Αρχική Blog Σελίδα 1355

Η μεθόδευση αφαιρέσεως του Τιμίου Σταυρού εκ της Σημαίας

6
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Β. ΚΑΤΣΙΒΑΡΔΑΣ

 

Η αφαίρεση του Χριστιανικού Σταυρού εκ της Ελληνικής Σημαίας, θα αποτελέσει το οργανικό επακόλουθο, του ήδη, δρομολογούμενου, ενόψει της επικείμενης αναθεωρήσεως του Συντάγματος, διαχωρισμού της Εκκλησίας από την Πολιτεία, όπερ και τούτο σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι ο Σταυρός, ως αμιγώς θρησκευτικό σύμβολο, θα αφαιρεθεί από το Εθνικός μας σύμβολο, ως ένδειξη, ουδετεροθρησκείας, δοθέντος ότι, μετά ταύτα, το Κρατικό σύμβολο της σημαίας θα αντιπροσωπεύει αποκλειστικά το Ελληνικό κράτος, έναντι του οποίου όλες οι θρησκείες δέον όπως αντιμετωπίζονται ισότιμα κατ’ επιταγήν της  αρχής της ανεξιθρησκείας.

Η ιστορική το όντι, συμβολή της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως εις την ελευθερία του έθνους και μετέπειτα εις την ίδρυση του Ελλαδικού Κράτους, ως δομική σταθερά και συστατικού ταυτοτητοποιητικού στοιχείου, ουδόλως συμπεριλαμβάνονται εις την έννοια του ουδέτερου Κράτους το οποίο, θα πρέπει να απεκδυθεί οιασδήποτε μορφής οντολογικής παραδόσεως του παρελθόντος δίκην ενός ακατάληπτου εκσυχρονισμού, καίτοι τούτο ακρωτηριάζει καταδήλως και πασιδήλως, την πολιτισμική μας ταυτότητα και την διαχρονική ιστορική μας αυτοσυνειδησία εις το διάβα των αιώνων.

Τούτο δε επιρρωνύεται και εκ του γεγονότος ότι η Ελληνική Σημαία δεν είναι κατοχυρωμένη εκ του Συντάγματος ως παλαιότερον συνέβαινε εις την Συνταγματική έννομη τάξη της στρατιωτικής δικτατορίας, διαρκούσης της επταετίας εν έτει 1968  και συγκεκριμένα εις το άρθρο 4.: εθνική σημαία της Ελλάδος είναι δίχρους, κυανή και λευκή. Σχηματίζεται εξ εννέα οριζοντίων ταινιών, πέντε κυανών και τεσσάρων λευκών, διατεταγμένων εναλλάξ. Εις την άνω προς τον ιστόν γωνίαν υπάρχει λευκός ισοσκελής σταυρός εντός κυανού τετραγώνου, έχοντος μήκος πλευράς ίσον προς το πλάτος πέντε ταινιών».

Έτι περαιτέρω το «πολύφερνο» Κράτος ήδη έχει προλειάνει το έδαφος περί της ολοσχερούς απαξίας, της Ελληνικής μας εν γένει σημαίας μας, καθότι καθίσταται σαφές, ότι ουδόλως προστεύεται –η Ελληνική σημαία- ως εθνικό σύμβολο,  υπό της Ποινικής Νομοθεσίας, αλλά αμιγώς ως κρατικό σύμβολο αμιγώς φορέας της κρατικής Πολιτειακής εξουσίας, πλήρως αποκεκομμένης από την ιστορία του έθνους, άρα λοιπόν, εάν κάποιος ρυπάνει, αλλοιώσει ή καύσει δημοσίως την Ελληνική σημαία, δεν λογίζεται ποινικό αδίκημα, όμως τούτο συμβαίνει, εξ αντιδιαστολής μόνον με τον αφαίρεση της Ελληνικής σημαίας από μία Κρατική υπηρεσία και πάλι υπό προϋποθέσεις και εξειδικεύω σωρευτικώς τα ακόλουθα:

Το άρθρο 191 Α του Ποινικού Κώδικα υποβάθμισε το αδίκημα της προσβολής του εθνικού συμβόλου αφενός ως κρατικό αμιγώς σύμβολο της πολιτειακής εξουσίας και επουδενί του έθνους, ως είρηται ανωτέρω, το οποίο κολάζεται ποινικά ως έγκλημα δυνητικής διακινδύνευσης της δημοσίας τάξεως, μειώνοντας το εύρος της αξιοποίνου συμπεριφοράς της πράξης αυτής καθ’ εαυτής, υπό την έννοια ότι συγκροτείται η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος αυτού, όχι λόγω οιαδήποτε μορφής δημόσιας μορφής ρύπανσης, παραμόρφωσης, καταστροφής ή αφαίρεσης του εθνικού μας συμβούλου αδιακρίτως και συλλήβδην υπό του εκάστοτε  δράστη, αλλά μόνον, εάν και εφόσον αν αποδειχθεί έκθεση σε κίνδυνο της δημόσιας τάξεως, ήτοι διασάλευση και διατάραξη των ήρεμης και ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ των πολιτών, υπό την κυριαρχία του Κράτους.

Εν άλλοις λόγοις, εάν ο εκάστοτε επίδοξος δράστης, εν γνώσει του πραμορφώσει και καταστρέψει το εθνικό σύμβολο δολίως και επί τω τέλει να εκδηλώσει μίσος ή περιφρόνηση, πλην όμως, εάν και εφόσον τούτο, δεν το πράττει, εν τω πλαισίω της κρατικής εξουσίας, δηλαδή να αφαιρέσει μία σημαία από ένα κρατικό όργανο, διασαλεύοντας την δημόσια τάξη, θέτοντας σε κίνδυνο αυτή, ή εισέτι και να το πράξει, δηλαδή να αφαιρέσει ή να καταστρέψει μία Ελληνική σημαία από ένα κτήριο πλην όμως αν το πράξει άνευ διασαλεύσεως της δημοσίας τάξεως η πράξει αυτή του η πράξη παραμένει ατιμώρητη.

Συνελόντι ειπείν με άλλη διατύπωση, δεν προστεύεται η σημαία ως εθνικό σύμβολο, αλλά εάν καταστραφεί ενώ ίσταται σε κρατικό κτήριο και ο δράστης την υποστείλει ή την καύσει δημοσίως διασαλεύοντας την δημόσια τάξη, άλλως εάν το πράξει εν κρυπτώ και παραβύστω και διαφύγει ησύχως δεν συνιστά ποινικό αδίκημα.

Εν κατακλείδι, η Ελλάς Εάλω, η διαγραφή της ιστορίας μας και η λήθη του έθνους προβάλλεται δια μέσου του ποινικού κώδικα την ίδια στιγμή, την οποία ποινικοποιείται απηνώς η ελευθερία έκφρασης και ο πατριωτισμός λογίζεται ως  ποινικό αδίκημα διέγερση σε ανυπακοή κατά της κρατικής εξουσίας  και η ελεύθερη διάδοση ιδεών ως διασπορά αμοιβαίας διχόνοιας, ρητορική μισαλλοδοξίας και διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Οι κλειδούχοι της κερκόπορτας ευρίσκονται εντός των πυλών δια εγκατεστημένων δουρείων ίππων και ουχί επί θύραις.

https://www.pronews.gr/opinion-makers/i-methodeysi-afaireseos-tou-timiou-stayrou-ek-tis-simaias/

Βασιλιάς Κάρολος: Βρετανικά ΜΜΕ του «δίνουν» μόλις δύο χρόνια ζωής

0

Έτοιμο ήδη το σχέδιο της κηδείας του

Ο βασιλιάς Κάρολος Γ’ συνεχίζει να δίνει την μάχη με το καρκίνο στο πάγκρεας ενώ βάσει πρωτοκόλλου τα σχέδια για την κηδεία του είναι ήδη έτοιμα καθώς τα βρετανικά ΜΜΕ του δίνουν μόλις δύο χρόνια ζωής!

Σύμφωνα με το In Touch η επιχείρηση για την κηδεία του βασιλιά θα λέγεται «Επιχείρηση Menai Bridge» και θα μοιάζει με εκείνη της βασίλισσας Ελισάβετ Β’.

«Είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο μεταξύ των Βρετανών βασιλικών, αλλά στην περίπτωση του Καρόλου η σκοπιμότητα είναι απαραίτητη. Κάποιοι αυλικοί πιστεύουν ότι ο καρκίνος του Καρόλου είναι χειρότερος από ό,τι τον παρουσιάζουν», ανέφερε πηγή στο In Touch.

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος δήλωσε στο βρετανικό σκανδαλοθηρικό περιοδικό ότι ο βασιλιάς έχει μόλις δύο χρόνια ζωής.

«Ο βασιλιάς Κάρολος είναι πολύ πιο άρρωστος από ό,τι αφήνει να εννοηθεί το Παλάτι και απλά δεν είναι σε θέση να διευθύνει την πολυτάραχη οικογένειά του, τα επιχειρηματικά συμφέροντα του στέμματος και να εκπληρώνει τα καθημερινά καθήκοντα της μοναρχίας. Ο καρκίνος του τον τρώει ζωντανό. Είναι πολύ αδύναμος. Η κατάσταση είναι απελπιστική»

Μετά τον βασιλιά Κάρολο, διάδοχος είναι ο πρίγκιπας Ουίλιαμ, ο οποίος ωστόσο δεν φαίνεται να έχει κερδίσει πλήρως την εμπιστοσύνη του πατέρα του για τον θρόνο. «Ο Κάρολος γνωρίζει τις πιέσεις του να είσαι μονάρχης και απλά δεν είναι σίγουρος ότι ο Ουίλιαμ είναι έτοιμος να πάρει τη θέση του», αποκάλυψε τρίτο πρόσωπο στο βρετανικό περιοδικό.

Τι είναι η επιχείρηση Menai Bridge που θα ξεκινήσει όταν πεθάνει ο Κάρολος

Όπως αναφέρει ο Independent η Επιχείρηση Menai Bridge θα μοιάζει αρκετά με εκείνη της βασίλισσας Ελισάβετ, που είχε την ονομασία Επιχείρηση London Bridge

Μόλις ξεκινήσει το Menai Bridge, ο επόμενος στη σειρά για τον θρόνο, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ, θα είναι ο διάδοχος μαζί με την Κέιτ Μίντλετον.

Ο νέος βασιλιάς θα απευθυνθεί στον λαό της Βρετανίας, όπως έκανε ο Κάρολος στις 9 Σεπτεμβρίου, και το κοινό θα μπει σε περίοδο εθνικού πένθους πριν από την κηδεία. Όπως έγινε και με την Βασίλισσα Ελισσάβετ, ο πρωθυπουργός θα ενημερωθεί από τον ιδιωτικό γραμματέα του βασιλιά, όπως και το Γραφείο του Ιδιωτικού Συμβουλίου του βασιλιά.

Στους μόνιμους γραμματείς των τμημάτων θα δοθεί ένα σενάριο για να ενημερώσουν τους υπουργούς της κυβέρνησης, ενώ ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου θα έστελνε ένα email στους ανώτερους δημοσίους υπαλλήλους.

Μετά τη λήψη αυτού του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, οι σημαίες σε όλο το Whitehall θα είναι μεσίστιες.

https://www.pronews.gr/kosmos/vasilias-karolos-vretanika-dimosieymata-tou-dinoun-molis-dyo-xronia-zois/

Ε.Μασκ σε Β.Ζελένσκι: «Κάνε διαπαραγματεύσεις για να μην χάσεις την Οδησσό και την πρόσβαση στην Μαύρη Θάλασσα»

0

Η ανάρτησή του στο «Χ»

Ο Έλον Μασκ, με ανάρτησή του στο «Χ», προειδοποίησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ότι κινδυνεύει να χάσει την Οδησσό και την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα εάν δεν κάνει διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία.

«Ωστόσο, εάν ο πόλεμος διαρκέσει αρκετά, η Οδησσός θα πέσει και αυτή… Το αν η Ουκρανία χάσει κάθε πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα ή όχι είναι, κατά την άποψή μου, το πραγματικό ερώτημα που απομένει. Συνιστώ μια διευθέτηση κατόπιν διαπραγματεύσεων πριν συμβεί αυτό», έγραψε στο το κοινωνικό δίκτυο «Χ».

Έτσι σχολίασε ο Μασκ τη δημοσίευση του Αμερικανού επιχειρηματία Μπιλ Άκμαν για τον ειδικό Τζον Σπένσερ, ο οποίος έγραψε για την ουκρανική σύγκρουση.

«Ήταν τραγική σπατάλη ζωής για την Ουκρανία να επιτεθεί σε έναν μεγαλύτερο Στρατό που είχε άμυνα σε βάθος, ναρκοπέδια και ισχυρότερο πυροβολικό όταν η Ουκρανία δεν είχε τεθωρακισμένα ή αεροπορική υπεροχή!» έγραψε ο Μασκ.

 

Ξαναρχίζουν σήμερα στο Κάιρο οι συνομιλίες για εκεχειρία στη Γάζα και απελευθέρωση ομήρων μετά το «πράσινο φως» από τον Νετανιάχου

0

Οι διαπραγματεύσεις για μια εκεχειρία ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς πρόκειται να επαναληφθούν σήμερα στο Κάιρο, σύμφωνα με το φιλοκυβερνητικό αιγυπτιακό μέσο ενημέρωσης Al-Qahera News, που πρόσκειται στις αιγυπτιακές υπηρεσίες ασφαλείας.

«Πηγή στις αιγυπτιακές υπηρεσίες ασφαλείας επιβεβαίωσε στο Al-Qahera News την επανάληψη των διαπραγματεύσεων για μια εκεχειρία ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα», μετέδωσε το κανάλι.

Το Al-Qahera News επέμεινε εξάλλου «στις κοινές προσπάθειες του Κατάρ και της Αιγύπτου», μεσολαβητών στη σύγκρουση αυτή, «για να διαφυλάξουν τις προόδους» που επιτεύχθηκαν στους προηγούμενους κύκλους διαπραγματεύσεων.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έκανε γνωστό χθες, Παρασκευή, ότι έδωσε το πράσινο φως για νέες συνομιλίες για μια εκεχειρία στη Γάζα, παλαιστινιακό έδαφος που πολιορκείται και βομβαρδίζεται εδώ και σχεδόν έξι μήνες και ο πληθυσμός του απειλείται με «επικείμενο λιμό», σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

  • «Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου συνομίλησε με τον διευθυντή της Μοσάντ (ισραηλινές υπηρεσίες εξωτερικών πληροφοριών) και τον διευθυντή της Σιν Μπετ (υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών) και ενέκρινε ένα νέο κύκλο διαπραγματεύσεων μέσα στις προσεχείς ημέρες στην Ντόχα και στο Κάιρο», είχε διευκρινίσει με ανακοίνωσή του το γραφείο του.

Χθες, Σάββατο, το βράδυ, εκαντοντάδες διαδηλωτές ζήτησαν από την κυβέρνηση να βρει μια λύση για να επιτύχει την απελευθέρωση των ανθρώπων που συνελήφθησαν όμηροι κατά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου στο Ισραήλ και εξακολουθούν να κρατούνται στη λωρίδα της Γάζας.

Παρά τις προσπάθειες της Αιγύπτου, του Κατάρ και των Ηνωμένων Πολιτειών, οι συνομιλίες για μια εκεχειρία προχωρούν με βήμα σημειωτόν και το Ισραήλ και το ισλαμιστικό παλαιστινιακό κίνημα επιρρίπτουν το ένα στο άλλο την ευθύνη γι’ αυτό το αδιέξοδο.

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Κάιρο, Egypt

https://hellasjournal.com/2024/03/xanarchizoun-simera-sto-kairo-i-sinomilies-gia-ekechiria-sti-gaza-ke-apeleftherosi-omiron-meta-to-prasino-fos-apo-ton-netaniachou/

«Αισχρά ψεύδη και χυδαιότητα», απαντά η κυβέρνηση σε δημοσίευμα της «Εστίας» για «SMS της Μαρέβα Μητσοτάκη στον Βαγγέλη Μαρινάκη»: Και μία μήνυση

1

Για «χυδαιότητα», «αισχρά ψεύδη» και «υπαγορευμένα αποκυήματα φαντασίας» κάνει λόγο σε σημερινή ανακοίνωσή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ως απάντηση στο σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “Εστία”, το οποίο εμπλέκει τη σύζυγο του πρωθυπουργού Μαρέβα Μητσοτάκη.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την εφημερίδα, η σύζυγος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη έστειλε μήνυμα από το κινητό της τηλέφωνο στον μεγαλοεπιχειρηματία για την επίσκεψη του υπουργού Επικρατείας Σταύρου Παπασταύρου και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ Γιάννη Μπρατάκου, οι οποίοι μετά την αποκάλυψη της επίσκεψής τους την περασμένη Κυριακή στο σπίτι του Βαγγέλη Μαρινάκη, παραιτήθηκαν.

  • Ειδικότερα, στο ενυπόγραφο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, από τον διευθυντή της εφημερίδας Μανώλη Κοττάκη, με τίτλο «Το SMS Μαρέβας προς Μαρινάκη: Να τα βρούμε, άκου τους υπουργούς» σημειώνεται μεταξύ άλλων: 

Το επιδείκνυε ο μηντιάρχης στην ομήγυρη – Το αίτημα για συγγνώμη στον Κυριάκο και η οξεία αντίδρασίς του – Με εντολή του πρωθυπουργού στην συνάντηση-παγίδα οι τέως υπουργοί Σταύρος Παπασταύρου και Γιάννης Μπρατάκος – Ποιός πότισε,,, κώνειο το Μαξίμου με τη διαρροή στο διαδίκτυο – Η μυστική σύσκεψη στο Μέγαρο, οι εξετάσεις νομιμοφροσύνης των υπουργών και οι υποχρεωτικές αναρτήσεις των βουλευτών με την απειλή της εγγραφής στη μαύρη λίστα – «Άλλοθι» τα πούρα και το ουίσκι για την καρατόμηση – Ο ανένδοτος- ανέκδοτο στη διαπλοκή και η μυστική συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Αλαφούζο – Στον πανικό του αναγνώρισε και η σκευωρία του Βατοπεδίου»

Η ανακοίνωση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη:

«Για μια ακόμη φορά ξεπεράστηκε η κόκκινη γραμμή της χυδαιότητας. Η εφημερίδα «Εστία» δεν δίστασε να στοχοποιήσει τη σύζυγο του Πρωθυπουργού με ένα πρωτοσέλιδο δημοσίευμα γεμάτο αισχρά ψεύδη.

Όπως προκύπτει και από την επίσημη διάψευση του εκδότη του iefimerida.gr κ. Χρήστου Ράπτη, τα όσα αναφέρονται στο σημερινό φύλλο της «Εστίας» είναι υπαγορευμένα αποκυήματα φαντασίας.

Έχοντας εξαντλήσει, πλέον, κάθε μέθοδο που έχουν επιστρατεύσει, τώρα στρέφονται, για μία ακόμη φορά, κατά της συζύγου του Πρωθυπουργού, ελπίζοντας ότι θα πετύχουν τον στόχο τους – που δεν είναι άλλος από το να ρίξουν τον εκλεγμένο Πρωθυπουργό της χώρας, Κυριάκο Μητσοτάκη.

Το επίμαχο πρωτοσέλιδο της «Εστίας»

Ξεχνούν ότι και στο παρελθόν είχαν επιχειρήσει το ίδιο, αλλά στο τέλος η αλήθεια έλαμψε. Λησμονούν ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Αμετανόητοι, επιμένουν στη λάσπη, στη συκοφαντία και μάλιστα δεν διστάζουν να ακολουθήσουν και πάλι την πιο ανήθικη τακτική που είναι η στοχοποίηση συζύγων και οικογενειών.

Δυστυχώς για εκείνους και για όσους κρύβονται από πίσω τους, το μόνο θύμα και σε αυτή την απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρα, είναι η προσωπική αξιοπιστία τους. Ας μην συζητήσουμε για την δημοσιογραφική δεοντολογία. Αυτή, την έχουν ήδη διαγράψει από την προσωπική τους ατζέντα.»

Νωρίτερα, σε διάψευση για το θέμα αυτό είχε προχωρήσει και ο εκδότης του iefimerida.gr, Χρήστος Ράπτης:

«Ο εκδότης της εφημερίδας «Εστία», Μανώλης Κοττάκης διέπραξε σήμερα, μια πολιτική και δημοσιογραφική αθλιότητα.

Σε ένα πρωτοσέλιδο δήθεν «ρεπορτάζ», αποκύημα της φαντασίας του, με τίτλο «Τό μήνυμα τῆς Μαρέβας στόν κ. Μαρινάκη: «Νά τά βροῦμε, ἄκου τούς Ὑπουργούς!», φτάνει στο σημείο να με εμπλέκει προσωπικά και να θίγει την υπόληψή μου.

Ισχυρίζεται ότι, ευρισκόμενος μαζί με άλλους συνδαιτημόνες στην οικία του Ευάγγελου Μαρινάκη, δήθεν ο επιχειρηματίας επέδειξε σε μένα και σε άλλους κάποια sms τα οποία – υποτίθεται – του έστειλε η σύζυγος του πρωθυπουργού, κυρία Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη.

Είναι χυδαίο ψεύδος.

Πρόκειται για υπαγορευμένη αθλιότητα, εντασσόμενη σε πολιτικές σκοπιμότητες, τις οποίες εξυπηρετεί ο κ. Κοττάκης.

Για τον λόγο αυτό, δηλώνω ότι θα προσφύγω σε ποινικά και αστικά δικαστήρια, προκειμένου να προφυλάξω την τιμή, την υπόληψη και την προσωπικότητά μου από τις αθλιότητες και τα ψεύδη του κ. Κοττάκη».

https://hellasjournal.com/2024/03/eschra-psevdi-ke-chideotita-apanta-i-kivernisi-se-dimosievma-tis-estias-gia-sms-tis-mareva-mitsotaki-ston-vangeli-marinaki-ke-mia-minisi/

Η αναγνώριση του Κοσόβου αποτελεί πλήγμα για την Κύπρο και “όχημα” για τη νομιμοποίηση του ψευδοκράτους: Γιατί άλλαξε τη στάση της έναντι της Σερβίας η κ. Μπακογιάννη;

2

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς επιτέθηκε με πρωτόγνωρη σφοδρότητα εναντίον της πρώην υπουργού Εξωτερικών, κ. Ντόρας Μπακογιάννη, στο πλαίσιο ενός διαγγέλματος στο οποίο προειδοποίησε τους Σέρβους ότι οι ξένοι απεργάζονται οδυνηρές καταστάσεις για τη χώρα τους.

Ο λόγος της σκληρής και άνευ προηγουμένου επίθεσης οφείλετα στην αλλαγή της στάσης της κ. Μπακογιάννη -υποθέτω σε συνεννόηση με το υπουργείο των Εξωτερικών- για την ένταξη του κρατιδίου του Κοσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Ο Σέρβος πρόεδρος δήλωσε συγκεκριμένα, στη διάρκεια του δραματικού διαγγέλματός του το Προεδρικό Μέγαρο, το βράδυ της Πέμπτης:

  • «Και να πω στην Ντόρα Μπακογιάννη: Ντροπή σου για αυτό που έκανες. Ντροπή σου! Εγώ ξέρω προσωπικά ποιός σου έδωσε την εντολή με ένα τηλεφώνημα και άλλαξες την έκθεσή σου [σσ. για το Κοσσυφοπέδιο]… Κάποιοι άνθρωποι έχουν ραχοκοκαλιά και κάποιοι είναι ασπόνδυλοι!».

Είδα το βίντεο. Ο Σέρβος πρόεδρος ήταν οργισμένος. Προφανώς κατάλαβε ότι αυτή η ένταξη θα οδηγήσει και στην αναγνώριση του Κοσόβου. Εάν συμβεί αυτό, τότε μπορούμε να ομιλούμε για σοβαρότατο πλήγμα και κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το παράνομο καθεστώς στην κατεχόμενη Κύπρο, καραδοκεί και μαζί με την κατοχική Τουρκία επιδιώκουν εδώ και καιρό την αναγνώρισή του.

Θεωρούμε, λοιπόν, την αλλαγή της στάσης της κ. Μπακογιάννη και κατ’ επέκταση της ελληνικής κυβέρνησης, εντελώς λάθος. Ανεξάρτητα από τη στάση των Σέρβων και τις στενές φιλικές σχέσεις που ανέπτυξαν με την Τουρκία, η υποστήριξη προς το Κόσοβο, που δημιουργήθηκε ετσιθελικά και παράνομα από το ΝΑΤΟ, η Αθήνα έπρεπε να λάβει υπόψη της, τις όποιες συνέπειες για την Κύπρο.

Συνεργάτης της ιστοσελίδας μας, που παρακολούθησε τις διαδικασίες στο Συμβούλιο της Ευρώπης, μας ενημέρωσε για το παρασκήνιο. Αν ισχύει η κ. Μπακογιάννη πρέπει να δώσει εξηγήσεις αμέσως. Μας έγραψε σχετικά:

«Η σκληρή αυτή αντίδραση του Σέρβου Προέδρου έρχεται μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες ύστερα από την αποδοχή της εισηγητικής έκθεσης της Ντόρας Μπακογιάννη, από τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπη.

Η Ελληνίδα πρώην Υπουργός Εξωτερικών πρότεινε την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο, παρακάμπτοντας τις διεθνείς δεσμεύσεις της κυβέρνησης του μουσουλμάνου Κοσοβάρου Προέδρου Κούρτι έναντι του διωκόμενου από το Κοσσυφοπέδιο σερβικού λαού του, τις οποίες η ίδια η Μπακογιάννη επικαλούνταν και πρότασσε μέχρι πριν από δύο εβδομάδες.

Ο Πρόεδρος Βούτσιτς τόνισε ότι μέσα σε 2-3 χρόνια διακυβέρνησης Κούρτι στο Κοσσυφοπέδιο, έγιναν διπλάσια εγκλήματα εις βάρος των Σέρβων από όσα είχαν κατά τα προηγούμενα εννέα χρόνια, ενώ υπονόησε ότι η αλλαγή της στάσης της κ. Μπακογιάννη έγινε κατόπιν γερμανικών πιέσεων».

Σε έγγραφα που έχει στην κατοχή του ο συνεργάτης μας αποκαλύπτεται ότι:

Μέχρι την Τρίτη 5 Μαρτίου, η κ. Μπακογιάννη επέμενε σταθερά στην αρχική απαίτησή της, αλλά και απαίτηση της διεθνούς κοινότητας, όπως η κυβέρνηση του κρατικού μορφώματος του Κοσσυφοπεδίου ικανοποιήσει τρία βασικά κριτήρια προκειμένου να διατηρεί ελπίδες ευρωπαϊκής προοπτικής, ως εξής:

  1. Επιστροφή, από την κυβέρνηση του Κοσόβου, όλων των περιουσιακών στοιχείων όλων των Σερβικών Ιερών Μονών του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων στα μοναστήρια στα οποία ανήκουν.
  2. Ίδρυση της Ένωσης Σερβικών Δήμων στις περιοχές του Κοσσυφοπεδίου όπου ο σερβικός πληθυσμός διαθέτει πλειοψηφία που αγγίζει το 99%.
  3. Άρση του νόμου περί απαλλοτριώσεων και επιστροφή όλων των κλαπέντων από το Κόσοβο περιουσιακών στοιχείων των Σέρβων κατοίκων του Κοσσυφοπεδίου.

Σημειώνει ο συνεργάτης μας:

Κατά περίεργο τρόπο, ωστόσο, μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 20 Μαρτίου 2024, η κ. Μπακογιάννη κατέθεσε σε συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Συνδιάσκεψης του Συμβουλίου της Ευρώπης νέα Εισήγηση. Με αυτήν παρέκαμψε τις ανωτέρω εναρμονισμένες με το Διεθνές Δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο θέσεις της, κρίνοντας ότι η μερική εκπλήρωση της πρώτης μόνον προϋπόθεσης, δηλαδή η επιστροφή 24 εκταρίων γης στο Ορθόδοξο Σερβικό Μοναστήρι του Βισόκι Ντέτσανι, είναι αρκετή για να δώσει η ίδια το πράσινο φως στην ένταξη του Κοσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης!

  • Ποια είναι η στάση των Αμερικανών; Συμφωνούν με την αλλαγή της στάσης της κ. Μπακογιάννη;

Στις 12 Μαρτίου 2024, ο Αμερικανός Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Θέματα Ευρώπης και Ευρασίας, Gabriel Escobar, ειδικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ για τα Δυτικά Βαλκάνια, εξέφραζε, από τις Βρυξέλλες, την έντονη ανησυχία του για το γεγονός ότι «δεν εισακούεται από το Κόσοβο η αμερικανική προσφορά εταιρικής σχέσης προκειμένου να προχωρήσει περαιτέρω και ταχύτερα η [σσ. ευρωπαϊκή] ενσωμάτωσή του».

Με τη δήλωσή του αυτή, όπως και με άλλες αναφορές του, ο κ. Εσκομπάρ εξέφρασε την ενόχλησή του για το γεγονός ότι η κυβέρνηση Κούρτι εξακολουθεί να κατατρέχει τον σερβικό πληθυσμό, δίχως να συμμορφώνεται προς τους όρους που του έχουν τεθεί από τη διεθνή κοινότητα. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 15 Μαρτίου, επισκέφθηκε ο ίδιος στο Κοσσυφοπέδιο περιοχές με έντονη παρουσία Σερβικού πληθυσμού καταπιεζόμενου από την κυβέρνηση Κούρτι, όπως το Peć, αλλά και το Σερβικό Μοναστήρι του Visoki Dečani.

  • Φαίνεται ότι πίσω από την αλλαγή της στάσης της κ. Μπακογιάννη βρίσκονται οι Γερμανοί. Διαβάστε:

Η δια του Υπουργού Εσκομπάρ στάση των ΗΠΑ έναντι του Κοσσυφοπεδίου ενόχλησε έντονα τη γερμανική πλευρά, η οποία αντέδρασε άμεσα (15 και 16 Μαρτίου) και προκλητικά, τόσο διαμέσου του Βουλευτή της Bundestag και συναδέλφου της κ. Μπακογιάννη στην Κοινοβουλευτική Συνδιάσκεψη του Συμβουλίου της Ευρώπης, Knut Abraham, όσο και του επίσης Γερμανού βουλευτή και Προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Bundestag, Michael Roth.

Ο πρώτος, απευθυνόμενος μέσω της πλατφόρμας X στον κ. Εσκομπάρ του επεσήμανε ότι: «οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να εκπληρώσουν τις προϋποθέσεις ένταξης του Κοσόβου στην Ευρώπη, λόγω της θανατικής ποινής»!

Ενώ ο δεύτερος, ο οποίος μάλιστα παραιτήθηκε από τη θέση του, επικαλούμενος λόγους υγείας, μόλις γνωστοποιήθηκε ότι η Έκθεση Μπακογιάννη προτείνει το Κοσσυφοπέδιο προς ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αναφερόμενος επίσης στις ΗΠΑ δήλωσε μέσω του X τα εξής:

«Είναι εντελώς ακατανόητο το ότι οι ΗΠΑ θέτουν επιπλέον όρους για τη συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Αυτή η ανισόρροπη προσέγγιση των ΗΠΑ προς το Κοσσυφοπέδιο πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Είναι άδικη και αθέμιτη. Είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης και τα κράτη μέλη του που κάθονται στη θέση του οδηγού και όχι οι ΗΠΑ!».

Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι υπάρχει σοβαρότατο θέμα και για την κ. Μπακογιάννη, αλλά και την ελληνική κυβέρνηση, η οποία πρέπει να ξεκαθαρίσει τη θέση της, καθώς κάθε προσπάθεια επιβολής της αναγνώρισης του Κοσόβου, του «βασιλείου» των ναρκωτικών και της πορνείας (και ανηλίκων), παραπέμπει στην Κύπρο και στην προσπάθεια των Τούρκων να αναγνωριστεί το παράνομο καθεστώς των κατεχομένων.

Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι οι Σέρβοι “είναι αδελφοί μας”, όπως υποστηρίζουν στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες πολίτες. Ούτε υποστήριζα το αυταρχικό καθεστώς του Μιλόσεβιτς, που ευθύνεται για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Ούτε θα ξεχάσω την επίθεση εναντίον της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι, όταν σύσσωμος ο ελληνικός λαός είχε ταχθεί εναντίον των νατοϊκων βομβαρδισμών. Διαφώνησα με την απαράδεκτη στάση του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών και με την βίαιη και παράνομη απόσπαση του Κοσόβου από τη Σερβία.

Η έγνοια μου είναι η Κύπρος και οι συνέπειες για το νησί, όπου για 50 χρόνια βρίσκεται κάτω από τις συνεχείς απειλές του Αττίλα για την κατάληψη και των ελεύθερων περιοχών. Η Ελλάδα δεν πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσοβο. Τελεία και παύλα.

* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

https://hellasjournal.com/2024/03/i-anagnorisi-tou-kosovou-apoteli-pligma-gia-tin-kipro-ke-ochima-gia-ti-nomimopiisi-tou-psevdokratous-giati-allaxe-ti-stasi-tis-enanti-tis-servias-i-k-bakogianni/

Γ. Μαγκριώτης: τι άλλαξε η συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης;

1
Τρίτη ημέρα της συζήτησης στην Ολομέλεια της Βουλής της πρότασης δυσπιστίας στην κυβέρνηση που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Νίκος Ανδρουλάκης, με αφορμή το δημοσίευμα του "Βήματος της Κυριακής" για αλλοίωση των διαλόγων του σταθμάρχη της Λάρισας με τους μηχανοδηγούς το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όταν και συνέβη η πολύνεκρη σύγκρουση αμαξοστοιχιών στα Τέμπη, Πέμπτη 28 Μαρτίου 2024. Την πρόταση δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, ΚΚΕ, Νέα Αριστερά, Ελληνική Λύση και Πλεύση Ελευθερίας. (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην υπουργού

Η τριήμερη συζήτηση στην βουλή της πρότασης δυσπιστίας, που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ και υποστήριξαν τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, ήταν καταλυτική, για την επιτάχυνση της πολιτικής υποχώρησης της κυβέρνησης. Η επόμενη ημέρα είναι μια τελείως διαφορετική ημέρα, που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη εκλογική ήττα την ΝΔ, στις επερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές.

Μέχρι τις εκλογές του 2009, η πλειοψηφία των πολιτών ψήφιζε με βάση τις ιστορικές κομματικές καταβολές τους, την κοινωνική τους τάξη και, την προσδοκία βελτίωσης της οικονομικής και κοινωνικής τους θέσης.

Η δημοσιονομική κρίση, που άρχισε να εκδηλώνεται το 2008, μετά την χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ το Φθινόπωρο του 2007, και αποκαλύφθηκε στα τέλη του 2009 με τα μνημόνια που ακολούθησαν, συρρίκνωσε σημαντικά την μεσαία παραγωγική τάξη και τα μεσαία εισοδήματα, εκτόξευσε την ανεργία, ειδικά των νέων και μείωσε την χρηματοδότηση του κοινωνικού κράτους. Η πολύπλευρη κρίση, δημιούργησε απογοήτευση, οργή και ανασφάλεια στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.

Στις εκλογές του 2012, οι πολίτες, στην πλειοψηφία τους καταδίκασαν αυτούς που θεώρησαν ότι προκάλεσαν την κρίση, και δημιούργησαν ένα κομματικό χάρτη με διογκωμένα τα δύο πολιτικά άκρα.

Στην υπερδεκαετή πολύπλευρη κρίση, προστέθηκε η υγειονομική, η οποία εκτός από τον φόβο του θανάτου, βύθισε σε ακόμη πιο βαθιά ύφεση την οικονομία και έφερε ακόμη μεγαλύτερη απόγνωση στην κοινωνία. Η επανεκκίνηση της παγκόσμιας οικονομίας πυροδότησε τον πληθωρισμό και την ακρίβεια, η ενεργειακή κρίση που ακολούθησε, κυρίως από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανίας, έδωσε την ευκαιρία στους κερδοσκόπους να ζήσουν τα πιο τρελά τους όνειρα και η πλειοψηφία των καταναλωτών, το απόλυτο σοκ.

Με αυτά τα δεδομένα, η πλειοψηφία των πολιτών, ειδικά των μεγαλύτερων ηλικιών, αυτών δηλαδή πού διαμορφώνουν τους πολιτικούς και εκλογικούς συσχετισμούς τα τελευταία χρόνια, επιζητά την ασφάλεια και την διατήρηση, έστω της σημερινής τους πραγματικότητας.

Αυτά τα αιτήματα, με την πρωτόγνωρη οικονομική υποστήριξη της ΕΕ και τον αδιανόητο δανεισμό υπό κανονικές συνθήκες, λόγω της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης, τα καλύπτει μέχρι σήμερα, σε σημαντικό βαθμό ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρ’ όλες τις αβελτηρίες της κυβέρνησής του, πολύ περισσότερο το τραγικό αύριο που διαγράφεται για την οικονομία και την κοινωνία. Το επιβεβαιώνει η διατήρηση των κρατικών ομολόγων, από τον πιο μεγάλο και πιο αυστηρό οίκο αξιολόγησης, την Moody’s, στην κατηγορία «Σκουπίδια». Ακόμη χειρότερα οι λόγοι που αναφέρονται στην έκθεσή του, αποκαλύπτουν μια διαφορετική πραγματικότητα, από αυτήν που προβάλλει η κυβέρνηση.

Η δυσφορία των πολιτών για την κυβερνητική πολιτική σε κρίσιμους τομείς, όπως η οικονομία, η ακρίβεια, το κοινωνικό κράτος, η εγκληματικότητα, το κράτος δικαίου, ειδικά το έγκλημα των Τεμπών και οι προσπάθειες συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών, ψαλιδίζουν την κυβερνητική αξιοπιστία.

Τα κόμματα δεξιά της ΝΔ τροφοδοτούνται από την φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, την εγκληματικότητα και από τον φόβο της ταυτοτικής αλλοίωσης από τους μετανάστες και πρόσφυγες, προσφέροντας απλοϊκές απαντήσεις και ερμηνείες.

Τα κόμματα αριστερά της ΝΔ, δεν μπορούν να κερδίσουν τα μεσαία στρώματα που συνθλίβονται από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, που οδηγεί σε μεγαλύτερη συγκέντρωση των παραγωγικών δραστηριοτήτων και του πλούτου, σε παλιές και νέες αγορές, ούτε τα στρώματα των εργαζομένων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, παρότι τόσο το εργασιακό καθεστώς τους επιβαρύνεται και η αγοραστική τους δύναμη μειώνεται, ούτε φυσικά τους αγρότες και τους νέους.

Η Παγκοσμιοποίηση, αναδιαρθρώνει την παραγωγική βάση της χώρας, η κυβέρνηση την επιταχύνει, με τις μεταρρυθμίσεις στο πνεύμα της έκθεσης Πισαρίδη και του τρόπου διαχείρισης και κατανομής των πόρων του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης.  Αυτό η κυβέρνηση το προβάλει ως μεγάλη στρατηγική, που οδηγεί στην μεγάλη ανάπτυξη και αργότερα και στην κοινωνική δικαιοσύνη και φαίνεται ότι πείθει ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ορθώς την καταγγέλλουν, δεν έχουν όμως, μέχρι τώρα, συνολική εναλλακτική πρόταση, για το πως θα ενταχθεί η ελληνική οικονομία και κοινωνία, στις παγκόσμιες αλυσίδες παραγωγής, που εδώ και χρόνια συγκροτούνται. Ποια θέση θα έχουν οι ελληνικές επιχειρήσεις του σήμερα και του αύριο και ποια η θέση του ειδικευμένου και ανειδίκευτου δυναμικού. Ποιος θα είναι ο ρόλος του κράτους, ποιου κράτους και ποιο το κοινωνικό κράτος, πως θα λειτουργεί και πως θα χρηματοδοτείται. Η διατύπωση επιμέρους και αποσπασματικών θέσεων, όσο καλές και να είναι, δεν αρκούν

Σήμερα η πολιτική αντιπαράθεση, εκτός από την διαρκή προσχηματική σύγκρουση, γίνεται για την ψήφο των πολιτών του λεγόμενου πολιτικού κέντρου.

Η ομάδα αυτή των πολιτών, που επηρεάστηκε από τις πολιτικές και τις συμπεριφορές των κυβερνήσεων από το 2010, μέχρι σήμερα, αποτελείται από ένα σημαντικό τμήμα πολιτών μεσαίων εισοδημάτων, με τα νέα δεδομένα, που νιώθει σχετικά ασφαλές στο νέο κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον, ενώ ηλικιακά είναι κυρίως πάνω από τα 50.

Αυτή η ομάδα πολιτών έκανε Πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη το 2019 και το 2023, αυτός ο εκλογικός χώρος σήμερα, μπορεί να διεκδικηθεί από την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και, λιγότερο από τον Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία.

Εάν δεν συμμετέχουν οι νέοι στις εκλογές, αυτό το σώμα θα καθορίσει τελικά το εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωπαϊκών εκλογών.

Όμως δεν βοηθάει, ούτε η υπέρμετρη αισιοδοξία, ούτε η απόλυτη απελπισία.

Οι πολίτες δεν χρειάζονται λόγια αισιοδοξίας που δεν ξέρουν τι να την κάνουν μέσα στην απελπισία τους, αλλά λόγια θάρρους και φρόνησης, φυσικά σχέδιο και στρατηγικές προτάσεις, για να δράσουν.

 

 

 

“Εστία”: sms της Μαρέβας προς Μαρινάκη “Να τα βρούμε, άκου τους Υπουργούς”

1

Mε τίτλο: «Το sms Μαρέβας προς Μαρινάκη: “Να τα βρούμε, άκου τους υπουργούς”», κυκλοφορεί το κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας “Εστία”. Σύμφωνα με την εφημερίδα η σύζυγος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη έστειλε μήνυμα από το κινητό της τηλέφωνο στον μεγαλοεπιχειρηματία για την επίσκεψη του υπουργού Επικρατείας Σταύρου Παπασταύρου και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ Γιάννη Μπρατάκου, οι οποίοι μετά την αποκάλυψη της επίσκεψής τους την περασμένη Κυριακή στο σπίτι του Βαγγέλη Μαρινάκη, παραιτήθηκαν.

Ουσιαστικά –σύμφωνα με την Εστία– η κα Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη ζητάει με το sms που φέρεται να έστειλε στον Βαγγέλη Μαρινάκη να ακούσει τους υπουργούς και να τα βρουν. Πρόκειται για δημοσίευμα που προκαλεί τεράστια πολιτικά ζητήματα, για πολλούς λόγους. Ο πρώτος είναι πως –εάν ευσταθεί– συνιστά παραδοχή ότι οι δύο παραιτηθέντες υπουργοί πήγαν στον Βαγγέλη Μαρινάκη εν γνώσει της συζύγου του πρωθυπουργού και προφανώς του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Εκτός κι αν η συνάντηση των υπουργών με τον εφοπλιστή έγινε ύστερα από συνεννόηση με την σύζυγο του πρωθυπουργού, αλλά όχι με τον πρωθυπουργό. Σε μία τέτοια περίπτωση, όμως, εγείρεται μείζον θεσμικό ζήτημα, αφού πρόκειται για πολιτικό ζήτημα με κρατικές επιπτώσεις κι όχι για ζήτημα διαπροσωπικών σχέσεων. Σε κάθε περίπτωση το επίμαχο sms –εάν υπάρχει– αποτελεί εξωθεσμική παρέμβαση της συζύγου του πρωθυπουργού. Ουσιαστικά παρεμβαίνει στη λειτουργία της κυβέρνησης και μάλιστα ζητά από τον εφοπλιστή και ιδιοκτήτη μέσω ενημέρωσης να τα βρουν και να ακούσει τους υπουργούς.

Η “Εστία” υπογραμμίζει ότι το μήνυμα της Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη το επιδείκνυε ο Βαγγέλης Μαρινάκης στους καλεσμένους στο σπίτι του. Κάπως έτσι η πληροφορία για το περιεχόμενο του sms έφθασε στην εφημερίδα. Η παρέμβαση της συζύγου του πρωθυπουργού ήταν τελικά άκαρπη και στη συνέχεια ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της Βουλής εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Βαγγέλη Μαρινάκη. Τον χαρακτήρισε παράκεντρο με το οποίο δεν θα συγκυβερνήσει και τον κάλεσε να κατέβει στην πολιτική αρένα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αν και ο ίδιος ο πρωθυπουργός απέφυγε να πει οτιδήποτε για την αποστολή των δύο υπουργών στο σπίτι του Βαγγέλη Μαρινάκη, το Μαξίμου, μέσω κυβερνητικών στελεχών, διαβεβαίωνε ότι οι δύο υπουργοί πήγαν με δική τους πρωτοβουλία στο σπίτι του μεγαλοεπιχειρηματία στο πλαίσιο κοινωνικής εκδήλωσης κι όχι με αποστολή. Το αφήγημα αυτό, βεβαίως, διαψεύδεται μετά την αποκάλυψη της “Εστίας”, η οποία δεν έχει διαψευσθεί από την κυβέρνηση.

Δεδομένου ότι κάθε κυβέρνηση και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αποτελεί εξαίρεση, σπεύδει να διαψεύσει και μάλιστα με κατηγορηματικό τρόπο οποιοδήποτε δημοσίευμα περιέχει έστω και κάποια στοιχεία αναλήθειας, η για πολλές ώρες σιωπή του Μαξίμου είναι εύγλωττη, με την έννοια μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι εμμέσως επιβεβαιώνει το δημοσίευμα. Η στάση αυτή αφήνει έκθετα όχι μόνο τα στελέχη που έκαναν τις σχετικές δηλώσεις, αλλά και τον ίδιον τον πρωθυπουργό, ο οποίος εμμέσως πλην σαφώς τις ενορχήστρωνε. Κι αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι τα έλεγαν δικοί του άνθρωποι, από τους οποίους, βεβαίως, δεν πήρε καμία απόσταση.

Κατά μία δεύτερη εκδοχή, την οποία αναφέρει η “Εστία”, επικαλούμενη άλλη πηγή, το ζεύγος Μητσοτάκη έθετε ως όρο στον Βαγγέλη Μαρινάκη για να τα “βρουν”, ο μεγαλοεπιχειρηματίας να ζητήσει “συγγνώμη” για το δημοσίευμα του “Βήματος” της περασμένη Κυριακής σχετικά με την αλλοίωση των ηχητικών ντοκουμέντων για την τραγωδία-έγκλημα των Τεμπών. Κατά την εφημερίδα, ο μεγαλοεπιχειρηματίας απέρριψε κατηγορηματικά τον εν λόγω όρο, εάν, βεβαίως, υπήρξε τέτοια συνομιλία.

Σε κάθε περίπτωση –πάντα υπό την προϋπόθεση ότι ισχύει το ρεπορτάζ της “Εστίας”– το Μαξίμου έχει συλληφθεί ψευδόμενο. Στο δημοκρατικό πολίτευμα όταν το κέντρο της κυβερνητικής εξουσίας ψεύδεται εγείρεται μείζον ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας. Στις δε δυτικές δημοκρατίες, τις οποίες επικαλείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, το ψεύδος συνιστά πολιτικό έγκλημα, επειδή ακυρώνει την εμπιστοσύνη στον θεσμό του πρωθυπουργού, η οποία αποτελεί θεμέλιο για την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Πρώτες αντιδράσεις

Για το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα έκανε ανάρτηση ο Ευάγγελος Αντώναρος στην οποία αναφέρει: «Πρόκειται για συγκλονιστικές αποκαλύψεις στην ΕΣΤΙΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ από τον Μαν. Κοττακη. Ανυπομονώ να δω τι θα κάνει ο ατάλαντος γόνος. Θα διαψεύσει κι αυτό το δημοσίευμα με τα ατράνταχτο στοιχεία ο Μητσοτάκης; Η θα προτιμήσει και σ αυτή την περίπτωση να ρίξει τη γυναίκα του στα σκυλιά, όπως έκανε με τους δυο υπουργούς;»

Στο ίδιο δημοσίευμα της Εστίας ο Μανώλης Κοττάκης αναφέρεται και σε μία μυστική συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Γιάννη Αλαφούζο.

slpress.gr

Τά ποῦρα μέ τόν κ. Μαρινάκη «ἔκαψαν» τούς κ.κ. Παπασταύρου-Μπρατάκο

0

Οἱ δύο ἐξ ἀπορρήτων τοῦ κ. Μητσοτάκη χαριεντίζονταν μέ οὐίσκυ καί καπνό ἐπί πέντε ὧρες μέ τόν ὀλιγάρχη, ὁ ὁποῖος τούς πέρασε ἀπό «ὀντισιόν» – Παρόντες οἱ Διονύσης Παναγιωτάκης, Χρῆστος Ράπτης, Τάσος Μπούρας, Σωκράτης Κομινάκης – Μέ τήν συναίνεση τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἡ ἐπίσκεψις

ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΤΟΜΗΣΗ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας Σταύρου Παπασταύρου καί τοῦ ὑφυπουργοῦ παρά τῷ Πρωθυπουργῷ Γιάννη Μπρατάκου προχώρησε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά καί τήν ἀγόρευση τοῦ Προέδρου τοῦ κόμματος τῆς Ἑλληνικῆς Λύσης Κυριάκου Βελόπουλου στήν Βουλή. Ὁ Πρωθυπουργός ἦταν ἤδη ἐνοχλημένος ἀπό τίς διαρροές πληροφοριῶν σχετικά μέ τήν συνάντηση τῶν δύο στενῶν συνεργατῶν του μέ τόν ἐπιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη, δέν περίμενε κἄν νά ὁλοκληρωθεῖ ἡ συζήτησις τῆς προτάσεως μομφῆς στήν Βουλή, καί ἀπῄτησε τίς παραιτήσεις τῶν συνεργατῶν του τίς ὁποῖες τό Μέγαρο Μαξίμου ἐγνωστοποίησε μέ μία λιτή ἀνακοίνωση στήν ὁποία ἀναφέρει:

«Ὁ Ὑπουργός Ἐπικρατείας, Σταῦρος Παπασταύρου καί ὁ Ὑφυπουργός παρά τῷ Πρωθυπουργῷ, Γιάννης Μπρατάκος, ὑπέβαλαν πρίν ἀπό λίγο στόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη τίς παραιτήσεις τους.

Ὁ Πρωθυπουργός τούς εὐχαρίστησε γιά τή συνεργασία καί ἔκανε ἀποδεκτές τίς παραιτήσεις τους».

Συμφώνως πρός πληροφορίες τῆς «Ἑστίας», ὁ κ. Μητσοτάκης ὁ ὁποῖος εἶχε ἐξουσιοδοτήσει τούς κ.κ. Παπασταύρου καί Μπρατάκο νά συναντηθοῦν μέ τόν κ. Μαρινάκη, ὅταν ἐδημοσιοποιήθησαν οἱ πρῶτες πληροφορίες σχετικά μέ τήν συνάντηση, στόν ἱστότοπο ieidiseis, φέρεται εἰπών ἀπευθυνόμενος πρός τούς δύο ὑπουργούς: «Δέν σᾶς ἔστειλα ἐκεῖ γιά νά καπνίζετε ποῦρα, οὔτε γιά νά μείνετε ἐκεῖ πέντε ὧρες, οὔτε γιά νά εἶναι ἄλλοι δέκα μπροστά».

Οἱ διασταυρωμένες πληροφορίες τῆς «Ἑστίας» ἀναφέρουν ὅτι παρόντες στήν συνάντηση, ἡ ὁποία ἔγινε στήν οἰκία τοῦ κ. Μαρινάκη, ἦσαν ὁ θεατρικός ἐπιχειρηματίας Διονύσης Παναγιωτάκης, ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἱστοτόπου iefimerida Χρῆστος Ράπτης, ὁ Τάσος Μπούρας τῆς ἐφημερίδος Sportday, ὁ Σωκράτης Κομινάκης, ὁ ἰδιοκτήτης τῆς ἁλυσίδος ἑστιατορίων «Παπαϊωάννου» Στασινόπουλος καί δημοσιογράφος τῆς ἐφημερίδος «Παραπολιτικά».

Κατά τήν συνάντηση αὐτή ἐτέθησαν πολλά ζητήματα πού ἀφοροῦν στίς τριβές πού ἐσχάτως ἀνέκυψαν μεταξύ τοῦ κ. Μαρινάκη καί τῆς Κυβερνήσεως, καί συνεζητήθη μιά ἐπαναπροσέγγισις, ἀφοῦ ἡ παρουσία τῶν δύο κυβερνητικῶν στελεχῶν «ἀξιολογήθηκε» ἀπό τόν ἐπιχειρηματία σάν νά περνοῦσαν ἀπό «ὀντισιόν». Ἀνεφέρθη μάλιστα ὅτι μεταξύ ἄλλων ἔγινε καί διαπραγμάτευσις γιά τήν ἐπάνοδο στό πρότερο καθεστώς στά ποδοσφαιρικά γήπεδα, τό ὁποῖον ὡς γνωστόν εἶχε καταβληθεῖ προσπάθεια νά ἐλεγχθεῖ μετά τίς ἀλλεπάλληλες δολοφονίες φιλάθλων, μέ ἀποκορύφωμα τόν τραγικό θάνατο ἀστυνομικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπλήγη ἀπό φωτοβολίδα τήν ὁποία ἐξετόξευσε ὀργανωμένος ὀπαδός.

Παρ’ ὅτι οἱ προσκείμενοι στήν Κυβέρνηση «κύκλοι» ὑπεστήριζαν ὅτι οἱ κ.κ. Παπασταύρου καί Μπρατάκος εἶχαν ὑποβάλει τίς παραιτήσεις τους ἀπό χθές τό πρωί, ὅταν ὁ Πρωθυπουργός τούς ἐκάλεσε στό γραφεῖο του, ἐν τέλει ὅλες οἱ πληροφορίες συγκλίνουν ὅτι ναί μέν εἶχαν δεχθεῖ ἐπίπληξη, ἀλλά ἡ «χαριστική βολή» ἐδόθη μετά τήν ὁμιλία τοῦ κ. Βελόπουλου.

Παρά ταῦτα, ὁ ἐπικοινωνιακός μηχανισμός τῆς Κυβερνήσεως ἐπέμενε μέ «πηγές», νά προσπαθοῦν, ἐκ τῶν ὑστέρων, νά δικαιολογήσουν τήν ἀπομάκρυνση τῶν δύο στελεχῶν τοῦ ἐπιτελείου τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ παραίτησίς τους «ἦλθε μετά ἀπό συμμετοχή τους σέ κοινωνική ἐκδήλωση, ἡ ὁποία ἔστειλε τό λάθος μήνυμα γιά τήν κυβέρνηση.»

estianews.gr

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ;

3

του Παντελή Σαββίδη

Ολοένα και περισσότερο ακούγονται στην Ευρώπη φωνές που επισημαίνουν τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου. Προφανώς, με τις  «δυνάμεις του κακού», Ρωσία, Κίνα, Ιράν και όποιες άλλες τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά κέντρα υποδεικνύουν. Χθες ο Πολωνός πρωθυπουργός Τούσκ το επισήμανε μετ επιτάσεως λέγοντας πως βρισκόμαστε σε μια εποχή όπως πριν τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο αλλά η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για πόλεμο και πρέπει να ετοιμαστεί.

Αν όλη η φασαρία γίνεται για να αποδεχθεί η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη την στρατιωτικοποίηση της ηπείρου και την αποστολή όπλων στην Ουκρανία ας το κάνουν. Το γεωπολιτικό αποτύπωμα της Ευρώπης είναι μικρό και πρέπει να μεγαλώσει. Και χωρίς στρατιωτική ισχύ γεωπολιτικό αποτύπωμα δεν έχεις. (Αυτή η ψευδαίσθηση καλλιεργείται, μόνο, στην Αθήνα).

Υποστήριξη στην Ουκρανία για να αποφύγει την ήττα, επίσης, ας δώσουν. Σε ολοκληρωτικό πόλεμο η Ευρώπη γιατί να εμπλακεί; Αν τον διαβλέπουν ας κάνουν οτιδήποτε να τον αποφύγουμε. Εκτός και αν τον θέλουν. Εκτός και αν ένας γενικευμένος πόλεμος είναι στις επιλογές τους. Γιατί; Γιατί επιδιώκουν μια νέα γεωπολιτική ανακατάταξη με επιβεβαίωση της αμερικανικής ηγεμονίας. Και καλά να το θέλουν οι Αμερικανοί. Οι Ευρωπαίοι γιατί προστρέχουν όταν είναι γνωστό ότι αυτοί θα υποστούν τις συνέπειες;

Ένα φιλειρηνικό κίνημα που εν πρώτοις θα απαιτεί ειρήνευση στην Ουκρανία και στη Γάζα είναι η πρώτη και απόλυτη προτεραιότητα των Ευρωπαίων πολιτών. Και αυτό θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι το κυρίαρχο σύνθημα στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Να υποστηριχθούν κόμματα και κινήματα που πιέζουν για την ειρήνη.

Υπάρχει, πράγματι, πρόβλημα;

Ναι. Αλλά την ευθύνη της κλιμάκωσης την φέρει η Δύση.

Η ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία είναι απολύτως καταδικαστέα ενέργεια. Δεν μπορεί να αποδεχθεί η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια κοινή γνώμη επεμβάσεις που καταπατούν την κυριαρχία ανεξάρτητών κρατών.

Υπάρχει, όμως, ένα αλλά το οποίο ναι μεν δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ως δικαιολογία αλλά οι σοβαρότεροι δυτικοί αναλυτές και ακαδημαϊκοί, κυρίως Αμερικανοί, το επισημαίνουν και το θεωρούν αναμενόμενη αντίδραση από τη Μόσχα. Είναι η στρατιωτική και γεωπολιτική περικύκλωσή της και, μάλιστα, τόσο κοντά στα σύνορά της.

Και, επαναλαμβάνω, οι σχετικές αναλύσεις είναι αμερικανικές.

Θα μου πείτε αυτό έγινε, τώρα, που βρίσκεται το πρόβλημα;

Το πρόβλημα βρίσκεται από τη μια στο ότι η Δύση δεν είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει την πραγματικότητα που διαμορφώθηκε στην Ουκρανία ώστε να επιδιώξει μια ορθολογική, και για τα δύο μέρη, ειρήνευση και στο ότι συνεχίζει την ρωσική περικύκλωση.

Για το πρώτο σκέφτεται, και αυτό έγινε σαφές με τη δήλωση του Γάλλου προέδρου, να στείλει στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία τα οποία θα τοποθετηθούν γύρω από πόλεις όπως το Χάρκοβο, η Οδησσός και το Κίεβο ώστε να λειτουργήσουν αποτρεπτικά σε ενδεχόμενη ρωσική επίθεση. Με τη λογική ότι ο Πούτιν δεν θα διατάξει να χτυπηθούν ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα. Αν η Ρωσία απειληθεί θα κλιμακώσει απέναντι και στο ΝΑΤΟ. Και έχει δηλώσει πως αν χρειαστεί θα χρησιμοποιήσει και πυρηνικά. Το ερώτημα εδώ είναι ποιος θα δώσει αφορμή για την κλιμάκωση; Μήπως η Δύση αν στείλει στρατεύματά της στην Ουκρανία;

Θα μπορούσε να αντιταχθεί το επιχείρημα πως εντάξει, στρατό δεν θα στείλει η Δύση. Θα μπορούσε, όμως, να ενισχύσει τους ουκρανούς με πυραύλους Storm Shadow, (βρετανικούς), Scalp, (γαλλικούς) και Tauras (γερμανικούς) ώστε η Ουκρανία να καταφέρει πλήγματα στο εσωτερικό της Ρωσίας. Και φυσικά  F-16 για την εκτόξευσή τους.

Τους πυραύλους αυτούς δεν μπορούν να τους διαχειριστούν οι Ουκρανοί. Ή δεν θέλουν οι δυτικοί να τους αφήσουν στα χέρια των ουκρανών. Άρα θα χρειαστεί η παρουσία δυτικού στρατιωτικού προσωπικού για την χρήση τους.

Κοιτάξτε, όμως, ποιο είναι το πρόβλημα. Όπως γράφει σε άρθρο του που αναδημοσιεύουν σήμερα οι Ανιχνεύσεις, ο Michael Brenner,  Αμερικανός, ομότιμος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ και μέλος του Κέντρου Διατλαντικών Σχέσεων στο SAIS/Johns Hopkins, «η Γαλλία έχει από καιρό αναπτύξει μέλη των ενόπλων δυνάμεών της στην Ουκρανία, όπου προγραμμάτισαν και χειρίστηκαν εξελιγμένο εξοπλισμό, ιδιαίτερα τους πυραύλους κρουζ SCALP. Πριν από λίγους μήνες, δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν ρωσικό χτύπημα αντιποίνων κατέστρεψε τη βάση τους. Το Παρίσι φώναξε «ιερό έγκλημα» μπροστά στην αθέμιτη συμπεριφορά της Μόσχας, να απαντήσει σε όσους της επιτέθηκαν. Επρόκειτο για αντίποινα για τη γαλλική συμμετοχή στον φονικό βομβαρδισμό της ρωσικής πόλης Belgorod».

Και εδώ είναι το πρόβλημα. Οι πύραυλοι αυτοί είναι μεγάλου βεληνεκούς και το σκεπτικό της χρήσης τους είναι να πληγεί η Ρωσία στο έδαφός της, όχι στις περιοχές που κατέλαβε και κατέχει στην Ουκρανία. Η Ρωσία θα αντιδράσει σε μια τέτοια περίπτωση και θα αντιδράσει έντονα. Και κατά του ΝΑΤΟ αν το ΝΑΤΟ εμπλακεί στην Ουκρανία. Αλλά ποιος θα ευθύνεται για την κλιμάκωση;

Πάμε, τώρα, στο δεύτερο. Στην περικύκλωση της Ρωσίας, πέραν της Ουκρανίας.

Στις Ανιχνεύσεις, πάλι, δημοσιεύθηκε χθες ένα κείμενο του Pierre Razoux από το σημαντικής εμβέλειας γαλλικό ίδρυμα FMES – Institut méditerranéen des hautes études stratégiques, το οποίο υποστήριζε:

«Η πλήρης ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ στις 7 Μαρτίου 2024, μετά από εκείνη της Φινλανδίας (4 Απριλίου 2023), μετέτρεψε τη Βαλτική Θάλασσα σε «λίμνη του ΝΑΤΟ», ενώ πριν από δύο χρόνια ήταν ένας θαλάσσιος χώρος στρατιωτικά κοινός με τη Ρωσία. Το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό στη Βαλτική βρίσκεται τώρα σε αμυντική στάση, στριμωγμένο στις ναυτικές του βάσεις στο Καλίνινγκραντ και την Αγία Πετρούπολη, όπως το ρωσικό ναυτικό στη Μαύρη Θάλασσα βρίσκεται στριμωγμένο στην Αζοφική Θάλασσα από τη συνδυασμένη δράση drones και Ουκρανικών βλημάτων. Ως εκ τούτου, η Ρωσία βρίσκεται σήμερα να διαχειρίζεται την επιμελητεία του ρωσικού θύλακα του Καλίνινγκραντ που βρίσκεται εντός του ΝΑΤΟϊκού χώρου, όπως ακριβώς το ΝΑΤΟ έπρεπε να διαχειριστεί την επιμελητεία του θύλακα του Βερολίνου κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Που βρισκόταν εντός του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

“Τον Φεβρουάριο του 2022, το Κρεμλίνο εισέβαλε στην Ουκρανία. Αύριο, ο Ρώσος πρόεδρος θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό να ανοίξει με τη βία τη ρωσική επικράτεια του Καλίνινγκραντ στη Βαλτική, που έχει ήδη μετατραπεί σε ένα «πυρηνοποιημένο» καταφύγιο και μια αδιαπέραστη φούσκα άρνησης περιοχής, και γιατί όχι και το υποτελές έδαφος της Υπερδνειστερίας στα νοτιοδυτικά της Ουκρανίας. Αυτές οι δύο επιχειρήσεις, αν γίνονταν, θα βασίζονταν σε μια αιφνιδιαστική επίθεση από αέρος-στεριά, προκαλώντας έκπληξη στους Ευρωπαίους και το ΝΑΤΟ».

Πιστεύει κανείς πως μια δύναμη σαν την Ρωσία θα ακυρώσει την παρουσία της στο Καλίνιγκραντ και θα υποχωρήσει από την Βαλτική όπου είχε μέχρι σήμερα παρουσία επειδή έτσι το θέλει το ΝΑΤΟ και η Δύση; Και αν δεν θελήσει να υποχωρήσει είναι αυτή που θα έχει κλιμακώσει; Πιστεύετε πως η Ρωσία θα παραδοθεί;

Ας καταλήξω με τον Αμερικανό καθηγητή M. Brenner στον οποίο αναφέρθηκα και προηγουμένως. Γράφει στο άρθρο του:

«Στο σύνολό τους, οι ενέργειες των δυτικών ηγετών – που υποστηρίζονται από τις πολιτικές ελίτ των εθνών τους – είναι ενδεικτικές ενός προτύπου συμπεριφοράς που έχει χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας. Προκύπτουν από δόγματα που δεν υποστηρίζονται από αντικειμενικά γεγονότα. Πολύ λογικά, αντιφάσκουν μεταξύ τους, είναι ξένα προς τα γεγονότα που τροποποιούν το τοπίο και ριζικά ανισόρροπα στη στάθμιση πλεονεκτημάτων/κόστους/κινδύνων και πιθανοτήτων επιτυχίας.

»Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε αυτόν τον «παραλογισμό»; Υπάρχουν γενικές συνθήκες που επιτρέπουν ή ενθαρρύνουν αυτή την απόκλιση από τον ορθό συλλογισμό. Πρόκειται για μηδενιστικές κοινωνικο-πολιτιστικές τάσεις των σύγχρονων μεταμοντέρνων κοινωνιών μας , την τάση τους για συλλογική υστερία και υπερβολικές συναισθηματικές αντιδράσεις σε ανησυχητικά γεγονότα – 11 Σεπτεμβρίου, ισλαμική τρομοκρατία, ο μύθος της ρωσικής παρέμβασης στις προεδρικές εκλογές του 2016, μεταξύ άλλων τομέων πολιτικής, αλλά και οτιδήποτε έχει να κάνει με τον απειλητικό κινέζικο δράκο, τις τρομακτικές προβλέψεις για τον αναπόφευκτο πόλεμο με τη ΛΔΚ, τους τραβηγμένους ισχυρισμούς ότι ο Πούτιν σχεδιάζει να ξεκινήσει μια ολοκληρωτική εκστρατεία κατάκτησης της Ευρώπης μέχρι τη Μάγχη».

Ωραία, θα πείτε, με τις διαπιστώσεις. Λύσεις υπάρχουν;

Υπάρχουν:

1.-Αναγνώριση της πραγματικότητας στην Ουκρανία και επιδίωξη μιας ορθολογικής ειρήνευσης.

2.-Άμεση κατάπαυση του πυρός στη Γάζα. Δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους.

3.-Ανάπτυξη φιλειρηνικών κινημάτων στην Ευρώπη.

4.-Υποστήριξη κινημάτων και κομμάτων στις ευρωεκλογές που επιδιώκουν την ειρήνη.

ΥΓ1: η Ουκρανία χρειάζεται F-16. Λέτε η πρόθεση της Αθήνας να πουλήσει F-16 να συνδέεται με αυτήν την αναγκαιότητα;

ΥΓ2: η ακύρωση της επίσκεψης του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ λέτε να συνδέεται με το ό,τι δεν έχει παραχωρήσει, ακόμη, τους S-300 στην Ουκρανία;

Το άρθρο του αμερικανού καθηγητή ΕΔΩ

 

 

 

ΤΟ ΤΈΛΟΣ

12

 

Του Παντελή Σαββίδη

Από όσα διάβασα τις προηγούμενες ημέρες το πιο ανησυχητικό ήταν η κατάληξη του άρθρου του καθηγητή Κ. Φίλη στην «Καθημερινή» ότι Ρώσοι του διεμήνυσαν πως «η ασυλία σας τελείωσε».

Χωρίς να γίνεται αντιληπτό η Ελλάδα, πράγματι, απολάμβανε μιας ασυλίας λόγω του ονόματος και της ιστορίας της. Διαφορετικά προσλαμβάνεται η Ελλάδα στον κόσμο της Ανατολής και της Δύσης από οποιοδήποτε άλλο κράτος. Ενεργοποιεί θετικά αντανακλαστικά, ακόμη, και στα δύσκολα Βαλκάνια.

Αυτήν την ιδιαιτερότητα δεν γνωρίζω αν την συνέλαβε αλλά σίγουρα δεν την εκτίμησε η Αθήνα. Η σύνθεση της κρίσιμης μάζας που κυβερνά (οικονομικής, πολιτικής και πνευματικής) έχει αποκλίνει από τον ανθρωπιστικό και οικουμενικό χαρακτήρα του ελληνικού πολιτισμού, δεν έχει συναίσθηση και ούτε ενδιαφέρεται για την αναπαραγωγή της ελληνικής συνέχειας ως ιδέας και επιδίδεται σε έναν επαρχιωτικό αμοραλισμό στενού ορίζοντα προσωπικών συμφερόντων. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει συναίσθηση ούτε της χώρας που κυβερνούν, ούτε του λαού της, ούτε της ιστορίας και της παράδοσής του. Ενδεχομένως μερικοί να θέλουν να απαλλαγούν και από αυτά τα βαρίδια.

Αυτή η συμπεριφορά που μετουσιώνεται σε πράξη από τις διεθνείς πρωτοβουλίες του κ. Μητσοτάκη στερεί την χώρα από μια ασπίδα διεθνούς ασυλίας που απολάμβανε. Δεν αρκούσε για να διασφαλίσει την ακεραιότητά της αλλά λειτουργούσε ως soft power. Το τέρμα η ασυλία σας, αυτό διαμηνύει.

Η Ελλάδα, βεβαίως, είναι μια δυτική χώρα, ενταγμένη στους δυτικούς θεσμούς και τις υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της στο πλαίσιο αυτής της συμμετοχής τα αντιλαμβάνονται οι πάντες. Εκείνο που δεν αντιλαμβάνονται είναι η πρωταγωνιστική επίδειξη αμοραλισμού που στο κάτω κάτω δεν συνάδει με τον πολιτισμό της ελληνικής διαχρονίας. Και εδώ είναι που ο κ. Μητσοτάκης υπερέβη τα εσκαμμένα με την εντολή να μην προσκληθούν Ρώσοι επίσημοι στις εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου. Όποια προσέγγιση και αν έχει κανείς στην συμβολή της Ρωσίας στην ελληνική ανεξαρτησία, υπήρξε μια περίοδος που η Επανάσταση και ο ελληνισμός βοηθήθηκαν γενικότερα. Η αχαριστία δεν ήταν ποτέ ούτε πολιτισμικό ούτε πολιτικό δείγμα αυτής της κοινωνίας. Είναι άλλο να καταγγέλλεις, και καλά κάνεις, μια παράνομη διεθνή πράξη ακόμη και μιας δύναμης όπως η Ρωσία και άλλο η μη αναγνώριση μιας ευεργεσίας. Από τη Ρωσία η Ελλάδα δεν έχασε τίποτε. Από τις ΗΠΑ, την Βρετανία και την Τουρκία απώλεσε το 1/3 της Κύπρου.

Ο κ. Μητσοτάκης και η ομάδα που κυβερνά μαζί του έχουν αλλοιώσει χαρακτηριστικά στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού σε σημείο επικίνδυνο. Η τελευταία συζήτηση στη βουλή αποκάλυψε ότι το κράτος που μας παρουσιάζουν ως «ισχυρή Ελλάδα», κατά αγοραίο προπαγανδιστικό τρόπο, δεν μπορεί, μετά από διακόσια τρία χρόνια βίου, να στείλει δύο τρένα που κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση μεταξύ των δύο μεγαλύτερων πόλεών του χωρίς τον κίνδυνο να συγκρουστούν. Σε μια εποχή που οι τεχνολογικές δυνατότητες σχεδόν μηδενίζουν αυτόν τον κίνδυνο. Και απαιτούν, με την αλαζονεία που τους διακατέχει, να αποδεχθούμε αυτήν την τραγική κατάσταση.

Η ίδια συζήτηση κατέδειξε, επίσης, την υπεροχή της οικονομίας έναντι της πολιτικής. Ένας οικονομικός παράγων εγκατέλειψε την υποστήριξη της κυβέρνησης και η κυβέρνηση έχασε τα αυγά και τα πασχάλια. Αλλά, μάλλον, εκείνο που την κλόνισε είναι η αίσθηση ότι ο λαός την εγκατέλειψε. Κουράστηκε από την επικοινωνιακή διαχείριση της καθημερινότητάς του. Να βιώνει μια δύσκολη κατάσταση και να του παρουσιάζουν πόσο ευτυχισμένος πρέπει να νοιώθει.

Η εποχή Μητσοτάκη βαίνει και αυτή  προς το τέλος της.

Βαίνει προς το τέλος της αυτού εξασθένησε την ήπια ισχύ του ελληνικού ονόματος που, ειδικά, στη Μέση Ανατολή είναι βαθιά ριζωμένο και επηρεάζει θετικά τα συναισθήματα των λαών. Η απροκάλυπτη υποστήριξη και της Ουκρανίας και του Ισραήλ στη Γάζα δεν θα βοηθήσουν καμιά από τις δύο χώρες να κερδίσουν αυτό που επιδιώκουν. Θα μπορούσε να παρασχεθεί διακριτικά η υποστήριξη χωρίς να προκαλεί. Ο κ. Μητσοτάκης θέλησε να το κάνει ηχηρά για να στείλει σαφή μηνύματα προσωπικής αφοσίωσής του ως δεδομένου στα κέντρα που ήθελε να απευθυνθεί.

Τα έστειλε, έστω και σε βάρος της χώρας. Αλλά δεν θα τον βοηθήσουν σε προσωπικό επίπεδο, όπως επιδιώκει. Κανείς στην Ευρώπη δεν θα υποστηρίξει έναν κυβερνήτη που καταγγέλθηκε ότι επι διακυβέρνησής του υποχώρησε το κράτος δικαίου και η ελευθεροτυπία.

 

 

 

 

M. BRENNER*: ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΠΟΛΕΜΟ;

0

Η μηδενιστική Δύση έχει χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας

Για την Ουκρανία και την Παλαιστίνη «Κανένας πολιτικός ηγέτης δεν έχει το θάρρος των πεποιθήσεών του και να δει την πραγματικότητα κατάματα. Γι’ αυτό  βλέπουμε μια ολόκληρη σειρά αντιδράσεων που είναι ανεύθυνες, γελοίες και επικίνδυνες».

Οι δυτικοί ηγέτες βιώνουν δύο καταστροφικά γεγονότα: την ήττα στην Ουκρανία και τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Το πρώτο είναι ταπεινωτικό, το άλλο ντροπή. Ωστόσο, δεν νιώθουν ούτε ταπείνωση ούτε ντροπή. Οι πράξεις τους καταδεικνύουν έντονα ότι αυτά τα συναισθήματα τους είναι ξένα και ότι είναι ανίκανοι να ξεπεράσουν τα εδραιωμένα όρια του δόγματος της αλαζονείας και των ενδημικών ανασφαλειών. Τα τελευταία είναι και προσωπικά και πολιτικά.

Εκεί βρίσκεται το αίνιγμα. Πράγματι, η Δύση έχει μπει στον δρόμο της συλλογικής αυτοκτονίας. Ηθική αυτοκτονία στη Γάζα, διπλωματική αυτοκτονία – τα θεμέλια που τέθηκαν στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και σε ολόκληρη την Ευρασία, και οικονομική αυτοκτονία – το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα που βασίζεται στο δολάριο βρίσκεται σε κίνδυνο, η Ευρώπη αποβιομηχοποιείται. Η εικόνα δεν είναι πολύ όμορφη. Παραδόξως, αυτή η αυτοκαταστροφή πυροδοτείται, παρόλο που δεν έχει συμβεί κανένα σημαντικό τραύμα –εξωτερικό ή εσωτερικό. Εδώ βρίσκεται ένα άλλο σχετικό αίνιγμα.

Ορισμένοι δείκτες αυτών των ανωμαλιών παρέχονται στις πρόσφατες αντιδράσεις της Δύσης, όταν η επιδείνωση των συνθηκών σφίγγει τον έλεγχο – στα συναισθήματα, στις τρέχουσες πολιτικές, στις εσωτερικές πολιτικές ανησυχίες και στους διογκωμένους εγωισμούς όσων βρίσκονται στην εξουσία. Αυτές οι αντιδράσεις εμπίπτουν στην κατηγορία των συμπεριφορών πανικού. Κατά βάθος είναι φοβισμένοι, τρομαγμένοι και νευρικοί.

Είτε είναι ο Μπάιντεν και άλλοι στην Ουάσινγκτον, ο Μακρόν, ο Σουλτς, ο Σουνάκ, ο Στόλτενμπεργκ ή η φον ντερ Λάιεν, κανένας δεν έχει το θάρρος των πεποιθήσεών του ούτε το θάρρος να δει την πραγματικότητα κατάματα. Η ωμή αλήθεια είναι ότι κατάφεραν να θέσουν τους εαυτούς τους και τις χώρες τους σε ένα δίλημμα από το οποίο μπορούν να ξεφύγουν μόνο αν συμμορφωθούν με τα συμφέροντα και τη συναισθηματική δέσμευση που τους έχουν καθορίσει. Αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε μια ολόκληρη σειρά αντιδράσεων που είναι ανεύθυνες, γελοίες και επικίνδυνες.

Ανίκανοι

Το πρώτο αποδεικτικό στοιχείο είναι το σχέδιο που πρότεινε ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, το οποίο αποτελείται από την τοποθέτηση στρατιωτών από χώρες μέλη του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία για να λειτουργήσουν ως κλοιός ασφαλείας.

Τοποθετημένοι γύρω από το Χάρκοβο, την Οδησσό και το Κίεβο, υποτίθεται ότι αποτρέπουν τις ρωσικές δυνάμεις από το να προχωρήσουν προς αυτές τις πόλεις από φόβο μήπως σκοτώσουν δυτικούς στρατιώτες, διακινδυνεύοντας έτσι την άμεση αντιπαράθεση με τη Συμμαχία. Αυτή είναι μια πολύ αμφίβολη ιδέα που αψηφά κάθε λογική και εμπειρία, ενώ προκαλεί τη μοίρα.

Η Γαλλία έχει από καιρό αναπτύξει μέλη των ενόπλων δυνάμεών της στην Ουκρανία, όπου προγραμμάτισαν και χειρίστηκαν εξελιγμένο εξοπλισμό, ιδιαίτερα τους πυραύλους κρουζ SCALP. Πριν από λίγους μήνες, δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν ρωσικό χτύπημα αντιποίνων κατέστρεψε τη βάση τους. Το Παρίσι φώναξε «ιερό έγκλημα» μπροστά στην αθέμιτη συμπεριφορά της Μόσχας, να απαντήσει σε όσους της επιτέθηκαν. Επρόκειτο για αντίποινα για τη γαλλική συμμετοχή στον φονικό βομβαρδισμό της ρωσικής πόλης Belgorod.

O Mακρόν ετοιμάζεται να… αντιμετωπίσει τον Πούτιν! Κανείς στην Ευρώπη δεν μιλάει για ειρήνη σε αντίθεση με την Παλαιστίνη. Μήπως, τελικά, η Δύση ήθελε και προκάλεσε τη σύγκρουση στην Ουκρανία;

Γιατί τότε θα πρέπει να αναμένεται από το Κρεμλίνο να εγκαταλείψει μια δαπανηρή εκστρατεία που περιλαμβάνει ό,τι θεωρεί ζωτικής σημασίας εθνικά συμφέροντα, όταν ένστολα δυτικά στρατεύματα αναπτύσσονται σε μια αμυντική γραμμή γύρω από πόλεις; Μπορούμε να πιστέψουμε σοβαρά ότι τότε θα εξαναγκάζονταν σε παθητικότητα, εκφοβισμένοι από κομψές στολές συγκεντρωμένες κάτω από μεγάλα πανό με το σύνθημα: «Μην τα βάζετε με το ΝΑΤΟ»;

Πεντάγωνο και CIA

Επιπλέον, υπάρχουν ήδη χιλιάδες Δυτικοί που ενεργούν για να ενισχύσουν τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Περίπου 4 έως 5.000 Αμερικανοί εκτελούν βασικές επιχειρησιακές λειτουργίες. Για την πλειονότητά τους, αυτή η παρουσία στην Ουκρανία προηγείται ακόμη και της έναρξης των εχθροπραξιών, πριν από δύο χρόνια, κατά αρκετά χρόνια. Αυτό το απόσπασμα ενισχύθηκε από μια επιπλέον ομάδα 1.700 ατόμων το περασμένο καλοκαίρι. Ήταν ένα σώμα εμπειρογνωμόνων logistics του οποίου η αποστολή ήταν να αναζητήσει και να ξεριζώσει τη διαφθορά στη μαύρη αγορά για κλεμμένες προμήθειες.

Το προσωπικό του Πενταγώνου είναι παρών στον ουκρανικό στρατό, είτε σε μονάδες σχεδιασμού των αρχηγείων, είτε σε επιτόπιους συμβούλους, σε τεχνικούς ή σε ειδικές δυνάμεις. Συνήθως πιστεύεται ότι ήταν οι ίδιοι οι Αμερικανοί που χρησιμοποίησαν το εξελιγμένο πυροβολικό μεγάλης εμβέλειας HIMARS και τις συστοιχίες αεράμυνας Patriot. Αυτό σημαίνει ότι μέλη του στρατού των ΗΠΑ στόχευσαν – και ίσως πάτησαν τη σκανδάλη – με όπλα που σκοτώνουν Ρώσους.

Επιπλέον, η CIA έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο και ευέλικτο σύστημα ικανό να διεξάγει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων πληροφοριών, τόσο ανεξάρτητα όσο και σε συνεργασία με την ουκρανική FSB. Αυτό περιλαμβάνει την καθημερινή τακτική ανταλλαγή πληροφοριών. Από την άλλη, δεν γνωρίζουμε αν η CIA έπαιξε ρόλο στην εκστρατεία στοχευμένων δολοφονιών στο ρωσικό έδαφος.

Βρετανία

Η Βρετανία έπαιξε επίσης ζωτικό ρόλο. Το εξειδικευμένο προσωπικό της χρησιμοποίησε πυραύλους Storm Shadow (αντίστοιχους με τους γαλλικούς SCALP) εναντίον της Κριμαίας και άλλων χωρών. Ομοίως, η MI-6 έπαιξε ηγετικό ρόλο στη μηχανική των πολλαπλών επιθέσεων στη Γέφυρα του Κερτς και σε άλλες κρίσιμες υποδομές. Το κύριο μάθημα που πρέπει να αντληθεί από αυτήν την επισκόπηση είναι ότι η τοποθέτηση των ευρωπαϊκών στρατευμάτων σε βασικές τοποθεσίες ως ανθρώπινων ομήρων δεν είναι πολύ πρωτότυπη. Η παρουσία τους δεν απέτρεψε τη Ρωσία να τους επιτεθεί στο έδαφος ή, όπως στη γαλλική περίπτωση, να τους εντοπίσει στις κατοικίες τους.

Ηλίθιοι

Το δεύτερο στοιχείο είναι η ρίψη από τους Αμερικανούς ενός ασήμαντου φορτίου ανθρωπιστικής βοήθειας στη θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Γάζας. Αυτή η παράξενη ενέργεια είναι και παράλογη και γελοία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο κύριος συνεργός της ισραηλινής καταστροφής στη Γάζα. Τα όπλα τους σκότωσαν 30.000 πολίτες της Γάζας, τραυμάτισαν 70.000 και κατέστρεψαν τα περισσότερα νοσοκομεία. Η Ουάσιγκτον εμπόδισε ενεργά κάθε σοβαρή προσπάθεια να βοηθήσει την UNRWA παρακρατώντας τα κεφάλαια που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων της, ενώ παραμένει σιωπηλή καθώς το Ισραήλ αποκλείει σημεία εισόδου από την Αίγυπτο και σφαγιάζει τους κατοίκους που περίμεναν αποστολή τροφίμων.

Επιπλέον, η Ουάσιγκτον έχει ασκήσει βέτο σε όλες τις προσπάθειες τερματισμού της σφαγής μέσω των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για κατάπαυση του πυρός**. Αυτός ο παραλογισμός της ρίψης παλετών με αλεξίπτωτο από το αμπάρι ενός αεροπλάνου υπογραμμίζει μόνο την αδιαφορία της Αμερικής για τις ζωές των Παλαιστινίων, την περιφρόνησή τους για την παγκόσμια κοινή γνώμη και την θρασύδειλη υποταγή τους στις επιταγές του Ισραήλ.

Χωρίς πίστη ή νόμο

Η τρίτη απόδειξη παρέχεται από τον Ρίσι (σοφός) Σούνακ, πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου. Ένθερμος υπερασπιστής του Ισραήλ, έχει επικρίνει σταθερά τις συγκεντρώσεις για την ειρήνη που διοργανώνονται για να καταγγείλει την επίθεση κατά των κατοίκων της Γάζας, διαδηλώσεις που θεωρεί ότι αποτελούν εμπόδια για μια μακροπρόθεσμη κατάπαυση του πυρός και για μια πολιτική διευθέτηση. Σε αυτό, διαιωνίζει τη μακρά παράδοση της βρετανικής πίστης στον Αμερικανό άρχοντα της. Πρόσφατα, έχει εντείνει τις επιθέσεις του εξισώνοντας τους διαδηλωτές με τα όργανα της Χαμάς. Στις διαδηλώσεις έχουν διεισδύσει  τρομοκράτες – τρομοκράτες που αποτελούν απειλή για την ενότητα της χώρας. Τους αποκάλεσε «αντάρτικη  κυβέρνηση» και η απόδειξη βρίσκεται στην εκλογική νίκη του περιθωριακού βουλευτή Τζορτζ Γκάλουεϊ, ο οποίος συνέτριψε τους Συντηρητικούς (και τους Εργατικούς) σε ενδιάμεσες εκλογές.

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη, φυσικά, ότι μισό εκατομμύριο φιλήσυχοι πολίτες είναι δούρειος ίππος για τους Σαλαφιστές τζιχαντιστές. Αυτή η περιφρόνηση είναι αναπόσπαστο μέρος της αλαζονικής στάσης της αγγλικής υψηλής κοινωνίας, η οποία σε αυτούς τους εξυψωμένους κύκλους μπορεί να μολύνει ακόμη και έναν αρχάριο του οποίου η καταγωγή ανάγεται στον ινδικό Raj.

Το γεγονός ότι ο ίδιος ο Σουνάκ δεν διστάζει να κάνει καυστικές –έστω και ύπουλες– κατηγορίες εναντίον των μουσουλμάνων καταδεικνύει την εμμονή των πολιτισμικών προκαταλήψεων καθώς και την ιστορική επιρροή της αγγλικής ανώτερης τάξης απέναντι σε όσους έχουν χρήματα ή κάποιο κύρος. Ίσως τελικά αυτό να είναι «κοινωνική πρόοδος»…

Αυτό που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για την εξωφρενική δημαγωγία του Σουνάκ δεν είναι η ενισχυτική του επίδραση στην ενοχή της Δύσης στην παλαιστινιακή σύγκρουση. Οι περιφερειακοί πρωταγωνιστές, όπως και ο υπόλοιπος κόσμος, διασκεδάζουν με τις ρητορικές εξάρσεις της Μεγάλης Βρετανίας γνωρίζοντας ότι η τελευταία δεν είναι παρά ο υπηρέτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Αντίθετα, είναι το γεγονός ότι ανοίγει μια ρωγμή στις αρχές της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι στη χώρα. Πράγματι, η δημαγωγία του Βρετανού Πρωθυπουργού σχεδόν ισοδυναμεί με το να λέει ότι οποιαδήποτε δημόσια διαφωνία με τις πολιτικές της Κυβέρνησης της Αυτής Μεγαλειότητας ισοδυναμεί με προδοσία.

Και αξιολύπητοι

Όσον αφορά τη βάναυση εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, είναι δίκαιο να πούμε ότι η συνενοχή των δυτικών κυβερνήσεων, μέσω της αποστολής όπλων και της άνευ όρων υποστήριξης για τις φρικτές καταχρήσεις του Ισραήλ, συνιστά αξιολύπητη συμπεριφορά. Ωστόσο, είναι μάταιο να κουνάμε το δάχτυλο σε μεμονωμένα στοιχεία εντός ορισμένων κυβερνήσεων. Το όλο επεισόδιο είναι γελοίο. Έτσι το αντιλαμβάνεται σχεδόν όλος ο κόσμος εκτός της δυτικής «διεθνούς κοινότητας». Αυτό είναι περίπου τα δύο τρίτα της ανθρωπότητας.

Ωστόσο, οι πολιτικές ελίτ των εθνών μας φαίνονται αδιάφορες ή/και περιφρονητικές για αυτήν την κρίση. Ελάχιστη σημασία έχει για αυτούς που θεωρούνται από τους «άλλους» απάνθρωποι, υποκριτές και ρατσιστές. Σε πολλά μέρη, αυτές οι έντονες αντιδράσεις ενισχύονται από τραυματικές αναμνήσεις για το πώς υποτάχθηκαν, καταπατήθηκαν και υπέστησαν εκμετάλλεση στο πέρασμα των αιώνων από ανθρώπους που τους δίδαξαν την ανωτερότητα των δυτικών αξιών – όπως συνεχίζουν να κάνουν σήμερα.

Ορισμένες από αυτές τις πρωτοβουλίες αντιπροσωπεύουν σαφώς έναν κίνδυνο για το μέλλον, αυτόν ενός ολοένα και πιο γενικευμένου πολέμου στην Ευρώπη.

Ο Γενς Στόλτενμπεργκ, το γεράκι γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, δήλωσε με τόλμη πριν από μερικές εβδομάδες ότι οι δυτικοί σύμμαχοι θα πρέπει να δώσουν στην Ουκρανία το πράσινο φως να χρησιμοποιήσει τους πυραύλους κρουζ που απέκτησε για να επιτεθεί σε στόχους απευθείας στο ρωσικό έδαφος. Αυτά τα όπλα περιλαμβάνουν το Storm Shadow, το Scalp, τα Tauras μεγάλης εμβέλειας που μπορεί να στείλει σύντομα η Γερμανία και παρόμοιο εξοπλισμό που θα προμηθεύεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ίσως εκτοξευθεί από τα F-16 που ήδη καταφθάνουν).

Άλλοι δυτικοί ηγέτες έχουν εγείρει την πιθανότητα μιας τέτοιας ριζικής παρέμβασης και οι πιο σκληροπυρηνικές φατρίες της Ουάσιγκτον την ευνοούν.

Ο Πούτιν προειδοποίησε ότι μια τέτοια κλιμάκωση από τη Δύση –όπως στην περίπτωση της υποθετικής ανάπτυξης στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία– θα προκαλούσε στρατιωτική απάντηση από τη Μόσχα.

Είναι προφανές ότι οι εχθροπραξίες που θα ακολουθήσουν θα κινδύνευαν να ξεφύγουν από τον έλεγχο και να φτάσουν στο πυρηνικό κατώφλι.

Στο σύνολό τους, οι ενέργειες των δυτικών ηγετών – που υποστηρίζονται από τις πολιτικές ελίτ των εθνών τους – είναι ενδεικτικές ενός προτύπου συμπεριφοράς που έχει χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας. Προκύπτουν από δόγματα που δεν υποστηρίζονται από αντικειμενικά γεγονότα. Πολύ λογικά, αντιφάσκουν μεταξύ τους, είναι ξένα προς τα γεγονότα που τροποποιούν το τοπίο και ριζικά ανισόρροπα στη στάθμιση πλεονεκτημάτων/κόστους/κινδύνων και πιθανοτήτων επιτυχίας.

Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε αυτόν τον «παραλογισμό»; Υπάρχουν γενικές συνθήκες που επιτρέπουν ή ενθαρρύνουν αυτή την απόκλιση από τον ορθό συλλογισμό. Πρόκειται για μηδενιστικές κοινωνικο-πολιτιστικές τάσεις των σύγχρονων μεταμοντέρνων κοινωνιών μας , την τάση τους για συλλογική υστερία και υπερβολικές συναισθηματικές αντιδράσεις σε ανησυχητικά γεγονότα – 11 Σεπτεμβρίου, ισλαμική τρομοκρατία, ο μύθος της ρωσικής παρέμβασης στις προεδρικές εκλογές του 2016, μεταξύ άλλων τομέων πολιτικής, αλλά και οτιδήποτε έχει να κάνει με τον απειλητικό κινέζικο δράκο, τις τρομακτικές προβλέψεις για τον αναπόφευκτο πόλεμο με τη ΛΔΚ, τους τραβηγμένους ισχυρισμούς ότι ο Πούτιν σχεδιάζει να ξεκινήσει μια ολοκληρωτική εκστρατεία κατάκτησης της Ευρώπης μέχρι τη Μάγχη.

Οι φιλοπόλεμοι νεοσυντηρητικοί στις ΗΠΑ, ανάμεσά τους και ο Τζο Μπάιντεν, έχουν δημιουργήσει δίκτυο πιστών ομοϊδεατών στις ευρωπαϊκές ελίτ

Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, οι ισχυρισμοί αυτοί τροφοδοτούνται από λανθάνουσες ανησυχίες, δηλαδή φόβο, που δημιουργήθηκε από προηγούμενα επεισόδια μαζικής ψυχοπαθολογίας. Αυτοί οι ισχυρισμοί, που στην πραγματικότητα είναι καθαρές μυθοπλασίες, έχουν φτάσει σε ανώτερους στρατιωτικούς, αρχηγούς κυβερνήσεων και «διανοούμενους» της στρατηγικής σκέψης.

Ας επιστρέψουμε στα συστατικά του πανικού. Σημειώσαμε τον τρόμο –τόσο τον αναγνωρίσιμο όσο και τον άγνωστο– και τα συναισθήματα ανασφάλειας στο υποσυνείδητό μας. Αυτά τα συναισθήματα προκύπτουν από μια μήτρα αλλαγών στο παγκόσμιο περιβάλλον των δυτικών κοινωνιών που μας αποπροσανατολίζουν. Αναπτύσσονται με τη σειρά τους σύμφωνα με το απρόβλεπτο της εξέλιξης της εσωτερικής κατάστασης.

Οι συνέπειες είναι δύο: το πνίξιμο οποιασδήποτε πραγματικής ορθολογικής συζήτησης για αμφισβητήσιμες πολιτικές – αφήνοντας ανεξέλεγκτες υποθέσεις και στόχους – και η δυνατότητα αποφασισμένων ατόμων ή φατριών να επιδιώξουν τον τολμηρό στόχο της αναμόρφωσης του παγκόσμιου γεωπολιτικού χώρου σύμφωνα με τις αμερικανικές ηγεμονικές προδιαγραφές.

Για να γίνει αυτό, οι ηγέτες μας χειραγωγούν και εκμεταλλεύονται τους παράγοντες συναισθηματικής διαστρέβλωσης και πολιτικού κομφορμισμού. Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα είναι οι λεγόμενοι «νεο-συντηρητικοί» στην Ουάσιγκτον (ανάμεσά τους ο Τζο Μπάιντεν ), που έχουν δημιουργήσει ένα δίκτυο πιστών ομοϊδεατών στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.

Τι γίνεται με το αίνιγμα που βρήκαμε σχετικά με την σχεδόν πλήρη απουσία οποιασδήποτε αίσθησης ενοχής ή ντροπής – ιδιαίτερα για τη Γάζα, ή για τον εξευτελισμό στα μάτια του κόσμου; Σε αυτό το μηδενιστικό πλαίσιο , δεν χρειάζεται να τεθούν ζητήματα συνείδησης. Πράγματι, η σιωπηρή απόρριψη προτύπων, κανόνων και νόμων απελευθερώνει το ατομικό εγώ και του επιτρέπει να κάνει αυτό που το υποκινούν οι παρορμήσεις του, οι ιδέες του ή τα εγωιστικά του συμφέροντα. Όταν το υπερεγώ διαλύεται, το άτομο δεν αισθάνεται πλέον υποχρεωμένο να μετρήσει τον εαυτό του με ένα εξωτερικό ή αφηρημένο πρότυπο. Και οι ναρκισσιστικές τάσεις ανθίζουν.

Μια ψυχολογία αυτού του τύπου απαλλάσσει την υποχρέωση να αισθάνεσαι ντροπή. Αυτή μπορεί να υπάρξει μόνο εάν είμαστε υποκειμενικά μέρος μιας κοινωνικής ομάδας στην οποία η προσωπική κατάσταση και η αίσθηση της αξίας εξαρτώνται από το πώς μας αντιλαμβάνονται οι άλλοι και αν μας σέβονται. Ελλείψει μιας τέτοιας κοινοτικής ταυτότητας, με την ευαισθησία στην κοινή γνώμη που συνεπάγεται, η ντροπή μπορεί να υπάρχει μόνο στη διεστραμμένη μορφή της λύπης που δεν μπόρεσα να ικανοποιήσω την απαιτητική και καταναλωτική ανάγκη για αυτοϊκανοποίηση. Αυτό ισχύει τόσο για τα έθνη όσο και για τους ηγέτες τους.

*Michael Brenner: Αμερικανός, ομότιμος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ και μέλος του Κέντρου Διατλαντικών Σχέσεων στο SAIS/Johns Hopkins. Διετέλεσε διευθυντής του προγράμματος Διεθνών Σχέσεων και Παγκόσμιων Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. Εργάστηκε επίσης στο Ινστιτούτο Υπηρεσιών Εξωτερικών, στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ και στο Westinghouse. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων και άρθρων που καλύπτουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική, τη θεωρία των διεθνών σχέσεων, τη διεθνή πολιτική οικονομία και την εθνική ασφάλεια.

** Το άρθρο γράφηκε πριν την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για κατάπαυση του πυρός. Αλλά η απόφαση θα μείνει στα χαρτιά γιατί ποιος φαντάζεται πρόθυμο το ΝΑΤΟ να την υλοποιήσει βομβαρδίζοντας το Ισραήλ, όπως βομβάρδισε τη Σερβία χωρίς απόφαση του ΣΑ;

Πηγή : Scheerpost — 08/03/2024