Αρχική Blog Σελίδα 1524

Αξιωματούχος των ΗΠΑ: «Η Χαμάς δεν απελευθερώνει άλλες γυναίκες ομήρους γιατί δεν θέλει να πουν τι υπέστησαν»

0

Οι τρομοκράτες της Χαμάς αρνούνται να απελευθερώσουν δέκα από τις γυναίκες ομήρους τους επειδή δεν θέλουν να αποκαλύψουν τι υπέστησαν κατά την αιχμαλωσία τους, υποστήριξε Αμερικανός αξιωματούχος.

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ματ Μίλερ, σύμφωνα με την Daily Mail, δήλωσε ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έληξε η εβδομαδιαία εκεχειρία, η οποία επήλθε αφού η Χαμάς συμφώνησε να απελευθερώσει πάνω από 100 ομήρους.

Γιατί η Χαμάς δεν απελευθερώνει τις υπόλοιπες γυναίκες ομήρους
«Φαίνεται ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Χαμάς δεν θέλει να απελευθερώσει τις γυναίκες που κρατούσε ομήρους, και ο λόγος για τον οποίο η εκεχειρία κατέρρευσε, είναι ότι δεν θέλει αυτές οι γυναίκες να μπορούν να μιλήσουν για το τι τους συνέβη κατά τη διάρκεια της κράτησής τους», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός αξιωματούχος.

Ο Μίλερ αρνήθηκε να μοιραστεί συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς αντιμετωπίστηκαν οι γυναίκες από τη Χαμάς. Αρνήθηκε, επίσης, να κατονομάσει τις γυναίκες που η Χαμάς αρνήθηκε να απελευθερώσει και παραμένουν όμηροι.

Είπε όμως ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν «κανέναν λόγο να αμφισβητούν» τις αναφορές για σεξουαλική βία από τη Χαμάς.

Τα σχόλια του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ακολουθούν την καταδίκη του Λευκού Οίκου κατά της Χαμάς για την άρνησή της να απελευθερώσει τις γυναίκες και τα παιδιά που αιχμαλώτισε κατά τη διάρκεια της φονικής εισβολής της στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου.

Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου Τζέικ Σάλιβαν δήλωσε τη Δευτέρα: «Η βασική ουσία όσον αφορά το πού βρισκόμαστε στις διαπραγματεύσεις για τους ομήρους είναι ότι η πρώτη φάση τους είχε να κάνει με την απελευθέρωση γυναικών και παιδιών. Η Χαμάς συνεχίζει να κρατάει γυναίκες και άμαχους και δεν πρόκειται να τους απελευθερώσει. Και το Ισραήλ δεν είναι διατεθειμένο να… κλείσει το βιβλίο για αυτές τις γυναίκες ή να τις παραδώσει, οπότε το Ισραήλ επιμένει ότι η Χαμάς πρέπει να υλοποιήσει τη συμφωνία για την απελευθέρωση των γυναικών αυτών».

https://www.iefimerida.gr/kosmos/giati-hamas-den-apeleytheronei-alles-gynaikes-omiroys”>Αξιωματούχος των ΗΠΑ: «Η Χαμάς δεν απελευθερώνει άλλες γυναίκες ομήρους γιατί δεν θέλει να πουν τι υπέστησαν»

Health Ministry representative tells Knesset: Hamas gave hostages sedatives before their release ‘to make them seem happy’

0

A representative of the Health Ministry said in a hearing in the Knesset that Hamas gave hostages sedatives before their release to the Red Cross “to make them seem happy.”

Families of hostages also participated in the health committee hearing. Shir Sigal, whose mother was released from captivity, and whose father is still held hostage, emphasized the harsh conditions in which hostages are held. “My mother came back with testimonies I am unable to hear. They were handcuffed, they were abused, they were not given medical aid, they were not given food, or water. Three hours drive from here, there is a holocaust.”

Sigal called on the health ministry to issue “a clear statement for the release of all hostages.”

Relatives of hostages at the Knesset Health Committee hearing, on Tuesday.Credit: Oren Ben Hakoon
https://www.haaretz.com/israel-news/2023-12-05/ty-article-live/idf-gearing-up-for-ground-offensive-in-southern-gaza-hamas-says-death-toll-tops-15-800/0000018c-37f5-d11b-a3bf-f7fd02e20000?utm_source=mailchimp&utm_medium=Content&utm_campaign=daily-brief&utm_content=da39d451f8

Biden must face Kissinger’s Eastern Mediterranean mistake

0
WASHINGTON, DC - JANUARY 10: In this handout from the White House, U.S. Vice President Joe Biden poses for an official portrait in his West Wing Office at the White House January 10, 2013 in Washigton, DC. (Photo by David Lienemann/The White House via Getty Images)

As the United States prepares to bury Henry Kissinger, an outsize figure in 20th century American diplomacy, many parts of the world continue to struggle with his legacy. Kissinger became famous for the breakthrough with communist China and won the 1973 Nobel Peace Prize for negotiating a ceasefire in Vietnam. More people should be aware of his involvement in the 1971 Bangladeshi genocide.

On two sides of the globe, however, Kissinger’s legacy and penchant for prioritizing short-term concessions and coddling dictatorships threatens to return regions to far bloodier war.

First, there is Taiwan. Chinese Premier Zhou Enlai played Kissinger’s vanity like a fiddle, winning concessions on Taiwan that communist leader Mao Zedong never expected to gain. By conceding Chinese sovereignty over Taiwan, Kissinger may have set China down the path to claim militarily a sovereignty it never had.

Then, there is Cyprus. In 1974, Turkey invaded Cyprus and established a beachhead comprising 3% of the island, ostensibly to protect the Cypriot Muslim population as the Greek junta sought to unify Cyprus with Greece. The Greek junta fell a week later, and Greece both returned to democracy and forfeited its claims to Cyprus. It was only then, as peace talks continued in Geneva to compel withdrawal, that Turkey invaded again, this time absent any casus belli. It was a blatant land grab. Turkish troops seized and ethnically cleansed a third of the country; the occupation continues to the present.

Kissinger sided with the Turks. “There is no American reason why the Turks should not have one-third of Cyprus,” he told President Gerald Ford. “The Turkish tactics are right — grab what they want and then negotiate on the basis of possession.”

He never explained why green-lighting Turkish aggression was an American interest. After all, Turks sided with the Axis in World War I, and Turkey remained neutral during World War II as the Nazis and fascists ravaged Europe. Only when Nazi defeat was certain did they join the allies. Kissinger later wrote he favored Turkey out of a desire to keep nuclear weapons stationed there, but, as with China, his concessions defied even his most ardent enemies’ expectations.

Kissinger’s Cyprus cynicism remains a lodestone over Western diplomacy. The 1994 Annan Plan failed largely because it promoted ethnic division above citizenship, failed to demilitarize the island, and allowed Turkish settlers, alien to not only Greek Cypriots but also Cypriot Muslims, to stay. While the Clinton administration prioritized Turkey’s accession to the European Union, the Turkish colonial land grab Kissinger blessed became an insurmountable impediment.

On Jan. 27, 1989, then-Sen. Joe Biden wrote to the American Hellenic Institute chairman, “We cannot lose sight of the fact that the rights of Greek Cypriots have been trampled upon, and we must ensure that their claims to ancestral land and property seized during the 1974 invasion are not compromised. Finally, we must send a signal to Turkey that until it has removed every last soldier from Cyprus, it will never be recognized as a full member of the international community.”

Biden was right before he was wrong. Today’s divisions represent Kissinger’s legacy. In subsequent years, Kissinger even reportedly profited off his ties to Turkey as his consulting firm Kissinger Associates reportedly made introductions between American corporations and Turkish leaders.

As Cyprus becomes a regional energy hub and a democracy on the front line against autocracy, its importance to the West only grows. Every year, meanwhile, Turkey becomes an even greater liability to the West. Kissinger’s short-term solution now imperils American interests. His death is an opportunity not only for introspection but also for Biden to lead a bipartisan policy revision to put American interests and democracy above personal profit, colonial ambition, and embrace of dictatorship.

Michael Rubin (@mrubin1971) is a contributor to the Washington Examiner’s Beltway Confidential blog. He is a senior fellow at the American Enterprise Institute.

https://www.washingtonexaminer.com/opinion/biden-must-face-kissingers-eastern-mediterranean-mistake

Turkish shipbuilder ASFAT aims to expand its military maritime global reach

0

Breaking Defense recently toured a facility in Istanbul and talked to top company officials about their plans for the future.

ISTANBUL — As Turkish state-owned defense contractor ASFAT puts the finishing touches on a corvette destined for Pakistan, company officials recently described how they hope to vastly expand the firm’s operations, eyeing dozens of new deals collectively worth some $7.7 billion.

Late last month Breaking Defense joined other publications on a tour organized by ASFAT, which is the Turkish acronym for Military Factory and Shipyard Management Inc., to see ongoing projects at a shipyard in Istanbul and hear from the firm’s top officials.

ASFAT operates in nine naval shipyards throughout Turkey; six of which are dedicated to maintenance, repair and overhaul; and three for shipbuilding, from steel cutting to final fitting and integration. Facilities in Golcuk specialize in submarines, whereas those in Istanbul take on projects for larger ships like corvettes and frigates, and in Izmir the company works on small boats.

The company also works in aircraft maintenance, precision guidance kits production, fire fighting kits as well as unmanned mine clearing vehicles, and altogether has 27 military factories under its umbrella. And though it is state-owned, ASFAT’s CEO and general manager Esad Akgun told reporters it’s run more like a private firm. That, he said, gives ASFAT the “flexibility of any private company and the strength of the Minister of Defense to execute projects not only to our armed forces but also to allied countries.”

Naturally the ASFAT’s largest customer is the Turkish military, but it’s also currently working through major deals for ships with Pakistan. The company said it’s signed $3.2 billion in contracts altogether, some of them are completed and others are in the works.

But ASFAT is eyeing many more, and collectively bigger deals, the world over. Akgun said, for instance, that the company has “business development activities in more than 30 countries including some NATO allies,” and though no NATO contracts have been signed, he’s confident some will come pass. He noted that such deals with NATO would probably lean to aircraft maintenance, as the firm has joint cooperation with Airbus and operates an A400M MRO facility in Turkey.

Company officials said it is also negotiating with Romania for potential deals, and is trying to make inroads in the Gulf. Akgun told Breaking Defense that also Middle East countries including Qatar and the Kingdom of Saudi Arabia are on the company’s radar, and talks are ongoing, though he didn’t specify what platforms are being discussed.

“We have some project candidates with Qatar and KSA. There’s always interest from everybody without exception … but no deals are finalized yet,” he said. (Like other media, Breaking Defense accepted accommodations from ASFAT for the visit.)

The firm is planning to participate in Saudi World Defense Show in February 2024 and Qatari Dimdex in March 2024, attempting to push talks further with these two countries.

As for the Pakistani projects, one was on display as reporters toured the Istanbul shipyard. Islamabad’s MILGEM Babur-class corvette floated in the water while the final fitting and system integration is ongoing between the Turkish firm and Pakistani navy.

ASFAT officials said the ship has been developed with joint Turkish-Pakistani intellectual property, and that the third and fourth vessels in the deal will be constructed at a shipyard in Karachi, Pakistan.

ASFAT is also co-designing the Jinnah-class frigate with the Pakistani navy. Part of that deal is a technology transfer program that for the first time allows Turkey to send its shipbuilding know-how abroad. The frigate is expected to be nearly 120 meters long, have a range of 4,000 nautical miles, sail at 26 knots and have enough room for 200 people, the company said.

During the media tour, the Turkish firm’s officials highlighted the company’s tech transfer to Pakistan, suggesting that the joint IP and technology transfer arrangements could be applied to other countries, not least of which are Gulf countries that put localization as top priority for any defense deals.

National Projects

Back home, ASFAT is the prime contractor for the Turkish navy’s new Hisar-class offshore patrol vessels and is now building the first two OPVs under the contract. The Turkish navy plans to order a total of 10 vessels, and ASFAT hopes to build the other eight vessels. The first of these vessels is TCG Akhisar and is expected to be commissioned by mid 2024, followed four months later by the second one, the TCG Kochisar.

In April ASFAT was awarded the detailed design contract for the TF-2000, Turkish navy’s air defense destroyer. A preliminary design has been completed and now a detailed design is underway with the firm working to accommodate the Turkish navy’s needs. After the design phase, ASFAT officials said they hope to be the ones chosen to build the ships as well.

Company officials didn’t specify a specific timeline for the design phase to be finalized nor for the construction timeline. In a briefing with reporters, company officials said some “basic requirements” are changing and that the final budget has yet to be settled.

The firm is also aspiring to take a role in Turkish-built submarine MILDEN, which is also in the design phase. Earlier this year, ASFAT delivered the first 3,000-ton submarine floating dock to the Turkish navy. This dock is expected to be submarine maintenance and overhaul floating facility.

Istanbul famously straddles the Bosphorus Strait, which separates Europe and Asia — an apt location for ASFAT facilities as it attempts to reach customers on both continents and beyond.

https://breakingdefense.com/2023/12/turkish-shipbuilder-asfat-aims-to-expand-its-military-maritime-global-reach/?utm_campaign=BD%20Daily&utm_medium=email&_hsmi=285178343&_hsenc=p2ANqtz-8a6Vm93J3oRXskX-1DfiH0X-l4oUADipSsV779Mk_LJoc2kCvMjPQsZ19qQnSB02ZBPz_RwP_GjcuTBG9qwxAOMbUoJA&utm_content=285178343&utm_source=hs_email

Η χώρα όπου ο βιασμός εντός γάμου δεν είναι έγκλημα

0

Οι πεποιθήσεις του αγγλικού εθιμικού δίκαιου του 17ου αιώνα που δεν εγκαταλείφθηκαν πλήρως – Γιατί δεν έχει αλλάξει η νομοθεσία.

Πίσω από τις κλειστές πόρτες των υπνοδωματίων σε όλη την Ινδία, οι αναχρονιστικές απόψεις ενός νομικού του 17ου αιώνα εξακολουθούν να καθορίζουν τους κανόνες του σεξ μεταξύ συζύγων, καθιστώντας τον βιασμό εντός γάμου καθόλα νόμιμο.

Ο Άγγλος Μάθιου Χέιλ θεωρούσε ότι οι γυναίκες γίνονταν κτήμα του συζύγου τους με τον γάμο, μια πεποίθηση που καταγράφηκε στο αγγλικό εθιμικό δίκαιο, εξήχθη στις αποικίες και αργότερα εγκαταλείφθηκε επί αιώνες σε πολλές χώρες – όχι όμως στην Ινδία. Σε αυτή τη χώρα, δεν αποτελεί έγκλημα για έναν άνδρα να επιβάλλει το σεξ ή σεξουαλικές πράξεις στη σύζυγό του, εφόσον αυτή είναι άνω των 18 ετών.

Είναι σχεδόν αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι συμβαίνει μέσα στα συζυγικά σπίτια στην πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου και στις προσωπικές συζητήσεις που μπορεί να γίνονται ή να μην γίνονται πριν κάποιο από τα δύο μέρη ξεκινήσει το σεξ.

Συντηρητισμός και παράδοση

Όμως, οι ειδικοί λένε ότι η πατριαρχική κοινωνία της Ινδίας απαιτεί συγκεκριμένη συμπεριφορά από τις συζύγους, και συχνά αυτό σημαίνει ότι η σύζυγος πρέπει να συμμορφώνεται με τις επιθυμίες του συζύγου της, είτε το θέλει είτε όχι.

Οι ακτιβιστές προσπαθούν να αλλάξουν τον νόμο εδώ και χρόνια, αλλά λένε ότι έχουν να αντιμετωπίσουν συντηρητικούς που υποστηρίζουν ότι η κρατική παρέμβαση θα μπορούσε να καταστρέψει την παράδοση γύρω από τον γάμο στην Ινδία.

Πέρυσι, το Ανώτατο Δικαστήριο του Δελχί εξέδωσε μια διχαστική απόφαση για το θέμα, γεγονός που ώθησε τους δικηγόρους να καταθέσουν έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, η οποία αναμένεται να εκδικαστεί σύντομα.

(Πηγή: CNN)

https://www.huffingtonpost.gr/entry/se-aete-te-chora-o-viasmos-entos-yamoe-den-einai-eyklema_gr_656db475e4b07b937ff55302?utm_source=cordial&utm_medium=email&utm_campaign=hp-intl-gr-daily-brief_2023-12-05&utm_term=gr-daily-brief&email_hash=3ede2eb64d27811b9933e5c46548c26625ce5cc4

ΕΡΝΤΟΓΑΝ: ΟΙ ΗΠΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

12

Levent Kenez/ Στοκχόλμη

nordicmonitor.com

Ο Ερντογάν σηματοδοτεί μια νέα εποχή με την Ελλάδα, αναφέροντας τις Ηνωμένες Πολιτείες ως το μοναδικό εμπόδιο

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει προγραμματιστεί να βρεθεί στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου για την πέμπτη σύνοδο του τουρκοελληνικού Συμβουλίου Υψηλού Επιπέδου Συνεργασίας, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η επίσκεψη σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Σύμφωνα με τον Ερντογάν, οι ΗΠΑ εμποδίζουν τη βελτίωση των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης Τύπου στις 2 Δεκεμβρίου σε δημοσιογράφους που πρόσκεινται στην κυβέρνησή του, ο Ερντογάν τόνισε τους δεσμούς μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας ενόψει της επερχόμενης επίσκεψής του. Εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τη συνεχιζόμενη προώθηση των εχθροπραξιών, τονίζοντας ότι δεν αρμόζει σε δύο χώρες με τόσο αλληλένδετες ιστορίες να τροφοδοτούνται από διχαστική ρητορική.

Ωστόσο, τα προηγούμενα χρόνια, ο Ερντογάν προειδοποίησε επανειλημμένα την Ελλάδα ότι ένας νεοπαραγόμενος εγχώριος πύραυλος που ονομάζεται Tayfun θα μπορούσε να στοχεύσει την ελληνική πρωτεύουσα, εντείνοντας περαιτέρω τις εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Σε μια ομιλία του στις 11 Δεκεμβρίου 2022, ο Ερντογάν δήλωσε: «Τώρα αρχίσαμε να φτιάχνουμε τους δικούς μας πυραύλους. … Φυσικά, αυτή η παραγωγή τρομάζει τους Έλληνες. Όταν λες «Tayfun», οι Έλληνες φοβούνται και λένε, «Θα χτυπήσει την Αθήνα.» Λοιπόν, φυσικά, θα συμβεί», πρόσθεσε.

Ο Ερντογάν τόνισε επίσης τις συνέπειες εάν η Ελλάδα συνεχίσει να συγκεντρώνει όπλα στα νησιά, «μια χώρα όπως η Τουρκία δεν θα είναι θεατής».

Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στη Νέα Υόρκη για την 78η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, συναντήθηκε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Turkish House (Türkevi) στις 20 Σεπτεμβρίου.

Η αυξημένη ρητορική από την Τουρκία κατά της Ελλάδας προήλθε από την αντίληψη της Άγκυρας για αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου κοντά στις ακτές της Τουρκίας. Ο Ερντογάν υπαινίχθηκε με συνέπεια πιθανές ενέργειες, δηλώνοντας: «Μπορούμε να έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ όταν είναι η κατάλληλη στιγμή».

«Από την άλλη, ποιος μας προκαλεί; Σε αυτό το σημείο, όταν το εξετάζουμε, ειδικότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες καταβάλλουν προσπάθειες για να μας χωρίσουν», είπε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους την περασμένη εβδομάδα.

Ο Ερντογάν επεσήμανε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πούλησαν F-16 στην Τουρκία, αλλά αντίθετα πούλησαν αυτά τα αεροσκάφη στην Ελλάδα, δηλώνοντας ότι αυτό είναι απαράδεκτο.

Η πιο σημαντική πρόκληση για τις προμήθειες της Τουρκίας περιλαμβάνει την απόκτηση νέων μαχητικών αεροσκαφών F-16 από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την αναβάθμιση του απαρχαιωμένου στόλου της. Το 2021 η αμερικανική κυβέρνηση αφαίρεσε επίσημα την Τουρκία από το πρόγραμμα F-35 Joint Strike Fighter λόγω της αγοράς από την Άγκυρα ενός ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 το 2017.

Οι ΗΠΑ αναμένουν επίσης από την Τουρκία να εγκρίνει αμέσως την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ προκειμένου να άρουν τα εμπόδια στην πώληση των F-16 στην Τουρκία. Η Τουρκία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την πληρωμή που είχε κάνει προηγουμένως για το πρόγραμμα F-35 για την αγορά των F-16, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει σαφήνεια στις διαπραγματεύσεις.

Ο Ερντογάν ανέφερε στους δημοσιογράφους ότι παρά το γεγονός ότι η Τουρκία πλήρωσε για το αεροσκάφος, δεν μπόρεσε να τα αποκτήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, φαίνεται ότι ο Ερντογάν μπέρδεψε σκόπιμα τα κεφάλαια που καταβλήθηκαν στο πρόγραμμα F-35 με την προβλεπόμενη αγορά F-16.

Τον Μάιο του 2022, μετά από συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο Ερντογάν επέκρινε δριμύτατα τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ζήτησε κατά τη διάρκεια ομιλίας στο Κογκρέσο των ΗΠΑ να αρνηθούν οι ΗΠΑ να πουλήσουν δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη F-16 στην Τουρκία.

Οι ΗΠΑ πήραν το μερίδιό τους στην οργή του Ερντογάν καθώς επέκρινε την αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη γειτονική χώρα. «Υπάρχουν σχεδόν 10 [αμερικανικές] βάσεις στην Ελλάδα», υποστήριξε. «Ποιος απειλείται με αυτές τις βάσεις; Γιατί δημιουργούνται αυτές οι βάσεις στην Ελλάδα;».

Ο Ερντογάν είχε δηλώσει προηγουμένως ότι η ίδια η Ελλάδα έγινε στρατιωτική βάση των ΗΠΑ.

Ένα σχεδιάγραμμα που έδωσε στη δημοσιότητα το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu για την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα.

Οι υποτιθέμενες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα αναφέρονται συχνά από τα χρηματοδοτούμενα από την κυβέρνηση τουρκικά μέσα ενημέρωσης και τους εθνικιστικούς κύκλους που υποστηρίζουν την κυβέρνηση. Ισχυριζόμενοι ότι οι αμερικανικές βάσεις στοχεύουν την Τουρκία, οι φιλοκυβερνητικοί εμπειρογνώμονες δίνουν αντικρουόμενους αριθμούς βάσεων.

Ωστόσο, υπάρχει μόνο μία πραγματική αμερικανική βάση στην Ελλάδα, στον κόλπο της Σούδας, την οποία οι ΗΠΑ λειτουργούν από το 1969. Οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν πρόσβαση σε τέσσερις επιπλέον ελληνικές βάσεις σύμφωνα με τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας ΗΠΑ-Ελλάδας (MDCA) που υπεγράφη τον Οκτώβριο 2021 και επικυρώθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο στις 13 Μαΐου.

Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης τύπου την περασμένη εβδομάδα, ο Ερντογάν είπε ότι ενώ υπάρχουν ορισμένοι τομείς διαφωνιών και βαθιά ριζωμένα ζητήματα που δεν θα επιλυθούν εν μία νυκτί, υπάρχουν επίσης θέματα όπου μπορούν να βρεθούν γρήγορες λύσεις, ενισχύοντας τη συνεργασία με την Ελλάδα. Δίνοντας έμφαση στις δυνατότητες για την έναρξη μιας νέας εποχής, την τήρηση των δεσμεύσεων και την καλλιέργεια σχέσεων απαλλαγμένων από εξωτερική επιρροή, πιστεύει ότι μπορούν να επιτευχθούν αμοιβαία οφέλη. Ο Ερντογάν υπογράμμισε ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δεν επικεντρώνεται σε ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, αλλά υιοθετεί μια στρατηγική «win-win» καθώς ετοιμάζεται να επισκεφθεί την Αθήνα.

Μετά την επανεκλογή του τον Μάιο, ο Ερντογάν σηματοδότησε μια νέα εξωτερική πολιτική με στόχο τη βελτίωση των σχέσεων με χώρες όπου η Τουρκία είχε προηγουμένως αντιμετωπίσει προκλήσεις. Εκτός από τις προσπάθειες με το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο, συμπεριέλαβε και την Ελλάδα σε αυτή την πρωτοβουλία. Τον Σεπτέμβριο, κατά τη συνάντησή του στη Νέα Υόρκη με τον Μητσοτάκη, και οι δύο δήλωσαν συναίνεση για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών.

nordicmonitor.com

Εισβολή Σουλτάνου στην Αθήνα και τι σημαίνει γεωπολιτικά η αποκοπή Κύπρου – Ελλάδας

0

του Γιάννου Χαραλαμπίδη*

Πώς οι Τούρκοι επιδιώκουν να φτάσουν στην Εύβοια – Τι σημαίνει γεωπολιτικά η αποσύνδεση Κυπριακού και Ελλαδουτουρκικών και η ασφυξία των Αθηνών

ΗΑθήνα αναμένει στις 7 Δεκεμβρίου τον Τούρκο Πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στις τελευταίες του δηλώσεις έχει αναφερθεί σε δυο χώρες, που μοιράζονται το Αιγαίο. Πάντως, στην ελληνική πρωτεύουσα θα εισβάλει πολυπληθής αντιπροσωπία με εννέα Υπουργούς και μεγάλο αριθμό συμβούλων, πέραν των 200, όπως αρμόζει σε Σουλτάνο. Ενώ το Κυπριακό είναι επί του παρόντος εκτός της ατζέντας των Ελλαδοτουρκικών, ο στόχος είναι να υπογραφούν συμφωνίες χαμηλής πολιτικής, δηλαδή τουρισμού και εμπορίου και απελευθέρωσης της βίζας σε Τούρκους πολίτες στα νησιά του Αιγαίου για ένα χρόνο, έτσι ώστε να δοθεί η εντύπωση ότι τα Ελλαδοτουρκικά βρίσκονται σε ήρεμα νερά. Αυτή είναι η επιθυμία των ΗΠΑ στη λογική της συνοχής του ΝΑΤΟ, λόγω των εξελίξεων στην Ουκρανία και της ανάσχεσης της νέας ρωσικής απειλής.

Συνθήκες ανασφάλειας

Ο Ταγίπ Ερντογάν θα βρίσκεται στην Αθήνα, αλλά η Τουρκία: 1) Εξέδωσε ήδη «νόταμ», με τις οποίες, όπως είχε αναφέρει την περασμένη Κυριακή η «Σημερινή», δεσμεύει πέντε περιοχές έρευνας και διάσωσης, καθώς και για… περιβαλλοντικούς σκοπούς. Η μία εξ αυτών καλύπτει τη χρονική περίοδο της παρουσίας του Τούρκου Προέδρου στην Αθήνα, από τις 4 ώς τις 8 Δεκεμβρίου. Οι «νόταμ» διχοτομούν το Αιγαίο και περνούν πέραν του 25ου μεσημβρινού, φθάνοντας έξω από την Εύβοια. 2) Παραβιάζει τη «νεκρή ζώνη» και δημιουργεί συνθήκες ανασφάλειας, από τον Άγιο Δομέτιο ώς την Πύλα, στους απλούς πολίτες, αποκαλύπτοντας, ταυτοχρόνως, το κενό που άφησαν πίσω τους η λεγόμενη αναδιάρθρωση της Εθνικής Φρουράς και η μείωση της θητείας. Και η απουσία του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, που σκοντάφτει στο τουρκικό βέτο και τις υποχωρήσεις των Αθηνών και της Λευκωσίας, για δυο λόγους: Αφενός για να μη χαλάσει το κλίμα στο Αιγαίο και, αφετέρου, για να μείνει ζωντανός ο διορισμός ειδικού απεσταλμένου, ώστε να εξετάσει εάν υπάρχει κοινό έδαφος για την επανέναρξη των συνομιλιών. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι Τούρκοι επιμένουν στη λύση των δυο χωριστών κρατών με υποχώρηση, όπως ισχυρίζονται, τη συνομοσπονδία.

Συγχωροχάρτι και πειρατεία

Στην Ευρώπη και δη στη Δύση επικρατεί αρνητικό κλίμα σε βάρος του Τούρκου Προέδρου, επειδή υποστηρίζει την τρομοκρατική Χαμάς. Στη Γερμανία πέρασε δύσκολες ώρες, αλλά η επίσκεψή του στην Αθήνα μπορεί να του προσφέρει άλλοθι. Όχι μόνο για τη Χαμάς, αλλά και για τη στάση του στο Κυπριακό. Ακόμη και για το Αιγαίο. Δημόσια, πάντως, ο πρώην Έλληνας Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, τάχθηκε εναντίον της επίσκεψης Ερντογάν λόγω της αδιάλλακτης τουρκικής στάσης, που δίνει μόνο συγχωροχάρτι στην Άγκυρα για την πολιτική της, την οποία χαρακτηρίζει ως πειρατική. Τονίζει δε ότι είναι αντίθετος με την εκφρασθείσα θέση ότι οι ελλαδοτουρκικές σχέσεις μπορούν να προχωρήσουν χωρίς το Κυπριακό. Διότι, όπως επισημαίνει, ο λόγος για τον οποίο δεν επιλύονται τα ζητήματα που αφορούν στις ελλαδοτουρκικές διαφορές δεν είναι το άλυτο Κυπριακό, αλλά είναι ο ίδιος με εκείνον που δεν επιλύονται και τα ελλαδοτουρκικά προβλήματα. Δηλαδή, η τουρκική αδιαλλαξία και επιθετική πολιτική.

Ελλαδοτουρκικά χωρίς Κυπριακό

Συναφείς πληροφορίες αναφέρουν ότι, κατά τη διάρκεια πρόσφατων επαφών Κυπρίων πολιτικών στην Αθήνα, στελέχη της ελληνικής Κυβέρνησης είχαν επισημάνει ότι τα Ελλαδοτουρκικά θα προχωρήσουν, ανεξαρτήτως της προόδου και της λύσης του Κυπριακού. Εάν βεβαίως το επιτρέψει ή Άγκυρα και εάν υποχωρήσει η Ελλάδα. Η Λευκωσία φαίνεται ότι προσαρμόζεται με αυτήν την πολιτική αδιαμαρτύρητα, έστω και στο παρασκήνιο. Τι σημαίνει, όμως, γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά κάτι τέτοιο και πώς επηρεάζει το Κυπριακό; Επί τούτου επισημαίνονται τα εξής:

Πρώτο, αποκόπτεται η Κύπρος από την Ελλάδα, ενώ η Τουρκία θα διατηρήσει ενιαίο τον χώρο από τη Θράκη μέσω του Αιγαίου προς την Κύπρο. Διότι, η Άγκυρα αξιώνει και η Ελλάδα αμύνεται. Συνεπώς, εάν η Αθήνα υποχωρήσει, θα διχοτομηθεί το Αιγαίο. Εάν δεν υποχωρήσει, αργά ή γρήγορα, με την πρώτη ευκαιρία θα προκύψει νέα κρίση, ενώ θα εμπεδώνονται οι γκρίζες ζώνες. Από την εμπέδωση των γκρίζων ζωνών δεν χάνει η Τουρκία, αλλά η Ελλάδα. Γιατί; Διότι τα κυριαρχικά δικαιώματα ανήκουν, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και δη της Θαλάσσης, στην Ελλάδα και όχι στην Τουρκία.

Δεύτερο, πώς θα περάσει η Ελλάδα σε ομαλοποίηση των σχέσεων με την Τουρκία, όταν η Κύπρος θα συνεχίσει να τελεί υπό κατοχή; Τι θα είναι η Ελλάδα; Σύμμαχος και φίλη χώρα με την κατοχική Τουρκία; Εγείρεται ή όχι ζήτημα πολιτικής και ηθικής τάξης; Ή μήπως τελικά θα επαναληφθεί κάτι ανάλογο με τη Ζυρίχη ή με άλλες περιπτώσεις, όπως εκείνη των S-300; Θα έρθει δηλαδή η Τουρκία μέσω Ελλάδας για την επιβολή διχοτομικής λύσης; Με άλλα λόγια, θα υιοθετήσει τη διευθέτηση πακέτο; Διχοτόμηση του Αιγαίου και της Κύπρου; Έτσι, όμως, αλλάζουν ριζικά τα ισοζύγια δυνάμεων και υλοποιείται τμήμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αυτή είναι η πολιτική των Αθηνών; Την αποδέχεται η Λευκωσία;

Οι πύλες του Σουέζ, του Γιβραλτάρ και το Αιγαίο

Βεβαίως μπορεί μεν να κρατούν μούτρα οι ΗΠΑ στην Τουρκία λόγω Μεσανατολικού και του φλερτ με τη Μόσχα, αλλά η συνοχή του ΝΑΤΟ είναι ιδιαιτέρως σημαντική. Συνεπώς: 1. Θα πρέπει να υπάρχει πρώτη γραμμή ανάσχεσης στη Μαύρη Θάλασσα, και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί χωρίς την Τουρκία. 2. Θα πρέπει να υπάρχει σταθερότητα και ηρεμία στο Αιγαίο, ανεξαρτήτως εάν η Άγκυρα αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Η ηρεμία στο Αιγαίο είναι προϋπόθεση γι’ αυτήν στην Ανατολική Μεσόγειο και αντίστροφα. Όμως, η ηρεμία στο Αιγαίο και η αποσύνδεση των Ελλαδοτουρκικών από τη λύση του Κυπριακού θα προωθήσει την αντίληψη της Άγκυρας στην πράξη περί της τουρκικής λίμνης από τη Μαρμαρίδα ώς την Αλεξανδρέττα. Αυτό δεν μετατρέπει μόνο την Κύπρο σε ελεγχόμενο πλήρως χώρο της Τουρκίας είτε διευθετηθεί είτε όχι το Κυπριακό, αλλά δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας στην Ελλάδα. Γιατί; Διότι, κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, η Άγκυρα θα έχει, όπως επιδιώκει σήμερα, τον έλεγχο της εισόδου και της εξόδου του Αιγαίου στα ανατολικά, δηλαδή μεταξύ Κρήτης – Καρπάθου και Καρπάθου – Ρόδου. Έτσι πέφτει και ο χώρος από το Καστελόριζο στην Κύπρο και χάνεται η ένωση των ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Η τελευταία χάνει σημαντικό ζωτικό της χώρο. Τον πνεύμονα της Ανατολικής Μεσογείου με την Κύπρο να είναι ο κεντρικός γεωπολιτικός πυλώνας, συναφής με τις θαλάσσιες και ενεργειακές οδούς από και προς το Σουέζ και δη προς το Αιγαίο. 3) Θα πρέπει να διατηρηθεί η σημαντικότητα της Βάσης στην Αλεξανδρούπολη, διότι μπορεί να παρέχει στήριξη προς τις χώρες πρώτης γραμμής ανάσχεσης έναντι της νέας ρωσικής απειλής, όπως είναι η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Σλοβενία και η Πολωνία. Από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης μέσω των ανοικτών διαύλων του Αιγαίου στηρίζει τον ηπειρωτικό χώρο της Ευρώπης. Οι ΗΠΑ όμως το βλέπουν σε συνδυασμό με την ανάσχεση της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα. Η Αλεξανδρούπολη δεν είναι συναφής μόνο με τους διαδρόμους του Αιγαίου αλλά και με τα Στενά των Δαρδανελλίων, καθώς και με τις διόδους προς την Ανατολική Μεσόγειο και το Σουέζ από τη μια και προς τη Λιβύη από την άλλη, όπου στήνει μπλόκο με τις Βάσεις, τις οποίες διαθέτει πλέον εκεί η Τουρκία, προς την άλλη πύλη εξόδου και εισόδου της Μεσογείου, δηλαδή εκείνην του Γριβραλτάρ προς τον Ατλαντικό.

Η κατρακύλα του ΟΗΕ και οι ΗΠΑ

Οι Αμερικανοί δεν βλέπουν μόνο το χερσαίο γεωπολιτικό παιχνίδι, αλλά κυρίως μέσω θαλασσών περικυκλώνουν τις ηπείρους και δη την Ευρώπη. Το Αιγαίο είναι σημαντικό τμήμα του παζλ. Και δεν ενδιαφέρει τις ΗΠΑ ποιος ασκεί πραγματική κυριαρχία, αλλά εάν υπάρχει ηρεμία και αν εξυπηρετούνται τα δικά τους εθνικά και δη στρατηγικά συμφέροντα σε σχέση μάλιστα με τη Ρωσία. Η αποδυνάμωση της Μόσχας ενισχύει τον γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό ρόλο της Ουάσιγκτον. Ό,τι ισχύει για το Αιγαίο, ισχύει και για την Κύπρο. Οι χώροι είναι στρατηγικά ενιαίοι. Και είναι συναφείς με τη λύση του Κυπριακού, που εάν τελικώς θα είναι αυτή που θα συζητηθεί, καμιά αμφιβολία δεν υπάρχει ότι η υφιστάμενη διχοτομική κατάσταση δεν θα αλλάξει, είτε παραμείνει de facto είτε γίνει de jure, ανεξαρτήτως εάν διοριστεί ή όχι απεσταλμένος από τον ΓΓ του ΟΗΕ. Ποιον ΓΓ του ΟΗΕ; Έχει χάσει προ πολλού την αξιοπιστία του, και δη μετά τις κρίσεις στην Ουκρανία και τη Γάζα. Κατρακυλά…

 

 

3.12 ΧΑΡΤΗΣ .png

 

Ο χάρτης αποτυπώνει τη γεωπολιτική διάσταση σε ό,τι αφορά την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου, σε σχέση με το ΝΑΤΟ και με τις επιπτώσεις, που μπορεί να έχει η επίλυση των Ελλαδοτουρκικών χωρίς το Κυπριακό. Επισημαίνουμε, λοιπόν, ότι ο χάρτης απεικονίζει:

  1. Την πρώτη γραμμή ανάσχεσης του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα έναντι της νέας ρωσικής απειλής, τη δεύτερη με κόκκινο χρώμα επί τουρκικού εδάφους και την τρίτη στο Αιγαίο.
  2. Τη σημασία του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης για την υποστήριξη της πρώτης γραμμής ανάσχεσης του ΝΑΤΟ έναντι της νέας ρωσικής απειλής σε ευρωπαϊκό έδαφος και πώς το Αιγαίο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των θαλάσσιων οδών από τη Μαύρη Θάλασσα ώς την Ανατολική Μεσόγειο και αλλού.
  3. Το πρόβλημα που προκύπτει εάν τα Ελλαδοτουρκικά προχωρήσουν χωρίς το Κυπριακό, αφού η Ελλάδα θα πάθει ασφυξία. Γιατί; Διότι θα της αφαιρεθεί ο πνεύμονας της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία θα μετατραπεί σε τουρκική θάλασσα από την Μαρμαρίδα ώς την Αλεξανδρέττα είτε λυθεί είτε όχι το Κυπριακό.

 

26.11 ΧΑΡΤΗΣ ΑΙΓΑΙΟΥ.png

 

Ο χάρτης αυτός έχει δημοσιευθεί στη «Σημερινή» και την περασμένη εβδομάδα. Τον επαναφέρουμε στην εξής βάση: Ενώ ο Ερντογάν θα βρίσκεται στην Αθήνα, ο τουρκικός στρατός θα διχοτομεί το Αιγαίο. Μεταξύ 4 και 8 Δεκεμβρίου έχει δεσμεύσει περιοχές για ασκήσεις έρευνας και διάσωσης. Στις 7 του μήνα ο Τούρκος Πρόεδρος θα βρίσκεται στην ελληνική πρωτεύουσα. Και το χειρότερο είναι ότι οι «νόταμ» έχουν εκδοθεί και καλύπτουν περιοχές πέραν του 25ου μεσημβρινού. Επιδιώκουν να φτάσουν έξω από το Σούνιο…

*Δρ των Διεθνών Σχέσεων

simerini.sigmalive.com

Τα χρήματα για βοήθεια στην Ουκρανία από τις ΗΠΑ τελειώνουν!

3

«Τελειώνουν τα χρήματα και σύντομα ο χρόνος»: ο Λευκός Οίκος έκρουσε σήμερα τον κώδωνα του κινδύνου για την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, η οποία κινδυνεύει αν το Κογκρέσο δεν ψηφίσει ως το τέλος του έτους ένα νέο πακέτο χρηματοδότησης.

«Θέλω να είμαι ξεκάθαρη: αν το Κογκρέσο δεν ενεργήσει, ως το τέλος του έτους δεν θα έχουμε τους πόρους για να παρέχουμε όπλα και εξοπλισμό στην Ουκρανία και για να προσφέρουμε υλικά από τα αμερικανικά στρατιωτικά αποθέματα», έγραψε η Σαλάντα Γιανγκ, διευθύντρια προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου σε επιστολή της προς τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπου την πλειοψηφία έχουν οι Ρεπουμπλικάνοι.

«Δεν υπάρχει διαθέσιμη κάποια μαγική χρηματοδότηση για να αντιμετωπίσουμε την έκτακτη ανάγκη. Τελειώνουν τα χρήματα και σύντομα ο χρόνος», τόνισε.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων για τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους βρίσκεται ένα έκτακτο πακέτο χρηματοδότησης ύψους περισσότερων από 100 δισεκ. δολαρίων, το οποίο ζήτησε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν από το Κογκρέσο στις 20 Οκτωβρίου προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τρέχουσες έκτακτες ανάγκες, δηλαδή η Ουκρανία και το Ισραήλ, να περιοριστεί η επέκταση της επιρροής της Κίνας και να ανασχεθεί η έλευση μεταναστών στα νότια σύνορα των ΗΠΑ.

«Η διακοπή της άφιξης αμερικανικών όπλων και εξοπλισμού θα πλήξει τις πολεμικές προσπάθειες της Ουκρανίας», τόνιζε η Γιανγκ στην επιστολή της, σημειώνοντας ότι «αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τις προόδους της Ουκρανίας και θα αύξανε το ενδεχόμενο ρωσικών νικών».

«Οι παραδόσεις μας σε στρατιωτική βοήθεια έχουν ήδη μειωθεί», παρατήρησε.

«Τώρα»

«Δεν είναι ένα πρόβλημα για το επόμενο έτος. Τώρα πρέπει να βοηθήσουμε τη δημοκρατική Ουκρανία να πολεμήσει τη ρωσική επίθεση», κατέληξε η Γιανγκ.

Οι ΗΠΑ, ο μεγαλύτερος πάροχος στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, βρίσκονται εδώ και μήνες σε δημοσιονομικό αδιέξοδο λόγω των συνεχόμενων πολιτικών αναταράξεων.

Το Κογκρέσο της μεγαλύτερης παγκόσμιας δύναμης – που αποτελείται από τη Γερουσία όπου την πλειοψηφία έχουν Δημοκρατικοί και τη Βουλή των Αντιπροσώπων όπου πλειοψηφούν οι Ρεπουμπλικάνοι— δεν έχει ψηφίσει ακόμη οριστικό προϋπολογισμό για το επόμενο οικονομικό έτος που ξεκίνησε την 1η Οκτωβρίου.

Το ομοσπονδιακό κράτος λειτουργεί χάρη σε μια έκτακτη παράταση της χρηματοδότησής του, η οποία λήγει στα μέσα Ιανουαρίου.

Όταν ο Μπάιντεν ζήτησε αυτό το τεράστιο πακέτο, 60 δισεκ. δολάρια του οποίου προορίζονται για την Ουκρανία, η Βουλή των Αντιπροσώπων είχε βυθιστεί στο χάος λόγω της αποπομπής του προέδρου της και των εσωτερικών διαμαχών μεταξύ των Ρεπουμπλικανών.

Έκτοτε απέκτησε νέο πρόεδρο, τον Μάικ Τζόνσον, γεγονός που επέτρεψε να επαναληφθούν οι συνομιλίες για τον προϋπολογισμό. Ωστόσο αυτές είναι δύσκολες καθώς μια χούφτα βουλευτές της δεξιάς πτέρυγας του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, αν και τάσσονται υπέρ της παροχής βοήθειας στο Ισραήλ, θέλουν να διακόψουν τη στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο.

Άλλοι συντηρητικοί βουλευτές απαιτούν, σε αντάλλαγμα για τη στήριξή τους στο πακέτο για την Ουκρανία, την αυστηροποίηση της αμερικανικής μεταναστευτικής πολιτικής.

https://www.militaire.gr/ta-chrimata-gia-voitheia-stin-oykrania-apo-tis-ipa-teleionoyn/

Βίασαν κατά συρροή γυναίκες και άνδρες οι τρομοκράτες της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου: Βίντεο, φωτογραφίες, μαρτυρίες σε έρευνα σοκ

0

Η Χαμάς είχε προμελετημένο σχέδιο να χρησιμοποιήσει τη σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου, δήλωσε σήμερα Ισραηλινή δικηγόρος και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, επαναλαμβάνοντας πολλαπλές άλλες κατηγορίες για βιασμούς στην διάρκεια της φονικής επιδρομής της Χαμάς στο Ισραήλ, την 7η Οκτωβρίου.

Η καθηγήτρια Ρουθ Χαλπερί – Καντάρι είπε ότι είδε βίντεο με γυναίκες σε πολλές τοποθεσίες των οποίων η κατάσταση δεν της άφησε «καμία αμφιβολία» ότι είχαν βιαστεί.

Στο Ισραήλ υπάρχει οργή για την καθυστέρηση ορισμένων οργάνων του ΟΗΕ να αναγνωρίσουν τους ισχυρισμούς για τις σεξουαλικές θηριωδίες της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, ενώ οι ισραηλινές αρχές διερευνούν στοιχεία για σεξουαλικά εγκλήματα κατά τη διάρκεια των επιθέσεων.

Το μέγεθος της σεξουαλικής βίας που χρησιμοποίησε η Χαμάς κατά τις επιθέσεις του Οκτωβρίου δεν είναι ακόμη σαφές, αλλά η ισραηλινή αστυνομία λέει ότι μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 1.500 μαρτυρίες από μάρτυρες και ιατρούς.

 

Εικόνες και ζωντανά πλάνα που μεταδόθηκαν από τους τρομοκράτες της Χαμάς, έδειξαν τη φρικτή φύση των επιθέσεων στο φεστιβάλ Supernova.
Μια σειρά από ομαδικούς βιασμούς μέχρι σεξουαλικούς ακρωτηριασμούς δολοφονημένων θυμάτων διερευνάται επίσης από την αστυνομία.

 

«Είδα μια σειρά από μαρτυρίες από πρώτο χέρι, αυτόπτες μάρτυρες, για παράδειγμα ενός επιζώντα που κρύφτηκε στους θάμνους και είδε μια γυναίκα δίπλα της να βιάζεται από αρκετούς άνδρες», είπε η καθηγήτρια  στην εκπομπή Today του BBC Radio 4.

Είπε επίσης ότι μίλησε με έναν νοσηλευτή που περιέθαλψε μια γυναίκα που έχασε μια απειλητική για τη ζωή της  ποσότητα αίματος μετά από τον βιασμό της, όπως κατήγγειλε, από τέσσερις άνδρες.

«Είδα πλάνα και φωτογραφίες από πολλά πτώματα σε διάφορα σημεία,  των οποίων η κατάσταση εμφάνιζε το ίδιο μοτίβο ακρωτηριασμού και δεν άφηνε καμία αμφιβολία ότι γινόταν βιασμός σε αυτές τις γυναίκες πριν εκτελεστούν», είπε.

“Αυτό δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι μια τέτοια συγκέντρωση περιπτώσεων σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα – λιγότερο από μια μέρα – σε πολλές τοποθεσίες, δεν θα μπορούσε να συμβεί εάν δεν υπήρχε σχέδιο, προσχεδιασμός, για τη χρήση σεξουαλικής βίας ως όπλο πολέμου».

 

Η Χαμάς αρνείται αυτές τις καταχρήσεις. Ένας αξιωματούχος της, ο Μπασέμ Ναϊμ,  είπε στην Washington Post ότι η οργάνωση  θεωρεί «οποιαδήποτε σεξουαλική σχέση ή δραστηριότητα εκτός γάμου είναι εντελώς απαγορευμένη» – από το Ισλάμ.

Ισραηλινές ακτιβίστριες για τα δικαιώματα των γυναικών και νομικοί καλούν τους διεθνείς οργανισμούς να αναγνωρίσουν δημοσίως τις αναφορές για βία με βάση το φύλο, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας, στον απόηχο των επιθέσεων της Χαμάς.

Η καθηγήτρια Χαλπερίν – Καντάρι -η οποία πέρασε 12 χρόνια ως μέλος της σύμβασης του ΟΗΕ για τις διακρίσεις κατά των γυναικών, είπε ότι η ίδια και πολλοί άλλοι ακτιβιστές έχουν καλέσει τα όργανα του ΟΗΕ να αναγνωρίσουν αυτά τα «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

“Δυστυχώς, μέχρι πριν από μια εβδομάδα, κανένας από αυτούς δεν είπε τη ρητή λέξη “σεξουαλική βία”. Τους πήρε περισσότερες από επτά εβδομάδες”, είπε.

Η καθηγήτρια επισκέφθηκε τον ΟΗΕ στη Γενεύη μόλις πριν από μια εβδομάδα για να επιστήσει την προσοχή στη σεξουαλική βία της Χαμάς.

Οι Γυναίκες των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσαν μια δήλωση – οκτώ εβδομάδες μετά τις επιθέσεις – αναγνωρίζοντας τις αναφορές για φρικαλεότητες με βάση το φύλο.
«Αυτό τους πήρε πάρα πολύ, πάρα πολύ», πρόσθεσε η καθηγήτρια.

 

Και άνδρες ανάμεσα στα θύματα των βιαστών της Χαμάς

Ο Γιαέλ Σέρερ από την ομάδα Survivors of Sexual Violence [Επιζήσαντες Σεξουαλικής Βίας] είπε στο BBC ότι και άνδρες έπεσαν επίσης θύματα σεξουαλικής βίας στις 7 Οκτωβρίου.

Ανέφερε ότι συγκεντρώνονται αποδεικτικά στοιχεία από ορισμένους επιζώντες των επιθέσεων, καθώς και από αυτόπτες μάρτυρες και τους πρώτους ανταποκριτές, που αναφέρουν λεπτομερώς τη βία αυτή.

«Υπήρξε σεξουαλική επίθεση και βιασμός και των δύο φύλων σε αυτές τις κοινότητες στο νότιο Ισραήλ… έχουμε λίγους επιζώντες – όχι πολλούς», δήλωσε στο ραδιόφωνο του BBC Radio 4.

«Οι τρομοκράτες της Χαμάς φρόντισαν να ντροπιάσουν αυτούς τους ανθρώπους και να τους ατιμάσουν με πολλούς τρόπους», είπε.
Αυτό περιλάμβανε τη βία που ασκήθηκε στα σώματα των θυμάτων μετά το θάνατό τους, πρόσθεσε η Σέρερ.

«Είδαμε επίσης ανθρώπους που αιμορραγούσαν… [και] ανθρώπους που ήταν δεμένοι σε έπιπλα με κολλητικές ταινίες και δεν ήταν ντυμένοι, πολλών ηλικιών».

 

Με πληροφορίες από BBC

https://hellasjournal.com/2023/12/viasan-kata-sirroi-ginekes-ke-andres-i-tromokrates-tis-chamas-tin-7i-oktovriou-vinteo-fotografies-martiries-se-erevna-sok/

ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

0

 

«Επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα και το μέλλον των σχέσεων των δύο χωρών» (τουρκικό δημοσίευμα)

Δεκέμβριος 3, 2023. Ελλάδα.

Στον τομέα των διεθνών σχέσεων, όπου οι συγκρούσεις συχνά επισκιάζουν τη συνεργασία, η Τουρκία και η Ελλάδα, που παραδοσιακά θεωρούνται γείτονες που φιλονικούν, βρίσκονται σε μια κομβική στιγμή.

Οι πρόσφατες διπλωματικές προσπάθειες δείχνουν μια πιθανή στροφή προς ένα πιο συνεργατικό μέλλον. Ο καταλύτης αυτής της αλλαγής μπορεί να εντοπιστεί σε αυτό που τώρα αναφέρεται ως «διπλωματία του σεισμού», μια απροσδόκητη έκβαση του τραγικού σεισμού που σημειώθηκε στις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας στις 6 Φεβρουαρίου.

Καθώς οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, Τουρκία και Ελλάδα, αντιπαρατίθενται σε μια σειρά αντικρουόμενων ζητημάτων, από τις διαμάχες στρατιωτικοποίησης  των νησιών του Αιγαίου έως τα θαλάσσια σύνορα και τη διαρκή διαμάχη για το νησί της Κύπρου, αυτά τα επίμαχα ζητήματα έχουν, κατά καιρούς, φέρει τις δύο χώρες επικίνδυνα κοντά στην ένοπλη αντιπαράθεση.

Ωστόσο, η τρέχουσα διπλωματική φάση προσέγγισης δείχνει την επιθυμία των δύο χωρών να συμμετάσχουν σε εποικοδομητικό διάλογο και να ξεπεραστούν οι μακροχρόνιες διαφορές.

Εν μέσω αυτών των προκλήσεων, και οι δύο χώρες αναγνωρίζουν την επιρροή εξωτερικών παραγόντων, ιδίως των Ηνωμένων Πολιτειών και ορισμένων μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με επιρροή, στην όξυνση του ανταγωνισμού τους.

Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι η Αθήνα, επηρεασμένη από γεωπολιτικά συμφέροντα στην ανατολική Μεσόγειο, πέφτει συχνά στην παγίδα της εξωτερικής επιρροής.

Ωστόσο, παρά τις εξωτερικές αυτές πιέσεις, οι ηγέτες και των δύο χωρών ετοιμάζονται να καταβάλουν νέες προσπάθειες για την αποκατάσταση των τεταμένων σχέσεων.

Προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων

Οι ηγέτες των δύο χωρών θα καταβάλουν για άλλη μια φορά προσπάθεια για την αποκατάσταση των μακροχρόνιων σχέσεων στις 7 Δεκεμβρίου, όταν ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει προγραμματιστεί να επισκεφθεί την Αθήνα στο πλαίσιο των προσπαθειών να γυρίσει νέα σελίδα στις διμερείς σχέσεις.

Ο Ερντογάν και η συνοδευτική του αντιπροσωπεία θα συμμετάσχουν στην ελληνική πρωτεύουσα στη συνάντηση υψηλού επιπέδου του ελληνοτουρκικού Συμβουλίου Συνεργασίας, όπου θα συζητήσουν τις διμερείς σχέσεις με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

«Είχαμε τις διαφορές μας με τη γείτονά μας την Ελλάδα χθες και θα έχουμε τις διαφορές μας αύριο», είπε ο Ερντογάν στις 29 Νοεμβρίου σε ομιλία του σε εκπροσώπους του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο τουρκικό κοινοβούλιο.

Θα υπάρξουν εκείνοι που θα επιδιώξουν να επωφεληθούν από αυτές τις συγκρούσεις, αλλά αυτό το γεγονός δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συναντηθούμε σε κοινό έδαφος ως δύο γειτονικές χώρες που μοιράζονται την ίδια θάλασσα, το ίδιο κλίμα και την ίδια γεωγραφία.

Πρόσθεσε: «Μπορούμε αναπτύξουμε τη συνεργασία μας στη βάση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης σε πολλά θέματα».

Παρόμοια θετική προσέγγιση εξέφρασαν και Έλληνες αξιωματούχοι. «Αυτό που λέω συνέχεια είναι ότι ανεξάρτητα από το αν έχουμε επιλύσει τα θεμελιώδη μας ζητήματα σχετικά με την ανάθεση στρατιωτικών ζωνών, είναι σημαντικό από μόνο του να παραταθεί η περίοδος ηρεμίας στο Αιγαίο για όσο το δυνατόν περισσότερο», δήλωσε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης,  σε συνέντευξή του στις 28 Νοεμβρίου.

Τόσο ο Ερντογάν όσο και ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν εκφράσει τη δέσμευσή τους για την καλλιέργεια θετικού κλίματος στις σχέσεις, όπως επισημάνθηκε κατά τη συνάντησή τους τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη.

Ο διάλογος είναι ζωτικής σημασίας για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης

Αναγνωρίζοντας ότι οι ιστορικές συγκρούσεις δεν μπορούν να επιλυθούν γρήγορα, είναι ζωτικής σημασίας να διατηρούνται ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας, ειδικά κατά τις προσπάθειες οικοδόμησης εμπιστοσύνης που σχετίζονται με θέματα ασφάλειας και στρατιωτικών θεμάτων.

Η συνεργασία για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, μια κοινή πρόκληση και για τις δύο χώρες, μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για το κλείσιμο των κενών και τη μείωση του ανθρώπινου και κοινωνικού κόστους που συνδέεται με αυτό το ζήτημα.

Τι ζητά η Άγκυρα

Οι προσδοκίες της Άγκυρας από την Αθήνα είναι σαφείς: εξάλειψη της επιρροής τρίτων στις απευθείας συνομιλίες με την Τουρκία.

Η υιοθέτηση μιας προσέγγισης «συμφωνώ να διαφωνήσω» θα άνοιγε το δρόμο για μια εξίσωση επωφελής και για τα δύο μέρη.

Η εστίαση σε θετικές πτυχές, όπως η «ηρεμία στο Αιγαίο Πέλαγος», η βελτίωση των πολιτιστικών σχέσεων και η ενίσχυση των διμερών εμπορικών και οικονομικών σχέσεων, μπορεί να προωθήσει ένα σενάριο win-win και για τις δύο χώρες.

Στο περίπλοκο τοπίο των διεθνών σχέσεων, οι χώρες δεν χρειάζεται να συμφωνούν σε όλα. Ο διχασμός, το άνοιγμα στο διάλογο και η διαπραγμάτευση των διαφορών μπορούν να αποκαλύψουν νέους ορίζοντες συνεργασίας. Εστιάζοντας στις θετικές πτυχές, η Τουρκία και η Ελλάδα μπορούν να μειώσουν τον αντίκτυπο των θεμάτων που ιστορικά ενέτειναν τις σχέσεις τους.

Οι ομοιότητες των δύο λαών

Πέρα από τις πολιτικές διαφορές, οι δύο γείτονες στέκονται σταθερά ο ένας δίπλα στον άλλο σε περιόδους μη πολιτικών καταστροφών και ανθρωπιστικών προκλήσεων, όπως δασικές πυρκαγιές ή σεισμοί.

Η κοινή ιστορία – έχοντας κατά νου ότι οι αναγνώσεις της ιστορίας μπορεί να είναι αμφιλεγόμενες ανάλογα με το ποιος τις διαβάζει – και οι πολιτισμικές ομοιότητες, εμφανείς σε πτυχές όπως το φαγητό και η μουσική, παρέχουν μια πρόσθετη διάσταση στις διπλωματικές προσπάθειες για τη διόρθωση των τεταμένων σχέσεων.

Τέλος, καθώς η Τουρκία και η Ελλάδα διαχειρίζονται την περίπλοκη σχέση τους, μια θετική, αμοιβαία επωφελής προσέγγιση μπορεί να τις φέρει πιο κοντά από ό,τι θα πρότεινε η ιστορική γεωπολιτική, προς όφελος και των δύο χωρών.

Mehmet Çelik – Daily Sabah

—

The Hellenic Information Team

 

Κ. Κυριακόπουλος: και όμως… Θα είναι ένα ασταθές υβριδικό πολιτειακό μόρφωμα αν…

0

Με τα μάτια στραμμένα στην λογιστική των Εταιρειών, στην ενδυνάμωση των επιχειρηματικών ομίλων και στην διασφάλιση μιας “Golden” πάγιας Ευρωπαϊκής Ιθαγένειας στα μεγάλα βιομηχανικά συμπλέγματα, επανεμφανίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός και διοικητής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι και κατά την διάρκεια της παρουσίασης βιβλίου, αφού πρώτα «απέψυξε» τους σχεδιασμούς για την ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης, πρότεινε ως μοναδική λύση την μετατροπή της σε ενιαίο κράτος το οποίο θα επιφορτιστεί με την υποχρέωση να αναζητήσει έναν νέο, βιώσιμο και κυρίως δυναμικό τρόπο ανάπτυξης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το επίσημο πρόσχημα για την διατύπωση του παραπάνω συλλογισμού, είναι οι δυσκολίες που συνδέονται με τους κατακερματισμένους κανονισμούς, η ισχύς των οποίων επιβραδύνει την λειτουργία της ΕΕ. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό ολοφάνερα υποκριτικό, αφού δεκαετίες ολόκληρες το αυτάκι του Ντράγκι αλλά και των προκατόχων του δεν ίδρωσε για το εκτεταμένο πρόγραμμα αποβιομηχάνισης και παραγωγικού μεταμορφισμού που επιβλήθηκε στους αδύναμους της Ευρώπης, με παράλληλη φυσικά συγκέντρωση κεφαλαίων και υποδομής στις ισχυρές βιομηχανικές χώρες.

Το πρόβλημα όμως τώρα άγγιξε την καρδιά του Ευρωπαϊκού Καπιταλισμού. Την ίδια την Γερμανία και την Οικονομία της που μεταπίπτει σταδιακά στον αστερισμό των δημοσιονομικών περιορισμών. Το επικοινωνιακό μοντέλο της επίπλαστης οικονομικής ισχύος καταρρέει με πάταγο και ο ανομολόγητος τρόμος όλων, είναι οι δυσοίωνες προβλέψεις που σχετίζονται με το ιδιότυπο ανταγωνιστικό πλιάτσικο που ενορχηστρώνουν οι ΗΠΑ, οι οποίες ουσιαστικά υπεξαιρούν – με το πακέτο των προνομιακών χρηματοδοτήσεων και λοιπών προνομίων που διασφαλίζουν  – την αφρόκρεμα της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας, ενώ το υπερπλεόνασμα προσφοράς σε συγκεκριμένους βιομηχανικούς κλάδους, στέλνεται στα αζήτητα με τρόπο αδίστακτο και χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Η υποτελής Ευρωπαϊκή στάση κατά την διάρκεια της Ουκρανικής σύγκρουσης διόγκωσε τα προβλήματα που σχετίζονται με το λειτουργικό κόστος στην βιομηχανία και οι «πράσινες» εμμονές συγκεκριμένων κύκλων και επιχειρηματικών ομίλων που επιβάλλουν καταστροφικές «αναπτυξιακές» πολιτικές στην πολιτική ελίτ της Ευρώπης, έχουν επιδεινώσει έτι περαιτέρω το πρόβλημα, σε σημείο που όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει επιστροφή. Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης βαθαίνει… Το κόστος αυτής της εξάρτησης προσαυξάνεται δραματικά… Και η υπερενίσχυση της Αμερικής η οποία καρπώνεται την υπεραξία ΚΑΙ από την Ευρωπαϊκή αποβιομηχάνιση αλλά ΚΑΙ από την ενεργειακή της υποτέλεια, είναι πρόβλημα που συνδέεται ευθέως με την στρατηγική επιβίωση της Ευρωπαϊκής Οικονομίας στο σύνολό της.

Αυτή η πλευρά, είναι αυτό που διαχρονικά υποτιμά η Ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ και φυσικά σχετίζεται με την αναγκαία πολιτική και κυρίως γεωπολιτική χειραφέτηση της Ευρώπης, με την οποία ούτε κατά διάνοια καταπιάνεται ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην Ευρωπαίος τραπεζίτης. Αντ’ αυτού… Αντί δηλαδή να τροφοδοτηθεί ή επιτέλους να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για το τι σημαίνει, με ποιο τρόπο θα διασφαλιστεί και σε ποιους τομείς κρίσιμης προτεραιότητας θα πρέπει να επικεντρωθεί η αναγκαία μεταστροφή που θα μπορούσε να διασφαλίσει σταδιακά την γεωπολιτική χειραφέτηση της Ευρώπης, η απόλυτα προβλέψιμη πολιτική της ηγεσία επιχειρεί να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη μια αδιέξοδη και καθ’ όλα αναποτελεσματική συζήτηση που φλυαρεί για την ανάγκη μετατροπής της Ευρώπης σε Κράτος, αλλά στην πράξη δεν αποστασιοποιείται από την λογική των ιδεών του Ρομπέρ Σουμάν που από το 1950 επικεντρώνονται στην ανάγκη παραχώρησης κυριαρχίας σε αποφασιστικούς τομείς, σε ένα υπερεθνικό όργανο, προκειμένου αυτό να ασκήσει υποτίθεται Ευρωπαϊκή κυβερνητική πολιτική για λογαριασμό όμως του κύκλου συμφερόντων που υπηρετεί και σε βάρος όλων των υπολοίπων. Μιλάμε δηλαδή για την συνταγή που δοκιμάσαμε από την πόρτα και η οποία τώρα επανέρχεται από το παράθυρο για να αγοράσει χρόνο για λογαριασμό όλων αυτών που πνίγονται στα ανατροφοδοτούμενα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδά τους.

Διότι εάν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, καμία απολύτως συζήτηση για την κρατική υπόσταση της Ευρώπης δεν μπορεί να είναι ουσιαστική, εάν δεν αποστασιοποιηθεί από μιμητισμούς για τα μεγαλεία του σχεδίου Μάρσαλ τα οποία αφορούν σε άλλες εποχές με εντελώς διαφορετικά δεδομένα… Εάν δεν ιεραρχήσει ως πρώτιστο στις αναζητήσεις της, την ουσιαστική και διαρκή γεωπολιτική της χειραφέτηση με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό σε δράσεις, πρωτοβουλίες, μηχανισμούς αλλά και κόστος… Και εάν δεν δώσει απαντήσεις ουσιαστικές για μια σειρά από κρίσιμες διευθετήσεις που σχετίζονται με τα ζητήματα της ιστορικής, πολιτισμικής και αξιακής ανομοιογένειας των Ευρωπαϊκών Εθνών, αλλά και με σημαντικές πλευρές που αφορούν στην διαχείριση και στις κυρίαρχες αντιλήψεις για την διαχείριση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης το οποίο δεν θα πρέπει να αναβαθμιστεί σταδιακά σε δομικό πρόβλημα της «νέας» Ευρώπης.

Προφανώς η τελευταία παράμετρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποτιμηθεί διότι είναι φανερό ότι ο Ντράγκι, αναζητεί τρόπους προκειμένου να βελτιωθεί η εικόνα της Ευρωπαϊκής λογιστικής καρτέλας, αλλά οι Έλληνες και οι Ιταλοί για παράδειγμα, δεν έχουν λόγο να συμψηφίσουν με εκπτώσεις την Ιστορία τους για να την υποβαθμίσουν στο επίπεδο του… Λουξεμβούργου ή στις «ομορφιές» των Λεοπόλδων του Βελγίου κλπ προς χάρην της ενοποίησης. Ούτε βεβαίως θα πρέπει να αποκαθηλώσουν λαοί όπως ο Ελληνικός, τα αξιακά πρόσημα αιώνων που ταυτίστηκαν με την Εθνικής τους διαδρομή, για να τα εναρμονίσουν με τα αντίστοιχα πρότυπα του Ολλανδού και της αναδυόμενης και πολυποίκιλα υποστηριζόμενης woke κουλτούρας.

Πολιτειακή και θεσμική μεταβολή στο Ευρωπαϊκό status, που θα μπορούσε να συντελεστεί αποκλειστικά και μόνο για να διαχειρίζεται αποτελεσματικά κρίσιμα οικονομικά και παραγωγικά στοιχήματα, ενώ την ίδια στιγμή θα διαχέει συνέπειες, θα συρρικνώνει αξίες, και θα αφυδατώνει Ιστορίες και πολιτισμούς, θα είναι μια μεταβολή που όχι μονάχα δεν θα επιλύσει με τρόπο ουσιαστικό το επίδικο που απασχολεί τον Ντράγκι αφού θα επιτείνει τις ανισομέρειες και τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς, αλλά επιπροσθέτως θα τροφοδοτήσει νέους μηχανισμούς αποσύνθεσης σε ένα ασταθές υβριδικό πολιτειακό μόρφωμα, που αργά η γρήγορα θα εκδηλωθούν με τρόπο εκρηκτικό και αναπότρεπτο.

Δ. Μακροδημόπουλος: τί συμβαίνει σήμερα στον  σιδηρόδρομο; Ποιά θα είναι η συνέχεια;

1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Διαβάζαμε πολύ συχνά μετά την τραγωδία στα Τέμπη μέχρι τον Daniel στη Θεσσαλία που απέκοψε την κυκλοφορία και στον κύριο άξονα της χώρας, καταγγελίες επιβατών αλλά και εργαζόμενων στο σιδηρόδρομο  για προβλήματα στη λειτουργία  του. Το παραμικρό που συνέβαινε αναφέρονταν και αναπαράγονταν στον Τύπο. Μάλιστα όλα αυτά δημιουργούσαν την εντύπωση ότι συμβαίνουν ξαφνικά και απρόβλεπτα ενώ μέχρι τότε όλα λειτουργούσαν ικανοποιητικά. Οι συνεχείς καταγγελίες αποδεικνύουν ότι η κοινή γνώμη σε μεγάλο ποσοστό της δεν είχε αντιληφθεί ότι ο σιδηρόδρομος στη χώρας μας έχει απαξιωθεί πλήρως, σε άλλες περιοχές υπολειτουργεί, στις περισσότερες όμως, όπως στη Θράκη, στη Βόρεια Ελλάδα, στην Πελοπόννησο έχει περιπέσει σε κατάσταση ανυπαρξίας ή συμβολικής λειτουργίας. Και είναι λογικό η κοινή γνώμη που αντιδρά πλέον σε κάθε συμβάν, να μην μπορεί να αντιληφθεί τί έχει συντελεστεί από το 2008 και ιδιαίτερα από το 2010 με τον Ν. 3891 για την “εξυγίανση” του σιδηροδρόμου, με την αναγκαστική μετάταξη των σιδηροδρομικών υπαλλήλων σε άσχετες υπηρεσίες του δημοσίου (νοσοκομεία, αρχαιολογικοί χώροι), απογυμνώνοντας έτσι κρίσιμους τομείς για την ασφαλή λειτουργία του. Όμως οι εργαζόμενοι που βιώνουν καθημερινά την απαξίωσή του δεν το γνωρίζουν; Μετά τα Τέμπη τα συνδικαλιστικά σωματεία συνεχώς αναδείκνυαν με εξώδικες προσκλήσεις τις δυσλειτουργίες του σιδηροδρόμου: Προβληματική λειτουργία σηματοδότησης – τηλεδιοίκησης, εγκατάλειψη της συντήρησης της σιδηροδρομικής γραμμής, αφύλακτα τα μη λειτουργούντα ΑΣΙΔ, έλεγχος γεφυρών, βλάστηση εντός του παρατυπώματος της γραμμής, κοιλαδογέφυρες, αδυναμία προληπτικής αντιμετώπισης δυσμενών καιρικών συνθηκών, δηλαδή έλλειψη προσωπικού συντήρησης της Γραμμής, κοκ. Σε όλα έχουν δίκιο! Όμως ξαφνικά προέκυψαν όλα αυτά; Δεν προϋπήρχαν των Τεμπών ώστε να επιδειχθεί η ίδια ευαισθησία; Διότι η εργασία κλάδων του σιδηροδρόμου, όπως του προσωπικού Έλξης (μηχανοδηγοί), του προσωπικού Κίνησης (συνοδοί) είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ασφαλή λειτουργία του. Μάλιστα ο κλάδος του προσωπικού Έλξης έχει πληρώσει μέχρι σήμερα βαρύ φόρο αίματος κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, χωρίς να παραγνωρίζεται ο κλάδος της Κίνησης και άλλοι κλάδοι. Δεν ήσαν μόνον τα Τέμπη και το Άδενδρο αλλά και πληθώρα συμβάντων στα οποία δεν δίνεται ανάλογη δημοσιότητα (π.χ. σύγκρουση τρένου με φορτηγό σε ισόπεδη διαβάση, εκτροχιάσεις). Όλα αυτά δεν μπορούν να αντισταθμιστούν με μισθολογικές αυξήσεις είτε με την ικανοποίηση αιτημάτων πελατειακού χαρακτήρα με τα οποία η εργοδοσία εξασφάλιζε την εργασιακή ειρήνη σε ένα περιβάλλον ανασφαλές, κατόρθωσε όμως έτσι να περιορίσει τις αντιδράσεις των εργαζόμενων στις εξώδικες διαμαρτυρίες.

Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού ΤΡΑΙΝΟΣΕ και μέλος της ΠΟΣ είχε δηλώσει μετά τα Τέμπη: “…Υπάρχει τεράστια έλλειψη προσωπικού στον ΟΣΕ, εργάτες γραμμής δεν υπάρχουν” (Καθημερινή 30/6/20230). Οι εργάτες γραμμής δεν είναι ανειδίκευτοι εργαζόμενοι. Είναι οι τεχνίτες της γραμμής που είχαν μεγάλη εμπειρία στη συντήρησή της και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της ενώ διασφάλιζαν την κυκλοφορία των αμαξοστοιχιών στη διάρκεια ακραίων καιρικών φαινομένων. Από το 2010 και μετά, που όσοι είχαν απομείνει μετατάχτηκαν σε άσχετους τομείς του δημοσίου ή συνταξιοδοτήθηκαν, πώς διενεργείται η επαρκής συντήρηση ή πώς διασφαλίζεται η κυκλοφορία των τρένων από έναν σταθμό στον άλλο σε ακραίες καιρικές συνθήκες;

Σε ένα από τα συμβάντα, χαρακτηριστικό της πλημμελούς έως ανύπαρκτης συντήρησης επί χρόνια, η αμαξοστοιχία 12591 της 5/7/2023 ακινητοποιήθηκε στην Κατερίνη λόγω του παντογράφου που τέθηκε εκτός λειτουργίας και της θραύσης του υαλοπίνακα στην καμπίνα μηχανοδήγησης. Συνέβη λόγω της βλάστησης (σύμφωνα με ανακοίνωση της Hellenic Train) η οποία παραβίαζε το περιτύπωμα της σιδηροδρομικής γραμμής, δηλαδή τη διατομή που πρέπει να είναι απαλλαγμένη από κάθε εμπόδιο ώστε να επιτρέπει την ανεμπόδιστη κυκλοφορία των αμαξοστοιχιών. Όταν υφίσταται πρόβλημα με τη βλάστηση, μπορεί να εκτιμήσει ο καθένας τη σοβαρότητα της κατάστασης, όσον αφορά τη συντήρηση της γραμμής. Όμως, οι σιδηροδρομικές γραμμές πρέπει να συντηρούνται σε ολόκληρο το μήκος τους, εντός τετραετούς ή εξαετούς κύκλου εργασιών ανάλογα με την ποιότητα της γραμμής. Π.χ. παλαιότερες γραμμές, ποιοτικά υποβαθμισμένες, απαιτούσαν μικρότερο χρονικά κύκλο εργασιών συντήρησης διότι απαιτούσαν συχνότερες επεμβάσεις, ενώ σύγχρονες γραμμές μεγαλύτερο κύκλο εργασιών.

Υπάρχει μια ακραία αντίφαση της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων για τον σιδηρόδρομο από το 2008 και το 2010 με αποκορύφωμα τη σημερινή. Εξαγγέλλουν έργα δισεκατομμυρίων, που θα λειτουργήσουν στο απώτερο μέλλον, και δεν μας εξηγούν γιατί ανέστειλαν ή υποβάθμισαν στον έσχατο βαθμό τις υπηρεσίες του σιδηροδρόμου στα τέλη της δεκαετίας του 2000, αντί να τις αναβαθμίσουν. Η βελτίωση της λειτουργίας του σιδηροδρόμου με τα έργα που εξαγγέλλονται απέκλειε την παράλληλη λειτουργία του ως είχε το 2008 και τη βαθμιαία αναβάθμισή του; Η απαξίωσή του δηλαδή αποτελούσε προϋπόθεση της κατασκευής των φαραωνικών έργων που εξαγγέλλονται; Για πόσες δεκαετίες, με τη λογική αυτή, η Ελλάδα θα μείνει ουσιαστικά χωρίς σιδηρόδρομο;

Σήμερα, μετά τα Τέμπη, η νέα ηγεσία του ΟΣΕ, μετά από πολλά χρόνια, διακρίνεται για τη γνώση του σιδηροδρόμου. Μάλιστα από το 2007 έως το 2010 ο σημερινός Διευθύνων Σύμβουλος είχε θητεύσει ως Γενικός Διευθυντής Υποδομών στον ΟΣΕ αφήνοντας παρακαταθήκες για το μέλλον, για να υποστεί στη συνέχεια και αυτός τις συνέπειες της παθογένειας που τροχοπεδεί τον σιδηρόδρομο και τη χώρα, τον κομματισμό. Θα αξιοποιήσει η κυβέρνηση αυτή τη συγκυρία; Από την άλλη όμως, υπερυπουργός Οικονομικών ανέλαβε ο κ. Χατζηδάκης ο οποίος το 2008, ως υπουργός Μεταφορών, αντί του εξορθολογισμού των δαπανών του ΟΣΕ, με το πλάνο του της “ανασυγκρότησης” του σιδηροδρόμου σηματοδότησε στην πλήρη απαξίωσή του στο όνομα της “εξυγίανσης”. Ποιά λογική θα πρυτανεύσει; Ποιά θα είναι η συνέχεια;

Μακροδημόπουλος   Δημήτρης

Πολιτικός Μηχανικός ΑΠΘ

συντ. Αρχιμηχανικός ΟΣΕ

Αλεξ/πολη / κιν. 6947 – 771412

20/11/2023