Αρχική Blog Σελίδα 1354

Ειδικός Συνεργάτης: ΠΕΡΙ ΠΟΛΥΤΥΠΙΑΣ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ… ΥΕΘΑ Νίκο Δένδια στην Πολεμική Αεροπορία

2

Οι πρόσφατες εξαγγελίες Δένδια περί πρόθεσης πώλησης μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, και πιο συγκεκριμένα 33 F-4E Phantom II, 32 F-16C/D Block 30 και 24 Mirage 2000-5 EGM/BGM (τα τελευταία μόλις 17 έτη μετά την ένταξή τους), έχουν κάνει ήδη τον γύρο του κόσμου, ενώ προκαλούν σωρεία εύγλωττων ερωτημάτων.

 

 

Γράφει ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Όταν έχεις ένα αεροσκάφος για δεκαετίες,
>έχεις πολλούς εκπαιδευμένους, έμπειρους και ετοιμοπόλεμους Ιπταμένους,
>έχεις εκπαιδευμένους και έμπειρους Τεχνικούς 1ου Βαθμού Συντήρησης διαφόρων ειδικοτήτων (στην γραμμή πτήσεων και στο υπόστεγο συντήρησης) και 2ου Βαθμού Συντήρησης (στα Συνεργεία και το υπόστεγο της ΜΣΒ – Μοίρας Συντήρησης Βάσεως),
>έχεις αναπτύξει εργοστασιακή συντήρηση (στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία – ΕΑΒ, το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών – ΚΕΑ και το Εργοστάσιο Τηλεπικοινωνιακών και Ηλεκτρονικών Μέσων – ΕΤΗΜ),

έχεις Μηχανικούς που παρακολουθούν και προγραμματίζουν την συντήρηση (στη Μονάδα και στη Διοίκηση Αεροπορικού Υλικού – ΔΑΥ, σε τακτική επικοινωνία με τις κατασκευάστριες εταιρείες),
>έχεις Εφοδιαστές που παρακολουθούν την ροή και την επάρκεια των ανταλλακτικών και των υλικών (στην ΜΕΦ – Μοίρα Εφοδιασμού της Μονάδας, στη ΔΑΥ και στο 201ΚΕΦΑ – Κέντρο Εφοδιασμού Αεροπορίας, καθώς και στο Γραφείο του αντίστοιχου Αεροπορικού Ακολούθου στο εξωτερικό),
>έχεις Οικονομικούς που παρακολουθούν τις σχετικές συμβάσεις υποστήριξης (στη ΔΑΥ και το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας – ΓΕΑ),
>έχεις κατάλληλες υποδομές (αεροδρόμιο, υπόστεγα, δεξαμενή και αγωγούς καυσίμου, κτίρια, περίφραξη, ραδιοβοηθήματα κλπ),

>έχεις προσομοιωτή πτήσεων και λοιπά εκπαιδευτικά συστήματα,
>έχεις εξοπλισμό αποστολής (πυλώνες, εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου, φορείς, ατρακτίδια, κάσκες, σκοπευτικό επί κράνους, ιματισμό κλπ),
>έχεις επιχειρησιακό εξοπλισμό (ειδικά πληροφοριακά συστήματα για σχεδίαση/απενημέρωση αποστολής, καθώς και για προγραμματισμό του συστήματος αυτοπροστασίας),
>έχεις εξοπλισμό υποστήριξης (ειδικά οχήματα, επίγεια συστήματα παροχής ηλεκτρικής ισχύος – υδραυλικής πίεσης – ψύξης για τα ηλεκτρονικά πτήσης – avionics, ειδικές συσκευές, σταθμούς ελέγχου, εργαλεία κλπ),

>έχεις δυνατότητες διακρίβωσης για τις συσκευές και τα εργαλεία (στην ΥΠΗΔ – Υπηρεσία Διακριβώσεων),
>έχεις βιβλιογραφία, ποιοτικά πρότυπα, μητρώα, βάσεις δεδομένων και ειδικά πληροφοριακά συστήματα συντήρησης,
>έχεις -επιπρόσθετα- απόθεμα (στοκ) ανταλλακτικών για όλα τα προαναφερθέντα,
>έχεις -κυρίως- όπλα και πυρομαχικά,
>και όλος ο ανωτέρω μηχανισμός λειτουργεί, αποδίδοντας ώρες πτήσεως με επιχειρησιακή αξία (όπως άλλωστε γνωρίζει να κάνει η Πολεμική Αεροπορία εδώ και πολλές δεκαετίες),

ΤΟΤΕ θα έπρεπε να έχει καταστεί προφανές, ότι έχεις κάνει μια πολύ μεγάλη επένδυση για το εν λόγω οπλικό σύστημα, σε προσωπικό, υλικό και υποδομές. Μια επένδυση για την οποία έχει καταβληθεί πολύ μεγάλο κόστος και πολύς κόπος (ίσως και αίμα) για πολύ χρόνο. Το δε εν λόγω οπλικό σύστημα, ΑΠΟΔΙΔΕΙ και ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ στην ΑΠΟΤΡΟΠΗ.

Η βεβιασμένη πώληση ενός οπλικού συστήματος, χωρίς μακροπρόθεσμο προγραμματισμό και ανάλογη προετοιμασία, ιδίως όταν δεν υπάρχει δεδηλωμένος υποψήφιος αγοραστής και όταν η αντικατάσταση του, έστω και εν μέρει είναι πολύ υψηλού κόστους, δεν λέγεται «οικονομία» ή «μείωση πολυτυπίας» αλλά αποτελεί προφανή σπατάλη και αχρήστευση της προαναφερθείσας επένδυσης. Επίσης, συνιστά απώλεια μαχητικής ισχύος, η οποία είναι δυσαναπλήρωτη, όπως μπορεί να αντιληφθεί ακόμα και ο πιο αδαής.

Ένα οπλικό σύστημα εξελίσσεται και αναβαθμίζεται κατά τη διάρκεια της ζωής του, η οποία μπορεί να υπερβεί τις τέσσερις δεκαετίες, ώστε να διατηρεί την χρησιμότητά του. Πέραν των μειζόνων αναβαθμίσεων (όπως το εν εξελίξει πρόγραμμα Viper), μπορούν να γίνουν επιμέρους βελτιώσεις και επεμβάσεις. Έτσι, ένα αεροσκάφος το οποίο δεν αποδίδει πλέον ως μαχητικό «πρώτης γραμμής» μπορεί να αξιοποιηθεί σε κάποιον άλλο ρόλο, π.χ. βομβαρδισμού, με αξιοποίηση κάποιου ειδικού όπλου, όπως οι βόμβες ανεμοπορίας ή τα όπλα μακρού πλήγματος, με ενσωμάτωση κάποιου ατρακτιδίου (pod) αναγνώρισης, ναυτιλίας, στοχοποίησης, κατάδειξης ή ηλεκτρονικής αναγνώρισης, ή ακόμα και ως «κυνηγός» μη επανδρωμένων, αξιοποιώντας παλαιότερης γενεάς πυραύλους αέρος-αέρος, οργανικό πυροβόλο ή ατρακτίδιο πυροβόλου. Με τον τρόπο αυτό, αξιοποιείται η σχετική επένδυση.

Εάν λόγω παλαιότητας και αντικειμενικών δυσκολιών υποστήριξης ή εάν το επιχειρησιακό όφελος που προσφέρει το εν λόγω οπλικό σύστημα είναι χαμηλό παρά τις όποιες αναβαθμίσεις, τότε κατόπιν ενδελεχούς μελέτης θα πρέπει να ξεκινήσει πρόγραμμα μεσο/μακροπρόθεσμης απόσυρσης και αντικατάστασης με ένα καλύτερο οπλικό σύστημα. Αρχικά, σταματά η τοποθέτηση και η εκπαίδευση νέων Ιπταμένων, ενώ σταδιακά παύουν οι συμβάσεις υποστήριξης και οι περιοδικές επιθεωρήσεις, με τελικό σκοπό την απόσυρση, την μακρά αποθήκευση ή ιδανικά την πώληση. Αυτονόητο είναι, ότι πρώτα θα έχει ενταχθεί το νέο οπλικό σύστημα, το οποίο θα αντικαταστήσει το εν λόγω μαχητικό, και μετά θα ακολουθήσει η απόσυρση. Εκτός εάν θέλουμε… να το ρισκάρουμε.

Εάν θέλεις να έχεις μειωμένη πολυτυπία και ομογενοποίηση του στόλου, τότε πολύ απλά αποφεύγεις να εντάξεις έναν νέο τύπο μαχητικού που δεν έχεις μέχρι τώρα. Ιδίως εάν αυτό το καινούργιο μαχητικό είναι πολύ ακριβό ως προς την προμήθεια και τη χρήση. Εκτός εάν είσαι καλλιεργητής … «λεφτόδεντρων».

Εν ολίγοις, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ να επικαλείσαι την πολυτυπία για να απομακρύνεις ώριμα οπλικά συστήματα από την Πολεμική Αεροπορία, για τα οποία έχουν καταβληθεί όλα τα κόστη προμήθειας, ένταξης, εκπαίδευσης, υποδομών κ.λπ., ενώ ταυτόχρονα συζητάς την ένταξη ενός νέου, εντελώς διαφορετικού οπλικού συστήματος, το οποίο φυσικά θα αυξήσει την πολυτυπία. Η διατήρηση της μαχητικής ισχύος δεν επιτρέπει πειραματισμούς και βεβιασμένες κινήσεις αλλά προσεκτικές αποφάσεις και λελογισμένες επενδύσεις, λαμβάνοντας υπόψη το ευρύτερο περιβάλλον, τις τεχνολογικές εξελίξεις αλλά και το κόστος.

defence-point.gr

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ

3
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός μεταβαίνει τα επόμενα εικοσιτετράωρα στη Μόσχα.- Προτάθηκε ως διαμεσολαβητής στην ισραηλοπαλαιστινιακή διένεξη.- Παίζει και η θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ως γραμματέα του ΝΑΤΟ δεν τον θέλησε η Τουρκία.
ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Διεθνής προσπάθεια για ειρήνευση στα δύο ανησυχητικά για την παγκόσμια σταθερότητα μέτωπα της Ουκρανίας και της Γάζας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θεωρήθηκε καταλληλότερος ως μεσολαβητής λόγω της μετριοπαθούς στάσης που τήρησε προς όλους τους εμπολέμους. Μεταβαίνει τα επόμενα εικοσιτετράωρα στη Μόσχα. Πιθανότερος διάδοχος της Φον Ντερ Λαϊνεν.
Ανακούφιση όλων στην Αθήνα.

Δ. Κωνσταντακόπουλος: ο Τσίπρας με τη Ντόρα στο Κόσοβο. Κατρακύλα χωρίς τέλος…

7
Ένα επικίνδυνο βήμα προς κλιμάκωση της σύγκρουσης ΝΑΤΟ και Ρωσίας στα Βαλκάνια σε μια προσπάθεια να αποσπασθεί βιαίως το Βελιγράδι από οποιαδήποτε επιρροή της Μόσχας.
Αλέξης Τσίπρας

Οάνθρωπος ξεπούλησε και ξευτέλισε τη χώρα του, την ελληνική (και παγκόσμια) αριστερά και τους ψηφοφόρους του, που, κατά 63%ψήφισαν κατά των Μνημονίων για να δουν σε μια εβδομάδα τον Πρωθυπουργό τους να κάνει τα αντίθετα από όσα τους ζήτησε ο ίδιος να ψηφίσουν. Στη συνέχεια, ως κυβέρνηση, έδωσε όλα όσα του ζητούσαν οι πιστωτές στην οικονομική πολιτική, οι Αμερικανοί και το Ισραήλ του Νετανιάχου στην εξωτερική και αμυντική πολιτική, ενώ δεν διανοήθηκε καν να έρθει σε σύγκρουση με την εγχώρια ολιγαρχία. Στο τέλος, και μετά από δύο εκλογικές ήττες, έδωσε το κόμμα του σε έναν άνθρωπο της Goldman Sachs και του CSIS (CIA, Πεντάγωνο και αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες) να το διευθύνουν απευθείας οι Αμερικανοί!

Στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του ο Τσίπρας έγινε μια συνεπής δύναμη προώθησης των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων, νομίζοντας ανοήτως ότι θα εξασφαλίσει έτσι τη μονιμότητα στου Μαξίμου.

Με υπουργό Εξωτερικών τον Νίκο Κοτζιά που, από φαν της Αν. Γερμανίας και του σοβιετικού «σοσιαλισμού» μετετράπη σε έναν από τους πλέον φιλοϊσραηλινούς και φιλοαμερικανούς υπουργούς της Ελλάδας, με το ελληνικό «βαθύ κράτος» στα χέρια ανθρώπων εξαρτημένων από ξένες δυνάμεις, ο Τσίπρας έκανε ότι μπορούσε για να λύσει τρία μεγάλα προβλήματα των Αμερικανών:

Συμφώνησε στη σύγκλιση διάσκεψης στη Γενεύη με σκοπό να «λύσει» το Κυπριακό, δηλαδή να διαλύσει το κυπριακό κράτος με μια παραλλαγή του απορριφθέντος στο δημοψήφισμα του 2004 σχεδίου Ανάν, παρακάμπτοντας την υποχρέωση δημοψηφίσματος για την έγκριση της λύσης. Στο Κυπριακό δεν τα κατάφερε, δόξα νάχει ο Ερντογάν, στο Μακεδονικό όμως πέτυχε να «λύσει» το πρόβλημα υπογράφοντας τη σχετική συμφωνία με τα Σκόπια και επιτρέποντας έτσι την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την περαιτέρω περικύκλωση της Σερβίας και της Ρωσίας από την Ατλαντική Συμμαχία.

Έχουμε αναπτύξει αλλού λεπτομερώς την άποψή μας για αυτή τη συμφωνία αλλά το θέμα δεν είναι εκεί. Ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι η συμφωνία ήταν η καλύτερη δυνατή, ερχόταν σε έντονη σύγκρουση με τις πεποιθήσεις της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, περιλαμβανομένων και των ψηφοφόρων της ίδιας της αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ. Υποστηρίζοντας και μάλιστα ετσιθελικά τη συμφωνία ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθαν σε μετωπική σύγκρουση με το εθνικό φρόνημα μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού, αυτό ακριβώς που τους οδήγησε στη μετεωρική άνοδο και στην εξουσία, ως εκφραστές ενός κατεξοχήν εθνικού αιτήματος: της κατάργησης των αποικιακών μνημονίων.

Για να περάσει ο Τσίπρας τη συμφωνία από τη Βουλή οργάνωσε μάλιστα μια άθλια «κοπτοραπτική» κομμάτων, που θύμισε την Αποστασία του Μητσοτάκη το 1965 (που και αυτή είχε επίσης οργανωθεί από τους Αμερικανούς όχι για το Μακεδονικό, αλλά για το Κυπριακό, αφού χρειάζονταν χρόνο για να προετοιμάσουν τη χούντα του 1967, απαραίτητη για όσα έκαναν το 1974). Για να εξυπηρετήσει τους Αμερικανούς ήρθε έτσι σε μετωπική σύγκρουση όχι μόνο με το ελληνικό εθνικό φρόνημα, αλλά και με το δημοκρατικό φρόνημα των Ελλήνων πολιτών και ιδιαίτερα της Αριστεράς, επιβάλλοντάς τους με το έτσι θέλω ότι ο ίδιος και το κόμμα του (δηλαδή ο Κοτζιάς και οι Αμερικανοί θεωρούσαν σωστό).

Η δεξιά του Μητσοτάκη δεν είχε αντίρρηση για τη συμφωνία των Πρεσπών. Αλλά ευφυώς πολιτευόμενη δεν έσπευσε να σηκώσει αυτή το βάρος της υπογραφής, όπως έκανε ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του, στην αγχώδη προσπάθειά τους να ευχαριστήσουν τους υπερατλαντικούς «νταβατζήδες».

Να πούμε στο σημείο αυτό ότι η δημοκρατία δεν είναι μια τυπική υπόθεση. Αν μια πλειοψηφία στο κοινοβούλιο έχει εντελώς αντίθετη άποψη από τον λαό δεν μπορεί να εκμεταλλεύεται την αριθμητική της υπεροχή στη Βουλή για να επιβάλει σε μια κοινωνία μείζονες ρυθμίσεις που δεν θέλει. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι ο ίδιος ο λαός που αποφασίζει με δημοψήφισμα.

Αυτή τη θέση υποστήριζε (θεωρητικώς) και ο ΣΥΡΙΖΑ, στην πράξη έκανε όμως τα αντίθετα. Το 2015 έκανε δημοψήφισμα και δεν το τήρησε, ενώ αργότερα αντιτάχθηκε στις προτάσεις για δημοψήφισμα για το Μακεδονικό και τον γάμο των ομοφυλοφίλων.

Επίσης άρχισε στην περίοδο 2015-19 τις διαπραγματεύσεις και ετοίμασε το έδαφος για να πάρουν οι Αμερικανοί όλη τη χώρα περίπου ως στρατιωτική τους βάση.

Με τούτα και με κείνα, ο κ. Τσίπρας μας παρέδωσε όλους «σιδηροδέσμιους» στην πιο απίθανη εκδοχή της ελληνικής Δεξιάς, τη χειρότερη ίσως μετά το 1821, στους Πιστωτές, στους Αμερικανούς, στο ΝΑΤΟ κλπ. με το μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος στον κόσμο και ένα τεράστιο εσωτερικό, έχοντας προκαλέσει, με το παράδειγμά του, μια τεράστια ηθική και πολιτική καταστροφή στο ελληνικό και παγκόσμιο κοινωνικό και αριστερό κίνημα . Στο τέλος έδωσε και το ίδιο του το κόμμα σε έναν Αμερικανό να το διευθύνει.

Αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να καθίσει ήσυχος. Του έδωσαν μια θέση στο Συμβούλιο της Ευρώπης να ασχοληθεί με τα Δυτικά Βαλκάνια. Κι όταν λέμε να ασχοληθεί, εννοούμε, φυσικά, αυτό που ξέρει καλύτερα από καθετί άλλο, να προωθήσει τα συμφέροντα των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ, προδίδοντας τις αρχές και τις αξίες της χώρας του και της αριστεράς.

Δεν πέρασαν λοιπόν μερικές μέρες και από κοινού με τη Ντόρα Μπακογιάννη (!) προώθησαν το αίτημα (ευθέως αντίθετο προς την έως τώρα ελληνική και κυπριακή εξωτερική πολιτική) του Κοσόβου, παρόλο που δεν αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος από τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. και πέντε μέλη της περιλαμβανομένης της Ελλάδας και της Κύπρου, να γίνει μέλος του Συμβουλίου, όπου συμμετέχουν μόνο ανεξάρτητα κράτη. Έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενα άρθρα μας γιατί η αναγνώριση του Κοσόβου συνιστά πλήγμα κατά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Σερβίας. Στις σημερινές συνθήκες αποτελεί επιπλέον και ένα επικίνδυνο βήμα προς κλιμάκωση της σύγκρουσης ΝΑΤΟ και Ρωσίας στα Βαλκάνια σε μια προσπάθεια να αποσπασθεί βιαίως το Βελιγράδι από οποιαδήποτε επιρροή της Μόσχας. (Κλιμακώνοντας τον πόλεμο: Μολδαβία, Γεωργία, Κόσοβο).

Και φυσικά δεν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα του Κοσόβου επιβάλλοντας μονομερώς, με εξωτερική πίεση, μια λύση που είναι 100% εις βάρος των Σέρβων και εμπεριέχει έτσι τους σπόρους μελλοντικών διενέξεων (όπως έγινε σε κάθε φάση της γιουγκοσλαβικής αποσύνθεσης, ώστε να μην λύνονται ποτέ μέχρι τέλους τα προβλήματα και να έχουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ πάντα μοχλούς πίεσης).

Στην Ευρώπη μυρίζει μπαρούτι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Καλό θα ήταν λοιπόν και η Κυρία Μπακογιάννη και ο κ. Τσίπρας, αν δεν μπορούν να πουν τίποτα για την απειλή ακόμα και πυρηνικού ολοκαυτώματος στην Ευρώπη (όπως και δεν έχουν να πουν τίποτα για τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, δηλαδή την επανάληψη των εγκλημάτων του Χίτλερ από τον φίλο τους Νετανιάχου), τουλάχιστο να σταματήσουν επικίνδυνες γελοιότητες και τυχοδιωκτισμούς κατά παραγγελία των ΗΠΑ και εις βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας, της Κύπρου και της ειρήνης.

——-

Σημείωση:
Είχε γραφτεί αυτό το άρθρο όταν ο πρόεδρος της Σερβίας εξαπέλυσε δριμύτατη κριτική κατά της Ντόρας Μπακογιάννη για το θέμα του Κοσόβου. Δεν υπάρχει καμία χώρα με παραδοσιακές έως και συμμαχικές σχέσεις με την Ελλάδα που το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και η εκσυγχρονιστική Νέα Δημοκρατία να μην έχουν χαλάσει τις σχέσεις της Αθήνας μαζί της (Ρωσία, Παλαιστίνη, Σερβία, Κούρδοι, Παλαιστίνιοι, Ιράν, Βενεζουέλα κλπ.). Σε αυτό το φεστιβάλ υποτέλειας στη Δύση εις βάρος των πιο ζωτικών συμφερόντων του ελληνικού λαού, που κάποια μέρα θα έχει τραγικές συνέπειες για τον ελληνισμό, προσετέθη τώρα κατά τρόπο εξαιρετικά θλιβερό και ο Αλέξης Τσίπρας, δικαιώνοντας φοβάμαι τα όσα έχουν πει γι’ αυτόν ο Μανώλης Γλέζος και ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Η θέση του μάλιστα για το Κόσοβο φαίνεται ότι αρέσει πολύ και στην «αριστερά-απάτη» του Κασσελάκη, αν κρίνουμε από την αρθρογραφία της Αυγής: Ο Τσίπρας και το πνεύμα των Πρεσπών.

konstantakopoulos.gr

Βαριά ήττα Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές -Εχασε τους 5 μεγαλύτερους δήμους, δεύτερο το κόμμα του στην επικράτεια

0

Συντριβή Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας, θρίαμβος για τους κεμαλιστές / Φωτογραφίες AP
01/04/2024  06:39
«Η 31η Μαρτίου για εμάς δεν είναι το τέλος, είναι σημείο καμπής», είπε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την ήττα του κόμματός του στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας.

Ο Τούρκος πρόεδρος μαζεύει τα κομμάτια του μετά τη συντριβή που υπέστη από τον αντίπαλό του Εκρέμ Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις.

Οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης κατάφεραν σαρωτικές νίκες στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, με σημαντικότερη την επικράτηση του Εκρέμ Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη. Τουλάχιστον στους 5 μεγαλύτερους δήμους σης χώρας πρώτο έρχεται το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Ομως, πρώτο κόμμα ανακηρύσσεται το κεμαλικό CHP και σε εθνικό επίπεδο στις δημοτικές εκλογές, ενώ τρίτο αναδείχθηκε το Κουρδικό DEM.

Σύμφωνα με την έως τώρα καταμέτρηση στο σύνολο της χώρας φαίνεται να προηγείται το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, κατά σχεδόν δύο μονάδες. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει ύστερα από 35 χρόνια.

Συγκεκριμένα, τέτοια πρωτιά είχε να δει το κεμαλικό CHP από το 1977 υπό την ηγεσία του Μπουλέντ Ετζεβίτ.

Στην Κωνσταντινούπολη, ο υποψήφιος του Ερντογάν γνώρισε οδυνηρή ήττα, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος είχε επενδύσει στην ανάκτηση του μεγαλύτερου δήμου της χώρας, αλλά είδε τον Εκρέμ Ιμάμογλου να κυριαρχεί με σχεδόν 10 μονάδες διαφορά από τον αντίπαλό του Μουράτ Κουρούμ.

Ερντογάν: Θα γίνει αυτοκριτική «με θάρρος» -Το ΑΚΡ «έχασε ύψος σε όλη τη χώρα»
Απευθυνόμενος στο πλήθος που συγκεντρώθηκε έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΑΚΡ στην Άγκυρα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε μετά την εκλογική ήττα της παράταξής του στις δημοτικές εκλογές της Κυριακής, ότι «η 31η Μαρτίου για εμάς δεν είναι το τέλος, είναι σημείο καμπής».

«Αν και δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί, τα αποτελέσματα της κάλπης δείχνουν ότι έχουμε χάσει ύψος σε όλη τη χώρα. Φυσικά, θα αναλύσουμε τους λόγους αυτής της πτώσης σε τοπικό επίπεδο. Όπου χάνουμε, όπου μένουμε πίσω, θα εντοπίσουμε τους λόγους και θα κάνουμε τις απαραίτητες παρεμβάσεις», είπε ο Ερντογάν.

Πρόσθεσε ότι θα γίνει αυτοκριτική «με θάρρος» καθώς παραδέχτηκε πως το ΑΚΡ «έχασε ύψος σε όλη τη χώρα».

Διέψευσε τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, λέγοντας ότι «η Τουρκία έχει μπροστά της πάνω από τέσσερα χρόνια» ως τις επόμενες εκλογές, «τα οποία αξίζουν όσο ένας θησαυρός».

Εμφανίστηκε καθησυχαστικός για τις αγορές, διαβεβαιώνοντας ότι «μέχρι σήμερα η κυβέρνηση εφάρμοσε με αποφασιστικότητα το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και το 12ο αναπτυξιακό σχέδιο».

Τέλος είπε ότι «ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα, ο νικητής αυτών των εκλογών είναι πρωτίστως η δημοκρατία μας και το έθνος μας».

Θρίαμβος Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, με καταμετρημένο το 99,98% των ψήφων o Ιμάμογλου είναι ο μεγάλος νικητής.

Ιμάμογλου: 51,09%
Κουρούμ (ΑΚΡ): 39,59%

Δήμαρχος της αντιπολίτευσης «κατέκτησε» την Άγκυρα
Στην Άγκυρα με καταμετρημένο το 99,93% των ψήφων, ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Μανσούρ Γιαβάς, βγαίνει νικητής με 60,35% έναντι του υποψηφίου του Ερντογάν, Τουργκούκ Αλτινόκ στο 31,69%.

Ηττα Ερντογάν και στη Σμύρνη
Στη Σμύρνη, ιστορικό προπύργιο των Κεμαλιστών, με καταμετρημένο το 99,73% των ψήφων, ο υποψήφιος του CHP κερδίζει με 48,90% έναντι του υποψηφίου του Ερντογάν με 37,07%.

Ήττες Ερντογάν και σε Προύσα και Αττάλεια
Ήττες κατέγραψε το AKP και στις 2 επόμενες μεγαλύτερες πόλεις μετά την πρώτη τριάδα, την Προύσα και την Αττάλεια.

Στην Προύσα, την 4η μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, ο Μουσταφά Μποζμπέι του CHP επικράτησε του υποψήφιου του Ερντογάν Αλινούρ Ακτάς.

Στην 5η μεγαλύτερη πόλη, την Αττάλεια (που χτυπήθηκε από τους σεισμούς) ο Μουχιτίν Μπετζέκ του CHP νίκησε με σχεδόν 5 μονάδες τον Χακάν Τουτουντσού του AKP.

Ιμάμογλου: Κερδίσαμε τις εκλογές στην Κωνσταντινούπολη
«Κερδίσαμε τις εκλογές στην Κωνσταντινούπολη», δήλωσε ο απερχόμενος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου που ήταν υποψήφιος ξανά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας, για μια νέα θητεία ως δήμαρχος της τουρκικής μητρόπολης.

Ο ίδιος είπε πως μετά την καταμέτρηση του 96% των ψήφων, προηγείται με πάνω από ένα εκατομμύριο ψήφους από τον αντίπαλό του, υποψήφιο του AKP.

Νωρίτερα, στην πρώτη δήλωση που έκανε, ο Εκρέμ Ιμάμογλου εξέφρασε την ικανοποίησή του για τα πρώτα αποτελέσματα.

 

«Έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα αυτή τη στιγμή και τα παρακολουθούμε με αγωνία. έχουμε πολύ καλή ομάδα και ένα πολύ καλό σύστημα παρακολούθησης των αποτελεσμάτων. Η εικόνα που έχουμε ικανοποιεί πολύ αλλά δεν πρέπει να μιλάμε πριν να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα από τον δήμο«, είπε ο κ. Ιμάμογλου.

Ο Ιμάμογλου είχε πάρει τον δήμο της Κωνσταντινούπολης από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, στις εκλογές του 2019, έπειτα από 25 χρόνια. Για τον Ερντογάν η ανάκτηση του δήμου της Κωνσταντινούπολης, από όπου ξεκίνησε την αναρρίχησή του στην πολιτική έγινε έκτοτε στόχος ζωής αλλά το βράδυ της Κυριακής δεν τα κατάφερε.

Ηχηρό «χαστούκι» στον Ερντογάν -Νίκη κήρυξε ο δήμαρχος της Άγκυρας
Η Τουρκία «βάφτηκε» κόκκινη το βράδυ της Κυριακής 31 Μαρτίου, καθώς τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών αποτέλεσαν ένα ηχηρότατο χαστούκι στον πρόεδρο της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Οι κεμαλιστές του Οζγκιούρ Οζέλ, σημείωσαν έναν θρίαμβο που ελάχιστοι ανέμεναν τον Μάιο, όταν ο Ερντογάν έβγαινε στο μπαλκόνι στο παλάτι του Μπεστεπέ στην Άγκυρα, με το γνωστό του τραγούδι να πανηγυρίσει και να “πικάρει” τους αντιπάλους του. Από τους 14 μητροπολιτικούς δήμους το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) πήρε τους 12, ενώ από τους 35 μικρούς δήμους πήρε τους 25.

Παράλληλα ο δήμαρχος της Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς, ο οποίος είναι επίσης υποψήφιος του CHP, κήρυξε τη νίκη του καθώς προηγείται του αντιπάλου του από το κυβερνών Κόμμα ΑΚ κατά σχεδόν 20%.

Ξέφρενοι πανηγυρισμοί σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα
Στα χρώματα της παράταξης που στηρίζει τον Ιμάμογλου ντύθηκε η Κωνσταντινούπολη, όπου χιλιάδες Τούρκοι ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν τη μεγάλη νίκη του δημάρχου

Πανηγυρικό ήταν το κλίμα και στην Άγκυρα, μετά την θριαμβευτική νίκη του υποψηφίου της αντιπολίτευσης στις δημοτικές εκλογές.

Ξέφρενοι πανηγυρισμοί στην τουρκική πρωτεύουσα
Ξέφρενοι πανηγυρισμοί των υποστηρικτών της αντιπολίτευσης ξέσπασαν στην Άγκυρα, πρωτεύουσα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την Κωνσταντινούπολη, μετά τα αποτελέσματα που έδειξαν θρίαμβο του υποψηφίου Μανσούρ Γιαβάς του CHP με περισσότερες από 25 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του υποψηφίου του Ερντογάν, Τουργκούτ Αλτινόκ.

 

Ο νυν δήμαρχος -και εκ νέου με το συντριπτικό του αποτέλεσμα στην κάλπη- Γιαβάς κήρυξε τη νίκη επί του διεκδικητή του από το Κόμμα του ΑΚΡ σε λιγότερο από τρεις ώρες μετά το κλείσιμο των κάλπες των τοπικών εκλογών.

Σύμφωνα με το Reuters οι δημοτικές εκλογές θεωρούνται από τους αναλυτές ως ένα μέτρο τόσο της υποστήριξης του Ερντογάν όσο και της ανθεκτικότητας της αντιπολίτευσης και όλα δείχνουν ότι η αντιπολίτευση κερδίζει το στοίχημα.

Xαρές και τραγούδια στην Άγκυρα
Στην Άγκυρα, σε κλίμα χαράς, χιλιάδες υποστηρικτές της αντιπολίτευσης βγήκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν το αποτέλεσμα όπως δείχνουν οι φωτογραφίες που εξασφάλισε το AP.

Χιλιάδες κόσμου στους δρόμους της Άγκυρας

Τουρκικές σημαίες και γλέντι στην πρωτεύουσα της Τουρκίας

Άγκυρα

Πανηγυρίζει η αντιπολίτευση
Αρχηγός του CHP: «Οι ψηφοφόροι επέλεξαν να αλλάξουν το πρόσωπο της Τουρκίας»
«Οι ψηφοφόροι επέλεξαν να αλλάξουν το πρόσωπο της Τουρκίας» μετά από 22 χρόνια κυριαρχίας του ισλαμο-συντηρητικού κόμματος AKP, δήλωσε σήμερα το βράδυ ο αρχηγός του σοσιαλδημοκρατικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), του κύριου σχηματισμού της αντιπολίτευσης.

«Ήθελαν να ανοίξουν την πόρτα σε ένα νέο πολιτικό κλίμα στη χώρα μας», πρόσθεσε ο Οζγκού Οζέλ, το κόμμα του οποίου βρίσκεται σε πορεία νίκης στις μεγάλες τουρκικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης και της πρωτεύουσας Άγκυρας.

Ματωμένες Δημοτικές Εκλογές στην Τουρκία
Οι δημοτικές εκλογές στην Τουρκία έγιναν σε τεταμένο κλίμα σε πολλά σημεία της χώρας, καθώς πέραν των ψήφων, η χώρα μέτρησε και νεκρούς και τραυματίες.

Στο νοσοκομείο εισήχθη υποψήφια του κόμματος DEM καθώς η αστυνομία χρησιμοποίησε σπρέι πιπεριού από κοντινή απόσταση. Σύμφωνα με το Mezopotamya Agency, η αστυνομία εκτόξευσε αέριο πιπεριού από κοντά στην υποψήφια του Μητροπολιτικού Δήμου Μαρντίν, Ντεβρίμ Ντεμίρ, που επισκέφτηκε τις κάλπες στη περιοχή. Η Ντεμίρ, η οποία κατέρρευσε υπό την επίδραση αερίου πιπεριού, μεταφέρθηκε στο Κρατικό Νοσοκομείο Ομερλί.

Σε λογομαχία που ξέσπασε στην περιοχή Μιντιάτ του Μαρντίν, ο αξιωματούχος της κάλπης ξυλοκοπήθηκε άγρια από τα άτομα που συνόδευαν τον υποψήφιο δήμαρχο του AKP Βεϊσί Σαχίν και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, σύμφωνα με το haber.sol.org.tr.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι τρεις άνθρωποι τραυματίστηκαν σε συμπλοκή με μαχαίρι στην περιοχή Τουρχάλ του Τοκάτ. Στο χωριό Κορουλούκ της συνοικίας, μετά από λογομαχία μεταξύ ανθρώπων που συναντήθηκαν στην πλατεία μετά από ψηφοφορία, ένα άτομο τραυμάτισε με μαχαίρι και πέτρα τρία άλλα άτομα. Επίθεησ με οξύ δέχτηκε ο υποψήφιος, μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου στην επαρχία Χατάι, Ντορτιόλ Ογκουζάν Λοκ.

Μαχαιρώματα σε σχολείο στο Ικόνιο
Αιματοχυσία σημειώθηκε στο προαύλιο σχολείου στο Ικόνιο, σε συμπλοκή που ξέσπασε μεταξύ των παρατηρητών των τουρκικών δημοτικών εκλογών όπου βγήκαν μαχαίρια με αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο ατόμων.

Δύο παρατηρητές καβγάδισαν ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία της ψηφοφορίας στον κήπο δημοτικού σχολείου στην περιοχή Ακσεχίρ του Ικονίου. Η κατάσταση ξέφυγε με αποτέλεσμα να βγουν μαχαίρια και να έχουμε δύο τραυματισμούς.

Καχραμανμαράς: Άγριες συμπλοκές μεταξύ μελών οικογενειών
Δύο οικογένειες, που τρέφουν έχθρα μεταξύ τους, ήρθαν σε σύγκρουση κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στη περιοχή Καχραμανμαράς. Η λογομαχία που ξέσπασε κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας εξελίχθηκε σε συμπλοκή με πέτρες και ξύλα. Μόλις επενέβη η Αστυνομία για να κατευνάσει τα πνεύματα, οι άνδρες της δέχτηκαν βροχή από πέτρες και ξύλα με αέριο πιπεριού. Έξι άτομα τραυματίστηκαν.

iefimerida.gr

1η Απριλίου 1955: Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της Μεγαλονήσου Κύπρου

1
Π. Ήφαιστος

Τα παθήματα και τα μαθήματα μισού αιώνα μεταπολίτευσης και παράλληλα παράνομης τουρκικής παρουσίας στην Μεγαλόνησο Κύπρο συνδέονται με τρία πασίδηλα, και για όσους διαθέτουν πολιτική θέαση, καθημερινά καταμαρτυρούμενα μεγάλα ζητήματα των συγχρόνων Ελλήνων: Πρώτον, τις βαθμίδες δημοκρατίας μισό αιώνα μετά το πραξικόπημα στην Κύπρο και την πτώση της Χούντας το 1974. Δεύτερον, τα καταμαρτυρούμενα ελλείμματα της Ελληνικής εθνικής στρατηγικής υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι, αφενός δεν εκπληρώθηκαν οι πρόνοιες του διεθνούς δικαίου της θάλασσας για την Ελληνική Επικράτεια, και αφετέρου, δεν τερματίστηκαν τα παράνομα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Τρίτον, όσον αφορά τις αξιώσεις των Ελλήνων της Κύπρου για αυτοδιάθεση, ποιες ήταν οι διαπραγματευτικές θέσεις, οι στάσεις και οι αποφάσεις των Μεταπολεμικών κυβερνήσεων του Ελλαδικού κράτους;

            Επειδή το παρόν γράφεται με αφορμή την επέτειο του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ενός δέκατου του σύγχρονου Ελληνισμού της Κύπρου που εκδηλώθηκε με την έναρξη του αγώνα κατά της αποικιοκρατίας την 1η Απριλίου 1955, οι εμπειρίες και τα παθήματα προσφέρονται για άντληση συμπερασμάτων για την διαδρομή ογδόντα ετών του Μεταπολεμικού Ελληνικού κράτους. Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στην διαδρομή δύο αιώνων μετά την Εθνεγερσία και την δολοφονία του Καποδίστρια, αλλά περιοριζόμαστε στην Μεταπολεμική ιστορική φάση.

Με όρους στάσεων και αποφάσεων στο Κυπριακό τι διδασκόμαστε; Επειδή για επετειακούς λόγους (μισό αιώνα Μεταπολίτευσης) πολλοί γράφουμε δοκίμια και βιβλία μπορούμε συνοπτικά και περιληπτικά να φωτιστούν τα εξής τα οποία δείχνουν, εν πολλοίς, ανυπαρξία εθνικής στρατηγικής. Κάποιοι θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι καταμαρτυρούν και απουσία ενός πραγματικά ανεξάρτητου κράτους. Πολύ συνοπτικά και περιληπτικά μερικές μόνο πτυχές που αναλύονται εκτενέστερα σε επερχόμενα κείμενα:

α) Μεταπολεμικά οι εθνικοαπελευθερωτικές αξιώσεις των Ελλήνων της Κύπρου αφορούσαν την αποαποικιοποίηση που συνεπαγόταν αυτοδιάθεση και τερματισμό της Βρετανικής αποικιοκρατικής κατοχής. Πως διαχειρίστηκε το αίτημα του ενός δέκατου του Ελληνισμού το Μητροπολιτικό κράτος των ανά τον κόσμο Ελλήνων;

β) Σύμφωνα με την Συνθήκη της Λοζάνης η Τουρκία δεν έχει νομικό και κατ’ επέκταση πολιτικό δικαίωμα ανάμειξης. Πως έδρασε η Ελλάδα, τι λάθη έκανε και γιατί δέχθηκε την εμπλοκή της Τουρκίας που εξυπηρετούσε την Βρετανική στρατηγική διαίρει και βασίλευε;

γ) Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τους όρους που ενσωματώθηκαν στην Συνθήκη της Ζυρίχης που επέβαλε η Βρετανία και που η Ελλάδα «περιέργως» αποδέχθηκε η Κύπρος έγινε αντικείμενο ανελέητων πρακτικών μεθοδεύσεων του Βρετανικού διαίρει και βασίλευε. Πως αντιμετώπισε η Ελλάδα αυτή την Βρετανική στρατηγική;

δ) Το πραξικόπημα της Χούντας και η παράνομη Τουρκική εισβολή διατάραξαν την διεθνή τάξη με το να παραβιάσουν την κυριαρχία ενός ανεξάρτητου κράτους. Τι σημαίνει αυτό για την Μεταπολιτευτική Ελληνική εξωτερική πολιτική; Τι θα έκανε ένα οποιοδήποτε άλλο κράτος σε ανάλογη και αντίστοιχη περίπτωση; Εξ αντικειμένου, μισό αιώνα μετά την Τουρκική εισβολή εκκρεμεί ο τερματισμός των παράνομων τετελεσμένων και η διασφάλιση της ακεραιότητας του κυρίαρχου Κυπριακού κράτους το οποίο είναι ισότιμο μέλος τόσο του ΟΗΕ όσο και της ΕΕ. Κατά συνέπεια και εξ αντικειμένου, η αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας σχετίζεται με συμπλεκόμενα κριτήρια και παράγοντες που αφορούν τους διεθνείς θεσμούς και κυρίως τον ΟΗΕ και την ΕΕ. Κατά συνέπεια, η στρατηγική της Ελληνικής πλευράς δεν μπορεί παρά να έχει ως υπέρτατο και αδιαπραγμάτευτο (εξ αντικειμένου θεμιτό και νομιμοποιημένο) σκοπό την αποκατάσταση της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας.

Υπενθυμίζεται ότι πριν και μετά τους δυο παγκοσμίους πολέμους εκδηλώθηκαν εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες που οδήγησαν σε δύο εκατοντάδες κράτη, την δημιουργία και εδραίωση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών («Εθνών» και όχι Οργανισμού Ηνωμένων «Κρατών») και την συγκρότηση δύο εκατοντάδων εθνοκρατών που αποτελούν το σύγχρονο εθνοκρατοκεντρικό διεθνές σύστημα. Οι Έλληνες της Κύπρου που ήταν πάνω από 80% των κατοίκων της Μεγαλονήσου ενώ επί μακρόν αξίωναν αυτοδιάθεση για να ενσωματωθούν στον Μητροπολιτικό κορμό την δεκαετία του 1940 και 1950 όπως είχαν κάθε θεμιτό και νομιμοποιημένοι συμφέρον αξίωναν αυτοδιάθεση και τερματισμό του βάναυσου, βάρβαρου και κτηνώδους Βρετανικού αποικιοκρατικού ζυγού.

            Τα ζητήματα που αφορούν την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα (συμπεριλαμβανομένων των Ψηφισμάτων του ΣΑ, βλ. στο τέλος τίτλους και συνδέσμους δοκιμίων και άρθρων), ενώ με ασυνήθιστο τρόπο προσφέρουν στην Κυπριακή Δημοκρατία ερείσματα τα οποία με κατάλληλη στρατηγική θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αποκατάσταση της διεθνούς τάξης, η Ελληνική πλευρά επί μισό αιώνα στις διαδοχικές διαπραγματεύσεις αποδέχθηκε να διολισθαίνει σε διαδοχικές υποχωρήσεις που νομιμοποιούν τα παράνομα τετελεσμένα και καταργούν την κυρίαρχη Κυπριακή Δημοκρατία.

Μάλιστα, πολύ χαρακτηριστικά, μισό αιώνα αδιέξοδων προσεγγίσεων το κυπριακό ζήτημα έχει περίπου εξαφανιστεί από το πολιτικό λεξιλόγιο. Η «χαριστική βολή» που επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός δόθηκε από κορυφαία προσωπικότητα των πολιτικών και ακαδημαϊκών πεδίων τον Μάρτιο 2024 όταν ξεκάθαρα και ειλικρινά δήλωσε πως προκειμένου να προχωρήσει η (κατευναστική) τακτική που ακολουθείται στα Ελληνοτουρκικά: «να προχωρήσουμε με τους Τούρκους χωρίς την Κύπρο. Με άλλα λόγια, τόσα χρόνια μπορέσαμε. Φοβάμαι ότι είναι μια πραγματικότητα ότι τόσα χρόνια δεν συνδέσαμε τις ελληνοτουρκικές διαφορές με το Κυπριακό. Οπότε, εάν είναι έτσι τα πράγματα που είναι και τώρα, δεν πρέπει να το συνδέσουμε».  Ερωτάται εμφατικά: Μπορεί ένα οποιοδήποτε κράτος να ισχυριστεί ότι διαθέτει στρατηγική όταν διαβάζουμε τέτοιες δηλώσεις από πρόσωπα που κατείχαν ή κατέχουν θέσεις ευθύνης στην διακυβέρνηση της χώρας;     

Χωρίς να επεκταθούμε μπορούμε να αναφερθούμε σε μερικά ακόμη χαρακτηριστικά στάσεων και αποφάσεων που διαμόρφωσαν ένα αδιέξοδο βαθύτατων προεκτάσεων όχι μόνο για τους Έλληνες της Κύπρου αλλά και για τον υπόλοιπο Ελληνισμό στο Ελλαδικό κράτος και αλλού.

Καταρχάς, δεν είναι δυνατό να έχει στρατηγική ένα κράτος όταν αγνοεί και παραβλέπει τους γεωστρατηγικούς και γωπολιτικούς συσχετισμούς; Αυτοί οι συσχετισμοί έχουν άριστης περιγραφής από τον πρώην πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος» και εξόφθαλμα αποτελούν τα κριτήρια χάραξης της Τουρκικής εθνικής στρατηγικής όλων των πολιτικών τάσεων. Χρήζει κάθε Έλληνας και ιδιαίτερα οι κατέχοντες θέσεις ευθύνης να διαβάσουν προσεκτικά αυτές τις θέσεις:

«Η Κύπρος που βρίσκεται μεταξύ των Στενών, που χωρίζουν την Ασία από την Ευρώπη, και της διώρυγας του Σουέζ, η οποία χωρίζει την Ασία από την Αφρική, επέχει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού κόλπου και της Κασπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ, οι οποίες αποτελούν τις σημαντικότερες υδάτινες περιοχές που συνδέ­ουν Ευρασία και Αφρική. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρα­τηγική θέση της Κύπρου λόγω της οποίας οι Άγγλοι παρότι η μεγαλοπρεπής αποικιακή τους περίοδος έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί αποφάσισαν και μέχρι σήμερα διατηρούν σε αυτήν στρατιωτική βάση» … «Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατόν να έχει έναν αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτι­κές. Δεν μπορεί να είναι δραστήρια στις παγκόσμιες πολιτικές, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μία θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ της Ασίας και της Αφρικής, της Ευρώπης και της Αφρικής και της Ευρώπης και της Ασίας. Και δεν μπορεί να είναι δραστήρια στις περιφερειακές πολιτικές, διότι η Κύπρος με την ανατολική της άκρη ομοιάζει με ένα βέλος στραμμέ­νο προς τη Μέση Ανατολή και με τη δυτική της άκρη συγκροτεί τον θεμέλιο λίθο των στρατηγικών ισορροπιών της Ανατολικής Μεσο­γείου, των Βαλκανίων και της Βόρειας Αφρικής» … «Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα Κυπριακό ζήτημα. … είναι ένα είδος πλωτής βάσης, για τη συνολική ασφάλεια της χερσονήσου της Μικράς Ασίας. … σχετίζεται με τη θέση που κατέχει η νήσος για τις περιφερειακές και παγκόσμιες στρατηγικές. Καμία παγκόσμια και περιφερειακή δύναμη που κάνει στρατηγικούς υπολογισμούς στη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στη διώρυγα του Σουέζ, στην Ερυθρά θάλασ­σα και στον Περσικό κόλπο δεν μπορεί να παραμελήσει την Κύπρο. Η Κύπρος βρίσκεται σε μία τόσο εγγύς απόσταση σε όλες αυτές τις περιοχές, ώστε να έχει την ιδιότητα μίας παραμέτρου η οποία είναι σε θέση να επηρεάζει άμεσα όλες μαζί». Το Στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας» (Εκδόσεις Ποιότητα) σσ. 274,275,279.

Το γεγονός της διαχρονικής και συνεχιζόμενης ελλειμματικής ή και ανύπαρκτης στρατηγικής του Ελληνικού κράτους για την Κύπρο (αλλά πλέον και σε όλο το φάσμα της Ελληνικών εξωτερικών σχέσεων), καταμαρτυρείται από τον τρόπο που διαχειρίστηκε τις αξιώσεις των Ελλήνων της Κύπρου για αυτοδιάθεση-ένωση που συμπεριελάμβαναν δημοψηφίσματα υπέρ της θεμιτής και νομιμοποιημένης αξίωσης για ελευθερία/αυτοδιάθεση.

Οι αξιώσεις αυτές κορυφώθηκαν με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1955-59, ο οποίος, ανεξαρτήτως τυχόν επιφυλάξεων για το πως οργανώθηκε και το πως μεθοδεύτηκε, εντασσόταν σε μια λογική αξιώσεων συλλογικής ελευθερίας των κοινωνιών οι οποίες επί μακρόν βρίσκονταν υπό αποικιοκρατικό ζυγό. Μεταπολεμικά, επιτυχής διαχείριση των αξιώσεων των Ελλήνων της Κύπρου από το Ελληνικό κράτος –αλλά και η διαχείριση κάθε άλλου ζητήματος που αφορούσε την εθνική στρατηγική– εξ αντικειμένου και όπως ισχύει για όλα τα κράτη σε ανάλογες και αντίστοιχες περιστάσεις, προϋπόθετε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

α) Επιδέξιες διαπραγματεύσεις με την Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ στις συμμαχίες των οποίων η Ελλάδα ήταν ενταγμένη ως ισότιμο και κυρίαρχο κράτος. Ευρύτερα, επίσης, συναλλαγές συμφερόντων με τα ισχυρά δυτικά κράτη τα οποία Μεταπολεμικά, τις δεκαετίες του 1940 και 1950, ανάπτυσσαν πρωτοβουλίες που οδήγησαν, αφενός, στην Ατλαντική Συμμαχία, και αφετέρου, στην διαδικασία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Για παράδειγμα, να υπογραμμιζόταν το γεγονός πως εάν η Κύπρος εντασσόταν στην Ελληνική Επικράτεια, ταυτόχρονα αυτό σήμαινε ένταξη στους θεσμούς και στις συμμαχίες που τελικά δημιουργήθηκαν από τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις.

β) Αξιοποίηση των ιδιαίτερα ευνοϊκών Μεταπολεμικών πολιτικών προϋποθέσεων στις διεθνείς σχέσεις και στους διεθνείς θεσμούς που δημιούργησαν οι εθνικοαπελευθερωτικοί αντί-αποικιακοί αγώνες όλων βασικά των εθνών του πλανήτη που βρίσκονταν κάτω από αποικιοκρατικό ζυγό.

γ) Υιοθέτηση πολιτικά νομιμοποιημένων και γι’ αυτό θεμιτών στάσεων και αποφάσεων που θα αποθάρρυναν Βρετανικές στρατηγικές διαίρει και βασίλευε. Για παράδειγμα, ορισμό κόκκινων γραμμών όσον αφορά την από-αποικιοποίηση και την αυτοδιάθεση των Κυπρίων. Ταυτόχρονα, ετοιμότητα διαπραγματεύσεων για ενδεχόμενες/πιθανές μεταβατικές φάσεις που θα συνεκτιμούσαν τους πέραν της Κύπρου Βρετανικούς στρατηγικούς σκοπούς. Κύριο επιχείρημα θα μπορούσε να είναι, για παράδειγμα, ότι εάν διασφαλιζόταν η ένωση αυτό θα ήταν συμβατό με τους στρατηγικούς σκοπούς των Συμμαχιών για την δημιουργία των οποίων πρωτοστατούσε η Μεγάλη Βρετανία. Λογικά και ορθολογιστικά αυτές οι προσεγγίσεις μπορούσαν να γίνουν μετά το 1945 και ιδιαίτερα μετά το δημοψήφισμα του 1950 με το οποίο με συντριπτικό ποσοστό (95.7% όλων των κυπρίων) υπερψήφισε το αίτημα για αυτοδιάθεση. Αντί αυτού, πέραν της ελλειμματικής προετοιμασίας του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα από τους πρωτεργάτες, μόλις άρχισε (ο αγώνας), η Αθήνα το 1955 αποδέχθηκε να συμμετάσχει σε τριμερή διάσκεψη που κατέστησε την Τουρκία ενδιαφερόμενο και εμπλεκόμενο μέρος.

δ) Προσδιορισμό κόκκινων διαπραγματευτικών γραμμών και οπωσδήποτε άρνηση των συμφωνιών τύπου Ζυρίχης η οποία εξ αντικειμένου και αναμενόμενα επικύρωσε την εμπλοκή της Τουρκίας και δημιούργησε ένα μη βιώσιμο κράτος που καταμαρτυρούμενα αποτέλεσε πηγή αστάθειας και διαιρέσεων εντός των δυτικών συμμαχιών.

Οι πιο πάνω στάσεις και αποφάσεις, επαναλαμβάνεται και τονίζεται, είναι αυτονόητες σε κάθε ανάλογη και αντίστοιχη περίπτωση όταν ένα βιώσιμο και αξιόπιστο κράτος διαπραγματεύεται και συναλλάσσεται με ισότιμους όρους εντός των συμμαχιών στις οποίες είναι ενταγμένο.

Συντομεύοντας και συνοψίζοντας υποστηρίζεται ότι η απουσία στρατηγικής και η αλληλουχία λαθών οδήγησε στην Ζυρίχη και σε μακρόχρονη αστάθεια. Πιο συγκεκριμένα, μετά τις παλινωδίες των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 1960 και εν μέσω μεγάλων πολιτικών διαιρέσεων στην Ελλάδα, τα στελέχη της χούντας που καταδυνάστευαν την Ελληνική κοινωνία επί μια επταετία, εκτέλεσαν το πραξικόπημα στην Κύπρο το 1974 προκαλώντας ανατροπή των ισορροπιών και καθιστώντας το ένα δέκατο του Ελληνισμού όμηρους της Τουρκίας και της Μεγάλης Βρετανίας. Αναμενόμενα, η τελευταία για να διαιωνίσει την παρουσία της στην Μεγαλόνησο κινήθηκε και συνεχίζει να κινείται με όρους διαίρει και βασίλευε.

Ακόμη πιο σημαντικό, μετά το 1974 και παρά την παράνομη παρουσία δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντί του αυτονόητου νόμιμου, νομιμοποιημένου και θεμιτού δικαιώματος αποτελεσματικής εξισορρόπησης της αναθεωρητικής και επιτιθέμενης Τουρκίας, για την Αθήνα έκτοτε δεδηλωμένα αλλά και εμπράγματα η Κύπρος «κείται μακράν». Κατά βάση, όμως και με διάφορους τρόπους, διέπει τις διαχρονικές προσεγγίσεις των κυβερνήσεων στην Αθήνα. Έκτοτε (πλην της περιόδου 1994-6 με υπουργό άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη και πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος), η Αθήνα υιοθέτησε προσεγγίσεις που ελάχιστα συνεκτιμούσαν την ύπαρξη παράνομων τετελεσμένων. Όπως ήδη υπαινιχθήκαμε, τονίζεται ότι λογικά και ορθολογιστικά, η Ελλάδα, ως εγγυήτρια δύναμη και Μητρόπολη το ενός δέκατου του Ελληνισμού που ζει στην Κύπρο, όφειλε –και νομικά, πολιτικά και στρατηγικά είχε κάθε λόγο και δικαίωμα– να εξισορροπήσει την Τουρκία στην Κύπρο μέχρι τον τερματισμό των Τουρκικών παράνομων τετελεσμένων.

Ενώ υπάρχουν διαδοχικές αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ με τις οποίες ορίζεται με ακρίβεια ότι τα τετελεσμένα είναι παράνομα και δεν θα πρέπει να αποτελέσουν βάση διαπραγματεύσεων για την επίλυση της κρίσης (βλ. άρθρα και δοκίμια εντός υποσημειώσεων), η Ελληνική πλευρά από θέση αδυναμίας που δημιούργησαν στάσεις και αποφάσεις που μνημονεύονται στο παρόν κείμενο και με βάση το ρητά ή εξ αντικειμένου υιοθετούμενο «δόγμα» η «Κύπρος κείται μακράν», προσερχόταν και συνεχίζει να προσέρχεται στις διαπραγματεύσεις με θέσεις που οδηγούν σε αδιέξοδο ή εάν γίνουν αποδεκτές οι προτάσεις διάφορων μεσολαβητών σε πλήρη έλεγχο της Τουρκίας. Όπως πάντα ισχύει στις διεθνείς διενέξεις σε κάθε νέα διαπραγμάτευση οι συνομιλίες διεξάγονται από μηδενική βάση που στην περίπτωση της Κύπρου μετά την εισβολή είναι οι αποφάσεις του ΣΑ για την παραβίαση της διεθνούς τάξης το 194,1975, 1983 και 1984.

Συνοψίζουμε αυτό το μείζονος σημασίας ζήτημα: Η Ελληνική πλευρά σε κάθε νέα διαπραγμάτευση αντί να απαιτεί συνομιλίες στην βάση των αποφάσεων του ΣΑ για την παραβίαση της διεθνούς τάξης, βασικά, λόγω ανυπαρξίας εθνικής στρατηγικής που θα συμπεριελάμβανε την εξισορρόπηση της Τουρκίας στην Κύπρο, αποδεχόταν να συζητεί για την νομιμοποίηση των παράνομων τετελεσμένων του 1974 αλλά και πολλών μεταγενέστερων. Το ΣΑ καταχρηστικά, επειδή αυτό αποτελεί επέμβαση στο εσωτερικό καθεστώς ενός κυρίαρχου κράτους-μέλους, με διαδοχικές μεταγενέστερες δηλώσεις/»αποφάσεις» καλούσε για συνομιλίες από το σημείο των Ελληνικών υποχωρήσεων των προγενέστερων συναντήσεων οι οποίες (υποχωρήσεις) παρά το γεγονός πως δεν κατέληγαν σε συμφωνία δεν αποσύρονταν. Αντίθετα η Τουρκική πλευρά διαρκώς δημιουργούσε και συνεχίζει να δημιουργεί νέα τετελεσμένα και να εγείρει ολοένα μεγαλύτερες αναθεωρητικές αξιώσεις (έποικοι, Αμμόχωστος, ανακήρυξη ανεξάρτητου Τ/Κ ψευδοκράτους κτλ)». Συνοψίζουμε ξανά καθότι είναι μείζονος σημασίας: Όταν οι μεσολαβητές καλούσαν για νέες διαπραγματεύσεις άρχιζαν από το σημείο όπου η Ελληνική πλευρά από θέση αδυναμίας υποχρεωνόταν να υποχωρεί. Αυτά και πολλά άλλα πρακτικά σημαίνουν ότι οι αποφάσεις της Ελληνικής πλευράς στερούνται μακροχρόνιων θεμιτών σκοπών και στρατηγικών σχεδίων.

Αυτή η διαπίστωση δεν αφορούν μόνο την περίοδο μετά την παράνομη εισβολή του 1974. Πέραν των προαναφερθέντων για το πως η Ελλάδα διαχειριζόταν Μεταπολεμικά τις σχέσεις της με τις δυτικές δυνάμεις εντός των συμμαχιών στις οποίες εντάχθηκε ως ισότιμο κράτος-μέλος, αποτελεί μείζονος σημασίας λάθος τόσο η αποδοχή της τριμερούς το 1955 που αντίθετα με τις πρόνοιες της Συνθήκης της Λοζάνης συμμετείχε και η Τουρκία, όσο και η αποδοχή το 1959 των συμφωνιών της Ζυρίχης που ουσιαστικά τερμάτισαν τους αγώνες των κυπρίων για αυτοδιάθεση και ένωση με την Ελλάδα. Υπογραμμίζεται εμφατικά ότι ένα από τα μεγαλύτερα Μεταπολεμικά λάθη του Ελληνικού κράτους ήταν το γεγονός ότι όπως ήδη τονίστηκε αποδέχθηκε την τριμερή του 1955 η οποία ενέπλεξε την Τουρκία.

Σύμφωνα με τα λόγια του Βρετανού υπουργού εξωτερικών και μετέπειτα πρωθυπουργού Μακμίλλαν ενώ το Λονδίνο μπλόφαρε προς μεγάλη του έκπληξη οι Έλληνες δέχθηκαν την σύγκλισή της. Αυτό συνιστούσε σαφή παραβίαση της Συνθήκης της Λοζάνης επειδή επανάφερε την Τουρκία ως ενδιαφερόμενο μέρος. Το 1954 προηγήθηκε το «ουδέποτε» του Βρετανού υφυπουργού αποικιών Χόπκινσον και η αποτυχία της Ελλάδας να διεθνοποιήσει το Κυπριακό στον ΟΗΕ. Παράλληλα η Άγκυρα με την ανοχή ή την συνεργασία του Λονδίνου καλλιέργησε την θέση ότι παρά την Λοζάνη έχει δικαιώματα στην Κύπρο και ενθάρρυνε τους τουρκοκύπριους (18%) να ασκούν πιέσεις ενάντια στην αξίωση των  Ελλήνων της Μεγαλονήσου (82%) να ασκήσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Ο Μακμίλλαν απερίφραστα ανέφερε στα απομνημονεύματά του ότι σκοπός της διάσκεψης του 1955 ήταν να παγιδευτούν οι Έλληνες και να αναιρεθεί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Χαρακτηριστικό των Ελληνικών στάσεων, ο τότε βασιλιάς Παύλος έστειλε μήνυμα ικανοποίησης για την Βρετανική πρωτοβουλία σύγκλισης τριμερούς και παρά τις αντιρρήσεις της κυπριακής πολιτικής ηγεσίας ο Στέφανος Στεφανόπουλος συμμετείχε χωρίς όρους ή επιφυλάξεις.

Τα γεγονότα, οι μαρτυρίες και οι δηλώσεις για την ελλειμματική ή και ανύπαρκτη Ελληνική στρατηγική στο κυπριακό αλλά και σε πολλά άλλα που αφορούν τις σχέσεις εντός και εκτός των συμμαχιών είναι πολλές. Για παράδειγμα, ήδη από την δεκαετία του 1940 μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κυβέρνηση των Αθηνών ήταν ανέτοιμη ή αρνητική να θέση το θέμα στην διάσκεψη του Παρισιού το 1946 και η δήλωση του πρωθυπουργού Τσαλδάρη ότι «η Κύπρος δεν αποτελεί εθνικήν διεκδίκησιν της Ελλάδος».

Παρόμοια, ο Γ. Παπανδρέου αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πλαστήρα το 1950 είπε στον δήμαρχο Λευκωσίας Θ. Δέρβη ότι «Η Ελλάς αναπνέει σήμερον με δύο πνεύμονας, τον μεν αγγλικόν, τον δε αμερικανικόν, και δι’ αυτό δεν ημπορεί, λόγω του Κυπριακού, να διακινδυνέψει να πάθη ασφυξίαν». Το 1955 ο αρχηγός της Αμερικανικής CIA έγγραφο προς τον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ «Σχόλια του Βασιλέα Παύλου και του Κ. Καραμανλή σχετικά με την ελληνική πολιτική κρίση» όπου αναφέρει: «ο κ. Καραμανλής εξακολουθεί να ελπίζει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα να βρει τρόπους να μπει στο ράφι το Κυπριακό με έντιμο τρόπο, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά οικονομικά προβλήματα. Δημοσίως, θα ανακοινώσει ότι η πολιτική της Ελλάδος στο Κυπριακό θα συνεχιστεί, αλλά θα αλλάξουν μόνο οι μέθοδοι για την υλοποίησή της».

[παραπομπές και εκτενέστερη ανάλυση γίνονται σε επερχόμενα εκτενέστερα δοκίμια και ένα βιβλίο]

Καταληκτικά, με κάθε νοητό πολιτικό και διπλωματικό κριτήριο η αυτοδιάθεση που αναμενόμενα θα οδηγούσε σε ένωση ήταν νομιμοποιημένη και θεμιτή με όρους αποαποικιοποίησης ενώ η Τουρκία όπως ήδη αναφέρθηκε με την Συνθήκη της Λοζάνης δεν ήταν ενδιαφερόμενο μέρος. Επιπλέον, εξ αντικειμένου εάν επιτυγχανόταν θα εκτίνασσε τα γεωπολιτικά ερείσματα του νεοελληνικού κράτους και θα ενδυνάμωνε την αποτρεπτική του στρατηγική ως αμυνόμενο και μη αναθεωρητικό κράτος. Η Κυπριακή και Ελλαδική πλευρά είχαν και συνεχίζουν να έχουν κάθε πολιτικό και νομικό δικαίωμα και θεμιτό στρατηγικό συμφέρον να υιοθετούν αποφάσεις οι οποίες διαφυλάττουν την ακεραιότητα της Επικράτειας του κυρίαρχου Κυπριακού κράτους, οι οποίες απορρίπτουν προτεινόμενες «λύσεις» που νομιμοποιούν τα παράνομα τετελεσμένα και καταλύουν την Κυπριακή Δημοκρατία, οι οποίες δημιουργούν ένα μη βιώσιμο κρατίδιο υπό Τουρκική επικυριαρχία και οι οποίες όπως ήδη υπαινιχθήκαμε αναπόδραστα αποτελούν πηγή αστάθειας και προβλημάτων. Αυτή είναι η διεθνής πρακτική όλων των κρατών: Δεν αποδέχονται και δεν νομιμοποιούν τα τετελεσμένα όσο και να κρατήσει. Αλλαγές συνόρων που οροθετούνται με νέες Συνθήκες έχουμε μετά από ένα πόλεμο και εις βάρος του αναθεωρητικού και επιτιθέμενου κράτους.

Η επέτειος του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ενός δέκατου του Ελληνισμού είναι λόγος για να τεθεί το ερώτημα: Γιατί η Ελληνική πλευρά αφήνει τρίτους, όποιοι και να είναι αυτοί, να εκπέμπουν ιδέες αδιέξοδων ρυθμίσεων που νομιμοποιούν, ακριβώς, την παράνομη άσκηση βίας, τα παράνομα τετελεσμένα και που όχι μόνο καταργούν ένα κυρίαρχο κράτος αλλάζοντας με νέα Συνθήκη την διεθνή τάξη αλλά επιπλέον αναπόδραστα οδηγούν σε αστάθεια που θέτει σε κίνδυνο την διεθνή και περιφερειακή ασφάλεια. Επειδή το Ελλαδικό κράτος έχει κάθε νομικό και νομιμοποιημένο συμφέρον για την ασφάλεια του ενός δέκατου του Ελληνισμού, γιατί δεν εξισορροπεί την Τουρκία στην Κύπρο; Μήπως υπάρχει κάποιος ή κάτι που υπερισχύει των Υψηλών Αρχών του καθεστώτος της κρατικής κυριαρχίας και των νόμιμων, νομιμοποιημένων και γι’ αυτό θεμιτών συμφερόντων ενός αμυνόμενου κράτους; Νομικά, πολιτικά και διαπραγματευτικά μιλώντας, η απάντηση είναι: Απολύτως όχι.

Μερικά δοκίμια, μελέτες και άρθρα

Ελληνική Εθνική Στρατηγική: Η τριπλή στρατηγική. Έννοια σκοποί προϋποθέσεις επιτυχούς εκπλήρωσης: η περίπτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Κύπρου  https://piotita.gr/?p=2557

In Memoriam Γιάννου Κρανιδιώτη. “Ειρηνική” επίλυση των ελληνοτουρκικών “διαφορών” https://piotita.gr/?p=2730

Πλαίσιο Αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Διεθνές Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων 4 LANGUAGES https://piotita.gr/2016/10/26/%ce%ba%cf%85%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%af%cf%83%ce%b9%ce%bf-%ce%b1%cf%81%cf%87%cf%8e%ce%bd-%ce%b3/

Τουρκία: Εγκλήματα πολέμου – Καταστατικός Χάρτης ΟΗΕ, Διεθνές Δίκαιο by Alfred de Zayas, Geneva, THE ANNAN PLAN AND THE IMPLANTATION OF TURKISH SETTLERS IN NORTHERN CYPRUS. https://piotita.gr/2016/10/19/by-alfred-de-zayas-geneva-the-annan-plan-and-the-implantation-of-turkish-settlers-in-northern-cyprus-%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84/

Σταθερά και μεταβλητά κριτήρια του κυπριακού ζητήματος πριν και μετά το 1974 και τα αίτια του ελλείμματος εθνικής στρατηγικής Αλλαγή https://wp.me/p3OqMa-1gv (Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος, συνέδριο)

«Διαπραγματευτικό κεκτημένο», η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα, το ΣΑ και ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ. https://piotita.gr/?p=36913

Η ριζική επανατοποθέτηση είναι μονόδρομος.  H κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας τίποτα δεν επιτυγχάνει, ενώ οδηγεί όλους σε παγίδα αστάθειας. https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-rizike-epanatopothetese-einai-monodromos_gr_60950e61e4b0ae3c687cdddd

Η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ελλαδικό κράτος στην κόψη του ξυραφιού. Νομική, θεσμική, πολιτική αιτιολόγηση για ριζική επανατοποθέτηση. https://wp.me/p3OqMa-21E Εκτενέστερη εκδοχή του ανωτέρω δημοσιευμένη στο https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-kepriake-demokratia-sten-kopse-toe-xerafioe_gr_60dd6dfce4b0b94d34de5322 : Π. Ήφαιστος, Η Κυπριακή Δημοκρατία στην κόψη του ξυραφιού. Νομική, θεσμική, πολιτική αιτιολόγηση για ριζική επανατοποθέτηση.   Εισαγωγή: Οι εντολοδόχοι αφέθηκαν να γίνουν εντολείς

Κυπριακό-Ελληνοτουρκικά μετά τη Γενεύη: Επιτακτική ανάγκη νέας στρατηγικής. Δεν καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία. Αποφάσεις συμβατές με τον Χάρτη του ΟΗΕ και την πράξη προσχώρησης στην Ε.Ε https://piotita.gr/?p=29902

Η Ελληνική πλευρά αυτοπαγιδευμένη. Συμφορά μας, ικετεύει για … ΔΔΟ και … μόνο ολίγον Αιγαίο. https://wp.me/p3OqMa-1Un

 

Αυτοκτονία του ενός δέκατου του Ελληνισμού στην Κύπρο με ΔΔΟ. https://wp.me/p3OqMa-2Qq[https://simerini.sigmalive.com/article/2023/8/6/autoktonia-tou-enos-dekatou-tou-ellenismou-sten-kupro-me-ddo/]

Π. Ήφαιστος, Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό και αυτοκτονικές τάσεις. https://wp.me/p3OqMa-2Rp

https://www.huffingtonpost.gr/entry/ellenotoerkika-kepriako-kai-aetoktonikes-taseis_gr_64d07d23e4b0334ad276406e

Κυπριακή Δημοκρατία: Διαφύλαξη ή αυτοπαγίδευση; Γιατί κινδυνεύει να χαθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Πόσο κινδυνεύει η Κύπρος και η Ελλάδα. https://www.huffingtonpost.gr/entry/kepriake-demokratia-diafelaxe-e-aetopayideese_gr_5fe43a6dc5b6acb53456f25c

Κυπριακό: Η μεγάλη παγίδα https://piotita.gr/?p=8048

Αλλαγή στρατηγικής για το Κυπριακό: Διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Επανατοποθέτηση του Κυπριακού στην βάση της διεθνούς και Ευρωπαϊκής νομιμότητας και το «Διαπραγματευτικό κεκτημένο» https://piotita.gr/?p=8066

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ / ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ. https://piotita.gr/?p=4101

THE CYPRUS ISSUE: SLIDING ON A KNIFE-EDGE”, European Parliament, conference 31.1.2017 (it includes the report on «International and European law» in four languages) http://wp.me/p3OqMa-1kT

THE DEMOCRATIC CONSTITUTION OF THE REPUBLIC OF CYPRUS AS A CORNERSTONE OF RULE OF LAW AND REGIONAL STABILITY https://wp.me/p3OqMa-1Y7

Κυπριακή Δημοκρατία: Διαφύλαξη ή αυτοπαγίδευση; Γιατί κινδυνεύει να χαθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Πόσο κινδυνεύει η Κύπρος και η Ελλάδα. https://www.huffingtonpost.gr/entry/kepriake-demokratia-diafelaxe-e-aetopayideese_gr_5fe43a6dc5b6acb53456f25c

Διπλωματία και στρατηγική: Οι ειδοποιοί διαφορές είναι η ουσία. Περί «Πολιτικής ισότητας», το ΣΑ και ο Χάρτης του ΟΗΕ. https://www.philenews.com/f-me-apopsi/paremvaseis-ston-f/article/1664801/diplomatia-kai-stratigki-oi-eidopoioi-diafores-einai-i-oysia?fbclid=IwAR1mGK7tYRM5XigthvvkuHlBUm_GH-dqrKcoM5JkxCdB41XSnv-9KLiA9iQ

Τουρκία, δημοτικές εκλογές: Τριπλή ήττα Ερντογάν σε Κωνσταντινούπολη, Αγκυρα, Σμύρνη -Θρίαμβο Ιμάμογλου δείχνουν τα αποτελέσματα

0

Εκρέμ Ιμάμογλου
31/03/2024  21:18
Η μέχρι στιγμής καταμέτρηση των ψήφων στις δημοτικές εκλογές δείχνει νίκη για τους υποψηφίους της αντιπολίτευσης στις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας, Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα.

Προβάδισμα Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη
Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, με καταμετρημένο το 58,75% των ψήφων το προβάδισμα έχει ο Ιμάμογλου.

Ιμάμογλου: 50,18%
Κουρούμ (ΑΚΡ): 41,10%

Kαι στην Αγκυρα προηγείται δήμαρχος της αντιπολίτευσης
Και στην Άγκυρα με καταμετρημένο το 35,57% των ψήφων, ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Μανσούρ Γιαβάς, προπορεύεται με 58, 44% έναντι του υποψηφίου του Ερντογάν, Τουργκούκ Αλτινόκ στο 33,91%.

Ηττα Ερντογάν και στη Σμύρνη
Στη Σμύρνη, ιστορικό προπύργιο των Κεμαλιστών, με καταμετρημένο το 56,75% των ψήφων, ο υποψήφιος του CHP προηγείται με 47,99,% έναντι του υποψηφίου του Ερντογάν με 37,16%.

«Πολύ χαρούμενος» δηλώνει ο Ιμάμογλου – Νίκη κήρυξε ο δήμαρχος της Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς
Ο Εκρέμ Ιμάμογλου, απερχόμενος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης και υποψήφιος του CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, δήλωσε «πολύ χαρούμενος» με τα αρχικά αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών στη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με σχεδόν το 40% των ψήφων καταμετρημένο.

Παράλληλα ο δήμαρχος της Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς, ο οποίος είναι επίσης υποψήφιος του CHP, κήρυξε τη νίκη του σύμφωνα με τα αρχικά αποτελέσματα, τα οποία δείχνουν ότι προηγείται του αντιπάλου του από το κυβερνών Κόμμα ΑΚ κατά σχεδόν 20%.

Εκλογές στην Τουρκία: Προβάδισμα Ιμάμογλου δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα

0

Η αντιπολίτευση προηγείται στις τρεις μεγάλες πόλεις, Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα και Σμύρνη – Οι πρώτες δηλώσεις του Ιμάμογλου

Ισχυρό προβάδισμα σημειώνει ο Εκρέμ Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών στην Τουρκία. 

Ειδικότερα, ο Ιμάμογλου προηγείται με 50,04% με καταμετρημένο το 48,97% των ψήφων. Ακολουθεί ο εκλεκτός του Ερντογάν, Μουράτ Κουρούμ με 41,2%

Αναλυτικά:

Ακρως ικανοποιημένος με τα πρώτα αποτελέσματα εμφανίστηκε ο Ιμάμογλου σε δηλώσεις του, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωσή τους: «Αυτή τη στιγμή παρακολουθούμε τα δεδομένα. Έχουμε μια πολύ ισχυρή ομάδα. Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με την εικόνα που έχουμε δει αυτή τη στιγμή. Καμία εκλογή δεν έχει ολοκληρωθεί πριν από το τέλος».

Η αντιπολίτευση προηγείται στις τρεις μεγάλες πόλεις, Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία.

Στην Άγκυρα ο Μανσούρ Γιαβάς λαμβάνει ποσοστό 55,05% έναντι 37,37% του Τουργκούτ Αλτινόκ. Μάλιστα, σε δηλώσεις του ο Μανσούρ Γιαβάς κήρυξε τη νίκη του.

Στην Σμύρνη ο Τζεμίλ Τουτζάι έχει προβάδισμα με 47,24% έναντι 37,85% του Χαμζά Νταγ.

Μάλιστα, το κυβερνών κόμμα φαίνεται πως χάνει και στην Επικράτεια καθώς με καταμετρημένο 25% των ψήφων συγκεντρώνει ποσοστό 37,82% έναντι 39,22 που συγκεντρώνει το Λαϊκό Ρεπουμλπικανικό Κόμμα.

Το διακύβευμα των εκλογών

Το αποτέλεσμα των σημερινών δημοτικών εκλογών μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω τον έλεγχο του προέδρου Ερντογάν στο πολιτικό σύστημα και να ανοίξει τον δρόμο για την συνταγματική αναθεώρηση που θα ενισχύσει τις εξουσίες του. Θα του δώσει επίσης πρόσβαση στις τεράστιες δυνατότητες, πολιτικές και οικονομικές, της Κωνσταντινούπολης για να ενισχύσει επίσης την εξουσία του.

Η Κωνσταντινούπολη των 16 εκατομμυρίων κατοίκων επισήμως, ίσως και των 20 εκατομμυρίων ανεπίσημα, πληθυσμιακά είναι μεγαλύτερη από 131 χώρες του κόσμου, παράγει το 30 έως 40% του τουρκικού ΑΕΠ, διαχειρίζεται έναν τεράστιο προϋπολογισμό και κατέχει τα ακριβότερα «φιλέτα» ακίνητης περιουσίας στη χώρα.

Σε περίπτωση όμως που δεν καταφέρει να πάρει πίσω τον δήμο Κωνσταντινούπολης, αλλάζει το πολιτικό σκηνικό στην Τουρκία και ανοίγει ο δρόμος για τον νυν δήμαρχο Εκρέμ Ιμάμογλου να γίνει ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, αν το επιτρέψουν οι εσωτερικές έριδες στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), στο οποίο ανήκει.

Εκλογές στην Τουρκία: Θρίαμβος για Ιμάμογλου και Γιαβάς σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα

Εκλογές στην Τουρκία – Τα πρώτα αποτελέσματα: Προβάδισμα της αντιπολίτευσης σε Κωνσταντινούπολη, Αγκυρα, Σμύρνη

0
Election officials count ballots at a polling station during the local elections in Diyarbakir, Turkey March 31, 2024. REUTERS/Sertac Kayar

Προηγείται η αντιπολίτευση στις τρεις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας, Κωνσταντινούπολη, Αγκυρα και Σμύρνη, με βάση τα πρώτα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών που διεξήχθησαν σήμερα Κυριακή.

Ο υποψήφιος της τουρκικής αντιπολίτευσης Εκρέμ Ιμάμογλου είναι πρώτος στην Κωνσταντινούπολη συγκεντρώνοντας 49,9% και ο «εκλεκτός» του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, Μουράτ Κουρούμ ακολουθεί με ποσοστό 41,28%.

Εκλογές στην Τουρκία – Τα πρώτα αποτελέσματα: Προβάδισμα της αντιπολίτευσης σε Κωνσταντινούπολη, Αγκυρα, Σμύρνη-1

Η αντιπολίτευση προηγείται επίσης σε Αγκυρα, Σμύρνη.

Η ψηφοφορία θεωρήθηκε βαρόμετρο για τη δημοτικότητα του Ερντογάν, ο οποίος επιδίωξε να ανακτήσει τον έλεγχο των βασικών αστικών περιοχών που είχε χάσει από την αντιπολίτευση στις εκλογές πριν από πέντε χρόνια.

Η νίκη της αντιπολίτευσης σε Aγκυρα και  το 2019, είχε πλήξει την εικόνα του αήττητου προέδρου.

Ικανοποιημένος ο Ιμάμογλου, νικητής δήλωσε ο Γιαβάς

Ακρως ικανοποιημένος με τα πρώτα αποτελέσματα εμφανίστηκε ο Ιμάμογλου, εν ενεργεία δήμαρχος και υποψήφιος του μεγαλύτερου κόμματος της τουρκικής αντιπολίτευσης, σε δηλώσεις του, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωσή τους.

«Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα μέχρι στιγμής», δήλωσε χαρακτηριστικά.

 

Το NTV ανέφερε ότι ο Ιμάμογλου είχε ποσοστό 49,09% με το 3,67% των καλπών να έχουν ανοίξει, ενώ ο Μουράτ Κουρούμ, ο υποψήφιος του κόμματος του προέδρου Ερντογάν, το οποίο κυβερνά σε εθνικό επίπεδο, συγκέντρωνε 42,83%.

Από την πλευρά του, ο δήμαρχος της Αγκυρας και υποψήφιος της αντιπολίτευσης Μανσούρ Γιαβάς δήλωσε νικητής μετά τα πρώτα αποτελέσματα.

 

Με καταμετρημένο το 14,28% των ψήφων, προπορεύεται με 56,98% έναντι του υποψηφίου του Ερντογάν, Τουρντούκ Αλτινόκ που συγκεντρώνει ποσοστό 35,83%.

Αλλάζει το πολιτικό τοπίο;

Εκλογές στην Τουρκία – Τα πρώτα αποτελέσματα: Προβάδισμα της αντιπολίτευσης σε Κωνσταντινούπολη, Αγκυρα, Σμύρνη-2

Ο Ιμάμογλου επέφερε στον Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚ το μεγαλύτερο εκλογικό πλήγμα που έχει ποτέ υποστεί κατά τις δύο δεκαετίες που βρίσκεται στην εξουσία με τη νίκη του στις εκλογές του 2019.

Ο πρόεδρος αντεπιτέθηκε το 2023 εξασφαλίζοντας επανεκλογή και κοινοβουλευτική πλειοψηφία μαζί με τους εθνικιστές συμμάχους του.

Τα αποτελέσματα της Κυριακής θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον έλεγχο του Ερντογάν στην Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ ή να σηματοδοτήσουν αλλαγές στο διχασμένο πολιτικό τοπίο της μεγάλης αναδυόμενης οικονομίας.

Νίκη του Ιμάμογλου θα τροφοδοτούσε τις προσδοκίες ότι θα γίνει μελλοντικός εθνικός ηγέτης.

Με πληροφορίες από Reuters, NTV

https://www.kathimerini.gr/world/562958170/ekloges-stin-toyrkia-ta-prota-apotelesmata-provadisma-tis-antipoliteysis-se-konstantinoypoli-agkyra-smyrni/

Michael Rubin: η Τουρκία απειλεί να εισβάλει στην Ελλάδα και την Αρμενία

0

Michael Rubin

Middle East Forum Observer

12 Φεβρουαρίου 2024

Στις 27 Ιανουαρίου 2024, δύο ημέρες αφότου η κυβέρνηση Μπάιντεν προέτρεψε ξανά το Κογκρέσο να ανάψει πράσινο φως στις πωλήσεις F-16 στην Τουρκία, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε σε μια δημόσια συνεδρίαση του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), «Ο αγώνας μας δεν τελείωσε με την εκδίωξη του εχθρού [Ελλήνων] από τα εδάφη μας και τη ρίψη τους στη θάλασσα από τη Σμύρνη». Ήταν μια προκλητική δήλωση δεδομένης της σφαγής στη Σμύρνη, τη σημερινή Izmir, που σκοτώθηκαν έως και 100.000 και, σύμφωνα με μελετητές, ισοδυναμούσε με γενοκτονία κατά των Ελλήνων Χριστιανών της Ανατολίας.

Εν συνεχεία, λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα αργότερα, Τούρκοι αναλυτές στο CNN Türk συζήτησαν τις προοπτικές της Τουρκίας να εκτοξεύσει τον Tayfuns, τον πρώτο εγχώριο βαλλιστικό πύραυλο της Τουρκίας, στην Ελλάδα. «Αν το πυροδοτήσουμε από την Αδριανούπολη ή τη Σμύρνη, μπορούμε να χτυπήσουμε την Αθήνα», κατέληξαν.

Η υπερηφάνεια για το «ρίξιμο των Ελλήνων στη θάλασσα» είναι κυρίαρχο ρεύμα στην κυβέρνηση του Ερντογάν. Είναι επίσης δημοφιλές σλόγκαν στην Τουρκία. Υπάρχουν τουρκικά εθνικιστικά τραγούδια καθώς και ετήσιες δημόσιες τελετές που γιορτάζουν τη σφαγή του αιωνόβιου χριστιανικού πληθυσμού της Σμύρνης ως «Η απελευθέρωση της Σμύρνης από τις εχθρικές δυνάμεις». Για τον εορτασμό της 100ής επετείου της σφαγής το 2022, για παράδειγμα, ένας από τους μεγαλύτερους ποπ σταρ της Τουρκίας έδωσε μια συναυλία στο κέντρο της πόλης στη Σμύρνη, γιορτάζοντας τη σφαγή. Εκατοντάδες χιλιάδες παραυρέθηκαν.

Η απειλή για εκτόξευση πυραύλων στην Αθήνα έρχεται σε ένα σκηνικό τουρκικού ρεβανσισμού. Τα μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας διεκδικούν επανειλημμένα την ιδιοκτησία 152 νησιών και βραχονησίδων στο Αιγαίο Πέλαγος που έχουν ανατεθεί στην Ελλάδα με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, τη Σύμβαση του 1932 μεταξύ Τουρκίας και Ιταλίας και τη Συνθήκη του Παρισιού το 1947.

Η Ελλάδα δεν είναι μόνη ως στόχος των εδαφικών διεκδικήσεων της Τουρκίας. Ο Χουλουσί Ακάρ, πρώην υπουργός Άμυνας που σήμερα προεδρεύει της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας του κοινοβουλίου, απείλησε την Αρμενία κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Αζερμπαϊτζάν στις 29 Ιανουαρίου 2024, προτείνοντας η Τουρκία να επαναλάβει την εθνοκάθαρση του γηγενούς αρμενικού πληθυσμού του Ναγκόρνο-Καραμπάχ κατά της Αρμενίας. Με την τουρκική υποστήριξη, το Αζερμπαϊτζάν συνεχίζει να κατέχει αρκετές δεκάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα αρμενικού εδάφους.

Καθώς η Τουρκία άσκησε πιέσεις για F-16 ως μέρος μιας προσπάθειας για την άρση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, σταμάτησε τις υπερπτήσεις και την παρενόχληση των ελληνικών νησιών. Το ότι ο Ερντογάν τόσο γρήγορα παραβίασε τη συμφωνία του αφού έλαβε την έγκριση της κυβέρνησης Μπάιντεν για την πώληση των F-16 υποδηλώνει τρομερά κακή πίστη.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν μπορεί να γιορτάζει τη συμφωνία της Τουρκίας να επιτρέψει την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ως διπλωματική νίκη, αλλά ο αυξανόμενος κίνδυνος ενός ενδοΝΑΤΟϊκού πολέμου αντιστάθμισε οποιοδήποτε όφελος μπορεί να φέρει η Σουηδία. Η αντιμετώπιση των παραπόνων του Ερντογάν ή η ενίσχυση του στρατού του δεν θα επαναφέρει την Τουρκία στην κοινότητα των υπεύθυνων εθνών. Αντίθετα, το πρόβλημα παραμένει η ιδεολογία του Ερντογάν. Η αγνόηση αυτής της πραγματικότητας δεν θα φέρει σταθερότητα ή ασφάλεια, αλλά θα μπορούσε μάλλον να καταστρέψει το ΝΑΤΟ και να αναγκάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιμετωπίσουν έναν ακόμη απροσδόκητο πόλεμο στην Ευρώπη.

aei.org

Turkey Threatens to Invade Greece and Armenia

0

By Michael Rubin

Middle East Forum Observer

February 12, 2024

On January 27, 2024, two days after the Biden administration again urged Congress to greenlight F-16 sales to Turkey, Turkey’s President Recep Tayyip Erdoğan said at a public meeting of his ruling Justice and Development Party (AKP), “Our struggle did not end with expelling the enemy [Greeks] from our lands and throwing them into the sea from Izmir.” It was a provocative statement given the massacre at Smyrna, today’s Izmir, killed up to 100,000 and, according to scholars, amounted to genocide against Anatolia’s Greek Christians.

On cue, just over a week later, Turkish analysts on CNN Türk discussed the prospects of Turkey launching Tayfuns, Turkey’s first indigenous ballistic missile, at Greece. “If we fire it from Edirne or Izmir, we can hit Athens,” they concluded.

Pride in “throwing Greeks into the sea” is mainstream among Erdoğan’s government. It is also a popular slogan in Turkey. There are Turkish nationalist songs as well as annual public ceremonies that celebrate the massacre of Smyrna’s centuries-old Christian population as “Izmir’s liberation from enemy forces.” To mark the 100th anniversary of the massacre in 2022, for example, one of Turkey’s biggest pop stars gave a concert in the city center in Izmir, celebrating the slaughter. Hundreds of thousands attended.

The threat to launch missiles at Athens comes against a backdrop of Turkish revanchism. Turkey’s media repeatedly claim ownership over 152 islands and islets in the Aegean Sea awarded to Greece in the 1923 Treaty of Lausanne, 1932 Convention between Turkey and Italy, and 1947 Treaty of Paris.

Greece is not alone as the target of Turkey’s territorial demands. Hulusi Akar, a former defense minister who today chairs the parliament’s National Defense Commission, threatened Armenia during a January 29, 2024 visit to Azerbaijan, suggesting Turkey could repeat its and Azerbaijan’s ethnic cleansing of Nagorno-Karabakh’s indigenous Armenian population against Armenia proper. With Turkish backing, Azerbaijan continues to occupy several dozen square kilometers of Armenian territory.

As Turkey lobbied for F-16s as part of a quid pro quo to lift its hold on Sweden’s NATO accession, it stopped overflights and harassment of Greek islands. That Erdoğan so quickly violated his agreement after receiving Biden administration endorsement of the F-16 sale suggests tremendous bad faith.

The Biden administration may celebrate Turkey’s agreement to allow Sweden’s NATO accession as a diplomatic win, but the growing risk of an intra-NATO war offset any benefit Sweden might bring. Addressing Erdoğan grievances or augmenting his military will not bring Turkey back into the community of responsible nations. Rather, the problem remains Erdoğan ideology. Ignoring that reality will not bring stability or security, but could rather destroy NATO and force the United States to confront yet another unexpected war in Europe.

aei.org

Ο Χρ. Ράπτης διαψεύδει

1

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΑΠΤΗΣ

31/03/2024  09:14
Με αφορμή σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Εστία» που τον εμπλέκει προσωπικά, ο εκδότης του iefimerida.gr κ. Χρήστος Ράπτης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ο εκδότης της εφημερίδας «Εστία», Μανώλης Κοττάκης διέπραξε σήμερα, μια πολιτική και δημοσιογραφική αθλιότητα.

Σε ένα πρωτοσέλιδο δήθεν «ρεπορτάζ», αποκύημα της φαντασίας του, με τίτλο «Τό μήνυμα τῆς Μαρέβας στόν κ. Μαρινάκη: «Νά τά βροῦμε, ἄκου τούς Ὑπουργούς!», φτάνει στο σημείο να με εμπλέκει προσωπικά και να θίγει την υπόληψή μου.

Ισχυρίζεται ότι, ευρισκόμενος μαζί με άλλους συνδαιτημόνες στην οικία του Ευάγγελου Μαρινάκη, δήθεν ο επιχειρηματίας επέδειξε σε μένα και σε άλλους κάποια sms τα οποία – υποτίθεται – του έστειλε η σύζυγος του πρωθυπουργού, κυρία Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη.

Είναι χυδαίο ψεύδος.

Πρόκειται για υπαγορευμένη αθλιότητα, εντασσόμενη σε πολιτικές σκοπιμότητες, τις οποίες εξυπηρετεί ο κ. Κοττάκης.

Για τον λόγο αυτό, δηλώνω ότι θα προσφύγω σε ποινικά και αστικά δικαστήρια, προκειμένου να προφυλάξω την τιμή, την υπόληψη και την προσωπικότητά μου από τις αθλιότητες και τα ψεύδη του κ. Κοττάκη».

iefimerida.gr

Η δικαίωση Τσίπρα και οι καταγγελίες Βούτσιτς κατά της Ντόρας Μπακογιάννη για το Κόσοβο

5

Το θέμα της ένταξης του Κοσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης έφερε ένταση για την Ντόρα και θερμά λόγια για τον Τσίπρα στη Σερβία.

Με το βλέμμα στην δύσκολη «γειτονιά» που ορίζουν τα Δυτικά Βαλκάνια, στις ευαίσθητες ισορροπίες στην περιοχή, στις γεωπολιτικές σχέσεις της Ελλάδας αλλά και ευρύτερα της Ευρώπης ο Αλέξης Τσίπρας στο θέμα του Κοσόβου κράτησε αποστάσεις, δηλώνοντας παρών στην πρόταση της Ντόρας Μπακογιάννη να ενταχθεί το Κόσοβο στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Μια κίνηση ιδιαίτερης σημασίας από τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας καθώς, σύμφωνα με έμπειρους παρατηρητές του ζητήματος, η στάση που κράτησε ο Αλέξης Τσίπρας αποτρέπει την σερβική πλευρά να θεωρεί πως υπάρχει εχθρική στάση της Ελλάδας. Σε κάθε περίπτωση, οι αποστάσεις που κράτησε ο Αλέξης Τσίπρας στην εισήγηση που έκανε η πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας απομάκρυνε, σύμφωνα με τους ίδιους παρατηρητές, την σκέψη της σερβικής πλευράς για την ύπαρξη συντονισμένης προσπάθειας της Ελλάδας να ανοίξει τον δρόμο για την ένταξη του Κοσόβου χωρίς ουσιαστικούς όρους.

Η στάση του Αλέξη Τσίπρα έφερε ιδιαίτερα θερμά λόγια από τα σερβικά ΜΜΕ για τον Έλληνα πρώην πρωθυπουργό. «Ο Τσίπρας καταψήφισε την εισδοχή του λεγόμενου Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ζητά τον σχηματισμό της Ένωσης Σερβικών Δήμων», σημείωσε χαρακτηριστικά το glassrpske.com. «Ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στην πολιτική επιτροπή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, Αλέξης Τσίπρας, δεν υποστήριξε την έκθεση για την εισδοχή του αυτοανακηρυχθέντος Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης», ανέφερε το blic.rs.

Την ίδια ώρα καταγράφηκε η οργισμένη αντίδραση και η σκληρή επίθεση που εξαπέλυσε ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς κατά της Ντόρας Μπακογιάννη για την εισήγηση της. Ο Σέρβος ηγέτης δήλωσε ότι η εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, Ντόρα Μπακογιάννη, άλλαξε τους όρους στην εισήγησή της για το Κόσοβο στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Όπως είπε, αυτό έγινε έπειτα από ένα τηλεφώνημα και παραιτήθηκε από το γεγονός ότι η Πρίστινα πρέπει πρώτα να εφαρμόσει την «Ένωση Σερβικών Δήμων» (ZSO). «Ξαφνικά μετάνιωσε που ήταν πολύ σταθερή και δυνατή. Μετά θυμήθηκε ότι το ZSO δεν είναι σημαντικό. Και μετά θυμήθηκε ότι ούτε η απαλλοτρίωση ήταν σημαντική. Ξέρω πολύ καλά ποιος έδωσε την εντολή να εγκαταλείψετε τις αρχές σας και να συμπεριφέρεστε έτσι. Ντροπή σας», είπε ο Βούτσιτς αναφερόμενος στην Ντόρα Μπακογιάννη.

Σημειώνεται, πάντως, πως η έκθεση υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων, το επόμενο βήμα είναι η ψήφιση από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση τον Απρίλιο. Αν ψηφιστεί, τον Μάιο θα συζητηθεί στο Συμβούλιο Υπουργών για την τελική απόφαση.

Περισσότερες εκ των προτέρων εγγυήσεις

Υπενθυμίζεται πως ο Αλέξης Τσίπρας στο πλαίσιο της συζήτησης για την ένταξη του Κοσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, καλωσόρισε την Έκθεση, την προοπτική ένταξης του Κοσόβου και το γεγονός ότι χάρη και στις προσπάθειές της Ντόρας Μπακογιάννη, το Κόσοβο αναγνώρισε τη νόμιμη ιδιοκτησία του Μοναστηρίου Decani στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε, ωστόσο, ότι αυτό δεν αρκεί ως μοναδική προυπόθεση (όπως εισηγείται η Έκθεση) και απαιτούνται επιπλέον ενέργειες από την Πρίστινα ειδικά σε σχέση με την καθιέρωση της Ένωσης Σερβικών Δήμων και τον νόμο για την απαλλοτρίωση μειονοτικών ιδιοκτησιών, για την ένταξη του Κοσόβου στον οργανισμό.

Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε ότι η ένταση έχει αυξηθεί πολύ στην περιοχή με αμοιβαία ευθύνη των πλευρών και απαιτούνται περισσότερες εκ των προτέρων εγγυήσεις για να συνεισφέρει πραγματικά στην ειρήνη στα Βαλκάνια, η ένταξη του Κοσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Πρόσθεσε δε ότι απαιτείται επιπλέον συζήτηση με τις χώρες που δεν αναγνωρίζουν το Κόσοβο, για το καθεστώς υπό το οποίο θα ενταχθεί στον οργανισμό.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/241258/i-dikaiosi-tsipra-kai-oi-kataggelies-voytsits-kata-tis-doras-bakogianni-gia-to-kosovo