Αρχική Blog Σελίδα 1867

Ανάλυση του Economist: Γιατί απέτυχαν οι κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας

0

Οι κυρώσεις της Δύσης, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν φαίνεται να πλήττουν την οικονομία της Ρωσίας όπως καταδεικνύει ανάλυση του «Economist».

Πριν από έξι μήνες η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία. Στο πεδίο της μάχης διεξάγεται ένας πόλεμος φθοράς κατά μήκος μιας πρώτης γραμμής 1.000 χιλιομέτρων θανάτου και καταστροφής. Πέρα από αυτό, μαίνεται ένας άλλος αγώνας – μια οικονομική σύγκρουση με σφοδρότητα και έκταση που δεν έχει παρατηρηθεί από τη δεκαετία του 1940, καθώς οι δυτικές χώρες προσπαθούν να πλήξουν τη ρωσική οικονομία των 1,8 τρισ. δολαρίων με ένα νέο οπλοστάσιο κυρώσεων.

Η αποτελεσματικότητα αυτού του εμπάργκο, σύμφωνα με σχετική δημοσίευση του «Economist», είναι το κλειδί για την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά αποκαλύπτει, επίσης, πολλά για την ικανότητα των φιλελεύθερων δημοκρατιών να προβάλλουν την ισχύ τους σε παγκόσμιο επίπεδο στα τέλη της δεκαετίας του 2020 και πέραν αυτής, μεταξύ άλλων εναντίον της Κίνας. Πάντως, μέχρι στιγμής, ο πόλεμος των κυρώσεων δεν πηγαίνει τόσο καλά όσο αναμενόταν.

Από τον Φεβρουάριο, η Αμερική, η Ευρώπη και οι σύμμαχοί τους έχουν εξαπολύσει ένα άνευ προηγουμένου μπαράζ απαγορεύσεων που καλύπτει χιλιάδες ρωσικές επιχειρήσεις και άτομα. Τα μισά από τα συναλλαγματικά αποθέματα της Ρωσίας ύψους 580 δισ. δολαρίων έχουν παγώσει και οι περισσότερες από τις μεγάλες τράπεζές της έχουν αποκοπεί από το παγκόσμιο σύστημα πληρωμών. Η Αμερική δεν αγοράζει πλέον ρωσικό πετρέλαιο και το ευρωπαϊκό εμπάργκο θα τεθεί πλήρως σε ισχύ τον Φεβρουάριο. Οι ρωσικές επιχειρήσεις απαγορεύεται να αγοράζουν από κινητήρες μέχρι τσιπ. Ολιγάρχες και αξιωματούχοι αντιμετωπίζουν ταξιδιωτικές απαγορεύσεις και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων.

Πάντως, εκτός από την ικανοποίηση της δυτικής κοινής γνώμης, τα μέτρα αυτά έχουν και στρατηγικούς στόχους. Ο βραχυπρόθεσμος στόχος, τουλάχιστον αρχικά, ήταν να προκληθεί μια κρίση ρευστότητας και ισοζυγίου πληρωμών στη Ρωσία, η οποία θα δυσχέραινε τη χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία και έτσι θα άλλαζε τα κίνητρα του Κρεμλίνου. Μακροπρόθεσμα, η πρόθεση είναι να μειωθεί η παραγωγική ικανότητα και η τεχνολογική εξειδίκευση της Ρωσίας, ώστε, αν ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, φιλοδοξούσε να εισβάλει σε άλλη χώρα, να έχει λιγότερους πόρους στη διάθεσή του. Ένας τελικός στόχος είναι να αποτρέψει τους άλλους από την πολεμοκαπηλεία.

Επισημαίνεται ότι πίσω από τέτοιους φιλόδοξους στόχους κρύβεται ένα νέο δόγμα δυτικής ισχύος. Η μονοπολική στιγμή της δεκαετίας του 1990, όταν η υπεροχή της Αμερικής ήταν αδιαμφισβήτητη, έχει περάσει προ πολλού, και η όρεξη της Δύσης να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη έχει μειωθεί μετά τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Οι κυρώσεις φάνηκε να προσφέρουν μια απάντηση, επιτρέποντας στη Δύση να ασκήσει εξουσία μέσω του ελέγχου των χρηματοπιστωτικών και τεχνολογικών δικτύων που βρίσκονται στην «καρδιά» της οικονομίας του 21ου αιώνα. Τα τελευταία 20 χρόνια έχουν αναπτυχθεί για την τιμωρία των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την απομόνωση του Ιράν και της Βενεζουέλας και την παρακώλυση επιχειρήσεων όπως η Huawei. Το εμπάργκο στη Ρωσία, όμως, οδηγεί τις κυρώσεις σε νέο επίπεδο, στοχεύοντας να παραλύσει την 11η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ενέργειας, σιτηρών και άλλων βασικών εμπορευμάτων.

Ποια είναι τα αποτελέσματα; Σε ορίζοντα τριών έως πέντε ετών, η απομόνωση από τις δυτικές αγορές θα προκαλέσει χάος στη Ρωσία. Μέχρι το 2025, το ένα πέμπτο των πολιτικών αεροσκαφών μπορεί να καθηλωθεί λόγω έλλειψης ανταλλακτικών. Οι αναβαθμίσεις στα δίκτυα τηλεπικοινωνιών καθυστερούν και οι καταναλωτές θα στερηθούν τα δυτικά εμπορικά σήματα. Καθώς το κράτος και οι μεγιστάνες καταλαμβάνουν δυτικά περιουσιακά στοιχεία, από εργοστάσια αυτοκινήτων μέχρι καταστήματα των «McDonald’s», ελλοχεύει περισσότερος πελατειακός καπιταλισμός. Η Ρωσία χάνει μερικούς από τους πιο ταλαντούχους πολίτες της, οι οποίοι αντιδρούν στην πραγματικότητα της δικτατορίας και στην προοπτική να γίνει η χώρα τους ένας… πετρελαϊκός σταθμός της Κίνας.

Το πρόβλημα είναι ότι η χαριστική βολή δεν έχει έχει έρθει ακόμα. Ειδικότερα, το ΑΕΠ της Ρωσίας θα συρρικνωθεί κατά 6% το 2022, όπως υπολογίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πολύ λιγότερο από την πτώση 15% που πολλοί περίμεναν τον Μάρτιο ή την ύφεση στη Βενεζουέλα. Οι πωλήσεις ενέργειας θα δημιουργήσουν πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών 265 δισ. δολαρίων φέτος, το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο μετά την Κίνα. Έπειτα από μια κρίση, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ρωσίας έχει σταθεροποιηθεί και η χώρα βρίσκει νέους προμηθευτές για ορισμένες εισαγωγές, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας. Εν τω μεταξύ, στην Ευρώπη, μια ενεργειακή κρίση μπορεί να προκαλέσει ύφεση. Αυτή την εβδομάδα, οι τιμές του φυσικού αερίου αυξήθηκαν κατά 20% καθώς η Ρωσία περιόρισε τις προμήθειες.

Αποδεικνύεται ότι το όπλο των κυρώσεων έχει ελαττώματα. Το ένα είναι η χρονική υστέρηση. Ο αποκλεισμός της πρόσβασης σε τεχνολογία που μονοπωλεί η Δύση, χρειάζεται χρόνια για να πιάσει τόπο, και οι απολυταρχίες είναι καλές στο να απορροφούν το αρχικό χτύπημα ενός εμπάργκο επειδή μπορούν να συγκεντρώσουν πόρους. Έπειτα, υπάρχει και το πλήγμα. Παρ’ όλο που το ΑΕΠ της Δύσης επισκιάζει το ρωσικό, δεν υπάρχει καμία ελπίδα να αποτραπεί ο Βλαντίμιρ Πούτιν από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του φυσικού αερίου. Το μεγαλύτερο ελάττωμα είναι ότι το πλήρες ή μερικό εμπάργκο δεν επιβάλλεται από πάνω από 100 χώρες με το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το πετρέλαιο των Ουραλίων ρέει προς την Ασία. Το Ντουμπάι ξεχειλίζει από ρωσικά μετρητά και μπορείτε να πετάξετε με την Emirates και άλλες εταιρείες προς τη Μόσχα, επτά φορές την ημέρα. Μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία είναι καλή στο να προσαρμόζεται σε σοκ και σε ευκαιρίες, ιδίως καθώς οι περισσότερες χώρες δεν έχουν καμία διάθεση να επιβάλουν τη δυτική πολιτική.

Επομένως, θα πρέπει να αποβάλλετε κάθε αυταπάτη ότι οι κυρώσεις προσφέρουν στη Δύση έναν φθηνό και ασύμμετρο τρόπο να αντιμετωπίσει την Κίνα, μια ακόμη μεγαλύτερη απολυταρχία. Προκειμένου να αποτρέψει ή να τιμωρήσει μια εισβολή στην Ταϊβάν, η Δύση θα μπορούσε να κατασχέσει τα αποθεματικά της Κίνας ύψους 3 τρισ. δολαρίων και να αποκόψει τις τράπεζές της αλλά, όπως και με τη Ρωσία, η οικονομία της Κίνας δεν θα ήταν πιθανό να καταρρεύσει. Η κυβέρνηση στο Πεκίνο θα μπορούσε να ανταποδώσει, ας πούμε, στερώντας τη Δύση από ηλεκτρονικά είδη, μπαταρίες και φάρμακα, αφήνοντας τα ράφια άδεια και προκαλώντας χάος. Δεδομένου ότι περισσότερες χώρες εξαρτώνται από την Κίνα παρά από την Αμερική ως τον μεγαλύτερο εμπορικό τους εταίρο, η επιβολή ενός παγκόσμιου εμπάργκο θα ήταν ακόμη πιο δύσκολη από ό,τι με τη Ρωσία.

Αντιθέτως, το μάθημα από την Ουκρανία και τη Ρωσία είναι ότι η αντιμετώπιση των επιθετικών απολυταρχιών απαιτεί δράση σε πολλά μέτωπα. Η σκληρή ισχύς είναι απαραίτητη. Οι δημοκρατίες πρέπει να μειώσουν την έκθεσή τους στα σημεία ασφυξίας των αντιπάλων. Οι κυρώσεις παίζουν ζωτικό ρόλο, αλλά η Δύση δεν πρέπει να τις αφήσει να πολλαπλασιαστούν. Όσο περισσότερο φοβούνται οι χώρες τις δυτικές κυρώσεις αύριο, τόσο λιγότερο πρόθυμες θα είναι να επιβάλουν εμπάργκο σε άλλους σήμερα.

Πέρα από τις κυρώσεις

Τα καλά νέα είναι ότι, 180 ημέρες μετά την εισβολή, οι δημοκρατίες προσαρμόζονται σε αυτή την πραγματικότητα. Βαριά όπλα εισρέουν στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ οχυρώνει τα σύνορα της Ευρώπης με τη Ρωσία και η Ευρώπη εξασφαλίζει νέες πηγές φυσικού αερίου και επιταχύνει τη στροφή προς την καθαρή ενέργεια. Η Αμερική μειώνει την εξάρτησή της από την κινεζική τεχνολογία και προτρέπει την Ταϊβάν να βελτιώσει τη στρατιωτική της άμυνα.

Η παγίδα είναι ότι κάθε απολυταρχία, και όχι λιγότερο η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ, μελετά επίσης τον πόλεμο κυρώσεων με τη Ρωσία και είναι απασχολημένη ώστε να πάρει τα ίδια μαθήματα. Η Ουκρανία σηματοδοτεί μια νέα εποχή συγκρούσεων του 21ου αιώνα, στην οποία τα στρατιωτικά, τεχνολογικά και οικονομικά στοιχεία είναι αλληλένδετα, αλλά δεν είναι μια εποχή στην οποία η Δύση μπορεί να θεωρήσει ότι έχει την υπεροχή. Κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα μόνο με δολάρια και ημιαγωγούς.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/160537/analysi-tou-economist-giati-apetyxan-oi-kyroseis-tis-dysis-kata-tis-rosias

Η νέα ζωή του Αμπράμοβιτς στην Τουρκία – Μπίζνες, σκάφη και μια… μπαλαρίνα

0

Στην Τουρκία ξαναστήνει τη ζωή του ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς για να αποφύγει τις δυτικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε Ρώσους ολιγάρχες λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Αν εξαιρέσει κανείς τους τέσσερις σωματοφύλακες που βρίσκονται γύρω του, ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς, περνά το κατώφλι ενός εστιατορίου στην Τουρκία, σαν ένας… κοινός θνητός, συνοδευόμενος από την οικογένειά του και χωρίς να τον νοιάζουν τα βλέμματα που έχουν στραφεί πάνω του.

Οι δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας και τους Ρώσους ολιγάρχες, εξαιτίας της εισβολής στην Ουκρανία, έπληξαν σκληρά των Ρώσο δισεκατομμυριούχο, ενώ οι στενοί δεσμοί του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, έγιναν λίγο-πολύ η αφορμή για να κατηγορηθεί και ο ίδιος ότι έχει βάψει τα χέρια του με αίμα.

Όπως γράφει, ωστόσο, χαρακτηριστικά η Daily Mail, όσοι βρίσκονταν στο εστιατόριο και τον είδαν να μπαίνει, φαινόταν απόλυτα άνετος. Έφαγε και ήπιε καλά, απολαμβάνοντας μία μπριζόλα και ένα ακριβό κόκκινο κρασί. Μέχρι και ο ιδιοκτήτης του εν λόγω εστιατορίου, του CaesarEt Lounge, ανέφερε ότι έμεινε έκπληκτος βλέποντας τον «διεθνώς διάσημο» Αμπράμοβιτς να κάθεται στο τραπέζι του μαγαζιού του, που βρίσκεται στο τουρκικό λιμάνι Γκοτσέκ.

Ο ιδιοκτήτης Ραμαζάν Τσεσαρέτ, ωστόσο, παραδέχτηκε ότι ο Ρώσος δισεκατομμυριούχος ήταν νευρικός, καθώς οι μέρες που έπονται της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία είναι ανησυχητικές για τους ολιγάρχες που συνδέονται με το Κρεμλίνο.

Η Τουρκία, όμως, κατάφερε να γίνει γρήγορα το σωσσίβιο σωτηρίας τόσο για τους ίδιους τους ολιγάρχες, όσο και για τα… γιοτ τους. Τουλάχιστον 11 υπερπολυτελή γιοτ που ανήκουν σε Ρώσους, εκ των οποίων τέσσερα ανήκουν στον Ρόμαν Αμπράμοβιτες, βρίσκονται ελλιμισμένα στην Τουρκία, μακριά από τις κυρώσεις που έχουν επιβάλλει Ηνωμένο Βασίλειο, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ. Σε αυτό βοηθούν επίσης οι σχέσεις μεταξύ του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Ρώσου ομολόγου του, ενώ, μάλιστα, ορισμένα από αυτά τα γιοτ εξακολουθούν να είναι μέχρι και διαθέσιμα προς ενοικίαση για πλούσιους επισκέπτες.

Η νέα ζωή του Αμπράμοβιτς

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Αμπράμοβιτς κατάφερε να μεταφέρει γρήγορα τη συλλογή σκαφών του –αξίας περίπου 1,1 δισεκατομμυρίων λιρών– από αγκυροβόλια σε όλο τον κόσμο σε τουρκικά λιμάνια.

Η κυριακάτικη Mail βρήκε δύο από αυτά στο Γκοτσέκ την περασμένη εβδομάδα. Το ένα είναι το Eclipse, ένα σκάφος 533 πόδια, αξίας άνω των 400 εκατομμυρίων λιρών με δύο επιθέματα ελικοπτέρων, δύο πισίνες, μια ντίσκο, ακόμη και ένα αντιπυραυλικό σύστημα.

eclipse

Το Eclipse

Ήταν αγκυροβολημένο περίπου δύο μίλια έξω στη θάλασσα. Έχει την αίσθηση ενός πλοίου-φάντασμα, με πέντε ή έξι άτομα να επιβαίνουν σε αυτό, αντί για τα συνηθισμένα 95.

Τα τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού αποχώρησε μετά την έναρξη ισχύος των κυρώσεων επειδή οι μισθοί τους δεν καταβλήθηκαν.

Στην αποκλειστική Azure Marina οι ρεπόρτερ της βρετανικής εφημερίδας εντόπισαν το Garcon του Abramovich –μήκους 219 ποδιών και αξίας 17 εκατομμυρίων λιρών– του οποίου ο αναμεταδότης, γνωστός ως Automatic Identification System (AIS), έχει απενεργοποιηθεί από τις 8 Αυγούστου σε μια προσπάθεια αποφυγής εντοπισμού.

garcon

Το Garcon

Ένα άλλο σκάφος του Abramovich, το Halo -μήκους 180 ποδιών και αξίας 32 εκατομμυρίων λιρών που φέρει τη σημαία των Νήσων Κουκ του Νότιου Ειρηνικού- πιστεύεται επίσης ότι βρίσκεται στο Γκοτσέκ.

halo

Το Halo

Το τέταρτο σούπερ γιοτ του δισεκατομμυριούχου, το My Solaris –μήκους 456 ποδιών και αξίας περίπου 430 εκατομμυρίων λιρών, εξοπλισμένο με ελικοδρόμιο, γυμναστήριο, σπα και πολλές πισίνες– είναι αγκυροβολημένο στην ακτή του Μπόντρουμ.

solaris

Το Solaris

Ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς, όμως, στην Τουρκία δεν έχει καταφέρει απλά και μόνο να γλιτώσει από τις δυτικές κυρώσεις. Απολαμβάνει την… ελευθερία του παρέα με την Ντιάνα Μίσνεβα, τη Ρωσίδα μπαλαρίνα, με την οποία διατηρούν ερωτικό δεσμό εδώ και κάποια χρόνια. Όταν, μάλιστα, ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς είχε χωρίσει το 2017 με την επί μία δεκαετία σύζυγό του, οι φήμες ήθελαν το μήλο της έριδος να ήταν η νεαρή Ντιάνα.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/160526/i-nea-zoi-tou-ampramovits-stin-tourkia-biznes-skafi-kai-mia-balarina

Πιλότος της Jet2 λιποθύμησε εν ώρα πτήσης: Το αεροσκάφος προσγειώθηκε εκτάκτως στη Θεσσαλονίκη

0

Toν “τρόμο στον αέρα” βίωσαν επιβάτες πτήσης της Jet2 που πραγματοποιούσε την πτήση από το Μπέρμιγχαμ της Βρετανίας στην Αττάλεια.

Ενώ το αεροσκάφος βρισκόταν στα 30.000 πόδια, οι αεροσυνοδοί ενημερώθηκαν πως ο ένας πιλότος έχει λιποθυμήσει, με αποτέλεσμα να προκληθεί αναστάτωση.

«Ενώ ήμασταν όλοι καθισμένοι, παρατηρήσαμε ότι κάτι συνέβαινε στο μπροστινό μέρος του αεροπλάνου. Νομίζαμε ότι κάποιος είχε τραυματιστεί στην τουαλέτα ενώ υπήρχαν οι αναταράξεις. Μας είπαν ότι θα προσγειωθούμε στην Ελλάδα λόγω έκτακτης ιατρικής ανάγκης», είπε επιβάτης στην Birmingham Live.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε στην Θεσσαλονίκη και παρέμεινε  για μία ώρα στον διάδρομο, μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο.

Εκπρόσωπος της Jet2 δήλωσε για το περιστατικό στο Birmingham Live: «Η πτήση LS1239 από το Μπέρμιγχαμ προς την Αττάλεια εξετράπη της πορείας προς το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης ως προληπτικό μέτρο την Τρίτη 23 Αυγούστου λόγω αδιαθεσίας ενός εκ των πιλότων. Ένα πλήρωμα μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη για να μπορέσουμε να μεταφέρουμε πελάτες στο δρόμο τους για την Αττάλεια το ίδιο βράδυ. Ενημερώσαμε τους επιβάτες μας το συντομότερο δυνατό και οι ομάδες μας εργάστηκαν εξαιρετικά σκληρά για να τους φροντίσουν όλους. Θα θέλαμε να ζητήσουμε συγγνώμη από οποιονδήποτε επηρεάστηκε από αυτήν την απρόβλεπτη καθυστέρηση».

Με πληροφορίες από Μetro

https://hellasjournal.com/2022/08/pilotos-tis-jet2-lipothimise-en-ora-ptisis-to-aeroskafos-prosgiothike-ektaktos-sti-thessaloniki/

“Τρελάθηκαν” στην Τουρκία με τις μεγάλες αλήθειες του Μακρόν: Μίλησε για “νεοαποικιοκρατική και ιμπεριαλιστική ατζέντα” εναντίον της Γαλλίας

0

«Να μην παρασύρεστε», τους είπε, από «την τεράστια χειραγώγηση» των δικτύων αυτών που υποκινούνται από ξένες δυνάμεις και παρουσιάζουν τη Γαλλία ως «εχθρό». Κατονόμασε την Τουρκία, τη Ρωσία και την Κίνα,.

«Υπάρχει τεράστια χειραγώγηση» (στην Αλγερία και γενικότερα στην Αφρική), είπε ο Μακρόν μιλώντας στους δημοσιογράφους που τον συνόδευσαν στην Αλγερία.

“Πολλοί ακτιβιστές του πολιτικού Ισλάμ έχουν έναν εχθρό: τη Γαλλία. Πολλά από τα δίκτυα που ωθούνται κρυφά — …από την Τουρκία, από τη Ρωσία, από την Κίνα, έχουν έναν εχθρό: τη Γαλλία.”

Ο κ. Μακρόν απέδωσε στις τρεις χωρες μια «νεοαποικιοκρατική και ιμπεριαλιστική ατζέντα».

Οι σχέσεις της Γαλλίας και της Τουρκίας βρίσκονται από καιρό στο ναδίρ, και όπως αποδείχθηκε ήταν μέρος της τουρκικής μαύρης προπαγάνδας ο ισχυρισμός ότι “τα συμφώνησαν” ο Γάλλος πρόεδρος με τον ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.

Μάλιστα ακούστηκε και ο ψεύτικος ισχυρισμός ότι η Άγκυρα θα αγόραζε και πολεμικό υλικό από τη …Γαλλία!

  • Τουρκία κατά Γαλλίας: «Να κοιτάζει το δικό της αποικιακό παρελθόν και να μην κατηγορεί την Τουρκία»

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απαντώντας στις δηλώσεις του Εμανουέλ Μακρόν σχετικά με τον απαράδεκτο ρόλο της Τουρκίας στην Αλγερία, εξέφρασε τη λύπη του για τη στοχοποίηση της Άγκυρας για άλλη μια φορά από τον πρόεδρο της Γαλλίας.

Η απαράδεκτη ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ αναφέρει:

«Είναι εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, μαζί με κάποιες άλλες χώρες, έκαναν δηλώσεις με στόχο τη χώρα μας κατά την επίσκεψή του στην Αλγερία.

Είναι απαράδεκτο ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος δυσκολεύεται να έρθει αντιμέτωπος με το αποικιακό παρελθόν του στην Αφρική, ιδιαίτερα στην Αλγερία, να προσπαθεί να απαλλαγεί από το αποικιακό παρελθόν του, κατηγορώντας άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας.

Η Τουρκία, η οποία ενθαρρύνει τη φιλία και όχι την εχθρότητα και συγκαταλέγεται στους στρατηγικούς εταίρους της Αφρικανικής Ένωσης, αναπτύσσει τις σχέσεις της τόσο με την Αλγερία όσο και με άλλες χώρες της αφρικανικής ηπείρου μέρα με τη μέρα, και αυτές οι σχέσεις, βασισμένες στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και τις σχέσεις αμοιβαίας ωφέλειας, προχωρούν με τρόπο που σέβεται τη βούληση των ίδιων των χωρών.

Εάν η Γαλλία πιστεύει ότι υπάρχουν αντιδράσεις εναντίον της στην αφρικανική ήπειρο, θα πρέπει να αναζητήσει την πηγή αυτών των αντιδράσεων στο αποικιακό παρελθόν της και να προσπαθήσει να τις διορθώσει.

Το να ισχυρίζεται κανείς ότι αυτές οι αντιδράσεις προκαλούνται από δραστηριότητες τρίτων χωρών, αντί να αντιμετωπίζουν και να λύνουν προβλήματα που σχετίζονται με το δικό τους παρελθόν, δεν σημαίνει μόνο άρνηση ενός κοινωνιολογικού φαινομένου και της ιστορίας, αλλά αντικατοπτρίζει επίσης τη διαστρεβλωμένη νοοτροπία ορισμένων πολιτικών.

Ελπίζουμε ότι η Γαλλία θα φτάσει στην ωριμότητα εκείνη που απαιτείται ώστε να αντιμετωπίσει το αποικιακό παρελθόν της χωρίς να κατηγορεί άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας, το συντομότερο δυνατό».

photo:Algeria’s President Abdelmadjid Tebboune (R) and French President Emmanuel Macron (L) at Houari Boumediene International Airport in Algiers, Algeria, 27 August 2022. EPA, ALGERIAN PRESIDENCY HANDOUT

https://hellasjournal.com/2022/08/trelathikan-stin-tourkia-me-tis-megales-alithies-tou-makron-milise-gia-neoapikiokratiki-ke-imperialistiki-atzenta-enantion-tis-gallias/

Λιβύη: Τουλάχιστον 23 νεκροί από τις μάχες στην Τρίπολη

0

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας έξι νοσοκομεία υπέστησαν πλήγματα

Τουλάχιστον 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι 140 τραυματίστηκαν σύμφωνα με νεότερο επίσημο απολογισμό, κατά τις μάχες ανάμεσα σε ομάδες ενόπλων που ξέσπασαν τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο στην Τρίπολη της Λιβύης, με φόντο το πολιτικό χάος και τη σύγκρουση των δύο κυβερνήσεων που διεκδικούν την εξουσία. 

Οι συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων παραστρατιωτικών ομάδων μαίνονταν όλη νύχτα και κατά τη διάρκεια της ημέρες χθες σε συνοικίες της Τρίπολης (δυτικά). Ακούγονταν ριπές αυτομάτων όπλων και βομβαρδισμοί. Ανήσυχη ηρεμία βασίλευε στην πόλη τη νύχτα του Σαββάτου προς Κυριακή. Ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Τρίπολης, ο Αμπντουλχαμίντ Ντμπάιμπα, εμφανίστηκε σε βίντεο, πλαισιωμένος από τους σωματοφύλακές του, να χαιρετά μαχητές που τάσσονται στο πλευρό του.

Οι νέες συγκρούσεις έχουν εύρος άνευ προηγουμένου μετά την αποτυχία, τον Ιούνιο του 2020, της εκστρατείας του στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, του ισχυρού άνδρα της ανατολικής Λιβύης, να καταλάβει στρατιωτικά την πρωτεύουσα, στο απόγειο της εμφύλιας σύρραξης που ακολούθησε την πτώση του καθεστώτος του συνταγματάρχη Μουάμαρ Καντάφι το 2011.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας, το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα τον νεότερο απολογισμό θυμάτων έξι νοσοκομεία υπέστησαν πλήγματα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/livyi-toulaxiston-23-nekroi-apo-tis-maxes-stin-tripoli/

Πρώην κουνελάκι του Playboy αποκαλύπτει πως ήταν το σεξ με τον Χιου Χέφνερ – «Αηδιαστικό» και «αγγαρεία»

1

«Κάθονταν σαν κούτσουρο και δεν κουνιόνταν»

Σε κανέναν δεν του αρέσει να δουλεύει, πόσο μάλλον σε μία τόσο «βρώμικη» δουλειά λέει η πρώην σταρ του Playboy και του «Girls Next Door», Χόλι Μάντισον.

Το 42χρονο, σήμερα «κουνελάκι» αποκάλυψε ότι οι περισσότερες κοπέλες στην έπαυλη ένιωθαν ότι το σεξ με τον Χιου Χέφνερ ήταν μια «αγγαρεία» που προσπάθησαν να αποφύγουν «όσο το δυνατόν πιο γρήγορα».

Η Μάντισον μαζί με την 48χρονη  Μπρίτζετ Μάρκουαρντ, ξεκίνησαν ένα νέο podcast, το «Girls Next Level», που έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα, στο οποίο αναφέρουν τις «πιπεράτες» λεπτομέρειες για το τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες της έπαυλης του Playboy

Οι δύο «σεξοβόμβες» ζούσαν στο σπίτι του Χιου Χέφνερ, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και ήταν συχνά στο επίκεντρο της δημοσιότητας ως δύο από τις «βασικές» φίλες του. Στο πρώτο επεισόδιο του podcast, η Μάντισον μιλάει ανοιχτά για τη «σχέση» της με τον playboy, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 91 ετών, το 2017.

«Συγγνώμη που έσκασα τη φούσκα», ισχυρίστηκε η Μάντισον, η οποία έβγαινε με τον Χέφνερ από το 2001 έως το 2008. «Το σκεφτήκαμε σαν μια αγγαρεία που έπρεπε να κάνουμε αλλιώς θα μας διώξουν από το σπίτι», εξήγησε. «Όλες ήθελαν να το κάνουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα» πρόσθεσε.

Επίσης είπε πως ο διάσημος σεξουαλικός ηλικιωμένος συχνά δεν κουνιόταν κατά τη διάρκεια του σεξ.

«Δεν κουνιόταν. Καθόταν στη μέση του κρεβατιού σαν κούτσουρο», περιέγραψε η Μάντισον. «Δεν μπορώ να σας εξηγήσω πόσο ντροπιαστική ήταν όλη αυτή η… ρουτίνα. Ειδικά, όταν τελειώναμε και συναντιόμασταν με άλλες γυναίκες της έπαυλης, όπου υπήρχαν και διαπληκτισμοί μεταξύ μας».

«Είσαι γυμνή και κάνεις σεξ μπροστά σε μια ομάδα ανθρώπων που σε μισούν και τους ακούς να μιλούν για σένα άσχημα, όσο κάνεις σεξ . Ήταν απλώς κόλαση».

Από την πλευρά της η Μάρκουαρντ, η οποία έβγαινε με τον Χιου Χέφνερ από το 2002 έως το 2009, μοιράστηκε και αυτή κάποιες λεπτομέρειες από τα παρασκήνια για το τι φέρεται να γινόταν μέσα στην κρεβατοκάμαρα του μεγιστάνα. «Σοκαρίστηκα με το πόσο ακατάστατο ήταν», αποκάλυψε. «Μπήκαμε μέσα και ήταν απλώς ένα χάλι εκεί μέσα. Τα φώτα ήταν σβηστά και υπήρχαν δύο γιγάντιες οθόνες τηλεόρασης που έπαιζαν πορνό… Υπάρχουν τόσα σκουπίδια.

«Μετά μπαίνεις “στο δωμάτιό του” και υπάρχουν δονητές σε όλο το κρεβάτι», συνέχισε. Η σταρ αποκάλυψε επίσης την τραυματική εμπειρία που ένιωσε όταν πιέστηκε να συμμετάσχει σε ένα όργιο με τον Χέφνερ και άλλα «κουνελάκια». «Θυμάμαι ότι ένιωθα τόσο χυδαία και τόσο χρησιμοποιημένη» είπε.

Σύμφωνα με το nypost, Οι ισχυρισμοί για τα όσα απαίσια και τραυματικά βίωναν πίσω από τις κλειστές πόρτες του υπνοδωματίου του Playboy Mansion, στο απόγειο της δημοτικότητάς του, έχουν αποκαλυφθεί από το ντεμπούτο του Ιανουαρίου του ντοκιμαντέρ A&E 10 μερών «The Secret Life of Playboy».

 

https://www.pronews.gr/lifestyle/proin-kounelaki-tou-playboy-apokalyptei-pos-itan-to-me-ton-xiou-xefner-aidiastiko-kai-aggareia/

Ημερολόγιο κόρης Τζο Μπάιντεν: «Είχα απρεπή μπάνια με τον πατέρα μου ως παιδί» – Άφωνες οι ΗΠΑ

0

«Νομίζω έχω κακοποιηθεί»

Σε θρίλερ εξελίσσεται η υπόθεση με το κλεμμένο προσωπικό ημερολόγιο της Άσλει Μπάιντεν, κόρης του προέδρου Τζο Μπάιντεν, καθώς σύμφωνα με αποσπάσματα που δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα National File και η αυθεντικότητα των οποίων επιβεβαιώθηκε από τα Αμερικανικά δικαστήρια, ο Τζό Μπάιντεν περιγράφεται να είχε «απρεπή μπάνια» με την κόρη του όσο εκείνη ήταν παιδί.

Μάλιστα λίγες γραμμές πιο πάνω η Άσλει Μπάιντεν γράφει πως «μάλλον» έχει κακοποιηθεί ως παιδί! 

Συγκεκριμένα στην καταχώρηση στο ημερολόγιό της, ενώ βρισκόταν στην αποτοξίνωση τον Ιανουάριο του 2019 ,η κόρη του Τζο Μπάιντεν αναφέρει:

«Υπερ-σ@ξουαλικοποιημένη σε μικρή ηλικία, που οφείλεται αυτό; Κακοποιήθηκα; Έτσι νομίζω, δεν θυμάμαι συγκεκριμένα (περιστατικά) αλλά θυμάμαι τραύμα, θυμάμαι να μη μου αρέσει το σπίτι τον Γούλζακς, θυμάμαι να σ@ξουαλικοποιούμαι κάπως με την Καρολάιν, θυμάμαι να κάνω σ@ξ με φίλους σε νεαρή ηλικία, μπάνια με τον πατέρα μου (πιθανότατα απρεπή)». 

 

Μάλιστα στις επόμενη σελίδες η Άσλει Μπάιντεν αναφέρει πως άκουγε τους γονείς της να κάνουν σ@ξ, κάτι που την οδήγησε σε «περίεργες» συμπεριφορές, την χρόνια χρήση ναρκωτικών, τις εξωσυζυγικές της σχέσεις, την άσχημη οικονομική της κατάσταση και πως έκανε τον Τζο Μπάιντεν να κλάψει από ανησυχία για εκείνη πριν από ένα ντιμπέιτ. 

Πώς όμως διέρρευσε το ημερολόγιο με τι προσωπικές σκέψεις της Άσλεϊ Μπάιντεν στο διαδίκτυο; 

Την Παρασκευή, η 40χρονη Έιμι Χάρις και ο 58χρονος Ρόμπερτ Κουρλάντερ ομολόγησαν την ενοχή τους στην υπόθεση κλοπής προσωπικών αντικειμένων της Άσλεϊ Μπάιντεν το 2020. Μεταξύ των κλεμμένων προσωπικών αντικειμένων ήταν και το χειρόγραφο ημερολόγιο, αλλά κι ένα κινητό τηλέφωνο και μια κάρτα μνήμης με οικογενειακές φωτογραφίες.

Η κόρη του νυν προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, την άνοιξη του 2020 είχε αφήσει τα προσωπικά της αντικείμενα σε ένα σπίτι, το οποίο λειτουργούσε ως σπίτι επανένταξης για όσους βγαίνουν από την αποτοξίνωση. Εκεί έμενε και η Έιμι Χάρις, η οποία τα έκλεψε.

Η Χάρις και ο Κουρλάντερ, οι οποίοι αντιμετωπίζουν ποινές έως και πέντε χρόνιά κάθειρξης,  προσπάθησαν να πουλήσουν το ημερολόγιο στο προεκλογικό επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο φέρεται να απέρριψε την προσφορά τους.

Ακολούθως, στράφηκαν σε μια συντηρητική ομάδα που ονομάζεται «Project Veritas», γνωστή για την υποστήριξή της στον Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο.

Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, έλαβαν 20.000 δολάρια ο καθένας από το Project Veritas, που τελικά αποφάσισε να μη δημοσιεύσει ιστορίες από το ημερολόγιο επειδή τότε δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει πως ανήκε πράγματι στην κόρη του Μπάιντεν.

Η εφημερίδα New York Times μεταδίδει ότι η Project Veritas λίγες εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2020 επιχείρησε να ξεγελάσει την Άσλεϊ Μπάιντεν προκειμένου να παραδεχτεί πως επρόκειτο για το προσωπικό της ημερολόγιο.

Στη συνέχεια, ένας υπάλληλος του Project Veritas έστειλε φωτογραφίες από το ημερολόγιο στο National File το οποίο και το δημοσίευσε.

Βέβαια, η αυθεντικότητα του ημερολογίου επιβεβαιώθηκε πέρα από κάθε αμφιβολία, με την καταδίκη των Χάρις και Κουρλάντερ, καθώς αν το είχαν πλαστογραφήσει, φυσικά δεν θα είχαν καταδικαστεί για την κλοπή του.

Μάλιστα, το FBI ξεκίνησε έρευνα όταν το National File δημοσίευσε το περιεχόμενο του ημερολογίου. Το National File ισχυρίζεται ότι έλαβε τα έγγραφα από ένα μέλος της ομάδας Project Veritas, του οποίου τα γραφεία ερευνήθηκαν από το FBI.

Πλέον, πολλοί Ρεπουμπλικανοί στις ΗΠΑ καλούν τον Τζο Μπάιντεν να δώσει απαντήσεις για τα περιεχόμενα του ημερολογίου και ειδικότερα για τα «απρεπή μπάνια».

https://www.pronews.gr/kosmos/imerologio-koris-mpainten-eixa-aprepi-mpania-me-ton-patera-mou-os-paidi-afones-oi-ipa/

Η μυωπία της Ευρώπης και οι «δομές της αμαρτίας»

0

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2022 07:26

UPD:07:28
via REUTERS/VATICAN MEDIA

Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected] 

«Ο Θεός να μας φυλάξει από την ανθρώπινη μυωπία»: Τα λόγια του Πάπα Φραγκίσκου κατά τον διορισμό 20 νέων Καρδιναλίων στο Βατικανού , έκαναν τον γύρο του κόσμου. Οπως και η προειδοποίηση που απηύθυνε ο Ποντίφηκας στην ίδια τελετή,για τον τον «κίνδυνο ενός νέου Ψυχρού Πολέμου».

Στη σφαίρα της μεγάλης αβεβαιότητας που ζούμε- μιας αβεβαιότητας πολιτικής, πολεμικής  και κοινωνικής- ο Πάπας Φραγκίσκος είναι από τις ελάχιστες, δυστυχώς, φωνές της συνείδησης και της λογικής , στον πλανήτη. Σε μια κρίσιμη στιγμή που ουδείς βλέπει διέξοδο . Στο άμεσο μέλλον, τουλάχιστον.

Πραγματικός εκπρόσωπος της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, ο Ποντίφηκας δεν κρύβει πώς θα ήθελε να αλλάξει τελείως τους κανόνες του οικονομικού και κοινωνικού παιχνιδιού. Δεν αρκείται στις μικροαλλαγές και τους εφησυχασμούς,αλλά θέλει να σπάσει -όπως λέει- τις «δομές της αμαρτίας».

Κατά τον Πάπα Φραγκίσκο, υπάρχουν κυρίως τέσσερις «δομές αμαρτίας» για τις οποίες πρέπει να ληφθούν μέτρα , ώστε να οικοδομηθεί μια πιο δίκαιη και υποστηρικτική κοινωνία. Μια κοινωνία ικανή να μειώσει αυτές τις τεράστιες ανισότητες μεταξύ πλουσίων και φτωχών, που είναι η χειρότερη έκφραση των οικονομικών θεσμών που βρίσκονται στην υπηρεσία των πιο ισχυρών.

Στην πρώτη θέση- λέει ο Πάπας – είναι το φορολογικό σύστημα που επιβραβεύει συνήθως τους έχοντες και κατέχοντες. Δεύτερον, η κουλτούρα που εξυψώνει το χρήμα ως αυτοσκοπό και ως εκ τούτου είναι  καταστροφική. Τρίτον, οι νόμοι που επιτρέπουν την ανάπτυξη χωρίς δουλειά με μηχανές που αντικαθιστούν τον άνθρωπο ακόμα και όταν θα ήταν δυνατό να το αποφύγουμε. Τέταρτον, το σύστημα που δέχεται μεθόδους παραγωγής που είναι εχθροί του περιβάλλοντος με καταστροφικές συνέπειες για τη Γη και τους κατοίκους της.

Με τη «συμβολή» και του πολέμου, ειδικά στην Ευρώπη, ο οικονομικός και κοινωνικός  ιστός απειλείται όλο και περισσότερο, με την αύξηση της φτώχειας και τη διεύρυνση των ανισοτήτων.

Μετά την κρίση του 2008, την πανδημία του Covid (η οποία εξακολουθεί να επιφυλάσσει ανησυχητικές επιπτώσεις) ήρθε  η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία για να στραβώσει πλήρως το κλήμα. Με την σκληρή επανάληψη της σύγκρουσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Σχεδόν ξαφνικά βρεθήκαμε σε ενα  ψυχροπολεμικό κλίμα, που δεν αποκλείεται να εξελιχθεί σε θερμοπολεμικό. Με την προσθήκη ενός κολασμένου μηχανισμού ενεργειακής εξάρτησης των δυτικών χωρών από Ρωσία.

Οι «νέο-συντηρητικοί»

Οπως άλλωστε,λέει σοφά ο διακεκριμένος οικονομολόγος και καθηγητής στη Σχολή Διεθνών και Δημοσίων Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Κολούμπια ,Τζέφρι Σακς «ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι η κορύφωση ενός 30ετούς εγχειρήματος του αμερικανικού νεοσυντηρητικού κινήματος.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν είναι γεμάτη με τα ίδια νεοσυντηρητικά στοιχεία που υποστήριξαν τους πολέμους των ΗΠΑ στη Σερβία (1999), στο Αφγανιστάν (2001), στο Ιράκ (2003), στη Συρία (2011), στη Λιβύη (2011) και που έκαναν τόσα πολλά για να προκαλέσουν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία».

Ο Σακς εκτιμά μάλιστα ότι «ο Μπάιντεν οδηγεί την Ουκρανία, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση προς μια ακόμη γεωπολιτική καταστροφή. Εάν η Ευρώπη έχει κάποια διορατικότητα, θα πρέπει να διαχωριστεί από αυτη την καταστροφική της εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ», τονίζει ο Αμερικανός καθηγητής σε βαρυσήμαντο άρθρο του.

Η μυωπία της ΕΕ

Μια εξάρτηση που επέλεξε επί δεκαετίες ως μύωψ η Ευρώπη. Επιλέγοντας να είναι το «μυρμήγκι του κόσμου», που ξοδεύει λιγότερα από όσα κερδίζει, επιβραδύνοντας έτσι όχι μόνο τη δική της ανάπτυξη, αλλά και άλλων, με τον πιο λάθος τρόπο. Η Γερμανία και η βόρεια Ευρώπη αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα μοντέλο που καθοδηγείται αποκλειστικά από τις εξαγωγές, με όλο και πιο χαμηλό κόστος. Στο πλαίσιο αυτό , η ΕΕ προχώρησε σε συμφωνίες με τη Ρωσία για χαμηλή τιμή ενέργειας. Και σήμερα οι Ευρωπαίοι τρέχουν βιαστικά να βρουν εναλλακτικές πηγές.

Εκτός από αυτή την παρέκκλιση, υπήρχε και μια άλλη καταστροφική πολιτική ,που σαφώς επιβλήθηκε από τη Γερμανία  στoν Νότο: Η επιδίωξη πολιτικών λιτότητας δημιούργησαν πολύ χαμηλή εγχώρια ζήτηση, μειώνοντας την ανάπτυξη. Έτσι, η Γερμανία δημιουργούσε επί δεκαετίες εμπορικά πλεονάσματα. Τώρα το πλαίσιο έχει αλλάξει και αντιμετωπίζει εμπορικά ελλείμματα.Και η ΕΕ βυθίζεται  όλο και περισσότερο στον πληθωρισμό και την ύφεση…

naftemporiki.gr

Ο ουκρανικός πόλεμος σημείο καμπής για τη Γερμανία

0

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έφερε τα πάνω-κάτω στη Γερμανία. Στις ένοπλες δυνάμεις, στα κόμματα, στις σχέσεις της με τη Ρωσία και στην αντίληψή της για την κοινή πολιτική άμυνας.

    

Μερικές φορές οι μεγάλες αλλαγές φαίνονται σε μικρά πράγματα. Όπως για παράδειγμα, ένα κλιπ 30 δευτερολέπτων στο YouTube, το πρώτο διαφημιστικό βίντεο της Μπούντεσβερ, των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων, μετά από πέντε χρόνια, που δημοσιεύτηκε στις αρχές Αυγούστου. Στα πρώτα 17 δευτερόλεπτα βλέπεις στρατιώτες με στολή στην καθημερινότητά τους: να παίζουν με τα παιδιά τους, να αγοράζουν εφημερίδα στο περίπτερο, να περπατούν στην πόλη. Μόνο τα τελευταία 13 δευτερόλεπτα η εικόνα δράσης από τη ζωή του στρατιώτη τονίζεται στο στυλ της ταινίας Τop-gun με εικόνες μαχητικών αεροσκαφών σε ιλιγγιώδεις ελιγμούς πτήσης, πολεμικών πλοίων στην ανοιχτή θάλασσα, στρατιωτών που αποβιβάζονται από ελικόπτερα – και με το σύνθημα: Προστατεύουμε τη Γερμανία.

Η «αναγέννηση» της Μπούντεσβερ

Επίσκεψη Σολτς σε πεδίο εκπαίδευσης Ουκρανών στρατιωτών στη ΓερμανίαΕπίσκεψη Σολτς σε πεδίο εκπαίδευσης Ουκρανών στρατιωτών στη Γερμανία

Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και δύο δικτατορίες τον 20ό αιώνα καλλιέργησαν κλίμα βαθιάς δυσπιστίας για ο,τιδήποτε στρατιωτικό στη Γερμανία. Οι στολές δεν έχουν γίνει ακόμη κομμάτι της καθημερινότητας στο δρόμο. Το γεγονός ότι οι ένστολοι στρατιώτες παρουσιάζονται ως ένα απολύτως φυσιολογικό φαινόμενο, μπορεί να διαβαστεί και ως σημάδι μιας τεκτονικής μετατόπισης. Ως αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία η Γερμανία συνάπτει ειρήνη με τον στρατό – και προετοιμάζεται για μελλοντικές συγκρούσεις. Το έδαφος προλείανε ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς τρεις ημέρες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Στις 27 Φεβρουαρίου, σε μια αξιοπρόσεκτη προγραμματική ομιλία, ο καγκελάριος όχι μόνο διαπίστωσε ένα «σημείο καμπής», αλλά έβγαλε και συμπεράσματα: η Μπούντεσβερ, η οποία έχει παραμεληθεί για δεκαετίες, θα πρέπει να αναβαθμιστεί. Δημιουργήθηκε ειδικό ταμείο 100 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη χρηματοδότηση επειγουσών προμηθειών.Αυτό που αποφασίστηκε από το ΝΑΤΟ ήδη το 2014 ως αντίδραση στη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, επενδύσεις τουλάχιστον του 2% του ΑΕΠ σε εξοπλισμούς, πρόκειται να καθιερωθεί σε μόνιμη βάση. Κάτι που θα έκανε τον εξοπλιστικό προϋπολογισμό της Γερμανίας τον μεγαλύτερο στην Ευρώπη. Και ο καγκελάριος υποσχέθηκε να υπερασπιστεί κάθε εκατοστό νατοϊκού εδάφους.

Η Lockheed MartinΗ Γερμανία επενδύει ένα μεγάλο μέρος του ποσού από το ειδικό ταμείο στη Lockheed Martin

Έξι μήνες αργότερα, ο Αμερικανός εμπειρογνώμονας Γιόζεφ Μπραμλ είπε στη DW ότι «η λέξη αλλαγή τράβηξε την προσοχή της Ουάσιγκτον και η γερμανική κυβέρνηση ανταποκρίθηκε επίσης. Αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει τους Αμερικανούς ιδιαίτερα χαρούμενους είναι ότι η Γερμανία επενδύει ένα μεγάλο μέρος του ποσού από το ειδικό ταμείο στη Lockheed Martin και αγοράζει μαχητικά αεροσκάφη F35. Αυτή είναι η πολύ ακριβή λύση. Άρα είμαστε τεχνολογικά σταθεροί για δεκαετίες και επίσης εξαρτόμαστε τεχνολογικά από την Αμερική».

Το «δράμα» των Πρασίνων

Χάμπεκ εναντίον του Πράσινου ΧάμπεκΧάμπεκ εναντίον του Πράσινου Χάμπεκ. Στο Κατάρ σε αναζήτηση ορυκτών καυσίμων

Η κυβέρνηση του τρικομματικού συνασπισμού ανέλαβε καθήκοντα μόλις τον Δεκέμβριο, με το φιλόδοξο σύνθημα «τολμήστε περισσότερη πρόοδο». Από τότε όμως ο πόλεμος και οι κρίσεις ανάγκασαν τους πολιτικούς του SPD, των Πρασίνων και του FDP να θυσιάσουν ένα ολόκληρο κοπάδι ιερών αγελάδων από τους ναούς των κεντρικών γραφείων του κόμματος στο σφαγείο της Realpolitik. Ιδιαιτέρως ο Ρόμπερτ Χάμπεκ, ο Πράσινος υπουργός Οικονομίας και Προστασίας του Κλίματος, πρέπει να θέσει σε λειτουργία σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα που έχουν κλείσει λόγω των περιορισμένων προμηθειών ενέργειας από τη Ρωσία. Μια ρήξη με τα «πράσινα» ταμπού λόγω των υψηλών εκπομπών CO2. Μάλιστα ο Πράσινος αντικαγκελάριος ίσως χρειαστεί ακόμη και να παρατείνει τη λειτουργία των πυρηνικών σταθμών. Οι τρεις τελευταίοι αντιδραστήρες θα πρέπει στην πραγματικότητα να κλείσουν στο τέλος του έτους ως τμήμα της πολιτικά επιθυμητής σταδιακής κατάργησης των πυρηνικών – ένα θέμα στην καρδιά των Πρασίνων.

Τουλάχιστον 22 νεκροί σε σιδηροδρομικό σταθμό κοντά στην πόλη ΤσαπλίνεΤουλάχιστον 22 νεκροί σε σιδηροδρομικό σταθμό κοντά στην πόλη Τσαπλίνε

Το SPD επίσης αναμένει από τα μέλη του να κάνουν κάτι το αδιανόητο μέχρι πριν από λίγο καιρό. Σε ομιλία του στα τέλη Ιουνίου, ο Λαρς Κλινγκμπάιλ, συμπρόεδρος του SPD, όχι μόνο διατύπωσε μια ηγετική αξίωση της Γερμανίας στην Ευρώπη, αλλά παραδέχθηκε ανοιχτά ότι «για μένα, η ειρηνευτική πολιτική σημαίνει επίσης να βλέπω τη στρατιωτική δύναμη ως νόμιμο πολιτικό εργαλείο». Δύσκολα πράγματα για ένα κόμμα, του οποίου το DNA παραδοσιακά τείνει προς τον αφοπλισμό. Ξαφνικά ενισχύεται η παράδοση όπλων σε περιοχές κρίσης. Οι Πράσινοι, ειδικότερα, συνήθιζαν να καταδικάζουν έντονα τις εξαγωγές όπλων, για παράδειγμα στη Σαουδική Αραβία. Τώρα όμως απαιτούν να παραδοθούν βαρέα όπλα και στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατό. Μεταστροφή πολιτικής, αλλά όχι και σε τόσο δραματικό βαθμό, καταγράφεται και στο SPD.  Η ισχυρή αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος συνεχίζει να φρενάρει την αποστολή όπλων στην Ουκρανία.Ο πολιτικός επιστήμονας Φόλκερ Κρόνεμπεργκ από τη Βόννη διαπιστώνει ότι, λόγω της ιστορικής καμπής, η συνηθισμένη πολιτική «αριθμητική» δεν ισχύει πλέον – και ταυτόχρονα ενισχύεται η ευκαιρία να δρομολογηθεί κάτι το νέο. «Αυτό το σοκ έχει δημιουργήσει ένα μομέντουμ με μεγάλο περιθώριο διαμόρφωσης πολιτικής. Σε τέτοιες στιγμές κρίσης σημαίνει η ώρα της εκτελεστικής εξουσίας» δήλωσε ο Κρόνενμπεργκ στη DW.

«Νέα Γερμανία» σε επισφαλή θεμέλια

Ο Σολτς σε αναζήτηση πηγών ενέργειας στον ΚαναδάΟ Σολτς σε αναζήτηση πηγών ενέργειας στον Καναδά

Στο εξωτερικό, οι άνθρωποι τρίβουν τα μάτια τους κατάπληκτοι. Στα μέσα Αυγούστου, το βρετανικό ειδησεογραφικό περιοδικό «Economist» έκανε λόγο για μια «Νέα Γερμανία» στο πρωτοσέλιδο του. Εικονογραφήθηκε με έναν ισχυρό αετό να ξεπηδά από το αυγό του. «Ο πόλεμος της Ουκρανίας τάραξε μια αυτάρεσκη Γερμανία», γράφουν οι αρθρογράφοι του Economist και ελπίζουν σε μια «δυνατότερη, πιο γενναία και πιο αποφασιστική Γερμανία που θα πρωτοστατήσει για μια πιο ενωμένη Ευρώπη». Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Κρόνεμπεργκ, στο εξωτερικό υπάρχουν διαφορετικές προσδοκίες και προοπτικές. Στις ΗΠΑ ή τη Γαλλία, καταγράφεται θετικά ό,τι έχει επιτευχθεί. Ότι η Γερμανία επιτέλους ενδιαφέρεται για τις ανάγκες και τις πραγματικότητες και τελικά αφήνει πίσω της αυτή την πολύ λεπτή επιφυλακτικότητα, όταν πρόκειται για την πολιτική άμυνας και ασφάλειας, και παίρνει στα σοβαρά την πραγματικότητα. Ωστόσο, ο Κρόνεμπεργκ τονίζει επίσης «ότι οι άνθρωποι στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη θα ήθελαν να δουν περισσότερα και ίσως πιο γρήγορα». Κάτω από τον μεγεθυντικό φακό των κρίσεων, οι παραλείψεις του παρελθόντος γίνονται πολύ ξεκάθαρες. Η καθυστερημένη ψηφιοποίηση δυσκολεύει τις επιχειρήσεις και τη διοίκηση. Η χρόνια πλέον αναξιοπιστία των σιδηροδρόμων είναι μόνο ένα παράδειγμα των επιπτώσεων της πολυετούς παραμέλησης στις υποδομές. Πάνω από όλα ωστόσο γίνεται σαφές πόσο επισφαλή είναι τα θεμέλια της ευημερίας της Γερμανίας.

Παρελθόν το φτηνο άεριο από τη ΡωσίαΠαρελθόν το φτηνο άεριο από τη Ρωσία

Με απλοποιημένους όρους, το επιχειρηματικό μοντέλο των τελευταίων δεκαετιών λειτουργούσε ως εξής: Με μεγάλες ποσότητες φθηνής ενέργειας από τη Ρωσία τα προ-προϊόντα από την Κίνα μετατρέπονταν σε προϊόντα υψηλής ποιότητας και εξάγονταν κυρίως στην Κίνα. Η Κίνα είναι ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Γερμανίας. Ολόκληροι τομείς της οικονομίας εξαρτώνται από την κινεζική αγορά, αλυσίδες εφοδιασμού άλλων κλάδων της βιομηχανίας εξαρτώνται από κινέζους προμηθευτές. Ένας πυλώνας του συστήματος κλονίζεται ήδη: Το εμπόριο με τη Ρωσία περιορίζεται δραστικά από διάφορα πακέτα κυρώσεων της ΕΕ. Οι πρώτες ύλες, όπως το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο και ο άνθρακας, ρέουν όλο και λιγότερο στη Γερμανία. Πριν από τον πόλεμο η χώρα εισήγαγε περισσότερο από το ήμισυ των αναγκών της σε φυσικό αέριο από τη Ρωσία. Στο μεταξύ, τα πράγματα αλλάζουν και χρειάζεται εξοικονόμηση. Ο καγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών αναζητούν νέες πηγές ενέργειας σε όλο τον κόσμο, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον Καναδά. Η πολιτική, οι επιχειρήσεις και ο λαός περιμένουν με ανησυχία τον χειμώνα που έρχεται που θα αποκαλύψει αλύπητα, εάν αρκούν τα όσα έχουν επιτευχθεί και ποιος είναι ο βαθμός αλληλεγγύης στην Ευρώπη.

Ματίας φον Χάιν/Κρίστοφ Χάσελμπαχ

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW

Η λάθος εκτίμηση Μητσοτάκη

1
του Παντελή Σαββίδη
Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, επέμενε, χθές, στη Βουλή να μην θέλει να πάει σε εκλογές εξαιτίας του σκανδάλου των υποκλοπών. Επικαλέστηκε, μάλιστα, την Τουρκία.
Η απόφαση του πρωθυπουργού είναι δικαίωμά του, βεβαίως, αλλά είναι λάθος και για τον ίδιο και για τη χώρα.
Θεσμικά οι εκλογές πρέπει, πράγματι, να γίνονται στο τέλος της τετραετίας. Αλλά πρέπει να σταθμίζεται, ενδιάμεσα, αν προκύπτει η βαρύτητα προσβολής θεσμών που θα επέβαλαν την προσφυγή στις κάλπες. Η παραβίαση του τηλεφωνικού απορρήτου για οποιουσδήποτε λόγους και η παρακολούθηση πολιτών ή πολιτικών αντιπάλων είναι ένας τέτοιος σοβαρός λόγος. Τα δικαιώματα των πολιτών συρρικνώνονται υπέρ των εξουσιών και πρέπει να προστατευθούν. Η προσφυγή στις κάλπες, εξαιτίας, της παραβίασής τους αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι υπάρχουν θεσμοί και ευαισθησίες στη χώρα που προκρίνουν τη δημοκρατική λειτουργία της.
Η επίκληση της Τουρκίας είναι προσχηματική. Η Τουρκία είναι αυτήν την στιγμή λιγότερο επικίνδυνη απο κάθε άλλη φορά. Βρίσκεται σε μια διεθνή απαξίωση, η οικονομία της δεν πηγαίνει καλά και οι επιπτώσεις είναι οδυνηρές, αναζητά διεθνή ερείσματα τα οποία της παρέχονται, μεν, αλλά όχι με τον τρόπο που θα ήθελε, το κλίμα στις ισορροπίες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βαραίνει περισσότερο υπέρ της Ελλάδας και σ αυτό η πολιτική Μητσοτάκη έχει συμβάλλει και οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται σε πολύ καλό σημείο. Η αμερικανική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη είναι στρατηγικής σημασίας, όπως μας δόθηκε η ευκαιρία να αναλύσουμε και απομειώνει την γεωπολιτική βαρύτητα της Τουρκίας. Δεν την εκμηδενίζει, αλλά την απομειώνει.
Η δυναμική, επίσης, στους εξοπλισμούς, έχει θετικό πρόσημο υπέρ της Ελλάδας και σ αυτό η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε θετική πολιτική στάση. Σημειωτέον πως το είδος των εξοπλισμών δεν είναι για το Αιγαίο αλλά για μεγαλύτερες και πιο ανοικτές θάλασσες που σημαίνει πως υπάρχει μια, κατ αρχήν, ενθάρρυνση για έναν ευρύτερο ελληνικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Ρόλο που θα απονεμηθεί απο την υπερδύναμη, αλλά η δυναμική προς τα εκεί τείνει.
Με λίγα λόγια η Τουρκία δεν αποτελεί, σήμερα, κίνδυνο. Αν απο κάτι κινδυνεύει η Ελλάδα απο την Τουρκία είναι η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού στα νησιά. Μια αποστολή δεκάδων χιλιάδων μεταναστών σε ένα απο τα νησιά που αμφισβητεί η Τουρκία είναι μια επιχείρηση δύσκολα αντιμετωπίσημη. Αλλά αυτός ο κίνδυνος θα υπάρχει πάντα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν τα πήγε άσχημα και με την οικονομία. Δημιούργησε κλίμα να έρθουν στη χώρα ξένες επενδύσεις και αυτό είναι πολύ θετικό. Η κριτική που του γίνεται απο πρακτορεία του κύρους του Ρώϋτερ είναι ότι έδωσε αμνηστία σε επιχειρηματίες και τραπεζικά στελέχη για πράξεις ποινικά κολάσιμες (κάτι που διερευνούσε ο Θανάσης Κουκάκης και άρχισε να παρακολουθείται) και πως η πολιτική παροχών που ακολουθεί θα προβληματίσει, ως προς την δυνατότητα της χώρας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της σχετικά με το χρέος, τους διεθνείς οικονομικούς κύκλους αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία μόλις περάσει το γεωπολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει θα ενσκήψει στις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας.
Ως προς την ουσία, τώρα, της επικαιρότητας των παρακολουθήσεων.
Για πρώτη φορά απο την μεταπολίτευση έρχεται στην δημοσιότητα η δραστηριότητα της ΕΥΠ και για πρώτη φορά απολαμβάνει τέτοιας αποδοχής απο την κοινή γνώμη η μυστική υπηρεσία. Υπάρχουν αρκετοί πολίτες, αλλά και πολιτικοί αναλυτές, που συμμερίζονται την άποψη του νέου διοικητή της “ουδείς εκτός παρακολουθήσεως a priori”. Τρομερό!
Είναι εντυπωσιακή η αποδοχή των δραστηριοτήτων μιας μυστικής υπηρεσίας. Ενός κόσμου, πέραν του ελληνικού, που σε όλες τις χώρες η αναφορά στις δραστηριότητές του κρατά δεμένη και συγκρατημένη την κοινωνία.
Το εντυπωσιακό είναι ότι προκειμένου να υποστηριχθεί ο κ. Μητσοτάκης στην επιλογή του να παρακολουθεί τους πολιτικούς αντιπάλους του, μιλούν για εθνικό συμφέρον, ακόμη και αποδομιστές.
Το πρόβλημα με την ΕΥΠ είναι ότι δεν προσδιορίζονται δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ο ορισμός της εθνικής ασφάλειας. Τι είναι εθνική ασφάλεια; Ποιος και πως αποφαίνεται ότι κάποιος είναι επικίνδυνος για την εθνική ασφάλεια; Το να λες, ως πρωθυπουργός της χώρας, πως είμαι δεδομένος στην υπηρεσία δυτικών δυνάμεων στην άσκηση των υποχρεώσεών μου βλάπτει την εθνική ασφάλεια; Γιατί είναι υπέρ της εθνικής ασφάλειας το να είναι ο πρωθυπουργός δεδομένος και να μην είναι εθνική ασφάλεια το να ακολουθεί η χώρα μια ανεξάρτητη πολιτική;
Το δεύτερο είναι ότι δεν υπάρχουν οι θεσμικές εγγυήσεις για τις παρακολουθήσεις. Μπορεί ο νόμος να λέει πως αν υπάρξει πρόταση απο την ΕΥΠ παρακολούθησης ενός ατόμου και αυτή εγκριθεί απο την αρμόδια εισαγγελέα, τότε η διαδικασία είναι νομότυπη. Ναι αλλά αυτό αρκεί; Στην πρόταση δεν κατονομάζεται ο ύποπτος παρακολούθησης ούτε συντρέχουν άλλες εγγυήσεις που στις δημοκρατίες των δυτικών χωρών υπάρχουν και λειτουργούν.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα σχετική αναφορά μπορείτε να δείτε στην εκπομπή της διαδικτυακής τηλεόρασης Ανιχνεύσεις web tv με τον Κώστα Πικραμένο https://www.youtube.com/watch?v=cgAsFMw2EsM.
Και επειδή, ακόμη και η ιστορία, κάνει κύκλους, ας μην ξεχνάμε ότι στο όνομα του απροσδιορίστου εθνικού συμφέροντος διώχθηκε στο παρελθόν η μισή Ελλάδα.
Τι είναι, λοιπόν, εθνικό συμφέρον; Να προσδιορισθεί. Όπως και ο ρόλος νέων θεσμών, όπως το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.
Δεν μπορεί η κάθε κυβέρνηση να δρα όταν παρουσιάζεται ένα πρόβλημα. Πρέπει τα κόμματα να προσδιορίσουν ποιοι τομείς του δημόσιου βίου και της οργάνωσης της χώρας χρειάζονται μεταρρυθμίσεις και να τις κάνουν όταν αναλαμβάνουν την εξουσία.
Εν κατακλείδι: το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν καλύπτεται. Και θα λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, ακόμη και στο εξωτερικό. Και αυτό είναι επικίνδυνο για το κύρος και την εικόνα της χώρας.
Το να σέρνεται ως τις εκλογές δεν βοηθά ούτε την χώρα ούτε τον κ. Μητσοτάκη.
Η καλύτερη συγκυρία να έχει ο κ. Μητσοτάκης το πιο θετικό αποτέλεσμα σε εκλογική αναμέτρηση είναι τώρα.
ΥΓ: Οι εκλογές δεν είναι αυτοσκοπός. Η στήλη επιμένει σε αυτές ώστε να γνωρίζουν όλοι πως αν προσβάλλουν τους δημοκρατικούς θεσμούς η τιμωρία τους θα είναι η αμφισβήτηση της εξουσίας τους.

Γ. Πινακίδης: Οι παρακολουθήσεις από τη σκοπιά του πολίτη

1

του Γιώργου Πινακίδη, Δικηγόρου.

Η παρακολούθηση της επικοινωνίας του Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Κινήματος Αλλαγής επανέφερε βίαια στο προσκήνιο ζητήματα που θα έπρεπε να θεωρούνται λυμένα στο πλαίσιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής Πολιτείας.

Οι πολίτες συνειδητοποιούν ότι η υπόθεση τους αφορά. Ότι δεν πρόκειται για μια εξέλιξη που συμβαίνει στους κόλπους ενός στεγανού και απομακρυσμένου πολιτικού συστήματος. Ούτε απλώς για θεσμική δυσλειτουργία ή «λανθασμένο» χειρισμό με θύμα έναν εκπρόσωπο του πολιτικού προσωπικού.

Αν αυτό συνέβη με έναν ευρωβουλευτή και υποψήφιο αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος, τότε τι θα μπορούσε να συμβεί με έναν πολίτη που δεν περιβάλλεται από θεσμικές ιδιότητες και συναφείς εγγυήσεις; Πόσο απροστάτευτος μπορεί να αισθάνεται έναντι ορατών ή αόρατων, κρατικών ή ιδιωτικών, νόμιμων ή παράνομων μηχανισμών επιτήρησης του βίου του; Και, βεβαίως, τι επιπτώσεις μπορεί αυτό να έχει στη συμμετοχή του στην κοινωνική και πολιτική ζωή, ιδίως όταν διάκειται κριτικά απέναντι στην εξουσία; Σημασία άλλωστε δεν έχει μόνο ή τόσο «η ελευθερία των συμφωνούντων», αλλά κυρίως «η ελευθερία των διαφωνούντων» (Αρ. Μάνεσης).

Οι χιλιάδες, σύμφωνα με τις επίσημες εκθέσεις της ΑΔΑΕ, εισαγγελικές διατάξεις άρσης του απορρήτου ανά έτος, αυξανόμενες μάλιστα τα τελευταία χρόνια, ενσπείρουν ανησυχία. Ο πληθωρισμός των παρακολουθήσεων ανατρέπει τη σχέση κανόνα – εξαίρεσης που πρέπει να υφίσταται μεταξύ του «απόλυτα απαραβίαστου», κατά το Σύνταγμα, απορρήτου της επικοινωνίας και της άρσης του. Μέχρι ποιου σημείου μπορεί να διογκωθεί η έννοια της «εθνικής ασφάλειας», πόσους και ποιας έκτασης περιορισμούς μπορεί να δικαιολογήσει; Υπάρχουν, εν τέλει, επαρκείς εγγυήσεις έναντι εκτροπών προς την αυθαιρεσία;

Από την άλλη πλευρά, καθώς η υπόθεση αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα του κράτους –πολύ περισσότερο που η ΕΥΠ υπήχθη αμέσως στον Πρωθυπουργό με το πρώτο μάλιστα νομοθέτημα της Κυβέρνησης-, εγείρεται ζήτημα ενός ολόκληρου μοντέλου άσκησης εξουσίας. Αυτού που αποκλήθηκε και πολυδιαφημίστηκε ως «επιτελικό κράτος». Τίτλος που εννοιολογικά παραπέμπει σε αποκέντρωση της εξουσίας, ενώ πρακτικά αποδείχθηκε το επίχρισμα της (υπερ)συγκέντρωσής της. Αποκαλύπτεται τι συνέπειες μπορούσε να έχει αυτό στον ευαίσθητο τομέα των υπηρεσιών πληροφοριών. Τώρα, το παραπάνω μοντέλο, μια άλλη εκδοχή διάταξης «αρμών της εξουσίας», τίθεται σοβαρά σε αμφισβήτηση.

Η υπόθεση των παρακολουθήσεων αφορά τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η εξουσία, τις δημοκρατικές και δικαιοκρατικές προϋποθέσεις της. Από την άποψη αυτή, γεφυρώνει, απροσδόκητα αλλά χαρακτηριστικά, την απόσταση ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και τους πολίτες. Εξού και το δημόσιο ενδιαφέρον επί του θέματος.

Γιώργος Πινακίδης

 

Θεμιστοκλής Δεμίρης: Υπερκράτος

0

Αν ο Κοντολέων ήταν παρακράτος, ο Θεμιστοκλής Δεμίρης εμφανίζεται ως …υπερκράτος.

Ο περίφημος Κοντολέων πέρασε στην Ιστορία ως …παρακρατικός. Ο Πρωθυπουργός το είπε : Παρακολουθούσε ευρωβουλευτή, χωρίς να τον ενημερώσει.

Ο ίδιος έφυγε, το παρακράτος μένει. Ο πορτ παρόλ Οικονόμου το είπε: Δεν είναι σε γνώση της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού ότι παρακολουθούνται και άλλα πολιτικά πρόσωπα .

Ο διάδοχός του Θεμιστοκλής Δεμίρης έχει μια αντίστοιχη προϊστορία: η ανάκλησή του από τη συνταξιοδότηση για να διοριστεί γενικός γραμματέας στο υπουργείο Εξωτερικών, είχε πρόβλημα: Ήταν «πληρεξούσιος υπουργός Α΄» και όχι «πλήρης» πρέσβης, που απαιτεί η θέση. Αλλά όταν οι νόμοι δεν συμφωνούν με τις επιθυμίες του Μητσοτάκη, τόσο χειρότερο για τους νόμους: άλλαξαν τον … Κανονισμό!

Έτσι την τελευταία τριετία οι πρέσβεις του διπλωματικού σώματος είχαν ως προϊστάμενο κάποιον υπηρεσιακά κατώτερό τους.

Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Νίκος Δένδιας έπαθε σοκ . «Ούτε τον γνωρίζω, ούτε τον συνάντησα ποτέ», εξομολογήθηκε σε φίλο του, όταν έμαθε ποιον θα …διορίσει γραμματέα!

Του διέφευγε ότι ο «συνεργάτης του» ήταν κουμπάρος της –ασκούσης χρέη υπερυπουργού τότε-διπλωματικήςσυμβούλου του Πρωθυπουργού, που ήταν προστατευόμενη της Ντόρας!

Είναι γνωστό ότι παραδοσιακά το Μητσοτακέικο σε δυο σώματα φρόντιζε να έχει ανθρώπους: στο Δικαστικό – Κόκκινος, Πικραμένος κ.α.- και στο Διπλωματικό.

Έτσι ήλθε καινούργιος σερίφης στην πόλη. Υπηρεσιακά ο Δεμίρης λέγεται ότι έχει τις χαρακτηριστικέ ιδιότητες του υδρογόνου: άχρωμος , άοσμος και άγευστος. Και αρκούντως προσαρμοστικός.

Ότι με αυτό το προφίλ βρέθηκε σε τόσο νευραλγικό πόστο, αναδεικνύει την πρωθυπουργική αγωνία για στεγανοποιήσεις στους τελευταίους ορόφους του ουρανοξύστη της λεωφόρου Κατεχάκη.

Στην πρεμιέρα ωστόσο ενώπιον των μελών της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής ο νέος διοικητής έβγαλε προβλήματα.

Η φράση που του αποδίδεται-«Έχω πλήρη έλεγχο της υπηρεσίας τις τελευταίες 15 μέρες, κανείς δεν εξαιρείται», από παρακολουθήσεις, μπάζει.

Οι πρώτες οκτώ λέξεις συνθέτουν γκάφα. Πώς ακριβώς «είχε τον <πλήρη έλεγχο» στην ΕΥΠ, προτού εγκριθεί ο διορισμός του από τη Βουλή;

Οι υπόλοιπες συνιστούν πρόβλημα νομικού και θεσμικού χαρακτήρα: Αν εξαιρείται και ποιος , από το ενδεχόμενο «επισύνδεσης», δεν θα το κρίνει ο διοικητής της ΕΥΠ, αλλά ο νόμος και το Σύνταγμα.

Ως ερμηνευτές τους οι Συνταγματολόγοι-προεξάρχοντος του Βενιζέλου – αμφισβητούν τη νομιμότητα της παρακολούθησης β ουλευτών.

Εδώ πολλοί διέκριναν και δεύτερη γκάφα. Αρνούμενος να δώσει διευκρινίσεις για το χρησμό περί «ανεξαίρετου», κατ΄ουσίαν άφησε να εννοηθεί ότι παρέλαβε κόσμο και ντουνιά, υπό παρακολούθηση.

Μπορεί ο διοικητής της ΕΥΠ να «νομοθετεί» επί των παρακολουθήσεων, – ή τουλάχιστον να ασπάζεται τις θεωρίες του Γεραπετρίτη- παραβλέποντας ότι ο ίδιος ελέγχεται από το τη Βουλή και όχι η Βουλή από τον ίδιο;

Αν ο Κοντολέων ήταν παρακράτος, ο Θεμιστοκλής Δεμίρης εμφανίζεται ως …υπερκράτος.

https://www.ieidiseis.gr/prosopografies/160129/themistoklis-demiris-yperkratos