος με μετανάστες σε Αιγαίο και Έβρο, Τουρκολυβικό σύμφωνο, γεωτρύπανα να αλωνίζουν μέχρι και στα 4 μίλια, υπερπτήσεις ένοπλων στρατιωτικών αεροσκαφών πάνω από κατοικημένες περιοχές. Να συμπληρώσω και την αρπαγή των στρατιωτικών μας λίγο νωρίτερα; Την ξεχάσαμε φαίνεται. Επίσης, σε καθημερινό επίπεδο εμπρηστικές δηλώσεις από τον τελευταίο ως τον πρώτο πολίτη της Τουρκίας. Τελευταίο γεγονός ο χάρτης του Μπαχτσελί, κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, όχι μόνο με την Κρήτη ως τουρκική επικράτεια, αλλά και με το μισό Αιγαίο, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο, τα Δωδεκάνησα, τη Σαντορίνη, και το κερασάκι στην τούρτα, την Κρήτη.

Με βἀση αυτό το τελευταίο γεγονός, βλέπω μία γελοιογραφία σε μία εφημερίδα. Δείχνει τον Ερντογάν βάφοντας τον χάρτη κόκκινο να απαντάει στο ερώτημα «Τι κάνεις εκεί;» με το εξής «Έχουμε κι εμείς εκλογές ρε Γκιαούρ!».

Μα πόσο λάθος τους διαβάζουμε πια;

Είναι λάθος η ανάγνωση ότι η Τουρκία δείχνει επιθετική απέναντί μας για εσωτερικούς δικούς της προεκλογικούς λόγους.

Είναι λάθος η ανάγνωση ότι η Τουρκία δύναται να εξευμενιστεί αν της «δώσουμε κάτι». Θα επαναλάβω μία φράση που διάβασα πριν 25 χρόνια περίπου «Κάθε φορά που τείνουμε χέρι φιλίας στην Τουρκία, μας κόβει κι από ένα δάχτυλο. Ακόμα να μας πονέσει;».

Είναι λάθος η ανάγνωση ότι οι Κεμαλιστές είναι καλοί ενώ οι Ισλαμιστές είναι κακοί (όταν κυβερνούν οι δεύτεροι – αντίστροφα, όταν κυβερνούν οι πρώτοι). Στην Τουρκία τα δύο αυτά ρεύματα βρίσκονται σε διαρκή πόλεμο από την εποχή του Κεμάλ. Έχουν γίνει πέντε πραξικοπήματα και γενικώς, τρομερά πολιτικά εγκλήματα μεταξύ τους. Η επιθετικότητα προς την Ελλάδα είναι κοινός παρανομαστής. Δεν είναι διαφορά μεταξύ τους.

Είναι λάθος η ανάγνωση ότι το πρόβλημα είναι ο εκάστοτε ηγέτης (πχ, ο Ερντογάν σήμερα).

Είναι λάθος η ανάγνωση ότι τα κύματα επιθετικότητας της Τουρκίας εδράζονται σε περιόδους οικονομικής της κρίσης.

Η Τουρκία είναι ενδημικά επιθετική και βίαιη χώρα, απέναντί μας. Ούτε ο ηγέτης της, ούτε το ένα εκ των ρευμάτων, ούτε προσωρινά για εσωτερικούς λόγους, ούτε για να εξάγει εσωτερικές ή οικονομικές κρίσεις, ούτε πρόκειται να εξευμενιστεί με δωράκια. Ούτε ωφελεί να κάνουμε τα στραβά μάτια ή να υποχωρούμε από τα απόλυτα δικαιώματα που μας παραχωρεί το Διεθνές Δίκαιο.

Ούτε ασφαλώς ωφελεί, να λέμε ψέματα στον ελληνικό λαό ότι δήθεν σε περίπτωση επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια, θα παρεμποδιστεί η διεθνής ναυσιπλοΐα (και μάλιστα, από υποτιθέμενα χείλη ειδικών)! Όλα τα πλοία που διέρχονται από το Αιγαίο περνούν εδώ και 100 χρόνια από τα έξι μίλια των χωρικών μας υδάτων. Κανένα δεν περνάει από τον στενό μαιανδρικό διάδρομο μεταξύ 6 και 12 μιλίων. Αυτό θα συνεχίσουν να κάνουν και μετά την επέκταση.

Δεν ωφελεί λοιπόν το δόγμα του φοβικού συνδρόμου.

Πηγή – https://www.antibaro.gr/article/33318 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ.-Επιστροφή στην Ελλάδα για την Εθνική Αποστολή στην 63η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα στο Όσλο της Νορβηγίας

0

 

Ανταπόκριση από το Όσλο:

Παναγιώτης Παύλος (με στοιχεία από Αχιλλέα Συνεφακόπουλο)

Φωτογραφίες:

Παναγιώτης Παύλος

Επέστρεψε το Σάββατο το βράδυ (16/7) στην Αθήνα, με πτήση της SAS από το Όσλο της Νορβηγίας, η ελληνική εθνική αποστολή στην 63η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, φέρνοντας στις αποσκευές της πολύτιμα μετάλλια και διακρίσεις. Τα λαμπρά μυαλά των παιδιών μας που συμμετείχαν στην αποστολή «σάρωσαν» στον παγκοσμίως κορυφαίο αυτόν διαγωνισμό της Ολυμπιάδας που έλαβε χώρα στη νορβηγική πρωτεύουσα μεταξύ 6-16 Ιουλίου, κατακτώντας 5 μετάλλια, 2 ασημένια, 3 χάλκινα, και μία εύφημο μνεία.

Πιο συγκεκριμένα, στην 44η συμμετοχή της στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, η ελληνική αποστολή όχι μόνον έφτασε στα μετάλλια, αλλά και κατόρθωσε αποτελέσματα – ορόσημο στην ιστορία της στον περίβλεπτο αυτόν θεσμό:

1… Την 2η καλύτερη επίδοση της Ελλάδας, από το 1975, σε σχέση με τις άλλες συμμετέχουσες χώρες. Συγκριτικά με τις άλλες χώρες, οι πέντε καλύτερες επιδόσεις σημειώθηκαν το 2017 (90.00%: 12η/111 χώρες), φέτος (75.73%: 26η/104 χώρες), το 2012 (74.74%: 26η/100 χώρες), το 1996 (71.62%: 22η/95 χώρες) και το 2004 (70.24%: 26η/85 χώρες).

2… Την κορυφαία επίδοση της Ελλάδας σε σύνολο μονάδων: οι 163 μονάδες αποτελούν την καλύτερη επίδοση που έχει σημειώσει ποτέ η ελληνική εθνική ομάδα σε Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (https://www.imo-official.org/country_team_r.aspx?code=HEL) με τις επόμενες καλύτερες επιδόσεις να είναι οι 127 μονάδες το 2017 (12η στις 111 χώρες παγκόσμιας κατάταξης), οι 126 μονάδες το 2004 (26η στις 85 χώρες παγκόσμιας κατάταξης) και οι 122 μονάδες το 1989 (20η στις 50 χώρες παγκόσμιας κατάταξης).

3… Την τέταρτη(!) καλύτερη επίδοση σε συγκομιδή μεταλλίων: Σε συγκομιδή μεταλλίων αποτελεί την τέταρτη καλύτερη χρονιά μετά από τα 6 μετάλλια το 2017 (1 χρυσό, 4 αργυρά, 1 χάλκινο) και το 1996 (1 αργυρό, 5 χάλκινα), τα 5 μετάλλια το 2012 (1 χρυσό, 1 αργυρό, 3 χάλκινα, 1 Εύφημος Μνεία). Η ίδια κατάκτηση μεταλλίων είχε επιτευχθεί και το 2004 (2 αργυρά, 3 χάλκινα, 1 ΕΜ).

4… Η ηλικία των μαθητών, από τους οποίους οι πέντε είναι μαθητές Β´ Λυκείου και ένας Α´ Λυκείου.

Πρόκειται για μια πραγματικά εξαιρετική επίδοση, δεδομένου ότι η χώρα μας βρέθηκε στην τελική κατάταξη πάνω από “υπερδυνάμεις” των μαθηματικών διαγωνισμών (Ουγγαρία, Αυστραλία, Τουρκία, Σερβία, κ.α.) οι οποίες επενδύουν μεθοδικά και συστηματικά σε ειδικά σχολεία, στην προετοιμασία των ομάδων, την στήριξη των μαθητών και των καθηγητών, και εν γένει στην κουλτούρα των διαγωνισμών. Το μέγεθος της επιτυχίας αυτής αποτυπώνεται και στο γεγονός της κατάκτησης της 6ης θέσης ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου η Ελλάδα βρέθηκε ψηλότερα από χώρες όπως, Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Ισπανία, Κροατία, Νορβηγία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Σουηδία, και Φινλανδία!

Σε μια τελετή λήξης της Ολυμπιάδας με κάθε επισημότητα, που έλαβε χώρα την Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2022, στην μεγαλόπρεπη αίθουσα απονομής των Βραβείων Νόμπελ Ειρήνης, στο Δημαρχείο του Όσλο, τα παιδιά μας έλαβαν τα μετάλλιά τους ως εξής:

Πρόδρομος Φωτιάδης (Δράμα):                                Αργυρό μετάλλιο

Παναγιώτης Λιάμπας (Θεσσαλονίκη):                        Αργυρό μετάλλιο

Ορέστης Λιγνός (Αθήνα):                                         Χάλκινο μετάλλιο

Εμμανουήλ Πετράκης (Αγρίνιο):                                Χάλκινο μετάλλιο

Γεώργιος Τζαχρήστας (Ιωάννινα):                              Χάλκινο μετάλλιο

Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης (Θεσσαλονίκη):            Εύφημος μνεία

Αναλυτικά στατιστικά από την ιστοσελίδα της Διεθνούς Μαθηματικής Ολυμπιάδας:

(https://www.imo-official.org/team_r.aspx?code=HEL&year=2022)

Contestant  [♀♂] P1 P2 P3 P4 P5 P6 Total Rank Award
Abs. Rel.
Team results 42 36 2 42 40 1 163 26 75.73% S, S, B, B, B, HM
Prodromos Fotiadis 7 7 2 7 7 0 30 84 85.88% Silver medal
Panagiotis Liampas 7 7 0 7 7 1 29 112 81.12% Silver medal
Orestis Lignos 7 7 0 7 7 0 28 146 75.34% Bronze medal
Emmanouil Petrakis 7 7 0 7 7 0 28 146 75.34% Bronze medal
Georgios Tzachristas 7 7 0 7 7 0 28 146 75.34% Bronze medal
Konstantinos Konstantinidis 7 1 0 7 5 0 20 314 46.77% Honourable mention

 

Λίγο πριν την τελετή απονομής, η εθνική αποστολή συμμετείχε σε δεξίωση που παρείχε προς τιμήν της η Πρεσβεία της Ελλάδος στο Όσλο. Τα μέλη της ελληνικής ομάδας έγιναν δεκτά από τον Κο Κωνσταντίνο Δανασσή, Επιτετραμμένο στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο Όσλο, και τον Κο Παναγιώτη Λυκοσκούφη, Διευθύνοντα του Προξενικού Γραφείου της Πρεσβείας, οι οποίοι συνεχάρησαν ολόθερμα τους Έλληνες μαθητές για την επίδοσή τους και εξέφρασαν τη χαρά και τον ενθουσιασμό εκ μέρους όλου του δυναμικού της Πρεσβείας για την μεγάλη επιτυχία της εθνικής ομάδας στην Ολυμπιάδα.

Ακολούθησε συζήτηση σε πολύ φιλικό κλίμα, αναφορικά με την παρουσία της Ελλάδας στη Νορβηγία, το έργο της Πρεσβείας στη Σκανδιναβική γη, και την συμμετοχή της χώρας μας στην 63η Ολυμπιάδα Μαθηματικών, ενώ τόσο ο Κος Δανασσής όσο και ο Κος Λυκοσκούφης απήντησαν σε ερωτήσεις που έθεσαν οι μαθητές αναφορικά με τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ελληνικές Πρεσβείες στο εξωτερικό, αλλά και πιο συγκεκριμένα, στην προαγωγή των διμερών σχέσεων Ελλάδας – Νορβηγίας.

Τόσο ο Αρχηγός της ελληνικής εθνικής Αποστολής, Αργύρης Φελλούρης, ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ, όσο και ο Υπαρχηγός της, Σιλουανός Μπραζιτίκος, Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, εξέφρασαν τις θερμές ευχαριστίες τους προς τους Έλληνες διπλωμάτες για την τιμητική πρόσκληση και την φιλοξενία στο πανέμορφο, πρόσφατα ανακαινισμένο νεοκλασικό κτήριο της Πρεσβείας της Ελλάδος στο Όσλο, και για την αναγνώριση της προσπάθειας των παιδιών.

Ο Κος Μπραζιτίκος, δώρισε εκ μέρους της εθνικής αποστολής στον Επιτετραμμένο Κο Δανασσή ειδική έκδοση της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας ως ενθύμιο, υπογεγραμμένη από όλα τα μέλη της εθνικής ομάδας, καθώς και μπλούζα της συμμετοχής της εθνικής αποστολής στην Ολυμπιάδα.

Το οπτικοακουστικό υλικό από την τελετή έναρξης της 63ης Διεθνούς Μαθηματικής Ολυμπιάδας, στο Oslo Concert House, και από την τελετή απονομής μεταλλίων στην αίθουσα του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, στο Δημαρχείο του Όσλο, έχει ήδη αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΙΜΟ2022: https://www.imo2022.org/imo/Stream.