Αρχική Blog Σελίδα 1783

Κλάους Σβαμπ: «Το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης είναι το ολοκληρωτικό καθεστώς της Κίνας – Είναι αποτελεσματικό»!

4

Ο δημιουργός της «Μεγάλης Επανεκκίνησης» αποκάλυψε το «όραμά» του για… όλους μας

Ο Κλάους Σβαμπ, ο Πρόεδρος και ιδρυτής του γνωστού World Economic Forum και δημιουργός της «Μεγάλης Επανεκκίνησης» του ολοκληρωτικού συστήματος με το οποίο οι διεθνιστικοί κύκλοι σχεδιάζουν να κυβερνηθεί ο κόσμος και οι κοινωνίες είπε πως το μοντέλο της Κίνας είναι πρότυπο για τις αναπτυσσόμενες χώρες!

Σημειώνεται ότι η Κίνα διακυβερνάται από ένα ολοκληρωτικό κομμουνιστικό καθεστώς (με κάποιες καπιταλιστικές προσμείξεις) το οποίο δεν ελέγχεται από πουθενά και σίγουρα δεν εκλέγεται.

Είναι προφανές ότι ο Κλάους Σβαμπ δεν είναι οπαδός της Δημοκρατίας και της ελευθερίας της έκφρασης όπως επίσης θεωρεί πως οι περισσότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να ζουν με επιδόματα καθώς πιστεύει πως οι εργασίες τους δεν είναι απαραίτητες για την επιβίωση του πλανήτη.

Είναι ένα μοντέλο το οποίο έχουν υιοθετήσει οι μεγάλες οικονομικές ελίτ του πλανήτη καθώς θεωρούν πως υπάρχει πλεονάζον εργατικό δυναμικό το οποίο δεν χρειάζεται πια λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης και θα πρέπει οι άνθρωποι αυτοί να τεθούν υπό έλεγχο και να έχουν μόλις τα απαραίτητα για να επιβιώνουν.

Μάλιστα ο Κλάους Σβαμπ λέει χαρακτηριστικά «ας αποφασίσει η κάθε χώρα ποιο σύστημα διακυβέρνησης θέλει να προσαρμόσει στο εσωτερικό της»!

Στα λόγια στη Δύση καταδίκαζαν τον Κομμουνισμό και την Σοβιετική Ένωση αλλά φαίνεται πως κάποιοι επιθυμούν επαναφορά των πρακτικών τους.

Κυρίως του απόλυτου ελέγχου και της παρακολούθησης.

Να πούμε εδώ πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι οπαδός του Κλάους Σβαμπ και της «Μεγάλης Επανεκκίνησης» όπως και ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης, είναι λάτρης του συνεργάτη του Κ.Σβαμπ, του Γιούβαλ Χαράρι.

https://www.pronews.gr/kosmos/klaous-svamp-to-kalytero-systima-diakyvernisis-einai-to-oloklirotiko-kathestos-tis-kinas/

Υδρογονάνθρακες: Επέκταση ερευνών νότια της Κρήτης – Νέα NAVTEX

0

Την επέκταση των ερευνών για υδρογονάνθρακες που διεξάγει η ExxonMobil νοτιότερα του ορίου που προσδιόριζε η NAVTEX της 7ης Νοεμβρίου θα προβλέπει νέα NAVTEX η οποία, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα εκδοθεί τις επόμενες ημέρες

Με ταχείς ρυθμούς προχωρούν οι σεισμικές έρευνες στην περιοχή της Κρήτης από το ερευνητικό σκάφος της ExxonMobil. Σύμφωνα μάλιστα με κυβερνητικές πηγές, τις αμέσως επόμενες ημέρες θα εκδοθεί νέα NAVTEX με την οποία θα παρατείνονται και θα επεκτείνονται νοτιότερα τα όρια που είχε θέσει η προηγούμενη NAVTEX, που εκδόθηκε στις 7 Νοεμβρίου και έδωσε το πράσινο φως για την έναρξη των ερευνών από τον αμερικανικό πετρελαϊκό κολοσσό.

Το αίτημα για επέκταση των ερευνών υποβλήθηκε από την ExxonMobil στην ΕΔΕΥΕΠ (Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων) και είναι ενδεικτικό του ενδιαφέροντος της αμερικανικής εταιρείας για επίσπευση του προγράμματος σεισμικών ερευνών, που έχει ήδη αναβαθμιστεί, με στόχο την πρόσκτηση 11.000 χιλιομέτρων δισδιάστατων σεισμικών δεδομένων τη χειμερινή περίοδο 2022-2023 έναντι αρχικού στόχου 6.500 χιλιομέτρων. Πληροφορίες, μάλιστα, θέλουν την ΕΔΕΥΕΠ και την αμερικανική εταιρεία να προχωρούν σε σύμπτυξη των διαφόρων σταδίων εξέλιξης του ερευνητικού προγράμματος, προκειμένου να επισπευσθεί η πρόσκτηση των τρισδιάστατων σεισμικών δεδομένων και να έρθει νωρίτερα από το 2025 –που προβλέπει το χρονοδιάγραμμα– η ερευνητική γεώτρηση που θα επιβεβαιώσει την ύπαρξη ή μη κοιτασμάτων παρόμοιων με το κοίτασμα Zohr της Αιγύπτου.

Η μελέτη της Petronas

Το αίτημα της ExxonMobil στην ΕΔΕΥΕΠ δείχνει το ενδιαφέρον της εταιρείας για επίσπευση του προγράμ- ματος αναζήτησης υδρογονανθράκων.

Πάντως, τα συμπεράσματα ειδικής μελέτης που παρουσίασε ο μαλαισιανός πετρελαϊκός κολοσσός Petronas στο συνέδριο International Petoleum Technology Conference, που έλαβε χώρα στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, με αντικείμενο τη διερεύνηση του δυναμικού υδρογονανθράκων της περιοχής, είναι ενθαρρυντικά. Η μελέτη στηρίζεται στην ανάλυση δισδιάστατων δεδομένων που είχε συλλέξει η νορβηγική PGS το 2012 στην περιοχή του Ιονίου και της Κρήτης. «Η ερμηνεία των σεισμικών στοιχείων υποδεικνύει την ύπαρξη “παγίδων” φυσικού αερίου στην περιοχή», αναφέρει χαρακτηριστικά για τα δύο οικόπεδα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, όπου πραγματοποιεί σεισμικές έρευνες η Exxon-Mobil σε κοινοπραξία με την HELLENiQ ENERGY (πρώην ΕΛΠΕ). Το ισχυρό ενδιαφέρον των εταιρειών που συμμετέχουν ήδη στις έρευνες στην Κρήτη και στο Ιόνιο (Exxon-Mobil, HELLENiQ ENERGY, Energean) πιστοποιείται και από το γεγονός ότι μέσα σε ένα χρόνο έχουν ξεπεράσει τις ελάχιστες επενδύσεις (20-25 εκατ. ευρώ), για τις οποίες έχουν δεσμευθεί μέσω των συμβάσεων παραχώρησης, σχεδόν κατά 150%.

Εμφάνιση της Chevron

Οι ανεξερεύνητες περιοχές της Κρήτης και του Ιονίου, όμως, φαίνεται να έχουν τεθεί εκ νέου στα ραντάρ των μεγάλων πολυεθνικών που επαναξιολογούν τον ρόλο του φυσικού αερίου ως καυσίμου-γέφυρας για την ενεργειακή μετάβαση και την ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης. Το «παρών» έχουν δώσει ήδη με επισκέψεις στην Αθήνα στελέχη της αμερικανικής Chevron, η οποία φέρεται να έχει υπογράψει συμφωνία εχεμύθειας με την HELLENiQ ENERGY για την είσοδό της μέσω εξαγοράς μεριδίου στις υπό παραχώρηση περιοχές της Κρήτης και του Ιονίου. H Chevron έχει τοποθετηθεί στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου από το 2020 με την εξαγορά της Noble Energy, που ανακάλυψε τα πρώτα κοιτάσματα στο Ισραήλ και στην Κύπρο. Οι ίδιες πληροφορίες φέρουν τη Shell να βρίσκεται σε συζητήσεις με την Energean για την παραχώρηση της χερσαίας περιοχής των Ιωαννίνων, με το ενδιαφέρον της ωστόσο να μην περιορίζεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Ο αγγλο-ολλανδικός πετρελαϊκός κολοσσός εκμεταλλεύεται ήδη κοίτασμα στην Αλβανία, σε περιοχή που αποτελεί συνέχεια της γεωλογικής ζώνης των Ιωαννίνων. Η τελική στάση των πετρελαϊκών εταιρειών θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό, σύμφωνα με παράγοντες με γνώση του τρόπου λειτουργίας των πολυεθνικών, από το κατά πόσο θα παραμείνει ισχυρή η πολιτική βούληση που εκφράστηκε από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την πλήρη διερεύνηση των πιθανολογούμενων υδρογονανθράκων της χώρας.

Καθημερινή

Η αξιοπιστία του Spiegel και η υπόθεση του Έβρου

2

 

Ο Κλάας Ρελότσιους, πρώην δημοσιογράφος του Spiegel

Γερμανικά δημοσιεύματα σχολιάζουν την κίνηση του περιοδικού Spiegel να αφαιρέσει λόγω αμφιβολιών από την ιστοσελίδα του δημοσιεύματα σχετικά με την υπόθεση των μεταναστών που είχαν βρεθεί το καλοκαίρι του 2022 σε νησίδα στον Έβρο.

«Το περιοδικό Spiegel έχει ανακαλέσει συνολικά τέσσερα άρθρα για το ζήτημα», επισημαίνει στην ιστοσελίδα της η Bild. Η εφημερίδα Tagesspiegel αναφέρει πως «Η υπόθεση ξυπνά μνήμες για τον δημοσιογράφο του Spiegel Κλάας Ρελότσιους, ο οποίος έλαβε πολλά βραβεία για τα ρεπορτάζ του. Εργαζόταν για το περιοδικό μέχρι το 2018, όταν γνωστοποιήθηκε ότι μεγάλο μέρος των ρεπορτάζ και των συνεντεύξεών του ήταν προϊόντα της φαντασίας του».

Το περιοδικό Fokus αναφέρεται επίσης στο ζήτημα, φωτίζοντας ωστόσο και κάποιες ακόμη πτυχές της υπόθεσης, βάσει ενός δημοσιεύματος στο δημοσιογραφικό περιοδικό Medieninsider: «Ο δημοσιογράφος του Spiegel, Γιώργος Χρηστίδης, ο οποίος ερεύνησε την υπόθεση στην Ελλάδα, εξέφρασε τις αμφιβολίες του ήδη στα τέλη Αυγούστου (…) Tώρα το περιοδικό Spiegel μελετά τις αμφιβολίες αυτές. Μία προσπάθεια να ανακατασκευαστεί η έρευνα, γράφει το Medieninsider. Το εγχείρημα παραμένει δύσκολο, καθώς το νησί βρίσκεται ακριβώς στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Παράλληλα, συμπληρώνει το περιοδικό, δεν μπορεί να αποκλειστεί και μία στοχευμένη εκστρατεία της ελληνικής κυβέρνησης κατά του δημοσιογράφου του Spiegel».

Duetsche Welle

Συγνώμη Γη, απέτυχα να κηρύξω τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 15 Νοεμβρίου 2022

1

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας Αναλυτής, ιστορικός ερευνητής

«Τι του λείπει του ψωριάρη; Σκούφια με μαργαριτάρι!», με άλλα λόγια, «τι ‘‘λείπει’’ στη Γη σήμερα; Ένας Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος!», ο οποίος εκ των πραγμάτων μπορεί να μετατραπεί σε πυρηνικό. Τα λεπτομερή σενάριά του καθημερινά διακινούνται σε πλήθος ΜΜΕ παγκοσμίως με μοναδική λαγνεία στον όλεθρο. Πρόσφατο συμβάν η διαρροή δήθεν απόρρητης γερμανικής έκθεσης προετοιμασίας πολέμου με την Ρωσία. Λατρεύουν τον πόλεμο, μισούν την Ειρήνη. Πρόκειται για πρωτοφανή ομαδική σχιζοφρένεια στην παγκόσμια Ιστορία. Ζούμε πλέον σε Ανάποδο Κόσμο.

Η κορύφωση αυτής της σχιζοφρενικής ψύχωσης σημειώθηκε το βράδυ της Τρίτης, 15 Νοεμβρίου 2022, όταν ο πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκι και οι συνεργάτες του προσπάθησαν να βάλουν φωτιά στον κόσμο. Έριξαν δύο ουκρανικούς πυραύλους S-300 στην Πολωνία, ώστε να φανεί σαν χτύπημα της Ρωσίας εναντίον χώρας του ΝΑΤΟ. (Εικόνα 1)

Το έκαναν σε μια ενσυνείδητη, διεθνώς εγκληματική προσπάθεια, ώστε να επέμβει η Συμμαχία υπέρ της Πολωνίας, βάσει του Άρθρου 5 (και ΟΧΙ του Άρθρου 4 που επικαλούνται καθημερινά κάποιοι) και έτσι να ξεκινήσει ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, για χάρη της Ουκρανίας. Υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι της Δύσης προώθησαν το εφιαλτικό σχέδιο κι όπως θα δούμε πιο κάτω δεν βρήκαν λόγια να ζητήσουν μια ξεκάθαρη συγνώμη. Ευτυχώς για τον πλανήτη απέτυχαν!

Η δεκαετία του 2020 αποδεικνύεται κρισιμότατη για την ύπαρξη της Γης, του ανθρώπινου είδους και όλων των έμβιων όντων της. Το 2020, όπως καταγγέλλουν και Αμερικανοί εισαγγελείς, καθηγητές πανεπιστημίων και επιστήμονες από πολλές χώρες συνέβη ένας ασύμμετρος παγκόσμιος «Βιολογικός Πόλεμος» ο οποίος κλιμακώθηκε με μέτρα απολυταρχίας, στέρησης ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Υποχρεωτικότητα για «ενέσιμα σκευάσματα» που οι επίσημες άδειες του αμερικανικού κράτους πιστοποιούν, ότι οι δοκιμές τους θα ολοκληρωθούν τον Δεκέμβριο του 2023, οι καθημερινές αποκαλύψεις από διεθνή κυβερνητικά μέσα για ανθρώπινες απώλειες, δημιουργούν ένα κλίμα πρωτοφανούς ζόφου, τυραννίας και τρομοκρατίας που ποτέ άλλοτε δεν έχει υπάρξει στην Ανθρωπότητα.

Η πορεία προς τον Ανάποδο Κόσμο

Εξήντα χρόνια πριν, 14-28 Οκτώβριου 1962, συνέβει η 13ων ημερών παγκόσμια «Κρίση των Πυραύλων». Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να εγκαταστήσουν πυραύλους τους στα εδάφη Μεγάλης Βρετανίας, Ιταλίας, Τουρκίας, θέλοντας να περικυκλώσουν με πυρηνικά την Ρωσία, την μόλις προ 17 ετών σύμμαχό τους στον Β΄ΠΠ κατά του ναζιστο-φασιστικού Άξονα, η οποία συνεισέφερε τον μεγαλύτερο φόρο αίματος παγκοσμίως, περί τα 30 εκατομμύρια νεκρούς στρατιώτες και πολίτες.

Στη συνέχεια η Σοβιετική Ένωση αντέδρασε αναπτύσσοντας βαλλιστικούς πυραύλους στην Κούβα, οι ΗΠΑ υποχώρησαν, απέσυραν τους πυραύλους τους από Ιταλία και Τουρκία και αντιστοίχως οι Ρώσοι από την Κούβα.

Ο πλανήτης αναθάρρησε, η γενιά του Μάη, του 1968, ζητούσε «Ειρήνη-Όχι Πυρηνικά» και «Κάνε έρωτα-Όχι πόλεμο». Δύο χρόνια μετά, στις 5 Μαρτίου 1970, τέθηκε σε ισχύ η «Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων». Από το 1991-1997 δρομολογήθηκαν και οι συμφωνίες, «START-I» και «START-ΙΙ», ως «Συνθήκες Μείωσης των Στρατηγικών Όπλων» –την δεύτερη την επικύρωσε η Ρωσία τον Απρίλιο του 2000. Επακολούθησε η νεκρή πλέον START-III. Σημαντικότατη συμφωνία ήταν και η «Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων» (TPNW), η πρώτη νομικά δεσμευτική διεθνής συμφωνία για πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών όπλων, με στόχο την εξάλειψή τους. Εγκρίθηκε στον ΟΗΕ στις 7 Ιουλίου 2017.

Σημειώνω πως την START III την θυμήθηκε… η Αμερική στις 14/11/2022, όταν συναντήθηκαν για μυστικές συνομιλίες στην Άγκυρα οι αρχηγοί της CIA, Γουίλιαμ Μπερνς και ο Σεργκέι Ναρίσκιν, επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικής Κατασκοπείας (SVR) της Ρωσίας. Η απάντηση της Ρωσίας υπήρξε άμεση, καθώς την ίδια μέρα βομβάρδισε την Ουκρανία με 90 πυραύλους μακρού βεληνεκούς –το μαζικότερο χτύπημα σε εννέα μήνες πολέμου–, ενώ στη Δύση οργίαζε η προπαγάνδα ότι, «από μήνες τέλειωσαν… τα όπλα της Ρωσίας.»

Στην πράξη καμία από αυτές τις συμφωνίες δεν τηρήθηκε. Οι πυρηνικοί εξοπλισμοί κορυφώθηκαν, δημιουργήθηκαν νέες πυρηνικές δυνάμεις όπως: Ινδία, Ισραήλ, Πακιστάν, Β. Κορέα, ενώ είναι γνωστές οι φιλοδοξίες των: Ιράν, Τουρκίας, Ιαπωνίας, Ν. Κορέας.

Έτσι ο κόσμος του 1968 ήρθε ανάποδα το 2022, ως προς την μεγιστοποίηση της πυρηνικής απειλής, αλλά και λόγω περιορισμού Ελευθεριών του Ατόμου και συρρίκνωσης της Δημοκρατίας.

Η εκ των έσω… έκρηξη

Το γνωστό για τα ακραία αντιρωσικά του αισθήματα γερμανικό περιοδικό Spiegel, στις 17/11/22, αντέδρασε έντονα στην λατρεία του Γ΄ Παγκόσμιου Πολέμου με ένα χαρακτηριστικό άρθρο της Sabine Rennefanz. Κάποιοι στη Γερμανία κατάλαβαν σε ποιον όλεθρο θέλει να παρασύρει τον πλανήτη ο Ζελένσκι και οι όμοιοί του. Μεταφέρω τμήματα του άρθρου σε ελεύθερη μετάφραση και τα σχόλιά μου εντός παρενθέσεων. Ο τονισμός με μαύρα γράμματα δικός μου. Γράφει η Rennefanz:

«Για τον αρχισυντάκτη, Johannes Boie, της γερμανικής εφημερίδας με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία, Bild, ήταν αρκετές οι πρώτες ανεπιβεβαίωτες ουκρανικές φήμες ώστε να δημοσιεύσει ένα πολεμικό κείμενο στο οποίο υποστήριζε πως: «Ο Πούτιν παίζει με τον παγκόσμιο Πόλεμο» […] «Ο ρωσικός στρατός βομβάρδισε την Πολωνία», αναφέροντας, ότι είχε πληροφορίες από κάποιον ανώνυμο αξιωματούχο των Μυστικών Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ. Και συνέχισε απολύτως βέβαιος: «Τυχαία ή όχι, πρόκειται για ένοπλη επίθεση στην επικράτεια του ΝΑΤΟ.» O αρχισυντάκτης της «Bild» έγραφε σαν να βρισκόταν από την CIA σε διατεταγμένη υπηρεσία-εκστρατεία προς την Ανατολή», (Σ.σ. μήπως βρισκόταν;)

»γρήγορα στην Γερμανία εμφανίστηκε ένας πόλεμος πλειοδοσίας μεταξύ των Γερμανών ειδικών για να δουν ποιος θα είναι πιο γρήγορος να αναλάβει θέσεις στην ουκρανική κυβέρνηση.»

»Εν τω μεταξύ, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ κατέστησε σαφές ότι το περιστατικό πιθανότατα προκλήθηκε από ουκρανικό αντιπυραυλικό.[…] Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι Ρώσοι ετοιμάζουν επίθεση σε έδαφος ΝΑΤΟ.»

»πολλά ΜΜΕ, αλλά και ειδικοί της πολιτικής και της έρευνας, είχαν αποφασίσει εξίσου γρήγορα με το αφεντικό της «Bild». Η πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας, (Σ.σ. της Γερμανίας) Marie-Agnes Strack-Zimmermann (FDP), έγραψε στο Twitter της το βράδυ της Τρίτης: «Όχι μόνο οι ρωσικοί πύραυλοι έπληξαν προφανώς την Πολωνία και επομένως το έδαφος του ΝΑΤΟ, αλλά επέφεραν επίσης και θανάτους. Αυτή είναι η Ρωσία με την οποία κάποιοι εδώ, κατάφωρα και παράλογα, θέλουν ακόμα να ‘‘διαπραγματευτούν’’. Το Κρεμλίνο και οι τρόφιμοί του πρέπει να εξηγηθούν.» Αργότερα διέγραψε το tweet.»

Ειλικρινά δεν ξέρω πόσα θαυμαστικά πρέπει να βάλω στο Tweet αυτής της απογόνου του πιο ακραίου γερμανικού μιλιταρισμού, η οποία με τόση μανία προωθεί τον παγκόσμιο όλεθρο. Αφήνω ασχολίαστα: την αυτο-εξευτελιστική διαγραφή αυτού του διεθνούς αίσχους στο Twitter της, όπως και ότι δεν παραιτήθηκε αμέσως μετά το εγκληματικό της ατόπημα.

Η Rennefanz, συνεχίζει με τα εξής: «ο συνάδελφός της (της Zimmermann) στο κόμμα, Alexander Graf Lambsdorff, διέγραψε επίσης ένα tweet του με την αιτιολογία ότι η επικεφαλίδα μιας αναφοράς του χρειαζόταν περισσότερη σαφήνεια από όσα στην πραγματικότητα (συνέβησαν). Η επικεφαλίδα; Θα περίμενε κάποιος περισσότερες δεξιότητες στα μέσα ενημέρωσης (ακόμη και) από έναν μαθητή Γυμνασίου. Ο Lambsdorff συνέχισε με ένα «συγνώμη», (του τύπου:) «Συγνώμη, που κήρυξα τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.»

Διευκρινίζεται, ότι ο Lambsdorff, είναι στη Γερμανία ο κομματικά επικεφαλής της Εξωτερικής πολιτικής και διαχρονικός υπέρμαχος της συζήτησης υπέρ των πυρηνικών στη χώρα του –δηλαδή αυτό που θέλουν οι ΗΠΑ.

Αν τέτοια πολιτικά αχαρακτήριστα άτομα λαμβάνουν αποφάσεις που επηρεάζουν την τύχη ολόκληρης της Δύσης, τελικά, και μάλιστα από τις θέσεις της Προέδρου της Επιτροπής Άμυνας και του επικεφαλής Εξωτερικής Πολιτικής, της Γερμανίας, τότε πρέπει να τα περιμένουμε όλα. Ακόμη και έναν πυρηνικό Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Rennefanz αναφέρει πως: «Ο Ζελένσκι είχε ήδη αυτοδεσμευτεί το βράδυ της Τρίτης και μίλησε για ρωσική επίθεση στην Πολωνία. Πόσες φορές έχουν πει οι Ουκρανοί, ότι το τρομοκρατικό κράτος (η Ρωσία) δεν περιορίζεται (μόνο) στη χώρα τους; ‘‘Το ΝΑΤΟ πρέπει να αντιδράσει σε αυτή τη στοχευμένη επίθεση της Ρωσίας στην Πολωνία με πολύ οδυνηρές συνέπειες’’, δήλωσε ο Άντριι Μέλνικ, πρώην πρεσβευτής στη Γερμανία και νέος υφυπουργός Εξωτερικών (Σ.σ. του Ζελένσκι).»[…]

»προσπάθησαν να σύρουν δυτικούς συμμάχους στον πόλεμο με βάση φήμες και παραπληροφόρηση. Κάποιος πρέπει να είναι ευγνώμων στον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν ο οποίος αντέκρουσε τη θέση της ρωσικής επίθεσης και ανέλαβε τη διαχείριση κρίσεως από το Μπαλί.»

»Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της αμερικανικής κυβέρνησης, Τζακ Σάλιβαν, βρέθηκε πρόσφατα στο Κίεβο για να συνομιλήσει με τον Πρόεδρο Ζελένσκι για ρεαλιστικές απαιτήσεις στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Μέσω του αρχηγού πληροφοριών, του Γουίλιαμ Μπερνς, ο Μπάιντεν διερευνά πιθανές ευκαιρίες για ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Μόσχα.»

Σημειώνω πως οι Αμερικανοί απαγόρευσαν στους Ουκρανούς εμπειρογνώμονες να επισκεφθούν το σημείο πτώσης του πυραύλου, στην Πολωνία. Υπάρχει ιστορικό… με εκθέσεις (!) του Πενταγώνου σχετικά με το πώς διαχειρίζονται οι Ουκρανοί τις κρίσεις, τον πακτωλό των αμερικανικών όπλων, το πώς κρύβουν τις απώλειές τους, όπως και για άλλα πολύ ευαίσθητα θέματα.

Η Rennefanz σαρκάζει γράφοντας πως: «όποιος περιμένει, ζυγίζει, αμφιβάλλει είναι δειλός, δεν έχει ιδέα ή, ακόμα καλύτερα, είναι αχυράνθρωπος του Πούτιν.»

Στο άρθρο της δημοσιεύεται και ένα μοναδικής αξίας ντοκουμέντο, μια φωτογραφία (Εικόνα 2) από το σημείο της πρόσκρουσης του ουκρανικού πυραύλου στην πολωνική πόλη Przewodowo, κοντά στα ουκρανικά σύνορα, την οποία δημοσίευσε η πολωνική Αστυνομία, στις 16 Νοεμβρίου 2022. Με αυτήν καταρρίπτονται και τα ψεύδη όσων μιλούσαν για «θραύσματα από ουκρανικό πύραυλο, ο οποίο δήθεν χτυπήθηκε από ρωσικό στην Πολωνία». Και τούτο διότι φαίνεται ξεκάθαρα ο τεράστιος κρατήρας του ουκρανικού πυραύλου που σκότωσε δύο αθώους Πολωνούς αγρότες. Ως γνωστόν… τα θραύσματα αναχαίτησης ΔΕΝ προκαλούν κρατήρα βάθους δυόμιση μέτρων και διαμέτρου όσο το μήκος μιας πολύ μεγάλης καρότσας που μετέφερε σιτάρι, όπως αποδεικνύει η φωτογραφία.

Δεν περιμένω φιλότιμο από τους ψυχικά άρρωστους που επιδιώκουν τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν περιμένω υποβολή παραιτήσεων… πόσο μάλλον να αυτοκτονήσουν, όπως έκαναν οι Αρχαίοι Έλληνες πέφτοντας επάνω στο ξίφος τους. Αφενός γιατί τα δολάρια δεν είναι αιχμηρά… και αφετέρου επειδή έχουν επιλέξει να πεθάνουν ως αχρείοι. Μισούν την Ειρήνη!

Απόφαση σταθμός για δημοψήφισμα στη Σκωτία – Πώς αφορά και την Κύπρο…

0

Φανούλα Αργυρού

Απόφαση σταθμός Ανώτατου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου για δημοψήφισμα στη Σκωτία – Και πως αφορά και την Κυπριακή Δημοκρατία…

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου (Supreme Court of the United Kingdom) με ομοφωνία πέντε δικαστών, και με Πρόεδρο τον Σκωτζέζο Λόρδο Reed, έδωσε σήμερα (23/11/2022) την απόφασή του, στο ερώτημα – “Έχει το κοινοβούλιο της Σκωτίας εξουσία να νομοθετήσει για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκωτίας;”

Το θέμα εγέρθη επειδή η κυβέρνηση της Σκωτίας είχε ετοιμάσει ένα προτεινόμενο νομοσχέδιο για «Ανεξαρτησία της Σκωτίας» (“Scottish Independence Referendum Bill”), όμως το Σκωτζέζικο Κοινοβούλιό έχει περιορισμένες εξουσίες.  Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου, με τους πέντε δικαστές, απέρριψε τις παρατηρήσεις του Lord Advocate (Senior Law Officer και ουσιαστικά γενικός εισαγγελέας) στην κυβέρνηση της Σκωτίας, ότι  the προτεινόμενο νομοσχέδιο δεν σχετίζεται με επιφυλακτικά θέματα, συμπεριλαμβανομένης της «Ένωσης των Βασιλείων της Σκωτίας και της Αγγλίας» και «το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου». Με άλλα λόγια, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και όχι το Κοινοβούλιο της Σκωτίας έχει την εξουσία να νομοθετεί για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκωτίας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου, το έμβλημα του οποίου είναι το ελληνικό γράμμα Ω που συμβολίζει τόσο τη ζυγαριά όσο και την οριστικότητα της δικαιοσύνης, απέρριψε επίσης τις παρατηρήσεις του Εθνικού Κόμματος της Σκωτίας, του παρεμβαίνοντος στην υπόθεση, οι οποίες εν μέρει «βασίζονται στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης στο διεθνές δίκαιο». Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου έκρινε ότι «η αρχή της αυτοδιάθεσης δεν έχει θέση εδώ». Έλαβε αυτήν την απόφαση μετά την υιοθέτηση και εφαρμογή των «παρατηρήσεων» του Ανώτατου Δικαστηρίου του Καναδά σε μια υπόθεση για το Κεμπέκ που αποφασίστηκε το 1998 και την «υποβολή» του Ηνωμένου Βασιλείου στο Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, το τελευταίο εκ των οποίων «ήταν συνεπής» με τις «παρατηρήσεις» του Καναδικού Δικαστηρίου. Το 1998, το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά παρατήρησε:

«Ένα κράτος η κυβέρνηση του οποίου εκπροσωπεί το σύνολο του λαού ή των λαών που κατοικούν στην επικράτειά του, με βάση την ισότητα και χωρίς διακρίσεις, και σέβεται τις αρχές της αυτοδιάθεσης στις εσωτερικές ρυθμίσεις του, έχει δικαίωμα να διατηρήσει την εδαφική του ακεραιότητα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και να αναγνωρίζεται αυτή η εδαφική ακεραιότητα από άλλα κράτη. Το Κεμπέκ δεν ανταποκρίνεται στο κατώφλι ενός αποικιακού λαού ή ενός καταπιεσμένου λαού, ούτε μπορεί να υποδηλωθεί ότι οι Κεμπέκοι δεν έχουν ουσιαστική πρόσβαση στην κυβέρνηση για να επιδιώξουν την πολιτική, οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική τους ανάπτυξη. …»

Στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, το Ηνωμένο Βασίλειο υποστήριξε:

«Για να συνοψίσουμε, το διεθνές δίκαιο ευνοεί την εδαφική ακεραιότητα των κρατών. Εκτός του πλαισίου της αυτοδιάθεσης, που συνήθως περιορίζεται σε καταστάσεις αποικιακού τύπου ή σε καταστάσεις που αφορούν ξένη κατοχή, δεν παρέχει κανένα δικαίωμα απόσχισης …»

Για προφανείς λόγους, η απόφαση έχει σαφείς, αν και έμμεσες, επιπτώσεις για την Κυπριακή Δημοκρατία. Παρόλο που υπάρχουν και άλλες, αναφέρω τρείς και θέτω ανάλογες ερωτήσεις.

Πρώτον, η απόφαση υπογραμμίζει ότι για να είναι νομικά έγκυρο οποιοδήποτε δημοψήφισμα, πρέπει να είναι έγκυρο σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία του κυρίαρχου κράτους στο οποίο διεξάγεται το δημοψήφισμα. Όταν το 2004 διεξήχθη ξεχωριστό «δημοψήφισμα» στο υπό τουρκική κατοχή βόρειο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, είχε θεσμοθετηθεί ως έγκυρο ή άκυρο;

Δεύτερον, η απόφαση υποδεικνύει ότι μια ξένη κατοχή είναι θεμελιωδώς ασυμβίβαστη με την αυτοδιάθεση του λαού του κυρίαρχου κράτους που υπόκειται σε κατοχή. Θα χρησιμοποιήσει άραγε η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας αυτή την απόφαση, για να υπενθυμίσει στον κόσμο (διεθνή κοινότητα, ΕΕ, ΟΗΕ) ότι η συνεχιζόμενη κατοχή του βορείου μέρους της  Δημοκρατίας είναι μια συνεχιζόμενη προσβολή της αυτοδιάθεσης του λαού στο  ημικατεχόμενο κυρίαρχο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Τρίτον, ακόμη και αν διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις, επηρεασμένες από την ανάλυση του Νιχάτ Ερίμ του 1956, έχουν δίκιο στο επιχείρημα ότι υπάρχουν «δύο λαοί» στην Κύπρο (και, προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας, απορρίπτω αυτό το επιχείρημα), αυτό δεν συνεπάγεται αυτομάτως δύο χωριστά δικαιώματα στην αυτοδιάθεση. Ούτε δίνει αυτόματα δικαίωμα απόσχισης. Θα σταματήσει η Τουρκία να ζητά αυτό που ισοδυναμεί με την άσκηση δύο υποτιθέμενων δικαιωμάτων αυτοδιάθεσης συν το υποτιθέμενο δικαίωμα της τουρκοκρατούμενης περιοχής να αποσχιστεί από την Κυπριακή Δημοκρατία;  Επειδή όμως δεν αναμένουμε από την Τουρκία κάτι τέτοιο, εναπόκειται στην νόμιμη κυβέρνηση της ΚΔ να εκμεταλλευθεί την απόφαση αυτή…

Συμπεραίνεται εν κατακλείδι  ότι η απόφαση αντιπροσωπεύει, αν και έμμεσα, ένα ισχυρό χαστούκι σε όλους όσους υποστηρίζουν αποσχιστικές λύσεις, με άλλα λόγια αναγνώριση του τουρκοκρατούμενου βόρειου μέρους της κυρίαρχης Κυπριακής Δημοκρατίας ως ξεχωριστό ανεξάρτητο κράτος, και ένα μεγάλο ισχυρό όπλο σε όλους τους υποστηρικτές ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ, ΕΝΙΑΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΔΑΦΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στους συνδέσμους πιο κάτω.

https://caselaw.nationalarchives.gov.uk/uksc/2022/31

https://www.supremecourt.uk/press-summary/uksc-2022-0098.html

https://www.supremecourt.uk/cases/uksc-2022-0098.html.

simerini.sigmalive.com

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη:Πληθωρισμός, πόλεμος, κυρώσεις και άνοδος των επιτοκίων γεννούν φτώχεια

0

Η οπισθοχώρηση της παγκοσμιοποίησης δεν περιόρισε τις ανεξέλεγκτες ανισότητες κατανομής του εισοδήματος και του πλούτου.

Η οπισθοχώρηση της παγκοσμιοποίησης δεν περιόρισε τις ανεξέλεγκτες ανισότητες κατανομής του εισοδήματος και του πλούτου, όπως ελπίζονταν. Και τούτο, επειδή, εκτός του πολέμου στην Ουκρανία και των καταστρεπτικών για τη Δύση κυρώσεων κατά της Ρωσίας, εισέβαλε στην υφήλιο και ένας περίεργος πληθωρισμός σε συνδυασμό με την άνοδο των επιτοκίων.

Αυτό το συνονθύλευμα ανέτρεψε τις ευμενείς αναδιανεμητικές συνέπειες, των «χρημάτων από ελικόπτερο», που εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Τα κέρδη, απέκτησαν έτσι περισσότερες της μιας όψεις, που από κοινού επιτίθενται εναντίον της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών.

Συγκεκριμένα, κατά την τρέχουσα πληθωριστική περίοδο, είναι δυνατόν να διακρίνουμε τρία είδη κέρδους, των οποίων οι ανοδικές τάσεις δεν οφείλονται αποκλειστικά στον πληθωρισμό.

Κλασσικά επιχειρηματικά κέρδη

Να αρχίσω από τα κλασσικά κέρδη των επιχειρηματιών, των οποίων η αύξηση σε περιόδους πληθωρισμού είναι αναπόφευκτη. Οφείλεται στον γνωστό «φαύλο κύκλο», που λειτουργεί σε περιόδους αύξησης του γενικού επιπέδου των τιμών. Πρόκειται για το φαινόμενο της καθυστέρησης των αυξήσεων των ονομαστικών μισθών, απέναντι στις αυξήσεις των τιμών, που αναπότρεπτα καταλήγει σε συνεχείς μειώσεις των πραγματικών μισθών (της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών). Η κρατική παρέμβαση, έστω και όταν ειλικρινά το επιδιώκει, δεν διαθέτει μέτρα στη φαρέτρα της, για την αποσόβηση του νομοτελειακού αυτού φαινομένου. Περιττό να προσθέσω ότι και το «καλάθι του νοικοκυριού» ουδόλως αποτελεί λύση. Έχει αποτύχει, οπουδήποτε και αν αυτό εφαρμόστηκε, επειδή κυρίως περιλαμβάνει αγαθά, που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, δεν εμπίπτουν στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Αλλά, και επιπλέον, επειδή είναι δύσκολος αν όχι και αδύνατος ο έλεγχος των τιμών των αγαθών, που μπαίνουν στο καλάθι, καθώς αυτό περιφέρεται σε αμέτρητο αριθμό σούπερ-μάρκετ, και σε πολυάριθμα μικρότερα καταστήματα τροφίμων. Πέρα, ωστόσο, από τις παραπάνω γενικές παρατηρήσεις, η έμπνευση της εισαγωγής αυτού του καλαθιού της νοικοκυράς αποτελεί, δυστυχώς, καθαρό εμπαιγμό, ειδικά στην Ελλάδα, εναντίον των χαμηλόμισθων, προς τους οποίους και κυρίως απευθύνεται. Και τούτο διότι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μελέτης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, από τον Απρίλιο του 2022 και μετά, η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού κυμαίνεται γύρω στο 19%. Και αν ληφθεί υπόψη ότι τα μνημόνια καθιέρωσαν, για την Ελλάδα, ύψος κατώτατου μισθού, που υπολείπεται του επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης, γίνεται αντιληπτό ότι η παρούσα κατάσταση καταδικάζει τους χαμηλόμισθους και τις οικογένειές τους σε φτώχεια και πείνα. Σύμφωνα πάντα με την παραπάνω μελέτη της ΓΣΕΕ, η απώλεια αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών με μηνιαίο εισόδημα χαμηλότερο των 750 ευρώ φθάνει έως και 40%.

Οι θηριώδεις τιμές της ενέργειας Επί των ημερών μας, ωστόσο, η αύξηση του γενικού επιπέδου των τιμών, συνεπεία του πληθωρισμού, δεν αποτελεί τον μοναδικό λόγο επιδείνωσης του τρόπου εισοδηματικής κατανομής. Σε αυτόν θα πρέπει να προστεθεί και η καταιγιστική αύξηση των τιμών της ενέργειας, που οφείλεται στις διακοπές των αλυσίδων εφοδιασμού, συνεπεία του Covid-19, στις αδιανόητα επιπόλαιες αποφάσεις της Δύσης, αλλά και στην ενθάρρυνση της αισχροκέρδειας, που εδώ στην Ελλάδα μας καταδικάζουν να έχουμε τις υψηλότερες τιμές ενέργειας στην Ευρώπη. Η Κυβέρνηση, στον τομέα αυτόν, ευθύνεται για την μη πάταξη της αισχροκέρδειας. Αλλά, ευθύνεται, ακόμη, και για το γεγονός ότι ασπάστηκε με ανεπίτρεπτη ζέση, την παιδαριώδη υπόθεση της Δύσης, ότι δήθεν αυτή έχει το δικαίωμα να επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία, με απώτερο στόχο την εξαφάνισή της από προσώπου Γης, ενώ η Ρωσία δεν θα αντιδρούσε. Τι να προσθέσει κανείς σε αυτό το φιάσκο, αν όχι την επανάληψη της τόσο θλιβερής διαπίστωσης, που αναφέρεται στο προχωρημένο στάδιο παρακμής της Δύσης, και κυρίως της ΕΕ. Διότι δεν είναι υπερβολική η παραδοχή ότι η ΕΕ αποφάσισε να σφίξει, από μόνη της, το σχοινί της κρεμάλας, γύρω από το λαιμό της. Είναι, εξάλλου, περιττή η υπενθύμιση ότι οι θηριώδεις αυτές τιμές της ενέργειας, παρότι περιορίζονται κάπως από την κρατική επιδότηση, βαρύνουν πολύ περισσότερο τα χαμηλά από όσο τα υψηλότερα εισοδήματα, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση των ανισοτήτων, που οδηγούν στη φτωχοποίηση και την πείνα, μεγάλες κατηγορίες πολιτών. Υψωση επιτοκίων και τραπεζικά κέρδη Και τέλος, έρχομαι στα κορυφούμενα, για ακόμη μια φορά, κέρδη των ελληνικών τραπεζών, ως συνέπεια της μέχρι τώρα απόφασής τους, να καρπωθούν την αύξηση των επιτοκίων, αλλά να μην την επεκτείνουν και στους καταθέτες τους. Συγκριτικά προκύπτει ότι αυτής της μορφής εκμετάλλευση των Ελλήνων, από τις τράπεζες τους, είναι η υψηλότερη, σε σύγκριση με τις λοιπές ευρωπαϊκές οικονομίες. Ως πιθανή ερμηνεία της αρνητικής αυτής ελληνικής πρωτιάς, του υψηλού δηλαδή δείκτη τραπεζικής εκμετάλλευσης (που ισούται με τη διαφορά ανάμεσα στο επιτόκιο καταναλωτικών δανείων και σε αυτό των προθεσμιακών καταθέσεων) είναι πρώτον η συσσώρευση αποταμίευσης, που υπερβαίνει κατά πολύ και μακροχρονίως τη ζήτηση για επένδυση. Η ανισορροπία αυτή ιδιαίτερα και όταν είναι μακροχρόνια, αποτελεί ισχυρό κριτήριο ανεπαρκούς ανάπτυξης και/ή ύφεσης, το οποίο εξηγούσε τα αρνητικά επιτόκια πριν από την έλευση του πληθωρισμού.

Με τις συνθήκες αυτές, οι τράπεζες δεν έχουν λόγο να καταβάλλουν οποιοδήποτε τίμημα, δηλαδή τόκο, για τα χρήματα που σταθμεύουν σε αυτές, εφόσον παραμένουν στα αζήτητα. Η αποταμίευση μετατρέπεται, έτσι, σε αποθησαύριση. Αυτή, όπως είναι γνωστό δεν αμείβεται, και ταυτόχρονα αποτελεί ισχυρή ένδειξη οικονομικής στασιμότητας, διαψεύδοντας τους συχνούς κυβερνητικούς διθυράμβους, για το πόσο δήθεν καλά πηγαίνει η οικονομία μας. Η ανισορροπία αυτή, μεταξύ αποταμίευσης και επένδυσης θα ενεργούσε, ενδεχομένως, ως ασπίδα προστασίας, εναντίον ενός καλπάζοντος και μεγάλης διάρκειας πληθωρισμού, αν δεν συνυπήρχε με τον πόλεμο της Ουκρανίας, και τις συνέπειές του στην ενέργεια.

Η δεύτερη πιθανή ερμηνεία, σχετικά με την υψηλή αυτή τραπεζική εκμετάλλευση των Ελλήνων αποταμιευτών, είναι η αποχή της Κυβέρνησης, από την λήψη παρεμβατικών μέτρων για τον περιορισμό των κακώς εχόντων στον ιδιωτικό τομέα. Ουσιαστικά, αυτής της μορφής παρεμβάσεις απουσιάζουν από τη χώρα μας, εκτός αν περιλαμβάνονται στις επιταγές της ΕΕ. Αυτό συνέβη, κατά την αντιμετώπιση των δυσμενών συνεπειών της πανδημίας, καθώς και τώρα με τις επιδοτήσεις των τιμών της ενέργειας.

Να προσθέσω, ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων στις τράπεζες αφορούν, πλην εξαιρέσεων, μικρά σχετικώς ποσά, που δεν θα είχαν καλύτερη μεταχείριση από ξένες τράπεζες, δεδομένου ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη η αποταμίευση υπερβαίνει την επένδυση. Έτσι, δεν υπάρχει ορατός κίνδυνος, προς το παρόν τουλάχιστον, για σημαντικών διαστάσεων έξοδο κεφαλαίων. Η υφεσιακή αυτή εικόνα, που καταρχήν επικρατεί στην ελληνική οικονομία, αλλά σε κάποιο βαθμό και στη λοιπή Ευρώπη, θα μπορούσε να βελτιωθεί, αν στη διαμάχη ανάμεσα στις αυξήσεις των επιτοκίων και στον πληθωρισμό, δεν είχε επικρατήσει, για ακόμη μια φορά (όπως και το 1980), ο πανικός απέναντι στον πληθωρισμό. Σίγουρα, η πορεία κάθε πληθωρισμού δεν είναι προβλέψιμη, και ο φόβος οδηγεί την FED, και τώρα και άλλοτε, στην απόφαση συνεχών αυξήσεων των επιτοκίων, που σκοτώνουν την ανάπτυξη και οδηγούν τον κόσμο σε ύφεση, σε ανεργία και σε έξαρση των ανισοτήτων. Η πολιτική αυτή της FED, πέρα από την αύξηση των επιτοκίων, που όπως ανήγγειλε θα συνεχιστεί, επιδιώκει και αύξηση της ανεργίας, προκειμένου έτσι να αποθαρρυνθούν οι απαιτήσεις των μισθωτών, για αυξήσεις, οι οποίες μέσω του «φαύλου κύκλου» τροφοδοτούν τον πληθωρισμό.

Οι συνέπειες αυτών των επιλογών θα επεκταθούν, φυσικά, και στην Ευρώπη, και ειδικότερα στην Ελλάδα. Εκ των υστέρων, υπάρχει, σχεδόν πάντοτε, έντονη κριτική αυτής της πολιτικής ανόδου των επιτοκίων, την οποίαν ωστόσο ακολούθησαν, ήδη, όλες οι δυτικές οικονομίες, με μοναδική εξαίρεση την Ιαπωνία, που επέλεξε την ανάπτυξη, μέσω ανοχής του πληθωρισμού. Το τίμημα αυτής της επιλογής της, μέχρι σήμερα, είναι η σημαντική υποτίμηση της εξωτερικής αξίας του νομίσματος της.

Οι ΗΠΑ, αντιθέτως, αποκομίζουν σημαντικά κέρδη από την ύψωση των επιτοκίων. Τις αυξήσεις αυτές ακολούθησε αθρόα είσοδος κεφαλαίων, που ενίσχυσε σημαντικά την εξωτερική αξία του δολαρίου, αλλά και το βαθμό ισχύος της στην παγκόσμια σκηνή. Χάρη σε αυτήν η Αμερική εξάγει ακριβά και εισάγει φθηνά, χωρίς να φοβάται αρνητικές ελαστικότητες ζήτησης, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο τμήμα των εξαγωγών της απαρτίζεται από αγαθά πρώτης ανάγκης.

Ταυτόχρονα, όμως, οι επιλογές αυτές της Αμερικής δημιουργούν ανυπέρβλητα προβλήματα στον υπόλοιπο κόσμο, και πρωταρχικά στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι οποίες αδυνατούν να πληρώσουν τις υψηλές τιμές των εισαγομένων αγαθών από την Αμερική και αντιμετωπίζουν το φάσμα της πείνας. Επιπλέον, η αύξηση των επιτοκίων οδηγεί το 60% των χρεωμένων αναπτυσσόμενων χωρών, σε αδυναμία αντιμετώπισης των δανειακών τους υποχρεώσεων. Αλλά και η Ευρώπη, παρότι αναγκάστηκε να ακολουθήσει την Αμερική στην άνοδο των επιτοκίων, υφίσταται τις δυσμενείς συνέπειες μιας ανερχόμενης ύφεσης και κατηγορεί την Αμερική για έλλειψη ενότητας και συνοχής. Να μην προσθέτω, εδώ, και τη δεινή κατάσταση της χώρας μας, που ήδη αντιμετωπίζει την τραγωδία των spreads. Ο σημαντικός αριθμός παραγόντων, που συμμετέχουν και εμπλέκονται μεταξύ τους, τα πολυάριθμα και αντιμαχόμενα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων, που δεν είναι ξεκάθαρα, αλλά περιβάλλονται από πυκνό πέπλο υποκρισίας, αλλά πάνω από όλα, η αβυσσαλέα υποτέλειά μας, που αδίστακτα περνά τα όποια δυτικά συμφέροντα επάνω από τα εθνικά μας, αφήνουν αβίαστα τις προβλέψεις να σκιαγραφούν τα χειρότερα για την πατρίδα μας. Επείγουσα η αφύπνισή μας.

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, πρ. πρύτανης και καθηγήτρια στο ΠΑΜΑΚ

www.ot.gr

Η ΚΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

7

 

                                              Του Δημήτρη Γαρούφα*

« οι πολλοί των πολιτικών ουκ αληθώς τυγχάνουσι της  προσηγορίας. Ου γαρ εισί πολιτικοι κατά την αλήθειαν, ο μεν γαρ πολιτικός των καλών    έστι πράξεων προαιρετικός αυτών χάριν, οι δε πολλοί χρημάτων και πλεονεξίας ένεκεν άπτονται του ζην ούτως.Αριστοτέλης- (Ηθικά Ευδήμεια,1216α,23-27).

Ξαναθυμήθηκα  τον Αριστοτέλη, με αφορμή πρόσφατη υπόθεση πολιτικού που, σύμφωνα με όσα δήλωσε και  ο Πρόεδρος της Βουλής, παραβίαζε    «το νόμιμο και το ηθικό»  αλλά  κανείς δεν ασχολήθηκε για να σταματήσει έγκαιρα η έκνομη δράση του.            Βλέπω πόσο διαχρονικά επίκαιρος είναι ο Αριστοτέλης   γιατί και στην σύγχρονη Ελλάδα έχουμε κάποιους πολιτικούς που  με συμπεριφορές κατακριτέες και μη ηθικές απαξιώνουν την πολιτική στην συνείδηση των πολιτών…Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι μεμονωμένα περιστατικά και μακάρι να ήταν αυτή η αλήθεια …Αλλά  όταν κάποιος είναι Βουλευτής και παρά την σχετική απαγόρευση   έχει υπεράκτιες εταιρίες, όταν συνάπτει με τις εταιρίες του συμβάσεις με το δημόσιο, όταν όλα αυτά περιέργως περνούν απαρατήρητα για χρόνια  αποδεικνύουν  ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν  η  υπολειτουργούν δεδομένου ότι αυτή η δραστηριότητα καταγγέλθηκε με καθυστέρηση 3 ετών.

Δυστυχώς στη χώρα μας έχουμε εξέλιξη σκανδάλων   που ταλάνισαν την πολιτική ζωή γιατί υπήρχε και υπάρχει κλίμα ανοχής και αδράνειας των ελεγκτικών μηχανισμών, γιατί αν πραγματικά λειτουργούσαν οι θεσμοί και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί θα αποκαλύπτονταν  άμεσα και δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν  ταλανίζοντας  για χρόνια την πολιτική ζωή της  χώρας. Ενδεικτικά και μόνο   να  θυμηθούμε από το παρελθόν την εξέλιξη του σκανδάλου Κοσκωτά που θα είχε αποκαλυφθεί  εγκαίρως αν υπήρχε σωστή  λειτουργία των θεσμών, κι εξελίχθηκε και γιγαντώθηκε  γιατί όλοι έκαναν ότι δεν έβλεπαν, κι όταν Ιανουάριο του 1988  κατατέθηκε μια ερώτηση στη Βουλή από τον Βουλευτή Γιώργο Σούρλα οι συνάδελφοί του στο Κοινοβούλιο  ,όπως ο ίδιος δημόσια δήλωσε, του έκοψαν την καλημέρα…

Είναι βέβαιο ότι ούτε το σκάνδαλο Κοσκωτά, ούτε του Χρηματιστηρίου ,ούτε της SIEMENS,  ούτε της  NOVARTIS, ούτε του Βατοπεδίου,   θα είχαν εξελιχθεί και ταλανίσει τη χώρα, αν λειτουργούσαν πραγματικά οι θεσμοί  ,αν οι πολιτικοί μας είχαν το θάρρος  να καταγγέλουν.  Βεβαίως αν είχαν αυτό το θάρρος πιθανώς να χρειαζόταν να συγκρουστούν και με το κόμμα τους  αλλά με το θάρρος αυτό θα αναβάθμιζαν το επίπεδο της πολιτικής ζωής ,θα δημιουργούσαν παράδοση υψηλού ήθους κι αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη προσφορά τους στη χώρα.

Ο Αριστοτέλης από τα βάθη της ιστορίας μας  λέει ότι « τοις νόμοις και τη άλλη οικονομία ούτω τετάχθαι ώστε μη είναι τας αρχάς κερδαίνειν(πολ.1308b,32-34) δηλαδή ότι πρέπει οι νόμοι και οι θεσμοί    να είναι τέτοιοι που να μην μπορούν να πλουτίζουν οι ασκούντες εξουσία… αλλά δυστυχώς στη χώρα μας βλέπουμε ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει στη ζωή τους μέσω της πολιτικής να αποκτούν περιουσίες.

Γράφοντας το σημερινό κείμενο έχω πολλές αμφιβολίες για το αν μπορεί να υπάρξει γιατρειά στις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος .Το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο και το βασικότερο είναι ότι μάλλον δεν υπάρχει πολιτική βούληση από τον πολιτικό κόσμο για εξάλειψη των παθογενειών και για ουσιαστική λειτουργία των θεσμών.

Ας μην πούμε  περισσότερα. Κλείνοντας  επισημαίνω  ότι έχουμε ευθύνη κι εμείς οι πολίτες γιατί δεν λειτουργούμε ως ενεργοί πολίτες αλλά σε κάθε περίπτωση το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης το έχουν οι πολιτικοί μας   γιατί όπως λέει ο Αριστοτέλης «ως το εν αρχή γινόμενον κακόν γνώναι  ου του τυχόντος αλλά πολιτικού  ανδρός(Πολ.1308 α,34-36),δηλαδή  ότι είναι ευθύνη του πολιτικού να διακρίνει το κακό όταν αρχίζει να μεγαλώνει γιατί  αυτό δεν μπορεί να το διακρίνει ο καθένας.

*Δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού  Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία».

 

 

Η ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

3
Το κουρδικό μας αφορά άμεσα. Όχι, μόνο, σε επίπεδο κοινής γνώμης, όπου το περί δικαίου αίσθημα δημιουργεί μια συναισθηματική στάση της κοινωνίας η οποία θεωρεί αδιανόητο ένας λαός 35 εκατομμυρίων να μην έχει πατρίδα. Αλλά και σε κρατικό επίπεδο. Η κουρδική υπόθεση κρατά δεσμευμένη την Τουρκία σε έναν πόλεμο που αν τελειώσει θα ενισχύσει τις δυνάμεις της κατά της Ελλάδας.
Η επικαιρότητα του κουρδικού έχει να κάνει με τις τελευταίες τουρκικές επιχειρήσεις, διαστάσεις των οποίων πρέπει να προσεγγίσουμε. Έστω, επιγραμματικά:
1.-Οι τουρκική φονικοί βομβαρδισμοί, κατά αμάχων, είχαν ως δικαιολογία αντίποινα κατά της βόμβας που εξεράγη στο Ιστικλάλ, στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης και η φερομένη ως δράστης, την απέδωσε-αν την απέδωσε, στους Κούρδους.
2.-Το HDP, κοινοβουλευτικό κόμμα των Κούρδων της Τουρκίας ζήτησε να συζητηθεί το θέμα της βόμβας στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση αλλά απέρριψαν την πρόταση τα συγκυβερνώντα κόμματα (το AKP του Ερντογάν και το Εθνικιστικό του Μπαχτσελί). Γιατί;
3.-Η δράστης φέρεται απο δημοσιεύματα να είναι Σύρια απο το Χαλέπι με το εξής ιστορικό. Ένας απο τους αδελφούς της είναι αξιωματικός του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, δύναμης που μάχεται κατά του Άσαντ και ελέγχεται απο την Τουρκία. Ένας άλλος αδελφός της μάχεται με τον ISIS. Είναι στέλεχος του ISIS.
4.-Με αφορμή την υπόθεση της βόμβας εγκατέλειψαν τους Κούρδους, και άφησαν την Τουρκία να βομβαρδίσει την Συρία και το Ιράκ, και οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί. Το έχουν κάνει και οι Ευρωπαίοι.
5.-Οι Αμερικανοί διαθέτουν στην βορειοανατολική Συρία δύναμη 900 ατόμων η παρουσία των οποίων ενοχλεί τη Ρωσία. Η Ρωσία επιδιώκει, σε συνεργασία με την Τουρκία, να εκδιώξει τους αμερικανούς απο την περιοχή. Με την πολιτική που ακολουθούν οι Αμερικανοί εκθέτοντας τους Κούρδους συμμάχους τους, δεν αποκλείεται αυτό να συμβεί. ποιο όφελος έχουν οι Κούρδοι απο την αμερικανική παρουσία;
6.-Οι Κούρδοι είναι η βασική συνιστώσα που ο ISIS δεν κατάφερε να εδραιωθεί. Έχουν μέχρι στιγμής απώλειες 15.000 ανθρώπων.
7.-Η Τουρκία με τις επιχειρήσεις της, μεταξύ άλλων, προσπαθεί να ελέγξει περιοχές στις οποίες τον έλεγχο θα πάρουν απο τους Κούρδους δυνάμεις του ISIS με τον οποίο, η Τουρκία, διατηρεί επαφές. Έχει δε καταφέρει να θεωρεί τρομοκρατική δύναμη οποιαδήποτε χώρα αμφισβητεί αυτήν την πολιτική συνεργασίας με τον τρομοκρατικό ISIS.
8.-Όπως λέει ο Στρατηγός Λάζαρος Καμπουρίδης, η Τουρκία έχει αλλάξει απο το 2018 το δόγμα της αποτροπής σε δόγμα προληπτικού χτυπήματος. Σήμερα το δόγμα της, το οποίο συμπυκνώνεται στη φράση “θα έρθουμε ένα βράδυ” είναι να επιλέγει στόχους, να επιννοεί φανταστικά σενάρια πρόκλησης εναντίον της και κινδύνου και να χτυπά κράτη. Αυτό το δόγμα θέλει να εφαρμόσει και στην περίπτωση της Ελλάδας και θα το κάνει αν, και όταν, κρίνει απαραίτητο.
9.-Το ελληνικό δόγμα είναι αποτροπή. Ας κρίνουν και ας σκεφθούν οι Επιτελείς αν το δόγμα αυτό εξασφαλίζει την ακεραιότητα της χώρας.
Παντελής Σαββίδης

Libya: The Turks Don’t Care

0
TRIPOLI, LIBYA - JANUARY 10: An old man holds flags of Turkey and Libya during a demonstration against eastern military commander Khalifa Haftar, who is based in the east of the country, and in support of the UN-recognised government of national accord (GNA) at Martyrs' Square in Tripoli on January 10, 2020. Hazem Turkia / Anadolu Agency

November 23, 2022: The deadlock over elections and a united national government continues. The reason is Turkey’s support for the GNU, which is the weaker of the two factions controlling the country. Turkey is there for petroleum and natural gas. Not what Libya produces, but potential underwater deposits in waters between Libya and Turkey. The GNU illegally signed an agreement with Turkey in order to get Turkish intervention. There is no united government of Libya so the GNU cannot pledge Libya to support the Turkish claims. Greece and the UN as well as most NATO nations oppose Turkey on this issue. Turkey will protect its offshore exploration and extraction operations with its navy and air force. Turkey believes Greece won’t be able to get other NATO members to assist in blocking Turkish oil and natural gas operations in the disputed waters. Both Turkey and Greece are NATO members but the NATO agreement doesn’t cover a situation like this and the Turks are taking advantage of that. The UN believes this deadlock will lead to partition, with Libya becoming two nations. Each will have some of the oil but most will belong to the GNU faction.

Abdulhamid Dbeibah continues to control the GNU (Government of National Unity) as prime minister even though he was officially replaced earlier in 2022. Fathi Bashagha was selected in a UN-supervised election to replace Dbeibah, who was seen as corrupt and dependent on the illegal presence of Turkish troops. Bashagha has tried three times to use force to remove Dbeibah but the pro-Dbeibah militias in Tripoli and surrounding areas have proved too strong to overcome. Some of these militias have benefitted from training and weapons provided by Turkey. The UN is helpless to do anything decisive because Russia is one of the five nations with a permanent veto over UN actions. Russia has allied itself with Turkey and has cut ties with the Bashagha faction. Dbeibah obtained Turkish and now Russian assistance to gradually gain control over the Central Bank of Libya and the National Oil Corporation. That makes it easier to win over tribes and areas that currently support Bashagha, the legitimate head of the GNU.

Dbeibah insists he can only be removed by national elections yet Dbeibah is the biggest obstacle to national elections. Many Libyans see Bashagha as making an effort to get Turkish forces out and hope to obtain active UN support in forcing the Turks out. The UN was hobbled by Russia using its permanent UN veto to block efforts to force the Turks out of Libya. Turkey’s refusal to support the Russian invasion of Ukraine made Russia less inclined to continue using its UN veto to support illegal (according to most UN members) Turkish operations in Libya.

Turkey has resolved its pay and terms-of-service disputes with its Syrian Arab mercenaries in Tripoli. The Syrian mercs have been in Libya for two years, which is longer than they signed up for. That caused problems for Turkey which have been resolved. The eastern (Bashagha) faction forces attacking Tripoli in 2019 found that they could not win once Turkish forces got involved. The Turks made a deal with the GNU in late 2019 and by early 2020 had enough forces in Libya to drive Bashagha forces away from Tripoli.

Libyan economic problems over control of the oil and central bank were settled via a shaky but necessary compromise that keeps the oil flowing to export customers and the central bank paying for food and other benefits seven million Libyans have depended on for half a century. Dbeibah, with help from Turkey and Russia, was able to replace the head of the National Oil Corporation and gain control over oil exports, which have returned to normal levels.

This lack of unity has been around since the decades old dictatorship was overthrown in mid-2011. The UN stepped in with an official presence but because of the militia violence in the capital of Tripoli, the UN mission has been headquartered in neighboring Tunisia. For the same reason Fathi Bashagha, the leader of the eastern Libyan government, does not plan to rule all of Libya from Tripoli until the violent militias there are pacified. This is what the eastern forces were close to accomplishing in 2019 before the Turks got involved.

After 2011 the UN was able to impose control over Libyan oil revenues deposited in European banks, to curb corruption, but benefits for the Libyan population were disrupted and reduced by the continuing disorder. What it comes down to is that there is no sense of national unity. The best post-2011 Libya has been able to do is create somewhat stable coalitions in eastern and western Libya. Partition of Libya into east and west is now seen as a serious solution to the continued deadlock. The UN has become agreeable to the partition solution because the Turks show no sign of leaving and Russia’s continued losses in Ukraine led Russia to depend on Turkey and in Libya Turkey and Russia are now allies.

There is less and less violence in Libya because of the stalemate, and that means there is currently no war in Libya. Over the last decade most of the casualties have come from rival militias in Tripoli fighting each other and the Islamic terrorists in the east and south attacking locals and each other. Libya can best be described as a failed state, similar to what happened to Somalia after the 1990 anti-government rebellion and in Afghanistan after the Russians left in 1987 and again in 2021 when Pakistan-backed Taliban overthrew another Afghan government that had existed since 2002. In Somalia Islamic terrorist groups (mainly al Shabaab) eventually tried to take over, but failed. In Afghanistan it was the Taliban, which took over most of the country in the late 1990s, but was overthrown in late 2001 when the U.S. came to the aid of the tribes that were still fighting the Taliban. The clear lesson here is that someone will have to intervene to prevent Islamic terrorists from gaining too much control over the country, or simply to stop the violence before the economy (oil industry) is destroyed. At the moment no one is stepping forward to intervene, mainly because it is an expensive and thankless job. Someone may still intervene to back the government and that is what the government is hoping for.

The current stalemate was caused when the western GNU officially refused to recognize the eastern (HoR, or House of Representatives) government approval of Fathi Bashagha as the new GNU prime minister. The HoR government represents more Libyans than the Tripoli-based GNA (Government of National Accord). The GNA and HoR are in the process of using the GNU to merge but that process, and the long-sought national elections, are currently blocked by a dispute within the GNU between the newly elected former interior minister Fathi Bashagha as the new GNU prime minister and the original GNU prime minister Abdul Hamid Dbeibah, whose term of office ended in December. This dispute has been going on since January and UN efforts to resolve the dispute have failed.

Dbeibah turned out to be corrupt and willing to accept the Turkish presence in Libya. Dbeibah also blocked progress on organizing national elections. Bashagha believes he can organize national elections in 14 months, unless the UN backs Dbeibah or does nothing to block interference from Dbeibah. Bashagha backed Turkish intervention in 2019 and 2020, but turned against the Turks when the Turks indicated they were not leaving Libya.

The Arab world condemns Turkish actions in Libya because it is a reminder of centuries of Turkish rule over Arabs. Turkey may have underestimated Arab hostility towards this new Turkish presence in Libya. This revives Arab memories of past Turkish treatment of Libya. The Turks first showed up there in the 1550s as the Ottoman Empire conquered the coastal towns and cities of what is now Libya. Eventually the Turks advanced inland but there was no real incentive to because south of the coast it was mainly desert and, before oil was discovered and developed in the 1960s, there was little of economic value down there. Empires have bills to pay and tend to keep their soldiers where the money is. Arabs believe the Turks are back for more plunder.

From the 1550s to 1910 Libya was technically a province of the Ottoman Empire. In reality Libya was mainly run by local strongmen who were often Turks gone native. In 1911 Italy took advantage of the Turks’ weak control and invaded. By 1912 Italy controlled what is now Libya. The Italians sent in colonists and brought the industrial revolution to Libya. Italian rule ended in 1943 when Italy, an ally of Germany during World War II (1939-45), surrendered to the allies.

Occupied by allied troops, Libya was given independence in 1951 as a constitutional monarchy. The royal family was led by a prominent local religious leader who became king. Its parliament demonstrated the political divides between eastern and western coastal Libya and the less populous tribal interior. The discovery and development of oil fields down south in the 1960s brought unprecedented wealth and prosperity to Libya. It also brought a military takeover in 1969. This coup was led by Captain Kaddafi, an ambitious communications officer who organized other ambitious young officers into a movement that deposed the king and proceeded to misrule Libya until 2011 when he was overthrown and killed.

The Turks had good relations with the Libyan monarchy but initially less stable and cordial relations with Kaddafi. It took nearly a decade of effort for the Turks to gain the support of Kaddafi. The Turks were a member of NATO and many NATO nations lost billions of dollars in assets when Kaddafi seized foreign assets to support his revolutionary ideas, which included a merger with Egypt. This was rejected by Egypt and throughout the 1970s Egypt sought an opportunity to invade and annex Libya. The Turks were useful in helping convince the Egyptians to back off. Even more convincing was the Egyptian defeat in the 1973 war with Israel which eventually led to peace with Israel and military aid from the United States to guarantee that Libya would never be a threat. Arabs don’t like or trust Turkey and the Turks don’t care.

November 20, 2022: For the second time since 2021 declines in Nigerian production in October meant Libya became the largest oil producer in Africa, with 1.163 million BPD (barrels per day). Nigerian production fell sharply. Normally the largest producers in Africa are Nigeria, Angola and Libya. Angola suffers from some of the same corruption and internal violence problems as Nigeria and for October is in third place behind Libya and Nigeria. Given the investments in oil production, mainly by foreign companies, Nigeria can produce 4 million BPD. That has not happened. The reasons are continuing problems with oil theft gangs and repair/maintenance backlogs, especially of the pipelines, in the Niger River Delta. Then there are the decades of government inability to deal with these problems. That led to a growing number of foreign oil companies selling their Nigerian assets and going elsewhere. In effect, it is more profitable to do business in other countries.

November 19, 2022: Italy has offered police boats for the Libyan Coast Guard to enforce existing agreements between Italy and Libya that oblige Libya to prevent people smugglers from moving illegal migrants to Italy. The smuggling gangs made the Coast Guard a more attractive offer and Italy is trying to persuade Libya to honor its agreements. That is difficult now because Libya is still divided by two political factions that don’t get along. The weaker faction depends on Turkish support to survive.

November 17, 2022: The Greek foreign minister flew into Tripoli but refused to leave the aircraft and left because Greece had been assured that the foreign minister would only meet with the president of the Libyan Presidential council. This was a requirement because the Greeks wanted to discuss the illegal agreements that the Tripoli faction had signed with Turkey last year. At the airport the Greeks realized that the official waiting to greet them was the man who signed the agreement with Turkey which Greece and other European nations consider illegal.

October 11, 2022: The Turkish government called for a ceasefire in Ukraine, while also announcing it will begin exploring Libyan waters for offshore hydro-carbon deposits. Greece has warned it will use all forms of national power to defend its sovereignty against “hostile plans” hatched by Turkey. On October 2 the Greek government said it wants to engage Turkey in constructive dialogue but Turkey must end its “unprecedented escalation of provocations.”

EU naval forces intercepted another ship trying to break the arms embargo on Libya. The ship was carrying 28 armored vehicles.

strategypage.com

Δεν μπορούσα να επιβληθώ στον Πούτιν: Ομολογία απόλυτης αδυναμίας από τη Μέρκελ

0

Εν ολίγοις…. “η βασίλισσα ήταν γυμνή¨” – Αυτό ομολόγησε η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας μιλώντας για την “αδυναμία” της προς το τέλος της θητείας της να επιβληθεί στον Πούτιν.

Η ‘Αγγελα Μέρκελ παραδέχθηκε συγκεκριμένα ότι έναν χρόνο πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σχεδίαζε από κοινού με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν τη διοργάνωση συνομιλιών με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, και είπε χαρακτηριστικά, «αλλά δεν είχα πλέον δύναμη να το επιβάλω».

Κατά τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας επίσκεψής μου στη Μόσχα τον Αύγουστο του 2021, είχα την αίσθηση ότι «σε ό,τι αφορά την πολιτική εξουσίας, είχα τελειώσει – για τον Πούτιν, μόνο η εξουσία μετράει», δηλώνει η Μέρκελ σε συνέντευξή της στο περιοδικό Der Spiegel.

«Δεν είχα πλέον τη δύναμη να επιβάλω συνομιλίες. Όλοι ήξεραν: το φθινόπωρο φεύγει», αναφέρει η πρώην καγκελάριος και αναγνωρίζει ότι «ήταν πια ώρα για νέα προσέγγιση», λόγω της έλλειψης προόδου όχι μόνο στο θέμα της Ουκρανίας, αλλά και σε ό,τι αφορά τις διενέξεις στην Υπερδνειστερία, τη Μολδαβία, τη Γεωργία, την Αμπχαζία, τη Συρία και τη Λιβύη.

Η Μέρκελ, απαντώντας στην κριτική που της ασκείται, τονίζει ότι μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, «προσπαθήσαμε τα πάντα για να αποτρέψουμε περαιτέρω ρωσικές επιθέσεις και συντονίσαμε λεπτομερώς τις κυρώσεις μας».

Σήμερα, προσθέτει, «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν κόσμο που είναι και πάλι γεμάτος επιπλοκές. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά φοβάμαι ότι επαναλαμβάνονται τα μοτίβα. Η φρίκη εξαφανίζεται μαζί με τους αυτόπτες μάρτυρες. Αλλά εξαφανίζεται επίσης και το πνεύμα της συμφιλίωσης».

Προειδοποιεί μάλιστα να μην καλλιεργούνται υπερβολικές προσδοκίες στην εξωτερική πολιτική:

«Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μη βάλουμε τον πήχη μας τόσο ψηλά ώστε στο τέλος να μη μείνει κανείς που να μπορεί ακόμη να ανταποκριθεί στα πρότυπά μας».

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ της ανταποκρίτριας Φ. Καραβίτη
Βερολίνο, Germany

https://hellasjournal.com/2022/11/den-borousa-na-epivlitho-ston-poutin-omologia-apolitis-adinamias-apo-ti-merkel/

UK increases Ukrainian military support, delivers first helicopter

0

The latest equipment approval arrives after UK Prime Minister Rishi Sunak announced a £50 million ($60 million) support package to Ukraine during a recent visit to Kyiv.

BELFAST — The UK today announced plans to send an additional 10,000 artillery rounds to Ukraine, while also announcing it has delivered a first second-hand search and rescue helicopter to its Eastern European partner

The decision to provide the ammunition was made by Ben Wallace, UK Secretary of Defense, during a visit to Norway where he is scheduled to host a meeting of the Northern Group of defense ministers, according to a Nov. 23 UK Ministry of Defense (MoD) statement.

Russia’s invasion, European security, and Sweden and Finland’s NATO membership applications are all due to be discussed during the multinational Northern Group meeting.

Alongside today’s SH-3 Sea King helicopter delivery, another two rotorcraft from London are expected to be transferred to Ukraine, reported the BBC. The UK’s Royal Navy conducted a six-week Sea King training course for 10 crews of the Ukrainian armed forces and engineers, added the MoD.

“The UK is also supplying winter kit to Ukraine’s troops as they continue to battle to liberate their country from Russian forces as winter rapidly approaches — when temperatures are known to sink to minus 20 degrees C [minus 4 degrees Fahrenheit] and below in parts of the country,” it explained.

The latest equipment approval follows UK Prime Minister Rishi Sunak announcing a £50 million ($60 million) support package during a visit to Kyiv on Nov. 19 that includes 1,000 surface-to-air missiles, radars and anti-drone electronic warfare technology.

Writing on Twitter on Nov. 22, Ukrainian President Volodymyr Zelensky said he had also received “another tranche” of financial aid from the European Union worth €2.5 billion ($3 billion) and awaits approval of a further €18 billion from the bloc in 2023.

Ukraine has recently been subjected to a devastating Russian missile campaign which has ripped through critical infrastructure and left approximately 10 million civilians without power. Such an offensive arrives while Russian stocks of 9K720 Iskander short range missiles said to be excessively low with just 119 left from an arsenal of 900 when the invasion started, according to figures shared on social media by Oleksii Reznikov, Ukraine’s minister of defense.

In a new intelligence update, the UK MoD said on Nov. 23 that Russia “has likely” launched hundreds of Iranian UAV’s against Ukraine since September. “These have been a mixture of one way attack (OWA) UAVs and more traditional reusable armed systems,” said the MoD. Besides the targeting of military assets and electricity grids, London also estimated that Russian commanders “likely” prioritized Iranian UAV’s for medical facility strikes.

On the same day, the European Parliament recognized Russia as a state sponsor of terrorism. Upon the decision being made, Dita Charanzova, Vice President of the European Parliament said on social media that “Putin’s regime must be held accountable for their crimes.”

/breakingdefense.com

« Il y a une volonté d’inonder l’Europe de cocaïne »

0

ENTRETIEN. Les réseaux de trafiquants sont des multinationales qui ont investi le Vieux Continent, explique Laurent Laniel, spécialiste des marchés des drogues.

Propos recueillis par