Αρχική Blog Σελίδα 1861

Δ. Μακροδημόπουλος: Ευρωπαϊκή Ένωση: Τόσο ανύπαρκτη!!!

1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Ο θάνατος του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ υπέμνησε σε όλους το τέλος του Ψυχρού πολέμου, τις δυνατότητες που προσέφερε στην παγκόσμια κοινότητα, και συσχέτισε το τέλος του με τις εξελίξεις που πυροδότησε, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, τριάντα χρόνια μετά.. Διότι το τέλος του Ψυχρού πολέμου ήταν ένα σταυροδρόμι επιλογών: Ήταν η επιλογή ανάμεσα στην παγκόσμια ειρήνη και τον οικονομικό ανταγωνισμό, αυτή ήταν και η έννοια της συγκρότησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), και στην επιλογή της Ουάσινγκτον, ως νικήτριας του Ψυχρού πολέμου, να απαιτήσει τα λάφυρα από τους ηττημένους. Πώς; Με την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, αντί της διάλυσής του που ήταν αυτονόητη μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας αλλά και της επέκτασης της ΕΕ αντί της εμβάθυνσής της που θα οδηγούσε στην “απελευθέρωσή” της από την μέγγενη των ΗΠΑ. Αντίθετα, η ΕΕ συνεχίζει να πειθαναγκάζεται στις επιλογές των ΗΠΑ για λόγους ασφαλείας με αποτέλεσμα να σύρεται στις αποφάσεις της Ουάσινγκτον άνευ όρων, οδηγώντας τους ευρωπαϊκούς λαούς σε πρωτόγνωρα αδιέξοδα. Να υπενθυμίσουμε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία οφείλεται στην αποτυχία των κυβερνήσεων Γερμανίας και Γαλλίας, εγγυητών της συμφωνίας του Μινσκ 2, να πιέσουν την Ουκρανία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απέρρεαν από τη συμφωνία την οποία προσυπέγραψε. Προφανώς διότι θα ακύρωνε τις σημερινές εξελίξεις που προωθούν οι ΗΠΑ υπέρ των συμφερόντων τους

Η σημερινή πλήρης εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, είναι το επιστέγασμα μιας εκατονταετούς πορείας με αφετηρία τον ευρωπαϊκό εμφύλιο πόλεμο 1914 -1945, τους δύο παγκοσμίους πολέμους που μετέφεραν το κέντρο ισχύος από την Ευρώπη στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Όπως σημειώνει ο Νίκος Ψυρούκης, ιστορικός, «όταν έμπαιναν οι ΗΠΑ στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο χρωστούσαν στην Ευρώπη 4,5 δις δολάρια. Με τον τερματισμό του πολέμου, η Ευρώπη χρωστούσε στις ΗΠΑ 10 δις δολάρια σε πολεμικά χρέη». Με τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο διαλύθηκαν οι αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες των ευρωπαϊκών κρατών δίνοντας τη δυνατότητα στο αμερικανικό κεφάλαιο να εισχωρήσει στις αγορές παντού εκεί όπου η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία δεν τους επέτρεπε μέχρι τότε να δράσουν ενώ η καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων στην Ευρώπη αναζωογόνησε την αμερικανική οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό πως στο διάστημα 1938 – 1944 το ετήσιο εθνικό εισόδημα των ΗΠΑ υπερδιπλασιάστηκε, από 41 δις δολάρια έφτασε στα 83 δις ενώ οι οικονομίες των εμπόλεμων ευρωπαϊκών κρατών κατέρρεαν και υπερχρεώνονταν στην Ουάσινγκτον. Με  το ΝΑΤΟ οι ΗΠΑ υπέταξαν και στρατιωτικά την Ευρώπη. Ακολούθησαν οι “χρυσές δεκαετίες” 1945 – 1973 ως αποτέλεσμα της δημιουργικής καταστροφής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που καλλιέργησε ψευδαισθήσεις στους ευρωπαϊκούς λαούς, κυρίως λόγω του αντίπαλου ιδεολογικού δέους του κομμουνισμού που υποχρέωσε το κεφάλαιο σε κοινωνικές παραχωρήσεις. Το τέλος του Ψυχρού πολέμου αποκάλυψε ότι στη διάρκειά του οι συσχετισμοί ΗΠΑ – ΕΕ είχαν ανατραπεί περαιτέρω σε βάρος της Ευρώπης, σε σημείο πλήρους πολιτικής εξάρτησης.

Η επιβολή πλαφόν στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου από τους υπουργούς Εξωτερικών των επτά πλουσιότερων κρατών του κόσμου (G7) αλλά και στην τιμή του φυσικού αερίου, όπως προαναγγέλθηκε από την Κομισιόν, με υποβολέα την Ουάσινγκτον, ουδόλως θα επηρεάσει τις ΗΠΑ. Διότι οι ΗΠΑ είναι παραγωγός και εξαγωγέας ενώ αντίθετα με τη διακοπή της ροής των δύο ενεργειακών πόρων από τη Ρωσία, ως αντίποινα της Μόσχας στην επιβολή πλαφόν, τα οικονομικά οφέλη των ΗΠΑ θα εκτοξευθούν περαιτέρω. Η διαθέσιμη ενεργειακή ύλη στην παγκόσμια αγορά θα μειωθεί εκτοξεύοντας ακόμη υψηλότερα την τιμή της. Διότι, το πλαφόν δεν θα αφορά τις παγκόσμιες ροές αλλά μόνον τις ενεργειακές εξαγωγές της Ρωσίας και η παγκόσμια αγορά θα συνεχίσει να διαμορφώνει τις τιμές στα πλαίσια της ζήτησης και της προσφοράς. Το αντίθετο θα συμβεί με την Ευρώπη η οποία θα υποστεί αυτή εξ ολοκλήρου τις συνέπειες του πλαφόν σε πετρέλαιο και αέριο, θα υποστεί δηλαδή τις συνέπειες των δικών της αποφάσεων και θα εξαρτηθεί στο μέλλον ολοκληρωτικά σχεδόν από το αμερικανικό LNG, πολύ ακριβότερο του ρωσικού αερίου.. Με την ύφεση στη βιομηχανία που ήδη πλήττει τις ευρωπαϊκές οικονομίες και τείνει να προσλάβει δραματικές διαστάσεις, οι ευρωπαϊκές εξαγωγές θα ελαχιστοποιηθούν περιορίζοντας δραματικά το εξαγωγικό αποτύπωμα της Ευρώπης στις παγκόσμιες αγορές εκτινάσσοντας το μερίδιο των ΗΠΑ. Ενώ όλα αυτά συνηγορούν στην οικοδόμηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης με αυτόνομο ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις, προτάσσοντας την εμβάθυνσή της με την πολιτική της ένωση, ο καγκελάριος Σολτς μιλώντας πρόσφατα στην Πράγα  πήρε θέση υπέρ της περαιτέρω διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να συμπεριλάβει τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων και τις Ουκρανία, Μολδαβία και Γεωργία. Δεν αναφέρθηκε καθόλου στην προοπτική εμβάθυνσή της καίτοι το θέμα αυτό ήταν κυρίαρχο μετά το Μάαστριχτ στην Ευρώπη των “12” και των “15” μετά το 1995, για να εγκαταλειφθεί με τις απανωτές διευρύνσεις που ακολούθησαν επεκτείνοντας την επιρροή του Βερολίνου. Πρότεινε επίσης τον συντονισμό των αμυντικών δυνατοτήτων των κρατών – μελών της ΕΕ υπό την επικυριαρχία του ΝΑΤΟ, διότι ο γερμανικός λαός δεν επιθυμεί τον στρατιωτικό ρόλο της χώρας. Έγραφε σχετικά ο Eric Gujer, πολιτικός συντάκτης και εκδότης, στη  Neue Zurcher Zeitung στις 21/7/2012: “Η πλειοψηφία των Γερμανών επιθυμεί περισσότερο για τη χώρα τους έναν ρόλο μεγάλης Ελβετίας στο εικονοστάσιο της παγκόσμιας πολιτικής…Το Βερολίνο δεν ασκεί παρά απρόθυμα τον ηγετικό του ρόλο – ρόλο κατά προτίμηση οικονομικό, σπανίως εξωτερικής πολιτικής και ποτέ στρατιωτικό”. Γιαυτό στα σχέδια της Γερμανίας περιλαμβάνεται η δημιουργία μιας νέας “Λεγεώνας των ξένων” την οποία θα στελεχώνουν πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Καθημερινή 28/12/2018). Παράλληλα, επανέφερε το αίτημα για σταδιακή μετάβαση στη λήψη αποφάσεων με πλειοψηφία, σε σημαντικούς τομείς όπως η εξωτερική πολιτική και η άμυνα, η ΚΕΠΠΑ. Με άλλα λόγια σχεδιάζεται μια μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία θα αποφασίζουν οι λίγες ισχυρές χώρες και κάποιες της άμεσης επιρροής τους, σχεδιάζεται δηλαδή εντός της ΕΕ, η συγκρότηση ενός μοντέλου αποικιοκρατίας, με τη μητρόπολη και την περιφέρεια, στην οποία οι χώρες της περιφέρειας θα προσφέρουν φθηνή εργασία και φθηνές πρώτες ύλες και θα επανδρώνουν τον ευρωστρατό προκειμένου να προωθούνται κάθε φορά τα συμφέροντα των ισχυρών τα οποία πιθανότατα θα αντιστρατεύονται τα συμφέροντα των κρατών της μειοψηφίας. Ένα μοντέλο που δεν αμφισβητεί την επικυριαρχία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, απλά στοχεύει να αναπληρώσει την αποδυνάμωση της Γερμανίας και άλλων ισχυρών κρατών μελών, στις παγκόσμιες εξελίξεις, με την ενδυνάμωσή τους στα όρια μιας περαιτέρω διευρυμένης ΕΕ.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947 – 771412

4/9/2022

 

 

 

Ευάγγελος Βενιζέλος: “Υποκλοπή εθνικής σοβαρότητας;”

0
του Ετάγγελου Βενιζέλου
Ας ανασυγκροτήσουμε τη μεγάλη εικόνα. Ο Ν. Ανδρουλάκης καταγγέλλει ότι, όπως διαπίστωσαν οι τεχνικές υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έγινε απόπειρα παρακολούθησης του κινητού τηλεφώνου του με χρήση του παράνομου λογισμικού Predator. Οι ελληνικές αρχές δεν κατηγορούνται για κάτι. Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας καλεί σε ακρόαση τον διοικητή της ΕΥΠ, ο οποίος συνοδευόμενος από δυο υπουργούς εμφανίζεται και διαβεβαιώνει τη Βουλή ότι ο Ν. Ανδρουλάκης δεν παρακολουθείται. Δυο ημέρες αργότερα ο Πρωθυπουργός παύει τον διοικητή της ΕΥΠ και τον Γενικό Γραμματέα – επικεφαλής του γραφείου του γιατί αποκαλύπτεται, μέσα από έρευνα της ΑΔΑΕ, ότι η ΕΥΠ, με έγκριση της εισαγγελικής λειτουργού που παρεπιδημεί σε αυτή, παρακολουθούσε «επισήμως» έναν ευρωβουλευτή, υποψήφιο αρχηγό του κόμματός του μέχρις ότου αυτός εξελέγη και μερικές ημέρες ακόμη, για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Χωρίς σχέση με κάποιο έγκλημα, έτσι για άντληση πληροφοριών.
Το πολιτικό κλίμα οξύνεται με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης. Διακινούνται φήμες ότι η παρακολούθηση ζητήθηκε από υπηρεσίες φίλων χωρών αλλά αυτές διαψεύδονται πανηγυρικά. Καλείται το θύμα της παρακολούθησης να ενημερωθεί από τον νέο διοικητή της ΕΥΠ, αλλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θεωρεί πολύ πιθανό να έχουν καταστραφεί τα σχετικά στοιχεία, ενώ ο υπουργός Επικρατείας δηλώνει ότι ουδείς γνωρίζει τον λόγο της παρακολούθησης. Ο Πρωθυπουργός όμως προφανώς γνωρίζει και τον λόγο και το περιεχόμενο της παρακολούθησης που την κρίνει πολιτικά απαράδεκτη και εσφαλμένη, τόσο μάλιστα ώστε να οδηγηθεί στην άμεση αποπομπή του στενότερου συνεργάτη του ο οποίος παρότι μετακλητός υπάλληλος αναλαμβάνει την «αντικειμενική» πολιτική ευθύνη. Γνωρίζει επίσης ο Πρωθυπουργός ότι δικός του νόμος δεν επιτρέπει από το 2021 στην ΑΔΑΕ να ενημερώνει εκ των υστέρων τον στόχο παρακολούθησης εάν αυτή έγινε για λόγους εθνικής ασφάλειας. Γνωρίζει ότι «νομίμως» κανείς δεν μπορεί να ενημερώσει τον Ν. Ανδρουλάκη. Η ΠΝΠ που εκδόθηκε με επείγουσες – υποτίθεται – νομοθετικές αλλαγές δεν επανέφερε τη δυνατότητα νόμιμης ενημέρωσης μέσω της ΑΔΑΕ ούτε θέσπισε ένδικο βοήθημα για τον εκ των υστέρων δικαστικό έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης παρακολούθησης.
Η θεωρία της Κυβέρνησης είναι πώς η παρακολούθηση ήταν «τυπικά επαρκής», δηλαδή «νομότυπη» αφού είχε εγκριθεί από εισαγγελικό λειτουργό. Η παρακολούθηση ήταν όμως κατά την Κυβέρνηση αναιτιολόγητη, πολιτικά απαράδεκτη, εσφαλμένη, δεν έπρεπε να γίνει και για τον λόγο αυτό απολύθηκε ο διοικητής της ΕΥΠ και παραιτήθηκε αναλαμβάνοντας την «αντικειμενική» πολιτική ευθύνη σε υποκατάσταση του πρωθυπουργού / εποπτεύοντος της ΕΥΠ υπουργού, ο Γενικός Γραμματέας. Μια πράξη που συνιστά περιορισμό θεμελιώδους δικαιώματος και η οποία είναι αναιτιολόγητη, εσφαλμένη και πολιτικά απαράδεκτη, είναι μια πράξη που παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, είναι δηλαδή μια πράξη παράνομη.
Αυτό δυσκολεύονται να το κατανοήσουν κύκλοι που λένε δημόσια ότι εφόσον η παρακολούθηση εγκρίθηκε από την εισαγγελέα εφετών την εγκατεστημένη στην ΕΥΠ, αυτή είναι νόμιμη και ας μας πει ο Ν. Ανδρουλάκης τι έκανε και τον παρακολουθούσαν! Ουδείς από αυτούς σκέπτεται ότι ο Πρωθυπουργός απέλυσε δυο στενούς του συνεργάτες και θεώρησε απολύτως εσφαλμένη την παρακολούθηση από την οποία θέλησε να αποστασιοποιηθεί πλήρως, αδιαφορώντας για το γεγονός της εισαγγελικής έγκρισης.
Ενώ δε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός άνοιξε επισήμως τη συζήτηση για τις ειδικές εγγυήσεις άρσης του απορρήτου των πολιτικών προσώπων, τάχθηκε δηλαδή υπέρ της ειδικής μεταχείρισής τους, η Κυβέρνηση στο όνομα του αντικοινοβουλευτικού λαϊκισμού θέλει απόλυτη ισότητα όλων στις παρακολουθήσεις. Αυτό που λένε είναι ότι η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, οι υπουργοί και οι αρχηγοί των κομμάτων πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως και κάθε αλλοδαπός πιθανώς σχετιζόμενος με κατασκοπεία! Άρα θα μπορούσε η κυβέρνηση Τσίπρα να παρακολουθεί τον κ. Μητσοτάκη και η Κυβέρνηση Μητσοτάκη τον κ. Τσίπρα στο όνομα της ισότητας ενώπιον των λόγων εθνικής ασφάλειας! Η συζήτηση είναι βέβαια άνευ πραγματικού αντικειμένου γιατί δεν υπάρχει στην Ελλάδα ούτε ένα πολιτικό πρόσωπο που λέει ουσιώδη πράγματα στο κινητό του τηλέφωνο ή με το κινητό τηλέφωνο στον ίδιο χώρο. Όλοι θεωρούν ότι παρακολουθούνται τουλάχιστον εν δυνάμει. Όποιος έχει άλλη αίσθηση, ας το πει.
Οι συνταγματολόγοι γίνονται ενοχλητικοί με τις ευαισθησίες τους που αποδίδονται όλες σε πολιτικές σκοπιμότητες. Τη νομιμότητα λέει η Κυβέρνηση την κρίνουν τα δικαστήρια. Ορθώς. Σε ποιο δικαστήριο προβλέπεται να προσφύγει ο Ν. Ανδρουλάκης; Πώς θα προσέφευγε αν δεν αποκαλυπτόταν εκ των υστέρων και μέσω ΑΔΑΕ η βαριά προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του; Δεν προβλέπεται κάποιο ειδικό ένδικο βοήθημα ούτε ένδικα μέσα που πρέπει να εξαντληθούν! Ευτυχώς υπάρχει το ΕΔΔΑ στο Στρασβούργο. Ευτυχώς υπάρχουν γενικού χαρακτήρα ένδικα βοηθήματα.
Αντί να συνομολογούν όλοι με θλίψη ότι στην περίπτωση Ανδρουλάκη παραβιάστηκαν κατάφωρα όλες οι εγγυήσεις που απαιτεί η νομολογία του Στρασβούργου προκειμένου να είναι νόμιμη η άρση του απορρήτου των επικοινωνιών οποιουδήποτε ανθρώπου, δίνεται έμφαση στην πολιτική του ιδιότητα, που την επικαλέστηκε όμως ο Πρωθυπουργός και όχι το θύμα!
Αντί να ενισχυθεί ο ρόλος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας και να θωρακιστεί η εξεταστική επιτροπή που συγκροτήθηκε με την ανοχή απλώς της κυβερνητικής πλειοψηφίας, κάποιοι θέλουν να θεμελιώσουν τη δυνατότητα της ΕΥΠ να παρακολουθεί για λόγους «εθνικής ασφάλειας» τους βουλευτές μεταξύ των οποίων και τα μέλη των επιτροπών που ελέγχουν την ΕΥΠ και οι αρχηγοί των κομμάτων οι οποίοι κατά το άρθρο 5 παρ. 4 ν. 2225/1994 πρέπει να ενημερώνονται μέσω της ΑΔΑΕ για «κάθε περίπτωση» άρσης του απορρήτου. Δυστυχώς η διάταξη υπάρχει αλλά δεν εφαρμόζεται.
Αντέδρασα απέναντι στην κατάσταση αυτή, τη γεμάτη αντιφάσεις και επικίνδυνες θεσμικές διολισθήσεις, όπως επιβάλλει η σκληρή εμπειρία μου από την περίοδο 2015-2019 όταν αγωνιστήκαμε για να μείνει η Ελλάδα ευρωπαϊκή φιλελεύθερη δημοκρατία, η επιστημονική μου ιδιότητα και τα όσα έχω υποστηρίξει ερευνητικά και επιπλέον η ιδιότητά μου ως πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ που βλέπει την πρωτοφανή μεταχείριση που επιφυλάσσεται από την Κυβέρνηση στον τωρινό Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και μέσω αυτού σε μια ιστορική παράταξη που σήκωσε δυσανάλογα μεγάλο βάρος την περίοδο 2010-2019. Αυτό ο κ. Μητσοτάκης προσωπικά ως υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου και ως αρχηγός της ΝΔ δεν δικαιούται να το λησμονεί. Όποιοι ενθαρρύνουν ή ανέχονται δημοσιεύματα του είδους «έγινε ΣΥΡΙΖΑ ο Βενιζέλος» δεν έχουν πολιτική και διανοητική σοβαρότητα. Και σίγουρα δεν έχουν ένσημα αγώνων κατά του ΣΥΡΙΖΑ συγκρίσιμα με τα δικά μου. Ας συνέλθουν εγκαίρως.
Ναι, λένε κάποιοι, «αλλά προέχει η σταθερότητα, η αποτροπή της επανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία» Και συμπληρώνουν, «άλλωστε το ενδιαφέρον για τις υποκλοπές είναι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις μειωμένο, η διαφορά μεταξύ των δυο μεγαλύτερων κομμάτων εξακολουθεί να είναι σαφής, δεν κέρδισε και τίποτα σπουδαίο το ΠΑΣΟΚ από τη θυματοποίηση Ανδρουλάκη».
Δεν υπάρχει πολιτική σταθερότητα χωρίς σταθερότητα των θεσμών. Χωρίς πραγματικό και ανεπίληπτο κράτος δικαίου δεν υπάρχει αξιόπιστη και ασφαλής δημοκρατία και χωρίς δημοκρατία δεν υπάρχει ούτε αναπτυξιακή προοπτική, ούτε εξωτερική πολιτική, ούτε κοινωνική συμπεριληπτικότητα. Και η υπόθεση Novartis είχε χαμηλή θέση στις δημοσκοπήσεις, ενώ ο κίνδυνος της κλιματικής κρίσης υστερεί σε σχέση με την αγωνία για τις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας.
Το ζήτημα δεν είναι η χαμηλή θέση των υποκλοπών στις δημοσκοπήσεις αλλά το χαμήλωμα του πήχυ των ποιοτικών απαιτήσεων κάποιων που είναι έτοιμοι να αποδεχθούν θεσμικές εκπτώσεις μη τυχόν και ενισχυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ! Για να μη ενισχυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ας κλείσουμε λοιπόν τα μάτια σε παραβατικές ενέργειες και τα αυτιά σε προκλητικές επιχειρηματολογίες.
Το πιο παράδοξο είναι όμως ο τρόπος με τον οποίο τίθεται πλέον ο εκλογικός στόχος της αυτοδυναμίας, δηλαδή της μονοκομματικής κυβέρνησης. Τίθεται ως απολύτως αναγκαίος γιατί η διαχείριση της υπόθεσης των υποκλοπών από την Κυβέρνηση, κατέστησε προφανώς δυσκολότερη την αναζήτηση συναινέσεων και συνεργατικών λύσεων! Δεν τίθεται ως προτεραιότητα η μείωση της πόλωσης που προκάλεσε η υπόθεση των υποκλοπών αλλά η όξυνσή της. Μάλιστα κάποιοι θέλουν πλέον «αυτοδύναμη» μονοκομματική κυβέρνηση που θα μπορεί για λόγους εθνικής ασφάλειας να παρακολουθεί χωρίς ενοχές πολιτικούς αντιπάλους της με τη έγκριση δυο πλέον εισαγγελέων αλλά πάντα ανώνυμα και αναιτιολόγητα !
Ελπίζω η νευρική και κατά βάθος αμήχανη αλαζονεία ως ακραία μορφή λαϊκισμού να μη είναι το ίζημα που θα αφήσει η υπόθεση των υποκλοπών. Ελπίζω να μη έχει υποκλαπεί οριστικά η εθνική σοβαρότητα και η γνήσια ευρωπαϊκή πολιτική προοπτική της χώρας. –
“Τα Νέα”

Wang Yi urges countries to apply UN Convention on Law of Sea

0
By ZHAO JIA | chinadaily.com.cn | Updated: 2022-09-04 22:02
State Councilor and Foreign Minister Wang Yi attends a virtual international seminar held Sept 1, 2022 to commemorate the 40th anniversary of the opening of the signature process of the United Nations Convention on the Law of the Sea. [Photo/fmprc.gov.cn]

The United Nations Convention on the Law of the Sea has contributed to promoting international maritime cooperation and rejecting maritime hegemony, and thus ought to be interpreted and applied in full and in good faith to further improve global maritime governance, officials and experts said.

UNCLOS, adopted in 1982, has led to better protection and use of the sea. China was one of the first countries to sign the convention and ratified it in 1996.

At a virtual international seminar held on Thursday to commemorate the 40th anniversary of the opening of the signature process of the UNCLOS, State Councilor and Foreign Minister Wang Yi said China always honors the spirit of UNCLOS and strictly fulfills its obligations.

China opposes attempts at abusing the dispute settlement procedures of the UNCLOS and exploiting the convention as a tool to suppress and smear countries, Wang said.

He urged countries to interpret and apply UNCLOS in its entirety and in good faith to uphold the international rule of law.

Wang also stressed the need to champion dialogue and consultation to maintain peace and tranquillity of the sea.

“Maritime disputes should be settled by the parties directly concerned through friendly consultation on the basis of respecting historical facts and international laws including UNCLOS,” Wang said, while calling for countries to oppose flexing military muscles.

Vice-Foreign Minister Xie Feng at the seminar echoed Wang’s remarks and called on countries to “reject the practice of double standards and selective application.”

In response to Washington’s accusation that China violates the convention, Xie said the United States is in no position to cite UNCLOS to accuse others.

Xie said the US, which has not ratified the Convention, has hyped up the so-called freedom of navigation to maintain US maritime hegemony and challenge other countries’ maritime claims without any basis in international law.

“China respects the lawful navigation rights of all countries, but firmly opposes certain country’s move to threaten China’s sovereignty and security in the name of freedom of navigation,” he said, adding that the US’ unlawful attempts would also be rejected by the international community.

Experts observed that the Convention embodies multilateralism, provides institutional safeguards for developing countries to participate in global maritime affairs and ensures the sustainable and peaceful use of the sea.

Sun Nanxiang, a researcher at the Institute of International Law of the Chinese Academy of Social Sciences, said China has upheld the effectiveness and authority of the convention with high standards.

“China has actively supported various types of cooperation under the convention and formulated relevant domestic laws and regulations in line with the requirements of the convention,” he said.

“The so-called ‘freedom of navigation’ of the US is ‘freedom of willfulness’ and it is the US that has sent military aircraft and warships to waters off China’s coast and intensified regional tension,” said He Xianqing, an assistant researcher at the National Institute for South China Sea Studies.

“Washington also abuses the convention in an attempt to sow discord among Beijing and other claimant states of the South China Sea in order to contain China,” he said, adding that the US’ unilateral practices have severely undermined global maritime law and order.

As for the disputes on the South China Sea, He said relevant treaties and customary international law apart from the convention should also be considered and choices of the parties to the dispute should be respected.

chinadaily.com.cn

Με αφορμή τα γενέθλιά του: Η ΕΛΛΑΔΑ, ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΜΕ;

0
του Παντελή Σαββίδη
Χθές, το ΠΑΣΟΚ, γιόρταζε το γενέθλιά του. Δεν ξέρω πόσοι απο όσους το υπηρετούν σήμερα τα σέβονται και τα τιμούν αλλά το ΠΑΣΟΚ σε λιγότερο απο μισό αιώνα διέγραψε μια εντυπωσιακή ιστορία στον νεότερο πολιτικό βίο της χώρας.
Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουν και οι υποστηριχτές του και οι επικριτές του.
Το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε μέρος των ηττημένων του Εμφυλίου και τα μετεμφυλιακά κοινωνικά στρώματα που δεν συμμετείχαν στην νομή της εξουσίας.
Η σύνθεση των κοινωνικών στρωμάτων που εξέφρασε δεν ήταν εύκολη. Νομίζω το πέτυχε ο Ανδρέας Παπανδρέου με εκείνη την φράση ότι το ΠΑΣΟΚ εκφράζει τον μη προνομιούχο.
Η πολιτική παρουσία του αρχηγού του εντάσσεται κατά το μάλλον ή ήττον στην κατηγορία των ηγετών που έχουν ιστορική αναφορά στον Αλκιβιάδη.
Με αφορμή τα γενέθλιά του και την πλήρη απαξία με την οποία η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας περιβάλλει το όνομα του ιδρυτή του-και το κίνημα- θα ήθελα να κάνω ορισμένα σχόλια.
Σήμερα η αναφορά στις αρχικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ ξενίζει. Αλλά οι πολιτικές θέσεις ενός κινήματος ή ενός πολιτικού φορέα θα πρέπει να κρίνονται με την προβολή τους στην εποχή τους.
1.-Η δημιουργία του ΠΑΣΟ,Κ με βασικό πυρήνα το ΠΑΚ, εγκατέλειψε την αρχή του ένοπλου αγώνα για πτώση της δικτατορίας και την εθνική απελευθέρωση. Είναι ερώτημα γιατί ο Α.Π. με το ΠΑΚ είχε προκρίνει τέτοια ακραία θέση. Η πρόχειρη απάντηση είναι η επίκληση της εποχής και των κυρίαρχων χαρακτηριστικών της. Βρισκόμαστε στην εποχή ανάπτυξης των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων. Πίστευε ο Ανδρέας στην ένοπλη επανάσταση ή ήταν ένα σύνθημα που έβρισκε απήχηση; Είναι σίγουρο ότι έβρισκε απήχηση;
Τον Παπανδρέου δεν τον γνώρισα καλά. Τις λίγες φορές που τον συνάντησα στο εξωτερικό επι δικτατορίας μου έδωσε την εντύπωση ότι η διατύπωση των θέσεών του ήταν ανυπόκριτη. Δεν πιστεύω, δηλαδή, την κυρίαρχη θέση ότι ο Παπανδρέου δούλευε τον κόσμο με τις θέσεις που διατύπωνε.
2.-ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.- ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ
Ο Παπανδρέου είχε την προδικτατορική εμπειρία απο την συμμετοχή του στην Ένωση Κέντρου. Γνώριζε καλά την εξάρτηση της χώρας απο τις ΗΠΑ και την μεροληπτική στάση των αμερικανών υπέρ της Τουρκίας. Ήταν βαθύς γνώστης της διεθνούς πολιτικής και οικονομικής κατάστασης και, μάλλον, με τις θέσεις αυτές επιζητούσε βαθμούς αυτονομίας στην άσκηση της πολιτικής του. Η Ελλάδα και λόγω του μεγέθους της και λόγω της θέσης της και λόγω της νοοτροπίας των πολιτικών της ήταν, και είναι, βαθειά εξαρτημένη χώρα. Σήμερα, δεν μπορεί να κάνει ούτε μια κίνηση στην εξωτερική και αμυντική πολιτική χωρίς να ενημερώσει τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Ο Παπανδρέου επιζητούσε μια ελεγχόμενη ρήξη με αυτό το αμερικανόδουλο καθεστώς για να μπορέσει να αναπτύξει στοιχειώδη πολιτική. Ο Παπανδρέου στην εποχή του κινήθηκε πάνω κάτω-τηρουμένων των αναλογιών- όπως σήμερα ο Ερντογάν. Και ο Ερντογάν υφίσταται τις συνέπειες της πολιτικής του αλλά απεξάρτηση απο τον αφυκτικό έλεγχο διεθνών κέντρων δεν είναι εφικτή χωρίς ρήξεις. Και οι ρήξεις έχουν συνέπειες. Ο Παπανδρέου, και απο νοοτροπία, δεν μπορούσε να είναι ο κλασικός Yes man.
Το ερώτημα είναι: βοήθησε την χώρα η πολιτική Παπανδρέου;
Στην εξωτερική πολιτική διασφάλισε έναν διεθνή ρόλο της χώρας με την συμμετοχή στο κίνημα των έξι. Διασφάλισε ηρεμία σε μια περίοδο διεθνούς αναταραχής και τρομοκρατικών ή επαναστατικών χτυπημάτων. Ανεξαρτήτως του πως κρίνεται σήμερα η πολιτική του, η ρήξη με τις ΗΠΑ του έδωσε τη δυνατότητα να μπορεί να κινηθεί στο εσωτερικό πεδίο. Προσπάθησε να αντιμετωπίσει δυναμικά την Τουρκία, όπως έδειξε το 1987, αλλά ήταν ακατανόητη η πολιτική του απο το Νταβός και μετά. Τα Ίμια δεν ήταν υπόθεση του Παπανδρέου. Τα προκάλεσαν οι Τούρκοι όταν διαπίστωσαν πως ο ίδιος δεν υπήρχε.
Την εξάρτηση της χώρας οι ΗΠΑ την διασφάλιζαν μέσω του ΝΑΤΟ. Και εκεί ο Α.Π. επιζητούσε βαθμούς αυτονομίας των κινήσεών του (διαπιστώνεται, άλλωστε, απο τους αστερίσκους) αλλά δεν ήθελε την έξοδο της χώρας απο την Συμμαχία. ‘Αλλωστε, όπως γίνεται και σήμερα με την Τουρκία, η συμμετοχή στην Συμμαχία δίνει στη χώρα πλεονεκτήματα διεθνούς διαπραγμάτευσης. Ο Πούτιν θέλει τον Ερντογάν στο ΝΑΤΟ για να προκαλεί προβλήματα.
Η ΕΟΚ, τότε, βρισκόταν στα σπάργανα και η ταύτισή της με το ΝΑΤΟ γινόταν, κυρίως, λόγω της απόλυτης ευρωπαϊκής εξάρτησης απο τις ΗΠΑ. Ούτε απο την ΕΟΚ θα έβγαζε την χώρα. Αποδείχθηκε όταν το 1981 ανέλαβε την κυβέρνηση.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ-ΔΙΑΦΘΟΡΑ.
Για την οικονομία δεν είμαι αρμόδιος να μιλήσω. Η διαφθορά έλαβε στην πορεία μεγάλες διαστάσεις, χωρίς, να αγγίζει τόσο τον ίδιο. Όσοι τον γνώριζαν απο κοντά λένε πως είχε παθολογική σχέση με την εξουσία. όχι, όμως, με τον πλουτισμό. Η όποια ανάμιξή του σε σκάνδαλα διαφθοράς έγινε μετά τις ερωτικές του περιπέτειες.
Το Σύστημα, όμως, ΠΑΣΟΚ λειτούργησε απο ένα σημείο και πέρα πολύ διαφθαρμένα και καθεστωτικά. Αλλά αυτό συνέβη μετά την βιολογική του έκλειψη. Ειρήσθω εν παρόδω πως στους κύκλους εξουσίας στην Ελλάδα, αυτό που λέμε εμείς διαφθορά θεωρείται κανονικότητα. Ακόμη και σήμερα. Απλώς, αναλόγως της συγκυρίας, προβάλλεται ή καλύπτεται. Η υπόθεση Κοσκοτά αποσκοπούσε σε μια λανθασμένη τακτική ελέγχου των ΜΜΕ σε μια εποχή φθοράς και σύγκλισης όλων των δυνάμεων του τόπου για να τον κλείσουν φυλακή και να πάρει η τότε αριστερά την εξουσία, μαζί με την δεξιά, παρά στην στην επιδίωξη πλουτισμού του Ανδρέα. Υπογραμμίζω πως μετά την ερωτική του περιπέτεια ενεπλάκη και ο ίδιος σε σκάνδαλα οικονομικής φύσεως. Αν δεν συνέβαιναν αυτά η ιστορική του τοποθέτηση στη Σχολή Αλκιβιάδη, θα ήταν προβληματική.
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ: Η στήριξη του ΠΑΣΟΚ στους συνδικαλιστές, στο κόμμα και στις οργανώσεις του υπήρξε καταλυτική για κερδίσει την εξουσία αλλά, στη συνέχεια, για τον εκμαυλισμό της δημόσιας ζωής και την καθεστωτική συμπεριφορά. Αλλά σε αυτό δεν φταίει ο Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου έδωσε χώρο στην οργανωτική έκφραση των εργαζομένων αλλά αποδείχθηκε ότι η είσοδος των συνδικαλιστών στο πολιτικό και κοινωνικό παιχνίδι υπήρξε για άλλη μια φορά προβληματική.
Ιστορικά υπήρχαν ανάλογα παραδείγματα απο την εμπερία του υπαρκτού σοσιαλισμού όπου τους εργαζόμενους και τα συμβούλιά τους τους υποκαθιστούσαν γραφειοκρατικές κλίκες που στο όνομά τους νέμονταν και κακοδαιχειρίζονταν την εξουσία που είχαν. Αλλά είτε πειραματίστηκε, μήπως στην Ελλάδα η εμπειρία θα ήταν διαφορετική, είτε κατέστη, απο ένα σημείο και πέρα δέσμιος της εξουσίας τους. Πάντως, όταν αντιλήφθηκε τον κίνδυνο, αποδόμησε το συνδικαλιστικό κίνημα. Είναι χαρακτηριστική η φράση του σε στενό συνεργάτη του: δεν μας στήριξε ο λαός. Εννοούσε πως περίμενε διαφορετική συμπεριφορά. Η καθεστωτική συμπεριφορά στελεχών και συνδικαλιστών είχε επιπτώσεις στην εικόνα του ίδιου και του Κινήματός του και σίγουρα δεν θα την ήθελε. Απο την συμπεριφορά αυτή υπέφερε μεγάλο μέρος της κοινωνίας και είναι αυτή που σήμερα ενεργοποιεί τα αρνητικά αντανακλαστικά της κατά του ΠΑΣΟΚ και του ιστορικού αρχηγού του.
ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ: Στο θέμα της αποκέντρωσης υποσχέθηκε πολλά αλλά έκανε λίγα. Σε κανένα πολιτικό κόμμα δεν υπάρχει η αντίληψη να αποδομήσει ένα απολύτως συγκεντρωτικό, προβληματικό κράτος. Αλλά στο ζήτημα της αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων υπάρχει και μια μαύρη σελίδα. Όταν αποκεντρώθηκαν και λίγες, έστω, αρμοδιότητες στους δήμους, η διαφθορά πολλαπλασιάστηκε. Ένα παράδειγμα που θα σας αναφέρω, είναι πολύ μερικό αλλά πολύ χαρακτηριστικό της νοοτροπίας που υπάρχει στις τοπικές εξουσίες σε σχέση με τις υποχρεώσεις τους. Σε παραθεριστικό οικισμό της Χαλκιδικής κάτοικοι ζήτησαν απο τον δήμο στον οποίο υπάγεται να αντικαταστήσει λάμπες στον δημόσιο φωτισμό γιατί κάηκαν. Η απάντηση που τους δόθηκε ήταν πως δεν θα το κάνουμε διότι δεν είστε ψηφοφόροι μας. Αν πιέζουμε για αποκέντρωση και η συμπεριφορά των τοπικών εξουσιών είναι ανάλογη, καλύτερα να μην υπάρξει. Το κεντρικό κράτος πρέπει να αλλάξει πολιτική σε σχέση με την περιφέρεια. Να ακολουθήσει μια πολιτική ενίσχυσης της περιφέρειας και αποσυγκέντρωσης της πρωτεύουσας. Και ας μην εκχωρίσει αρμοδιότητες αν η συμπεριφορά των περιφερειακών διοικήσεων είναι σαν και αυτή που περιέγραψα.
Σε ό,τι αφορά τη δομή του κράτους, ο Καποδίστριας ίσως ήταν μια καλή συνένωση χωριών και κωμοπόλεων. Ο Καλλικράτης, όμως, κατέστρεψε την χώρα. Η ελληνική περιφέρεια τελείωσε. Τις συνέπειες θα τις δείτε, τώρα,με την κρίση με αφορμή το ουκρανικό.
ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΕΣ
Η βαθειά και ανελέητη σύγκρουση των ανδρεϊκών με τους σημιτικούς, κατ’ ευφημισμόν εκσυγχρονιστές, ανέδειξε την σκληρή εσωκομματική κόντρα και στο ΠΑΣΟΚ. Φαινόμενο υπαρκτό σε όλα τα κόμματα και σε άλλες χώρες. Δείχνει πόσο επιφανειακή είναι η έννοια της συντροφικότητας.
ΕΣΥ
Το ΕΣΥ, ήταν μια απο τις πολύ επιτυχημένες πολιτικές του αδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. Μπορεί εύκολα να το διαπιστώσει κανείς κάνοντας την σύγκριση με το σήμερα.
Με αυτά και αυτά το ΠΑΣΟΚ πορεύθηκε με τις αντιθέσεις του μέχρι την εποχή της κρίσης. Το πέρασμα της εξουσίας σε νεότερα στελέχη, όπως, ο Γ. Παπανδρέου και ο Ευ. Βενιζέλος προκάλεσε αμφιλεγόμενες κριτικές για τις επιλογές τους.
Παρά την μακρόχρονη παραμονή του στην εξουσία, το ΠΑΣΟΚ, δεν φρόντισε να δημιουργήσει ικανά στελέχη που να μπορούσαν να χειριστούν δύσκολες καταστάσεις. Ούτε στα Ίμια πέτυχε ούτε στην διαχείριση της οικονομικής κρίσης.
Το αποτέλεσμα είναι η σημερινή εικόνα του και το σημερινό status του το οποίο προσπαθεί να συγκεκριμενοποιήσει με προτάσεις πολιτικής μια πολύ νέα γενιά στελεχών του.
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει.
Στη συνείδηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας υφέρπει η αντίληψη πως πρόκειται για ένα διεφθαρμένο καθεστωτικό κόμμα το οποίο δεν έχει θέση στο πολιτικό σκηνικό. Μάλλον αδικείται η πορεία του, επι μισό αιώνα, απο ανθρώπους που σίγουρα ευνοήθηκαν απο την πολιτική του.
Το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε, ίσως, απο όλους τους Έλληνες σε κάποια στιγμή της πορείας του.
Πράγματι, προς το τέλος της πρώτης συνεχούς πορείας του έβγαζε έναν καθεστωτισμό. Αλλά αν υπάρχει έστω και ένας που δεν ευνοήθηκε απο αυτό, ας σηκώσει το χέρι του.
Η πλήρης απαξίωση του ΠΑΣΟΚ είναι αποτέλεσμα μιας βαθύτερης παρακμής του πολιτειακού αισθήματος και της ηθικής στην πολιτική συμπεριφορά; Και αυτή η παρακμή είναι ένδειξη ή αιτία μιας κρίσης της δημοκρατίας και της λειτουργίας της;
Η Ελλάδα, πάντως, σήμερα, δεν έχει καμιά σχέση με την Ελλάδα που παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ. Αν δεν υπήρχε ή αν δεν αναλάμβανε την εξουσία, ή θα συνέχιζε να κυβερνά, μονοκομματικά η δεξιά, ή θα αναλάμβανε μια μορφή παραδοσιακής αριστεράς. Την εμπειρία του πως βλέπει η αριστερά την διακυβέρνηση, την ζήσαμε πριν λίγα χρόνια.

F.T: Τα προβλήματα στα Βαλκάνια και η… αμέλεια της Δύσης

1

Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ καλώς προσπαθούν να περιορίσουν τις αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ της Σερβίας και του Κοσόβου, ωστόσο υπάρχουν βαθιά ριζωμένα προβλήματα που επιμένουν. Η… απειλή της Ρωσίας και οι εσωτερικές έριδες.

  • του Tony Barber
Οι εντάσεις μεταξύ της Σερβίας και του Κοσόβου και γενικότερα τα προβληματικά δυτικά Βαλκάνια έρχονται στο επίκεντρο αυτή την εβδομάδα. Πόσο σοβαρή είναι η απειλή για την ευρωπαϊκή σταθερότητα και πόσο επικίνδυνη είναι η ρωσική ανάμειξη στην περιοχή;
Όπως λέει ο Misha Glenny, δεν υπάρχει συμπάθεια μεταξύ του προέδρου της Σερβίας Aleksandar Vucic και του πρωθυπουργού του Κοσόβου Albin Kurti. Ευτυχώς που το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έφεραν τους δυο ηγέτες στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα, προκειμένου να τονίσουν την ανάγκη να μειωθούν οι εντάσεις που αναζωπυρώθηκαν στις αρχές Αυγούστου.

Ωστόσο, ο Misha ορθώς παρατηρεί πως υπάρχει μια υποκείμενη δυτική αμέλεια της περιοχής. Αυτό κινδυνεύει να αποτελέσει «χαρτί» στα χέρια της Μόσχας, όπως σημειώνει ο Dimitar Bechev, ένας άλλος κορυφαίος ειδήμονας σε θέματα Βαλκανίων.

Συγκεκριμένα, ενώ η υπόλοιπη κεντρική και ανατολική Ευρώπη (αλλά όχι η Λευκορωσία, η Μολδαβία ή η Ουκρανία) εντάχθηκαν στην ΕΕ μεταξύ του 2004 και του 2013, τα περισσότερα βαλκανικά κράτη δεν βρίσκονται πιο κοντά στην ένταξη απ’ όσο ήταν όταν πήραν την υπόσχεση ένταξης πριν από δύο δεκαετίες.

Έτσι ακριβώς θέλουν να είναι η κατάσταση ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες στη δυτική Ευρώπη, αν και προτιμούν να μην το λένε δυνατά. Και η πόρτα της ΕΕ μπορεί να κλείσει μόνιμα για βαλκανικές χώρες, εάν η πρόταση του Γάλλου προέδρου Emmanuel Macron για μια «Ευρωπαϊκή πολιτική κοινότητα» ευδοκιμήσει.

Ωστόσο, η τάση να κατηγορούνται οι δυτικές κυβερνήσεις για τα προβλήματα της περιοχής χάνει την ουσία πως πολλά από αυτά τα προβλήματα παράγονται εσωτερικά. Επιπλέον, συχνά μου κάνει εντύπωση πως, αν και οι πολιτικές ελίτ στα Βαλκάνια λένε ότι θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ και να ενστερνιστούν τα πρότυπα διακυβέρνησης, ωστόσο ορισμένοι στην πράξη έχουν άλλες ανησυχίες.

Για παράδειγμα, η διαφθορά, το οργανωμένο έγκλημα, τα πολιτικοποιημένα δικαστικά σώματα και τα αδύναμα ανεξάρτητα ΜΜΕ είναι κάτι σύνηθες στην περιοχή. Θέλουν πράγματι οι βαλκανικές και πολιτικές ελίτ να τους πιέσει η ΕΕ για να αλλάξουν τους τρόπους τους, όπως έκανε στην Πολωνία και την Ουγγαρία;

Αντλώντας διδάγματα από τη σύγχρονη ιστορία των Βαλκανίων -μια ιστορία σημαδεμένη με συγκρούσεις μεταξύ και εντός νέων, εύθραυστων κρατών-, ορισμένες από αυτές τις ελίτ νομίζουν πως οι αυστηροί όροι που συνοδεύουν την ένταξη στην ΕΕ μπορεί να απειλήσουν τη διατήρησή τους στην εξουσία. Μπορεί επίσης να μειώσει την ελευθερία ελιγμών -έστω και περιορισμένη- που έχουν οι χώρες τους στο διεθνές σκηνικό.

Πάρτε για παράδειγμα τη Σερβία. Σε ένα αποκαλυπτικό σχόλιο, ο Petar Petkovic, άνθρωπος-κλειδί της σερβικής κυβέρνησης για τα ζητήματα του Κοσόβου, δήλωσε στους FT πως το Βελιγράδι επιδιώκει μια «ανεξάρτητη πολιτική εθνικής ασφάλειας, συνεργαζόμενο με ισορροπημένο τρόπο τόσο με την Ανατολή όσο και με τη Δύση».

Μήπως ακούτε την ηχώ του Josip Broz Tito, του μακαρίτη κομμουνιστή ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας και αρχηγού του αδέσμευτου κινήματος κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου; Νομίζω πως την ακούτε.

Πράγματι, άλλα βαλκανικά κράτη έχουν λιγότερο συμφέρον από τη Σερβία να χρησιμοποιούν την ΕΕ και τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας. Ωστόσο ορισμένοι έχουν άλλα -αλλά εξίσου ολισθηρά- θέματα να ασχοληθούν. Για παράδειγμα, διάφοροι Κοσοβάροι πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένου του Kurti, παίζουν με την ιδέα της προώθησης της ενοποίησης της χώρας τους -που έχει εθνική αλβανική πλειονότητα και σερβική μειονότητα- με την Αλβανία. Μια τέτοια «Μεγάλη Αλβανία» μπορεί επίσης να περιλαμβάνει περιοχές της Βόρειας Μακεδονίας με αλβανικό πληθυσμό.

Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια καλύτερη συνταγή καταστροφής στα Βαλκάνια -εκτός και αν πρόκειται για μια σερβοβοσνιακή προσπάθεια να καταστραφεί η ειρηνευτική συμφωνία Ντέιτον στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, ώστε όλοι οι Σέρβοι να μπορέσουν να βρεθούν σε μια Μεγάλη Σερβία.

Μεταξύ των πολλών λόγων για τους οποίους η αλλαγή των συνόρων στα Βαλκάνια είναι μια απαίσια ιδέα, είναι πως θα δημιουργούσε ένα «νόστιμο» προηγούμενο για τη Ρωσία, που θέλει να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα στην Ουκρανία, έχοντας ήδη προσαρτήσει την Κριμαία το 2014.

Δεν θα υπηρετούσαν καλύτερα τους λαούς τους οι Βαλκάνιοι ηγέτες, αν επικεντρώνονταν στα χρόνια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της περιοχής, που επιδεινώνονται από την πανδημία και την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία; Αυτό το διάγραμμα της Παγκόσμιας Τράπεζας που δημιούργησε το Brookings δείχνει τις προκλήσεις.

Η διαμάχη Κοσόβου-Σερβίας είναι ένας από τους πολλούς λόγους γιατί κανένα από τα δύο κράτη δεν θα ενταχθεί στην ΕΕ στο κοντινό μέλλον. Ο κόσμος στο Κόσοβο το γνωρίζει αυτό και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον πιέζουν για τον προφανώς πιο επιτεύξιμο στόχο της εισόδου σε χώρες της ΕΕ χωρίς βίζα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τάσσεται υπέρ του βήματος αυτού, αλλά κάποιες δυτικοευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιτίθενται, επικαλούμενες ανησυχίες για το κράτος δικαίου και το οργανωμένο έγκλημα.

Με τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς να παραμένουν σε ισχύ, οι αρχές του Κοσόβου μπορεί να χάσουν τον ενθουσιασμό τους για τις νομικές, διοικητικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να υπάρξει οποιαδήποτε πιθανότητα ένταξης στην ΕΕ.

Ωστόσο, το Κόσοβο δεν θα ενταχθεί ποτέ στην ΕΕ, όσο πέντε από τα 27 κράτη της –η Κύπρος, η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Σλοβακία και η Ισπανία– δεν αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία του από τη Σερβία, που κηρύχθηκε το 2008.

Η αντίθεσή τους πηγάζει στις εδαφικές και εθνικές διαμάχες που υπάρχουν στις δικές τους χώρες: την τουρκική de facto διχοτόμηση της Κύπρου, των Ούγγρων στη Ρουμανία και στη Σλοβακία, και του καταλανικού αυτονομιστικού κινήματος στην Ισπανία. Για αυτά τα πέντε κράτη, ο διαχωρισμός του Κοσόβου από τη Σερβία μοιάζει με προβληματικό προηγούμενο.

Ένας διακανονισμός μεταξύ της Σερβίας και του Κοσόβου μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Αλλά όπως έδειξαν οι συζητήσεις στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα, μια τέτοια πρόοδος εξακολουθεί να απέχει πολύ.

Ο Μακρόν συνεχίζει τα άγρια κτυπήματα στον Ερντογάν, τον συνδέει με Μόσχα και Πεκίνο: Όχι στα “ρωσικά, κινεζικά και τουρκικά αφηγήματα”

0

Στη χθεσινή ομιλία του κατά την Ετήσια Διάσκεψη των Γάλλων πρέσβεων ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν (Macron) τόνισε τη γεωπολιτική “αλλαγή” που βρίσκεται σε εξέλιξη και ζήτησε να αντιμετωπιστούν “τα ρωσικά, τα κινεζικά και τα τουρκικά αφηγήματα“, επισημαίνει το ρεπορτάζ της εφημερίδας Liberation, (κείμενο Victor Boiteau). 

Αναλυτικότερα, στην ομιλία του ο Macron συνόψισε το όραμά του για την κατάσταση του κόσμου ως εξής:

“Ποτέ η παγκόσμια τάξη δεν ήταν τόσο κατακερματισμένη“, δήλωσε, χαρακτηρίζοντας ιστορική ρήξη τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. “Η εποχή που μπορούσαμε να ελπίζουμε ότι θα αντλήσουμε μερίσματα από την ειρήνη έχει τελειώσει, και νομίζω για πολύ καιρό” [..]”ο πόλεμος έχει επιστρέψει στο ευρωπαϊκό έδαφος” ανέφερε, μεταξύ άλλων και πρόσθεσε:

“Είμαστε βυθισμένοι σε έναν πόλεμο αφηγήσεων”, υποστήριξε στη συνέχεια, τονίζοντας ότι η Ρωσία, καθοδηγούμενη από μια “ιμπεριαλιστική λογική“, προσπαθεί να επιβάλει έναν “σύγχρονο σχετικισμό“. “Αυτός ο πόλεμος είναι ήδη ένας παγκόσμιος υβριδικός πόλεμος“, πρόσθεσε. Ένα άλλο στοιχείο αυτού του γεωπολιτικού “σημείου καμπής” είναι οι “αυταρχικές και ανισόρροπες δυνάμεις” που πρέπει να “περιοριστούν”, υποστήριξε.

Αναφερόμενος στον ανταγωνισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, ο Γάλλος πρόεδρος διαβεβαίωσε ότι η Γαλλία πρέπει να επιβληθεί ως “εξισορροπητική δύναμη“, υποστηριζόμενη από μια Ευρώπη που είναι πλέον “ισχυρότερη, πιο κυρίαρχη“. Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε ότι “ανέλαβε” το “καθήκον να συνεχίσει να μιλάει με όλους”.

Αυτό ήταν μια απάντηση στην κριτική που του ασκήθηκε, ενώ ήταν από τους λίγους Ευρωπαίους ηγέτες που συνέχισαν να συνομιλούν με τον Ρώσο ομόλογό του μετά την εισβολή στην Ουκρανία, σχολιάζει ο συντάκτης.

“Ποιος θέλει η Τουρκία να είναι η μόνη δύναμη στον κόσμο που συνεχίζει να συνομιλεί με τη Ρωσία;”, πρόσθεσε, καλώντας τους πρέσβεις να μην υποκύψουν σε μια “ψεύτικη ηθική“.

Με αυτό το σκεπτικό, ο Macron ζήτησε “διπλωματία μάχης” και προέτρεψε τους πρεσβευτές να είναι “πιο επιθετικοί” και “πιο αντιδραστικοί στα κοινωνικά δίκτυα” αναπτύσσοντας μια “στρατηγική επιρροής και αντεπιρροής για την καταπολέμηση των ψευδών πληροφοριών” και μια “πιο υβριδική προσέγγιση στη δράση τους“.

Και αυτό με στόχο την αντιμετώπιση των “ρωσικών, κινεζικών ή τουρκικών αφηγημάτων“, οι οποίες, σύμφωνα με τον Macron, στοχεύουν τη Γαλλία και την κοινή γνώμη, ιδίως στην Αφρική.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα Liberation, (Victor Boiteau) – Devant les ambassadeurs, Macron présente la «fracture» du monde

Ενώπιον των πρέσβεων, ο Μακρόν  περιγράφει μια ζοφερή κατάσταση του κόσμου

Στην ομιλία του Γάλλου προέδρου ενώπιον των πρέσβεων αναφέρεται το δημοσίευμα Le Figaro, με την δημοσιογράφο Isabelle Lasserre  να επισημαίνει, ότι «ο πρόεδρος επιβεβαίωσε εκ νέου την ανάγκη η Γαλλία να είναι «δύναμη ισορροπιών» και να διατηρήσει τον διάλογο με τη Μόσχα.

Υπογραμμίζεται η ανησυχία που εξέφρασε ο Πρόεδρος για το νέο κόσμο που αναδύεται και τις δυνητικά σοβαρές συνέπειές του για τη Γαλλία και την Ευρώπη, την «επιστροφή του πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος», την «κλιματική διαταραχή», υπογραμμίζοντας το γεγονός, ότι ορισμένοι πόροι, που μέχρι τότε θεωρούνταν δεδομένοι, όπως η ενέργεια και τα τρόφιμα, «έγιναν εκ νέου γεωπολιτικά υποκείμενα», το «ρήγμα της τάξης της παγκόσμιας οικονομίας», τονίζοντας:

«Βρισκόμαστε σε μια τόσο τρομακτική στιγμή παγκόσμιας αλλαγής, που έχουμε καθήκον να είμαστε πιο αποτελεσματικοί».

Ως προς τον ισχυρισμό του Γάλλου προέδρου, ότι η Γαλλία πρέπει να είναι μια «δύναμη ισορροπιών», η δημοσιογράφος επισημαίνει, ότι μέχρι στιγμής, η μέθοδος αυτή δεν έχει αποδώσει πραγματικά, καθώς οι προσπάθειες διαμεσολάβησης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας ήταν ανεπιτυχείς και έχουν επικριθεί από χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Ωστόσο, όπως σημειώνει, ο Γάλλος πρόεδρος σκέφτεται μακροπρόθεσμα. Γνωρίζει, ότι ο πόλεμος «θα είναι μακρύς», αλλά επίσης πιστεύει, ότι τώρα πρέπει να «ετοιμαστούν οι όροι μιας ειρήνης μέσω διαπραγματεύσεων, ώστε να είναι όλα έτοιμα, όταν οι πρωταγωνιστές επιστρέψουν στο τραπέζι».

«Εύρεση διπλωματικών τρόπων επίλυσης των συγκρούσεων», αυτό είναι μοτίβο του Emmanuel Macron, σημειώνει η δημοσιογράφος, προσθέτοντας, ότι ορισμένοι αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου, όπως επίσης αμφιβάλλουν για τη μέθοδο υπεράσπισης της πολυμέρειας με κάθε κόστος, ένα από τα χαρακτηριστικά της προεδρικής σκέψης στην διεθνή πολιτική, δεδομένου του μπλοκαρίσματος όλων των πρωτοβουλιών των δημοκρατιών στα διεθνή όργανα, από ρεβιζιονιστικές και αυταρχικές δυνάμεις.

Κάποιοι θα δουν σε αυτούς τους δύο δείκτες της διπλωματίας του Macron, τη θέση ισορροπίας και την υπεράσπιση της πολυμέρειας, μια αντίφαση με την εκτίμησή του για την κατάσταση του κόσμου και την προειδοποίησή του, ότι η εποχή που η ελευθερία ήταν κάτι κεκτημένο «έχει περάσει» και «χάθηκε για πολύ καιρό».

Για τον Macron, η υπεράσπιση της ελευθερίας μας, όταν άλλοι παλεύουν για αυτήν στην Ουκρανία», είναι «μια τεράστια πρόκληση», που για να αντιμετωπισθεί  χρειάζεται «μαχητική διπλωματία», ως προς το οποίο διπλωμάτης αναρωτιέται: «Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν θα έπρεπε να επιλέγουμε περισσότερο την πλευρά μας και να πολεμήσουμε πιο σθεναρά τις δικτατορίες;»

ΠΗΓΗ: Le Figaro Isabelle Lasserre – Devant les ambassadeurs, Emmanuel Macron dresse un sombre état du monde

Η Γαλλία καλεί την Κίνα να εφαρμόσει τις συστάσεις της έκθεσης του ΟΗΕ για τη Σιντζιάνγκ

Την ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας με την οποία καλεί την Κίνα να εφαρμόσει τις συστάσεις της έκθεσης που δημοσίευσε την Τετάρτη η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα προβάλλει το πρακτορειακό δημοσίευμα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση “η Γαλλία ανησυχεί βαθύτατα για τα συμπεράσματα της έκθεσης του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σιντζιάνγκ”, και καλεί επίσης το Πεκίνο να τερματίσει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος των Ουιγούρων και άλλων μειονοτήτων.

Υπενθυμίζεται ότι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα εξέδωσε την Τετάρτη έκθεση στην οποία αναφέρει ότι έχουν διαπραχθεί σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή Σιντζιάνγκ της Κίνας, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που πλήττουν ιδιαίτερα τους Ουιγούρους και άλλες μουσουλμανικές κοινότητες.

ΠΗΓΗ: La Tribune (Reuters) – La France appelle la Chine à mettre en oeuvre les recommandations du rapport de l’Onu sur le Xinjiang

‘Ψήνεται’ πραξικόπημα στην Ουκρανία; Η κρυφή διαμάχη μεταξύ του Ζελένσκι και του Ουκρανικού Στρατού!

0

Ο Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Valery Zaluzhny, είναι εξοργισμένος, με την καταστροφική εντολή του Ζελένσκι, να επιτεθούν στην Χερσώνα, παρακάμπτοντας την αντίθετη γνώμη των Στρατιωτικών συμβούλων, και αξιωματικών του Γενικού Επιτελείου, με τραγικό αποτέλεσμα, η αντεπίθεση των Ουκρανών στην Χερσώνα, να μετατρέπετε σε Βατερλό για τον Ζελένσκι!

Ο Ζελένσκι ήθελε επείγουσα δράση, επειδή φοβάται ότι μια αίσθηση αδιεξόδου στο μέτωπο, υπονομεύει την υποστήριξη που λαμβάνει από τα Δυτικά κράτη, και ειδικά από την ΕΕ!

Ο Ουκρανός ηγέτης, πίστευε στην ικανότητά του να διοικεί τα στρατεύματα, και δεν έλαβε υπόψη τις διαμαρτυρίες του Αρχιστράτηγου, έτσι η κόντρα φουντώνει, και θα έχει κατάληξη, κάπως έτσι: Ο Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Valery Zaluzhny, απομακρύνεται από τη θέση του, από τον Ζελένσκι, και ο Αρχιστράτηγος, είτε μετά από αυτό, είτε πολύ πριν, κανονίζει ένα Στρατιωτικό Πραξικόπημα, και έρχεται στην εξουσία, η οποία, όπως δείχνει η ιστορία, σε αυτές τις περιπτώσεις, επίσης δεν θα είναι για πολύ!

Πηγή: priftisnews.blogspot.com

‘Ψήνεται’ πραξικόπημα στην Ουκρανία; Η κρυφή διαμάχη μεταξύ του Ζελένσκι και του Ουκρανικού Στρατού!

Λιζ Τρας – Αποκαλύψεις: Η απιστία και η παράνομη σχέση με παντρεμένο βουλευτή των Τόρις

0

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Τρας βάζει τα γυαλιά στον πρώην υπουργό Οικονομικών, Ρίσι Σουνάκ

Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η νυν υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Λιζ Τρας, αναλαμβάνει αύριο τα ηνία του Συντηρητικού Κόμματος και διαδέχεται τον απερχόμενο πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον, στη Ντάουνινγκ Στριτ.

Μεθαύριο, αναμένεται να συναντηθεί με τη Βασίλισσα Ελισάβετ στη Σκωτία λαμβάνοντας τις ευλογίες της μοναρχίας για το κυβερνητικό της έργο.

Εάν επαληθευτούν όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στη Βρετανία που δείχνουν ότι η 47χρονη Τρας βάζει τα γυαλιά στον πρώην υπουργό Οικονομικών, Ρίσι Σουνάκ, θα αναδειχθεί αρχηγός των Συντηρητικών στην αυριανή ψηφοφορία του κόμματος αναλαμβάνοντας και τον πρωθυπουργικό θώκο της Βρετανίας.

Η Τρας θα πανηγυρίζει στο πλευρό του συζύγου τους, τη αγάπη της ζωής της, όπως τον έχει αποκαλέσει στο παρελθόν.

Η υπουργός Εξωτερικών της Γηραιάς Σλβιώνας – «η νέα Θάτσερ», όπως την αποκαλούν πολλά βρετανικά ΜΜΕ αλλά και οι επικριτές της, βρίσκεται στο πλευρό του 48χρονου ορκωτού λογιστή Χιου Ο΄Λίρι από το 1997.

Ο σύζυγός της μεγάλωσε στο Άλερτον του Λίβερπουλ, όπως σχολιάζει η η βρετανική εφημερίδα «Daily Mail».

Η γνωριμία τους έγινε στο Συνέδριο του Κόμματος των Τόρις το 1997. και τρία χρόνια αργότερα, το ζευγάρι έβαλε βέρα στο δεξί…
Έχουν αποκτήσει δύο κόρες, τη Φράνσις και τη Λίμπερτι.

Με την Τρας να αναρριχάται επαγγελματικά, ο σύζυγός της κατάλαβε ότι, με δύο παιδιά, έπρεπε να βάλει στο περιθώριο την καριέρα του και αποφάσισε να εργάζεται από το σπίτι αναλαμβάνοντας και την ανατροφή των δύο τέκνων τους.

Μόνο μια φορά κλονίστηκε η σχέση τους.

Το 2006, αποκαλύφθηκε ότι η Τρας είχε ανάρμοστη σχέση με βουλευτή των Τόρις κι όμως ο σύζυγός της έσβησε από τη μνήμη του την εξωσυζυγική απιστία.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, την «Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου», η Λιζ Τρας περιέγραφε τον «ξεροκέφαλο» σύζυγό της ως «την αγάπη της ζωής της» .

Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα των Τimes του Λονδίνου, ένας πρώην γείτονας του συζύγου της ανέφερε πως όταν ήταν μικρός, «ο Χιου ήταν πολύ πιο σοβαρός» από τα δύο μικρότερα αδέρφια του ,«πολύ ήσυχος αλλά κι ένα υπέροχο αγόρι».

Ο 48χρονος Ο’ Λίρι, έγινε ορκωτός λογιστής αφού σπούδασε Οικονομετρία και μαθηματικά στο London School of Economics (LSE).

Η Λιζ Τρας ήταν αυτή που έκανε το πρώτο βήμα στη σχέση τους: «Τον προσκάλεσα να κάνουμε πατινάζ και στραμπούληξε τον αστράγαλό του».

Τα πρώτα χρόνια του έγγαμου βίου τους Λιζ και Ο’ Λίρι έμειναν στο Γκρίνουιτς που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Λονδίνο.
Μία στενή τους οικογενειακή φίλη, που έχει εκδώσει βιβλία μαγειρικής, η Μαλίκα Μπασού υποστήριξε ότι οι δύο τους είναι μια εξαιρετική ομάδα, ακόμη και στην κουζίνα.

«Και οι δύο είναι καλοί μάγειρες .Εκείνη κάνει υπέροχα ψητά, εκείνος κάνει φοβερά καυτερά».

Η απιστία της Τρας

Μόνο μια φορά κλονίστηκε ο έγγαμος βίος τους. Το 2006, αποκαλύφθηκε ότι ο Λιζ Τρας είχε παράνομη σχέση με τον παντρεμένο βουλευτή των Τόρις, Μαρκ Φιλντ. Ο γάμος της άντεξε, όχι όμως κι ο δικός του.

Η μόνη καταστροφική στιγμή για την Τρας ήρθε όταν μέλη των Τόρις στην εκλογική της περιφέρεια στο Νόρφολκ παραπονέθηκαν ότι δεν είχαν ενημερωθεί για την ανάρμοστη σχέση της και προσπάθησαν να την απομακρύνουν.
Όμως απέτυχαν με την Τρας να θριαμβεύει .

Το ζευγάρι απολαμβάνει την οικογενειακή θαλπωρή μακριά από το φως της δημοσιότητας ωστόσο, η επαγγελματική αναρρίχηση της Λιζ Τρας στους κόλπους του Συντηρητικού Κόμματος έδωσε τροφή για σχόλια στους επικριτές καθώς προέρχεται από αριστερή οικογένεια.

Ο αριστερός ακαδημαϊκός πατέρας της Τρας είναι «τόσο στεναχωρημένος» για τη μεταμόρφωσή της από αντιμοναρχική και Φιλελεύθερη σε υψηλόβαθμο στέλεχος των Τόρις που δυσκολεύεται να μιλήσει γι’ αυτό», σύμφωνα με βρετανικά δημοσιεύματα.
Αντιθέτως, η μητέρα της Πρισίλα, νοσοκόμα στο επάγγελμα , στήριξε την κόρη της για την πολιτική της «ανταρσία» από την πρώτη στιγμή: προτού επιλεγεί ως υποψήφια των Τόρις το 2005 .

Από την πλευρά της, η Τρας έχει αποκηρύξει ουκ ολίγες φορές τις πρώην αριστερές της απόψεις και χαρακτήρισε «λάθος» μια ομιλία της υπέρ της κατάργησης της βρετανικής Μοναρχίας μετά από ένα βίντεο που εμφανίστηκε ξανά στο συνέδριο της Φιλελεύθερων το

Η υποψήφια για την ηγεσία των Συντηρητικών είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους τον Ιούλιο ότι μετάνιωσε για τα σχόλιά της που στόχευαν τη βασιλική οικογένεια επικαλούμενη το νεαρό της ηλικίας της . Τις έκανε σε ηλικία 19 ετών.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/liz-tras-apokalypseis-i-apistia-kai-i-paranomi-sxesi-me-pantremeno-vouleyti-ton-toris/

Έχετε αναρωτηθεί; – Που πάει το σαπούνι του ξενοδοχείου όταν αφήνουμε το δωμάτιο;

0

Και ποιος δεν έχει μπει στον πειρασμό να πάρει τα μικρά μπουκαλάκια με σαμπουάν και αφρόλουτρο από τα ξενοδοχεία που έχει μείνει κατά καιρούς. Όμως υπάρχει ένα αντικείμενο που δεν το παίρνουν μαζί τους οι πελάτες των ξενοδοχείων και συνήθως πετιέται. Αυτό είναι το μικρό σαπούνι χεριών που βρίσκουμε δίπλα από τη βρύση στη τουαλέτα.

Μόνο στις ΗΠΑ κάθε χρόνο μένουν σε ξενοδοχεία περίπου 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Από αυτούς το 85% χρησιμοποιεί το σαπούνι, τουλάχιστον μία φορά. Πόσοι από εμάς είδαμε να τελειώνει αυτό το σαπούνι; Η απάντηση είναι 100% κατηγορηματική, ΚΑΝΕΙΣ.

Αυτό σκέφτηκε ένας Αμερικανός ο οποίος λόγω δουλειάς έμενε 150 μέρες τον χρόνο σε δωμάτια ξενοδοχείων και σκέφτηκε μια ιδέα που τελικά αποδείχθηκε σωτήρια για εκατομμύρια κόσμου.

Ο Shawn Seilper το 2008 είδε σε ένα περιοδικό ότι στην Αφρική κάθε χρόνο πεθαίνουν 10.000 παιδιά από ασθένειες που δεν θα υπήρχαν αν έπλεναν τα χέρια τους με σαπούνι.

Τότε σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το γκαράζ του για να φτιάξει σαπούνι ανακυκλωμένο, με όσα πετούσαν τα ξενοδοχεία. Ξεκίνησε δειλά δειλά να ζητάει από τα ξενοδοχεία να του δίνουν τα σαπούνια που θα πετούσαν στα σκουπίδια, και όταν είδε ότι όλοι οι ξενοδόχοι ήταν πρόθυμοι να του δώσουν τα σαπούνια δωρεάν, αφού έτσι θα γλύτωναν κιλά σκουπιδιών τότε έβαλε μπροστά τη παραγωγή σαπουνιών από ανακυκλώσιμα σαπούνια ξενοδοχείων.

Τι έχει καταφέρει αυτός ο τύπος και η οργάνωσή του “Clean The World”;

127 χώρες και άνθρωποι που ζούνε σε απόλυτες συνθήκες φτώχειας, εφοδιάστηκαν με 68 εκατ. κομμάτια σαπούνια.

12 εκατ. κιλά αποβλήτων δεν κατέληξαν στις χωματερές.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η θνησιμότητα, λόγω μικροβιών σε χώρες με τεράστιο πρόβλημα, έχει μειωθεί σημαντικά, αναγκάζοντας μεγάλες εταιρείες αλλά και άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις να τον στηρίξουν οικονομικά στο μεγάλο έργο που προσφέρει.

https://www.pronews.gr/travel/diamoni/exete-anarotithei-pou-paei-to-sapouni-tou-ksenodoxeiou-otan-afinoume-to-domatio-2/

Τσεχία: Μεγάλη διαδήλωση κατά της ακρίβειας και υπέρ του ρωσικού αερίου

0
Περί τους 70.000 ανθρώπους διαδήλωσαν στην Τσεχία κατά της ακρίβειας στον τομέα της ενέργειας και υπέρ του ρωσικού αερίου.

Δεκάδες χιλιάδες κόσμου που υπολογίστηκε σε 70.000 άτομα, συγκεντρώθηκε, το Σάββατο (03/09), στην κεντρική πλατεία της Πράγας, στην Τσεχία, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τις υψηλές τιμές στην ενέργεια και να εναντιωθεί στον αποκλεισμό της Ρωσίας από την κυβέρνηση της χώρας, η οποία έχει αντίκτυπο στην παροχή φυσικού αερίου.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική δημοσίευση της Δημόσιας Tηλεόρασης της Τσεχίας (ČT), οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα κατά της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ, του πρωθυπουργού Πετρ Φιάλα, της Πράσινης Συμφωνίας για την Ευρώπη και της απόρριψης της Ρωσίας από την κυβέρνηση.

Οι διοργανωτές, μάλιστα, ζήτησαν την παραίτηση της κυβέρνησης και να εξουσιοδοτήσει τους εμπειρογνώμονές τους να διαπραγματευτούν την αγορά φυσικού αερίου και πετρελαίου. Για παράδειγμα, ο εργαζόμενος στον τομέα της ενέργειας, Βλαντίμιρ Στέπαν, επέκρινε στη διαδήλωση τις υψηλές τιμές της ενέργειας και τη φιλοδυτική πορεία των κυβερνήσεων. Χαρακτήρισε «ηλίθιο» το ανώτατο όριο τιμών που εξετάζει η κυβέρνηση. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση των τιμών. Μίλησε, επίσης, κατά της αγοράς φυσικού αερίου ως προς το χρηματιστήριο.

Φιάλα: «Διαδήλωση από φιλορωσικές δυνάμεις»

Από την πλευρά του, ο Πετρ Φιάλα δήλωσε ότι η διαμαρτυρία οργανώθηκε από δυνάμεις που διεκδικούν φιλορωσικό προσανατολισμό, βρίσκονται κοντά σε ακραίες θέσεις και είναι αντίθετες με τα συμφέροντα της Τσεχικής Δημοκρατίας, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του πλήθους. Ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε, επίσης, ότι σέβεται το δικαίωμα οποιουδήποτε να διαδηλώνει. Επιπροσθέτως, ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας δήλωσε ότι λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τις ανησυχίες των ανθρώπων που προσήλθαν στη διαδήλωση.

 

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/161625/tsexia-megali-diadilosi-kata-tis-akriveias-kai-yper-tou-rosikoy-aeriou

Τουρκικά πολεμικά σε λιμάνι του Ισραήλ για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια

0
Η τουρκική φρεγάτα Kemalreis, αγκυροβόλησε στη Χάιφα μετά την πρόσφατη αποκατάσταση πλήρους δεσμών μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας
Ένα τουρκικό πολεμικό πλοίο ελλιμενίστηκε στο Ισραήλ για πρώτη φορά εδώ και πάνω από μια δεκαετία, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βελτιώνονται.

Η φρεγάτα Kemalreis ελλιμενίστηκε στη Χάιφα το Σάββατο στο πλαίσιο ελιγμών του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο, δήλωσε Τούρκος αξιωματούχος.

Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε ότι η Άγκυρα είχε υποβάλει ζήτησε για να αποβιβαστεί το πλήρωμα στο λιμάνι.

Αξιωματούχος του λιμανιού της Χάιφα δήλωσε ότι ήταν η πρώτη φορά που ένα τουρκικό πολεμικό πλοίο επισκέφθηκε λιμάνι του Ισραήλ από το 2010, όταν οι σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας «πάγωσαν» μετά την εισβολή σε μια φιλοπαλαιστινιακή νηοπομπή βοήθειας που προσπάθησε να παραβιάσει τον αποκλεισμό της στη Λωρίδα της Γάζας.

Δέκα Τούρκοι σκοτώθηκαν από Ισραηλινούς πεζοναύτες σε αυτό το περιστατικό.

Από την πλευρά του, το Ισραήλ έχει εκφράσει αντιρρήσεις για τη φιλοξενία μελών της Χαμάς, ενός παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος που απαγορεύεται ως τρομοκρατική ομάδα στη Δύση, μέλος του ΝΑΤΟ.

 

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/161659/tourkika-polemika-se-limani-tou-israil-gia-proti-fora-meta-apo-10-xronia

Σάββας Καλεντερίδης: Τουρκία: Πάρτε πασατέμπο ή ποπ κορν, το παιχνίδι αρχίζει

0

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης