Αρχική Blog Σελίδα 1523

IDF finds one of the largest Gaza weapons stockpiles ever near school, hospital

0

 

In addition to seizing thousands of munitions, the IDF struck approximately 250 targets over the previous 24 hours.

The IDF engaged hundreds of Hamas terrorists and terror targets and discovered one of the largest weapons stockpiles ever found in the Gaza Strip over the past twenty-four hours the military said on Wednesday.

The IDF said that it had found one of the largest weapons stockpiles in the history of its operations in Gaza, an arsenal containing hundreds of missiles, launchers, long-range rockets, anti-tank missiles, UAVs, and explosives.

The massive weapons cache was located near a hospital and a school, the IDF reported.

The terror munitions were discovered by the 50th battalion of the 460th brigade. The IDF said that some of the munitions were detonated on site while others were sent for further investigation.

The IDF seizes one of the largest weapons stockpiles ever discovered in the Gaza Strip. December 6, 2023. (Credit: IDF)

The IDF stated that all of the ordnance was found in the vicinity of densely populated civilian areas, citing the discovery as “further evidence of the cynical use that the Hamas terrorist organization makes of the residents of the Gaza Strip as human shields.”

Also, over the last day, the Israel Air Force hit around 250 targets in Gaza, the IDF stated. Troops on the ground worked to locate weapons; Hamas infrastructure, including subterranean structures; and explosive devices.

Additionally, IDF troops directed an IAF strike on two Hamas rocket launchers which had been used to rain rockets down on central Israel on Tuesday.

IDF operates in central Gaza

Israeli troops also directed an airstrike in the Deir al-Balah area in central Gaza.

The IDF conducts activities in the Gaza Strip. December 6, 2023. (Credit: IDF)

These airstrikes successfully eliminated both Hamas and Palestinian Islamic Jihad terrorists and destroyed a number of terrorist-controlled infrastructure.

Israeli troops also hit a terror cell conducting its operations next to a school in northern Gaza, the army said.

The IDF then proceeded to target a subterranean structure in the area of the school. In another local school, troops found more weapons and ammunition.

Soldiers in the Nahal Brigade fought in close combat with terrorists in the Jabalya neighborhood in the northern Gaza Strip, eliminating several terrorists, the IDF Spokesperson’s Unit said on Wednesday.

The soldiers also found sniper rifles, explosives, anti-tank missiles, rockets, tunnel openings, and swastikas in a school and a mosque in the neighborhood. Rocket launchers were found near the school as well.

Ερντογάν στην «Κ»: Φίλε Κυριάκο, δεν σας απειλούμε, αν δεν μας απειλήσετε – Στη διεθνή δικαιοσύνη για όλα τα προβλήματα

0
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τι απαντάει για τις έρευνες αερίου στην Ανατ. Μεσόγειο, την Αγία Σοφία, τη Χάλκη, το μεταναστευτικό, τη Γάζα

Για όλα τα θέματα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις μιλάει ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην «Κ», είκοσι τέσσερις ώρες πριν από την άφιξή του στην Αθήνα, τονίζοντας ότι προσβλέπει σε «μια νέα σελίδα» στη βάση της «αρχής “win-win”». «Κυριάκο φίλε μου, δεν σας απειλούμε αν δεν μας απειλήσετε», αναφέρει ο κ. Ερντογάν ότι θα πει στον Ελληνα πρωθυπουργό, προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα που δεν μπορούμε να λύσουμε μέσω του διαλόγου, στη βάση αμοιβαίας καλής θέλησης».

Αναφερόμενος στο κατά πόσον είναι δυνατή η επίτευξη συμφωνίας για την παραπομπή του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο, ο κ. Ερντογάν στη συνέντευξή του, που έγινε με γραπτές ερωτήσεις και απαντήσεις, διατυπώνει τη θέση ότι σε μία πιθανή προσφυγή πρέπει να συμπεριληφθούν περισσότερα θέματα. «Υπάρχουν πολλά αλληλένδετα προβλήματα που πρέπει να λυθούν εκτός από την υφαλοκρηπίδα. Οταν προσφεύγουμε στη διεθνή δικαιοσύνη, δεν πρέπει να αφήνουμε κανένα πρόβλημα πίσω», επισημαίνει.

Ο κ. Ερντογάν λέει επίσης ότι η δήλωσή του «μπορεί να έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» αφορούσε «τρομοκρατικά στοιχεία που απειλούν την ασφάλεια της χώρας μας» και υπογραμμίζει ότι «η δομική ακεραιότητας της Αγίας Σοφίας δεν θα ζημιωθεί τόσο υλικά όσο και πνευματικά, και οι εικονογραφίες δεν θα μειωθούν και θα προστατευθούν».

Σημειώνεται ότι το κείμενο της συνέντευξης αποδίδεται όπως ακριβώς εστάλη από το γραφείο του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας.

– Κύριε Πρόεδρε, πρόσφατα μιλήσατε για μια «νέα σελίδα» στις τουρκο-ελληνικές σχέσεις και μια φόρμουλα «win-win» που θα λύσει τις διαφορές. Τι ακριβώς εννοείτε με αυτό;

– H Ελλάδα είναι γειτονική μας χώρα και θα παραμένουμε πάντα γείτονες. Μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια θάλασσα. Αναπνέουμε τον ίδιο αέρα. Είμαστε αλληλένδετοι από το παρελθόν μας. Υπάρχουν πολλά ζητήματα που δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να επιλύσουμε μεταξύ μας. Αυτό οι δύο χώρες το γνωρίζουμε. Ωστόσο, εξαρτάται από εμάς εάν θα επιτρέψουμε σε αυτά τα προβλήματα να προκαλέσουν εντάσεις και διαφωνίες μεταξύ των κυβερνήσεων και των λαών μας. Υπό αυτή την έννοια, μίλησα για μια «νέα σελίδα» στις σχέσεις μας και την αρχή του «win-win». Η αντίληψη «win-win» βρίσκεται ήδη στον πυρήνα της προσέγγισης της Τουρκίας στις διεθνείς σχέσεις και τη διπλωματία. Εάν οι διαφορές αντιμετωπιστούν ήπια, μέσω του διαλόγου και βρεθεί κοινό έδαφος, είναι προς όφελος όλων. Πρόσφατα, αποκτήσαμε καλή δυναμική στη διαμόρφωση των σχέσεών μας με την Ελλάδα στο πλαίσιο αυτής της αντίληψης. Αναβιώσαμε διμερείς μηχανισμούς που ήταν αδρανείς εδώ και πολύ καιρό. Τα κανάλια διαλόγου μας είναι ανοιχτά και λειτουργούν σε όλα τα επίπεδα. Οι αμοιβαίες επισκέψεις είναι πυκνές. Εχουμε τη βούληση, στη βάση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης να αναπτύξουμε τη συνεργασία μας σε πολλούς τομείς σημαντικούς για τις χώρες και την περιοχή μας. Τώρα, ευθύνη και των δύο μερών είναι να εδραιώσουν, να θεσμοθετήσουν και να προωθήσουν αυτήν την αντίληψη. Νομίζω ότι την ίδια βούληση έχει και ο κύριος Μητσοτάκης. Η Διακήρυξη Φιλικών Σχέσεων και Καλής Γειτονίας, που ελπίζουμε να υπογράψουμε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου, θα καταγράψει επίσης ξεκάθαρα αυτήν την κοινή πρόθεση.

Η Ελλάδα δεν είναι εχθρός μας, αλλά πολύτιμο μέλος της Συμμαχίας στην οποία είμαστε μέλη. Επιπλέον, είμαστε γείτονες, πρέπει να σεβόμαστε αμοιβαία τα δικαιώματα και τα ζωτικά συμφέροντα ο ένας του άλλου.

– Οι δύο χώρες έχουν περάσει μια πολύ τεταμένη περίοδο, μάλιστα το 2020 έφθασαν και στα πρόθυρα στρατιωτικής σύγκρουσης. Εσείς και ο πρωθυπουργός κύριος Μητσοτάκης ήσασταν στην εξουσία τότε και είστε στην εξουσία και τώρα. Τι άλλαξε; Τι θα πείτε στον κ. Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή σας στην Αθήνα;

– Ρωτήσατε τι άλλαξε. Πραγματικά από πλευράς μας δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ποτέ δεν είδαμε τη γειτονική Ελλάδα ως εχθρό ή αντίπαλο. Οπως όλες οι χώρες, έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε φίλους και όχι εχθρούς. Λέω συχνά πως πιστεύουμε ότι δεν έχουμε προβλήματα με τους γείτονές μας, και ειδικά με την Ελλάδα, που δεν μπορούν να ξεπεραστούν. Νομίζω ότι αυτό που άλλαξε πρόσφατα είναι ότι η ελληνική πλευρά έχει αναθεωρήσει την οπτική της απέναντί μας και άρχισε να κατανοεί ότι είμαστε ένα έθνος που δεν θα αρνηθεί ποτέ τη χείρα φιλίας που θα του απλωθεί. Ετσι όπως πάντα, απαντάμε κατάλληλα, χωρίς δισταγμό σε όσους εποφθαλμιούν την ασφάλεια του λαού μας, την εδαφική μας ακεραιότητα και τα εθνικά μας συμφέροντα, έτσι είμαστε και πάντα ανοιχτοί στην προώθηση της συνεργασίας και της φιλίας. Πιστεύω ότι ο κύριος Μητσοτάκης αυτό το αντιλαμβάνεται και βλέπει ότι ειλικρινά επιθυμούμε να ξεπεράσουμε τα προβλήματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και να προχωρήσουμε περαιτέρω τις σχέσεις μας. Παρατηρώ επίσης στον ίδιο μια προσέγγιση παρόμοια με τη δική μας και αυτό είναι ευχάριστο. Ρωτήσατε τι θα έλεγα στον κύριο Μητσοτάκη. Θα του πω το εξής: Κυριάκο φίλε μου, δεν σας απειλούμε αν δεν μας απειλήσετε. Ας ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο χωρών μας. Ας αυξήσουμε τη διμερή συνεργασία σε κάθε τομέα, στην οικονομία, το εμπόριο, τις μεταφορές, την ενέργεια, την υγεία, την τεχνολογία, την εκπαίδευση, στα θέματα που αφορούν τη νεολαία. Ας δείξουμε αμοιβαία φροντίδα και μέριμνα στην ιστορική και πολιτιστική περιουσία των χωρών μας. Είτε πρόκειται για τα θέματα στο Αιγαίο, είτε για την κοινή καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης, είτε για τα συνεχιζόμενα προβλήματα της τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα που δεν μπορούμε να λύσουμε μέσω του διαλόγου, στη βάση της αμοιβαίας καλής θέλησης. Πρώτα από όλα, οι λαοί μας έδωσαν ισχυρή στήριξη και στις δύο κυβερνήσεις στις εκλογές που έγιναν φέτος και στις δύο χώρες. Με αυτή τη στήριξη, τόσο εμείς όσο και ο κύριος Μητσοτάκης είμαστε σε θέση να κάνουμε δυνατά και εποικοδομητικά βήματα.

– Πιστεύετε ότι η Τουρκία και η Ελλάδα μπορούν να συμφωνήσουν στην παραπομπή του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο; Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχιστούν τα υπάρχοντα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο, ακόμη κι αν τα θεμελιώδη προβλήματα δεν επιλυθούν στο άμεσο μέλλον;

– Oπως είπα, πιστεύω ότι τα προβλήματα θα επιλυθούν στο πλαίσιο του διαλόγου και της καλής θέλησης. Φυσικά, υπάρχουν πολλά αλληλένδετα προβλήματα που πρέπει να λυθούν εκτός από την υφαλοκρηπίδα. Πρέπει να τα εξετάσουμε ως ένα σύνολο. Δεν είναι σωστή η επιλεκτική προσέγγιση. Να μιλάμε για ορισμένα θέματα και να μη μιλάμε για κάποια άλλα. Γιατί είναι όλα αλληλένδετα. Οταν προσφεύγουμε στη διεθνή δικαιοσύνη, δεν πρέπει να αφήνουμε κανένα πρόβλημα πίσω. Πάνω από όλα όμως πρέπει να μιλάμε για όλα μας τα προβλήματα με γενναιότητα και να κατευθύνουμε σωστά την κοινή μας γνώμη. Εδώ η βούλησή μας για επίλυση των προβλημάτων θα είναι εξαιρετικά καθοριστική. Η δική μας θέληση είναι ισχυρή. Κοιτάζοντας τις προσπάθειές μας για την επίλυση των συγκρούσεων στο περιβάλλον μας και την ικανότητά μας να διατηρούμε τις αποστάσεις, μπορείτε να δείτε την αντίληψη της Τουρκίας και τις δυνατότητές της να επιλύει τα ζητήματα ειρηνικά. Η ειλικρίνεια και το κάλεσμά μας είναι ξεκάθαρα. Πιστεύω ότι εάν η Ελλάδα υιοθετήσει μια παρόμοια προσέγγιση, κλειστή σε εξωτερικές παρεμβάσεις, μπορούμε να κάνουμε μια καλή αρχή προς την οικοδόμηση ενός ειρηνικού μέλλοντος για τις χώρες μας.

– Η δήλωση που κάνατε, περισσότερες από μία φορές, «Μπορεί να έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά», προκάλεσε σε πολλούς Ελληνες το αίσθημα ότι απειλούνται. Πώς θα τους απαντούσατε για το αν αυτή η δήλωση εξακολουθεί να ισχύει;

– Oπως μόλις ανέφερα, μόνο αυτοί που μας απειλούν πρέπει να μας φοβούνται. Είπαμε ότι θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά στα τρομοκρατικά στοιχεία που απειλούν την ασφάλεια της χώρας μας και κάναμε αυτό που έπρεπε. Καταστρέψαμε και θα καταστρέψουμε τις εστίες της τρομοκρατίας. Αυτή ήταν πάντα η απάντηση που έλαβαν από εμάς όσοι αμφισβητούν την εδαφική μας ακεραιότητα, την ενότητα και ομόνοια, και αυτό δεν θα αλλάξει ούτε από εδώ και στο εξής. Η υπεράσπιση της πατρίδας μας και η διατήρηση της ειρήνης του έθνους μας είναι το πιο φυσικό μας δικαίωμα και κανείς δεν πρέπει να έχει καμία αμφιβολία ότι θα συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε αυτό το δικαίωμα στο έπακρο εναντίον όλων των τρομοκρατικών κέντρων.

Η Ελλάδα δεν είναι εχθρός μας, αλλά πολύτιμο μέλος της Συμμαχίας στην οποία είμαστε μέλη. Επιπλέον, είμαστε γείτονες, θα παραμείνουμε γείτονες, πρέπει να σεβόμαστε αμοιβαία τα δικαιώματα και τα ζωτικά συμφέροντα ο ένας του άλλου. Ο ελληνικός λαός, με τον οποίο ζούμε μαζί εδώ και αιώνες, γνωρίζει καλά πόσο στοργικοί είμαστε όταν απλώνουμε το χέρι φιλίας. Γνωρίζει πολύ καλά την ανοχή και την ειλικρίνεια στην κουλτούρα μας. Θέλουμε να ενισχύσουμε τις σχέσεις μας στη βάση της αμοιβαίας κατανόησης και να ζήσουμε ειρηνικά σε αυτή τη γεωγραφία. Είμαστε μια χώρα που έχει αποδείξει πολλές φορές ότι όταν το λέμε αυτό δεν το λέμε για να πούμε απλά κάτι. Τα μέσα της Δύσης προσπαθούν να διαστρεβλώσουν τα λόγια μου.

Υπάρχουν ευκαιρίες συνεργασίας στη Μεσόγειο

– Πιστεύετε ότι υπάρχουν αποθέματα ενέργειας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο; Πώς μπορούν να διεξαχθούν αυτές οι έρευνες εάν οι δύο χώρες δεν μπορούν να συμφωνήσουν για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας;

– Το αν υπάρχουν ή όχι αποθέματα είναι ένα ζήτημα που μπορεί να διαπιστωθεί ως αποτέλεσμα επιστημονικής έρευνας και όχι ως αποτέλεσμα της προσωπικής μου άποψης. Από ό,τι βλέπουμε, έχουν γίνει και γίνονται ελπιδοφόρες μελέτες όσον αφορά αυτό το θέμα. Η Μεσόγειος και το Αιγαίο είναι πλούσιες σε φυσικούς πόρους λεκάνες. Στην τρέχουσα διεθνή συγκυρία, η διασφάλιση και η διατήρηση της ενεργειακής ασφάλειας από στρατηγική άποψη έχει καταστεί βασικό ζήτημα. Υπό αυτή την έννοια, ειδικά στη Μεσόγειο υπάρχουν δυνατότητες και ευκαιρίες για συνεργασία. Η αξιολόγηση των δυνατοτήτων μιας τέτοιας συνεργασίας μπορεί να συμβάλει τόσο στην ενεργειακή ασφάλεια των χωρών της περιοχής όσο και στην επίλυση πολιτικών ζητημάτων. Από την άλλη, προσπάθειες πολιτικής εκμετάλλευσης των εν λόγω δυνατοτήτων επιφέρουν επίσης τον κίνδυνο να μην είναι δυνατή η χρήση αυτών των πόρων. Πιστεύουμε ότι η ενέργεια είναι στοιχείο συνεργασίας και κοινού κέρδους μεταξύ όλων των χωρών και κοινωνιών και θέλουμε να επιλύσουμε τις διαφορές μέσω του διαλόγου. Προτιμούμε τη συνεργασία και είμαστε έτοιμοι γι’ αυτή. Για τον λόγο αυτό είχα προτείνει δύο φορές τη διοργάνωση ενός περιεκτικού συνεδρίου σχετικά με τις ευκαιρίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Δυστυχώς, στην αρχή η Ε.Ε. παρέμεινε σιωπηλή ως προς αυτή την πρόταση. Η σιωπή δεν λύνει προβλήματα. Ομοίως, η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είχε προτείνει κοινή επεξεργασία αποθεμάτων και κατανομή των εσόδων, έως ότου επιτευχθεί συνολική λύση στο νησί. Εμείς υποστηρίζουμε αυτή την πρόταση. Ενώ κι άλλες χώρες της περιοχής κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί οι δύο πλευρές στο νησί να μην μπορούν να συνεργαστούν; Υπάρχουν πολλά θέματα για τα οποία μπορούμε να συνεργαστούμε και στο Αιγαίο. Ολα είναι για την ειρήνη και την ευημερία των λαών, αλλά και των μελλοντικών μας γενεών.

Ερντογάν στην «Κ»: Φίλε Κυριάκο, δεν σας απειλούμε, αν δεν μας απειλήσετε – Στη διεθνή δικαιοσύνη για όλα τα προβλήματα-1
«Το Τζαμί της Αγίας Σοφίας, ως σύμβολο ειρήνης και ανεκτικότητας, θα συνεχίσει να είναι ανοιχτό σε επισκέπτες όλων των θρησκειών και των πεποιθήσεων», λέει ο κ. Ερντογάν. [A.P. Photo]

– Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί προκάλεσε ένα σοκ σε πολλούς στην Ελλάδα και τη Δύση. Γιατί πήρατε αυτή την απόφαση; Πρόκειται να ξαναλειτουργήσει σύντομα η Θεολογική Σχολή της Χάλκης;

– Θα ήθελα να εκφράσω ότι η Δημοκρατία της Τουρκίας, η οποία ιδρύθηκε στη βάση της ανοχής και του εναγκαλισμού διαφορετικών πολιτισμών, διατηρεί ουσιαστικά ένα σύστημα που μεταφέρει τόσο τους θεσμούς των βακουφιών όσο και τα δικαιώματα και τη νομοθεσία που τα αφορά στο μέλλον. Το καθεστώς του βακουφιού που ανήκει το Τζαμί Αγιά Σοφιά Κεμπίρ διατηρείται και ισχύει ακόμη και σήμερα. Η ιδιοκτησία της Αγίας Σοφίας, που ανήκει στο Ιδρυμα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, με σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, χρησιμοποιείται σύμφωνα με τον σκοπό για τον οποίο αφιερώθηκε. Στην Ιδρυτική Πράξη, που αποτελεί το καταστατικό του Ιδρύματος Αγία Σοφία, το οποίο, όπως κάθε ίδρυμα, έχει το προνόμιο ασυλίας, εγγυάται ότι η δομική ακεραιότητα του Τζαμιού της Αγίας Σοφίας δεν θα ζημιωθεί τόσο υλικά όσο και πνευματικά και ότι οι εικονογραφίες και πάσης φύσεως στοιχεία τέχνης δεν θα μειωθούν και θα προστατευθούν. Προστατεύουμε αυτόν τον διακεκριμένο ναό με μια σχολαστικότητα και σεβασμό που σπάνια παρατηρείται στην ανθρώπινη Ιστορία και δίνουμε τη δυνατότητα σε όλη την ανθρωπότητα να επωφεληθεί υλικά και πνευματικά από αυτό το υπέροχο μνημείο. Οι προσπάθειες υλοποίησης και συντήρησης των τελευταίων 570 ετών είναι απόδειξη της σχολαστικής προσέγγισης του κράτους μας στο θέμα σε κάθε περίοδο της Ιστορίας. Τώρα, ξεκινήσαμε τις μεγαλύτερες, μετά τις εργασίες συντήρησης που πραγματοποιήθηκαν κατά την εποχή του Μιμάρ Σινάν, ολιστικές εργασίες στο Τζαμί Αγιά Σοφιά Κεμπίρ. Το Τζαμί της Αγίας Σοφίας, ως σύμβολο ειρήνης και ανεκτικότητας, θα συνεχίσει να είναι ανοιχτό σε επισκέπτες όλων των θρησκειών και των πεποιθήσεων.

Οσο για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όλα τα ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στη χώρα μας κρατικοποιήθηκαν το 1971 με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου μας. Η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο τη Θεολογική Σχολή, αλλά όλα τα ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας μας. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει επίσημο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο οποίο μπορεί να μεταφερθεί η Θεολογική Σχολή, δεν είχε νομική υπόσταση και οι δραστηριότητές της έχουν σταματήσει. Στην πραγματικότητα, σήμερα η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης είναι δυνατή μόνο ως αποτέλεσμα συνολικών νομοθετικών αλλαγών. Από την άλλη πλευρά, το Πατριαρχείο του Φενέρ, ​​δεν ήταν θετικό για την επανέναρξη της εκπαίδευσης της Σχολής υπό την αιγίδα ενός κρατικού πανεπιστημίου, υπαγόμενου στη νομοθεσία του Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Αντιτιθέμενοι στη γενοκτονία στη Γάζα, υπερασπιζόμαστε και τις θεμελιώδεις αξίες της δυτικής κοινωνίας. Στη Γάζα παραβιάζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων όλων των ηλικιών.

– Οι μεταναστευτικές ροές στο Αιγαίο είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα εδώ και πολλά χρόνια. Μπορούν οι δύο χώρες να συνεργαστούν άμεσα για την αντιμετώπιση και τον έλεγχο αυτού του προβλήματος; Μπορεί η Ε.Ε. να παίξει κάποιον ρόλο;

– Παρατηρούμε μια σημαντική αύξηση στις μεταναστευτικές κινήσεις σε όλο τον κόσμο λόγω τόσο της πολιτικής αστάθειας όσο και λόγω διαφορετικών ανησυχιών. Δυστυχώς, αυξάνονται επίσης ραγδαία οι εγκληματικές δομές που επωφελούνται από τις αναζητήσεις των ανθρώπων και κερδίζουν σοβαρά εισοδήματα. Οπως λέγαμε πάντα, αυτή η κατάσταση δεν είναι ένα ζήτημα που τα κράτη μπορούν να ξεπεράσουν μόνα τους. Εξάλλου, η παράτυπη μετανάστευση είναι μια κοινή πρόκληση και απαιτεί κοινές προσπάθειες.

Οπως είναι φυσικό, ως χώρα, συνεχίζουμε τις έντονες προσπάθειές μας στον αγώνα μας ενάντια στην παράτυπη μετανάστευση. Είναι σημαντικό η Ε.Ε. να στηρίζει τη χώρα μας σ’ αυτό το θέμα. Ως αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο να ληφθούν κοινά μέτρα τα οποία προβλέπουν ίσο καταμερισμό βαρών και ευθυνών για την πρόληψη της μετανάστευσης στην πηγή της. Αυτό δεν πρέπει να το περιορίσουμε μόνο στη συνεργασία Τουρκίας – Ελλάδας ή σε μεταναστευτικά κινήματα στο Αιγαίο· είναι ένας αγώνας εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας που απαιτεί τη συμμετοχή ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας. Ημασταν πάντα ανοιχτοί στην ειλικρινή συνεργασία σ’ αυτό το θέμα και συνεχίζουμε να είμαστε. Επιπλέον, το θέμα της μετανάστευσης είναι ένα πρόβλημα που δεν θα εκλείψει από την παγκόσμια ατζέντα ακόμη κι αν τελειώσουν οι πόλεμοι. Μία από τις αρνητικές συνέπειες της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής είναι και η κλιματική μετανάστευση και υπάρχουν προβλέψεις ότι αυτή θα αυξηθεί στο μέλλον. Ως εκ τούτου, απέναντι σ’ αυτό το πρόβλημα πρέπει να παραγάγουμε μόνιμες λύσεις και λειτουργικούς μηχανισμούς. Πρέπει να συλλογιστούμε αυτό το ζήτημα με μια ολιστική προσέγγιση και να συζητήσουμε φόρμουλες που λύνουν προβλήματα.

– Εχετε επικρίνει πολύ τη Δύση και το Ισραήλ σχετικά με το ζήτημα της Γάζας. Η Τουρκία είναι επίσης μέλος του ΝΑΤΟ και στρατηγικός εταίρος πολλών δυτικών χωρών. Πολλοί άνθρωποι ρωτούν, «ανήκει η Τουρκία στη Δύση;». Πώς απαντάτε σ’ αυτή την ερώτηση;

– Η Τουρκία μπήκε στο ΝΑΤΟ μαζί με την Ελλάδα πριν από 71 χρόνια. Οπως γνωρίζετε, το κριτήριο για να είσαι Δυτικός ή Ευρωπαίος δεν είναι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Επιπλέον, στο πλαίσιο των σχέσεων με την Ε.Ε., που χρονολογούνται από το 1963, είμαστε μια χώρα που βρίσκεται στην ίδια Τελωνειακή Ενωση και έχει καθεστώς υποψηφιότητας. Στην κατεύθυνση αυτή, η Τουρκία, με τη δημοκρατική της δομή και τις αξίες που υπερασπίζεται, έχει ένα εξαιρετικά ευρύ κοινό έδαφος με τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος πολλών λεγόμενων δυτικών διεθνών οργανισμών και ιδιαίτερα του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ημασταν πάντα η φωνή της ευθυδικίας, της δικαιοσύνης και της συνείδησης στις διεθνείς σχέσεις. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη που πορευόμαστε στις διεθνείς εξελίξεις, ο κύριος στόχος μας είναι να βρισκόμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Η αντίδραση της Τουρκίας στην αδικία και την απάνθρωπη μεταχείριση που υφίσταται ο παλαιστινιακός λαός, καθώς και το γεγονός ότι δεν αποφεύγουμε να επικρίνουμε το Ισραήλ για τις ενέργειές του, που παραβιάζουν σαφώς το διεθνές δίκαιο, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποτελούν τη φυσική απαίτηση αυτού του στόχου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές δυτικές χώρες τηρούν όλο και περισσότερο παρόμοιες θέσεις σήμερα, η εκπλήρωση μιας τέτοιας ηθικής υποχρέωσης από την πλευρά της Τουρκίας στο θέμα της Παλαιστίνης δεν μπορεί να θέτει προς αμφισβήτηση το αν «ανήκει στη Δύση» ή όχι. Αντί να συζητάμε για τον προσανατολισμό και τη θέση της Τουρκίας, αυτό που πρέπει να εξετασθεί είναι το γεγονός ότι ορισμένες δυτικές χώρες μπορεί μερικές φορές να αγνοήσουν τις αξίες που υπερασπίζονται σθεναρά. Η σιωπή για τη βαρβαρότητα στη Γάζα είναι το πιο ζωντανό παράδειγμα σε αυτό. Στην πραγματικότητα, αντιτιθέμενοι στη γενοκτονία στη Γάζα υπερασπιζόμαστε και τις θεμελιώδεις αξίες της δυτικής κοινωνίας. Στη Γάζα παραβιάζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων όλων των ηλικιών, ακόμη και των μωρών που είναι στην κούνια. Σιωπή απέναντι στην κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η συστηματική κατάληψη των εδαφών και των κατοικιών των ανθρώπων, η αδιαφορία για τα δικαιώματα ιδιοκτησίας των ανθρώπων και αφαίρεση του δικαιώματος των Παλαιστινίων να καθορίσουν το μέλλον τους, όλα αυτά πού βρίσκονται στις αξίες του δυτικού πολιτισμού; Είναι συμβατοί με τις δυτικές αξίες οι βομβαρδισμοί σε νοσοκομεία, τα χτυπήματα σε σχολεία, καταυλισμούς προσφύγων, αγορών και οι δολοφονίες αμάχων; Το να λένε στους ανθρώπους στη Γάζα να «πάνε νότια» και να ρίχνουν βόμβες σε όσους κατευθύνθηκαν προς τα εκεί, είναι μια στάση που υιοθετεί η Δύση; Τώρα ρωτάω, η Τουρκία ή οι χώρες που με σκοπιμότητα σιωπούν για όλα αυτά ανήκουν στη Δύση;

Καθημερινή

Δ. Τσαϊλάς: εχουμε αρχίσει να εσωτερικεύουμε τα βασικά μαθήματα από τα μέτωπα στην Ουκρανία και στο Ισραήλ;

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Ο απόηχος των επιθετικών ενεργειών στην Ουκρανία και το Ισραήλ έδειξε ότι όσοι δεν προετοιμάστηκαν για αντισυμβατικό πόλεμο πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν αβέβαιες προκλήσεις. Και στις δύο συγκρούσεις έχουμε παραδείγματα σε ασύμμετρο πόλεμο που είναι ένας άλλος τύπος πολέμου. Ενώ μας φέρνει αντιμέτωπους με μια νέα απρόσμενη ένταση, η προέλευσή του μάλλον είναι γνωστή από την ιστορία.  Απαιτεί νέες μεθόδους αντιμετώπισης και καταστάσεις που πρέπει εξερευνήσουμε, και αυτές είναι οι προκλήσεις που θα βρεθούν μπροστά μας το επόμενο διάστημα. Εάν θέλουμε να νικήσουμε, ένα εντελώς νέο είδος στρατηγικής, ένα εντελώς διαφορετικό είδος ισχύος και επομένως ένα νέο και εντελώς διαφορετικό είδος στρατιωτικής εκπαίδευσης απαιτείται.

Το πρώτο βήμα στην προετοιμασία για μια σύγκρουση περιλαμβάνει την αποθήκευση και την προεγκατάσταση κρίσιμου υλικού όπως καύσιμα, ανταλλακτικά, εξοπλισμό, προμήθειες και ιατρικά εφόδια σε ένα ευέλικτο σύστημα διοικητικής μέριμνας ώστε να μη λείψουν από τις μαχόμενες μονάδες. Η εμπειρία της Ουκρανίας και του Ισραήλ, δείχνει επίσης ότι η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στη διασφάλιση ότι ο εξοπλισμός και οι μονάδες βρίσκονται σε υψηλή κατάσταση ετοιμότητας.

Αναμφισβήτητα το πιο κρίσιμο μάθημα είναι να διασφαλιστεί ότι υπάρχει επάρκεια σε αποθέματα πυρομαχικών στις μονάδες πυροβολικού. Εκτός από αυτή την κοινή λογική, τόσο της παθητικής όσο και της ενεργητικής άμυνας των ελληνικών βάσεων, η συγκεκριμένη πραγματικότητα υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της διατήρησης της βιομηχανικής βάσης και των ισχυρών αποθεμάτων πυρομαχικών της Ελλάδας.

Η προεγκατάσταση και η αποθήκευση αντιμετωπίζει το ζήτημα του πώς να προμηθεύσεις τα φθίνοντα αποθέματα όπλων που έχουν εκτραπεί για να παράσχουν υποστήριξη στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Για την Ελλάδα, μέρος του τρέχοντος στόχου της κυβέρνησης είναι να γεμίσει αποθέματα κρίσιμων πυρομαχικών κατά τη διάρκεια της ειρήνης. Δεδομένου και του μικρού αριθμού προμηθευτών, εκτιμάται ότι η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στη δυνατότητα να αυξήσει την παραγωγική ικανότητα σε καιρό πολέμου. Οπότε η ανάπτυξη μιας εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας για παραγωγή κρίσιμων πυρομαχικών είναι μια άμεση ανάγκη.

Άγνωστο είναι τι είδους συμφωνίες έχει κάνει το Υπουργείο Άμυνας με προμηθευτές όπλων για αυξημένη παραγωγή σε μια σύγκρουση. Αυτό εγείρει το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο η Ελλάδα σκοπεύει να πάρει κρίσιμες προμήθειες όπου χρειάζονται μόλις τα αποθέματα και το υλικό της αρχίσουν να εξαντλούνται. Επίσης η σύγκρουση θα περιλαμβάνει αμέσως μια διαδρομή εφοδιασμού που θα εξαπλωθεί σε πολλά νησιά που χωρίζονται από εκατοντάδες, μίλια θαλάσσης. Σε καιρό ειρήνης, η Ελλάδα τείνει να βασίζεται σε μεταφορές με αρματαγωγά για να συμπληρώσει τη Δύναμη Αυτοάμυνας στη μετακίνηση προμηθειών και εξοπλισμού. Αυτό δημιουργεί σημαντικά τρωτά σημεία πριν από μια κρίση, για να μην αναφέρουμε κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής σύγκρουσης.

Η διασφάλιση ότι οι ένοπλες δυνάμεις έχουν την ικανότητα και τις δυνατότητες να μεταφέρουν πυρομαχικά, καύσιμα και προμήθειες γρήγορα εκεί που πρέπει να πάει θα είναι κρίσιμη για να παραμείνει σε οποιαδήποτε μάχη. Οι ένοπλες δυνάμεις ενδέχεται να αντιμετωπίσουν περιορισμούς στην ταχεία μετακίνηση προμηθειών και προσωπικού σε όλο το αρχιπέλαγος με συνεχή τρόπο, όπου αναμένεται σημαντική φθορά. Ενώ οι πολιτικές επιλογές είναι πάντα οι δυνατότητες για την κάλυψη των ελλείψεων, η χρήση τους σε μια σύγκρουση θα είναι εξαιρετικά περιορισμένη.

Ενώ είναι σημαντικό να επικεντρωθούμε στους τρόπους για τη διατήρηση των δυνάμεων μας στη μάχη, ένα συχνά αναπάντητο ερώτημα είναι αν είναι προετοιμασμένες για μια ενεργή μάχη. Μία από τις εκπληκτικές πτυχές του πολέμου στην Ουκρανία ήταν η ανικανότητα του ρωσικού στρατού. Ενώ πριν από τον πόλεμο, πολλοί υποστήριζαν ότι ο στρατός του Πούτιν ήταν σύγχρονος και ικανός, οδηγώντας στην προσδοκία ότι η ρωσική στρατιωτική υπεροχή θα εκτελούσε μια ταχεία επιχείρηση στην Ουκρανία, αντ’ αυτού, είτε επρόκειτο για συνδυασμένες επιχειρήσεις όπλων, προμήθεια καυσίμων και υλικοτεχνικής υποστήριξης, σχεδιασμό και ετοιμότητα μάχης, είτε για διοίκηση και έλεγχο, ο ρωσικός στρατός έκανε κρίσιμα λάθη, σε συνδυασμό με τη διαφθορά σε μαζική κλίμακα.

Εκτός από το να έχουμε ετοιμότητα για πόλεμο, ένα πιο θεμελιώδες ερώτημα για την ελληνική πολιτική ηγεσία είναι τι ρόλο βλέπει να παίζει σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις θάλασσες του Αιγαίου και τις ανατολικής Μεσογείου. Έχουνε αναλυθεί εκτενώς οι διαφορές με την Τουρκία για το πώς το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης οριοθετεί τι μπορεί και τι δεν μπορεί να γίνει σε διαφορετικά σενάρια. Σε αυτό το πλαίσιο, οι σχεδιαστές θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται δημιουργικά για όλους τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους η Ελλάδα θα μπορούσε να διατηρήσει το δικαίωμά της να αντιδράσει δυναμικά.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα διδάγματα που προκύπτουν αφορά όχι μόνο τη διάχυτη χρήση μη στελεχωμένων πλατφορμών, αλλά και τους δημιουργικούς τρόπους με τους οποίους έχουν χρησιμοποιηθεί. Σε όλες τις τελευταίες πολεμικές επιχειρήσεις όλοι οι αντίπαλοι έχουν αποδειχθεί πολύ επιδέξιοι στη δημιουργία λογισμικού στόχευσης και άλλων καινοτομιών στο πεδίο της μάχης που μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν από στρατιώτες στο πεδίο. Όλα αυτά έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητα των μη στελεχωμένων συστημάτων για πληροφορίες, επιτήρηση και αναγνώριση, κινητικές επιθέσεις και σκοπούς στόχευσης.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) δια του ιδίου του Υπουργού, ανακοίνωσε τη σημασία της ανάπτυξης μη στελεχωμένων πλατφορμών. Εκτιμάται ότι έγινε αντιληπτό πως έχουμε φτάσει σε μια εποχή αυξημένης προσοχής στην ικανότητα αυτών των συστημάτων. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έδειξε πόσο κοστοβόρα μπορεί να είναι μια μακροπρόθεσμη σύγκρουση, επίσης η επίθεση της οργάνωσης Χαμάς στο Ισραήλ ανέδειξε την απαιτούμενη ετοιμότητα και ανθεκτικότητα κατά των ασύμμετρων επιθέσεων με φτηνά όπλα κορεσμού, ενώ ο ανταγωνισμός με την Τουρκία απαιτεί από το ΥΕΘΑ, να παράγει μικρές και φθηνές πλατφόρμες, όπως τα περιπλανώμενα πυρομαχικά.

Αυτό που δεν φαίνεται να έχει τραβήξει τόσο μεγάλη προσοχή στην Ελλάδα είναι ο κίνδυνος που θα μπορούσαν να θέσουν οι τουρκικές μη στελεχωμένες πλατφόρμες στις βάσεις και τις δυνατότητες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Η χρήση μη στελεχωμένων αεροσκαφών στην Ουκρανία και το Ισραήλ έχει γίνει παρόμοια με τη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Από αμυντική άποψη, είναι άγνωστο ποια μαθήματα έχουν πάρει οι Ένοπλες Δυνάμεις όταν πρόκειται για την προετοιμασία για την πιθανή χρήση μεγάλου αριθμού πυρομαχικών από την Τουρκία. Για παράδειγμα, δεν φαίνεται να υπάρχουν προσπάθειες άμυνας ενάντια σε νέες, μικρότερες, περιπλανώμενες δυνατότητες που μπορούν να επιτεθούν από τον αέρα ή από τη θάλασσα. Ούτε φαίνεται να υπάρχει έντονη συζήτηση για τη βελτίωση της τεχνολογίας αντι-drone ως μέρος ενός ευρύτερου εκσυγχρονισμού των ολοκληρωμένων συστημάτων αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας της Ελλάδας.

Ένα τελευταίο μάθημα από αυτούς τους πολέμους μπορεί να είναι το πιο δύσκολο να συζητηθεί στην Ελλάδα. Σε μια μεγάλη σύγκρουση, η εκτεταμένη καταστροφή δεν θα περιοριζόταν απαραίτητα στις βάσεις των ενόπλων δυνάμεων. Οι επιθέσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία αλλά και του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας ήταν αδιάκριτες, στοχεύοντας αμάχους και επιτιθέμενες σε υποδομές από τις οποίες εξαρτώνται οι άμαχοι. Για τους Έλληνες σχεδιαστές, το πρώτο ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι εάν τα τρέχοντα συστήματα αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, τα οποία επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό γύρω από στρατιωτικές βάσεις, επαρκούν για επιθέσεις κορεσμού. Τι γίνεται με την υπεράσπιση μεγάλων πληθυσμιακών κέντρων;

Η Ελλάδα κάνει τεράστια βήματα για να βελτιώσει την άμυνά της με τρόπους που οι περισσότεροι αναλυτές πίστευαν ότι δεν ήταν δυνατοί ακόμη και πριν από λίγα χρόνια. Όλα αυτά είναι εξαιρετικά. Ωστόσο, όπως μας δίδαξαν οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και το Ισραήλ, οι πόλεμοι μπορούν να τραβήξουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό δίνει προτεραιότητα στην Ελλάδα, διασφαλίζοντας ότι έχει την ικανότητα όχι μόνο να αντέξει την πρώτη βολή, αλλά μήνες και πιθανώς χρόνια μάχης.

Συμπεράσματα

Όπως φαίνεται από τις σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις αυξάνονται οι απαιτήσεις για αποθέματα πυρομαχικών, συντήρηση και σκλήρυνση και ετοιμότητα βάσης, καθώς και νέες επενδύσεις σε όλους τους τομείς παρακολούθησης-επιτήρησης και πληροφοριών. Αλλά παρά το γεγονός αυτό, οι αξιωματούχοι της Ελλάδας σιωπούν για το αν προετοιμάζονται για μια σύντομη σύγκρουση ή για μια μακρά, ακόμη και για την επάρκεια στο σύστημα επιτήρησης και πληροφοριών από μια αιφνιδιαστική επίθεση. Αυτό έχει σημασία επειδή, όπως δείχνει ο πόλεμος στην Ουκρανία και στο Ισραήλ, είναι ένας παρατεταμένος αγώνας και μια αιφνιδιαστική επίθεση αντίστοιχα, που θα μπορούσε να απαιτήσει διαφορετικά σχέδια από αυτά που ενδεχομένως κάνει η Ελλάδα. Έτσι απαιτείται από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και τους πολίτες:

  1. να προετοιμαστούν για μια παρατεταμένη σύγκρουση
  2. να εξασφαλίσουν κατάλληλες υλικοτεχνικές δομές
  3. να είναι έτοιμες για ενεργό μάχη
  4. να συνδράμουν τον ευρύτερο αγώνα
  5. να χρησιμοποιούν μη στελεχωμένες δυνατότητες
  6. και να διατηρήσουν τη θέληση για μάχη.

Η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων μπορεί να βοηθήσει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να προετοιμαστούν καλύτερα για να ανταποκριθούν γρήγορα για την υποστήριξη των επιχειρησιακών χρονοδιαγραμμάτων της πατρίδας.

Μολονότι υπάρχει αυξημένη αίσθηση ανησυχίας για τα χαμηλά αποθέματα, για παράδειγμα, απαιτούνται και άλλοι τύποι επενδύσεων. Πιθανά μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ισχυρές δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου για την αντιμετώπιση των εισερχόμενων πυραύλων, διαστημικούς αισθητήρες για την ανίχνευση, παρακολούθηση και στόχευση επιθετικών πυραύλων και κάποιο συνδυασμό περισσότερων δυνατοτήτων αναχαίτισης τόσο για βαλλιστικούς πυραύλους όσο και για πυραύλους κρουζ. Όλα αυτά είναι σημαντικά μέσα για να αποφευχθεί η εκτεταμένη καταστροφή που προέρχεται από τέτοιου είδους επιθέσεις, η οποία θα μπορούσε να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών σε οποιονδήποτε κυβέρνηση προσπαθεί να παραμείνει στον αγώνα.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

geopolitics.iisca.eu

 

 

Γιατί οι Ισλαμιστές διεκδικούν μη μουσουλμανική γη;

2

 Uzay Bulut

Η κυβέρνηση της Τουρκίας απειλεί να εισβάλει και να προσαρτήσει ελληνικά νησιά στο Αιγαίο τουλάχιστον τα τελευταία πέντε χρόνια.
Τα τουρκικά ΜΜΕ συνεχίζουν να υποστηρίζουν ψευδώς και επανειλημμένα ότι «152 ελληνικά νησιά και βραχονησίδες στο Αιγαίο ανήκουν στην Τουρκία». Αυτά τα νησιά ιστορικά και νομικά… ανήκουν στην Ελλάδα.
Από την ίδρυσή του στην Αραβία τον έβδομο αιώνα, το Ισλάμ έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο μέσω του ξίφους. Σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, ολόκληρος ο κόσμος χωρίζεται στο «νταρ αλ-Ισλάμ» (έδαφος υποταγής στον Αλλάχ — η λέξη «Ισλάμ» είναι αραβική και σημαίνει «υποταγή»), που υποδηλώνει περιοχές όπου επικρατεί το Ισλάμ και το «νταρ al-harb» (έδαφος πολέμου), που αναφέρεται σε μη μουσουλμανικά εδάφη, που δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί.
Οι ισλαμιστές πιστεύουν ότι από τη στιγμή που μια γη έχει περιέλθει σε ισλαμική κατοχή και αποικιοκρατία, η γη που κατακτήθηκε είναι για πάντα ισλαμική… Οι υπερασπιστές του ισλαμισμού, όπως ο Ερντογάν, πιστεύουν ότι επειδή η Θεσσαλονίκη ήταν κάποτε υπό την κατοχή της Ισλαμικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι αιώνια μουσουλμανική γη και πρέπει να επιστραφεί στον νόμιμο ιδιοκτήτη της.
Η Ιερουσαλήμ ήταν υπό Οθωμανική κατοχή για τέσσερις αιώνες (1517-1917). Ο εβραϊκός λαός, ωστόσο, αντιστρέφοντας αυτό το μοτίβο της ισλαμικής αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, επανίδρυσε την πατρίδα του, το Ισραήλ, το 1948. Οι υπερασπιστές του Ισλάμ δεν έχουν αποβάλλει, ακόμη, την αντίληψη της προσβολής των ιθαγενών εβραίων της ισλαμικής κατάκτησης.
Ως εκ τούτου, οι ισλαμιστές λένε ότι θέλουν να ανακαταλάβουν την Ιερουσαλήμ και το υπόλοιπο Ισραήλ. Σύμφωνα με το δόγμα, η μόνη θρησκεία που πρέπει να κυριαρχεί σε αυτά τα εδάφη – ή οποιεσδήποτε χώρες, εν προκειμένω – είναι το Ισλάμ. Οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι θα μπορούσαν να είναι μόνο  dhimmis, δεύτερης κατηγορίας, ανεκτά υποκείμενα ενός ισλαμικού κράτους όπου τους επιτρέπεται να παραμείνουν ζωντανοί μόνο   πληρώνοντας έναν υψηλό φόρο «προστασίας», τον  jizya.

Θεολογικά, σύμφωνα με τις ισλαμικές γραφές, ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός είναι απλώς παραμορφωμένες εκδοχές του Ισλάμ. Στην ισλαμική άποψη, αρχικά υπήρχε μόνο το Ισλάμ, το οποίο οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί αργότερα παραμόρφωσαν σε Ιουδαϊσμό και Χριστιανισμό. Όλη η ιστορία, σε αυτή τη λογική, είναι επομένως αρχικά ισλαμική ιστορία και όλες οι κύριες προσωπικότητες της βιβλικής ιστορίας, από τον Αδάμ και την Εύα, είναι επομένως μουσουλμάνοι.

Σύμφωνα με το Ισλάμ, ο Αβραάμ, ο Δαβίδ, ο Μωυσής και ο Ιησούς είναι επίσης μουσουλμάνοι. Επομένως, κάθε μέρος που σχετίζεται με αυτούς, κατά την άποψη αυτή, είναι μουσουλμανικό έδαφος.

Πολλοί άλλοι βλέπουν αυτά τα γεγονότα όπως οι Εβραίοι, που ήταν ο αυτόχθων πληθυσμός του σημερινού Ισραήλ, και θεωρούν ότι έχει “κλαπεί” η γη τους από τους Οθωμανούς, παρόμοια με το πώς ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1974, ή όπως “εκλάπη’ η Χριστιανική Βυζαντινή (Ανατολική Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία από τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β’ και τα στρατεύματά του στις 29 Μαΐου 1453, όταν εισέβαλαν στην Κωνσταντινούπολη και εισήλθαν θριαμβευτικά στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας, αφού πολιορκούσαν την πόλη για 55 ημέρες.

Πολλοί ισλαμιστές έχουν ως εκ τούτου εμμονή να κατακτήσουν το Ισραήλ, την Ισπανία και την Πορτογαλία (μουσουλμανικά κατεχόμενη al-Andalus), την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ινδία για τον Αλλάχ — μετά τον υπόλοιπο μη μουσουλμανικό κόσμο.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει να αναφέρεται ολοένα και περισσότερο σε μέρη εκτός Τουρκίας ως «τα εδάφη μας». Στη δήλωσή του μετά τη συνεδρίαση του προεδρικού υπουργικού συμβουλίου στις 20 Νοεμβρίου, ο Ερντογάν είπε:

«Το Καραμπάχ [στο Νότιο Καύκασο] έχει την ίδια θέση στις καρδιές μας με τη Γάζα. Όπως δεν κάνουμε διάκριση μεταξύ Βοσνίας και Χαλέπι [στη Συρία]. Τρίπολη [στη Λιβύη], Balkh [στο Αφγανιστάν], Η Θεσσαλονίκη [στην Ελλάδα] και η Μοσούλη [στο Ιράκ], βλέπουμε τις δικές μας αρχαίες πόλεις και την Ιερουσαλήμ ως το ίδιο».

Το «Καραμπάχ» είναι η Αρμενική Δημοκρατία του Αρτσάχ, που αυτή τη στιγμή κατέχεται από το Αζερμπαϊτζάν, αφού –με τη βοήθεια της Τουρκίας– την κατέλαβε τον Σεπτέμβριο μετά από μια γενοκτονία κατά των αυτόχθονων Αρμενίων, που διήρκεσε από το 2020-2023.

Στις 17 Νοεμβρίου, ο Ερντογάν ανακοίνωσε για άλλη μια φορά τους επεκτατικούς στόχους της κυβέρνησής του. «Όποιος λέει «δεν μας ενδιαφέρει η Συρία, το Ιράκ, το Καραμπάχ, η Λιβύη, η Βοσνία και η Ιερουσαλήμ», είτε εσκεμμένα είτε ακούσια εμποδίζει τη μεγάλη πορεία της Τουρκίας», δήλωσε.

Στις 28 Οκτωβρίου, σε μια διαδήλωση που καταδίκαζε τον πόλεμο του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς, είπε επίσης ότι πριν από έναν αιώνα, η Γάζα ήταν αυτό που ήταν τα Άδανα [πόλη στην Τουρκία] για τους Τούρκους:

«Η Αδριανούπολη [στην Τουρκία] ήταν ίδια [για εμάς] με τα Σκόπια [πόλη στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας]. Το Kırklareli [στην Τουρκία] ήταν το ίδιο με τη Θεσσαλονίκη [στην Ελλάδα]. Το Μαρντίν [στην Τουρκία] ήταν το ίδιο με τη Μοσούλη [στο Ιράκ]. και Γκαζιαντέπ [στην Τουρκία] ως Χαλέπι [στη Συρία]. Ακριβώς όπως η Γάζα, ήταν όλοι μέρος της πατρίδας μας που πιστεύαμε ότι ήταν αχώριστο από εμάς. Δείτε τι γίναμε τώρα…

«Δυστυχώς [η Δύση] χώρισαν το τουρκικό έθνος από όλα αυτά τα εδάφη που ανήκουν στους [Τούρκους] όσο το αίμα, η ζωή και η αγάπη τους. Δεν μας χώρισαν μόνο [από αυτές τις πόλεις] φυσικά. χρησιμοποίησαν επίσης κάθε είδους κόλπα για να τα απομακρύνουν από την καρδιά και το μυαλό μας».

Οι πόλεις στην Τουρκία στις οποίες αναφέρθηκε ο Ερντογάν (όπως η Αδριανούπολη, τα Άδανα, το Κιρκλαρελί, το Μαρντίν και το Αντέπ) χτίστηκαν και εμπλουτίστηκαν από Έλληνες, Αρμένιους, Ασσύριους και άλλους αυτόχθονες πληθυσμούς πριν από χιλιάδες χρόνια. Απο αυτές τις πόλεις, αργότερα, εξαφανίστηκαν οι αυτόχθονες χριστιανοί κατοικοί τους ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης ισλαμικής καταπίεσης που κορυφώθηκε με τη γενοκτονία του 1913-23 στην Οθωμανική Τουρκία.

Εν τω μεταξύ, τα τουρκικά ΜΜΕ συνεχίζουν να υποστηρίζουν ψευδώς και επανειλημμένα ότι «152 ελληνικά νησιά και νησίδες στο Αιγαίο ανήκουν στην Τουρκία». Αυτά τα νησιά ιστορικά και νομικά (κυρίως μέσω της Συνθήκης της Λωζάνης του 1924, των Τουρκο-ιταλικών Συμφωνιών του 1932 και της Συνθήκης του Παρισιού του 1947) ανήκουν στην Ελλάδα.

Τον Οκτώβριο, τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Τουρκία προσάρτησε μια ελληνική νησίδα του Αιγαίου (Ζουράφα ή Λαδοξήρα).

Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η Τουρκία έστειλε μια «notam» [ειδοποίηση προς τους αεροπόρους] ότι «η περιοχή [τα ύδατα που περιβάλλουν τη Ζουράφα], όπου ο Τουρκικός Στρατός ξεκίνησε πρόσφατα άσκηση, βρίσκεται υπό την κυριαρχία της Τουρκίας».

Η κυβέρνηση της Τουρκίας απειλεί να εισβάλει και να προσαρτήσει ελληνικά νησιά στο Αιγαίο τουλάχιστον τα τελευταία πέντε χρόνια.

Εν τω μεταξύ, τα τουρκικά στρατεύματα συνεχίζουν να παραβιάζουν την ελεγχόμενη από τον ΟΗΕ ζώνη ασφαλείας στην Κυπριακή Δημοκρατία, το 36% της οποίας ο τουρκικός στρατός έχει καταλάβει παράνομα από το 1974. Τα κυπριακά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι στις 27 Νοεμβρίου «περίπου 40 Τούρκοι στρατιώτες εισήλθαν σε δύο ιστορική κατοικία  [στην ουδέτερη ζώνη]… Ο δήμαρχος Αγίου Δομετίου, Κώστας Πέτρου, είπε ότι «υπάρχει έντονη δραστηριότητα στην περιοχή από τον Τουρκικό Στρατό εδώ και περίπου 1,5 μήνα…».

Ο εδαφικός επεκτατισμός είναι προφανώς σημαντικό μέρος της ατζέντας εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης του Ερντογάν. Δυστυχώς, το πολιτικό Ισλάμ είναι μια ιδεολογία κατάκτησης και κυριαρχίας.

Από την ίδρυσή του στην Αραβία τον έβδομο αιώνα, το Ισλάμ έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο μέσω του ξίφους. Σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, ολόκληρος ο κόσμος χωρίζεται και  «νταρ αλ-Ισλάμ» (έδαφος υποταγής στον Αλλάχ — η λέξη «Ισλάμ» είναι αραβική και σημαίνει «υποταγή»), που υποδηλώνει περιοχές όπου επικρατεί το Ισλάμ και το «νταρ al-harb» (έδαφος πολέμου), που αναφέρεται σε μη μουσουλμανικά εδάφη, που δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί.

Οι ισλαμιστές πιστεύουν ότι από τη στιγμή που μια γη έχει περιέλθει σε ισλαμική κατοχή και αποικιοκρατία, η γη που κατακτήθηκε είναι για πάντα ισλαμική. Η ελληνική πόλη της Θεσσαλονίκης, για παράδειγμα, ήταν κάποτε υπό οθωμανική μουσουλμανική κατοχή. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ βρισκόταν υπό τουρκοκρατία (1430-1912), σχεδόν όλοι οι χριστιανικοί ναοί, οι ενορίες και τα μοναστήρια μετατράπηκαν σε τζαμιά. Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1912.

Από τα μέσα του 15ου αιώνα μέχρι την ανακήρυξη της πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας, η επικράτεια που συνιστούσε τη σύγχρονη Ελλάδα καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Ερντογάν ήταν ανοιχτός σχετικά με τον στόχο του να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία θα περιελάμβανε σημαντική επέκταση του τουρκικού εδάφους. Το 2016 είπε:

«Υπάρχουν φυσικά σύνορα και υπάρχουν σύνορα στις καρδιές μας.

«Μερικοί άνθρωποι μας ρωτούν: «Γιατί ενδιαφέρεστε για το Ιράκ, τη Συρία, τη Γεωργία, την Κριμαία, το Καραμπάχ, το Αζερμπαϊτζάν, τα Βαλκάνια και τη Βόρεια Αφρική;»… Κανένα από αυτά τα εδάφη δεν μας είναι ξένο. Είναι δυνατόν να χωρίσουμε το Ρίζε [στην Τουρκία] από το Μπατούμι [στη Γεωργία]; Πώς μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η Αδριανούπολη [στην Τουρκία] είναι χωριστή από τη Θεσσαλονίκη [στην Ελλάδα]; Πώς μπορούμε να σκεφτούμε ότι η Γκαζιαντέπ [στην Τουρκία] δεν έχει καμία σχέση με το Χαλέπι [στη Συρία]; Mardin [στην Τουρκία] με την Al-Hasakah [στη Συρία]. ή η Σιίρτ [στην Τουρκία] με τη Μοσούλη [στο Ιράκ];

«Από τη Θράκη μέχρι την Ανατολική Ευρώπη, σε κάθε βήμα που κάνετε, θα δείτε τα ίχνη των προγόνων μας… Θα πρέπει να αρνηθούμε τον πραγματικό μας εαυτό για να σκεφτούμε ότι η Γάζα, με την οποία μιλάμε την ίδια γλώσσα και μοιραζόμαστε τον ίδιο πολιτισμό, είναι ξεχωριστή από εμάς, τόσο μακριά όσο η Σιβηρία. Το να ενδιαφέρεται για το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη, την Κριμαία, το Καραμπάχ, τη Βοσνία και άλλες αδελφικές περιοχές είναι καθήκον και δικαίωμα της Τουρκίας. Η Τουρκία δεν είναι μόνο Τουρκία. Η μέρα που θα εγκαταλείψουμε αυτά τα πράγματα θα είναι η μέρα που θα εγκαταλείψουμε την ελευθερία και το μέλλον μας».

Ο Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης στο Misak-ı Milli («Εθνικό Σύμφωνο»), ένα σύνολο αποφάσεων που έλαβε το Οθωμανικό Κοινοβούλιο το 1920 σχετικά με τα σύνορα του μελλοντικού τουρκικού κράτους. Το Εθνικό Σύμφωνο αναφέρεται συνήθως από τους Τούρκους όταν ζητούν την τουρκική εδαφική επέκταση.

Η τουρκική εφημερίδα Hürriyet έγραψε το 2016:

«Κάποιοι ιστορικοί λένε ότι σύμφωνα με το Εθνικό Σύμφωνο, τα τουρκικά σύνορα περιλαμβάνουν — εκτός από τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας — την Κύπρο, το Χαλέπι [στη Συρία], τη Μοσούλη, το Ερμπίλ, το Κιρκούκ [στο Ιράκ], το Μπατούμι [στη Γεωργία], τη Θεσσαλονίκη. [στην Ελλάδα], το Κάρτζαλι, τη Βάρνα [στη Βουλγαρία] και τα νησιά του Αιγαίου».

Τον 13ο αιώνα, η τουρκική φυλή γνωστή ως Οθωμανοί σχημάτισε κράτος στη δυτική Ανατολία, στη γη που εισέβαλαν και κατέλαβαν από την ελληνόφωνη Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία. Κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη (Κωνσταντινούπολη) τον 15ο αιώνα, δίνοντας τέλος στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Για περισσότερα από 600 χρόνια, από την ίδρυσή του το 1299 στην Ανατολία (σημερινή Τουρκία) έως το τέλος του το 1922, οι Οθωμανοί Τούρκοι εισέβαλαν και κατέλαβαν έθνη σε τρεις ηπείρους. Αυτά τα έθνη περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, τα περισσότερα Βαλκάνια, (όπως η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Σερβία, η Αλβανία και η Ρουμανία), η Ουγγαρία, η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Ιορδανία και το Ισραήλ (τότε ονομαζόταν Παλαιστίνη), ο Λίβανος, η Συρία, μερικά από την Αραβία και σημαντικά μέρη της Βόρειας Αφρικής.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πολλά εγκλήματα διαπράχθηκαν συστηματικά εναντίον μη μουσουλμάνων, όπως:

Το σύστημα ghulam: η υποδούλωση, η μεταστροφή και η εκπαίδευση των μη μουσουλμάνων να γίνουν πολεμιστές και πολιτικοί.
Το σύστημα devshirme: η αναγκαστική στρατολόγηση Χριστιανών αγοριών που αφαιρέθηκαν από τις οικογένειές τους, εξισλαμίστηκαν και υποδουλώθηκαν για να υπηρετήσουν τον σουλτάνο στο παλάτι του και να ενταχθούν στους γενίτσαρους του («νέο σώμα»).
Αναγκαστικός και εθελοντικός εξισλαμισμός: ο τελευταίος προκύπτει από κοινωνική, θρησκευτική και οικονομική πίεση.
Η σεξουαλική σκλαβιά γυναικών και παιδιών, οι εκτοπίσεις και οι σφαγές.
Η Ιερουσαλήμ ήταν υπό Οθωμανική κατοχή για τέσσερις αιώνες (1517-1917). Ο εβραϊκός λαός, ωστόσο, αντιστρέφοντας αυτό το μοτίβο της ισλαμικής αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, επανίδρυσε την πατρίδα του, τώρα Ισραήλ, το 1948. Οι ιυπερασπιστές του Ισλάμ δεν έχουν ακόμη συνέλθει από την προσβολή των ιθαγενών Εβραίων του Ισραήλ.

Ως εκ τούτου, οι ισλαμιστές λένε ότι θέλουν να ανακαταλάβουν την Ιερουσαλήμ και το υπόλοιπο Ισραήλ. Σύμφωνα με το δόγμα, η μόνη θρησκεία που πρέπει να κυριαρχεί σε αυτά τα εδάφη – ή οποιεσδήποτε χώρες, εν προκειμένω – είναι το Ισλάμ. Οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι θα μπορούσαν να είναι μόνο dhimmis , δεύτερης κατηγορίας, ανεκτά υποκείμενα ενός ισλαμικού κράτους όπου τους επιτρέπεται να παραμείνουν ζωντανοί μόνο με τα δεινά πληρώνοντας έναν υψηλό φόρο «προστασίας», τον  jizya.

Το 2018, κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης, ο Ερντογάν είπε: «Για εμάς, η Ιερουσαλήμ είναι αυτό που είναι το Τσανάκαλε». (Επίσης, εκεί που ήταν η Τροία.)

Το 2020, ο Ερντογάν άνοιξε τη νομοθετική συνεδρίαση του τουρκικού κοινοβουλίου με μια μακρά ομιλία που απευθυνόταν ξανά στην Ιερουσαλήμ: «Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη μας, μια πόλη από εμάς».

Θεολογικά, σύμφωνα με τις ισλαμικές γραφές, ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός είναι απλώς παραμορφωμένες εκδοχές του Ισλάμ. Στην ισλαμική άποψη, αρχικά υπήρχε μόνο το Ισλάμ, το οποίο οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί αργότερα παραμόρφωσαν σε Ιουδαϊσμό και Χριστιανισμό. Όλη η ιστορία, με αυτή την αντίληψη, είναι επομένως αρχικά ισλαμική ιστορία και όλες οι κύριες προσωπικότητες της βιβλικής ιστορίας, από τον Αδάμ και την Εύα, είναι επομένως μουσουλμάνοι. Σύμφωνα με το Ισλάμ, ο Αβραάμ, ο Δαβίδ, ο Μωυσής και ο Ιησούς είναι επίσης μουσουλμάνοι. Επομένως, κάθε μέρος που σχετίζεται με αυτούς, κατά την άποψη αυτή, είναι μουσουλμανικό έδαφος.

Ο Μοσέ Σαρόν, Ομότιμος Καθηγητής Ισλαμικών και Μεσανατολικών Σπουδών στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, αποκαλεί αυτές τις απόψεις «ισλαμοποίηση της ιστορίας» και «ισλαμοποίηση της γεωγραφίας».

Ο Philip Carl Salzman, Ομότιμος Καθηγητής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο McGill, σημείωσε:

«Το Ισραήλ υπάρχει σε έδαφος που κάποτε κυβερνούνταν και κυριαρχούνταν από Άραβες και αργότερα Τούρκους Μουσουλμάνους. Οι αραβικές επιδρομές τον 7ο αιώνα εκτόπισαν και αντικατέστησαν τους Εβραίους που αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού, αυτούς που επέζησαν από τους πολέμους των Ρωμαίων εναντίον των Εβραίων. Σχεδόν χίλια χρόνια αργότερα, οι Οθωμανοί Τούρκοι έγιναν οι κυρίαρχοι των Αγίων Τόπων. Σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, η γη που κάποτε διοικούνταν από μουσουλμάνους ανήκει στους Μουσουλμάνους για πάντα. Παρά την προηγούμενη κατοχή των Αγίων Τόπων από τους Εβραίους, οι Μουσουλμάνοι θεωρούν την περιοχή ως δική τους και μόνο δική τους και το Ισραήλ ότι τους έκλεψε τη γη».

Πολλοί άλλοι βλέπουν αυτά τα γεγονότα όπως οι Εβραίοι, που ήταν ο αυτόχθων πληθυσμός του σημερινού Ισραήλ, και θεωρούν ότι έχει “κλαπεί” η γη τους από τους Οθωμανούς, παρόμοια με το πώς ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1974, ή όπως “εκλάπη’ η Χριστιανική Βυζαντινή (Ανατολική Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία από τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β’ και τα στρατεύματά του στις 29 Μαΐου 1453, όταν εισέβαλαν στην Κωνσταντινούπολη και εισήλθαν θριαμβευτικά στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας, αφού πολιορκούσαν την πόλη για 55 ημέρες.

Πολλοί ισλαμιστές έχουν ως εκ τούτου εμμονή να κατακτήσουν το Ισραήλ, την Ισπανία και την Πορτογαλία (μουσουλμανικά κατεχόμενη al-Andalus), την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ινδία για τον Αλλάχ — μετά τον υπόλοιπο μη μουσουλμανικό κόσμο.

*Ο Uzay Bulut, Τούρκος δημοσιογράφος, ερευνητής του Philos Project και Distinguished Senior Fellow στο Gatestone Institute.

gatestoneinstitute.org

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

0

 Δρούν ανενόχλητες οι υπηρεσίες του Ερντογάν

FILE PHOTO: Ο ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μιλάει κατά τη διάρκεια γεύματος σε ξενοδοχείο της Κομοτηνής, την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου 2017. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ


Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

Πλησιάζει η Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία αναμένεται στην Αθήνα ο Τούρκος Πρόεδρος με πανστρατιά στελεχών της τουρκικής κυβέρνησης, συμβούλων, επιχειρηματιών, κι εν γένει την αφρόκρεμα δια της οποίας τελεί σε πλήρη έκπτυξη ο στρατηγικός σχεδιασμός βάθους της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας υπό τα κατευναστικά βλέμματα των ελλαδικών πολιτικών ελίτ.

Ενόψει λοιπόν αυτού του κατά πολλούς αχρείαστου γεγονότος, θεωρούμε ως απόλυτη πράξη ευθύνης έναντι του ελληνικού λαού, να γνωστοποιήσουμε σήμερα ορισμένες καίριες παραμέτρους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής όσον αφορά την άρτια δομημένη τουρκική στρατηγική στη Θράκη.

Δεν επιτρέπεται σήμερα ο Έλληνας πολίτης να έχει άγνοια για τα όσα επικίνδυνα μεθοδεύονται. Αλλά οφείλει να γνωρίζει ότι πίσω από την φαινομενικά αθώα ρητορική του κατευνασμού που προωθείται ως μόνιμη επωδός των ελληνικών πολιτικών ελίτ, η Τουρκία αφενός εργάζεται μεθοδικά στη Θράκη αδιαφορώντας για τις θεμελιώδεις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου που αφορά και ρυθμίζει την προστασία των Μειονοτήτων.

Ακολούθως λοιπόν, φέρουμε για πρώτη φορά σήμερα στη δημοσιότητα κομβικά σημεία non paper που έχουμε στη διάθεσή μας από τον καιρό της ενεργού ενασχόλησής μας -ως μέλος της ομάδας συνεργατών του οργανισμού «Ταμιείον Θράκης»- με τη στήριξη των Ελλήνων πολιτών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, μεταφρασμένα στα ελληνικά, με καίρια αποσπάσματα από τα πρακτικά κομβικής σημασίας συνεδρίου των αποκαλούμενων «Τούρκων Δυτικής Θράκης», το οποίο είχε λάβει χώρα στην Κωνσταντινούπολη, τον Σεπτέμβριο του 2006.

Όσοι γνωρίζουν τί ακριβώς συμβαίνει στη Θράκη, είναι σε θέση άμεσα να αντιληφθούν:

α). ποιοί από τους κατωτέρω άξονες τελούν υπό πλήρη υλοποίηση,

β). ποιοί έχουν ήδη αποδώσει καρπούς ιδιαίτερα δηλητηριώδεις για την Ελλάδα στην ακριτική μας γη, αλλά και

γ). να ερμηνεύσουν με βάση αυτούς, πού αποσκοπούν ενέργειες της τουρκικής νεοθωμανικής αναθεωρητικής πολιτικής όπως αυτές που έφερε στη δημοσιότητα η Εστία της Κυριακής 26/11/2023, η οποία δυστυχώς παρουσιάζεται απολύτως παραπλανητικά από κύκλους στην Ελλάδα ως ήσσονος σημασίας και πεπερασμένης ισχύος και αποτυπώματος.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Κωνσταντινούπολη, Σεπτέμβριος 2006

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

  1. Να συνεχιστεί ο κάθε είδους νομικός αγώνας.
  2. Το κλείσιμο ιδρυμάτων μας είναι απόδειξη της αντιδημοκρατικής και παράνομης πραγματικότητας της Ελλάδος.
  3. Να εξασφαλιστεί μια επικοινωνία πληροφόρησης με την παγκόσμια κοινή γνώμη.
  4. Να τονίζεται η απαράδεκτη πραγματικότητα που προέκυψε μετά την παράνομη αλλαγή του δημογραφικού συστήματος της Δυτικής Θράκης.
  5. Τα άτομα που θα πάρουν μέρος στα πολιτικά κόμματα να κρατούν το συμφέρον της μειονότητας πάνω από το δικό τους.
  6. Να ιδρυθεί ένα ενημερωτικό κέντρο και να εξασφαλιστεί συνεργασία μεταξύ μειονοτικών Κοινοτήτων και Δημαρχιών στα θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και Ευρωπαϊκών κονδυλίων.
  7. Να συνεχιστούν οι κοινωνικοπολιτιστικές, καλλιτεχνικές και αθλητικές δραστηριότητες των μειονοτικών κοινοτήτων και Δημαρχιών. Να ιδρυθούν διάφορα πολιτιστικά κέντρα και να καταρτιστούν σχέδια προς τον σκοπό αυτό.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

  1. Διεύρυνση του πολιτιστικού πλαισίου του τουρκικού πολιτισμού και αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Να δημιουργηθούν στην περιοχή στρατηγικές εθνικού συμφέροντος, ισχύος και ομοψυχίας.
  2. Να αναπτυχθεί συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Δυτικής Θράκης και της Τουρκίας.
  3. Να πραγματοποιηθεί το συντομότερο εκπαιδευτικό συνέδριο των Τούρκων της Δυτικής Θράκης με το συντονισμό του Υπουργείου Παιδείας και του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας.
  4. Να διευρυνθεί η ψυχολογική στήριξη των παιδιών και των νέων στις δομές των μη κυβερνητικών οργανώσεων και των μειονοτικών σχολείων.
  5. Να γίνεται το ταχύτερο εντοπισμός από εξειδικευμένα στελέχη των έξυπνων παιδιών.
  6. Να αναπτυχθούν οι υπηρεσίες στήριξης των παιδιών και γονέων με ειδικές ανάγκες στα πλαίσια των μη κυβερνητικών τουρκικών οργανώσεων.
  7. Να επεκταθούν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα προσχολικής εκπαίδευσης, τα οποία ιδρύθηκαν με σκοπό τη διάσωση του τουρκικού πολιτισμού, όπως οι παιδικοί σταθμοί, και να υπάρξει συνεργασία με τα αντίστοιχα τουρκικά.
  8. Να γνωστοποιηθεί στον ανώτατο τουρκικό φορέα η αύξηση της ποσόστωσης των μαθητών των αποφοίτων των μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης για την εισαγωγή τους στα τουρκικά Πανεπιστήμια.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

  1. Να τεθούν σε ενημερότητα ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι παραβιάσεις που τελούνται εκ μέρους της Ελλάδος προς την τουρκική μειονότητα. Ακολούθως, το τουρκικό κοινοβούλιο να λάβει απόφαση ότι οι παραβιάσεις αυτές γίνονται με σκοπό τη διάλυση της εθνικής μειονότητας.
  2. Η καμπάνια που ξεκίνησε για να περάσει από τη Βουλή το πλαίσιο συμφωνίας περί προστασίας εθνικών μειονοτήτων το 1997, να συνεχιστεί και να δημιουργηθούν ομάδες καταπίεσης.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

  1. Να συνεχιστεί ο αγώνας τον οποίο ξεκίνησαν οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.
  2. Να ενισχυθεί ο αγώνας που διεξάγεται σε διεθνές επίπεδο ώστε να συσταθεί επιτροπή που θα ασχοληθεί επαγγελματικά με το ζήτημα, με επίκεντρο φυσικά τη Δυτική Θράκη, η οποία θα εξασφαλίζει και τον συντονισμό μεταξύ των Τούρκων της διασποράς.
  3. Τα προβλήματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης να προωθούνται με ετήσιες εκθέσεις προς τις Διεθνείς Οργανώσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Μειονοτήτων.
  4. Στο θέμα κοινωνικοοικονομικής και πολιτιστικής κατάστασης στη Θράκη να συνταχθούν περισσότερο ακαδημαϊκές εργασίες. Να συγγραφούν επιστημονικές εργασίες και να παρακινηθούν δημοσιογράφοι, συγγραφείς και ερευνητές να κάνουν προσπάθειες στο πεδίο αυτό.
  5. Να καταρτιστούν στελέχη γνώστες της Ελληνικής και άλλων ξένων γλωσσών για την αύξηση των δραστηριοτήτων λόμπι.
  6. Να γίνουν προεργασίες για τη δημιουργία πρακτορείου ειδήσεων καθώς και για την κυκλοφορία ημερήσιας εφημερίδας στη Δυτική Θράκη.
  7. Να αυξηθούν τα έντυπα του μειονοτικού τύπου προς τους Τούρκους ομοεθνείς του νομού Έβρου.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΒΑΚΟΥΦΙΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

  1. Στα πλαίσια της Συμφωνίας των Αθηνών του 1913 να εκλεγεί ο Μουφτής που θα καταλάβει τη θέση του Αρχιμουφτή. Η ενθρόνιση να γίνει όχι από τον Σεΐχη του Ισλάμ, αλλά από τον αρχηγό θρησκευμάτων της Τουρκίας, ο οποίος τον αντικαθιστά. Σύμφωνα μ’ αυτά, οι εκλεγμένοι μουφτήδες της Δυτικής Θράκης θα πρέπει να εκλέξουν έναν αρχιμουφτή μεταξύ τους, στον οποίο το πιστοποιητικό αρμοδιότητας θα δοθεί από την Τουρκική Δημοκρατία.
  2. Είναι αδιανόητο τα βακουφικά περιουσιακά στοιχεία να βρίσκονται εκτός ελέγχου και να διαχειρίζονται από την ελληνική διοίκηση.
  3. Να κλείσει η ΕΠΑΘ [σημείωση του συντάκτη: Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης] και να μην γίνεται παρέμβαση στην παιδεία της τουρκικής μειονότητας Δυτικής Θράκης. Να ιδρυθεί μια Σχολή που θα υπάγεται στην αρχιμουφτεία, όπου θα εκπαιδεύονται οι θρησκευτικοί λειτουργοί της τουρκικής μειονότητας.
  4. Να εξασφαλιστούν οικονομικές ενισχύσεις και να πραγματοποιηθούν ανάλογες εκπαιδευτικές εκπομπές για τα παιδιά της περιοχής, ώστε να μπορέσουν οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης να σημειώσουν θρησκευτική και εθνική πρόοδο.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

  1. Αποφασίστηκε η ίδρυση κέντρου οικονομικών ερευνών που θα εδρεύει στην Κομοτηνή για αύξηση των γεωργικών δραστηριοτήτων.
  2. Να στηριχθεί επιστημονικά η κτηνοτροφία που είναι σημαντική. Η κτηνοτροφία πρέπει να θεωρηθεί ως σύστημα και μέσο ενσωμάτωσης.
  3. Να υπάρξει προσανατολισμός σε βιολογική και θερμοκηπιακή καλλιέργεια.
  4. Επειγόντως πρέπει να ιδρυθεί στη Δυτική Θράκη, κυρίως, για τους δυτικοθρακιώτες Τούρκους, ένας φορέας χρηματοδότησης με μετόχους τους ίδιους τους Τούρκους δυτικοθρακιώτες.
  5. Από το εμπόριο που αναπτύσσεται στα πλαίσια των φιλικών σχέσεων μεταξύ μητέρας πατρίδας και Ελλάδας να βρεθεί τρόπος να παίρνουν την αναλογία τους και οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης.
  6. Να γίνουν εργασίες και προσπάθειες, ώστε τα κεφάλαια που διαθέτουν στις χώρες της δυτικής Ευρώπης, όπου βρίσκονται οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης, να τα επενδύσουν πρώτα στις χώρες όπου βρίσκονται και στη συνέχεια να κάνουν προσπάθειες με προορισμό τη Δυτική Θράκη.

Κατόπιν τούτων, τίθενται τα εξής καίρια ερωτήματα προς τη σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας, τον Πρωθυπουργό, και την ηγεσία του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών:

  1. Υπάρχουν στοιχεία αναφορικά με τις τάσεις που διαμορφώνονται στην αγορά και αλλαγή ιδιοκτησίας γης στη Θράκη;
  2. Τί βήματα έχει κάνει η Ελλάδα στην κατεύθυνση δημιουργίας μιας διυπουργικής γραμματείας στη Θράκη, αποτελούμενης από μη αιρετούς και καταξιωμένους πολίτες, επιστήμονες, διανοουμένους, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, και λοιπές προσωπικότητες;
  3. Έχει προβεί στην αναγκαία συνεννόηση και σύνταξη κοινής στρατηγικής των κομματικών φορέων σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να αποδυναμωθεί ο εξωσταθμιστικός ρόλος φορέων μη ελεγχόμενων από την ελληνική πολιτεία;
  4. Έχει η Ελληνική Πολιτεία προβεί στην άμεση δημιουργία μεγάλων και σύγχρονων δημόσιων εκπαιδευτικών κέντρων στον ορεινό όγκο των νομών Ξάνθης και Ροδόπης και στις λοιπές περιοχές με πυκνό μειονοτικό πληθυσμό;
  5. Ποιές ενέργειες ανάσχεσης της συστηματικής λειτουργίας πολυάριθμων σχολείων διδασκαλίας του Κορανίου, συνδεόμενων με το βαθύ τουρκικό κράτος, όπου φοιτούν τα μικρά παιδιά της μειονότητας, έχει δρομολογήσει η Ελληνική Πολιτεία;
  6. Με ποιο τρόπο έχει η Ελληνική Πολιτεία ενισχύσει την Ανάπτυξη και ισχυροποιήσει την παρουσία της στον στον ορεινό όγκο της Θράκης;
  7. Πώς έχει αντιμετωπιστεί το οξύ δημογραφικό πρόβλημα στην Θράκη;
  8. Τί ενέργειες αποκέντρωσης, αύξησης θέσεων εργασίας σε Δημόσιους Οργανισμούς, διπλασιασμού του φοιτητικού δυναμικού στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης μέσω ίδρυσης νέων σχολών, δημιουργίας Σχολών ΤΕΙ και άλλων δημόσιων παραγωγικών σχολών, έχουν ληφθεί;
  9. Με ποιο τρόπο έχει αναβαθμιστεί η ΕΠΑΘ ή αντικατασταθεί με αντίστοιχο Τμήμα ΑΕΙ; Έχουν διαμορφωθεί δομές κατάρτισης αξιόπιστων και υψηλού γνωστικού δυναμικού δασκάλων της τουρκικής γλώσσας καθώς πώς έχουν αναγνωριστεί και αναδειχθεί άλλες τοπικές μειονοτικές γλωσσικές μορφές και ιδιώματα (πομάκικα, τσιγγάνικα-ρομ);
  10. Τί είδους αποφασιστικές ρυθμίσεις έχουν λάβει χώρα για την αποτελεσματική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, από τη νηπιακή ηλικία, σε όλες τις μειονοτικές ομάδες; Έχουν θεσπιστεί μαζικές εκπαιδευτικές δράσεις, όπως παραδείγματος χάριν, κατασκηνώσεις για μουσουλμάνους μαθητές, φοιτητές, και νέους;
  11. Με ποιο τρόπο έχει κατορθωθεί η τουριστική αναβάθμιση της ορεινής Θράκης; Έχει, παραδείγματος χάριν, δημιουργηθεί οδοιπορική και τουριστική Εγνατίας στον ορεινό όγκο;
  12. Ποιές στρατηγικές διεθνούς προβολής της ιστορίας της Θράκης μας έχουν δρομολογηθεί; Πώς έχουν αναδειχθεί οι ιστορικοί και αρχαιολογικοί χώροι; Έχει υπάρξει συστηματική χρηματοδότηση νέων αρχαιολογικών ερευνών;
  13. Τί είδους ειδικός σχεδιασμός έχει υπάρξει για τη Θράκη στα πλαίσια των Προγραμμάτων ΕΣΠΑ;
  14. Γιατί δεν έχουν δημιουργηθεί μεγάλα κέντρα φιλοξενίας στη Θράκη, και γνωριμίας με αυτήν, Ελλήνων Ομογενών από όλη την υφήλιο;

*Η πρώτη δημοσίευση του άρθρου έγινε στην

Hellas Journal

Putin, flanked by Russian fighters, jets into Middle East to talk oil

0
Russian President Vladimir Putin is welcomed by Minister of Foreign Affairs of the United Arab Emirates Sheikh Abdullah bin Zayed bin Sultan Al Nahyan upon arrival at the Abu Dhabi International Airport, United Arab Emirates December 6, 2023. Sputnik/Andrey Gordeev/Pool via REUTERS

MOSCOW, Dec 6 (Reuters) – President Vladimir Putin was escorted to the Middle East by four Russian fighter jets on Wednesday for a rare trip abroad, during which he will discuss oil production and OPEC+ with Saudi Arabia’s Crown Prince Mohammed bin Salman.

Putin’s meeting with the prince known as MbS comes after oil prices fell despite a pledge by OPEC+, which groups the Organization of the Petroleum Exporting Countries (OPEC) and allies led by Russia, to further cut output.

The President’s plane was flanked by Sukhoi-35S fighter jets, which the defence ministry showed flying beside his Ilyushin-96 aircraft from Russia to the United Arab Emirates.

In Abu Dhabi, President Sheikh Mohammed Bin Zayed Al Nahyan called Putin his “dear friend” and UAE jets greeted the Kremlin chief with a fly-past trailing the colours of the Russian flag.

“Our relations, largely due to your position, have reached an unprecedentedly high level,” Putin told Sheikh Mohammed. “The UAE is Russia’s main trading partner in the Arab world.”

Putin said Russia and the UAE cooperated as part of OPEC+, whose members pump more than 40% of the world’s oil, adding that they would discuss the Israeli-Hamas conflict and Ukraine.

After the UAE, Putin is due to travel to Saudi Arabia for his first face-to-face meeting with MbS since October 2019. His last visit to the region was in July 2022, when he met Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei in Iran.

It was not immediately clear what Putin, who has rarely left Russia since the start of the Ukraine war, specifically intends to raise about oil markets with the crown prince of the world’s largest crude exporter, just days after disagreements delayed a key OPEC+ meeting.

The Kremlin said that as well as oil, they will talk about the war between Israel and Hamas militants, the situation in Syria and Yemen, and issues such as ensuring stability in the Gulf, while an aide said Ukraine would also be discussed.

Putin will host Iranian President Ebrahim Raisi in Moscow on Thursday, Kremlin spokesman Dmitry Peskov said.

OIL

Putin and MbS, who together control one-fifth of the oil pumped each day, have long enjoyed close relations, though both have at times been ostracised by the West.

At a G20 summit in 2018, just two month after the murder of journalist Jamal Khashoggi in a Saudi consulate, Putin and MbS high-fived and shook hands with smiles.

MbS, 38, has sought to reassert Saudi Arabia as a regional power with less deference to the United States, which supplies Riyadh with most of its weapons and which is the world’s top producer of oil.

Putin, who sent troops into Ukraine in February 2022, says Russia is engaged in an existential battle with the West – and has courted allies across the Middle East, Africa, Latin America and Asia amid Western attempts to isolate Moscow.

Both MbS and Putin, 71, want – and need – high prices for oil – the lifeblood of their economies. The question for both, is how much of the burden each should take on to keep prices aloft – and how to verify the burden.

OPEC+ last month delayed its meeting by several days due to disagreements over production levels. Saudi’s energy minister said OPEC+ also wanted more assurances from Moscow it would make good on its pledge to reduce fuel exports.

Relations between Saudi and Russia in OPEC+ have at times been uneasy and a deal on cuts almost broke down in March 2020, with markets already shaken by the onset of the COVID pandemic.

But the two managed to patch up their relations within weeks and OPEC+ agreed to record cuts of almost 10% of global demand.

Since war broke out between Israel and Hamas in October, Putin has cast the conflict as a failure of U.S. policy in the Middle East and has fostered ties with Arab allies and Iran, as well as with the militant Palestinian group.

When Russia intervened in Syria in 2015, it helped tip the balance in Bashar Al-Assad’s favour, ensuring the president’s survival in the face of Western calls for his ouster.

Editing by Guy Faulconbridge, Andrew Osborn, Bernadette Baum and Alexander Smith

https://www.reuters.com/world/middle-east/putin-talk-oil-uae-saudi-meet-crown-prince-mohammed-bin-salman-

Why Are Islamists Claiming Non-Muslim Land?

0

by Uzay Bulut

  • The government of Turkey has threatened to invade and annex Greek islands in the Aegean Sea for at least the past five years.
  • [T]he Turkish media continues to falsely and repeatedly to claim that “152 Greek islands and islets in the Aegean belong to Turkey”. These islands historically and legally… belong to Greece.
  • Since its inception in Arabia in the seventh century, Islam has been spread throughout the world by means of the sword. According to the Islamic law, the entire world is divided into the “dar al-Islam” (territory of submission to Allah — the word “Islam” is Arabic for “submission”), which denotes regions where Islam prevails, and the “dar al-harb” (territory of war), which refers to non-Muslim lands, yet to be conquered.
  • Islamists believe that once a land has come under Islamic occupation and colonialism, the land conquered is forever Islamic… Islamic supremacists such as Erdogan believe that because Thessaloniki was once under the occupation of the Islamic Ottoman Empire, it is a Muslim land eternally and must be returned to its rightful owner.
  • Jerusalem was under Ottoman occupation for four centuries (1517-1917). The Jewish people, however, reversing that pattern of Islamic colonialism and imperialism, re-established their homeland, now Israel, in 1948. Islamic supremacists still have not healed from the perceived affront by Israel’s indigenous Jewish people to Islamic conquest.
  • Islamists therefore say they want to reconquer Jerusalem and the rest of Israel. According to doctrine, the only religion that should rule over these lands — or any lands, for that matter — is Islam. Christians and Jews could be only dhimmis, second-class, tolerated subjects of an Islamic state where they are only allowed to stay alive on sufferance by paying a high “protection” tax, the jizya.
  • Theologically, according to Islamic scriptures, Judaism and Christianity are merely distorted versions of Islam. In the Islamic view, originally there was only Islam, which the Jews and Christians later distorted into Judaism and Christianity. All history, in this mindset, is therefore originally Islamic history and all major figures of Biblical history, from Adam and Eve, are therefore Muslim. According to Islam, Abraham, David, Moses and Jesus are also Muslim. So, any place related to them, in that view, is Muslim territory.
  • Many others see these events as the Jews, who were the indigenous population of what is now Israel, having had their land “stolen” by the Ottomans, similarly to how the Turkish military invaded the northern part of the Republic of Cyprus in 1974, or how the Christian Byzantine (Eastern Roman) Empire was “stolen” by Ottoman Sultan Mehmed II and his troops on May 29, 1453 when they stormed Constantinople and triumphantly entered the Cathedral of the Hagia Sophia, after besieging the city for 55 days.
  • Many Islamists are therefore obsessed with conquering Israel, Spain and Portugal (Muslim-occupied al-Andalus), Greece, Cyprus and India for Allah — then the rest of the non-Muslim world.
  • Turkish President Recep Tayyip Erdogan keeps increasingly referring to places outside Turkey as “our lands.” In his statement following the presidential cabinet meeting on November 20, Erdogan said:

    “Karabakh [in the South Caucasus] has the same place in our hearts as Gaza. Just as we do not distinguish between Bosnia and Aleppo [in Syria]; Tripoli [in Libya]; Balkh [in Afghanistan]; Thessaloniki [in Greece] and Mosul [in Iraq], we see our own ancient cities and Jerusalem as the same.”

    “Karabakh” is the Armenian Republic of Artsakh, currently occupied by Azerbaijan after it – with the help of Turkey – seized it in September after a genocide against the indigenous Armenians there, that lasted from 2020-2023.

    On November 17, Erdogan once again announced his government’s expansionist goals. “Whoever says ‘We do not care about Syria, Iraq, Karabakh, Libya, Bosnia, and Jerusalem’ is either intentionally or unintentionally impeding Turkey’s great march,” he stated.

    On October 28, at a demonstration condemning Israel’s war against Hamas, he also said that a century ago, Gaza was what Adana [a city in Turkey] was for Turks:

    “Edirne [in Turkey] was the same [to us] as Skopje [a city in the former Yugoslav Republic of Macedonia]; Kırklareli [in Turkey] was the same as Thessaloniki [in Greece]; Mardin [in Turkey] was the same as Mosul [in Iraq]; and Gaziantep [in Turkey] as Aleppo [in Syria]. Just like Gaza, they were all part of our homeland that we thought was inseparable from us. Look what we have become now…

    “They [the West] unfortunately separated the Turkish nation from all these lands that belong to [Turks] as much as their blood, life and love. They not only separated us [from those cities] physically; they also used all kinds of tricks to remove them from our hearts and minds.”

    The cities in Turkey that Erdogan referred to (such as Edirne, Adana, Kirklareli, Mardin, and Antep) were built and enriched by Greeks, Armenians, Assyrians and other indigenous peoples thousands of years ago. These cities were later wiped of their indigenous Christian residents as a result of centuries-long Islamic oppression that culminated in the 1913-23 genocide in Ottoman Turkey.

    Meanwhile, the Turkish media continues to falsely and repeatedly to claim that “152 Greek islands and islets in the Aegean belong to Turkey”. These islands historically and legally (mainly through the 1924 Treaty of Lausanne, 1932 Turkish-Italian Agreements and 1947 Paris Treaty) belong to Greece.

    In October, Greek media reported that Turkey annexed an Aegean Greek islet rock (Zourafa, or Ladoxera).

    According to the Turkish media, Turkey sent a “notam” [notice to airmen] that “the region [waters surrounding Zourafa] where the Turkish Army recently started a drill is under Turkey’s sovereignty”.

    The government of Turkey has threatened to invade and annex Greek islands in the Aegean Sea for at least the past five years.

    Meanwhile, Turkish troops continue to violate the UN-controlled buffer zone in the Republic of Cyprus, 36% of which the Turkish army has illegally occupied since 1974. The Cypriot media reported that on November 27, “around 40 Turkish soldiers entered a two-story residence [in the buffer zone]… The mayor of Agios Dometios, Kostas Petrou, said that ‘there has been intense activity in the area by the Turkish Army for about 1.5 months….”

    Territorial expansionism is apparently a major part of Erdogan’s government’s foreign policy agenda. Unfortunately, political Islam is an ideology of conquest and dominance.

    Since its inception in Arabia in the seventh century, Islam has been spread throughout the world by means of the sword. According to the Islamic law, the entire world is divided into the “dar al-Islam” (territory of submission to Allah — the word “Islam” is Arabic for “submission”), which denotes regions where Islam prevails, and the “dar al-harb” (territory of war), which refers to non-Muslim lands, yet to be conquered.

    Islamists believe that once a land has come under Islamic occupation and colonialism, the land conquered is forever Islamic. The Greek city of Thessaloniki, for instance, was once under Ottoman Muslim occupation. According to the official website of the Municipality of Thessaloniki, while it was under Ottoman rule (1430-1912), almost all Christian churches, parishes and monasteries were converted into mosques. Thessaloniki was liberated from the Ottoman Empire in 1912.

    Islamic supremacists such as Erdogan believe that because Thessaloniki was once under the occupation of the Islamic Ottoman Empire, it is a Muslim land eternally and must be returned to its rightful owner.

    From the mid-15th century until the proclamation of the first Hellenic Republic in 1822, the territory constituting modern Greece was occupied by the Ottoman Empire. Erdogan has been open about his goal of resurrecting the Ottoman Empire, which would include expanding Turkish territory considerably. In 2016, he said:

    “There are physical borders and there are borders in our hearts.

    “Some people ask us: ‘Why do you take an interest in Iraq, Syria, Georgia, Crimea, Karabakh, Azerbaijan, the Balkans, and North Africa?’… None of these lands is foreign to us. Is it possible to divide Rize [in Turkey] from Batumi [in Georgia]? How can we consider Edirne [in Turkey] to be separate from Thessaloniki [in Greece]? How can we think that Gaziantep [in Turkey] has nothing to do with Aleppo [in Syria]; Mardin [in Turkey] with Al-Hasakah [in Syria]; or Siirt [in Turkey] with Mosul [in Iraq]?

    “From Thrace to Eastern Europe, with every step you take, you will see traces of our ancestors… We would need to deny our true selves for us to think Gaza, with whom we speak the same language and share the same culture, is separate from us, as far away as Siberia. To take an interest in Iraq, Syria, Libya, Crimea, Karabakh, Bosnia and other brotherly regions is both the duty and the right of Turkey. Turkey is not just Turkey. The day we give up on these things will be the day we give up on our freedom and future.”

    Erdogan also referred to the Misak-ı Milli (“National Pact”), a set of decisions made by the Ottoman Parliament in 1920 concerning the borders of the future Turkish state. The National Pact is commonly referenced by Turks when calling for Turkish territorial expansion.

    The Turkish newspaper Hürriyet wrote in 2016:

    “Some historians say that according to the National Pact, the Turkish borders include — in addition to the current borders of Turkey — Cyprus, Aleppo [in Syria], Mosul, Erbil, Kirkuk [in Iraq], Batumi [in Georgia], Thessaloniki [in Greece], Kardzhali, Varna [in Bulgaria], and the Aegean islands.”

    In the 13th century, the Turkic tribe known as Ottomans formed a state in western Anatolia, on land they invaded and captured from the Greek-speaking Eastern Roman (Byzantine) Empire. They conquered Constantinople (Istanbul) in the 15th century, bringing an end to the Byzantine Empire.

    For more than 600 years, from its founding in 1299 in Anatolia (present-day Turkey) to its end in 1922, the Ottoman Turks invaded and occupied nations across three continents. These nations included, among others, most of the Balkans, (such as Greece, Bulgaria, Serbia, Albania and Romania), Hungary, Cyprus, Egypt, Jordan and Israel (then called Palestine), Lebanon, Syria, some of Arabia and a considerable amount of North Africa. During this period, many crimes were systematically committed against non-Muslims, including:

    • The ghulam system: the enslavement, conversion, and training of non-Muslims to become warriors and statesmen;
    • The devshirme system: the forced recruitment of Christian boys who were taken from their families, converted to Islam and enslaved for service to the sultan in his palace and to join his janissaries (“new corps”);
    • Compulsory and voluntary Islamization: the latter resulting from social, religious and economic pressure;
    • The sexual slavery of women and children, deportations and massacres.

    Jerusalem was under Ottoman occupation for four centuries (1517-1917). The Jewish people, however, reversing that pattern of Islamic colonialism and imperialism, re-established their homeland, now Israel, in 1948. Islamic supremacists still have not healed from the perceived affront by Israel’s indigenous Jewish people to Islamic conquest.

    Islamists therefore say they want to reconquer Jerusalem and the rest of Israel. According to doctrine, the only religion that should rule over these lands — or any lands, for that matter — is Islam. Christians and Jews could be only dhimmis, second-class, tolerated subjects of an Islamic state where they are only allowed to stay alive on sufferance by paying a high “protection” tax, the jizya.

    In 2018, during a rally, Erdogan said, “For us, Jerusalem is what Çanakkale is.” (Also, where Troy was.)

    In 2020, Erdogan opened the Turkish parliament’s legislative session with a long speech that again addressed Jerusalem: “Jerusalem is our city, a city from us.”

    Theologically, according to Islamic scriptures, Judaism and Christianity are merely distorted versions of Islam. In the Islamic view, originally there was only Islam, which the Jews and Christians later distorted into Judaism and Christianity. All history, in this mindset, is therefore originally Islamic history and all major figures of Biblical history, from Adam and Eve, are therefore Muslim. According to Islam, Abraham, David, Moses and Jesus are also Muslim. So, any place related to them, in that view, is Muslim territory.

    Moshe Sharon, Professor Emeritus of Islamic and Middle Eastern Studies at the Hebrew University of Jerusalem, calls these views the “Islamization of history” and “Islamization of geography”.

    Philip Carl Salzman, Emeritus Professor of Anthropology at McGill University, noted:

    “Israel exists on territory once governed and dominated by Arab and later Turkish Muslims. The Arab invasions in the 7th century displaced and replaced the Jews who were the majority population, those who survived the wars of the Romans against the Jews. Almost a thousand years later, the Ottoman Turks became the rulers of the Holy Land. According to Islamic law, land once governed by Muslims is owned by Muslims forevermore. Notwithstanding the Jews’ prior occupation of the Holy Land, Muslims regard the region as theirs and theirs alone and Israel as having stolen their land.”

    Many others see these events as the Jews, who were the indigenous population of what is now Israel, having had their land “stolen” by the Ottomans, similarly to how the Turkish military invaded the northern part of the Republic of Cyprus in 1974, or how the Christian Byzantine (Eastern Roman) Empire was “stolen” by Ottoman Sultan Mehmed II and his troops on May 29, 1453 when they stormed Constantinople and triumphantly entered the Cathedral of the Hagia Sophia, after besieging the city for 55 days.

    Many Islamists are therefore obsessed with conquering Israel, Spain and Portugal (Muslim-occupied al-Andalus), Greece, Cyprus and India for Allah — then the rest of the non-Muslim world.

  • Uzay Bulut, a Turkish journalist, a research fellow for the Philos Project, and a Distinguished Senior Fellow at Gatestone Institute.

https://www.gatestoneinstitute.org/20203/slamists-claiming-and

No more Mr. Nice Guy following Turkey’s actions – editorial

0

By JPOST EDITORIAL

While Israel had been seeing some semblance of a growing relationship with Turkey, there is no going back from their response following October 7.

Turkish President Tayyip Erdogan has made it clear, once and for all, that despite the talks, the friendly back-and-forth, and the warming relationship that appeared to be developing until a short while ago, Israel and Turkey are not going to be allies anytime soon – at least not on his watch.

On Monday, the Turkish leader said that Prime Minister Benjamin Netanyahu will be tried as a war criminal over Israel’s ongoing offensive in the Gaza Strip, referring to the Israeli leader as the “butcher of Gaza.”

This narrative has been consistently maintained by the Turkish president since the war first broke out, even as over 1,200 Israelis were massacred at the hands of Hamas terrorists who broke into towns and private homes, setting fire to houses and raping partygoers.

Maintaining a narrative

Shortly after the war broke out, Turkey condemned the civilian deaths that resulted from Hamas’s October 7 massacre but also urged Israel to react in a restrained way.

A week into the war, Turkish Foreign Minister Hakan Fidan held a call with Hamas leader Ismail Haniyeh to discuss a potential release of civilian prisoners. That was the most amicable behavior seen in Turkey, and there has been nothing like it since.

Much to the contrary: Turkey has consistently maintained its condemnation of Israel’s defensive military campaign in Gaza, which is controlled by Hamas, while claiming that Hamas is not, in fact, a terrorist organization.

“Hamas… is a liberation group, mujahideen waging a battle to protect its lands and people,” Erdogan said two weeks after the war broke out.

Several days later, he claimed Israel was committing “war crimes.”

“We will tell the whole world that Israel is a war criminal. We are making preparations for this. We will declare Israel a war criminal,” he said

As diplomats were recalled from Turkey and Israel alike, it became clear that the facade Erdogan once maintained of a warming relationship between Israel and Turkey was just that: a facade.

Israel is a “terror state,” he maintained two weeks ago, calling its military effort in Gaza “the most treacherous attacks in human history.”

His attacks weren’t targeted at Israel alone: He lashed out, in fact, at any country that expressed any form of support for the Jewish state, including “the West” as a whole.

Turkish President Tayyip Erdogan and his Israeli counterpart Isaac Herzog shake hands during a joint news conference in Ankara, Turkey March 9, 2022. (credit: REUTERS/STRINGER)
Turkish President Tayyip Erdogan and his Israeli counterpart Isaac Herzog shake hands during a joint news conference in Ankara, Turkey March 9, 2022. (credit: REUTERS/STRINGER)

“Those who feel indebted to Israel cannot speak freely. We did not go through the Holocaust process; we don’t have such a situation, because our respect for humanity is different,” Erdogan said in mid-November during a joint news conference with German Chancellor Olaf Scholz.

Last week, Erdogan told United Nations Secretary-General Antonio Guterres that Israel “continues to shamelessly trample on international law, the laws of war, and international humanitarian law” and must therefore “be held accountable for the crimes it committed in front of international law.”

Finally, on Monday, he told the Organisation of Islamic Cooperation (OIC) committee in Istanbul that “Israel is not only a murderer but also a thief” and that Netanyahu must be tried as a war criminal because he is the “butcher of Gaza.”

There is no going back from these statements.

While Israel had been seeing some semblance of a growing relationship with Turkey after a long bout of strained ties brought on by the 2008 crisis in their relations, and while Israel had been willing to put Erdogan’s past outlandish comments behind it in order to facilitate a warming of ties, his recent ones signal a rupture that will not be mended anytime soon.

It is one thing to criticize the Israeli government’s actions during this war, or even in the lead-up to the war. It is quite another thing entirely to suggest that the State of Israel and its leader are war criminals as they fight a defensive war forced on them by a terrorist group that just committed the greatest massacre of Jews since the Holocaust.

There is plenty of room for legitimate criticism in international relations, but this is not criticism: it is the desperate cry of a leader who thinks his actions will not carry any consequences.

It is time for Israel and the international community to show him that this is not the case.

https://www.jpost.com/opinion/article-776586

Η Ρωσία «διώχνει» την Ιαπωνία και αποκτά το μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου στο Ιράκ (Ανάλυση)

0

Δεκέμβριος 5, 2023. Ελλάδα.

Το Υπουργείο Πετρελαίου του Ιράκ ενέκρινε την πώληση του μεριδίου 40% της ιαπωνικής μεγάλης πετρελαϊκής Inpex Corporation στην περιοχή Block 10 που περιέχει τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου Eridu στο νότιο τμήμα του Ιράκ.

Με την πώληση ανοίγεται  ο δρόμος για τη ρωσική Lukoil να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο ολόκληρου του πετρελαίου της πλούσιας περιοχής.

Η μεγάλη ρωσική Lukoil, με το 60% των μετοχών της, και η ιαπωνική Inpex, με μερίδιο 40%, είχαν αποκτήσει συμβόλαια για την εξερεύνηση και την παραγωγή του κοιτάσματος Eridu μετά τον τέταρτο γύρο αδειοδότησης του Ιράκ το 2012.

Η Lukoil διεξάγει γεωλογικές έρευνες στο Block 10 εδώ και αρκετά χρόνια. Το Block 10, που καλύπτει 5,8 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκεται 120 χιλιόμετρα μακριά από ένα από τα πιο εκτεταμένα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο, τη West Qurna-2, όπου η Lukoil ξεκίνησε την εμπορική παραγωγή πετρελαίου το 2014.

Πραγματοποιήθηκαν δισδιάστατες και τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες, τρυπήθηκαν τρία ερευνητικά πηγάδια και έξι φρεάτια εκτίμησης και ως αποτέλεσμα ανακαλύφθηκε το κοίτασμα πετρελαίου Eridu με εκτιμώμενο απόθεμα 12,9 δισεκατομμυρίων βαρελιών.

 Τα αποθέματα πετρελαίου στο Ιράκ θεωρούνται οι πέμπτοι μεγαλύτεροι αποδεδειγμένοι υδρογονάνθρακες στον κόσμο, με 140 δισεκατομμύρια βαρέλια, καθιστώντας τη χώρα την πιο υποσχόμενη περιοχή του κόσμου όσον αφορά μια πιθανή αύξηση της παραγωγής τους.

Τεράστια τα αποθέματα του Ιράκ παγκοσμίως

Μεταξύ των μελών του ΟΠΕΚ, το Ιράκ κατέχει τα τέταρτα μεγαλύτερα αποθέματα αργού πετρελαίου, μετά τη Βενεζουέλα, τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν (μέχρι το τέλος του 2015). Όσον αφορά την παραγωγή αργού πετρελαίου, το Ιράκ κατέχει τη δεύτερη θέση μετά τη Σαουδική Αραβία.

Σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις, το κοίτασμα πετρελαίου Eridu του Ιράκ διαθέτει αποθέματα μεταξύ 7 και 10 δισεκατομμυρίων βαρελιών. Όμως, οι γνώστες της βιομηχανίας πετρελαίου και οι Ρώσοι είναι βέβαιοι ότι τα πραγματικά αποθέματα μπορεί κάλλιστα να είναι 50% περισσότερα από το υψηλότερο ποσοστό αυτής της ζώνης.

Σύμφωνα με το OilPrice.com, από τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, όταν η κρατική εταιρεία πετρελαίου Dhi Qar του Ιράκ (DQOC) ενέκρινε επίσημα την ανάπτυξη των αποθεμάτων του Block 10, συμπεριλαμβανομένου ολόκληρου του κοιτάσματος Eridu, η Lukoil προσπαθούσε να ωθήσει την Inpex με το 40% της να ποντάρει στο Μπλοκ 10.

Ενώ το υπουργείο πετρελαίου του Ιράκ έχει δεσμεύσει την αιχμή της παραγωγής τουλάχιστον 250.000 βαρελιών την ημέρα (bpd) από το Eridu, πηγές της ρωσικής βιομηχανίας πετρελαίου πιστεύουν ότι η αιχμή της παραγωγής θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον 100.000 bpd υψηλότερη από την προηγούμενη τιμή έως το 2029.

Η ανάληψη της σημαντικότερης ανακάλυψης πετρελαίου του Ιράκ από τον ρωσικό πετρελαϊκό γίγαντα σηματοδοτεί μια κρίσιμη στιγμή στη δυναμική ισχύος των παγκόσμιων αγορών ενέργειας.

Ο αναλυτής αγοράς της Oilprice.com, Simon Watkins, γράφει ότι η εξερεύνηση και ανάπτυξη στο Ιράκ συνάδει με τον στόχο της Μόσχας και του Πεκίνου να κρατήσουν τη Δύση μακριά από ενεργειακές συμφωνίες στο Ιράκ για να συγκρατήσουν τη Βαγδάτη πιο κοντά στον νέο άξονα Ιράν-Σαουδικής Αραβίας και να  «τερματίσουν [τη] Δυτική Ηγεμονία στη Μέση Ανατολή  [που] θα γίνει το αποφασιστικό κεφάλαιο στην οριστική κατάρρευση της Δύσης».

Σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο Sputnik (18 Ιουλίου), ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Ιράκ είπε ότι «οι σχέσεις μεταξύ της Βαγδάτης και της Μόσχας αναπτύσσονται στον ενεργειακό τομέα, ειδικά στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου»,  τονίζοντας ότι «ρωσικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Ιράκ πραγματοποιούν ελπιδοφόρες επενδύσεις σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου με τρόπο που ενισχύει τις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών».

Πράγματι, οι ρωσικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Ιράκ κινούνται προς «υποσχόμενες» επενδύσεις. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η Lukoil επέκτεινε το συμβόλαιο ανάπτυξης και παραγωγής για το κοίτασμα πετρελαίου West Qurna 2 του Ιράκ, με στόχο να διπλασιάσει σταδιακά την παραγωγή πετρελαίου στα 800.000 βαρέλια την ημέρα (bpd).

Η συμφωνία της Lukoil με την ιρακινή Basra Oil Company στη Βαγδάτη παρέτεινε τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών κατά δέκα χρόνια έως το 2045, με επενδύσεις για περαιτέρω ανάπτυξη του έργου και «σταδιακό διπλασιασμό της παραγωγής του κοιτάσματος με το επίπεδο του οροπεδίου να φτάνει τα 800 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα».

 Ισχυρή η παρουσία της Ρωσίας στην περιοχή

Η Ρωσία έχει γίνει ένας ώριμος παίκτης στη Μέση Ανατολή. Οι αναταραχές στη Συρία και η Αραβική Άνοιξη αύξησαν τη δέσμευση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, με αποτέλεσμα την άνοδο των ρωσικών επενδύσεων σε ολόκληρη την περιοχή. Επιπλέον, πολλά κράτη στην περιοχή βλέπουν τη Ρωσία ως παίκτη με αυξανόμενη επιρροή και έχουν εξισορροπήσει επιτυχώς την εξίσωση μεταξύ των αντιπάλων παικτών, για παράδειγμα, της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν.

Την τελευταία δεκαετία οι ενεργειακοί δεσμοί της στην περιοχή βαθαίνουν, αντανακλώντας το μακροπρόθεσμο ενδιαφέρον της Μόσχας για τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου, οι οποίες είναι κρίσιμες για την υγεία της ρωσικής οικονομίας.

Η Μόσχα έχει επίγνωση του κενού που δημιουργείται από την αποχώρηση της Δύσης και διασφαλίζει ότι οι πολιτικές εμπλοκής της στη Μέση Ανατολή βρίσκονται στο πλαίσιο πιο σημαντικών μηχανισμών συνεργασίας με την Κίνα.

Vaishali Basu Sharma- Νέο Δελχί – Αναλυτής στρατηγικών και οικονομικών Υποθέσεων

—

The Hellenic Information Team

Αξιωματούχος των ΗΠΑ: «Η Χαμάς δεν απελευθερώνει άλλες γυναίκες ομήρους γιατί δεν θέλει να πουν τι υπέστησαν»

0

Οι τρομοκράτες της Χαμάς αρνούνται να απελευθερώσουν δέκα από τις γυναίκες ομήρους τους επειδή δεν θέλουν να αποκαλύψουν τι υπέστησαν κατά την αιχμαλωσία τους, υποστήριξε Αμερικανός αξιωματούχος.

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ματ Μίλερ, σύμφωνα με την Daily Mail, δήλωσε ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έληξε η εβδομαδιαία εκεχειρία, η οποία επήλθε αφού η Χαμάς συμφώνησε να απελευθερώσει πάνω από 100 ομήρους.

Γιατί η Χαμάς δεν απελευθερώνει τις υπόλοιπες γυναίκες ομήρους
«Φαίνεται ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Χαμάς δεν θέλει να απελευθερώσει τις γυναίκες που κρατούσε ομήρους, και ο λόγος για τον οποίο η εκεχειρία κατέρρευσε, είναι ότι δεν θέλει αυτές οι γυναίκες να μπορούν να μιλήσουν για το τι τους συνέβη κατά τη διάρκεια της κράτησής τους», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός αξιωματούχος.

Ο Μίλερ αρνήθηκε να μοιραστεί συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς αντιμετωπίστηκαν οι γυναίκες από τη Χαμάς. Αρνήθηκε, επίσης, να κατονομάσει τις γυναίκες που η Χαμάς αρνήθηκε να απελευθερώσει και παραμένουν όμηροι.

Είπε όμως ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν «κανέναν λόγο να αμφισβητούν» τις αναφορές για σεξουαλική βία από τη Χαμάς.

Τα σχόλια του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ακολουθούν την καταδίκη του Λευκού Οίκου κατά της Χαμάς για την άρνησή της να απελευθερώσει τις γυναίκες και τα παιδιά που αιχμαλώτισε κατά τη διάρκεια της φονικής εισβολής της στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου.

Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου Τζέικ Σάλιβαν δήλωσε τη Δευτέρα: «Η βασική ουσία όσον αφορά το πού βρισκόμαστε στις διαπραγματεύσεις για τους ομήρους είναι ότι η πρώτη φάση τους είχε να κάνει με την απελευθέρωση γυναικών και παιδιών. Η Χαμάς συνεχίζει να κρατάει γυναίκες και άμαχους και δεν πρόκειται να τους απελευθερώσει. Και το Ισραήλ δεν είναι διατεθειμένο να… κλείσει το βιβλίο για αυτές τις γυναίκες ή να τις παραδώσει, οπότε το Ισραήλ επιμένει ότι η Χαμάς πρέπει να υλοποιήσει τη συμφωνία για την απελευθέρωση των γυναικών αυτών».

https://www.iefimerida.gr/kosmos/giati-hamas-den-apeleytheronei-alles-gynaikes-omiroys”>Αξιωματούχος των ΗΠΑ: «Η Χαμάς δεν απελευθερώνει άλλες γυναίκες ομήρους γιατί δεν θέλει να πουν τι υπέστησαν»

Health Ministry representative tells Knesset: Hamas gave hostages sedatives before their release ‘to make them seem happy’

0

A representative of the Health Ministry said in a hearing in the Knesset that Hamas gave hostages sedatives before their release to the Red Cross “to make them seem happy.”

Families of hostages also participated in the health committee hearing. Shir Sigal, whose mother was released from captivity, and whose father is still held hostage, emphasized the harsh conditions in which hostages are held. “My mother came back with testimonies I am unable to hear. They were handcuffed, they were abused, they were not given medical aid, they were not given food, or water. Three hours drive from here, there is a holocaust.”

Sigal called on the health ministry to issue “a clear statement for the release of all hostages.”

Relatives of hostages at the Knesset Health Committee hearing, on Tuesday.Credit: Oren Ben Hakoon
https://www.haaretz.com/israel-news/2023-12-05/ty-article-live/idf-gearing-up-for-ground-offensive-in-southern-gaza-hamas-says-death-toll-tops-15-800/0000018c-37f5-d11b-a3bf-f7fd02e20000?utm_source=mailchimp&utm_medium=Content&utm_campaign=daily-brief&utm_content=da39d451f8

Biden must face Kissinger’s Eastern Mediterranean mistake

0
WASHINGTON, DC - JANUARY 10: In this handout from the White House, U.S. Vice President Joe Biden poses for an official portrait in his West Wing Office at the White House January 10, 2013 in Washigton, DC. (Photo by David Lienemann/The White House via Getty Images)

As the United States prepares to bury Henry Kissinger, an outsize figure in 20th century American diplomacy, many parts of the world continue to struggle with his legacy. Kissinger became famous for the breakthrough with communist China and won the 1973 Nobel Peace Prize for negotiating a ceasefire in Vietnam. More people should be aware of his involvement in the 1971 Bangladeshi genocide.

On two sides of the globe, however, Kissinger’s legacy and penchant for prioritizing short-term concessions and coddling dictatorships threatens to return regions to far bloodier war.

First, there is Taiwan. Chinese Premier Zhou Enlai played Kissinger’s vanity like a fiddle, winning concessions on Taiwan that communist leader Mao Zedong never expected to gain. By conceding Chinese sovereignty over Taiwan, Kissinger may have set China down the path to claim militarily a sovereignty it never had.

Then, there is Cyprus. In 1974, Turkey invaded Cyprus and established a beachhead comprising 3% of the island, ostensibly to protect the Cypriot Muslim population as the Greek junta sought to unify Cyprus with Greece. The Greek junta fell a week later, and Greece both returned to democracy and forfeited its claims to Cyprus. It was only then, as peace talks continued in Geneva to compel withdrawal, that Turkey invaded again, this time absent any casus belli. It was a blatant land grab. Turkish troops seized and ethnically cleansed a third of the country; the occupation continues to the present.

Kissinger sided with the Turks. “There is no American reason why the Turks should not have one-third of Cyprus,” he told President Gerald Ford. “The Turkish tactics are right — grab what they want and then negotiate on the basis of possession.”

He never explained why green-lighting Turkish aggression was an American interest. After all, Turks sided with the Axis in World War I, and Turkey remained neutral during World War II as the Nazis and fascists ravaged Europe. Only when Nazi defeat was certain did they join the allies. Kissinger later wrote he favored Turkey out of a desire to keep nuclear weapons stationed there, but, as with China, his concessions defied even his most ardent enemies’ expectations.

Kissinger’s Cyprus cynicism remains a lodestone over Western diplomacy. The 1994 Annan Plan failed largely because it promoted ethnic division above citizenship, failed to demilitarize the island, and allowed Turkish settlers, alien to not only Greek Cypriots but also Cypriot Muslims, to stay. While the Clinton administration prioritized Turkey’s accession to the European Union, the Turkish colonial land grab Kissinger blessed became an insurmountable impediment.

On Jan. 27, 1989, then-Sen. Joe Biden wrote to the American Hellenic Institute chairman, “We cannot lose sight of the fact that the rights of Greek Cypriots have been trampled upon, and we must ensure that their claims to ancestral land and property seized during the 1974 invasion are not compromised. Finally, we must send a signal to Turkey that until it has removed every last soldier from Cyprus, it will never be recognized as a full member of the international community.”

Biden was right before he was wrong. Today’s divisions represent Kissinger’s legacy. In subsequent years, Kissinger even reportedly profited off his ties to Turkey as his consulting firm Kissinger Associates reportedly made introductions between American corporations and Turkish leaders.

As Cyprus becomes a regional energy hub and a democracy on the front line against autocracy, its importance to the West only grows. Every year, meanwhile, Turkey becomes an even greater liability to the West. Kissinger’s short-term solution now imperils American interests. His death is an opportunity not only for introspection but also for Biden to lead a bipartisan policy revision to put American interests and democracy above personal profit, colonial ambition, and embrace of dictatorship.

Michael Rubin (@mrubin1971) is a contributor to the Washington Examiner’s Beltway Confidential blog. He is a senior fellow at the American Enterprise Institute.

https://www.washingtonexaminer.com/opinion/biden-must-face-kissingers-eastern-mediterranean-mistake