Αρχική Blog Σελίδα 1512

Χριστούγεννα 2023- Κώστας Ιορδανίδης

1

Στη μεταχριστιανική µας εποχή η Γέννηση του Ιησού Χριστού αναδεικνύεται πρωτίστως σε μείζονα καταναλωτική ευκαιρία. Πάντοτε οι θρησκευτικές εορτές είχαν και τη διάσταση αυτή. Ακόμη και στα χρόνια του Ιησού, που σε μία έκρηξη οργής εξέβαλε από τον ναό του Σολομώντος αγοραστές και πωλητές, κατηγορώντας τους ότι μετέβαλαν τον «οίκο προσευχής» σε «σπήλαιον ληστών». Συνεπώς, εάν τότε που το θρησκευτικό αίσθημα ήταν κυρίαρχο, πόσο μάλλον σήμερα.

Οι πρωτοχριστιανοί, μαθαίνουμε από τους θεολόγους, δεν εόρταζαν τη Γέννηση, αλλά τα Πάθη και την Ανάσταση του Θεανθρώπου. Από τους Ευαγγελιστές, λεπτομερή περιγραφή της Γεννήσεως δίδουν μόνον ο Ματθαίος και ο Λουκάς. Και οι δύο κινούνται απολύτως στο πλαίσιο των ιουδαϊκών δοξασιών, πως ο Μεσσίας θα είναι απόγονος του βασιλέα Δαυίδ και ότι θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ.

Αλλά υπάρχουν και κάποιες ελαφρές διαφοροποιήσεις. Ο Ματθαίος αρχίζει τη γενεαλογία του Θεανθρώπου από τον Αβραάμ και καταλήγει στον Ιησού. Σε τέσσερις περιπτώσεις, εκτός από τους άρρενες αναφέρει και τις γυναίκες τους, εκ των οποίων οι τρεις –Θάμαρ, Ραβάχ και Βηρσαβέε– υπήρξαν ή συμπεριφέρθηκαν σαν πόρνες. Αλλο τα ανθρώπινα κριτήρια καταγωγής ή ηθικής και άλλος ο τρόπος εφαρμογής του σχεδίου της Θείας Οικονομίας, μας λένε οι θεολόγοι – αξιοθαύμαστα επινοητικοί ενίοτε.

Αντίθετα, ο Λουκάς αρχίζει τη γενεαλογία από τον Ιησού, αλλά δεν σταματάει στον Αβραάμ και συνεχίζει έως τον πρωτοπλάστη Αδάμ. Ελληνιστής και όχι Ιουδαίος στην καταγωγή ο Λουκάς, μαθητής του Αποστόλου Παύλου, απευθύνεται σε όλα τα έθνη. Εξ ου και η γενεαλογία που παραθέτει φθάνει έως τον Αδάμ, λένε οι θεολόγοι.

Σοφότερος όλων ο Καππαδόκης Μέγας Βασίλειος, σχολιάζοντας την εισαγωγή τού κατά Ιωάννην Ευαγγελίου –«Εν αρχή ην ο Λόγος»– παρατήρησε περιεκτικότατα: «Ανέκβατον μεν διανοίας το ην. Ανυπέρβατον δε φαντασίας η αρχή». Ματαία συνεπώς κάθε απόπειρα διερευνήσεως του μυστηρίου.

Ελάχιστοι, πέραν από τους κατ’ επάγγελμα θεολόγους, ασχολούνται πλέον περί αυτά. Τα κηρύγματα στους ναούς είναι «ευσεβιστικά». Τα φιλελεύθερα, κοσμικά κράτη της Δύσεως προβάλλουν ως αποκλειστικούς συντελεστές της ανελίξεως του ανθρώπου τις αρχές του Διαφωτισμού, που έχουν υποκαταστήσει τη θρησκεία.

Ωστόσο, τα ανθρώπινα δικαιώματα που αγωνίζεται να επιβάλει σε επίπεδο παγκόσμιο η Δύση, ακόμη και διά αιματηρών συγκρούσεων, έχουν αφετηρία, όχι τον ορθολογισμό του Διαφωτισμού, αλλά την εικόνα του Βιβλικού Θεού, όπως τη δίδαξε ο Ιησούς. Ανεξαρτήτως εάν πρόκειται για βασιλέα ή επαίτη, πολίτη ή σκλάβο, ενήλικο ή βρέφος, σοφό ή πτωχό τω πνεύματι, ενάρετη ή πόρνη είναι όλοι τέκνα Θεού, άξιοι σωτηρίας.

Μία τέτοια αντίληψη ήταν αδιανόητη πριν από την αποκάλυψη του Βιβλικού Θεού στην ελληνική αρχαιότητα ή στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Αλλά επειδή όλα αυτά μπορεί, ίσως και δικαίως, να θεωρηθούν δυσνόητα, παρωχημένα και αντιφατικά, Καλά Χριστούγεννα, όπως και εάν τα εννοεί κανείς.

https://www.kathimerini.gr/opinion/562799074/christoygenna-2023/

H Toυρκία επενδύει στην αρχαιολογική έρευνα

0

Με στόχο την αύξηση των αρχαιολογικών ερευνών ως το 2026 το τουρκικό υπ. Τουρισμού και Πολιτισμού βάζει ψηλά τον πήχη. Ενίσχυση ανασκαφών, μουσείων αλλά και επιστροφές έργων τέχνης

OΤούρκος υπουργός Τουρισμού και Πολιτισμού Μεχμέτ Νούρι Ερσόι δήλωσε ότι ως το τέλος του 2023 οι ανασκαφικές έρευνες σε τουρκικό έδαφος θα έχουν φτάσει τις 720, κάτι που, όπως είπε, δείχνει ότι η Τουρκία είναι πλέον η χώρα με τις περισσότερες ανασκαφές στον κόσμο.

Ο Ερσόι ανέφερε ότι η αρχαιολογική έρευνα στην Τουρκία θα διευρυνθεί το επόμενο διάστημα και θα καλύψει διάφορους τομείς «όπως τοπικές και ξένες διασώσεις, υποθαλάσσιες ανασκαφές και επιφανειακές έρευνες» και θα αυξηθεί ο αριθμός των ανασκαφών σε 800 ως το 2026.

Στον τομέα του τουρισμού ο Ερσόι σημείωσε ότι ο αριθμός των τουριστών στην Τουρκία έφτασε τα 52,7 εκατομμύρια και απέφερε έσοδα 42 δισεκατομμυρίων δολαρίων τους πρώτους εννέα μήνες του 2023. «Στόχος μας τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια το 2028.»

3.059 επιστροφές έργων τέχνης στην Τουρκία

Ο Τούρκος υπουργός πρόσθεσε ότι 735.000 έργα τέχνης έχουν ενταχθεί ήδη στο Εθνικό Σύστημα Απογραφής των Μουσείων και ότι αναμένεται όλα τα έργα τέχνης να μεταφερθούν σε ψηφιακό περιβάλλον μέσα σε τέσσερα χρόνια. Το 2023 μάλιστα επιστράφηκαν στην Τουρκία συνολικά 3.059 έργα τέχνης.

Ο Ερσόι αναφέρθηκε ειδικά στην ιστορική περιοχή της Καππαδοκίας, ανακοινώνοντας ότι το υπουργείο κατέγραψε 194 ακίνητα πολιτιστικού ενδιαφέροντος, τα οποία δεν είχαν εντοπιστεί ως τώρα. Παράλληλα καταστράφηκαν 500 παράνομα κτήρια.

Η περιοχή της Καππαδοκίας στο κέντρο της Ανατολίας έχει ιδιαίτερη ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική σημασία. Μια από τις σημαντικότερες ανασκαφές σε τουρκικό έδαφος είναι η ανασκαφή στην περιοχή Ιντζέσου στην Καισαρεία της Καππαδοκίας.

Σε μία βίλα 33 δωματίων, η οποία εκτιμάται ότι χτίστηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ., βρέθηκε τον Νοέμβριο κατασκευή με το μεγαλύτερο ψηφιδωτό δαπέδου στην Κεντρική Ανατολία όπου εντοπίστηκαν τοίχοι με την ελληνική επιγραφή: «Αν είσαι υγιής, μπες».

Με πληροφορίες από Deutsche Welle

https://www.kathimerini.gr/world/562800715/h-toyrkia-ependyei-stin-archaiologiki-ereyna/

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

7

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ποιοι παίζουν παιχνίδια στα Στενά Διεθνούς Ναυσιπλοΐας;

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Οι επιθέσεις με τα περιφερόμενα πυρομαχικά και Drones κατά σκαφών που πλέουν στην Ερυθρά Θάλασσα έχουν προκαλέσει πονοκέφαλο στις διεθνείς αγορές. Μπορεί να υπερηφανεύονται οι “αντι-δυτικές δυνάμεις” για την ικανότητα τους να εμποδίζουν στα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα την εμπορική ναυτιλία, με τις πληρεξούσιες δυνάμεις τους, όπως έχουν δεσμευτεί επανειλημμένα να κάνουν οι αξιωματούχοι τους. Σε αυτή την τακτική βοηθάνε κυρίως η Τεχεράνη και η Μόσχα. Έτσι με τις επιθέσεις των Χούθι φαίνεται ότι μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Δύση και στη Μέση Ανατολή χωρίς να αναμειγνύονται άμεσα.

Η λογική της «άρνησης πρόσβασης» και της «άρνησης περιοχής», δύο όροι που είναι πολύ δημοφιλείς μεταξύ των σχεδιαστών πολέμου, περιλαμβάνει χειραγώγηση των αντιλήψεων μεταξύ των ανταγωνιστών σαν να γίνονται πραγματικά μάχες στην ανοιχτή θάλασσα. Η συγκέντρωση και η εμφάνιση της ικανότητας πρόκλησης σημαντικής ζημιάς στέλνει ένα μήνυμα. Η Μόσχα και η Τεχεράνη κυρίως μπορεί να πιστεύουν ότι θα πείσουν την Ουάσιγκτον και τους εταίρους της ότι η επιμονή στις κυρώσεις θα επιβαρύνει σημαντικά το κόστος που θα ξεπεράσει κατά πολύ τα κέρδη που μπορεί να ελπίζει να αποκομίσει ο συνασπισμός από τον οικονομικό εξαναγκασμό. Στην πραγματικότητα, απειλούν να κρατήσουν όμηρους τα εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου που διέρχονται από τα Στενά καθημερινά και την ευημερία των οικονομιών που εξαρτώνται από το πετρέλαιο.

Όπως μας παρουσιάζει, ο θεωρητικός του πολέμου Carl von Clausewitz, το να κερδίζεις σε ανταγωνιστικές προσπάθειες δεν σημαίνει πάντα την υποταγή των εχθρικών δυνάμεων και την επιβολή μιας ευνοϊκής διευθέτησης. Πολλές συνθήκες, έχουν συναφθεί προτού κάποιος από τους ανταγωνιστές μπορεί να χαρακτηριστεί ανίσχυρος, ακόμη και πριν αλλάξει σοβαρά η ισορροπία δυνάμεων. Οι εμπόλεμοι βρίσκουν συχνά δύο άλλους λόγους για να επιλέξουν την ειρήνη εάν δεν είναι σε θέση να νικήσουν τους αντιπάλους στο πεδίο της μάχης. Πρώτον, όταν δεν παρουσιάζεται πιθανότητα νίκης, μερικές φορές ωθεί τους ηγέτες να αναζητήσουν την καλύτερη λύση που μπορούν. Δεύτερο, όταν υφίσταται απαράδεκτο κόστος της επικράτησης με τη δύναμη των όπλων μπορεί να οδηγήσει σε διευθέτηση. Η διατύπωση μιας αξιόπιστης απειλής στους θαλάσσιους δρόμους -η αξιοπιστία είναι συνάρτηση της φυσικής ικανότητας και της αποφασιστικότητας να τη χρησιμοποιήσει- αντιπροσωπεύει τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να επιβάλουν απαράδεκτο κόστος στις δυτικές χώρες εκτός εάν εγκαταλείψουν τις οικονομικές κυρώσεις.

Οι Χούθι, ρουκετοφόροι μπορούν σίγουρα να απειλήσουν τη ναυτιλία που περνά με δυσκολία από την Ερυθρά Θάλασσα. Με τον τρόπο αυτό αυξάνουν τα μίλια δρομολογίου τα ποσοστά ασφάλισης και τις τιμές του πετρελαίου, ίσως σε αφόρητα επίπεδα. Δεν χρειάζονται πολλά για να αναστατωθούν οι αγορές και οι ασφαλιστικές εταιρείες ναυτιλίας. Το στενό Bab El-Mandeb συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό Ωκεανό. Είναι, στην κυριολεξία η “Πύλη των Δακρύων”, αφού είναι ο κρίσιμος ναυτικός σύνδεσμος της Μεσογείου με και τον Ινδικό Ωκεανό. Το Στενό συνδέει άμεσα τη νότια έξοδο της Ερυθράς Θάλασσας με τον Κόλπο του Άντεν στη βόρειο-δυτική πλευρά της Αραβικής Θάλασσας. Ενώ η Υεμένη ελέγχει την ανατολική πλευρά της Αραβικής χερσονήσου του στενού, το Τζιμπουτί και η Ερυθραία έχουν τον έλεγχο της Αφρικανικής δυτικής πλευράς του κρίσιμου για τη ναυσιπλοΐα στενού. Τα περιορισμένα ύδατα, επιπλέον, επιβαρύνουν την ελευθερία ελιγμών για τα μεγάλα σκάφη και τα πολεμικά πλοία. Τέτοια στενά προσφέρουν ιδανικές περιοχές κυνηγιού.

Αυτές οι επιθέσεις, εν ολίγοις, παρέχουν δυσανάλογη έκρηξη για το δολάριο\ευρώ. Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα όταν ένας μαχητής επέβαλε υψηλό κόστος σε άλλον μέσω ανεξάρτητων επιθέσεων στη θάλασσα. Οι Δυτικές δυνάμεις πρέπει επί του παρόντος να λάβουν σοβαρές αποφάσεις σχετικά με την πολιτική τους ενόψει των εντεινόμενων επιχειρήσεων των Χούθι στην Υεμένη. Εάν συνεχίσουν οι επιθέσεις με σκοπό τη διακοπή των διεθνών ναυτιλιακών οδών στην Ερυθρά Θάλασσα από φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές, τότε δημιουργείται μια τεράστια οικονομική ανασφάλεια. Το Ιράν φαίνεται να ευθύνεται ευθέως για τις επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από τους πληρεξούσιους του. Μάλιστα, από πηγές γνωρίζουμε ότι το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν εμπλέκεται στο σχεδιασμό, την έγκριση και την εκτέλεση των επιθέσεων.

Μέχρι στιγμής, έχει επιδειχθεί μεγάλη αυτοσυγκράτηση και αρκούμαστε στην προσπάθεια να αποτραπούν οι επιθέσεις των Χούθι επιχειρώντας με πλοία του ναυτικού στην περιοχή για να αναχαιτίσουν τους πυραύλους και τα UAV που βάλλονται από τους Χούθι. Ωστόσο η κύρια προσπάθεια πρέπει να επικεντρωθεί στο πέρας του πολέμου με τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας χωρίς να συρθούμε σε πόλεμο στον Κόλπο.

Φαίνεται ότι προς το παρόν η Δύση θέλει να αποφύγει να επεκτείνει τις στρατιωτικές της απαντήσεις τονίζοντας ότι η απειλή των Χούθι αποτελεί απειλή για τη διεθνή ναυτιλία γενικά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τη συνδυασμένη Task Force 153 (που ιδρύθηκε από τις ΗΠΑ στα μέσα του 2022), η οποία περιλαμβάνει 39 χώρες και επικεντρώνεται στη θαλάσσια ασφάλεια στο στενό του Bab al-Mandeb.

Η Δύση συμμετέχει επίσης σε διαβουλεύσεις με χώρες του Κόλπου, προφανώς με έμφαση τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σχετικά με τις απαιτούμενες απαντήσεις κατά των Χούθι, καθώς οποιαδήποτε κλιμάκωση σίγουρα θα τους επηρεάσει στην Ερυθρά Θάλασσα, τον Κόλπο του Ομάν και τη Θάλασσα στη Βόρεια Αραβική. Ωστόσο, φαίνεται ότι η συνειδητοποίηση της απειλής από τους Χούθι να μπλοκάρουν οποιοδήποτε πλοίο στην Ερυθρά Θάλασσα, αναμένεται να αυξήσει σημαντικά την πίεση στους να κλιμακωθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις για να αποτρέψουν την παρέμβαση των Χούθι στις διεθνείς μεταφορές δια θαλάσσης. Αυτό περιλαμβάνει τη δυνατότητα επίθεσης στόχων στην Υεμένη και, συνεπώς, αποστολή μηνύματος στο Ιράν. Μια τέτοια εξέλιξη θα εντείνει την αστάθεια στην περιοχή, η οποία με τη σειρά της μπορεί επίσης να επηρεάσει την πολιτική της συνέχισης της εκστρατείας στη Γάζα.

Θα πείσει η ιρανική απειλή τη Δύση να ακυρώσει τις κυρώσεις; Αμφιβάλλω. Όμως, όπως επισημαίνει ο πολιτικός επιστήμονας Tomas Schelling, το να θεωρηθεί κανείς λιγότερο από πλήρως ορθολογικός μπορεί να είναι ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα στις διεθνείς αλληλεπιδράσεις. Η άλλη πλευρά δεν ξέρει ποτέ τι μπορείς να κάνεις. Ο Schelling και ο Clausewitz πιθανότατα δεν θα ενέκριναν τους στόχους της αντι-δυτικής διπλωματίας. Αλλά θα αναγνώριζαν τα παιχνίδια στα Στενά Διεθνούς Ναυσιπλοΐας αμέσως.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

πηγή: Μακεδονία

Η ΥΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ

23

 

Του Παντελή Σαββίδη

 Πως η ευχή, ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ , ξαναγίνεται επαναστατική μετά απο 1700 χρόνια.

Όταν πρωτοεμφανίσθηκε ο Χριστιανισμός, πριν 2000 χρόνια, ήταν ένα επαναστατικό κίνημα. Εδιώχθη απο τα συστήματα εξουσίας της εποχής του αλλά άντεξε. Πέρασε διάφορες αμφιλεγόμενες φάσεις και στην εποχή μας αμφισβητείται, όπως όλες οι θρησκείες, κυρίως, στη Δύση. Αλλά στις μέρες μας, με τον επιταχυνόμενο κοινωνικό εκφυλισμό, μπορεί να αποτελέσει εστία αντίστασης. Φθάνει να βρεθούν οι κατάλληλοι κήρυκες.

Η ευχή ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ κι όχι ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ είναι μια συμβολική ευχή κατά των καθεστωτικών τάσεων που αποδομούν την ανθρωπότητα.

Δόθηκε τόση δημοσιότητα στο θέμα της ροζ σημαίας που και να μην ήθελες κάπου θα εστίαζες. Κατέγραψα τρείς, grosso modo,  προσεγγίσεις.

Η πρώτη ενοχλήθηκε τα μάλα από την έκθεση στο όνομα ενός κρατικού και εθνικού συμβόλου που αλλοιώνεται.

Η δεύτερη θεωρεί ότι η αλλοίωση της σημαίας είναι μια καθημερινή πρακτική (παρουσίασε, μάλιστα, και φωτογραφίες με την σημαία σε μαγιό), οπότε κάθε αντίδραση θεωρήθηκε υπερβολική και υποκριτική. Η τάση αυτή θεωρεί ότι η αμφισβήτηση των συμβόλων ενός κράτους και ενός έθνους μπορεί να συμβαίνει και στο εσωτερικό του σκληρού κρατικού πυρήνα.

Υπάρχει μια τρίτη την οποία υποστήριξα και εγώ πως ο/η καλλιτέχνης (ή ο έμπορος, στην περίπτωση των μαγιό) μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα αλλά η έκφρασή του δεν είναι a priori δεδομένο ότι θα πρέπει να εκτίθεται σε κρατικούς χώρους όταν αποκλίνει από τα αναγκαστικά στερεότυπα της αντίληψης ενός κράτους.

Αν ξεφύγουμε από το θέμα της σημαίας η διαπίστωση στην οποία θα καταλήξουμε είναι πως υπάρχουν δύο τάσεις στην ελληνική κοινωνία.

Η μια βιώνει τις παραδοσιακές αξίες, την ιστορία του έθνους και των κρατικών μορφών στις οποίες έζησε και η άλλη που θεωρεί την εμμονή σε αυτές τις αξίες παρωχημένο συντηρητισμό. Ίσως, δεν γνωρίζει τι θέλει αλλά αμφισβητεί την κυρίαρχη, μέχρι το 1990, αντίληψη.

Οι δύο αυτές τάσεις λειτουργούν ελεγχόμενα συγκρουσιακά.

Την ιδεολογική κυριαρχία, όμως, έχει, πλέον, η δεύτερη τάση αυτή που αναζητά μια προσαρμογή στα σημερινά δεδομένα που διαμορφώνονται παγκοσμίως.

Η τάση αυτή δεν είναι σίγουρο ότι πιστεύει στα κοινά χαρακτηριστικά μιας κοινότητας που ιστορικά ονομάστηκε έθνος. Οποιαδήποτε αναφορά στην έννοια «έθνος» καθιστά το υποκείμενο που την εξέπεμψε εθνικιστή. Ο εθνικισμός ήταν ένα κίνημα την εποχή που ξέσπασε η ελληνική επανάσταση και δημιούργησε τα εθνικά κράτη. Σήμερα οποιαδήποτε εμμονή σε αυτήν την αντίληψη είναι καταδικαστέα.

Όλο το πολιτικό φάσμα κυριαρχείται από αυτήν την νέα αντίληψη όπως φάνηκε από την θέση που πήραν τα κόμματα στο θέμα της σημαίας (ΠΑΣΟΚ, Συριζα). Η Νέα Δημοκρατία, που μόλις είχε ψηφίσει στη βουλή την τροπολογία για τους μετανάστες είχε ανάγκη να αλλάξει ρότα και δια του υπουργού εξωτερικών ζήτησε την απόσυρση της έκθεσης από το ελληνικό προξενείο της Νέας Υόρκης. Μια τέτοια έκθεση, αλλά και οποιαδήποτε δραστηριότητα ενός προξενείου, δεν γίνεται χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση και άδεια από την κεντρική υπηρεσία. Ο Υπουργός Εξωτερικών που ζήτησε την ακύρωση της έκθεσης γνώριζε ότι θα διεξαχθεί. Και έδωσε την άδεια. Η υπαναχώρηση ήταν συγκυριακή. Άρα και τα τρία μεγάλα κόμματα στην ουσία συμφωνούν στην νέα πρόσληψη της έννοιας του έθνους, του κράτους και των συμβόλων τους.

Είναι αυτό κακό;

Πέραν του καλού και του κακού, όπως θα έλεγε και ο Νίτσε, το θέμα είναι ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα εποχή όπου η τάση που εμμένει στην παραδοσιακή πρόσληψη του έθνους και του εθνικού κράτους δίνει μάχες οπισθοφυλακής. Δεν μπορεί να ανακόψει τη ροή η οποία έχει ως καταλύτη τις νέες τεχνολογίες που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον συνύπαρξης ανθρώπου-μηχανής.

Το περιβάλλον αυτό απαιτεί υπέρβαση των συνεκτικών κοινοτήτων που ιστορικά συγκροτούσαν την έννοια του έθνους, υπέρβαση των κρατικών τους μορφών (του εθνικού κράτους, δηλαδή) και διαμόρφωση ενός υποκειμένου που θα αρχίσει να υπερβαίνει την κλασική διάκριση φύλου, ως πρώτη φάση υπέρβασης των φυσικών ανθρωπίνων χαρακτηριστικών.

Όλη η παγκόσμια ιδεολογία της δύσης διαμορφώνεται γύρω από αυτό το σκεπτικό.

Οι δυνατότητες που έχουν τα κέντρα που την επεξεργάζονται και την προωθούν είναι πολύ περισσότερες από τις μάχες οπισθοφυλακής των αντιδρώντων. Τους οποίους αντιδρώντες έχουν περάσει στη σφαίρα του γραφικού.

Όσοι αντιδρούν αναζητούν σε εθνικό επίπεδο κεντρική έκφραση η οποία αυτήν την στιγμή εστιάζεται σε ορισμένα μικρά κόμματα της βουλής που το κυρίαρχο σύστημα χαρακτήρισε ακροδεξιά, ή ακόμη, και φασιστικά. Και σε διεθνές επίπεδο στην Ρωσία του Πούτιν και στην Αμερική του Τράμπ.

Στην Αμερική, το σύστημα, ενόψει και των εκλογών, επιχειρεί να απαγορεύσει στον Τράμπ να διεκδικήσει την προεδρία και με πρωτόδικη απόφαση της πολιτείας του Κολοράντο το έχει πετύχει, αλλά το ζήτημα είναι ανοικτό σε ανώτερα δικαστήρια. Η ένταση, όμως, της διαμάχης δείχνει την αποφασιστικότητα των δύο πόλων που διαμορφώθηκαν διεθνώς και αντιμάχονται.

Η έκβαση τέτοιων αντιπαραθέσεων, ιστορικά, γέρνει πάντα υπέρ του νέου που διαμορφώνεται και αυτήν την στιγμή το νέο είναι οι υπερβάσεις που προανέφερα. Πέραν του έθνους, του κράτους και των συμβόλων τους. Είναι οι δύο κόσμοι για τους οποίους μιλά συχνά ο Μπάϊντεν αλλά τους διαχώρισε με σαφήνεια και ο Πούτιν σε εκείνη την ιδεολογικού χαρακτήρα ομιλία του η οποία ερμηνεύθηκε από τους κήνσορες του δυτικού συστήματος ως προπαγάνδα για να συσπειρώσει τους φιλικά διακείμενους προς την Ρωσία καθώς διεξήγαγε έναν πόλεμο, αμφιβόλου, τότε, καταλήξεως. Σήμερα, όχι.

Αυτή η αντιπαράθεση στο εσωτερικό των συστημάτων δεν θα εξελιχθεί ομαλά. Η σύγκρουση, σήμερα, περιορίζεται στην ιδεολογική αντιπαράθεση αλλά τίποτε δεν προμηνύει ότι θα παραμείνει εκεί. Ορισμένοι, μάλιστα, φθάνουν στο σημείο να μιλούν για αναδιαμόρφωση του διεθνούς συστήματος, των κρατών και των επιρροών με αμφισβήτηση, έσωθεν, της κρατικής ενότητας, ακόμη, και των ΗΠΑ.

Βρισκόμαστε, δηλαδή, στην αρχική φάση μιας παγκόσμιας ανακατάταξης που ξεκίνησε με την κατάρρευση του κομμουνισμού (1991) και με καταλύτη την είσοδο στην ψηφιακή εποχή αναδιαμορφώνει τον κόσμο. Θα είναι η εξέλιξη αυτή ειρηνική ή θα έχει και πολεμικά επεισόδια; Και πόσο έντονα;

Πολεμικά επεισόδια του είδους των δύο παγκοσμίων πολέμων του 20ου αιώνα, πιθανώς, να αποφευχθούν διότι άλλαξαν και τα μέσα που διεξάγεται ο πόλεμος και υπάρχει ο κίνδυνος αν φθάσουν οι αντιμαχόμενοι στην αντιπαράθεση των δύο προηγουμένων πολέμων η ανθρωπότητα να εκλείψει από την χρήση πυρηνικών όπλων.

Αλλά πόλεμοι που οδηγούν στην νέα παγκόσμια ισορροπία και στην αξιακή αναδιαμόρφωση του κόσμου, ήδη, γίνονται.

Είναι ελεγχόμενα επεισόδια αλλά με πολλούς νεκρούς. Αυτή η ερμαφρόδιτη κατάσταση πολέμου και μη πολέμου θα είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό μέχρι τη νέα ισορροπία, αν υπάρξει. Διότι τίποτε δεν εγγυάται ότι θα υπάρξει ως σταθερή κατάσταση της ανθρωπότητας.

Σε αυτήν την παγκόσμια δυναμική, η Ελλάδα δήλωσε δια του πρωθυπουργού της-και συμφωνούν και τα άλλα, κυρίαρχα, κόμματα του πολιτικού φάσματος- ότι είναι δεδομένη στη Δύση. Αν και δεν έχει τα κλασικά δυτικά χαρακτηριστικά, (ούτε τα ανατολικά), η Δύση δείχνει προς το παρόν ότι την θέλει στους κόλπους της. Την θέλει με μια διευρυμένη αντίληψη της ταυτότητάς της που υπερβαίνει την κλασική πολιτισμική.

Η Ευρώπη, στην οποία η Ελλάδα θέλει να ενταχθεί ως ταυτόσημη οντότητα, στις περισσότερες προσεγγίσεις των ιστορικών της δεν θεωρεί την Ελλάδα μέρος της. Ετεροπροσδιορίζεται, η Ευρώπη-και η δύση γενικότερα, όπως φάνηκε και από το εμβληματικό βιβλίο του Σάμουελ Χάντιγκτον για τον πόλεμο των πολιτισμών-  σε σχέση με το Βυζάντιο (του οποίου η ονομασία είναι μεταγενέστερη, Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ονομαζόταν) και την Ορθοδοξία. Κυρίως, όμως, από την ρωσική ορθοδοξία. Ο Χάντιγκτον έθετε την Ελλάδα στη ρωσική σφαίρα ιδεολογικής επιρροής αλλά η έμφαση που έδινε στην δυτική αντίθεση ήταν η ρωσική-όχι η ελληνική- ορθοδοξία.

Νεότεροι δυτικοί μελετητές, όπως ο Ρόμπερτ Σπένσερ με το βιβλίο του: «Η Αυτοκρατορία του Θεού. Πως το Βυζάντιο έσωσε τον πολιτισμό» υποστηρίζουν ότι ο χριστιανικός βυζαντινός πολιτισμός κράτησε ζωντανή τη μάθηση και την πίστη της Αθήνας, της Ρώμης και της Ιερουσαλήμ και προστάτευσε τη Δύση από την επίθεση του Ισλάμ στην Ανατολή.

«Υπήρξε μεγάλη προκατάληψη κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τους τελευταίους αρκετούς αιώνες»- υποστήριξε ο συγγραφέας του βιβλίου σε μια συνέντευξή του- «με αποτέλεσμα μια γενική έκπτωση της σημασίας και της συνεισφοράς της. Αυτό οφείλεται κυρίως σε ένα φαινόμενο που είναι επαναλαμβανόμενο θέμα της Αυτοκρατορίας του Θεού: το Μεγάλο Σχίσμα μεταξύ των γνωστών σήμερα ως Ρωμαιοκαθολικών και Ανατολικών Ορθόδοξων Εκκλησιών το 1054, και η αποξένωση που προκύπτει μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Αντί να βλέπουν τους Βυζαντινούς ως Ρωμαίους και εκφραστές του δυτικού πολιτισμού, έστω και στα άκρα του, οι Δυτικοί έτειναν πολύ συχνά να τους βλέπουν ξένους όσο και άβολους, με συγκεχυμένες («βυζαντινές») πολιτιστικές και κοινωνικές πρακτικές και μια μορφή Χριστιανισμού που εμφανιζόταν τόσο ξένη όσο και ανεξερεύνητη στα δυτικά μάτια».

Το ζήτημα, πλέον, της δύσης δεν είναι να πειστεί αν η Βυζαντινή, ή Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, είναι κοντά στον δυτικό πολιτισμό ο οποίος προσδιορίσθηκε από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, την Φεουδαρχία, τον Μεσαίωνα, την Αναγέννηση, την Μεταρρύθμιση και τον Διαφωτισμό.

Το ζήτημα είναι πως η δύση θα εντάξει στους κόλπους της τον μουσουλμανικό κόσμο που κατακλύζει την γηραιά ήπειρο, χωρίς να χάσει την ταυτότητά της.

Είναι, όμως, σίγουρο ότι η δύση θέλει να διατηρήσει κυρίαρχη ταυτότητα;

Όχι. Η τάση που περιγράφηκε παραπάνω ως κυρίαρχη, θέλει να διαμορφώσει έναν πολυπολιτισμικό και πολυεθνικό πολτό με την σταδιακή εξάλειψη των ταυτοτικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων ως συλλογικών ομάδων.

Το 2024 θα δούμε πιο σαφή μηνύματα από αυτήν την τάση.

Ετοιμαστείτε για τον νέο κόσμο.

Καλά Χριστούγεννα, όσο, ακόμη, έχει νόημα η ευχή. Η υποστολή της σημαίας ξεπερνά ένα τυχαίο γεγονός. Η νοηματοδότησή της έχει παγκόσμιες συνέπειες.

 

 

 

 

Αθ. Κωτσόπουλος: ας κοιτάξει ο Μητσοτάκης τί συμβαίνει με το μεταναστευτικό στην Γερμανία

0

Τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ευρώπη τα αποκαλούμενα και συχνά ακραία λαϊκίστικα κόμματα καταλαμβάνουν σε όλο και περισσότερα κράτη θέση σε κυβερνητικούς συνασπισμούς, ή κυβερνούνε αυτοδύναμα, όπως στην Ιταλία, την Ουγγαρία, την Ολλανδία, την Φινλανδία.

Στη Γερμανία το AfD καλπάζει εκλογικά και είναι δημοσκοπικά κοντά στο να είναι το δεύτερο κόμμα. Στη Γαλλία η Λεπέν δεν εκλέχθηκε πρόεδρος για μικρό ποσοστό. Όμως γιατί υπάρχει αυτή η μετατόπιση του ευρωπαϊκού εκλογικού σώματος προς αυτές τις ιδεολογίες; Κατά την άποψη του υπογράφοντα η απάντηση είναι απλή: Υπεύθυνη για την επικίνδυνη μετατόπιση αυτή είναι η “δικτατορία της πολιτικής ορθότητας”. Το έχει πει ο Ουμπέρτο Έκο: «Η πολιτική ορθότητα τείνει να μετατραπεί σε νέας μορφής φονταμενταλισμό».

Πανευρωπαϊκά, θέματα που συχνά ενοχλούν, καλώς ή κακώς, μεγάλες πλειοψηφίες της κοινωνίας και ιδίως η προσπάθεια έκφρασης διαφορετικής άποψης, τυγχάνουν επιτιμητικών χαρακτηρισμών, ειρωνικών σχολίων και εν τέλει χλευασμού απόψεων με γενικόλογους αφορισμούς. Οι εύλογες ή όχι ανησυχίες μεγάλου μέρους του πληθυσμού απλά αγνοούνται στα πλαίσια μιας “πολιτικής ορθότητας”, ή οποία θεωρεί ότι ως θέσφατο κατέχει την απόλυτη ορθότητα μιας άποψης οποία δεν επιδέχεται καν επανεξέτασης. Οι «επαγγελματίες ανησυχούντες», όπως τελευταία αποκαλούνται και στο εσωτερικό της Ελλάδας από τον ιδιαίτερα “πολιτικά ορθό” υπουργό μας κύριο Καιρίδη, δεν θεωρούνται “σοβαροί” συνομιλητές…

Δικτατορία της πολιτικής ορθότητας

Στην μεταναστευτική κρίση του 2015 η τότε Καγκελάριος Μέρκελ απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σε εθνικό δίκτυο για την αθρόα είσοδο λαθρομεταναστών και την ανησυχία των πολιτών, είχε απαντήσει κοφτά και ξερά με το αξιομνημόνευτο «θα τα καταφέρουμε», χωρίς καμία ουσιαστική συζήτηση επί των ανησυχιών των πολιτών. Αποτέλεσμα; Το AfD στις τελευταίες δημοσκοπήσεις έχει πλέον προσεγγίσει το 22%. Στο ισχυρότερο ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας, την Βαυαρία, με βάση την πιο πρόσφατη δημοσκόπηση νούμερο ένα θέμα προβληματισμού είναι το μεταναστευτικό.

Κατά αναλογία παρακολούθησα την συζήτηση στη Βουλή, στα πλαίσια της έκτακτης τροπολογίας του επισπεύδοντα υπουργού κ. Καιρίδη, για την παροχή άδειας διαμονής σε παράνομα εισελθόντες αλλοδαπούς (κυρίως μουσουλμάνους) οι οποίοι ζούνε παράνομα στη χώρα για ήδη τρία έτη. Ο Καιρίδης μίλησε για ιδεοληψίες και κραυγές, απαντώντας στις όποιες ενστάσεις διατυπώθηκαν κατά της τροπολογίας. Δηλαδή όποιος έχει άλλη άποψη είναι ιδεοληπτικός και λαϊκιστής! Τυπική εφαρμογή σύγχρονης πολιτικής ορθότητας: Αποδίδουμε γενικόλογους χαρακτηρισμούς στην άλλη άποψη! Βάζουμε ταμπέλες σε διαφωνούντες, καθιστώντας τους στην ουσία αντικείμενο χλευασμού. Ουσιαστικά συζήτηση επί των διαφωνιών καμία.

Σθεναρά στηρίχθηκε ο Δημήτρης Καιρίδης, τόσο από την Ντόρα Μπακογιάννη αδερφή του Έλληνα πρωθυπουργού, όσο και από τον Άδωνι Γεωργιάδη, χρόνια πολέμιου όπως διακήρυττε της λαθρομετανάστευσης, στα πλαίσια ενός οξύμωρου σχήματος! Η δε αρμόδια υφυπουργός Σοφία Βούλτεψη αρθρογράφησε συγκρίνοντας, αδόκιμα φυσικά, την χώρα μας με την Γερμανία ή την Ισπανία. Ως επιχειρήματα χρησιμοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, η ανάγκη να μαζευτούν οι ελιές, να χτισθεί το Ελληνικό (υποθέτω αυτό είναι κυρίως θέμα του ιδιώτη επενδυτή) και να χτυπηθεί η μαύρη εργασία (υποθέτω αυτό είναι θέμα των διωκτικών σχετικών αρχών).

Ω του θαύματος δεν άκουσα ούτε μια πιθανή αρνητική συνέπεια της τροπολογίας και την στάθμιση πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων, που έκανε σχετικά η κυβέρνηση πριν καταθέσει την τροπολογία. Όλα ήταν τέλεια! Η παράθεση των δύο παραπάνω παραδειγμάτων είναι μια κλασική απεικόνιση της σύγχρονης δικτατορίας της “πολιτικής ορθότητας”.

Ελλάδα και Γερμανία

Η Γερμανία “βράζει” για το μεταναστευτικό. Μια οργανωμένη, εύπορη χώρα, με ισχυρή δημόσια διοίκηση βλέπει ότι η ενσωμάτωση, κυρίως μουσουλμανικών πληθυσμών, έχει αποτύχει οικτρά. Ζει την γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών και την απογοήτευση των ψηφοφόρων. Το δε AfD καλπάζει, παρόλα αυτά οι ανησυχίες αγνοούνται. Χάριν της πολιτικής ορθότητας, η πλειοψηφία αγνοείται και τυγχάνει χλευασμού στην ουσία.

Η Ελλάδα όμως δεν είναι Γερμανία ούτε Ισπανία. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Eurostat ο πληθυσμός της Ελλάδας θα μειωθεί από τα 10,46 εκ το 2022 στα 7,8 εκατομμύρια το 2070, ενώ η Τουρκία αντίστοιχα θα αγγίξει τα 110 εκατομμύρια. Η εφιαλτική αυτή πρόβλεψη, σε συνδυασμό με την διαμονή χιλιάδων παράνομων μεταναστών μουσουλμανικής καταγωγής στη χώρα, αποτελεί τον υπ’ αριθμό ένα εθνικό κίνδυνο για την επιβίωση της χώρας, στο εγγύς μέλλον. Αν οι πληθυσμοί αυτοί παραμείνουν στη χώρα, με τον ρυθμό οικογενειακής αναπαραγωγής που φέρει η θρησκευτική και πολιτιστική τους κουλτούρα, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε μερικές δεκαετίες η Ελλάδα θα είναι ένα μια χώρα με παρουσία μιας πολύ μεγάλης μουσουλμανικής κοινότητας, με εντελώς αντίθετες θρησκευτικές και πολιτιστικές καταβολές. Μια χώρα με μεγάλο αριθμό μουσουλμάνων.

Ερωτήματα ζητούν απαντήσεις

Η Τουρκία είναι το μεγαλύτερο μουσουλμανικό κράτος της περιοχής μας και ένα κράτος που μας απειλεί διαχρονικά και σοβαρά. Στη Θράκη, στα σύνορα μας, υπάρχει ισχυρή μουσουλμανική μειονότητα, την οποία πασχίζει να ελέγξει η Τουρκία. Επομένως, με αφορμή και με την επίμαχη τροπολογία Καιρίδη, υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα:

  • Είναι υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων στο μέλλον η αύξηση των μουσουλμανικών πληθυσμών της χώρας;
  • Ποια κεντρικά σχεδιασμένη εθνική μεταναστευτική πολιτική ακολουθείται;
  • Θέλουμε να υπάρχει μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων μεταναστών στην χώρα μας;
  • Έχουμε μετρήσει το μέγεθος που μπορεί να υποδεχτεί η χώρα μας;
  • Έχουμε κάνει μια προσομοίωση προβολής στο μέλλον;
  • Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα, πχ σε 50 χρόνια;
  • Είναι η οικονομία το μόνο κριτήριο άσκησης πολιτικής μετανάστευσης;
  • Τί μήνυμα εστάλη με την παροχή άδειας διαμονής σε παράνομους μετανάστες, με αντάλλαγμα την παροχή νόμιμης εργασίας;
  • Τί απαντήσεις δίνει η κυβερνώσα πλειοψηφία στα θέματα αυτά;
  • Αντιλαμβάνεται η εθνική πολιτική σκηνή τον κίνδυνο της πανευρωπαϊκής ανόδου των κομμάτων που “υποδέχονται” με ανοικτές αγκάλες ψηφοφόρους, οι οποίοι ψάχνουν μάταια απαντήσεις στις διαφωνίες τους από τις κυβερνήσεις;

Απαντήσεις όπως της καγκελαρίου Μέρκελ «θα τα καταφέρουμε» και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, όπως του κ. Καιρίδη περί κραυγών και ιδεοληψιών, δείχνουν ότι τους είναι μάλλον αδιάφορο. Όμως, η αδιαφορία οδηγεί, όπως σε κάθε σχέση στη ζωή, στην εγκατάλειψη και στην αναζήτηση μιας νέας σχέσης: Στην περίπτωση μας μιας νέας ιδεολογικής σχέσης, που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να ευνοηθούν κόμματα που έχουν στους κόλπους τους, ακόμα και απόψεις επικίνδυνες. Οι προσβολές και οι χαρακτηρισμοί δεν πρέπει ποτέ να είναι μέρος ενός πολιτικού διαλόγου.

Ο Ρουσσώ είχε πει κάποτε: «Οι προσβολές είναι τα επιχειρήματα αυτών που έχουν άδικο». Ας ελπίσουμε να μην δικαιωθεί, για το καλό της Ευρώπης και της Ελλάδος…

slpress.gr

 

Νετανιάχου: «Βαρύ το τίμημα» του πολέμου για το Ισραήλ

0

Η χθεσινή ημέρα ήταν μία από τις πιο αιματηρές δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός

Οπόλεμος στη Γάζα έχει «πολύ βαρύ τίμημα» για το Ισραήλ, δήλωσε σήμερα ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, από την Παρασκευή 14 στρατιώτες έπεσαν νεκροί μαχόμενοι σε παλαιστινιακό έδαφος, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των νεκρών στρατιωτών στους 153.

Η χθεσινή ημέρα ήταν μία από τις πιο αιματηρές, δήλωσε ο Νετανιάχου, προσθέτοντας πως οι δυνάμεις του Ισραήλ «δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να συνεχίσουν να μάχονται».

Αναφερόμενος στους τελευταίους αυτούς θανάτους Ισραηλινών στρατιωτών, ο Νετανιάχου τόνισε πως «αυτό είναι ένα δύσκολο πρωινό, μετά από μια πολύ δύσκολη ημέρα μάχης στη Γάζα. Όμως, οι δυνάμεις μας θα συνεχίσουν με πλήρη ισχύ μέχρι τέλους», επαναλαμβάνοντας τους στόχους του για την εξουδετέρωση της Χαμάς και την ασφαλή επιστροφή των ομήρων στην Γάζα.

Μεγάλες απώλειες και για τους Παλαιστινίους

Εν τω μεταξύ, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας της Γάζας, το τελευταίο 24ωρο έχουν σκοτωθεί ακόμη 166 άνθρωποι.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, συνολικά, από τις 7 Οκτωβρίου, οπότε και πραγματοποίησε η Χαμάς τη φονική επίθεση στο νότιο Ισραήλ, πάνω από 20.000 Παλαιστίνιοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ 54.000 έχουν τραυματιστεί.

Όπως γνωστοποίησε στρατιωτικός εκπρόσωπος των δυνάμεων ασφαλείας του Ισραήλ, περίπου 8.000 Παλαιστίνιοι μαχητές έχουν πέσει νεκροί στον πόλεμο της Γάζας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο αριθμός αυτός προκύπτει από στοχευμένους βομβαρδισμούς, από καταμετρήσεις στα πεδία των μαχών, αλλά και από τις ανακρίσεις αιχμαλώτων Παλαιστινίων.

Πηγή: BBC

https://www.kathimerini.gr/world/562800628/netaniachoy-vary-to-timima-toy-polemoy-gia-to-israil/

Σκόπια: Συμπόσιο Τουρκικής Γλώσσας και Εκπαίδευσης

0

Πραγματοποιήθηκε συμπόσιο για την Ημέρα Τουρκικής Εκπαίδευσης την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου καθώς και διάλεξη με θέμα «Η Τουρκική Γλώσσα και Πολιτισμός από την Κεντρική Ασία στα Βαλκάνια», γράφουν τα τουρκικά media.

Στην τελετή παρέστη ο Πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας  Στέβο Πενταρόφσκι, ο 29ος Πρόεδρος της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Μουσταφά Σεντόπ,  ο Υπουργός Παιδείας της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας,  Γετόν Σακίρι, Πρέσβης της Τουρκίας στα Σκόπια, Χασάν Μεχμέτ Σέκσκοκ και εκατοντάδες δάσκαλοι.

Πενταρόφσκι: Σημαντική η παρουσία των Τούρκων, όπως ο Κεμάλ Ατατούρκ

Μιλώντας στην τελετή, ο Πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας, Στέβο Πενταρόφσκι δήλωσε ότι οι Τούρκοι στη Βόρεια Μακεδονία κάνουν μεγάλες συνεισφορές στη χώρα σε κάθε τομέα, από την εκπαίδευση στην επιστήμη, από την υγεία μέχρι την τέχνη και τον αθλητισμό, είπε: «Κάθε κοινωνία εδώ, συμπεριλαμβανομένων των Τούρκων, συμβάλλει ιδιαίτερα στην οικοδόμηση και την ανάπτυξη της κοινής μας πατρίδας». είπε.

Ο Πρόεδρος Πενταρόφσκι ανέφερε ότι η τουρκική κοινότητα στην περιοχή δημιούργησε πολλές μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και τόνισε:

«Η τουρκική εκπαίδευση ξεκίνησε το 1944 στο Δημοτικό Σχολείο Tefeyyüz στα Σκόπια. Η τουρκική εκπαίδευση εξαπλώθηκε γρήγορα σε άλλα μέρη της χώρας όπου οι Τούρκοι ζουν για αιώνες, από το Γκόστιβαρ μέχρι τη Δοϊράνη, από το Κουμάνοβο μέχρι την Αχρίδα». Είπε χαρακτηριστικά.

Τόνισε ότι οι Τούρκοι στη Βόρεια Μακεδονία έχουν κάνει μεγάλες συνεισφορές σε αυτή τη χώρα σε κάθε τομέα, από την εκπαίδευση μέχρι την επιστήμη, από την υγεία μέχρι την τέχνη και τον αθλητισμό, ο Πενταρόφσκι συνέχισε ως εξής:

«Η μεγαλύτερη αξία μας είναι ότι είμαστε διαφορετικοί. Κάθε κοινότητα εδώ, συμπεριλαμβανομένων των Τούρκων, συμβάλλει ιδιαίτερα στην οικοδόμηση και ανάπτυξη της κοινής μας πατρίδας. Η τουρκική εκπαίδευση συμβάλλει στην επιβίωση της τουρκικής ταυτότητας, πολιτισμού και παράδοσης και στον εμπλουτισμό της συνύπαρξης στην πολυεθνική, γλωσσική και θρησκευτική κοινωνία της Βόρειας Μακεδονίας».

Ο πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας δήλωσε ότι η τουρκική κοινότητα, με την πίστη της, συμβάλλει στη μεγαλύτερη αρμονία της κοινωνίας της Βόρειας Μακεδονίας και ότι υπάρχει ισχυρός δεσμός μεταξύ της χώρας του και της φίλης Τουρκίας, δηλώνοντας ότι υπάρχουν εξαιρετικές διμερείς σχέσεις, αμοιβαία υποστήριξη, πολλές επενδύσεις. κοινά έργα στους τομείς της εκπαίδευσης, της επιστήμης, της υγείας και του πολιτισμού και πρόσθεσε ότι οι δωρεές που έγιναν είναι αποτέλεσμα αυτής της φιλίας.

«Η τουρκική γλώσσα συνεχίζει να είναι το σύμβολο της ειρήνης, της ηρεμίας και της αλληλεγγύης»

Στην εκδήλωση ο Μουσταφά Σεντόπ δήλωσε ότι ένιωθε σαν στο σπίτι του στα Σκόπια και συνεχάρη την Τουρκική Ημέρα Εκπαίδευσης των Τούρκων αδελφών του στη Βόρεια Μακεδονία.

Εκφράζοντας την ικανοποίησή τους για την ενίσχυση της τουρκικής εκπαίδευσης στη Βόρεια Μακεδονία, ο Σεντόπ είπε:

«Πιστεύουμε ότι η διατήρηση της τουρκικής γλώσσας ζωντανή στη Βόρεια Μακεδονία θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες για την ενίσχυση της ενότητας και της αλληλεγγύης σε αυτή τη γεωγραφία, για να επιβιώσει πάντα ο πολιτιστικός πλούτος και για να μεταφέρει τη δύναμη αυτής της διακεκριμένης χώρας σε ακόμη μεγαλύτερα επίπεδα».

Ήρθαν οι Μογγόλοι στα Βαλκάνια με το πολιτιστικό τους υπόβαθρο

Στο πλαίσιο της εκδήλωση για την τουρκική γλώσσα ο Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβερνητικής οργάνωσης TİKA ο Mahmut Çevik, εκθείασε τον πολιτισμικό υπόβαθρο των προγόνων του, των Μογγόλων.

Είπε χαρακτηριστικά:

«Οι Τούρκοι ήρθαν από την Κεντρική Ασία στην Ανατολία και τα Βαλκάνια με τη γλώσσα, τη σκέψη και το πολιτισμικό τους υπόβαθρο.

Μετά την εισβολή των Μογγόλων στα μέσα του 13ου αιώνα, ο Sarı Saltuk και οι Τουρκμενικές φυλές που έλαβαν το όνομά του μετακόμισαν στα Βαλκάνια και σχημάτισαν τουρκικές κοινότητες.

Η τουρκική γλώσσα και ο πολιτισμός τους επηρέασαν μια ευρεία γεωγραφία στην ιστορική διαδικασία, κέρδισαν μια θέση στη διοικητική και κοινωνική ζωή, συμπεριλαμβανομένων των Βαλκανίων, όπως πολλές άλλες περιοχές, ιδιαίτερα κατά την Οθωμανική περίοδο».

Μάλιστα, τόνισε ότι η τουρκική γλώσσα, ως «αυτοκρατορική γλώσσα» κυριαρχούσε στα Βαλκάνια.

Επεσήμανε ότι «πολλές τουρκικές λέξεις έχουν βρει θέση στις βαλκανικές γλώσσες, ο Τσέβικ δήλωσε ότι η αλληλεπίδραση της τουρκικής με τις βαλκανικές γλώσσες είναι αντικείμενο πολλών επιστημονικών μελετών σήμερα», γράφει το τούρκικο δημοσίευμα.

https://echedoros.blog/2023/12/24/%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1/

Στο Κάιρο αντιπροσωπεία της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ που κρατά ομήρους ισραηλινούς και συνεργάζεται με την Χαμάς

0

Μία αντιπροσωπεία του κινήματος της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ (PIJ), μιας ένοπλης οργάνωσης που έχει συμμαχήσει με τη Χαμάς και είναι γνωστή για την κράτηση μερικών από τους Ισραηλινούς ομήρους στη Γάζα, έφτασε στο Κάιρο, για συνομιλίες με αξιωματούχους των αιγυπτιακών αρχών ασφαλείας, όπως δήλωσε σήμερα, στο Reuters ένα μέλος της οργάνωσης που έχει λάβει γνώση για τις συνομιλίες.

Οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στην εξεύρεση “τρόπων για τον τερματισμό της επιθετικότητας των Ισραηλινών κατά του λαού μας”, δήλωσε ο αξιωματούχος της οργάνωσης που έχει την υποστήριξη του Ιράν και έχει μέχρι σήμερα, απορρίψει το ενδεχόμενο νέων συμφωνιών ανταλλαγής ομήρων με το Ισραήλ, πριν από τον τερματισμό των ισραηλινών πολεμικών επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας, με πληθυσμό 2,3 εκατομμύρια κατοίκους.

FILE PHOTO: epa11041324 Egypt Ambassador Osama Mahmoud Abdel Khalek Mahmoud (L) speaks while sitting next to Palestine Ambassador Riyad Mansour (R) during a United Nations Security Council meeting. 22 December 2023. EPA, SARAH YENESEL

Με πληροφορίες Reuters μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Κάιρο, Αίγυπτος

Ιράν: Το Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε νέους πυραύλους τύπου Κρουζ με ακτίνα δράσης μεγαλύτερη των 1.000 χλμ.

0

Το Ιρανικό Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε νέους πυραύλους τύπου κρουζ με ακτίνα δράσης μεγαλύτερη των 1.000 χιλιομέτρων © Iranian Army via AP

Το Πολεμικό Ναυτικό του Ιράν παρέλαβε νέους πυραύλους τύπου κρουζ με ακτίνα δράσης μεγαλύτερη των 1.000 χιλιομέτρων, όπως επίσης και αναγνωριστικά ελικόπτερα.

Τα παραπάνω μετέδωσαν σήμερα κρατικά ΜΜΕ, καθώς οι ΗΠΑ κατηγορούν την Τεχεράνη για μία επίθεση που έγινε με drone κατά ενός τάνκερ μεταφοράς χημικών ουσιών στον Ινδικό ωκεανό.

«Ο πύραυλος τύπου κρουζ Talaeiyeh έχει ακτίνα δράσης μεγαλύτερη από 1.000 χιλιόμετρα και είναι ένας έξυπνος πύραυλος που μπορεί να αλλάξει τη στοχοποίησή του, στο μέσον της πορείας του», μετέδωσαν τα κρατικά ΜΜΕ στο Ιράν επικαλούμενα τον αρχηγό του τ Πολεμικού Ναυτικού, Σαχράμ Ιράνι.

https://www.iefimerida.gr/kosmos/iran-polemiko-naytiko-parelabe-neoys-pyrayloys-kroyz”>Ιράν: Το Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε νέους πυραύλους τύπου Κρουζ με ακτίνα δράσης μεγαλύτερη των 1.000 χλμ. – iefimerida.gr</a></p>

“https://www.iefimerida.gr/kosmos/iran-polemiko-naytiko-parelabe-neoys-pyrayloys-kroyz”>Ιράν: Το Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε νέους πυραύλους τύπου Κρουζ με ακτίνα δράσης μεγαλύτερη των 1.000 χλμ

Κ. Χολέβας: η παράδοση του ελληνισμού με τη ματιά του Γιώργου Σεφέρη

0

Καλά Χριστούγεννα! Τις Άγιες αυτές ημέρες όλοι θυμόμαστε τις παραδόσεις του λαού μας. Όλες, όμως, οι τοπικές παραδόσεις εντάσσονται στη μεγάλη, την πανελλήνια παράδοση. Την κληρονομιά που βιώνουμε έστω και αν δεν το συνειδητοποιούμε. Κάποιοι την μελέτησαν και την ερμήνευσαν με λόγο ποιητικό  αυτή τη μεγάλη Ελληνική παράδοση. Ένας εκ των κορυφαίων εκφραστών της ήταν και ο Νομπελίστας ποιητής, δοκιμιογράφος και διπλωμάτης  Γιώργος Σεφέρης (1900-1971).

Στις 10 Δεκεμβρίου συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από την τελετή απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Σεφέρη από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών. Αξίζει να θυμηθούμε μία ιστορική φράση του από την ομιλία που εκφώνησε στις 10.12.1963 στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης:

“Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που την χαρακτηρίζει είναι ότι διαδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να  μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται κάθε τι ζωντανό, μα δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα….”.

Παράδοση για τον Σεφέρη είναι η γλώσσα. Είναι και η γεωγραφική εξάπλωση και η οικουμενική διάσταση του Ελληνισμού. Γνωρίζει καλά τη Μικρά Ασία ως πρόσφυγας Μικρασιάτης και ο ίδιος. Γνώρισε τη Βόρειο Ήπειρο ως Πρόξενος στην Κορυτσά. Αγάπησε τον Ελληνισμό της Κύπρου και του αφιέρωσε ολόκληρη συλλογή ποιημάτων (Κύπρον οὗ μέ ἐθέσπισεν).

Καταγράφει ο Σεφέρης στο έργο του τη μακρά  διαχρονία του Ελληνικού Έθνους. Παράδοση είναι η Αρχαία Ελλάδα με τους ποιητές και τους φιλοσόφους της. Τους διαβάζει, τους κατανοεί, τους αναφέρει συχνά.

Σέβεται την Ορθοδοξία, μελετά τα κείμενα, την Αγιογραφία και την Υμνογραφία. Το βλέπουμε χαρακτηριστικά στο ποίημά του για τον Άγιο Νεόφυτο της Κύπρου (Νεόφυτος ο Έγκλειστος Μιλά).

Εκτιμά την αξία του Βυζαντινού Πολιτισμού και περιγράφει με συγκίνηση τις υπόσκαφες Εκκλησίες της Καππαδοκίας και την τεχνοτροπία των εικόνων.

Διαβάζει με συγκίνηση τα Απομνημονεύματα των ηρώων του 1821 και θεωρεί δάσκαλό του τον Στρατηγό Μακρυγιάννη. Ο Σεφέρης βρίσκει γοητευτική και διδακτική την γραφή του αγωνιστή από τη Φωκίδα. Τον αναφέρει πολύ συχνά. Ουσιαστικά ο Γιώργος Σεφέρης ανέδειξε την ελληνορθόδοξη παράδοση του λαού μας, την οποία εκπροσωπεί ο Μακρυγιάννης με το ιδιόρρυθμο και ενίοτε παραπονεμένο ύφος του.

Ο Σεφέρης διαβάζει τον Διονύσιο Σολωμό, θαυμάζει τον Κωστή Παλαμά. Διαπιστώνει ότι η αξία των μεγάλων λογοτεχνών  μας είναι η βαθιά γνώση τους για τη συνέχεια του Ελληνισμού. Η επίδραση που δέχονται και από τους Αρχαίους και από τους Βυζαντινούς και από τους Νεομάρτυρες της Τουρκοκρατίας και από τους Αγωνιστές των Νεωτέρων χρόνων.

Όποιοι ενδιαφέρονται για την παιδεία  ας διαβάσουν την ομιλία που εκφώνησε ο Σεφέρης στις 11.12.1963 στους Σουηδούς συγγραφείς. Τονίζει την ενότητα του ελληνικού πνεύματος από τον Όμηρο μέχρι τους νεώτερους δημιουργούς.

Ορθοδοξία, γλώσσα, ελευθερία, διαχρονικός Ελληνισμός: Είναι η παράδοσή μας, η οποία και σήμερα μπορεί να εμπνεύσει τους σύγχρονους Έλληνες. Αυτή η παράδοση ενέπνευσε τον Σεφέρη. Μία παράδοση, η οποία σέβεται το παρελθόν, αλλά δίνει απαντήσεις και στα σύγχρονα προβλήματα.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 23.12.2023

Δ. Τσαϊλάς: η συμμετοχή στη ναυτική επιχείρηση «Prosperity Guardian» δείχνει προς την ισχυροποίηση του Πολεμικού Ναυτικού

1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Για προφανείς λόγους, οι αξιωματικοί και οι αξιωματούχοι του ναυτικού είναι μάλλον λιγομίλητοι σχετικά με την τεχνολογία και τις τακτικές. Δεν θέλουν να αποκαλύψουν πάρα πολλά από την ταξινομημένη σφαίρα. Φαίνεται να παίρνουν σοβαρά το πρόβλημα του εκσυγχρονισμού των πλοίων. Αυτό οριοθετεί την επικίνδυνη ζώνη. Όμως, την ίδια στιγμή, κανείς δεν φαίνεται να απελπίζεται. Οι ειδικοί του Πολεμικού Ναυτικού επισημαίνουν ότι χρειάζεται απαραίτητα να επενδύσουμε στη βιωσιμότητα των πλοίων με ενίσχυση των αμυντικών συστημάτων. Αυτό απαιτεί ένα εντυπωσιακό επίτευγμα βαλλιστικής κατά την εμπλοκή ενός πυραύλου που κινείται με υπερηχητικές ταχύτητες. Το χτύπημα σε κινούμενο πλοίο ή σχηματισμό μακριά στη θάλασσα περιλαμβάνει μια μακρά αλυσίδα ευπάθειας που συνδέει αισθητήρες με τον έλεγχο πυρός στους σκοπευτές. Επιπλέον, υπάρχουν τρόποι να παραμορφώσουμε ή να σπάσουμε την αλυσίδα ευπάθειας, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων ηλεκτρονικών μέτρων και αντιμέτρων. Αυτά αφορούν την επιχειρησιακή σχεδίαση.

Όσον αφορά τη γεωστρατηγική, η απόφαση για την αποστολή ελληνικής ναυτικής δύναμης (Φρεγάτας) στο πλαίσιο της διεθνούς ναυτικής επιχείρησης «Prosperity Guardian», εκτιμάται θετικά. Οι αποστολές εν καιρώ ειρήνης ξετυλίγονται όχι με την καταδίκη των όπλων, αλλά με την προσπάθεια να επηρεάσουμε τη θέληση των εχθρών της δημοκρατίας ότι έχουμε την ικανότητα και την θέληση να κάνουμε τη διαφορά στο αποτέλεσμα του ανταγωνισμού. Εφόσον αυτή η μάχη εξ ορισμού συμβαίνει σε καιρό ειρήνης, όποιος πιστέψει ότι θα κέρδιζε σε καιρό πολέμου «κερδίζει» μια αντιπαράθεση και εν καιρώ ειρήνης. Ο στρατηγικός ανταγωνισμός είναι κυριολεκτικά ένας πόλεμος αντιλήψεων.

Πράγματι οι ηγέτες του Ελληνισμού σκέφτονται τις κινήσεις του Στόλου ως μοχλό πολιτικής πειθούς και αποτροπής, με ικανότητα να σχεδιάσουν αναπτύξεις για να ρίξουν τη «σκιά» στον λογισμό αποφάσεων των ανελεύθερων. Δηλαδή, να αναγκάσουν τους αυταρχικούς που έχουν βάλει στόχο τη διακοπή των ελεύθερων θαλασσίων διαδρόμων, να συνυπολογίσουν τι θα μπορούσαν να κάνουν οι θαλάσσιες και αεροπορικές δυνάμεις της Ελλάδας σε κάθε απόφαση που παίρνουν. Εάν οι σύμμαχοι βλέπουν τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας στην επιχειρησιακή σκηνή όλη την ώρα, ή εάν είναι πεπεισμένοι ότι οι ελληνικές δυνάμεις θα εμφανιστούν στο προσκήνιο χωρίς αποτυχία, κραδαίνοντας αρκετή μαχητική ισχύ για να κερδίσουν μια μάχη τότε θα μας υπολογίζουνε. Από την άλλη όμως απαιτείται και η ισχυροποίηση του Στόλου μας, διαμορφώνοντας τη δομή δυνάμεως.

Όσον αφορά το μέγεθος και το σχήμα του Πολεμικού Ναυτικού, υποπτεύομαι ότι το σχέδιο προβλέπει αντί για πρόσκτηση νέων μονάδων επιδίωξη τεχνολογιών άλματος, συστήματα όπως μη στελεχωμένα σκάφη, τεχνητή νοημοσύνη και ούτω καθεξής. Αν με έβαζες να στοιχηματίσω ανάμεσα στα δύο, θα στοιχημάτιζα στην τεχνολογική καινοτομία παρά στη διόγκωση του στόλου. Ελπίζω να κάνουμε και τα δύο. Το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει και παγκόσμιες κρίσεις σε καιρούς ειρήνης. Δεν έχουμε έναν μόνο αντίπαλο που πολεμά με πλήρη δύναμη κοντά στις δικές μας ακτές. Και πρέπει να το κάνει με μειωμένους πόρους. Όπως υποδηλώνει ο προϋπολογισμός, οι ναυτικοί ηγέτες και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι πρέπει να είναι πιο επιλεκτικοί όσον αφορά τις προτεραιότητες εν μέσω δημοσιονομικής λιτότητας. Δείτε πώς διαμορφώνονται τα πράγματα γεωστρατηγικά.

Τα θέατρα επιχειρήσεων, όπως ο  Εύξεινος Πόντος, η Μεσόγειος Θάλασσα και η Ερυθρά Θάλασσα, φαίνονται πλέον τόσο απειλητικά, όσο ο Δυτικός Ειρηνικός και ο Ινδικός Ωκεανός όπου θα μπορούσαν να γνωρίσουν πραγματικά συναρπαστικές στιγμές. Οι ηγέτες των Δυτικών χωρών τώρα κοιτάζουν προς την Θάλασσα, αλλά όχι ολόψυχα – ακόμα. Τα ναυτικά είναι οι υπηρεσίες που μπορούν να το κάνουν, ωστόσο δυσκολεύονται να αποχωριστούν μακροχρόνιες συνήθειες και δεσμεύσεις. Μια αναπροσαρμογή προς το σύγχρονο πόλεμο είναι πλέον επιβεβλημένη, ιδιαίτερα από ναυτικά έθνη όπως ο Ελληνισμός. Σήμερα γίνεται πλέον φανερό ότι  μπορεί να έρθει η στιγμή που οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες μας να κάνουν την οδυνηρή επιλογή να συγκεντρώσουν το στόλο και σε άλλες απειλές πέραν των συνόρων, ενστερνίζοντας εκ νέου τη λογική της θαλασσοκρατορίας. Ασφαλείς θαλάσσιες περιοχές της ελληνικής ΑΟΖ, ταραγμένα νερά στα νότια της και ένας διαρκώς συρρικνωμένος στόλος, είναι μια περίπτωση ενός προτύπου μίας ισχύος που φαίνεται πιο συναρπαστική μέρα με τη μέρα.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.