Αρχική Blog Σελίδα 1712

Κ. Κυριακόπουλος: Το βαρύ αποτύπωμα της διαχρονικής δουλοπρέπειας και τα κρίσιμα διλήμματα της επόμενης μέρας

8

Το πολιτικό σύστημα παραμένει πεισματικά προσκολλημένο στην επικοινωνιακή διαχείριση των συνεπειών και σε μια περί διαγραμμάτων συζήτηση για τα αίτια της σιδηροδρομικής τραγωδίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την ίδια στιγμή, αρνείται επίμονα να αγγίξει τα πολυδαίδαλα διαχειριστικά καρκινώματα που το ίδιο δημιουργεί με πρόσχημα την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, αλλά στην πράξη τα προορίζει για να ξεπλένει τα ανομήματά του, να εκβιάζει ή και να παραδίδει στην πυρά τους αναλώσιμους όταν τα προβλήματα οδηγούνται σε ένα σημείο οριακό και για να καθιστά «αποτελεσματικότερο» το νοσηρό πελατειακό καθεστώς το οποίο χρησιμοποιεί διαχρονικά ως λειτουργικό και πολιτικό του δεκανίκι.

Στο σκηνικό που διαμορφώνεται μετά το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, η εικόνα που κυριαρχεί στο επίπεδο της πολιτικής και διαχειριστικής διεργασίας, δεν αφήνει τα περιθώρια για αισιόδοξες πολιτικές αναγνώσεις.

Η κυβέρνηση είναι εμφανώς θορυβημένη, διότι αντιλαμβάνεται ότι τα απόνερα της δικαιολογημένης οργής, θα επιδράσουν καταλυτικά στο εκλογικό αποτέλεσμα, αφού έχουν αποδομήσει πλήρως το αφήγημα με βάση το οποίο σχεδίασε τον εκλογικό της οδικό χάρτη. Η διερεύνηση των αιτιών, οι αποζημιώσεις και η στήριξη των οικογενειών των θυμάτων, η απονομή Δικαιοσύνης, το βάθος και το εύρος της ερευνητέας ύλης, είναι μερικές μόνο κρίσιμες παράμετροι που συνθέτουν μια δύσκολη εξίσωση, την οποία ουδείς είναι διατεθειμένος να επιλύσει οριστικά… Οι πάντες προσβλέπουν σε μια αποτελεσματική γι’ αυτούς επικοινωνιακή διαχείριση… Και ο χρόνος που έχουν στην διάθεσή τους, συνειδητοποιούν ότι «δεν χωρά» και εν τέλει δεν προσφέρεται για ευέλικτα πολιτικά τερτίπια.

Η «κυβερνώσα» αντιπολίτευση, κρατά προς το παρόν χαμηλούς τόνους, αλλά αυτό δεν το κάνει από ευαισθησία απέναντι στις οικογένειες των θυμάτων, ούτε και από σεβασμό στους νεκρούς. Γνωρίζει καλά ότι και η ίδια είναι μέρος του προβλήματος, αλλά και ότι μεσούσης της έκρηξης της κοινωνικής οργής, δεν μπορεί να φιγουράρει ως παράγοντας της λύσης. Υπάρχουν συμβάσεις με υπογραφές στελεχών της. Υπάρχουν αμέλειες, πολιτική ολιγωρία, καταδολιεύσεις αλλά και ενσυνείδητα ολέθριες πολιτικές και άλλες επιλογές στις οποίες εμπλέκεται και η περίοδος που διανύουμε δεν προσφέρεται για μισόλογα, για αποσιώπηση, για κουκούλωμα και για πέτσινες δικαιολογίες.

Η κομμουνιστική Αριστερά, επιλέγει – και σωστά – να αναδεικνύει τον συστημικό χαρακτήρα των προβλημάτων, τα οποία είναι αποτέλεσμα των κυρίαρχων πολιτικών που έχουν εφαρμοστεί δεκαετίες ολόκληρες, είτε γιατί αυτές επιβλήθηκαν έξωθεν, είτε γιατί η εφαρμογή τους ήταν ουσιαστικά ένας αναπόδραστος μονόδρομος, αφού «ακουμπούν» στις παραδοσιακές ναυαρχίδες του νεοφιλελεύθερου μοντέλου όπως είναι η εμπορευματοποίηση, η απελευθέρωση, ο ανταγωνισμός, οι φρούδες επενδυτικές ονειρώξεις, η δημοσιονομική ισορροπία, το πάση θυσία κέρδος των «επενδυτών» και άλλες ομορφιές.

Φυσικά αυτή η προσέγγιση, αν γίνεται και για όσο θα γίνεται με όρους αφοριστικούς, δεν συμβάλλει στην αναζήτηση λύσεων και των στοχευμένων απαντήσεων που έχει ανάγκη ο τόπος. Όχι μονάχα διότι ακόμη και μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κοινωνία δικαιούται να απολαμβάνει τον απαραίτητο σεβασμό και να περιβάλλεται από πολιτικές συλλογικής προστασίας, αλλά και διότι η απάντηση σε όλα τούτα, δεν είναι η παραπομπή σε μια άλλη συστημική αντίληψη, η οποία όταν και όπου εφαρμόστηκε, δεν δικαιούται να καμαρώνει ΟΥΤΕ για την θεσμική προστασία των πολιτών, ΟΥΤΕ φυσικά για την ανυπαρξία δυστυχημάτων τα οποία συνέβαιναν αλλά απλώς δεν τα μαθαίναμε αν οι συνέπειές τους δεν ξεπερνούσαν τα συστημικά σύνορα και αυτό το γνωρίζουν οι πάντες.

Η πατρίδα μας πάντως, ακόμη και σε αυτό το κομμάτι που σχετίζεται με τα εγκληματικά τερτίπια της πολιτικής διοίκησης και τα οποία – με καταλύτη το δυστύχημα – έρχονται και πάλι στην επιφάνεια με τρόπο εκρηκτικό, δεν πληρώνει απλά το τίμημα μιας ανάλγητης καπιταλιστικής χώρας, που ότι έκανε το έκανε έτσι γιατί απλούστατα δεν θα μπορούσε να το κάνει αλλιώς. Δεν θα φωτίσουμε την αλήθεια και κυρίως δεν θα απαντήσουμε αποτελεσματικά στο «δέον γενέσθαι» αν παραμείνουμε στοιχημένοι πίσω από ιδεοληψίες και κάθε λογής εμμονές.

Η πατρίδα μας πληρώνει το τίμημα της διαχρονικής δουλοπρέπειας του πολιτικού της προσωπικού, το οποίο επέλεξε συνειδητά να υπηρετεί τον παρασιτισμό και να προσφέρει την χώρα, τις υποδομές της, τα στρατηγικά φιλέτα της κλπ ως αντιπαροχή ικανή να εξασφαλίζει εις το διηνεκές την πολιτική του επιβίωση.

Η πατρίδα μας δεν προσέφερε τα λιμάνια της, τους δρόμους της, τα αεροδρόμιά της, τον σιδηρόδρομό της, τα φιλέτα της και τις λοιπές υποδομές της, βορά στον διεθνή κρατισμό, επειδή ως καπιταλιστική χώρα είχε την υποχρέωση να μισήσει τον εθνικό κρατισμό.

Τα προσέφερε γιατί δεκαετίες ολόκληρες η πολιτική της διοίκηση έχει παραδοθεί σε τρείς οικογένειες ανάλγητων, που από τα γεννοφάσκια τους προορίζονται να πρωθυπουργεύουν ελέω Θεού και αγοράζουν πολιτικό χρόνο, προσφέροντας ασημικά και πουλώντας φούμαρα στους ευκολόπιστους οπαδούς τους.

Τα προσέφερε γιατί η ατιμωρησία των εκποιητών, θεμελιώθηκε σε ένα σάπιο σύστημα ελεγκτικών θεσμών που κατασκευάστηκαν για το θεαθήναι. Κατασκευάστηκαν για να αποτελέσουν μια ιδιότυπη θερμοκοιτίδα αναπαραγωγής πολιτικών αβανταδόρων, αγκιστρωμένων σταθερά σε μια δημόσια διοίκηση που στραγγαλίζεται από την δράση των τρωκτικών, αντί να υπηρετεί το δίκαιο, την αλήθεια και τον πολίτη.

Στην πατρίδα μας, ευδοκιμούν τερατουργήματα, που δεν τα γνώρισε ο υπόλοιπος καπιταλιστικός κόσμος, γιατί εδώ κάθε ίχνος πολιτικής και αστικής αξιοπρέπειας έχει χαθεί οριστικά.

Στην πατρίδα μας ευδοκιμούν εγκληματικές καινοτομίες, γιατί η Ελληνική πολιτική διοίκηση έσπευσε να δώσει τα πάντα ακόμη και πριν της ζητηθούν. Στην πατρίδα μας ευδοκιμεί ΑΑΔΕ, Υπερταμείο, Χρηματιστήριο Ενέργειας, Ανεξάρτητες αρχές που κοιμούνται τον ύπνο του Δικαίου, Δικαιοσύνη που προαναγγέλλει αποφάσεις ή που αποφασίζει καθ’ υπαγόρευση και δεν ντρέπεται κανείς.

Σ’ αυτήν την χώρα, οι τράπεζες παίρνουν τζάμπα χρήμα και αντί να υπόκεινται στον απαραίτητο έλεγχο, ασυδοτούν και εκβιάζουν ΚΑΙ τους πολίτες ΚΑΙ την πολιτεία που τις στήριξαν.

Σε ποια καπιταλιστική χώρα του κόσμου, οι σιδηρόδρομοι απαξιώθηκαν και απεθνικοποιήθηκε η κρατική ιδιοκτησία τους;;;

Σε ποια καπιταλιστική χώρα του κόσμου απεθνικοποιήθηκε για ένα πιάτο φαΐ η κρατική ιδιοκτησία των αεροδρομίων, ενώ πληρώσαμε και από πάνω για να αποκρατικοποιήσουμε τον Εθνικό αερομεταφορέα;;;

Σε ποια καπιταλιστική χώρα του κόσμου απεθνικοποιήθηκε η κρατική ιδιοκτησία των λιμανιών, των ναυπηγείων, του νερού κλπ… κλπ… κλπ;;;

Σε ποια χώρα του κόσμου θα χαριζόταν και θα παρέμενε χρόνια ολόκληρα αναξιοποίητο το μεγάλο φιλέτο του Ελληνικού και δεν θα δημεύονταν μέχρι τρίτη γενεά οι περιουσίες των ασπόνδυλων, ως μέρος μιας αποζημίωσης για διαφυγόντα δημόσια έσοδα δισεκατομμυρίων;;;

Εν κατακλείδι…

Έχουμε αντιληφθεί επ’ ακριβώς τι είναι αυτό που λείπει από την χώρα μας και που δεν θα το φέρουμε αναπαράγοντας τις κραυγές των ανοήτων που αισθάνονται ότι έκαναν το καθήκον τους φωνάζοντας το γνωστό σύνθημα για τον Μητσοτάκη;;;

Έχουμε αντιληφθεί άραγε ότι στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες δεν χτίζουμε κράτος, αλλά ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που απλώς ξεπουλά ότι βρει μπροστά του;;;

Έχουμε αντιληφθεί άραγε ποιος έβαλε λουκέτο στον Πίτσο, στον Λαϊνόπουλο και τόσους άλλους κολοσσούς, αποσαθρώνοντας πλήρως την παραγωγική δυνατότητα αυτής της χώρας;;;

Έχουμε αντιληφθεί άραγε ότι όταν η υπόλοιπη Ευρώπη έχτιζε το θεσμικό της οπλοστάσιο για να ισχυροποιήσει την μεταπολεμική κρατική της υπόσταση, στην Ελλάδα θεσμοθετούσαμε διαλαλώντας την εθνική ανυποληψία εκποιώντας Εθνικό πλούτο (βλέπε αναγκ. Νόμος 2220/1940 ή άλλως σύμβαση Κούπερ), Εθνικά Δίκαια (βλέπε Κυπριακό), Ελληνική Εθνική μειονότητα (βλέπε Β. Ηπειρο, Μαριούπολη) κλπ… κλπ… κλπ;;;

Το βέβαιο είναι πάντως, πως όλα τα παραπάνω αλλά κι ακόμη περισσότερα, διαδραματίζονται σε ένα περιβάλλον που κυριάρχησε ο Εθνικός διχασμός και η κοινωνία παρέμενε ουσιαστικά καθηλωμένη σε ένα καθεστώς πολιτικής παραλυσίας. Διαδραματίζονται σε μια παρατεταμένη ιστορική περίοδο, κατά την διάρκεια της οποίας ουσιαστικά ΔΕΝ λειτουργήσαμε ως Εθνος με την απαιτούμενη συνεκτικότητα και δυστυχώς δεν αντισταθήκαμε ως πολίτες που εμφορούνται από την κουλτούρα του ανυπότακτου και του απρόθυμου να συμβιβαστεί με τις ολέθριες επιλογές τους. Αυτό το πολιτικό προσωπικό, υπήρξε γέννημα της ανοχής και του συμβιβασμού μας.

Επίλογος…

Σήμερα, οι πολίτες βρίσκονται και πάλι στους δρόμους, με οδηγό την οργή, αλλά χωρίς σαφή αντίληψη για την πολιτική της επόμενης μέρας. Καλό θα είναι λοιπόν να μην παρασυρθούμε από το φαίνεσθαι. Οι πρωταίτιοι των εγκληματικών πολιτικών έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για το πολιτικό τους μέλλον, αλλά το Σύστημα που τους εξέθρεψε και το υπηρέτησαν με υποδειγματική προθυμία, δεν ανησυχεί από εκδηλώσεις οργής, διότι έχει και την τεχνογνωσία αλλά και τους μηχανισμούς να τις μανιπουλάρει.

Είναι φανερό λοιπόν ότι τα κόμματα που διαχειρίστηκαν εξουσία, θα βγουν εξαιρετικά αποδυναμωμένα από αυτές τις εκλογές, όποτε και αν γίνουν, αλλά αυτό δεν αρκεί… Η φυσιογνωμία της επόμενης μέρας, θα κριθεί από το εάν το κλειδί του ρυθμιστικού ρόλου θα μπορεί να το έχει στα χέρια της μια μαχόμενη κοινωνία που θα ξέρει επ’ ακριβώς τι ζητά, ή εάν θα επιτρέψει να της το υφαρπάξουν διάφοροι περιφερόμενοι τυχοδιώκτες του καιροσκοπικού “αντισυστημισμού”, γεγονός που θα έχει ολέθριες συνέπειες ΚΑΙ για την πατρίδα μας, αλλά ΚΑΙ για τον Ελληνισμό στο σύνολό του…

Ηandelsblatt: Τι θα συμβεί μετά την πτώχευση της Silicon Valley Bank

0

Με ταχύτητα ρεκόρ, η Silicon Valley Bank έκλεισε την Παρασκευή. Το bank run σόκαρε τους επενδυτές σε όλο τον κόσμο, σχολιάζει η Handelsblatt. Οι γερμανικές χρηματοπιστωτικές μετοχές διολίσθησαν επίσης σημαντικά στο κόκκινο. Εν τω μεταξύ, οι ρυθμιστικές αρχές του ταμείου ασφάλισης καταθέσεων FDIC προσπαθούν να βρουν αγοραστές για τμήματα της τράπεζας και να αποζημιώσουν τους πελάτες.

Οι πιο σημαντικές απαντήσεις για το θέμα έχουν ως εξής:

Τι συνέπειες έχει η πτώχευση για τις νεοφυείς επιχειρήσεις;

Ο Γκάρι Ταν, επικεφαλής της διάσημης θερμοκοιτίδας νεοφυών επιχειρήσεων Y-Combinator, βρίσκει δραστικά λόγια: Η πτώχευση της Silicon Valley Bank (SVB) θα μπορούσε να “εξαφανίσει” μια ολόκληρη σειρά από νεοφυείς επιχειρήσεις, προειδοποίησε την Παρασκευή στο αμερικανικό χρηματιστηριακό κανάλι CNBC. Η τράπεζα ήταν το σημαντικότερο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για τις νέες τεχνολογικές εταιρείες. Όσοι δεν έκαναν έγκαιρα ανάληψη των χρημάτων τους δεν μπορούν πλέον να έχουν πρόσβαση στους λογαριασμούς τους.

Ορισμένοι επενδυτές και ιδρυτές προειδοποιούν ότι αυτό σημαίνει ότι οι νεοφυείς επιχειρήσεις δεν θα μπορέσουν να πληρώσουν τους μισθούς τους όπως είχε προγραμματιστεί την ερχόμενη εβδομάδα. Στις ΗΠΑ είναι σύνηθες οι εργαζόμενοι να λαμβάνουν τους μισθούς τους κάθε δεκαπενθήμερο και όχι κάθε μήνα.

Μέχρι 250.000 δολάρια, οι καταθέσεις στις τράπεζες στην Αμερική είναι ασφαλισμένες. Όσοι βρίσκονταν κάτω από αυτό το όριο θα πρέπει να πάρουν πίσω τους λογαριασμούς τους “το αργότερο μέχρι τη Δευτέρα το πρωί”, ανακοίνωσε η FDIC, ο ασφαλιστής καταθέσεων που έχει αναλάβει πλέον τον έλεγχο της τράπεζας.

Όσοι είναι πάνω από αυτό πρέπει να έχουν υπομονή. Οι πρώτες πληρωμές για τους ανασφάλιστους λογαριασμούς πρόκειται να γίνουν την ερχόμενη εβδομάδα. Για ό,τι υπερβαίνει το όριο των 250.000 δολαρίων, εάν πωληθούν τμήματα της τράπεζας, τα έσοδα από αυτό θα πάνε στους πελάτες. Αλλά πότε θα γίνει αυτό και πόσα από τα χρήματά τους θα ξαναδούν, είναι ασαφές.

Το πρόβλημα: Η Silicon Valley Bank είχε έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό πελατών που είχαν παρκάρει μεγάλα ποσά σε αυτήν. Από τα 161 δισεκατομμύρια δολάρια σε καταθέσεις, το 93% ήταν ανασφάλιστο, σύμφωνα με τα οικονομικά αρχεία. Ωστόσο, δεν είναι σαφές πόσοι πελάτες ήταν ακόμη σε θέση να αποσύρουν εγκαίρως τα χρήματά τους.

Θα μπορούσαν τώρα να υπάρξουν επίσης προβλήματα με τη συνέχεια της χρηματοδότησης των νεοφυών επιχειρήσεων, προειδοποιεί ο Φόλκερ Μπριλ, διευθύνων σύμβουλος του “Κέντρου Χρηματοοικονομικών Μελετών” στο Πανεπιστήμιο Goethe της Φρανκφούρτης. Η τράπεζα βοήθησε νέες, συχνά ζημιογόνες, επιχειρήσεις με δάνεια που πιθανώς δεν θα είχαν καλές πιθανότητες με άλλες τράπεζες.

Ο Ταν θεωρεί ότι η κυβέρνηση έχει καθήκον να παρέμβει. “Αν αυτές οι εταιρείες πρέπει να περιμένουν αρκετές εβδομάδες ή μήνες για τις καταθέσεις τους, θα έχουμε καταστρέψει μια ολόκληρη γενιά νεοφυών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ”.

Γιατί δεν μπορούσε να σωθεί η τράπεζα;

Αρχικά, το ίδρυμα ήθελε να ενισχύσει τον ισολογισμό του με την τοποθέτηση μετοχών ύψους 1,75 δισ. δολαρίων. Το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα υπέστη ζημίες ύψους 1,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων μετά την πώληση ενός χαρτοφυλακίου ομολόγων, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο των επενδυτών. Με την τοποθέτηση των μετοχών, ο χρηματοπιστωτικός όμιλος ήθελε να αντισταθμίσει τις απώλειες.

Αυτό όμως προκάλεσε ένα bank run. Οι πελάτες απέσυραν τα κεφάλαιά τους με ταχύτητα ρεκόρ. Κεφαλαιούχοι επιχειρηματικών συμμετοχών, όπως η Union Square Ventures και το Founders Fund του Πέτερ Τιλ, είχαν καλέσει ρητά τις εταιρείες χαρτοφυλακίου τους να το πράξουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης. Αυτό επιτάχυνε την κατάρρευση της τράπεζας, πιστεύει ο Σαμ  Λέσιν της εταιρείας επιχειρηματικών κεφαλαίων Slow Ventures. Μετά την αναπάντεχη πτώχευση του ανταλλακτηρίου κρυπτογράφησης FTX, όπου οι πελάτες επίσης δεν μπορούσαν πλέον να έχουν πρόσβαση στα κεφάλαιά τους, “οι άνθρωποι απλώς φοβήθηκαν”, πιστεύει ο Lessin.

Το πρωί της Παρασκευής, αρχικά ειπώθηκε ότι η τράπεζα αναζητούσε αγοραστή. Όμως η αναζήτηση ακυρώθηκε γρήγορα και η FDIC ανέλαβε τον έλεγχο του ιδρύματος. Πρόκειται για την πρώτη χρεοκοπία τράπεζας μετά την οικονομική κρίση. Η Silicon Valley Bank βρισκόταν στην 16η θέση της λίστας με τα μεγαλύτερα ιδρύματα στις ΗΠΑ. Η υπουργός Οικονομικών Τζάνετ Γέλεν συγκάλεσε τους επικεφαλής των μεγάλων ρυθμιστικών ιδρυμάτων σε έκτακτη συνεδρίαση την Παρασκευή

Τι σημαίνει αυτό για άλλες τράπεζες;

Η κατάρρευση της Silicon Valley Bank οδήγησε στο μεγαλύτερο ξεπούλημα τραπεζικών μετοχών εδώ και τρία χρόνια. Οι περιφερειακές τράπεζες των ΗΠΑ δέχθηκαν πιέσεις, καθώς και οι ευρωπαϊκές χρηματοπιστωτικές μετοχές.

Η ανησυχία είναι ότι ιδίως οι μικρότερες τράπεζες υποφέρουν από παρόμοια προβλήματα με τη Silicon Valley Bank. Τα ομόλογα στα χαρτοφυλάκιά τους έχουν χάσει σημαντική αξία εν όψει της απότομης αύξησης των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed). Ο ανεξάρτητος αναλυτής Κρίστοφερ Γουάλεν υποθέτει, ως εκ τούτου, ότι ένας αριθμός μικρότερων ιδρυμάτων θα πρέπει επίσης να επιδιώξει αυξήσεις κεφαλαίου.

Ο πρόεδρος της Fed Τζερόμ Πάουελ είχε τονίσει μόνο σε ακρόαση στο Κογκρέσο την Τετάρτη ότι τα επιτόκια στις ΗΠΑ θα μπορούσαν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο και πάλι ταχύτερα από ό,τι αρχικά είχε υποτεθεί. Αυτό όμως αυξάνει τους κινδύνους διαταραχών στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Την ερχόμενη Τρίτη θα ανακοινωθούν στις ΗΠΑ τα νέα στοιχεία για τον πληθωρισμό του Φεβρουαρίου. Η επόμενη συνεδρίαση της Fed είναι προγραμματισμένη για τις 21 και 22 Μαρτίου. Ο Πάουελ τόνισε ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες θα εξετάσουν όλα τα δεδομένα μέχρι τότε προτού λάβουν απόφαση. Έτσι, τα επιτόκια θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά ένα τέταρτο ή μισή ποσοστιαία μονάδα τον Μάρτιο.

Ποιος επωφελείται από την κατάσταση;

Ορισμένες τράπεζες και fintechs δήλωσαν την Παρασκευή ότι έλαβαν μεγάλα ποσά καταθέσεων. “Αποκτήσαμε εκατοντάδες νέους πελάτες την περασμένη εβδομάδα”, έγραψε η Mercury Bank με έδρα το Σαν Φρανσίσκο στους πελάτες της την Παρασκευή, διαβεβαιώνοντάς τους ότι ήταν “κερδοφόρα και καλά κεφαλαιοποιημένη”.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, η μεγαλύτερη τράπεζα της Αμερικής, η JP Morgan Chase, απέκτησε επίσης μεγάλο αριθμό πρώην πελατών της SVB. Οι μετοχές της τράπεζας ήταν από τις λίγες που σημείωσαν άνοδο την Παρασκευή, κερδίζοντας 2,5%. Η καλιφορνέζικη fintech Brex, φέρεται επίσης να είναι μεταξύ των ωφελημένων. Απευθύνεται ρητά σε πελάτες νεοφυών επιχειρήσεων.

iskra

Κ. Χολέβας: Ταγίπ εναντίον Κεμάλ: Τίποτε δεν έχει κριθεί

0

Στις 14 Μαΐου στην Τουρκία ο Ταγίπ Ερντογάν θα αντιμετωπίσει ως αντίπαλο στις Προεδρικές εκλογές τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, τον οποίο επέλεξε η ομάδα των 6 κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Προτείνω να είμαστε επιφυλακτικοί στα προγνωστικά μας. Ο καθένας έχει υπέρ και κατά. Θυμίζω ορισμένα:

Στα υπέρ του Ερντογάν καταγράφω το ισλαμικό ιδεολογικό πρόσημό του, το οποίο συγκινεί μεγάλο μέρος του τουρκικού εκλογικού σώματος. Μην ξεχνούμε ότι έχει επενδύσει σε θρησκευτικούς συμβολισμούς, όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Υπάρχουν στη γείτονα χώρα πολλά θρησκευτικά σωματεία και ιδρύματα, τα οποία θα τον στηρίξουν απέναντι στον Κιλιτσντάρογλου, που ανήκει στη θρησκευτική μειονότητα των Αλεβιτών.

Ο νυν Πρόεδρος επιχειρεί επίσης να αξιοποιήσει την οθωμανική νοσταλγία και δηλώνει κατά καιρούς ότι θεωρεί άδικα τα σύνορα, τα οποία επέβαλε στην νέα Τουρκία η Συνθήκη της Λωζάννης. Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια  από την υπογραφή του τελικού κειμένου στη Λωζάννη, δηλαδή στις 24 Ιουλίου. Ο Ερντογάν θα κάνει τα πάντα για να είναι αυτός Πρόεδρος όταν συμπληρώνονται τα 100 χρόνια, φέτος τον Ιούλιο. Δεν έχει αντίπαλο μόνον τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, αλλά και τον Κεμάλ Ατατούρκ. Εμμέσως πλην σαφώς υπονοεί ότι στη Λωζάννη το 1923 ο Κεμάλ και οι αντιπρόσωποί του έκαναν λάθη, τα οποία εκείνος θα επανορθώσει. Στην πραγματικότητα εδώ και χρόνια ο Ερντογάν εκφράζει την εκδίκηση ενός ισλαμικού υποστρώματος, το οποίο διαφωνεί με  τις μεταρρυθμίσεις του Ατατούρκ και των διαδόχων του.

Ο Ερντογάν έχει αρχίσει να δίνει παροχές, δηλαδή αυξήσεις μισθών και συντάξεων. Βεβαίως έχει εις βάρος του την κατακραυγή των πολιτών για τις συνέπειες του φονικού σεισμού. Ήδη βλέπουμε ότι προσπαθεί να επιρρίψει τις ευθύνες στους κατασκευαστές και σε οποιονδήποτε άλλον πλην του εαυτού του.

Δεν γνωρίζουμε τις κρυφές πηγές χρηματοδότησής του, εντός και εκτός Τουρκίας, αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν και θα τον στηρίξουν δυναμικά.

Ο Κιλιτσντάρογλου από την πλευρά του βασίζεται στην κόπωση πολλών ψηφοφόρων από τη μακρά διακυβέρνηση του Ισλαμικού Κόμματος και στην ανάγκη των μεταρρυθμιστών να διασώσουν το κεκτημένο που δημιούργησε ο Ατατούρκ. Επίσης βασίζεται στη δημοτικότητα των δύο Δημάρχων που τον στηρίζουν, Άγκυρας και Κωνσταντινουπόλεως. Εάν δεν ξαναφύγει από τη συμμαχία η Ακσενέρ τού χαρίζει και ένα κομμάτι ψηφοφόρων της εθνικιστικής πτέρυγας. Από την άλλη πλευρά, αν κατορθώσει να κρατήσει σε δεύτερο πλάνο την Ακσενέρ, ώστε να μην προβάλλεται, δεν αποκλείεται να πάρει ψήφους και από τη μεγάλη Κουρδική μειονότητα.

Φυσικά στα θέματα Εξωτερικής Πολιτικής ο υποψήφιος της Αντιπολίτευσης θα παίξει το εντυπωσιακά διεκδικητικό χαρτί εναντίον Ελλάδος και Κύπρου. Όχι μόνον για εντυπωσιασμό, αλλά διότι πράγματι αυτά είναι τα πιστεύω του. Τον είδαμε κατά τη διάρκεια του 2022 να κατηγορεί τον Ερντογάν για εγκατάλειψη των νησιών του Αιγαίου στα χέρια της Ελλάδος. Μάλιστα τού θύμισε το …ένδοξο παράδειγμα του Ετσεβίτ, ο οποίος εισέβαλε στην Κύπρο το 1974.

Ο Κιλιτσντάρογλου θα επιχειρήσει να εμφανισθεί ως φιλοδυτικός και ικανός να διευρύνει τα  διπλωματικά ερείσματα της χώρας του. Δεν γνωρίζουμε, όμως, αν αυτή η προσέγγιση αποτελεί σημαντικό κριτήριο ψήφου για την πλειονότητα των Τούρκων.

Ας μην βιαστούμε, λοιπόν, να προβλέψουμε τον νικητή.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 11.3.2023

Αν. Βαβούσκος: Οικουμενικό Πατριαρχείο και «Μακεδονική Εκκλησία» εντός του πλαισίου της Συμφωνίας των Πρεσπών

1

  • Post published:8 Μαρτίου 2023
Υπό Δρος Αναστασίου Βαβούσκου
Δικηγόρου
Άρχοντος Ασηκρήτη της Μ.τ.Χ.Ε.
Όπως όλοι γνωρίζουμε, στις 12 Ιουνίου 2018 υπογράφηκε από την Ελληνική Δημοκρατία και την γειτονική χώρα (και ήδη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας) η Συμφωνία των Πρεσπών.

Ο κύριος λόγος, που υπογράφηκε η ανωτέρω Συμφωνία, ήταν η επίλυση του γνωστού σε όλους μας «Μακεδονικού ζητήματος», σε συνδυασμό και με την θεμελίωση της διακρατικής συνεργασίας στους τομείς της άμυνας, του πολιτισμού κ.λ.π.

Βεβαίως, όπως τελικώς προκύπτει από την εξέλιξη των πραγμάτων, το ζήτημα όχι μόνο δεν λύθηκε αλλά μπορώ να πω, ότι αναβίωσε και μάλιστα προς δύο κατευθύνσεις. Από την μία πλευρά, προς την κατεύθυνση την νομική, δηλαδή της διαρκούς παραβιάσεως της Συμφωνίας από το αντισυμβαλλόμενο μέρος. Από την άλλη πλευρά, προς την κατεύθυνση της εκκλησιαστική, δηλαδή των ενεργειών της Εκκλησίας του αντισυμβαλλομένου μέρους. Και στις δύο αυτές κατευθύνσεις, κοινός παρονομαστής είναι η χρήση της Ιστορίας, η οποία μέχρι την Συμφωνία των Πρεσπών αποτελούσε το μοναδικό πεδίο αντικρούσεως από την ελληνική πλευρά των ενεργειών της γείτονος χώρας.

Ειδικότερα, ως προς την δεύτερη κατεύθυνση θα επισημάνω τα εξής:

Στα γεωγραφικά όρια της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας υπάρχει και δραστηριοποιείται τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία αποτελεί αυτόνομη επαρχία του Πατριαρχείου Σερβίας και φέρει – συμφώνως προς την επίσημη ιστοσελίδα της – την σύνθετη και μακροσκελή επωνυμία «Μακεδονική Εκκλησία – Αρχιεπισκοπή Αχρίδος – Πρώτη Ιουστινιανή».

Αυτά που είναι άξια να επισημανθούν ως προς την επωνυμία της συγκεκριμένης Εκκλησίας, είναι δύο πράγματα:

Πρώτον, ότι τα στοιχεία, που συνθέτουν την επωνυμία της τοπικής αυτής Εκκλησίας, χρονολογικώς κινούνται από το παρόν προς το παρελθόν. Δηλαδή, η επωνυμία ξεκινά από την πιο πρόσφατη «Μακεδονική Εκκλησία» και συνεχίζει προς την «προκάτοχο» αυτής «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος», για να ολοκληρωθεί με την αρχική και γεωγραφικώς, ιστορικώς και νομοκανονικώς πραγματική προκάτοχο της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος «Αρχιεπισκοπή Πρώτης Ιουστινιανής», την οποία ίδρυσε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός το 536.

Δεύτερον, ότι το αρχικό όνομα της Εκκλησίας αυτής ήταν «Μακεδονική Εκκλησία» και χρονολογείται από το 1944. Ο τίτλος «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος» στην επωνυμία – και στην επίσημη ιστοσελίδα – προστέθηκε το 2009. Η τελική προσθήκη στον τίτλο της

Εκκλησίας αυτής τού ονόματος «Πρώτη Ιουστινιανή» προστέθηκε το 2019, δηλαδή μετά την Συμφωνία των Πρεσπών!!!

Η τοπική αυτή Εκκλησία διεκδίκησε επανειλημμένως αυτοκεφαλία από την Σερβική Εκκλησία, διεκδίκηση η οποία απερρίπτετο. Εξαιτίας δε της στάσεως του Πατριαρχείου Σερβίας, η Εκκλησία αυτή αυτοανακηρύχθηκε αυτοκέφαλη, με αποτέλεσμα το Πατριαρχείο Σερβίας να διακόψει την κοινωνία με αυτήν και ειδικότερα με τους κληρικούς της και όχι με τους πιστούς της, έχοντας και την σύμφωνη στάση όλων των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Έκτοτε η Εκκλησία αυτή τέθηκε υπό καθεστώς ακοινωνησίας και όχι σχίσματος, όπως εσφαλμένως άπαντες υποστήριζαν και υποστηρίζουν. Και τούτο, διότι εάν υπήρχε σχίσμα, θα έπρεπε:

Α) η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Σερβίας να καθαιρέσει τους κληρικούς της Εκκλησίας αυτής, πράγμα που ουδέποτε έπραξε.

Β) η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όταν δέχθηκε το ασκηθέν έκκλητο, θα έπρεπε να άρει την επιβληθείσα θεωρητικώς καθαίρεση και όχι να αποκαταστήσει την κοινωνία αυτών με την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στις 9 Μαΐου 2022 το Οικουμενικό Πατριαρχείο με απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου αυτού.

α) Αποφάσισε την αποκατάσταση της ευχαριστιακής κοινωνίας με την «Μακεδονική Εκκλησία» και την επιστροφή της στην κανονικότητα.

β) Αναγνώρισε την αρμοδιότητα της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Σερβίας για τον καθορισμό του πλαισίου τών μεταξύ των διοικητικής φύσεως σχέσεων, τηρουμένων της ιεροκανονικής τάξεως και της εκκλησιαστικής παραδόσεως.

γ) Αναγνώρισε και αυτό είναι το σημαντικότερο:

i. ως όνομα της εκκλησιαστικής περιφέρειας το όνομα «Αχρίδος» και

ii. ως γεωγραφικά όρια τα αντίστοιχα όρια του γειτονικού Κράτους της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας.

Θα σταθώ στα δύο τελευταία σημεία της αποφάσεως, που περιλαμβάνονται υπό το στοιχείο γ΄.

Όταν η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου έλαβε την παραπάνω απόφαση ως προς το όνομα και τα γεωγραφικά όρια της τοπικής Εκκλησίας είχε συγκεκριμένα δεδομένα:

Το πρώτο δεδομένο ήταν, ότι η Εκκλησία αυτή χρησιμοποιούσε ως επωνυμία της τον όρο «Μακεδονική Εκκλησία». Ο όρος όμως αυτός ως προς το γειτονικό κράτος, συμφώνως προς τις διατάξεις της Συμφωνίας των Πρεσπών και ειδικότερα αυτές των άρθρων 7 πργφ. 1 και 7 πργφ. 3, πρέπει να συνδέεται αποκλειστικώς και μόνο:

1. με την δική του γλώσσα, δηλαδή την επίσημη γλώσσα του κράτους.

2. την δική του επικράτεια, δηλαδή τα γεωγραφικά όρια του, όπως αυτά έχουν καθορισθεί και αναγνωρίζονται διεθνώς.

3. τον δικό του πληθυσμό, δηλαδή τους πολίτες – κατοίκους του κράτους του.

4. την δική του ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά, η οποία το νωρίτερο που μπορεί να υποτεθεί, ότι εμφανίσθηκε, είναι με την ίδρυση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 1944.

Συνεπώς, η χρήση εκ μέρους της Εκκλησίας του κράτους αυτού του όρου «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός» ως ονομασία ή συνθετικό της ονομασίας της αποκλείεται, καθόσον η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος εκφεύγει κατά σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο των γλωσσικών, τοπικών και χρονικών ορίων, που καθορίζονται από τις προαναφερθείσες διατάξεις της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι γνωστό άλλωστε τοις πάσι, ότι εντός των γεωγραφικών ορίων της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας υπάρχουν αναρίθμητες μαρτυρίες του βυζαντινού παρελθόντος της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος, χωρίς βεβαίως να συνυπολογίσουμε και τις ιστορικές πηγές, που μαρτυρούν το παρελθόν αυτό.

Ούτως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την ανωτέρω απόφαση του και σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες διατάξεις της Συμφωνίας των Πρεσπών, επέλυσε το ζήτημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αποσοβώντας υπό τις τότε συνθήκες και τον κίνδυνο πιθανής παραβιάσεως της Συμφωνίας αυτής, μέσω την προσδόσεως στην επανεντασσόμενη εκκλησιαστική περιφέρεια ονόματος, το οποίο πιθανόν θα περιείχε τους όρους «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός» και θα δημιουργούσε έτσι παρεπόμενα προβλήματα, εκκλησιαστικά και πολιτικά.

Το δεύτερο δεδομένο ήταν, ότι η απόφαση του αυτή δημιουργούσε βαρύνουσας σημασίας υποχρέωση το Πατριαρχείο Σερβίας, αφού προείρχετο από την ιερά Σύνοδο της Πρωτόθρονης Εκκλησίας, όμως μόνο επί ηθικής βάσεως και όχι κανονικής – δεσμευτικής. Και τούτο, διότι η τοπική Εκκλησία της γείτονος χώρας συνιστούσε – και συνιστά – επαρχία του Πατριαρχείου Σερβίας, το οποίο ασκεί μέχρι και σήμερα την κανονική δικαιοδοσία επ’ αυτής. Άρα, το μόνο όργανο, το οποίο είναι αρμόδιο για να καθορίσει το όνομα, τον τρόπο διοικήσεως και τα γεωγραφικά όρια της τοπικής αυτής Εκκλησίας είναι η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Σερβίας.

Παρά ταύτα, η απόφαση αυτή – πέρα από ηθική δέσμευση – δημιούργησε και μια νομοκανονική παρακαταθήκη για το μέλλον, ήτοι για την περίπτωση που ετίθετο κάποια στιγμή αργότερα ζήτημα παραχωρήσεως αυτοκεφάλου καθεστώτος στην Εκκλησία αυτή. Αλλά, θα επαναλάβω, όλα αυτά υπό τις τότε συνθήκες.

Έκτοτε , όμως, οι συνθήκες μεταβλήθηκαν και μάλιστα η μεταβολή αυτή των συνθηκών ήταν δυσμενής. Ειδικότερα:

Ένα μήνα περίπου μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου το Πατριαρχείο Σερβίας προχώρησε στην έκδοση «Τόμου» περί παραχωρήσεως αυτοκεφάλου καθεστώτος στην «Μακεδονική Εκκλησία». Ανεξαρτήτως της αντικανονικότητας της ενέργειας αυτής του Πατριαρχείου Σερβίας τόσο για τυπικούς όσο και για ουσιαστικούς λόγους, εκείνο που είναι καταρχήν αξιοπρόσεκτο, είναι, ότι η «Μακεδονική Εκκλησία» αποδέχθηκε το «αυτοκέφαλο» καθεστώς, ενώ ταυτοχρόνως αιτείται αυτοκεφάλου καθεστώτος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που είναι και το μόνο αρμόδιο να το πράξει. Δηλαδή, εν ολίγοις «και τούτο ποιεῖν, κακείνο μη αφιέναι !!!».

Εκείνο, επίσης, που είναι αξιοπρόσεκτο – και επαναλαμβάνω ανεξαρτήτως της δεδομένης αντικανονικότητας του «Τόμου» αυτού – είναι συγκεκριμένες διατυπώσεις στον «Τόμο», οι οποίες μπορεί τυπικώς να μην επιφέρουν νομοκανονικά αποτελέσματα, συνιστούν όμως πλήρη απόδειξη προθέσεων τόσο του Πατριαρχείου Σερβίας όσο – και κυρίως – της «Μακεδονικής Εκκλησίας». Οι διατυπώσεις όμως αυτές είναι:

α) η χρήση του όρου «Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και Μακεδονίας» για τον Προκαθήμενο της.

β) η επισήμανση ότι «που σήμερα ονομάζεται Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία είναι διάδοχος της αρχαίας και ένδοξης Αρχιεπισκοπής της Οχρίδος, και λόγω της οποίας ο τίτλος της περιλαμβάνει το τιμητικό όνομα αυτής».

γ) η επισήμανση ότι «η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν την θέτει (εννοείται η «Μακεδονική Εκκλησία») υπό όρους που περιορίζουν την κανονική δικαιοδοσία της και την ποιμαντική μέριμνα για τον πιστό Ορθόδοξο λαό της στην πατρίδα και στη διασπορά».

Συγκεφαλαιωτικώς, με τον δήθεν αυτόν «Τόμο», έχουμε μεταβολή άρδην των συνθηκών, υπό τις οποίες το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε στις 9 Μαΐου 2022 περί του ονόματος και της γεωγραφικής περιφέρειας της Εκκλησίας αυτής, καθόσον:

1) υπάρχει αυτόβουλος καθορισμός του τίτλου του Προκαθημένου της ως Αρχιεπισκόπου «Οχρίδος και Μακεδονίας».

2) υπάρχει σαφής διασύνδεση της «Μακεδονικής Εκκλησίας» με το Βυζάντιο.

3) υπάρχει σαφής αμφισβήτηση των γεωγραφικών ορίων κανονικής δικαιοδοσίας της, αφού αυτή επεκτείνεται και στην «διασπορά».

Αν δε στο κάδρο βάλουμε και το Πατριαρχείο Ρουμανίας, το οποίο μόλις προ μηνός αναγνώρισε το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας αυτής με την επωνυμία «Αρχιεπισκοπή Οχρίδος και Βόρειας Μακεδονίας» με Προκαθήμενο τον «Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Οχρίδος, Σκοπίων και Βόρειας Μακεδονίας Στέφανο»,

αλλά και το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, το οποίο επίσης αναγνώρισε την Εκκλησία αυτή ως «αυτοκέφαλη», τότε η υπόθεση αυτή γίνεται ακόμη πιο σύνθετη.

Το βέβαιο είναι, ότι από τις 9 Μαΐου 2022 οι συνθήκες μεταβλήθηκαν άρδην. Και το ερώτημα είναι, τι μπορεί να γίνει από εδώ και στο εξής.

Προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, πρέπει προηγουμένως να απαντηθεί ένα άλλο ερώτημα, κατά πόσον δεσμεύεται η «Μακεδονική Εκκλησία» από την Συμφωνία των Πρεσπών.

Η απάντηση θα είναι πανηγυρικώς καταφατική για έναν απλό λόγο: Η συμφωνία των Πρεσπών υπογράφηκε μεταξύ δύο κρατών και δεσμεύει τους πολίτες αυτών, ενώ ταυτοχρόνως γίνεται σε διεθνές επίπεδο σεβαστή και αποδεκτή. Από τη στιγμή, λοιπόν, που δεσμεύει τα δύο συμβαλλόμενα κράτη, αυτονοήτως δεσμεύει και τους πολίτες αυτών και όχι μόνο τις Κυβερνήσεις τους. Και από την στιγμή που οι κληρικοί της «Μακεδονικής Εκκλησίας» είναι πολίτες του κράτους της «Βόρειας Μακεδονίας» δεσμεύονται από το σύνολο των διατάξεών της. Οποιαδήποτε δε αντίθετη προς την Συμφωνία των Πρεσπών κίνηση ή ενέργεια της «Μακεδονικής Εκκλησίας» συνιστά ευθεία παραβίαση αυτής, όπως η χρήση των όρων «Μακεδονική Εκκλησία» σε συνδυασμό με τα ονόματα «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος» και «Πρώτη Ιουστινιανή».

Κατόπιν τούτου, η από 9ης Μαΐου 2022 απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν δεσμεύει με υπαιτιότητα της «Μακεδονικής Εκκλησίας» το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο πλέον όχι μόνον δύναται αλλά και επιβάλλεται – σε περίπτωση που τεθεί θέμα αυτοκεφαλίας της συγκεκριμένης Εκκλησίας – να αποφασίσει:

Α) ως όνομα της Εκκλησίας αυτής το «Αρχιεπισκοπή Σκοπίων» ή «Αρχιεπισκοπή Βόρειας Μακεδονίας» αλλά στην δεύτερη περίπτωση με σαφή αναφορά στην Συμφωνία των Πρεσπών ως προς τις δεσμεύσεις γύρω από το χρήση των όρων «Μακεδόνας» και «Μακεδονία», συμφώνως προς τον 38ο κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής συνόδου.

Β) ως όνομα του Προκαθημένου το «Αρχιεπίσκοπος Σκοπίων» και μόνο αυτό.

Γ) ως γεωγραφικά όρια κανονικής δικαιοδοσίας, μόνον αυτά του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας

Δ) τον σαφή διαχωρισμό των Αρχιεπισκοπών Αχρίδος και Πρώτης Ιουστινιανής από την νέα Εκκλησία από ιστορικής απόψεως και την διασύνδεσή της μόνο επί βάσεως γεωγραφικής.

Αυτές είναι και οι βασικές παράμετροι του ζητήματος. Ως προς τις λεπτομέρειες, δεν κρίνω σκόπιμο να τις δημοσιοποιήσω. Άλλωστε, είναι αρκετές και είναι γι’ αυτόν τον λόγο και πρακτικώς αδύνατο να εκτεθούν αναλυτικώς σε ένα άρθρο.

Ολοκληρώνοντας, θα δηλώσω για μία ακόμη φορά, ότι θέτω πάντοτε τις γνώσεις μου στην διάθεση των αρμοδίων εκκλησιαστικών οργάνων. Από αυτά εξαρτάται, αν θα τις χρησιμοποιήσουν.

exapsalmos.gr

 

Γρηγόρης Σταφυλίδης Αντιπτέραρχος ε.α.: Δεν είμαι βέβαιος ότι θα μας γίνει μάθημα η τραγωδία

0
του Γρηγόρη Σταφυλίδη, Αντιπτέραρχου ε.α.
Είχα ετοιμάσει το άρθρο μου για το δημογραφικό και την τουρκική απειλή όταν συνέβη το τραγικό δυστύχημα έξω από τα Τέμπη. Αμέσως στο νου μου ηρθαν τα λόγια του Αισχύλου για τη μοίρα του Ανθρώπου. Πιστεύω στη μοίρα αλλά δεχομαι σαν ένας εκπαιδευμένος Έλληνας οτι μπορούμε αν όχι να την αλλάξουμε αλλά τουλάχιστον να την βελτιωσουμε.
Η επιστήμη έχει προοδεύσει πάρα πολύ καθως και η τεχνολογία και αν δεν μπορούμε βέβαια να μηδενίσουμε τα ατυχήματα μπορούμε να τα μειώσουμε στον ελάχιστο δυνατό βαθμό. Η σωρια παραλείψεων, σφαλμάτων και λαθών, τα οποία έγιναν ,ώστε να συντελεστεί το δυστυχημα ,δεν με αφήνει αδιάφορο. Σκέπτομαι και συμπασχω με τους δυστυχισμένους γονείς που έχασαν τα παιδιά τους αλλα και τους άλλους συγγενείς που εχασαν τους ανθρώπους τους , όταν τίποτα δεν προμήνυε κάτι τέτοιο. Δυστυχώς αυτή είναι η τραγικότητα και η μοίρα του ανθρώπου.
Στη δική μας ομως περίπτωση είναι και η μοίρα του Έλληνα να μη μαθαίνει ποτέ από τα παθηματά του .Το < Έλληνες αεί παίδες> θριάμβευσε για μία ακόμη φορά. Στέλνω τα θερμά μου συλλυπητήρια μέσω αυτού του μηνύματος σε όλους που υποφέρουν για το χαμό των δικών τους ανθρώπων.
Σήμερα (3 Μαρτίου) είναι και η μέρα των γενεθλίων μου. Ξαναφέρνω στη μνήμη μου δύο γεγονότα που έχουν σχέση με το δυστύχημα.
Το πρώτο ήταν το 1988 όταν οριστηκα Πρόεδρος της Επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό της ΥΠΑ. Ενα πρόγραμμα που είχε αρχίσει από το 1981. Είχαν προηγηθεί δύο άλλοι Πρόεδροι ,οι οποίοι είχαν παραιτηθεί και ανέθεσαν σε μένα τη συνέχιση του με την ίδια Επιτροπή. Το πρόγραμμα είχε άμεση σχέση με την ασφάλεια των πτήσεων των πολιτικών αεροσκαφών αλλα δεν θεωρώ την ώρα κατάλληλη για να το περιγράψω.. Είναι αυτό που σήμερα απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι στην ΥΠΑ και μας βγάζει ασπροπροσωπους στην ΕΕ.
Αντιμετώπισα τρομερές δυσκολίες λόγω κακής εξαρχης οργάνωσης. Ομως ευτυχώς καταφέραμε να αντιμετωπισουμε ολα τα προβληματα, με τη βοήθεια βέβαια το αρμόδιου Υπουργού. Υπήρξε ομως κι ενα άλλο πρόβλημα. Κατά τη διάρκεια της θητείας εναμιση χρονο περιπου άλλαξαν τρεις Υπουργοί που έπρεπε να ενημερωθουν για να προχωρήσουμε. Ευτυχώς ολα τα Μελη της Επιτροπης που προηδρευα είχαν πλήρη συναίσθηση των ευθυνών τους και έτσι δεν δυσκόλεψαν το έργο μου. Αποφασίσαμε ομόφωνα ποια ήταν η καλύτερη λύση και είχαμε προχωρήσει μέχρι και το σχέδιο συμβάσεως. Δυστυχώς η ασθένεια του τότε Πρωθυπουργού αν και εγιναν δυο ΚΥΣΕΑ δεν επετρεψαν στη ληψη αποφασης.
Η Αντιπολίτευση κατα την προσφιλη της συνήθεια αντιδρουσε και δεν ήθελε να προχωρήσει το πρόγραμμα, επειδη σε 6 μήνες θα γινόταν εκλογές. Πράγματι το πρόγραμμα δεν προχώρησε,και η νέα κυβέρνηση το ανέθεσε σε άλλη Επιτροπη. Αλλαξαν δυο Πρόεδροι που παραιτηθηκαν και μόνον ο τρίτος Πρόεδρος υιοθετησε το δικο μας προγραμμα και προχώρησε με μεγάλη επιτυχία. Το τι αντιμετώπισα κατά τη διάρκεια της θητείας μου το έχω καταγράψει αλλά επειδή είναι πολλες σελιδες το φυλάω για ευθετότερο χρόνο.
Παρόμοια περίπτωση μου έτυχε το 1995. Τότε με κάλεσε ο Πρόεδρος του ΟΣΕ που με γνώριζε από το πρόγραμμα της ΥΠΑ και μου ζήτησε να ηγηθώ της Επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό των Συστημάτων Ασφάλειας των τρένων. Ήμουν ξένος προς το περιβάλλον και αυτό με προβλημάτισε από την πρώτη στιγμή όταν αντιμετώπισα τους συνδικαλιστές του ΟΣΕ. Ημουν πλέον απόστρατος και δεν είχα την αίγλη του εν ενεργεία Υποπτεράρχου ,όπως στην προηγούμενη περίπτωση. Πολύ νωρίς αντιλήφθηκα ότι δεν θα έχω τη δυνατότητα να συνεργαστώ και να κάνω το έργο όπως θα έπρεπε και παραιτήθηκα από οποιαδήποτε άλλη συνέχεια. Ευτυχώς!!
Και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές και πάλι ύστερα από αυτή την τραγωδία δεν είμαι βέβαιος ότι θα μας γίνει μάθημα. Αντίθετα η Ιστορία διδάσκει ότι θα ξαναρχίσουμε πάλι από την αρχή να μιλάμε για το θέμα αυτό κι όταν θα αρχίσει η υλοποίηση του,αν αρχίσει, πάλι κάποιος Εφιάλτης θα φανεί και το πρόγραμμα δεν θα προχωρήσει. Αυτή είναι η φύση μας ,αυτή καιι η μοίρα μας κι ας το πάρουμε απόφαση . Ας τραγουδήσουμε βέβαια μαζί με την Ντόρις Ντει το παλιό τραγουδάκι <Que sera, sera, whatever will be, will be> !!!
Το σημειωμα αυτο το αφιερωνω στον εχοντα αυριο (4/3) τα γενεθλια του Πρωθυπουργο μας και του ευχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ .
Απο την σελίδα του κ. Γ. Σταφυλίδη στο fb

Αγγελική Σπανού: Το τρένο που πάτησε τα ΜΜΕ

1

Η τραγωδία των Τεμπών προκάλεσε, δικαιολογημένα, τόσο μεγάλο κοινωνικό σοκ που ήταν αναμενόμενο να στραφεί η οργή, συχνά στα τυφλά, εναντίον όχι μόνο όσων συνδέονται με τις πολιτικές που έφεραν την καταστροφή αλλά και όσων τις παρουσιάζουν, τις δικαιολογούν ή τις συσκοτίζουν. Πόσο μάλλον όταν σε κάποιες περιπτώσεις η μεροληψία συνδυάστηκε με αυτοαναφορικότητα, επίδειξη θλίψης και φανατισμό.

Είναι και πάλι της μόδας να εκφράζει κανείς το θυμό του για κανάλια και σχολιαστές, να δικάζει προθέσεις, ακόμη και να συνομωσιολογεί. Και φυσικά αυτό επιβαρύνει τη θεσμική κρίση που μαστίζει τη χώρα και τη δύσοσμη ατμόσφαιρα στη δημόσια ζωή, ενώ προφανώς δεν βοηθά ούτε στην κάθαρση ούτε στην άρση των παθογενειών.

Είναι άδικη η κριτική;

Καθόλου. Κυβερνητικά non papers παρουσιάστηκαν σαν ρεπορτάζ, έγιναν αμετροεπή σχόλια συμψηφισμού και αντιπερισπασμού για να υποστηριχθεί η κυβέρνηση σε κάτι μη υπερασπίσιμο, έγινε θορυβώδης προπαγανδιστική προσπάθεια σε μια στιγμή που χρειαζόταν σοβαρότητα, υπευθυνότητα και μέτρο.

Εγινε στοχοποίηση;

Όχι απλώς απαράδεκτη, αλλά και επικίνδυνη. Το να επικηρύσσονται δημοσιογράφοι επειδή εκφράζουν την άποψη τους, όποια και αν είναι αυτή, πλήττει την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας. Τα πανό σε γήπεδα και οι “δολοφονίες χαρακτήρα” με όρους οπαδισμού δεν προκαλούν μόνο αποτροπιασμό αλλά και τρόμο.

Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά;

Ως συνήθως. Δημοσιογράφοι, άλλωστε, είναι οι πρώτοι διδάξαντες των ισοπεδωτικών γενικεύσεων απαξιώνοντας συλλήβδην τους συνδικαλιστές ως αρνητές της προόδου, τους δημόσιους υπαλλήλους ως κηφήνες, τους αριστερούς ως ανεκτικούς στη βία, τους επικριτές τους ως λαϊκιστές.

Είναι αναστρέψιμη η κατάσταση;

Δύσκολα. Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που τα ΜΜΕ προκαλούν την κοινωνική πλειοψηφία δείχνοντας αγωνία για την προστασία της πολιτικής ηγεσίας, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για εργοδοτική επιθυμία ή εθελοντισμό. Και γιατί δεν υπάρχει δικαιολογία για τη δημοσιογραφική αμέλεια σε σχέση με τον έλεγχο της ασφάλειας των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών από τη στιγμή που υπήρξαν σαφείς προειδοποιήσεις.

Ποιος ωφελείται από την καταρράκωση του κύρους των ΜΜΕ;

Οι πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις που επενδύουν στην αντιπολιτική, στο χάος, στην καθυστέρηση της χώρας. Χωρίς αξιόπιστα ΜΜΕ, τα συστήματα εξουσίας γίνονται ανεξέλεγκτα, τα εξωθεσμικά συμφέροντα αποκτούν δυσανάλογη επιρροή, το έδαφος γίνεται εύφορο για τσαρλατάνους που μαζεύουν ψήφους σε στάχτες και συντρίμμια.

Καθημερινή

«Δεν μπορείς ως κράτος να δημιουργείς νομικούς χώρους στους οποίους δεν θα ελέγχεσαι»

1

Ολοκληρώθηκε στις 8 Μαρτίου η επίσκεψη στην Ελλάδα της επιτροπής LIBE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι πολλοί, από την κυβέρνηση ή γύρω από αυτήν, δεν θέλησαν να γίνει. 

Συνέντευξη Τύπου της επιτροπής LIBE του ευρωκοινοβουλίου, 8 Μαρτίου 2023. Αριστερά η Καταρίνα Μπάρλει, δεξιά η Σόφι ιν ‘τ Βελντ. [Κώστας Τζούμας/Eurokinissi]

Ηαντιπροσωπεία της επιτροπής ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου LIBECommittee on Civil Liberties, Justice and Home Affairs | European Parliament ήρθε στην Αθήνα από τις 6 έως τις 8 Μαρτίου σε μία διερευνητική επίσκεψηMEPs concerned by threats to EU values in Greece | European Parliament, προκειμένου να εξετάσει τις επιδόσεις της ελληνικής κυβέρνησης στους τομείς της δικαιοσύνης, των ατομικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, με αφορμή τη δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ πριν από μία διετία. Βρήκε όμως κλειστές πόρτες – όχι από όλους, αλλά από όσους είχαν σχέση με την κυβέρνηση. Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η πρώτη χώρα όπου συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η αντιπρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου για το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD), Καταρίνα ΜπάρλεϊKatarina Barley | bundesregierung.de, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της Γερμανίας, μας είπε ότι έχει ξανασυμβεί στη Σλοβενία και τη Βουλγαρία.

Σε ερώτησή μας εάν η άρνηση της κυβέρνησης να συναντηθεί με τα μέλη της Επιτροπής την κατατάσσει στην ίδια κατηγορία με ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα της Ανατολικής Ευρώπης, που δεν λάμπουν με τις επιδόσεις τους στον τομέα των ατομικών δικαιωμάτων, η κ. Μπάρλεϊ απαντά: «Η Ουγγαρία είναι μια κατηγορία από μόνη της, δεν υπάρχει κυβέρνηση σαν της Ουγγαρίας, εγώ έχω χαρακτηρίσει τον Βίκτορ Όρμπαν δικτάτορα. Η Ελλάδα μου θυμίζει πάρα πολύ την πολωνική περίπτωση. Πρέπει να διαχωρίσω την πολιτική σε ό,τι αφορά τις σεξουαλικές και άλλες μειονότητες, όπου η χώρα πάει στη σωστή κατεύθυνση, αλλά οι περιορισμοί στον Τύπο, τη δικαιοσύνη, η υπονόμευση των ασφαλιστικών δικλείδων των ανεξάρτητων αρχών και οι επαναπροωθήσεις στο προσφυγικό είναι παραδείγματα που μοιάζουν να είναι βγαλμένα από εγχειρίδιο των όψεων ενός αυταρχικού κράτους. Η Μάλτα και η Σλοβακία αποδείχθηκαν εξαιρετικά συνεργάσιμες στις δικές τους περιπτώσεις δολοφονίας δημοσιογράφων (σ.σ.: που διαλευκάνθηκαν, σε αντίθεση με την Ελλάδα)», επισημαίνει η γερμανίδα πολιτικός, που είχε πατέρα δημοσιογράφο, μιλώντας μας στο λόμπι του ξενοδοχείου της στην Αθήνα, σε μια κουβέντα που διάρκεσε 45 λεπτά.

Αναβολή

Η ελληνική κυβέρνηση είχε επιχειρήσει να αναβληθεί η επίσκεψη της επιτροπής LIBE του ευρωκοινοβουλίου, αρχικά μέσω του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPPEPP – European People’s Party), στο οποίο ανήκει η Νέα Δημοκρατία. H ημερομηνία για την επίσκεψη είχε ορισθεί τον Οκτώβριο του 2022 και το EPP είχε διατυπώσει από τότε κάποιες επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητά της. Ο κανόνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι ότι δεν οργανώνονται επισκέψεις έναν μήνα πριν από τις βουλευτικές εκλογές – κάτι που δεν ίσχυε όμως στην περίπτωση της Ελλάδας, διότι ουδέποτε προκηρύχθηκαν. Tον Φεβρουάριο του 2023 η γραμματεία της επιτροπής LIBE απέστειλε προσκλήσεις σε μια σειρά κρατικών αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος, η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, οι πρόεδροι των ανεξαρτήτων αρχών, δημοσιογραφικές ενώσεις και η χήρα του Γιώργου Καραϊβάζ, Στάθα Καραϊβάζ.

Ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, δίνει συνέντευξη Τύπου για τις πρώτες παρεμβάσεις για τη βελτίωση της ασφάλειας των σιδηροδρόμων, μετά από το δυστύχημα στα Τέμπη, 8 Μαρτίου 2023. [Γιάννης Παναγόπουλος/Eurokinissi]

 

Ουδείς από τους κρατικούς παράγοντες απάντησε δεσμευόμενος για μία συνάντηση, πλην της ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, που ακύρωσε τη συνάντηση την περασμένη Δευτέρα, ενώ λίγες μέρες πιο πριν είχε ακυρώσει και η ηγεσία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), σε μια ένδειξη ότι το ελληνικό κράτος δεν ήθελε τον έλεγχο του ευρωκοινοβουλίου, ανεξαρτήτως δικαιολογιών. Την περασμένη εβδομάδα στις 2 Μαρτίου ο έλληνας επικεφαλής της μόνιμης αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες, Γιάννης ΒράιλαςΜόνιμος Αντιπρόσωπος | Η Ελλάδα στις Βρυξέλλες, με επιστολή του στην πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, είχε προσπαθήσει να επιστήσει την προσοχή της στο γεγονός ότι ο ελληνικός λαός και η ηγεσία του πενθούσαν για τους νεκρούς του δυστυχήματος των Τεμπών και συνεπώς μία επίσκεψη της επιτροπής LIBE θα ήταν αδύνατη. Η δικαιολογία θα ήταν πιο πιστευτή, αν το εθνικό πένθος δεν έληγε την επόμενη μέρα, δύο 24ωρα πριν την έναρξη της επίσκεψης και αν υπουργεία που ακύρωσαν ή δεν απάντησαν στις προσκλήσεις δεν συναντιόντουσαν στο διάστημα 6 έως 8 Μαρτίου 2023 με άλλες ευρωπαϊκές αντιπροσωπείες, κάτι που συνέβη.

Δύο μέρες μετά την επιστολή Βράιλα και ενώ τα μέλη της επιτροπής είχαν ψηφίσει με 10 ψήφους υπέρ και 4 κατά υπέρ της διεξαγωγής του ταξιδιού στην Αθήνα –όλες οι ομάδες ψήφισαν υπέρ εκτός από εκείνη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος– έφθασε στη LIBE η επιστολή του Γιώργου Γεραπετρίτη, αρμόδιου για τα θέματα του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, στην οποίαν η απόφαση χαρακτηριζόταν «παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας» και «ασέβεια»Brussels Playbook, March 6th | Politico, και ανακοινωνόταν στα μέλη της επιτροπής ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα τους διέθετε κυβερνητικούς αξιωματούχους για συναντήσεις. O χριστιανοκοινωνιστής Μάνφρεντ Βέμπερ δημοσίευσε τουιτ υπέρ της αναβολής της επίσκεψης στην Ελλάδα και κατά της απόφασης για το ταξίδι.

Ήταν η πρώτη φορά που δεν πήρε μέρος σε αποστολή της επιτροπής LIBE μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο με ανακοίνωσή του χαρακτήρισε την επίσκεψη «ανάρμοστη» για αυτήν την περίοδο, λόγω του εθνικού πένθους. Η πρόεδρος του κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα δεν πήρε δημόσια θέση.

Στο τέλος της επίσκεψης της αντιπροσωπείας στην Αθήνα εχθές το πρωί, η επικεφαλής της Σόφι ιν ‘τ Βελντ διάβασε στα ελληνικά μια δήλωση, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου, στην οποίαν αναγνώριζε τα συναισθήματα των πολιτών της χώρας σε αυτή τη φάση μετά το δυστύχημα: «Eκ μέρους όλων των συναδέλφων μου θα ήθελα να απευθύνω τα βαθιά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και σε όσους έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα κατά την τραγωδία των Τεμπών – αλλά και να εκφράσουμε την συμπαράστασή μας στον ελληνικό λαό. Οι λέξεις “πάρε με όταν φτάσεις” έχουν γίνει πλέον σύμβολο άφατου πόνου και πένθους, καθώς αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι τόσοι νέοι άνθρωποι χάθηκαν άδικα. Γνωρίζουμε ότι η τραγωδία αυτή έχει σημαδέψει το πανελλήνιο. Και ως Ευρωπαίοι συμπαραστεκόμαστε στις Ελληνίδες και τους Έλληνες».

«Μέρος ενός μοντέλου»

Πίσω στην Κατερίνα Μπάρλεϊ και την δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ. «Ενώ οι κυβερνήσεις της Μάλτας και της Σλοβακίας –δύο σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, όταν δολοφονήθηκαν οι δύο δημοσιογράφοι– έδειξαν διάθεση να συμμορφωθούν, με την κ. Μέτσολα (σ.σ.: που ήταν τότε στην αντιπολίτευση της Μάλτας) να παίζει κεντρικό ρόλο στη συμμόρφωση της κυβέρνησης της χώρας της, στην Ελλάδα οι αρμόδιοι δεν μοιάζει να δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον για τη διαλεύκανση της υπόθεσης», λέει η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της Γερμανίας και επικαλείται την Στάθα Καραϊβάζ, που προσκόμισε η ίδια τον υπολογιστή του άνδρα της στην αστυνομία, η οποία δεν τον είχε καν ζητήσει. Στα προβλήματα που απαριθμεί η κ. Μπάρλεϊ είναι «η διαφθορά και η ατιμωρησία, με τις ιδιαίτερα μεγάλες περιόδους που χρειάζονται για να τελεσιδικήσει μια υπόθεση – καθυστερήσεις που μοιάζουν μέρος ενός μοντέλου. Έχεις τη δυνατότητα να ξεγλιστρήσεις χωρίς να τιμωρηθείς, ό,τι και αν έχεις κάνει. Δικαιοσύνη που καθυστερεί είναι δικαιοσύνη που δεν αποδίδεται», σημειώνει η Μπάρλεϊ, που ζει στο Τρίερ, στα σύνορα με τη Γαλλία και έχει υπηρετήσει στο δικαστικό σώμα και σε συνταγματικό δικαστήριο.

 

Ο Γιώργος Καραϊβάζ με τη σύζυγό του Στάθα. [Facebook]

 

Η Μπάρλεϊ ήταν υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας της όταν το υπουργείο Εσωτερικών και οι αστυνομικές αρχές της Γερμανίας ζητούσαν να δημιουργηθεί ένα χαλαρό νομικό πλαίσιο για να μπορούν να «σπάνε» την κρυπτογράφηση των εφαρμογών τύπου WhatsApp, μετά την τρομοκρατική επίθεση στη χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου. Η σοσιαλδημοκράτης πολιτικός, που προέρχεται από τον χώρο της δικαιοσύνης, βρίσκει φυσικό οι υπηρεσίες ασφαλείας να ζητούν «μεγαλύτερες ευκολίες» στη χρήση παρόμοιων μεθόδων για να κάνουν τη δουλειά τους, αλλά πιστεύει ότι θα πρέπει τουλάχιστον ex post να ελέγχονται. «Πρέπει οι παρακολουθούμενοι να έχουν πρόσβαση στα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί για αυτούς, όταν έχει πλέον εκλείψει ο λόγος για τον οποίον τέθηκαν σε παρακολούθηση. Δεν μπορεί να δημιουργείς σαν κράτος νομικούς χώρους στους οποίους δεν θα ελέγχεσαι».

Σε σχέση με τις επαναπροωθήσεις, ρωτήσαμε την κ. Μπάρλεϊ: «Στην Ελλάδα πολλοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι λένε πίσω από κλειστές πόρτες ότι με τις επαναπροωθήσεις κάνουμε τη δουλειά της Γερμανίας και άλλων χωρών του Βορρά που δεν θέλουν να λερώσουν τα χέρια τους. Τι λέτε γι’ αυτό;» Και μας απάντησε: «Η Γερμανία έχει υποδεχθεί πάρα πολλούς πρόσφυγες, αλλά έχουν δίκιο εκείνοι που κάνουν την κριτική αυτή για το γεγονός ότι έχουμε αφήσει τις χώρες πρώτης υποδοχής μόνες τους, επειδή το σύστημα της ΕΕ για το προσφυγικό δεν λειτουργεί. Για εμάς το θέμα δεν είναι απλά αν γίνονται pushbacks, αλλά και ποιος τα κάνει, οι εθνικές αρχές ή η Frontex».

Η σύνδεση με τα χρήματα

Κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας της επίσκεψης της επιτροπής LIBE, το inside story ήταν ανάμεσα σε μια σειρά εκπροσώπων μέσων ενημέρωσης που κλήθηκαν από την επιτροπή για να μιλήσουν για τα προβλήματα των δημοσιογράφων. Στη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης, η κ. Μπάρλεϊ αναρωτήθηκε, με βάση τις πρώτες της εντυπώσεις από συζητήσεις με Αθηναίους, αν οι πολίτες μαθαίνουν όλα όσα είναι σημαντικά για την δημόσια ζωή από τα Μέσα Ενημέρωσης. Άλλα μέλη της αντιπροσωπείας ρώτησαν ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των μέσων, ποιες σχέσεις έχουν με την κυβέρνηση, το τραπεζικό σύστημα και άλλους τομείς της οικονομίας και αν αυτές οι σχέσεις παίζουν ρόλο στο να αποκρύπτονται θέματα ή να υπερπροβάλλονται άλλα. Εχθές η ολλανδή συνάδελφός της Σόφι ιν ‘τ Βελντ, της ομάδας Renew EuropeSophia in ‘T Veld | Renew Europe, δεν απέκλεισε την επιβολή αιρεσιμότητας, δηλαδή όρων που συνδέονται με την εκταμίευση κονδυλίων από τα ευρωπαϊκά ταμεία, στην περίπτωση που δεν υπάρξει πρόοδος σε κάποια από τα ζητήματα του κράτους δικαίου που προχωρούν απογοητευτικά αργά. Πάντως η Αθήνα είναι μακριά ακόμα από την αιρεσιμότητα, που έχει επιβληθεί μόνο στην περίπτωση της Ουγγαρίας. Μία από τις πρωτεργάτριες της ιδέας να συνδεθεί η τήρηση των κανόνων δικαίου στην Ουγγαρία με την χρηματοδότηση της ΕΕ ήταν η κ. Μπάρλεϊ, που είχε σκεφθεί„Die Lage in Polen und Ungarn ist besonders ernst“ | Deutschlandfunk ότι «πρέπει να κάνουμε τον Όρμπαν να πεινάσει οικονομικά. Αυτός χρειάζεται τα χρήματα. Κι αν του πούμε δεν θα πάρεις χρήματα, τότε θα σκεφθεί ότι θα πρέπει να υπαναχωρήσει σε εκείνο ή το άλλο σημείο».

Εικόνα etriantafillou
Σπούδασε κατά λάθος Οικονομική Επιστήμη στην ΑΣΟΕΕ και το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το 2010 δημιούργησε την πρώτη αντιγραφή του σατιρικού Τhe Onion, στην Ελλάδα. Παραμένει στον χώρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Είναι ανορθόγραφη.
Εικόνα telloglou
Σπούδασε νομικά κι από το 1986 εργάζεται σε εφημερίδες και κανάλια ως δημοσιογράφος. Εκπομπές-σταθμοί ήταν «Το μαύρο κουτί» (Mega), «Φάκελοι» (Mega), «Νέοι Φάκελοι» (ΣΚΑΪ), «Ιστορίες» (ΣΚΑΪ), «Special Report» (Ant1).

Κίνα: Τρίτη θητεία Σι με τριπλή πρόκληση

0

Ενταση με τις ΗΠΑ, προσέλκυση ξένων επενδυτών, διαχείριση των αμφισβητιών

Ο Σι Τζινπίνγκ άρχισε χθες και επίσημα την τρίτη του θητεία στην προεδρία της Κίνας. Ο ισχυρότερος ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας εδώ και δεκαετίες, επανεξελέγη ομόφωνα γενικός γραμματέας του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος τον Οκτώβριο του 2022, ανανεώνοντας παράλληλα και τη θητεία του ως πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής. Το κόμμα κάλεσε χθες μέσα από το κοινοβούλιο της χώρας τον λαό να σταθεί στο πλευρό του Σι στη νέα του πορεία, κατά την οποία η χώρα αντιμετωπίζει έντονες προκλήσεις ευρισκόμενη σε ένα κλίμα παγκόσμιας αποξένωσης. Ο Σι θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις διαρκώς αυξανόμενες εντάσεις με τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν επιδεινωθεί ύστερα από την ανακάλυψη ενός κινεζικού αερόστατου, που Αμερικανοί αξιωματούχοι χαρακτήρισαν ως «κατασκοπευτικό», στον εναέριο χώρο της χώρας. Επιπλέον θα πρέπει να διαχειριστεί την αβέβαιη παγκόσμια οικονομική κατάσταση. Ο ίδιος έχει σταθεί ιδιαίτερα φιλικός προς το ξένο κεφάλαιο, καθώς έχει ενθαρρύνει πολλές φορές ξένους επιχειρηματίες να επενδύσουν στη χώρα, με προϋπόθεση να σεβαστούν τις «προτεραιότητες του κόμματος». Εκτός από αυτά, όμως, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει και το αυξανόμενο κύμα εσωτερικής αμφισβήτησης, που ξεκίνησε με τις πρωτοφανείς για τη χώρα διαδηλώσεις ενάντια στις στρατηγικές που ακολούθησε η κυβέρνηση προκειμένου να «μηδενίσει» τα κρούσματα του κορωνοϊού.

Ο «Νο2» του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, Λι Κιανγκ, αναμένεται να χριστεί σήμερα πρωθυπουργός. Ο Λι, αν και δεν έχει μέχρι στιγμής θητεύσει σε κάποια πολύ σημαντική θέση, θα διαδεχθεί τον απερχόμενο πρωθυπουργό Λι Κετσιάνγκ στο δεύτερο σημαντικότερο αξίωμα στη χώρα, σε μια θητεία που αναμένεται πολύ δύσκολη, καθώς θα κληθεί να επωμιστεί την επανεκκίνηση της κινεζικής οικονομίας μετά τα αλλεπάλληλα lockdowns που επέβαλε η χώρα ως μέτρα πρόληψης για την εξάπλωση του κορωνοϊού και τα οποία είχαν επιπτώσεις στα έσοδά της.

Σε καίριες θέσεις

Ο «Νο2» του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, Λι Κιανγκ, αναμένεται να χριστεί σήμερα πρωθυπουργός.

Αναπληρωτής του, και σημαντικότερος αναπληρωτής στο κινεζικό πολιτικό σύστημα, αναμένεται να είναι ο Ντινγκ Ζουεζιάνγκ. Ως τεχνοκράτης που η δράση του υπήρξε χαμηλών τόνων, θα κληθεί να αναλάβει τα λειτουργικά, «καθημερινά» οικονομικά προγράμματα.

Αρχηγός του Νομοθετικού Σώματος αναμένεται να τεθεί ο Ζάο Λετζί, το «Νο3» του ΚΚΚ. Αν και όχι τόσο διάσημος, οι αρμοδιότητές του έχουν υπάρξει βαριές, καθώς τα περασμένα χρόνια ηγήθηκε της επιτροπής κομματικής πειθαρχίας και υπήρξε επικεφαλής των προσπαθειών του προέδρου Σι να πατάξει τη διαφθορά και την ανυπακοή εκ μέρους μελών της κυβέρνησης.

Αρχηγός του Σώματος Πολιτικών Συμβούλων του προέδρου θα οριστεί το «Νο4» του κόμματος, ο Γουάνγκ Χουνίνγκ, ο οποίος έχει υπηρετήσει τρεις διαδοχικούς ηγέτες από αυτή τη θέση και θεωρείται ο «σχεδιαστής» της κινεζικής ιδεολογίας, καθώς εκείνος και η ομάδα του έχουν εμπνευστεί τους λόγους του προέδρου και έχουν συμβουλεύσει πολλές από τις πολιτικές τους επιλογές. Η επανεκλογή του για πολλούς σημαίνει και τη διατήρηση μιας σκληρής «αντιδυτικής» στάσης εκ μέρους της Κίνας.

Καθημερινή

ΤΑ ΜΜΕ, Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

3
ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
του Παντελή Σαββίδη
1.-Τα Μέσα Ενημέρωσης, εξ ορισμού, υπάρχουν σε ένα δημοκρατικό σύστημα για να ενημερώνουν τους πολίτες και να λειτουργούν ως θεσμικά αντίβαρα στην εξουσία. Είναι αυτό που λέμε κριτική στην εξουσία. Είναι λάθος που μερικοί διαδικτυακοί περιηγητές λένε μερικές φορές: “δεν βρίσκεις καμιά καλή κουβεντα να πεις”; Τα ΜΜΕ δεν λειτουργούν για να λένε καλές κουβέντες.
2.-Στην Ελλάδα-και σε άλλες χώρες- για διάφορους λόγους η λειτουργία τους έχει ταυτιστεί με τα κόμματα. Υπάρχουν και ΜΜΕ που η κομματική τους ταύτιση δεν είναι τόσο απόλυτη. Μπορεί να υποστηρίζουν κάποιο κόμμα, περισσότερο ιδεολογικά παρά στενά πολιτικά. Υπάρχουν και άλλα που λειτουγούν σε μια λογική απολύτου κέρδους των εκδοτών τους. Είναι με το γκοβέρνο. Αρκεί να απολαμβάνουν των ευεργημάτων της ταύτισής τους.
3.-Πάντως, έχει γίνει αποδεκτό το δικαίωμά τους να επιλέγουν που και πως θα κινηθούν πολιτικά ή τι θα προτάξουν ως κεντρικά θέματα. Ως θέματα επιλογής τους. Αυτό είναι δικαίωμά τους. Απο εκεί και πέρα εναπόκειται στην κοινή γνώμη να επιλέξει τι θέλει. Έχει έναν πλουραλισμό Μέσων μπροστά της. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη. Υπάρχουν, και υπήρξαν, ΜΜΕ τα οποία θέλησαν να υπηρετήσουν την κοινωνία, κατά το δυνατόν, αντικειμενικά και χωρίς κομματική ταύτιση. Η τύχη τους ήταν να κλείσουν.
4.-Ούτως εχόντων των πραγμάτων όσοι εργάζονται στα ΜΜΕ κάνουν, όπως όλοι μας, μια εργασία. Τα περί λειτουργήματος δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική.
5.-Στα καθ ημάς οι περισσότεροι δημοσιογράφοι που εισέρχονται στο επάγγελμα έρχονται με ευγενείς σκοπούς. Κάπου μέσα τους λειτουργεί-συνειδητά ή υποσυνείδητα- ότι θα βοηθήσουν να αλλάξει ο κόσμος. Στην πορεία, άλλοι απο αυτούς είναι τυχεροί και το μέσο που εργάζονται τους βοηθά να επιτύχουν τον σκοπό τους και άλλοι θέλουν να λειτουργήσουν με τον ενθουσιασμό και τον ρομαντισμό που μπήκαν αλλά το μέσον που εργάζονται δεν τους το επιτρέπει. Για τις δικές του σκοπιμότητες. Η λύση δεν είναι, πάντα, τα παρατάω και φεύγω διότι και η δημοσιογραφία είναι ένα επάγγελμα.
6.-Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία δημοσιογράφων η οποία με την θέλησή της μπαίνει στη διαδικασία κομματικής ταύτισης και υποστήριξης συγκεκριμένου κόμματος και συγκεκριμένων προσώπων απο το κόμμα. Θα έλεγα με το αζημίωτο το οποίο, είναι συνήθως, χρηματικό αλλά όχι πάντοτε. Μπορεί να είναι και επαγγελματικό. Σου παρέχεται η πρόσβαση σε μηχανισμούς παραγωγής ειδήσεων και ενημέρωσης που δεν παρέχεται σε άλλους. Αυτό, φυσικά, κατά παράβασιν της δημοκρατικής και ισότιμης λειτουργίας του κράτους. Αυτή η τελευταία κατηγορία, η οποία προβάλλεται απο το σύστημα για να δημιουργηθεί η αίσθηση στην κοινή γνώμη ότι πρόκειται για έγκυρα, καλά ενημερωμένα και με βαθύ υπόβραθρο άτομα, είναι που έχει εγγραφεί στη συνείδηση της κοινής γνώμης ως αρνητική και η αρνητική εικόνα επηρεάζει το σύνολο των δημοσιογράφων και θα επηρεάσει και το επάγγελμά τους. Οι σκιαμαχίες των Ενώσεων Συντακτών με μεμονωμένα πρόσωπα που κάνουν κριτική μέσα απο τις εκπομπές τους, δεν βοηθούν. Δεν τις τιμούν, άλλωστε. Δεν είναι ίδιο το θεσμικό βάρος τους. Αν οι Ενώσεις έχουν κάποιο ρόλο σε αυτήν την κρισιμη περίοδο είναι να κινηθούν σε επίπεδο αρχών. Και να εγκαλέσουν στα όργανά τους περιπτώσεις ακραίας και προσβλητικής παραβίασής τους. Όχι για ψύλλου πήδημα.
7.-Με βάση αυτήν την εισαγωγή προσεγγίζω την επικαιρότητα.
8.-Οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις, οι πρώτες τόσο μαζικές απο την εποχή της οικονομικής κρίσης, δεν προβλήθηκαν απο τα ΜΜΕ όπως αξίζει (το αξίζει, είναι υποκειμενικό αλλά την άποψή μου γράφω) στο γεγονός που τις προκάλεσε και στην αποκάλυψη μιας επικίνδυνης κρατικής αδυναμίας λόγω κάκιστης οργάνωσης. Αντ αυτού προβάλλεται επιμόνως, ένα περιστατικό με φερόμενους καλλιτέχνες οι οποίοι σε μια απο τις διαδηλώσεις φωτογραφήθηκαν χαμογελώντας. Η συμπεριφορά, που θα μπορούσε να ερμηνευθεί, δέκα ανθρώπων υπερίσχυσε της προβολής μιας διαδήλωσης που στην πρωτεύουσα έφθασε τα 100.000 άτομα και στη Θεσσαλονίκη τα 20.000. Φαινόμενα πρωτόγνωρα στην διαδικτυακή εποχή. Ακόμη και αν αποδεχθούμε ότι θέλουν να προσφέρουν υπηρεσίες η τακτική τους δεν βοηθά. Το πρόβλημα των κυβερνήσεων είναι η απομόνωσή τους απο την κοινωνία. Και όταν τα ΜΜΕ που θέλουν να τις βοηθήσουν δεν δίνουν την πραγματική εικόνα, δεν τις παρέχουν τις απαραίτητες υπηρεσίες.
9.-Αντιθέτως, προεβλήθη εντόνως ένα περίλυπο Υπουργικό Συμβούλιο, μια εικόνα που θυμίζει κηδεία απο τον “Νονό”. Οι διαχειριστές της κυβερνητικής εικόνας περνούν για αφελή την κοινωνία σε επικίνδυνο για τους εργοδότες τους βαθμό. Πάντως, καλύτερα μια υποκριτική εικόνα θλίψης, σε τέτοιες στιγμές, παρά η πραγματικότητα μιας ευφθυμίας. Αλλά χρειάζεται και αίσθηση ορίων.
10.- Προβλήθηκε χθες μια δημοσκόπηση που δίνει διαφορά 4,5 μονάδων της ΝΔ απο τον Συριζα, υπέρ της ΝΔ. Δεν ασχολούμαι με το είδος και δεν μπορώ να μιλήσω επι της ουσίας. Πάντως, και οι δημοσκοπήσεις, με την συναίνεση των επιστημόνων που τις πραγματοποιούν, έχουν γίνει στην Ελλάδα ένα προπαγανδιστικό είδος. Σε αυτούς που τις παραγγέλνουν παρουσιάζεται η πραγματική εικόνα. Αλλά δημοσίως με την επίκληση ορισμένων επιστημονικοφανών στοιχείων, παρουσιάζεται το επιθυμητό για τους παραγγελιοδόχους, αποτέλεσμα. Πέραν της δημοσιογραφίας και οι δημοσκοπήσεις έχουν απαξιωθεί στην Ελλάδα. Όχι, χωρίς την ευθύνη αυτών που ασκούν το επάγγελμα. Κάποιος έπρεπε να τηρήσει τις αρχές. Και αυτός ο κάποιος είναι οι Ενώσεις τους. Δεν το έκαναν, δεν το κάνουν και το αποτέλεσμα θα είναι η θεσμική και επαγγελματική απαξίωσή τους.
11.-Το τελευταίο που θα ήθελα να σχολιάσω είναι η ανεκδιήγητη δήλωση του υπουργού ανάπτυξης για να δικαιολογήσει την αλαζονική- και επικίνδυνη για το δημόσιο συμφέρον- απάντηση του παραιτηθέντος υπουργού μεταφορών. Ο κ. Γεωργιάδης, είπε πως αν ο Καραμανλής αποδεχόταν την ανασφάλεια των σιδηροδρόμων, ποιος θα ταξίδευε με τα τρένα; Αυτός ο αμοραλισμός είναι αποκαλυπτικός του πως λειτουργεί το κράτος. Προέχει κάτι άλλο απο την ασφάλεια των πολιτών του. Πόσοι άλλοι τομείς του κράτους λειτουγούν με επικίνδυνες προϋποθέσεις και δεν τις μαθαίνουμε για να μην υποστούν οικονομική βλάβη; Σε βάρος της ασφάλειάς μας;

Δ. Τσαϊλάς: Δεν διαφαίνεται λύση αμοιβαίου συμφέροντος με οποιαδήποτε τουρκική κυβέρνηση

1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η Τουρκία έχει αναβαθμίσει τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά τις προκλήσεις και απειλές κατά του Ελληνισμού. Σε τρεις περιπτώσεις, μάλιστα, φτάσαμε σε κρίσεις που μπορούσαν να εξελιχθούν σε στρατιωτική σύγκρουση. Η Τουρκία και η Ελλάδα είναι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και έτσι η ιδέα ότι δεν θα επιτρέψουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να απαντήσουμε, με ωμή βία στις τουρκικές παραβιάσεις την κάνει ακόμη πιο απαιτητική.

Οι επιθετικές ενέργειες της Άγκυρας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο καθώς και οι δηλώσεις του συνόλου της τουρκικής πολιτικής ελίτ, συμπολιτεύσεως και αντιπολιτεύσεως,  είναι ενδεικτικές μιας πολύ ευρύτερης τάσης στη λήψη αποφάσεων της Τουρκίας και ένα ενδεικτικό σημάδι για το πώς βλέπει η Άγκυρα τη σχέση της με τον Ελληνισμό. Μετά από αυτά δεν επιτρέπεται, καμία αφήγηση που να επικεντρώνεται σε διαπραγμάτευση για εύρεση λύσεων στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, ακόμα κι αν αλλάξει η σημερινή κυβέρνηση του Ερντογάν.

Η Ουάσιγκτον μπορεί να γνωρίζει όλα αυτά και τιμώρησε με “άνευρο μαστίγωμα” την Άγκυρα παίρνοντας κάποια μέτρα όσον αφορά προμήθειες στρατιωτικού υλικού, καθώς δεν επιθυμεί να χαθεί αυτός ο σημαντικός σύμμαχος. Οι Τούρκοι ειδήμονες επισημαίνουν αυτή την ενέργεια με στοχοποίηση των αμερικανικών θέσεων, δηλώνοντας ως λάθος της Αμερικής που ενισχύει την Ελλάδα, δημιουργώντας μια ανισορροπία ισχύος στην περιοχή. Έτσι η Τουρκία έχει παράπονα για την πολιτική της Αμερικής στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Η Ουάσιγκτον, επίσης, έχει εύλογα παράπονα για την προσέγγιση της Τουρκίας στα προβλήματα που δημιουργεί με τον Ελληνισμό. Ωστόσο, αυτή η εστίαση σε διάφορα εφαπτόμενα ζητήματα κρύβει μια πολύ πιο ανησυχητική τάση. Η τουρκική ηγεσία είναι πρόθυμη να υποθάλψει την αμυντική συμμαχία εξυπηρετώντας ακόμη και τα ρωσικά συμφέροντα και να χρησιμοποιήσει επιθετικότητα ώστε με συνεχείς εκβιασμούς να αποσπάσει παραχωρήσεις τόσο από τον Ελληνισμό όσο και από συμμάχους.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, επομένως, έχει γίνει απροκάλυπτα συναλλακτική χωρίς ίχνος αμοιβαίου συμφέροντος σχεδόν από κάθε άποψη. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ευρεία προσέγγιση στα σκαριά για τις τουρκο-δυτικές σχέσεις, πολύ περισσότερο για τις ελληνο-τουρκικές. Αντίθετα, οι δυτικοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να προσαρμοστούν στο status quo, όπου η Άγκυρα θεωρεί τους δεσμούς της με τη Μόσχα, τις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο εξίσου σημαντικούς, ενώ θα συνεργαστεί με παράγοντες όπου οι δεσμοί μεταξύ κυβερνήσεων θεωρούνται επωφελείς μόνο για τα συμφέροντα της Άγκυρας.

Η Δύση δεν έχει ακόμη εσωτερικεύσει πλήρως αυτή την τουρκική πολιτική και να κατανοήσει πώς όποια κυβέρνηση και να σχηματισθεί η προσπάθεια της Άγκυρας για πολιτική αυτονομία θα χρησιμοποιεί την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ για να αποκτά επιρροή και οφέλη. Η Άγκυρα υπολογίζει ότι οι δυτικοί ηγέτες θα χαθούν στις συζητήσεις για το πώς θα αντιμετωπίσουν τις τουρκικές επιδιώξεις και τελικά θα αποφασίσουν ότι κάποια καταναγκαστική απάντηση είναι απαραίτητη όταν η Άγκυρα προβεί σε ενέργειες που θα υπονομεύουν τα δυτικά συμφέροντα. Αλλά αναπόφευκτα αυτή η καταναγκαστική απάντηση θα βαθμονομηθεί επειδή η Άγκυρα είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία εκμεταλλεύεται αυτή την ασυμμετρία αμφισβητώντας τα ελληνικά συμφέροντα αφού η Άγκυρα έχει αποφασίσει ότι μια τέτοια ενέργεια είναι επωφελής για τις δικές της προτεραιότητες.

Το απογοητευτικό για τον Ελληνισμό αλλά και για τη Δύση είναι ότι υπάρχουν ελάχιστα που μπορούν να γίνουν για τη διαχείριση των τουρκικών φιλοδοξιών. Το μακροχρόνιο αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών, ωστόσο, είναι η σωρευτική αποσύνθεση των βασικών πυλώνων, όπως η στρατιωτική συνεργασία, που στηρίζουν τη συμμαχική σχέση εδώ και δεκαετίες. Αυτό, με τη σειρά του, διασφαλίζει ότι το παράπονο και η διαφωνία θα υπαγορεύσουν τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της Τουρκίας και των ιστορικών δυτικών συμμάχων της στο μέλλον.

Η τουρκική εμπλοκή μετά τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο διαμορφώνεται επίσης από τη σχέση του Ερντογάν με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν. Οι δύο ηγέτες δεν είναι ανταγωνιστικοί παράγοντες και η τουρκική πολιτική απέναντι στη Ρωσία έχει εξελιχθεί σημαντικά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Οι δύο χώρες μοιράζονται θαλάσσια σύνορα στη Μαύρη Θάλασσα και οι οικονομικοί και ενεργειακοί δεσμοί έχουν ανθίσει εδώ και δεκαετίες. Η Ρωσία εξακολουθεί να θεωρείται απειλή για την ασφάλεια από πολλούς στην Άγκυρα, αλλά για αρκετούς βασικούς λόγους η σημασία αυτών των ανησυχιών για την τουρκική πολιτική έχει σταδιακά μειωθεί.

Γενικότερα, οι Τούρκοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, όπως και στο Κρεμλίνο, πιστεύουν ότι ο κόσμος έχει αλλάξει από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη πρέπει να είναι ευκίνητα για να προσαρμοστούν στη νέα πολυπολική εποχή. Για την Τουρκία και τη Ρωσία, αυτό σημαίνει ότι και οι δύο πλευρές είναι πρόθυμες να συνεργαστούν με τρόπους που μειώνουν την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Επίσης, η τουρκική πολιτική ελίτ βλέπει την Τουρκία ως ανερχόμενη δύναμη που μπορεί να παίξει ρόλο περιφερειακής δύναμης, πιστεύοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη βρίσκονται σε παρακμή. Έτσι, ως ορθολογικός δρώντας, είναι καθήκον της να ασχοληθεί με τον κόσμο ανεξάρτητα από τη Δύση. Δηλαδή, πιστεύουν ότι η Δύση θα ωφεληθεί από την υποταγή της περιφερειακής πολιτικής στην Τουρκία και ότι η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος για τα δυτικά συμφέροντα, αν το επιτρέψουν η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες.

Συμπεράσματα

Αυτές οι δυναμικές υποδηλώνουν ότι στο μέλλον η Τουρκία θα επιδιώξει τις δικές της συναλλαγές που δεν θα καθοδηγούνται από σεβασμό στις ανησυχίες της Δύσης.

Εκτιμάται ότι θα αναδειχθεί σε παράγοντα συμβίωσης με τη Ρωσία στην περιοχή, που θα συνδέονται μεταξύ τους με σαφώς καθορισμένα συμφέροντα. Οι αλληλεπιδράσεις τους δεν είναι πάντα αρμονικές. Ωστόσο, ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη κατανόησή τους για την παγκόσμια πολιτική. Και αυτή η ευθυγράμμιση είναι αντίθετη με εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Αυτό επιβάλλει στον Ελληνισμό, διπλωματική εγρήγορση και προβολή αξιόπιστης αποτρεπτικής ισχύος.

Εάν η Δύση ελπίζει να διαχειριστεί τη σχέση της με την Τουρκία, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να ξεκινήσουν αναγνωρίζοντας αυτήν την πραγματικότητα. Η Τουρκία δεν πρόκειται να αλλάξει πολιτική όποια κυβέρνηση και να προκύψει μετά τις επικείμενες εκλογές.

Οι αλληλεπιδράσεις της Τουρκίας με την Ουάσιγκτον θα αντικατοπτρίζουν ορισμένα παρατεταμένα κοινά συμφέροντα σε τομείς όπως οι πωλήσεις όπλων, αλλά αυτά θα επισκιάζονται όλο και περισσότερο από αποκλίσεις σε περιφερειακά ζητήματα όπως η σύγκρουση με τον Ελληνισμό στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η τουρκική πολιτική είναι απροκάλυπτα συναλλακτική. Επίσης, καμία τουρκική πολιτική ελίτ, είτε ισλαμιστές ή κεμαλικοί δεν μοιράζονται μια κοινή κοσμοθεωρία με τη Δύση ούτε έχουν πολλά αλληλεπικαλυπτόμενα περιφερειακά συμφέροντα. Επομένως, δεν μπορούμε ούτε πρέπει να πιστέψουμε ότι υπάρχει τρόπος να διαμορφώσουμε την τουρκική πολιτική στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο.

Έχοντας αυτά κατά νου, η Δύση στο σύνολό της θα πρέπει να είναι ειλικρινής σχετικά με τη χρήση του καρότου και μαστίγιου στην προσπάθεια να αποτρέψει την τουρκική επιθετικότητα.

geopolitics.iisca.eu

Shin Bet says it busted Turkey-based Hamas ring planning attacks in Israel

0
Palestinians protest as Thousands attend Eid prayers at the Al Aqsa Mosque, in Jerusalem's Old City, marking the muslim holiday of Eid al-Adha, July 20, 2021. Photo by Jamal Awad/Flash90 *** Local Caption *** פלסטינאי עיד אלאדחא עיד אל אדחא ערבי ערבים מוסלמי מוסלמים חג תפילה הר הבית הפגנה

Agency says West Bank Palestinian student traveling abroad was recruited by terror group, instructed to enlist other relatives in suspected bombing plot

 

According to the Shin Bet, Ahmed Mahmoud Abu Salah, 24, a student, was arrested several weeks ago after returning from studying abroad.

The Shin Bet said that while in Turkey, Abu Salah was recruited by Hamas and carried out military training in Turkey and Syria.

The training included “weapons training and studying the manufacturing of explosives, in order to advance terror attacks against the State of Israel,” the agency said.

Before returning to the West Bank, Abu Salah allegedly met with senior Hamas officials in Turkey, who instructed him to recruit others for a local cell to carry out terror attacks.

The interrogation of Abu Salah led to the arrest of three others, relatives of the main suspect, the Shin Bet said. Iyas Mahmoud Abu Salah, 20, Salah Mahmoud Abu Salah, 23, and Hassin Fauz Aqra, 25, all planned to carry out attacks, including a bombing attack, according to the Shin Bet.

A Shin Bet handout photo published March 6, 2023, showing mugshots of, from left, Hassin Fauz Aqra, Ahmed Mahmoud Abu Salah, Iyas Mahmoud Abu Salah, and Salah Mahmoud Abu Salah. (Shin Bet)

Iyas Mahmoud Abu Salah and Hassin Fauz Aqra sought to join Hamas in the Gaza Strip at one stage, the Shin Bet said. The three additional suspects were also accused of hurling stones at police officers on the Temple Mount during Ramadan in April 2022.

The Shin Bet said the four were regularly in contact with a relative who lives in Turkey who is the son of a senior Hamas official there.

Abadah Abu Salah, the son of the senior Hamas member Salah Abu Salah (who is separate from the aforementioned Salah Mahmoud Abu Salah), worked “under the guidance of senior Hamas officials in Turkey,” especially Saleh al-Arouri, who is regarded as the military commander of Hamas’s West Bank division, the Shin Bet said.

The agency said Abadah Abu Salah “took advantage of the family connection with the accused and their stay in Turkey for the purpose of studies, in order to recruit some of them.”

Turkey has long had close ties with the Gaza Strip-based Hamas, and hosts terror group officials and units in the country. Jerusalem has also long pressed Ankara to crack down on Hamas’s activity in Turkey, arguing that the Gaza-based terror group uses its representatives there to orchestrate terror attacks against Israelis.

Illustrative: Palestinians hold Hamas flags and banners, and Palestinian flags, near the Al Aqsa Mosque, in Jerusalem’s Old City, on July 20, 2021. (Jamal Awad/Flash90)

Four Palestinians from the West Bank were detained in recent weeks over plans to carry out attacks on behalf of the Hamas terror group, the Shin Bet security agency said Monday.

https://www.timesofisrael.com/shin-bet-says-it-busted-turkey-based-hamas-ring-planning-attacks-in-israel/

Θ. Θεοδώρου: Γιατί δεν πρέπει να περιμένουμε άλλη Τουρκία με Κιλιτσντάρογλου

0

Άλλο να παρακολουθείς από τη θέση του γείτονα τις πολιτικές εξελίξεις στη γειτονική Τουρκία και άλλο, ιδιαίτερα προκλητικό και ανεπίτρεπτο, να προχωράς σε εκλογική ανάλυση σπεκουλάροντας πολιτικά στο κουρδικό κόμμα της Τουρκίας. Την ίδια στιγμή δυστυχώς οι ίδιοι πάντοτε Έλληνες αναλυτές, όπως και οι Tούρκοι δεν μπορούν να διακρίνουν, επειδή προφανώς δεν γνωρίζουν ή ηθελημένα παραγνωρίζουν, λεπτές σημαντικές πτυχές σεβασμού του διαφορετικού, μεταξύ των άλλων ότι η Οικουμενικότητα του Θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως, προκύπτει από αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων της Ορθοδοξίας.

Όταν η πολιτική διαμορφώνεται από απαίδευτους, τότε μπορεί να ανακύψουν σοβαρά προβλήματα. Η Τουρκία ενοχλείται από την αναγνώριση της Οικουμενικής σημασίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, επειδή η Αυτού Θειοτάτην Παναγιότητα (ΑΘΠ) ο Οικουμενικός Πατριάρχης στις επίσημες επισκέψεις του ανά τον κόσμο γίνεται δεκτός, σύμφωνα με την εθιμοτυπία των χωρών υποδοχής, με τιμές αρχηγού κράτους. Η πολιτική εθιμοτυπική απόφαση των ανεξαρτήτων κρατών αποτελεί αντικείμενο πολιτικής συζήτησης κάθε χώρας με την Άγκυρα.

Η Τουρκία προβαίνει σε διαβήματα, δημόσιες διαμαρτυρίες, αλλά πάντοτε παραθέτει ο Τούρκος πρέσβης επίσημο γεύμα ή δείπνο προς τιμήν της ΑΘΠ του Οικουμενικού Πατριάρχη κκ Βαρθολομαίου. Κατά την επίσκεψή του, λοιπόν, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, όπως ιστορικά αναφέρεται στις εγκυκλίους και τα δελτία των εκκλησιών της Ορθοδοξίας, συναντήθηκε με τον προκαθήμενο της Ορθοδοξίας τον Οικουμενικό Πατριάρχη, με την ευκαιρία των εορτασμών της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

Κανένα θέμα δεν προκύπτει ώστε να ασχολείται ο ελληνικός Τύπος και κάθε πηγή διαμόρφωσης κοινής γνώμης με τις τουρκικές αντιδράσεις, οι οποίες προκαλούνται από μία εσκεμμένη καθαρά πολιτική τουρκική ανάλυση, που βεβαίως δεν σκιάζει την Οικουμενικότητα του Θρόνου, αλλά προφανώς δυσχεραίνει τη θέση της Τουρκίας. Ατυχώς για την επιβαρυμένη πολιτική της πραγματικότητας, η Άγκυρα παρεμβαίνει σε θέματα διαφορετικής θρησκείας.

Κανένας αλλόθρησκος ηγέτης δεν δικαιούται να αμφισβητεί θρησκευτικές αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων που διαμορφώνουν την τάξη, το πρωτόκολλο, αλλά και δογματικά θέματα της Χριστιανοσύνης. Το ίδιο βέβαια αντιδιαμετρικά ισχύει και για τους χριστιανούς πολιτικούς, που δεν δικαιούνται να ασχολούνται με τη θεολογική και κυρίως δογματική ουσία άλλων θρησκειών. Η ανοχή στο διαφορετικό δεν γίνεται επιλεκτικά. Αποτελεί θεμελιώδη αρχή και υποχρέωση κάθε δημοκρατίας.

Οι κεμαλιστές στο προσκήνιο

Όσον αφορά στις ειδικότερες πρόσφατες εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία δεν μπορεί να αποτελεί επίκεντρο της ενημέρωσης των ΜΜΕ η συμπεριφορά των Τούρκων πολιτικών και των κομμάτων τους. Η διερεύνηση και ανάλυση της συμπεριφοράς των γειτόνων μας δεν εκκινεί, ούτε σταματά στα πρόσωπα και τους κομματικούς σχηματισμούς της Τουρκίας. Καθημερινά διαπιστώνεται ότι οι συμμετέχοντες στην ρευστή και υπό συνεχή διαμόρφωση ενιαία αντιπολίτευση, των πέντε ή των έξι κομματικών σχηματισμών που επιθυμεί να αντικαταστήσει τον κ. Ερντογάν, δεν έχει προβάλει πολιτικό λόγο, που θα μπορούσε να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι αντιλαμβάνεται διαφορετικά από τον τούρκο Πρόεδρο την παγκόσμια πραγματικότητα.

  Ο “Τέταρτος Άνθρωπος” στοιχειώνει ακόμα τη CIA

Οι κεμαλιστές, που δεν είναι λιγότερο ακραίοι εθνικιστές από τους υπολοίπους, πάντοτε αμφισβητούσαν την ελληνική κυριαρχία, διεκδικούσαν τη Θράκη, παραβίαζαν τον ελληνικό εναέριο χώρο και προβαίναν σε παραβάσεις εναέριας κυκλοφορίας στην εναέρια περιοχή ελέγχου της Ελλάδας. Το κεμαλικό καθεστώς, πολύ πριν την εκλογή του κ. Ερντογάν, εισέβαλε στρατιωτικά στην Κυπριακή Δημοκρατία, δημιούργησε πρόσφυγες και αγνοούμενους, αμφισβήτησε τα κυριαρχικά δικαιώματα της, προκάλεσε προβλήματα στην αμυντική οργάνωση και δομή του ΝΑΤΟ. Συνεχίζεται και από το συνασπισμό των συνεργαζόμενων τουρκικών κομμάτων η ίδια πολιτική εντάσεων.

Οι όροι που διαμορφώνουν τη συμπεριφορά της συνεργασίας των ετερογενών συνεταίρων προβάλλει ακόμη χειρότερη, επειδή προκύπτει από μία αδιαφανή, αδήλωτη, ανομοιογενή πολιτική πλατφόρμα. Ειδικότερα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων το χάος είναι αβυσσαλέο. Δυστυχώς τα 27 εκατομμύρια των Κούρδων δεν έχουν ισότιμη αποδοχή από την τουρκική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Από μεγάλο αριθμό Τούρκων συμπολιτών τους θεωρούνται προδότες, τρομοκράτες και αποσχιστές, επειδή η τουρκική κοινωνία έτσι εκπαιδεύτηκε από τους κεμαλιστές και τους εθνικιστές.

Το μωσαϊκό των τουρκικών αντιπαραθέσεων

Το μωσαϊκό των τουρκικών αντιπαραθέσεων μάλλον αποτελεί αβέβαιο πολιτικό πεδίο ανάλυσης για όσους προκρίνουν και προωθούν εξειδικευμένη ελληνοκεντρική παρουσίαση της τουρκικής πολιτικής σκηνής, κυρίως για τους “ειδικούς” που διαγκωνίζονται στη χώρα μας για να διαμορφώσουν πολιτικό παρεμβατικό αφήγημα, που αφορά στα εσωτερικά θέματα της γειτονικής μας χώρας.

Δεν διαφέρουν καθόλου από τους ακραίους γκρίζους Τούρκους “ανταγωνιστές τους” που παρεμβαίνουν στη Θράκη, στα Δωδεκάνησα, στο Αιγαίο με στόχο την αποσταθεροποίηση, πολιτική και κοινωνική, της χώρας μας. Η αναζήτηση είναι χρησιμότερο να στρέφεται στην προσπάθεια εξακρίβωσης των δομικών δυνατοτήτων της Τουρκίας να κυβερνηθεί και να συμπεριφερθεί σύμφωνα με τις προτεραιότητες του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, όσο η Τουρκία επιλέγει να παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και να επιδιώκει των ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ενταξιακής της διαδικασίας.

Πέρα από τη συντονισμένη αναζήτηση, πολιτική και γεωστρατηγική, όλων των συμμάχων και εταίρων, οποιαδήποτε ελληνική συνδρομή, που μπορεί να συμβάλλει στη συνολική προσπάθεια απεγκλωβισμού της Άγκυρας από επιλογές που διαταράσσουν τη συμμαχική και εταιρική σχέση, αν και η Τουρκία το αξιολογεί ως σημαντικό, συνδιαμορφώνει δημιουργική θετική ημερήσια διάταξη. Η αποκατάσταση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών προωθεί άμεσα τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (αμυντική και γεωστρατηγική διάσταση), αλλά και τις διερευνητικές συζητήσεις (πολιτική και διπλωματική διάσταση).

  Και όμως ο Ερντογάν δεν ανέβαλε τις εκλογές…

Οι δύο παράμετροι εξελίσσονται αυτόνομα και ανεξάρτητα από τις εκλογικές αναμετρήσεις, αρκεί πολιτικοί και κοινωνία στις δύο πλευρές να κατανοήσουν και να αποδεχθούν πέρα από ιδεοληψίες, στερεότυπα και προκαταλήψεις το διεθνές και νατοϊκό περιβάλλον, που καθορίζουν πρόοδο στα ΜΟΕ θεμελιώνοντας θετική agenda, την οποία πολύ εύστοχα ανέδειξε ο υφυπουργός Εξωτερικών Κώστας Φραγκογιάννης, κατά τις πρόσφατες συναντήσεις του στη Ντόχα, στο πλαίσιο της Διάσκεψης του ΟΗΕ για τις Λιγότερο Αναπτυγμένες Χώρες (Ντόχα 04-08 Μαρτίου 2023).

slpress.gr