Αρχική Blog Σελίδα 1789

Πωλίνα Άνιφτου: οι διεθνείς σχέσεις, δεν είναι πόκερ! Είναι εθνοψυχολογία.

4

Πωλίνα Άνιφτου, Αναλύτρια Διεθνών Σχέσεων

Η Λιβυή ανακαλεί τον επιτετραμμένο της στην Αθήνα επειδή ο Δένδιας δεν κατέβηκε να συναντηθεί, έστω και εκτακτως, στην Τρίπολη κατά το ταξίδι του στην χώρα με την Υπουργό που υπέγραψε το Μνημόνιο με την Τουρκία. Και γιατί όλα αυτά;

Αν θα τιμωρούσαμε κάποιον για την ισχύ της Τουρκίας απέναντι στον Ελληνισμό θα έπρεπε να κόψουμε σχέσεις με τις ΗΠΑ, το ΗΒ, την Γερμανία κτλ αλλά ακόμη και στην Γερμανία χαρίσαμε τις αποζημιώσεις του ΒΠΠ.

Δεν θέλω να συζητήσω τι σημαίνει εθνική περηφάνια, για μενα η εθνική περηφανια είναι συνυφασμένη με την εθνική διπλωματία και άρα με την έννοια του εθνικού συμφέροντος. Το εθνικό συμφέρον δεν είναι το να πατάς το πόδι σαν μουλάρι και να διεκδικείς, είναι να βάζεις όρια, να ξέρουν οι δίπλα πως αν προκληθείς ούτε καν όταν παραβιάσουν αυτά τα όρια θα απαντήσεις.

Θα απαντήσεις όμως πως; Διακόπτοντας σχέσεις; Δίνοντας Μαχαιρα; Θα κανεις τούμπα και θα κανεις χειραψία; Θα το καταπιείς; Το εθνικό συμφέρον διασφαλίζεται μόνο με έναν τρόπο, η ύπαρξη δίκης σου και μόνο ατζέντας για το πλάνο που έχεις για την χώρα σου τώρα, αύριο, την επόμενη 20ετια και δεν σταματάς να χαστουκίσεις κάθε ένα που γαυγίζει στον δρόμο σου και δεν πας σε κάθε κασέ που άδειασε να ρωτήσεις το γιατί. Κανείς μα κανείς δεν χρειάζεται να γνωρίζει τι έχεις στο μυαλό.

Αν σου πουν πως ο διπλανός πάει να ρίξει τον φράκτη σου και ο εργολάβος τον βοηθά. Να πας στον εργολάβο να τον πληρώσεις, να τον δελεάζεις ή να τον απειλήσεις να σταματήσει. Δεν παίρνεις το αμάξι και σταματάς για να δείξεις ότι κρατάς μούτρα. Μια εταιρία όταν χάνει από μια άλλη στην αγορά δεν σκέφτεται να κλείσει τα γραφεία της. Αλλάζει γειτονιά, αλλάζει πελάτες, αγοράζει το άλλο μαγαζί απέναντι ή αλλάζει απλά τρόπο δράσης ! Σκοπό έχει όχι την επιβίωση αλλά την επέκταση της !

Έτσι είναι και οι διεθνείς σχέσεις, δεν είναι πόκερ! Είναι εθνοψυχολογία, οικονομία και στρατηγική. Εμεις από ολα αυτά τι θεωρούμε ότι μας πειράζει πιο πολύ; Το Μνημονιο; Η Τουρκία; Η Λιβυή; Η αδυναμία μας να στήσουμε μέτωπα και να γίνουμε «πειρατές της γης»; Τι από όλα! Λάθος του ΥΠΕΞ να μην συναντηθεί με την Υπουργο στην Τρίπολη! Θα έπρεπε να κατέβει και δημόσια να εκφράσει την πίστη του στις σχέσεις των δυο χωρών και την επόμενη να στείλει και επιχειρηματίες στην Λιβυη. Να δείξει ότι ακολουθεί ατζέντα και όχι ότι είναι ότι φέρει ο άνεμος. Γιατί και που τάχα δεν κατέβηκε στην Τρίπολη, τι έγινε; Κερδισμένη η Τουρκία που η Λιβυη ανακαλεί τον επιτετραμμένο της ! Αυτή είναι η διεθνής σκηνή, μα καθοριστικό ρολο παίζει και το ταμπεραμέντο του καθε ηθοποιού ανεξάρτητα από τον ρόλο !

İstanbul bombing suspect has links to Turkish-backed FSA, Syrian Kurdish leader claims

0

Ahlam Albashir, who was detained by Turkish police on suspicion of a bombing in İstanbul that killed six people and injured more than 80, has links to the Turkish-backed Free Syrian Army, Kurdish Syrian Democratic Union Party (PYD) Co-chair Salih Muslim claimed in an interview with Fırat News Agency (ANF) on Wednesday.

The Turkish government says Albashir is a Syrian national trained by the outlawed Kurdistan Workers’ Party (PKK), which is listed as a terrorist group by Ankara and much of the international community and has waged a deadly insurgency for Kurdish self-rule in southeastern Turkey since the 1980s.

However, surprising observers, the PKK and Syrian Kurdish militant group the Peoples’ Protection Units (YPG) have denied any role, raising questions on social media and elsewhere about the official line.

“This was a terrorist attack, which we condemn like everyone else,” Muslim told ANF.

“Nobody in our region knows the person who was responsible for the attack. However, her social media accounts indicate that she has ties to groups such as the FSA. There are photos of her in front of Sultan Murad Brigade flags. She is not Kurdish and has no ties to the Rojava Autonomous Administration,” he added.

Sultan Murad Brigade is a Turkish-backed rebel group accused by international organizations of committing war crimes during Turkish military incursions into northern Syria, aimed clearing swathes of land to create a buffer zone between Turkey and Syrian Kurdish militants.

The bomb attack in İstanbul can help boost a security-focused campaign for Turkish President Recep Tayyip Erdoğan and even a Turkish military intervention in Syria ahead of the 2023 elections, according to a Reuters analysis.

The attack, which came seven months before an election in which Erdoğan hopes to extend his 20 years in power despite Turkey’s deep economic troubles, has put national security back on the political agenda.

Jailed Kurdish leader Selahattin Demirtaş also raised questions about the government narrative on the recent bombing in a column he wrote for the T24 news website.

Demirtaş asked why Interior Minister Süleyman Soylu hastily announced the origin of the bomber as the Syrian Kurdish provinces of Afrin or Kobani, warning that the government might be trying to use the attack as a pretext for a military incursion into Syria to score political points ahead of the elections.

Demirtaş also questioned the motives of the attacker and her identity, alleging that such an attack could not have been perpetrated without help from actors working for the state.

On Wednesday a report by the Diken news website revealed that Ammar Jarkas, another suspect detained by Turkish police in connection with the bombing and whom pro-government journalists claim masterminded the attack, had been living in Turkey for nearly a decade and co-founded a car rental business in 2020.

Jarkas’ Facebook profile features photos of him taken with weapons and military vehicles, Diken said.

A day after the attack, police detained Albashir in a house raid in İstanbul and the government announced that she was trained by the PKK.

The Turkish government and pro-government media’s haste to jump to conclusions after the attack was criticized by some analysts, who claimed that determining the facts after such attacks in such a short period of time is not likely.

The attack, which came seven months before an election in which Erdoğan hopes to extend his 20 years in power despite Turkey’s deep economic troubles, has put national security back on the political agenda.

Turkish Minute

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ

1
Χθές, έθεσα το ερώτημα αν οι Αμερικανοί θα αποδέχονταν ότι ο πύραυλος που σκότωσε δύο άτομα στην Πολωνία ήταν ρωσικός, ακόμη και στην περίπτωση που θα ήταν.
Το παρασκήνιο στη Σύνοδο των G-20 αποκαλύπτει πως το παιχνίδι παίχτηκε το βράδυ που μας πέρασε.
Οι ΗΠΑ αποφάσισαν πως ο πύραυλος δεν είναι ρωσικός. [Δεν γνωρίζω αν ήταν ρωσικός ή ουκρανικός αλλά σημασία έχει τι αποδέχθηκαν οι ΗΠΑ].
Αυτό σημαίνει πως οι ΗΠΑ δεν θέλουν να εμπλακούν περισσότερο, και ως ΝΑΤΟ, στον πόλεμο. Αν εμπλέκονταν, τότε, ναι, θα άρχιζε ο Γ!ΠΠ. Σήμερα δεν έχει αρχίσει, ακόμη.
Το ανησυχητικό είναι ότι οι πρώην χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας είναι έτοιμες να σύρουν την Συμμαχία σε πόλεμο. Με το παραμικρό. Οι αντιδράσεις τους έδειχναν πως ένοιωσαν να ήρθε η στιγμή που χρόνια περίμεναν.
Αυτό αποκαλύπτει δύο πράγματα:
Πρώτον, το τι τράβηξαν επι σοβιετικού καθεστώτος.
Δεύτερον, πόσο εύκολα μπορεί να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες εξελίξεις με τις εμπειρίες του παρελθόντος.
Χρειάζεται προσοχή και εστίαση στον κύριο στόχο: την καταδίκη της ρωσικής εισβολής. Οποιαδήποτε επέκταση του πολέμου θα είναι τραγωδία.

«Ο κύβος ερρίφθη»: Οι Ρεπουμπλικάνοι ξεκινούν έρευνα για τα οικονομικά της οικογένειας Μπάιντεν – Και στο βάθος ο… Φάουτσι

0

Τι ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του κόμματος

Ο εκπρόσωπος Τζέιμς Κόμερ: «Η Επιτροπή Ρεπουμπλικανών μίλησε με πολλούς καταγγέλλοντες με πολυάριθμα σχέδια που αφορούσαν την οικογένεια Μπάιντεν, εξέτασαν τον φορητό υπολογιστή του Χάντερ Μπάιντεν και έλαβαν έγγραφα για άγνωστες στο παρελθόν συναλλαγές».

Έτσι με αυτή την σύντομη δήλωση οι Ρεπουμπλικάνοι ανοίγουν έρευνα για τον Χάντερ Μπάιντεν.

Ο υιός Μπάιντεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι, μέσα από παλαιότερες επιχειρηματικές του δραστηριότητες σε Ουκρανία και Κίνα, «έχει υπονομεύσει την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και την ικανότητα του προέδρου Μπάιντεν να ηγείται με αμεροληψία».

Οι Ρεπουμπλικάνοι ισχυρίζονται ότι ο Χάντερ Μπάιντεν εκμεταλλεύτηκε την πολιτική καριέρα του πατέρα του για να πλουτίσει.

Στο στόχαστρο των Ρεπουμπλικάνων λέγεται ωστόσο πως θα μπορούσε να βρεθεί το προσεχές διάστημα και ο Άντονι Φάουτσι που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη στρατηγική αντιμετώπισης της COVID-19 κατά την περίοδο έξαρσης της πανδημίας.

Οι Ρεπουμπλικάνοι στις ενδιάμεσες εκλογές της 8ης Νοεμβρίου κατάφεραν να εξασφαλίσουν τον έλεγχο της πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

«Η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία, θα αποτελέσει πρόκληση για τον πρόεδρο Μπάιντεν», σημειώνουν σε ανάλυσή τους οι New York Times.

«Η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων στη Βουλή στοχεύει να προκαλέσει πολλούς μεγάλους πονοκεφάλους στην κυβέρνηση Μπάιντεν, δρομολογώντας έρευνες για τον Χάντερ Μπάιντεν, τα σύνορα και το υπουργείο Δικαιοσύνης πριν από το 2024», υπογραμμίζει σε ανάλογο πνεύμα το αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο NBC.

https://www.pronews.gr/kosmos/o-kyvos-errifthi-oi-repoumplikanoi-ksekinoun-ereyna-gia-ta-oikonomika-tis-oikogeneias-mpainten-kai-sto-vathos-o-faoutsi/

Κ. Κυριακόπουλος: ΚΑΤΑΝΤΙΑ με όλα τα γράμματα κεφαλαία…

0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ολοκληρώθηκε και η φετινή πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Κοντολογίς τελειώνουν – αν δεν τελείωσαν ήδη – και τα τελευταία γιουρούσια των γνωστών ανεγκέφαλων, που περιμένουν εναγωνίως κάποια επέτειο για να φορέσουν και πάλι τις κουκούλες τους, να σπάσουν, να κάψουν, να καταστρέψουν ότι βρουν, υποδυόμενοι τους επαναστάτες…

Γι’ ακόμη μια φορά στον δημόσιο διάλογο, ή για να είμαι πιο ακριβής στους δημόσιους παράλληλους μονολόγους που διεξάγονται κάθε χρόνο τέτοια μέρα, κυριάρχησαν οι ίδιες εμμονικές προσεγγίσεις, τα ίδια υποτίθεται αναπάντητα ερωτήματα, η ίδια φτηνή απόπειρα υποβάθμισης της σημασίας των γεγονότων και φυσικά ή ίδια αήθης προσπάθεια από όλους εκείνους που επιδιώκουν είτε τον αφανισμό είτε την οικειοποίηση των νεκρών εκείνων των αποφράδων ημερών, της μαύρης Δικτατορίας που ολοκλήρωσε το βρώμικο έργο της με τον επώδυνο εθνικό μας ακρωτηριασμό…

Αυτή η τακτική, προφανώς και δεν παραπέμπει σε κανενός είδους υπεύθυνη προσπάθεια ενός λαού που οφείλει να σκύψει με σοβαρότητα πάνω στην Ιστορία του και να διδάσκεται από αυτήν, τόσο ό ίδιος όσο και τα παιδιά του…

Αυτή η τακτική, συνιστά προσβολή της Ιστορίας, από όλους εκείνους που δεν διστάζουν στο όνομα μιας φτηνής, μίζερης και κοντόφθαλμης προσέγγισης, να της αφαιρέσουν το αυτονόητο. Το εθνικό της πρόσημο δηλαδή. Και αυτό συνιστά έγκλημα που δεν παραγράφεται στο όνομα των καλών και ευγενικών προθέσεων, τις οποίες μπορεί να επικαλείται ο καθένας…

Από τις κατάμαυρες σελίδες της μέχρι τις πιο λαμπρές στιγμές της… Και από τα πιο σκοτεινά της πρόσωπα μέχρι τους τιμημένους νεκρούς αυτού του τόπου – και κυρίως αυτούς – η ανεξίτηλη ιδιότητα των πάντων είναι η Ελληνική εθνική τους ταυτότητα, που άλλοι την τίμησαν και άλλοι την λέρωσαν. Και φυσικά η θερμοκοιτίδα των πιο ακραίων και φρικιαστικών εγκλημάτων που καταγράφονται, δεν είναι άλλη από το καρκίνωμα του Εθνικού διχασμού…

Στο έδαφος του Εθνικού διχασμού γεννιέται και θεριεύει ο Φασισμός… Στον νοσηρό φανατισμό που ανατροφοδοτεί, συντελούνται οι εθνικές προδοσίες… Στις φαιδρές λογικές που τον συντηρούν, αποχαρακτηρίζονται τα εγκλήματα, σκυλεύονται οι νεκροί, υφαρπάζεται η εθνική ταυτότητα των θυμάτων και η Ιστορία υποβαθμίζεται σε τρίτης διαλογής κομματικό πανηγύρι, από όλους εκείνους που επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται, πως όταν γκρεμίζεται το «εμπορικό κέντρο» στο οποίο στεγάζονται, δεν πρόκειται να μείνει τίποτε όρθιο ούτε στο δικό τους μικρό ή μεγάλο κομματικό «μαγαζί»…

Και φυσικά, σε μια ημέρα σαν την σημερινή, οι πάντες σπεύδουν να καρπωθούν το «δίκιο» ή τον Ηρωϊσμό, την μνήμη ή τα ωφελήματα, αλλά ουδείς μιλά για τις μεγάλες του ευθύνες, για τα λάθη του, για τις εγκληματικές του συμπεριφορές, για την νοσηρή συμβολή του στο διαχρονικό καρκίνωμα του διχασμού που αναπαράγεται… και αναπαράγεται… και αναπαράγεται… Και παραμένει πάντα εδώ… Πάντα παρόν… Και πάντα έτοιμο να ξανανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου, με ακόμη χειρότερους όρους απ’ ότι το έκανε στο παρελθόν…

Αυτοί οι κατάφορα αποκρουστικοί μονόλογοι κωφών, με πρωταγωνιστές όλους εκείνους που σπεύδουν να κάνουν πλιάτσικο σε ότι μας κάνει περήφανους αλλά αρνούνται να επωμιστούν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί για όλα όσα μας κάνουν να ντρεπόμαστε και να ανησυχούμε, δεν παραπέμπουν σε μια κοινωνία πολιτικά υγιή και πρόθυμη να αναλάβει πραγματικά να σηκώσει στους ώμους της τις τύχες αυτού του τόπου…

Σε λίγη ώρα ο Νοέμβρης θα έχει 18… Κι αυτήν την νοσηρότητα για την οποία γίνεται λόγος, την φασκελοκουκουλώσαμε κοινή συναινέσει, για να την βρούμε και πάλι όπως την αφήσαμε σε 384 ημέρες, 5 ώρες, 48 λεπτά και 47,5 δευτερόλεπτα από σήμερα…

Και το χειρότερο όλων, είναι ότι και τότε, όπως και σήμερα, όπως και χθες, όπως ακριβώς γίνεται χρόνια τώρα, θα συνεχίσουν να υπάρχουν στην νοσηρή μας αντίληψη, «καλοί» νεκροί αλλά και νεκροί που μας αφήνουν αδιάφορους και ας έπεσαν και οι μεν και οι δε για μια καλύτερη και λεύτερη πατρίδα…

Αυτό κύριοι ΔΕΝ είναι υπεύθυνη προσέγγιση της Ιστορίας και της Αλήθειας. Είναι ΚΑΤΑΝΤΙΑ με όλα τα γράμματα κεφαλαία και θα έχει κόστος για όλους μας. Καλή μας νύχτα…

Spiegel: Στο «φως» απόρρητη έκθεση για πιθανή πολεμική σύγκρουση Γερμανίας – Ρωσίας

1

Εμπιστευτική έκθεση κάνει λόγο για «στρατηγικό αναπροσανατολισμό» στο ενδεχόμενο άμεσης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία

AP Photo

Mια απόρρητη έκθεση του γερμανικού υπουργείου Άμυνας που περιγράφει σενάρια ανταπόκρισης σε μια πιθανή εισβολή της Ρωσίας φέρνει στο «φως» της δημοσιότητας το περιοδικό Spiegel.

Όπως αναμεταδίδει η Deutsche Welle, το θρίλερ που εκτυλίχθηκε στις δραματικές ώρες μετά το πυραυλικό χτύπημα στο πολωνικό χωριό Πσεβόντουφ και μέχρις ότου επικρατήσει η εκτίμηση ότι δεν προήλθε από τη Ρωσία, κατέδειξε στους νατοϊκούς εταίρους ότι η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο πόλεμο στην Ουκρανία είναι ένα απόλυτα ρεαλιστικό ενδεχόμενο.

Ένα ενδεχόμενο που απεύχονται φυσικά όλες οι κυβερνήσεις, οι οποίες προσπάθησαν από την έναρξη του πολέμου στις 24 Φεβρουαρίου να μην δώσουν αφορμή για ρωσικές «παρανοήσεις».

Η σταθερή γραμμή πλεύσης είναι ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να γίνει μέρος αυτού του πολέμου, γιατί οι επιπτώσεις θα ήταν καταστροφικές.

Τι αναφέρει η απόρρητη έκθεση

Τί γίνεται όμως σε περίπτωση που ένας τέτοιος πόλεμος καταστεί εκ των πραγμάτων αναπόφευκτος;

Το Spiegel κατάφερε να εξασφαλίσει μια απόρρητη έκθεση του γερμανικού υπουργείου Άμυνας που περιγράφει τον «στρατηγικό αναπροσανατολισμό» της Μπούντεσβερ στο πιθανό ενδεχόμενο άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Την έκθεση υπογράφει ο στρατηγός ΄Εμπερχαρντ Τσορν, γενικός επιθεωρητής των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων, τις οποίες προετοιμάζει για δύσκολα χρόνια.

Το εμπιστευτικό έγγραφο, που αποτελείται από 68 σελίδες, φέρνει τον κάπως αόριστο τίτλο «Επιχειρησιακές οδηγίες για τις Ένοπλες Δυνάμεις». Αλλά το περιεχόμενό του είναι άκρως συγκεκριμένο.

Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Γερμανός στρατηγός, ήδη από τέλος Σεπτεμβρίου, είπε ότι ο γερμανικός στρατός πρέπει να προετοιμαστεί πιο αποτελεσματικά για μια πιθανή στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία.

«Οι επιθέσεις στη Γερμανία μπορούν ενδεχομένως να γίνουν χωρίς προειδοποίηση και πιθανώς με πολλές ανθρώπινες απώλειες», αναφέρεται στην έκθεση. Και σε άλλο σημείο: «Αναμφίβολα, η ικανότητα υπεράσπισης της χώρας και της νατοϊκής επικράτειας θα είναι ζωτικής σημασίας και ακόμη πιο σημαντική από πριν».

Εκείνο που πέφτει αμέσως στην προσοχή του αναγνώστη είναι η συνεχής επανάληψη της λέξης «αποτροπή». Επειδή τυχόν άμεση σύγκρουση στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ «έχει γίνει και πάλι πιο πιθανή», η Γερμανία πρέπει να διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στην Ευρώπη και να κάνει τις ένοπλες δυνάμεις της πιο ισχυρές. Σε αυτό το πλαίσιο, κατά τον στρατηγό Τσορν, «η εκπαίδευση και η επιχειρησιακή ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων σε ένα υψηλής έντασης (πολεμικό) σενάριο, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αποτροπής».

Με άλλα λόγια, δεν αρκεί πλέον η αποστολή εξειδικευμένων μονάδων σε συγκεκριμένες αποστολές στο εξωτερικό, όπως γίνεται μέχρι τώρα. Αντίθετα, για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ πρέπει να διατηρούνται σε κατάσταση πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας πολυάριθμες στρατιωτικές μονάδες.

«Μην περιμένετε υποστήριξη από τις ΗΠΑ»

Και εδώ έρχεται να «κουμπώσει» η εμπιστευτική έκθεση με την έκφραση «σημείο καμπής» που χρησιμοποίησε ο καγκελάριος Σολτς μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, στην έκτακτη συνεδρίαση της Βουλής στις 27 Φεβρουαρίου.

«Ο πόλεμος στην Ευρώπη είναι και πάλι πραγματικότητα», όπως περιγράφει πιο συγκεκριμένα στην εισαγωγή της έκθεσης ο στρατηγός Τσορν. «Κατά συνέπεια, η Γερμανία θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για το γεγονός ότι σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, η Μπούντεσβερ θα έπρεπε να παράσχει μάχιμες και έτοιμες για δράση δυνάμεις και να μην περιμένει υποστήριξη από τις ΗΠΑ».

Εκείνο για το οποίο ο γενικός επιθεωρητής των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων προειδοποιεί με έμφαση είναι ότι ούτε η Ε.Ε. ούτε και το ΝΑΤΟ έχουν την πολυτέλεια να ξεκινήσουν τον σχεδιασμό και τη συγκέντρωση δυνάμεων, όταν ξεκινήσει μία ενδεχόμενη επίθεση.

Προσδοκίες από τη Γερμανία να λάβει ηγετικό ρόλο

Ο Τσορν υπογραμμίζει επίσης τον «πρωτεύοντα ρόλο που καλείται να αναλάβει ο γερμανικός στρατός στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ σε έναν αναγκαστικό πόλεμο». Βέβαια εντελώς νέο δεν είναι το αίτημα επικέντρωσης της Μπούντεσβερ στην εθνική και νατοϊκή άμυνα. Ήδη μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, το 2014, το ΝΑΤΟ αναγκάστηκε να αναπροσαρμόσει τα σχέδιά του.

Στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ εγκατέστησε ολιγομελείς μονάδες κομάντο, κάτι σαν ένα πρώτο ανθρώπινο ανάχωμα, και πολλαπλασίασε τις στρατιωτικές ασκήσεις σε σχέση με το παρελθόν.

Σε αντίθεση με σήμερα, ωστόσο, σχεδόν όλοι οι στρατηγοί του ΝΑΤΟ ήταν βέβαιοι ότι η Ρωσία δεν θα επιδίωκε άμεση αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ, κι αυτό αποτελεί τη μεγάλη διαφορά. Αυτή η πεποίθηση, όταν διαβάζει κανείς την έκθεση, έχει εξατμιστεί.

Το πώς θα εξελιχθεί ο γερμανικός στρατός τα επόμενα χρόνια είναι ένα κρίσιμο ζήτημα για τους εταίρους της. Λόγω της θέσης της και της στρατιωτικής της σημασίας, η Γερμανία θεωρείται «ηγετικό έθνος», κι αυτό προκαλεί και κάποιες «προσδοκίες» εκ μέρους των νατοϊκών συμμάχων, που μεταφράζονται σε «επιχειρησιακή ετοιμότητα».

Κάποιος άλλος Γερμανός στρατηγός το διατύπωσε με μεγαλύτερη σαφήνεια. «Εάν δεν κινηθούμε γρήγορα και δεν εξοπλίσουμε το στρατό μας, κανείς άλλο στρατός στην Ευρώπη δεν θα το κάνει».

Πηγή: Deutsche Welle

NASA: Απίστευτη θέα του πλανήτη μας στα πρώτα πλάνα της αποστολής «Artemis I» στο… φεγγάρι! [βίντεο]

0

Eντυπωσιακά πλάνα του πλανήτη μας από σκάφος της NASA/ Twitter
17/11/2022  13:11
Oι πρώτες εντυπωσιακές εικόνες του πλανήτη μας από το σκάφoς της NASA κάνουν τον γύρο του κόσμου.

Η ΝΑSA μάς υπενθύμισε πόσο μικροί είμαστε εμείς και ο πλανήτης μας μπροστά στο αχανές σύμπαν, αλλά και πόσο μεγάλα βήματα έχει κάνει η ανθρωπότητα για να το εξερευνήσει και να το κατανοήσει.

Η ιστορική αποστολή «Artemis Ι» πέταξε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, μετά από μήνες αναμονής. Το γεγονός-ορόσημο έδωσε το έναυσμα για ένα ταξίδι που θα στείλει ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο γύρω από το φεγγάρι, ανοίγοντας τον δρόμο στη NASA να επιστρέψει αστροναύτες στη σεληνιακή επιφάνεια για πρώτη φορά μετά από μισό αιώνα.

Πλάνα του πλανήτη μας από τη NASA
Τα θεαματικά πρώτα πλάνα της Γης που παρέδωσε το διαστημικό σκάφος «Orion» μοιράστηκαν περισσότερες από εννέα ώρες μετά την έναρξη του ταξιδιού, με το όχημα να απέχει περίπου 57.000 μίλια από τον πλανήτη μας στο ταξίδι του προς το φεγγάρι.

 

Είναι η πρώτη φορά από την τελευταία αποστολή του «Apollo», το 1972, που ένα διαστημόπλοιο το οποίο σχεδιάστηκε για να μεταφέρει ανθρώπους στο φεγγάρι καταγράφει θέα της Γης.

O διεθνής διαστημικός σταθμός μάς έδωσε και πιο κοντινά πλάνα

Η αποστολή «Artemis 1» πρόκειται να διαρκέσει συνολικά 25 ημέρες και ενδέχεται να αντιμετωπίσει προβλήματα σε διάφορες φάσεις της, όμως η πρώτη απογείωση αυτού του γιγάντιου πυραύλου, ύψους 98 μέτρων, η ανάπτυξη του οποίου διήρκεσε περισσότερο από μια δεκαετία, αποτελεί πλέον μια μεγάλη επιτυχία για τη NASA.

Έκθεση: Η ελληνολιβυκή συνεργασία θα μπορούσε να υπονομεύσει τις φιλοδοξίες της Τουρκίας

0

 

Hasanain Mohamed

«Η ανακοίνωση της Ελλάδας ότι θα ξεκινήσει έρευνες φυσικού αερίου στη Μεσόγειο. Εκτός από τη δήλωση της Λιβύης ότι εξετάζει την επέκταση του αγωγού φυσικού αερίου με την Ελλάδα, είναι ελπιδοφόρα βήματα που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για γεωτρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο», δήλωσε η Aya Burweila, Λίβυα στρατηγικός αναλυτής.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την έναρξη των ερευνών φυσικού αερίου της ExxonMobil στην ανατολική Μεσόγειο, ως απάντηση στο μνημόνιο υδρογονανθράκων Τουρκίας-Λιβύης.

Πρόσφατα, ο Πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης (NOC), Farhat Bengdara είπε ότι η NOC ολοκληρώνει τις επενδυτικές και εξερευνητικές συμφωνίες με την ιταλική ENI και την British Petroleum (BP) για να ξεκινήσει η εξερεύνηση φυσικού αερίου. Είπε επίσης ότι η NOC εξετάζει το ενδεχόμενο επέκτασης αγωγού με Ελλάδα και Αίγυπτο, πέραν αυτού μεταξύ Λιβύης και Ιταλίας. Δήλωσε επίσης ότι η Λιβύη θα ζητήσει να ενταχθεί στο Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF), το οποίο αποκλείει την Τουρκία.

«Και οι δύο ανακοινώσεις θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για γεωτρήσεις στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τα παράνομα μνημόνια που υπογράφηκαν με την σημερινή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) και την πρώην Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) στην Τρίπολη», ανέφερε η Burweila σε έκθεση που δημοσιεύτηκε από την Ελλάδα. Εφημερίδα ΤΑΝΕΑ.

«Το νέο μνημόνιο, που βασίζεται σε προηγούμενο που υπογράφηκε το 2019, παραβιάζει όχι μόνο το διεθνές δίκαιο αλλά και το εσωτερικό δίκαιο της Λιβύης: το GNA και το GNU είναι καθεστώτα που επιβάλλονται από το εξωτερικό μη εκλεγμένα και μη αναγνωρισμένα από τους Λίβυους. Απαγορεύεται ρητά να υπογράψουν οποιαδήποτε στρατιωτική ή ναυτική διεθνή συμφωνία. Από το 2015, η διεθνής κοινότητα επιλέγει τις κυβερνήσεις της Λιβύης και τους παρέχει διεθνή αναγνώριση. Τόσο το GNA (2015) όσο και το GNU (2021) επιβλήθηκαν από διαδικασίες μέσω του ΟΗΕ, γεμάτες διαφθορά, έλλειψη διαφάνειας και πολιτικούς μηχανισμούς για να σφετεριστούν το δικαίωμα των Λίβυων να επιλέγουν την κυβέρνησή τους και να τους εξαπατήσουν», σημείωσε η Burweila.

Η κυβέρνηση GNA, που διορίστηκε από τη διεθνή κοινότητα, ολοκλήρωσε την παραμονή της το 2017 και η εξουσία του δεν επικυρώθηκε ποτέ από το λιβυκό Κοινοβούλιο. Το GNU, που επιλέχθηκε από ένα φόρουμ που ορίστηκε από τον ΟΗΕ, έχασε την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου φέτος.

«Παρόλα αυτά, ο ΟΗΕ χορήγησε διεθνή αναγνώριση στις δύο κυβερνήσεις και δεν την ανακάλεσε όταν έληξαν οι προσωρινές εντολές τους. Και οι δύο ξεκίνησαν ως μεταβατικές κυβερνήσεις και γρήγορα μετατράπηκαν σε μόνιμα πελατειακά καθεστώτα της Τουρκίας, στράφηκαν σε ξένη στρατιωτική υποστήριξη για να παραμείνουν στην εξουσία με τη βία», είπε.

Η έκθεση προειδοποίησε ότι «η ίδια η περιφρόνηση του ΟΗΕ για το κράτος δικαίου και τους βασικούς κανόνες κυριαρχίας έχει τροφοδοτήσει το χάος στη Λιβύη, το οποίο η Τουρκία έχει τόσο επιδέξια εκμεταλλευτεί και μεταφράζεται σε ένα παράνομο μνημόνιο».

libyareview.com

Report: Greek-Libyan Cooperation Could Undermine Turkey’s Ambitions

0

By  Hasanain Mohamed

Report: Greek-Libyan Cooperation Could Undermine Turkey’s Ambitions

“Greece’s announcement that it would start natural gas explorations in the Mediterranean. In addition to Libya’s statement considering extended gas pipeline with Greece are hopeful steps that could undermine Turkey’s drilling ambitions in the eastern Mediterranean,” said Aya Burweila, a Libyan strategic analyst.

Greek Prime Minister, Kyriakos Mitsotakis announced the start of ExxonMobil natural gas explorations in the eastern Mediterranean, in response to the Turkey-Libyan hydrocarbons memorandum.

Recently, the Chairman of the National Oil Company of Libya (NOC), Farhat Bengdara said that the NOC is finalizing investment and exploration agreements with Italy’s ENI and British Petroleum (BP) to start gas exploration. He also said that the NOC is considering extending a pipeline with Greece and Egypt, in addition to the one between Libya and Italy. He also stated that Libya will ask to join the Eastern Mediterranean Natural Gas Forum (EMGF), which excludes Turkey.

“Both announcements could undermine Turkey’s drilling ambitions in Greek territorial waters, and the illegal memorandums signed with the current Government of National Unity (GNU) and the former Government of National Accord (GNA) in Tripoli,” Burweila said in a report published by Greece’s TANEA newspaper.

“The new memorandum, based on an earlier one signed in 2019, violates not only international law but also Libyan domestic law: the GNA and GNU are foreign-imposed regimes unelected and unrecognized by Libyans. They are expressly prohibited from signing any military or maritime international agreement. Since 2015, the international community has been handpicking Libyan governments and providing them with international recognition. Both the GNA (2015) and the GNU (2021) were imposed by processes through the UN, full of corruption, lack of transparency and political mechanisms to usurp the right of Libyans to choose their government and deceive them,” Burweila noted.

The GNA, appointed by the international community, expired in 2017 was never ratified by the Libyan Parliament. The GNU, chosen by a forum appointed by the UN, lost the confidence of the Parliament this year.

“Nevertheless, the UN granted international recognition to the two, and did not revoke it when their temporary mandates expired. Both began as interim governments and quickly turned into permanent client regimes of Turkey, turning to foreign military support to stay in power by force,” she said.

The report warned that the UN’s “own disregard for the rule of law and basic rules of sovereignty has fueled the chaos in Libya, which Turkey has so skillfully exploited and translated into an illegitimate memorandum.”

libyareview.com

Η γεωστρατηγική υποβάθμιση ως αποτέλεσμα μιας αλυσίδας αποτυχιών στο πεδίο

1

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ουδείς μπορεί να προσυπογράψει ότι η μυστική διπλωματία σε συνδυασμό με το «ξορκισμένο» χτύπημα του πυραύλου στο έδαφος της Πολωνίας, θα φέρουν την αποκλιμάκωση στο μέτωπο του Ουκρανικού…

Και φυσικά ακόμη και αν επιτευχθεί αυτή η αποκλιμάκωση, παραμένουν εξαιρετικά ασαφείς οι όροι που θα διέπουν το μεταπολεμικό status στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό όμως που σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο, είναι πως την φυσιογνωμία αυτού του μεταπολεμικού status, θα την προσδιορίσει κατά βάσην, η αλυσίδα των Ρωσικών αποτυχιών στο πεδίο, η οποία όχι μονάχα καθίσταται εκ των πραγμάτων μη αναστρέψιμη, αλλά επαναπροσδιορίζει στο σύνολό τους τους όρους με τους οποίους θα μπει η Ρωσία σε μια τέτοια συζήτηση και κυρίως την διαφαινόμενη πρόθεσή της να συμβιβαστεί με την μερικώς αξιοπρεπή λύση μιας μερικώς συρρικνωμένης εδαφικά Ουκρανίας, αφήνοντας έτσι το περιθώριο να τροφοδοτηθεί σταδιακά η «όρεξη» και των υπόλοιπων διεκδικητών που εποφθαλμιούν συγκεκριμένα εδάφη της…

Η αλυσίδα αυτών των αποτυχιών στο πεδίο, οι οποίες στο σύνολό τους σηματοδότησαν την στρατηγική της ήττα και την συνακόλουθη γεωστρατηγική της υποβάθμιση, καταγράφονται συνοπτικά σε μια σχετική αναφορά του BBC (σε σχετικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας hellas journal) και αξίζει τον κόπο να τις απαριθμήσουμε…

Η αποναζιστικοποίηση και κατ’ επέκταση η απο-ουκρανοποίηση δηλαδή η διαγραφή του σύγχρονου κράτους της Ουκρανίας, όπως την περιέγραψε με σαφήνεια ο ίδιος ο Ρώσος ηγέτης, αλλά και η σχετική υποστηρικτική αρθρογραφία, πρωτίστως από το πρακτορείο Ria Novosti, απέτυχε παταγωδώς. Και μπορεί η από-ουκρανοποίηση να αποτελέσει τελικά μέρος της μεταπολεμικής λύσης που θα επιδιωχτεί στο έδαφος μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, αλλά αυτή δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με τον τρόπο και με τους όρους που επεδίωκε εξ αρχής να την επιβάλλει η Ρωσική πολιτική ηγεσία…

Ένα μήνα μετά την εισβολή είχε γίνει σαφές ότι η εκστρατεία της Ρωσίας δεν εξελίσσονταν σύμφωνα με τα πλάνα. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν περιόρισε δραματικά τις φιλοδοξίες του, κηρύσσοντας την πρώτη φάση σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωμένη. Ο στρατός αποσύρθηκε από το Κίεβο και το Τσερνίχιβ και ανασυντάχθηκε στα βορειοανατολικά. Ο κύριος στόχος ήταν τώρα η «απελευθέρωση του Ντονμπάς» – δηλαδή των δύο βιομηχανικών  περιοχών της Ουκρανίας στα ανατολικά, του Λουχάνσκ και του Ντόνετσκ. Ο λόγος για την απόσυρση ήταν όταν οι Ρώσοι είχαν κάνει λάθος εκτιμήσεις για την ευκινησία των ουκρανικών δυνάμεων ή δεν είχαν καταφέρει να διασφαλίσουν τις γραμμές  ανεφοδιασμού.

Ένα πρώιμο σύμβολο της κακής επιμελητείας της Ρωσίας ήταν μια θωρακισμένη συνοδεία 64 χιλιομέτρων που “κόλλησε” επί μέρες κοντά στο Κίεβο. Η προ ημερών  υποχώρηση της Ρωσίας από τη νότια πόλη της Χερσώνας στις 11 Νοεμβρίου οφειλόταν επίσης στις κατεστραμμένες γραμμές ανεφοδιασμού και δυσλειτουργία στα συστήματα διοίκησης.

Οι δυνάμεις των φιλορώσων μαχητών είχαν ήδη καταλάβει το ένα τρίτο του Ντονμπάς το 2014 σε έναν πόλεμο που έκτοτε είχε μετατραπεί σε μια σε μεγάλο βαθμό παγωμένη σύγκρουση. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του Λουχάνσκ αλλά λίγο περισσότερο από το μισό του Ντόνετσκ.

Η κατάληψη του κατεστραμμένου λιμανιού της Μαριούπολης στο Ντόνετσκ στα μέσα Μαΐου έδωσε στον Βλαντιμίρ Πούτιν μια από τις λίγες μεγάλες του νίκες και παρείχε στη Ρωσία έναν πολύ αναγκαίο χερσαίο διάδρομο από τα σύνορα προς την Κριμαία, την ουκρανική χερσόνησο που κατέλαβε η Ρωσία το 2014.Οι ρωσικές δυνάμεις είχαν ακόμη ελπίδες να καταλάβουν περαιτέρω εδάφη στο νότο. Ένας στρατηγός είχε κάνει λόγο για προσάρτηση εδαφών  κατά μήκος της ακτής της Μαύρης Θάλασσας πέρααπό την Οδησσό προς την αποσχισθείσα περιοχή της Μολδαβίας, τον  θύλακο της Υπρδνειστερίας. «Ο έλεγχος στη νότια Ουκρανία είναι μια άλλη διέξοδος προς την Υπερδνειστερία», είχε δηλώσει  ο στρατηγός Ρουστάμ Μινεκάγεφ.

Στις αρχές Ιουλίου, ο Πούτιν  ήταν επίσης σε θέση να διεκδικήσει τον πλήρη έλεγχο του Λουχάνσκ , καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις έχαναν έως και 50 με 100 στρατιώτες την ημέρα από τη συντριπτική δύναμη πυρός της Ρωσίας.

Όμως, η άφιξη του δυτικού πυροβολικού, ιδιαίτερα των αμερικανικών πυραύλων Himars, σύντομα ισοπέδωσε τους κόμβους επιμελητείας και τις αποθήκες οπλισμού  της Ρωσίας στα ανατολικά, ενώ την ίδια ώρα βρισκόταν σε εξέλιξη η ουκρανική αντεπίθεση στη νότια περιοχή της Χερσώνας.

Τον Σεπτέμβριο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε μια «μερική επιστράτευση» περίπου 300.000 στρατιωτών με στόχο την ενίσχυση μιας γραμμής μετώπου μήκους 1.000 χιλιομέτρων στα ανατολικά. Οι Ρώσοι τράπηκαν σε μαζική φυγή απ’ τη χώρα, καθώς πλέον ο πόλεμος έμπαινε στα σπίτια τους. Tότε ήταν που ο Πούτιν ανακοίνωσε ότι οι δύο ανατολικές περιοχές και δύο άλλες στο νότο – η Χερσώνα και Ζαπορίζια – προσαρτώνται στη Ρωσία,  παρόλο που καμία δεν ήταν πλήρως υπό τον έλεγχο των ρωσικών στρατευμάτων. Θα ήταν “μέρος της Ρωσίας για πάντα”, είπε.

Εβδομάδες αργότερα, η Ρωσία υποχώρησε από τη Χερσώνα, τη μόνη περιφερειακή πρωτεύουσα που καταλήφθηκε στον πόλεμο της το 2022. Υπό τον νεοδιορισθέντα διοικητή των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία, τον στρατηγό Σεργκέι Σουροβίκιν, η Ρωσία άλλαξε τη στρατηγική της τον Οκτώβριο και προσανατολίστηκε  στην καταστροφή της μη στρατιωτικής υποδομής της Ουκρανίας, καταστρέφοντας  το 40% του ηλεκτρικού της δικτύου με αεροπορικές επιδρομές σε ολόκληρη τη χώρα.

Είχε αποτύχει στο πεδίο της μάχης, έτσι τώρα ο στόχος του Κρεμλίνου ήταν να στοχεύσει το ηθικό των πολιτών.

Η απώλεια της Χερσώνας  και η υποχώρηση 30.000 Ρώσων στρατιωτών από τη δεξιά όχθη του ποταμού Δνείπερου καταχωρείται στην κορυφή ενός καταλόγου ρωσικών αποτυχιών στα πεδία της μάχης που στο σύνολό τους συγκροτούν την μεγάλη εικόνα μιας εισβολής βυθισμένης στην αποτυχία.

Η απόσυρση από το Κίεβο και από το Τσερνίχιβ τον Μάρτιο ακολούθησε μια δραματική υποχώρηση στις αρχές Σεπτεμβρίου από τη βορειοανατολική περιοχή του Χάρκοβου , εγκαταλείποντας τον μεγάλο οδικό και σιδηροδρομικό κόμβο του Κουπιάνσκ και τη στρατηγική πόλη Ιζιούμ.Μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, οι ουκρανικές δυνάμεις είχαν επίσης απελευθερώσει έναν άλλο μεγάλο κόμβο, το Λίμαν , τέσσερις μήνες αφότου τον είχε καταλάβει η Ρωσία.

Οι αποτυχίες επεκτάθηκαν πέρα από το πεδίο της μάχης.

Η Ουκρανία πέτυχε μια συμβολική νίκη με τη βύθιση του ναυαρχίδας του ρωσικού ναυτικού στη Μαύρη Θάλασσα, Moskva , τον Απρίλιο. Εβδομάδες αργότερα οι ρωσικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να φύγουν από το φυλάκιο τους στο μικροσκοπικό Φιδονήσι, στη Μαύρη Θάλασσα. Η Κριμαία έγινε επίσης μάρτυρας μεγάλων ρωσικών αποτυχιών. Στις αρχές Οκτωβρίου, μια έκρηξη κατέστρεψε σοβαρά μια γέφυρα στο στενό του Κερτς, που χτίστηκε μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014. Αυτό το καταστροφικό χτύπημα στις ρωσικές γραμμές ανεφοδιασμού ακολούθησε αργότερα μια ουκρανική επίθεση με drone στον ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας στη Σεβαστούπολη. Αν και ο Πούτιν προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από τέτοιες αποτυχίες, η εξουσία του φαίνεται  κατεστραμμένη. Μετά την επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος στον ρωσικό στόλο, το Κρεμλίνο ανέστειλε την υποστήριξή του για μια συμφωνία με τουρκική μεσολάβηση για τα πλοία σιτηρών να πλεύσουν με ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα. Αλλά όταν τα Ηνωμένα Έθνη και η Τουρκία αποφάσισαν να συνεχίσουν τις αποστολές, ο Πούτιν ήρε την αναστολή. Όπως παρατήρησε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, η διεθνής κοινότητα είχε αρνηθεί να εκβιαστεί.

Με τα περισσότερα δυνατά στοιχεία μέτρησης, ο πόλεμος της Ρωσίας αποτυγχάνει, αλλά η Μόσχα εξακολουθεί να ελέγχει όλα τα εδάφη που κατέλαβε το 2014, καθώς και τον παράκτιο διάδρομο από την Κριμαία έως τα ρωσικά σύνορα.

Η μερική επιστράτευση του Προέδρου Πούτιν δεν έχει ακόμη κάνει ουσιαστική διαφορά στο πεδίο. Για μήνες οι ρωσικές δυνάμεις προσπαθούσαν να καταλάβουν την πόλη Μπαχμούτ του Ντόνετσκ και έχουν κάνει κάποια μικρά κέρδη κοντά, αλλά είναι ένδειξη του βαθμού στον οποίο οι φιλοδοξίες τους έχουν μειωθεί. Και αν ο στόχος του Ρώσου ηγέτη ήταν πραγματικά να απωθήσει το ΝΑΤΟ, και αυτό απέτυχε επειδή η Σουηδία και η Φινλανδία υπέβαλαν αίτηση για ένταξη, ανησυχώντας από τη στρατιωτική απειλή της Μόσχας.

Είναι φανερό ότι όλα τα παραπάνω δεν έφεραν την πολυαναμενόμενη αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ και φυσικά δεν σηματοδότησαν την ενίσχυση της Ρωσίας, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού της ισχύος που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και αυτό είναι μια πολύ αρνητική εξέλιξη για τους λαούς.

Την υποχρεώνουν όμως να σκεφτεί σοβαρά το πλαίσιο ενός «αξιοπρεπούς» συμβιβασμού, έχοντας η ίδια εμφανώς χαμηλωμένο τον πήχη των προσδοκιών, και αυτό αν μη τι άλλο μπορεί υπό προϋποθέσεις να συμβάλει στην άμεση και ραγδαία αποκλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων.

Το αν αυτή η προσδοκία θα ευοδωθεί, είναι κάτι το οποίο μένει να το δούμε κατά την διάρκεια των επόμενων ημερών…

Δ. Δανίκας: Η κουκούλα ο σημερινός εχθρός του Πολυτεχνείου

1
Δημήτρης Δανίκας protothema.gr

Λόγω επικαιρότητας και λόγω πορείας. Τα ερωτήματα πέφτουν βροχή. Οι απόψεις και οι τοποθετήσεις διαφορετικές και μεταξύ τους εχθρικές

Ας πούμε, υπήρξε Πολυτεχνείο; Ας πούμε σκοτώθηκαν πολλοί μέσα στο Πολυτεχνείο; Ας πούμε ποιες δυνάμεις οργάνωσαν και πρωταγωνίστησαν σ αυτή την εξέγερση; Και τέλος είναι αλήθεια η όχι πως εξ αιτίας αυτής της εξέγερσης έπεσε η Χούντα των συνταγματαρχών; Επιτέλους σε μερικές χιλιάδες φοιτητές και νέους οφείλεται η αποκατάσταση της Δημοκρατίας;
Ένα λοιπόν. Οποιος ισχυρίζεται ό, τι εξέγερση δεν υπήρξε η ό,τι όλος αυτός ο ντόρος ήταν αποτέλεσμα υπόγειων και δόλιων σχεδιασμών του χουντικού κατεστημένου είτε είναι παντελώς ανεγκέφαλος είτε κακόβουλος και φιλοχουντικός. Μπας και είσαι χρυσαυγίτης και δεν το ξέρεις;

Δύο λοιπόν. Σύμφωνα με τα στοιχεία, τις μαρτυρίες και τους αριθμούς. Εντός του Πολυτεχνείου κανένας νεκρός. Εξω από το Πολυτεχνείο και ιδιαιτέρως την επομένη αρκετοί. Στόχοι και θύματα ακροβολισμένων, ελεύθερων σκοπευτών. Δηλαδή ο 17χρονος Διομήδης Κομνηνός απο τι σκοτώθηκε; Μπας και αυτοκτόνησε; Ντροπή!

Τρία λοιπόν. Η εξέγερση οργανώθηκε αυθόρμητα και αυτοσχέδια. Ολες οι μαρτυρίες το αποδεικνύουν αυτό. Και είναι αλήθεια πως στην αρχή η κεντρική καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος από το εξωτερικό, ήταν επιφυλακτική και μάλλον αρνητική. Ο λόγος γνωστός. Ο, τι δεν ελέγχεται και δεν καθοδηγείται από το ΚΚΕ εκλαμβάνεται ως κάτι ύποπτο και επικίνδυνο. Όμως επίσης είναι αλήθεια πως μετά τον αρχικό δισταγμό, οι δυνάμεις της Πανσπουδαστικής έδρασαν αποφασιστικά, αγωνιστικά, πρωταγωνιστικά και ηρωικά.

Τέσσερα λοιπόν. Όχι, η εξέγερση αυτή δεν ήταν ικανή να γκρεμίσει το χουντικό καθεστώς. Αντιθέτως η εξέγερση αποκαθήλωσε το καθεστώς Παπαδόπουλου-Μαρκεζίνη και ανέδειξε το ακόμα πιο σκληρό και αυταρχικό πρόσωπο της Χούντας με αφεντικό τον Μίμη Ιωαννίδη

Πέντε λοιπόν. Αν και ακούγεται αντιφατικό, αυτή η αλλαγή προσώπου της Χούντας και η ενθρόνιση του Μίμη Ιωαννίδη, επιτάχυνε τις διαδικασίες, με αποτέλεσμα το πραξικόπημα στην Κύπρο, την εισβολή των Τούρκων, την διχοτόμηση της χώρας και στο τέλος την παράδοση της εξουσίας στα κόμματα της Βουλής. Κάπως έτσι κατέφθασε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής

Τουτέστιν η εξέγερση στο Πολυτεχνείο ήταν η σπίθα. Ο Αττίλας η φωτιά. Το ένα η προυπόθεση του άλλου. Ναι η Χούντα έπεσε από εξωγενείς παράγοντες. Ναι η Χούντα πριόνισε τα κλαδιά του δικού της δέντρου. Όμως το πριόνι παραδόθηκε εξ αιτίας εκείνης της ηρωικής εξέγερσης. Το πλήθος των Ελλήνων υποταγμένο και παραδομένο. Αυτό είναι αλήθεια. Όμως «μια χούφτα» παλικάρια όρμησαν και τα έδωσαν όλα. Τιμή σε όλους αυτούς. Ανεξάρτητα από την μετέπειτα πορεία τους. Το πιο σπουδαίο αντιχουντικό γεγονός, το κορυφαίο ήταν η εξέγερση στο Πολυτεχνείο

Και κάτι ακόμα. Ως υστερόγραφο. Αυτό το ιστορικό γεγονός ουδεμία σχέση η συνάφεια έχει με μπαχαλάκηδες, με κουκουλοφόρους και με τάχα αναρχικούς και αντιεξουσιαστές. Αμφιβάλλω πόσοι εξ όλων αυτών, θα είχαν τα κότσια να βρεθούν ανάμεσα στους ελεύθερους πολιορκημένους του Πολυτεχνείου. Και αμφιβάλλω αν έστω και ένας απ αυτούς τους κουκουλοφόρους θα είχε δώσει τη ζωή του υπέρ εκείνου του ιερού αγώνα

Κλείσιμο

Με απλά λόγια κουκούλα, μπάχαλο και χαβαλές, στις σημερινές συνθήκες, οι εσωτερικοί εχθροί και συκοφάντες της μεγάλης, αλησμόνητης και κορυφαίας εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Όπως είμαι κουμπωμένος με κάθε υπερ-πατριώτη, έτσι και με τους δήθεν επαναστάτες. Οσο κραυγάζει υπέρ επαναστάσεως, τόσο περισσότερο σύμμαχος των κατασταλτικών δυνάμεων είναι. Στην αρχή με μπέρδεψαν στο τέλος τους κατάλαβα!

«Η στρατιωτική αναβάθμιση των Ελλήνων και η προσέγγισή τους με την Ουάσιγκτον τρέλανε τους Τούρκους»

0

 

Κατά την Dorothée Schmid, διευθύντριας του προγράμματος για την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]     www.kalkis.eu

Σχεδόν καθημερινά ο γράφων παρακολουθεί  τα γαλλικά ειδησεογραφικά κανάλια TF1-LCI και France 24 και το ΑΡΤΕ, με ένα κριτικό μάτι. Ιδιαίτερα το πρώτο κανάλι κυριαρχείται από καθημερινές συζητήσεις ειδικών και γαλλόφωνων Ουκρανών και Ρώσσων της διασποράς για τον σε εξέλιξη πόλεμο της Ουκρανίας-Ρωσίας. Η Ελλάδα σπανίως συνιστά αντικείμενο  συζητήσεων σε αυτά, αφού δεν βρίσκεται ακόμα σε εμπόλεμη κατάσταση με τη γείτονα Τουρκία. Κάτι που εγώ, ο μη ειδικός, εικάζω, βασιζόμενος στην ασυγκράτητη εφαρμοσμένη ιμπεριαλιστική τουρκική πολιτική στην Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στην Κύπρο φυσικά, κλπ., κλπ.. Εις επίρρωσιν της εικασίας μου αυτής δημοσιεύθηκε χθες (14-11-2022) ένα ρεπορτάζ στον ηλεκτρονικό Le Monde με τίτλο : «Μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας οι εντάσεις επιδινώνονται» (Entre la Grèce et la Turquie, les tensions s’accentuent). Το εν λόγω ρεπορτάζ το συνυπογράφουν οι Nicolas Boursier (ανταποκριτής στην Κωνσταντινούπολη) και Marina Rafenberg (ανταποκρίτρια στην Αθήνα της έγκριτης αυτής εφημερίδας).

Φυσικά εμείς οι Έλληνες δεν εκπλησσόμαστε από τις εντάσεις αυτές. Τις έχουμε συνηθίσει. Έχουν γίνει η δεύτερη φύση μας. Οφείλουμε να μάθουμε να ζούμε με αυτές, προετοιμαζόμενοι αποτελεσματικά να τις αντιμετωπίσουμε, όταν οι εντάσεις αυτές θα μετουσιωθούν σε πραγματικό πόλεμο (;). Ο κατακτητικός πόλεμος στην Ουκρανία δεν πέφτει μακριά και τα πρότυπα Πούτιν και Ερντογάν αλληλοτροφοδοτούνται.

Οι ρεπορτερς συνοψίζουν το ρεπορτάζ τους ως εξής : «Η κλίση της Ουάσιγκτον υπέρ της Αθήνας επιδεινώνει τη διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών. Στα ελληνοτουρκικά σύνορα η κατάσταση συναγερμού είναι σχεδόν μόνιμη».

Για μένα όμως υποκειμενικά (ως Έλληνα)  εκείνο που εξηγεί την ανθελληνική τουρκική υστερία είναι η χαρακτηριστική ρήση στους ρεπορτερς της Dorothée Schmid, Γαλλίδας ερευνήτριας : «Η στρατιωτική αναβάθμιση των Ελλήνων και η προσέγγισή τους με την Ουάσιγκτον τρέλανε τους Τούρκους». Με ενδιαφέρει να διαβάζω πώς πιο αντικειμενικά οι Τρίτοι (εν προκειμένω ο Nicolas Boursier και η Marina Rafenberg) βλέπουν την ελληνο-τουρκική ένταση. Γιατί φοβάμαι ότι, και με δική μας ευθύνη, οι Τρίτοι τα ελληνο-τουρκικά τα θεωρούν, έναν «σκυλοκαβγά» δυο ανισόρροπων γειτόνων. Και αυτό φυσικά δεν περιποιεί τιμή στην Ελλάδα, τη χώρα μου. Για τον γείτονα θα έλεγα την καφενειακή ρήση : «Ζαμάν φου και δέκα αυγά Τουρκίας».

Ιδού λοιπόν τι γράφει το ρεπορτάζ

Υπάρχουν αιφνιδιασμοί, μεγάλη νευρικότητα, ιστορικές πληγές και τίποτα που να ηρεμεί την αυξανόμενη ένταση. Ούτε μια μέρα, ή σχεδόν, δεν περνάει χωρίς ανταλλαγές χτυπημάτων κάτω από τη μέση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, που ακούγονται από τα ειδησεογραφικά κανάλια των δύο χωρών (ερώτημα δικό μου : γιατί εμείς κάθε μέρα να τσιμπάμε σε αυτά που λέει, γράφει ή μεταδίδει ασταμάτητα ο Μεμέτης ;), όπου στρατιωτικοί και διπλωματικοί εμπειρογνώμονες συζητούν ατελείωτα για τους κινδύνους της σύγκρουσης. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι γνωστός για τις απρεπείς κατηγορίες και τις σφοδρές επιθέσεις του. Οι στόχοι του είναι πολυάριθμοι και προβληματικοί, αλλά φαίνεται ότι έχουν επικεντρωθεί τους τελευταίους μήνες με ιδιαίτερη αυστηρότητα στην ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό της, Κυριάκο Μητσοτάκη.

«Για μένα δεν υπάρχει πλέον ένας άνθρωπος ονόματι Μητσοτάκης», είπε στα τέλη Μαΐου 2022 ο ισχυρός άνδρας από την Άγκυρα. «Δεν θα δεχθώ ποτέ να τον ξαναδώ», υποσχέθηκε, πριν αποκαλέσει τον ομόλογό του «ανέντιμο». Στην Πράγα, στις 6 Οκτωβρίου 2022, παραμονές μιας άτυπης ευρωπαϊκής συνόδου, ο Έλληνας πρωθυπουργός αποχώρησε από το επίσημο δείπνο κατά την ομιλία του Τούρκου προέδρου. Στη συνέχεια ο τελευταίος απείλησε την Ελλάδα ενθυμούμενος  ένα παλιό τραγούδι του Rüstü Sardag : «Μπορώ να έρθω ξαφνικά ένα βράδυ». Λέξεις που μεταδόθηκαν ευρέως από τα τουρκικά ραδιοκύματα την εποχή της στρατιωτικής εισβολής στην Κύπρο το 1974.

8.880 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου

Αυτές οι λεκτικές κοκορομαχίες συνοδεύονται από ήχους από μπότες και στρατιωτικές ασκήσεις. Ποτέ ο ρυθμός των τουρκικών περιπολιών που πετούν πάνω από το ελληνικό έδαφος δεν είχε φτάσει σε αυτό το επίπεδο έντασης. Σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας στην Αθήνα, μεταξύ Ιανουαρίου και Οκτωβρίου 2022, καταγράφηκαν 8.880 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη και drones, έναντι 2.744 το 2021 και μόλις μερικές εκατοντάδες τα προηγούμενα χρόνια. «Όταν τόσα μαχητικά αεροσκάφη πετούν πάνω από μια τέτοια απαγορευμένη περιοχή, η πιθανότητα ατυχήματος είναι πολύ πραγματική», προειδοποιεί ο Περικλής Ζωρζοβίλης, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Ανάλυσης Άμυνας και Ασφάλειας.

Επί του εδάφους, γερμανικά τανκς –που αντικατέστησαν αυτά που έστειλε η Ελλάδα στην Ουκρανία– παρατάχθηκαν στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Και στις δύο πλευρές του συνοριακού ποταμού Έβρου, η κατάσταση συναγερμού είναι σχεδόν μόνιμη. Μια ατμόσφαιρα πολύ μακριά από εκείνη της περιόδου χαλάρωσης που παρατηρήθηκε μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας μέχρι τον Μάρτιο 2022, όταν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Ερντογάν γευμάτισαν κάτω από το επίχρυσο παλάτι του Οθωμανού Σουλτάνου Βαχντετίν στην Κωνσταντινούπολη, υποσχόμενοι ο ένας στον άλλο να συνεργαστούν περισσότερο στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία.

«Σημείο χωρίς επιστροφή»

Από τότε, το κλίμα έχει επιδεινωθεί σημαντικά. Δεν είναι εύκολο να οριστούν όλες οι πηγές της ελληνοτουρκικής εχθρότητας, καθώς η ιστορία των δύο χωρών είναι συγκρουσιακή, αλλά και πηγή εντάσεων ταυτότητας, ειδικά την παραμονή μιας επερχόμενης εκλογικής χρονιάς στα δύο κράτη. Το σημερινό ρήγμα, εν τω μεταξύ, χρονολογείται από τον Μάιο 2022, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Ουάσιγκτον προειδοποίησε τα μέλη της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων να μην προμηθεύουν αμερικανικά όπλα στην Τουρκία, χωρίς να την κατονομάσει συγκεκριμένα. «Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται το ΝΑΤΟ αυτές τις μέρες, όταν ο στόχος μας πρέπει να είναι να βοηθήσουμε την Ουκρανία να νικήσει τη ρωσική επιθετικότητα, είναι άλλη μια πηγή αστάθειας στη νοτιοανατολική πλευρά, είπε ο πρωθυπουργός, πριν προσθέσει : Και σας ζητώ να το έχετε υπόψη σας όταν παίρνετε αποφάσεις σχετικά με τις παραδόσεις όπλων που συνδέονται με την Ανατολική Μεσόγειο». Δηλώσεις που θεωρήθηκαν «ένα σημείο χωρίς επιστροφή», σύμφωνα με τον ίδιο τον Ερντογάν.

Η αγορά αμερικανικών μαχητικών F-35 είναι ένα ευαίσθητο θέμα για την Άγκυρα, η οποία επιδιώκει να εκσυγχρονίσει τον απαρχαιωμένο στόλο της. Η Ουάσιγκτον έχει αποκλείσει την Τουρκία από αυτό το στρατιωτικό πρόγραμμα αιχμής μετά την απόκτηση των ρωσικών πυραύλων αεράμυνας S-400 το 2019.

Από το 2019, η Αθήνα έχει ξοδέψει 10,3 δισ. ευρώ σε στρατιωτικό εξοπλισμό για την αντιμετώπιση της «τουρκικής απειλής».

Από αυτή την περίοδο παρατηρήθηκε μια στρατηγική στροφή από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ελλάδα, έναν εταίρο που κρίθηκε πιο αξιόπιστος και λιγότερο αμφίθυμος από την Τουρκία του Ερντογάν. Από το 2019, η Αθήνα έχει ξοδέψει 10,3 δισ. ευρώ σε στρατιωτικό εξοπλισμό για να αντιμετωπίσει αυτό που οι Έλληνες παρατηρητές αποκαλούν «τουρκική απειλή». Το 2020, εκτός από την αγορά 24 αεροσκαφών Rafale από τη Γαλλία, η Ελλάδα αναβαθμίζει 84 από τα F-16 της, έκανε αίτηση για ένταξη στο αμερικανικό πρόγραμμα αεροσκαφών F-35 και εγκατέστησε το σύστημα αεράμυνας Dome από σίδερο του Ισραήλ. κοντά στις τουρκικές ακτές.

Η Αθήνα έχει υπογράψει συμβόλαιο εκπαίδευσης πιλότων με το Ισραήλ και αμυντική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες που αυξάνει την αμερικανική παρουσία στην Ελλάδα. Το Πεντάγωνο μπορεί, εκτός από τη βάση του ΝΑΤΟ στη Σούδα της Κρήτης, να χρησιμοποιεί και τη βάση της Αλεξανδρούπολης, που βρίσκεται στα ελληνοτουρκικά σύνορα, στην είσοδο της Ανατολικής Ευρώπης. Για την Αθήνα, αυτή η κούρσα εξοπλισμών είναι απαραίτητη, υποστηρίζει ο Περικλής Ζωρζοβίλης, μετά από μια δεκαετία οικονομικής κρίσης κατά την οποία ο εξοπλισμός δεν είχε ανανεωθεί, αλλά αποτελεί και «ασφάλιση επιβίωσης» έναντι της γείτονος. «Η στρατιωτική αναβάθμιση των Ελλήνων και η προσέγγισή τους με την Ουάσιγκτον τρέλανε τους Τούρκους», λέει από την πλευρά της η Dorothée Schmid, διευθύντρια του προγράμματος για την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

Από την τουρκική πλευρά, η τουρκική εξουσία αναθεώρησε τους χάρτες και την  επιχειρηματολογία της. Δόγματα όπως το «Mavi Vatan» (δηλαδή η «Γαλάζια Πατρίδα»), που διεκδικεί την κυριαρχία της Άγκυρας σε μια περιοχή 462.000 km2 γύρω από τις ακτές της, εμφανίστηκαν σταδιακά στον δημόσιο διάλογο αφού παρέμειναν εμπιστευτικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό το όραμα κουβαλούν ναύαρχοι που είναι τώρα απόστρατοι και κοντά στο ρεύμα που ονομάζεται «ευρω-ασιατικό» που βασίζεται σε μια προνομιακή σχέση με τη Ρωσία και την Κίνα.

Στις 17 Σεπτεμβρίου, η Άγκυρα καταδίκασε, αυτή τη φορά, την απόφαση της Ουάσιγκτον να άρει το εμπάργκο όπλων που έπληξε την Κυπριακή Δημοκρατία από το 1987. Μια πρόσθετη προειδοποιητική βολή απευθυνόταν στον Ερντογάν, για τον οποίο το βόρειο τμήμα του νησιού, η αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», έχει γίνει μέσο επιβεβαίωσης της τουρκικής ισχύος καθώς και της διπλωματίας διαμαρτυρίας της.

Νέα θαλάσσια σύνορα

Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, προέκυψαν νέες εντάσεις : η Άγκυρα και η λιβυκή κυβέρνηση υπέγραψαν ένα «μνημόνιο κατανόησης» για την αναζήτηση υδρογονανθράκων. Το 2019 είχε ήδη συναφθεί μια πρώτη ενεργειακή συμφωνία. Σχεδίασε νέα θαλάσσια σύνορα από τη νοτιοδυτική Τουρκία έως τη βορειοανατολική Λιβύη, μέσω μιας περιοχής που διεκδικούν η Ελλάδα και η Κύπρος. Η Άγκυρα, η οποία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, αμφισβητεί ότι ορισμένα ελληνικά νησιά έχουν αποκλειστικές οικονομικές ζώνες. Αυτό το σημείο αποτελεί πηγή διαμάχης ακόμη πιο οξύ καθώς η ανατολική Μεσόγειος είναι πλούσια σε υδρογονάνθρακες.

Οι αναλυτές λένε ότι οι εντάσεις δεν θα εκτονωθούν μέχρι τις εκλογές στην Τουρκία και την Ελλάδα, που έχουν προγραμματιστεί για την ερχόμενη άνοιξη ή το καλοκαίρι. Ειδικά δεδομένου ότι το έτος 2023 είναι και μια κρίσιμη επετειακή ημερομηνία, αυτή της εκατονταετηρίδας από τη Συνθήκη της Λωζάνης που καθόρισε τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Μια συνθήκη που αμφισβητήθηκε από τον Ερντογάν, ο οποίος, με κίνδυνο να αφυπνίσει τους δαίμονες της ιστορίας, αρέσκεται να θυμίζει τα «σύνορα της καρδιάς» της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων ιδίως των ελληνικών νησιών, «τόσο κοντά που μπορούμε να ακούσουμε τη φωνή σας όταν φωνάζετε προς την κατεύθυνσή μας».

«Δεν πρόκειται να μπούμε σε μια ατελείωτη ανταλλαγή δηλώσεων και αντιδηλώσεων», έχει αναφέρει ο κ. Μητσοτάκης στις αρχές Νοεμβρίου πριν προσθέσει, αναφερόμενος στην τουρκική οικονομική κρίση : «Αν η Ελλάδα είχε πληθωρισμό πάνω από 85%, μάλλον θα είχα κι εγώ θελήσει να αλλάζω συνεχώς τη συζήτηση. Ο συντηρητικός ηγέτης έχει αποδυναμωθεί από το περασμένο καλοκαίρι από ένα σκάνδαλο υποκλοπών στο οποίο εμπλέκονται αρκετοί δημοσιογράφοι, πολιτικοί αντίπαλοι και μέλη της κυβέρνησής του. «Από την πλευρά του Ερντογάν, έχει τη βούληση να δώσει εγγυήσεις στους Τούρκους εθνικιστές και, από την πλευρά του Μητσοτάκη, ο καθησυχασμός του ελληνικού πληθυσμού, ειδικά αυτών που ζουν κοντά στα σύνορα ή στα νησιά», σημείωσε η Dorothée Schmid. «Η λύση, αναρωτιέται η ειδικός, θα ήταν ίσως, για τις δύο χώρες, να πάνε στο Δικαστήριο [διεθνούς διαιτησίας] της Χάγης [στην Ολλανδία] για να επιλύσουν τις διαφορές τους, αλλά το πολιτικό κόστος μπορεί να είναι πολύ μεγάλο για την Αθήνα. αν έπρεπε να κάνει παραχωρήσεις».

Προσωπικά δεν περιμένω αλλοδαποί παρατηρητές να χειροκροτούν τις δικές μας απόψεις και να επικρίνουν σφόδρα τις τουρκικές. Αφελής δεν είμαι.

Εμείς πρέπει να ήμαστε έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς τον επιθετικό πόλεμο που μας υπόσχονται κάθε μέρα οι Τούρκοι ηγέτες.

Δεν βλέπω στο ορατό μέλλον ειρηνικό δρόμο.

Μακάρι να διαψευστώ.