Αρχική Blog Σελίδα 1703

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ-24 Μαρτίου 1999: Η Γιουγκοσλαβία στις φλόγες-Χρ.Καπούτσης

1

 

Οδοιπορικό στη φλεγόμενη Γιουγκοσλαβία

Καλώς ήλθατε στην κόλαση!
Πώς να περιγράψεις τη φρίκη των ζωντανών
εικόνων που συναντάς περιδιαβαίνοντας τη Σερβία;
Τα κατεστραμμένα κτήρια μαρτυρούν για τη βαρβαρότητα.
Τα καμένα κορμιά των αθώων θυμάτων ιστορούν
την τραγωδία. Ένας ολόκληρος λαός θρηνεί με
αξιοπρέπεια στα χαλάσματα. Και ανάμεσα στα
ερείπια και στο θάνατο η Ειρήνη, η κόρη του Δία
και της Θέμιδος και αδελφή της Ευνομίας και της
Δίκης, πασχίζει να βρει το δικό της αποκούμπι.

Η περιπέτεια της Γιουγκοσλαβίας ξεκίνησε το 1941 με την επικράτηση του τιτοϊσμού και την τεχνική συνένωση εθνών υπό ενιαία οντότητα. Οι έξι Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που αποτελούσαν τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ήταν η Σ.Δ. Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η Σ.Δ. Κροατίας, η Σ.Δ. Μαυροβουνίου, η Σ.Δ. Σλοβενίας, η Σ.Δ. Σερβίας και η Σ.Δ. Μακεδονίας. Σέρβοι, Μαυροβούνιοι, Κροάτες, Σλοβένιοι, Ούγγροι, Αλβανοί, Μουσουλμάνοι, Σλαβομακεδόνες, συγκροτούν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ), που κάτω από τη στιβαρή ηγεσία του στρατάρχη Τίτο επιβίωσε, χωρίς ουσιαστικά προβλήματα, μέχρι το θάνατο του Κροάτη, αλλά πάνω από όλα Γιουγκοσλάβου ηγέτη Τίτο. Ακολουθεί μια δεκαετία έντονης αμφισβήτησης της ενιαίας κρατικής οντότητας της ΟΔΓ και το 1991 αρχίζει η αποσύνθεσή της με την ανεξαρτησία της Κροατίας και της Σλοβενίας. Για την εξέλιξη αυτή, σημαντική είναι η ευθύνη της Ε.Ε. και ειδικά της προεδρεύουσας κείνη την περίοδο χώρας, της Γερμανίας. H Ελλάδα (Κυβέρνηση Κ.Μητσοτάκη , Υπουργός Εξωτερικών Α.Σαμαράς), είχε συναινέσει στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας (Σύνοδος Κορυφής Ε.Ε. 15 Δεκεμβρίου 1991).
Είχε προηγηθεί το 1989 από τον Γιουγκοσλάβο Πρόεδρο Σλ. Μιλόσεβιτς η κατάργηση του καθεστώτος αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου, που συνιστά αναμφίβολα τραγικό πολιτικό λάθος. Εθνικιστής ηγέτης ο Μιλόσεβιτς, προκάλεσε την αντίδραση του αλβανικού εθνικισμού (αλβανοκοσοβάρων που δημιούργησαν τον παράνομο Στρατό τον UCK) και έδωσε την ευκαιρία στην Γερμανία του Γκένσερ (γερμανός Υπουργός Εξωτερικών από τους πρωτεργάτες της διάλυσης της Γιουγκασλαβίας), να χρησιμοποιήσει, το ΝΑΤΟ, με τις «ευλογίες» του αμερικανού Προέδρου Μ. Κλίντον, ώστε να διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία και να γίνει η Κροατία το πρώτο ανεξάρτητο κράτος, η πιο φιλογερμανική χώρα της Βαλκανικής.
Έτσι, στις αρχές του 1999, η Νέα Γιουγκοσλαβία περιλαμβάνει τη Σερβία και το Μαυροβούνιο, ενώ υπάρχουν και δύο συμπαγείς εθνότητες, των αλβανοφώνων στο Κοσσυφοπέδιο και των Ούγγρων στη Βοϊβοντίνα, που αποτελούν όμως, επαρχίες της Σερβίας.

Ασφαλώς , η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης στο Κοσσυφοπέδιο, ήταν και το αποτέλεσμα της πολιτικής εθνικής κάθαρσης του Σέρβου Προέδρου Σλ. Μιλόσεβιτς εναντίον των αλβανοφώνων Κοσοβάρων, αλλά και της ένοπλης δράσης του Απελευθερωτικού Στρατού των Αλβανοκοσοβάρων του διαβόητου UCK , με στόχο την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου.

Επίσης , η επιλεκτική «ευαισθησία» του ΝΑΤΟ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αλβανοφώνων Κοσοβάρων, θα πρέπει να συνδεθεί και με την αξιοποίηση της υψίστης γεωστρατηγικής αξίας, για τη Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.), περιοχής των Κεντρικών και Δυτικών Βαλκανίων, όπου πλειοψηφούν οι Αλβανοί, , αφού ο έλεγχός της, εξασφαλίζει στην «προστάτιδα» της Δύσης, τις ΗΠΑ , την πρόσβαση στην Ευρασία, αλλά και τον έλεγχο των αξόνων μεταφοράς του φυσικού αερίου και του πετρελαίου της Κασπίας και του Καυκάσου, στη Δύση.
*
«Πόλεμος; ποιος Πόλεμος; Η σφαγή αμάχων;». Οι πολεμικές ανταποκρίσεις από Βελιγράδι, Νις και άλλες πόλεις της Γιουγκοσλαβίας.

Οι τηλεοπτικές εικόνες που έμπαιναν κάθε βράδυ στα σπίτια μας, την Άνοιξη του 1999, από την βομβαρδισμένη Γιουγκοσλαβία ήταν συγκλονιστικές.
Αρχές Μαΐου του 1999 και ενώ οι αεροπορικές επιδρομές των νατοϊκών αεροσκαφών ήταν σε έξαρση, αποφάσισα να επισκεφτώ τη φλεγόμενη Γιουγκοσλαβία και να καλύψω δημοσιογραφικά τα τεκταινόμενα εκεί.

Η περίφημη JAT, η αεροπορική εταιρεία της Γιουγκοσλαβίας, από την πρώτη μέρα των αεροπορικών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ έχει διακόψει όλες τις πτήσεις της, εσωτερικού και εξωτερικού. Έτσι λοιπόν, προκειμένου να φθάσω στο Βελιγράδι χρησιμοποίησα την BALKAN AIR (βουλγαρική αεροπορική εταιρεία), που από την Αθήνα με μετέφερε στη Σόφια.
Είναι Παρασκευή 7 Μαΐου απόγευμα και βρίσκομαι στο Αεροδρόμιο της Βουλγαρικής Πρωτεύουσας. Από κει επιβιβάστηκα σε Λεωφορείο που έκανε το δρομολόγιο Σόφια- Βελιγράδι. Μάλιστα οδηγός του Λεωφορείου ήταν ένας Σέρβος πιλότος της καθηλωμένης αεροπορικής εταιρείας JAT!

Μόλις όμως φθάσαμε στη Γκαλοτίνα, το μεθοριακό σταθμό Βουλγαρίας – Γιουγκοσλαβίας, με περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Οι Σέρβοι στρατιώτες, όταν κατά τον έλεγχο των ατομικών στοιχείων διαπίστωσαν ότι είμαι Έλληνας δημοσιογράφος, με κατέβασαν από το λεωφορείο και δεν μου επέτρεψαν να περάσω τα σύνορα!! Έπρεπε μου είπαν να ενημερώσουν πρώτα τις αρχές και μετά θα μου επιτρέψουν την είσοδο στην Γιουγκοσλαβία. Εν τω μεταξύ έχει νυχτώσει, βρέχει καταρρακτωδώς και οι Σέρβοι στρατιώτες δεν μου επιτρέπουν , να κάτσω ούτε κάτω από υπόστεγο!! Οι συγκεκριμένοι στρατιώτες, προς μεγάλη μου απογοήτευση, δεν διαπνέονταν ακριβώς, από το πνεύμα της Ελληνο-σερβικής φιλίας!

Έμεινα όρθιος όλη τη νύχτα στη βροχή, με παρέα μια αγέλη σκύλων. Εφιαλτική νύχτα….
Τελικά, μετά από αρκετές διατυπώσεις και μετά από μία επώδυνη , μαρτυρική και ολονύχτια περιπέτεια, την επόμενη μέρα πέρασα επιτέλους τα σύνορα και βρέθηκα στη γιουγκοσλαβική επικράτεια. Το πρόβλημα ήταν βέβαια, πως θα φθάσω στο Βελιγράδι, αφού ούτε τρένο, ούτε λεωφορείο, ούτε ταξί υπήρχε διαθέσιμο.

Οι σιδηροδρομικές γραμμές είχαν καταστραφεί από τις βόμβες του ΝΑΤΟ, ενώ το εμπάργκο καυσίμων είχε ακινητοποιήσει τα υπόλοιπα μεταφορικά μέσα.
Τελικά βρέθηκε ένας άνεργος και περιθωριακός Σέρβος που «προθυμοποιήθηκε» με 300 δολάρια να με μεταφέρει στο Βελιγράδι με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο, ένα ερειπωμένο «Γιούγκο». Σε λίγο όμως το μετάνιωσα, αφού ο Σέρβος μου αποκάλυψε ότι ήταν στις Φυλακές καταδικασμένος για φόνο και ληστεία και είχε αποφυλακιστεί προσωρινά, λόγω πολέμου! Έλα στη θέση μου, μόνος, σε ξένη χώρα , με οδηγό ένα δολοφόνο και σε εμπόλεμη ζώνη…

Έδιωξα τις «μαύρες σκέψεις» χαζεύοντας το ανοιξιάτικο τοπίο.
Το πρώτο που συναντάει κανείς στη Γιουγκοσλαβία είναι μια μαγευτική εικόνα εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς.

Η Γιουγκοσλαβία είναι μια πανέμορφη χώρα, καταπράσινη, με πολλά ποτάμια, με τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και κατάφυτες βουνοπλαγιές.
Με το «πειρατικό» ταξί λοιπόν έχουμε αφήσει τα σύνορα και κατευθυνόμαστε προς το Βελιγράδι. Περίπου 5 χιλιόμετρα πριν από την πόλη Νις, ο Σέρβος οδηγός σταμάτησε απότομα και γεμάτος αγωνία μου δείχνει στον καταγάλανο ουρανό ένα σμήνος μαχητικών αεροσκαφών του ΝΑΤΟ. Δευτερόλεπτα αργότερα τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ «αφήνουν» τις βόμβες τους με στόχο τις εγκαταστάσεις της «Γιούγκο Πετρόλ» και εξαφανίζονται.

Μετά από λίγο φθάσαμε στο Νις, όπου πυκνά μαύρα σύννεφα είχαν ήδη σκεπάσει τον ουρανό. Μια δεξαμενή πετρελαίου είχε καταστραφεί ολοσχερώς και μία ακόμη είχε τυλιχθεί στις φλόγες. Προσπαθούμε να πλησιάσουμε, αλλά η αστυνομία μας υποχρεώνει να σταματήσουμε στην άκρη. Δύο ασθενοφόρα, ανοίγοντας το δρόμο με τις σειρήνες τους, έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον τόπο της συμφοράς.
Αργότερα μάθαμε ότι τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και δώδεκα είχαν τραυματιστεί. Κάποια από τις νατοϊκές βόμβες αστόχησε και πάλι…

Λίγο αργότερα, ο Σέρβος οδηγός, με εγκαταλείπει στο «ΤΑΧΙ» και φεύγει, αφού πήρε μαζί του και τα κλειδιά του αυτοκινήτου!! Δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω, μένω στο αυτοκίνητο και περιμένω διαβάζοντας το βιβλίο του Κλαούζεβιτς για την τέχνη του Πολέμου. Δύο ώρες αργότερα τον βλέπω να έρχεται τρέχοντας περιχαρής κρατώντας στο χέρι του ένα μπιτόνι με βενζίνη, για να «φουλάρουμε» και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας για Βελιγράδι. Που και πως το βρήκε , μόνο αυτός ξέρει.
Αργά το απόγευμα φθάσαμε στο Βελιγράδι.

Η πόλη έδειχνε ήρεμη, αφημένη στη νωχέλεια του ανοιξιάτικου απογεύματος. Το Βελιγράδι είναι μια από τις ωραιότερες και πιο ιστορικές πόλεις της Ευρώπης.
Οι «συμβουλές» που έχω ήταν να μείνω στο ξενοδοχείο «Χάγιατ», διότι είναι ασφαλές και απρόσβλητο από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς. Και ο λόγος; Εκεί μένουν οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί του C.N.N! Και είχαν δίκαιο…

Στις μέρες που έμεινα στο Βελιγράδι και στη πόλη Νις διαπίστωσα, ότι οι Σέρβοι αντιμετωπίζουν με αξιοθαύμαστη καρτερικότητα την ανέχεια που προκαλεί η κρίση. Και κυρίως δεν φοβούνται τις νατοϊκές βόμβες !! Οι κινηματογράφοι, τα θέατρα και η Όπερα του Βελιγραδίου έδιναν καθημερινά απογευματινές παραστάσεις και οι αίθουσες ήταν γεμάτες κόσμο, παρότι η χώρα είχε καλυφθεί από τη σκόνη και τους καπνούς των ερειπίων. Και παρότι γνώριζαν, ότι είναι υποψήφια θύματα των βομβών που έριχναν κατά εκατοντάδες τα Συμμαχικά- Νατοϊκά αεροσκάφη.

Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί έχουν καταστρέψει δημόσια κτίρια, υπουργεία, γέφυρες, αυτοκινητόδρομους, αεροδρόμια, αποθήκες καυσίμων, βιομηχανικές μονάδες και γενικά κάθε φλέβα ζωής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ). Και ακόμη, το εμπάργκο καυσίμων που η διεθνής Κοινότητα επέβαλε στην Γιουγκοσλαβία, έχει παραλύσει ολόκληρη τη χώρα. Σχεδόν κάθε βράδυ, το Βελιγράδι είναι βυθισμένο στο σκοτάδι (ολονύχτιες διακοπές ρεύματος…).

Η ΟΔΓ είμαι μια χώρα ρημαγμένη και κατεστραμμένη. Μια χώρα που δέχεται καθημερινά τη καταστροφική μανία των αεροπορικών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ. Παντού σε ολόκληρη τη γιουγκοσλαβική επικράτεια συναντάς ερείπια, συντρίμμια, σκόνη, καπνό.
Οι γοερές κραυγές των τραυματιών, αλλά και η εκκωφαντική σιωπή των καρβουνιασμένων θυμάτων, θρυμματίζουν κάθε επιχείρημα δικαιολόγησης των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, εναντίον και μη στρατιωτικών στόχων.

Η φρίκη που αντικρίσαμε στη Γιουγκοσλαβία είναι απερίγραπτη. Δεν είναι δυνατόν να καταδικάζεται σε αφανισμό ένας ολόκληρος λαός, ο γιουγκοσλαβικός, είτε για τα λάθη της ηγεσίας του, είτε για τις σκοπιμότητες εξωβαλκανικών κέντρων εξουσίας.
Στο κέντρο του Βελιγραδίου, λίγα μέτρα από την πλατεία όπου γίνονται οι αντιπολεμικές συναυλίες, βρίσκεται το Κέντρο Τύπου. Εκεί συρρέουν καθημερινά δεκάδες δημοσιογράφοι από διάφορες χώρες, που δίνουν τη δική τους μάχη για την επαλήθευση των πληροφορικών που φθάνουν από διάφορες πηγές. Πέρασα αρκετές ώρες στο Κέντρο Τύπου του Βελιγραδίου και διαπίστωσα την άρτια οργάνωσή του, καθώς και την ευγενική συμπεριφορά των Σέρβων υπαλλήλων προς τους δημοσιογράφους. Φυσικά οι Ένοπλες Δυνάμεις της Γιουγκοσλαβίας έχουν αναλάβει την ευθύνη της ενημέρωσης και της λειτουργίας του Κέντρου Τύπου.

Σε κάποια από τις πολλές επισκέψεις μου στο Κέντρο Τύπου, ρώτησα έναν Σέρβο συνταγματάρχη, υπεύθυνο για την ενημέρωση των χερσαίων επιχειρήσεων, να μου πει τη γνώμη του για τον πόλεμο.

«Ποιο πόλεμο;», με ρώτησε έκπληκτος. «Μα σήμερα στη Γιουγκοσλαβία δεν γίνεται πόλεμος! Για να έχουμε πόλεμο» συνέχισε ο Σέρβος αξιωματικός, «απαιτείται η σύγκρουση δύο ή περισσότερων εχθρικών στρατευμάτων σε στεριά, θάλασσα και αέρα. Εδώ έχουμε μια πανίσχυρη στρατιωτική συμμαχία, το ΝΑΤΟ, να βομβαρδίζει από απόσταση ασφαλείας, αδιακρίτως, διαφόρους στόχους με θύματα άμαχους Γιουγκοσλάβους πολίτες. Ε, αυτό δεν λέγεται πόλεμος…», κατέληξε ο Σέρβος συνταγματάρχης.

Κάποιο βράδυ «κυκλοφόρησε η φήμη», ότι τα νατοϊκά βομβαρδιστικά θα καταστρέφανε , μία από τις τελευταίες γέφυρες που είχαν μείνει στο Βελιγράδι, τη γέφυρα Μπράνκοφ. Παρά την απαγόρευση της κυκλοφορίας πήγα και έζησα μια μοναδική ολονύχτια εμπειρία. Εκεί, πάνω στη γέφυρα , δινόταν μουσική συναυλία, την οποία παρακολουθούσανε χιλιάδες Σέρβοι, που κρατούσαν αναμμένα κεριά περιμένοντας τις νατοϊκές βόμβες. Κρατούσαν τα κεριά για να βλέπουν το στόχο οι πιλότοι του ΝΑΤΟ και να μην κάνουν «λάθος», όπως έλεγαν χαμογελώντας ειρωνικά! Σε κάποιο μουσικό διάλειμμα, άκουσα κάποιους δικούς μας δημοσιογράφους να φωνάζουν «κιχ, κιχ, ….» . Και όταν τους ρώτησα γιατί, μου απάντησαν, διότι κάποιοι άλλοι , πριν λίγες μέρες, στη γέφυρα του Νοβισάντ, δεν πρόλαβαν να πουν ούτε «κιχ»!! Η συναυλία κράτησε μέχρι την ανατολή του ήλιου! Τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ όμως δεν ήρθαν, και διέψευσαν τις φήμες… Η βραδιά όμως ήταν υπέροχη! Υπερασπιστήκαμε τη γέφυρα με την παρουσία μας, αψηφώντας τον κίνδυνο, να μην δούμε την Ανατολή του Ηλίου …

Ένα από τα ηλιόλουστα μεσημέρια, βρίσκομαι μαζί με κάποιον Έλληνα αξιωματικό, που υπηρετούσε στην Ελληνική Πρεσβεία, σ’ ένα από τα αμέτρητα πάρκα του Βελιγραδίου και απολαμβάναμε μια σπάνιας ομορφιάς φυσικό τοπίο στη συμβολή των ποταμών Δούναβη και Σάββα. Ένας ηλικιωμένος Σέρβος, που από τις κουβέντες μας κατάλαβε την ελληνική καταγωγή μας, μας πλησίασε και επέμεινε φορτικά να μας δείξει το σημείο της δολοφονίας του Ρήγα Φεραίου! Καλύτερη και πιο ζωντανή αφήγηση στα «ελληνοσερβικά» δεν έχουμε ακούσει…

Είναι Πέμπτη μεσημέρι (13 Μαΐου) και βρισκόμαστε στην κεντρική πλατεία στο Νις, σ’ ένα υπαίθριο καφενείο παρέα με δύο Σέρβους δημοσιογράφους, έναν υπάλληλο της ελληνικής πρεσβείας και μια κοπέλα Σέρβα , που είχε μάθει μόνη της ελληνικά και έχει αναλάβει με δική της πρωτοβουλία, το ρόλο του διερμηνέα. Μόλις γεμίσαμε τα ποτήρια μας με σέρβικο ρακί, χτύπησαν για μια ακόμη φορά οι σειρήνες που καλούσαν τους κατοίκους να τρέξουν στα καταφύγια. Ένα νέο κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών θα ξεσπούσε σε λίγο. Πράγματι, αρκετοί κάτοικοι έτρεξαν στα καταφύγια, πολλοί όμως αδιαφόρησαν και συνέχισαν ατάραχοι να απολαμβάνουν τον υπέροχο ανοιξιάτικο ήλιο και να πίνουν το ρακί τους. Ανησύχησα και είπα στους Σέρβους που είμαστε παρέα να πάμε και εμείς σε κάποιο καταφύγιο. Αυτοί με κοίταξαν και γελώντας είπαν, ότι υπάρχει μια παροιμία στα μέρη τους που λέει ότι «Αν πίνεις καλό ρακί, ακόμα και ο θάνατος περιμένει να τελειώσεις το ποτό σου πρώτα»! Δεν είχα άλλη επιλογή, ήπια μονορούφι ένα ποτήρι ρακί και περίμενα…

Σε ελάχιστα λεπτά, αεροσκάφη του ΝΑΤΟ έριξαν τις βόμβες τους σ’ έναν κατεστραμμένο από προηγούμενους βομβαρδισμούς υποσταθμό παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, περίπου 2 χιλιόμετρα βορειότερα από την κεντρική πλατεία στο Νις. Κουνήθηκε η γης και ένα πυκνό σύγνεφο καπνού σηκώθηκε από το σημείο έκρηξης των νατοϊκών βομβών. Ένα κάψιμο στο πρόσωπο, δεν ξέρω αν ήταν από το ωστικό κύμα ή … το ρακί. Πάντως οι Σέρβοι είχαν δίκαιο, αφού τους βγήκε και αυτή τη φορά η παροιμία!

Την επομένη πηγαίνω στο Κέντρο Τύπου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, που ήταν στο Κέντρο του Βελιγραδίου να μάθω τα καθέκαστα και για ενημέρωση. Ένας ψηλός γεροδεμένος Συνταγματάρχης, έκανε λεπτομερή ενημέρωση στους δεκάδες δημοσιογράφους, που είχαν έλθει από κάθε γωνιά του Πλανήτη, για να καλύψουν τα πολεμικά γεγονότα. Με εντυπωσίασε η ευγένεια και η ψυχραιμία του Σέρβου αξιωματικού, που χαρακτήριζε με άνεση το ΝΑΤΟ εγκληματική συμμορία!

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην Σερβία, έδωσα πολλές ραδιοφωνικές ανταποκρίσεις. Τις περισσότερες φορές, από τους τόπους της καταστροφής, όπως από τις γέφυρες του Δούναβη (ολονυχτίες συναυλίες περιμένοντας να βομβαρδίσουν τα νατοϊκά αεροσκάφη), από το βομβαρδισμένο ψυχιατρείο στο Βελιγράδι, από το βομβαρδισμένο και κατεστραμμένο υπουργείο Άμυνας της Γιουγκοσλαβίας, από τον δρόμο όπου μια βόμβα βρήκε ένα αγροτικό αυτοκίνητο(!!) , από την βομβαρδισμένη πόλη Νις, από τις συνοικίες της πρωτεύουσας της Γιουγκοσλαβίας και αλλού… Ωστόσο, υπήρχαν τεράστιες δυσκολίες, διότι, τις περισσότερες ώρες της μέρας και σίγουρα τη νύχτα, τα κινητά τηλέφωνα, δεν λειτουργούσαν!

Κατέγραψα (ακριβώς) μία από αυτές που έδωσα από το Βελιγράδι. Είναι Παρασκευή, 14 Μαΐου και από το δωμάτιο 312 του ξενοδοχείου «Χάγιατ» του Βελιγραδίου, δίνω στο Δημοτικό ραδιοσταθμό «Αθήνα 9.84» την παρακάτω ανταπόκριση:
«Στη Γιουγκοσλαβία η κατάσταση επιδεινώνεται διαρκώς, αφού οι διπλωματικές πρωτοβουλίες δεν καταλήγουν σε άμεσα θετικό αποτέλεσμα. Το ΝΑΤΟ νωρίς σήμερα το πρωί εξαπέλυσε ένα σφοδρό κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών, ίσως το μεγαλύτερο από την έναρξη των επιχειρήσεων εναντίον της Γιουγκοσλαβίας. Οι βόμβες του ΝΑΤΟ χτύπησαν την Πρίστινα, το Νις, το Νόβισαντ, συνοικίες του Βελιγραδίου, το Πάντσεβο, τη Ραγκοβίτσα, τη Γιαγκέντινα και την Μπατάνιτσα. Μετά από ανάπαυλα δύο ωρών τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ ξαναχτύπησαν την πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, την Πρίστινα, μια γέφυρα στο Τσάτσακ, τη εθνική οδό Νις – Βελιγραδίου και το αεροδρόμιο της Μπατάνιτσα. Σύμφωνα με όσα μεταδίδει η γιουγκοσλαβική τηλεόραση, 8 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 23 τραυματίστηκαν σοβαρά. Κυρίες και κύριοι, τη στιγμή αυτή ακούγονται και πάλι οι σειρήνες του συναγερμού που καλούν τους κατοίκους του Βελιγραδίου να πάνε στα καταφύγια, αφού ένα νέο κύμα αεροπορικών βομβαρδισμών αναμένεται να ξεσπάσει σε λίγο. Αυτά για τώρα. Ελπίζουμε ότι στην επόμενη σύνδεσή μας θα έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τη δράση του ΝΑΤΟ» (Απομαγνητοφωνημένο κείμενο από το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων ).
Παρόμοιες ήταν, σε περιεχόμενο και ύφος, οι καθημερινές ανταποκρίσεις μου από το Βελιγράδι, από τη Νίς, από την Μπατάνιτσα. Τρέχαμε κυνηγώντας την είδηση, περιγράφοντας την καταστροφή τον ανθρώπινο πόνο. Ο πολεμικός ανταποκριτής παθιάζεται, ζει οριακές καταστάσεις , ξεπερνά τον εαυτό του και γνωρίζει, ότι είναι «παρόν» τη στιγμή που γράφεται η Ιστορία. Και αυτή η επίγνωση συνεπάγεται και τεράστια ευθύνη.
Προσπαθούσα να λέω με ακρίβεια ότι έβλεπα και να περιγράφω ότι βίωνα, τις περισσότερες φορές χωρίς συναισθηματισμούς, αν και αυτό από την εμπόλεμη ζώνη, είναι εξαιρετικά δύσκολο. Πώς να είσαι ψύχραιμος και αντικειμενικός όταν βλέπεις τους μαυρισμένους τοίχους του Ψυχιατρείου να καπνίζουν και πάνω σε ένα κρεβάτι το καρβουνιασμένο πτώμα ενός αλυσοδεμένου αρρώστου;

Καθώς ο πόλεμος μακραίνει και τα τρόφιμα εξαντλούνται, στο Βελιγράδι οι ουρές μεγαλώνουν στα διάφορα ιδρύματα που μοιράζουν ανθρωπιστική βοήθεια, που φθάνει σχεδόν αποκλειστικά από την Ελλάδα. Κυρίως ηλικιωμένοι, πρόσωπα σκαμμένα από το χρόνο και την αγωνία για το μέλλον, όχι τόσο το δικό τους αλλά της χώρας τους, περιμένουν υπομονετικά για λίγα τρόφιμα, που θα τους εξασφαλίσουν μια ακόμα ημέρα επιβίωσης. Γνωρίζουν, ότι το μέλλον τους θα είναι πολύ χειρότερο από τον εφιάλτη που ζουν αυτές τις μέρες. Αλλά δεν λυγίζουν και στέκονται όρθιοι! Με διερμηνέα μια όμορφη Σέρβα φοιτήτρια της Φιλοσοφικής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, που ήξερε σχετικά καλά Ελληνικά (αυτοδίδακτη!), μίλησα με αρκετούς από αυτούς. Οι περισσότεροι, θεωρούσαν ήρωα τον Μιλόσεβιτς και δολοφόνους, τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας Τ. Μπλέρ και τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Σολάνα!! Και ελάχιστοι κατηγορούσαν τον Μιλόσεβιτς …

Οι περισσότεροι κάτοικοι του Βελιγραδίου, παρά τις δυσκολίες, συμμετέχουν στις συναυλίες, τραγουδούν, χορεύουν και περιγελούν την «ατυχία τους» να κατοικούν σε μια πανέμορφη χώρα, που αποτελεί όμως στόχο διεθνοπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, που επιπλέον δεν ευτύχησε να έχει ικανές πολιτικές ηγεσίες. Γνωρίζουν ακόμη, ότι εθνικιστές ηγέτες (Σέρβοι, Αλβανοκοσοβάροι, Βόσνιοι, Κροάτες), «άνοιξαν» το δρόμο, για την στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ και τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας.
Περιδιαβαίνοντας τις πλατείες και τους δρόμους του Βελιγραδίου, από τους ανθρώπους που συναντούσα «μάζευα» ανασφάλεια , οργή, πίκρα, αβεβαιότητα, αλλά και περηφάνια. Συχνά αναρωτιόμουν, πως μπορούν αυτοί οι άνθρωποι και χαμογελούν, όταν δεν γνωρίζουν αν θα φθάσουν σπίτι τους πριν τους βρει κάποια «έξυπνη» βόμβα του ΝΑΤΟ ή αν, όταν τελικά φθάσουν ασφαλείς, θα έχουν και κάτι για φαγητό; Τις μέρες του πολέμου, τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτα απολύτως δεν είναι σίγουρο, εκτός από την στιγμή… που ζεις και αναπνέεις.

Πάντως, καμιά αρχή, καμιά ιδεολογία, καμιά σκοπιμότητα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη θυσία άμαχων πολιτών, ούτε φυσικά την καταστροφή της υποδομής μιας χώρας 10 εκατομμυρίων κατοίκων. Η στρατιωτική βία και μάλιστα, χωρίς νομιμοποιητική βάση, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί το μέσο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμα και όταν αποδεδειγμένα θίγονται βάναυσα.
Το ΝΑΤΟ αναμφίβολα, έχει υποστεί δεινή ηθική ήττα λόγω των αθώων θυμάτων και των υλικών ζημιών, που προκάλεσε με τους παράνομους βομβαρδισμούς του εναντίον της Γιουγκοσλαβίας.

Στο Βελιγράδι, τις μέρες που ήμουν και εγώ εκεί, έμεναν περισσότεροι από 20 Έλληνες δημοσιογράφοι απεσταλμένοι διαφόρων ΜΜΕ και κάλυπταν τα πολεμικά γεγονότα, με δημοσιογραφική επάρκεια, με γενναιότητα και σοβαρότητα. Τόπος συνάντησης το Γραφείο τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας, το Κέντρο τύπου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, αλλά και το «λόμπυ» των ξενοδοχείων «Χάγιατ» και «Ιντερκοντινένταλ». Φυσικά, ο πόλεμος πόλεμος, αλλά γίνονταν και κάτι «φοβερές πλάκες» … (Μάιος του 1999.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Όπως τα είδα, τα έγραψα, τα είπα (1997-2002).). ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ

https://www.militaire.gr/24-martioy-1999-i-gioygkoslavia-stis-floges-chr-kapoytsis/

Ο Ταγίπ Ερντογάν παίζει με την “εκλογική φωτιά”: Η προεδρική κούρσα στην Τουρκία θα εξαρτηθεί από τρεις αγνώστους…

0

Καθορίζοντας ημερομηνία εκλογών ο Ταγίπ Ερντογάν (Erdogan) έβαλε τέλος σε εικασίες ότι θα χρησιμοποιούσε τον πρόσφατο σεισμό ως πρόσχημα για να καθυστερήσει τις εκλογές πέρα από τη συνταγματικά καθορισμένη προθεσμία της 18ης Ιουνίου.

Ενώ ο κύριος ανταγωνισμός θα είναι μεταξύ των κομμάτων / κομματικών συνασπισμών που ηγούνται οι Erdogan και Kılıçdaroğlu, η Συμμαχία για την Εργασία και την Ελευθερία με επικεφαλής το φιλοκουρδικό HDP θα διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στο αποτέλεσμα των εκλογών.

Μπορεί να προτείνουν τον δικό τους προεδρικό υποψήφιο για τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας και στη συνέχεια να υποστηρίξουν τον Kılıçdaroğlu σε έναν πιθανό δεύτερο γύρο ή μπορεί να αποφασίσουν να στηρίξουν τον Kılıçdaroğlu από την αρχή.

Καμία από τις συμμαχίες δεν είναι εύκολο να κερδίσει την πλειοψηφία.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει αδιέξοδο αφού τα κόμματα της ίδιας συμμαχίας δεν ψηφίζουν πάντα ενιαία. Σημειώνεται ότι ο κομματικός συνασπισμός (Nation Alliance) με επικεφαλής τον Kılıçdaroğlu έχει συντάξει συμφωνία για ενισχυμένο κοινοβουλευτικό σύστημα με αντίστοιχη συνταγματική τροποποίηση και μνημόνιο κατανόησης για κοινές πολιτικές με κοινούς στόχους.

Από αυτή την άποψη, έχουν, κατά κύριο λόγο, την υποστήριξη της Συμμαχίας για την Εργασία και την Ελευθερία. Αυτό καθιστά πιθανή κοινοβουλευτική έγκριση των προτεινόμενων μέτρων πολιτικής μεταρρύθμισης που δεν απαιτούν συνταγματικές τροποποιήσεις. Οι μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης του κοινοβουλευτικού συστήματος, χρειάζονται ευρύτερη συναίνεση.

Το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών, ωστόσο, δεν είναι τόσο εύκολο να προβλεφθεί. Παρά την πληθώρα των τουρκικών δημοσκοπήσεων, πολλές από αυτές που είναι διαθέσιμες στο κοινό έχουν προβλήματα μεθοδολογίας.

Υπάρχουν επίσης ανησυχίες για την ακεραιότητα των εκλογών, παρά τη μακρά παράδοση της Τουρκίας για δημοκρατικές εκλογές που παρέχουν ένα ανθεκτικό σύστημα καταμέτρησης των ψηφοδελτίων.

Όμως, η πίεση στα μέσα ενημέρωσης, οι περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης και η ουσιαστικά απεριόριστη πρόσβαση του κατεστημένου κυβερνήτη στους δημόσιους πόρους σημαίνουν ότι οι τουρκικές εκλογές είναι άδικες, σημειώνει ο συντάκτης.

Οι επερχόμενες εκλογές είναι κάτι περισσότερο από μια διαμάχη μεταξύ του Erdogan και Kılıçdaroğlu ή των κομμάτων και των συμμαχιών που εκπροσωπούν. Η πραγματική εκστρατεία βρίσκεται ανάμεσα στα δύο ανταγωνιστικά τους οράματα.

Ο Kılıçdaroğlu υπόσχεται αλλαγή ενώ ο Erdogan σταθερότητα. Οι υποστηρικτές Kılıçdaroğlu ελπίζουν ότι η αλλαγή θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη ελευθερία, ευημερία και αξιοπρέπεια. Όσοι υποστηρίζουν τον Erdogan φοβούνται ότι η αλλαγή θα φέρει κοινωνική αστάθεια και ατομική ανασφάλεια.

Το πλεονέκτημα της αντιπολίτευσης είναι ότι μπορούν πραγματικά να υποσχεθούν αλλαγές με σταθερότητα. Τα 20 χρόνια στην εξουσία του Erdogan του αφήνουν μόνο την επιλογή να τρομοκρατεί, να επινοεί σενάρια πολιτικού κατακερματισμού και χάους εάν χάσει. Ο διχασμός στην αντιπολίτευση για έναν κοινό υποψήφιο για την προεδρία, που μόλις πρόσφατα επιλύθηκε, έδωσε αξιοπιστία στο επιχείρημα του Erdogan.

Τελικά, η κούρσα θα εξαρτηθεί από τρεις αγνώστους: τη συνοχή της Nation Alliance, τη στάση της Συμμαχίας για την Εργασία και την Ελευθερία και την ικανότητα της σημερινής κυβέρνησης να εμποδίσει το νόμισμα να καταρρεύσει ξανά πριν από τις εκλογές.

Η Nation Alliance μπορεί να επέλεξε τον Kılıçdaroğlu του CHP ως κοινό υποψήφιο, αλλά αυτό δεν αποτελεί εγγύηση ότι οι ψηφοφόροι από τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης θα τον επιλέξουν.

Η θέση της Συμμαχίας για την Εργασία και την Ελευθερία για την υποψηφιότητά του παραμένει ασαφής ακόμα κι αν μια επίσημη ανακοίνωση υποστήριξης μπορεί να επίκειται. Όσον αφορά το νόμισμα, εμπορική στο εμπορικό ισοζύγιο της Τουρκίας ασκεί πίεση στη λίρα, την οποία η κεντρική τράπεζα της χώρας δεν θα μπορέσει να υποστηρίζει συνεχώς.

Φαίνεται να επίκειται μία ακόμη υποτίμηση, αλλά το πότε θα γίνει, πριν ή μετά τις εκλογές είναι σημαντικός παράγοντας, σημειώνεται μεταξύ άλλων.

*Ο Özgür Ünlühisarcıklı είναι διευθυντής του Γραφείου Άγκυρας του γερμανικού Marshall Fund of the United States

ΠΗΓΗ: Euobserver Özgür Ünlühisarcikli – Turkey’s election — the Erdoğan vs Kılıçdaroğlu showdown

https://hellasjournal.com/2023/03/o-tagip-erntogan-pezi-me-tin-eklogiki-fotia-i-proedriki-koursa-stin-tourkia-tha-exartithi-apo-tris-agnostous/

Η οργή του Ρόμπερτ Μενέντεζ για την Τουρκία: Η αλλαγή στάσης του Μπλίνκεν για τα F-16 και η αποδοχή του βασικού όρου του γερουσιαστή

0

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Hellas Journal, Ουάσιγκτον

Τις τελευταίες 72 ώρες, συμβαίνουν πολλά πράγματα στην αμερικανική πρωτεύουσα που μας αφορούν, θα έλεγα, αποκλειστικά. Και είναι σημαντικά για την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και την εθνική ασφάλεια της χώρας.

Η αμερικανική κυβέρνηση, διά των αξιωματούχων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, προσπαθεί να αλλάξει την αρνητική εικόνα της Τουρκίας για να μπορέσει να την ενισχύσει με τα αμερικανικά μαχητικά F-16, στο όνομα της δήθεν ενότητας της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Άντονι Μπλίνκεν, αυτή τη φορά, προχώρησε σε μία κίνηση στην Επιτροπή Εξωτερικών της Βουλής, επιχειρώντας να ανατρέψει το βασικό όρο που έθεσε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ.

Ο γερουσιαστής ζητά από την Τουρκία να υπογράψει ότι τα αμερικανικά μαχητικά δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου (αν και αυτή δεν είναι χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ).

Τον περασμένο Δεκέμβριο, ο μπουνταλάς υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, απέρριψε τον όρο του κ. Μενέντεζ. Η απόρριψη ισχύει και σήμερα; Θα το πληροφορηθούμε, ίσως, τις επόμενες ημέρες, καθώς οι διαβουλεύσεις στην Ουάσιγκτον «πήραν φωτιά», όπως μας είπε διπλωματική πηγή.

Ο κ. Μπλίνκεν, που προχθές αντιμετώπισε τον πολύ εκνευρισμένο φιλέλληνα γερουσιαστή, έκανε μία πολύ μελετημένη δήλωση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής:

  • «Ταυτόχρονα (πρέπει), φυσικά, να διασφαλίζουμε ότι στον βαθμό που υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ τους (εννοεί την Ελλάδα και την Τουρκία), ότι οποιοσδήποτε εξοπλισμός ή τεχνολογία παρέχουμε δεν χρησιμοποιείται για την προώθηση αυτών των διαφορών ή αυτών των διαφορών».

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η δήλωση του αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό καθώς, για να μην χρησιμοποιήσει τα F-16, εναντίον της Ελλάδας, πρέπει να υπογράψει. Όχι να δώσει μία έωλη υπόσχεση. Εάν υπογράψει, σημαίνει ότι ο βασικός όρος του Ρόμπερτ Μενέντεζ γίνεται δεκτός.

Όμως, δεν είναι η μόνη προϋπόθεση του γερουσιαστή. Έθεσε ξανά, σε δημόσια συνεδρίαση της Επιτροπής, ενώπιον του κ. Μπλίνκεν και των υπολοίπων μελών του σώματος, όλους τους όρους, οι οποίοι αν γίνουν δεκτοί από την Τουρκία, σημαίνει ότι αλλάζει εντελώς το παιγνίδι.

Το ερώτημα είναι αν ο Ταγίπ Ερντογάν, που γνωρίζουμε, θα ταπεινωθεί και θα αποδεχθεί τις προϋποθέσεις που θέτει το Κογκρέσο και φαίνεται ότι υιοθετεί και η αμερικανική κυβέρνηση.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ: Όπως σημειώσαμε και χθες, χωρίς αμφιβολία ήταν εντυπωσιακός ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ έχοντας απέναντι του τον υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και δεν είναι τυχαίο ότι σοβαροί άνθρωποι που παραβρέθηκαν στην κατάθεση του Αμερικανού υπουργού μίλησαν για ιστορική στιγμή για την Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας.

Ήταν μία «σύγκρουση» στην οποία κυριαρχούσε η ευγένεια και ο σεβασμός του ενός στον άλλο, αλλά ο κ. Μενέντεζ δεν χαρίστηκε. Εξέθεσε την αμερικανική εξωτερική πολιτική και φανέρωσε ότι προεκλογικά οι πολιτικοί άλλα λένε, και όταν κερδίζουν την προεδρία άλλα κάνουν.

Ο Αμερικανός γερουσιαστής έκανε το εξής: Απαρίθμησε τα εγκλήματα της Τουρκίας, εκφώνησε ένα άνευ προηγουμένου κατηγορώ εναντίον της κατοχικής δύναμης, και ήταν τόσο πειστικός, που μέσα σε δευτερόλεπτα άρχισε η είδηση να κυκλοφορεί παντού.

Σημαντικοί δημοσιογράφοι και αναλυτές έσπευσαν να αναπαραγάγουν τις δηλώσεις του αλλά και το βίντεο του διαλόγου του κ. Μενέντεζ με τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.

Ο γερουσιαστής φάνηκε να είναι έτοιμος από καιρό γι’ αυτήν την αντιπαράθεση, διότι φαίνεται να πιστεύει ότι παρά την αλλαγή του κλίματος, μετά από τους καταστρεπτικούς σεισμούς στην Τουρκία (και τη Συρία), η τουρκική πολιτική δεν άλλαξε καθόλου. Παραμένει η ίδια.

Απλά εκμεταλλεύεται τις περιστάσεις για να δείξει ένα άλλο, ψεύτικο πρόσωπο, για να έχει κέρδη πολιτικά και διπλωματικά, ώστε αργότερα να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάσταση των απειλών και των εκβιασμών. Αφού, στο μεταξύ, εξασφαλίσει οφέλη από την Αμερική και την άβουλη Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε ότι αφορά την δήλωση του, την οποία διάβαζε λέξη προς λέξη, ήταν το απόλυτο κατηγορητήριο εναντίον της Τουρκίας. Εάν έκανε τη δήλωση αυτή σε ένα, ας πούμε, δικαστήριο, η Τουρκία θα είχε καταδικαστεί στο δευτερόλεπτο.

  • Ο κ. Μπλίνκεν, ενώ περίμενε την επίθεση εναντίον της Τουρκίας, διότι γνωρίζει τις θέσεις του γερουσιαστή, με τον οποίο διατηρούν φιλία για πολλά χρόνια, φάνηκε να ξαφνιάζεται. Η απάντηση του Αμερικανού υπουργού ήταν κατώτερη των περιστάσεων.

Διότι στην πραγματικότητα και πίσω από τις κλειστές πόρτες οι Αμερικανοί αξιωματούχοι είναι έξω φρενών με την Τουρκία. Απλά, πριν από τις εκλογές δεν θέλουν με τίποτα να πράξουν οτιδήποτε που θα θεωρηθεί παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της κατοχικής δύναμης.

Δεν πρέπει να έχει κανείς αμφιβολία για την αμερικανική θέση αναφορικά με τις τουρκικές εκλογές. Επιθυμούν διακαώς την ήττα του Ταγίπ Ερντογάν.

Καταλήγοντας να μου επιτρέψετε ένα σχόλιο αγαπητοί αναγνώστες: Είναι τραγικό να ακούμε αυτό το κατηγορώ εναντίον της Τουρκίας από ένα ξένο, διότι ο γερουσιαστής Μενέντεζ δεν έχει ελληνικές ρίζες. Είναι Κουβανός, ως γνωστό. Είναι πιο τραγικό ότι δεν ακούμε τέτοιες κουβέντες από τους δικούς μας πολιτικούς. Αυτά…

https://hellasjournal.com/2023/03/i-orgi-tou-menentez-gia-tin-tourkia-i-allagi-stasis-tou-blinken-gia-ta-f-16-ke-i-apodochi-tou-vasikou-orou-tou-gerousiasti-video/

Κόλαση: Η αμερικανική Αεροπορία έπληξε ιρανικές δυνάμεις στην Συρία – Αντίποινα για την θανατηφόρα επίθεση με drone κατά Αμερικανών

0

Είχε χτυπηθεί η αμερικανική βάση στην Χαζάκα

Αεροπορικά πλήγματα κατά ιρανικών δυνάμεων και σιιτικών οργανώσεων που βρίσκονται υπό την επιρροή της Τεχεράνης, εξαπέλυσε η αμερικανική Αεροπορία στην Συρία, ως αντίποινα για την επίθεση με UAV σε αμερικανική βάση που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας Αμερικανός και να τραυματιστούν ακόμη έξι, σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου που δημοσιοποιήθηκε από το Πεντάγωνο.

Πάντως δεν ανακοινώθηκε σε ποια τοποθεσία έπληξαν τις ιρανικές δυνάμεις.

Η επίθεση με τηλεκατευθυνόμενο μη επανδρωμένο αεροσκάφος έγινε εναντίον της αμερικανικής βάσης κοντά στη Χαζάκα (βορειοανατολικά), χθες Πέμπτη, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

 

 

 

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών θεωρούν πως το UAV ήταν ιρανικής προέλευσης, προστίθεται.

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν ανέφερε πως τα αεροπορικά πλήγματα έβαλαν στο στόχαστρο οργανώσεις που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης, το επίλεκτο σώμα του στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, βασικού συμμάχου της Δαμασκού, μαζί με την Ρωσία στον πόλεμο στη Συρία.

«Οι αεροπορικές επιδρομές διεξήχθησαν σε αντίδραση στην επίθεση καθώς και σε σειρά πρόσφατων επιθέσεων εναντίον δυνάμεων του διεθνούς συνασπισμού από οργανώσεις που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης», διευκρίνισε ο κ. Όστιν, πάντα σύμφωνα με την ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.

Οι Αμερικανοί έχουν βάσεις στην Συρία κυρίως στην περιοχή της Deir Ezzor αλλά και στα νοτιοανατολικά της χώρας.

Ωστόσο, η διεθνής κοινότητα στην περίπτωση αυτή δεν θεωρεί πως είναι δυνάμεις κατοχής σε ένα ανεξάρτητο κράτος…

ttps://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/kolasi-i-amerikaniki-aeroporia-eplikse-iranikes-dynameis-stin-syria-antipoina-gia-tin-thanatifora-epithesi-me-drone-kata-amerikanon/

ΟΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΕΣ-ΚΑΙ ΥΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ- ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

1
Δεν πιστεύω πως θα υπάρξει κυβερνητική λύση απο τις εκλογές. Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις ανήκουν, πλέον, στο παρελθόν. Γνωρίζω ότι πολλοί διαφωνούν με την εκτίμηση αυτή αλλά η ευρεία συστημική αμφισβήτηση εκεί παραπέμπει.
Το ερώτημα τι θα γίνει την επόμενη ημέρα είναι υπαρκτό και θα πρέπει να μας απασχολεί.
Θα πρέπει να αποκτήσουμε κουλτούρα συνεργασίας. Όσο και αν προσπαθώ να διακρίνω, δεν βλέπω ουσιώδεις διαφορές στην πολιτική των κομμάτων. Αποχρώσες είναι οι ενδείξεις διαφορών. Συνεπώς, δεν πρόκειται να συναντηθούν δύο ή τρία βουνά αν συνεργασθούν τα πολιτικά κόμματα. Ούτε διαφορετικοί κόσμοι.
Το δεύτερο που πρέπει να αλλάξει είναι η νοοτροπία των πολιτικών που ηγήθηκαν ή ηγούνται των κομμάτων τους, ότι χωρίς αυτούς, ή τους απογόνους τους, η Ελλάδα θα καταστραφεί. Και η νοοτροπία της συνεργασίας πρέπει να περάσει και στην κοινωνία.
Με την συμμετοχή της χώρας σε διεθνείς θεσμούς και οργανισμούς, τα κόμματα και οι κυβερνήσεις διαχείριση κάνουν. Άλλωστε, η σύγχρονη Ελλάδα επιβίωσε με πληθώρα ανίκανων πολιτικών, ακόμη και σε πολύ κρίσιμες στγμές της ιστορικής εξέλιξής της.
Συνεπώς, η ενεργοποίηση των ακολούθων της “Οικογένειας” ότι χωρίς το προβεβλημένο, σήμερα, μέλος της θα καταστραφούμε, δεν ισχύει. Στις συνεργασίες υπάρχουν εθιμικές αρχές (ο πρωθυπουργός απο το πρώτο κόμμα, ο ΥΠΕΞ απο το δεύτερο κλπ) αλλά τα πρόσωπα είναι υπο διαπραγμάτευση.
Γι αυτό και οι συντονισμένες επιθέσεις κατά του Ανδρουλάκη είναι αναποτελεσματικές. Τα κόμματα θα διαμορφώσουν τα ίδια την πολιτική που θα ακολουθήσουν. Και το ΠΑΣΟΚ αφού το συζητήσει στο εσωτερικό του, με βάση την δημοκρατική αρχή, και αποφασίσει, θα πρέπει όλοι τους να συνταχθούν με την απόφαση.
Τα καπετανάτα είναι επικίνδυνα. Και για τον πολιτικό φορέα και για τους επίδοξους καπετάνιους.
ΥΓ: Όπως θα γνωρίζετε, ίσως, την δεκαετία του ’30 η Κομμουνιστική Διεθνής, διασθανόμενη τον κίνδυνο ανόδου του φασισμού και του ναζισμού, εγκατέλειψε την γραμμή “τάξη εναντίον τάξης” και προέβαλε την γραμμή του Λαϊκού Μετώπου. Στο πλαίσιο αυτής της γραμμής, ακόμη και το σκληρό- τότε- ΚΚΕ δέχθηκε να συνεργαστεί με την φιλελευθερη κυβέρνηση Σοφούλη. Δεν θα συμμετείχε στην κυβέρνηση αλλά θα την υποστήριζε. Είναι το περίφημο Σύμφωνο Σοφούλη- Σκλάβαινα, το οποίο, το κατεστημένο της εποχής το πολέμησε σκληρά. Αποτέλεσμα να μην εφαρμοστεί, να ακολουθήσουν πραξικοπήματα (το αποτυχημένο του Πλαστήρα, το επιτυχημένο του Κονδύλη) και η δικτατορία του Μεταξά.
Δεν είμαστε σε τέτοιο σημείο αλλά βρισκόμαστε σε μια καμπή που τα μονοκομματικά πρέπει να τελειώσουν.
Για την ιστορική εξέλιξη με βάση το ΚΚΕ, την Κομιντέρν και την Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία θα συζητήσουμε με τον Νίκο Μαραντζίδη στη Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης την ερχόμενη Τρίτη στις 9μμ. Έγραψε ενα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο: Στη σκιά του Στάλιν.
Παντ. Σαββίδης

Η Κίνα στον ρόλο της νέας υπερδύναμης

1

«Δεν υπάρχει καμία χώρα στον κόσμο που είναι ανώτερη από τις άλλες. Δεν υπάρχει κανένα μοντέλο διακυβέρνησης το οποίο να αφορά όλους σε παγκόσμιο επίπεδο ούτε μία διεθνής τάξη πραγμάτων στην οποία μια χώρα έχει τον τελικό λόγο». Αυτά έγραψε ο πρόεδρος Σι στο άρθρο που δημοσίευσαν κινεζικά και ρωσικά μέσα ενημέρωσης την ημέρα της άφιξής του στη Μόσχα. Δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρο «μανιφέστο» για το πώς βλέπει τον κόσμο η ανερχόμενη δύναμη της εποχής μας, η Κίνα. Το βασικό μήνυμα είναι η αμφισβήτηση της αμερικανικής ηγεμονίας και η δημιουργία μιας παγκόσμιας συμμαχίας που θα αποτελέσει τον δεύτερο πόλο στο νέο γεωπολιτικό σκηνικό που γεννιέται αυτή την εποχή.

Η Ουάσιγκτον προσπαθεί εδώ και καιρό να προειδοποιήσει ή και να απειλήσει την Κίνα πως τυχόν στρατιωτική υποστήριξη της Ρωσίας στον πόλεμο στην Ουκρανία θα έχει σημαντικές επιπτώσεις. Οπως και ο Πούτιν νωρίτερα, έτσι και ο Σι έδειξε με τον πιο ηχηρό τρόπο πως αγνοεί τις ΗΠΑ και δεν θα υποκύψει στις πιέσεις τους.

Ενα καλό ερώτημα είναι πώς φθάσαμε εδώ. Το ενδιαφέρον είναι ότι η Κίνα έγινε αυτό που είναι σήμερα χάρη στην πλεονεξία του αμερικανικού καπιταλισμού. Οι αμερικανικές εταιρείες μετέφεραν εκεί την παραγωγή τους λόγω χαμηλότερου κόστους, μετέφεραν ενίοτε και την τεχνολογία τους, ενώ αντιμετώπιζαν την Κίνα σαν μια τεράστια αγορά. Ηταν η εποχή που έβλεπαν την παγκοσμιοποίηση σαν ευκαιρία και μόνο. Τώρα έχουν τρομάξει με το πόσο εξαρτημένες ήταν από την Κίνα και έχουν ξεκινήσει μια πολύ συγκροτημένη διαδικασία αποπαγκοσμιοποίησης και επαναπατρισμού της παραγωγής στις ΗΠΑ.

Η Κίνα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, διεκδικεί ρόλο ηγεμονικής υπερδύναμης. Επιδιώκει, χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο, να αναλάβει την ηγεσία μιας παγκόσμιας συμμαχίας που θα αμφισβητεί την αμερικανική παντοδυναμία. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ότι μπορεί η Δύση να αισθάνεται πιο ενωμένη και συσπειρωμένη, το χάσμα με τον μη δυτικό κόσμο είναι όμως τεράστιο. Η Κίνα εκμεταλλεύεται την ευκαιρία, έχοντας στρατηγική υπομονή και την αυτοπεποίθηση της αναδυόμενης υπερδύναμης.

Ο κόσμος αλλάζει, το νιώθουμε έντονα, χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε τι ξημερώνει. Οι εξελίξεις σε δύο μέτωπα θα κρίνουν το πόσο ραγδαίες θα είναι οι αλλαγές. Το αν η Ευρώπη θα παραμείνει προσηλωμένη στις ΗΠΑ μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο ενός νέου ψυχρού πολέμου είναι ένα κρίσιμο ερώτημα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη θα πρέπει να κάνει αυτό που δεν της αρέσει… Να επιλέξει ανάμεσα στα οικονομικά οφέλη της συνεργασίας με την Κίνα και τη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ. Το δεύτερο μέτωπο είναι όμως ακόμη πιο κρίσιμο. Εχει να κάνει με τις εσωτερικές εξελίξεις στην Αμερική. Με ένα πολιτικό σύστημα που δεν συμφωνεί σε τίποτα συνήθως, εκτός από το μέτωπο εναντίον του Πεκίνου που συσπειρώνει τους πάντες. Με την ασύλληπτη πόλωση και την κρίση των θεσμών. Και με τις επόμενες προεδρικές εκλογές το 2024 να είναι ίσως, για άλλη μια φορά, εξαιρετικά καθοριστικές για το μέλλον της Αμερικής αλλά και της Δύσης γενικότερα.
Καθημερινή

Δ. Μάρδας: Ιδιωτικό χρέος και τολμηρές λύσεις: Μια επείγουσα αναγκαιότητα

0

 

Του Δημήτρη Μάρδα

Υποψήφιου βουλευτή της Α΄ Θεσσαλονίκης ΣΥΡΙΖΑ/ΠΣ

Καθηγητή του ΑΠΘ

π. Αν. Υπουργού Οικονομικών και Υφ/γού Εξωτερικών

To Ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα ανέρχεται σε 256 δις ευρώ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία αν και άλλες αναλύσεις το ανεβάζουν στα 340 δις. ευρώ. Το 2020 ανερχόταν σε 242,6 δις ευρώ, ενώ το 2014 προσέγγιζε τα 147 δις ευρώ. Μεγάλο βάρος στα ποσά αυτά είναι οι προσαυξήσεις και τα πρόστιμα που σε πολλές περιπτώσεις, ιδίως παλιών χρεών πριν το 2014, ηχούν δυσθεόρατες.

Ενδεικτικά σημειώνεται το ακόλουθο  ως προς τα χρέη στην Εφορία. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, πάνω από 4 εκατομμύρια πολίτες χρωστούν 113,385 δις. ευρώ, με τα 26,6 δις. να θεωρούνται ανεπίδεκτα είσπραξης και περίπου τα 87 δις. να αποτελούν το πραγματικό ληξιπρόθεσμο ποσό. Τα υπόλοιπα είναι προσαυξήσεις και πρόστιμα!

Αν δεν γίνουν ριζοσπαστικές κινήσεις, το πρόβλημα αυτό θα διαιωνίζεται εις βάρος των οφειλετών και της οικονομίας γενικότερα. Κάποιες λύσεις θα μπορούσαν να ήταν οι εξής:

Το ανώτατο πλαφόν προσαυξήσεων-προστίμων των οφειλών σε Εφορίες και Ταμεία, να μειωθεί στο 20% ή μέγιστο στο 30%. Σήμερα στις Εφορίες το ποσοστό αυτό ανέρχεται, πλην κάποιων περιπτώσεων, στο 120% (για χρέη μετά το 2014). Xρέη παλαιότερα βάσει των ρυθμίσεων του ποινολογίου (του νόμου 2523/97) αγγίζαν το 300% μειούμενα στο 200%, πλην εξαιρέσεων. Στον ΕΦΚΑ αντίστοιχα αγγίζουν το 300%. Αυτός ο παραλογισμός πρέπει να σταματήσει. Προβλέπεται και από το Μνημόνιο του 2015, που κινείται προς την κατεύθυνσή της κατάργησης των προσαυξήσεων και των προστίμων.

Φυσικά η πρόβλεψη για δόσεις 120 ή περισσότερες πάντοτε διευκολύνει αλλά δεν είναι η μόνη δραστική λύση.

Τολμηρή λύση: Κούρεμα σημαντικού μέρους του οφειλόμενου κεφαλαίου, που ήδη γίνεται στον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Αυτός μπορεί λοιπόν να δεχθεί βελτιώσεις εισάγοντας ακόμη και αυξήσεις στο κούρεμα του κεφαλαίου, σύμφωνα με τα κριτήρια (τους αλγόριθμους) φυσικά που έχει υιοθετήσει. Σημειώνεται ότι προβλέπεται στον εξωδικαστικό συμβιβασμό ως και το 75% κούρεμα επί του κεφαλαίου κάτι που δεν εφαρμόζεται.

Ως προς τα κόκκινα δάνεια, μια ρύθμιση όμοια της Ισπανίας μπορεί να δώσει διέξοδο και σε αυτό το πρόβλημα. Αναλυτικότερα, τα Funds να μην μπορούν να ζητήσουν από τον οφειλέτη περισσότερα χρήματα από το διπλάσιο ή τριπλάσιο ή έστω τετραπλάσιο της αγοράς των δανείων (στο 10%) που αγόρασαν από τις τράπεζες. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί  ότι υπάρχει νομικό πρόβλημα γιατί τα Funds αγόρασαν τα κόκκινα δάνεια χωρίς αυτήν τη δέσμευση. Στην Ισπανία (που εισήγαγε το διπλάσιο) πάντως δεν προκλήθηκαν νομικά προβλήματα και δίκες.

Αν οι όποιες ρυθμίσεις δώσουν την ελπίδα σωτηρίας των οφειλετών από τα χρέη τους, τότε θα είναι δυνατόν να αποπληρωθούν. Θα συγκεντρώσουν έτσι χρήματα στις εφορίες και τα Ταμεία, οπότε θα κινηθεί και η οικονομία.

Η αύξηση των εσόδων του προϋπολογισμού χωρίς την επιβολή παραπάνω φόρων, αλλά μέσω, λόγου χάριν, των προαναφερθεισών προτάσεων ή ομοίων τους αποτελεί αναγκαιότητα ενόψει των νέων προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία που θα ισχύσει μετά το τέλος του 2023.

Για το 2024 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει με Ανακοίνωση της, που είναι σε επεξεργασία, ένα νέο πλαίσιο εποπτείας όπου τα «απείθαρχα» δημοσιονομικά κράτη-μέλη και τα υπερχρεωμένα θα κτίζουν το δικό τους Μνημόνιο υπό την έγκρισή της. Δεν προβλέπει η εισήγησή της τη χρηματοδότηση των υπερχρεωμένων κρατών-μελών κατά τα πρότυπα που ζήσαμε.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προβλέπεται αναλυτικότερα πρωτογενές πλεόνασμα στο κρατικό προϋπολογισμό (δηλαδή έσοδα μείον τις δαπάνες όπου στις δαπάνες δεν περιλαμβάνεται η πληρωμή των τόκων παλαιότερων δανείων) για τα κράτη μέλη της ΕΕ της τάξης του 2%. Για εμάς ισχύει ό,τι υπογράφηκε στο 3ο Μνημόνιο δηλαδή πρωτογενές πλεόνασμα άνω του 2,2% διαφοροποιούμενο κατ’ έτος. Επίσης επιστρέφουμε όλα τα κράτη-μέλη στο έλλειμμα του προϋπολογισμού της τάξης του 3% και στην πτωτική πορεία του χρέους.

Στο πλαίσιο των νέων περιορισμών εκ μέρους της Επιτροπής ο κρατικός προϋπολογισμός χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση και στο σκέλος των δαπανών.

Αυτό μπορεί να γίνει, εκτός των άλλων,  με τον περιορισμό της άκρατης σπατάλης, με τη μείωση των λειτουργικών δαπανών, με μείωση των επιχορηγήσεων του κράτους προς τους σπάταλους Δήμους, τον εκμηδενισμό των απευθείας αναθέσεων δισεκατομμυρίων ευρώ κ.ά. Ως προς το τελευταίο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2003 έκανε έρευνα που οδήγησε στο ακόλουθο συμπέρασμα. Προμήθειες χωρίς ανταγωνισμό οδηγούν σε αγορές από το κράτος κατά 20% ακριβότερες!

Όλα αυτά, και πολλά άλλα της ιδίας υφής μπορούσαν να τεθούν σε ήπια εφαρμογή κατά την πρόσφατη περίοδο, κάτι που δεν έγινε. Είναι εφικτές όμως λύσεις που, μαζί με άλλα εξειδικευμένα μέτρα πολιτικής που έχουν ανακοινωθεί στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ/ΠΣ, επιτρέπουν την πραγματοποίηση των στρατηγικών του επιλογών.

thestival.gr

 

Γιατί η Τουρκία είναι για τις ΗΠΑ απλώς «μια δύσκολη σύμμαχος»; Ποιά είναι η κυρία δίπλα στον Μπλίνκεν;

0

 

Είναι πολλοί εκείνοι που αναρωτιούνται γιατί οι ΗΠΑ μονίμως χαϊδεύουν την Τουρκία…
Σε δήλωση του Πρόεδρου της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ, που κατακεραυνώνει την Τουρκία, αφού έχει γλαφυρά περιγράψει την επιθετική της πολιτική έναντι του Ελληνισμού, την απαράδεκτη συμπεριφορά της έναντι «συμμάχων», και τις ερωτοτροπίες της με την Ρωσία, τελικά θέτει το ερώτημα «πώς θα αποκαλούσες μια τέτοια χώρα;», ο φανερά αμήχανος Αμερικανός ΥΠΕΞ Άντονι Μπλίνκεν  απαντά, «θα την αποκαλούσα μια δύσκολη/προκλητική (challenging) σύμμαχο».
Φυσικά δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση η τοποθέτηση του Α. Μπλίνκεν δεδομένου ότι διαχρονικά οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει ότι έτσι ακριβώς βλέπουν και αντιμετωπίζουν την Τουρκία. Το ενδιαφέρον όμως εστιάζεται στο γεγονός ότι την ώρα που ο Μπλίνκεν έκανε την δήλωση, δίπλα του καθόταν η τουρκικής καταγωγής Naz Durakoğlu!
Η δημοσιογράφος/ερευνήτρια Φανούλα Αργυρού έγραφε (21/02/2022) στο iEpikaira: «Την είδηση ότι «δύο τουρκο-αμερικανίδες «βοηθούν» στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, όπως χαρακτηριστικά διεμήνυε ο Λευκός Οίκος δικαιολογώντας την απόφαση του να τις διορίσει σε νευραλγικές θέσεις του State Department» πρόβαλε η ελληνική ιστοσελίδα www.newsbreak.gr. Αυτές είναι η Naz Durakoğlu και η Özge Güzelsu. Σύμφωνα με το δημοσίευμα διατηρούν στενές σχέσεις με την Τουρκία, και συντονίζουν με τον στενό συνεργάτη του Προέδρου Biden, Amos Hochstein την ενεργειακή πολιτική του Στέιτ Ντιπάρτμεντ…».
Στο ίδιο δημοσίευμα διευκρινίστηκε ότι: «H Naz Durakoğlu διορίστηκε τον Ιανουάριο του 2021 ως Principal Deputy Assistant Secretary in the Bureau of Legislative Affairs, την υψηλότερη θέση που έδωσαν ποτέ σε τουρκο-αμερικανίδα στην πρόσφατη ιστορία του Αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ».
Τώρα καταλάβατε γιατί η Τουρκία είναι για τις ΗΠΑ απλώς «μια δύσκολη σύμμαχος»; Αν όχι, κάντε και μια βόλτα από ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ… Ελληνοαμερικανικό λόμπι ακούει;

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Ουκρανία: Τι προβλέπει το «ειρηνευτικό σχέδιο» της Κίνας

0

του Hugues Maillot*

Στις 24 Φεβρουαρίου, η Κίνα δημοσιοποίησε ένα «ειρηνευτικό» σχέδιο 12 σημείων για την «πολιτική διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης». Και ο Βλαντίμιρ Πούτιν είπε στον Κινέζο Πρόεδρο, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στη Μόσχα, ότι είναι διατεθειμένος να το συζητήσει.

Στην πραγματικότητα, το κινεζικό σχέδιο δεν είναι ειρηνευτικό, αλλά ένας κατάλογος καλών προθέσεων και ένας τρόπος να τοποθετήσει η Κίνα τα πιόνια της.

Το πρώτο σημείο είναι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των αρχών των Ηνωμένων Εθνών, στις οποίες περιλαμβάνονται η κυριαρχία, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα όλων των χωρών. Το Κρεμλίνο δεν έχει πρόβλημα να δεχθεί αυτό το σημείο, αφού θεωρεί ότι τα προσαρτηθέντα εδάφη της Ουκρανίας αποτελούν μέρος της ρωσικής κυριαρχίας.

Στο δεύτερο σημείο τού σχεδίου της, η Κίνα θεωρεί ότι η ασφάλεια μιας χώρας δεν πρέπει να επιζητείται εις βάρος των άλλων και ότι η ασφάλεια μιας περιοχής δεν πρέπει να επιτυγχάνεται με την ενίσχυση ή τη διεύρυνση των στρατιωτικών συνασπισμών. Πρόκειται ακριβώς για τη θέση που είχε το Κρεμλίνο για το ΝΑΤΟ πριν εισβάλει στην Ουκρανία.

Στο τρίτο και τέταρτο σημείο, που αναφέρονται στην κατάπαυση του πυρός και την επανάληψη των διαπραγματεύσεων, η Κίνα αναλαμβάνει τον ρόλο του μεσολαβητή. Όμως οι θέσεις των δύο πλευρών είναι αγεφύρωτες. Η Μόσχα απαιτεί από το Κίεβο να δεχθεί τη «νέα εδαφική πραγματικότητα» και το Κίεβο απαιτεί την επιστροφή στην προ του 2022, αν όχι προ του 2014, κατάσταση.

Στο πέμπτο και έκτο σημείο, η Κίνα εκτιμά ότι τα ανθρωπιστικά ζητήματα δεν πρέπει να πολιτικοποιούνται και ζητά από τις εμπόλεμες πλευρές να μην επιτίθενται σε πολίτες και μη στρατιωτικούς στόχους. Η θέση αυτή αφορά ευθέως τη Μόσχα.

Στο έβδομο σημείο, η Κίνα ζητά να εγγυηθούν οι δύο πλευρές την ασφάλεια των πυρηνικών σταθμών. Η ανησυχία της αφορά κυρίως τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια, γύρω από τον οποίο γίνονται σφοδρές συγκρούσεις από την αρχή του πολέμου.

Στο όγδοο σημείο, η Κίνα ζητά να μη χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα. Η έκκληση αυτή απευθύνεται κυρίως στη Ρωσία και δευτερευόντως στις χώρες του ΝΑΤΟ που διαθέτουν πυρηνικά όπλα.

Στο ένατο σημείο, το Πεκίνο ζητά να παραταθεί η ισχύς της συμφωνίας για τα δημητριακά της Μαύρης Θάλασσας, κάτι που έχει ήδη επιτευχθεί.

Το δέκατο σημείο στρέφεται ευθέως κατά της Δύσης, αφού αναφέρει ότι «οι μονομερείς κυρώσεις και η μέγιστη πίεση δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα». Η Κίνα φοβάται ότι αν εμπλακεί ενεργότερα στη σύγκρουση, μπορεί να επιβληθούν κυρώσεις και σ’ εκείνη.

Στο ενδέκατο σημείο, η Κίνα ζητά να στηριχθεί το υπάρχον παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και να μη χρησιμοποιείται η παγκόσμια οικονομία για πολιτικούς σκοπούς.

Στο δωδέκατο σημείο, τέλος, η Κίνα επιδιώκει να αναδείξει τον ρόλο της ως μεγάλης παγκόσμιας δύναμης. Την ώρα που η Ουκρανία προσπαθεί να κινητοποιήσει τους συμμάχους της για να πετύχει τους σκοπούς της, το Πεκίνο προσπαθεί να αυξήσει το βάρος του στην παγκόσμια σκακιέρα.

(Πηγή: Washington Post)

Σεραφείμ Μηχιώτης: η δημιουργική ασάφεια του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

0

 του Σεραφείμ Μηχιώτη

ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΤΟΥ  ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΡΤ-1

Δεν γνωρίζω πόσο μπορεί να είναι πράγματι ικανοποιημένοι στην επικοινωνιακή ομάδα που πλαισιώνει τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ-Κιν.Αλλ., από την χθεσινή εμφάνιση του Προέδρου τους, Νίκου Ανδρουλάκη, στη συνέντευξή του στον Μαγγηριάδη από την ΕΡΤ-1.

Αλλά η εικόνα, όμως, που οι πολλοί έχουν ήδη εισπράξει, ακούγοντάς τον, είναι η εικόνα πολιτικού, που, αν και επιθυμεί/επιδιώκει να δίδει την εικόνα ότι δεν ετεροπροσδιορίζεται, αλλά αυτοπροσδιορίζεται, τότε, ως προς το δεύτερό του σκοπούμενο, ματαιοπονεί, αποτυγχάνει και κάθε άλλο παρά πείθει, με αδυναμία ακόμη και να έχει άποψη στοιχειωδώς γιά τα εκλογικά ποσοστά στα οποία προσβλέπει…

«Είναι εγωιστής ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που λέει “ούτε ο ένας ούτε ο άλλος”, αλλά δεν είναι εγωιστές αυτοί που λένε “ή εγώ ή αυτός”;», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. «Αν δεν έχουμε ισχυρό διψήφιο ποσοστό, ο ελληνικός λαός δεν θα μας έχει δώσει την εντολή την οποία ζητώ για να πάμε σε αυτό το στάδιο. Ο λαός αποφασίζει. Δεν μπορεί να σου λέει ο λαός ότι δεν σε θέλει στην κυβέρνηση και εσύ να προσπαθείς να μπεις με το στανιό».

Δεν είναι αυτή η εικόνα στην οποία θα μπορούσε να προσβλέπει κανείς, ως εναλλακτική των “δύο εταίρων του δικομματισμού”, δίχως να παραγνωρίζεται ότι δεν είχε πρόβλημα ο Ανδρουλάκης να υιοθετήσει  το πρώτο συνθετικό από την πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ γιά “προοδευτική διακυβέρνηση”, ώστε να μιλήσει γιά “προοδευτικό ρεαλισμό”, με τον καθένα ελεύθερο να οδηγήσει την σκέψη του όπου το κρίνει, χάρις στη…δημιουργική ασάφεια του Προέδρου Ανδρουλάκη.

Βασίμως, κατά την κρίση μου έστω, οδηγούμαι σε εκτίμηση ότι η αυτοπεποίθηση αποτελεί είδος εν ελλείψει εις το κομματικό στρατηγείο της Χαρ.Τρικούπη 50, όπου οι υπαινιγμοί, ότι θα μπορούσε “να μιλήσει η πειθαρχία” σε επίπεδο ΚΟ επιτείνουν την αβεβαιότητα και προδίδουν εκνευρισμό, πράγμα πλήρως αντενδεικνυόμενο εν όψει επίσημης εισόδου στην προεκλογική περίοδο, όπου τέτοια πράγματα θα έπρεπε να είναι επαρκώς λυμένα, εάν όχι απαντημένα.

Ήταν λοιπόν αναμενόμενο να εισπράξει και το άμεσο, όπως και εύλογο σχόλιο του Κυβερνητικού Εκπροσώπου«Ο κ. Ανδρουλάκης μας έχει συνηθίσει σε μία επιδερμική προσέγγιση των ζητημάτων και ασάφεια. Νοσταλγεί τη ρητορική και το ύφος της δεκαετίας του ‘80. Δεν μπορεί όμως κανείς να παραπέμπψει στον άγνωστο Χ, εκτός αν θεωρεί ότι κόμμα του αναζητά απλώς ψηφο διαμαρτυρίας ή θέλει να θολώνει τα νερά και να μην πει την προειλημμένη απόφαση του για συμπόρευση με τον κ.Τσίπρα».

Μπορούν, επίσης, να γνωρίζουν ήδη εις την Χαρ.Τρικούπη 50 ότι το ΚΚΕ επέλεξε ήδη να τοποθετηθεί απέναντί τους, χωρίς να περιμένει και πολλά ακόμη, με την επισήμανση: «Επιβεβαιώνονται οι διεργασίες και τ’ αλισβερίσια που συντελούνται για την επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ σε ρόλο “μπαλαντέρ”. Άλλωστε, ανάμεσα σε ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ υπάρχει αντικειμενικά η κοινή προγραμματική βάση για μία τέτοια κυβέρνηση, ακόμη και με αλλαγή κάποιων προσώπων αν χρειαστεί». Πόσοι, λοιπόν, πιστεύουν στ’ αλήθεια, ότι το ΠΑΣΟΚ/Κιν.Αλλ, πείθει ότι μπορεί δυνάμει να τραβήξει;

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

 

 

Αποβατικές ενέργειες τύπου Ιβοζίμα ονειρεύονται στο ΓΕΕΘΑ με την απόκτηση των AAV-7A1

2

 Αποβατικές ενέργειες τύπου Ιβοζίμα ονειρεύονται στο ΓΕΕΘΑ με την απόκτηση των AAV-7A1  

Γράφει ο Υποναύάρχος ε.α. Δημήτριος Τσαϊλάς

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) θα συνεχίσουν να βελτιώνουν την ικανότητά τους να μας ανταγωνίζονται στη θάλασσα και τον αέρα γύρω από την επικράτειά τους, αυξάνοντας την εμβέλεια στην οποία μπορούμε να εκτελέσουμε αμφίβιες επιχειρήσεις καθιστώντας τους πεζοναύτες και τα αμφίβια πλοία μας αρκετά ευάλωτα. Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΕΔ) πρέπει να υιοθετήσουν νέες επιχειρησιακές έννοιες και νέες ή τροποποιημένες δυνατότητες για αμφίβιες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν αυτές τις τάσεις και επιτρέπουν στο Πολεμικό Ναυτικό και την ομάδα των Πεζοναυτών μας να συνεχίσουν να υποστηρίζουν τις ελληνικές προσπάθειες για την αποτροπή της επιθετικότητας, την αντιμετώπιση κρίσεων και την εκμετάλλευση της θαλάσσιας υπεροχής ως ασύμμετρο στρατιωτικό πλεονέκτημα.

Οι παραδοσιακές αμφίβιες επιχειρήσεις, όπως διαδραματίστηκαν στο παρελθόν, πλέον είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε Antiship Capable Missile (ASCM) και πυραύλους εδάφους-αέρος surface-to-air missile (SAM) που μπορούν να φτάσουν εκατοντάδες μίλια μακριά. Μια μεγάλη αποβατική επίθεση στο παρελθόν περιλάμβανε αρματαγωγά που επιχειρούσαν κοντά σε εχθρικές ακτές για ώρες για να ξεφορτώσουν τους πεζοναύτες και τον εξοπλισμό τους χρησιμοποιώντας ελικόπτερα, τεθωρακισμένα οχήματα μικρής εμβέλειας, απροστάτευτα hovercraft και άλλα σκάφη. Αυτού του είδους οι επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας σίγουρα δεν είναι βιώσιμες σε μελλοντικές συγκρούσεις.

Επιπλέον, οι μεγάλες αμφίβιες επιθέσεις μπορεί να μην είναι απαραίτητες στο μέλλον, χάρην στις ίδιες τεχνολογίες όπλων ακριβείας. Πολύ μικρότερες επίγειες μονάδες και δυνατότητες διασκορπισμένες σε μεγάλες περιοχές μπορούν οι ίδιες να χρησιμοποιήσουν πυραύλους εδάφους-αέρος (SAMs), ASCM και άλλα όπλα για να επιτύχουν σημαντικά αποτελέσματα. Αυτό αυξάνει τη σημασία των αμφίβιων επιδρομών εναντίον εγκαταστάσεων εχθρικών όπλων και την αξία των μικρών βάσεων εκστρατείας για τις ΕΕΔ να χρησιμοποιούν SAM και ASCM για να αμφισβητήσουν την πρόσβαση του εχθρού και να περιορίσουν τις επιλογές του.

Εννοιολογικά, αντί να επιδιώκουμε να μιμηθούμε το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ σε μικρότερη κλίμακα, οι αμφίβιες δυνάμεις της Ελλάδας θα πρέπει να εξεταστούν ως επίλεκτες μονάδες αμφίβιων καταδρομέων ή «θαλάσσιων επιδρομέων/καταστροφέων». Στη συνέχεια να επιφορτιστούν με εναλλακτικές αμφίβιες αποστολές σε μια διευρυμένη έννοια της «άμυνας του νησιού». Για παράδειγμα, μπορούν να επιχειρούν με οπλισμένα ταχύπλοα μικρότερα πλοία ή και μη στελεχωμένα σκάφη τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη κινητών αντιπλοϊκών ή αντιαρματικών και αντιαεροπορικών οπλικών συστημάτων σε χαρακτηριστικά σημεία νησιών και πλωτές πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών ή αλιευτικών σκαφών, για να παρουσιάσουν πρόσθετες προκλήσεις προς τις ΤΕΔ ως μέρος μιας συνολικής θαλάσσιας ελληνικής εκστρατείας άρνησης. Επιπλέον, ως εξειδικευμένο αμφίβιο ελαφρύ πεζικό, η Διακλαδική Διοίκηση Ειδικού Πολέμου (ΔΔΕΠ) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε μια στρατηγική για την απομόνωση και τη φθορά των ΤΕΔ ακόμη και αν αποβιβαστούν σε ελληνικά νησιά.

Αυτά τα αμφίβια άρματα (AAVC-7A1) για τα οποία δόθηκε έγκριση της πιθανής πώλησης στην κυβέρνηση της Ελλάδας, από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υποστηρίζουν τους στόχους εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ασφάλειας της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Δηλαδή οι ΕΕΔ θα μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν σε επιχειρήσεις ΝΑΤΟ με τις Ηνωμένες Πολιτείες (και ειδικότερα το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ) σε αμφισβητούμενα περιβάλλοντα. Το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ διέρχεται μια διαδικασία θεμελιώδους αναθεώρησης των τρόπων λειτουργίας του ενόψει των νέων προκλήσεων. Και υπάρχει η προσδοκία ότι οι Αμερικανοί και οι Έλληνες πεζοναύτες θα πολεμούσαν σε χωριστούς χώρους μάχης αλλά με συγχρονισμένο τρόπο. Αναμφισβήτητα, μια ελαφρύτερη αλλά πιο ευέλικτη ελληνική αμφίβια δύναμη θα μπορούσε να προσφέρει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις της συμμαχίας.

Στο πνεύμα αυτό, τις επόμενες δεκαετίες, το Σώμα Πεζοναυτών και το Πολεμικό Ναυτικό θα χρειαστεί να αποκτήσουν μια σειρά από νέες πλατφόρμες για να βελτιώσουν τις αμφίβιες ικανότητές τους για την υποστήριξη αυτών των τάσεων. Αλλά ακόμα και με την προμήθεια αυτών εκτιμάται ότι θα είναι ανίκανες να εκτελέσουν αμφίβιες επιχειρήσεις σε αμφισβητούμενα περιβάλλοντα, καθώς δεν θα διαθέτουν την αμυντική ικανότητα να προστατευτούν από τον μεγάλο αριθμό των αντίπαλων όπλων που πιθανότατα θα αντιμετώπιζαν καθώς θα πλησιάζουν στις ακτές ενός εχθρού.

Οι αμφίβιες δυνάμεις θα δυσκολευτούν επίσης να μειώσουν την τρωτότητά τους πραγματοποιώντας προσγειώσεις σε νησίδες, επειδή τα διατιθέμενα αρματαγωγά δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα και επίσης σχεδόν όλος ο θαλάσσιος εξοπλισμός είναι πολύ βαρύς για να ανυψωθεί από ελικόπτερα, αλλά  και τα αεροσκάφη δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν με ασφάλεια όσες διελεύσεις θα απαιτηθούν για υποστήριξη των αμφίβιων πλοίων στο εύρος που χρειάζονται. Ωστόσο, οι καταδρομείς και πεζοναύτες θα μπορούσαν να μετακινηθούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις με εναέρια μέσα για μικρές επιδρομές.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο εάν οι ΕΕΔ θα συγκεντρώσουν τη στρατιωτική αλλαγή δομής που απαιτείται και θα επανεξετάσουμε εκ βάθρων πως να προσαρμόσουμε τις αμφίβιες ικανότητές μας. Πράγματι, λόγω της ουσιαστικής έλλειψης ανάπτυξης κοινών δυνατοτήτων των ΕΕΔ και του σημαντικού ρόλου της Επίγειας Δύναμης Αυτοάμυνας Νήσων στις αποφάσεις αμυντικής ικανότητας, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η ΔΔΕΠ να μην καταφέρει να αλλάξει πολύ όσον αφορά την εννοιολογική εστίαση και τη διαμόρφωση. Ωστόσο, μια προσέγγιση τεράστιου κόστους για την αμφίβια ικανότητα της Ελλάδας δεν θα ήταν ούτε έκπληξη ούτε πρωτόγνωρη, αλλά αντιλαμβανόμαστε ότι τα υπόλοιπα αμυντικά προγράμματα εκσυγχρονισμού του ΠΝ και της Αεροπορίας θα έμεναν στα χαρτιά.

Οι ΕΕΔ θα πρέπει να επικεντρωθούν στο πώς να χρησιμοποιήσουμε την αμφίβια δύναμη ως μέρος μιας στρατηγικής για την εκμετάλλευση των αδυναμιών των ΤΕΔ. Να αποτελέσουν τρομερές θαλάσσιες και αεροπορικές απειλές άρνησης στις δυνάμεις της Τουρκίας, με σκοπό, να δυσκολευτούν πολύ να αναπτύξουν παρουσία σε μικρά νησιά. Η αμφίβια δύναμη της Ελλάδας μπορεί να είναι σε καλύτερη θέση για να λειτουργήσει ως μέρος μιας πλήρως ολοκληρωμένης ναυτικής στρατηγικής, σχεδιασμένης να θέτει πολλαπλές θαλάσσιες απειλές αντιπρόσβασης/ περιοχής απαγόρευσης (A2/AD) για την Τουρκία σε όλη τη νησιωτική αλυσίδα. Η ΔΔΕΠ θα πρέπει επίσης να μειώσει την εξάρτησή της από μεγάλα, ευάλωτα αρματαγωγά. Ακριβώς όπως το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, οι ελληνικές αμφίβιες δυνάμεις πρέπει να γίνουν πιο ανθεκτικές, ευέλικτες και διασκορπισμένες προκειμένου να αρνηθούν τον θαλάσσιο επιχειρησιακό χώρο της Τουρκίας. Αυτό θα περιλάμβανε μεγαλύτερη εστίαση σε μικρότερες, πιο αναλώσιμες και λιγότερο δαπανηρές πλατφόρμες, καθώς και την εισαγωγή νέων καινοτόμων τεχνολογιών.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, και του Strategy International.

defencereview.gr

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: Οργή για την απόφαση του πρωτοδικείου Φλώρινας και την ψευτομακεδονική γλώσσα

0

Περί της απόφασης του μονομελούς Πρωτοδικείου η οποία «επιτρέπει τη διδασκαλία  μακεδονικής γλώσσας»!

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη          

Από τα πρώτα μαθήματα στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης οι τότε καθηγητές μας μάς εφιστούσαν την προσοχή ότι οι δικαστικές αποφάσεις οφείλουν να γίνονται σεβαστές, και ότι γενικώς δεν νοείται να υφίστανται αυτές κριτική από οποιονδήποτε. Και η αντιμετώπισή τους αυτή είναι δικαιολογημένη, δεδομένου ότι σε διαφορετική περίπτωση θα είχε ενθαρρυνθεί η αυτοδικία.

Θέλω, ωστόσο, να πιστεύω ότι είναι επιτρεπτή η διατύπωση απορίας, για τυχόν αποφάσεις που αναφέρονται σε ανύπαρκτο περιστατικό, σε μη υφιστάμενο αντικείμενο, σε προσπάθεια δημιουργίας ad hoc και μέσω δικαστικής απόφασης, φανταστικής ύπαρξης.

Και, ακριβώς, αυτό συμβαίνει με την απόφαση αυτή του δικαστηρίου της Φλώρινας. Όπως είναι παγκοίνως γνωστό, αλλά και όπως δεν κουράζονται να το επαναλαμβάνουν οι Βούλγαροι για λόγους που τους αφορούν άμεσα, ότι δηλαδή η γλωσσα των Σκοπίων είναι παρακλάδι της βουλγαρικής, δηλαδή καθαρά σλαβική γλώσσα.

Συνεπώς, ο κάθε Έλληνας έχει, όχι απλώς το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση να απαιτήσει από το δικαστήριο της Φλώρινας (που ενδεχομένως το έχει ήδη προσπαθήσει στις 50 σελίδες της απόφασής του, που δυστυχώς δεν την έχω μπροστά μου), να μας κατατοπίσει σε ποια, τελοσπάντων, γλώσσα αναφέρεται, που βέβαια ήταν και η γλώσσα του Μ. Αλεξάνδρου!

Όχι, δεν κάνω ουδεμία «κριτική» της απόφασης του πρωτοδικείου Φλώρινας. Απορίες εκφράζω, και μάλιστα εντονότατες, καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι κάθε κάτοικος της Ελλάδας, αλλά και σύσσωμη η ομογένεια, οφείλουν να απαιτήσουν εξηγήσεις/διευκρινίσεις, για το τι γλώσσα είναι τέλος πάντων αυτή η «μακεδονική», που θα «διδάσκεται» στη χώρα μας και «κυρίως στη Μακεδονία».

Και να προλάβω τυχόν επανάληψη των κατηγοριών εναντίον όσων αντέδρασαν στην προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, ότι (παρότι ήταν σύσσωμη η Ελλάδα),  δήθεν ήταν όλοι ακροδεξιοί, αμόρφωτοι, φασίστες κλπ. Για να μη γελοιοποιούμε τα πάντα, εγώ αισθάνομαι απλώς ως Ελληνίδα, και δεν θέλω να είμαι ούτε αριστερή, ούτε δεξιά. Αλλά, και ουδόλως επιτρέπω στον εαυτό μου να δεχτεί  ότι το θέμα των Πρεσπών και της «μακεδονικής γλώσσας», είναι  τόσο απλοικό ώστε να εμφανίζεται ως πρόβλημα δεξιών ή αριστερών.

newsbreak.gr