Αρχική Blog Σελίδα 1756

Πρέντραγκ Λόζο: Ημέρα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης Σύμβολο της επιβίωσης του Σέρβων της Β-Ε

1

Πρέντραγκ Λόζο, Ιστορικός

Οι μεγάλες αλλαγές στην Ευρώπη, που προήλθαν από βαθιές εσωτερικές ιστορικές διεργασίες, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ογδόντα και στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα του 20ου αιώνα, επηρέασαν και τα γεγονότα στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Προχωρώντας με ταχύ ιστορικό βήμα, η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας σημαδεύτηκε από τραγικές συγκρούσεις. Σε αυτές, οι εικόνες και τα σύμβολα των γεγονότων που σχετίζονται με τους δύο παγκόσμιους πολέμους, έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο. Στην εξωτερική πολιτική σκηνή, η εξαφάνιση της ΕΣΣΔ (Σοβιετικής Ένωσης) και του Συμφώνου της Βαρσοβίας, όπως και η πτώση του Τείχους του Βερολίνου – ένωση της Γερμανίας, αποτελούσαν την καινούρια παγκόσμια πραγματικότητα. Σε αυτή την πραγματικότητα, με στήριξη της Δύσης, η Σλοβενία και η Κροατία, οι δύο από τις κάποτε έξι δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας (που ήταν ομοσπονδία), ξεκίνησαν την βίαιη απόσχιση και τη διάλυση του κοινού κράτους. Τη Γιουγκοσλαβία, εκτός από τις εθνικές αντιθέσεις, τη σημάδεψε και μια σειρά από οικονομικά προβλήματα, χαρακτηριστικά για τα κομμουνιστικά και τα μετακομμουνιστικά συστήματα. Οι Σέρβοι αποτελούσαν την πλειοψηφία και με τους κόπους και τις θυσίες τους στους δύο παγκόσμιους πολέμους συνεισέφεραν καθοριστικά στη δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας. Οι Σέρβοι ζούσαν και σε άλλες δημοκρατίες πέραν της Σερβίας. Στις ιστορικές διεργασίες που αναφέραμε, απειλούνταν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα των Σέρβων, καθώς κινδύνευαν να τους χωρίσουν βίαια σε περισσότερα καινούρια κράτη, όπου θα κατέληγαν μια μειονότητα χωρίς δικαιώματα. Οι δυνάμεις απόσχισης στοχευμένα μετέφεραν τις εντάσεις, μετέπειτα και τις πολεμικές συρράξεις, στο έδαφος της κεντρικής ομοσπονδιακής δημοκρατίας, δηλαδή της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, η οποία ήταν πολυεθνική, καθώς εκεί ζούσαν Σέρβοι, Κροάτες και Μουσουλμάνοι – οι οποίοι αναγνωρίστηκαν ως εθνότητα στις αρχές του 1970. Στα τέλη του 1991 και στις αρχές του 1992, ο συνασπισμός των Κροατών και των Μουσουλμάνων στη Βοσνία Ερζεγοβίνη πήρε οριστικά το δρόμο της βίαιης απόσχισης, και όλες οι προσπάθειες των Σέρβων εκπροσώπων να προστατέψουν τα ανθρώπινα, τα συνταγματικά, τα ατομικά και τα συλλογικά τους δικαιώματα έβρισκαν μπροστά τους την καταψήφιση των αιτημάτων τους και την χειραγώγηση.

Στην Εθνοσυνέλευση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης (στην πρώτη που δημιουργήθηκε μετά την πτώση του κομμουνισμού και την καθιέρωση του πολυκομματισμού), λόγω αδυναμίας να προστατέψουν με το σύνταγμα εγγυημένα τα δικαιώματα των Σέρβων ως συστατικού λαού, οι Σέρβοι βουλευτές αποχώρησαν και στις 24 Οκτωβρίου 1991 σχημάτισαν την Εθνοσυνέλευση των Σέρβων της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Το Νοέμβριο του 1991 οι Σέρβοι της Βοσνίας Ερζεγοβίνης σε δημοψήφισμα ξεκάθαρα επέλεξαν την παραμονή τους στη Γιουγκοσλαβία. Αδυνατώντας να αποτρέψουν την βίαιη απόσχιση και την αποκοπή από το μητρικό κράτος της Σερβίας, οι εκπρόσωποι των Σέρβων στο Σεράγεβο, στις 9 Ιανουαρίου 1992, αποφάσισαν την δημιουργία της Δημοκρατίας των Σέρβων της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, η οποία αργότερα, κατά τη διάρκεια του πολέμου και έπειτα από μερικές εκδοχές του ονόματος, μετονομάστηκε σε Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Η διακήρυξη που εκδόθηκε εκείνη την ημέρα, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

«…Σήμερα, οι ανεύθυνοι και εγωιστές αποσχιστές, υποκινούμενοι και υποβοηθούμενοι από ξένες και μη φιλικά προσκείμενες προς τη Γιουγκοσλαβία δυνάμεις, προσπαθούν να διαλύσουν το κοινό μας κράτος, να διακόψουν τη νομικοπολιτική του ταυτότητα και τη συνέχειά του, και να το απομακρύνουν από την ιστορική σκηνή. Το καταφέρνουν αυτό με μονομερείς πράξεις, εις βάρος των λοιπών λαών της Γιουγκοσλαβίας, αψηφώντας τα συνταγματικά όργανα και θεσμούς του ομοσπονδιακού κράτους, αποφεύγοντας  διαπραγματεύσεις και συμφωνίες, καταπατώντας τη συμφωνημένη παύση των ένοπλων εχθροπραξιών, με στόχο την πλήρη διεθνοποίηση της γιουγκοσλαβικής κρίσης και την πιθανή παρέμβαση του ξένου στρατού». Στο πρώτο άρθρο της Διακήρυξης οι συντάκτες με σαφήνεια αναφέρουν ποιες περιοχές και για ποιο λόγο βρίσκονται εντός των συνόρων της νεοσύστατης Δημοκρατίας: «Στα εδάφη των σερβικών αυτόνομων περιφερειών και περιοχών και άλλων εθνοτικών συνόλων της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών όπου ο σερβικός λαός μειοψηφεί λόγω γενοκτονίας που υπέστη στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, και βάσει του δημοψηφίσματος που διεξάχθηκε στις 9 και 10 Νοεμβρίου 1991, στο οποίο ο σερβικός λαός επέλεξε την παραμονή στο κοινό κράτος της Γιουγκοσλαβίας, συγκροτείται και κηρύσσεται η Δημοκρατία των Σέρβων της Βοσνίας Ερζεγοβίνης».

Εάν παρατηρήσουμε προσεκτικά την Διακήρυξη, το μεταγενέστερο Σύνταγμα και άλλα ιδρυτικά έγγραφα της Σερβικής Δημοκρατίας, θα εντοπίσουμε τρεις σταθερές της εθνικής αυτοσυνείδησης: 1. Τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας του σερβικού λαού στα εδάφη της Βοσνίας Ερζεγοβίνης· 2. Τη συνείδηση των συνεχόμενων προσπαθειών να ακυρωθούν οι Σέρβοι ως συστατικός λαός και να μην έχουν το δικαίωμα συγκρότησης κράτους στη Βοσνία Ερζεγοβίνη· 3. Ως κυρίαρχη σταθερά τη συνείδηση ότι επέζησαν από γενοκτονία στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο στο Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, η οποία τότε εκτεινόταν στα εδάφη της σημερινής Βοσνίας Ερζεγοβίνης.

Υπέρ της σημασίας που έχει για την ιστορία και τη δημοκρατία η 9η Ιανουαρίου του 1992 όταν συστήθηκε η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, συνηγορεί και το γεγονός ότι αυτός ο κρατικός οργανισμός είχε συγκροτηθεί πριν την έναρξη των εχθροπραξιών στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, δηλαδή, υπήρχε προσπάθεια για την ειρηνική επίλυση, μέσω αλλεπάλληλων διαπραγματεύσεων με διεθνή συμμετοχή, του πολύπλοκου ζητήματος των πολλών εθνοτήτων. Επιπλέον, η σύστασή της έγινε από νόμιμα εκλεγμένους εκπροσώπους των Σέρβων στην Εθνοσυνέλευση η οποία αποτελεί σύμβολο της σύγχρονης δημοκρατίας.

Κατά έναν παράδοξο τρόπο, όσοι συμμετείχαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αρνούμενοι το σύνολο των επιχειρημάτων για την διάσωσή της, υπό την επιρροή των διαφόρων ξένων παραγόντων, στήριξαν την διατήρηση της Βοσνίας Ερζεγοβίνης πάνω στις αρχές της ιδιότητας και των δικαιωμάτων του πολίτη, οι οποίες όμως στάθηκαν ως δικαιολογία για να καταστήσουν τους Σέρβους μια μειονότητα χωρίς δικαιώματα. Ως επόμενο, η σερβική ελίτ αποτελούμενη από τους πολιτικούς και διανοούμενους της Βοσνίας Ερζεγοβίνης έχοντας αναμφίβολα τη συνείδηση της σημαντικότητας του γιουγκοσλαβικού κράτους, στο οποίο το σύνολο των Σέρβων ζούσε εντός των συνόρων του , που θεωρείτο ο μοναδικός προστάτης της σερβικής εθνικής ταυτότητας και κατ’ επέκταση και της φυσικής του υπόστασης, τη στιγμή που η ψευδαίσθηση μιας πιθανής διάσωσης του ενιαίου κράτους εξαφανίστηκε, έπραξε το μόνο δυνατό που μπορούσε – σύστησε και έπειτα υπερασπίστηκε το δικό της κράτος. Η Σερβική δημοκρατία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης με τη σύστασή της έγινε η ασπίδα της αναγνώρισης των Σέρβων ως συστατικού λαού και ασπίδα ενάντια στην καταψήφιση των αιτημάτων της και στις απειλές για την εθνική της ταυτότητα. Τέλος, η σύστασή της υπήρξε αντανακλαστικό αυτοάμυνας, μια ένδειξη ιστορικής μνήμης στις προσπάθειες του αφανισμού των Σέρβων στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο από το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, αποτελώντας έτσι ένα σερβικό ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.

Ακολούθησε ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος στο έδαφος της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, ο οποίος έληξε, με την επιρροή των ΗΠΑ και την υπογραφή της Ειρηνευτικής συμφωνίας του Ντέιτον το Δεκέμβριο του 1995. Η διεθνής Συμφωνία αυτή αναγνώρισε την ύπαρξη της Σερβικής Δημοκρατίας ως οντότητας στην κρατική ένωση Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης σήμερα, 27 χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας και 31 χρόνια μετά τη σύστασή της λειτουργεί με σημαντικές αρμοδιότητες κρατικής υπόστασης και είναι πολύ ευαίσθητη στις προσπάθειες συγκεντροποίησης της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, όπως και στις προσπάθειες κατάργησης των αρμοδιοτήτων της. Στις απόπειρες να αμφισβητήσουν το δικαίωμα ύπαρξης της Σερβικής Δημοκρατίας, το δικαίωμα στο όνομα και στον εορτασμό της ημέρας της σύστασής της, οι εκπρόσωποι των Βόσνιων Μουσουλμάνων κέρδισαν την υποστήριξη των ύπατων εκπροσώπων της διεθνούς κοινότητας, των οποίων οι αρμοδιότητες, ασύλληπτο για τον 21ο αιώνα, μοιάζουν με αποικιακές διοικήσεις, και οι οποίοι εκπρόσωποι από την τελευταία τους θητεία δεν έχουν τη νομιμοποίηση ούτε τη στήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η απάντηση της Εθνοσυνέλευσης της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης σε τέτοιες απόπειρες ήταν η διεξαγωγή Δημοψηφίσματος για την Ημέρα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στις 25 Σεπτεμβρίου 2016. Οι 677.721 πολίτες ή το 99,81% των πολιτών της Σερβικής Δημοκρατίας που προσήλθαν στο δημοψήφισμα υπερψήφισαν τον εορτασμό της Ημέρας της Σερβικής Δημοκρατίας στις 9 Ιανουαρίου.

Οι προσπάθειες αμφισβήτησης των στοιχειωδών δικαιωμάτων της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας συνεχίζονται, διαμέσου πολιτικά εργαλειοποιημένου Συνταγματικού δικαστηρίου σε επίπεδο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, στο οποίο αντίθετα σε όλους τους σύγχρονους δημοκρατικούς κανονισμούς, δικάζουν ξένοι πολίτες που δεν είναι υπήκοοι της Βοσνίας Ερζεγοβίνης και οι οποίοι με τους εκπροσώπους των Βόσνιων Μουσουλμάνων αποφασίζουν υπερψηφίζοντας από κοινού. Όμως, παρόλα αυτά, η 9η Ιανουαρίου γιορτάζεται ως η πιο σημαντική γιορτή της Σερβικής Δημοκρατίας, με παρέλαση των αστυνομικών δυνάμεων και πολιτών, με μεγάλο αριθμό σημαιών που κυματίζουν σε δημόσια κτήρια και σπίτια πολιτών, σε ένδειξη μνήμης στους πεσόντες του Αμυντικού και πατριωτικού πολέμου, με ιδιαίτερη αίσθηση περηφάνειας και δόξας όλων των κατοίκων της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Με την Ημέρα της Σερβικής Δημοκρατίας συμπίπτει και η γιορτή του Αγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, που προσδίδει σε αυτή την ημέρα μια διάσταση πνευματική, ενώ αποδεικνύει συνάμα την μακραίωνη παρουσία του σερβικού λαού στο έδαφος της σημερινής Βοσνίας Ερζεγοβίνης, καθώς οι Σέρβοι ηγεμόνες κατά το Μεσαίωνα θεωρούσαν τον Άγιο Στέφανο προστάτη τους. Οι κάτοικοι και οι θεσμοί της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας αναφέρουν ότι η γιορτή της 9ης Ιανουαρίου είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς αποτελεί απόδειξη της ύπαρξής τους και της δημοκρατικής τους δυνατότητας να αποφασίζουν για τη ζωή τους. Αυτή η μέρα είναι μια μέρα ελεύθερων ανθρώπων. Εάν σε έναν λαό ανεξάρτητο και περήφανο, με αυτοσυνείδηση, απαγορεύσουν να γιορτάζει τις σημαντικές ημερομηνίες του παρελθόντος του, ως σύμβολο της ύπαρξής του, θα αναρωτηθούμε σε τι καιρούς και κόσμο ζούμε; Και τι έπεται;

 

 

Η θεώρηση του Άγγελου Συρίγου για την Τουρκία

2

 

Μάριος Ευρυβιάδης

Η πρόσφατη τοποθέτηση το Άγγελου Συρίγου πως η Ελλάδα υποστηρίζει την απόκτηση των F-16 από την Τουρκία αλλά σε βάθος χρόνου, βασίζεται σε μια θεώρηση η οποία είναι, κατά την άποψη μου, μόνο κατά το ήμισυ ορθή.

Το ορθό της μέρος έχει δυο πτυχές. Η πρώτη αφορά στο μεταπολεμικό ιστορικό των Αμερικανο-Τουρκικών σχέσεων, διμερών και Νατοϊκων. Το ιστορικό αυτό υποδεικνύει πως αργά ή γρήγορα το συγκεκριμένο πολεμικό σύστημα θα δοθεί στην Τουρκία από τους Αμερικανούς. Όσο όμως πιο αργά τόσο καλύτερα, κατά τον Συρίγο. Στο μεσοδιάστημα η Ελλάδα θα έχει πραγματικά εξισορροπήσει στρατιωτικά την Τουρκία. Εξισορρόπηση σημαίνει διατήρηση της ειρήνης. Η ανισορροπία ισχύος προκαλεί και προσκαλεί επιδρομή.

Η δεύτερη πτυχή είναι πως με τη παροχή των F-16 (και γενικά δυτικών οπλικών συστημάτων) η Ουάσινγκτον αποκτά, ή καλύτερα συνεχίζει να διατηρεί επιρροή πάνω στην Άγκυρα, ενώ η τελευταία υφίσταται περιορισμούς στη συμπεριφορά της. Αντίθετα εάν τέτοιας μορφής υψηλών προδιαγραφών συστήματα δεν μπορούν να αποκτηθούν, η Άγκυρα θα τα πάρει από αλλού, δηλαδή από τη Ρωσία – όπως έπραξε με τους S-400. Κατά τον Συρίγο μια τέτοια εξέλιξη α) θα ακυρώσει την επιρροή της Ουάσιγκτον και β) θα κάνει την Άγκυρα ανεξέλεγκτη και, πιθανόν, να οδηγήσει σε ένα πόλεμο με την Ελλάδα. Σε μια τέτοια περίπτωση οι ΗΠΑ δεν θα έχουν ικανότητα αποτελεσματικής παρέμβασης ή διαμεσολάβησης.

Όλοι συμφωνούμε πως η Τουρκία “αυτονομείται” από την Ατλαντική Δύση. Αλλά σε ποιο βαθμό; Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι το ερώτημα. “Αυτονομείται” μεν, αλλά όχι σε βαθμό διάρρηξης των σχέσεων της με τη Δύση.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Είναι η μόνη κληρονομιά του Κεμαλισμού που καμια διάδοχη κατάσταση δεν θα ακυρώσει. Γιατί; Διότι όλοι στην Άγκυρα γνωρίζουν πολύ καλά πως η κότα με τα χρυσά αυγά βρίσκονται στη Δύση και όχι άλλου. Και πως η Δύση διαθέτει πολύμορφο και πολυεπίπεδο στρατηγικό βάθος σε πολλαπλούς τομείς το οποίο δεν διαθέτει η μη-Δύση.

Οι Τούρκοι γνωρίζουν, με πρώτο και καλύτερο τον (οικογενειακά εφοπλιστή) Ερντογάν – μαζί με το κλεπτοκρατικό συγγενικό και πολιτικό του συνάφι- πως μόνο η θεσμική σχέση με την Ατλαντική Δύση εξασφαλίζει, εκμοντερνίζει και πλουτίζει την Άγκυρα, αλλά και της επιτρέπει να πατά σε δυο βάρκες. Να παρουσιάζεται θεσμικά ως “παραγωγός ασφαλείας” της Δύσης. Αλλά ταυτόχρονα καί ως “παραγωγός ανασφάλειας”, απειλώντας να “αυτονομηθεί” ακόμη και να “εγκαταλείψει” τη Δύση στο “έλεος” διαφόρων μορφών απειλών από την Ανατολή και, γενικά από τη μη-Δύση. Έτσι εξασφαλίζει ωφελήματα τα οποία , επιπλέον, πιστεύει πως της ωφείλονται, αφού παρέχει “προστασία” .

Η θέση αυτή δεν είναι “ερντογανική”. Το 1979, ενώ η Τουρκική οικονομία ήταν υπό κατάρρευση – και στη Δύση (Ιαπωνία και Ν. Κορεα) έτρεχαν να τη σώσουν – Τούρκος πρωθυπουργός (Ντεμιρέλ) έλεγε σε πρώην αμερικανό αξιωματούχο (Rostow) στην Άγκυρα, “πρέπει να πληρώνεται τους λογαριασμούς μας γιατί μας έχετε ανάγκη”. Ο Αμερικανός του υπέδειξε ευγενικά να μην εκφράζεται έτσι διότι μπορεί τα λεγόμενα του να εκληφθούν ως “εκβιασμός”!

Είναι εδώ που η θεώρηση Συρίγου είναι λάθος. Η Τουρκία έχει πιάσει τη Δύση από το πόδι και δεν πρόκειται να την αφήσει ποτέ. Να πάρει δηλαδή τέτοιες αποφάσεις που να την βγάλουν, εκ των πραγμάτων, έξω από το Νατοϊκό μαντρί. Να εκβιάζει τη Δύση, ναι. Αλλά μόνο μέσα από το μαντρί μπορεί να το πράττει. Όχι έξω από αυτό.

Η Δύση εκμοντέρνισε και εκδυτικοποίησε την Τουρκία. Νατοΐκοί και Δυτικοί πόροι έχτισαν τις δομές της, στρατιωτικές και μη. Ακούσθηκε κανείς Τούρκος αξιωματούχος να λέει πως η Τουρκία θέλει θα φύγει από το ΝΑΤΟ; Αντίθετα λένε πως κανένας δεν μπορεί να την διώξει. Να φύγει μόνη της; Ποτέ.

Για να περιοριστώ μόνο στο ΝΑΤΟ, μια Τουρκία έξω από το ΝΑΤΟ , θα ήταν μια Τουρκία κάτι σαν το Πακιστάν: με υπερπληθυσμό, φτώχεια και θρησκευτικό φανατισμό (φαλαφισμό). Όχι τυχαία, το 1945 οι Αμερικανοί επέλεξαν για ανάπτυξη τρεις μη δυτικές χώρες ως “μοντέλα” προς μίμηση, για τον μη δυτικό κόσμο: την Τουρκία, το Ιράν και την Ινδονησία. Είναι η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ που έκανε τη διαφορά. Και από τότε μέχρι πολύ πρόσφατα η Ουάσινγκτον περιφέρει το “Τουρκικό μοντέλο” ως υπόδειγμα στον μη δυτικό κόσμο.

Υ. Γ. Από την ένταξη της στο ΝΑΤΟ το 1952 η Τουρκία αποτελεί αμερικανο νατοϊκή βάση που φιλοξενεί ακόμη και αμερικανικές πυρηνικές κεφαλές. Υπάρχουν σήμερα εκεί 11 ενεργές αμερικανονατοϊκές βάσεις με κορωνίδα τη αμερικανο νατοϊκή βάση στο Ινσιρλίκ. Εκεί φιλοξενούνται 1650 αμερικανοί στρατιώτες και 4,850 εξαρτώμενοι τους. Για δεκαετίες η βάση αυτή θεωρούνταν “αναντικατάστατη”. Όχι πλέον. Χρόνια έχει να ακουστεί. Αμερικανο νατοϊκές βάσεις σε Ελλάδα, Αλβανία, Κόσοβο, Βουλγαρία, Ρουμανία και Ανατολική Ευρώπη την έχουν υποβαθμίσει. Η Άγκυρα έχασε τον άσσο της. Δεν μπορεί να εκβιάζει πλέον όπως τον παλιό καλό καιρό. Είναι για αυτό που ωρύεται κατά της Ελλάδας ως “αμερικανική βάση” – που είναι. Άλλος όμως είναι ο καημός της Άγκυρας. Και η οποία φαντάζει τον εαυτό της ακόμη και ως “αντιιμπεριαλιστική” δύναμη.

Για λεπτομέρειες περί Τουρκίας ως ενεργή αμερικανο νατοϊκή βάση σήμερα, δείτε Congressional Research Service, report, Turkey: Background and US Relations ( 22/12/22), διαθέσιμη στο διαδίκτυο.

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Αφιερώνω το κείμενο αυτό στη μνήμη του Χριστοδούλου Γιαλλουρίδη, που βοηθούσε τους πάντες, πάντα πρόσχαρος και αισιόδοξος, αγωνιστής μέχρι το τέλος και με τον οποίο μοιραζόμουν το ίδιο γραφείο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για χρόνια. Τα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του. Στο καλό Λάκη ο Θεός μαζί σου.

 

Ψυχρολουσία και από την Αλβανία: Η υπουργός Εξωτερικών ξαναβάζει το «τσάμικο» με την Ελλάδα

2

Σπύρος Σιδέρης

Η υπογραφή του συνυποσχετικού περνάει από την διευθέτηση των εκκρεμών ζητημάτων με την Ελλάδα, λέει η ΥΠΕΞ της Αλβανίας.

Ψυχρολουσία για την Ελλάδα, από την πρώτη για το 2023 συνέντευξη τύπου που έδωσε η Υπουργός Εξωτερικών της Αλβανίας Όλτα Τζάτσκα για τα πεπραγμένα της αλβανικής διπλωματίας το 2022.

Ούτε λίγο ούτε πολύ η Αλβανή ΥΠΕΞ, ακολουθεί την πεπατημένη της τουρκικής διπλωματίας, όπου βάζει στο τραπέζι το σύνολο των εκκρεμών ζητημάτων μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένου του Τσάμικου, για να πάνε οι δυο χώρες στη Χάγη.

«Δεν μιλάμε μόνο για οριοθέτηση του θαλάσσιου χώρου, αλλά και για άλλα ζητήματα που έχουμε κληρονομήσει, όπως η άρση του εμπολέμου και κατ’ επέκταση και τα έννομα αποτελέσματα που απορρέουν από αυτόν σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, αλλά και τα θέματα σεβασμού και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εδώ και στην άλλη πλευρά των συνόρων», είπε μεταξύ άλλων η Αλβανή ΥΠΕΞ στην πρώτη ενημέρωση των δημοσιογράφων για το 2023.

Πιο ξεκάθαρα δεν θα μπορούσε να το θέσει η Τζάτσκα το «Τσάμικο», που για άλλη μια φορά επί διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη επανέρχεται στην Αλβανική ατζέντα.

Νωρίτερα η Υπουργός της Αλβανίας είχε δηλώσει ότι «θα συνεχιστεί το τεχνικό έργο για την προετοιμασία των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα για την επίτευξη συμβιβασμού στα ζητήματα που θα υποβληθούν στο Διεθνές Δικαστήριο σχετικά με το ζήτημα της οριοθέτησης των θαλάσσιων περιοχών. Η επίτευξη αυτού του συμβιβασμού θα επέτρεπε την παραπομπή της υπόθεσης στο Δικαστήριο.»

Όμως για να μην υπάρχουν φρούδες ελπίδες σε όσους από την Ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσαν να διαστρεβλώσουν τις δηλώσεις της, ενέπλεξε και τον Πρόεδρο τα Αλβανίας, λέγοντας ότι «θα πρέπει να ζητήσουμε την πλήρη εξουσία του προέδρου της χώρας για να καθίσουμε στο τεχνικό τραπέζι». Όπερ σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταρρεύσει μια συμφωνία με τις ευλογίες του Προέδρου Μπαϊράμ Μπεγκάι.

Με ή χωρίς την συνδρομή της Τουρκίας, η Αλβανία παίζει την Ελλάδα στα δάχτυλα, ζητώντας διευθέτηση σ’ ένα θέμα που τέθηκε στα αζήτητα και τα ασυζήτητα από την προηγούμενη ηγεσία και τον Νίκο Κοτζιά στο ΥΠΕΞ.

Αποδεικνύεται σε χρόνο ρεκόρ ότι το ταξίδι του Έλληνα Πρωθυπουργού στις περιοχές της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, ήταν μια τρύπα στο νερό, που μπορεί να μεταμορφωθεί σε γιγάντια θαλάσσια δίνη και να συμπαρασύρει στον πάτο όχι μόνο την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/179661/psyxrolousia-kai-apo-tin-alvania-i-ypourgos-eksoterikon-ksanavazei-to-tsamiko-me-tin-ellada

Ισραήλ: Ο υπουργός Εθνικής Ασφαλείας απαγορεύει τις παλαιστινιακές σημαίες σε δημόσιους χώρους

0

Σπύρος Σιδέρης

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου κατηγόρησε νωρίτερα τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές για υποκίνηση, θέτοντας θέμα με την ανάρτηση παλαιστινιακών σημαιών.

Ο ισραηλινός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ διέταξε την Κυριακή (8/1) την αστυνομία να αφαιρέσει κάθε παλαιστινιακή σημαία που κυματίζει σε δημόσιους χώρους.

«Είναι αδιανόητο οι παραβάτες του νόμου να ανεμίζουν σημαίες τρομοκρατίας, να υποκινούν και να ενθαρρύνουν την τρομοκρατία», δήλωσε ο Μπεν-Γκβιρ αργά το βράδυ της Κυριακής.

«Έδωσα οδηγίες για την απομάκρυνση των σημαιών, που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, από το δημόσιο χώρο και για να σταματήσει η υποκίνηση κατά του κράτους του Ισραήλ.»

«Η ελευθερία της έκφρασης δεν επεκτείνεται στην ταύτιση με έναν τρομοκράτη και εκείνους που θέλουν να βλάψουν τους στρατιώτες των IDF», είπε.

Διέταξε τον αστυνομικό διευθυντή Κόμπι Σαμπτάι να δώσει εντολή στους αστυνομικούς του να αφαιρέσουν τις σημαίες, εξηγώντας ότι η έπαρσή τους δείχνει υποστήριξη σε τρομοκρατική οργάνωση.

Η εντολή προχώρησε περισσότερο από το αίτημα που είχε θέσει το κόμμα Otzma Yehudit στη συμφωνία συνασπισμού του, το οποίο ζητούσε την απαγόρευση των παλαιστινιακών σημαιών σε δημόσιους οργανισμούς ή σε οργανισμούς που λαμβάνουν υποστήριξη από το κράτος.

Εξέδωσε τη διαταγή μετά την ύψωση παλαιστινιακών σημαιών κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικής διαμαρτυρίας στο Τελ Αβίβ το βράδυ του Σαββάτου.

Οι δηλώσεις Νετανιάχου

Νωρίτερα μέσα στην ημέρα, ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατηγόρησε τους διαδηλωτές για υποκίνηση, αφήνοντας αιχμές για την έπαρση παλαιστινιακών σημαιών, πλακάτ που συνέκριναν τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιαρίβ Λεβίν με ναζιστή και μία που έγραφε: «Ελευθερώστε την Παλαιστίνη από τη σιωνιστική αποικιοκρατία».

«Πρόκειται για άγρια υποκίνηση που πέρασε χωρίς καταδίκη από την αντιπολίτευση ή τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης», δήλωσε ο Νετανιάχου.

«Απαιτώ από όλους να το σταματήσουν αυτό αμέσως», είπε.

Η αστυνομία είχε εργαστεί για την απομάκρυνση των παλαιστινιακών σημαιών από δημόσιους χώρους υπό την προηγούμενη κυβέρνηση με επικεφαλής πρώτα τον πρώην πρωθυπουργό Ναφτάλι Μπένετ και στη συνέχεια τον διάδοχό του Γιαΐρ Λαπίντ.

Μεταξύ των πιο προβεβλημένων περιπτώσεων κατά τις οποίες η αστυνομία αφαίρεσε παλαιστινιακές σημαίες από το δημόσιο χώρο ήταν η κηδεία της δολοφονημένης ανταποκρίτριας του Al Jazeera Σιρίν Αμπού Ακλέχ τον περασμένο Μάιο.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/179741/israil-o-ypourgos-ethnikis-asfaleias-apagoreyei-tis-palaistiniakes-simaies-se-dimosious-xorous

Χρειάζεται η Βρετανία τη Βουλή των Λόρδων;

0

Για πολλούς η Βουλή των Λόρδων είναι ένα καταφύγιο για φίλους και χρηματοδότες της κυβέρνησης. Το Κόμμα των Εργατικών θέλει να την καταργήσει με την τωρινή της μορφή.

    Η Βουλή των Λόρδων

Η Σάρλοτ Όουεν πρόκειται να σημειώσει ρεκόρ. Αν όλα ακολουθήσουν τη συνήθη πορεία, η 29χρονη θα γίνει σύντομα το νεότερο στην ιστορία ισόβιο μέλος της Βουλής των Λόρδων, του δεύτερου νομοθετικού σώματος του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Η Όουεν διετέλεσε σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον και σ’ αυτόν οφείλει τώρα τον διορισμό της στη Βουλή των Λόρδων. Υποψηφιότητες όπως αυτή της Όουεν, του σχεδόν συνομήλικου πρώην συνεργάτη του Τζόνσον, Ρος Κέμπσελ, ή ορισμένων βουλευτών που φημολογείται ότι διατηρούν πολύ στενή σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό, εξοργίζουν τους επικριτές.

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Κιρ Στάρμερ από το Εργατικό Κόμμα εκφράζει τη δυσαρέσκειά του δηλώνοντας ότι «λακέδες και χορηγοί» προωθούνται από το Συντηρητικό Κόμμα στην υψηλού κύρους Βουλή. Η αναπληρώτριά του Άντζελα Ρέινερ κάνει λόγο για μια «ύπουλη απόπειρα χειραγώγησης του συστήματος ευνοώντας την προαγωγή των φιλικά προσκείμενων στο Συντηρητικό Κόμμα». Η πρόταση των Εργατικών: Διάλυση και αναδημιουργία. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς θεσμούς, η οποία έχει κλονιστεί από πολυάριθμα σκάνδαλα επί θητείας Τζόνσον και στις τάξεις των Συντηρητικών.

Ο Ρωσοβρετανός επιχειρηματίας Εβγκένι ΛεμπέντεφΟ Ρωσοβρετανός επιχειρηματίας Εβγκένι Λεμπέντεφ

Η προσοχή στρέφεται συνεχώς στη Βουλή των Λόρδων. Εκεί συμμετέχει χάρη στον Τζόνσον, για παράδειγμα, ο στενός φίλος του, Εβγκένι Λεμπέντεφ. Ο γιος του ολιγάρχη και ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Evening Standard» έχει προξενήσει μέχρι τώρα εντύπωση πρωτίστως με τον τίτλο ευγενείας του, ο οποίος είναι εξαιρετικά βαρύγδουπος ακόμα και για τα βρετανικά πρότυπα: «Βαρόνος του Χάμπτον στο δημοτικό διαμέρισμα Ρίτσμοντ επί του Τάμεση του Λονδίνου και της Σιβηρίας στη Ρωσική Ομοσπονδία».

Οι εκλεκτοί των παραιτηθέντων πρωθυπουργών

Όπως όλοι οι απερχόμενοι πρωθυπουργοί, ο Τζόνσον μπορεί να διορίσει επιπλέον μέλη στη Βουλή των Λόρδων με τη «Resignation Honours List». Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, στη λίστα περιλαμβάνεται η πρώην υπουργός Πολιτισμού, Ναντίν Ντόρις. Η στενή έμπιστη του πρώην πρωθυπουργού θεωρείται από τους επικριτές ως μία από τις πιο ανίκανες πολιτικούς στην πρόσφατη ιστορία. Ο δισεκατομμυριούχος, μεγάλης κλίμακας χορηγός των Τόρις, Ντέιβιντ Ρος, φέρεται επίσης να είναι υποψήφιος.

Βρετανία / Ναντίν Ντόρις, πρώην υπ. ΠολιτισμούΝαντίν Ντόρις, πρώην υπ. Πολιτισμού, πρώην τηλεπερσόνα, πρώην νοσοκόμα

Ο διορισμός δεν είναι απλώς μια συμβολική διάκριση. Η Βουλή των Λόρδων ασκεί πραγματική επιρροή στην πολιτική. Ως δεύτερο νομοθετικό σώμα, η Άνω Βουλή μπορεί να τροποποιήσει ή να ασκήσει βέτο σε νόμους που ψηφίζονται από τα εκλεγμένα μέλη της Κάτω Βουλής. Πολλοί υποψιάζονται ότι ο Τζόνσον με τους διορισμούς του θέλει να διευκολύνει το κόμμα του να προωθήσει συντηρητικούς νόμους.

Ο ηγέτης των Εργατικών Στάρμερ εκπονεί σχέδια για το πώς οραματίζεται το μέλλον της Άνω Βουλής. Υπό συζήτηση είναι ένα είδος περιφερειακού νομοθετικού σώματος. Με αυτόν τον τρόπο, οι οικονομικά αδύναμες περιοχές, για παράδειγμα στη Βόρεια Αγγλία, θα μπορούσαν να αναβαθμιστούν. Στήριξη έρχεται από επικριτές του θεσμού, όπως η Εταιρεία Εκλογικής Μεταρρύθμισης: «Η κατάργηση της απαρχαιωμένης και μη αντιπροσωπευτικής Βουλής των Λόρδων προσφέρει την ευκαιρία να μεταφερθεί η πολιτική από το Γουέστμινστερ – και να δημιουργηθεί μια αντιπροσωπευτική Γερουσία εθνών και περιφερειών.» Η Ένωση επικαλείται επίσης τα οικονομικά στοιχεία: Τα μέλη δικαιούνται 323 στερλίνες την ημέρα – ποσό που είναι αφορολόγητο. Η Άνω Βουλή απαρτίζεται από περίπου 800 βαρόνους, λόρδους και κόμητες. Παγκοσμίως, μόνο η Κίνα διαθέτει μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό σώμα με το Λαϊκό Κογκρέσο. Οι επικριτές κάνουν λόγο για μια υπερμεγέθη επιχείρηση, που σύντομα είναι πιθανόν να γίνει ακόμα μεγαλύτερη. Εκτός από τον Τζόνσον, η διάδοχός του Λιζ Τρας έχει επίσης τη δυνατότητα να απονείμει «τιμές επί τη παραιτήσει» της – αν και η θητεία της δεν διήρκεσε περισσότερο από λίγες μόνο εβδομάδες.

Κατάργηση ή μεταρρύθμιση;

Βρετανία / αρχιεπίσκοπος του CanterburyΚαι οι αρχιεπίσκοποι στη Βουλή των Λόρδων

Πρόκειται για έναν παραδοσιακό θεσμό που πρέπει να διατηρηθεί ή να καταργηθεί; Οι ειδικοί αναγνωρίζουν τις ελλείψεις. Ωστόσο αμφισβητούν μια ριζική μεταρρύθμιση. Θα χανόταν πολλή τεχνογνωσία, για παράδειγμα πρώην δικαστές μένουν εκτός εδράνων. Πρέπει επίσης να αποσαφηνιστεί πώς θα γίνει ο διαχωρισμός ενός περιφερειακού νομοθετικού σώματος από τις περιφερειακές κυβερνήσεις, ειδικά εφόσον οι επιμέρους περιοχές της χώρας αποστέλλουν ήδη βουλευτές στην Κάτω Βουλή.

Ο νομικός Αλεξάντερ Χορν είναι υπέρ των μικρών βημάτων. Μια ιδέα είναι ο τερματισμός του συστήματος της κληρονομησιμότητας. Επί του παρόντος, στην Άνω Βουλή συμμετέχουν 92 άτομα που οφείλουν τους τίτλους τους στους προγόνους τους. Επίσης, θα μπορούσαν να καταργηθούν οι ανώτεροι κληρικοί, πρόκειται για 26 αρχιεπισκόπους στη Βουλή των Λόρδων. Και οι δύο αυτοί θεσμοί δεν συνάδουν με μια σύγχρονη δημοκρατία, σχολιάζει η δεξαμενή σκέψης Ινστιτούτο Διακυβέρνησης. Η εισαγωγή ενός ανώτατου ορίου θεωρείται επίσης ένα πιθανό βήμα.

Για την ώρα πάντως η δυσχερής θέση του Συντηρητικού Κόμματος βολεύει τους επικριτές. Ορισμένοι Τόρις ζητούν βέβαια από τον πρωθυπουργό Ρίσι Σούνακ να εμποδίσει τον διορισμό της πρώην υπουργού Ντόρις και άλλων τριών βουλευτών. Διαφορετικά, θα χρειαστούν αναπληρωματικές εκλογές στις εκλογικές τους περιφέρειες – αλλά οι Συντηρητικοί πιθανότατα θα τις έχαναν δεδομένων των χαμηλών ποσοστών τους στις δημοσκοπήσεις.

Μπένεντικτ φον Ίμχοφ, dpa

Επιμέλεια: Ιοκάστη Κροντήρη

DW

Ριζική στροφή της Άγκυρας έναντι της Συρίας;

0

Για τον Ερντογάν, του οποίου οι αποφάσεις καθοδηγούνται πλέον κυρίως από δημοσκοπήσεις, η συναλλαγή με τον Άσαντ αποτελεί κλειδί για την επιτυχία στην κάλπη. Σχολιάζει ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους.

    Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Μπασάρ αλ Άσαντ (Δαμασκός 2011)

Οι ειδικοί που ασχολούνται με την πολιτική της Τουρκίας συμφωνούν σε ένα βασικό σημείο: για τον πρόεδρο Ερντογάν, οι εσωπολιτικές παράμετροι καθορίζουν την ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την πολιτική έναντι της γειτονικής Συρίας, η οποία για μία ακόμα φορά δεσπόζει στην προεκλογική εκστρατεία περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο θέμα της εξωτερικής πολιτικής. Από την προοπτική της Τουρκίας, στη Συρία διακυβεύονται θεμελιώδη εθνικά συμφέροντα.

Πρώτον, υπάρχει το ζήτημα των Κούρδων της Συρίας, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει μια επιτυχημένη αυτόνομη διοίκηση στα βόρεια των κοινών συνόρων, η οποία κατά την άποψη της Τουρκίας αποτελεί συνέχεια του PKK. Έπειτα, υπάρχουν τα σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια Σύρων προσφύγων στην Ανατολία, τους οποίους η πλειοψηφία των Τούρκων θα προτιμούσε να στείλει πίσω το ταχύτερο – και οι οποίοι έχουν γίνει εκρηκτικό προεκλογικό θέμα.

Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι επίκειται μία ριζική στροφή στην πολιτική της Τουρκίας για τη Συρία. Την Πέμπτη, ο πρόεδρος Ερντογάν μίλησε για άλλη μια φορά -και πιο ξεκάθαρα από πριν- για το ενδεχόμενο συνάντησης κορυφής με τον Σύρο δικτάτορα Άσαντ.  Μια τέτοια συνάντηση θα αποτελούσε το αποκορύφωμα μιας παρασκηνιακής διαδικασίας που η Μόσχα ενορχηστρώνει εδώ και μήνες με στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων κρατών. Η Τουρκία ήταν και παραμένει ο σημαντικότερος υποστηρικτής της συριακής αντιπολίτευσης. Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, είναι ο σημαντικότερος υποστηρικτής του καθεστώτος Άσαντ. Αυτό και μόνο το γεγονός εξηγεί την επιμονή του Πούτιν σε μια συροτουρκική διευθέτηση.

Θα είναι και πάλι οι Κούρδοι οι μεγάλοι ηττημένοι;

Ρόναλντ ΜαϊνάρντουςΟ Ρόναλντ Μαϊνάρντους

Στα τέλη του 2022, οι υπουργοί Άμυνας Ρωσίας, Συρίας και Τουρκίας συναντήθηκαν στη Μόσχα. Ο συμφωνηθείς οδικός χάρτης προβλέπει συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των τριών χωρών εντός ενός μηνός. Αν όλα πάνε σύμφωνα με το πλάνο, μια συνάντηση των πολιτικών ηγετών θα επισφραγίσει τη διαδικασία. Μια σύνοδος κορυφής μεταξύ Άσαντ και Ερντογάν θα ήταν ένας πολιτικός θρίαμβος για τον Πούτιν – και μια ήττα για τους Αμερικανούς. Κεντρικό ρόλο στη διεθνή διπλωματία για τη Συρία διαδραματίζουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία εδώ και καιρό υποστηρίζουν την εξομάλυνση των σχέσεων με τον Άσαντ, πιστεύοντας ότι αυτό θα περιορίσει την αυξανόμενη επιρροή του Ιράν στη Δαμασκό.

Η πολιτική βάση της διαφαινόμενης τουρκο-συριακής συμφωνίας είναι μια πολιτική συναλλαγή sui generis: σε αντάλλαγμα για την αναγνώριση του Άσαντ ως ηγέτη της Συρίας από την Άγκυρα και την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων σε όλα τα επίπεδα, η Δαμασκός αναλαμβάνει να διαλύσει τις κουρδικές δομές στη βόρεια Συρία και να εγγυηθεί ότι δεν θα διαδραματίσουν κανένα ρόλο στις μελλοντικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.

Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ, οι σημαντικότεροι σύμμαχοι των Κούρδων της Συρίας, στις τρέχουσες εξελίξεις. Μέχρι στιγμής, το μόνο που ακούγεται είναι ότι η Ουάσιγκτον απορρίπτει την εξομάλυνση των σχέσεων με τον Άσαντ. Προφανώς, αυτή η υπόδειξη δεν έκανε εντύπωση στην Άγκυρα. Έχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε ότι αν υλοποιηθούν τα σχέδια του Πούτιν, του Ερντογάν και του Άσαντ, οι Κούρδοι θα είναι και πάλι οι μεγάλοι ηττημένοι στα παιχνίδια ισχύος των μεγάλων δυνάμεων και των συμμάχων τους.

Όλοι οι πλευρές τονίζουν ότι θέλουν ειρηνική λύση στη Συρία

Για τον Ερντογάν, του οποίου οι πολιτικές αποφάσεις καθοδηγούνται όλο και περισσότερο από δημοσκοπικά αποτελέσματα, η συναλλαγή με τον Σύρο δικτάτορα θα αποτελεί ενδεχομένως το κλειδί για την επιτυχία στην κάλπη. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μετά την οικονομική κρίση, οι Σύροι πρόσφυγες είναι το βασικό ζήτημα για τους Τούρκους ψηφοφόρους.

Η αντιπολίτευση έχει δηλώσει ότι είναι αποφασισμένη να στείλει τους Σύρους πίσω το συντομότερο. Μια πολιτική συμφωνία που θα προβλέπει έναν τέτοιο επαναπατρισμό, και επιπλέον μια συνθήκη που θα προσδιορίζει το τέλος των κουρδικών πολιτοφυλακών στη συνοριακή περιοχή, θα αποτελούσε δώρο Θεού στον Ερντογάν. Τα ελεγχόμενα από αυτόν μέσα ενημέρωσης θα πανηγύριζαν τον πρόεδρο, ο οποίος φοβάται μήπως χάσει την εξουσία, ως έναν μεγάλο και επιτυχημένο στρατηγό που έλυσε το κουρδικό και ταυτόχρονα το μεταναστευτικό πρόβλημα – και μάλιστα χωρίς να πραγματοποιήσει μία επικίνδυνη στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία.

Προκαλεί εντύπωση ότι όλες οι πλευρές τονίζουν ότι ενδιαφέρονται για μια ειρηνική λύση για την Συρία. Η προσωπική ιστορία των τριών βασικών παικτών συνιστά προσοχή: ο Άσαντ, ο Ερντογάν και ο Πούτιν έχουν διακριθεί ως πολεμοκάπηλοι. Θα ισοδυναμούσε με θαύμα αν η πρωτοβουλία της Μόσχας για τη Συρία έφερνε την ταλαιπωρημένη χώρα πιο κοντά σε μια ειρήνη αποδεκτή από όλες τις πλευρές.

Ρόναλντ Μαϊνάρντους

Ο Δρ Ρόναλντ Μαινάρντους είναι πολιτικός αναλυτής και σχολιαστής και Κύριος Ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Στα μέσα της δεκαετίας του 90 διετέλεσε διευθυντής της Ελληνικής σύνταξης της Deutsche Welle.

DW

Ελευσίνα, ένα κουβάρι αρχαίου και βιομηχανικού πολιτισμού

0

Τη Δευτέρα θα γίνει η τελετή παράδοσης του τίτλου της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης στην Ελευσίνα, την πιο μικρή και πιο αρχαία πόλη που αναλαμβάνει τον θεσμό.

    Το ναυαγισμένο Mediterranean Sky στον κόλπο της Ελευσίνας

«Αν καταφέρει κάποιος να αλλάξει την Ελευσίνα μπορεί να αλλάξει όλο τον κόσμο» είχε πει κάποτε ένας καλλιτέχνης. Και η Ελευσίνα έχει πράγματι πολλούς λόγους να θέλει να αλλάξει. Η μικρή πόλη των 25.000 κατοίκων, 21 χιλιόμετρα δυτικά της Αθήνας δεν είναι όμορφη, δεν είναι γραφική. Δεν είναι η Ελλάδα που γνωρίζουμε από τις τουριστικές φωτογραφίες. Οι πόλεις με τα στενά σοκάκια, τις γεμάτες από κόσμο ταβέρνες και τις γαλάζιες παραλίες. Εδώ όλα είναι αλλιώς. Σπίτια χαμηλά, βιομηχανίες, σαπιοκάραβα που αργοπεθαίνουν στον όρμο της Βλύχας. Αλλά και άνθρωποι χαμογελαστοί, φιλόξενοι και συχνά αυλές φροντισμένες με φρεσκοποτισμένα λουλούδια. Η Ελευσίνα είναι το άλλο πρόσωπο μιας μη προβεβλημένης, Ελλάδας. Ένα πρόσωπο όμως αυθεντικό, πληγωμένο, σιωπηλό, γεμάτο αξιοπρέπεια.

Το 2023 η Ελευσίνα θα είναι μια από τις τρεις πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης. Η πιο μικρή και η πιο αρχαία μέχρι σήμερα. Στην πατρίδα του Αισχύλου, του μεγάλου αρχαίου τραγωδού, θα πραγματοποιηθούν 465 εκδηλώσεις σε 30 χώρους από 192 Έλληνες και 137 ξένους καλλιτέχνες. Το πρόγραμμα έχει τον τίτλο ‘Μυστήρια Μετάβασης’ και αναπτύσσεται σε τρεις κεντρικούς θεματικούς άξονες: Άνθρωπος και Κοινωνία, Περιβάλλον, Εργασία.

Η Ελευσίνα της ζωής και του Άδη

Ελευσίνα 2023 / Μιχαήλ ΜαρμαρινόςΟ Μιχαήλ Μαρμαρινός στην Ελευσίνα

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της, ο 66χρονος σκηνοθέτης και ηθοποιός Μιχαήλ Μαρμαρινός, ξεκινάει με ζέση κι ένα χειμαρρώδη λόγο να ξετυλίγει στην Deutsche Welle το νήμα των σχεδίων και προθέσεων της πολιτιστικής πρωτεύουσας από τον αρχαιολογικό χώρο, που είναι η καρδιά της Ελευσίνας στο κέντρο της πόλης. Εκεί ακριβώς που οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια πριν προσπαθούσαν με τα Ελευσίνια Μυστήρια να συμφιλιωθούν με το θάνατο, στην πιο σεβαστή από όλες τις γιορτές της αρχαίας Ελλάδας. Σήμερα πια δεν ξέρουμε τίποτα για αυτά τα μυστήρια. Οι μύστες που συνέρρεαν κατά χιλιάδες κάθε χρόνο ορκίζονταν σιωπή στον Ιεροφάντη. Εδώ βρισκόταν το ιερό της θεάς Δήμητρας, της θεάς της σποράς. «Από εδώ ξεκίνησε η καλλιέργεια του σιταριού για τους ανθρώπους. Από αυτό το σημείο σταμάτησαν οι άνθρωποι να είναι νομάδες, σταμάτησαν να τρέχουν για να βρουν την τροφή τους. Άρχισαν να καλλιεργούν τη γη. Καλλιεργώντας τη γη ξεκίνησε ο πολιτισμός», λέει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, ο οποίος φαίνεται να γνωρίζει κάθε σπιθαμή του γοητευτικού, γεμάτου σιωπή αυτού χώρου.

Λίγο πιο πέρα μας δείχνει την «Αγέλαστο Πέτρα», την πέτρα που καθόταν η θεά Δήμητρα και έκλαιγε για την κόρη που είχε αποκτήσει με τον Δία, τη θεά Περσεφόνη. Ήταν η θεά των εποχών, που την άρπαξε ο θεός του Κάτω Κόσμου, ο Πλούτωνας γιατί ήξερε πως εκείνη δεν θα διάλεγε μια ζωή μέσα στο σκοτάδι. Ο αέναος αγώνας της ζωής με το θάνατο.

Θα καταλήξουμε στο Αρχαίο Τελεστήριο, το πρώτο «άτυπο» θέατρο του κόσμου, όπως μας λέει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Άτυπο γιατί ακόμα δεν υπήρχε η έννοια του θεάτρου, όμως υπήρχαν τα διαζώματα, όπου ο κόσμος καθόταν και παρακολουθούσε τα Μυστήρια. Σε αυτό το χώρο θα παρουσιαστεί, από τη Σάσα Βαλτς και τον Γιόχεν Ζάντιχ, το ‘Ανθρώπινο Ρέκβιεμ’, «που μέσα από την εμπειρία του ήχου, της μουσικής, του φυσικού φωτός και του ανθρώπινου σώματος, έχουμε μια άλλη βιωματική κατάσταση για τον επισκέπτη που ό,τι και να πούμε εμείς, δεν φτάνει η γλώσσα», τονίζει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Στον αρχαιολογικό χώρο θα παρουσιαστεί και το έργο «Μα» του Ρομέο Καστελούτσι. Μυστήριο πάντως τι εννοεί ο τίτλος και τι ακριβώς θα δούμε.

Μια πόλη φτιαγμένη και από πρόσφυγες 

Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2023

Η περιήγηση συνεχίζεται στο άλλο μεγάλο κομμάτι ιστορίας αυτής της πόλης. Τη βιομηχανική παράδοση. Ευχή και κατάρα. Ευχή γιατί έδωσε δουλειά σε χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες που ήρθαν το 1922 από την Τουρκία μετά την καταστροφή της Σμύρνης και μπόρεσαν να στήσουν μια καινούργια ζωή. Αλλά και κατάρα γιατί οι βιομηχανίες πετρελαίου, τα διυλιστήρια, τα ναυπηγεία, η βιομηχανία τσιμέντου και άλλες βιομηχανίες που λειτούργησαν εντατικά, κυρίως μέχρι τη δεκαετία του 1990, μόλυναν σοβαρά το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων. Η Δυτική Αττική όπου ανήκει η Ελευσίνα είναι η τέταρτη περιοχή στην Ελλάδα σε εμφάνιση καρκίνου και από τις πιο επιβαρυμένες περιβαλλοντικά.

Τις τελευταίες δεκαετίες πάντως πολλές βιομηχανίες έκλεισαν, γεγονός που σήμανε και τον οικονομικό μαρασμό της πόλης. Σήμερα όμως το παλιό εργοστάσιο χρωμάτων Ίρις ανασκευάζεται από την Πολιτιστική Πρωτεύουσα με στόχο να γίνει ένας χώρος πολιτισμού για όλη την Αττική και μια παρακαταθήκη για το μέλλον, μετά το τέλος της λαμπερής χρονιάς των εκδηλώσεων και της προβολής. Σε αυτόν τον χώρο, ο Κολομβιανός εικαστικός Χουάν Σαντοβάλα θα δημιουργήσει  ένα έργο αφιέρωμα στο εργατικό δυναμικό της πόλης. Το έργο περιλαμβάνει ενεργούς ή συνταξιούχους εργάτες διαφορετικών εργοστασίων. Για καθέναν από αυτούς θα δημιουργηθεί ένα χειροποίητο κεραμικό κράνος που στο τέλος της έκθεσης θα τους χαριστεί.

Η Μελίνα Μερκούρη αλλά και η σκοτεινή θάλασσα

Ελευσίνα 2023Περιμένοντας τους επισκέπτες

Το Παλαιό Ελαιουργείο, άλλο ένα σημαντικό κτήριο της πόλης, ένα εργοστάσιο σαπωνοποιίας που ιδρύθηκε το 1875 και έκλεισε το 1960, ανακατασκευάζεται επίσης και θα παρουσιάσει ανάμεσα σε άλλα, μια έκθεση- αφιέρωμα στην Ελληνίδα πρώην υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη που είχε την εξαιρετική ιδέα της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης και στον Γάλλο ομόλογό της Ζακ Λανγκ, που βοήθησε με τρόπο ουσιαστικό στην υλοποίηση. Παράλληλα, στο διπλανό υπαίθριο θέατρο θα φιλοξενηθούν παραστάσεις, ανάμεσα σε άλλες, από το Εθνικό Θέατρο του Νόβι Σαντ και τη Νότια Κορέα.

Αφήσαμε για το τέλος το πιο συγκλονιστικό ίσως κομμάτι αυτής της πόλης. Το νεκροταφείο των πλοίων στον όρμο της Βλύχας. 70 έως 80 κουφάρια πλοίων αργοπεθαίνουν μολύνοντας τη θάλασσα με σκουριά και πετρέλαιο. Το ελληνικό κράτος εδώ και δεκαετίες επιτρέπει αυτή την απαράδεκτη για τους κατοίκους και τον τόπο κατάσταση. Η εικόνα του όμως σου κόβει την ανάσα. Μυστήριο όμως που δεν αποκαλύπτεται εάν και πώς θα αξιοποιηθεί ο χώρος από την Πολιτιστική Πρωτεύουσα.

Οι κάτοικοι της Ελευσίνας πάντως φαίνεται να διψάνε για μια καλύτερη ζωή. Μιλώντας μαζί τους μας είπαν πως θέλουν να έρθει κόσμος από παντού και ελπίζουν η κεντρική διοίκηση στην Αθήνα αλλά και ο δήμος να μην τους ξεχάσουν. Να φτιάξουν δρόμους, πλατείες, πεζοδρόμια, να φροντίσουν για το περιβάλλον και την οικονομία. Το 2023 είναι μια μοναδική ευκαιρία να μπουν τα θεμέλια και για ένα καλύτερο μέλλον γιατί η Ελευσίνα μπορεί να μην σε κερδίζει με την πρώτη ματιά, αλλά αν κάνεις τον κόπο να την γνωρίσεις δεν θα την ξεχάσεις ποτέ.

Μαρία Ρηγούτσου, Φλόριαν Σμιτς

DW

Ο ΣΥΡΙΓΟΣ ΚΑΙ ΤΑ F-16

31
Το αρνητικό σχόλιο στο διαδίκτυο έρχεται, σχεδόν, αντανακλαστικά σε πολλούς.
Ο Συρίγος είναι απο τις καλύτερες περιπτώσεις πολιτικών στο εξαιρετικά υποβαθμισμένο κοινοβουλευτικό πεδίο. Έχει και γνώσεις και ήθος και βρίσκεται, ως προς το δέον γενέσθαι, κοντά σε αυτό που αποκαλούμε μη αποδομητική θέση. Είναι κόκκινο πανί για τους αποδομιστές. Γι αυτό και η απαξίωσή του ή η μείωση της επιρροής του, δεν ωφελεί. Δυστυχώς, η δήλωση που έκανε και η πρόσληψή της στον δημόσιο χώρο θα τον ακολουθεί.
Λειτουργεί ακόμη, περισσότερο ως καθηγητής και ελάχιστα ως πολιτικός.
Όπως μου είπε κοινός μας φίλος με μεγάλη πολιτική εμπειρία (διετέλεσε και υπουργός και, μόνο, για ενδοτικότητα δεν θα μπορούσε να τον κατηγορήσει κανείς), ο καθηγητής κάνει διαπιστώσεις. Ο πολιτικός διαμορφώνει το πεδίο.
Ο Συρίγος, με την μικρή κοινοβουλευτική του πείρα, βρίσκεται, ακόμη, στο στάδιο των διαπιστώσεων. Είναι περισσότερο ακαδημαϊκός. Και αυτό φαίνεται και απο τις ομιλίες του.
Επι της ουσίας των δηλώσεών του: Είπε πως με την προϋπόθεση της ικανοποίησης των περιορισμών Μενέντεζ, η Τουρκία είναι καλύτερα να πάρει F-16 απο τις ΗΠΑ παρά να αγοράσει αεροπλάνα απο άλλη χώρα.
Το ότι η Τουρκία θα προμηθευτεί κάποια στιγμή αεροπλάνα για την πολεμική αεροπορία της είναι πέραν κάθε αμφισβητήσεως.
Για να μην έχουμε ψευδαισθήσεις και η αμερικανική κυβέρνηση θέλει να της πουλήσει τα δικά της. Οι όροι παίζονται.
Είναι απολύτως θετικό ότι υπάρχει ένα ελληνικό λόμπυ και αγωνίζεται στην αμερικανική πρωτεύουσα ώστε η προμήθεια της Τουρκίας απο τις ΗΠΑ να γίνει υπο όρους. Ως έθνος χρωστάμε στο λόμπυ αυτό χάριτες. Και, κυρίως, μεγάλες χάριτες χρωστάμε στον Γερουσιαστή Μενέντεζ. Πρέπει να του αποδοθεί η ύψιστη τιμή του έθνους. Τον χρόνο ας τον καθορίσει η Πολιτεία.
Αν, λοιπόν,ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις, καλόν είναι η Τουρκία να κάνει την προμήθειά της απο τις ΗΠΑ. Αυτό είπε ο Συρίγος.
Γιατί; Διότι οι ΗΠΑ είναι η μόνη δύναμη στον κόσμο που μπορεί να επιβάλλει όρους στην Τουρκία και οι όροι αυτοί να τηρηθούν. Κανείς άλλος δεν μπορεί να το πετύχει.
Γιατί έχει σημασία τα όπλα να είναι αμερικανικά; Διότι στην απίθανη περίπτωση που θα βοηθηθεί η Ελλάδα απο ΝΑΤΟ και ΗΠΑ σε μια ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, αυτό θα γίνει, πρωτίστως, με τον έλεγχο που μπορούν να ασκήσουν οι ΗΠΑ στον εξοπλισμό της γείτονος. Αμερικανική παρουσία που θα πολεμά την Τουρκία είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι θα υπάρξει.
Το πρόβλημα με τον Συρίγο είναι ότι αν έχει αποφασίσει να ασχοληθεί με την πολιτική, πρέπει να αρχίσει να αποστασιοποιείται απο τον τρόπο σκέψης των ακαδημαϊκών.
Δυστυχώς, πρέπει να γίνει πολιτικός.
Γι αυτό πριν πυροβολήσετε, σκεφθείτε.
Το τι μας συμφέρει, και πως, είναι λίγο πολύπλοκο. Να πολεμήσουν κάποιοι άλλοι για εμάς και εμείς να πίνουμε καφέ στην παραλία αποκλείεται. Η βοήθεια που θα δεχθούμε δεν είναι γραμμική.
Η Τουρκία θα αγοράσει κάποια στιγμή αεροπλάνα. Αν, λοιπόν, ικανοποιηθούν οι όροι Μενέντεζ και Ομογένειας, μήπως είναι καλύτερα να τα προμηθευτεί απο τις ΗΠΑ;
Είναι ένα ερώτημα που βασανίζει και εμένα αλλά δεν έχω απαντήσεις. Διότι και η αρνητική απάντηση έχει τα πλεονεκτήματά της.
Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί την σκληρή επίθεση που δέχεται ο Συρίγος.
Ιωάννης Παπαπανάγου, Ανδρέας Νικολόπουλος και 6 ακόμη
1 κοινοποίηση
Π.ΣΑΒ

“Άνοιγμα” της Λιβύης προς την Ελλάδα;

0

 

8 Ιανουαρίου 2023

Αούν: Φιλικές λύσεις μπορούν να βρεθούν με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων

Αούν Αούν

Ο Μοχάμεντ Αούν, υπουργός Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου στην Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, δήλωσε ότι τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στα ύδατα της ανατολικής Λιβύης είναι ισοδύναμα με τα αναμενόμενα αποθέματα στη δυτική πλευρά.

Ο Αούν πρόσθεσε, σε τηλεοπτικές δηλώσεις: «Μπορούν να βρεθούν φιλικές λύσεις μεταξύ της Λιβύης και ορισμένων χωρών όπως η Ελλάδα, η Αίγυπτος και η Κύπρος σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων.

Επισήμανε ότι ο κόσμος έχει φτάσει σε προχωρημένο στάδιο εξορθολογισμού για τον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων, είτε μέσω φιλικών λύσεων είτε μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Και συνέχισε: «Υπάρχουν ορισμένες χώρες που καταφεύγουν σε μονομερείς λύσεις αντί για διάλογο και συναίνεση, εξηγώντας ότι οι θαλάσσιοι νόμοι περιορίζουν τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια από το πρώτο χερσαίο σημείο της ενδιαφερόμενης χώρας, ενώ υπάρχουν συγκεκριμένοι μηχανισμοί μέτρησης διαχωρίζοντας την απόσταση μεταξύ οποιωνδήποτε δύο γειτονικών θαλάσσιων χωρών».

Επεσήμανε ότι η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου κατάφερε να φτάσει την παραγωγή ενός δισεκατομμυρίου και 600 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου κατά το έτος 2022. Ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα θα καταναλωθούν για εσωτερικές ενεργειακές ανάγκες, ενώ η πλεονάζουσα παραγωγή θα πωληθεί σε ευρωπαϊκές αγορές, ιδίως στη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία.

Και συνέχισε: «Τα έσοδα από το πετρέλαιο στη Λιβύη αυξήθηκαν στα 22 δισεκατομμύρια δολάρια το 2022, σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης, και η λιβυκή παραγωγή πετρελαίου αυξήθηκε στα 1,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αλλά η χώρα ανυπομονεί να επιστρέψει στην επίπεδα του 2010 όταν η παραγωγή έφτασε τα 1,6 εκατ. βαρέλια την ημέρα.

Τόνισε ότι η Λιβύη επωφελήθηκε από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, η οποία αναζωογόνησε τις μελλοντικές προσδοκίες της οικονομίας, παρά τις ασφυκτικές κρίσεις που βιώνει η χώρα, όπως η άνοδος των συναλλαγματικών ισοτιμιών και το κόστος των τροφίμων, συγκρούσεις και πολιτικοί διαχωρισμοί.

Εξήγησε: «Υπάρχει μια αναμενόμενη επιστροφή διεθνών εταιρειών πετρελαίου για να επαναλάβουν τις δραστηριότητές τους στη χώρα μετά την αποχώρησή τους το 2011 λόγω ανωτέρας βίας».

Τόνισε ότι υπάρχουν περιοχές για εξερεύνηση νέων πετρελαιοπηγών και η κυβέρνηση της Λιβύης είναι υποχρεωμένη να επισπεύσει τις επενδύσεις σε αυτόν τον στρατηγικό τομέα, δεδομένων των ευρωπαϊκών αναγκών και της συνέχισης του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία.

Σημείωσε ότι οι επιστημονικές ανασκαφές έχουν ήδη επιβεβαιώσει ότι τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στα νερά της ανατολικής Λιβύης ισοδυναμούν με το ίδιο ποσό των αναμενόμενων αποθεμάτων στη δυτική πλευρά

 

https://www.eanlibya.com/مع-اليونان-ومصر-وقبرص-عون-يُكمن-إيج/

L’Humanité: Στη Γαλλία και στην Ευρώπη: «Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τη MIT και τους Γκρίζους Λύκους»

0

Ο Σάββας Καλεντερίδης κάνει μια αναδρομή στις επιχειρήσεις των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών στη Γαλλία και στην Ευρώπη και στους δεσμούς τους με την ακροδεξιά. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ.

Δημοσιεύθηκε Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2023

Pierre Barbancey

Φωτογραφία: Στη βόρεια Συρία το 2018, ένας άνδρας με στολή του τουρκικού στρατού κάνει τον χαιρετισμό των Γκρίζων Λύκων. BAKR ALKASEM/AFP

ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ, Απόστρατος Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.

Απόστρατος αξιωματικός του ελληνικού στρατού και συν-συγγραφέας, με τον Κωνσταντίνο Πικραμένο, του Millî Istihbarat Teskilati (MIT). Η τουρκική μυστική υπηρεσία. Πόλεμος σε όλα τα μέτωπα (Va Éditions, 2021), ο Σάββας Καλεντερίδης υπηρέτησε για έξι χρόνια στη Σμύρνη της Τουρκίας.

Η σκιά της τουρκικής εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών, MIT, εμφανίζεται στην έρευνα για τις δολοφονίες τριών Κούρδων ακτιβιστών στο Παρίσι το 2013 και ίσως των δολοφονιών που διαπράχθηκαν στις 23 Δεκεμβρίου 2022. Ποια ήταν η συμμετοχή της;

Η δολοφονία των τριών γυναικών, πριν από δέκα χρόνια, έγινε σίγουρα από τη MIT. Έχει επιβεβαιωθεί. Στην πράξη, όταν μια μυστική υπηρεσία κάνει μια τέτοια επιχείρηση σε μια συμμαχική χώρα, με τρεις νεκρούς, συνήθως έχει, αν όχι την κάλυψη, την ανοχή της τοπικής υπηρεσίας πληροφοριών. Άλλωστε, ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού δεν άφησε καμία αμφιβολία, ως προς την ανάληψη της ευθύνης για τις δολοφονίες, με τη δήλωσή του, μια μέρα μετά τις δολοφονίες των τριών Κούρδων στο Παρίσι: «Ο Πρόεδρος Ερντογάν θα εξοντώσει όλους τους τρομοκράτες, παντού στη γη».

Όσον αφορά τις δολοφονίες της Rue d’Enghien, αν και ο δολοφόνος ήταν Γάλλος ρατσιστής, είναι απίθανο να επιτέθηκε και να σκότωσε ένα εξέχον μέλος του κουρδικού κινήματος χωρίς τη συμμετοχή του τουρκικού κράτους. Αυτή η τραγωδία σημειώθηκε την ημέρα που προγραμματιζόταν συνάντηση για τη διοργάνωση της δέκατης επετείου απο τη δολοφονία των τριών ακτιβιστριών, στην οποία συμμετείχαν μέλη της διοίκησης.

Ποιες είναι οι δραστηριότητες των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών στην Ευρώπη;

Τα τελευταία δέκα χρόνια, η MIT, αλλάζοντας το επιχειρησιακό της δόγμα που αφορά πλέον το εξωτερικό, έχει αναπτύξει ένα τεράστιο δίκτυο πρακτόρων σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ενεργούν συντονισμένα και επικεντρώνονται σε διπλωματικές αποστολές και τζαμιά του Ditib (Τουρκο-Ισλαμική Ένωση Θρησκευτικών Υποθέσεων).

Οι κύριες δραστηριότητες είναι η συλλογή πληροφοριών για τις δραστηριότητες των τουρκικών κοινοτήτων σε όλη την Ευρώπη, κυρίως Κούρδων αντιφρονούντων, Αλεβιτών και οπαδών του Γκιουλέν (διαπολιτισμικό και διαθρησκευτικό κίνημα που πήρε το όνομά του από τον ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, πρώην σύμμαχος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – NDLR).

Πώς λειτουργεί αυτό το δίκτυο;

Τα πεδία στρατολόγησης πρακτόρων της MIT στοχεύουν, εκτός από τα ισλαμικά τζαμιά του Ditib και τους υπαλλήλους που υπηρετούν εκεί, τους εθνικιστικούς συλλόγους της ομοσπονδίας των Τούρκων Γκρίζων Λύκων, τους δημοκρατικούς τούρκους και άλλους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους, που ελέγχονται από τα τοπικά προξενεία. Αυτοί οι νεοσύλλεκτοι εκτελούν αποστολές που τους έχουν ανατεθεί από αξιωματικούς της MIT, οι οποίοι υπηρετούν σε προξενεία και πρεσβείες.

Ποιο είναι το διακύβευμα μιας τέτοιας επιτήρησης για την Τουρκία;

Ο στόχος παραμένει πολιτικός. Δηλαδή, αφενός να ελέγχει τη δραστηριότητα των αντιφρονούντων για να καταπνίξουν τις τουρκικές κοινότητες, από την άλλη όποτε το χρειάζεται η τουρκική κυβέρνηση, μπορεί να τους κινητοποιήσει για να ασκήσουν πίεση στις χώρες που τους φιλοξενούν.

Ποια είναι η σχέση μεταξύ MIT και Γκρίζων Λύκων;

Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι μια εγκληματική παρακρατική και παραστρατιωτική οργάνωση, που ελέγχεται πλήρως από το τουρκικό βαθύ κράτος. Στο εξωτερικό, οι Γκρίζοι Λύκοι ελέγχονται κατά κύριο λόγο από το δίκτυο των στελεχών της MIT που υπηρετούν σε τουρκικές διπλωματικές αποστολές. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν χρησιμοποιεί τόσο τη MIT όσο και τους Γκρίζους Λύκους ως παραστρατιωτική, παρακρατική οργάνωση για να τρομοκρατεί τους πολίτες. Η εμπλοκή τους στο οργανωμένο έγκλημα και σε ενέργειες όπως η διακίνηση ναρκωτικών, όπλων, γυναικών είναι γνωστή σε όλους.

Τι αντιπροσωπεύουν οι Γκρίζοι Λύκοι; Έχουν καθορισμένο ρόλο;

Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι το τουρκικό κράτος. Η πρόσφατη δολοφονία του Sinan Ateş στην Άγκυρα δείχνει τον ρόλο τους. Ο Sinan Ateş, ο οποίος μέχρι το 2020 ήταν ο αρχηγός των Γκρίζων Λύκων στην Τουρκία, έκανε το «λάθος» να εκδηλώσει σημάδια συμπάθειας προς τη Meral Akşener (πρώην Υπουργός Εσωτερικών – Σημείωμα του συντάκτη) και το Καλό Κόμμα, που δημιουργήθηκε από πρώην στελέχη των Γρίζων Λύκων. Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος είναι ο ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), που είναι η πολιτική έκφραση του κινήματος, τον έδιωξε από την οργάνωση. Και δολοφονήθηκε εν ψυχρώ στην Άγκυρα, ως τιμωρία για την πράξη του.

Πώς να προσλάβουμε τις συμφωνίες ασφαλείας μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας;

Είναι σχεδόν αδύνατο για τη MIT να λειτουργεί και να οργανώνει δολοφονίες και παρακρατικές και παραστρατιωτικές οργανώσεις στην Ευρώπη χωρίς τουλάχιστον την ανοχή των τοπικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Humanite/ Μετάφραση: Ανιχνεύσεις

En France et en Europe : « Erdogan se sert du MIT et des Loups gris »

Savvas Kalenteridis revient sur les opérations des services de renseignement turcs en France et en Europe, et sur leurs liens avec l’officine d’extrême droite. ENTRETIEN.

Publié le

Vendredi 6 Janvier 2023

Dans le nord de la Syrie, en 2018, un homme en uniforme de l'armée turque fait le salut des Loups gris. BAKR ALKASEM/AFP

Dans le nord de la Syrie, en 2018, un homme en uniforme de l’armée turque fait le salut des Loups gris. BAKR ALKASEM/AFP

Officier de réserve de l’armée grecque et coauteur, avec Constantin Pikramenos, de Millî Istihbarat Teskilati (MIT). Le service secret turc. Guerre sur tous les fronts (Va Éditions, 2021), Savvas Kalenteridis a servi pendant six ans à Izmir, en Turquie.

L’ombre de l’organisation nationale de renseignement turc, le MIT, apparaît dans l’enquête sur les meurtres des trois militantes kurdes à Paris, en 2013, et peut-être sur ceux perpétrés le 23 décembre 2022. Quelle serait sa participation ?

Savvas Kalenteridis Ancien officier du renseignement grec

SAVVAS KALENTERIDIS
Ancien officier du renseignement grec

Le meurtre des trois femmes, il y a dix ans, a certainement été perpétré par le MIT. Cela a été établi. Dans la pratique, lorsqu’un service secret fait une telle opération dans un pays allié, avec trois morts, il a généralement, sinon la couverture, la tolérance du service de renseignement local. Après tout, le ministre de l’Intérieur, Süleyman Soylu, n’a laissé aucun doute, comme s’il assumait la responsabilité des meurtres, avec sa déclaration faite un jour après les meurtres des trois Kurdes à Paris : « Le président Erdogan exterminera tous les terroristes, partout sur la terre. »

En ce qui concerne les meurtres de la rue d’Enghien, bien que le tueur soit un raciste français, il est peu probable qu’il ait attaqué et tué un membre éminent du mouvement kurde sans l’implication de l’État turc. Ce drame a eu lieu le jour où une réunion était prévue sur l’organisation du dixième anniversaire des trois militantes tuées, à laquelle participaient des membres de la direction.

Quelles sont les activités des services de renseignement turcs en Europe ?

Au cours des dix dernières années, le MIT, en changeant sa doctrine opérationnelle qui concerne désormais l’extérieur, a développé un vaste réseau d’agents dans tous les pays européens. Ils agissent en coordination et se concentrent sur les missions diplomatiques et les mosquées de Ditib (Union turco-islamique des affaires religieuses).

Les principales activités consistent à recueillir des informations sur les activités des communautés turques à travers l’Europe, principalement des Kurdes dissidents, des alévis et des adeptes de Gülen (mouvement interculturel et interreligieux du nom de l’imam Fethullah Gülen, auparavant allié ­de Recep Tayyip Erdogan – NDLR).

Comment fonctionne ce réseau ?

Les champs de recrutement des agents du MIT visent, outre les mosquées islamiques de Ditib, et les employés qui y servent, les clubs nationalistes de la fédération des Loups gris démocratiques turcs et d’autres clubs culturels et sportifs, contrôlés par les consulats locaux. Ces recrues effectuent les missions qui leur sont assignées par les officiers du MIT, qui servent dans les consulats et les ambassades.

Quel est l’enjeu d’une telle surveillance pour la Turquie ?

L’objectif demeure politique. C’est-à-dire de contrôler l’activité des dissidents, d’une part ; d’étouffer les communautés turques, d’autre part. À chaque fois que le gouvernement turc en a besoin, il peut les mobiliser pour faire pression sur les pays qui les accueillent.

Quel est le lien entre le MIT et les Loups gris ?

Les Loups gris sont une organisation para-étatique et paramilitaire criminelle, entièrement contrôlée par l’État profond turc. À l’étranger, les Loups gris sont contrôlés principalement par le réseau d’agents du MIT servant dans les missions diplomatiques turques. Le président turc, Erdogan, utilise aussi bien le MIT que les Loups gris, en tant qu’organisation para-étatique paramilitaire, pour terroriser les citoyens. Leur implication dans le crime organisé et des actions telles que le trafic de drogue, d’armes, de femmes est connue de tous.

Que représentent les Loups gris ? Ont-ils un rôle défini ?

Les Loups gris sont l’État turc. Le récent assassinat de Sinan Ateş à Ankara indique leur rôle. Sinan Ateş, qui était jusqu’en 2020 le capitaine des Loups gris en Turquie, a commis l’« erreur » de montrer des marques de sympathie envers Meral Akşener (ancienne ministre de l’Intérieur – NDLR) et au Bon Parti, formé par d’anciens cadres des Loups gris. Devlet Bahceli, qui est le leader du Parti d’action nationaliste (MHP), qui est l’expression politique du mouvement, l’a expulsé de l’organisation. Et il a été assassiné de sang-froid à Ankara, en guise de punition pour son acte.

Comment comprendre les accords de sécurité entre la France et la Turquie ?

Il est presque impossible, pour le MIT, d’opérer et d’organiser des assassinats et des organisations para-étatiques et paramilitaires en Europe sans au moins la tolérance des services secrets locaux.

Βύρων Ματαράγκας: Η δήλωση του κ. Ακάρ περί εξόδου της Ελλάδος από την Λωζάννη δεν είναι ένα ακόμα ευφυολόγημα

4

Βύρων ΜαταράγκαςΑκαδημαϊκός

Ο Χουλουσί Ακάρ (Arif Akdogan/Turkish Defense Ministry via AP, Pool)

Mετά από το σοκ, που προκάλεσε η τρομοκρατική επίθεση στην Λεωφόρο Ανεξαρτησίας στο Πέρα της Κωνσταντινούπολης στις 13 Νοεμβρίου 2022, η ζωή επανήλθε στους κανονικούς ρυθμούς της με τα γνωστά φλέγοντα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης!

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι με ιδιαίτερη βαρύτητα, όπως ο Υπουργός Άμυνας κ. Ακάρ και ο κ. Ιμπραχίμ Καλίν – ο οποίος είναι τα μάτια και τα αφτιά του Προέδρου Έρντογαν– με επανειλημμένες σκληρές  δηλώσεις τους ζήτησαν την «αποχώρηση όλων των στρατιωτικών μονάδων, ακόμα και της αστυνομίας»…. από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και την Δωδεκάνησο!

Όμως, μία πολύ σημαντική δήλωση του Τούρκου Υπουργού Άμυνας πέρασε εντελώς απαρατήρητη μέσα στην ροή της καθημερινής ειδησεογραφίας. Πρόκειται για την δήλωση του κ. Ακάρ περί εξόδου της Ελλάδος από την Λωζάννη ένεκα της στρατιωτικοποιήσεως των νησιών του Αιγαίου!

Η δήλωση αυτή αντιμετωπίστηκε στην Ελλάδα ως ένα ακόμα παραλήρημα, ένας ακόμα παροξυσμός, μία ακόμα υστερία, μία ακόμα φρενίτιδα των Τούρκων και άλλα παρόμοια παιδαρειώδη ευφυολογήματα!

Σε μία περίοδο, κατά την οποία η όξυνση στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις έχει ηλεκτρίσει επικίνδυνα την ατμόσφαιρα, το γεγονός ότι οι σχολιαστές, αναλυτές, διαμορφωτές της κοινής γνώμης και λοιποί συμπαρομαρτούντες ειδήμονες και μή στην Ελλάδα, παίρνουν αυτές τις δηλώσεις στο σορολόπ, δείχνει μία απίστευτη εγκληματική ανευθυνότητα!

Εκπλήσσομαι με το γεγονός ότι, δεν βγήκε κάποιος με στοιχειώδη σοβαρότητα και υπευθυνότητα να διερωτηθεί τι εννοούσε ο ……ποιητής μιλώντας για «έξοδο της Ελλάδος από την Λωζάννη»;

Πρόκειται για την δήλωση στη συνέχεια προηγουμένων δηλώσεων ενός Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος μαζί με τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Σοϊλού, είναι οι ισχυρότεροι πολιτικοί στην Τουρκία μετά τον Πρόεδρο Έρντογαν, και όχι για την δήλωση ενός κλόουν περιφερόμενου θιάσου!

Σκόπιμο κρίνεται να συμπληρώσω για την ορθή ενημέρωση των Νεοελλήνων, ότι, ο κ. Ακάρ είναι έμπιστος και του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ!!!

Ήδη με άρθρο μου στις 3 Αυγούστου 2020 είχα απαριθμήσει και περιγράψει τις μεθοδευμένες κινήσεις των Τούρκων μεταξύ ενός θερμού επεισοδίου και της ενόπλου συρράξεως με την Ελλάδα.

Ως πρώτη κίνηση είχα αναφέρει την έγερση του ζητήματος της αποστρατιωτικοποιήσεως των νησιών του Αιγαίου. Κάτι που έγινε! Μάλιστα, έγραψα σε εκείνο το άρθρο μου ότι, πρόθεσή τους είναι να το πάνε πολύ μακρυά και να κατηγορήσουν την Ελλάδα για διάπραξη εγκλήματος κατά της Ειρήνης!

Επί πλέον, επεσήμανα τον εύστοχο τρόπο- θα έλεγα τον πονηρό τρόπο- με τον οποίον ο Υπουργός κ. Ακάρ έθεσε το θέμα!

Συγκεκριμένα είπε: «Τα νησιά δόθηκαν στην Ελλάδα υπό την αίρεση της αποστρατιωτικοποιήσεως! Η αίρεση αυτή δεν πληρούται! Συνεπώς και η επέλευση του αποτελέσματος πρέπει να ανακληθεί!».

Στοιχειώδεις γνώσεις των Γενικών Αρχών του Δικαίου  περί πληρώσεως της αιρέσεως και επελεύσεως των εννόμων αποτελεσμάτων, και μή πληρώσεως της αιρέσεως και μή επελεύσεως των εννόμων αποτελεσμάτων αυτής αντιστοίχως!

Ενδείκνυται να υπενθυμίσω ότι δεν πρόκειται για ατομικές δηλώσεις του Υπουργού κ. Ακάρ, ο οποίος άλλωστε είναι Στρατηγός. Έχει στρατιωτική αγωγή! Δεν έχει νομική παιδεία!

Πρόκειται για μία – όπως πάντα- μεθοδευμένη κίνηση των Τούρκων που έχει επιμελώς προετοιμασθεί από ομάδα ειδικών επιστημόνων, οι οποίοι μελέτησαν όλες τις πτυχές του θέματος και εισηγήθηκαν συγκεκριμένες ενέργειες με εναλλακτικές δράσεις!

Ως προς το θεμελιώδες ερώτημα, άραγε τι εννοούσε ο ποιητής……….μιλώντας για «έξοδο της Ελλάδος από την Λωζάννη», παρατηρώ τα ακόλουθα:

Ως γνωστόν, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι, η Ελλάδα στρατιωτικοποίησε τα νησιά του Αιγαίου και έτσι παραβίασε το άρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης του 1923.

Σύμφωνα με το άρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης, προς εξασφάλιση της Ειρήνης η Μυτιλήνη, η Χίος, η Σάμος και η Ικαρία δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για εγκατάσταση ναυτικής βάσης ή για ανέργεση κάποιου οχυρωματικού έργου (παρ.1).

Οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στα νησιά αυτά θα έπρεπε να περιορισθούν στον συνήθη αριθμό των καλουμένων για την στρατιωτική υπηρεσία, οι οποίοι θα μπορούσαν να εκγυμνάζονται επί τόπου, και σε μία δύναμη χωροφυλακής και αστυνομίας που θα έπρεπε να είναι ανάλογη προς την δύναμη χωροφυλακής και αστυνομίας που υπάρχει σε ολόκληρο το έδαφος της Ελλάδος (παρ.3).

Ως προς την ουσία του ζητήματος, δηλαδή σχετικά με την στρατιωτικοποίηση των νησιών, ως γνωστόν η Τουρκία έστειλε δύο επιστολές στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, στις οποίες απάντησε η Ελλάδα με ισάριθμες επιστολές.

Σχετικά με τις επιστολές της Ελλάδος, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών κ. Τσαούσογλου δήλωσε ότι, οι επιστολές αυτές δεν περιέχουν νομικά επιχειρήματα!

Μη γνωρίζοντας το περιεχόμενο των επιστολών που έστειλε η Ελλάδα στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, δεν μπορώ να έχω άποψη!

Όμως, γνωρίζω τις νομικές συνέπειες που υπαινίσσεται ο κ. Ακάρ με την προαναφερθείσα δήλωση του.

Ο κ. Ακάρ αναφέρεται στο άρθρο 60, παρ. 2 της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών.

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου αυτού, ουσιώδης παραβίαση πολυμερούς συνθήκης από ένα μέρος παρέχει το δικαίωμα στο άλλο μέρος που θίγεται ιδιαίτερα από την παραβίαση, να την επικαλεσθεί ως λόγο αναστολής της Συνθήκης εν όλω ή εν μέρει ως προς τις σχέσεις με το υπαίτιο κράτος.

Σύμφωνα δε με την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου, ουσιώδη παραβίαση συνθήκης αποτελεί η παραβίαση μιάς διατάξεως σημαντικής για την πραγματοποίηση του αντικειμένου ή του σκοπού της συνθήκης.

Σημειωτέον ότι, η Σύμβαση της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών κωδικοποίησε το προισχύον διεθνές εθιμικό δίκαιο. Επομένως δεσμεύει όλα τα κράτη, ακόμα και εκείνα, τα οποία δεν κύρωσαν την Σύμβαση αυτή.

Λέει λοιπόν, ο κ. Ακάρ ότι, η Τουρκία, η οποία θίγεται ιδιαίτερα από την παραβίαση εκ μέρους της Ελλάδος του άρθρου 13 της Συνθήκης της Λωζάννης, θα μπορούσε να επικαλεσθεί το άρθρο 60, παρ.2 της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών, και να ζητήσει την αναστολή της Συνθήκης της Λωζάννης ως προς τις σχέσεις με την Ελλάδα!

Αναμφιβόλως το άρθρο 13 της Συνθήκης της Λωζάννης περιέχει διάταξη σημαντική για την πραγματοποίηση του σκοπού της Συνθήκης, που είναι η εξασφάλιση της Ειρήνης.

Η Συνθήκη της Λωζάννης περιέχει 143  άρθρα. Επισυνάπτονται 17 Συμβάσεις, Δηλώσεις και Πρωτόκολλα, που υπογράφηκαν στην Λωζάννη την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 24 Ιουλίου 1923.

Η Τουρκία δεν πρόκειται να ζητήσει την αναστολή της Συνθήκης της Λωζάννης εν όλω, αλλά εν μέρει ως προς τις σχέσεις με την Ελλάδα. Συγκεκριμένα, θα ζητήσει την αναστολή του άρθρου 12, με το οποίο τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, εκτός της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών Νήσων, και συγκεκριμένα η Λήμνος, η Σαμοθράκη, η Μυτιλήνη, η Χίος, η Σάμος και η Ικαρία τέθηκαν υπό την κυριαρχία της Ελλάδος.

Αυτό εννοεί ο κ. Ακάρ και οι λοιποί Τούρκοι αξιωματούχοι, όταν μιλάνε για αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδος στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου! Δεν εννοούν κατ΄ανάγκη στρατιωτική κατάληψη των νησιών αυτών!

Η επίκληση του άρθρου 60, παρ.2 της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών μπορεί να γίνει με δήλωση προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και τα λοιπά αντισυμβαλλόμενα κράτη της Συνθήκης της Λωζάννης, δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο, την Γαλλία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, την Ρουμανία και τα διάδοχα κράτη του «Κράτους των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων», δηλαδή την Σερβία, την Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, το Κόσοβο, την Βοσνία- Ερζεγοβίνη, την Κροατία και την Σλοβενία.

Επιπροσθέτως, η Τουρκία θα ισχυρισθεί ότι, η παραβίαση του άρθρου 13 της Συνθήκης της Λωζάννης, που είναι μία Συνθήκη Ειρήνης,συνιστά Έγκλημα κατά της Ειρήνης!

Προ τριμήνου, μιλώντας επί 40 λεπτά στο Τηλεοπτικό Κανάλι AKIT, που είναι ο εκφραστής της Θεοκρατίας και των Θρησκευομένων και υποστηρίζει τον Πρόεδρο Έρντογαν και το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP),εξήγησα με πειστικά επιχειρήματα κοινής λογικής ότι, τα νησιά του Αιγαίου στρατιωτικοποιημένα δεν συνιστούν απειλή για την Τουρκία!

Ο παρουσιαστής της εκπομπής, υψηλόβαθμο στέλεχος του συγκροτήματος ΑΚIT, αφού με άκουσε χωρίς να με διακόψει, είπε ότι, η Τουρκία θα προσφύγει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο!!!

Πρόκειται για μία ατραπό άκρως επικίνδυνη για την Ελλάδα, που δεν αντιμετωπίζεται με δηλώσεις πρωθυπουργών και υπουργών κρατών-μελών της Ε.Ε. του στυλ «δεν αμφισβητείται η κυριαρχία των νησιών του Αιγαίου»! Βέβαια, αυτές οι δηλώσεις γίνονται ύστερα από αίτημα- προτροπή της κυβερνήσεως της Ελλάδος!

Είναι σαν να προσπαθεί κανείς να γιατρέψει τους πόνους της περιτονίτιδος και του καρκίνου με απλά παυσίπονα!

Πλανώνται πλάνην οικτράν, όσοι στην Αθήνα νομίζουν ότι, η Ελλάδα, ταμπουρωμένη πίσω από τον Θείο Σαμ και την Ε.Ε., θα κατισχύσει επί της Τουρκίας!

Έθνος

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος: Γερμανικές επανορθώσεις: Η Πολωνία προχωρά και η Ελλάδα αδρανεί

13

Βαρσοβία:

Στις 3 Οκτωβρίου 2022 ο Πολωνός Υπουργός Εξωτερικών Zbigniew Rau υπέγραψε ρηματική διακοίνωση που στάλθηκε στην γερμανική κυβέρνηση  με την οποία ζήτησε να καταβάλει η Γερμανία επανορθώσεις ύψους 1.3 τρις εκατομμυρίων δολαρίων για τις καταστροφές που προκλήθηκαν στην Πολωνία από την επίθεση  της Γερμανίας εναντίον της χώρας του και την επακολουθήσασα Κατοχή της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 3 Ιανουαρίου 2023 το Βερολίνο απάντησε ότι το θέμα έχει κλείσει. Η γερμανική απάντηση προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Βαρσοβίας. Ειδικότερα, ο Πολωνός ΥΦΥΠΕΞ  Arkadiusz Mularczyk δήλωσε τα εξής: «Πρέπει ν’ αναφερθώ σ’ αυτό κατά τρόπο πολύ αρνητικό και κριτικό. Αν η θέση της Γερμανίας στην εμπεριστατωμένη πολωνική ρηματική διακοίνωση είναι στην πραγματικότητα μια τοποθέτηση ότι “κατά τη γνώμη της γερμανικής κυβέρνησης το θέμα έχει κλείσει”, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει νομικό επιχείρημα  σ’ αυτή την απάντηση. Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι πρόκειται για μια απάντηση που δεν σέβεται το πολωνικό κράτος και τους Πολωνούς. Οι απώλειες της Πολωνίας ήταν αδιανόητες. Τα όσα αναφέρονται στις συνεντεύξεις Τύπου για τις σπουδαίες πολωνο-γερμανικές σχέσεις ανάγονται στη σφαίρα της φαντασίας. Η Γερμανία δεν έχει φιλική πολιτική  προς την Πολωνία. Θέλει να οικοδομήσει μια σφαίρα επιρροής εδώ σ’ εμάς  και κοιτάζει αφ’ υψηλού τη χώρα μας. Συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε με συνέπεια τις ενέργειές μας στο θέμα των επανορθώσεων. Έχουμε πολλούς μήνες σκληρής δουλειάς μπροστά μας. Είμαι πεπεισμένος ότι αργά ή γρήγορα  οι Γερμανοί, υπό την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης και της δικής τους κοινής γνώμης —γιατί θα ξεκινήσουμε μια εκστρατεία ενημέρωσης μέσα στη Γερμανία— θ’ αναγκαστούν ν’ αλλάξουν στάση».

Προηγουμένως ο Πολωνός ΥΦΥΠΕΞ είχε αναφέρει ότι σχετικές επιστολές είχαν σταλεί σε 57 κράτη ζητώντας τη σύγκλιση μιας διεθνούς διάσκεψης για το θέμα αυτό κι ότι είχε ζητηθεί η εμπλοκή του ΟΗΕ.

Αυτά ως προς τη δραστηριοποίηση των Πολωνών.

Η Αθήνα;

Η Γερμανία έχει δώσει την ίδια απάντηση που έδωσε στους Πολωνούς στις πολλές σχετικές ρηματικές διακοινώσεις της Αθήνας προς το Βερολίνο. Η θέση της Αθήνας ήταν ότι “θεωρούμε ότι το θέμα παραμένει ανοιχτό κι ότι θα συνεχίσουμε να το θέτουμε”.

Το συνολικό ποσόν που διεκδικεί η Ελλάδα από τους Γερμανούς για τις καταστροφές και το Κατοχικό δάνειο κυμαίνεται μεταξύ 289δις και 482δις ευρώ. Στα αιτήματα της χώρας μας συμπεριλαμβάνεται η επιστροφή των 8.500 αρχαιολογικών θησαυρών και σύγχρονων έργων τέχνης που οι Γερμανοί έκλεψαν φεύγοντας από την Ελλάδα και που σήμερα στολίζουν μουσεία ή ιδιωτικές συλλογές. Η Ελλάδα έχει παραδώσει από το 1946 αναλυτικό πίνακα στη Γερμανία με τους κλεμμένους αρχαιολογικούς θησαυρούς και τα έργα τέχνης.

Επισημαίνεται ότι η Γερμανία επιστρέφει αυτόν τον καιρό στο Καμερούν αρχαιολογικά αντικείμενα που είχε κλέψει (περίπου 9.700) ενώ ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Νιγηρία τα χάλκινα αγάλματα του Μπενίν.

Μέχρι και η Τουρκία απαίτησε το 1966 αποζημίωση 80 εκατομμυρίων δολαρίων από τη Δυτική Γερμανία για 2.000 τούρκικες οικογένειες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα λόγω της γερμανικής Κατοχής! Παραμένει άγνωστο αν ικανοποιήθηκε το αίτημά της.

Μπροστά σ’ αυτήν τη γερμανική άρνηση τι μπορεί να πράξει η Ελλάδα;

  1. Μπορεί να ενώσει τις δυνάμεις της με την Πολωνία ώστε ν’ ασκηθεί από κοινού πίεση προς το Βερολίνο προκειμένου το τελευταίο να δεχτεί το άνοιγμα χωριστών διαπραγματεύσεων με Αθήνα και Βαρσοβία. Η Πολωνία είναι σοβαρό κράτος, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ κι έχουμε ιστορικές σχέσεις φιλίας από τον Μεσαίωνα ενώ, επιπλέον, επιθυμεί και τη συνεργασία της χώρας μας πάνω στο θέμα αυτό. Μπορεί, επίσης, οι επανορθώσεις να τεθούν και στα πλαίσια της ΕΕ. Πάντως, είναι σκόπιμο να ξεκινήσουν συντονισμένες συζητήσεις με την Πολωνία για το κοινό συμφέρον.
  2. Πρέπει η Ελλάδα να ζητήσει την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών άμεσα. Τώρα είναι ο κατάλληλος χρόνος από τη στιγμή που η Γερμανία φαίνεται διατεθειμένη να κλείσει τις παλιές εκκρεμότητες αποζημιώνοντας ή επιστρέφοντας κλεμμένους αρχαιολογικούς θησαυρούς κι έργα τέχνης.
  3. Η Ελλαδα πρέπει να αναλάβει μια δυναμική εκστρατεία ενημέρωσης της γερμανικής κοινής γνώμης που αγνοεί σε μεγάλο βαθμό, ίσως και παντελώς, αυτή την υποχρέωση της χώρας της. Είναι σκόπιμο επίσης να θέσει το θέμα επισήμως στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς και να ενημερωθούν σχετικά κι άλλα κράτη.
  4. Αν, παρ’ όλ’ αυτά, το Βερολίνο εξακολουθήσει να κωφεύει αρνούμενο ακόμη και να ξεκινήσει συζητήσεις, τότε θα πρέπει να παρθούν μέτρα κατά της Γερμανίας ξεκινώντας με κατασχέσεις ακίνητης περιουσίας του γερμανικού Δημοσίου στο ελληνικό έδαφος και όπου αλλού αυτό προβλέπεται.

Στην αρχή θα γίνει αναμπουμπούλα, ίσως ακολουθήσουν κι εκβιασμοί, στο τέλος όμως, αν η Ελλάδα είναι αποφασισμένη, θα επικρατήσει ψυχραιμία κι είναι πιθανόν να ξεκινήσουν οι ποθητές διαπραγματεύσεις.

Διαφαίνεται εξάλλου ότι σε ανάλογα μέτρα προσανατολίζεται να καταφύγει και η Πολωνία.

  1. Και, ποτέ να μην ξεχνάμε ότι ως προς τις αποφάσεις για κυρώσεις κι άλλα σοβαρά γενικότερα διεθνή θέματα διαθέτουμε την πολύτιμη ψήφο μας που οφείλουμε κάθε φορά να την ρίχνουμε με πολλή περίσκεψη και οπωσδήποτε με αντίδωρο.

Αν η Ελλάδα κινηθεί με αποφασιστικότητα ως προς τις γερμανικές επανορθώσεις, κάτι μπορεί να κερδίσει. Και, πάντως, δεν επιτρέπεται να αδρανεί. Οφείλει να δράσει άμεσα γιατί αυτό απαιτεί ο σεβασμός προς τη μνήμη των 600.000 νεκρών μας και η εύλογη μετά από 80 χρόνια απαίτηση του ελληνικού λαού για δικαίωση του.

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος

Πρέσβης επί τιμή

Αίγιο, 07.01.2023

iskra.gr