Αρχική Blog Σελίδα 1511

Gregoire Lemenager: περί θεών και ανθρώπων

1

του Gregoire Lemenager*

Ο μεγάλος Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρουίς είχε συμπυκνώσει άριστα, δυστυχώς, την κατάσταση: «Η αλήθεια έχει δύο πρόσωπα και το χιόνι είναι μαύρο στην πόλη μας». Ήταν το 1992 και τρεις δεκαετίες αργότερα, στα τέλη αυτής της χρονιάς, το χιόνι που πέφτει στη Γάζα μοιάζει πιο μαύρο από ποτέ: οι ισραηλινές βόμβες πέφτουν σχεδόν αδιάκοπα εδώ και τρεις σχεδόν μήνες, ως απάντηση στη σφαγή που προκάλεσε η Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου στο ισραηλινό έδαφος.

Η εφιαλτική πολεμική μηχανή έχει τεθεί λοιπόν και πάλι σε ισχύ στη Μέση Ανατολή και κανείς δεν ξέρει πια πώς να τη σταματήσει. Με πυραύλους, drones και fake news, το εργοστάσιο παραγωγής μαρτύρων δουλεύει συνεχώς. Με εξτρεμιστές και στις δύο πλευρές να προσπαθούν να εδραιώσουν την παρουσία τους σε αυτά τα καταραμένα ιερά χώματα. Αλλά και με δυστυχισμένα θύματα να παρασύρονται σε μια σύγκρουση που τα ξεπερνά, τα προλαβαίνει, τα σκοτώνει.

Πώς θα τελειώσει αυτός ο εφιάλτης, που μολύνει τον πλανήτη και μας αφορά όλους; Ένα είναι βέβαιο, δεν υπάρχει μέλλον αν δεν κοιτάξουμε το παρελθόν κατά πρόσωπο. Ισχύει παντού, αλλά εδώ ακόμη περισσότερο. Το παρόν έχει ρίζες και, παρά το ιλιγγιώδες τους βάθος, παρά το αίμα και τα δάκρυα με τα οποία είναι ποτισμένες, πρέπει να τις αφαιρέσουμε για να καταλάβουμε πώς, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, έχουν ανακατευτεί μεταξύ τους για να οδηγήσουν σε μια τόσο τραγική κατάσταση. Και τόσο παράλογη. «Μη μου μιλάτε για τον Μωυσή!» έλεγε το 1973 η τότε πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ. «Μας περιέφερε για σαράντα χρόνια στην έρημο για να μας οδηγήσει στο μόνο μέρος της Μέσης Ανατολής όπου δεν υπάρχει πετρέλαιο».

Το ότι βρέθηκαν έκτοτε κοιτάσματα αερίου στ’ ανοιχτά της χώρας δεν αλλάζει πολλά πράγματα: η ισραηλοπαλαιστινιακή σύγκρουση αποτελεί πρώτα απ’ όλα την κατάληξη μιας μακράς και συναρπαστικής ιστορίας, όπου πρωταγωνιστούν φανατικοί της θρησκείας και ουτοπιστές, αδίστακτοι κατακτητές και άνθρωποι καλής θέλησης που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μια μέρα θα έρθει η ειρήνη.

Η ιστορία αυτή ξεκινά από τη μυθική εποχή του βασιλιά Δαυίδ και φτάνει στα πιο πρόσφατα γεγονότα, περνώντας από την πρώτη εβραϊκή διασπορά, την κατασκευή του Θόλου του Βράχου, τις σταυροφορίες των Φράγκων, την οθωμανική και τη βρετανική αυτοκρατορία, τα πρώτα κιμπούτζ, την αρχή του ισραηλινού κράτους και ό,τι αυτό σημαίνει για εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους που καταδικάστηκαν σε εξορία.

Πολλά αφηγήματα συγκρούονται εδώ και καιρό σε αυτό το στενό κομμάτι γης που δυσκολεύονται να μοιραστούν οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες και που διεκδικούν την ιδιοκτησία του δύο λαοί.

Οι ελπίδες ειρήνευσης δεν έχουν ασφαλώς σβήσει. Είναι τρομερό να τις βλέπει κανείς να ανεβαίνουν και να πέφτουν, εν μέσω δραμάτων και συχνά στο όνομα του Θεού. Κι είναι όμορφο να τις βλέπει κανείς να αναβιώνουν, ιδιαίτερα όταν δεν περιμένει κανείς τίποτα, στο όνομα των ανθρώπων. «Δεν πρέπει ποτέ να λες ποτέ στη Μέση Ανατολή», έλεγε ο μεγάλος ισραηλινός συγγραφέας Άμος Οζ.

  (*) O Γκρεγκουάρ Λεμεναζέ είναι διευθυντής σύνταξης του περιοδικού L’Obs

(Πηγή: L’ Obs), ΑΠΕ-ΜΠΕ

Λ. Χρυσανθόπουλος: αναγνώριση του Ψευδοκράτους: Η επόμενη κίνηση της Άγκυρας

0
Η αναγνώριση από τρία κράτη και τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα για την αποτροπή της.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Ερσίν Τατάρ
Το μοιράζομαι:

Ήταν 15 Νοεμβρίου του 1983,οταν ο Ντενκτάς ανακήρυξε το ψευδοκράτος της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου». Η αντίδραση της Ελλάδος ήταν άμεση. Βοήθησε και το γεγονός ότι η τότε ΕΟΚ διευθύνετο από την πρώτη προεδρία της Ελλάδος. Η αντίδραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ήγανε προς την ΕΟΚ, τον ΟΗΕ και διμερώς. Το επιτελείο του υφυπουργού για θέματα ΕΟΚ, Γρηγόρη Βάρφη κάλυψε την πτυχή ΕΟΚ, ενώ το επιτελείο του υπουργού Εξωτερικών, Γιάννη Χαραλαμπόπουλου την πτυχή ΟΗΕ. Στην ΕΟΚ μετά από δύσκολες συζητήσεις βγήκε καταδικαστική δήλωση της πράξης και απετράπη η ημι-αναγνώριση που ήθελαν ορισμένα κράτη-μέλη. Στον ΟΗΕ βγήκε το καταδικαστικό ψήφισμα 541/1983 του Συμβουλίου Ασφαλείας και λίγο αργότερα το 550/1984. Από τρίτες χώρες μόνο το Μπαγκλαντές αναγνώρισε για μερικές ώρες το ψευδοκράτος άλλα ανακάλεσε την αναγνώριση όταν η Ελλάδα το απείλησε ότι θα πάγωνε τη συμφωνία ΕΟΚ-Μπαγκλαντές. Τελικά μόνο η Τουρκία αναγνώρισε το ψευδοκράτος .

Με τις προχθεσινές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στη Βουλή ότι «θα συνεχίσουμε αποφασιστικά τις προσπάθειές μας για την αναγνώριση της ‘Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου’ και την ανάπτυξη των σχέσεων της με  άλλες χώρες» έφτασε η ώρα η Αθήνα και η Λευκωσία να αρχίσουν -έστω και αργά- τις προσπάθειες αποτροπής της αναγνώρισης.

Πρώτο και καλύτερο υποψήφιο για την αναγνώριση κράτος είναι το Αζερμπαϊτζάν που έχει προσκαλέσει επισήμως τον «Τ/Κ πρόεδρο» να επισκεφθεί το Μπακού. Μετά τη βοήθεια που έδωσε η Άγκυρα στη χώρα αυτή στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αναμένεται οσονούπω η αναγνώριση. Θα ακολουθήσει το Πακιστάν, Μπαγκλαντές και ορισμένα κράτη της Ασίας (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν κλπ.) με τα οποία η Άγκυρα διατηρεί στενές σχέσεις.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να αποτρέψει την αναγνώριση…

Επί διμερούς βάσεως:

1.Μία επίσημη πρόσκληση στον πρόεδρο του Πακιστάν να επισκεφθεί την Ελλάδα θα τον κολάκευε και θα γινόταν αποδεκτή. Στη διάρκεια των επισήμων συνομιλιών του εδώ, θα είναι δυνατόν να του αναφερθεί ποιες θα είναι οι συνέπειες για τη χώρα του αν προχωρήσει σε  αναγνώριση του ψευδοκράτους. Ευγενικά θα του αναφερθεί για το ενδεχόμενο απέλασης των Πακιστανών που βρίσκονται στην Ελλάδα ως και για διάφορα οικονομικά αντίμετρα που θα λάβει η Αθήνα. Εάν η επίσκεψη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σύντομα τότε να κληθεί στο υπουργείο Εξωτερικών ο Πακιστανός πρέσβης και να του γίνουν οι κατάλληλες συστάσεις. Τα ίδια μπορεί να γίνουν (πλην της επίσημης πρόσκλησης ) με άλλες τρίτες χώρες κλπ.

2.Με το Αζερμπαϊτζάν οι σχέσεις με την Αθήνα είναι πολύ άσχημες, σχεδόν εχθρικές. Θα πρέπει κληθεί ο Αζέρος επιτετραμμένος στο ΥΠΕΞ και να του λεχθεί ότι θα υποβιβαστούν οι διπλωματικές σχέσεις με την Αθηνά σε επίπεδο Επιτετραμμένου και ότι θα παρθούν οικονομικά αντίμετρα. Το Μπακού θα προχωρήσει έτσι και αλλιώς στην αναγνώριση, εκτός εάν υπάρξει παρέμβαση της Ε.Ε.. Βεβαίως η Αθήνα θα πρέπει να είναι έτοιμη να θυσιάσει τα ενεργειακά της συμφέροντα με τη χώρα αυτή, αλλά νομίζουμε ότι αξίζει η θυσία.

Επί πολυμερούς βάσης

1.Με την Ε.Ε.. Θα πρέπει η Αθήνα να υπενθυμίσει στους εταίρους της, πώς αντέδρασε η τότε ΕΟΚ το 1983,να ζητηθεί η καταγγελία των αναγνωρίσεων ως παράνομες και η διακοπή των προγραμμάτων βοήθειας της Ε.Ε. με όσα κράτη αναγνωρίζουν το Τ/Κ ψευδοκράτος. Τα μέτρα θα ζητηθούν γιατί με την αναγνώριση παραβιάζεται η εδαφική κυριαρχία ενός κράτους-μέλους της Ε.Ε.. Θα πρέπει η Αθήνα και η Λευκωσία να αντιταχθούν στην κατάργηση του βέτο στην Ε.Ε.. Η Λευκωσία θα πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες της να αναγνωρίσει η Άγκυρα την Κυπριακή Δημοκρατία προκειμένου υπάρξει οποιαδήποτε πρόοδο στις σχέσεις Τουρκίας-Ε.Ε..

2.Θα πρέπει να αναληφθεί εκστρατεία ενημέρωσης όλων των κρατών-μελών του ΟΗΕ για τις συνέπειες που θα έχουν αν προβούν σε αναγνώριση του ψευδοκράτους. Αυτονόητο είναι ότι στα σχετικά διαβήματα θα τεθούν θέματα που απασχολούν τα κράτη αυτά σε μια προσπάθεια να βοηθήσουμε την επίλυσή τους.

Αυτά θα πρέπει να κάνει η Αθήνα από σήμερα πριν γίνουν οι αναγνωρίσεις. Αν περιμένει μετά ,τότε το παιχνίδι θα χαθεί. Ελπίζω και θέλω να πιστεύω ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει το θάρρος να προχωρήσει στην αποτροπή των αναγνωρίσεων. Αυτονόητη είναι η συνδρομή της Κυπριακής Δημοκρατίας.

kosmodromio.gr

Άρθρο Θ. Τσακίρη στην «Κ»: Η δομική αποσταθεροποίηση της Ερυθράς Θάλασσας

0

Ο πολλαπλασιασμός των επιθέσεων των σιιτών φιλοϊρανών Χούθι της βόρειας Υεμένης κατά την προηγούμενη εβδομάδα επέβαλε την ανάληψη συντονισμένης δράσης από τις ΗΠΑ

Ο πολλαπλασιασμός των επιθέσεων των σιιτών φιλοϊρανών Χούθι της βόρειας Υεμένης κατά την προηγούμενη εβδομάδα επέβαλε την ανάληψη συντονισμένης δράσης από τις ΗΠΑ και (δευτερογενώς) τους συμμάχους τους στις 18 Δεκεμβρίου προκειμένου να αποκατασταθεί η απαραίτητη για τη διεθνή ναυσιπλοΐα περιφερειακή σταθερότητα.

Η αποστολή αυτή, ωστόσο, θα αντιμετωπίσει μόνο το σύμπτωμα της περιφερειακής αποσταθεροποίησης, που έχει οξυνθεί εξ αφορμής –και όχι εξαιτίας– του πολέμου Ισραήλ – Χαμάς στη Γάζα. Τα στενά του Αντεν και το νοτιοανατολικό τμήμα της Ερυθράς Θάλασσας βρίσκονται σε κατάσταση δομικής αναταραχής λόγω της πλέον πρόσφατης έκδοσης του υεμενικού εμφυλίου πολέμου, που στην αρχική του φάση ξεκίνησε το 1962.

Σε αντίθεση με τις παλαιότερες φάσεις του διχασμού της Υεμένης, η εν εξελίξει κρίση που πυροδοτήθηκε με την κατάληψη της πρωτεύουσας Σαναά από τους Χούθι τον Σεπτέμβριο του 2014 διαφοροποιείται ως προς τα ακόλουθα σημεία:

α) Η εσωτερική διαμάχη δεν έχει οδηγήσει στον διχασμό της χώρας μεταξύ βόρειας και νότιας Υεμένης, όπως έγινε πολλές φορές μεταξύ 1962-1990, αλλά στον τριτεμαχισμό της Υεμένης, καθώς έχει αναπτυχθεί με την υποστήριξη των ΗΑΕ ένα αποσχιστικό κίνημα εντός της νότιας Υεμένης που κατέλαβε το Αντεν το 2019.

β) Ο κίνδυνος πλήρους επικράτησης των Χούθι προκάλεσε την πρώτη στην ιστορία της άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας σε μια γειτονική της χώρα μεταξύ 2015-2020.

γ) Η σαουδαραβική επέμβαση επιβλήθηκε από τον επιπρόσθετο λόγο ότι οι εσωτερικές αιτίες διχασμού ήταν για πρώτη φορά, όχι εθνικοφυλετικού ή ιδεολογικού χαρακτήρα, αλλά πρωτίστως εθνικοθρησκευτικού, εντασσόμενες στο ευρύτερο πλαίσιο της σεκταριστικής διαμάχης σιιτών – σουνιτών.

δ) Ο υεμενικός εμφύλιος μετατράπηκε σε ένα υποκεφάλαιο του ευρύτερου πολυπολικού ψυχρού πολέμου που ταλανίζει την ευρύτερη Μέση Ανατολή μεταξύ του Ριάντ και της Τεχεράνης, η οποία έχει εκμεταλλευθεί τη σχετική εκεχειρία που επικρατεί στην Υεμένη μετά το 2020 για να διευρύνει το βαλλιστικό δυναμικό και το οπλοστάσιο UAV των Χούθι.

Η διεύρυνση της ιρανικής επιρροής στην Υεμένη έχει δημιουργήσει την εντύπωση ότι οι Χούθι έχουν μετεξελιχθεί στο νοτιότερο ανάλογο της Χεζμπολάχ, αποδίδοντας με τον τρόπο αυτό την κλιμάκωση των πρόσφατων επιθέσεων στη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Τεχεράνη αντί στη Σαναά. Μολονότι ο βαθμός επιρροής της Τεχεράνης επί των Χούθι είναι αναντίρρητος, θα ήταν λάθος θα θεωρήσουμε ότι οι Χούθι διαθέτουν το δυναμικό, την πειθαρχημένη συγκρότηση και τη σχέση εξάρτησης που διαθέτει η Χεζμπολάχ έναντι της Τεχεράνης.

Παρά το γεγονός επίσης ότι οι Χούθι προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τις επιθέσεις τους κατά εμπορικών πλοίων ως πράξη αλληλεγγύης προς τη Χαμάς, η πραγματικότητα είναι ότι μοιάζουν περισσότερο με απόπειρες αμιγώς πειρατικού χαρακτήρα, που πλήττουν πολύ περισσότερο την Αίγυπτο ως κλειδοκράτορα της διώρυγας του Σουέζ, με τα 32 από τα συνολικά 50 πλοία που διέρχονται καθημερινά από τη διώρυγα να έχουν αναδρομολογηθεί σε πορεία περίπλου της Αφρικής. Το Ισραήλ έχει ελαχιστοποιήσει τη χρήση του λιμανιού του Εϊλάτ στο μόλις 5% του θαλασσίου εφοδιασμού του.

Οσοι θεωρούν ότι οι Χούθι θα άνοιγαν ένα νέο μέτωπο με το Ισραήλ, πολύ απλά υπερεκτιμούν δραματικά τόσο τις στρατιωτικές τους δυνατότητες όσο και τον βαθμό βούλησης των Χούθι να εμπλακούν στρατιωτικά με το Ισραήλ. Η στροφή τους κατά εμπορικών στόχων είναι ενδεικτική της στρατιωτικής τους αδυναμίας ως προς τη δυνατότητα επηρεασμού των εξελίξεων στη Γάζα. Οσοι θεωρούν δε ότι τα πλήγματα των Χούθι κατευθύνονται κατ’ ουσίαν από την Τεχεράνη, είναι σημαντικό να διευκρινισθούν τα ακόλουθα ως προς τον ρόλο του Ιράν στην όλη υπόθεση:

α) Για το Ιράν οι Χούθι (που ασπάζονται ένα διαφορετικό σιιτικό δόγμα από εκείνο των Ιρανών μουλάδων) έχουν στρατηγική σημασία ως μια δυνητική απειλή στο μαλακό υπογάστριο της Σαουδικής Αραβίας, σημασία που την απέδειξαν συμμετέχοντας στο συντονισμένο στρατηγικό πλήγμα που επέφερε το Ιράν κατά του σαουδαραβικού πετρελαϊκού συστήματος τον Σεπτέμβριο του 2019. Το πλήγμα αυτό οδήγησε μερικούς μήνες μετά στην απόφαση του Ριάντ να διακόψει την αεροπορική του συμμετοχή στον υεμενικό εμφύλιο.

Το πλήγμα αυτό συνέβαλε στην αποκλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στο Ιράν και τη Σαουδική Αραβία, που το 2023 με κινεζική διαμεσολάβηση εισήλθαν σε μια περίοδο détente. Η Τεχεράνη δεν έχει κανέναν λόγο να επιτρέψει στους Χούθι να ανατρέψουν αυτή τη détente ή να θέσουν σε κίνδυνο τα εμπορικά συμφέροντα της Κίνας και της Ρωσίας στην Ερυθρά Θάλασσα, ιδίως όταν ο μεγαλύτερος όγκος του ρωσικού πετρελαίου καταλήγει στην Ασία μέσω Σουέζ, ενώ τα ναύλα έχουν αυξηθεί ήδη κατά περίπου 20% τις τελευταίες ημέρες.

β) Εάν η Τεχεράνη θα ήθελε να ανοίξει ένα τρίτο δυνητικό μέτωπο προς βοήθεια της Χαμάς για να αποσπάσει ισραηλινές δυνάμεις από τη Γάζα θα μπορούσε να το κάνει με πολύ μεγαλύτερη ευκολία και αποτελεσματικότητα από τη Συρία ή το Ιράκ. Το γεγονός ότι η Χεζμπολάχ έχει τηρήσει τη στάση που έχει τηρήσει, είναι δηλωτικό ότι η Τεχεράνη δεν επιθυμεί να αποδυναμώσει τους στρατηγικούς τους πληρεξουσίους στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα για χάρη της Χαμάς, όπως θα γινόταν εάν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στόχευαν μαζικά τις στρατιωτικές υποδομές των Χούθι και της Χεζμπολάχ.

Αυτό πρακτικά συνεπάγεται ότι η ίδια η Τεχεράνη πιθανότατα θα συγκρατήσει τους Χούθι από κινήσεις περαιτέρω μαζικής κλιμάκωσης, συμβάλλοντας στην επανομαλοποίηση των εμπορικών και ενεργειακών ροών μέσα από το Σουέζ. Ως εκ τούτου, η όποια περιορισμένη επίπτωση στις τιμές πετρελαίου, που αυξήθηκαν κατά 8% (ή συνολικά 4 δολάρια), αναμένεται να είναι παροδική.

*Ο δρ Θεόδωρος Τσακίρης είναι αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Καθημερινή

The Killing of the Senior Iranian Official: Tehran’s Dilemma

0

The killing of Razi Mousavi is extremely important. Congratulations to who did it – whoever it was – on the choice of a good, worthy target.

We should prepare for a response, for it will come. If this response comes from the northern arena, it will continue the dynamics of escalation vis-à-vis Hezbollah, which could become an all-out war in the northern arena.

Why is the elimination of Razi Mousavi significant?

  1. This is a blow to Iran, which until now stood on the sidelines and waged a multi-front proxy war against us without paying any price.
  2. Mousavi was a talented man of logistics. He personally managed the supply of advanced weapons to Hezbollah and the Shiite militias in Syria. In effect, he was the engine driving the intensified force buildup.

The Iranian response dilemma:

  1. Hezbollah activity is very close to the upper limit below the threshold of war. If the organization reacts in a way that crosses this threshold (shooting at the center of Israel, precision missiles), this could lead to a war with Israel. From Israel’s perspective, this will provide a good excuse to remove the threat from the northern communities, and with American backing. As far as Hezbollah and Iran are concerned, this is not worthwhile in the current situation.
  2. A response by the other proxies will be lost in the overall commotion. The Houthis, Iraqis, and Syrians are already operating, some of them quite aggressively. To them, another missile targeting a ship or another UAV at Israel will not be an adequate response.
  3. A reaction from Iran itself puts Iran at risk of an Israeli/American counter reaction. This jeopardizes Iran’s greatest achievement so far – the fact that while it is behind it all, it does not pay a price.
  4. The assassination of an Israeli official abroad is always possible – a symmetrical and proportionate action, from Iran’s point of view. Their problem is that this is difficult to achieve. Fortunately (and including with thanks to the Mossad), so far all such attempts have been thwarted. But that doesn’t guarantee anything in the future.

https://www.inss.org.il/social_media/the-killing-of-the-senior-iranian-official-tehrans-dilemma/?utm_source=activetrail&utm_medium=email&utm_campaign=Israel%20at%20War%20|%20Insights%20by%20INSS%20researchers

Greece and the Israel-Hamas War

0

EXECUTIVE SUMMARY: Greece’s stance on the Israel-Hamas war reflects the excellent status of its relations with the Jewish State. The swift expression of Greek solidarity with Israel after the Hamas terrorist attack of 7 October 2023, and the organization of events to disseminate the “Bring Them Home” message, demonstrate the country’s continuing support. Greece’s attitude can be divided into two distinct phases, however. While in the first weeks of the conflict the Greek government firmly supported Israel’s right to self-defense, from the beginning of November onwards, it shifted its focus to the humanitarian dimension of hostilities. This came as a result of an adjustment in the direction of EU foreign policy and in response to domestic public opinion.

The terrorist attack of 7 October 2023 orchestrated by Hamas against Israel generated a wave of solidarity for the Jewish State in Greece. In his tweet immediately after the atrocities, Prime Minister Kyriakos Mitsotakis condemned the “atrocious terrorist attack against Israel, causing a high number of casualties among civilians” and added that the Greeks “stand by the people of Israel and fully support its right to self- defense”. President Katerina Sakellaropoulou’s tweet contained similar content. The stance of SYRIZA, the main opposition party, was also supportive, if to a milder degree. Ιn his message, Stefanos Kasselakis, the new SYRIZA leader who replaced Alexis Tsipras, condemned Hamas and said he considers its actions potential war crimes. However, he expressed opposition to Israel’s “revenge logic”.

Premier Mitsotakis paid a visit to Israel on 23 October to express Greece’s sympathy and solidarity with Israel to his counterpart Benjamin Netanyahu. Prior to this visit, the two leaders had met in Nicosia in early September on the occasion of the ninth trilateral summit of Greece, Israel and Cyprus. The joint statement issued at that time stressed, inter alia, the need to “step up the efforts to curb terrorism and hold all entities which promote and sponsor it accountable.”

On October 23, while in Jerusalem, Mitsotakis reiterated Greece’s position regarding the war. Although he expressed his hope for a limited humanitarian cost in Israel’s military operations, he sent a clear message to Benjamin Netanyahu and to Israeli citizens: “You can count on our support, on our help.” It is worth noting that while in Israel, the Greek prime minister did not go to Ramallah to meet the president of the Palestinian Authority, Mahmoud Abbas. By contrast, French president Emmanuel Macron, who visited Israel a day after Mitsotakis, did make an additional stop in the West Bank.

Greece’s understanding of Israeli security considerations was echoed at the UN level on 26 October. When the General Assembly adopted a resolution calling for an “immediate, durable and sustained humanitarian truce” between Israeli forces and Hamas militants in Gaza, Greece abstained. Fourteen other EU member states also opted to abstain: Bulgaria, Cyprus, Denmark, Estonia, Finland, Germany, Italy, Lithuania, Latvia, the Netherlands, Poland, Romania, Slovakia, and Sweden.  This UN vote sparked a tense political debate in Greece. The leader of the main opposition, Stefanos Kasselakis, criticized the Greek government. In a tweet, he characterized Greece’s decision to abstain as “a day of shame for Greek diplomacy, the Greek people and their history.”

For her part, President Katerina Sakellaropoulou embarked on an emotional initiative to demonstrate her support for Israel. On 7 November, she welcomed to the presidential mansion members of the families of Israeli hostages who had been abducted by Hamas. As she said, the events of 7 October represent a trauma to the collective conscience of humanity and constitute some of the most serious war crimes ever committed, and the perpetrators must face the consequences. The Greek Israeli community also organized an event at the Athens Concert Hall further disseminating the “Bring Them Home” message. The event was attended by Israeli Ambassador to Greece Noam Katz.

In contrast to the month of October, November and December saw the Greek government place more emphasis on the humanitarian dimension of the Israel-Hamas war.  In an interview with Politico Magazine on 9 November, Prime Minister Mitsotakis said that while Israel’s right to self-defense is unquestionable, “how it does so actually matters, and it matters considerably.” Against this backdrop, Greece started delivering humanitarian aid to the civilian population in Gaza via Egypt. On 9 November, shortly before participating in the Paris international humanitarian conference for Gaza’s civilian population, Premier Mitsotakis met with his Palestinian counterpart Mohammad Ibrahim Shtayyeh. At that meeting he expressed Greece’s determination to help with the creation of a humanitarian corridor and underlined the country’s longstanding support for a two-state solution. A few days later, on 16 November, Minister of Foreign Affairs George Gerapetritis went to the West Bank to talk with Palestinian officials.

On 12 December, the UN General Assembly adopted another resolution demanding an “immediate humanitarian ceasefire,” and this time Greece voted in favor. Many other EU member states that had abstained on 26 October also changed their stance, namely Cyprus, Denmark, Estonia, Finland, Latvia, Poland and Sweden. The decision by Greece partly echoed its desire to align its policy with that of most EU member states. On 12 December the majority of member states (17) voted in favor, whereas on 26 October the majority abstained (15).

Notwithstanding the adjustment of Greece’s position in the December UN vote, its overall understanding of the situation has caused it to preserve its pro-Israel position since 7 October. It is indicative that when a building adjacent to the St. Porphyrius Monastery in Gaza was hit during the hostilities, the Greek Ministry of Foreign Affairs issued a neutral statement calling for the protection of civilians and the security of places of worship and religious institutions.

On the whole, Greek public opinion has endorsed the government’s policy on the Israel-Hamas war, according to a survey conducted in December. This poll showed that 43.4% of respondents evaluated this policy positively and 41.9% negatively. Most respondents (43.1%) held a negative view on the stance of the opposition, while a lower percentage (35.1%) had a positive opinion. Also, 47.4% said they consider Hamas a terrorist organization, with 17% calling it a resistance group. More respondents (30.9%) believe the Palestinians to be “right” on the Palestinian question than the Israelis (17.3%) – a typical tendency in Greek society, which has deep historical roots.

In tandem with its alignment with EU policy, the Greek government is also responding to domestic public opinion trends. A survey that was conducted at the beginning of November, days after the first UN vote, showed that a majority of citizens (46.3%) did not favor the government’s position while 34.8% were in accord. The Greek government is likely to continue to showcase its solidarity with Israel without ignoring the suffering of Gazans.

Dr. George N. Tzogopoulos is a BESA contributor, a lecturer at the European Institute of Nice (CIFE) and at the Democritus University of Thrace, and a Senior Fellow at the Hellenic Foundation for European and Foreign Policy.

https://besacenter.org/greece-and-the-israel-hamas-war/?swcfpc=1

Πρωθυπουργός Σερβίας Άννα Μπρνάμπιτς: «Η Ρωσία μας προειδοποίησε έγκαιρα και αποφύγαμε μία “χρωματιστή” επανάσταση»!

0

Μόσχα: «Είναι προφανές ότι η Δύση χρησιμοποίησε τεχνικές πραξικοπημάτων στην Σερβία»

Η πρωθυπουργός της Σερβίας Άννα Μπρνάμπιτς αποκάλυψε στα σερβικά μέσα ενημέρωσης ότι οι μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας προειδοποίησαν τις αντίστοιχες σερβικές για μια προγραμματισμένη απόπειρα εξέγερσης από φιλοδυτικούς διαδηλωτές το βράδυ της Κυριακής όταν και επιχείρησαν να καταλάβουν το δημαρχείο του Βελιγραδίου.

Πλήθος διαδηλωτών με το σύνθημα ότι οι πρόσφατες εκλογές ήταν «άδικες» και υπό την ηγεσία του αντιπολιτευόμενου κόμματος «Η Σερβία κατά της βίας» προσπάθησε να καταλάβει το δημαρχείο της πρωτεύουσας.

Συγκεκριμένα, η πρωθυπουργός της Σερβίας δημόσια ευχαρίστησε την Ρωσία για την αποτροπή μίας «χρωματιστής επανάστασης».

Ο όρος δεν χρησιμοποιήθηκε τυχαία καθώς με επαναστάσεις διαφόρων χρωμάτων ανατράπηκαν φιλορωσικές κυβερνήσεις στην Ουκρανία και στην Γεωργία στο παρελθόν.

Ο Σέρβος πρόεδρος Α.Βούτσιτς ενοχλεί πάρα πολύ τους Δυτικούς και αναζητούν με οποιονδήποτε τρόπο την «αντικατάστασή» του.

Μάλιστα σήμερα η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, ενέπλεξε άμεσα την Δύση στα όσα συμβαίνουν στην Σερβία, συγκρίνοντας την κατάσταση με την ανατροπή του νόμιμου προέδρου της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς το 2014:

«Οι προσπάθειες της συλλογικής Δύσης να αποσταθεροποιήσει την κατάσταση στο βαλκανικό κράτος χρησιμοποιώντας τις τεχνικές των “πραξικοπημάτων του Μαϊντάν” είναι προφανείς».

Θυμίζουμε πως κατ’ εξακολούθηση, η ηγεσία της Σερβίας αποκαλύπτει πως δέχεται πιέσεις από τη Δύση για να επιβάλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας.

Οι Αμερικανοί ευθέως έχουν απειλήσει την σερβική κυβέρνηση πως θα υποστεί συνέπειες αν συνεχίσει να έχει φιλορωσική στάση παρά το γεγονός πως γνωρίζουν ότι η πλειοψηφία του σερβικού λαού απαιτεί μία τέτοια στάση.

Όταν ρωτήθηκε πριν ενάμιση χρόνο από Σλοβένο δημοσιογράφο για τη μη επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, ο πρόεδρος Βούτσιτς είπε ότι η Ρωσία δεν παραβίασε την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας όπως η Σλοβενία, η Γαλλία, η Αμερική…

«Πώς μπορώ να εξηγήσω στον κόσμο ότι επιβάλλουμε κυρώσεις στη Ρωσία και όχι στη Σλοβενία;

Η Ρωσία δεν παραβίασε την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας, αλλά η Σλοβενία την​​ παραβίασε.

Τότε γιατί να μην επιβληθούν κυρώσεις στη Σλοβενία;

Πήρα το παράδειγμα της Σλοβενίας, που είναι μια φιλική χώρα για εμάς, αλλά ισχύει και για τη Γαλλία, την Αμερική…

Βάλτε τον εαυτό σας κάποια στιγμή στη θέση μας και σκεφτείτε τι είναι ρεαλιστικό».

Κι όμως οι Αμερικανοί που διέλυσαν την Σερβία το 1999 με παράνομους σφοδρούς βομβαρδισμούς θεωρούν πως το Βελιγράδι πρέπει να υπακούσει στις εντολές τους και να εξυπηρετήσει τα δικά τους συμφέροντα.

https://www.pronews.gr/kosmos/prothypourgos-servias-anna-mprnampits-i-rosia-mas-proeidopoiise-egkaira-kai-apofygame-mia-xromatisti-epanastasi/

Συναγερμός στο Βέλγιο για παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο σε πλοίο με προορισμό την Αμβέρσα

0

Σε επιφυλακή βρίσκονται οι βελγικές αρχές μετά από προειδοποίηση που έλαβαν το βράδυ των Χριστουγέννων για παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο που βρίσκεται σε πλοίο με προορισμό το λιμάνι της Αμβέρσας. Το όχημα, όπως ανέφερε θα εκρήγνυτο με την άφιξή του.

Σύμφωνα με τα βελγικά μέσα, πρόκειται για το πλοίο «MSC Bha-vya V», με σημαία Λιβερίας. Έχει αγκυροβολήσει στην Βόρεια Θάλασσα, κοντά στο Άλκμααρ στην Ολλανδία και δεν έχει άδεια προς το παρόν να συνεχίσει προς την Αμβέρσα.

Επισημαίνεται επίσης ότι δεν αποκλείεται η σύνδεση με υπόθεση ναρκωτικών.

Το πλοίο αναχώρησε από την Τουρκία στις 9 Δεκεμβρίου, με προορισμό το λιμάνι της Αμβέρσας, όπου επρόκειτο να φτάσει σήμερα (Τρίτη) το απόγευμα, ενώ σύμφωνα με την εφημερίδα «Het Nieuwsblad» ήταν ελλιμενισμένο στο Αμβούργο, στη Χάβρη στη Γαλλία και στο Σίνες στην Πορτογαλία.

Προσθέτει τέλος ότι παρόμοιο περιστατικό είχε συμβεί πέρυσι, με προειδοποίηση για βόμβα σε πλοίο υπό σημαία Σενεγάλης, στο οποίο εν συνεχεία βρέθηκε μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης, η δε απειλή αποδείχθηκε μέρος διαμάχης μεταξύ αντίπαλων συμμοριών ναρκωτικών.

ΠΗΓΗ: ertnews.gr

https://hellasjournal.com/2023/12/sinagermos-sto-velgio-gia-pagidevmeno-me-ekriktika-aftokinito-se-plio-me-proorismo-tin-amversa/

«Προχωρήστε, δεν υπάρχει τίποτα να δείτε»

0

Ενα ανεκδοτο διηγημα της Dominique Manotti

Ιστορικός και ακτιβίστρια, η Ντομινίκ Μανοτί κατέφυγε στη λογοτεχνία σε μεγαλύτερη ηλικία, από απόγνωση, όταν ξεθώριασε η προοπτική ενός ριζικού μετασχηματισμού της κοινωνίας. Τα έργα της, γραμμένα σαν φανταστικά ντοκιμαντέρ, αφηγούνται την προδοσία των ελίτ και τη λαϊκή οργή, ιδίως εκείνη που κατέκλυσε την πόλη της Μασσαλίας πριν από πενήντα χρόνια.

«Προχωρήστε, δεν υπάρχει τίποτα να δείτε»

↑ 

26 Αυγούστου 1973

Λε Κοτιντιέν ντε Μαρσέιγ

Στο πρωτοσέλιδο: Μακελειό σε λεωφορείο

Σε μια κρίση παραφροσύνης, επιβάτης αλγερινής καταγωγής έκοψε τον λαιμό οδηγού λεωφορείου και μαχαίρωσε τέσσερις συνεπιβάτες του.

27 Αυγούστου 1973

Δελτίο τύπου των συνδικάτων εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες: Η κηδεία του Γκερλάς θα λάβει χώρα την Τρίτη 28 Αυγούστου. Το κοινό καλείται να παρευρεθεί. Το γεγονός ότι ο δολοφόνος ήταν μετανάστης δεν πρέπει να οδηγήσει στην ενίσχυση του ρατσισμού.

Μασσαλία, 10.00 μ.μ., 28 Αυγούστου 1973

Η συνοικία της Όπερας, στην καρδιά της πόλης, η συνοικία των αμερικάνικων κοκτέιλ μπαρ με την «ολοένα αυξανόμενη πελατεία» τους, έχει ερημώσει. Στους δρόμους δεν κυκλοφορεί ψυχή, όλες οι πόρτες είναι κλειστές, όλα τα φώτα σβηστά. Είναι ο τρόπος της πόλης να αποτίσει φόρο τιμής στον Γκερλάς, τον οδηγό λεωφορείου, που δολοφονήθηκε πριν από δύο ημέρες εν ώρα εργασίας. Μια πομπή από περισσότερους από πέντε χιλιάδες ανθρώπους τον συνόδευσε σήμερα στον τελευταίο τόπο κατοικίας του, μέσα σε μια ατμόσφαιρα ποτισμένη από μίσος:

–Αλγερινός ο δολοφόνος, δεν είναι τυχαίο. Μπουχτίσαμε πια με τους Αλγερινούς εγκληματίες! Στη θάλασσα, οι δολοφόνοι!… Γυρίστε σπίτια σας…

Η πόλη σιωπά και περιμένει, παγωμένη, την επερχόμενη τραγωδία.

Μοναδική εξαίρεση στη συνοικία το Φουντρ, το μπαρ-εστιατόριο του Περέιρα, μετανάστη από την Πορτογαλία και επί χρόνια συνεργάτη της ΟΑΣ (1), την περίοδο που η δράση της ήταν ακόμη απαγορευμένη. Βαριές κουρτίνες καλύπτουν κάθε χαραμάδα του μαγαζιού, ούτε ίχνος φωτός δεν φαίνεται από τον δρόμο, στο εσωτερικό του όμως καμιά πενηνταριά άντρες στριμώχνονται, ιδρώνουν, σπρώχνουν ο ένας τον άλλον, φωνάζουν, γελάνε, βρίζουν, τραγουδούν και ξεσπούν σε χειροκροτήματα. Διακόπτουν τις φωνές τους μονάχα για να τσιμπολογήσουν από τα πιάτα με κέμια (2) που διαρκώς σερβίρει η μητέρα του Περέιρα: καρότα και φασόλια με κύμινο, μύδια α λα εσκαμπές, πικάντικες ελιές, όλα πνιγμένα σε γενναίες ποσότητες ανιζέτ (3) μάρκας Κριστάλ. Τα πάντα εδώ συντηρούν τη νοσταλγία των «Γάλλων που εκδιώχθηκαν από την Αλγερία» –του βασικού κορμού της πελατείας του Φουντρ.

Ο αρχιφύλακας Πικόν έχει αράξει σε ένα σκαμπό μπροστά από το μπαρ. Τακτικός θαμώνας, λατρεύει κάθε σπιθαμή του μαγαζιού: τις καρέκλες από ξύλο μασίφ, τον μεγάλο μπρούτζινο πάγκο, τους τοίχους στο χρώμα της ώχρας, τις τρεις μεγάλες ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Σαλαζάρ, του Πορτογάλου δικτάτορα που υποστηρίζει πιστά ο Περέιρα, την ατμόσφαιρα του μαγαζιού: νιώθει σαν στο σπίτι του. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά ολόγυρα, γνωρίζει λίγο-πολύ τους πάντες, ανάμεσά τους πολλοί διασωθέντες, όπως και ο ίδιος, από το ναυάγιο της Γαλλικής Αλγερίας. Πολλοί μπάτσοι, επίσης. Είναι ωραίο να είσαι μέλος μιας οικογένειας. Ανταλλάσσει μερικές σκόρπιες σκέψεις για την πορεία του κόσμου με τον διπλανό του, έναν νεαρό αστυνομικό, τον Λυκ Ροσσί, που τον είχε γνωρίσει όταν συνυπηρετούσαν στο Τμήμα του 15ου Διαμερίσματος. Κάποιος, από το βάθος της αίθουσας κραυγάζει, γελώντας δυνατά:

–Στον Γκερλάς…

Ο Πικόν απαντά υψώνοντας το ποτήρι του:

–Στον Γκερλάς, θα πάρουμε εκδίκηση.

Οι θαμώνες επαναλαμβάνουν εν χορώ:

–Στον Γκερλάς.

–Δεν υπήρχε καταλληλότερη στιγμή να βάλουμε μπροστά την Επιτροπή Υπεράσπισης των Μασσαλιωτών, ούτε στα όνειρά μας. Το έγκλημα δεν θα το ξεχάσουν εύκολα. Το πτώμα του οδηγού, η λίμνη αίματος, το λεωφορείο που συνέχιζε μόνο του την πορεία του, ο μισότρελος βρωμιάρης μαγκρεμπίνος…

–Μη λες ανοησίες, ο δολοφόνος δεν είναι τρελός, είναι βρωμιάρης μαγκρεμπίνος, αυτό είναι όλο.

–Αυτοί οι μαλάκες στα συνδικάτα, όχι πολιτική, όχι πανό, σκεφτείτε την οικογένεια…

–Τους έχουμε στο χέρι. Τα φυλλάδιά μας είναι παντού, οι αφίσες μας, «Η Μασσαλία φοβάται, υπογραφή Επιτροπή Υπεράσπισης των Μασσαλιωτών» σε κάθε τοίχο… Η Επιτροπή, εμείς είμαστε. Μόνο για εμάς συζητούσαν στη νεκρώσιμη πομπή.

–Και το προσέξατε; Ούτε ένας βρωμοάραβας δεν κυκλοφορεί στους δρόμους, ούτε καν στα εργοτάξια, όλοι τους έχουν αμπαρωθεί στα σπίτια τους, χεσμένοι απάνω τους.

–Αρκεί να παραμείνει έτσι.

Ο Περέιρα υψώνει με τη σειρά του το ποτήρι του:

–Αυτό εξαρτάται από εμάς. Η Επιτροπή Υπεράσπισης των Μασσαλιωτών θα νικήσει.

Μια κραυγή τού απαντά:

–Πετάχτε τους αραπάδες στη θάλασσα!

Το πλήθος επαναλαμβάνει φωνάζοντας ρυθμικά και χτυπώντας τα πόδια:

–Πετάχτε τους αραπάδες στη θάλασσα!

Όταν η οχλαγωγία καταλαγιάζει, ο αρχιφύλακας Πικόν σηκώνεται όρθιος και τεντώνεται. Αισθάνεται δυνατός, ζεστός, έτοιμος για δράση. Σκύβει προς τον διπλανό του, τον Λυκ Ροσσί:

–Θα πρέπει να τους σπρώξουμε λιγάκι για να βουτήξουν στη θάλασσα. Ποιος είναι αποφασισμένος να τους σπρώξει; Αρκετά με τις κουβέντες, Λυκ. Αισθάνομαι σε φόρμα. Είσαι έτοιμος για ένα μικρό ροντέο με τους ιθαγενείς;

Ο Λυκ πάντα έτοιμος, χωρίς δεύτερη κουβέντα, όταν του το ζητάει ο αρχιφύλακας Πικόν. Στο αστυνομικό Τμήμα του 15ου Διαμερίσματος ο Πικόν θεωρείται αυθεντία.

Λίγα μέτρα πιο πέρα, ο Περέιρα, όρθιος, με το ποτό στο χέρι και ένα αμυδρό χαμόγελο στα χείλη, παρατηρεί διακριτικά «την πελατεία». Εντοπίζει τον Πικόν όταν σηκώνεται, αυτόν τον ξεροκέφαλο κόπανο που μοιάζει μονίμως σαν να έχει ξυπνήσει στραβά, με τα σαγόνια σφιγμένα και το βλέμμα να βγάζει φωτιές. Όταν κατευθύνεται μαζί με τον Λυκ προς την κουζίνα και την έξοδο του προσωπικού, ο Περέιρα νεύει προς τον Σωτήρα –καλό παιδί, πρώην οδηγός σε αγώνες αυτοκινήτων, με την καριέρα του κατεστραμμένη από ένα σοβαρό ατύχημα– που του χρησιμεύει ως προσωπικό ασφαλείας τις κάπως θερμές βραδιές σαν και τούτη, όπου διάφορα περιστατικά είναι πάντα πιθανά, πάντα ενδεχόμενα. Ο Σωτήρας πλησιάζει, ο Περέιρα του δείχνει τον Πικόν και τον Λυκ.

–Τους βλέπεις αυτούς τους δυο; Πάνε τσάρκα, δεν ξέρω πού. Πήγαινε να τους παρακολουθήσεις. Τα μάτια σου στον Πικόν, ο άλλος δεν μετράει, και προσπάθησε να τον εμποδίσεις να κάνει καμιά κουταμάρα. Στείλτον να ξεσουρώσει στο κρεβάτι του, στης κυράς του το σπίτι. Την ξέρεις τη διεύθυνση; (Ο Σωτήρας γνέφει θετικά και ο Περέιρα του γλιστράει δύο χαρτονομίσματα στην τσέπη.) Γι’ αυτό το κάτι παραπάνω, ευχαριστώ δικέ μου. Κι έλα να μου τα πεις, αμέσως μετά.

Ο Σωτήρας παίρνει και ένα φίλο του μαζί, από ανάγκη να μην νιώθει μόνος, και συναντιούνται με τον Πικόν στο πάρκινγκ:

–Πας βολτίτσα, να έρθω παρέα;

Ο Πικόν αναλογίζεται. Αυτούς τους δύο τύπους, τους έχεις ανάγκη ή όχι; Διακριτικοί μάρτυρες, της οικογενείας, όμως ικανοί να διαδίδουν τις κατάλληλες φήμες εκεί που πρέπει. Μέσω του Περέιρα, για παράδειγμα. Αυτό θα μπορούσε να διευρύνει τον κύκλο των συνενόχων. Άρα μεγαλύτερος αντίκτυπος σε σχέση με ένα μεμονωμένο χτύπημα. Όχι άσχημα.

–ΟΚ, αλλά όχι στο αυτοκίνητό μου. Θα γίνουν κινήσεις και θέλω την άνεσή μου. Ακολουθήστε μας, εσύ και ο φίλος σου, με τη φοβερή τη Μερσεντές σου.

Ο Πικόν μπαίνει στο Φίατ του, στη θέση του συνοδηγού. Δίνει το κλειδί στον Λυκ:

–Οδηγείς εσύ, εγώ έχω πιει πολύ.

Η Μερσεντές τούς προσεγγίζει και, με τα δύο αυτοκίνητα το ένα πλάι στ’ άλλο, ο Πικόν εξηγεί:

–Θα κάνουμε πρώτα μια γύρα, να πάρουμε τη θερμοκρασία της πόλης. Θα ανεβούμε από την πύλη της Αιξ και μετά, αν όλα πάνε καλά, θα βγούμε στην Καλάντ.

Ο Σωτήρας διστάζει:

–Την Καλάντ δεν την γνωρίζω, θα χαθώ στο χάος με τα αδιέξοδα.

–Μην ανησυχείς, είναι η παιδική χαρά του Τμήματος του 15ου, ο Λυκ και εγώ την ξέρουμε καλά. Και έχουμε καλές αναμνήσεις, σχεδόν όπως κάτω στην Αλγερία. Δεν είσαι μαυροπόδαρος, δεν μπορείς να καταλάβεις. Πρώτα όμως περνάμε από την πύλη της Αιξ για να νιώσουμε την ατμόσφαιρα της βραδιάς στη γειτονιά με τα κουσκούς και το τσάι μέντας.

Σε όλη τη διαδρομή, ο Πικόν ψάχνει για αφίσες της ΕΥΜ (4). Δεν απογοητεύεται. Μετράει πάνω από εκατό. Το σύνθημα «Η Μασσαλία φοβάται» απλώνεται παντού, νιώθει την υποστήριξη. Η έντασή του αυξάνεται.

Φτάνουν στην πύλη της Αιξ. Η συνοικία, συνήθως τόσο ζωντανή τέτοια ώρα, είναι έρημη, τα καταστήματα έχουν κατεβάσει τα σιδερένια ρολά τους, κανείς δεν περιφέρεται στους δρόμους. Τα δύο αυτοκίνητα σταματούν το ένα δίπλα στο άλλο, με τα παράθυρα κατεβασμένα. Ο Πικόν σκύβει προς τον Σωτήρα:

–Ήμουν σίγουρος, «η Μασσαλία φοβάται» είναι ωραίο σύνθημα για να ανεβάσει τη θερμοκρασία, όμως έχει ήδη ξεπεραστεί: απόψε ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο. Ωραία λοιπόν, τώρα είναι η ώρα, θα κάνουμε μια βόλτα στην Καλάντ.

Η ανάσα του Πικόν αναδίνει την έντονη μυρωδιά της ανιζέτ όταν μετατρέπεται σε ξύδι. Ο Σωτήρας διστάζει, θα ήταν μια καλή στιγμή για να τον στείλει για ύπνο, όμως πώς να του το πει; Δεν είναι και από τους πιο βολικούς ανθρώπους. Τα αυτοκίνητα ξεκινούν.

Φτάνοντας στην Καλάντ από τον δρόμο της Μαντράγκ, η ομάδα του Πικόν διασταυρώνεται με ένα αστυνομικό όχημα σταθμευμένο στη διαχωριστική νησίδα του δρόμου, στα μέσα της διαδρομής μεταξύ του Καμπάν-Λεβέκ, του συγκροτήματος κατοικιών προσωρινής στέγασης, και τη γειτονική συνοικία. Ο Λυκ χαιρετά τους αστυνομικούς με μια κίνηση του χεριού του.

–Το όχημα του Τμήματος του 15ου. Στατική επίβλεψη. Περιμένουν σίγουρα φασαρίες μετά την κηδεία του Γκερλάς.

–Και εγώ το ίδιο, για να είμαι ειλικρινής.

Στη διασταύρωση, τα δύο αυτοκίνητα κατεβαίνουν στο ρελαντί τη λεωφόρο Πομόν. Στα αριστερά τους, το μπαρ Τερμινίς είναι έτοιμο να κλείσει, τρεις-τέσσερις άνδρες τακτοποιούν και καθαρίζουν το εσωτερικό του.

Εδώ είμαστε, σκέφτεται ο Πικόν.

–Κάνε τον κύκλο και ξαναπέρνα μπροστά από το Τερμινίς αργά, Λυκ.

Έχοντας κάνει τον γύρο της συνοικίας, τα δύο αυτοκίνητα διασταυρώνονται και πάλι με το αστυνομικό όχημα του 15ου, πάντα σε «στατική επίβλεψη», και ξαναπαίρνουν τη λεωφόρο Πομόν. Μπροστά από το Τερμινίς, ένας νεαρός άνδρας έχει βγει από το μπαρ και κάθεται στο χαμηλό τοιχάκι του εξωτερικού χώρου, με τα πόδια του να κρέμονται προς τη μεριά του βουλεβάρτου.

–Συνέχισε, λέει ο Πικόν. Να, εδώ, σταματάς, κάνεις αναστροφή, θα επιστρέψουμε στο μπαρ, σταματάς μπροστά του, περιμένεις, θέλω να πω δυο λόγια στον τύπο στον τοίχο, δεν σβήνεις τη μηχανή, ξεκινάς όταν σου πω. Το κατάλαβες;

–Ναι, δεν είναι δα και τόσο περίπλοκο.

–(Νεύει στον Σωτήρα) Σταματάμε μπροστά από το μπαρ, θέλω να μιλήσω στον τύπο. Εσύ μας προσπερνάς και μας περιμένεις λίγο παρακάτω. Δεν θα πάρει πολύ. Ξεκινάμε.

Το Φίατ κάνει αναστροφή, επιβραδύνει, η Μερσεντές προσπερνά. Ο Πικόν χαμηλώνει το παράθυρο, στρέφεται προς τα δεξιά. Πολύ συγκεντρωμένος, οραματίζεται όλες τις κινήσεις που πρόκειται να κάνει μέσα στα επόμενα δευτερόλεπτα, γλιστρά το δεξί χέρι στη ζώνη του, πιάνει το όπλο του, είναι φυσικά εκεί, το κρατούσε στο πλευρό του όλη τη μέρα, στην κηδεία του Γκερλάς, το χαϊδεύει, πλημμυρισμένος από έξαψη, το σφίγγει με σιγουριά, το αυτοκίνητο σταματά μπροστά από το μπαρ. Ο Πικόν καλεί στα αραβικά τον νεαρό άνδρα, που πηδάει από το τοιχάκι και πλησιάζει. Με μια πολύ γρήγορη και πολύ ρευστή κίνηση, ο Πικόν απελευθερώνει το όπλο του, το στρέφει προς το στήθος του νεαρού άνδρα που σκύβει προς το μέρος του και, σε μια έκρηξη μίσους και ηδονής, τον πυροβολεί εξ επαφής κατευθείαν στο στέρνο, το θύμα δεν είχε προλάβει να κάνει την παραμικρή κίνηση οπισθοχώρησης, το σώμα του τινάζεται, υποχωρεί, ο φονιάς τού ρίχνει μια δεύτερη σφαίρα στην κοιλιά προτού καν το σώμα αγγίξει το έδαφος, ο Λυκ βάζει ταχύτητα, ξεκινά με δύναμη, ο Πικόν, αδειασμένος, εξαντλημένος, αμολάει μια τρίτη σφαίρα στην τύχη, η Μερσεντές ξεκινά πίσω από το Φίατ, τα δύο αυτοκίνητα στρίβουν αριστερά και εξαφανίζονται.

Μερικά χιλιόμετρα παρακάτω, τα δύο αυτοκίνητα σταματούν, παρκάρουν. Ο Λυκ, άσπρος σαν το πανί, με τα χέρια του να τρέμουν, τα βάζει με τον Πικόν:

–Καθίκι, με πετάς μέσα στα σκατά –και χωρίς καν να ρωτήσεις τη γνώμη μου… Εάν το ήξερα, πιστεύεις ότι θα χαιρέταγα τους μπάτσους του 15ου στο όχημα;

–Ένα, μη μου λες ότι δεν ήξερες τίποτα. Δεν ξέρεις τι σημαίνει «ροντέο με τους ιθαγενείς»; Και δύο: κανένας δεν είναι μέσα στα σκατά. Στη Μασσαλία, όλοι θέλουμε οι βρωμοάραβες να ξεκουμπιστούν και να γυρίσουν στα σπίτια τους. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί δεν κάνουν τίποτα. Χρειάζονται άνθρωποι αποφασισμένοι, να κάνουν τη δουλειά για λογαριασμό τους. Εγώ, για παράδειγμα. Σκότωσα τον μικρό για να τρομάξω τους άλλους, να κάτσουν να σκεφτούν: για να σώσω το τομάρι μου, πρέπει να γυρίσω σπίτι μου. Απολύτως ευχαριστημένοι οι Μασσαλιώτες. Ποιος θα ενδιαφερθεί για το πτώμα ενός βρωμιάρη; Οι εφημερίδες; Οι δικαστές; Οι μπάτσοι; Κανείς, σου λέω.

Ο Σωτήρας προσεγγίζει τον Λυκ, φιλικά.

–Ο Πικόν έχει δίκιο, κανείς δεν θα ψάξει να μάθει τι συνέβη. Εκεί που είχαμε παρκάρει προηγουμένως, μπορούσαμε να δούμε το όχημα του 15ου μέσα από τα κλαδιά των θάμνων. Μας είδαν νωρίτερα, γνώριζαν ότι γυρνούσαμε στη γειτονιά. Όταν ακούσαμε τον πρώτο πυροβολισμό, τον άκουσαν και εκείνοι, η νύχτα είναι πολύ ήσυχη, έβαλαν μπροστά τη μηχανή και, όταν έπεσε η τρίτη σφαίρα, ήδη έκαναν αναστροφή, με κατεύθυνση προς το Τμήμα. Δεν έχουν καμία όρεξη να ανακατευτούν σε ό,τι κι αν συνέβη. Ό,τι έγινε, έγινε και δεν θα υπάρξει έρευνα. Θα πάμε τον Πικόν σπίτι του και, μετά, εμείς οι τρεις θα γυρίσουμε στο Φουντρ κι εκεί θα τελειώσουμε τη βραδιά μας. Και αν ποτέ χρειαστεί, πάνω από πενήντα άτομα θα καταθέσουν ότι όλο το βράδυ ήμασταν στο Φουντρ. Άντε, πάμε τώρα.

Επίλογος

Σύμφωνα με τις τοπικές εφημερίδες, τη νύχτα της 28ης προς την 29η Αυγούστου 1973, στη Μασσαλία σημειώθηκαν τρεις δολοφονίες Βορειοαφρικανών.

Ένας νεαρός Αλγερινός, 16 ετών, στην Καλάντ.

Το πτώμα ενός Βορειοαφρικανού ανακαλύφθηκε μέσα σε μια λίμνη αίματος, στην Εστάκ.

Ένας Αλγερινός χτυπήθηκε με τσεκούρι στο κεφάλι ενώ περπατούσε κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής.

Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων εβδομάδων του Σεπτεμβρίου, σημειώθηκαν 17 ή 18 δολοφονίες Βορειοαφρικανών, τη νύχτα, σε διαφορετικές γειτονιές της πόλης.

Καμία δίκη δεν έγινε ποτέ ούτε και υπήρξε καμία καταδίκη.


Στο μυθιστόρημά μου Μασσαλία 73 (5) αφηγούμαι τη δολοφονία του νεαρού άνδρα στην Καλάντ από την οπτική γωνία της οικογένειας του θύματος και του αστυνόμου Ντακέν, που υπηρετούσε εκείνη τη χρονιά στη Μασσαλία. Αυτό το διήγημα εξιστορεί την ίδια δολοφονία, από την οπτική γωνία του δολοφόνου.

Dominique Manotti

Καθηγήτρια Ιστορίας με μακρόχρονη πολιτική δράση και, μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1990, συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων με έντονο κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό
μετάφραση: Ελίνα Βέτση

(1) Η Οργάνωση Μυστικός Στρατός (ΟΑΣ) δημιουργήθηκε το 1961 από υποστηρικτές της Γαλλικής Αλγερίας και διέπραξε πολυάριθμες επιθέσεις στην Αλγερία και τη Γαλλία.

(2) Kémia: Ποικιλία μεζέδων ή ορεκτικών με βορειοαφρικανική προέλευση που συνήθως σερβίρονται μαζί με το απεριτίφ.

(3) Anisette: Απεριτίφ με βάση τον γλυκάνισο, παρόμοιο με το ελληνικό ούζο. Είναι το χαρακτηριστικό απεριτίφ των Πιε-Νουάρ («μαυροπόδαρων»), των Γάλλων που είχαν γεννηθεί και ζούσαν στη Γαλλική Αλγερία και εκπατρίστηκαν μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας το 1962.

(4) Επιτροπή Υπεράσπισης των Μασσαλιωτών (ΕΥΜ).

(5) Dominique Manotti, Μασσαλία 73, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα, 2021.

Le Monde Diplomatigue

Ας μην αφήσουμε να «ξεχαστεί» η υπόθεση Μπελέρη

0
Κατά την κρίση μας (SManalysis), η υπόθεση Μπελέρι – Χιμάρα έχει περάσει σε ένα αινιγματικό σχήμα, στο οποίο θα συζητηθεί το τέλος: Ποιος θα διοικήσει τον Δήμο Χιμάρας; Και δίνουμε κάποιες αναφορές.
1. Το θέμα του Δήμου Χειμάρων έχει κινηθεί σε θεσμική Συνταγματική Κρίση της Αλβανίας γιατί δεν προβλέπονται στον Νόμο.
2. Το θέμα του Δήμου Χειμάρων, έφερε βέτο στην Αλβανία από την Ελλάδα και οδεύει σε έξαρση της έντασης της κρίσης, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις διεκδικήσεις από το δίδυμο Ελλάδας-Αλβανίας.
3. Το θέμα αυτό πέρασε στα υψηλότερα κλιμάκια της ΕΕ και της Ουάσιγκτον, για τα οποία απαιτείται λύση, ίσως Γεωπολιτική για το μέλλον της Χιμάρας.
4. Εάν δεν διοριστεί διαχειριστής στο Δήμο Χειμάρρας, η κατάσταση μπορεί να κλιμακωθεί σε σύγκρουση Αλβανίας-Ελλάδας, στην οποία το σχέδιο Ασφάλειας και Εγγύησης του μέλλοντος της Ελληνικής Εθνικής Κοινότητας της Χειμάρρας και της κατεχόμενης από Αλβανικές επενδύσεις εδάφους της, να συζητηθεί ως το δικαίωμα της Ελλάδας να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα της Μειονότητάς της στην Αλβανία.
Νίκος Μελέτης
26/12/2023 •
Για την Ελλάδα η υπόθεση Μπελέρη, πια δεν είναι μόνο η υπόθεση ενός Δημάρχου, αλλά είναι επίθεση στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα
Οι απροκάλυπτες μεθοδεύσεις του Αλβανού πρωθυπουργού Ε. Ράμα προκειμένου να υφαρπάξει τον Δήμο Χειμάρρας από τον εκλεγμένο δήμαρχο της ελληνικής εθνικής μειονότητας Φ. Μπελέρη, αποκαλύπτονται πλέον καθημερινά με τις ασυνάρτητες δηλώσεις, τις υπαγορευμένες αποφάσεις μη αρμόδιων Δικαστηρίων και με τις παλινωδίες περί παραίτησης του παράνομα ασκούντα χρέη Δημάρχου Γ. Γκόρο.
Οι μεθοδεύσεις αυτές βεβαίως έχουν αφαιρέσει και το τελευταίο «φύλο συκής» που πρόβαλε ο Ε. Ράμα για νομιμότητα και τον σεβασμό στην ανεξάρτητη αλβανική δικαιοσύνη την οποία επικαλείται έχοντας πείσει και τους Ευρωπαίους ότι πρόκειται απλώς για ένα διμερές θέμα.
Και πλέον τίθεται σοβαρό θέμα για την ύπαρξη Κράτους Δικαίου στην Αλβανία και θέμα προστασίας των μειονοτικών δικαιωμάτων και κυρίως του δικαιώματος για ισότιμη και ελεύθερη πολιτική συμμετοχή και εκπροσώπηση, όσο κι αν εθελοτυφλεί το Βερολίνο η άλλες χώρες όπως η Ιταλία που έχουν συγκεκριμένα συμφέροντα από το καθεστώς Ράμα.
Για την Ελλάδα η υπόθεση Μπελέρη, πια δεν είναι μόνο η υπόθεση ενός Δημάρχου, αλλά είναι επίθεση στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα καθώς ο Ε. Ράμα θέλει να αποτρέψει τον έλεγχο του Δήμου Χειμάρρας από ένα μέλος της μειονότητας που δεν είναι ενταγμένο σε αλβανικά κόμματα και στηρίχθηκε από τη μειονοτική οργάνωση ΟΜΟΝΟΙΑ και το μειονοτικό κόμμα ΚΕΑΔ θέλοντας έτσι να περιορίσει την αυτόνομη και ισότιμη συμμετοχή στην πολιτική ζωή της χώρας.
Οι μεθοδεύσεις του Ε. Ράμα αποκαλύφθηκαν και πάλι το βράδυ της Κυριακής, όταν ο ασκών χρέη Δημάρχου, ηττημένος στις εκλογές του Μαΐου Γ. Γκόρο ανακάλεσε τη δήλωση του ότι παραιτείται και ανακοίνωσε ότι θα παραμείνει στην «θέση του». Βεβαίως, το ζήτημα που προκύπτει είναι ότι σε μια ευνομούμενη Πολιτεία ο Γ. Γκόρο θα έπρεπε να είχε απομακρυνθεί ήδη από την επομένη των εκλογών και δεν τίθεται θέμα παραίτησης αλλά καθαίρεσης του.
Όμως ο Ε. Ράμα ο οποίος την Πέμπτη σε έναν από τους συνήθεις ελιγμούς του προβάλλοντας σε ανάρτηση του την υπαγορευμένη απόφαση του Δικαστηρίου για το Οργανωμένο Έγκλημα και τη Διαφθορά που απέρριψε την αίτηση Μπελέρη για να πάρει άδεια και να ορκισθεί, είχε δηλώσει ότι ο Γ. Γκόρο δεν μπορεί να παραμένει στη θέση του και ότι θα βρεθεί λύση «βάσει των βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών».
Το Δικαστήριο αυτό, αν και αναρμόδιο με το θέμα, είχε υποδείξει στην κυβέρνηση ότι εφόσον ο Φ. Μπελέρη δεν θα πάρει άδεια για να ορκισθεί μέχρι να τελεσιδικήσει η ποινική υπόθεση, και εφόσον ο Γ. Γκόρο δεν νομιμοποιείται να παραμείνει στη θέση του Δημάρχου, θα πρέπει να διορίσει προσωρινή διοίκηση στον Δήμο Χειμάρρας.
Σύμφωνα με πληροφορίες υπήρξαν και επαφές μεταξύ Τιράνων-Αθήνας, ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει ένα παράθυρο για άρση του αδιεξόδου.
Όμως και πάλι ο Ε. Ράμα έδειξε ότι δεν έχει καμιά διάθεση συνεννόησης απλώς επεδίωξε να εκθέσει την Αθήνα που χαρακτήρισε θετικό βήμα τη δήλωση του για απομάκρυνση του Γ. Γκόρο και την αναφορά του στον Μπελέρη ως «εκλεγμένου Δημάρχου». Βεβαίως στην ίδια δήλωση επισημαίνει ότι ο Φ. Μπελέρη δεν θα αναλάβει καθήκοντα έστω και από τη φυλακή, κάτι που θα συνιστούσε και αναγνώριση του αποτελέσματος των εκλογών, εάν δεν τελεσιδικήσει η κύρια Δίκη-παρωδία, όπου εφόσον καταδικασθεί θα εκπέσει του αξιώματος του.
Οι προσπάθειες που έκανε για να βρει κάποιο μέλος της μειονότητας ώστε να αναλάβει την προσωρινή Διοίκηση του Δήμου, ώστε να αποδείξει ότι δεν στρέφεται εναντίον της μειονότητας αλλά εναντίον του Φ. Μπελέρη, μέχρι στιγμής δεν έχει αποδώσει, αλλά η παρέμβαση του Φ. Μπελέρη από τη φυλακή που επέμεινε ότι η μοναδική διέξοδος για διορισμό προσωρινής διοίκησης του Δήμου είναι να ανατεθεί αυτός ο ρόλος σε μέλος του συνδυασμού του που κέρδισε και τις εκλογές, βραχυκύκλωσε τις μεθοδεύσεις Ράμα.
Γιατί το θέμα δεν είναι απλώς να αναλάβει τον Δήμο κάποιο μέλος της μειονότητας που θα επιλέξει ο ίδιος αλλά να τηρηθεί η νομιμότητα και ευρωπαϊκή και διεθνής πρακτική όπου τον ρόλο αυτό θα αναλάβει εκπρόσωπος του συνδυασμού που κέρδισε στις εκλογές.
Ούτε βεβαίως η Αθήνα θα μπορούσε να αποδεχθεί ως θετικό βήμα τον διορισμό κάποιου έμπιστου του Ράμα επειδή θα προέρχεται από την Ελληνική μειονότητα, ως προσωρινού Δημάρχου Χειμάρρας.
Ο Ε. Ράμα είναι προφανές ότι επιδιώκει με τις παλινωδίες και τις μεθοδεύσεις του να κυλίσει ο χρόνος, να ξεχασθεί η υπόθεση Μπελέρη και να ατονήσει το ενδιαφέρον και η πίεση της Αθήνας που εκφράσθηκε και με τη στάση έναντι στην ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας αλλά και με τη συμβολική επίσκεψη του Υπουργού Επικρατείας Σ. Παπασταύρου στις φυλακές Δυρραχίου για να συναντηθεί με τον Φ.Μπελέρη…
Πιθανόν, στην Αθήνα προκαλούνται δεύτερες σκέψεις για την κλιμάκωση της αντίδρασης για την υπόθεση Μπελέρη, υπό την πίεση και του Βερολίνου, όμως το να υποβαθμιστεί και «ξεχασθεί» η υπόθεση Μπελέρη θα έχει σοβαρές συνέπειες και για τη Μειονότητα αλλά και για το κύρος και την αξιοπιστία της χώρας μας στον χώρο των Δυτικών Βαλκανίων.
Και θα δοθεί εικόνα ότι η Ελλάδα είναι ευάλωτη και υποκύπτει κάθε φορά στον εμπαιγμό και στις μεθοδεύσεις του Αλβανού πρωθυπουργού, όπως ακριβώς έχει συμβεί και με το θέμα της συμφωνίας για παραπομπή της οριοθέτησης ΑΟΖ στο Δ.Δ. της Χάγης.

«Χαρακτηριστικά της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής για το 2024» – Al Jazeera

0

Η Τουρκία θα εισέλθει στο έτος 2024 με περισσότερους εξωτερικούς μετασχηματισμούς, τους οποίους είχε ξεκινήσει πριν από τρία χρόνια. Με στόχο τη μεταρρύθμιση των σχέσεων της με τον περιφερειακό της περίγυρο και την αναμόρφωση των σχέσεων της με τη Δύση από την προοπτική του γεωπολιτικού ρεαλισμού, γράφει ο Άραβας αναλυτής Μαχμούντ Αλούς.

Οι αξιοσημείωτες αλλαγές στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

Οι πιο αξιοσημείωτοι μετασχηματισμοί του έτους που αντιπροσωπεύθηκαν από την Άγκυρα η πλήρης εξομάλυνση των διπλωματικών της σχέσεων με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, την εμβάθυνση των νέων εταιρικών σχέσεων της με τα κράτη του Κόλπου και την έναρξη διαλόγου με τη Δαμασκό, αν και δεν έχει ακόμη οδηγήσει σε αποτελέσματα.

Εκτός από την επικύρωση της ένταξης της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ και τη σύναψη συμφωνίας με τη Σουηδία – με στόχο και την ολοκλήρωση της ένταξής της στη συμμαχία- αυτά είναι βήματα που βοήθησαν να δημιουργηθούν νέοι ορίζοντες στις τουρκο-δυτικές σχέσεις γενικότερα.

Η ιστορική επίσκεψη του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα και η Κοινή Διακήρυξη της Αθήνας που χάραξε έναν οδικό χάρτη για τη μεταρρύθμιση των τουρκοελληνικών σχέσεων δεν πρέπει επίσης να παραληφθούν.

Με εξαίρεση τον ισραηλινό πόλεμο στη Γάζα και τις νέες αναταραχές που προκάλεσε στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, το έτος 2023 σηματοδότησε τη μετάβαση στη δεύτερη φάση της στρατηγικής της Τουρκίας να αυξήσει τον αριθμό των φίλων της και να μειώσει τις εξωτερικές εχθρότητες.

Η Τουρκία – η οποία το 2023 εισήλθε στον δεύτερο αιώνα της Δημοκρατίας με υψηλές φιλοδοξίες εξωτερικής πολιτικής – έχει απόλυτη ανάγκη να δημιουργήσει μακροπρόθεσμη σταθερότητα στην εξωτερική της πολιτική, μετά από μια δεκαετία αντιπαλοτήτων και έντονων διακυμάνσεων λόγω της γεωπολιτικής αναταραχής που την περιβάλλει.

Οι σχέσεις της με τη Δύση είναι τεταμένες και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη σκληρή δύναμη για να αντιμετωπίσει τις γεωπολιτικές προκλήσεις και να ενισχύσει την παρουσία της στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Επειδή η εσωτερική πολιτική σταθερότητα είναι απαραίτητη για να οικοδομηθεί μια ισχυρή και προβλέψιμη εξωτερική πολιτική, η νίκη του Ερντογάν σε μια τρίτη προεδρική θητεία τον περασμένο Μάιο δημιούργησε μια άνετη κατάσταση εξωτερικής πολιτικής.

Διότι την έκανε πιο ικανή για σταθερότητα σε ένα σημείο καμπής στις σχέσεις της Άγκυρας με τον έξω κόσμο και για την ενίσχυση της γεωπολιτικής ταυτότητας της Τουρκίας υπό την κυριαρχία του Ερντογάν, ως εξισορροπητική δύναμη μεταξύ Ανατολής και Δύσης, και για να αφιερώσει το νέο της ρόλο στη Μέση Ανατολή, Αφρική και Νότιο Καύκασο, ως μεσολαβητής ισχύος και σταθερότητας.

Αυτές οι τάσεις θα συνεχίσουν να κυριαρχούν στην τουρκική εξωτερική πολιτική το 2024, έχοντας κατά νου ότι οι εξωτερικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει από την άποψη αυτή κλιμακώνονται και απαιτούν μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ ισχύος και διπλωματίας.

Ο διορισμός από τον Ερντογάν του Χακάν Φιντάν – ο οποίος έχει μεγάλη εμπειρία στον τομέα της ασφάλειας και των πληροφοριών λόγω της προηγούμενης δουλειάς του – ως Υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την επιθυμία της Τουρκίας να ευθυγραμμίσει την εξουσία και τη διπλωματία στις αλληλεπιδράσεις της με τον κόσμο, δεδομένου ότι αυτά τα δύο στοιχεία έχουν τη μεγαλύτερη μέρος αυτών των αλληλεπιδράσεων.

Οι κατευθύνσεις της εξωτερικής πολιτικής

Οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Άγκυρα το νέο έτος μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατευθύνσεις:

Ευέλικτη αλληλεπίδραση με τις πιέσεις και τις ευκαιρίες που υπάρχουν στις διαπλεκόμενες σχέσεις με τη Ρωσία και τη Δύση.

Παραγωγή μιας πιο αποτελεσματικής πολιτικής για την αντιμετώπιση των νέων γεωπολιτικών προκλήσεων της Μέσης Ανατολής που δημιουργήθηκαν από τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα.

Μεγιστοποίηση του τουρκικού ρόλου στη νέα πολιτική γεωγραφία, που διαμορφώθηκε στον Νότιο Καύκασο, μετά την επιτυχία του Αζερμπαϊτζάν να ανακτήσει τον πλήρη έλεγχο της περιοχής του Καραμπάχ από την Αρμενία.

Αυτοί οι τρεις δρόμοι αποτελούν το επίκεντρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η επιτυχία του απαιτεί επίσης την επίτευξη όλων των προσδοκιών που αναμένονται από αυτό.

Γιατί είναι αλληλένδετα.

Ενώ η Τουρκία έχει εργαστεί τα τελευταία χρόνια για να εμβαθύνει τη σχέση της με τη Ρωσία, η θέσπιση μιας ισορροπημένης προσέγγισης στις αλληλεπιδράσεις της με τη Μόσχα και τη Δύση απαιτεί από αυτήν να αναβαθμίσει τις σχέσεις της με τη Δύση.

Γεωπολιτικός ρεαλισμός

Το άνοιγμα της Τουρκίας το 2023 στη μεταρρύθμιση των σχέσεων με τη Δύση έδειξε ότι ο γεωπολιτικός ρεαλισμός έχει αρχίσει να υπερισχύει της δυναμικής της σχέσης μεταξύ Άγκυρας και Δύσης.

Μεταξύ των βασικών θεμάτων στην ατζέντα των τουρκοδυτικών σχέσεων το 2024 είναι η ολοκλήρωση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, η προώθηση της διαδικασίας αγοράς μαχητικών F-16 από την Τουρκία από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η απτή πρόοδος στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η ενημέρωση της συμφωνίας τελωνειακής ανταλλαγής και η απελευθέρωση των απαιτήσεων θεώρησης εισόδου για τους Τούρκους πολίτες στις χώρες της Ένωσης.

Οι αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου

Ωστόσο, οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, που θα διεξαχθούν τον προσεχή Νοέμβριο, θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην τουρκική εξωτερική πολιτική, όπως συμβαίνει και στην παγκόσμια πολιτική.

Σημειώνεται ότι τα τελευταία τρία χρόνια -της θητείας του προέδρου Τζο Μπάιντεν- υπήρξε μια σχετική ηρεμία στις τουρκοαμερικανικές και τουρκο-ευρωπαϊκές εντάσεις, χωρίς όμως θεμελιώδεις παραβιάσεις. Ο λόγος για αυτό οφείλεται στις ελπίδες που έθεσαν η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες ότι οι τουρκικές προεδρικές εκλογές θα οδηγούσαν σε πολιτική αλλαγή στην Άγκυρα, αλλά αυτό δεν υλοποιήθηκε.

Ενώ η νίκη του Ερντογάν αντιπροσώπευε ένα κίνητρο για τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους να αναζητήσουν ένα πιο αποτελεσματικό πλαίσιο με την Τουρκία, αυτή η τάση θα παραμείνει κυρίαρχη στις σχέσεις Τουρκίας-Δύσης το νέο έτος.

Επίσης, η πιθανή επιστροφή του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία ισχυρότερων προοπτικών στις τουρκοαμερικανικές και τουρκοευρωπαϊκές σχέσεις.

Μπορεί να υποτεθεί ότι ο Ερντογάν και ο Τραμπ θα είναι πιο ικανοί να δημιουργήσουν μια ισχυρή εργασιακή σχέση, παρόμοια με αυτή που έκαναν επί διακυβέρνησης Τραμπ.

Συνεργασίες στη Μέση Ανατολή και παρουσία στον Καύκασο

Όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, η Τουρκία θα εργαστεί τη νέα χρονιά για να εμβαθύνει τις στρατηγικές της συνεργασίες με τις χώρες του Κόλπου ιδιαίτερα. Η πρόσφατη σύνοδος κορυφής του Κόλπου, στην οποία συμμετείχε ο Ερντογάν, στη Ντόχα αντανακλά πώς η ανάπτυξη αυτής της εταιρικής σχέσης σε συνεργασία σε περιφερειακές πολιτικές χρειάζεται όλο και περισσότερο και από τα δύο μέρη.

Ο ισραηλινός πόλεμος στη Γάζα θα παραμείνει πηγή μεγάλης πίεσης στις νέες σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, αλλά η Άγκυρα θα εργαστεί για να εκμεταλλευτεί αυτή την ταραχώδη κατάσταση για να εμβαθύνει την παρουσία της στο Παλαιστινιακό ζήτημα.

Όσον αφορά τη σύγκρουση στη Συρία, η τουρκική κατεύθυνση θα παραμείνει εστιασμένη στην επίτευξη συνεργασίας με τη Δαμασκό, τη Μόσχα και την Τεχεράνη σε ορισμένα βασικά ζητήματα, όπως: η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η επίτευξη της εθελοντικής και ασφαλούς επιστροφής των Σύριων προσφύγων.

Στον Νότιο Καύκασο, η Άγκυρα θα συνεχίσει να εμβαθύνει την παρουσία της στη νέα γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή και θα διαδραματίσει το ρόλο του ειρηνοποιού μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας σε συνεργασία τόσο με τη Ρωσία όσο και με το Ιράν, κάτι που θα τη βοηθήσει να παρέχει τις κατάλληλες συνθήκες για την εξομάλυνσή των σχέσεων της με την Αρμενία.

https://echedoros.blog/2023/12/25/%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b5%ce%be%cf%89%cf%84%ce%b5/

Για “φρικιαστική σφαγή”, ομιλεί η Χαμάς, που σκότωσε άλλους 5 ομήρους: Τουλάχιστον 70 νεκροί από τον αεροπορικό βομβαρδισμό στο Μαγκάζι της Γάζας

0

Στους 70 ανέρχονται οι νεκροί από τον αεροπορικό βομβαρδισμό του ισραηλινού στρατού στον προσφυγικό καταυλισμό Μαγκάζι της Γάζας, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας της Χαμάς Άσραφ αλ Κίντρα.

«Αυτό που συμβαίνει στο Μαγκάζι είναι μια σφαγή που διαπράττεται σε πυκνοκατοικημένη συνοικία», τόνισε. Ένας εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού είπε ότι εξετάζονται αυτές οι αναφορές.

Η Χαμάς, στην ανακοίνωση που εξέδωσε, χαρακτηρίζει «φρικιαστική σφαγή» το πλήγμα που το αποκαλεί «νέο έγκλημα πολέμου».

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ: Πέντε Ισραηλινοί όμηροι που σκοτώθηκαν ενώ κρατούνταν από τη Χαμάς βρίσκονταν σε μια υπόγεια σήραγγα στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας, ανακοίνωσε σήμερα ο στρατός, παρουσιάζοντας πλάνα από μια τουαλέτα με λευκά πλακάκια και μια αίθουσα εργασίας που συνδέονται μεταξύ τους μέσω σκοτεινών, τσιμεντένιων διόδων.

Παραμένει αδιευκρίνιστο το ερώτημα πώς πέθαναν οι πέντε όμηροι. Ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Ντάνιελ Χαγκάρι είπε ότι αναμένονται τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής εξέτασης. «Θα ενημερώσουμε τις οικογένειες και στη συνέχεια, ανάλογα με το τι επιθυμούν, το κοινό», πρόσθεσε.

Οι τρεις στρατιώτες και οι δύο πολίτες ήταν μεταξύ των 240 ομήρων που μεταφέρθηκαν στη Λωρίδα της Γάζας από τους ενόπλους της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Οι σοροί τους ανακτήθηκαν νωρίτερα αυτόν τον μήνα. Την περασμένη εβδομάδα η Χαμάς έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο που έδειχνε τους τρεις από αυτούς ζωντανούς σε έναν χώρο που έμοιαζε με στενή κρεβατοκάμαρα, χωρίς παράθυρα, με μια πρίζα και λευκά πλακάκια στον τοίχο. Στη λεζάντα που το συνόδευε, η οργάνωση έγραφε στα εβραϊκά: «Τα όπλα σας σκότωσαν τους τρεις».

Η Χαμάς είχε ανακοινώσει προηγουμένως ότι ορισμένοι όμηροι σκοτώθηκαν από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα. Είχε επίσης απειλήσει να εκτελέσει τους ομήρους.

Το βίντεο που δημοσιοποίησε σήμερα ο στρατός δείχνει μηχανικούς του σε ένα σκοτεινό δίκτυο από σήραγγες που, όπως λέει, είχε δύο επίπεδα, το ένα σε βάθος 10 μέτρων και το δεύτερο σε βάθος «δεκάδων μέτρων». Μία σήραγγα οδηγούσε στο σπίτι του Αχμάντ Αλ Γαντούρ, του επικεφαλής της ταξιαρχίας της Χαμάς στη Βόρεια Γάζα. Σύμφωνα με την οργάνωση, ο Γαντούρ και άλλοι διοικητές της σκοτώθηκαν στις 26 Νοεμβρίου. Το Ισραήλ λέει ότι ήταν στόχοι μιας αεροπορικής επιδρομής του.

Το βίντεο δείχνει ένα τμήμα της σήραγγας που είναι στρωμένο με λευκά πλακάκια και ένα παρόμοιο λουτρό με μια απλή ντουζιέρα, μια λεκάνη και ένα νιπτήρα. Στην «αίθουσα εργασίας» υπήρχε ένα τραπέζι και ένας πάγκος. Σε μια σήραγγα διακρίνονταν ένας ψύκτης πόσιμου νερού και μια στοίβα από σφαίρες. Στο βίντεο δεν υπήρχαν πλάνα που να παραπέμπουν στην κρεβατοκάμαρα που έδειξε η Χαμάς, το ταβάνι της οποίας είχε διαφορετικό σχέδιο, μολονότι ήταν και αυτό στρωμένο με λευκά πλακάκια.

ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters-AFP
Κάιρο, Egypt
Ιερουσαλήμ, Israel

https://hellasjournal.com/2023/12/gia-frikiastiki-sfagi-omili-i-chamas-pou-skotose-allous-5-omirous-toulachiston-70-nekri-apo-ton-aeroporiko-vomvardismo-sto-magkazi-tis-gazas/

Προειδοποιήσεις από την Πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Κύπρο: “Κακή η φήμη” λόγω των σχέσεων με τη Ρωσία, ο Χριστοδουλίδης θέλει τον “καθαρισμό” του νησιού…

0

H Αμερικανίδα Πρέσβειρα, Τζούλι Φίσερ, σε συνέντευξή της στην Καθημερινή της Κύπρου, αναφέρθηκε στον μακρύ δρόμο για τη Λευκωσία όσον αφορά την «κακή φήμη» για την επιρροή της Ρωσίας αλλά και στις φήμες για εταιρείες που υποβοηθούν τον πόλεμο που κάνει το Κρεμλίνο.

Αν υπάρχουν εταιρείες ή πρόσωπα στην Κύπρο που συμβάλλουν στην προσπάθεια της Ρωσίας να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, τότε οι ΗΠΑ θα τους κυνηγήσουν και θα το κάνουν σε συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία, ανέφερε η Πρέσβειρα, κάνοντας αναφορά σε φήμες για εταιρείες κελύφη που διευκολύνουν αυτούς που υποβοηθούν τον πόλεμο.

Εκφράζει ωστόσο τη χαρά της για την πολύ καλή συνεργασία των ΗΠΑ και της Κύπρου και τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη που ξεκαθάρισε ότι θέλουν να συνεργαστούν πλήρως με τις ΗΠΑ και τις υπόλοιπες χώρες της Δύσης, γιατί όπως λέει, η Κύπρος θέλει ν’ αφήσει πίσω την «κακή φήμη που την ακολουθεί εδώ και καιρό».

«Η Κύπρος έχει να διαδραματίσει έναν πολύ σημαντικό ρόλο σε ό,τι αφορά τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία και τη διατλαντική συμφωνία που προνοεί ότι στεκόμαστε απέναντι από τη Ρωσία και υποστηρίζουμε την Ουκρανία.

Υπάρχει η φήμη ότι στην Κύπρο υπάρχουν εταιρείες κελύφη που διευκολύνουν αυτούς που υποβοηθούν τον πόλεμο που κάνει το Κρεμλίνο, ότι διακινείται χρήμα κακόβουλων δραστηριοτήτων, όμως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι πλέον που προσπαθούν να αλλάξουν, όχι μόνο την αντίληψη για τον ρόλο της Κύπρου, αλλά και να αλλάξουν πραγματικά τον ρόλο της Κύπρου».

Πρόσθεσε ωστόσο ότι είναι ένας μακρύς δρόμος για οποιαδήποτε Κυβέρνηση και οποιαδήποτε χώρα ν’ αφήσει πίσω της την «κακή φήμη» για συνεργασία με την Ρωσία.

«Έχουμε να κάνουμε με τη μετάβαση στον τραπεζικό τομέα, στις ελεγκτικές υπηρεσίες και κατ’ επέκταση πρόκειται για μία πολύπλοκη διαδικασία που δεν αλλάζει μέσα σε μία νύχτα πουθενά και σίγουρα δεν αλλάζει ούτε στην Κύπρο. Χρειάζεται ένα μακροπρόθεσμο πλάνο και γι’ αυτό τον λόγο είμαι πολύ περήφανη για την πολύ στενή συνεργασία που έχουμε και για την πολύ καλή δουλειά που γίνεται μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης, της νομικής υπηρεσίας, του FBI και της Κυπριακής Αστυνομίας» είπε.

Ερωτηθείσα για το αν θα υπάρξουν νέα ονόματα στη λίστα των κυρώσεων η κ. Φίσερ απάντησε ότι από τη στιγμή που το Κρεμλίνο συνεχίζει τον πόλεμο στην Ουκρανία, «τότε θα συνεχίσουμε να κυνηγούμε αυτούς που υποβοηθούν, που ‘εφοδιάζουν’ κατά κάποιον τρόπο αυτόν τον πόλεμο. Αν λοιπόν υπάρχουν εταιρείες ή πρόσωπα στην Κύπρο που συμβάλλουν στην προσπάθεια της Ρωσίας να συνεχίσει αυτό τον πόλεμο τότε θα τους κυνηγήσουμε και θα το κάνουμε σε συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία».

Ανέφερε δε ότι υπάρχει πρόθεση για μία μακρόχρονη συνεργασία μεταξύ του FBI, της Κυπριακής Αστυνομίας, της Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, της ΜΟΚΑΣ και άλλων υπηρεσιών. «Το ερώτημα είναι τι περισσότερο μπορούμε να κάνουμε μαζί και αυτό επεξεργαζόμαστε αυτή τη στιγμή» πρόσθεσε.

https://hellasjournal.com/2023/12/proidopiisis-apo-tin-presvira-ton-ipa-stin-kipro-kaki-i-fimi-logo-ton-scheseon-me-ti-rosia-o-christodoulidis-theli-ton-katharismo-tou-nisiou/