Για εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών στο διαβόητο πλέον Qatargate κάνει λόγο ο ιταλικός Τύπος. Ο σύντροφος της Εύας Καϊλή, Φραντσέσκο Τζιόρτζι, φαίνεται πως λειτουργούσε ως ένα είδος «πράκτορα» του Παντσέρι, σε ένα διπλό μέτωπο, με Κατάρ και Μαρόκο. Και στην περίπτωση του Μαρόκο φαίνεται πως υπάρχει μία σημαντική εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών αλλά και του κράτους, σύμφωνα με τον ανταποκριτή της ΕΡΤ Κριστιάν Μαυρή στην Ιταλία,
Η βελγική μυστική υπηρεσία φαίνεται πως ανακάλυψε ότι υπήρχε ένα «δίκτυο» που λειτουργούσε «για λογαριασμό» του Μαρόκου και του Κατάρ. Στη συνέχεια ενημερώθηκε η εισαγγελία των Βρυξελλών, που έδωσε το πράσινο φως. Σε ότι αφορά το Κατάρ, το δίκτυο είχε στόχο να παρεμβαίνει στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στο Ευρωκοινοβούλιο. Δωροδοκώντας Ευρωπαίους πολιτικούς σε καίριες θέσεις.
Τι γράφουν La Repubblica και Corriere della Sera
«Είναι ο Κοτσολίνο ο τρίτος άνδρας: δρούσε για χρήματα» είναι ο τίτλος της La Repubblica.
Η εφημερίδα μιλάει περί κλίκας και τονίζει πως οι ερευνητές είναι σίγουροι πως Παντσέρι και Τζόρτζι μοιράστηκαν τα πάντα 50-50, με στόχο μετρητά και δώρα.
Το δημοσιεύμα σημειώνει ότι μια ομάδα τριών ατόμων ο Antonio Panzeri, ο Francesco Giorgi και ο ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος Andrea Cozzolino (Κοτσολίνο) είχε συνεργασία με το Μαρόκο και το Κατάρ με αντάλλαγμα χρήματα. Η ομάδα λάμβανε πληρωμές για τις δραστηριότητές της. Και το 2019 είχε συνάψει συμφωνία για τη διενέργεια παρεμβάσεων υπέρ του Μαρόκου έναντι χρημάτων
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέδωσαν οι βελγικές υπηρεσίες στην Εισαγγελία, ένας τρίτος άνδρας θα ανήκε στην ομάδα: ο Κοτσολίνο. Ο οποίος, ωστόσο, δεν έχει διερευνηθεί προς το παρόν, διότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι δόθηκαν χρήματα. Και, κυρίως, επειδή απολαμβάνει την ασυλία του βουλευτή.
Οι δικαστές αυτές τις ημέρες, από τους υπολογιστές, τα τηλέφωνα και τις κατασχεθείσες συνομιλίες προσπαθούν να βγάλουν πιθανές κατηγορίες εναντίον του Κοτσολίνο και στη συνέχεια να ζητήσουν από το Κοινοβούλιο να κινηθεί εναντίον του. Αποφασιστικό είναι αυτό που θα τους πει ο βοηθός του, ο Francesco Giorgi.
Στην πρώτη ανάκριση ενώπιον του δικαστή Michel Claise (ο Κοτσολίνο) μίλησε για περισσότερες από δώδεκα ώρες, ανατινάζοντας το πρόγραμμα των καταθέσεων όλης της ημέρας. Με την ευκαιρία αυτή ο Giorgi, όταν ρωτήθηκε ειδικά για τον Κοτσολίνο, δηλαδή αν ο Panzeri είχε πληρώσει ποτέ τον Ιταλό ευρωβουλευτή, είπε ότι “υπέθεσε” ότι μπορεί να είχε γίνει ανταλλαγή. Υπόθεση που, ωστόσο, χθες ο βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος απέρριψε με αγανάκτηση: «Είμαι εντελώς ξένος στην έρευνα. Δεν είμαι υπό έρευνα, δεν έχω ανακριθεί, δεν έχω ερευνηθεί, ούτε έχει σφραγιστεί το γραφείο μου. Ποτέ δεν επεδίωξα προσωπικά συμφέροντα, πλεονεκτήματα ή οφέλη στην πολιτική μου ζωή».
Ο Κοτσολίνο, γράφει το ίδιο δημοσίευμα, υποστηρίζει ότι δεν μπόρεσε ποτέ να επηρεάσει ούτε το Κατάρ ούτε το Μαρόκο. «Δεν είχα ποτέ κανένα προσωπικό όφελος και θα αγωνιστώ για να ρίξω πλήρες φως στις αβάσιμες υποψίες».
Ο Κοτσολίνο λέει ότι είναι έτοιμος να ανακριθεί, αλλά προς το παρόν οι Βέλγοι δικαστές δεν μπορούν να κάνουν τίποτα εναντίον του χωρίς να ζητήσουν άδεια από το Κοινοβούλιο. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί σύντομα, μόλις η αστυνομία ολοκληρώσει τις έρευνές της σχετικά με τους κατασχεθέντες υπολογιστές.
Όμως, σε αυτό το σημείο, οι έρευνες δεν θα διεξάγονται μόνο από Βέλγους δικαστές. Η Guardia di Finanza (Ομάδα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος της Ιταλίας) έχει εξουσιοδοτηθεί από την Εισαγγελία του Μιλάνου να «ψάξει» στους λογαριασμούς των Panzeri και Giorgi: ανάλυση των τραπεζικών κινήσεων, των πιστωτικών καρτών, των αγορών ακινήτων την τελευταία περίοδο με βάση την υποψία, που βασίζεται σε “κατάλληλα στοιχεία”, ότι υπάρχουν και άλλα ποσά στην Ιταλία.
“Βρισκόμαστε αντιμέτωποι”, έγραψε ο εισαγγελέας στο διάταγμα έρευνας στα ιταλικά σπίτια των Panzeri και Giorgi, “με μια απροσδιόριστη και πολύ μεγάλη ομάδα διαφθοράς, που λειτουργεί εντός ευρωπαϊκών δομών με ή χωρίς δεσμούς με την Ευρωπαϊκή Ένωση”. Μια ομάδα που φέρεται να πούλησε “την επιχείρησή της” με αντάλλαγμα “μεγάλα χρηματικά ποσά”».
Qatargate, Panzeri και ταξίδια στο Ραμπάτ και τη Ντόχα: είδε τον επικεφαλής των μαροκινών 007
«Μεταξύ του περασμένου Απριλίου και του Σεπτεμβρίου, οι δραστηριότητες του Panzeri κορυφώνονται με δύο ταξίδια που παρακολουθούνται από τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, ενώ στο Βέλγιο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η έρευνα» αναφέρει η Corriere della Sera.
Είναι η στιγμή που η συζήτηση για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών που θέλουν να πάνε στην Ευρώπη διασχίζοντας το Μαρόκο κερδίζει έδαφος, ενώ στο Κατάρ οι εργασίες για την κατασκευή των σταδίων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και είναι την ίδια στιγμή που οι δύο χώρες χρειάζονται τη μέγιστη δυνατή υποστήριξη από φίλους, στους οποίους, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Εισαγγελία των Βρυξελλών, είναι σίγουροι ότι μπορούν να υπολογίζουν, επειδή τους έχουν ανταμείψει με δωροδοκίες σε μετρητά, πολλά μετρητά και πολυτελή δώρα, συνεχίζει η εφημερίδα.
Μια αναταραχή που δεν διαφεύγει από τις υπηρεσίες πληροφοριών των Εμιράτων, οι οποίες ειδοποιούν εκείνες του Βελγίου, οι οποίες εμπλέκουν τους Ιταλούς συναδέλφους τους σε έναν φάκελο πάνω στον οποίο θα εργαστούν και οι υπηρεσίες άλλων δύο χωρών. Η Ιταλία καλείται να επαληθεύσει τα ταξίδια που ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει ο “χειριστής” της ΜΚΟ “Fight impunity”. Το πρώτο έχει προορισμό το Κατάρ, όπου ο Antonio Panzeri θα παραμείνει για εννέα ημέρες, και το δεύτερο το Μαρόκο, όπου θα παραμείνει για έξι ημέρες. Όσον αφορά το Μαρόκο, ο Panzeri θα είχε ταξιδέψει εκεί σε άλλες περιπτώσεις και, όπως υποπτεύονται οι δικαστές των Βρυξελλών, με κάποιον του οποίου η πτήση είχε πληρωθεί από τις μαροκινές υπηρεσίες. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις διαμονές, φέρεται να συνάντησε τον επικεφαλής των βορειοαφρικανικών μυστικών υπηρεσιών.
Ένας από τους άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται το ένα από τα δύο σκέλη της έρευνας για τη διαφθορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο 67χρονος Abderrahim Atmoun, πρέσβης του Μαρόκου στην Πολωνία. Συνδέεται με συχνές σχέσεις με τον Panzeri, τον Francesco Giorgi και τον ευρωβουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος και του Αντρέα Κοτσολίνο.
Μεταξύ άλλων η εφημερίδα γράφει ότι οι ερευνητές φέρονται επίσης να κατέγραψαν συναντήσεις μεταξύ του πρέσβη και του Κοτσολίνο, μερικές φορές παρουσία του Panzeri. Αν και αυτό δεν αποτελεί από μόνο του έγκλημα, όπως η συνάντηση στο Ραμπάτ για να συζητήσουν το θέμα των μεταναστών, εξυπηρετεί τους εισαγγελείς για να δείξουν ότι οι τρεις τους ήταν πολύ κοντά. Ένα γαϊτανάκι στο οποίο ο Francesco Giorgi, σύντροφος της αντιπροέδρου του κοινοβουλίου Εύα Καϊλή, λέγεται ότι έπαιζε το ρόλο του απεσταλμένου του Panzeri. Το Κατάρ φέρεται επίσης να πλήρωσε δωροδοκίες σε μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, τα χρήματα θα είχαν καταβληθεί από κυβερνητικούς κύκλους στους Panzeri, Giorgi και, ως εκ τούτου, θα κατέληγαν στο σπίτι της Καϊλή.
Φραντέσκο Τζόρτζι: Από ένα χωριό κοντά στο Μιλάνο
Γεννημένος στο Αμπιατεγκράσο, ένα χωριό της Λομβαρδίας κοντά στο Μιλάνο, ο Φραντσέσκο Τζόρτζι μεγάλωσε σε μια δεμένη και αγαπημένη οικογένεια. Γιος δασκάλων, όλοι μιλούν για έναν ευγενέστατο και πάντα γοητευτικό άντρα. Όσον αφορά στον χαρακτήρα του, λέεI ότι από τη μία του άρεσε η θάλασσα και ο αθλητισμός, έκανε σερφ και ιστιοπλοΐα και από την άλλη φοβόταν τις αγχώδεις καταστάσεις.
Σκάνδαλο διαφθοράς στην Ευρώπη
Έντονες είναι οι πολιτικές αντιδράσεις για το σκάνδαλο Qatargate με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να δηλώνει στη συνέντευξη Τύπου μετά τη Σύνοδο Κορυφής ότι «Η διαφθορά διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και αυτό είναι οδυνηρό, γι’ αυτό πρέπει να εργαστούμε σκληρά για να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη».
«Πλήγμα για τη Δημοκρατία», χαρακτήρισε το σκάνδαλο η Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και επισήμανε ότι «τίποτα δεν θα μπει κάτω από το χαλί» και πρότεινε αλλαγή των κανόνων στη βουλευτική ασυλία. Απαντώντας σε ερώτηση της ανταποκρίτριας της ΕΡΤ, Ειρήνης Ζαρκαδούλα, παραδέχθηκε ότι υπάρχουν νομικά παραθυράκια που πρέπει να καλυφθούν.
«Πρέπει να εξετάσουμε τις ΜΚΟ που συμπεριλαμβάνονται στο Μητρώο Διαφάνειας, εκείνες που δεν συμπεριλαμβάνονται, αλλά το χρησιμοποιούν σαν πηγή χρηματοδότησης» είπε η Ρομπέρτα Μετσόλα.
«Η δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της. Πρέπει να βασιστούμε στα γεγονότα. Το Ευρωκοινοβούλιο κάνει αυτά που πρέπει και αυτό είναι καλό για τη διαφάνεια και για να δίνει το καλό παράδειγμα», δήλωσε ο Εμανουέλ Μακρόν, ενώ η πρωθυπουργόςτης Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι επεσήμανε ότι «η αντίδραση στη διαφθορά πρέπει να είναι αποφασιστική».
«Πρέπει να προχωρήσουμε μέχρι το τέλος και δεν πρέπει να γίνονται εκπτώσεις. Η αξιοπιστία εξαρτάται από αυτό», επεσήμανε η πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρουσίασε σχέδιο δέκα σημείων κατά της διαφθοράς, σύμφωνα με το οποίο – μεταξύ άλλων- κλείνει η πόρτα στους λομπίστες του Κατάρ, αναστέλλεται κάθε νομοθετικό έργο που σχετίζεται με το εμιράτο και συστήνεται επιτροπή διαφάνειας για τη διερεύνηση υποθέσεων διαφθοράς από τρίτες χώρες.
Ποινική έρευνα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και δωροληψία και στην Ελλάδα, για την Εύα Καϊλή.
Υπενθυμίζεται ότι την εμπλοκή του στο σκάνδαλο Qatargate ομολόγησε ο σύντροφος της Φραντσέσκο Τζιόρτζι, ο οποίος φερεται να υποστήριξε ότι η Ελληνίδα ευρωβουλευτής δεν έχει καμία σχέση και πρέπει να αφεθεί ελεύθερη.
Φέρεται επίσης να έχει επιβεβαιώσει, ότι ο Πιερ Αντόνιο Παντζέρι, είναι όντως ο «εγκέφαλος», ενώ ζήτησε να αφήσουν ελεύθερη την Εύα Καϊλή, η οποία θα εμφανιστεί στο δικαστήριο στις 22 Δεκεμβρίου, οπότε και θα ληφθεί η απόφαση σχετικά με το εάν θα κριθεί προφυλακιστέρα.
Φον ντερ Λάιεν για Qatargate: Η διαφθορά διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς
«Η διαφθορά διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και αυτό είναι οδυνηρό, γι’ αυτό πρέπει να εργαστούμε σκληρά για να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη», δήλωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ερωτηθείσα στη συνέντευξη Τύπου μετά τη Σύνοδο Κορυφής για το σκάνδαλο διαφθοράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
«Η διαφθορά είναι έγκλημα και πρέπει να διωχθεί και έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη στις βελγικές αρχές που έχουν την ευθύνη και την εξουσία να ασχοληθούν με αυτόν τον φάκελο», τόνισε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Θύμισε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα ψήφισμα που δείχνει την πορεία που θα ακολουθηθεί από εδώ και μπρος.
«Προσβλέπω σε πολύ στενή συνεργασία με την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τα σημεία που αφορούν τα δύο θεσμικά μας όργανα, για παράδειγμα την έκκληση για ένα όργανο δεοντολογίας που θα αφορά επίσης το Συμβούλιο και άλλους θεσμούς της ΕΕ.
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ από την πλευρά του τόνισε ότι όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες σήμερα εξέφρασαν την πλήρη εμπιστοσύνη τους στο ρόλο της δικαιοσύνης και την πλήρη στήριξή τους στην Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Με πληροφορίες από ertnews.gr ανταπόκριση Κρίστιαν Μαυρής Ιταλία Ρώμη
Χωρίς να έχει γίνει γνωστό το σκεπτικό της, η FIFA φέρεται να έχει απορρίψει την πρόταση του Προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι να απευθύνει έκκληση για ειρήνη πριν την έναρξη του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου την Κυριακή στο Κατάρ.
Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του CNN που επικαλείται πηγή την οποία δεν κατονομάζει, το γραφείο του Ζελένσκι δήλωσε ότι ο Ουκρανός πρόεδρος προσφέρθηκε να εμφανιστεί σε μια σύνδεση βίντεο ενώπιον των οπαδών στο στάδιο του Κατάρ, πριν από τον αγώνα και εξεπλάγη από την αρνητική απάντηση.
Δεν είναι σαφές εάν το μήνυμα του Ζελένσκι θα μεταδίδονταν ζωντανά ή βιντεοσκοπημένο, αλλά σίγουρα θα ήταν σημαντικό να μεταδοθεί στα εκατομμύρια των εκατομμυρίων που θα δουν τον τελικό του Μουντιάλ.
«Πιστεύαμε ότι η FIFA ήθελε να χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα της για το ευρύτερο καλό», είπε η πηγή.
Ωστόσο, οι συνομιλίες μεταξύ της Ουκρανίας και του διοικητικού οργάνου του αθλήματος είναι ακόμη σε εξέλιξη, πρόσθεσε η πηγή.
Το CNN επικοινώνησε με τη FIFA για σχόλια, αλλά δεν απάντησε αμέσως.
Το αίτημα, αν και κάπως ανορθόδοξο- όπως σημειώνει το CNN – δεν προκαλεί έκπληξη. Το Κίεβο έχει επανειλημμένα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει μεγάλα παγκόσμια γεγονότα, ανεξάρτητα από το θέμα τους, για να κρατήσει στο παγκόσμιο προσκήνιο τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Ο Ζελένσκι έχει εμφανιστεί μέσω βίντεο σε πάρα πολλές περιπτώσεις, από τη σύνοδο κορυφής της Ομάδας των 20 μέχρι τα Βραβεία Γκράμι και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών .
Το ότι οι ακμάζουσες Κύπρο-Αιγυπτιακές σχέσεις ευρίσκονται, στο παρόν στάδιο, στο υψηλότερο επίπεδο τους είναι μια αξιολόγηση που αντιπροσωπεύει μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Θα πρέπει να ανατρέξουμε βαθειά μ’εσα στο χρόνο για να αναζητήσουμε τις αρχές των σχέσεων της Κύπρου με την Αίγυπτο των Φαραώ. Ο Ιστορικός Ηρόδοτος σχετικά αναφέρει, στο δεύτερο Βιβλίο Ιστοριών, ότι ο Φαραώ Άμασις ήταν ο πρώτος που κατέβαλε την Κύπρο και αναγκάσε τους κατοίκους να πληρώνουν φόρους. Εντούτοις, μια άλλη εκδοχή που περιλαμβάνεται σε αλληλογραφία του Φαραώ Ακενατόν με τον Κύπριο Βασιλιά της Αλάσιας εξηγεί ότι οι φόροι πληρώνονταν εις ένδειξην ευγνωμοσύνης προς τους Αιγυπτίους που νίκησαν τους Υξώς, πράγμα που επέτρεψε στους Κυπρίους να συνεχίσουν τις εμπορικές τους δραστηριότητες στην περιοχή.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι δύο χώρες ανέπτυξαν ένα δίκτυο συνεργασίας με ευρύ φάσμα. Εξέχουσα θέση σε αυτή την συνεργασία κατέχει ο τομέας της ενέργειας, που αποτέλεσε καταλύτη. Η ανακάλυψη φυσικού αερίου στην Κυπριακή ΑΟΖ απέκτησε πρόσφατα εξειρετική σημασία, ενόψει των συνεπειών του Πολέμου στην Ουκρανία που έχουν να αντιμετωπίσουν οι Ευρωπαίοι. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο τα Κυπριακά ενεργειακά αποθέματα να συνενωθούν με αυτά της Αιγύπτου, πριν εξαχθούν στην Ευρώπη. Σχετικά, αποτελεί ευχής έργο το ότι πρόσφατα υπεγράφη συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου για την εγκατάσταση αγωγού μεταφοράς του φυσικού αερίου του κοιτάσματος «Αφροδίτη» στις Αιγυπτιακές μονάδες υγροποίησης φυσικού αερίου. Επι πλέον, η υπογραφή του Μνημονίου Κύπρου-Αιγύπτου-Ελλάδος για την Ηλεκτρική Διασύνδεση, αποτελεί μια δυναμική διάσταση συνεργασίας, που συνδέοντας όχι μόνο τις τρεις χώρες, αλλά και τις δύο ηπείρους, Αφρική και Ευρώπη ενισχύει την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης. Εξαιρετικά επωφελής υπήρξε και η πρωτοβουλία του 2019 της Αιγύπτου να συνεταιρισθεί με τις χώρες της περιοχής (Κύπρος, Αίγυπτος, Γαλλία, Ιταλία, Ιορδανία και Παλαιστίνη) για να ιδρύσουν το «Φόρουμ φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου», με έδρα το Κάιρο. Αυτό το Φόρουμ εξυπηρετεί Κυβερνήσεις, τον ιδιωτικό τομέα καθώς και οικονομικούς οργανισμούς, παρέχοντας την δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων για την δημιουργία μιάς ανταγωνιστικής περιφερειακής αγοράς φυσικού αερίου.
Τα επείγοντα προβλήματα που προκαλεί η κλιματική αλλαγή και η ανάγκη να ληφθούν μέτρα για την άμεση αντιμετώπιση τους έδωσε ακόμη μία ευκαιρία συνεργασίας μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου, με σκοπό την προβολή των εθνικών τους προτεραιοτήτων, στο περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Πρόσφατα, κατά την διάσκεψη COP27, στο Sharm El-Sheik, οι Προέδροι Κύπρου και Αιγύπτου συμπροήδρευσαν, στη διάσκεψη κορυφής, για να παρουσιάσουν την Κυπριακής εμπνεύσεως «Πρωτοβουλία Κλιματικής Αλλαγής για την Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή». Μόνο μέσω συνεργασίας το «Περιφερειακό Σχέδιο Δράσης» αυτής της πρωτοβουλίας θα μπορέσει να εφαρμοσθεί για να έχουν αποτέλεσμα οι συστάσεις του. Για να συμπληρώσουμε την εικόνα της συνεργασίας Κύπρου-Αιγύπτου αναφορά θα πρέπει να γίνει και στην συνεργασία σε θέματα άμυνας, που πραγματοποιείται με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, τόσο στο διμερές, όσο και τριμερές επίπεδο, την ανταλλαγή επισκέψεων υψηλόβαθμων στρατιωτικών και την υπογραφή συμφωνιών συνεργασίας. Επιπλέον, υπάρχουν ισχυρές δυνατότητες οικονομικής συνεργασίας, που βασίζονται στην ύπαρξη αρκετών ευκαιριών στους τομείς του εμπορίου και των επενδύσεων.
Γενικά, στο πλαίσιο της Ανατολικής Μεσογείου ο ρόλος της Αιγύπτου είναι υψίστης σημασίας, λόγω των πρόσφατων εξελίξεων και προκλήσεων της περιοχής. Κύριοι παίκτες της περιοχής είναι η Αίγυπτος και η Τουρκία.
Η Αίγυπτος, ενεργά συμμετέχει στις προσπάθειες διασφάλισης της περιφερειακής ειρήνης και ασφάλειας, μέσω του σεβασμού των αρχών του διεθνούς δικαίου. Τα καλύτερα παραδείγματα, είναι η Τριμερής συμφωνία συνεργασίας Κύπρου, Ελλάδος και Αιγύπτου και οι άλλες δύο συμφωνίες που υπέγραψαν η Αίγυπτος και η Ελλάδα. Η πρώτη, που αφορά στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ των δύο χωρών στην Μεσόγειο υπεγράφη στο Κάιρο στις 6 Αυγούστου 2020 και ήλθε σαν απάντηση στο έκνομο Μηνμόνιο καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και της προσωρινής Κυβέρνησης της Λιβύης. Η δεύτερη, πιο πρόσφατη, αφορά στην έρευνα και διάσωση και αποσκοπεί στην ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας. Και το σπουδαιότερο, ο Υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Sameh Shoukri σε δήλωση του στην εφημερίδα Al Arabiya της 30ης Οκτωβρίου 2022 επιβεβαίωσε ότι ο διάλογος μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου για την ομαλοποίηση των σχέσεων τους τερματίστηκε, εφόσον οι Τουρκικές πρακτικές στην κατακερματισμένη από την διαμάχη Λιβύη παραμένουν χωρίς αλλαγή.
Η Τουρκία, στο πλαίσιο των νεο-Οθωμανικών της φιλοδοξιών, απειλεί την Ελλάδα, κατέχει την Βόρεια Κύπρο, επεμβαίνει στρατιωτικά στην Συρία και στο Ιράκ, εκμεταλλεύεται το έκνομο Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο, και προωθεί τα Ρωσικά συμφέροντα στην περιοχή και δεν εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, παρόλο που είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι με μια χαρακτηριστική υποκρισία, ο Πρόεδρος Ερντογάν, αφού για εννέα ολόκληρα χρόνια επέκρινε τους ηγέτες της Αιγύπτου, Ισραήλ, Σαουδικής Αραβίας ακι Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων αποφάσισε, τώρα τελευταία, να κάνει μια διπλωματική στροφή 180 μοίρων και να επιδιώξει την ομαλοποίηση των σχέσεων Τουρκίας με τις κυβερνήσεις αυτών των χωρών. Ανεξάρτητα από αυτή την εξέλιξη οι Κυπρο-Αιγυπτιακές σχέσεις δεν επηρεάζονται, αλλά ανθούν και θα συνεχίσουν την πορεία ενδυνάμωσης τους.
Τώρα, μάλιστα, που η Τουρκία καθημερινά προβαίνει σε προκλήσεις κατά της Κύπρου, περισσότερο παρά ποτέ η μοιρασμένη μας πατρίδα έχει ανάγκη συμμάχων και φίλων με δεσμεύσεις αρχών. Η στάση του Καίρου και οι πολιτικές της απόρριψης της κατοχής, της ειρινικής διευθέτησης των διαφορών, της άρνησης αποδοχής των τετελεσμένων, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας αποτελούν εχέγγυα που παρέχει σαν έταιρος η Αίγυπτος που μοιράζεται το όραμα της Κύπρου για μια βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού.
Ενόψει των ανωτέρων, το συμπέρασμα που εύκολα εξάγεται είναι ότι η Κύπρος έχει πολλά να κερδίσει επενδύοντας σε μια στρατηγική και εταιρική σχέση με την Αίγυπτο. Μιά τέτοια σχέση, θα συμβάλλει στην σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου προς όφελος της περιοχής, της Ευρώπης και του κόσμου γενικά.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, όταν διαβάζουμε έρευνες και μελέτες, ιστορικού περιεχομένου, όπου οι μελετητές αναδεικνύουν και αποκαλύπτουνθέματα που «πληγώνουν» το ιστορικό παρελθόν της πατρίδος των, ιδιαίτερα σε μια χώρα με αυτοκρατορικό παρελθόν, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ). Και μάλιστα να αποδίδουν ευθύνηστο ΗΒ ότι,οι εκμεταλλευτικές πολιτικές της Βρετανίας,συνδέθηκαν με περίπου 100 εκατομμύρια υπερβολικούς θανάτους κατά την περίοδο 1881-1920, στην Ινδία, δηλαδή στοίχισαν περισσότερες ζωές από όλους τους λιμούς στη Σοβιετική Ένωση, τη μαοϊκή Κίνα και τη Βόρεια Κορέα μαζί,περισσότερο και από τους νεκρούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Νούμερο εξόχως σοκαριστικό.Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Την έρευνα την υπογράφουν οι Βρετανοί Ντίλαν Σάλιβαν, επίκουρος συνεργάτης στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Macquarie Sullivan and Hickel και Τζέισον Χίκελ, καθηγητής στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (ICTA-UAB) και Μέλος της Royal Society of Arts και μέρος τηςδημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Al Jazeera
Η Έρευνα Σάλιβαν και Χίκελ
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αναζωπύρωση της νοσταλγίας για τη βρετανική αυτοκρατορία. Πριν από δύο χρόνια, μια δημοσκόπηση του YouGov διαπίστωσε ότι το 32 τοις εκατό των ανθρώπων στη Βρετανία είναι ενεργά περήφανοι για την αποικιακή ιστορία του έθνους, όπως και διάφορα βιβλία όπως το Empire του Niall Ferguson: How Britain Made the Modern World, και το The Last Imperialist του Bruce Gilley, που έχουν ισχυριστεί ότι η βρετανική αποικιοκρατία έφερε ευημερία και ανάπτυξη στην Ινδία και σε άλλες αποικίες. Όμως αυτή η ρόδινη εικόνα της αποικιοκρατίας συγκρούεται δραματικά με το ιστορικό αρχείο. Έτσι σύμφωνα με έρευνα του οικονομικού ιστορικού Robert C Allen, η ακραία φτώχεια στηνυπό βρετανική κυριαρχία Ινδία αυξήθηκε, από 23 τοις εκατό το 1810 σε περισσότερο από 50 τοις εκατό στα μέσα του 20ού αιώνα. Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν δραματικά, ενώ οι λιμοί έγιναν πιο συχνοί και πιο θανατηφόροι. Στην ουσία,από το να ωφελήσει τον ινδικό λαό, η αποικιοκρατία ήταν μια ανθρώπινη τραγωδία για την Ινδία!! Η περίοδοςαπό το 1880 έως το 1920 – το απόγειο της αυτοκρατορικής ισχύος της Βρετανίας – ήταν ιδιαίτερα καταστροφική για την Ινδία. Ολοκληρωμένες απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν από το αποικιακό καθεστώς που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1880 αποκαλύπτουν ότι το ποσοστό θνησιμότητας αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, από 37,2 θανάτους ανά 1.000 άτομα τη δεκαετία του 1880 σε 44,2 τη δεκαετία του 1910. Το δε προσδόκιμο ζωής μειώθηκε από 26,7 χρόνια σε 21,9 χρόνια!!!!!! Ισχυρά δεδομένα για τα ποσοστά θνησιμότητας στην Ινδία υπάρχουν μόνο από τη δεκαετία του 1880. Αν χρησιμοποιήσουμε αυτό ως βάση για την «κανονική» θνησιμότητα, θα διαπιστώσουμε ότι περίπου 50 εκατομμύρια υπερβολικοί θάνατοι σημειώθηκαν υπό την αιγίδα της βρετανικής αποικιοκρατίας κατά την περίοδο από το 1891 έως το 1920. Πενήντα εκατομμύρια θάνατοι είναι ένας συγκλονιστικός αριθμός, και όμως αυτή είναι μια συντηρητική εκτίμηση που απέχει από την πραγματικότητα. Ο Άλεν και άλλοι μελετητές υποστηρίζουν ότι πριν από την αποικιοκρατία, το βιοτικό επίπεδο της Ινδίας μπορεί να ήταν «ισάξιο με τα αναπτυσσόμενα μέρη της Δυτικής Ευρώπης» Ενώ ο ακριβής αριθμός των θανάτων είναι ευαίσθητος στις υποθέσεις που κάνουμε για τη βασική θνησιμότητα, είναι σαφές ότι κάπου κοντά στα 100 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν πρόωρα στο απόγειο της βρετανικής αποικιοκρατίας. Αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις θνησιμότητας που προκαλούνται από πολιτικές στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι μεγαλύτερος από τον συνολικό αριθμό θανάτων που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των λιμών στη Σοβιετική Ένωση, τη μαοϊκή Κίνα, τη Βόρεια Κορέα, την Καμπότζη του Πολ Ποτ και την Αιθιοπία του Μενγκίστου.
Πως έκλεβαντον πλούτο των Ινδών
Πώς προκάλεσε όμως η βρετανική κυριαρχία αυτή την τεράστια απώλεια ζωών; Κατά τους αναλυτές υπήρχαν αρκετές αιτίες και μηχανισμοί. Στην ουσία, η Βρετανία κατέστρεψε ουσιαστικά τον μεταποιητικό τομέα της Ινδίας. Πριν από τον αποικισμό, η Ινδία ήταν ένας από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς παραγωγούς στον κόσμο, εξάγοντας υφάσματα υψηλής ποιότητας σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Το ύφασμα που παραγότανστην Αγγλία, δεν μπορούσε με τίποτα να το ανταγωνιστεί. Όμως , όταν η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών ανέλαβε τον έλεγχο της Βεγγάλης το 1757, αυτό άρχιζε να αλλάζει. Έτσι, σύμφωνα με τον ιστορικό Madhusree Mukerjee, το αποικιακό καθεστώς ουσιαστικά εξάλειψε τους ινδικούς δασμούς, επιτρέποντας στα βρετανικά προϊόντα να πλημμυρίσουν την εγχώρια αγορά, με ένα σύστημα υπέρογκων φόρων και εσωτερικών δασμών που εμπόδιζαν τους Ινδούς να πουλήσουν υφάσματα στη χώρα τους, πόσο μάλλον να τα εξάγουν. Η βρετανική αυτή πολιτική με αυτότο άνισο εμπορικό καθεστώς συνέτριψε τελικάτους Ινδούς κατασκευαστές και ουσιαστικά αποβιομηχάνισε τη χώρα. Ο δεπρόεδρος της Ένωσης Ανατολικής Ινδίας και Κίνας κομπορρημονούσε ξεδιάντροπα το 1840 στο βρετανικό κοινοβούλιο. «Αυτή η εταιρεία κατάφερε να μετατρέψει την Ινδία από χώρα παραγωγής σε χώρα εξαγωγής ακατέργαστων προϊόντων». Οι Άγγλοι κατασκευαστές κέρδισαν ένα τεράστιο πλεονέκτημα, ενώ η Ινδία περιορίστηκε στη φτώχεια και οι άνθρωποι της έγιναν ευάλωτοι στην πείνα και τις ασθένειες. Και, οι συνέχισαν με νέα συστήματα που χειροτέρεψαντην κατάσταση. Έτσι, οι Βρετανοί αποικιστές καθιέρωσαν ένα σύστημα νόμιμης λεηλασίας, γνωστό στους σύγχρονους ως «διαρροή πλούτου». Η Βρετανία φορολογούσε τον ινδικό πληθυσμό και στη συνέχεια χρησιμοποιούσετα έσοδα για να αγοράσει ινδικά προϊόντα – λουλάκι, σιτηρά, βαμβάκι και όπιο – αποκτώντας έτσι αυτά τα αγαθά δωρεάν. Αυτά τα αγαθά είτε καταναλώνονταν στη Βρετανία είτε επανεξάγονταν στο εξωτερικό. Τα έσοδα πουεισπράττονταναπό το βρετανικό κράτος, χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση της βιομηχανικής ανάπτυξης της Βρετανίας και των αποικιών εποίκων της – των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Αυστραλίας. Τοσύστημα αποστράγγισε την Ινδία από αγαθά αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε σημερινά χρήματα. Οι Βρετανοί ήταν ανελέητοικαι ανάλγητοι, αναγκάζοντας την Ινδία να εξάγει τρόφιμα ακόμα και όταν ακόμηη ξηρασία ή οι πλημμύρες απειλούσαν την τοπική επισιτιστική ασφάλεια. Οι ιστορικοί έχουν αποδείξει ότι δεκάδες εκατομμύρια Ινδοί πέθαναν από την πείνα κατά τη διάρκεια αρκετών σημαντικών λιμών που προκλήθηκαν από αυτή την πολιτική στα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς οι πόροι της Ινδίας,διοχετεύθηκαν στη Βρετανία.Οι βρετανοίδιαχειριστές, παρακολούθησαν εκατομμύρια να λιμοκτονούν, αδιαφορώντας και δεν ελάμβαναν μέτρα, στερώνταςσυνειδητά τους ανθρώπους από τους απαραίτητους πόρους για την επιβίωση. Η εξαιρετική κρίση θνησιμότητας της ύστερης βικτωριανής περιόδου δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα αυτής της βρετανική πολιτικής. Μία νέα έκθεση του οικονομολόγου Ούτσα Πάτναϊκ, που μόλις δημοσιεύθηκε από το Columbia University Press, υπολογίζει πως η Βρετανία είχε αποστραγγίσει από την Ινδία, κατά το διάστημα από το 1765 έως το 1938 ένα ποσό που ανέρχεται σε 45 τρισ. δολάρια. Ένα αστρονομικό ποσό, που είναι 17 φορές περισσότερο από το συνολικό ΑΕΠ της σημερινής Βρετανίας.
Τα εγκλήματα δεν διαγράφονται
Η έρευνά των δύο βρετανώνερευνητών Σάμουελ και Χίκελκαταλήγει, ότι οι εκμεταλλευτικές πολιτικές της Βρετανίας συνδέθηκαν με περίπου 100 εκατομμύρια υπερβολικούς θανάτους κατά την περίοδο 1881-1920, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επίκληση αποζημιώσεων και υπάρχει νομικό προηγούμενο, όπως της Γερμανίας μετά τον Β’Π.Π. πουυπέγραψε συμφωνίες αποζημίωσης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, της Νότιας Αφρικής που πλήρωσεαποζημιώσεις σε ανθρώπους που είχαν τρομοκρατηθεί από την κυβέρνηση της λευκής μειονότηταςκαιπρόσφατα πάλι η Γερμανία, που συμφώνησενα πληρώσει αποζημιώσεις στην σημερινήΝαμίμπια, για τα αποικιακά εγκλήματα που διαπράχθηκαν εκεί στις αρχές του 1900, αφανίζοντας στην κυριολεξία δύο φυλές , τους Νάμα και τους Χερέρο. Η ιστορία δεν μπορεί να αλλάξει και τα εγκλήματα της βρετανικής αυτοκρατορίας δεν μπορούν να διαγραφούν. Αλλά οι αποζημιώσεις μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της κληρονομιάς της στέρησης και της ανισότητας που παρήγαγε η αποικιοκρατία. Είναι ένα κρίσιμο βήμα προς την απόδοσηδικαιοσύνηςκαι την θεραπεία των αποτελεσμάτων της εγκληματικής αποικιοκρατικής πολιτικής της Βρετανίας, προς την Ινδία και τον λαό της.
*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος ε.α., M.Sc. στην Γεωπολιτική του ΕΚΠΑ, πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ.
Προκλητικός ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε συνάντησή του με τη Βελγίδα ομόλογό του Χάτζα Λαμπίμπ.
Την τακτική των προκλήσεων φαίνεται πως εφαρμόζει σε όποιο μέρος κι αν βρεθεί ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών αυτή τη φορά τα «έβαλε» με τη Βελγίδα ομόλογό του Χάτζα Λαμπίμπ, μιλώντας με έντονο ύφος.
Συγκεκριμένα σε κοινή συνέντευξη των δύο διπλοματών ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ζήτησε επιτακτικά τη λήψη μέτρων από τις Βρυξέλλες ώστε να περιοριστεί η «τρομοκρατική οργάνωση του PKK» στην πρωτεύουσα του Βελγίου.
«Θέλουμε να πάρετε μέτρα εναντίον της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK, που στη χώρα σας έχει έντονη παρουσία και δράση όπως και στην Ευρώπη. Μόλις χθες έξω απο την πρεσβεία μας (στη χώρα σας) έγιναν διαδηλώσεις με τις σημαίες του PKK και τις φωτογραφίες του αρχιτρομοκράτη Oτσαλάν.
Όπως δεν μπορούν να γίνονται διαδηλώσεις υπέρ του Ισλαμικού κράτους, έτσι πρέπει να γίνει και στο Βελγιο για το PKK. Οι νόμοι δεν πρέπει να εφαρμόζονται με διαφορετικό τρόπο. Aν είμαστε ειλικρινείς στο ζήτημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας», ανέφερε σε αυστηρό τόνο ο Τούρκος ΥΠΕΞ.
Η επιθετική στάση του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, έφερε την άμεση αντίδραση και απάντηση της Χάτζα Λαμπίμπ:
«Για τις διαδηλώσεις αν έχετε περισσότερες πληοροφορίες να μας τις πείτε, αλλά να ξεκαθαρίσω πως οι διαδηλώσεις έγιναν στα πλαίσια της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας της διαδήλωσης».
Οι Ουκρανοί έκαναν δώρο – βόμβα στον Αρχηγό της Πολωνικής Αστυνομίας! Αδιανόητο αυτό που συνέβη με τον Αρχηγό της Αστυνομίας της Πολωνίας, Γιαροσλάβ Σίμτσικ, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όταν εξερράγη δώρο που έλαβε από υψηλόβαθμο Ουκρανό αξιωματούχο!
Η έκρηξη, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εσωτερικών της Πολωνίας, σημειώθηκε σε δωμάτιο δίπλα στο γραφείο του αρχηγού της πολωνικής αστυνομίας και τα τραύματα που του προκάλεσε είναι ελαφρά, αλλά θα παραμείνει στο νοσοκομείο για παρακολούθηση.
Ο Αρχηγός της Αστυνομίας της Πολωνίας βρέθηκε στην Ουκρανία για επίσκεψη εργασίας στις 11 και 12 Δεκεμβρίου. Εκεί ως είθισται είχε συναντήσεις με αξιωματούχους της Αστυνομίας και των Υπηρεσιών Εκτάκτων Καταστάσεων της Ουκρανίας. Το δώρο που εξερράγη του το έδωσε ένας από τους επικεφαλής των Ουκρανικών υπηρεσιών.
Μετά το πολύ σοβαρό αυτό περιστατικό η Πολωνία ζήτησε εξηγήσεις από τους Ουκρανούς.
Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της Δύσης για παραβίαση 6 Συνθηκών και με διάγγελμα του προς τον σερβικό λαό ανακοίνωσε ότι υπέβαλλε επίσημο αίτημα στην KFOR επιστροφής του σερβικού Στρατού στο Κοσσυφοπέδιο βάση του ψηφίσματος 1244 του Σ.Α. του ΟΗΕ από το 1999.
Πρόκειται για την πρόθεση του Βελιγραδίου να αποστείλει 1.000 άνδρες της Στρατονομίας στην Μιτρόβιτσα και στα Μετόχια.
Στο διάγγελμα του ο Α.Βούτσιτς επιτέθηκε στην Δύση.
«Ζήτησα από τους Δυτικούς εταίρους ποια από τα 5 έγγραφα σέβονται: την συμφωνία του Κουμάνοβο, το ψήφισμα 1244 του ΟΗΕ, την συμφωνία των Βρυξελλών, την συμφωνία της Ουάσινγκτον.
Υπάρχει και ένα έκτο έγγραφο, αυτό της Θεσσαλονίκης το 2003 για τα δυτικά Βαλκάνια. Το έγγραφο της Θεσσαλονίκης αναφέρει ρητά πως υποστηρίζει πλήρως την εφαρμογή του ψηφίσματος 1244.
Πείτε μου ποια από τα 6 έγγραφα θα σεβαστείτε».
Η απόφαση λήφθηκε ομόφωνα από το κυβερνητικό συμβούλιο σε έκτακτη συνεδρίαση στην οποία επικεφαλής ήταν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Aleksandar Vucic.
Στην απόφαση αναφέρεται ότι η Σερβία αιτείται από τον διοικητή της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης στο Κόσοβο – KFOR να εγκρίνει την επιστροφή συγκεκριμένου αριθμού – εκατοντάδων μέχρι χιλίων – Σέρβων στρατιωτών και αστυνομικών βάσει του ψηφίσματος 1244 του Σ.Α. του ΟΗΕ από το 1999.
Η Γερμανία είναι μια ενεργοβόρος κρατική οντότητα . Τα βιομηχανικά εργοστάσια της , οι επιχειρήσεις μεσαίας παραγωγής, η αλυσίδα μεταφορών, ο δημόσιος τομέας και τα νοικοκυριά της χρειάζονται μεγάλες ποσότητες ενέργειας για να λειτουργήσουν και να την συντηρήσουν ως πρώτη οικονομία στην ΕΕ.
Το πρόβλημα είναι ότι η Γερμανία δεν διαθέτει επαρκείς δικούς της φυσικούς πόρους για να ικανοποιήσει τις ενεργειακές της ανάγκες.
Η αυτάρκεια πρωτογενούς ενέργειας στη Γερμανία είναι στο 100% μόνον σε τρεις ενεργειακούς τομείς: καφέ άνθρακα – λιγνίτη, πυρηνική ενέργεια και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Κατά τα λοιπά τα ενεργειακά ελλείμματα της χώρας είναι τεράστια.
Σύμφωνα με το GMF (German Marshall Fund) για το 2021, οι γερμανικές πηγές ηλεκτρικής ενέργειας αποτελούνταν κατά 33% από αιολική και ηλιακή ενέργεια, 29,6% άνθρακα (σκληρό και λιγνίτη), 13,3% πυρηνική ενέργεια, 10,4% φυσικό αέριο, 8,8% βιομάζα και 4% υδροηλεκτρική ενέργεια.
Το πρώτο εξάμηνο του 2022, το συνολικό ενεργειακό μείγμα της Γερμανίας περιλάμβανε 46,4 % ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (συμπεριλαμβανομένων αιολικών και ηλιακών), 29,4 % άνθρακα (σκληρό και λιγνίτη), 14,6 % φυσικό αέριο και 5,6 % πυρηνικά. (βλ.ΕΔΩ).
Πριν ξεσπάσει ο Ρωσο-Ουκρανικός πόλεμος, το μεγαλύτερο μέρος από τα ενεργειακά της ελλείμματα στον τομέα των υδρογονανθράκων η Γερμανία το κάλυπτε από την Ρωσία.
Για το 2021 οι προμήθειες της Γερμανίας από την Ρωσία ειδικά σε αργό πετρέλαιο ανέρχονταν στο 34,1% , ενώ οι προμήθειες της σε Ρωσικό φυσικό αέριο ανέρχονταν στο 55%.(βλ. https://www.cleanenergywire.org/factsheets/germanys-dependence-imported-fossil-fuels ) . Συνολικά ένα ποσοστό 53% περίπου των ενεργειακών της αναγκών σε ορυκτέλαια (πετρέλαιο – φυσικό αέριο) η Γερμανία το κάλυπτε από τους Ρωσικούς υδρογονάνθρακες.
Οι δε συνολικές ετήσιες ανάγκες της Γερμανίας σε ορυκτέλαια ανέρχονται κατά μέσο όρο στους 100,4 εκατομμύρια τόνους (βλ. ΕΔΩ )
Με πρόχειρους υπολογισμούς από τις πιο πάνω ετήσιες ανάγκες της η Γερμανία κάλυπτε 53,21 εκατομμύρια τόνους υδρογονανθράκων με προμήθειες της από την Ρωσία. Από αυτά τα 42,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως αφορούσαν φυσικό αέριο.
Συνεπεία όμως του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου που ξέσπασε την 24.2.2022 , όπως όλοι γνωρίζουμε, η Γερμανία αντιμετώπισε σοβαρό ενεργειακό πρόβλημα, ιδιαίτερα μετά την δολιοφθορά στους Nordstream 1 & 2 . (βλ. ΕΔΩ ).
Ο πόλεμος αυτός οδήγησε την Γερμανία ενώπιον μιας τεράστιας ενεργειακής τρύπας περίπου 53,21 εκατομμυρίων τόνων ορυκτελαίων , η οποία έπρεπε το συντομότερο δυνατόν να καλυφθεί, εάν δεν ήθελε η γερμανική βιομηχανική και μεταφορική αλυσίδα να κατεβάσει τον επόμενο χειμώνα ρολά και τα γερμανικά νοικοκυριά να παγώσουν.
Και ποιος ήταν ,λέτε, ο πρώτος υποψήφιος στον οποίο απευθύνθηκε η Γερμανία ?
Δεν χρειάζεται και πολύ φαντασία, το Κατάρ !
Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι γιατί στο Κατάρ?
Η απάντηση ενδέχεται να σχετίζεται με ευρύτερους γεωπολιτικούς και γεωοικονομικούς σκοπούς, που εξαιτίας της στρατηγικής αντιπαλότητας ΗΠΑ-Κίνας επιδίωκαν να εντάξουν στις αρχές του 2022 τις χώρες του Κόλπου και δη του Κατάρ, με την ιδιότητα του επιπροσθέτως ως ισχυρού εκπροσώπου της “Μουσουλμανικής Αδελφότητας” , στην δυτική σφαίρα επιρροής και να δημιουργήσουν ισχυρές εξαρτήσεις τους και συνεκτικούς δεσμούς με την Δύση, που θα εξισορροπούσαν το ενδιαφέρον και την επιθετικά επεκτακτική πολιτική της Κίνας στην περιοχή του Κόλπου .
Από ότι φαίνεται το Κατάρ, με δεδομένο ότι συγκαταλέγεται στην πρώτη τριάδα των μεγαλύτερων παραγωγών LNG παγκοσμίως, ήδη από τα τέλη Ιανουαρίου 2022 είχε προτιμηθεί από τους Γερμανούς ως η ενδεδειγμένη λύση για την υποκατάσταση του Ρωσικού φυσικού αερίου εφόσον ξεσπούσε ένας πόλεμος ανάμεσα στην Ρωσία και την Ουκρανία. (βλ ΕΔΩ )
Το Κατάρ είχε προταθεί προς την ΕΕ από τις ΗΠΑ ως η εναλλακτική λύση για τη διασφάλιση ευρύτερα της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας σε περίπτωση διακοπής του ρωσικού εφοδιασμού , με το δέλεαρ προς το Κατάρ ότι θα εδραιωθεί βαθύτερα στις ευρωπαϊκές αγορές φυσικού αερίου αποσπώντας από τη Ρωσία την Ανατολική και Νότια Ευρώπη και ενισχύοντας την παρουσία του στη Δυτική Ευρώπη.
Οι ΗΠΑ άσκησαν όλη την επιρροή τους προς το Κατάρ , ώστε να εξασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια της ΕΕ , εξαιτίας και της συνεργασίας της Qatar Energy με την ExxonMobil.
Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ExxonMobil, Darren Woods, και ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Qatar Petroleum, HE Saad Al-Kaabi, υπογράφουν συμφωνία για να προχωρήσουν στην κατασκευή της εγκατάστασης εξαγωγής LNG Golden Pass καθώς ο Υπουργός Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών Ρικ Πέρι και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Golden Pass Products Σον Ράιαν παρακολουθούν
Βάσει της συνεργασίας αυτής , το εργοστάσιο υγροποίησης φυσικού αερίου Golden Pass με έδρα του τις ΗΠΑ, που ανήκει από κοινού στις πιο πάνω εταιρείες, πρόκειται να λειτουργήσει μεταξύ 2024-2025 , οπότε κι αναμένεται από τις εργασίες του να εκτοξευθεί έως το 2027 η Καταριανή παραγωγή LNG από τα σημερινά 106 bcm σε 175 bcm ετησίως ! (βλ. ΕΔΩ )
Ωστόσο το δέλεαρ της Ευρωπαϊκής αγοράς δεν ήταν και τόσο ισχυρό για το ίδιο το Κατάρ -που ήδη υπολόγιζε ότι θα απολάμβανε το 70% της παραγωγής LNG από τις εργασίες της Golden Pass – καθώς η ζήτηση από την ΕΕ του Καταριανού LNG μπορεί να καλύψει μόνον το 1/3 της συνολικής παραγωγής του Κατάρ, του οποίου το ενδιαφέρον ήταν από καιρού στραμμένο ευρύτερα προς τις ασιατικές αγορές και ειδικότερα την Κίνα και την Ιαπωνία οι οποίες μπορούν με τις επικείμενες αγορές τους να καλύψουν, αν όχι όλο, το μεγαλύτερο τμήμα της παραγωγής του Καταριανού LNG σε σταθερή και μακροχρόνια βάση.
Συνεπώς η ΕΕ είχε και έχει πάντα δευτερεύουσα σημασία για το Κατάρ , το οποίο αναζητά μακροχρόνιες και σταθερές συνεργασίες.
Ο Σεΐχης Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, ο Εμίρης του Κατάρ, στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου το 2019, το οποίο επισκέφθηκε και τον Φεβρουάριο 2022..
Όπως ανέφερε ήδη από αρχές Φεβρουαρίου 2022 το Αμερικανικό think tank Middle East Institute (MEI) :
” Το Κατάρ, πιστεύει ότι βρίσκεται σε ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση και θα μπορεί να πουλήσει το αέριο του σε κάθε περίπτωση. Ως αποτέλεσμα, σε αντάλλαγμα για το LNG της, η Ντόχα θέλει πιο ευνοϊκές συνθήκες εάν πρόκειται να επεκτείνει την παρουσία της στην ευρωπαϊκή αγορά για να αντισταθμίσει την πιθανή απώλεια μεριδίου αγοράς στην πιο άνετη ασιατική αγορά. Αυτός είναι ο *λόγος για τον οποίο η Ντόχα πρότεινε τρία βασικά αιτήματα προς την ΕΕ, τα οποία από πολλές απόψεις έρχονται σε αντίθεση με την τρέχουσα φιλοσοφία της ευρωπαϊκής αγοράς φυσικού αερίου.
Πρώτον, για να αποκτήσει φυσικό αέριο από το Κατάρ , η ΕΕ πρέπει να απαγορεύσει τη μεταπώληση οποιουδήποτε LNG που παρέχεται εκτός Ευρώπης για να αποφύγει τον ανταγωνισμό με τις άμεσες προμήθειες της Ντόχα στην Ασία ή αλλού. Δεύτερον, οι Βρυξέλλες αναμένεται να κλείσουν τις έρευνες για τις πολιτικές αγοράς του Κατάρ στην Ευρώπη που ξεκίνησαν το 2018. Τρίτον, η Ντόχα επιμένει να διαπραγματεύεται βάσει συμβατικών αρχών και όχι στις αρχές του spot trading. Ανεξάρτητα από το τι θα επιλέξει να κάνει η ΕΕ στο μέλλον, η Ντόχα δεν θα χάσει. Εάν η Ευρώπη συμφωνήσει με τους όρους της, το Κατάρ θα συνάψει μέρος της παραγωγικής του ικανότητας LNG μακροπρόθεσμα και θα παρουσιάσει τη συμφωνία ως αποτέλεσμα εμπορικών διαπραγματεύσεων μεταξύ καταναλωτών και παραγωγών και όχι μια προσπάθεια με πολιτικά κίνητρα να στοχοποιηθούν τα συμφέροντα της Μόσχας.
Εάν η Ευρώπη αρνηθεί, η Ντόχα θα έχει μια δικαιολογία να δώσει στην Ουάσιγκτον γιατί δεν μπορούσε να βοηθήσει τις Βρυξέλλες. Υπό αυτές τις συνθήκες, ανάλογα με το πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα τους επόμενους μήνες, ενδέχεται να έχουν αποφασιστικό αντίκτυπο τόσο στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια όσο και στην παγκόσμια στρατηγική εξαγωγής LNG του Κατάρ” (βλ. ΕΔΩ )
Ύστερα από τις πιο πάνω χρήσιμες επισημάνσεις ,ας επιστρέψουμε και πάλι στην Γερμανία και τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών Ρόμπερτ Χάμπεκ, μέλος του κόμματος των Πρασίνων, ο οποίος , αφού εντέλει ξέσπασε ο Ρωσο-Ουκρανικος πόλεμος, φρόντισε ήδη από τον περασμένο Μάρτιο να επισκεφθεί τη Ντόχα.
Ο Ρόμπερτ Χάμπεκ, του Κόμματος των Πρασίνων, Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας.
Σκοπός του ταξιδιού του κυρίου Χάμπεκ ήταν να διερευνήσει τις προθέσεις του Κατάρ προκειμένου να καλύψει μεγάλο μέρος των ενεργειακών ελλειμμάτων που θα εμφάνιζε η Γερμανική οικονομία.
Ωστόσο εκεί του κυρίου Χάμπεκ του προέκυψαν διαφωνίες για τη διάρκεια του συμβολαίου , τις οποίες ο Γερμανός αξιωματούχος ήταν καθόλα ικανός να προβλέψει, βάσει και των δημοσιεύσεων του ΜΕΙ ήδη από τον Φεβρουάριο 2022, που τόνιζαν ότι το Κατάρ γνώριζε αφενός τις ενεργειακές αδυναμίες της ΕΕ κι ότι έναντι της βρίσκονταν σε πλεονεκτικότερη θέση, αφετέρου τις βλέψεις του προς Κίνα κι Ασιατικές αγορές.
Συγκεκριμένα το Κατάρ γνωστοποίησε στον κύριο Χάμπεκ ότι επιδίωκε ένα 25ετές συμβόλαιο.
Όμως οι προθέσεις του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών και της Γερμανικής κυβέρνησης, μάλλον θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ανεδαφικές, άκαμπτες, εντελώς ανορθολογικές κι εντέλει εκτός τόπου και χρόνου αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο Γερμανός υπουργός έκανε ξεκάθαρο στους Καταριανούς ότι οι εντολές που είχε λάβει , αφορούσαν μόνον μία βραχύβια μεταξύ τους σχέση.
Για άλλη μια φορά η Γερμανική αλαζονεία είχε θριαμβεύσει ! Ο κύριος Χάμπεκ απάντησε αυτολεξεί πως «Δεκαπέντε χρόνια θα ήταν υπέροχα. Μου φαίνονται καλές συνθήκες».
Ο Γερμανός Καγκελάριος Olaf Scholz δίνει ομιλία στη 13η Γερμανική Σύνοδο Μηχανικής της Γερμανικής Ομοσπονδίας Μηχανικών (VDMA) στο Βερολίνο, Γερμανία, 11 Οκτωβρίου 2022. Με περίπου 3.500 μέλη, η VDMA είναι ο μεγαλύτερος οργανισμός δικτύου για τη βιομηχανία μηχανολογίας στη Γερμανία και Ευρώπη
Μ’αυτά και μ’αυτά λοιπόν καθυστέρησε η υπογραφή της συμφωνίας Γερμανίας- Κατάρ και φτάσαμε πλέον στις 20 Μαϊου του 2022 οπότε ο Εμίρης του Κατάρ Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, ενόψει του ταξιδιού του στην Ευρώπη ,μετά το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου τα πράγματα πήγαν καλά για αυτόν, επισκέφθηκε επισήμως πλέον το Βερολίνο για την υπογραφή εταιρικής συνεργατικής σχέσης στον ενεργειακό τομέα και δη του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) .
20.5.2022: O Καγκελάριος της Γερμανίας, περιμένοντας να υποδεχθεί τον Εμίρη του Κατάρ
Ο δε καγκελάριος Όλαφ Σολτς στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε παρέα με τον Εμίρη του Κατάρ δήλωσε από την πλευρά του αυτολεξεί : «Συμφωνούμε ότι το Κατάρ και η Γερμανία θέλουν να συνεργαστούν πιο στενά στον τομέα της ενέργειας. Χαιρετίζω την ενεργειακή συνεργασία που υπεγράφη με το Κατάρ σήμερα».
Ενώ στην συνέχεια αναφέρθηκε και στη σημασία του Κατάρ ως εμπορικού και επενδυτικού εταίρου υψηλής τεχνολογίας, επισημαίνοντας ότι: «Σκοπεύουμε να εμβαθύνουμε τη σχέση μας και από αυτή την άποψη» ΕΔΩ
Από την πλευρά του ο Εμίρης του Κατάρ με τις δηλώσεις του ανέφερε ότι : Η χώρα του ελπίζει να αρχίσει να στέλνει φυσικό αέριο από το εργοστάσιο LNG των ΗΠΑ Golden Pass στο Τέξας, στο οποίο η QatarEnergy κατέχει μερίδιο 70%, στο Βερολίνο το 2024.
(βλ. ΕΔΩ ). Συμπληρώνοντας ότι το Κατάρ ανυπομονεί πολύ να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου τον Νοέμβριο του τρέχοντος έτους, τονίζοντας την άποψή του ότι το Κατάρ είναι μια ανοιχτόμυαλη χώρα με αγάπη για τον αθλητισμό κι επιβεβαίωσε ότι όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι θα είναι ευπρόσδεκτοι στη Ντόχα. Το Κατάρ είχε τη δική του πολιτιστική ταυτότητα, είπε, αλλά κανείς δεν θα εμποδιζόταν να έρθει.
Αυτή ήταν μια καταρχήν συμφωνία επί της αρχής, που εν πολλοίς βρισκόταν στον αέρα, αφού δεν όριζε τους επιμέρους όρους και συμφωνίες, που αφορούσαν την χρονική διάρκεια της συνεργασίας ή τον όγκο LNG που θα προμηθεύονταν σε ετήσια βάση η Γερμανία από το Κατάρ ούτε και τους εναρκτήριους χρόνους αυτής της συνεργασίας .
24.9.2022: O Γερμανός Καγκελάριος επισκέπτεται την Σαουδική Αραβία στα πλαίσια επίσκεψης του στον Κόλπο τον Σεπτέμβριο 2022
Εν πολλοίς η Γερμανική φιλοδοξία να επιβάλλει τους δικούς της όρους, μικροοικονομίστικης λογικής, οδήγησε σε απουσία απτών αποτελεσμάτων και σε απλές δηλώσεις καλής θέλησης οι οποίες παρέπεμπαν σε μέλλοντα χρόνο.
Άλλωστε , καίτοι η Γερμανία είχε , εξαιτίας των Δυτικών κυρώσεων, μειώσει μέρος της προμήθειας της σε Ρωσικούς υδρογονάνθρακες, εντούτοις τον Μάϊο 2022 στηρίζονταν ακόμα σε μεγάλο μέρος αυτών μέσω της τροφοδοσίας των αγώνων Nordstream , θεωρώντας πως είχε τα περιθώρια για να στρέψει τους όρους ενός ενεργειακού deal με το Κατάρ προς όφελος της..
Υπό αυτούς τους συλλογισμούς κι αφήνοντας την παρτίδα του ενεργειακού πόκερ με το Κατάρ ανοιχτή όλους τους καλοκαιρινούς μήνες του 2022 , τελικά εκεί γύρω στις 24 Σεπτεμβρίου ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς είπε εντέλει να κουνηθεί και να επισκεφθεί επιτέλους σε πρώτη επίσημη επίσκεψη του τις χώρες του Κόλπου, με τις ενεργειακές προμήθειες από τον Nordstream ακόμα στο μανίκι του. (βλ. ΕΔΩ)
Ωστόσο οι πιεστικές γεωπολιτικές ανάγκες συνεργασίας με τα κράτη του Κόλπου πριν αυτά διαρρεύσουν οριστικά προς ανατολάς και προς την μεγάλη , αδηφάγα αγορά της Κίνας , ήταν αδύνατον να περιμένουν πότε ο ράθυμος Καγκελάριος θα αποφάσιζε να ανοίξει τα χαρτιά του!
Αυτό δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι για γερά νεύρα , όπως ήθελε να το εννοεί ο κύριος Σολτς προτάσσοντας τις μικροσκοπιμότητες της χώρας του, αλλά μια παρτίδα σκάκι πάνω στην οποία παίζονταν όλη η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας και ισχύος της Δύσης στην περιοχή του Κόλπου έναντι της Κίνας, που θα εξισορροπούσε την είσοδο κι επέλαση της ήδη από τον προηγούμενο χρόνο (2021) στο Ιράν.
Οι δολιοφθορές ,δύο μέρες αργότερα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2022, 02:03 τοπική ώρα , στους ρωσικούς αγωγούς Nordstream 1 και 2 (βλ. ΕΔΩ ) , βρήκαν τον Γερμανό Καγκελάριο, ενόσω συνεχίζονταν η επίσκεψη του στα κράτη του Κόλπο, για την ακρίβεια κατά την επίσημη επίσκεψη του στην Ντόχα, να ψάχνει τον χαμένο άσσο, που νόμιζε όταν ξεκινούσε την επίσκεψη του πως βρίσκονταν ακόμα κρυμμένος στο μανίκι του…
Να μην τα πολυλογούμε, η επίσκεψη αυτή δεν απέφερε όσον αφορά την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ κανένα αποτέλεσμα, ούτε κάτι νέο όσον αφορά την ενεργειακή συμφωνία της Γερμανίας με τα ΗΑΕ.
ΑΜΠΟΥ ΝΤΑΜΠΙ, 25 Σεπτεμβρίου 2022 (WAM) — Ο Πρόεδρος των ΗΑΕ, η Αυτού Υψηλότης Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζάιεντ και ο Γερμανός Καγκελάριος, Όλαφ Σολτς,
Ειδικά όσον αφορά τα ΗΑΕ η γερμανική πολυεθνική εταιρεία ενέργειας RWE είχε υπογράψει από την Άνοιξη του 2022 συμφωνία με την Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου του Άμπου Ντάμπι (ADNOC) για την παράδοση υγροποιημένου φυσικού αερίου.
26.9.2022 : Ο Εμίρης του Κατάρ Σεΐχης Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι δέχθηκε τον Καγκελάριο της Γερμανίας Όλαφ Σολτς στη Ντόχα
Να σημειωθεί ότι το φορτίο που συμφωνηθηκε να παραδοθεί φέτος από την ADNOC θα είναι 137.000 κυβικά μέτρα LNG , με την Γερμανίας να λαμβάνει τελικά έως και 12,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα LNG ετησίως, τα οποία είναι ψυχούλα μπροστά στην τρύπα των 42,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που προμηθεύονταν από την Ρωσία κι ανταποκρίνονται μόνον στο 13% αυτών, ενώ κατά το υπόλοιπο, μεγαλύτερο ποσοστό η ενεργειακή πληγή της Γερμανίας, εξαιτίας της απώλειας του ρωσικού φυσικού αερίου, εξακολουθεί να παραμένει ορθάνοιχτη και να πυορροεί. Επιπλέον αξίζει να επισημανθεί ότι το πρώτο LNG προελεύσεως ΗΑΕ που θα παρασχεθεί στη γερμανική αγορά φυσικού αερίου προϋποθέτει την κατασκευή πλωτού τερματικού σταθμού εισαγωγής LNG στο Brunsbüttel κοντά στο Αμβούργο. Ώστε δίχως αυτόν τον υπό κατασκευή πλωτό σταθμό η
ADNOC μολονότι δέσμευσε τις ποσότητες LNG που συμφωνήθηκαν, δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει σε παραδόσεις τους προς την Γερμανία.
Σέιχης. Abdulla Bin Mohammed bin Saud Al-Thani- Πληρεξούσιος και Έκτακτος Πρέσβης του Κράτους του Κατάρ στη Γερμανία
Κι όσο για το Κατάρ, η Ντόχα μετά την επίσκεψη του Γερμανού Καγκελαρίου περιορίστηκε στα ευχολόγια του Πρέσβη της στο Βερολίνο
(βλ. ΕΔΩ ) περί διακεκριμένου επιπέδου σχέσεων των δύο φίλων χωρών και περί όγκου του μεταξύ τους εμπορίου που ξεπέρασε τα 3 δισ. δολάρια το 2021, μη παραλείποντας να τονίσει ότι σχεδόν 300 γερμανικές εταιρείες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οικονομίας του Κατάρ σε διάφορους τομείς (* σ.σ.: υποθέτω και στον κατασκευαστικό , όπου εντοπίστηκαν οι καταπατήσεις ανθρωπίνων κι εργασιακών δικαιωμάτων..)
Κατά τα λοιπά ούτε λέξη για συμφωνία ή για το ενδεχόμενο παραδόσεων Καταριανού LNG προς Γερμανία ή ΕΕ…
Κι ενώ ο κύριος Όλαφ Σολτς γύριζε στην ουσία με τα χέρια του σχεδόν άδεια από την τουρ που έκανε στις χώρες του Κόλπου , το Κατάρ ως αντάλλαγμα για να συνεχίσει να κρατά την Γερμανία στο παιχνίδι εξαγόραζε στα τέλη Σεπτεμβρίου 2022 μέσω του QIA (Qatar Investment Authority), δηλαδή του κρατικού επενδυτικού του ταμείου, που του εξασφαλίζει, αντί 2.427,6 εκατομμύριων ευρώ , το 9.09% των μετοχών της RWE AG, (Rheinisch-Westfälisches Elektrizitätswerk Aktiengesellschaft ) δηλαδή της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας ενέργειας με έδρα το Έσσεν ,η οποία παράγει και εμπορεύεται ηλεκτρική ενέργεια διεθνώς.
Με την αγορά αυτή το Κατάρ κρατάει πλέον το μεγαλύτερο πακέτων μετοχών της RWE και διεισδύει και στον Γερμανικό τομέα ενέργειας.
Ο δε, λόγος που το Κατάρ δικαιολόγησε την εν λόγω εξαγορά , είχε την δική του σημειολογία, που προοιώνιζε τις εξελίξεις που ακολούθησαν.
Η εξαγορά, όπως δηλώθηκε από το Κατάρ, είχε σκοπό της να υποστηρίξει την επιταχυνόμενη στρατηγική «Growing Green» της RWE ! Όπερ μεθερμηνευόμενων το Κατάρ ως ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς υδρογονανθράκων και ειδικά LNG παγκοσμίως , εμπαικτικά, έστελνε το μήνυμα προς την Γερμανία ότι στήριζε την στροφή της στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας .
Συγκεκριμένα με την εξαγορά αυτή η RWE υποχρεώνεται να εκδώσει ένα υποχρεωτικό μετατρέψιμο ομόλογο σε θυγατρική της QIA. Το ομόλογο θα μετατραπεί σε νέες κοινές ανώνυμες μετοχές, με τα έσοδα από αυτό να προορίζονται για να χρησιμοποιηθούν για την εξαγορά της Con Edison Clean Energy Businesses, η οποία θα τοποθετήσει την RWE ως μέτοχο σε μία από τις κορυφαίες εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στις ΗΠΑ. Η δε, Con Edison Clean Energy Businesses είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες ενέργειας που ανήκουν σε επενδυτές στις Ηνωμένες Πολιτείες, με έδρα το Μανχάταν και περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια, σταθερά ετήσια έσοδα από το 2017 και πάνω από 62 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία. ΕΔΩ
Κοινώς το Κατάρ αγόρασε το μεγαλύτερο μετοχικό πακέτο της μεγαλύτερης Γερμανικής εταιρείας ενέργειας, για να επενδύσει το ποσό στις ΗΠΑ και σε μια ταχέως αναπτυσσόμενη εταιρεία στον τομέα των ΑΠΕ !
Το δε ποσό των μόλις 2.427,6 εκατομμύριων ευρώ, μόνον ως ψίχουλα μπορεί να εκληφθεί μπροστά στα ετήσια κέρδη δεκάδων δισεκατομμυρίων της Αμερικανικής εταιρείας προς την οποία θα ανακατευθύνονταν για την αγορά μετοχών της (σ.σ.: άλλωστε από ότι φέρεται το Κατάρ δαπανά πολύ περισσότερα σε δωροδοκίες…)
Και κάπως έτσι φτάσαμε, αργά και σταθερά, στην αποφράδα 21 Νοεμβρίου 2022 , που στο τέλος της ημέρας , μάλλον κατέγραψε το “Game Over” και πολλά εγκεφαλικά τόσο ανάμεσα στους Γερμανούς τζογαδόρους, όσο και στην Ευρώπη και στους υπερατλαντικούς συμμάχους της, που στήριζαν ελπίδες για την ενεργειακή της επάρκεια στα κράτη του Κόλπου.
Άλλωστε αυτός ήταν κι ο λόγος που η ΕΕ υπόσχονταν βίζες στο Κατάρ για την ελεύθερη είσοδο των πολιτών του στα Ευρωπαϊκά εδάφη κι έστελνε όμορφες Αντιπροέδρους να δελεάσουν και να θαμπώσουν με την γοητεία τους Καταριανούς πρίγκιπες κι εμίρηδες, εκλαμβάνοντας τους για κουτσαβάκια, που λες και δεν είχαν ξαναματαδεί στην ζωή τους ωραία γυναίκα !!
Τί ακριβώς έγινε στις 21 Νοεμβρίου 2022 ?
Το Κατάρ υπέγραψε με την Κίνα μακροχρόνιο ενεργειακό deal !
Η ενεργειακή συμφωνία Κίνας- Κατάρ είναι η πιο μακροχρόνια που έχει ποτέ υπογράφει στα χρονικά!
Το Κατάρ, μέσω της Qatar Energy αναλαμβάνει ,βάσει της συμφωνίας, να προμηθεύει την Sinopec – China Petroleum and Chemical Corporation – μια από τις κορυφαίες εταιρείες πετρελαίου της Ασίας- με 4 εκατομμύρια τόνους LNG ετησίως αξίας άνω των 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τα επόμενα 27 χρόνια !
Τα νέα που κατέδειξαν τις στρεβλώσεις και την αδυναμία έγκαιρων αντιδράσεων που επικρατούν στους κόλπους της ΕΕ, με τον καθένα εκ των «ισχυρών» της να κοιτάει να παίξει τα δικά του κοντόφθαλμα εθνικά παιχνίδια, όντας ανίκανος να εξυπηρετήσει τα μεγάλα γεωπολιτικά συμφέροντα τόσο της ΕΕ συνολικά όσο και της Δύσης , ανέδειξαν τις γενικότερες αρρυθμίες βηματισμού της και την ίδια την ΕΕ ως υποδεέστερη να εξυπηρετήσει έναν ευρύτερο γεωπολιτικό ρόλο κι έκαναν αστραπιαία τον γύρο του πλανήτη, με ταχύτητα φωτός !!! (βλ. ΕΔΩ και ΕΔΩ )
Η τωρινή Σινοκαταριανή μεγάλη ενεργειακή συμφωνία αποτελεί την συνέχεια προηγούμενης αντίστοιχης συμφωνίας για προμήθεια 2 εκατομμυρίων τόνων LNG για τα επόμενα 10 χρόνια του Δεκεμβρίου 2021, η οποία υπήρξε η συνέχεια μιας άλλης, όμοιας σε ποσότητα και χρονική διάρκεια μεταξύ τους συμφωνίας που υπογράφηκε τον Μάρτιο του 2021
Με την πρόσφατη συμφωνία Νοεμβρίου 2022 η Κίνα αποκτά πλέον πρόσβαση στο Καταριανό κοίτασμα North Field το οποίο αποτελεί μέρος του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου στον κόσμο, που το Κατάρ το μοιράζεται με το Ιράν, το οποίο αποκαλεί το μερίδιό του South Pars.
Το δε Ιρανικό μερίδιο του South Pas , ελέγχεται κι αυτό από την Κίνα με την Σινο-Ιρανική συμφωνία ,25ετους διάρκειας που υπογράφηκε μεταξύ τους τον Μάρτιο του 2021.
Ο συνολικός χώρος του Ιρανικού South Pas μπου ελέγχεται από την Κίνα εκτείνεται σε 9.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα κοιτάσματος φυσικού αερίου, ιρανικής ιδιοκτησίας, που περιέχει 51 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μη συνδεδεμένου φυσικού αερίου και 50 δισεκατομμύρια βαρέλια συμπυκνώματος φυσικού αερίου.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Wang Yi (R) δίνει τα χέρια με τον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Mohammad Javad Zarif κατά τη συνάντησή τους στον State Guesthouse Diaoyutai στο Πεκίνο στις 31 Δεκεμβρίου 2019.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Wang Yi (R) δίνει τα χέρια με τον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Mohammad Javad Zarif κατά τη συνάντησή τους στον State Guesthouse Diaoyutai στο Πεκίνο στις 31 Δεκεμβρίου 2019.
Η Κίνα εισχωρώντας και στο υπόλοιπο μισό του τεράστιου αυτού κοιτάσματος , που εισέρχεται στην Καταριανή επικράτεια μετονομαζόμενο σε North Field , αποκτά ήδη με την πρόσφατη Σινοκαταριανή Ενεργειακή Συμφωνία τον πλειοψηφικό έλεγχο στο μεγαλύτερο κοίτασμα υδρογονανθράκων του Ανατολικού Ημισφαιρίου, εδραιώνει την απόλυτη υπεροχή της στον Περσικό και εξασφαλίζει την συνέχιση της πορείας της γεωπικονομικής οδού One Belt One Road.
Δικαίως λοιπόν ο Saad bin Sherida Al-Kaabi, Υπουργός Ενέργειας του Κατάρ και Διευθύνων Σύμβουλος της Qatar Energy δήλωσε ότι “Πιστεύει πως αυτή η συμφωνία θα οδηγήσει τις σχέσεις Πεκίνου- Ντόχα στο επόμενο επίπεδο, καθώς πρόκειται για μια ιστορική συμφωνία ως προς τη διάρκεια και μια από τις μεγαλύτερες σε όγκο και για τις δύο χώρες.”
Η Δύση μόλις έβλεπε τα σχέδια της για εξισορρόπηση δυνάμεων στις χώρες του Κόλπου να καταρρέουν…
Κι ύστερα από όλα αυτά ο πολλής Γερμανός Καγκελάριος , που όλο το προηγούμενο διάστημα πυροβολούσε τα πόδια του, τα πόδια της ΕΕ και των Δυτικών εν γένει “συμμάχων” του, στις 29 Νοεμβρίου 2022 αποδέχθηκε εντέλει καταιδρωμενος να μαζέψει ότι κατακάθι είχε απομείνει στο Καταριανό φλυτζάνι από τα υπολείμματα που είχαν απομείνει από την Σινο-Καταριανή Συμφωνία!
Τα 2 εκατομμύρια τόνοι ετησίως Καταριανού LNG , που συμφώνησε να αγοράσει η χώρα του αρχής γενομένης από το 2026 και για 15 χρόνια δεν φτάνουν μηδέ κατ’ιδεαν να κλείσουν την τεράστια τρύπα που άνοιξε η απώλεια του Ρωσικού φυσικού αερίου !
Τα δυτικά μέσα (βλ.ΕΔΩ και ΕΔΩ ) σχολίασαν ότι το φυσικό αέριο του Κατάρ δεν θα φτάσει αρκετά νωρίς για να βοηθήσει τη Γερμανία να αποφύγει τις ελλείψεις ενέργειας αυτόν τον χειμώνα, ενδεχομένως, και τον επόμενο χειμώνα, ασχέτως εάν η Γερμανία δείχνει πεπεισμένη ότι για τον μήνα του 2022 που απομένει μέχρι το τέλος του έτους μπορεί να αποφύγει τις διακοπές ρεύματος . Ωστόσο είναι λιγότερο σίγουρη ότι θα έχει τα αποθέματα για να αποφύγει τις διακοπές ρεύματος ή το δελτίο τροφοδοσίας το 2023-24.
Nα σημειωθεί δε ότι τελικά η Γερμανία, δεν αγόρασε ευθέως η ίδια το καταριανό φυσικό αέριο. Αυτό θα πωληθεί από το Κατάρ στην αμερικανική εταιρεία ConocoPhillips, η οποία στη συνέχεια θα το παραδώσει στον τερματικό σταθμό LNG στο Brunsbüttel της Γερμανίας, όπως δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας του Κατάρ στην πρωτεύουσα Ντόχα
Ο Saad Sherida al-Kaabi (R), υπουργός Ενέργειας του Κατάρ και Διευθύνων Σύμβουλος της QatarEnergy, και ο Ryan Lance (L), Διευθύνων Σύμβουλος της πολυεθνικής εταιρείας ConocoPhillips, ανταλλάσσουν έγγραφα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που ανακοινώνει μια νέα συμφωνία, Ντόχα, Κατάρ, 29 Νοεμβρίου 2022
Κι είναι απορίας άξιο ότι ο Γερμανός Καγκελάριος, όπως και οι αξιωματούχοι της χώρας που θα γίνει η τελική αποδέκτης του Καταριανού LNG , κατά την υπογραφή της Συμφωνίας στις 29 Νοεμβρίου 2022 , δηλαδή ενόσω από την 20 Νοεμβρίου 2022 είχε ξεκινήσει να διεξάγεται στο Κατάρ το FIFA World Cup Qatar 2022, ουδεμία σημασία απέδιδαν στην καταπάτηση των ανθρωπίνων κι εργασιακών δικαιωμάτων εκ μέρους του προμηθευτή Κατάρ την οποία τόσο ο κύριος Σόλτς, όσο και η Γερμανική διπλωματία, αλλά και τα Γερμανικά ΜΜΕ καθώς και η Γερμανική Ποδοσφαιρική ομάδα φρόντισαν να ξαναθυμηθούν , καθαρά υποκριτικά, αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας.
Αναγκάζοντας τον Claudius Fischbach Γερμανό Πρέσβη στην Ντόχα να προχωρήσει στις 6 Δεκεμβρίου σε αντίστοιχου περιεχομένου δηλώσεις , μπροστά στις οποίες οι αποδιδόμενες σε Έλληνες Αξιωματούχους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ε. Καϊλη, Δ. Σχοινά κλπ) , δηλώσεις μοιάζουν με απλό πταίσμα !!!
Συγκεκριμένα ο Γερμανός πρεσβευτής στο Κατάρ, Κλαούντιος Φίσμπαχ, έστειλε μια εμπρηστική επιστολή στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών. Η επιστολή διέρρευσε αμέσως στα ΜΜΕ , με πρώτο το Der Spiegel. (βλ ΕΔΩ και ΕΔΩ )
Σε αυτήν ο Γερμανός Πρέσβης στην Ντόχα αναφέρει :
«Η Γερμανία είχε ένα σημαντικό μπόνους εμπιστοσύνης στο Κατάρ τα τελευταία χρόνια», Ωστόσο, «αυτό το μπόνους εμπιστοσύνης» «χάθηκε τις τελευταίες εβδομάδες». Το Κατάρ βλέπει τον εαυτό του ως θύμα «μιας άνευ προηγουμένου εκστρατείας στα μέσα ενημέρωσης». η εμφάνιση της Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο «επικρίθηκε ευρέως και με συνέπεια ως ασέβεια προς μια ξένη κουλτούρα».
Ο Πρέσβης της Γερμανίας στο Κατάρ Dr. Claudius Fischbach
«Η τρέχουσα διάθεση απέναντι στη Γερμανία στους τοπικούς επιχειρηματικούς κύκλους, παραδοσιακά φιλογερμανικούς», συνεχίζει ο κύριος Fischbach, « μου περιγράφεται ως άθλια». Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική και τα οικονομικά συμφέροντα του Βερολίνου, ο Πρέσβης προειδοποιεί: Μέχρι στιγμής, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς αρκέστηκε να επαινέσει την πρόσφατη συμφωνία υγραερίου με το Κατάρ ως «δομικό στοιχείο» για τον μελλοντικό ενεργειακό εφοδιασμό της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας. δηλώνοντας επίσης ότι ήταν «πολύ χαρούμενος» που επετεύχθη η συμφωνία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν το Κατάρ, το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου και τους γεωστρατηγικούς αγώνες εξουσίας γύρω από το εμιράτο με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ακριβώς στην ώρα για το μισό του αγώνα μεταξύ της ομάδας των ΗΠΑ και της ιρανικής ομάδας, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών είπε ότι μόλις ενέκρινε την παράδοση αντι-drones αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Πρόκειται για δέκα σταθερά συνολικά συστήματα και μεγάλο αριθμό μεμονωμένων όπλων και εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων 200 drones Coyote, που χρησιμοποιούνται εναντίον εχθρικών drones. “Η προτεινόμενη πώληση”, δηλώνει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, «θα βελτιώσει την ικανότητα του Κατάρ να αμύνεται ενάντια στις τρέχουσες και μελλοντικές απειλές». Αυτό υποστηρίζει «την ασφάλεια μιας φίλης χώρας που εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική δύναμη για την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική πρόοδο στη Μέση Ανατολή».
Ακολουθεί απόσπασμα από γερμανικό Foreign Policy (βλ ΕΔΩ )
«DOHA/ΒΕΡΟΛΙΝΟ (Ειδική αναφορά) – Σε επιστολή πυρός, ο Γερμανός πρεσβευτής στο Κατάρ προειδοποιεί για διπλωματική ζημιά στη χώρα της Μέσης Ανατολής και καλεί το Βερολίνο να αλλάξει γρήγορα πορεία. Το υπόβαθρο σε αυτό είναι οι επιθέσεις που μοιάζουν με εκστρατεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στο εμιράτο, που βασίζονται σε διπλά μέτρα και σταθμά, που έχουν προκαλέσει ευρεία δυσαρέσκεια εκεί – μεταξύ του πληθυσμού γενικά, αλλά και ειδικότερα στις επιχειρήσεις και την πολιτική. Η Γερμανία “έχασε” το “σημαντικό μπόνους εμπιστοσύνης” που απολάμβανε στο Κατάρ, είπε ο πρέσβης. η διάθεση ήταν «μίζερη». Εάν το Βερολίνο δεν θέλει να χάσει ακόμη μεγαλύτερη επιρροή στη Μέση Ανατολή, χρειάζεται επειγόντως ο δημόσιος έπαινος για το Παγκόσμιο Κύπελλο από τις ανώτατες κρατικές υπηρεσίες. Ακόμη και πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο, οι σύμβουλοι της κυβέρνησης του Βερολίνου προέτρεπαν ανάπτυξη σχέσεων με το Κατάρ· Αυτό είναι σημαντικό – όχι μόνο λόγω των τεράστιων αποθεμάτων φυσικού αερίου του εμιράτου, αλλά και λόγω της σημαντικής πολιτικής επιρροής του. Η Ουάσιγκτον μόλις ενέκρινε πωλήσεις όπλων αξίας δισεκατομμυρίων στη Ντόχα – κυρίως επειδή η Κίνα αποκτά αυξανόμενη επιρροή στο Κατάρ και σε ολόκληρη την Αραβική Χερσόνησο.
Εξαρτάται από συμμάχους
Οι σύμβουλοι της κυβέρνησης του Βερολίνου πιέζουν για στενότερη συνεργασία μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και του Κατάρ. Το παρασκήνιο είναι, αφενός, ότι το εμιράτο ενεργεί ως περιφερειακή δύναμη εδώ και αρκετό καιρό και καθίσταται επανειλημμένα διαθέσιμο ως μεσολαβητής. Για παράδειγμα, κατάφερε να δημιουργήσει επαφές με τους Ταλιμπάν και να τις κάνει χρήσιμες όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες διαπραγματεύονταν μαζί τους για την απόσυρσή τους από το Αφγανιστάν. Βοήθησαν επίσης την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας όταν το Βερολίνο απέτυχε να επαναφέρει ανεξάρτητα όλους τους Γερμανούς πολίτες από το Αφγανιστάν τον Αύγουστο του περασμένου έτους.Το Κατάρ, η χώρα με τα τρία μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο, είναι επίσης σημαντική ως προμηθευτής φυσικού αερίου. Προστέθηκε στο παρασκήνιο ότι – σύμφωνα με μια τρέχουσα μελέτη του Ιδρύματος Επιστήμης και Πολιτικής του Βερολίνου (SWP) – η Γερμανία και η ΕΕ στη Μέση Ανατολή «έχουν χάσει μεγάλη επιρροή από το 2011». «Αν όντως πρόκειται να υπάρξει ένα «σημείο καμπής» της πολιτικής ασφάλειας», λέει η εφημερίδα SWP, «τότε η Γερμανία πρέπει επίσης να προετοιμαστεί για τους κινδύνους που απειλούν από τη Μέση Ανατολή». Αυτά είναι η ανεπιθύμητη μετανάστευση, η τρομοκρατία και η διάδοση των πυρηνικών όπλων. «Μέρος αυτού», λέει, «είναι ότι η Γερμανία και η Ευρώπη χρειάζονται φιλοδυτικούς συμμάχους».Το Κατάρ είναι σίγουρα ένα από αυτά. τότε «η Γερμανία πρέπει επίσης να προετοιμαστεί για τους κινδύνους που απειλούν από τη Μέση Ανατολή».
Δεν κυριαρχείται πλέον από τη Δύση
Το κάλεσμα έρχεται σε μια στιγμή που οι δυτικές χώρες, και ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες, χάνουν την κυρίαρχη επιρροή τους στην Αραβική Χερσόνησο. Αυτό ισχύει κυρίως για τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – δύο χώρες με τις οποίες το Κατάρ έχει τεταμένες σχέσεις εδώ και χρόνια. Από το 2017 έως το 2021, το εμιράτο υποβλήθηκε ακόμη και σε συνολικό αποκλεισμό από τις γειτονικές του χώρες λόγω διαφόρων πολιτικών διαφορών. Τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσέγγιση. Παρά τις συνεχιζόμενες μαζικές πιέσεις από τις δυτικές δυνάμεις, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν είναι ούτε πρόθυμες να συμμετάσχουν στις κυρώσεις τους κατά της Ρωσίας ούτε επιθυμούν να επεκτείνουν την παραγωγή πετρελαίου τους προκειμένου να καταστήσουν δυνατό ένα εμπάργκο πετρελαίου κατά της Ρωσίας. Αντίθετα, προώθησαν ακόμη και τη μείωση της παραγωγής στο καρτέλ του ΟΠΕΚ+. Και οι δύο συνεργάζονται επίσης όλο και πιο στενά με την Κίνα και, παρά τις έντονες καταγγελίες από την Ουάσιγκτον, έχουν πιέσει στη χρήση της τεχνολογίας από τον κινεζικό όμιλο Huawei για τη δημιουργία των δικτύων τους 5G. Το Κατάρ επίσης πλησιάζει όλο και περισσότερο τη Λαϊκή Δημοκρατία. Κατά τη διάρκεια επίσκεψης του εμίρη Tamim bin Hamad al Thani στο Πεκίνο κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2022, και οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν τα σχέδιά τους για επέκταση της συνεργασίας στο πλαίσιο του Νέου Δρόμου του Μεταξιού.Το Κατάρ είναι επίσης επίσημος εταίρος διαλόγου του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) από τον Σεπτέμβριο. Και οι δύο συνεργάζονται επίσης όλο και πιο στενά με την Κίνα και, παρά τις έντονες καταγγελίες από την Ουάσιγκτον, έχουν πιέσει στη χρήση της τεχνολογίας από τον κινεζικό όμιλο Huawei για τη δημιουργία των δικτύων τους 5G.
Διπλά πρότυπα
Σε αυτήν την κατάσταση, οι επιθέσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που μοιάζουν με εκστρατεία στο Κατάρ , με βάση τα συνήθη διπλά μέτρα και σταθμά, έχουν πλέον οδηγήσει σε διπλωματική ζημιά. Ακόμη και πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο υπουργός Εξωτερικών Mohammed bin Abdulrahman al Thani είχε δηλώσει ενόψει της δημόσιας κριτικής από το Βερολίνο: «Είμαστε ενοχλημένοι από τα διπλά μέτρα και συαθμά». Η Γερμανία δεν έχει «κανένα πρόβλημα μαζί μας» εάν θέλει υγρό αέριο ή χρειάζεται επενδυτές. αλλά αν η Ντόχα φιλοξενεί ένα αθλητικό γεγονός, «τότε ξαφνικά ισχύουν άλλα πρότυπα». Η εμφάνιση της γερμανικής ομάδας ποδοσφαίρου και, κυρίως, της υπουργού Εσωτερικών, Νάνσι Φέιζερ, που πόζαρε μπροστά στις κάμερες στο Κατάρ με επίδεσμο «One Love», έχει προκαλέσει τώρα μεγάλη δυσαρέσκεια. Αναφέρεται ότι πολλοί είπαν: «Ας δούμε αν οι Γερμανοί, όταν υπογράψουν τη συμφωνία τους για το φυσικό αέριο, θα φορέσουν επίσης ένα πολύχρωμο περιβραχιόνιο». Αν θέλεις πραγματικά να πετύχεις σε κάτι, συνήθως κάνεις ακριβώς το αντίθετο.».
Όλες οι παραπάνω εξελίξεις, αφορούν το χρονικό διάστημα από 31.1.2022 έως και τις δηλώσεις του Γερμανού Πρέσβη στο Κατάρ που έλαβαν χώρα την 6.12.2022, ημέρα Τρίτη. .
Τρείς μόλις ημέρες αργότερα, την 9.12.2022 ημέρα Παρασκευή ξεκινούσε το επονομαζόμενο QatarGate, με τις συλλήψεις της Εύας Καϊλή και των φερόμενων ως συνεργών της.
Πίσω από το QatarGate, κρύφτηκαν κι επιχειρούν να κουκουλωθούν όλες οι Γερμανικές παταγώδεις αποτυχίες αφενός μεν ως προς την διαχείριση γεωστρατηγικών ζητήματων υψίστης σημασίας και σπουδαιότητας, όπως η προσέλκυση των κρατών του Κόλπου κι η προσέγγιση τους στην Δυτική Συμμαχία, αφετέρου δε ως προς την διαχείριση της ενεργειακής κρίσης που μαστίζει τόσο την Γερμανία, όσο και τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ ύστερα από το ξέσπασμα του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου.
Το μόνο που βρήκε να πει ο κύριος Σόλτς στους συμμάχους του , για να συγκαλύψει την ανεπάρκεια του ήταν πως «Η Ευρώπη θα συνεργαστεί με τη Ρωσία μετά το τέλος του πολέμου…» (βλ. ΕΔΩ ). Λες κι η Ρωσία μετά το τέλος του πολέμου , δεν θα είναι μια χώρα που εισέβαλλε σε άλλη χώρα, ξεκινώντας έναν πολύνεκρο επεκτατικό πόλεμο… Λες κι Ρωσία μετά το τέλος του πολέμου θα έχει πράγματι την πρόθεση να συνεργαστεί ξανά με την Γερμανία ή την ΕΕ… Λες κι η Γερμανία ως το τέλος του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου θα κρατάει την ηγετική της θέση ανάμεσα στις δυνάμεις της Ευρώπης και θα είναι ικανή να αποφασίζει, με ηγεμονικές νοοτροπίες, για αυτήν…Λες κι ως τότε τα γερμανικά νοικοκυριά δεν θα έχουν παγώσει και το γερμανικό επιχειρείν δεν θα έχει κηρύξει πτώχευση…
Επίλογος
Τελικά τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται !
Αν και το Κατάρ με τα πανισλαμικά οράματα που υπηρετεί μέσω της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» που εκθρέφει στους κόλπους του, θα είχε ικανούς λόγους να θέλει να επενδύσει στην Ευρώπη, δημιουργώντας εξαρτήσεις στα κράτη μέλη της ΕΕ, εντούτοις αυτό που εκ προοιμίου μάλλον θα πρέπει να εξαιρέσουμε είναι την βούληση του Κατάρ να διεισδύσει ενεργειακά στην ΕΕ .
Για το Κατάρ η ΕΕ ήταν πάντοτε η δεύτερη και καταϊδρωμένη επιλογή κι αυτό αποδείχθηκε την 21 Νοεμβρίου 2022 , κατόπιν της υπογραφής της τρίτης κατά σειράν και μακροχρόνιας ενεργειακής συνεργασίας του με την Sinopec- China Petroleum and Chemical Corporation.
Αντίθετα η ΕΕ ήταν εκείνη που προκειμένου να ξεπεράσει την ενεργειακή κρίση που προκάλεσαν οι εσφαλμένες πολιτικές αντιμετωπίσεις της στο ζήτημα του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου, έστρεψε όλη την προσοχή της, σε αντικατάσταση της Ρωσικής ενέργειας προς το Κατάρ, ούσα έτοιμη για μεγάλες υποχωρήσεις, οι οποίες περιγράφηκαν λεπτομερώς ήδη από το Φεβρουάριο 2022 στο άρθρο-ανάλυση του Middle East Institute (MEI) .
Από αυτήν την άποψη, λόγω της έλλειψης ενδιαφέροντος του Κατάρ να διεισδύσει με ενεργειακές προμήθειες στην ΕΕ, θα μπορούσε βάσιμα να πιθανολογηθεί ότι το Κατάρ δεν είχε κάποιο όφελος να επιχειρήσει να επηρεάσει υπέρ του τις συναφείς ενδοευρωπαϊκές πολιτικές, δωροδοκώντας Ευρωπαίους αξιωματούχους.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι αντίστοιχη ενέργεια εκ μέρους του Κατάρ δεν θα μπορούσε να εδράζει σε άλλες αιτίες και κίνητρα, τα οποία δεν ερευνήθηκαν με το παρόν άρθρο.
Σκοπός του παρόντος άρθρου ήταν να καταδείξει την εμφανή ανεπάρκεια ορισμένων εντός ΕΕ που επιχειρούν να οχυρωθούν και να συγκαλυφθούν πίσω από την υπερπροβολή φερόμενων σκανδάλων ώστε να μετακυλίσουν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί στις πλάτες άλλων κρατών μελών.
Τα ηθικοπλαστικά κηρύγματα, που εκπέμπονται το τελευταίο διάστημα συστηματικά από τα εθνικά τους ΜΜΕ και τον εθνικό τους τύπο, ενδέχεται να εκπέμπουν αισθήματα λυσσαλέου ανταγωνισμού προς μία Ελλάδα που φαίνεται να ενισχύει την γεωπολιτική της θέση αναπτύσσοντας σχέσεις με τα κράτη του Κόλπου, εκεί που απέτυχαν παταγωδώς αυτοί !
Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους, δεν πρόκειται αυτή την φορά να κάνουν την Ελλάδα σταχτομαζώχτρα όσων κατέκαψαν αυτοί.
*Η Μαρία Παπαδοπούλου είναι Δικηγόρος Θεσσαλονίκης.
Οι κυρώσεις όχι μόνο δεν δουλεύουν, δουλεύουν συχνά ανάποδα. Γιατί οι Δυτικοί επιμένουν στη διατήρησή τους και αγωνίζονται και να τις επεκτείνουν διαρκώς;
Οι περισσότεροι σοβαροί παρατηρητές συμφωνούν ότι το πλαφόν μαζί και με το εμπάργκο που επέβαλε η Ε.Ε. στο ρωσικό πετρέλαιο δεν πρόκειται να πλήξουν τα έσοδα της Ρωσίας, αντίθετα πιθανώς να τα ενισχύσει ανεβάζοντας την τιμή του πετρελαίου, κάτι που θα πλήξει οικονομικά την ταχέως κατευθυνόμενη προς τον Τρίτο Κόσμο… Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Ε.Ε. και οι G7 γενικώς δεν ελέγχουν, ούτε μπορούν να ελέγξουν την παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Το πλαφόν θα καταλήξει πιθανότατα πρακτικώς ένα δώρο προς τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα, το Ιράν, τη Βενεζουέλα, όλους εχθρούς ή δυνητικούς εχθρούς της Δύσης, μαζί και την Τουρκία που αποκομίζει φανταστικά κέρδη ελισσόμενη οικονομικά και γεωπολιτικά ανάμεσα στη Μόσχα και την Ουάσινγκτον. Η τελευταία είναι υποχρεωμένη τώρα να κλείσει τα μάτια στο αποτρόπαιο καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας μην τολμώντας να αποξενώσει το Ριάντ σε κάτι που εξελίσσεται σε ενεργειακό πόλεμο.
Ήδη μερικές μέρες μετά την επιβολή του νέου μέτρου κατά της Ρωσίας, το Bloomberg, σε έναν πρώτο απολογισμό της απόδοσης της νέας κύρωσης κατά της Μόσχας υπογραμμίζει ότι τα συμβόλαια για το ESPO (στάνταρντ για το ρωσικό αργό) κινούνται αρκετά πάνω από τα 60 δολάρια το βαρέλι, ενώ απεδείχθη ότι η Ρωσία διαθέτει και τη δυνατότητα μεταφοράς με πλοία και τη δυνατότητα ασφάλισης του μεταφερόμενου πετρελαίου. Οι εφοπλιστές θα βγάλουν περισσότερα λεφτά, όπως είχε προβλέψει ο Νίκος Βερνίκος στη Λιμπερασιόν. Μάλιστα το Bloomberg ανησυχεί μήπως τα πιθανά ρωσικά αντίμετρα θα περιλάβουν κατώτερη τιμή πώλησης και υποχρέωση πληρωμής σε ρούβλια.
Αν είμαστε στην αρχή του πολέμου των κυρώσεων κατά της Ρωσίας θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι αυτό γίνεται λόγω λάθους υπολογισμού και να το αποδώσουμε σε κάποιου είδους «ηλιθιότητα» της Ε.Ε.. Τέτοια «ηλιθιότητα» ασφαλώς υπάρχει. Είναι καθορισμένη σε όλη τη Δύση από την βαθειά ριζωμένη στο κοινωνικό «είναι» των αρχουσών της τάξεων, μετά το 1989-91, ότι δηλαδή είναι προορισμένες να κυριαρχούν στον κόσμο, όχι για 1.000 χρόνια, όπως ήταν το όνειρο του Χίτλερ, αλλά επ’ άπειρον, εξ ου και το «τέλος της Ιστορίας». Είναι καθορισμένη και ειδικότερα από τον βαθιά ολοκληρωτικό τρόπο λειτουργίας της Ε.Ε. και από την κατάληψη σταδιακά, σε όλο τον δυτικό κόσμο, όλων των κρίσιμων θέσεων από άμεσους υπαλλήλους του Χρηματιστικού Κεφαλαίου, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, χωρίς απολύτως καμία επαφή με τους λαούς και τα έθνη που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Αλλά δεν πρέπει να περνάμε τους Δυτικούς αποφασίζοντες και περισσότερο ηλίθιους από ό,τι πραγματικά είναι. Εδώ έχουν στα χέρια τους την πρακτική απόδειξη ότι οι κυρώσεις όχι μόνο δεν δουλεύουν, δουλεύουν συχνά ανάποδα. Γιατί την αγνοούν; Γιατί επιμένουν όχι μόνο στη διατήρηση των κυρώσεων που ήδη έχουν επιβάλλει, αλλά αγωνίζονται και να τις επεκτείνουν διαρκώς;
Πίσω από τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, ο πόλεμος κατά της Ευρώπης
Υπάρχει μια πιθανή εξήγηση. Ο πόλεμος που έχει εξαπολυθεί κατά της Ρωσίας, δεν αποβλέπει μόνο στο να την εξασθενίσει, ει δυνατόν και να τη διαλύσει ως μεγάλη δύναμη. Αποβλέπει επίσης και στο να υποτάξει για πάντα την Ευρώπη στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο τρόπος για να το κάνει είναι να καταστρέψει όσο το δυνατόν και όσο πιο οριστικά γίνεται τις σχέσεις της Ευρώπης με τη Ρωσία σε όλους τους τομείς, περιλαμβανομένης ασφαλώς της προμήθειας αερίου και πετρελαίου. Να μη μπορέσουν όχι τώρα, αλλά και ποτέ στο μέλλον να υπάρξουν σχέσεις της Ευρώπης με τη Ρωσία, ικανές να στηρίξουν την ανεξαρτησία της πρώτης απέναντι στα υπερατλαντικά αφεντικά της. Γιατί είναι εύκολο να επιβληθούν κυρώσεις, πολύ πιο δύσκολο όμως να αρθούν. Για τέτοιους λόγους ανατίναξαν και τους γερμανορωσικούς αγωγούς NordStream. Αν αύριο η Γερμανία αλλάξει γνώμη και θελήσει να εισάγει πάλι ρωσικό αέριο να μην μπορεί να το κάνει.
Το ότι ο πόλεμος κατά της Ρωσίας, αν δεν αποβλέπει, πάντως οδηγεί στην υποταγή της Ευρώπης, αποδεικνύεται εύκολα από τα αντικειμενικά αποτελέσματά του.
Η Γερμανία και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξοπλίζονται με αμερικανικά, όχι με ευρωπαϊκά όπλα και αυξάνουν το μερίδιό τους στο συνολικό κόστος των πολεμικών δαπανών του ΝΑΤΟ. Πληρώνουν πανάκριβα στους Αμερικανούς το υγροποιημένο φυσικό αέριο που εισάγουν. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες και οι θέσεις εργασίας μεταναστεύουν στις ΗΠΑ, ενώ κλονίζεται η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Όλη η εξωτερική και αμυντική πολιτική τους, αλλά και η επίσημη «ιδεολογία» των ευρωπαϊκών κρατών και κοινωνιών, ενσωματώνει ως άρθρο πίστεως τον πιο φανατικό και καθαρά ρατσιστικό αντιρωσισμό, μέσω του οποίου οργανώνεται στην πραγματικότητα η υποταγή στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, αφού η Ευρώπη στερείται, συγκρουόμενη με τη Μόσχα, εναλλακτικών δυνατοτήτων και βαθμών ελευθερίας. Η Ε.Ε. μεταβάλλεται όλο και περισσότερο σε Αμερικανική και Τραπεζική, όχι Ευρωπαϊκή Ένωση. Ε.Ε., ΝΑΤΟ, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και Goldman Sachs εναλλάσσουν άλλωστε διαρκώς τα ηγετικά τους στελέχη.
Η βαθύτερη αμερικανική επιδίωξη
Αυτή η πολιτική ανταποκρίνεται στις βασικές στρατηγικές επιλογές που έκαναν οι ΗΠΑ όταν διαλυόταν η ΕΣΣΔ και που αντανακλώνται στις εκθέσεις Βούλφοβιτς και Τζερεμάια, κεντρικό σημείο των οποίων είναι η αποτροπή οποιασδήποτε σύμπραξης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων της β΄ κατηγορίας, που θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν ανταγωνιστικό πόλο προς τις ΗΠΑ. Ήδη με την πολιτική τους έσπρωξαν Ρωσία και Κίνα κοντά. Αν ερχόταν τώρα και η Ευρώπη με τη Ρωσία θα επρόκειτο για καταστροφική εξέλιξη και θα ακύρωσε την επιδίωξη παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ και ενός νέου «αμερικανο-εβραϊκού αιώνα».
Βιάζονται να εκμεταλλευθούν τη συγκυρία του Ουκρανικού γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα «σπάσουν» στην πορεία. Γι’ αυτό και λύσσαξαν ακόμα και με το τόσο δειλό και τοποθετημένο στο μέλλον άνοιγμα του Μακρόν προς τη Μόσχα. Πρέπει να καταστρέψουν ό,τι μπορούν, όσο πιο οριστικά μπορούν και να το κάνουν τώρα. Αυτή νομίζουμε είναι η βαθύτερη ερμηνεία του γιατί συνεχίζουν μετά μανίας να υιοθετούν αντιρωσικές κυρώσεις που δεν πλήττουν τη Ρωσία αλλά πλήττουν την Ευρώπη.
Η εμπειρία των δύο Παγκοσμίων Πολέμων
Τίποτα πρωτότυπο σε όλα αυτά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επενέβησαν στο τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου για να εμποδίσουν να αναδειχθεί μια ευρωπαϊκή δύναμη νικήτρια (η Γερμανία τότε). Αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και πάλι μόνο για να εμποδίσουν μια ευρωπαϊκή δύναμη (τη σοβιετική Ρωσία τότε) να αναδειχθεί κυρίαρχη στην Ευρώπη. Στον Ψυχρό Πόλεμο έφτιαξαν το ΝΑΤΟ, όχι μόνο για να κρατήσουν τους Ρώσους έξω, αλλά επίσης τους Αμερικανούς μέσα και τους Γερμανούς κάτω, κατά την περιβόητη έκφραση του Λόρδου Ισμέι.
Ο λόγος που επεμβαίνουν τώρα είναι γιατί θέλουν να εξασθενήσουν και τη Ρωσία και την Ουκρανία, και τη Ρωσία και την Ευρώπη. Κάνουν τον δικό τους πόλεμο με το αίμα των πρώην Σοβιετικών πολιτών και με έξοδα των Ευρωπαίων «συμμάχων» τους.
Ο Φρανσουά Μιτεράν δεν ήταν καθόλου αντιαμερικανός, το 1966 μάλιστα επέκρινε τον Ντε Γκωλ γιατί έβγαλε τη Γαλλία από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Λίγο πριν πεθάνει εξομολογήθηκε σε έναν βιογράφο του:
«Η Γαλλία είναι σε μόνιμο πόλεμο με την Αμερική. Αλλά οι Γάλλοι δεν το ξέρουν».
Δεν το ξέρουν γιατί οι ευρωπαϊκές «ελίτ» δεν τους το λένε. Προδίδουν εδώ και καιρό αυτές οι «ελίτ», με ελάχιστες εξαιρέσεις, και τους λαούς τους, και την ευρωπαϊκή ιδέα και την ιδέα του κοινωνικού κράτους. Αποδέχονται τη σταδιακή διολίσθηση της Ευρώπης στον Τρίτο Κόσμο, θυσιάζουν το μέλλον της ηπείρου υποκύπτοντας στο καπιταλιστικό ταξικό συμφέρον τους, όπως το αντιλαμβάνονται, που τις κρατάει αγκιστρωμένες στη «συλλογική Δύση», πασπαλισμένο με μια δήθεν «δημοκρατική ιδεολογία», που ξεφτίζει όλο και περισσότερο και έχει όλο και λιγότερη σχέση με όσα βιώνουν οι πολίτες των δυτικών κρατών και τα ακόμα πιο ολοκληρωτικά, που συμβαίνουν στο εσωτερικό των ίδιων των δυτικών ελίτ, παραμένοντας συνήθως άγνωστα στο ευρύ κοινό.
Since 2000, global investment in research and development (R&D) has tripled to $2.4 trillion.
R&D spend is also casting a wider global net. In 1960, the U.S. made up nearly 70% of global R&D spending, and by 2020 this had fallen to 30%. From job creation and public health to national security and industrial competitiveness, R&D plays a vital role in a country’s economic growth and innovation, impacting nearly every corner of society—either directly or indirectly.
Along with R&D spend, other key ingredients play an important role in driving progress and innovation. These include technological adoption, scientific research, and venture capital activity, among others.
The above infographic ranks the world’s most innovative economies using data from the UN’s WIPO Global Innovation Index.
What Defines an Innovative Economy?
Innovation is inherently challenging to quantify, but the Global Innovation Index is a longstanding attempt to do just that.
The framework used for the index was designed to create a more complete analysis, comprising of 81 indicators across seven categories to calculate a country’s score:
7 Categories
Example Indicators
🧳 Business Sophistication
Business R&D spend, net inflows of foreign direct investment
📈 Market Sophistication
Size of economy’s GDP, intensity of local market competition
🛣️ Infrastructure
Road, hospital, school construction, energy efficiency
👩🏫 Human Capital & Research
Government funding per pupil, quality of scientific and research institutions
🏛️ Institutions
Political stability and safety, ease of starting a business
💡 Creative Outputs
Most valuable brands, industrial design applications, trademark applications
As the above table shows, the framework aims to identify indicators that foster an innovative environment and breakthrough technologies.
It’s worth noting that each country’s overall innovation score is a mix of these categories, and countries with similar scores can be strong in different areas.
The 50 Most Innovative Countries in 2022
Switzerland ranks at the top for the 12th year in a row—above the U.S., South Korea, and Israel.
For many, this may come as a surprise. However, the country’s intellectual property rules are considered world-class, and they are complemented by strong collaboration between universities and industry. In addition, the country attracts top talent thanks to its high quality of living.
At second is the United States, which is a top spender on R&D at over $700 billion per year. Globally, four of the five top R&D spending companies are in America: Amazon ($42.7 billion), Alphabet ($27.6 billion), Microsoft ($19.3 billion), and Apple ($18.8 billion).
Rank
Country / Region
Score
1
🇨🇭 Switzerland
64.6
2
🇺🇲 U.S.
61.8
3
🇸🇪 Sweden
61.6
4
🇬🇧 United Kingdom
59.7
5
🇳🇱 Netherlands
58.0
6
🇰🇷 South Korea
57.8
7
🇸🇬 Singapore
57.3
8
🇩🇪 Germany
57.2
9
🇫🇮 Finland
56.9
10
🇩🇰 Denmark
55.9
Showing 1 to 10 of 50 entries
PreviousNext
Countries across Europe also feature prominently in the top 10, including Sweden (#3), the United Kingdom (#4) and the Netherlands (#5).
South Korea (#6), is known for its high R&D intensity. This is driven by its industrial conglomerates, known as chaebols, that are generally family-owned. Samsung and LG are among its largest companies, known for their high degree of corporate-academic collaboration.
Below, we will take a closer look at the most innovative countries by region.
North America
In North America, the U.S. ranks highest. The country has long been known as a global leader in innovation, with a strong track record of introducing new ideas and technologies that have transformed the way we live and work. The U.S. ranks #1 in a number of indicators, including university-industry R&D collaboration and intangible asset intensity.
Ranking second in the region is Canada (Global rank: #15). Across all countries, it ranks first on measures of joint venture and strategic alliances per billion dollars of GDP (PPP) and number of venture capital (VC) recipients per billion dollars of GDP (PPP). In 2021, VC investment topped $14.7 billion across 752 deals.
At third, is Honduras (#113). Driving innovation in the country is a new economic zoning experiment called Zones for Economic Development and Employment (ZEDEs).
To date, these zones have attracted about a quarter of a billion dollars in private investment funding and have created thousands of new jobs.
South America
Chile (#50) ranks first across the region, thanks to its promising tech sector. To date, it is home to an estimated 8,000 tech companies. The country also has the highest scale of mobile connectivity in the region. In late 2021, it launched the first 5G network in South America.
Following Chile is Brazil (#54), which saw a record number of IPOs in 2021 that were valued at nearly $7 billion.
Middle East and Central Asia
As the highest ranked in the region, Israel (#16) is the sole country globally that spends over 5% of GDP on R&D. Overall, it is a global leader in patent applications and information and communication technology (ICT) services exports.
For context, the country’s density of start-ups per capita is 16 times that of Europe.
The small island nation of Cyprus (#27) follows in second, supported by government funding focused on start-ups. Meanwhile, Turkey (#37) in third, is home to six unicorns*, fostered by its development of a megatech corridor through Istanbul to Izmir.
*A unicorn is a privately-held startup that has a valuation of over $1 billion.
Europe
With 15 of the top 25 economies in the world, Europe is a powerhouse for fostering innovative ecosystems.
The continent is also a leader in social progress, equality, and life satisfaction. The region scores 30 on inequality according to the Gini Index compared to 41 for America.
For many, technological output isn’t the first thing that comes to mind when they think of Europe, but VC deals surged over 53% in 2021. London, Berlin, and Paris were leading cities for VC activity.
East Asia and Oceania
South Korea (#6) ranks highest across East Asia and Oceania, and has established itself as a leader in technology and innovation on the global stage. Through its New Deal initiative, the government is spearheading projects on smart healthcare, AI, and smart industrial complexes. At the same time, it is accelerating the construction of eco-friendly infrastructure and renewable energy.
South Korea’s Hyundai and its subsidiary Kia have made considerable ground in electric vehicle (EV) production, comprising 9% of the U.S. EV market, the second-highest share after Tesla.
China sits just outside the global top 10, and now ranks #1 in multiple indicators, including labor productivity growth and trademarks by origin. China’s economic output per employed worker increased an impressive 4.2% annually from 2011 to 2019, on average.
Africa
The highest ranked in Africa is the island nation of Mauritius (#45).
Underscoring its rank is the strength of its institutions and market sophistication. Meanwhile, the government is accelerating investment in tech incubators, research-business collaboration, and tax incentives for R&D investment.
South Africa (#61) follows Mauritius on the list, with the city of Cape Town attracting a proposed $300 million Amazon headquarters.
Panasonic opened their headquarters in Cape Town in 2018. Oracle, IBM, Google, and Microsoft also have offices in the country’s expanding tech hub.
There have been skirmishes between armed ethnic Serb protesters and Kosovo police. The reason is that a while ago, Kosovo ordered that drivers surrender Serbian-issued license plates and replace them with Kosovo plates. On Dec. 10, Serbs living in northern Kosovo started erecting barricades. Kosovo residents confronted them, and Kosovo police blocked the border checkpoints. A traffic jam ensued, and so did a small shootout, including the use of a stun grenade. The shooting has died down but the threats have mounted.
A shootout over license plates may seem excessive, but this is the Balkans. It is a relatively small area with multiple nationalities, and the political borders don’t match the ethnic borders. In the 1990s, there was a brutal civil war among those ethnic groups. For example, Serbs are Christians and Bosniaks are Muslims. Serbs and Bosnians live in proximity to each other. The civil war that broke out included concentration camps, where some estimate that 100,000 Bosnians died – a number denied by the Serbians. However, no one doubts it was a blood bath.
The fighting threatened to extend to Kosovo, south of Serbia. The Kosovars are ethnic Albanians and Muslims living in an area that Serbia claims. When Serbian forces began to enter Kosovo, U.S. and European governments, aware of the slaughter in Bosnia, were concerned that another blood bath would take place in Kosovo. NATO aircraft, primarily British and American, carried out airstrikes to force the Serbians to leave. The bombing was extended to Serbia, and included strikes against the capital, Belgrade. Those strikes caused substantial casualties on Serbian citizens.
The United States wanted to reach a cease-fire with the Serbians. The president of Serbia refused, partly out of anger over the bombing of Belgrade, and partly because he was afraid that he would face charges in The Hague – which he ultimately did. Unable to secure Serbia’s capitulation, the airstrikes continued.
The U.S. reached out to the Russians, who had close relations with the Serbians. The Russians persuaded them to accept a cease-fire. In return, the Russians expected to be treated as equal occupiers of Serbia and Kosovo, imposing the cease-fire on all regions as NATO’s equal. The Americans deny that they agreed to this with the Russians. The Russians say they had no reason to negotiate with NATO except for this. Russian troops arrived in Kosovo’s airport to serve as peacekeepers. They were surrounded by NATO troops and forced to leave. This event had a great deal of influence on the rise of Vladimir Putin and his distrust of the United States. It convinced him that the U.S. wanted to crush Russia, and he rose to the presidency on a promise not to allow Russia to be treated with contempt in the future.
So the Kosovars and Serbians are fighting over license plates and whatnot. What would appear trivial to others is not trivial here. In the Balkans, memories are long and unforgiving. The Balkans affect everything around them. World War I started in Bosnia. But for our time, the conclusion of the Kosovo war bred a deep Russian distrust of the United States.
Now there is a war involving Russia and the United States. It is not going well for Russia thus far. When fighting a war, forcing the enemy to divert his attention is critical, particularly when there is – at best for Russia – a stalemate. They have looked for other ways to distract the Ukrainians, but it is the Americans that must be distracted.
Serbia is close to Russia, as it has been for a long time. The United States has a deep history in the region. Another conflict between Serbia and Kosovo would not by itself change the course of the Ukrainian war, but it may, at low cost, cause the Americans to lose some focus if they were to divert forces to protect Kosovo, a sort of obligation going back to the 1990s. At any rate, Russia has little to lose and Serbia is always ready to tangle with Kosovo.
We began with a little gunplay between Serbia and Kosovo over matters too trivial to be believed. Consider that the reason for the gunfight had nothing to do with trivial matters, but with trying to recreate the Kosovo war. If the Russians wanted a low-cost, low-risk diversion, they had many chips to call in with Serbia. Of course, there have been clashes before this, but there are always clashes. The question is not how they start but what they lead to. So watching the Serbia-Kosovo border may be worthwhile.
Η διοίκηση Μπάιντεν, έχοντας διατηρήσει κάποιους από τους δασμούς της περιόδου Τραμπ, συγκρούεται τώρα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Ο οικονομικός εθνικισμός, ο αναδυόμενος προστατευτισμός και οι εμπορικοί κανόνες που κάμπτονται στον βωμό της εθνικής ασφάλειας
Saul Loeb/Pool via REUTERS
Μόλις την περασμένη Παρασκευή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, που υποτίθεται ότι είναι εκεί για να επιβάλλει τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους λειτουργεί το παγκόσμιο εμπόριο, αποκήρυξε ως παράνομo το επίσημο αιτιολογικό στη βάση του οποίου παραμένουν εν ισχύ κάποιοι από τους δασμούς που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Τραμπ. Σύμφωνα με το εν λόγω αιτιολογικό από την πλευρά της Ουάσιγκτον, οι δασμοί αυτοί εξακολουθούν να θεωρούνται απαραίτητοι για την προστασία της εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου παρουσιάστηκε από την πλευρά του (στο πλαίσιο της διευθέτησης της υπόθεσης «United States — Certain Measures on Steel and Aluminium Products» που αφορά στους δασμούς που έχει επιβάλει η Ουάσιγκτον σε προϊόντα χάλυβα και αλουμινίου που εισάγονται στις ΗΠΑ) να μην αποδέχεται το αμερικανικό σκεπτικό, γεγονός το οποίο προκάλεσε όμως την έντονη αντίδραση της αμερικανικής πλευράς.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτουν κατηγορηματικά την εσφαλμένη ερμηνεία και τα συμπεράσματα στις εκθέσεις της Επιτροπής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου […] Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν τη σαφή και κατηγορηματική θέση ότι τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας δεν μπορούν να εξετάζονται κατά τη διευθέτηση διαφορών στον ΠΟΕ και ότι ο ΠΟΕ δεν έχει εξουσία να αμφισβητεί την ικανότητα ενός μέλους του να ανταποκρίνεται σε μια ευρεία σειρά απειλών για την ασφάλειά του», αναφέρει στην ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα στις 9 Δεκεμβρίου ο Άνταμ Χοτζ, εκπρόσωπος της αντιπροσώπου των ΗΠΑ για το εμπόριο (United States Trade Representative – USTR) Κάθριν Τάι.
Πρόκειται για πολύ μεγάλο θέμα, γράφει ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν στους New York Times, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει γίνει εξαιρετικά σκληρή στο μέτωπο του εμπορίου, σε τέτοιο σημείο μάλιστα ώστε να αλλάζει αθόρυβα τα βασικά θεμέλια της παγκόσμιας οικονομικής τάξης.
Από το 1948 το εμπόριο διέπεται από τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ) η οποία στην πορεία, από το 1994 και έπειτα, ενσωματώθηκε στους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Το σύστημα ΓΣΔΕ-ΠΟΕ δεν επιβάλλει κάποιο συγκεκριμένο επίπεδο δασμών. Ωστόσο, απαγορεύει στις χώρες να επιβάλλουν νέους δασμούς ή άλλους περιορισμούς στο διεθνές εμπόριο εκτός και αν υπάρχουν ορισμένες συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Σύμφωνα με έναν από αυτούς τους όρους, που ορίζεται στο Άρθρο XXI, ένα έθνος μπορεί να αναλάβει δράση «την οποία θεωρεί αναγκαία για την προστασία των ζωτικών συμφερόντων ασφαλείας του».
Ο Πολ Κρούγκμαν υποστηρίζει ότι ο Τραμπ έκανε ξεκάθαρα κατάχρηση αυτού του προνομίου με το αιτιολογικό ότι οι ΗΠΑ ήταν αναγκαίο να επιβάλουν δασμούς στον χάλυβα και στο αλουμίνιο ως μέσο προστασίας από την απειλή των… εισαγωγών από τον Καναδά.
Οι αμερικανικοί δασμοί σε βάρος των καναδικών μετάλλων έχουν εν τω μεταξύ αποσυρθεί, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι από τους παρόμοιους δασμούς κατά των ευρωπαϊκών προϊόντων. Ωστόσο οι δασμοί εξακολουθούν να ισχύουν αναφορικά με την Κίνα.
Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει διαμηνύσει όμως και κάτι άλλο το οποίο ο Κρούγκμαν θεωρεί σημαντικό: ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου δεν έχει δικαιοδοσία επί του θέματος και ότι εναπόκειται, με άλλα λόγια, στην ίδια την Ουάσιγκτον να κρίνει εάν οι εμπορικές της ενέργειες είναι απαραίτητες για την αμερικανική εθνική ασφάλεια και ότι ένας διεθνής οργανισμός όπως ο ΠΟΕ δεν έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει αυτήν της την κρίση.
Παραδόξως, ο Μπάιντεν και το περιβάλλον του θεωρούνται από την αμερικανική Δεξιά υπερβολικά «κοσμοπολίτες» και υπερβολικά «ήπιοι» απέναντι στην Κίνα, πράγμα που εκ των πραγμάτων ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση των δασμών και της σύγκρουσης με τον ΠΟΕ δεν ισχύει.
Αναζητώντας τους λόγους για τους οποίους η διοίκηση Μπάιντεν έχει υιοθετήσει μια τόσο σκληρή στάση, ο Κρούγκμαν υποστηρίζει ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στις ΗΠΑ αντιλαμβάνονται πλέον καλύτερα τις απειλές που μπορεί να προέλθουν από τα αυταρχικά καθεστώτα, πολύ δε περισσότερο με φόντο πια τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τους ρωσικούς εκβιασμούς κατά της Ευρώπης στο πεδίο του φυσικού αερίου.
Η Κίνα δεν είναι Ρωσία αλλά είναι και εκείνη μια «απολυταρχία» που γίνεται μάλιστα περισσότερο, όχι λιγότερο, αυταρχική με την πάροδο του χρόνου, όπως αναφέρει ο Κρούγκμαν.
H κυβέρνηση Μπάιντεν προσπαθεί να περιορίσει τις δυνητικά αρνητικές επιρροές της Κίνας στη διεθνή σκηνή, εστιάζοντας στους ημιαγωγούς που διαδραματίζουν τόσο κεντρικό ρόλο στον σύγχρονο κόσμο.
Από τη μία πλευρά, η Αμερική επιδοτεί τώρα την εγχώρια παραγωγή ημιαγωγών με στόχο να περιορίσει την όποια εξάρτησή της από την Κίνα και άλλες χώρες. Παράλληλα, οι ΗΠΑ επιβάλλουν και άλλους νέους κανόνες με στόχο να περιορίσουν την πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένες τεχνολογίες ημιαγωγών.
Το Πεκίνο θα μπορούσε να προσφύγει στον ΠΟΕ, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι ενέργειες από την πλευρά των ΗΠΑ παραβιάζουν τους διεθνείς κανόνες εμπορίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ωστόσο ήδη καταστήσει σαφές ότι ο ΠΟΕ δεν έχει καμία δικαιοδοσία πάνω σε αποφάσεις τις οποίες η Ουάσιγκτον προσεγγίζει μέσα από ένα πρίσμα προάσπισης της εθνικής ασφάλειας.
Η διοίκηση Μπάιντεν έχει παράλληλα φέρει το τελευταίο διάστημα και τον Inflation Reduction Act (νόμο για τη μείωση του πληθωρισμού) που έχει προκαλέσει αντιδράσεις πλην όμως όχι στην Κίνα αλλά στην Ευρώπη. Στο πλαίσιο του εν λόγω νόμου, η αμερικανική κυβέρνηση προωθεί τις «καθαρές» μορφές ενέργειας, τις «πράσινες» τεχνολογίες αλλά και ευρύτερα το «made in America», δίνοντας οικονομικά κίνητρα σε εταιρείες προκειμένου εκείνες να μεταφέρουν την παραγωγή τους ή μέρος της παραγωγής τους στις ΗΠΑ.
Ο Πολ Κρούγκμαν μιλά για οικονομικό εθνικισμό. Ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος διερωτάται πώς θα μπορούσε να υπερασπιστεί η αμερικανική ηγεσία αυτόν τον οικονομικό εθνικισμό εάν καλούνταν να το πράξει ενώπιον του Παγκόσμιο Οργανισμού Εμπορίου. Η απάντηση ωστόσο έχει σε έναν βαθμό ήδη δοθεί μέσα από τις ίδιες τις εξελίξεις. Η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να υπερασπιστεί τις θέσεις της, επικαλούμενη ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Μέσα από το πρίσμα της εθνικής ασφάλειας θα μπορούσε όμως να ιδωθεί ακόμη και η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και η προστασία του περιβάλλοντος στη βάση της οποίας θα μπορούσαν για παράδειγμα να δικαιολογηθούν «κλιματικοί δασμοί».
Εάν όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ουσιαστικά δημιούργησαν το μεταπολεμικό εμπορικό σύστημα, είναι τώρα πρόθυμες να κάμψουν κάποιους από τους κανόνες του προκειμένου να επιτύχουν άλλους δικούς τους στρατηγικούς στόχους, τότε δεν υπάρχει ο κίνδυνος να δούμε τον προστατευτισμό να μεγαλώνει παγκοσμίως; Ναι, υπάρχει, απαντά ο Κρούγκμαν, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι η διοίκηση Μπάιντεν κάνει το σωστό. Διότι η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου είναι σημαντική, αλλά όχι περισσότερο σημαντική από τη δημοκρατία και τη σωτηρία του πλανήτη.