Αρχική Blog Σελίδα 1757

ΚΑΝΑΡΙΑ ΝΗΣΙΑ:Το στραπάτσο των Ανανεώσιμων πηγών ενεργείας

0

Παρά το ότι οι ανεμογεννήτριες και ο υδροηλεκτρικός σταθμός υπερκάλυπταν τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, η «ρυπογόνος» πετρελαιογεννήτρια χρειάστηκε να μη σταματήσει τη λειτουργία της για να μη σβύσουν τα φώτα στο νησί.

apture d’écran Total

Ολα ήταν όμορφα και καλά στα χαρτιά. Το El Hierro (ένα νησάκι στο αρχιπέλαγος των Καναρίων, με έκταση λιγότερη από 300 km2 και 11.000 κατοίκους) συγκέντρωνε όλες τις προϋποθέσεις – μεγάλες ταχύτητες ανέμου, απότομο ανάγλυφο και έναν ανενεργό κρατήρα ηφαιστείου που περιόριζε σημαντικά τα έργα πολιτικού μηχανικού – όχι μόνο να βγεί από την ενεργειακή απομόνωση αλλά και να καταστεί παγκόσμιο πρότυπο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), απαλλασόμενο από το ρυπογόνο πετρέλαιο, ως πηγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η βασική ιδέα ήταν η εγκατάσταση ενός Υποσταθμού Αποθήκευσης Πλεονάζουσας   Ενέργειας  (STEP) στα 700 μέτρα για την αντιμετώπιση των ενεργειακών αναγκών σε περίπτωση άπνοιας. H εγκατεστημένη ισχύς των ανεμογεννητριών 11,5MW είναι τουλάχιστον 2,5 φορές μεγαλύτερη από την απαιτούμενη για την ηλεκτροδότηση του νησιού, ώστε το πλεόνασμα ενέργειας να χρησιμοποιείται για την άντληση νερού στην ανώτερη δεξαμενή, ενεργώντας ως λίμνη φράγματος, απελευθερώνοντας το νερό σε ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο εάν χρειαστεί.

Η δυνατότητα εγκατάστασης ενός STEP “χαμηλού κόστους” , ελλείψει οποιασδήποτε άλλης εναλλακτικής αποθήκευσης αντάξιας του ονόματος (η αποθήκευση μπαταριών ή υδρογόνου είναι επί του παρόντος μια τεχνολογική φαντασία), έδωσε ελπίδες ότι οι γεννήτριες ντίζελ του υπάρχοντος σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίες συντηρήθηκαν προληπτικά, θα λειτουργούν μόνο σε περιόδους εξαιρετικών πτώσεων ανέμου.

 Οι συνθήκες ανέμου έδωσαν ελπίδες για συντελεστή φορτίου ανεμογεννήτριας 50% [δλδ. απόδοση ισχύος], υπερτριπλάσιο του μ.ό. στην ηπειρωτική Ευρώπη (Γαλλία, Γερμανία ≈14%).

Και όλο το έργο, επιδοτούμενο από την ΕΕ, σχεδιάστηκε με βάση τα καλύτερα πρότυπα. Ειδικά, οι ανεμογεννήτριες Enercon (γερμανικές) «εξομαλύνουν» τις δονήσεις του ανέμου, περιορίζοντας θεωρητικά την επίδρασή τους στη σταθερότητα του δικτύου. Μια τεχνική μελέτη του 2012 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο υδραυλικός στρόβιλος STEP  ήταν πολύ καλύτερος σταθεροποιητής δικτύου από τις γεννήτριες ντίζελ έκτακτης ανάγκης.

Εν ολίγοις, το έργο ξεκινούσε υπό τους καλύτερους οιωνούς το 2015 και τα παγκόσμια ΜΜΕ απένειμαν τα εύσημα στο El Hierro, «το πρώτο αυτόνομο νησί χάρις στις ΑΠΕ».

Η επένδυση κοστίζει ακόμα το «ασήμαντο» ποσό  των 82 εκ. ευρώ για 5 ανεμογεννήτριες (16,5 εκ. ευρώ ανά τουρμπίνα). Χωρις να υπολογίζεται το προϋπάρχον εργοστάσιο ντίζελ, που απλώς συντηρήθηκε για την περίσταση. Συγκριτικά, στη Γαλλία, το κόστος εγκατάστασης ανεμογεννητριών ισχύος 2 έως 3 MW με απλή σύνδεση στο δίκτυο (χωρίς STEP ή οποιαδήποτε άλλη συσκευή εξομάλυνσης) υπολογίζεται μεταξύ 2 και 4 εκ. ευρώ.

Ο STEP, παρά τις ευνοϊκές συνθήκες, επειδή η άνω δεξαμενή βρίσκεται σε έναν παλιό ηφαιστειακό κρατήρα, επομένως δεν απαιτούσε πολλά έργα πολιτικού μηχανικού, αντιπροσώπευε εντούτοις τα 2/3 του προγράμματος. Εν ολίγοις, όλες οι πιθανότητες ήταν με το μέρος του έργου, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία το 2015. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν, το λιγότερο που μπορούμε να πούμε, πολύ μακριά από τις προσδοκίες.

Πρώτα απ ‘όλα, οι μηχανικοί παρατήρησαν ότι η δεξαμενή STEP ήταν πολύ μικρότερη, ο κρατήρας δεν ήταν επεκτάσιμος. Εάν χρειαζόταν έναν μεγαλύτερο STEP, σε άλλη τοποθεσία, αυτός ο STEP προφανώς θα κόστιζε πολύ περισσότερο.

Ο ανενεργός κρατήρας του ηφαιστείου διαμορφώθηκε σε υδατοδεξαμενή – για τη λειτουργία υδροηλεκτρικού εργοστασίου – περιορίζοντας τις δαπάνες για έργα πολιτικού μηχανικού. 

Ωστόσο, το πλήρες έργο τουρμπίνες + STEP “οικονομικά”, όπως είδαμε, έχει ωστόσο πολλαπλασιάσει επί ≈5 τη μέση τιμή ανά εγκατεστημένη ανεμογεννήτρια. Δεν τολμούμε να φανταστούμε πόσο θα κόστιζε ένας STEP κατάλληλου μεγέθους…

Μολονότι οι φορείς υλοποίησης του έργου γνώριζαν αυτό, το έργο …πουλήθηκε ως «μηδέν, καθαρά» για να λάβει τις επιδοτήσεις, αλλά το μέγεθος της δεξαμενής κατέστησε αναπόφευκτο ότι οι εφεδρικοί ντίζελ θα λειτουργούσαν πιο συχνά από το προβλεπόμενο.

Αλλά αυτό το σημείο, όσο σημαντικό κι αν είναι, δεν εξηγεί όλες τις αποτυχίες του παγκόσμιου συστήματος.

Πράγματι, οι ανεμογεννήτριες υπολογίσθηκαν ότι θα μπορούσαν να παράγουν 40% περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από τη συνολική ζήτηση του νησιού (50 GWh έναντι 35), και υπήρχε η ελπίδα ότι, παρά το γεγονός ότι η δεξαμενή ήταν πολύ μικρή, το άθροισμα της παρεχόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από «άνεμο + αποταμίευση» να υπερβαίνει το 65%.

Από τα πρώτα χρόνια, αυτό το αποτέλεσμα δεν επιτεύχθηκε, καθώς η απανθρακοποιημένη ηλεκτρική ενέργεια αντιπροσωπεύει μόνο το 40% του συνόλου μεταξύ 2015 και 2017.

Σε δύο και πλέον χρόνια λειτουργίας του ηλεκτρικού συστήματος, οι ΑΠΕ δεν κάλυψαν ούτε το 41% των ενεργειακών αναγκών του νησιού. (Προτελευταία στήλη).

 Και δεδομένου ότι η ηλεκτρική ενέργεια αντιπροσωπεύει μόνο το 23% της πρωτογενούς κατανάλωσης ενέργειας του νησιού, η απανθρακοποιημένη εγκατάσταση αντιπροσώπευε λιγότερο από το 10% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας του νησιού. Πολύ μακριά επομένως από την αυτονομία που θριαμβολογούν τα ΜΜΕ.

Το 2018 και το 2019 ήταν καλύτερα, με 56 και 54% απανθρακοποιημένη ηλεκτρική ενέργεια. Πιστέψαμε ότι το έργο ήταν στο σωστό δρόμο. Όμως το 2020, η κατάσταση επιδεινώθηκε ξανά, αφού σύμφωνα με το site του διαχειριστή, το εργοστάσιο ντίζελ (Llanos Blancos) εξακολουθεί να παράγει το 58% της ηλεκτρικής ενέργειας στο νησί.

Ο διαχειριστής, GdV, προσπαθεί να δημοσιεύσει τα στοιχεία ευνοϊκά, σε “αριθμό ωρών 100% ανανεώσιμες”. 2300 ώρες το 2018, 1293 ώρες το 2020. Μόνο που αυτό αντιπροσωπεύει μόνο το 26 και το 14,7% του χρόνου. Τα υπόλοιπα: μίγμα ντίζελ και ανέμου και συχνά 100% ντήζελ.

Και θα παρατηρήσετε πόσο ασταθής είναι αυτή η ήδη μέτρια απόδοση σε μια «καλή  » χρονιά λόγω της μεταβλητότητας του ανέμου από τη μια χρονιά στην άλλη.

Ο Γερμανός μηχανικός Benjamin Jargstorf  πραγματοποίησε μια λεπτομερή εξέταση των δύο πρώτων ετών λειτουργίας του συστήματος. Τα ευρήματά του είναι συγκλονιστικά: Οι 5 ανεμογεννήτριες σπάνια λειτουργούσαν στη μέγιστη ισχύ τους. Η παραγωγή τους έπρεπε συχνά να μειωθεί από 11,5 σε 7 ή 8 MW, [δλδ. περίπου στα 2/3 της ισχύος τους] λόγω προβλημάτων σταθερότητας του δικτύου. Στην πραγματικότητα, η απόδοση των ανεμογεννητριών είναι πολύ κάτω από 40%.

Ακόμη χειρότερα, μέρος των προβλημάτων αστάθειας προέρχονται από τον  STEP. Οι «χρόνοι αντίδρασης» των τουρμπινών STEP είναι πολύ αργοί σε σύγκριση με τις  σχεδόν στιγμιαίες, μερικές φορές, διακυμάνσεις στην παραγωγή που συνδέονται με τον άνεμο, παρά τις εξομαλυντικές ικανότητες των στροβίλων Enercon.

Ως αποτέλεσμα, ενώ οι υπέρμαχοι του έργου ήλπιζαν ότι θα μπορούσαν να «σβήσουν» εντελώς τις ντίζελ ηλεκτρογεννήτριες, αναγκάστηκαν να τις αφήσουν να λειτουργούν τις περισσότερες φορές στο ρελαντί, έτσι ώστε η κινητική ενέργεια των τουρμπινών να επιτρέπουν την σχεδόν στιγμιαία επανεκκίνηση σε περίπτωση ταχείας αλλαγής του φορτίου αιολικής ενέργειας στο δίκτυο. Η μελέτη του 2012 (που αναφέρεται παραπάνω) η οποία υποστήριξε ότι ο STEP θα έκανε καλύτερη δουλειά από το ντίζελ ήταν επομένως σοβαρά εσφαλμένη.

Ακόμη χειρότερα, το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο παρήγαγε μόνο το 4% της ηλεκτρικής ενέργειας που παρέχεται στο δίκτυο (το 2016) σε σημείο που ο Jargstorf εκτιμά ότι μια καθαρά «ντίζελ-αιολική» λειτουργία θα ήταν πιο αποτελεσματική όσον αφορά τη συνολική μείωση της κατανάλωσης καυσίμου.

Ο ιστότοπος Energy Matters διατηρεί μια πύλη που παρέθετε και σχολίαζε τις αναφορές απόδοσης του El Hierro έως το 2019 (ο ιστότοπος έκτοτε σταμάτησε να δημοσιεύεται). Μεταξύ άλλων, εδώ είναι ένα παράδειγμα ενός διαγράμματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο νησί από τις 16 έως τις 19 Ιουνίου 2017.

Ημερήσια δεδομένα προέλευσης της ενέργειας, 16-19 Ιουνίου 2017. Παρά τον υπερβολικό άνεμο στις 16, το ντίζελ δεν σταματά ποτέ. Η υδραυλική ενέργεια καλύπτει ελάχιστα την άπνοια στις 17 και 18, και το ντίζελ επωμίζεται το κύριο βάρος από 17 έως 19.

Η πιο ευνοϊκή περίοδος λειτουργίας του συστήματος φαίνεται να συνέβη από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο του 2018: Προφανώς, ο STEP, παρά το κόστος του, συμμετέχει μόνο πολύ μικρές περιόδους χωρίς άνεμο. Μόλις συνεχιστεί η ηρεμία, το ντίζελ παραμένει απολύτως απαραίτητο.

Οι ανεμογεννήτριες αδυνατούν να εξασφαλίσουν την συνεχή πλήρωση της δεξαμενής (αν και πολύ μικρή), λόγω της αδυναμίας τους να παράγουν στη μέγιστη δυνατότητά τους, όταν υπήρχε αρκετός άνεμος και σε περιόδους χωρίς επαρκή άνεμο, και σε περιόδους χωρίς  επαρκή άνεμο μεγαλύτερες από το αναμενόμενο.

Μέση ζήτηση: 4,6ΜW– Εγκαταστάσεις: 34ΜW!

Το 2018, οι 18 εργαζόμενοι του εφεδρικού εργοστασίου ντίζελ Llanos Blancos προχώρησαν σε απεργία, καθώς ο αριθμός των απαραίτητων εργασιών για τη διασφάλιση της συνεχούς λειτουργίας του δικτύου του νησιού έχει τετραπλασιαστεί από την έναρξη λειτουργίας του συνδυασμένου συστήματος άνεμος+STEP. Προφανώς, η διατήρηση της σταθερότητας του συστήματος απαιτεί πολύ περισσότερη εργασία από τους υπαλλήλους του διαχειριστή σε σχέση με ένα συμβατικό σύστημα.

Εν ολίγοις, για μια μέση στιγμιαία ζήτηση 4,6 MW, το νησί διαθέτει ανεμογεννήτριες 11,5 MW, υδροηλεκτρικό σταθμό ισχύος 11,32 MW και εφεδρικό ντίζελ 11,2 MW. Τρεις περιττές εγκαταστάσεις που απανθρακοποίησαν μόνο το 40% της ηλεκτρικής ενέργειας του νησιού.

4πλάσιο κόστος

Η τιμή κόστους της KWh στο νησί υπολογίζεται σε 0,80 ευρώ (άλλες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 1,38 € ανά KWh) 4πλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, 7πλάσια από τις ΗΠΑ. [Πριν την ενεργειακή κρίση η ΔΕΗ χρέωνε το οικιακό ρεύμα 0,11 ευρώ ανά KWh και τον Ιανουάριο  ανακοίνωσε 0,489 ευρώ για τις πρώτες 500 KWh μηνιαίως και για τις επιπλέον 0,501 ευρώ ανά KWh]

Αυτή η τιμή επιχορηγείται σε μεγάλο βαθμό από την ισπανική κυβέρνηση και την ΕΕ. Ο κάτοικος πληρώνει μόνο το εθνικό τιμολόγιο, 0,25 ευρώ. Οι αρχές του νησιού, που κατέχει τα 2/3 της GdV, διαπραγματεύτηκαν επιδότηση 12 εκ. ευρώ με βάση την εγκατεστημένη ισχύ και όχι με τα πραγματικά αποτελέσματα! Ωστόσο, οι τοπικές αρχές εμφανίζουν πλεόνασμα 14 εκ. ευρώ για ένα εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής που μειώνει μόνο κατά 10% το συνολικό παραγόμενο CO2.

Η GdV παρουσιάζει εξοικονόμηση καυσίμου ≈6.000 t το 2020 και 7.600 το 2018. Δηλαδή ότι εξοικονομεί μεταξύ 15.500 και 18.200 τόνων CO2. Συνεπώς, μια επιδότηση 12 εκ. ευρώ αντιστοιχεί σε τιμή ανά τόνο CO2 μεταξύ 659 και 774 ευρώ. Στις αγορές πίστωσης άνθρακα, ένας τόνος αξίζει 87 ευρώ στην Ευρώπη (και άξιζε λιγότερο από 30 το 2020). Αξίζει λιγότερο από $30 στην Καλιφόρνια. Μιλούμε για ληστεία…

Αυτή είναι η ιστορία ενός νησιού που θέλησε να επιστρέψει στην εποχή του ανεμόμυλου και του νερόμυλου…

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://lesakerfrancophone.fr/un-territoire-a-t-il-essaye-de-se-doter-dune-production-electrique-100-renouvelable

 

 

 

 

 

 

 

 

Έτσι περίμεναν το 2023 οι ειδικοί του 1923: «Δεν θα υπάρχει καρκίνος, θα μιλάμε από τα ρολόγια»

0

Μπορούσαν οι άνθρωποι πριν από 100 χρόνια να προβλέψουν το μέλλον;

Πόσα πράγματα μπορούν να αλλάξουν σε έναν αιώνα; Πάρα πολλά. Όμως πόσα από αυτά μπορούμε να προβλέψουμε; Η απάντηση σε αυτό ίσως να μην είναι τόσο εύκολο να προβλεφθεί.

Κι επειδή είναι αδύνατον να μάθουμε τι θα έχει αλλάξει σε 100 χρόνια από σήμερα, αφού δεν πρόκειται να ζούμε, απάντηση στο παραπάνω μπορούμε να πάρουμε μόνο βλέποντας τις απαντήσεις που έδωσαν άνθρωποι 100 χρόνια πριν για το πώς θα είναι ο κόσμος σήμερα.

Συγκεκριμένα, το 1923 κάποιοι άνθρωπο είχαν κληθεί να προβλέψουν πώς θα είναι η ζωή μια εκατονταετία αργότερα, δηλαδή το 2023, το οποίο μπήκε στις ζωές μας πριν από επτά μέρες.

Αυτές δίνει στη δημοσιότητα ο Πολ Φάιρι, ερευνητής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι, ο οποίος συγκέντρωσε αποκόμματα εφημερίδων με τις προβλέψεις διαφόρων ειδικών για το 2023 με αποτέλεσμα να γίνει viral στο Twitter.

Μερικές προβλέψεις είναι τρομακτικά ακριβείς, ενώ άλλες… δεν έχουν περάσει από το μυαλό μας ούτε κατά διάνοια.

Πώς προέβλεπαν τον κόσμο οι άνθρωπο πριν από 100 χρόνια;

Οι ερευνητές είχαν προβλέψει πριν 100 χρόνια πως ο καρκίνος θα έχει εξαλειφθεί, πως γυναίκες θα βάφουν τα δόντια τους μαύρα, πως θα υπάρχει μια τετράωρη εργάσιμη και ότι όλοι θα είναι τόσο όμορφοι που «οι διαγωνισμοί ομορφιάς θα είναι περιττοί».

Κι αν στα περισσότερα εξ αυτών έπεσαν έξω, όσον αφορά τη θεραπεία του καρκίνου η επιστήμη έχει κάνει πολλά βήματα. Ωστόσο, δυστυχώς η πλήρης εξάλειψή του αργεί αρκετά ακόμα.

Από την άλλη, προέβλεψαν με μεγάλη ακρίβεια τη χρήση των κινητών τηλεφώνων, τον πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και την εξάλειψη νόσων όπως η πολιομυελίτιδα και η λέπρα.

Μια εφημερίδα τότε υποστήριζε ότι μέχρι το 2023 ο μέσος όρος ζωής θα έφτανε τα 100 έτη, ενώ άλλες θεωρούσαν πως οι άνθρωποι σήμερα θα ζούσαν έως 200-300 χρόνια. Τα 100 έτη πλησιάζουν το προσδόκιμο ζωής αρκετών χωρών, το οποίο φτάνει ως και τα 80 έτη, ωστόσο τα 200 και τα 300 έτη ίσως χρειαστούμε ακόμα 100 χρόνια για να τα πλησιάσουμε. Αν συμβεί ποτέ…

Ακόμα ένα δημοσίευμα είχε προχωρήσει στην πρόβλεψη πως «όλοι οι άνθρωποι θα είναι όμορφοι» το 2023.

«Οι διαγωνισμοί ομορφιάς θα είναι περιττοί, καθώς θα υπάρχουν τόσοι πολλοί όμορφοι άνθρωποι που θα είναι σχεδόν αδύνατο να επιλεγούν οι νικητές» ανέφερε το άρθρο.

Τα δημοσιεύματα μάλιστα σχετικά με το παρουσιαστικό μας είχαν αρκετά λεπτομέρειες. «Ένας ανθρωπολόγος είχε υποστηρίξει με τόλμη ότι ‘οι μπούκλες για τους άνδρες μέχρι το 2023 θα είναι η πιο καυτή μόδα’».

Ένα άλλο άρθρο, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Savannah News, προέβλεπε ότι οι γυναίκες θα μαυρίζουν τα δόντια τους το 2023 – και επίσης θα ξυρίζουν τα κεφάλια τους.

Θα μιλάμε από το… ρολόι

Αν και δεν υπήρχαν προβλέψεις για ιπτάμενα ΙΧ, μερικοί ειδικοί τότε είχαν τολμήσει να μιλήσουν για τεχνολογικά επιτεύγματα.

Ένας συγγραφέας προέβλεψε σωστά ότι το 2023 η επικοινωνία θα γίνεται μέσω των ρολογιών, κάτι το οποίο πέτυχε στο 100%.

Ο Archibald Low -που ανέπτυξε το πρώτο drone το 1912 για λογαριασμό της Βρετανίας είχε – προβλέψει με ακρίβεια ότι «ο πόλεμος του 2023 θα είναι φυσικά ένας ασύρματος πόλεμος», μια επίσης σωστή -σε μεγάλο βαθμό- πρόβλεψη.

Θα έχουν εξαφανιστεί οι εφημερίδες

Εν τω μεταξύ, ένα έγγραφο προέβλεπε πως το 2023 θα χρειάζονταν 18 ώρες για να πετάξει κανείς από το Σικάγο στο Αμβούργο της Γερμανίας. Στην πραγματικότητα σήμερα χρειάζονται μόνο 9 1/2 ώρες.

Μία άλλη εφημερίδα είχε προβλέψει τον αφανισμό της ως το 2023. «Τον 2023 δεν θα ξεκινάμε τη μέρα μας διαβάζοντας τις ειδήσεις του κόσμου, αλλά ακούγοντάς τες, γιατί η εφημερίδα θα έχει εξαφανιστεί μισό αιώνα πριν» είχε υποστηρίξει η εφημερίδα.

https://www.pronews.gr/kosmos/etsi-perimenan-to-2023-oi-eidikoi-tou-1923-den-tha-yparxei-karkinos-tha-milame-apo-ta-rologia/

Κ. Χολέβας: Η ΧΕΙΜΑΡΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΧΙΜΑΙΡΕΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΜΗΤΩΝ

0

«Η γλώσσα μας είναι Ελληνική. Εδώ είναι η γη που περπάτησε ο Άγιος Κοσμάς». Με αυτό τον στίχο ποιήματος υποδέχθηκε τον Έλληνα Πρωθυπουργό στη Χειμάρρα ένα μικρό κορίτσι. Ήταν μία γνήσια δήλωση της εθνικής ταυτότητας των Χειμαρριωτών, οι οποίοι ακόμη και σήμερα βρίσκονται εκτός της μειονοτικής ζώνης, την οποία αυθαιρέτως έχει ορίσει η αλβανική κυβέρνηση. Η Χειμάρρα μέσω αυτής της μικρής μαθήτριας βροντοφώναξε ότι κρατά επί αιώνες ελληνική συνείδηση, γλώσσα και Ορθοδοξία.

Πολύ σωστά ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχάρη τους Χειμαρριώτες, διότι παρέμειναν Έλληνες και Ορθόδοξοι. Και ο Χειμαρριώτης Ολυμπιονίκης μας Πύρρος Δήμας, προσκεκλημένος στον ΣΚΑΙ, τόνισε ότι παρά την καταπίεση των κομμουνιστικών καθεστώτων οι Βορειοηπειρώτες διαφύλαξαν την ελληνική γλώσσα και τη θρησκεία τους. Οι Χειμαρριώτες και γενικότερα οι Έλληνες που ζουν στο αλβανικό κράτος αποδεικνύουν ότι η μαγιά του Ελληνισμού παραμένει παρά τις διώξεις που υφιστάμεθα κατά καιρούς. Όπως είπε ο Μακρυγιάννης στον Γάλλο ναύαρχο Δεριγνύ (de Rigny) όλα τα θεριά μας δαγκώνουν, αλλά  η μαγιά πάντα μένει.

Ορθόδοξη Πίστη, ελληνική γλώσσα, συνείδηση της ιστορικής συνέχειας, ήθη και παραδόσεις. Αυτά τα στοιχεία κράτησαν όρθιο τον Ελληνισμό όχι μόνον στη Βόρειο Ήπειρο, αλλά σε κάθε σημείο όπου βρίσκονται Έλληνες. Χαρακτηριστική η περίοδος της Τουρκοκρατίας. Ο Βρετανός Βυζαντινολόγος Στήβεν Ράνσιμαν έγραψε σχετικά: «Η Ορθοδοξία είναι η δύναμη που διαφύλαξε τον Ελληνισμό στα δύσκολα χρόνια της δουλείας. Αλλά και χωρίς την πνευματική ζωντάνια του Ελληνισμού η ίδια η Ορθοδοξία θα είχε συρρικνωθεί».

Το μήνυμα της Χειμάρρας στα τέλη του 2022 έχει πολλούς αποδέκτες. Πρώτον, απευθύνεται στο ελληνικό κράτος και στους εκάστοτε κυβερνώντες. «Ελλάς, Ελλάς μην μας ξεχνάς». Κι όμως υπήρξαν  παλαιότερα δήθεν προοδευτικοί, οι οποίοι δήλωσαν μέσα στη Βουλή των Ελλήνων ότι δεν υπάρχουν Βορειοηπειρώτες, αλλά ελληνόφωνοι Αλβανοί. Οφείλουμε όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του, να χρησιμοποιήσουμε  τα μέσα που μας παρέχουν η δημοκρατία, η παιδεία και το Διεθνές Δίκαιο για να στηρίξουμε τον Ελληνισμό σε όλα τα σημεία της Αλβανικής Επικράτειας. Και να μην λησμονούμε τους Βλαχόφωνους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι  προσφάτως ήλθαν σε επιστημονικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη και διακήρυξαν την ελληνική συνείδησή τους.

Δεύτερον, το μήνυμα των Χειμαρριωτών απευθύνεται στις αλβανικές ηγεσίες και κυρίως στον Πρωθυπουργό Έντι Ράμα, ο οποίος δεν τους αναγνωρίζει ως Έλληνες. Γι’ αυτό και πήγε μόνο στη Δερβιτσάνη να υποδεχθεί τον Έλληνα ομόλογό του και όχι στη Χειμάρρα. Αν θέλει η Αλβανία να προωθήσει τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της ας αναγνωρίσει πλήρως και όπου υπάρχει την Ελληνική Εθνική Μειονότητα. Η διατήρηση των κομμουνιστικών νόμων περί μειονοτικής ζώνης είναι απαράδεκτη.

Τρίτον, το μήνυμα των Χειμαρριωτών έχει αποδέκτες και τους Έλληνες αποδομητές της Ιστορίας μας και της εθνικής ταυτότητάς μας. Το κοριτσάκι που μίλησε για τον Νεομάρτυρα Άγιο Κοσμά θυμίζει σε όλους τον αγώνα που έκανε ο Πατροκοσμάς. Δίδασκε να κρατήσουν οι υπόδουλοι την Πίστη και τη γλώσσα. Έτσι επιβιώσαμε και έτσι θα προχωρήσουμε με σεβασμό στις δημοκρατικές αξίες. Αλλά δεν θα παραδοθούμε στις Χίμαιρες των αποδομητών που θέλουν να βγάλουν την Ορθοδοξία από τα σχολεία και να διαστρεβλώσουν την Ιστορία μας.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 07.01.2023

Οριστική απόφαση: Γιατί δεν θα είναι υποψήφιος βουλευτής ο Καραμανλής

3

Γράφει ο 

Έντονα προβληματισμένος και δυσαρεστημένος ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, με την κατάσταση που επικρατεί στο κόμμα που ηγήθηκε!

Ο Κώστας Καραμανλής δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με μη αμφισβητούμενες πληροφορίες των «Παιχνιδιών Εξουσίας»!

Ο πρώην πρωθυπουργός, που δεν ανοίγει τα χαρτιά του ούτε στους στενούς του συνεργάτες, φέρεται να έχει λάβει τις οριστικές του αποφάσεις και μετά από μια μεγάλη θητεία στην ηγεσία της ΝΔ (είναι ο μακροβιότερος αρχηγός της και ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο της παράταξης και για δυο θητείες επικεφαλής της κυβέρνησης), δεν θα θέσει υποψηφιότητα για τη νέα Βουλή!

Σύμφωνα μάλιστα με τις ίδιες πληροφορίες εκείνο που απομένει είναι ο Κώστας Καραμανλής να επιλέξει το χρόνο δημοσιοποίησης της απόφασής του, η οποία προφανώς θα εξαρτηθεί και από τις ενδείξεις που θα υπάρξουν για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών.

Ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται προβληματισμένος και δυσαρεστημένος, ίσως και εξοργισμένος, για τα όσα συμβαίνουν στη μεγάλη συντηρητική παράταξη -την οποία ίδρυσε ο θείος του και επί τόσα χρόνια υπηρέτησε ο ίδιος- όχι μόνο για το θέμα των υποκλοπών, αλλά και για ορισμένα ακόμα μείζονα θέματα διακυβέρνησης. Δημοσίως, βεβαίως, θα προσπαθήσει να αποφύγει κάθε ευθεία κριτική στην ηγεσία (δεν το έπραξε μόνο στο θέμα των υποκλοπών, όπου κάποιος θα έπρεπε να διασώσει την τιμή της ΝΔ), ώστε να μην κατηγορηθεί για υπονόμευση και προκειμένου να μην του αποδοθούν ευθύνες για τη φθορά του κόμματος.

Ανεξαρτήτως αυτού, ωστόσο, η δημοσιοποίηση της απόφασής του να μην είναι υποψήφιος, θα αποτελέσει ένα μεγάλο πλήγμα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά, καθώς όλοι κατανοούν τους λόγους που οδηγούν τον Κώστα Καραμανλή σε αυτή την απόφαση! Δεν είναι τυχαίο δε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να επιλέξει να είναι υποψήφιος στην Α΄ Θεσσαλονίκης, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το κενό που θα υπάρξει.

https://www.ieidiseis.gr/paixnidia-eksousias/179545/oristiki-apofasi-giati-den-tha-einai-ypopsifios-vouleftis-o-karamanlis

Το Πεντάγωνο… εξαφάνισε τον Τσίπρα από τα Θεοφάνια

1

Μαϊμουδιές ολοκληρωτικών καθεστώτων…
Θαύμα! Θαύμα! Θαύμα! Το Γενικό Επιτελείο εξαφάνισε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τις εορταστικές εκδηλώσεις των Θεοφανίων στον Πειραιά!

Το παρατήρησε το militaire και έχει απόλυτο δίκιο! Σε χτεσινή ανακοίνωση του ΓΕΝ για τον εορτασμό των Θεοφανίων απεστάλησαν 16 φωτογραφίες εκ των οποίων σε καμία δεν εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας!

Μαϊμουδιές ολοκληρωτικών καθεστώτων. Βόρεια Κορέα. Κιμ Γιονγκ-ουν !

Και για του λόγου το αληθές ιδού το φωτογραφικό υλικό που διανεμήθηκε χτες από το Πεντάγωνο! Όποιος εντοπίσει τον Τσίπρα έστω και σε μια φωτογραφία κερδίζει ένα παράσημο από τον στρατηγό Κώστα!

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

Δ.Β.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/179572/to-pentagono-eksafanise-ton-tsipra-apo-ta-theofania

Όμηρος για πάντα: Πόσα «έδωσε» στους ακροδεξιούς ο Κέβιν Μακάρθι για να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής των ΗΠΑ

0

Χρειάστηκαν 15 διαδικασίες, μια μεταμεσονύκτια ψηφοφορία και πολλές διαπραγματεύσεις με αντίστοιχες παραχωρήσεις στους ακραίους, εκτός ελέγχου, Ρεπουμπλικανούς για να εκλεγεί ο Κέβιν Μακάρθι πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ.

Τελικά, ο βουλευτής της Καλιφόρνια πέτυχε να πείσει αρκετούς από τους 20 Ρεπουμπλικάνους να τον υποστηρίξουν – ή τουλάχιστον να μην αντιταχθούν ρητά στην προσπάθειά του να παραλάβει το σφυρί του προέδρου.

Ωστόσο, το να συμβιβαστούν αυτοί οι… απείθαρχοι Ρεπουμπλικάνοι δεν ήταν εύκολη δουλειά. Ο κ. McCarthy έπρεπε να δώσει υποσχέσεις και να προβεί σε βασικές παραχωρήσεις, που περιορίζουν τη δική του εξουσία και αυξάνουν την επιρροή των συντηρητικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Παραχώρηση: Αμφισβήτηση από ένα μόνο μέλος

Ένα από τα βασικά αιτήματα των Ρεπουμπλικανών ήταν η δυνατότητα σε έναν μόνο νομοθέτη να ενεργοποιήσει μια ψηφοφορία για την απομάκρυνση του Προέδρου από το αξίωμα. Αυτή η «πρόταση δυσπιστίας» θα μπορούσε να προκαλέσει άλλον έναν γύρο ψηφοφορίας στη Βουλή, όπως ακριβώς είδαμε την περασμένη εβδομάδα, που χρησιμεύει ως ένα παροιμιώδες σπαθί που κρέμεται πάνω από το κεφάλι του για κάθε λεπτό που έχει το σφυρί.

Κόστος: Η πρόταση δυσπιστίας είναι ένας κανόνας που έχει μακρά ιστορία στο Κογκρέσο, αλλά ο αριθμός των ατόμων που απαιτούνται για την ενεργοποίησή του αυξήθηκε σε πέντε τα τελευταία χρόνια για να αποτρέψει ένα μοναχικό μέλος του Κογκρέσου να απειλήσει την εξουσία του Προέδρου. Ενώ οι βουλευτές έχουν υποσχεθεί ότι δεν θα κάνουν κατάχρηση του προνομίου εάν αποκατασταθεί, η εξουσία του κ. McCarthy θα είναι πολύ πιο ασταθής με τη θέση του.

Παραχώρηση: Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για την προώθηση της νομοθεσίας

Μαθητές των πολιτών των ΗΠΑ – και θαυμαστές της παλιάς παιδικής τηλεοπτικής σειράς Schoolhouse Rock! – μπορούν να θυμηθούν ότι έμαθαν για το πώς λειτουργούν τα νομοσχέδια στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Εισάγονται από έναν νομοθέτη, ανατίθενται σε μια επιτροπή για επανεξέταση και αναθεώρηση, φέρονται στο βήμα του Κογκρέσου και τροποποιούνται περαιτέρω, και στη συνέχεια πραγματοποιείται ψηφοφορία.

Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα πολύ συχνά αυτές τις μέρες, καθώς οι τεράστιοι λογαριασμοί δαπανών διαπραγματεύονται κεκλεισμένων των θυρών και περνούν σε σύντομο χρονικό διάστημα και με λίγη συζήτηση. Ο κ. McCarthy υποσχέθηκε να κάνει την ψήφιση νομοσχεδίων περισσότερο σαν τις παλιές καλές εποχές, με μέλη του Κογκρέσου εκτός της ανώτατης ηγεσίας να έχουν περισσότερο λόγο για το πώς προτείνονται, τροποποιούνται και εγκρίνονται τα νομοσχέδια.

Κόστος: Ο λόγος που η τακτική διαταγή έχει ως επί το πλείστον λήξει είναι ότι η νομοθεσία, ιδιαίτερα με τις σύγχρονες κομματικές διαιρέσεις, είναι δύσκολη. Η σύνταξη νέων νομοσχεδίων είναι ένα επίπονο έργο και η διαδικασία μπορεί εύκολα να τορπιλιστεί από μια χούφτα πολιτικών με ατζέντα. Αν και η επιστροφή στους παραδοσιακούς κανόνες του παιχνιδιού είναι ένας ευγενής σκοπός, θα είναι μια σκληρή υπόσχεση για τον κ. McCarthy να τηρήσει.

Παραχώρηση: Οι συντηρητικοί θα μπορούσαν να κάνουν τους κανόνες

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η Επιτροπή Κανονισμών της Βουλής ουσιαστικά ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού στο βήμα της Βουλής. Η επιτροπή καθορίζει πότε θα ψηφιστεί ένα νομοσχέδιο, πόσο καιρό θα συζητηθεί και πώς μπορεί να τροποποιηθεί με τροπολογία στο βήμα – ή αν μπορεί να αλλάξει καθόλου. Ο κ. McCarthy έχει εγγυηθεί ότι θα δώσει στους σκληροπυρηνικούς συντηρητικούς τουλάχιστον μία θέση σε αυτή την ισχυρή ομάδα.

Κόστος: Μια θέση στο τραπέζι σας φέρνει στο παιχνίδι. Με περισσότερη εκπροσώπηση στην Επιτροπή Κανονισμών, οι συντηρητικοί θα είναι σε θέση να διαμορφώσουν το είδος της νομοθεσίας που παράγει η Βουλή προτού διαμορφωθεί πλήρως – και να απορρίψουν ανεπιθύμητες προτάσεις στην αρχή.

Παραχώρηση: Ανταλλάγματα με ρόλους

Αρκετοί από τους κρατούμενους είχαν βάλει τα μάτια τους στραμμένα στις επιτροπές της Βουλής με επιρροή. Ο Άντι Χάρις από το Μέριλαντ, για παράδειγμα, έχει εκφράσει ενδιαφέρον για την προεδρία της υποεπιτροπής υγείας της επιτροπής πιστώσεων της Βουλής, η οποία ελέγχει τις κρατικές δαπάνες δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο κ. Χάρις άλλαξε την υποστήριξή του στον κ. Μακάρθι το απόγευμα της Παρασκευής. Ο κ. McCarthy δεν έχει δώσει δημόσιες υποσχέσεις, αλλά οι νομοθέτες θα παρακολουθούν στενά για να δουν εάν κάποιοι Ρεπουμπλικάνοι ανταμειφθούν για την αδιαλλαξία τους.

Κόστος: Το να δώσεις μια προεδρία επιτροπής σε ένα κράτημα σημαίνει να το αφαιρέσεις από έναν πιστό υποστηρικτή του McCarthy που θα έπρεπε να ήταν ο επόμενος στη σειρά με βάση την αρχαιότητα. Ο κ. McCarthy μπορεί να καταλήξει να κάνει μερικούς εχθρούς μέσα στο δικό του στρατόπεδο, εάν υποσχεθεί πάρα πολλά στους πρώην αντιπάλους του.

Παραχώρηση: Περιορισμοί δαπανών

Ένα κοινό παράπονο μεταξύ των σκληροπυρηνικών συντηρητικών ήταν ότι οι ομοσπονδιακές δαπάνες έχουν αυξηθεί σε μη βιώσιμα επίπεδα. Κατά τη διάρκεια του αγώνα για τον Πρόεδρο, ζήτησαν από τον κ. McCarthy να δεσμευτεί σε απτούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, όπως η μείωση των δαπανών στα επίπεδα του 2022, η απαίτηση οποιαδήποτε αύξηση του ποσού του χρέους που εκδίδει η κυβέρνηση να συνδέεται με αντίστοιχες περικοπές προϋπολογισμού και να επιτραπεί μεμονωμένες γραμμές δαπανών να αφαιρεθεί από ευρύτερη νομοθεσία μέσω ψηφοφοριών στη Βουλή.

Κόστος: Με τον πλειοψηφικό έλεγχο της Βουλής, οι Ρεπουμπλικάνοι θα μπορούν να περάσουν όλα τα επίπεδα προϋπολογισμού που συμφωνούν. Ο κ. McCarthy δεσμεύεται να συμπαραταχθεί με τα γεράκια του προϋπολογισμού σε αυτές τις εσωκομματικές συζητήσεις – κάτι που έχει ήδη εξοργίσει ορισμένους συντηρητικούς που φοβούνται τεράστιες περικοπές στις αμυντικές δαπάνες. Ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι στη Βουλή θα πρέπει τελικά να διαπραγματευτούν με τους Δημοκρατικούς στη Γερουσία για να περάσουν τη νομοθεσία για τις δαπάνες. Οι δεσμεύσεις του κ. McCarthy εδώ θα μπορούσαν να του δώσουν λιγότερο περιθώριο για να επεξεργαστεί το είδος των συμβιβασμών που απαιτούνται για να αποφευχθεί το κλείσιμο της κυβέρνησης αργότερα μέσα στο έτος.

Παραχώρηση: Ο φράχτης του Τραμπ από το παράθυρο

Το ζήτημα των ορίων της θητείας του Κογκρέσου και η ασφάλεια των συνόρων ήταν συχνά θέματα συζήτησης μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Ο κ. McCarthy φέρεται να έχει υποσχεθεί ότι θα διεξαγάγει ψηφοφορίες και για τα δύο στις αρχές του έτους.

Κόστος: Η Βουλή σίγουρα επρόκειτο να ασχοληθεί γρήγορα με το ζήτημα της μετανάστευσης ανεξάρτητα από το τι ήθελαν οι κρατούμενοι, καθώς η αυστηρότερη ασφάλεια των συνόρων και η μεταναστευτική πολιτική ήταν το επίκεντρο της ατζέντας των Ρεπουμπλικανών από την έναρξη της προεδρικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ το 2015. Όσον αφορά τη θητεία Τα όρια, μια τέτοια μεταρρύθμιση θα απαιτούσε πιθανώς μια συνταγματική τροποποίηση για να θεσπιστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί ότι οι πολιτειακές προσπάθειες να περιορίσουν τις θητείες των μελών του Κογκρέσου είναι αντισυνταγματικές.

epa10393546 House Republican Leader Kevin McCarthy is sworn in as Speaker of the House following his victory in the House chamber on the fifth day of the House Speaker elections on Capitol Hill in Washington, DC, USA, 07 January 2023. McCarthy secured enough support to become House Speaker on the 15th vote by the House and on the fifth day of his bid; it is the longest speaker contest in the US in 164 years. EPA/SHAWN THEW

Με πληροφορίες από BBC

https://hellasjournal.com/2023/01/omiros-gia-panta-posa-edose-stous-akrodexious-o-kevin-makarthi-gia-na-eklegi-proedros-tis-voulis-ton-ipa/

«Μικρή βαλκανική μουσική»

0

 Μετά τους Σαουδάραβες στον Αντέννα και τον Ιβάν Σαββίδη στο Open, ένας Σέρβος με μαλτέζικο διαβατήριο εισβάλλει στο ελληνικό τηλεοπτικό/τηλεπικοινωνιακό τοπίο. Οι ιδιοκτήτες της Σαουθάμπτον Ντράγκαν Σόλακ (K) και Χένρικ Κραφτ (Δ) παρακολουθούν τον ποδοσφαιρικό αγώνα της αγγλικής Premier League μεταξύ της Σαουθάμπτον και της Μπρέντφορντ στις 11 Ιανουαρίου 2022. [Glyn KIRK/AFP]

Τον Ιούλιο, όταν η Ελλάδα πνιγόταν στις πληροφορίες για τις υποκλοπές και το λογισμικό παρακολούθησης, ένας από τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης αυτής αγωνιζόταν να προσεγγίσει έναν σέρβο επενδυτή: τον Ντράγκαν Σόλακ, που ξεκίνησε πουλώντας κασέτες στο Κραγκούγιεβατς, μία πόλη της νότιας Σερβίας, για να φτάσει να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Ο μεσάζων ήθελε να δείξει στον Σέρβο με το μαλτέζικο διαβατήριο πώς «ανοίγουν οι πόρτες στην Ελλάδα», αλλά εκείνος το γνώριζε ήδη καλά. Ο στόχος του, όπως και σε άλλες τοπικές αγορές, είναι να ενώσει κινητή τηλεφωνία, υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεόρασης και ελεύθερη τηλεόραση. Ήδη στις στάσεις λεωφορείων της Αθήνας φιγουράρουν οι διαφημίσεις της συγχώνευσης της Wind με τη Nova (του ανήκουν και οι δύο). Οι αναλυτές παρατηρούν ότι επενδύει εξαιρετικά περιορισμένα κεφάλαια για μια τεχνολογία όπως αυτή, αλλά εκείνος διαβεβαιώνει ότι με τον όμιλό του, τη United (Junajted), θα επενδύσει 2 δισ. ευρώ σε οπτικές ίνες. Αλλά μπορεί;

 

 

Για τις οπτικές ίνες έχει εξασφαλισθεί χρηματοδότηση 100 εκατομμυρίων ευρώ από το RRF (Πρόγραμμα Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης) – το ένα εικοστό των χρημάτων που θα χρειαστούν. Ο όμιλος United, τον οποίον ο Σόλακ φαίνεται να ελέγχει, εμφανίζει έναν δανεισμό που φθάνει στα 4,88 δισ. και αντιστοιχεί σε 5,3 φορές το EBITDAEBITDA: Meaning, Formula, and History | Investopedia. Eπιπλέον δανεισμός καθώς τα επιτόκια καλπάζουν (ήδη η ΕΚΤ προσανατολίζεται σε νέα αύξηση) μοιάζει δύσκολος. Σε αντίθεση με τον κυρίαρχο παίκτη της αγοράς τηλεπικοινωνιών, τον όμιλο ΟΤΕ αλλά και την πολυεθνική Vodafone, που έχουν ρευστό να «κάψουν» (η οπτική ίνα στην Ελλάδα έχει μάλλον αναιμική ζήτηση), η United παρουσιάζει την τελευταία διετία αρνητικές χρηματορροές. Το ελληνικό «ταξίδι» του Ντράγκαν Σόλακ ίσως αποδειχθεί πιο σύντομο από ό,τι σε άλλες βαλκανικές χώρες, με δυσκολίες εντελώς διαφορετικές.

Ο Σόλακ βρέθηκε στην Ελλάδα επειδή διάφορες εξελίξεις τον σπρώχνουν «έξω» από την αγορά όπου ανδρώθηκε επιχειρηματικά, την πρώην Γιουγκοσλαβία. Σήμερα, μαζί με τον Ιβάν Σαββίδη και σαουδαραβικά κεφάλαια ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος της ελεύθερης τηλεόρασης στην Ελλάδα. Μία εταιρεία που φαίνεται να ελέγχεται από τον Σόλακ αγόρασε το 2022 το 50% του Alpha, που είχε βρεθεί το 2008 στα χέρια του RTL, του μεγαλύτερου ομίλου μέσων ενημέρωσης στην Ευρώπη. Θα πει κανείς ότι «τα λεφτά δεν μυρίζουν», αλλά οι επενδυτές δεν έχουν ατζέντα; Βεβαίως ο Σόλακ, που έχει κάνει 100 αγοραπωλησίες επιχειρήσεων τα τελευταία 20 χρόνια και συμμετέχει στις ελληνικές αποκτήσεις του μέσω ενός fund (BC Partners, που αγόρασε το μερίδιο του προηγούμενου αμερικανού επενδυτή στη United), όταν βγάλει τα λεφτά του μπορεί να φύγει. Αλλά το πόσο γρήγορα θα τα βγάλει εξαρτάται και «από το πόσα θα βάλει σε μία μικρή αγορά ανώριμη για επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας», όπως παρατηρεί στέλεχος μεγάλης συστημικής τράπεζας.

Η απαγόρευση

Προς το τέλος του 2022, τον περασμένο Νοέμβριο, η ΕΕ κοινοποίησε στην Ελλάδα την προθεσμία για να άρει την απαγόρευσή τηςΚαι… επίγεια τηλεόραση από τη United Group | typologies.gr (άρθρο 43 του ν. 4779/2021) σε ιδιοκτήτες συνδρομητικής τηλεόρασης που θέλουν να αποκτήσουν μερίδιο στην ελεύθερη τηλεόραση. Η διάταξη ήταν φωτογραφική για τον όμιλο του Ντράγκαν Σόλακ, που ζητούσε εκτός από το μερίδιό του στη Nova να αποκτήσει πρόσβαση στην ελεύθερη τηλεόραση. Το αντίστροφο επιτρέπεται: ιδιοκτήτες της ελεύθερης τηλεόρασης έχουν το δικαίωμα να αποκτούν μερίδιο στη συνδρομητική (περίπτωση Mega/Multichoice και Ant1/Ant1+).

O Σόλακ είχε ξεκινήσει με μία επιχείρηση που εμπορευόταν μουσικά δικαιώματα στο Κραγκούγιεβατς επί ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και το 1990 χρηματοδότησε τη Vans, μία εταιρεία τηλεοπτικών παραγωγών και διανομών. Στο τέλος του 1992 και ενώ η Γιουγκοσλαβία διαλυόταν, πούλησε τις επιχειρήσεις του στο Βελιγράδι και αφού έζησε ένα διάστημα στη Λουμπλιάνα της Σλοβενίας, μετακόμισε στην Πράγα.

Η εταιρεία του SBB, με την οποία συγχώνευσε διάφορες άδειες μικρότερων «καλωδιακών παικτών», ιδρύθηκε στο Κραγκούγιεβατς το 2000 (επί Μιλόσεβιτς, αλλά ο Σόλακ ήταν τότε με την αντιπολίτευση), με την ονομασία KDS (Σύστημα Καλωδιακής Διανομής). Τέτοιες προσπάθειες καλωδιακής τηλεόρασης είχαν καταγραφεί δεκάδες στη Σερβία. Το 2002 ένα fund που διαχειριζόταν το ταμείο του Τζορτζ Σόρος (SPFM, Soros Private Funds Management) επένδυσε 10 εκατ. δολάρια στο KDS, μετονομάζοντάς το σε Serbia Broadband. Δύο χρόνια αργότερα η ευρωπαϊκή τράπεζα για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη (EBRD) επένδυσε 15 εκατομμύρια ευρώ στο δίκτυο, που διευρύνθηκεWikileaks Diplomatic Cable: Serbia Broadband Operating in Hostile Environment αγοράζοντας 25 τοπικούς σταθμούς σε ολόκληρη τη Σερβία.

Το 2012 ο επιχειρηματίας από το Κραγκούγιεβατς κατάφερε να συγχωνεύσει τις επιχειρήσεις του στη United (Junajted), ένα εταιρικό μόρφωμα με έδρα αρχικά στο Λουξεμβούργο και αργότερα στην Ολλανδία (Άμστερνταμ). Η νέα εταιρεία άπλωσε τα πλοκάμια της παίρνοντας μια άδεια εθνικής εμβέλειας στην Κροατία (Nova TV), ενώ για μία πενταετία απέκτησε ως συνεταίρο την αμερικανική KKR, που αντιπροσώπευσε σε αυτό το deal ο πρώην διευθυντής της CIA στρατηγός Πετρέους. To 2018 η KKR πουλάει το μερίδιό της στην BC Partners, αποκομίζοντας κέρδος μισού δισ. ευρώ. Λίγο αργότερα και αφού η United αγοράζει τη Vivacom στη Βουλγαρία, ανακοινώνει αμέσως μετά τις εκλογές στην Ελλάδα την εξαγορά της Forthnet, μιας εταιρείας που δεν την ήθελε κανείς – ή μάλλον όσοι την ήθελαν ζητούσαν να την αγοράσουν δωρεάν.

Η Vivacom της Βουλγαρίας

Είναι η γρηγορότερα αναπτυσσόμενη επιχείρηση κινητής τηλεφωνίας στην γειτονική χώρα την τελευταία επταετία. Παράλληλα με τη Vivacom, η United εξαγόρασε τον όμιλο των μέσων ενημέρωσης του βούλγαρου βουλευτή, ολιγάρχη και εκδότη Ντέλιαν Πέεβσκι. Ο Πέεβσκι, που κληρονόμησε την αυτοκρατορία του από την μαμά του, που διεύθυνε την βουλγαρική λοταρία,Bulgaria: Magnitsky sanctions against mogul Delyan Peevski shift media landscape | International Press Institute εμφανιζότανBulgaria: Magnitsky sanctions against mogul Delyan Peevski shift media landscape | International Press Institute ως το 2016 με βάση το «πόθεν έσχες» του με λίγα ακίνητα και ένα παλιό αυτοκίνητο.

 

Ο Ντέλιαν Πέεβσκι. [Nikolay Doychinov/AFP]

Ξαφνικά τα τελευταία έξι χρόνια ο Πέεβσκι –κάποιες από τις εταιρείες του οποίου έχουν την έδρα τους στο Ντουμπάϊ– εμφανίζει εισοδήματα εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να είναι σαφές το είδος της δραστηριότητας αυτών των επιχειρήσεων. Ο ίδιος ο Πέεβσκι, που διόριζε και έπαυε εισαγγελείς, αστυνομικούς και τελωνειακούς,Bulgaria and the Pandora Case: nothing shocking in a country accustomed to corruption | Veridica φέρεται με βάση τα Pandora PapersBulgaria and the Pandora Case: nothing shocking in a country accustomed to corruption | Veridica να διαθέτει πολλές υπεράκτιες εταιρείες σε φορολογικούς παραδείσους, ενώ η δημοσιογραφική έρευνα έχει αποδείξει ότι κάποιες από τις εταιρείες του σχετίζονται με τον κολοσσό καπνικών Bulgartabac, που πουλήθηκε το 2017 στην ΒΑΤ (British American Tobacco). Η ιστορία του Πέεβσκι παραπέμπει κι αυτή σε μία μικρή βαλκανική μουσική, αν και αρκετά κακόηχη και πάντως διαφορετική από εκείνη του Σόλακ: εξελέγη με το κόμμα της τουρκικής μειονότητας, αν και δεν έχει τέτοια καταγωγή και αποτέλεσε τον γενικό μεσάζοντα του καθεστώτος για τις βρώμικες δουλειές ως το 2021, όταν οι Αμερικανοί του επέβαλαν κυρώσειςBulgarian Politics Shaken by Unprecedented US Sanctions | BalkanInsight και τον ανάγκασαν να «ξεφορτωθεί» περιουσιακά του στοιχεία.

O Πέεβσκι, σύμφωνα με τα στοιχεία των αμερικανικών υπηρεσιώνTreasury Sanctions Influential Bulgarian Individuals and Their Expansive Networks for Engaging in Corruption | Press Release, June 2, 2021, U.S. Department of the Treasury, παρείχε πολιτική προστασία σε διάφορους για να μπορεί ανεμπόδιστος να αναπτύσσει την εγκληματική του δραστηριότητα. Με την εξαγορά των μέσων του Πέεβσκι από τον Σόλακ σταματούν οι προσωπικές επιθέσεις από τις εφημερίδες του ομίλου σε αντιφρονούντες, χωρίς να εγκαταλειφθεί η πολιτική τους γραμμή.

Ο Σόλακ εκτός από τις εφημερίδες του Πέεβσκι αγόρασε και το κανάλι Nova από τον Κίριλ Ντομούσιεβ, έναν επιχειρηματία με εντελώς διαφορετικό προφίλ από εκείνο του Πέεβσκι. Επίσης αγόρασε εκείνη την περίοδο, το 2020, ένα σπίτι στο Σεν Τροπέ από έναν άλλο βούλγαρο ολιγάρχη, τον Κράσιμιρ ΓκέρκοφKrassimir Guergov, πρώην μέλος των μυστικών υπηρεσιών επί κουμμουνιστικού καθεστώτος, που έγινε ο βασιλιάς της διαφήμισης αφότου πέρασε από το CNN. Ο Γκέρκοφ είναι παλιός γνώριμος στη Σερβία, καθώς τον Απρίλιο του 2014 εμφανίζεται να αγοράζει την επιχείρηση Direct Media από τον πολιτικό της αντιπολίτευσης Ντράγκαν Τζίλας.

Φωτογραφία του Κράσιμιρ Γκέρκοφ από το twitter του.

 

Στην αγορά της Direct Media παίζει ρόλο και ο ελβετός δικηγόρος Βόλφραμ Αντρέας Κουόνι, που είναι μέλος της διοίκησης της United αλλά έχει και άλλες ενδιαφέρουσες ιδιότητες, όπως π.χ. ότι μέχρι μερικές μέρες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία είναι μέλος της θυγατρικής τράπεζας της GazpromWolfram Kuoni legt sein Amt bei Gazprombank nieder | Inside Paradeplatz στην Ελβετία. Ο Κουόνι φαίνεται να παίζει κρίσιμο ρόλο σε εταιρείες που συνδέονται με απόκτηση περιουσιακών στοιχείων του Σόλακ και της συζύγου του. Ήταν ο Κουόνι άνθρωπος των Ρώσων; Δεν φαίνεται κάτι τέτοιο, παρά το γεγονός ότι παρέμεινε αντιπρόεδρος της τράπεζας της Gazprom και μετά την έναρξη ερευνών από την ελβετική εισαγγελία το 2014, μετά την εισβολή στην Κριμαία. Ο Κουόνι, που υπήρξε επί 10 χρόνια αντιπρόεδρος της ρωσικής τράπεζαςSVP-Staranwalt in Gazprom-Turbulenz | Inside Paradeplatz, αντιπροσώπευε συμφέροντα ενός ουκρανού ολιγάρχη και ενός ιρανού επιχειρηματία στο Λίχτενσταϊν και επιχείρησε να σώσει μια τράπεζα στο μικροσκοπικό κράτος με τη βοήθεια του χρηματιστηρίου κρυπτονομισμάτων στην Κίνα (κάτι με το οποίο οι αρχές του Λίχτενσταϊν διαφώνησαν).

Συγκρουση για τη σερβική αγορά

Ο Σόλακ ζει στην Ελβετία –ο Κουόνι έχει παίξει ρόλο και στην αγορά του ακινήτου του εκεί– αλλά ένας από τους λόγους που ζει εκτός Σερβίας είναι ότι τον θεωρεί πολύ ενοχλητικό ο ισχυρός άνδρας της χώρας, πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς (ο Σόλακ έχει ισχυρή παρουσία στη Σλοβενία, την Κροατία, τη Βοσνία και το Μαυροβούνιο, όπου συχνά επίσης συγκρούεται με τη διοίκηση και την πολιτική, αλλά πουθενά η σχέση του με την εξουσία δεν είναι τόσο πολύπλοκη όσο στη Σερβία). Το 2018 ο Σόλακ έχασε τα δικαιώματα της Premier League, όταν ο κρατικός οργανισμός τηλεπικοινωνιών έδωσε ένα εξωφρενικό ποσό για να τα αγοράσει (750 εκατομμύρια ευρώ).

Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς. [Attila Kisbenedek/AFP]

 

Από το 2018 και μετά και ειδικά μέσα στην πανδημία, η ελευθερία του τύπου στη ΣερβίαMedia freedom in Serbia περιορίζεται δραματικά. Το 40% των δημοσιογράφων είναι διατεθειμένοι να δουλέψουν με λιγότερα χρήματα, αρκεί να μην υπάρχουν τόσες παρεμβάσεις στο έργο τους από την εργοδοσία και την πολιτική. Σε αυτό το κλίμα, Βούτσιτς και μέσα του Σόλακ αλληλοκατηγορούνται για σχέσεις με τη μαφία και το οργανωμένο έγκλημα. Σε μία εκπομπή στην τηλεόραση Nova, ένας προσκεκλημένος κατηγόρησε μέλη της οικογένειας του προέδρουSerbian President Pledges to “Fight the Lies” About His Son | OCCRP για δεσμούς με μία από τις δύο μοντενεγρίνικες συμμορίεςSerbian Court Sentences Montenegro’s Mafia Clan Leader in Absentia | OCCRP που ελέγχουν τη διακίνηση ναρκωτικών στη χώρα και συνδέονται με δύο τουλάχιστον δολοφονίες και στη χώρα μαςΒάρη: Οι Μαυροβούνιοι μαφιόζοι κρύβονταν στην Ελλάδα 2 χρόνια | The TOC. Από την άλλη, τα μέσα που ελέγχει η σερβική κυβέρνηση κατηγορούν τον Σόλακ ότι δεν πληρώνει φόρους και δικαιώματα σε καλλιτέχνες. Ο ίδιος λέει ότι οι επιθέσεις αυτές είναι το κόστος των δημοσιογραφικών στάνταρ που τηρούν τα μέσα του. Παρόλα αυτά, ο συντάκτης μιας έκθεσης του 2018, που προκάλεσαν τα ίδια τα μέσα του Σόλακ, εξέφρασε αμφιβολίες για το αν τα στάνταρ αυτά τηρούνται.

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Ουάσιγκτον άρχισε να πιέζει τη Σερβία να «στρίψει» δυτικά. Παρά το γεγονός ότι ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς ουδέποτε στράφηκε ανοιχτά κατά της Ρωσίας, σηματοδότησε στους Αμερικανούς ότι θα ήταν έτοιμος να «γυρίσει δυτικότερα» και ως απόδειξη των προθέσεών του να εκχωρήσει ένα μειοψηφικό ποσοστό του κολοσσού Telecom Serbia σε δυτικά κεφάλαια. Αν και ο Βούτσιτς διαβεβαιώνει τους ρώσους συνομιλητές του ότι το παραμικρό δεν έχει αλλάξει στις σχέσεις της Σερβίας –τελευταίου συμμάχου της Ρωσίας στην Ευρώπη– με τη Ρωσία, δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει στους Αμερικανούς και τους Βρετανούς ότι είναι έτοιμος για ένα προσεκτικό άνοιγμα στη Δύση (πριν από 23 χρόνια η Δύση είχε βομβαρδίσει τη Σερβία σε έναν πόλεμο που όλοι οι Σέρβοι θυμούνται). Η Δύση έχει κι άλλα «δώρα» στον Βούτσιτς αν δείξει συνέπεια στην επιλογή ενός πιο ευρωπαϊκού δρόμου: αγοράζει ένα μέρος του εξωτερικού του χρέουςSerbia wins $1 bln UAE loan amid headwinds over Russia | Alarabiya News, που βρίσκεται τώρα στα χέρια των Κινέζων, με τη βοήθεια των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. «Θα ζητήσει για όλα αυτά κάποιο αντάλλαγμα ή κάποια ανταλλάγματα και αυτά έχουν σχέση με το Κόσοβο, με την επιτάχυνση των συζητήσεων με την ΕΕ και τη δυνατότητά του να ελέγξει την εσωτερική πολιτική σκηνή, άρα και τα μέσα ενημέρωσης», είπε ευρωπαίος διπλωμάτης στο inside story. «Αν με αυτό εννοούν τον όμιλο του Σόλακ κάνουν λάθος», απαντάει πηγή της ΕΕ που βρίσκεται πολύ κοντά στις συνομιλίες με το Βελιγράδι. «Ο Σόλακ δεν επενδύει πλέον στη Σερβία και ο Βούτσιτς προσπαθεί να ελέγξει όλο και περισσότερο τα μέσα ενημέρωσης. Μετά από αυτό το όριο, η Σερβία δεν θα είναι ακριβώς το κράτος δικαίου που φανταζόμαστε στην Ευρώπη».

Εικόνα telloglou
Σπούδασε νομικά κι από το 1986 εργάζεται σε εφημερίδες και κανάλια ως δημοσιογράφος. Εκπομπές-σταθμοί ήταν «Το μαύρο κουτί» (Mega), «Φάκελοι» (Mega), «Νέοι Φάκελοι» (ΣΚΑΪ), «Ιστορίες» (ΣΚΑΪ), «Special Report» (Ant1).

ΜΗΝ ΒΑΖΕΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ.- ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.

2

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Τα μαθήματα από μια επίθεση

0

της Laure Mandeville*

Η ομίχλη του πολέμου, της παραπληροφόρησης και της λογοκρισίας καλύπτει με ένα παχύ πέπλο τα δραματικά γεγονότα που σημειώθηκαν τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς στη Μακιίβκα, στην επαρχία του Ντονέτσκ, όπου ο ουκρανικός στρατός έπληξε με τα συστήματα Himars έναν στρατώνα με Ρώσους νεοσύλλεκτους. Ήταν ένα καταστροφικό πρωτοχρονιάτικο δώρο για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος εκείνη την ώρα δήλωνε ότι το 2023 θα είναι η χρονιά της νίκης.

Τετρακόσιοι άνδρες -ένας αστρονομικός αριθμός- σκοτώθηκαν πράγματι και άλλοι 300 τραυματίστηκαν, όπως ανακοίνωσε ο ουκρανικός στρατός; Η χρήση κινητών τηλεφώνων από τους Ρώσους στρατιώτες -που θεωρητικά πρέπει να τα παραδίδουν όταν είναι στο μέτωπο- επέτρεψε πράγματι στους ουκρανικούς και αμερικανικούς δορυφόρους να εντοπίσουν το σημείο όπου βρίσκονταν οι στρατιώτες; Ή οι πληροφορίες ήλθαν από το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει το Κίεβο στο Ντονέτσκ;

Όλα αυτά τα ερωτήματα κατακλύζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου στρατιωτικοί και αναλυτές προσπαθούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα. Το καινούργιο στοιχείο στη ρωσική πλευρά είναι η άσκηση κριτικής στη διοίκηση. Πολλοί ειδικοί, για παράδειγμα, εκφράζουν την κατάπληξή τους για το γεγονός ότι τόσο πολλοί στρατιώτες ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο, δίπλα μάλιστα σε μια αποθήκη πυρομαχικών.

Το προσκείμενο στη Μόσχα κανάλι Telegram Rybar επιρρίπτει την ευθύνη στον διοικητή του τάγματος Ρομάν Ενικέεφ, που υπάκουσε τυφλά στις εντολές των ανωτέρων του και δεν έλαβε υπόψη την πραγματικότητα. Το κανάλι επισημαίνει ότι την ίδια περιφρόνηση προς τους στοιχειώδεις κανόνες προστασίας είχε δείξει η στρατιωτική διοίκηση του Ντονέτσκ και τον Αύγουστο, όταν εγκατέστησε ένα κέντρο διοίκησης σε ένα ορυχείο. «Η ανικανότητα και η αδυναμία άντλησης μαθημάτων από την πολεμική εμπειρία εξακολουθούν να αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα», έγραψε ο στρατιωτικός ανταποκριτής Μπόρις Ροτζίν.

Το δεύτερο μάθημα αυτού του πλήγματος είναι ότι δεν αυξήθηκαν οι αντιδράσεις κατά του πολέμου: αντιθέτως, φούντωσε η δυσαρέσκεια για τα λάθη των υπευθύνων. Δεν βλέπει κανείς διαδηλώσεις κατά του Προέδρου Πούτιν. «Θα νικήσουμε», επιμένει η Εκατερίνα Κολοτόβκινα, πρόεδρος ενός «Συμβουλίου Γυναικών» της εθνοφρουράς.

Ο Ρώσος διαφωνών Αντρέι Ιλαριόνοφ δεν μασάει τα λόγια του: παρά την πολιτική καταστολή και την επιστράτευση όλο και περισσοτέρων Ρώσων, λέει, δεν παρατηρείται κάποια εξέγερση. «Η αποφασιστική αλλαγή», τονίζει, «δεν θα έρθει λοιπόν από το εσωτερικό, αλλά από τον ουκρανικό στρατό».

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

(*) H Λορ Μαντβίλ είναι αρθρογράφος της Figaro

(Πηγή: Le Figaro)

Η κυβέρνηση έχει ήδη αποδεχθεί μειωμένη επήρεια των νησιών του Αιγαίου! Έτοιμη για υποχωρήσεις έναντι της Τουρκίας.

4

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Η Καθημερινή «ντρέπεται», φαίνεται, να προεκτείνει τη μέση γραμμή κάτω από την περιοχή οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, ώστε να μην φανεί στους αναγνώστες της ότι η Ελλάδα αποδέχθηκε μειωμένη επήρεια στα ελληνικά νησιά! Αυτήν την παραχώρηση, κυβερνητικά στελέχη την θεωρούν ως προθάλαμο υποχωρήσεων έναντι της Τουρκίας σε σχέση με την ΑΟΖ του συμπλέγματος των νησιών του Καστελλορίζου.

Είναι γνωστό ότι ο Νίκος Τσάφος χρίστηκε ως σύμβουλος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στα ενεργειακά. Μάλιστα, ήρθε με περγαμηνές «γεφυροποιού» με τις ΗΠΑ αφού ήρθε ως «άνθρωπος των ειδικών αποστολών με διαπιστευτήρια από το περιβάλλον του Λευκού Οίκου». Με αυτές τις λέξεις τον υποδέχθηκε ο ελληνικός τύπος, «ώστε να επιτευχθεί κοινός βηματισμός».

Τον Δεκέμβριο του 2020 έκανε μία σειρά αναρτήσεων στο τουήτερ στην οποία αναλύει την ελληνική θέση ως προς τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο. Λογικότατο λοιπόν ο αναγνώστης να θεωρεί ότι τα γραπτά του εκφράζουν απ΄ ευθείας τον ίδιο τον πρωθυπουργό και την πολιτική της κυβέρνησης.

Ας δούμε τι γράφει.

  1. Δείχνει έναν χάρτη με τον υπολογισμό της ΑΟΖ της Ελλάδας σε σχέση με τα γειτονικά κράτη και ξεκινάει με τη θέση ότι αυτός ο χάρτης “δεν αποτελεί την επίσημη ελληνική θέση, ούτε τις ελληνικές αξιώσεις και δεν βρίσκεται σε κανένα επίσημο ελληνικό έγγραφο. Δεν είναι επίσημος, δεν αποτελεί αξίωση της Ελλάδας“.


Συνεχίζει με το ότι «ο χάρτης είναι ακαδημαϊκή άσκηση με βάση τη μέση γραμμή και βασίζεται στο ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία και ότι τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε ΑΟΖ. Αυτό είναι όλο.»

Παίρνει δηλαδή ξεκάθαρες αποστάσεις ασφαλείας από τη μέση γραμμή, αλλά και από το ότι τα νησιά δικαιούνται πλήρη ΑΟΖ θεωρώντας ότι αυτό δεν είναι η επίσημη ελληνική θέση.

  1. Προσθέτει ότι «στην πρόσφατη συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου, η Ελλάδα αναγνώρισε ότι τα νησιά δεν έχουν πλήρη επήρεια ως προς την ΑΟΖ». Συνεπώς, προσθέτει, «είναι ανειλικρινές να εμφανίζεται αυτός ο χάρτης (της μέσης γραμμής) ως θέση της Ελλάδας». «Δεν είναι», λέει.


Έχει σημασία ότι όλο αυτό είναι στην ίδια ανάρτηση, στην ίδια παράγραφο. Δηλαδή η αμέσως επόμενη φράση από το ότι η Ελλάδα δέχθηκε με την Αίγυπτο την μειωμένη επήρεια των νησιών της, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μέση γραμμή δεν αποτελεί επίσημη ελληνική θέση ως προς την οριοθέτηση με την Τουρκία. Ἀρα, η Ελλάδα έχει εμμέσως πλην σαφώς αποδεχθεί τη μειωμένη επήρεια των νησιών της ως προς την Τουρκία!

  1. Μετά, καταμετρά τέσσερα ζητήματα που ανακύπτουν μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και προκαλεί εντύπωση ότι χρησιμοποιεί τον όρο «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»(!), σαν να την αναγνωρίζει ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα! Αυτό αποτελεί τερατώδες, αδικαιολόγητο και επιπόλαιο σφάλμα!

  1. Στο τρίτο από αυτά τα ζητήματα (περί Καστελλορίζου), επαναλαμβάνει αυτό που έγραψε πιο πάνω, ώστε να μην αφεθεί καμία αμφιβολία. Γράφει «όπως είπα παραπάνω, η Ελλάδα αναγνώρισε στη συμφωνία της με την Αίγυπτο ότι τα νησιά μπορούν να έχουν μειωμένη επήρεια»!

  1. Επισημαίνει ότι υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις από την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά μόνο η Τουρκία «πράτει αναλόγως», δηλαδή εκδίδει άδειες και κάνει έρευνες στο Αιγαίο. Η Ελλάδα δεν εκδίδει ούτε καν άδειες στις αμφισβητούμενες περιοχές (προφανώς, θεωρεί ως αμφισβητούμενες περιοχές την πλήρη επήρεια των νησιών κατά τη μέση γραμμή).

  1. Και για να μην υπάρχει ούτε ίχνος αμφιβολίας για τη θέση του, λίγο παρακάτω επαναλβάνει ακόμη μία φορ ότι «Ακόμα και αν η ελληνική θέση για το Καστελλόριζο (εννοεί ότι δικαιούται ΑΟΖ και όχι ότι δικαιούται πλήρη ΑΟΖ) είναι αδικαιολόγητη, τότε αυτή η θέση αφορά το ένα μόνο από τα τέσσερα συναφή ζητήματα με την περιοχή». Και κλείνει με την περίφημη φράση ότι «Άλλωστε η Ελλάδα έχει δείξει στη συμφωνία της με την Αίγυπτο ότι είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει»!

Όλα αυτά θα μπορούσε να τα υποστηρίζει δημοσίως ένας τρίτος ή ακόμη και ένας απλός Έλληνας πολίτης. Όλοι έχουν δικαίωμα στην άποψή τους.

Όταν όμως τα γράφει δημόσια, και μάλιστα στα αγγλικά σε ἐνα μέσο κοινωνικής δικτύωσης με ευρύ κοινό και διαθέσιμα σε όλον τον κόσμο, ένας άνθρωπος που διαφημίζει και ο ίδιος στο βιογραφικό του τη θέση του ως «chief energy adviser to the Prime Minister of Greece» (ύψιστος σύμβουλος ενέργειας του πρωθυπουργού της Ελλάδος), και με αυτή του την ιδιότητα εκφράζει αυτές τις θέσεις, τότε όλα αυτά ξεκάθαρα αντικατοπτρίζουν την επίσημη ελληνική θέση.

Δεν κλείνουν απλώς το μάτι στην Τουρκία, η οποία ασφαλώς και τα διαβάζει και τα γνωρίζει, αλλά λένε ξεκάθαρα σε όλον τον κόσμο, και μεταξύ αυτών και στους Έλληνες πολίτες, ότι η Ελλάδα έχει ήδη υποχωρήσει και ότι η Ελλάδα έχει ήδη δεχθεί μειωμένη επήρεια των νησιών της στον προσδιορισμό της ΑΟΖ! Το έχει δεχθεί στη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο και αυτό αποτελεί προθάλαμο υποχωρήσεων έναντι της Τουρκίας στο Αιγαίο. Στη συμφωνία αυτή, τα ελληνικά νησιά της γραμμής Κρήτη-Κάσος-Κάρπαθος-Ρόδος είχαν επήρεια από 90% (Κρήτη) έως 70% (Κάρπαθος).

Το πόσο κρίσιμο είναι αυτό το ζήτημα, αποδεικνύεται από το ότι εάν το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου έχει πλήρη επήρεια στην ΑΟΖ, τότε η Ελλάδα συνορεύει θαλασσίως με την Κύπρο. Εάν όμως δεν έχει, τότε συνορεύει θαλασσίως η Τουρκία με την Αίγυπτο.

Πηγή άρθρου – https://www.antibaro.gr/article/33979

100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΣΔ

2
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στη σοβιετική Ρωσία επιχειρήθηκε το πρώτο πείραμα μιας μη καπιταλιστικής σχεδιασμένης οικονομικής ανάπτυξης στην ιστορία. Ένα γεγονός που καθόρισε αποφασιστικά την ιστορία του 20ου αιώνα.

Στις 30 Δεκεμβρίου συμπληρώθηκε ένας αιώνας από την ίδρυση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών το 1922, ένα γεγονός που καθόρισε αποφασιστικά την ιστορία του 20ου αιώνα.

Στη σοβιετική Ρωσία και εν συνεχεία στην ΕΣΣΔ επιχειρήθηκε το πρώτο πείραμα μιας μη καπιταλιστικής σχεδιασμένης οικονομικής ανάπτυξης στην ιστορία, δημιουργήθηκε το πρώτο κοινωνικό κράτος παγκοσμίως, με φροντίδα «από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο» και με καθιέρωση της δωρεάν περίθαλψης και εκπαίδευσης όλων των πολιτών και του δικαιώματός τους στην εργασία, ενώ αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία η πλήρης ισοτιμία των γυναικών (και το δικαίωμα στην έκτρωση) όπως και το δικαίωμα των εθνών στην αυτοδιάθεση.

Η Ρωσική Επανάσταση και το δημιούργημά της, η Σοβιετική Ένωση, έβαλε επίσης τη βάση για την εκβιομηχάνιση (σε χρόνο ρεκόρ, αλλά και με μεγάλες διαστρεβλώσεις, παραμορφώσεις και σπατάλες) μιας εν πολλοίς αγροτικής χώρας, αλλά και για την εκπαίδευση ενός πληθυσμού, που ήταν στη συντριπτική του πλειοψηφία αγράμματος το 1917.

Δημιούργησε έτσι τις προϋποθέσεις για τη νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας και διευκόλυνε αντικειμενικά (αν και δεν ενεθάρρυνε, άλλη ήταν η συμβουλή της Μόσχας) την επανάσταση του Μάο στην Κίνα και τις επαναστάσεις των αποικιών μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκρατώντας και σπάζοντας το μονοπώλιο της αμερικανικής ισχύος, περιλαμβανομένης και της κατάκτησης της πυρηνικής ισοτιμίας με τις ΗΠΑ, που υπήρξε ένα τεράστιο κατόρθωμα. Εμπόδισε και συνεχίζει να εμποδίζει την Ουάσινγκτον να πραγματοποιήσει την αληθινή της επιδίωξη, που είναι η επιβολή μιας αμερικανικής δικτατορίας σε όλη την υφήλιο.

(Ας το σημειώσουμε γιατί αφορά τους Έλληνες: ο υπερδεξιών, αντικομμουνιστικών κατά τα άλλα απόψεων στρατηγός Γρίβας, στρατιωτικός ηγέτης της ΕΟΚΑ, αναγνωρίζει στα απομνημονεύματά του ότι μόνο η ΕΣΣΔ και οι σοσιαλιστικές χώρες στήριξαν τον αγώνα των Κυπρίων για την αυτοδιάθεσή τους).

Για τον ηγέτη της Επανάστασης και εν συνεχεία της ΕΣΣΔ Βλαδίμηρο Λένιν, η Ρωσική Επανάσταση ήταν στην ουσία της μια δημοκρατική επανάσταση, μια προσπάθεια δηλαδή να γίνουν κυρίαρχες οι υποτελείς τάξεις των εργατών και αγροτών, που παρήγαγαν τον εθνικό πλούτο και είχε νόημα, δεδομένου μάλιστα του καθυστερημένου χαρακτήρα της χώρας, μόνο στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου κινήματος για τον σοσιαλισμό, κάτι που ο ιδρυτής της ΕΣΣΔ υπογραμμίζει σε όλα τα γραπτά του από το 1917, όταν ήρθε από την εξορία στη Ρωσία, μέχρι τον θάνατό του. Οι διάδοχοί του βέβαια εγκατέλειψαν στη θεωρία και στην πράξη αυτή την άποψη, λανσάροντας το σύνθημα «Σοσιαλισμός σε μια και μόνη χώρα» με αποτελέσματα πολύ δυσάρεστα στη Γερμανία το 1933, στην Κίνα το 1927, στην Ισπανία το 1936-39 και αργότερα.

Η Ρωσική Επανάσταση έθεσε μεγάλα παγκόσμιας σημασίας ερωτήματα και προβλήματα, που δεν μπορούσε όμως και να λύσει στο στενό εθνικό πλαίσιο που κινούνταν. Η οικονομική και πολιτιστική καθυστέρηση της ΕΣΣΔ σε συνδυασμό με την απομόνωσή της, αλλά και την απειρία των Μπολσεβίκων με τα αναπόφευκτα λάθη τους, αφού πρώτοι στην ιστορία προσπαθούσαν να ανοίξουν έναν τέτοιο δρόμο, μεταξύ των οποίων η υπερεξιδανίκευση του κόμματος, ιδίως ενός κόμματος στην εξουσία, υπήρξαν οι βασικοί συντελεστές για την εμφάνιση του φαινομένου του Σταλινισμού, που έφτασε στο απόγειό του την περίοδο της Μεγάλης Τρομοκρατίας (1936-39), εξοντώνοντας όλη την παλιά φρουρά των Μπολσεβίκων, αυτών που έκαναν την Επανάσταση, περιλαμβανομένης και της ηγεσίας του Κόκκινου Στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας, αμαυρώνοντας την ιδέα του σοσιαλισμού, προκαλώντας μια τεράστια ηθική και «ανθρωπολογική» – αν μας επιτρέπεται να εισάγουμε ένα τέτοιο όρο – ζημιά  και θέτοντας τις βάσεις της κατάρρευσης του 1991.

Με την έννοια ότι το φαινομενικά πανίσχυρο σοβιετικό κράτος συνοδευόταν από μια πολύ αδύνατη κοινωνία, από την κατάργηση της πολιτικής, από μια πλήρως αλλοτριωμένη κοινωνία, εντελώς αποξενωμένη από τη διαχείριση της εξουσίας, που ήταν το πραγματικό νόημα του σοσιαλισμού κατά τους κλασικούς του Μαρξισμού, του ίδιου του Λένιν περιλαμβανομένου. Η σοβιετική έννοια του σοσιαλισμού ταυτίστηκε απλώς με την έννοια της κρατικής παντοδυναμίας και της κρατικής διαχείρισης της οικονομίας και της κοινωνίας, μια ιδέα που δεν έχει μεγάλη σχέση με τις αντιλήψεις του μαρξισμού. Και σήμερα ακόμα, στον πρώην σοβιετικό χώρο, οι δυνάμεις που αναφέρονται στον σοσιαλισμό, τείνουν να τον αντιληφθούν συχνά ως απλά και μόνο κρατισμό.

Έτσι, το 1991, από τη μια έχουμε την εμφάνιση μιας ηγεσίας που δεν έχει καμία έμμεση ή άμεση βιωματική σχέση με την περίοδο της Επανάστασης, αλλά και συνείδηση των ίδιων των λόγων ύπαρξης της ΕΣΣΔ (ίσως ο Αντρόποφ απετέλεσε την τελευταία ευκαιρία για μια σοσιαλιστική μεταρρύθμιση της ΕΣΣΔ), με ένα Κομμουνιστικό Κόμμα του οποίου ο μηχανισμός της Κεντρικής Επιτροπής (κατά την ομολογία ενός στελέχους του) είναι το πιο αντικομμουνιστικό τμήμα όλης της ΕΣΣΔ και εκφράζει την επιθυμία ενός τμήματος των διοικούντων να γίνουν καπιταλιστές και την έλξη που τους ασκεί η καπιταλιστική Αμερική.

Όσο για τη σοβιετική κοινωνία δεν είχε κάν συνείδηση των βασικών διακυβευμάτων: το επίπεδο της πολιτικής της συνείδησης μπορούμε όχι άδικα να το χαρακτηρίσουμε ως τραγικό, εξ ού και δεν μπόρεσε να προτάξει σοβαρή, άξια λόγου αντίσταση στην κατεδάφιση όλων των κοινωνικών και άλλων επιτευγμάτων της Επανάστασης και της σοβιετικής εποχής, στη διάλυση της χώρας και στη λεηλασία της από μια συμμαχία με τη Δύση του τμήματος της γραφειοκρατίας και του υπόκοσμου που απέβλεπαν στη μετατροπή τους σε ιδιοκτήτρια τάξη. Στο τέλος του βίου της ΕΣΣΔ, τον Δεκέμβριο του 1991, μαζεύτηκαν καμιά εκατοστή διαδηλωτές να διαμαρτυρηθούν στην Κόκκινη Πλατεία. Η Σοβιετική Ένωση είχε ηττηθεί πολύ προτού πέσει και ήταν η ίδια η ηγεσία της που την είχε νικήσει.

Μετά, ήρθε η ώρα του Γέλτσιν (επίσης πρώην μέλους του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΣΕ) να ολοκληρώσει την καταστροφή. Ο ρόλος της Ρωσίας ήταν πρωταγωνιστικός στη διάλυση της ΕΣΣΔ, σοβαρότερος από τους περιφερειακούς εθνικισμούς. Αλλά η εχθρότητα των λεγόμενων «Δημοκρατών» προς την ΕΣΣΔ έβρισκε απήχηση και στους υποτιθέμενους αντιπάλους τους, τους σκληροπυρηνικούς Ρώσους εθνικιστές της Σοβιέτσκαγια Ρασία και της Ντεν, που διαμαρτύρονταν, γιατί η Ρωσία πλήρωνε για τις περιφερειακές δημοκρατίες.

Η αντίθεση των τελευταίων προς τον φιλοδυτικό προσανατολισμό των Δημοκρατών, περιείχε όλο και λιγότερο κοινωνικό στοιχείο, στηριζόταν κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, στον ρωσικό εθνικισμό. Μόνο που η ΕΣΣΔ και η Ρωσία δια της ΕΣΣΔ, υπήρξαν και μεγαλούργησαν, γιατί συνέδεσαν το κοινωνικό στοιχείο (τον σοσιαλισμό) με το εθνικό, με την αναβαθμισμένη θέση του όλου σοβιετικού χώρου στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας, τουλάχιστον συγκρινόμενου με την περιφέρεια της ανθρωπότητας, που αποτελεί και τη μεγάλη πλειοψηφία της.

Στις συνθήκες αυτές, και παρόλο που η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού αντιτάχθηκε, στο δημοψήφισμα του Μαρτίου 1991, στη διάλυση της ΕΣΣΔ, αυτή πραγματοποιήθηκε τελικά τον Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς, περίπου με ένα πραξικόπημα των Προέδρων της Ρωσίας, της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας και, δεν έχω καμία αμφιβολία, υπό τη γενική επίβλεψη των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.

Το 1917 και τα χρόνια που ακολούθησαν ο Λένιν κατάφερε να συγκρατήσει σε μια ενιαία κρατική δομή το μεγαλύτερο μέρος της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σε αντίθεση π.χ. με ότι έγινε με την Αυστροουγγρική και την Οθωμανική Αυτοκρατορία). Το πέτυχε γιατί – παρά τα όποια σφάλματα των Μπολσεβίκων – συνδύασε ένα νέο όραμα κοινωνικής ισότητας -επανέκδοση και «επικαιροποίηση» σε μεγάλο βαθμό του κλασικού τρίπτυχου της Γαλλικής Επανάστασης «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» – με την υπόσχεση ελευθερίας και αυτοδιάθεσης στις περιφερειακές εθνότητες της Αυτοκρατορίας, που τις κατέστησε συμμάχους και όχι αντιπάλους της Ρωσίας. Αυτά ενοποίησαν τον χώρο, του έδωσαν ένα όραμα συσπείρωσης, αλλά και προσέφεραν στην ΕΣΣΔ ένα κολοσσιαίο διεθνές πολιτικό κεφάλαιο, αφού, για εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο απετέλεσε πηγή ελπίδας, τη δική τους τρόπον τινά πατρίδα. Αυτό το κύρος διατηρήθηκε και στη Δύση έως τις επεμβάσεις στην Ουγγαρία (1956) και την Τσεχοσλοβακία (1968), και στον Τρίτο Κόσμο μέχρι το τέλος, αφού γι’ αυτόν και για τα προβλήματά του το σοβιετικό καθεστώς αντιπροσώπευε πάντα μια σχετική, αλλά πολύ πραγματική πρόοδο και ένα δυνητικό στήριγμα απέναντι στη δυτική αποικιοκρατία και νεοαποικιοκρατία.

Το 1917 όμως ήταν μια επανάσταση, το 1989-91 ήταν μια αντεπανάσταση που μεταμφιέστηκε σε επανάσταση. Η ιθύνουσα σοβιετική νομενκλατούρα – ή τουλάχιστο ένα κρίσιμο μέρος της – πρωταγωνίστησε στην κατεδάφιση, στο «πάμε στη Δύση όσο πιο γρήγορα μπορούμε», λεηλατώντας στο μεταξύ μια γιγαντιαία δημόσια περιουσία και κατεδαφίζοντας ένα από τα πρώτα κοινωνικά κράτη, κράτος πρόνοιας, που φτιάχτηκαν στον κόσμο.

Ο τωρινός πόλεμος στην Ουκρανία είναι, υπό μία έννοια, η συνέχεια, το σχεδόν αναπότρεπτο αποτέλεσμα της διάλυσης της ΕΣΣΔ, του τρόπου που  αυτή έγινε και της κατεύθυνσης προς την οποία έγινε το 1991. Καθιστά τόσο αυτός, όσο και τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα στις σχέσεις των πρώην σοβιετικών Δημοκρατιών, αλλά και αυτών με τις μειονότητές τους (π.χ. Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Υπερδνειστερία) εξαιρετικά επίκαιρους τους προβληματισμούς για την ΕΣΣΔ, τη δημιουργία και τη διάλυσή της, που δίνουν και παίρνουν τώρα και στη Ρωσία και εκτός αυτής.

Άλλωστε, και το σύνολο των προβλημάτων που έθεσαν στον καιρό τους οι Ρώσοι Μπολσεβίκοι και η Οκτωβριανή Επανάσταση παραμένουν επίκαιρα, ίσως ακόμα περισσότερο στον κόσμο μας. Κι αυτό εξηγεί τον φανατικό χαρακτήρα των συζητήσεων για το σοβιετικό παρελθόν, αφού αυτό χρησιμοποιείται, στη μία ή την άλλη ερμηνεία του, ως εργαλείο έντονης πολιτικής πάλης, που δεν αφορά το παρελθόν, αλλά το μέλλον.

«Η ιστορία είναι απρόβλεπτη», έλεγαν στον καιρό της περεστρόικα και της γκλάσνοστ, εννοώντας όχι την ίδια την ιστορία της, αλλά τις ερμηνείες και τις εκδοχές της, καθώς ανά έξη μήνες τότε άλλαζε η επίσημη εκδοχή της σοβιετικής ιστορίας, καθιστώντας αδύνατες τις εξετάσεις στα σχολεία.

Στην πραγματικότητα, το τι έγινε στην ΕΣΣΔ είναι βασικά γνωστό και λίγα πράγματα προσέθεσαν ακόμα και όσα αρχεία άνοιξαν. Εξετάζοντας όμως τις ιδέες που διατυπώνονται για την ΕΣΣΔ, καταλαβαίνουμε καλύτερα τη στρατηγική των προσώπων και των δυνάμεων που την εκφέρουν. Μια πάντως από τις προβλέψεις του Λένιν προς το τέλος της σύντομης ζωής του ήταν ότι ο σοσιαλισμός θα νικήσει γιατί αυξάνεται διαρκώς το βάρος των λαών, που καλούνται να ζήσουν υπό τον ζυγό της καπιταλιστικής και ιμπεριαλιστικής Δύσης.

Σήμερα, αυτό έχει αρχίσει να πραγματοποιείται και φάνηκε ξανά στην άρνηση της μεγάλης πλειοψηφίας λαών και κρατών στην υφήλιο να ακολουθήσουν τη συλλογική, «υπεριμπεριαλιστική» Δύση στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.

Στο επόμενο άρθρο μας θα παρουσιάσουμε το τι πιστεύουν σήμερα οι πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το σοβιετικό παρελθόν τους.

Πηγή: kosmodromio.gr

Γιάννης Μαγκριώτης: Τι μας αποκαλύπτει το Qatargate;

2

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Είναι περίπου αξίωμα, πως, όπου συγκεντρώνεται εξουσία και πλούτος, υπάρχει κίνητρο διαφθοράς.
Ακόμη περισσότερο, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και των νέων τεχνολογιών, η διαφθορά διεθνοποιείται, οι εξωχώριες εταιρείες και οι φορολογικοί παράδεισοι είναι τα εργαλεία της κάλυψης της διεθνούς κερδοσκοπίας και διαφθοράς.

Τις προηγούμενες δεκαετίες, όταν άνοιγαν οι αγορές χρήματος, ενέργειας και τηλεπικοινωνιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, χωρίς κανόνες και μηχανισμούς εποπτείας, εξελίχτηκαν αρχικά σε εκτροφεία σκανδάλων, σε φούσκες, σε καρτέλ.
Η χώρα μας έχει δώσει και δίνει, πολλά παραδείγματα στα θέματα αυτά.
Συνήθως, μετά την αποκάλυψη των σκανδάλων, λαμβάνονται μέτρα, που πάντα όμως, είναι πίσω από το πρόβλημα. Ή «αγορά» πάντα προηγείται, οι δημόσιες αρχές, και όταν έχουν τις καλύτερες προθέσεις, ακολουθούν.

Κοινή διαπίστωση είναι ότι, δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν επαρκείς διεθνείς εποπτικοί οργανισμοί, ούτε φυσικά και εθνικοί.
Στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς σκάνδαλα και κακοδιαχείριση πόρων υπήρχαν και στο παρελθόν, με σημαντικότερο, την παραίτηση της Επιτροπής Σαντέρ, τον Μάρτη του 1999, όταν η έρευνα έδειξε ότι 10 από τα 17 μέλη της Ευρωπαϊκή Επιτροπής, κατηγορούνταν για κακοδιαχείριση πόρων. Μεταξύ αυτών η Κρεσόν, πρώην Πρωθυπουργός της Γαλλίας και ο Ισπανός Επίτροπος Μαρίν.

Στις απολυταρχικές χώρες, ειδικά σε αυτές που διαθέτουν πρώτες ύλες, απαραίτητες για την παγκόσμια οικονομία, τα φαινόμενα αυτά είναι διαρκή, δυστυχώς όμως και στις δημοκρατικές χώρες, περισσότερο σε εκείνες που έχουν ασθενείς κρατικούς και πολιτικούς θεσμούς, είναι συχνά.

Εάν στην πρώτη κατηγορία χωρών, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πόρων, δίνει την δυνατότητα σε αυταρχικές δυναστείες ή σε δεσποτικούς ηγέτες, να οργανώνουν την εξουσία τους, και μόνο με την εσωτερική εξέγερση μπορεί να ανατραπούν τα καθεστώτα αυτά, στην δεύτερη κατηγορία των δημοκρατικών χωρών, η ευθύνη των κομμάτων, γενικότερα των φορέων της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης, των κρατικών φορέων, που έχουν την θεσμική ευθύνη για την εφαρμογή των συνταγματικών κανόνων, της αποτελεσματικής λειτουργίας του κράτους δικαίου, όπως και η ευθύνη των ΜΜΕ, είναι μεγάλη.

Η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, όπως και η αξιολόγηση των στελεχών και των μελών τους, τόσο για την πολιτική και μορφωτική τους επάρκεια, όσο και για το προσωπικό και πολιτικό τους ήθος, ειδικά για εκείνα που στελεχώνουν τις υψηλές βαθμίδες της κομματικής πυραμίδας, είναι οι βασικές  προϋποθέσεις για την αποφυγή παραβατικών συμπεριφορών, όταν τους ανατίθεται η διαχείριση δημόσιας εξουσίας και δημόσιων πόρων.

Φυσικά, βασικές προϋποθέσεις είναι και οι ισχυροί θεσμοί και οι αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου της λειτουργίας τους.

Απαραίτητα είναι τα νομικά και θεσμικά ασυμβίβαστα, στην ταυτόχρονη κατοχή κομματικής και κρατικής εξουσίας. Καθολικές και απόλυτες απαγορεύσεις στο φαινόμενο της  «Περιστρεφόμενης πόρτας» , όπου τα πολιτικά και κρατικά στελέχη, χωρίς κανένα περιορισμό, μπορούν να μετακινούνται από θέσεις πολιτικής και κρατικής ευθύνης, σε επιτελικές θέσεις των ιδιωτικών επιχειρήσεων, που προηγουμένως επόπτευαν και το αντίστροφο.

Στην χώρα μας, το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο, όπως φυσικά και στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, διεθνείς και εθνικοί, έχουν λόγους να μην θέλουν αυστηρά πλαίσια ελέγχων της νομιμότητας των πρακτικών τους, γιαυτό συγκροτούν άτυπα ή επίσημα τα λόμπι τους, γύρω από τους εθνικούς και υπερεθνικούς φορείς, διαχείρισης και κατανομής των δημόσιων πόρων, και διαμόρφωσης των κανονιστικών πλαισίων.

Επιλέγουν και προωθούν στα δημόσια αξιώματα ανθρώπους με ρηχό κοινωνικό και ηθικό υπόβαθρο, με έλλειψη συνείδησης χρέους και ευθύνης, για το δημόσιο συμφέρον.
Τα φαινόμενα αυτά τροφοδοτούν την διαδικασία απαξίωσης του δημοκρατικού πολιτικού και κομματικού συστήματος, με συνέπεια την εκδήλωση ακραίων αντιδημοκρατικών πρακτικών, που οδηγούν σε μια αυτοτροφοδοτούμενη  κρίση της δημοκρατίας, που τελικά πλήττει την χώρα, την οικονομία και την κοινωνική συνοχή.

Όσο μεγάλη είναι η ευθύνη των κομμάτων, άλλη τόση είναι και η ευθύνη των πολιτών, όταν επιλέγουν κόμματα, προγράμματα και φυσικά τα πρόσωπα, που θα τους εκπροσωπήσουν.

Το 2023 είναι έτος εθνικών και αυτοδιοικητικών εκλογών, ας ανεβάσουν όλοι, κόμματα, ΜΜΕ και πολίτες, πιο ψηλά τα κριτήρια των επιλογών τους.

*Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε υφυπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ