Αρχική Blog Σελίδα 1866

Μικρασιατική Καταστροφή: Η διδακτική για τη σημερινή στρατιωτική ηγεσία σύσκεψη της Κιουτάχειας

3
Άρθρο του Χρήστου Καπούτση

100  ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ THN ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Ο Ελληνικός Στρατός τον Ιούνιο του 1921 έχει προελάσει στα βάθη της ιστορικής Μικράς Ασίας. Μετά την επική κατάληψη της γραμμής Εσκή Σεχίρ- Κιουτάχεια – Αφιον Καραχισάρ, έχοντας μάλιστα αποκρούσει την αντεπίθεση των δυνάμεων του Ισμέτ Ινονού, που ωστόσο δεν είχαν συντριβεί οριστικά, το κέντρο βάρος  του πολέμου έχει μετατοπισθεί ανατολικά , σχεδόν στο κέντρο της Μικράς Ασίας. 

Η Κιουτάχεια (τούρκικα: Kütahya) είναι πόλη της βορειοδυτικής ασιατικής Τουρκίας, η κατά την αρχαιότητα ελληνική πόλη Κοτύαιον, ή Κοτυάειον, πατρίδα του Αισώπου. Απέχει  περίπου τα 65 χλμ. του Εσκή Σεχίρ, και 300 χλμ. από τη Άγκυρα.

 Η Κιουτάχεια επελέγη, ως Διοικητικό – Στρατιωτικό κέντρο του σχεδιασμού των επιχειρήσεων του Ελληνικού Στρατού, όπου στους ανώτατους επιτελείς του Στρατηγείου,  πέρα από τις θριαμβολογίες, κυριαρχούσε το ερώτημα «καλά μέχρι εδώ . Και τώρα τι κάνουμε;». Στην Κιουτάχεια άρχισαν να καταφθάνουν, στρατιωτικοί, πολιτικοί, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, Πρίγκιπες, Σύμβουλοι γενικώς, οι οποίοι βρέθηκαν σε μία πόλη τυπικώς  τουρκική, που ήταν σε πρωτόγονη κατάσταση.  «Οποία πρωτογενής απολίτιστος χώρα είναι η Μικρά Ασία χωρίς ίχνος ανέσεως. Η βρωμερότης απίστευτος. Αι μυίαι(μύγες)  και τα άλλα ζωύφια υπερβαίνουν πάσαν φαντασίαν» γράφει στα απομνημονεύματά του ο Πρίγκιπας Νικόλαος.

Ο Κωνσταντίνος με την ακολουθία, πήγε πρώτα στο Εσκη- Σεχίρ και μετά στην Κιουτάχεια,  όπου και ασθένησε σοβαρά (υψηλός πυρετός).  Εκεί , σε μια συνομιλία του Κωσταντίνου με τον Νικόλαο, την παρακολουθούσαν και αξιωματικοί του Επιτελείου, προσπάθησαν να επιρρίψουν  την ευθύνη της προέλασης στον Ελευθέριο Βενιζέλο, συναισθανόμενοι ίσως το δραματικό τέλος της εκστρατείας του Ελληνικού Στρατού στα βάθη της Ανατολίας.  Βέβαια, σκοπίμως παρέβλεψαν να αναφέρουν,  ότι την απόφαση για την προέλαση στα αφιλόξενα βάθη της Ασίας συνέλαβαν οι αυλικοί σύμβουλοι (στρατιωτικοί, διπλωμάτες), αυτοί  που έφεραν  τον Κωνσταντίνο στην Κιουτάχεια.

Στη σύσκεψη  που έγινε στην Κιουτάχεια 16 Ιουλίου 1921 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου και η απόφαση που πάρθηκε, αποδείχτηκε μοιραία τόσο σε στρατιωτικό , όσο και σε πολιτικο-διπλωματικό  επίπεδο.  Είχε αρνητική επίδραση   για τα ελληνικά συμφέροντα και κατ επέκταση,   καταλυτική επιρροή στη δυναμική  φορά των γεγονότων,  που  μαζί με μια σειρά αστοχιών της πολιτικής ηγεσίας,   εν τέλει οδήγησαν   στην Μικρασιατική καταστροφή,  την μεγαλύτερη ίσως τραγωδία του Ελληνισμού.

Στη σύσκεψη στην Κιουτάχεια μετείχαν:  Ο Κωνσταντίνος και οι επιτελείς του (το Στρατιωτικό Επιτελείο του Βασιλέως), ο Πρωθυπουργός  Δημήτριος Γούναρης, ο Υπουργός Στρατιωτικών Ν. Θεοτόκης και ο Αρχιστράτηγος Αναστάσιος Παπούλας.  Συμμετείχαν επίσης, ο υποστράτηγος  Κων. Πάλλης, ο αντιστράτηγος Βίκτωρ Δούσμανης, ο υποστράτηγος Ξενοφών Στρατηγός  και οι συνταγματάρχες  Πτολ. Σαρηγιάννης και Γ. Σπυρίδωνος, επιτελείς της Στρατιάς, που συνέτασσαν τα επιτελικά σχέδια των πολεμικών επιχειρήσεων.

Εκεί λοιπόν (στη σύσκεψη στην Κιουτάχεια) ανεγνώσθη ένα  σχέδιο που είχε συντάξει ο Επιτελάρχης  της Στρατιάς Υποστράτηγος Κ. Πάλλης με τίτλο «Υπόμνημα της επιχειρήσεως  της Στρατιάς  προς Άγκυρα» (επίτομος Ιστορία του ΓΕΣ), που είναι και ενδεικτική των προθέσεων  του Γενικού Στρατηγείου, όπου υπερτερούσαν οι φιλοβασιλικοί αξιωματικοί. Σε αυτό το υπόμνημα, ρητά αναφέρεται ότι στόχος είναι «η διάλυση των Κεμαλικών δυνάμεων» επομένως είναι αναγκαίο «η Στρατιά να συνεχίσει   την προέλευση προς την Άγκυρα  και να συντρίψει τις εχθρικές δυνάμεις, αν τις συναντήσει». Ασφαλώς υπερφιλόδοξο το  σχέδιο των Επιτελών αξιωματικών, στο οποίο όμως,  πρώτος ο Αρχιστράτηγος Α. Παπούλας, εκφράζει επιφυλάξεις  και αμφιβολίες για την επιτυχία του. Μάλιστα συντάσσει και υπόμνημα, όπου ρητά αναφέρει ότι δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη της επιχείρησης προς την Άγκυρα, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων και τις δυσκολίες ανεφοδιασμού της Στρατιάς. (Τα σχετικά έγγραφα υπάρχουν στη ΔΙΣ).

Στην συνέχεια ακολουθεί μια μάλλον  υποτονική συζήτηση, με βασικό θέμα, αν οι ελληνικές δυνάμεις έπρεπε να κινηθούν προς τα ανατολικά και ιδιαίτερα προς την Άγκυρα ή όχι. Οι γνώμες που εκφράστηκαν δεν ήταν ταυτόσημες και κάποιες από αυτές αναδείκνυαν τα προβλήματα που θα ανέκυπταν στον ανεφοδιασμό και από την πορεία στην Αλμυρά Έρημο.

Στην τελική φάση της Σύσκεψης γίνεται ο εξής διάλογος.  

Ο Πρωθυπουργός Δ. Γούναρης ερωτά τον Αρχιστράτηγο και τον Κ. Πάλλη: «Γιατί ευρίσκετε την επιχείρησαν προς Άγκυραν  τόσον δύσκολον, δοθέντος ότι όλοι οι αξιωματικοί του Επιτελείου την θεωρούν εύκολη;». Ο Αρχιστράτηγος δεν απαντά … Και αντ αυτού απαντά στον Πρωθυπουργό ο Κ. Πάλλης «Διότι αυτή είναι η γνώμη του Αρχιστρατήγου»!  Ο  Κωνσταντίνος παρακολουθεί σκεπτικός και αμίλητος (είχε και υψηλό πυρετό και μάλλον δυσκολευόταν να παρακολουθήσει τη συζήτηση), ο  Πρωθυπουργός σαν να μην άκουσε την απάντηση, επιμένει: «Η επιχείρησης προς Άγκυραν είναι αναγκαία, διότι ο εχθρός, αν δεν ηττηθεί κατά τρόπον οριστικόν θα καταστεί αδύνατον να πραγματοποιηθούν τα πολιτικά οφέλη,  εκ της επιχειρήσεως εις την Μικράν Ασίαν»! Ακολουθεί μια μικρά συζήτηση και οι στρατιωτικοί  ασπάζονται  τις ιδέες των πολιτικών.  Το πολεμικό  συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων προς Ανατολάς, με στόχο την Άγκυρα και την οριστική συντριβή του εχθρού. Ο «κύβος ερρίφθη»… η προέλαση προς Άγκυρα και η συντριβή των Κεμαλικών   δυνάμενων εκρίθη αναπότρεπτος, ώστε να προκύψουν τα επιζητούμενα  πολιτικά οφέλη.  Μια απόφαση στρατιωτική,  μείζονος εθνικής σημασίας,  αλλά με πολιτικά χαρακτηριστικά  και  προσδοκώμενα μικροπολιτικά οφέλη.

Ωστόσο, η ομοφωνία κάθε άλλο παρά πραγματική ήταν. Η στρατιωτική ηγεσία είχε αρκετές επιφυλάξεις –ορισμένοι μάλιστα τις εξέφρασαν και κατά τη διάρκεια της επιχείρησης–, δεν επέμεινε όμως. «Στη σύσκεψη αυτή η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία προσήλθαν με αποκλίνουσες προδιαθέσεις και στόχους. Η στρατιωτική πλευρά ήταν μάλλον απρόθυμη για τη συνέχιση της προέλασης, αλλά δεν αναλάμβανε την ευθύνη να εκφέρει την άποψη αυτή ευθέως» (Σωτ. Ριζάς, «Το τέλος της Μεγάλης Ιδέας», Καστανιώτης, 2015, σ. 266-7).

Η Κυβέρνηση του Δ. Γούναρη και φιλοβασιλικοί αξιωματικοί που μισούσαν τους συναδέλφους τους Βενιζελικούς,  «αγνόησαν» την προφανή δυσχέρεια του ανεφοδιασμού , λόγω επιμήκυνσης της γραμμής του μετώπου, αλλά  και της αναπλήρωσης απωλειών  των προωθημένων μάχιμων Μονάδων της Στρατιάς, των τμημάτων που ήταν σε «επαφή» με τα στρατιωτικά τμήματα του Κεμάλ. Επίσης, δεν αξιολογήθηκε επαρκώς το ηθικό του  Έλληνα μαχητή. Πολλοί στρατιώτες  ήταν βετεράνοι των Βαλκανικών πολέμων 1912-13, δηλαδή ήταν  στρατιώτες – πολεμιστές περίπου 7-8 χρόνια! Οι στρατιώτες αυτοί, φτωχοί κυρίως,  προερχόμενοι οι περισσότεροι από την ύπαιθρο χώρα (αγρότες, ποιμένες) ή από αστικές – βιομηχανικές  περιοχές (εργάτες)  έλειπαν από τις οικογένειες του και  δεν μπορούσαν να τις στηρίξουν οικονομικά. Έλειπαν από  την κοινωνική ζωή του  τόπου καταγωγής τους.  Εκτυλίχθηκαν κοινωνικά και οικογενειακά δράματα, όταν μετά  από 6 ή 7 ή και 9 χρόνια οι στρατιώτες αυτοί επέστρεψαν στα σπίτια τους, ηττημένοι, όχι μόνο στρατιωτικά  και ηθικά , αλλά και  «άφραγκοι». Πολλοί αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν   καθότι ένοιωθαν ξένοι, παρείσακτοι  στον τόπο τους και  δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις και στις οικογένειες τους (οι έγγαμοι ή αρραβωνιασμένοι στρατιώτες,  που επέστρεψαν σπίτια τους μετά από μακροχρόνια απουσία, αντιμετώπισαν μια άλλη κατάσταση πραγμάτων, διαφορετική από εκείνη που άφησαν  φεύγοντας για το μέτωπο…)! 

Η φυσιολογική κόπωση του στρατεύματος ειδικά των Μονάδων που καταδίωκαν τα κεμαλικά αποσπάσματα στα βάθη της Ανατολίας, οι  ελλείψεις σε τρόφιμα και πυρομαχικά, η απόσταση από τα κέντρα ανεφοδιασμού σε σχέση με τα διαθέσιμα μεταφορικά μέσα, ήταν οι βασικοί παράγοντες που καθιστούσαν το σχέδιο προέλασης που αποφασίστηκε στη Σύσκεψη στην Κιουτάχεια λίαν επισφαλές, αν όχι και ανέφικτο. Κατά την εφαρμογή του,  αποδείχτηκε και καταστροφικό. 

Γιατί η επιμονή του Δ. Γούναρη να συνεχιστεί η προέλαση προς την Άγκυρα, παρά τις αντιρρήσεις ή έστω σοβαρές  επιφυλάξεις του Αρχιστρατήγου; Ο μετέχων στην εκστρατεία σε καίριες επιτελικές θέσεις καθώς και στη Σύσκεψη στην Κιουτάχεια  αντιστράτηγος Βίκτωρ  Δούσμανης, γράφει στα απομνημονεύματά του: «Συμπεραίνομεν αδιστάκτως, ότι ο Δ. Γούναρης , όστις ασφαλώς ήθελε την επιτυχία της Μικρασιατικής εκστρατείας, ίνα εδραιωθεί πολιτικώς και εν τω εσωτερικώ και εν τω εξωτερικώ, ήθελεν όπως η επιτυχία αυτή να αποδοθεί εις αυτόν και μόνον και να εισπράξει τα πολιτικά οφέλη».

Μία άλλη σημαντική παράμετρος είναι η διχόνοια, η κατάρα της φυλής των Ελλήνων. Η διχόνοια,  που έσπειρε ο Εθνικός Διχασμός με αφετηρία το 1915,  διαίρεσε τα ανωτέρα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων σε αλληλομισούμενες φατρίες με ιδιοτελή συμφέροντα και  επέδρασε καταλυτικά στο ηθικό του Στρατεύματος. Συνεπώς, «συνέβαλε», στην τραγική κατάληξη της Στρατιάς, που έφθασε πολεμώντας μέχρι την Άγκυρα, αλλά μετά, υποχρεώθηκε σε σχεδόν άτακτη υποχώρηση και διάλυση,  εγκαταλείποντας τους έλληνες της Μικράς Ασίας  στο έλεος της εκδικητικής μανίας του Κεμάλ , ενώ βρήκαν την ευκαιρία να δράσουν και οι Τσέτες σε βάρος των Ελλήνων. Οι απάνθρωποι Τσέτες, οι   οπλισμένοι άτακτοι ληστές που ήταν Μουσουλμάνοι  κατάδικοι, για δολοφονίες και κλοπές.  

Το ειδικό βάρος της ανείπωτης τραγωδίας, συμπυκνώνεται και στο εξής περιστατικό, όταν πια έχει επικρατήσει ο πανικός και ισχύει το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω ».  Ο επικεφαλής της ελληνικής φρουράς στη Σμύρνη λαμβάνει την εξής τηλεγραφική εντολή από τους ανωτέρους του: «Στρατόν σώσατε, πολίτας εγκαταλείψατε»!!!. Ίσως η πιο τραγική εικόνα της Μικρασιατικής εκστρατείας και καταστροφής…  Και μια συγκλονιστική αλήθεια, από τον καταδικασθέντα και εκτελεσθέντα Αρχιστράτηγο, που είχε αναλογικά τις μικρότερες ευθύνες από τους προκατόχους του, για την διάλυση της Στρατιάς: «Η μόνη μου εντροπή είναι ότι υπήρξα αρχιστράτηγος φυγάδων»!  Αρχιστράτηγος Κ.  Χατζανέστης , η τελευταία  του φράση, ενώπιον του Εκτελεστικού αποσπάσματος, ο οποίο και χαιρέτησε στρατιωτικά!!!

Η διχόνοια στο Στράτευμα, δυστυχώς  και μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, θα συνεχισθεί και στις δεκαετίες του 20 και του 30 με τις δικτατορίες και τα πραξικοπήματα, στον εμφύλιο, στα μετεμφυλιακά πέτρινα χρόνια, στη χούντα των συνταγματαρχών και μετά την μεταπολίτευση που οι στρατιωτικοί θα χωριστούν, σε χουντικούς και δημοκρατικούς.  Έκτος όμως από τα  μικροσυμφέροντα, στις ιδιοτελείς κυρίες διχαστικές συμπεριφορές των στρατιωτικών, παρεισέφρησαν και  τραγικές πολιτικές επιλογές, που εξυπηρετούσαν συχνά ξένα γεωπολιτικά συμφέροντα.

«Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα» (Κλαούζεβιτς), υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι υπάρχουν επαρκή στρατιωτικά μέσα, το ηθικό του στρατεύματος είναι υψηλό και η Διοικητική Μέριμνα  εξασφαλισμένη. Η πολιτική ηγεσία της εποχής (Δ. Γούναρης), διέπραξε το λάθος, να λύσει το  μικρασιατικό ζήτημα μέσω της στρατιωτικής οδού, για να δρέψει  πολιτικές  δάφνες, ενώ θα έπρεπε, μετά την αρχική στρατιωτική απόβαση και τις πρώτες επιτυχίες επί εδάφους,  να ακολουθήσει την οδό της διπλωματίας και να επιζητήσει την στήριξη των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, αντιλαμβανόμενη, η ελληνική πολιτική ηγεσία (Δ. Γούναρης), τους νέους διεθνείς συσχετισμούς ισχύος . Να σταματήσουν οι πολεμικές επιχειρήσεις,  να χαραχτεί με τρόπο ρεαλιστικό  το έσχατο εθνικό σύνορο, η  έσχατη γραμμή άμυνας πέριξ της Σμύρνης, να γίνει επαρκής αμυντική οργάνωση και να απεμποληθούν μεγαλοιδεατικά οράματα , όπως η κατάκτηση της Άγκυρας και η συντριβή και εξόντωση του Κεμάλ (αυτή την πρόταση είχαν υποβάλει στους πολιτικούς και στον Κωνσταντίνο,  αρκετοί από τους νουνεχείς και με άρτια στρατιωτική  εκπαίδευση και γενικότερη παιδεία στρατιωτικοί, είτε υπηρετούσαν  στο εκστρατευτικό σώμα, είτε ήταν στα μετόπισθεν στο Γενικό Επιτελείο Στρατού) !  

Η σύσκεψη στην Κιουτάχεια και η απόφαση, να συνεχιστεί η προέλαση του Ελληνικού Στρατού προς Άγκυρα, αποδείχτηκε τραγικά λανθασμένη. Δυστυχώς υπήρξε καταλυτική των δραματικών  εξελίξεων.  Κατάρρευση  του μετώπου, άτακτη υποχώρηση, πλην εξαιρέσεων  , Μονάδων της Στρατιάς, εκδικητική διάθεση των δυνάμεων του Κεμάλ, πυρπόληση και καταστροφή της Σμύρνης, ξεριζωμός του Ελληνισμού, από τα παράλια της Μικρας Ασίας. Αν η απόφαση στη Κιουτάχεια ήταν διαφορετική, αν πολιτική και στρατιωτική ηγεσία παρέβλεπαν τα εθνοκτόνα μικροκομματικά  συμφέρονται και απαξιούσαν στην πράξη τις προσωπικές ηγετικές  μωροφιλοδοξίες τους, πιθανόν, ακόμη να άκμαζε ο ελληνισμός στη Σμύρνη, ως εδαφικό διαμέρισμα της Ελλάδας.  Αν όμως, αλλά με το «αν» δεν γράφεται η ιστορία.  

https://www.militaire.gr/mikrasiatiki-katastrofi-i-didaktiki-gia-ti-simerini-stratiotiki-igesia-syskepsi-tis-kioytacheias/

Exxpress: «Εκτελέστηκε στην Αυστρία η δολοφόνος της Ντάρια Ντούγκινα με 17 μαχαιριές»

0

Αρνείται να το επιβεβαιώσει ο Αυστριακός ΥΠΕΣ

Η δολοφόνος της Ντάρια Ντούγκινα, Ναταλία Βοβκ φέρετι πως δολοφονήθηκε στην Αυστρία με δεκαεπτά μαχαιριές σύμφωνα με αυστριακή εφημερίδα.

Ως βασικοί ύποπτοι θεωρούνται στελέχη της ρωσικής FSB ως πράξη αντεκδίκησης για την δολοφονία της Ντούγκινα.

Οι Αυστριακοί αρνούνται να επιβεβαιώσουν το γεγονός και ειδικότερα ο Αυστριακός ΥΠΕΣ  είπε πως δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τις αναφορές.

Ούτε η Μόσχα τις έχει επιβεβαιώσει ενώ ανεπίσημα διαρρέει πως το «κυνήγι» συνεχίζεται.

Πάντως την αποκάλυψη την έκανε η αυστριακή Exxpress. Η αλήθεια είναι πως αν αυτό συνέβη οι Αυστριακοί δεν θα ήθελαν να έχει γίνει στην χώρα τους όπως επίσης δεν θα ήθελαν να φαίνεται πως η Ουκρανή είχε βρει καταφύγιο στην Αυστρία.

Η δολοφονία της Ντάρια Ντούγκινα δεν μπορεί να θεωρηθεί πλήγμα σε «στρατιωτικό στόχο» ακόμα και με τις «διασταλτικές» ερμηνείες της Δύσης.

H δολοφονία της Βοβκ φέρεται ότι έλαβε χώρα σε δωμάτιο ξενοδοχείου. Η Ουκρανή θεωρούνταν πως εργάζονταν για την ουκρανική SBU ενώ στο παρελθόν ήταν μέλος του νεοναζιστικού Τάγματος Αζόφ.

Στον φερόμενο χώρο δολοφονίας η εφημερίδα αναφέρει πως βρέθηκαν ψεύτικα πιστοποιητικά και ταξιδιωτικά έγγραφα.

 

 

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/exxpress-ektelestike-stin-aystria-i-dolofonos-tis-ntaria-ntougkina-me-17-maxairies/

Without Alexandroupolis, Transatlantic Security Is Dead in the Water

0

by Jonathan Ruhe Ari Cicurel

The Greek town of Alexandroupolis is ideally situated to help the United States and its allies alleviate logistical bottlenecks extending eastward from the heart of the European continent.

Russia’s invasion of Ukraine is rapidly raising the strategic profile and potential of Alexandroupolis, a once-overlooked Greek town on the northern Aegean Sea adjacent to Turkey and Bulgaria. Emblematic of Greece’s growth as an energy hub and U.S. security partner, Alexandroupolis offers unique opportunities for achieving shared transatlantic objectives to reduce European dependence on Russian natural gas, strengthen NATO’s vulnerable eastern flank, and ensure Ukraine’s harvests can continue feeding the world.

But the United States must act with purpose, in concert with its allies, to secure these goals for the short and long term. Europe can neither go cold turkey nor wean itself off slowly from Russian hydrocarbons without liquefied natural gas (LNG) imports from and through the eastern Mediterranean, which boasts significant—and growing—offshore reserves.

Given serious logistical bottlenecks extending eastward from the heart of the continent, combined with Turkey’s abandonment of its historical role as the alliance’s southeastern anchor, NATO needs new routes from the south to project power against Russia and China—both of whom are making serious inroads across the eastern Mediterranean and the Black Sea. At the same time, Ukrainian grain needs to circumvent a Russian naval blockade and the Turkish Straits as it heads south to the Middle East, Africa, and Asia.

Alexandroupolis is ideally situated to help, as a new report from the Jewish Institute for National Security of America (JINSA) explains. Ships docking at its deep-water port can unload directly onto, and load from, rail lines running through Bulgaria and Romania and as far north as Poland. In addition to an airfield and military facilities, the city is also the hub for a network of highways, as well as a U.S.-backed LNG import facility linked inland to an expanding lattice of natural gas pipelines.

This infrastructure enables NATO to bypass the Bosporus and Black seas and more effectively surge forces northward through Bulgaria and Romania up to the Ukrainian and Moldovan borders. In addition to creating an outlet for Kyiv’s food exports and new commercial alternatives to the Chinese-run port of Piraeus near Athens, it could also reduce the Balkans’ and Italy’s deep dependence on Russian energy by shipping more reliable supplies from the Eastern Mediterranean and beyond.

While American support has been crucial for Alexandroupolis’ growth to date, more must urgently be done to capitalize on its significant potential. To expedite southeastern Europe’s energy independence from Russia, the United States should promote the expansion of the Trans Adriatic Pipeline (TAP) and the Interconnector Greece-Bulgaria (IGB) pipeline, as well as explore the feasibility of reversing the massive Trans-Balkan pipeline to carry natural gas northward from Greece through Bulgaria, Romania, and possibly Ukraine and Moldova. In tandem, Washington should make clear it backs the development of additional Greek capacity to feed these lines with imported LNG, beyond the floating storage and regasification unit (FSRU) currently under construction at Alexandroupolis.

These steps can form the core of a much-needed campaign to underscore U.S. support for, and concretely advance, the peaceful development of the Eastern Mediterranean’s abundant natural gas as a direct replacement for Russian supplies to Europe. This should include appointing a U.S. special envoy to build on recent European Union efforts to bring LNG into the continent from Egypt and Israel.

American involvement also must deepen on the defense side. Working with its allies, the United States should explore extending NATO’s fuel pipeline in Greece from Kavala to Alexandroupolis, and into Bulgaria and Romania, to simplify logistics for the alliance’s expanding presence in the Eastern Balkans and the Black Sea littoral. Washington also should ensure the looming privatization contract for Alexandroupolis port is awarded to an American company—both to block Russia from securing the bid and to reassure allies that the United States is countering Moscow’s and Beijing’s growing control of critical infrastructure across the eastern Mediterranean and southeastern Europe. In light of NATO’s ambitious new goal to expand its high-readiness forces, the U.S. military should view Greece as an ideal location, both geostrategically and topographically, for combined and joint exercises.

To reach Alexandroupolis’ high ceilings on the energy and security fronts, specifically by developing better pipeline, rail, and road infrastructure to interconnect Eastern Europe, the Biden administration should also increase its June 2022 loan of $300 million to the Three Seas Initiative’s Investment Fund, known as 3SIIF. Fortuitously, many of these actions will contribute directly to global food security by building up Alexandroupolis as a key terminus for overland Ukrainian grain shipments.

Russia’s brutal aggression in Ukraine already is transforming transatlantic security and will continue to do so for the foreseeable future. Fortunately, the United States and Europe have a readily available asset in Alexandroupolis to ensure the alliance can meet these momentous challenges.

Jonathan Ruhe and Ari Cicurel are director of foreign policy and senior policy analyst, respectively, at the Jewish Institute for National Security of America (JINSA).

Image: DVIDS.

https://nationalinterest.org/feature/without-alexandroupolis-transatlantic-security-dead-water-204440

Τι είπε ο “πατέρας της ΑΟΖ” στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας; Και η μεγάλη πορεία για το φυσικό αέριο της Κύπρου…

1

Της ΑΝΔΡΟΥΛΑΣ ΤΑΡΑΜΟΥΝΤΑ, Φιλελεύθερος

Ξεσαλώσαμε αρνητικά κι αυτή τη φορά. Στο Κυπριστάν η ανακοίνωση της κοινοπραξίας Εni-Total για τα αποτελέσματα της ερευνητικής γεώτρησης «Cronos-1», εντός του Τεμαχίου 6 της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, έγινε δεχτή με δυσπιστία, με «κίστιμα» και έκδηλη την προσπάθεια, σε πολλά επίπεδα, να υποτιμηθεί η σημασία των προκαταρκτικών εκτιμήσεων για συνολική ποσότητα φυσικού αερίου 2,5 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών (Tcf).

Οι σημαντικοί σταθμοί σε αυτή τη δύσκολη πορεία, αντιμετωπίστηκαν είτε του ύψους είτε του βάθους. Με τη χλεύη να υπερτερεί του ενθουσιασμού, όταν την είδαμε όλοι Σεΐχηδες που θα κυκλοφορούσαν με τις κελεμπίες και τις τσέπες γεμάτες δολάρια που να τα σκορπούμε δεξιά και αριστερά!!!

Στο διά ταύτα υπήρξαν σταθμοί σημαντικοί οι οποίοι αν αξιοποιηθούν ακόμη και σήμερα σοβαρά από την Κυπριακή Πολιτεία και το πολιτικό προσωπικό θα αποδώσουν για την Κυπριακή Δημοκρατία και σε πολιτικό και σε οικονομικό επίπεδο. Κι αυτοί οι σταθμοί ήταν:

Σταθμός πρώτος: Η πρωτοβουλία του Νίκου Ρολάνδη προς τον Πρόεδρο Κληρίδη στη βάση μελετών Αμερικανών ότι στην περιοχή μας βρίσκεται μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου ή και πετρελαίου. Τον φάκελο τον είχε στο συρτάρι του υπουργικού του γραφείου για 20 χρόνια για να μπορέσει να τον αξιοποιήσει.

>Σταθμός δεύτερος: Η ανακήρυξη της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου.

>Σταθμός τρίτος: Η ανακάλυψη του κοιτάσματος στο οικόπεδο Αφροδίτη επί προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια.

>Σταθμός τέταρτος: Η ανακάλυψη του κοιτάσματος στο σημείο Κρόνος του οικοπέδου 6 που προστίθεται στις προηγούμενες ανακαλύψεις στον Γλαύκο και την Αφροδίτη, που κάνουν τη χώρα μας έναν υπολογίσιμο παίχτη- αν έχουμε τον νου μας-

Ο Νίκος Ρολάνδης σημείωσε σε μια από τις δημόσιες παρεμβάσεις του, τον Δεκέμβριο του 2011:

«(…) στις 4 Αυγούστου 1980  (τότε ήταν υπουργός στην κυβέρνηση του Σπύρου Κυπριανού), συνάντησα στο γραφείο μου τον M.J. Ambrose, Ανώτερο Διευθυντή της μεγάλης αμερικανικής εταιρείας πετρελαίων Standard Oil of Indiana. H Standard Oil, σε συνεργασία με την κολοσσιαία Amoco, ήθελαν να γεωτρήσουν νότια της Κύπρου, εκεί περίπου που ευρίσκεται σήμερα το τεμάχιο ”Αφροδίτη”.

Οι μελέτες τους έδειχναν πως υπήρχαν υδρογονάνθρακες. Η Τουρκία όμως που προφανώς ήταν καλά πληροφορημένη, είχε απειλήσει, σύμφωνα με τα πρακτικά του Υπουργείου, με «περαιτέρω στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο».

Ο Πρόεδρος Κυπριανού, που επίσης συνάντησε τον Ambrose, μου ζήτησε να επικοινωνήσω με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Kurt Waldheim. O Waldheim μας απέτρεψε. Έτσι το ”όνειρο” έμεινε τότε ανεκπλήρωτο».

Ο πρώην υπουργός θύμισε:

«Τον φάκελο της Standard Oil of Indiana που περιείχε τo ”όνειρο”, πήρα μαζί μου, με αντίγραφο των πρακτικών, στο υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, 20 περίπου χρόνια αργότερα. Θυμάμαι, τον τοποθέτησα στο δεξιό μέρος του γραφείου μου, για να μου θυμίζει τα πετρέλαια. Κάποια μέρα μίλησα στον Πρόεδρο Κληρίδη για το θέμα, ο οποίος, με κάποιο δισταγμό μου έδωσε το πράσινο φως».

Όντας πραγματικά πρωτοπόρος, ο Νίκος Ρολάνδης δεν επαναπαύθηκε στον φάκελο των Αμερικανών. Προώθησε έντονα το θέμα σε χωριστές επαφές με πολλές γειτονικές χώρες: Αίγυπτο, ΗΠΑ, Ρωσία, Λίβανο, Συρία, Ισραήλ, Αλγερία. Στις 17 Φεβρουαρίου 2003, υπέγραψε στο Κάιρο, συμφωνία καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) Κύπρου και Αιγύπτου, που ήταν η πρώτη συμφωνία ΑΟΖ που υπογράφτηκε στη Μεσόγειο.

Προσπάθησε με πολιτική πρωτοβουλία προς την Αθήνα όπως ξεπεραστεί και το «αγκάθι» «Τουρκία» με την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Αιγύπτου αλλά σκόνταψε στην ατολμία της τότε ελληνικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με μαρτυρία του Νίκου Ρολάνδη, σε εκπομπή του ΡΙΚ, λίγο πριν από την επικείμενη υπογραφή της συμφωνίας της Κύπρου με την Αίγυπτο αναφορικά με την οριοθέτηση της οριογραμμής των μεταξύ τους ΑΟΖ, η Αθήνα επέδειξε διστακτικότητα και επενέβη ζητώντας από τη Λευκωσία να μετακινήσει τη γραμμή που έχει συμφωνήσει με το Κάιρο λίγο ανατολικότερα.

Συγκεκριμένα ο Ρολάνδης ανέφερε ότι η Κύπρος το 2003 είχε συμφωνήσει με την Αίγυπτο σε μία οριογραμμή η οποία εκτεινόταν ακριβώς μέχρι το σημείο που αρχίζει η ελληνική ΑΟΖ, εάν συνυπολογιστεί σε αυτή το Καστελόριζο.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, με μια τέτοια συμφωνία, το Κάιρο θα αναγνώριζε ουσιαστικό ότι το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ και εάν η συγκεκριμένη συμφωνία υπογραφόταν ως είχε, η Αίγυπτος δεν θα είχε να διαπραγματευτεί τίποτα με την Τουρκία που θα αφορούσε την ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ.

Tη δημόσια παρέμβασή του, ο Νίκος  Ρολάνδης έκλεινε με εκτίμηση:

«Πιστεύω πως έχουμε αρκετές ποσότητες υδρογονανθράκων, πολύ μεγάλες για το μέγεθος μας. Χρειαζόμαστε απλώς λιγότερη φαντασία και μυθοπλασία και περισσότερη σωφροσύνη».

Και φτάνουμε στο σήμερα. Με το ζήτημα να είναι αν θέλει και πώς μπορεί η συντεταγμένη Πολιτεία να αξιοποιήσει τη συγκυρία που βρίσκεται μπροστά της, με την Ευρωπαϊκή Ενωση να είναι στριμωγμένη, λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και των ευρωπαϊκών κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας που τελικά λειτουργούν σε βάρος των ευρωπαϊκών χωρών και των λαών. Τέτοιες συγκυρίες δεν προκύπτουν κάθε μέρα. Ούτε και λειτουργούν υπέρ όλων. Λειτουργούν υπέρ των προνοητικών, των τολμηρών και των αποτελεσματικών.

Οι ξέφρενες κινήσεις της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν με επάρκεια από την Αθήνα και τη Λευκωσία. Ούτε την εποχή του πολιτικού φλερτ με τον Ερντογάν ούτε την εποχή των πολεμικών ιαχών από τον Τούρκο Πρόεδρο… Αυτό που έχει σημασία είναι η αντιμετώπιση των έξωθεν απειλών και κινδύνων και η αξιοποίηση του φυσικού πλούτου υπέρ των πολιτών. Μπορούμε;

  • Αξιοποίηση αλλά πώς;

Σίγουρα οι ανακαλύψεις νέων κοιτασμάτων, σε μια εποχή που η κλιματική αλλαγή δείχνει για τα καλά τα δόντια της σε όλες τις γωνιές του κόσμου, σίγουρα δεν προσφέρονται για πανηγυρισμούς. Ούτε για μηδενισμό και μιζέρια προσφέρονται.

Προσφέρονται, όμως, προς αξιοποίηση που δεν εξαντλείται φυσικά στο πολιτικό πεδίο με αναμάσημα της τοποθέτησης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ:

«… πως οι ΗΠΑ  αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύξει τους πόρους στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της». Και «… ότι οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου της Κύπρου, όπως και όλοι οι πόροι της, θα πρέπει να μοιράζονται δίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η ανάπτυξη των πόρων στην ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να προάγει τη συνεργασία και να παρέχει τα θεμέλια για διαρκή ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική ευημερία σε ολόκληρη την περιοχή».

  • Οι υποδείξεις του πατέρα της ελληνικής ΑΟΖ: Οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο επονομαζόμενος πατέρας της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, σε δημόσια παρέμβασή του, την οποία συνόδευσε με χάρτη της ΑΟΖ, προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη, σημείωνε για το μείζον ζήτημα της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας:

«Κύριε πρωθυπουργέ, όπως δείχνει ο χάρτης, η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου δείχνει ξεκάθαρα ότι η Αίγυπτος δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Αυτός ο χάρτης δείχνει ότι η ΑΟΖ της Ελλάδας ακουμπάει στο περιβόητο οικόπεδο 4 της κυπριακής ΑΟΖ αλλά, ακόμα πιο σημαντικό, ακουμπάει στο τριεθνές σημείο που ενώνει τις ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου.

Έτσι διορθώνει και το λάθος της παρέμβασης της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη που δεν επιθυμούσε η οριοθέτηση των ΑΟΖ Κύπρου και Αιγύπτου να δείχνει την πλήρη επήρεια του συμπλέγματος του Καστελόριζου».

Με αφορμή προτροπή του Κ. Μητσοτάκη προς την Αγκυρα για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, ο κ. Καρυώτης υποδείκνυε:

«Κύριε Μητσοτάκη, ζητάτε από την Τουρκία να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο και εσείς αρνείστε να κάνετε οριοθέτηση με την Κύπρο. Δεν υπάρχει πιο παρανοϊκή θέση από αυτήν!»

Δεν περιορίστηκε σε αυτή την υπόδειξη προς την Αθήνα. Επανειλημμένα είχε τονίσει πως:

«Η Ελλάδα πρέπει να πείσει τις ΗΠΑ ότι πρόκειται να ανακηρύξει ΑΟΖ (όπως έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες το 1983) και να ζητήσει την αμέριστη υποστήριξη της ΕΕ. Ήρθε η ώρα όπως η ΕΕ υιοθετήσει τη γεωπολιτική θέση ότι η Ελληνική και η Κυπριακή ΑΟΖ αποτελούν κατ’ επέκταση μέρος της Ευρωπαϊκής ΑΟΖ και ότι το Καστελόριζο δεν είναι μόνο νησί της Ελλάδας αλλά και νησί της ΕΕ. Εν τέλει, η ΕΕ οφείλει να διεκδικήσει και να προασπίσει τα ”ζωτικά συμφέροντά” της στην ανατολική Μεσόγειο».

Ο μακαρίτης υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ρολάνδης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου με την Αίγυπτο. Φωτογραφία Φιλελεύθερος

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2022/08/ti-ipe-o-pateras-tis-aoz-ston-prothipourgo-tis-elladas-ke-i-megali-poria-gia-to-fisiko-aerio-tis-kiprou/

Greek ‘Watergate’ phone-tapping scandal puts added pressure on PM

0

Embattled leader Kyriakos Mitsotakis is facing calls to resign after state intelligence monitored opposition party

Helena Smith in Athens
Sun 28 Aug 2022 13.00 BST

For much of last week thunderstorms and torrential rain swept Athens, marking a dramatic end to a summer otherwise electrified by talk of spyware, cyber-mercenaries, espionage and eavesdropping.

As the sun re-emerged on Friday, it was to a highly charged mood as Greece’s prematurely reconvened parliament debated a phone-tapping scandal whose exposure of practices last associated with military rule has shocked the nation and been met with stunned disbelief at the heart of the EU.

“When I found out, I did not hesitate to say it was wrong,” the embattled prime minister, Kyriakos Mitsotakis, told MPs as he sought to explain how his political opponent Nikos Androulakis, who heads the social democratic Pasok party, had been wiretapped by EYP – the national intelligence service – which is under his control.

“But any initiative to remedy the slip-up should not undermine EYP’s important work,” he said.

Amid calls for Mitsotakis’s resignation and a parliamentary inquiry set to start on Monday, the unusually heated debate has opened a Pandora’s box with potentially dramatic reverberations for the centre-right government before general elections next year.

“You gave the order for [EYP] to follow him,” Alexis Tsipras, the leftist former prime minister and chief of the main opposition party Syriza, railed as he denounced the country’s leader for his apparently criminal actions.

“You wanted to have absolute control over developments in the third [biggest] party so as to ensure control over political developments ahead of a new parliamentary law of proportional representation which requires governments of coalition.”

Like the weather, Greece’s political future is beginning to look increasingly dark.

Since assuming power after the nation’s prolonged financial crisis, Mitsotakis, 54, had been regarded as a safe pair of hands, a conservative liberal considered a rare success story by the European right.

His pro-business policies and modernising zeal went down well in western capitals relieved that the debt-burdened country, once viewed as an EU basket case, was again attracting capital and investment.

Greek prime minister Kyriakos Mitsotakis is facing calls to resign after the country’s intelligence service tapped the phone of a rival party leader
Greek prime minister Kyriakos Mitsotakis is facing calls to resign after the country’s intelligence service tapped the phone of a rival party leader. Photograph: Alkis Konstantinidis/Reuters

In Brussels, officials applauded the results-oriented policies of a politician not only perceived as a voice of reason in Europe – decrying Russia’s invasion of Ukraine despite Athens’s traditionally strong ties with Moscow – but a man who seemed to relish rising to the challenge of multiple crises.

In Mitsotakis, the EU had a partner who had won plaudits for his handling of the pandemic and was willing to talk tough on migration while coolly handling an increasingly unpredictable counterpart in Turkey.

But after three years of appearing unimpeachable, the US-educated former financier is in trouble.

The opposition has wasted no time in likening the spy scandal to Watergate. As the revelations spiral, Mitsotakis stands accused of administering a state apparatus whose tactics are more reminiscent of the cold war than a flourishing modern democracy.

Scrutiny of his style of government – concentrated around a small coterie of loyal advisers and aides, with ministers kept at arm’s length – has increasingly led to charges of arrogance.

In a controversial move, made within weeks of assuming office in July 2019, Mitsotakis took control of EYP, which had previously been under the oversight of the interior ministry.

Last month, it emerged that Androulakis’s mobile phone had been tracked not only by EYP over a three-month period in the run-up to his election as Pasok leader, but targeted with Predator spyware, which has the ability to read encrypted messages and turn a phone into a listening device if the victim clicks on a link.

EYP’s monitoring began about the same time the Predator spyware attempt failed after Androulakis, who is also an MEP, ignored the clickbait.

On Friday, Mitsotakis rejected any suggestion his government had invested in the notorious spyware, echoing repeated denials by officials.

The malware was discovered when Androulakis sent his phone to the European parliament’s cybersecurity unit to be checked earlier this year. The Pasok leader, who is now demanding answers, alluded to the serendipitous nature of the timing of the two eavesdropping efforts.

“The government repeatedly claims that the Greek authorities do not use Predator,” he said last week. “But is the simultaneous [surveillance by] EYP and Predator, within a few days, a pure coincidence?”

The politician is not the only victim.In April, the Toronto-based Citizen Lab found evidence of Predator being used to hack the phone of Thanasis Koukakis, a journalist well known for investigating the Greek banking and business world. Like Androulakis, Koukakis is taking legal action.

Nikos Androulakis, leader of Greece’s social democratic Pasok party
Nikos Androulakis, leader of Greece’s social democratic Pasok party, was monitored by a state agency controlled by the prime minister. Photograph: Andre Kosters/EPA

Mitsotakis has not been slow in apportioning blame. In two shock resignations this month the leader dispensed with his chief of staff, Grigoris Dimitriadis, and the nation’s spy chief, Panagiotis Kontoleon, who had previously headed a private security company and been a personal choice to oversee EYP.

Dimitriadis, who is also Mitsotakis’s nephew, had been Kontoleon’s pointman and the main recipient of intelligence reports in the prime ministerial office.

But the Greek leader has stopped short of explaining what had caused Androulakis to be monitored in the first place. In parliament he provoked outrage, saying while the eavesdropping was legal and had been approved by a high-ranking public prosecutor, the law prevented him from revealing why it had occurred.

Pasok officials have spoken darkly of blackmail, bribery and extortion being the real motives. Androulakis, who would have been a likely contender in a future coalition government – a scenario now ruled out after the disclosures – is believed not to have been the preferred choice within the governing New Democracy party for the post.

“It infuriates us that there has been no answer as to why he was followed,” said Thanasis Glavinas, director of Pasok’s parliamentary office. “They claim it was for national security reasons, so what are they? Is he a spy? Is he a threat? We need to know. It is outrageous that these shadows of doubt should be cast over a man who, when elections come, will be a candidate for prime minister.”

The Guardian

Ενέργεια: Στο τραπέζι ξανά ευρωπαϊκό πλαφόν στο ρεύμα

0

Ο συνολικός λογαριασμός των επιδοτήσεων για το 2022 θα αγγίξει τα 12 δισ. ευρώ – Στο 1,2 δισ. ευρώ τα υπερέσοδα

Λίγο πριν από την έλευση του χειμώνα η ενεργειακή κρίση που ταλανίζει την Ευρώπη φέρνει πιο κοντά την απειλή της ύφεσης και της κοινωνικής αποσταθεροποίησης. Οι εξελίξεις που διαμορφώνει η ξέφρενη κούρσα της τιμής του φυσικού αερίου και ένας συνδυασμός παραγόντων που επιτείνουν το πρόβλημα τιμών ηλεκτρικού ρεύματος και ενεργειακής επάρκειας φέρνουν σε απόγνωση τις κυβερνήσεις που υποχρεώνονται να σβήνουν και να ξαναγράφουν προϋπολογισμούς, αναζητώντας μάταια μια αποτελεσματική συνταγή διαχείρισης.

Εν μέσω του πανικού που προκάλεσε το νέο ράλι του φυσικού αερίου, με την τιμή στο ολλανδικό TTF να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο ξεπερνώντας και τα 322 ευρώ/MWh και τις τιμές ρεύματος στις χονδρεμπορικές αγορές έχοντας αγγίξει ακόμη και τα 800 ευρώ/MWh να κινούνται σταθερά πάνω από τα 600 ευρώ/MWh και τα προθεσμιακά συμβόλαια του επόμενου έτους να διαπραγματεύονται στα 1.000 ευρώ/MWh, η τσεχική προεδρία ανακοίνωσε τη σύγκληση έκτακτης συνόδου των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. για να εξεταστούν νέα μέτρα διαχείρισης της κρίσης, συμπεριλαμβανομένης και της επιβολής πλαφόν στην τιμή του ρεύματος.

Οσο βαθαίνει η κρίση όλο και περισσότερο ηγέτες στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται ότι οι επιδοτήσεις και τα προγράμματα εξοικονόμησης δεν επαρκούν για να σβήσουν τη «φωτιά» που άναψαν οι υψηλές τιμές, με τις χώρες του Νότου να προσδοκούν ότι μετά τις πιέσεις που δέχεται και ο Βορράς, ίσως βρεθεί κοινός τόπος για μια ενιαία λύση. Την ανάγκη μια ευρωπαϊκής λύσης επανέλαβε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνομιλία που είχε την Τετάρτη με τον Τσέχο ομόλογό του. Η Ελλάδα, τόνισε ο πρωθυπουργός, στηρίζει με εθνικά μέτρα την κοινωνία, θα συνεχίσει όμως να διεκδικεί ευρωπαϊκή λύση στην ενεργειακή κρίση, καθώς κανένας εθνικός προϋπολογισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή αυτή κρίση μόνος του.

Κονδύλια 280 δισ.

Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν δαπανήσει μέχρι στιγμής 280 δισ. ευρώ για κοινωνικά μέτρα στήριξης, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Bruegel τα οποία δημοσίευσε το Bloomberg, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην πρώτη θέση ως ποσοστό του ΑΕΠ (3,7%), διαθέτοντας μέχρι σήμερα 6,8 δισ. ευρώ.

Εν μέσω του πανικού που προκάλεσε το νέο ράλι του φυσικού αερίου, η τσεχική προεδρία ανακοίνωσε τη σύγκληση έκτακτης συνόδου των υπουργών Ενέργειας.

Το κονδύλι θα βαίνει αυξανόμενο όσο αυξάνονται οι τιμές ρεύματος και θα διογκωθεί ακόμη περισσότερο από τον Οκτώβριο που θα αρχίσουν και οι καταναλώσεις φυσικού αερίου για θέρμανση. Ο συνολικός λογαριασμός των επιδοτήσεων σε ρεύμα και φυσικό αέριο για τους επόμενους μήνες έχει υπολογιστεί από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ότι θα αγγίξει τα 12 δισ. ευρώ για το 2022, με τιμή αναφοράς για το φυσικό αέριο στα 270 ευρώ/MWh. Από αυτά, τα 10 δισ. τα συνεισφέρει το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (ΤΕΜ) από έσοδα που θα αντλήσει από τα υπερκέρδη στη χονδρεμπορική αγορά, τις δημοπρασίες ρύπων και τον λογαριασμό ΥΚΩ και 2 δισ. θα συνεισφέρει ο προϋπολογισμός, έπειτα από τροποποίηση για την κάλυψη του μη προβλεπόμενου ποσού, ύψους 1,2 δισ. ευρώ, αφού τα 800 εκατ. είχαν προϋπολογιστεί. Εάν συνεχιστεί το ράλι του φυσικού αερίου θα απαιτηθούν πολύ μεγαλύτερα ποσά για επιδοτήσεις μέχρι το τέλος του έτους. Το πρόβλημα θα πάρει άλλες διαστάσεις στην περίπτωση που οι υψηλές τιμές διατηρηθούν και πέραν του πρώτου εξαμήνου του 2023, καθώς δεν έχουν προβλεφθεί σχετικές δαπάνες στον προϋπολογισμό και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα επηρεάσει και το πρωτογενές πλεόνασμα.

Τα υπερκέρδη στην πηγή

Ο νέος μηχανισμός λειτουργίας της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρισμού που επιτρέπει την άντληση των υπερκερδών στην «πηγή» έχει συνεισφέρει μέχρι και τις 25 Αυγούστου 1,273 δισ. ευρώ. Από τα ΑΠΕ μπήκαν στο Ταμείο 691,5 εκατ. ευρώ, από τον λιγνίτη 236,9 εκατ. ευρώ, από τα υδροηλεκτρικά 178,8 εκατ. ευρώ και από το φυσικό αέριο 165,9 εκατ. ευρώ. Μέχρι το τέλος Αυγούστου υπολογίζεται ότι θα προστίθενται στο ΤΕΜ περί τα 40 εκατ. την ημέρα. Οσο μεγαλύτερα είναι τα έσοδα του ΤΕΜ τόσο θα περιορίζεται το ποσοστό συμμετοχής του προϋπολογισμού στη χρηματοδότηση των επιδοτήσεων, γεγονός που υποχρεώνει ακόμη και τους ανθρώπους του οικονομικού επιτελείου να παρακολουθούν με αγωνία καθημερινά εάν φυσάει και εάν έχει ηλιοφάνεια. Αυτό γιατί η παραγωγή των ΑΠΕ θα κρίνει εν πολλοίς και το πού θα κινηθούν τα έσοδα του ΤΕΜ τους επόμενους μήνες, ο λιγνίτης αντιπροσωπεύει ένα μικρό μέρος του μείγματος και ως εκ τούτου η μειωμένη παραγωγή των ΑΠΕ υποκαθίσταται από το ακριβό φυσικό αέριο. Είναι ενδεικτικό ότι η άπνοια των τελευταίων ημερών περιόρισε την παραγωγή των ΑΠΕ στο 5%-15% το διάστημα από 17 έως και 26 Αυγούστου εκτοξεύοντας τη συμμετοχή του φυσικού αερίου στο 58%-63%. Η συμμετοχή του λιγνίτη έχει σταθεροποιηθεί το τελευταίο διάστημα στο 20%-24%. Η μέγιστη δυνατότητα παραγωγής των λιγνιτικών μονάδων λόγω παλαιότητας αλλά και περιορισμένων αποθεμάτων καυσίμου εκτιμάται στις 12 τεραβατώρες τον χρόνο, και αυτός είναι ο στόχος της ΔΕΗ μετά και τις κυβερνητικές αποφάσεις για διπλασιασμό της λιγνιτικής παραγωγής, προκειμένου να συγκρατηθεί το κόστος ρεύματος αλλά και να διασφαλισθεί η επάρκεια σε περίπτωση διακοπής των ροών ρωσικού αερίου.

Η υψηλή συμμετοχή του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή σε συνδυασμό με την πορεία που έχει πάρει η χρηματιστηριακή τιμή του καυσίμου οδήγησε σε ονομαστικές αυξήσεις πάνω από 40% την τιμή της κιλοβατώρας τον Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Αύγουστο και εκτόξευσε τον λογαριασμό των επιδοτήσεων σε 1,9 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση για να συγκρατήσει τα τιμολόγια στα επίπεδα των 14-17 λεπτών/κιλοβατώρα, όπως έχει δεσμευθεί, απορρόφησε το 94% της αύξησης, αυξάνοντας την επιδότηση της κιλοβατώρας από τα 33,7 λεπτά τον Αύγουστο στα 63,9 λεπτά τον Σεπτέμβριο.

Ηλεκτρική διασύνδεση

Η Ελλάδα συγκυριακά έχει γλιτώσει από την καταιγίδα των τιμών που πλήττει τις άλλες χώρες της Ευρώπης, και αυτό γιατί η βασική ηλεκτρική διασύνδεση με τις αγορές της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης, που τιμολογούν τις ελλείψεις της πυρηνικής παραγωγής της Γαλλίας, είναι εκτός λειτουργίας από τις 24 Αυγούστου. Πρόκειται για το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο διασύνδεσης με την αγορά της Ιταλίας, που λόγω υψηλής εξάρτησης από το φυσικό αέριο έχει καταστεί η ακριβότερη της Ευρώπης. H επαναλειτουργία του καλωδίου στις 3 Σεπτεμβρίου θα δώσει τη δυνατότητα εξαγωγών 500 MW στην ακριβότερη αγορά της Ευρώπης, κάτι που θα οδηγήσει προς τα πάνω τις τιμές στην Ελλάδα. Στην παρούσα συγκυρία, το μειονέκτημα –για κανονικές συνθήκες– των περιορισμένων διασυνδέσεων της χώρας μας λειτούργησε ως πλεονέκτημα και συγκράτησε τις τιμές στη χονδρεμπορική αγορά στα επίπεδα των 400 ευρώ/μεγαβατώρα σε μεγάλη απόσταση από τα 600 και 700 ευρώ/μεγαβατώρα των άλλοτε ανταγωνιστικών αγορών της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης με τις πολλαπλές διασυνδέσεις και τη μεγάλη ποικιλία μείγματος καυσίμων (πυρηνικά, ΑΠΕ, υδροηλεκτρικά και το υπό διωγμόν φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο…).

Καθημερινή

Turkish Education Ministry High School Textbooks Praise Jihad: ‘Allah Has Given The Good News Of Paradise To Those Who Make Jihad’; ‘All Actions, Including War, Done To Exalt The Name Of Allah Are Included In This Concept’

0

 

In 2019, Turkey’s Ministry of Education published an edition of a two-volume textbook called “Fundamentals Of Religious Knowledge – Islam II.” The book, which is reportedly used in 12th-grade classrooms across Turkey,[1] includes a chapter about jihad that, among other things, says that: “All actions, including war, done to exalt the name of Allah (may his glory be exalted) are included in this concept [of jihad]… It can be performed by any means of the heart, tongue, hand, or weapon that human action makes possible… Our ancestors, who saw martyrdom as one of the supreme stages, when they set out for jihad in the path of Allah, would say ‘If I die, I will be a martyr; if I live, I will be a gazi [a fighter in a holy war],’ and in saying so they never held back from sacrificing their lives.” In 2019, over 891,000 students graduated from high school in Turkey, while in 2020, 894,100 students did the same.[2]

This report will review excerpts from the chapter of the textbook:

“All Actions, Including War, Done To Exalt The Name Of Allah Are Included In This Concept”

The chapter on jihad introduces the concept as follows: “One of the most important forms of worship in our religion is jihad. Based on its root, the word ‘jihad’ means working, growing tired, and expending effort by word and action using all one’s strength. All actions, including war, done to exalt the name of Allah (may his glory be exalted) are included in this concept. When the Islamic scholars emphasized the general meaning of jihad, they said that it was a required form of worship for Muslims. Whereas, when they use the meaning of war, they are in consensus on the idea under normal circumstances it is farz-i kifaye (incumbent upon the community), and in times of general mobilization, it is a form of worship that is farz-i ayn (incumbent upon the individual) and that all Muslims must carry out.

“When it is used as a term, jihad has a wide and interconnected framework of meaning. Just as it means to exert effort in using all material and spiritual possibilities for good to prevail and for evil to be dislodged, it also means defending the homeland against enemies in armed struggle. On the other hand, all struggle that humans give against any kind of evil and shaytan, and the effort to defeat the ugly passions inside oneself are also evaluated in the framework of jihad. When all of these meanings are considered, it can be seen that jihad has a wealth of meanings and that is not only war, that it is at the same time a struggle against the nafs [i.e., ego] and the shaytan; seeking to convey the beauties of Islam to all people through outreach and invitation; by struggling in enjoining good and forbidding evil, and spreading goodness and blocking evil. One who performs jihad is a mujahid.”

Jihad Means “Defending One’s Islamic Country And The Muslims Against Every Kind Of Danger And Attacks, And When Necessary On This Matter, To Fight”

The textbook cites an entry in the Encyclopedia of Islam, which was published by the Türkiye Diyanet Vakfı (“The Diyanet Foundation Of Turkey,” TDV), a government-run charity established in 1975 to support Turkey’s Religious Affairs Ministry. For a comprehensive study of Turkey’s Religious Affairs Ministry, see MEMRI Special Report 8860, Turkey’s Religious Affairs Ministry, Authority Over Hagia Sophia Mosque And 2,000 Mosques Around The World, Part I – Turkish Press Reports On Ministry’s Jihad Connections, Corruption, July 23, 2020. The quoted portion from the textbook reads in part: “Jihad carries a comprehensive meaning, from serving Allah as one’s life purpose to trying to apply to individual and social life the limits that Allah and His prophet put down, to reaching out to non-Muslims, to defending one’s Islamic country and the Muslims against every kind of danger and attacks, and when necessary on this matter, to fight; it can be performed by any means of the heart, tongue, hand, or weapon that human action makes possible.”

The chapter quotes a number of Quran verses to support its promotion of jihad, including: Quran 22:39: “Permission to fight back is hereby granted to those being fought, for they have been wronged. And Allah is truly Most Capable of helping them prevail”; Quran 2:190 “Fight in the way of Allah against those who fight against you but do not transgress, for Allah does not love transgressors”; Quran 29:69: “As for those who struggle in our cause, We will surely guide them along Our Way. And Allah is certainly with the good-doers”; and Quran 25:52: “So do not yield to the disbelievers, but strive diligently against them with this Quran.”

“Allah Has Given The Good News Of Paradise To Those Who Make Jihad With Their Lives And Their Property”

The schoolbook goes on: “In our time, those who oppose Islam bring jihad to the agenda as something to stay away from by equating it with bad examples, and it is desired that Muslims and these concepts be remembered with these negativities. In the Quran and in the hadith of our prophet (saw) those who make jihad are praised, and Allah has given the good news of paradise to those who make jihad with their lives and their property. In one verse, Allah, by saying: [Quran 49:15] ‘ The true believers are only those who believe in Allah and His Messenger – never doubting – and strive with their wealth and their lives in the cause of Allah. They are the ones true in faith,’ says that making jihad is one of the traits of the true believers…”

“Our Prophet (saw) placed such importance [on jihad] that he did not reconcile avoiding jihad with being a believer, and by saying, ‘whoever dies without having fought in the way of Allah or (at least) wanting to do so dies in a type of hypocrisy,’ he encouraged the believers to make jihad. In another hadith our prophet said this about jihad: ‘Oh people! Do not wish to meet with the enemy, ask for forgiveness from Allah. But, when you do meet with the enemy, be patient and know that paradise is under the shadow of swords.'”

“Jihad Will Always Be A Necessary Form Of Worship, Since The Struggle Between Truth And Falsehood Will Continue Until The Day Of Judgement”

“Our forefathers made jihad, within the framework of being for the sake of Allah, in the path of Allah, and for the Word of Allah, into a way of life, and made the cause of exalting the name of Allah into a duty for themselves. Our ancestors, who saw martyrdom as one of the supreme stages, when they set out for jihad in the path of Allah, would say ‘If I die, I will be a martyr; if I live, I will be a gazi [a fighter in a holy war],’ and in saying so they never held back from sacrificing their lives.”

“Jihad will always be a necessary form of worship, since the struggle of truth and falsehood will continue until the Day of Judgement. In our day, Muslims are obliged to make an effort in the path of Allah, above all when it is necessary to be ready to fight for the purpose of defending their homeland. Defending one’s homeland, religion, flag, and sacred values are duties from which a Muslim can never back down. Jihad is one of the forms of worship that the Muslim must, by thinking of martyrdom, carry out using his life, property, knowledge, and every kind of talent that Allah has granted to him.” A separate box on one page quotes Quran 2:154: “Do not think that those who have been killed in the path of Allah as dead. No, they are alive, but you cannot know this.”


[1] Nordicmonitor.com/2022/07/12th-grade-public-school-textbook-in-turkey-promotes-armed-jihad, July 25, 2022.

[2] Birgun.net/haber/liseden-mezun-olanlar-artti-ama-universite-sinavini-kazananlar-azaldi-331940, January 27, 2021.

https://www.memri.org/reports/turkish-education-ministry-high-school-textbooks-praise-jihad-allah-has-given-good-news

Στη ζώνη της ύφεσης η γερμανική οικονομία

0

Η Γερμανία, όπως φαίνεται, εισέρχεται σε ύφεση. Μετά τις μεγάλες κάμψεις του τους τελευταίους μήνες, ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος εξασθένησε περαιτέρω τον Αύγουστο, αν και όχι στον βαθμό που πολλοί φοβούνταν

Η Γερμανία, όπως φαίνεται, εισέρχεται σε ύφεση. Μετά τις μεγάλες κάμψεις του τους τελευταίους μήνες, ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος εξασθένησε περαιτέρω τον Αύγουστο, αν και όχι στον βαθμό που πολλοί φοβούνταν.

Ο συνολικός δείκτης του έγκριτου Ινστιτούτου Ifo, πάντως, επιδεινώθηκε ελαφρώς στις 88,5 μονάδες από τις 88,6 μονάδες του Ιουλίου.

Η καταγραφή αυτή είναι λιγότερο κακή από εκείνη την οποία είχαμε προβλέψει τόσο το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερς όσο κι εμείς στην Berenberg (και συγκεκριμένα 86,8 μονάδες και 86,5 μονάδες, αντιστοίχως). Επιπλέον, ο συνολικός δείκτης Ιfo διαμορφώνεται σε σαφώς χαμηλότερα επίπεδα από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο του στις 96,9 μονάδες. Ο δε δείκτης προσδοκιών των 80,3 μονάδων τον Αύγουστο μετά τις 80,4 μονάδες τον Ιούλιο και τις 97,2 μονάδες του μακροπρόθεσμου μέσου όρου δείχνει ιδιαίτερα αποκαρδιωτικός. Χαμηλά επίπεδα είχε αγγίξει στο παρελθόν μόνον τον Δεκέμβριο του 2008 λόγω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης (79,2 μονάδες) και τον Απρίλιο του 2020 εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού (71,9 μονάδες).

Τα παραπάνω συνάδουν με τις προβλέψεις μας πως η Γερμανία εισέρχεται σε ύφεση το τρίτο τρίμηνο, η οποία θα βαθύνει τα επόμενα δύο τρίμηνα. Ο υποδείκτης για την τρέχουσα κατάσταση, ωστόσο, διατηρείται σε αξιοσημείωτα καλά επίπεδα, δηλαδή στις 97,5 μονάδες τον τρέχοντα μήνα έναντι των 97,7 μονάδων τον Ιούλιο και παραμένοντας σε ελαφρά υψηλότερα επίπεδα του μέσου όρου των 96,7 μονάδων.

Αν και η μετά την πανδημία ανάκαμψη μπορεί να δια-τηρήσει έντονη την οικονομία τους καλοκαιρινούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο στη Γερμανία, ο αντίκτυπος αυτός θα εξατμιστεί, από τη στιγμή που καταναλωτές και επιχειρήσεις πληγούν από την περαιτέρω αύξηση καυσίμων και ηλεκτρικής ενέργειας – κι αυτό θα συμβεί, όταν γίνει η μετακύλιση των ακριβότερων τιμών χονδρικής του φυσικού αερίου.

Πάντως, ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος στη μεταποίηση σταθερά παραμένει στα χαμηλά επίπεδα των -6,9 μονάδων τον Αύγουστο, ήτοι αμετάβλητος από τον Ιούλιο. Ο δε δείκτης κλίματος στις υπηρεσίες βελτιώθηκε σε 1,3 μονάδες τον Αύγουστο από τη βύθιση στη 1 μονάδα τον Ιούλιο από τις 11 μονάδες τον Ιούνιο.

Κατά τις εκτιμήσεις της Γερμανικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το ΑΕΠ αναθεωρείται το δεύτερο τρίμηνο προς τα πάνω στο 0,1% σε τριμηνιαία βάση από το 0% και το πρώτο τρίμηνο δεν αλλάζει στο 0,8%. Ουσιαστικά, με αυτά τα στοιχεία η οικονομία της χώρας επανέρχεται στα προ πανδημίας επίπεδα το τελευταίο τρίμηνο του 2019. Οι ιδιωτικές και δημόσιες δαπάνες, τέλος, ήταν και η βασική κινητήρια δύναμη, ενισχυόμενες 0,8% και 2,3% σε τριμηνιαία βάση, αντιστοίχως.

Ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος εξασθένησε περαιτέρω τον Αύγουστο.

* Οικονομολόγος της επενδυτικής τράπεζας Berenberg Bank.

Καθημερινή

Διονύσης Ρηγόπουλος: Εμείς, οι πολίτες, είμαστε έτοιμοι για εκλογές;

0

του Διονύση Ρ. Ρηγόπουλου*

Το κράτος είναι το κοινό μας σπίτι και η κοινή μας επιχείρηση. Χρειάζεται εμείς οι ίδιοι, οι πολίτες του, να φροντίζουμε να γίνεται όλο και καλύτερο. Oι ηγέτες μας έκαναν πάντα σημαία τους τη βελτίωση του κράτους. Όμως άλλες χώρες, που ξεκίνησαν από ασύγκριτα πιο δύσκολες συνθήκες, πέτυχαν γρήγορα πολύ περισσότερα από εμάς.

«Καὶ ἄν τις ἀναιρῇ τοὺς θεσμοὺς ἢ μὴ πείθηται, οὐκ ἐπιτρέψω» ορκιζόταν στα 18 του κάθε Αθηναίος πολίτης, τον 5ο π.Χ. αιώνα, παραλαμβάνοντας το δόρυ και την ασπίδα. Στο ίδιο πνεύμα, πρέπει κι εμείς να προφυλάσσουμε τη χώρα μας απ’ όποιους τη φθείρουν υλικά και ηθικά. Σήμερα, ακόμη και μέσα από το κινητό μας, μπορούμε να βελτιώνουμε τον κόσμο. Να αποτρέπουμε το κακό και να ενισχύουμε το καλό. Φτάνει να θέλουμε και να ενδιαφερόμαστε!

Σε κάθε εκλογές «προσλαμβάνουμε» νέα ηγεσία για την πατρίδα μας, στην οποία την παραδίδουμε άνευ όρων. Αυτή θα διαχειρίζεται και θα διαμορφώνει ό,τι πολυτιμότερο έχουμε: το παρόν και το μέλλον της χώρας, των παιδιών μας και το δικό μας. Γι΄ αυτό, πρέπει να επιλέγουμε με εξαιρετική προσοχή ποιοι και πώς θα μας κυβερνήσουν. Να συναισθανόμαστε ότι εμείς είμαστε οι εντολείς και εκείνοι οι εντολοδόχοι μας. Και να ελέγχουμε ανελλιπώς πώς μεταβάλλουν το κράτος και τις δαπάνες του, γιατί αυτά είναι στην καρδιά των περισσότερων προβλημάτων.

Μια καλή κυβέρνηση μπορεί να απογειώσει τη χώρα ενώ μια κακή μπορεί να τη διαλύσει. Μια μέτρια, απλώς τη σέρνει ως τις επόμενες εκλογές. Αλλά και η αντιπολίτευση επηρεάζει σχεδόν εξ ίσου το κλίμα. Αντίθετα με τα αμοιβαία κεφάλαια, οι προηγούμενες επιδόσεις των κομμάτων προδιαγράφουν τις μελλοντικές.

Σε ομιλία με τίτλο «Γιατί τόσο πολλοί ανίκανοι γίνονται ηγέτες;» ο ψυχολόγος Tomas Chamorro-Premuzic ειδοποιεί: «Αντί να γοητευόμαστε από ανθρώπους με αυτοπεποίθηση, ναρκισσιστές και χαρισματικούς, θα πρέπει να προάγουμε τους ανθρώπους στην ηγεσία λόγω της ικανότητας, της ταπεινοφροσύνης και της ακεραιότητάς τους.» Πιο γλαφυρά το λέει ο Warren Buffet: «Όταν προσλαμβάνουμε ανθρώπους, αναζητούμε τρεις ιδιότητες: ακεραιότητα, εξυπνάδα και ενέργεια. Αλλά αν δεν έχουν το πρώτο, την ακεραιότητα, τα άλλα δύο θα σε σκοτώσουν. Γιατί αν προσλαμβάνετε κάποιον χωρίς ακεραιότητα, θέλετε πολύ να είναι χαζός και τεμπέλης. Εννοώ, το τελευταίο πράγμα στον κόσμο που θέλετε για αυτόν είναι να είναι έξυπνος και ενεργητικός.»

Οι καθηγητές στο MIT και στο Harvard, Acemoglu και Robinson, στο βιβλίο «Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη» (2012), επισημαίνουν την τεράστια οργανωτική διαφορά ανάμεσα σε κοινωνίες που προοδεύουν, με θεσμούς ανοιχτούς σε όλους (inclusive) και σε κοινωνίες που φθίνουν, με θεσμούς κλειστούς, που απομυζούν ό,τι και απ’ όποιους μπορούν (extractive). Όμως, ούτε οι κυβερνήτες μας ούτε η Τρόικα επιζήτησαν το ανοιχτό μοντέλο της προόδου.

Η Τρόικα έδωσε στην Ελλάδα ένα «μεγάλο ψάρι». Ωστόσο, αντίθετα με το σοφό γνωμικό, όχι μόνο δεν «έμαθαν στους Έλληνες πώς να ψαρεύουν», αλλά και έδιωξαν από τη χώρα τους ικανότερους Έλληνες «ψαράδες» (πάνω από μισό εκατομμύριο καλά εκπαιδευμένους επαγγελματίες) και ξεπούλησαν τα καλύτερα ελληνικά «αλιευτικά σκάφη» (εκμεταλλεύσιμη δημόσια περιουσία). Πώς λοιπόν αυτή η χώρα θα ξεπληρώσει το χρέος της; Μάλλον όπως και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τα χρέη των τραπεζικών δανείων τους, που από 279 και 254 εκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα το 2018 έφτασαν 381 και 356 εκατ. το 2021, αυξάνοντας την τελευταία χρονιά κατά 38 εκατ. το κάθε χρέος.

Το δημόσιο χρέος, που ήταν 183,2 δισεκατομμύρια ευρώ το 2004 και 299,5 δισ. στο τέλος του 2009, συνέχισε να διογκώνεται, υπό διεθνή επιτήρηση και μη. Στον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, η ανά τρίμηνο καταγραφή του Χρέους Κεντρικής Διοίκησης αρχίζει το Γ’2016 με 323,7 δισ., είναι 353,9 στην αλλαγή κυβέρνησης το Γ’2019 και 394,5 το Α’2022 (τελευταίο διαθέσιμο). Αλλά οι ξένες τράπεζες δεν κινδυνεύουν πια από το ελληνικό χρέος ενώ κάθε υπερχρεωμένος εύκολα χειραγωγείται και εκβιάζεται.

Ο Warren Buffet απέδειξε ότι ηθική, ανοικτή και συνετή διαχείριση φέρνει τα καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα. Ας το έχουμε και αυτό στο νου μας, όταν έρθει η ώρα της κάλπης.

* Ο δρ. Διονύσης Ρ. Ρηγόπουλος είναι μηχανικός με ειδίκευση στην υπολογιστική μοντελοποίηση, πρώην Επιθεωρητής-Ελεγκτής Δημόσιας Διοίκησης [2009-2018] 

Πηγή: Οικονομμική Επιθεώρηση

Τάσσος Δίκας:: Θλιβερή υπενθύμιση: ΑΜΑΖΟΝΙΟΣ: 26 Αυγούστου 2019

0
Τάσσος Δίκας
(τρία χρόνια πριν):
Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ:
“2019: Aπό τις πυρκαγιές στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, Βραζιλία, καταστράφηκαν
– 790.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα βλάστησης,
– 390 δισεκατομμύρια δέντρα από 16.000 είδη,
μαζί με ανυπολόγιστο αριθμό ειδών πανίδας από τα
– 427 είδη θηλαστικών,
– 1.300 είδη πτηνών,
– 378 είδη ερπετών και περισσότερα από
– 400 είδη αμφιβίων που ζουν εκεί.
ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΤΑΣΑΤΡΟΦΗΣ: Για να υπενθυμίσουμε και συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της καταστροφής, έχει προστεθεί στην ίδια κλίμακα και η ΓΑΛΛΙΑ..”
ΣΧΕΤΙΚΟ:…”τάσσος δίκας: κλιματική αλλαγή & κρίση”… (>σχόλιο<) https://tassosdi.blogspot.com/2022/08/blog-post.html
(φωτο: πανίδας petsguide.gr, χλωρίδας iefimerida.gr)

Αν Ελντριτζ: η Αγγλίδα θεματοφύλακας της ιστορίας της Μονεμβασιάς

0

Υπάρχουν ξένοι που ερωτεύονται την Ελλάδα και αναδεικνύονται σε φύλακες αγγέλους του παρελθόντος μας. Oπως η Βρετανίδα Αν Ελντριτζ, γεωγράφος, πολεοδόμος και κλασικίστρια, μόνιμη κάτοικος Μονεμβασιάς εδώ και πολλά χρόνια

Αν Ελντριτζ: η Αγγλίδα θεματοφύλακας της ιστορίας της Μονεμβασιάς-1
Καφενείον µε κρασί και µεζέ… στο βάθος
Αν Ελντριτζ: η Αγγλίδα θεματοφύλακας της ιστορίας της Μονεμβασιάς-2
Η Μονεμβασιά κάποιας άλλης εποχής.

Ακαταπόνητα ενεργητική και πεισματάρα η Ελντριτζ, αποφάσισε να διευρύνει τη «διασωστική» εκστρατεία της. Αυτή την εβδομάδα, λοιπόν, διοργάνωσε στον φιλόξενο κήπο του σπιτιού της μια εκδήλωση με την πρώτη σοδειά από βιντεοσκοπημένες καταγραφές προφορικής ιστορίας, οι οποίες θα εμπλουτίζουν σταδιακά ένα αρχείο. Το εγχείρημα έχει την πολύτιμη στήριξη και καθοδήγηση της τέως επικεφαλής του Νομισματικού Μουσείου της Αθήνας, Δέσποινας Ευγενίδου. Με αυτόν τον τρόπο, η υπάρχουσα φωτογραφική συλλογή, που κάθε τόσο μεγαλώνει από διάφορες προσθήκες, θα αποκτήσει και ένα αφηγηματικό σκέλος, με τις συνεντεύξεις των κατοίκων, είτε είναι Ελληνες είτε ξένοι. Ετσι, θα υπάρχει μια καλειδοσκοπική προσέγγιση στα περασμένα, με τις εικόνες να συμπληρώνονται από διηγήσεις ανθρώπων που έχουν διαφορετικά βιώματα και καταβολές. Στα σχέδια του «Monemvasia Society» είναι να γίνει του χρόνου μια φωτογραφική έκθεση του Δανού Πουλ Ράσμουσεν (1929-1993) και να πλαισιωθεί με βίντεο από προφορικές καταγραφές. O τελευταίος μετακόμισε μαζί με τη σύζυγό του, Τέα, στην Πελοπόννησο το 1966 και αμέσως έγιναν ιδιαίτερα αγαπητά και δραστήρια μέλη της τοπικής κοινότητας. Το φωτογραφικό του αρχείο δωρίσθηκε στην Εταιρεία πριν από λίγο καιρό. Η προσπάθεια της Ελντριτζ είναι ιδιαίτερα αξιόλογη για ακόμη έναν λόγο. Αυτή η μικρή χερσόνησος στην Πελοπόννησο έχει καταφέρει να κρατήσει την αρχιτεκτονική κληρονομιά της αναλλοίωτη χάρη στην απόσταση που τη χωρίζει από τη στεριά και τα τείχη που την προφυλάσσουν. Για να μην είναι, όμως, τα υπέροχα σπίτια της σαν αδειανά κελύφη, χρειάζεται να μείνει ανέπαφη και η ζώσα παράδοση, να αντηχεί η ανθρώπινη λαλιά μέσα στις πέτρες. Σε μια εποχή που όλα γίνονται όμοια, το «κάστρο» μας πρέπει να είναι η μνήμη.

Αν Ελντριτζ: η Αγγλίδα θεματοφύλακας της ιστορίας της Μονεμβασιάς-3

https://www.kathimerini.gr/culture/athinaika-plus/562013263/an-elntritz-i-agglida-thematofylakas-tis-istorias-tis-monemvasias/

Εικόνες που διαψεύδουν την Ουκρανία

0

 

Στις 24 Αυγούστου, ημέρα ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, η Ρωσία χτύπησε με πύραυλο ένα τρένο βαμμένο με τα χρώματα της ουκρανικής σημαίας.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας είπε ότι «200 Ουκρανοί στρατιώτες πέθαναν», η Ουκρανία ανταπάντησε, «Υπήρχαν μόνο πολίτες στο τρένο». Οι εικόνες που προέκυψαν πρόσφατα αποκάλυψαν ότι στο τρένο υπήρχαν στρατιώτες, σημειώνει η τουρκική Oda tv.

Πλάνα από το τρένο πριν χτυπηθεί εμφανίστηκαν. Ουκρανοί στρατιώτες φάνηκαν ξεκάθαρα στο τρένο.

Από που αναχώρησε

To τρένο αναχώρησε από τον σιδηροδρομικό σταθμό Τσάπλιν στην περιοχή Ντνιπροπετρόβσκ στην ανατολική Ουκρανία, ξεκίνησε με εκατοντάδες Ουκρανούς στρατιώτες.

Αυτό το τρένο, βαμμένο στα κίτρινα-μπλε χρώματα της ουκρανικής σημαίας, χτυπήθηκε από πύραυλο της Ρωσικής Αεροπορικής και Διαστημικής Δύναμης.

Εκατοντάδες Ουκρανοί στρατιώτες που δεν είχαν πάει ακόμη στο μέτωπο σκοτώθηκαν από ρωσικούς πυραύλους στο Ντνιπροπετρόβσκ, που βρίσκεται έξω από τη γραμμή του μετώπου.

Η Ρωσία ισχυρίστηκε ότι περισσότεροι από 200 Ουκρανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν. Η επίθεση σημειώθηκε στις 24 Αυγούστου, ημέρα ανεξαρτησίας της Ουκρανίας.

Η Ουκρανία ανακοίνωσε ότι οι περισσότεροι από τους νεκρούς στρατιώτες ήταν Ουκρανοί πολίτες που επιστρατεύτηκαν στο πλαίσιο της κινητοποίησης.

Αναφέρθηκε ότι υπέστησαν ζημιές και οικισμοί πολιτών στην περιοχή. https://www.echedoros-a.gr