Αρχική Blog Σελίδα 1353

Μιχάλης Χαραλαμπίδης – Ένας πολιτικός που παρήγαγε ιδέες μέσα από την ιστορία της Ελλάδας

0

Αφήνει τεράστιο κενό στην πολιτική και την πνευματική ζωή της Ελλάδας. Το μεγάλο του επίτευγμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων και το ανεκπλήρωτο όραμα.

 

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Σύγχρονος φιλόσοφος, διανοούμενος, οραματιστής, πατριώτης, δημοκρατικός, ιδεολόγος, έντιμος. Αυτοί είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στην πολιτική αλλά και την πνευματική ζωή της Ελλάδας. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πολυγραφότατος, αφού συνέγραψε 27 βιβλία, αλλά και προφητικός, γιατί ως άνθρωπος με δημόσιο λόγο, δεν παρήγαγε μόνο πρωτοποριακές ιδέες και προτάσεις μερικές εκ των οποίων τις βλέπουμε να υλοποιούνται σήμερα, αλλά εξέφραζε και προβληματισμό. Σε ομιλία του το 1996 στο 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αναφερόταν στην πιθανότητα έλευσης οικονομικής κρίσης στη χώρα, στο τέλος του τότε ιστορικού κύκλου που ο ίδιος τοποθετούσε “το 2004 ή το 2010”, όπερ και εγένετο.

Ποιός όμως ήταν ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και γιατί το όνομά του συνδέθηκε με τον Ποντιακό Ελληνισμό;

 

 

Ως κοινωνιολόγος έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και παρήγαγε ιδέες βουτώντας στη ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας. Οι προτάσεις του επικεντρώθηκαν σε τρεις θεματικές ενότητες.

Οι τρεις πυλώνες

 

 

Η πρώτη αφορούσε τον εκσυγχρονισμό των κομμάτων και της θεσμικής λειτουργίας του κράτους, εκδημοκρατίζοντας τους θεσμούς. Μάλιστα είχε ασκήσει γραπτώς κριτική στο ΠΑΣΟΚ, ενώ θεωρούσε ότι οι ταυτότητες «δεξιά» και «αριστερά» έχουν ξεφτίσει, κάτι για το οποίο δικαιώθηκε αφού το πολιτικό σύστημα χρεωκόπησε τη χώρα. Επίσης ασκώντας κριτική στο πολιτικό σύστημα έδινε μεγάλη σημασία στην πνευματική ζωή της χώρας. Ήθελε να συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας ελληνικής παιδείας η οποία θα είναι ταυτόχρονα κοσμοπολίτικη, οικουμενική, αποτινάσσοντας τον επαρχιωτισμό και τα σύνδρομα κατωτερότητας.

Η δεύτερη θεματική αφορά την περιφερειακή και αγροτική ανάπτυξη και αποκέντρωση της Ελλάδας. Βλέπετε, ως μελετητής της ιστορίας αντλούσε ιδέες για το πως η Ελλάδα μπορεί να παράγει προϊόντα παγκόσμιας αναγνώρισης. Είχε γράψει δε και βιβλίο για τον τουρισμό, όπου ανέπτυσσε το επιχείρημα, ότι ο συγκεκριμένος κλάδος στην Ελλάδα δεν λειτουργεί σωστά. Τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε πολύ έντονα με την νεανική επιχειρηματικότητα και ανάπτυξη, μιλώντας για δόγμα «Made in Greece».

Χαρακτηριστική ήταν η πρότασή του που έφερε τον τίτλο «Γαστρονομική Εγνατία». Επρόκειτο για ένα σχέδιο που θα ένωνε τις τοπικές, οικονομικές και πολιτισμικές ανάγκες για μια νέα γεωργία που θα ένωνε με την ανάδειξη τοπικών προϊόντων, ταυτότητες από τη Θράκη, την Ήπειρο και τη Μακεδονία, μέχρι τον Πόντο και την Magna Grecia, την Απουλία και την Καλαβρία. Ο Χαραλαμπίδης έβλεπε μια γεωγαστρονομική και γεωπολιτισμική διάσταση σε αυτό το εγχείρημα, το οποίο θα αποτελούσε λύση για την αντιμετώπιση του «ολοκληρωτισμού» των fast foods. Έβλεπε όμως σε αυτήν την ένωση και από ευρωπαϊκή σκοπιά. «Αυτό ακριβώς είναι η ομορφιά της Ευρώπης, η ομορφιά του ευρωπαϊκού οράματος και οι ευκαιρίες που μας δίνει η Ευρώπη. Όλα πρέπει να τα ενώσουμε, γιατί αναδεικνύουνε μία ταυτοπροσωπία όλων των λαών και όλων των πολιτισμών και όλων των θρησκειών» είχε αναφέρει.

Ο τρίτος πυλώνας αφορά θέματα της εξωτερικής πολιτικής, την αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού και τον ρόλο της Ελλάδας στο διεθνές σύστημα. Θεωρούσε, ότι η ανάδειξη του θέματος των Κούρδων και των μειονοτήτων είναι βασική προϋπόθεση για τον εκσυγχρονισμό της Τουρκίας.

Αναγνώριση 19ης Μαΐου: Το μεγάλο επίτευγμα

Ήταν ο άνθρωπος που ενέπνευσε τον αγώνα των Ποντίων για να μην περάσει η αιματοκυλισμένη ιστορία στη λήθη και αποσιωπηθεί ένα τεράστιο έγκλημα. Το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (υπήρξε εκ των συντακτών της Ιδρυτικής Διακήρυξης του Κινήματος) εισηγήθηκε την πρόταση για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, την οποία υιοθέτησε το ελληνικό κοινοβούλιο το 1994.

Η Ελληνική Πολιτεία άργησε πάρα πολλά χρόνια να προχωρήσει σε αυτήν την αναγνώριση. Ο Χαραλαμπίδης παραδεχόταν, ότι αυτή η καθυστερήσει δεν τιμούσε τη χώρα αλλά και τους ίδιους τους Πόντιους, αναγνώριζε όμως ότι οι γεωπολιτικές καταστάσεις που δημιουργήθηκαν μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ευνοούσαν ώστε να ξεκινήσει ένας τέτοιος αγώνας. Μετά την ίδρυση του ΝΑΤΟ έπρεπε να «προστατευθεί» η Τουρκία και να μην «ενοχλείται» με αποτέλεσμα να μην προωθούνται τέτοια ζητήματα. Ο αείμνηστος πολιτικός χαρακτήρισε εκείνη την πραγματικότητα ως «έγκλημα σιωπής».

Κατά τον Χαραλαμπίδη η αναγνώριση της 19ης Μαΐου είναι ένας συμβολισμός αξιοπρέπειας. «Στέλνει ένα μήνυμα ειρήνης και προς τους Τούρκους αλλά και τους άλλους αυτόχθονες λαούς εδώ στην περιοχή μας ότι μπορούμε να ζήσουμε αρμονικά με τον εαυτό μας και μεταξύ μας χωρίς εθνικιστικούς ναρκισσισμούς, που πολλές φορές στην περιοχή μας και ειδικά από την τουρκική πλευρά ήταν ρατσισμός», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του. Αξίζει να τονιστεί, ότι ο ποντιακής καταγωγής ήταν υπέρμαχος και ενθάρρυνε αυτές τις γέφυρες που έχουν δημιουργήσει οι Πόντιοι της Ελλάδας με τους εξισλαμισμένους ελληνόφωνους του Ανατολικού Πόντου, στην περιοχή της Τραπεζούντας.

Ρωμανία: Το μεγάλο ανεκπλήρωτο όραμα

Το μεγάλο όραμα του Μιχάλη Χαραλαμπίδη ήταν η δημιουργία της πόλης της Ρωμανίας. Το όνομα δεν είναι τυχαίο. Εκτός ότι η «Ρωμανία» αναφέρεται στο ποντιακό λαϊκό άσμα για την Άλωση της Πόλης (Ν’αοιλί εμάς ‘πάρθεν η Ρωμανία) είναι και ο ορθότερος όρος που πρέπει να χρησιμοποιείται για τη «Βυζαντινή Αυτοκρατορία». Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 πρότεινε τη δημιουργία στα παράλια της Θράκης μιας πόλης η οποία θα κατοικείτο από Πόντιους πρόσφυγες από τις χώρες τις πρώην Σοβιετικής Ένωσης και θα είχε ταυτότητα Ποντιακή, Θρακική, Βαλκάνια και Ευξείνια.

Η πόλη θα γινόταν στα Πετρωτά Ροδόπης, όπου έχει χτιστεί ο ιερός ναός του Αγίου Ευγενίου, πολιούχου της Τραπεζούντας, με στόχο να ανοικοδομηθεί με αρχιτεκτονική που να σέβεται την ιστορία και το περιβάλλον. Το μεγάλο αυτό εγχείρημα εκτός ότι θα στέγαζε δεκάδες χιλιάδες Έλληνες Ποντίους, χριστιανούς στο θρήσκευμα, θα ανέτρεπε και όλες ευαίσθητες δημογραφικές ισορροπίες στην περιοχή.

Η ιδέα της δημιουργίας της Ρωμανίας είχε και ένα ακόμα σκοπό για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Αυτός ήταν η διάσωση της παραθαλάσσιας περιοχής από τη Μαρώνεια μέχρι την Αλεξανδρούπολη. Την τελευταία μάλιστα θεωρούσε λόγω του λιμανιού ως γεωοικονομικό πλεονέκτημα της Θράκης και πως αυτή η περιοχή θα συγκέντρωνε τις μεγαλύτερες επενδύσεις παγκοσμίως. Εν έτει 2024 η Αλεξανδρούπολη έχει αναβαθμιστεί (ενεργειακά και γεωπολιτικά) και όπως καταλαβαίνετε, ο αείμνηστος πολιτικός ήταν από τους πρώτους (αν όχι ο πρώτος) που διατύπωσαν το όραμα για την αξιοποίηση της πόλης.

Τί συνέβη όμως και δεν προχώρησε η ιδέα της Ρωμανίας; Η πρόταση παρότι είχε τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού κοινοβουλίου το 1997 (ψηφίσθηκε από 204 βουλευτές) και όδευε προς την υλοποίησή της, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης σταμάτησε την προσπάθεια και αντιπαρέβαλλε την ιδέα των χρυσορυχείων. «Μία ηγεσία που θέλει η Ελλάδα να κινηθεί στα επόμενα χρόνια στην κατηγορία των χωρών του πρώτου κόσμου προτείνει ένα άλλο πολεοδομικό σχεδιασμό για την περιοχή, προτείνει δηλαδή τη Νέα Πόλη, τη Ρωμανία. Μία ηγεσία που θέλει να κινηθεί η Ελλάδα στην κατηγορία των χωρών του τρίτου κόσμου προτείνει χρυσωρυχεία», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο αείμνηστος πολιτικός το 2006.

Η πορεία του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας θα μείνει ανεξίτηλη. Το έργο του αποτελεί τεράστια παρακαταθήκη και πηγή έμπνευσης για τους οραματιστές του μέλλοντος. Αυτό το μέλλον όμως πρέπει να το ατενίζουμε με αίσθημα ευθύνης και αγάπης για την πατρίδα και την ιστορική της αξία ως τεράστιο πολιτισμικό μέγεθος, όπως έβλεπε την Ελλάδα ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης.

ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.gr

Turkish Television Discusses Hitting Greece

0

Uzay Bulut

  • [T]he Turkish government aims to conquer the Greek islands in the Aegean Sea – either militarily or demographically. The goal is the same: the islands’ capture.
  • The Turkish media also falsely and repeatedly claims that “152 Greek islands and islets in the Aegean belong to Turkey”. These islands, however, historically and legally, belong to Greece, mainly through the 1924 Treaty of Lausanne, 1932 Turkish-Italian Agreements and the 1947 Paris Treaty.
  • Conquest is part of Islamic jihad (warfare in the service of Islam) which, according to Islamic scriptures, is a communal obligation. The ideology of conquest in the name of jihad is what drove Ottoman Turks to invade and conquer lands stretching across Asia, Europe and Africa for more than 600 years.
  • According to Islamists, Muslim military expansion is an act of Allah’s favor because Allah bestows those places upon Muslim conquerors.
  • The Turkish government’s stance on the genocide is a bizarre combination of denial and conceit. First, they say that their ancestors did not commit genocide and that it was merely a war of self-defense. Then, they proclaim “they [Christians] deserved it” and “if need be, we could do it again”.
  • The US government seems to ignore that Turkey – acting as if it is the successor to the Ottoman Empire – does not stop threatening Greece, Cyprus and Armenia with military invasion.
  • The US Congress would be well advised to reconsider its decision regarding F-16 sales to Turkey and this alliance altogether.
On Turkey’s pro-government TV channel AHaber, political analysts and national security specialists recently discussed how the Turkish Air Force could strike Greek islands in the Aegean Sea. Pictured: A Turkish Air Force F-16 fighters flies over Istanbul Airport on September 20, 2018. (Photo by Ozan Kose/AFP via Getty Images)

On Turkey’s pro-government TV channel AHaber, political analysts and national security specialists on February 28 enthusiastically discussed how the Turkish Air Force could strike Greek islands in the Aegean Sea.

Speaking in front of a map of Turkey and Greece, Mesut Hakkı Caşın, a professor of international law and Turkish president Recep Tayyip Erdogan’s advisor for security and foreign policy, spoke about the Turkish Kaan fighter jet, which is currently under development, and said:

“This [Kaan] plane won’t be spotted by Greek radars. As this plane hits the main targets [Aegean islands] here, the other plane accompanying it, [the UAV Bayraktar] Akıncı, can destroy all the radars here [on the islands], leaving the Greeks blind…

“Add to that our other unmanned combat aerial vehicles, Greek squares will be devastated in less than 3 hours…

“If the Greeks enter a war with us, all the weapons in all those islands will be war booty for us.”

Another analyst said:

“The Turkish nation has a dream regarding the islands, but the official policy can’t be expressed publicly.”

Another said:

“We will not invade the islands. We will use our right to move freely. We will be a member of the European Union. And then the islands will demographically pass to the Turkish people in a generation. In a generation, all the islands will be majority Turkish.”

“Conquest without a war,” he added, “happens like this [through demographic domination].”

The other analyst disagreed:

“Those islands were under Ottoman rule for 500 years, but they were 95 percent demographically Greek. Even the Ottoman Empire could not Turkify them. Also, I don’t believe Turkey will ever be a member of the EU. [The conquest of the islands] will happen only through war.”

So, the Turkish government aims to conquer the Greek islands in the Aegean Sea – either militarily or demographically. The goal is the same: the islands’ capture.

Such conversations are frequent in Turkey’s pro-government media. On February 6, Turkish analysts proudly discussed the prospects of Turkey striking Greece with missiles.

On CNN Turk, pro-government analysts said that the Tayfun, the first Turkish-made short-range ballistic missile, could easily hit Greece from Turkey. “If we fire it from Edirne or Izmir, we can hit Athens,” they concluded.

These threats are not new. For at least the past five years, Turkey’s government has threatened to invade and annex the Greek islands in the Aegean.

On the official X (Twitter) account of Turkey’s ruling Justice and Development Party (AKP) a video was posted on April 22, 2023, claiming some Greek islands and the Western Thrace region of Greece as part of Turkish territory.

The Turkish media also falsely and repeatedly claims that “152 Greek islands and islets in the Aegean belong to Turkey”. These islands, however, historically and legally, belong to Greece, mainly through the 1924 Treaty of Lausanne, 1932 Turkish-Italian Agreements and the 1947 Paris Treaty.

Erdogan’s Islamist government apparently aims to annex Greek territory for two main reasons. The first stems from a belief in neo-Ottomanism and the Islamic concept of conquest, or “fetih,” from the Arabic word “fath”. The second reason stems from the government’s proud denial of its past crimes against Christians.

Conquest is part of Islamic jihad (warfare in the service of Islam) which, according to Islamic scriptures, is a communal obligation. As author Dr. Mark Durie explains:

“The Islamic ideology of conquest demands that a land, once conquered for Islam, belongs in perpetuity to Muslims. After conquest, previous occupants became tolerated clients of the Muslim occupiers, and, according to Islamic law, they were allowed to survive as long as they paid tribute.

“Connected to the idea that conquered land belongs to Muslims is the Quranic concept of mustakhlafīn (‘successors’). [Qur’anic] Sura 24:55 says, ‘God has promised those of you who believe and do righteous deeds that He will surely make you successors in the land.’

“In the Qur’an, ‘successors’ are believers who take over the properties of a people whom Allah has destroyed, including by conquest at the hands of believers. By this logic, Muslims become the ‘successors’ – the rightful owners – of conquered lands.”

The ideology of conquest in the name of jihad is what drove Ottoman Turks to invade and conquer lands stretching across Asia, Europe and Africa for more than 600 years. At its height, the Ottoman Empire occupied most of southeastern Europe to the gates of Vienna, including present-day Hungary, the Balkan region, Greece, and parts of Ukraine; parts of the Middle East (including present-day Iraq, Syria, Lebanon, and Israel); North Africa and large parts of the Arabian Peninsula.

According to Islamists, Muslim military expansion is an act of Allah’s favor because Allah bestows those places upon Muslim conquerors.

In conquering Constantinople for instance, Islamists claim that according to a hadith (Ahmad; Hakim, al-Mustadrak), Islam’s prophet Mohammed (b. 570 – d. 632) encouraged Muslims to conquer the city.

Muslim Turks, led by Ottoman Sultan Mehmed II, also known as Muhammed bin Murad, invaded and captured Constantinople from the Greek Byzantine (Eastern Roman) Empire on May 29, 1453. The city had been built and ruled by Greeks for millennia. Turks call the Sultan “Mehmed the Conqueror” (Fatih).

According to Professor Mustafa Sabri Küçükaşçı, a specialist in Islamic history:

“It was through the Hudaybiya Treaty (April, 628) that the general concept of conquest, with its spiritual dimension of reaching out to hearts and minds, entered Islamic culture. Prophet Muhammad taught his Companions (Sahaba) that conquest could occur both through war and through preaching the message of the faith.”

According to what Islamic scholars, including Küçükaşçı, call “conquest hadith”, Islam’s prophet Mohammed said: ”

Verily, you shall conquer Constantinople. What a wonderful army will that army be, and what a wonderful commander will that conqueror be.”

Küçükaşçı writes:

“These types of hadith, and especially the conquest hadith, frequently referred to concepts like conquest, war, and jihad; in addition, the Companions and the Muslims who came after them brought the conquest hadith to the fore as the most defining component of the motivation for the conquest of Constantinople.”

What followed the fall of Constantinople was bloodshed and the rape of Christians by Muslim Turks, among other atrocities, as described by the historian Raymond Ibrahim, from reports by eyewitnesses at the time:

“Once inside the city on that fateful May 29, 1453, the ‘enraged Turkish soldiers . . . gave no quarter’:

“‘When they had massacred and there was no longer any resistance, they were intent on pillage and roamed through the town stealing, disrobing, pillaging, killing, raping, taking captive men, women, children, old men, young men, monks, priests, people of all sorts and conditions… There were virgins who awoke from troubled sleep to find those brigands standing over them with bloody hands and faces full of abject fury… [The Turks] dragged them, tore them, forced them, dishonored them, raped them at the cross-roads and made them submit to the most terrible outrages… Tender children were brutally snatched from their mothers’ breasts and girls were pitilessly given up to strange and horrible unions, and a thousand other terrible things happened. . .'”

Mehmed II converted Hagia Sophia Cathedral, then the world’s greatest church, into a mosque. In 1934, the government of Turkey turned Hagia Sophia into a museum, then, in 2020, back into a mosque. The latest transformation fully displayed the government’s disrespect for religious liberty, particularly for Christianity.

A possible second reason for Turkey’s aggression against its neighbors (including Greece and Armenia) is its self-satisfied denial of the 1913-23 Christian genocide in Ottoman Turkey.

The pride that Turkish authorities take in the genocide, during which over three million Christians were killed, and the rejection of any accountability, enables the government of Turkey to commit similar crimes with ease. As Turkey’s Human Rights Association noted in 2016, “When a crime goes unpunished, it continues to be committed. Denial perpetuates genocide.”

Turkish citizens who publicly acknowledge Turkey’s genocide can, to this day, be tried in Turkish courts for “insulting the Turkish state”. Since the government of Turkey smugly and aggressively denies Ottoman Turkey’s genocide of Christians and has faced no consequences, its threats continue against Greece.

On January 27, Erdogan said at a public meeting of the ruling AKP party:

“Our struggle did not end with expelling the enemy [Greeks] from our lands and throwing them into the sea from Izmir.”

Erdogan was referring to the 1922 Turkish massacre against indigenous Greeks, Armenians, and other Christians in Smyrna (Izmir), which brought an end to that city’s millennia-long Greek civilization. Smyrna had been a majority-Greek city from ancient times until the 1922 massacre.

Lou Ureneck, a professor of journalism, went to Smyrna, did extensive research there on the city’s history, and wrote a book about the massacre. According to his research:

“In September 1922, the richest city of the Mediterranean was burned, and countless numbers of Christian refugees killed. The city was Smyrna, and the event was the final episode of the 20th Century’s first genocide — the slaughter of three million Armenians, Greeks and Assyrians by the Ottoman Empire. The slaughter at Smyrna occurred as warships of the great powers stood by — the United States, Great Britain, France and Italy.”

Many survivors fled to neighboring Greece. Property and land that the victims had left behind were seized by Turks.

The Turkish government’s stance on the genocide is a bizarre combination of denial and conceit. First, they say that their ancestors did not commit genocide and that it was merely a war of self-defense. Then, they proclaim “they [Christians] deserved it” and “if need be, we could do it again”.

Erdogan spoke at a rally prior to the March 31, 2019 local elections in Izmir, referring to 1922 and proudly said: “Izmir, which threw the kafirs [infidels] into the sea.”

Emphatic denial of the genocide or blaming the victims is the mainstream position across Turkey, including in schools, media, academia, politics and elsewhere.

Turkey’s genocide-denial can be clearly seen in its foreign policy issues. How is the government of Turkey supposed to respect international human rights law when it takes pride in having wiped out entire nations, such as the Armenians, Assyrians and Anatolian Greeks, and has taken no step toward restorative justice?

The foreign policy of the Islamist government of Turkey is, in fact, mainly shaped by its genocide denial in addition to its ideology of Ottoman-style violent conquests and territorial expansion, an approach which has created wars and massive instability in the region, as in Cyprus, Syria, Iraq, and Armenia.

Despite these practices of the Turkish government, on January 27, the US government approved the $23 billion sale of 40 new F-16 fighter jets to Turkey, after Ankara ratified Sweden’s accession to NATO. On March 1, US Senators declined to block the sale, despite strong opposition voicing deep disdain for Turkey’s conduct as an ally.

The US government seems to ignore that Turkey – acting as if it is the successor to the Ottoman Empire – does not stop threatening Greece, Cyprus and Armenia with military invasion.

Azerbaijan – with the support of Turkey – has been falsely referring to the entire country of Armenia as “Western Azerbaijan” and has been demanding that it either surrender or suffer a military invasion by Azerbaijan. Azerbaijan did in fact invade the Armenian Republic of Artsakh (Nagorno-Karabakh) in September 2023.

Azerbaijan apparently now wants to conquer the Republic of Armenia as well. Azerbaijan’s President Ilham Aliyev falsely calls Armenia’s capital Yerevan “historical Azeri land,” even though the Republic of Armenia has never been under Turkish or Azeri rule.

Turkey also denies the sovereignty and Greek identity of the Republic of Cyprus, 36% of which it illegally invaded and has been occupying since 1974. Cyprus had been a demographically Greek island for millennia, had also been occupied by the Ottomans from 1571 to 1878.

Erdogan, furthermore, has long been referring to Jerusalem, which was under Ottoman occupation from 1516 and 1917, as a Turkish city. “Jerusalem,” he announced in 2020, “is our city.”

Erdogan also announced that Turkey “firmly” backs terror group Hamas, which aims to destroy Israel and exterminate the Jews. Erdogan’s government indeed provides Hamas with military, financial, political and diplomatic support, and hosts its terrorist leaders, as Qatar does.

“Turkey is a US ally,” a recent report noted, “but should not be a trusted one.”

The US Congress would be well advised to reconsider its decision regarding F-16 sales to Turkey and this alliance altogether.

Uzay Bulut, a Turkish journalist, is a Distinguished Senior Fellow at Gatestone Institute.

https://www.gatestoneinstitute.org/20531/turkish-tv-discusses-hitting-greece

Moscow terror attack suspects likely received instructions in Turkey, Russian daily reports

0

By Akin Nazli in Belgrade

Two of the four Tajik men alleged to have participated in the deadly March 23 terrorist assault on concertgoers at Crocus City Hall on the edge of Moscow probably received instructions for the armed attack when they travelled to Turkey, Russian newspaper Izvestia reported on March 25, quoting an unnamed source.

The other two suspects accused of taking part in the terrorist atrocity, which took the lives of at least 137 people, were recruited on Russian territory, the source was also cited as saying.

Later on March 25, a Turkish security official told Reuters that two of the accused gunmen briefly entered Turkey to renew their Russian residence permits, but were not radicalised in Turkey. They were not subject to any outstanding arrest warrants and so were able to travel freely between Russia and Turkey, the official added.

Russian authorities have identified the four suspects as Dalerjon Mirzoev, Rachabalizod Saidakrami, Shamsudin Fariduni and Muhammadsobir Fayzov. All of them are citizens of Tajikistan, who were working in Russia.

It would not be correct to describe the group of suspects as having made up an organised sleeper terrorist cell in the classic sense, according to another unnamed source quoted by Izvestia. The group was not formed as a cell within the framework of any structure but was put together literally a few weeks prior to the attack with some cash payments made to the perpetrators, the source also reportedly said.

Fariduni confessed during an interrogation that on March 4 he arrived in Russia from Turkey, Izvestia’s source was further reported as saying.

“I listened to a lesson on [social media platform] Telegram, to a preacher. Then the [preacher’s] assistant wrote. He wrote on Telegram, without a last name, without anything. He offered money. Five hundred thousand [Russian rubles, equivalent to around $5,500]. To kill, no matter who,” Fariduni was said to have said in the interrogation.

On February 23, Fariduni posted photos on social media from Istanbul, Izvestia also reported.

“Wahhabi preachers, convicted in absentia and put on the wanted list by Russia—for example, Abdullah Kosteksky and Abu Umar Sasitlinsky—currently live in Turkey. Everything is good [for them] there, they have their own media centre through which they preach,” the newspaper quoted one of its sources as saying.

A branch of the Salafi jihadist Islamic State group—namely Islamic State – Khorasan Province (IS-KP, ISIS-K or Isil-K), nowadays usually described as based in Afghanistan—has claimed responsibility for the brutal terrorist attack, though the Kremlin has declined to comment on the evidence that IS-KP was behind it.

It’s important to note that the hierarchy of IS-KP is loosely arranged. The group is known to have told militants sympathetic to it that it will claim responsibility for any attack carried out on its behalf. IS-KP has also encouraged sympathisers, who are not trained terrorists, to carry out attacks based on their own evaluations and decision-making. Such a reality can make it impossible to identify the instigator of an atrocity.

Difficulties are also caused by media coverage of terror attacks. Much of it is typically misleading and manipulative, with articles swayed by the particular media organ’s ownership, loyalty to a government and/or various other factors.

The involvement of an intelligence service or another entity in a terrorist attack conducted by a group only loosely linked and affiliated to a guiding organisation is always possible.

After the US withdrew from Afghanistan in August 2021, jihadist activity in the country and in Central Asia expanded. In the years since, Tajik nationals have taken part in many terrorist attacks, although not in Russia until now. Worth recalling, however, is that last December five Tajik nationals and a Russian citizen from Dagestan were sentenced by a military court in Moscow to prison terms of between 16 and 22 years after being convicted of organising a terrorist group associated with Islamic State and plotting a terrorist attack against the Federal Security Service (FSB) HQ in Moscow. Their defence lawyers insisted that the case was trumped up for political reasons and that the alleged crimes were provoked by security officers, according to a report by Current Time.

Looking more closely at how Turkey is used by jihadists, note that the country has, since 2011 when the Syria and Libya conflicts ignited, turned into a “jihadist hub”. And some jihadist groups, backed by the Turkish government, have fought Russia’s proxies in Syria and Libya.

It is very unlikely, however, that a Turkey connection to the alleged Crocus City Hall terrorists would trigger a radical shift in bilateral relations between Ankara and Moscow. Even while Turkey-backed groups have been fighting the Russian proxies in Syria and Libya in the past decade, relations have remained practicable and strong enough to permit Russia to build Turkey’s first nuclear plant, with the first unit tentatively scheduled to launch later this year.

After the West imposed its Ukraine war-related sanctions on the Kremlin, Turkey emerged as an important transit hub for exports flowing to Russia. Relations between Vladimir Putin and Turkish counterpart Recep Tayyip Erdogan are transactional, with both strongmen often indulging in give and take arrangements that raise eyebrows in Europe and the US. There is plenty to gain, and plenty to lose.

Even the downing of a Russian military jet in Syria in 2015 did not cause enduring damage to relations. And both sides saw the assassination of the Russian ambassador to Ankara by a Turkish police officer in 2016 as an attempt by a third party to damage their ties.

It would be somewhat absurd to think that the Erdogan regime engaged with the suspects. Turkey is a three-ring circus for all jihadist organisations from around the world.

It is no surprise that some of the suspects have been to Turkey.

Currently, Turkey, with an official population of 85mn, hosts more than 10mn migrants, including millions of jihadists who have fought in the wider region ranging from Afghanistan to Libya.

The country’s eastern borders are open, while its western borders are closed because of Ankara’s so-called readmission deal on migrants signed with the EU in 2016.

Just like all of the other international jihadist organisations, IS-KP has networks in Turkey. It has in fact carried out two headline attacks in Istanbul. These are the Reina nightclub attack that took place on New Year’s Eve in 2017 and the Ataturk Airport attack of June 2016.

In late January, some alleged IS-KP terrorists carried out an attack inside a Catholic church in Istanbul during Sunday prayer. Only one person was killed. There were reports that the attackers’ gun misfired.

(Clockwise from top left) Alleged terrorists Dalerjon Mirzoev, Shamsudin Fariduni, Muhammadsobir Fayzov and Rachabalizod Saidakrami at a remand hearing on March 24. / Tass
https://www.intellinews.com/moscow-terror-attack-suspects-likely-received-instructions-in-turkey-russian-daily-reports-318318/

Συσσωρεύσεις λαθών

3

«…το κατά τη γνώμη μου σημαντικότερο ήταν ότι το φρικτό δυστύχημα δεν επηρέασε την κρίση του ελληνικού λαού για την τότε κυβέρνηση – το απέδειξε, άλλωστε, το εκλογικό αποτέλεσμα μερικούς μήνες αργότερα».

Το σημαντικότερο στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών δεν έτυχε της προσοχής που του άξιζε. Από αυτό όμως πρέπει να ξεκινήσουμε, επιχειρώντας μια γενική αποτίμηση της κατάστασης. Συγκεκριμένα, το κατά τη γνώμη μου σημαντικότερο ήταν ότι το φρικτό δυστύχημα δεν επηρέασε την κρίση του ελληνικού λαού για την τότε κυβέρνηση – το απέδειξε, άλλωστε, το εκλογικό αποτέλεσμα μερικούς μήνες αργότερα. Ηταν, κατά κάποιον τρόπο, σαν οι ψηφοφόροι να ανέστειλαν την κρίση τους και να έδωσαν πίστωση χρόνου. Γιατί; Κατ’ αρχάς, λόγω του ασύλληπτου μεγέθους της τραγωδίας. Ολοι μουδιάζουν και βουβαίνονται μπροστά σε κάτι τόσο φρικτό και μεγάλο. Χρειάζεται χρόνος για να χωνέψεις και να το επεξεργαστείς. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο η κρίση τέθηκε σε εκκρεμότητα ήταν επειδή όλοι κατάλαβαν ότι, με την κατάσταση των σιδηροδρόμων, το δυστύχημα αυτό θα μπορούσε να έχει συμβεί σε οποιαδήποτε κυβέρνηση. Ολοι, δηλαδή, κατάλαβαν ότι η τραγωδία ήταν αποτέλεσμα χρόνιων παθογενειών του κράτους. Γι’ αυτό και είπαν, άσε να δούμε πώς θα το αντιμετωπίσουν ως κυβέρνηση και έπειτα εμείς σχηματίζουμε γνώμη.

Η αναστολή ήταν βέβαια προσωρινή. Οι μετατραυματικές συνέπειες ήταν εξίσου σοβαρές με τον αρχικό κλονισμό, αλλά η κυβέρνηση δεν τις υπολόγισε. Με την ενθάρρυνση που της έδωσαν δύο αλλεπάλληλες και καθαρές εκλογικές νίκες, τον Μάιο και τον Ιούνιο, μόλις δύο μήνες μετά την τραγωδία, πίστεψε ότι ο λογαριασμός είχε πληρωθεί στο ακέραιο και το θέμα είχε κλείσει. Της διέφυγε ωστόσο το βασικότερο: ότι χωρίς κάθαρση καμία τραγωδία δεν κλείνει. (Οπως είναι για την όπερα η χοντρή κυρία που ουρλιάζει στο τέλος, παρομοίως είναι για την τραγωδία η κάθαρση…) Σε αυτή την κρίσιμη παράλειψη οφείλεται η προχειρότητα της επικοινωνιακής διαχείρισης, την οποία πληρώνει σήμερα η κυβέρνηση, με την εντύπωση που επικρατεί στην κοινή γνώμη ότι επιχειρεί μια επιχείρηση συγκάλυψης των πραγματικών υπευθύνων. Κατά τη γνώμη μου, η εντύπωση αυτή, παρότι καταγράφει εντυπωσιακά (σταλινικά) ποσοστά στις μετρήσεις της κοινής γνώμης, είναι άδικη. Ομως αυτό συμβαίνει και η ευθύνη είναι της ίδιας της κυβέρνησης.

Η τραγωδία που πήρε τις ζωές 57 νέων ανθρώπων ήταν το αποτέλεσμα ανθρώπινων λαθών. Ως προς αυτό, αμφιβολία δεν υπάρχει. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι περιττεύει η συζήτηση για την απουσία ηλεκτρονικού συστήματος ασφαλείας, ούτε παραγράφονται οι σχετικές ευθύνες. Ομως αυτό που συνέβη ήταν το προϊόν μιας απίθανης συσσώρευσης λαθών – άλλα τεραστίων διαστάσεων, άλλα μικρότερα, όμως πολλά και από πολλούς. Κατ’ ανάλογο τρόπο, η δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται η κυβέρνηση είναι το αποτέλεσμα συσσωρευμένων λαθών στην επικοινωνιακή διαχείριση.

Το πρώτο και μεγαλύτερο σφάλμα είναι ότι δεν κατάλαβαν ότι η ανάγκη της κάθαρσης δεν είχε ικανοποιηθεί. Οσον αφορά την πολιτική ευθύνη, το οφειλόμενο τίμημα δεν είχε καταβληθεί από την κυβέρνηση. Ο τότε υπουργός παραιτήθηκε αμέσως, ως όφειλε, διατήρησε όμως τη θέση του ως προστατευόμενο είδος στο οικοσύστημα της ΝΔ λόγω της καταγωγής του. Εθεσε ξανά υποψηφιότητα, κινητοποιήθηκε όλο το σόι, επανεξελέγη πρώτος με 200 ψήφους διαφορά και όλα καλά. Απλώς δεν πρόκειται να ξαναγίνει υπουργός – σε αυτή τη χώρα τουλάχιστον, αλλού μπορεί. Για τον κόσμο όμως αυτό δεν φτάνει. Πάνω σε αυτή ακριβώς την απογοήτευση χτίζει η αντιπολίτευση το αφήγημα της συγκάλυψης. Αυτό είναι το έδαφος στο οποίο καλλιεργείται η εντύπωση ότι στη ζυγαριά της κυβέρνησης ένας πολιτικός γόνος μπορεί να βαραίνει περισσότερο από 57 νεκρούς.

Ολα αυτά θα είχαν βέβαια αποφευχθεί αν ο Κώστας (Αχ-Βαχ) Καραμανλής αποσυρόταν οικειοθελώς από την πολιτική – για μία τετραετία, όχι για πάντα. Αν το είχε κάνει αυτό τότε που έπρεπε, θα είχε εκλείψει κάθε βάση καχυποψίας. Πόσο δύσκολο όμως θα ήταν να πιεστεί προς αυτή την κατεύθυνση φάνηκε την Τετάρτη το βράδυ στη Βουλή, όταν ο πρώην υπουργός έκλεισε την ομιλία του με τις φράσεις «είμαι εδώ, είμαστε εδώ» και οι βουλευτές της συμπολίτευσης τον χειροκρότησαν παρατεταμένα και μετά πάθους. Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συμβολική έστω παρουσία του στην πολιτική είναι κάτι αδιαπραγμάτευτο για τη ΝΔ.

Να προσθέσω και άλλα λάθη; Η απουσία του Πρωθυπουργού από τη συζήτηση του πορίσματος δεν βοήθησε να κατευναστεί η καχυποψία, όπως δεν βοήθησε ούτε η υπερβολική αντίδραση της κυβέρνησης στο πρωτοσέλιδο του «Βήματος» για το μοντάζ. Απουσία στρατηγικής και στιβαρής επικοινωνιακής διαχείρισης, συσσώρευση λαθών λόγω αυτοσχεδιασμών και ιδού το αποτέλεσμα. Η αντιπολίτευση απλώς κάνει τη δουλειά της. Με τον τρόπο που αντανακλά τη θλιβερή ποιότητά της, βέβαια, αλλά η δουλειά της είναι.

RIPΜια τελευταία ευκαιρία εξιλέωσης είχε ο Κώστας (Αχ-Βαχ) Καραμανλής την Τετάρτη που πέρασε στη Βουλή, αλλά την άφησε να περάσει. «Κατέβαλα το κόστος», μας είπε, «αφήστε με ήσυχο». Σε αυτό συνοψίζεται, νομίζω, η κεντρική ιδέα της ομιλίας του. Και για να μη μένει αμφιβολία σε όσους τυχόν δεν κατάλαβαν την ουσία της στάσης του, έκλεισε την ομιλία με έναν απολογισμό του έργου του…

Συσσωρεύσεις λαθών

Προσβλητική δήλωση της Δημάρχου του Παρισιού προς τους Ρώσους αθλητές: «Δεν είστε ευπρόσδεκτοι»

0

Άμεση απάντηση από τη Μαρία Ζαχάροβα

Σε μια προσβλητική δήλωση κατά των Ρώσων αθλητών που αποκαθηλώνει και το πνεύμα του Ολυμπισμού (περί εκεχειρίας) προχώρησε η δήμαρχος του Παρισιού Anne Hidalgo, ενόψει των Ολυμπιακών αγώνων που ξεκινούν τον Ιούλιο.

Όπως είπε η ίδια «Θέλω να πω στους Ρώσους και Λευκορώσους αθλητές ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο Παρίσι», σημείωσες η Hidalgo.

Άμεση ήταν η απάντηση της εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρίας Ζαχάροβα:

«Καλό Πάσχα στη Δήμαρχο του Παρισιού Anne Hidalgo και σε όλο το ρωσοφοβικό στρώμα των σημερινών γαλλικών αρχών!

Εκτιμούμε ιδιαίτερα τη μοναδική εμπειρία μας από την ενασχόληση με τη Γαλλία στα καλύτερά της, αλλά ας μην τολμήσει κάποιος να τα βάλει μαζί μας…»

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/prosvlitiki-dilosi-tis-dimarxou-tou-parisiou-pros-tous-rosous-athlites%ef%80%ba-tha-ithela-na-tous-pos-den-einai-eyprosdektoi/

 

Δομνα Μιχαηλίδου: «Να δουλεύουν οι συνταξιούχοι – Η μητέρα μου 72 ετών και θα ήθελε δουλειά»

8

Τι είπε η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Η Δομνα Μιχαηλίδου υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, μιλώντας σε τηλεοπτική συνέντευξη  δήλωσε  πως οι συνταξιούχοι που αισθάνονται ότι μπορούν να δουλέψουν έχοντας ενέργεια και δύναμη όπως η μητέρα της που είναι 72 ετών θα ήταν καλό να δουλεύουν, με τον δημοσιογράφο Γιώργο Αυτιά να συμφωνεί πλήρως.

Δείτε το βίντεο

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/domna-mixailidou-na-douleyoun-oi-syntaksiouxoi-i-mitera-mou-72-eton-kai-tha-ithele-douleia/

Ντ.ΜακΓκρέγκορ: «Ο πόλεμος δεν είναι για την Ουκρανία – Είναι για τον διαμελισμό και την εκμετάλλευση των πόρων της Ρωσίας»

0

«Φοβάμαι ότι θα οδηγηθούμε σε πόλεμο πλήρους κλίμακας ίσως και παγκόσμιο»

Καταιγιστικός για ακόμη μια φορά  ήταν ο συνταγματάρχης ε.α. Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ ο οποίος σε συνέντευξή του δήλωσε αποκάλυψε για ποιο λόγο γίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Όπως ανέφερε ο συνταγματάρχης ε.α. το θέμα είναι για τον έλεγχο της Ουκρανίας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της και στη συνέχεια την χρησιμοποίησή της ως βάση για τον διαμελισμό της Ρωσίας και την υποδούλωση της στους παγκοσμιοποιητές.

«Στην Ουκρανία,  είναι οι παγκοσμιοποιητές που διευθύνουν το show.  Αυτή είναι μια παγκοσμιοποιημένη νεοσυντηρητική ελίτ, η οποία δρα τόσο στο Κογκρέσο όσο και  στο Λευκό Οίκο, σε συνδυασμό με τις ελίτ στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στο Παρίσι, Βερολίνο και Λονδίνο.
Όλοι τους αυτό που θέλουν είναι να δουν την Blackrock να κατακτά την Ουκρανία, ώστε να μπορεί συστηματικά να εκμεταλλευτεί του πόρους της και να γίνει ένα  υποταγμένο σε αυτούς κράτος»,
 ανέφερε αρχικά ο ΜακΓκρέγκορ, για να συνεχίσει:

«Αλλά θέλουν να το δουν αυτό να συμβαίνει και στη Ρωσία. Για αυτό και αυτός ο πόλεμος δεν αφορούσε ποτέ την Ουκρανία. Πάντα αφορούσε τι μπορεί να γίνει για να καταστραφεί η Ρωσία.

Και φυσικά, οι υπεύθυνοι για αυτή την κατάσταση ποτέ  δεν έκαναν καμία στρατηγική ανάλυση, δεν σκέφτηκαν ποτέ τον σκοπό, τη μέθοδο ή αυτό που θα ακολουθήσει.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Ρωσία σήμερα εξακολουθεί να είναι η Ρωσία του 1992. Δηλαδή αδύναμη, χωρίς ισχύ χωρίς οικονομία.  Θυμηθείτε τη δήλωση Μακέιν, ότι “Η Ρωσία είναι μια  Ισπανία με βενζινάδικο” και θα καταλάβετε πως σκέφτονται. ¨.

Όλες αυτές οι αλαζονικές εκδηλώσεις από τις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την Ρωσία σαν να ήταν έθνος τρίτης κατηγορίας με στρατό τέταρτης τάξης.

Δεν δώσαμε καμία σημασία στους Ρώσους, οι οποίοι είχαν εύλογες ανησυχίες για το τι κάναμε στην ανατολική Ουκρανία. Φτιάχναμε στρατό για να τους επιτεθούμε. Τοποθετήσαμε μια εχθρική κυβέρνηση εκεί  το 2014.

Και τους λέγαμε συνέχεια ότι δεν είχε καμία σημασία για εμάς  τι σκέφτονταν ή τι τους απασχολούσε εκεί στη Μόσχα.

Είπαν, δεν θέλουμε το ΝΑΤΟ στα σύνορά μας. Κανείς δεν έδωσε σημασία.

Ο Πρόεδρος Τραμπ προσπάθησε να ακούσει, αλλά περικυκλώθηκε από ανθρώπους που τον ανέτρεψαν, ανθρώπους που δεν ήταν πιστοί στον πρόεδρο, που ορκίστηκαν υπακοή στις εντολές του προέδρου και στη συνέχεια τις αγνόησαν», είπε ο ΜακΓκρέγκορ για να συνεχίσει:

«Ποιο είναι λοιπόν το αποτέλεσμα από όλα αυτά;

Έχετε έναν πολύ σοβαρό πόλεμο που θα μπορούσε να γίνει περιφερειακός, ακόμη και παγκόσμιος, και κανείς στον Λευκό Οίκο δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται πραγματικά αυτό.

Αλλά χάνουμε. Οι παγκοσμιοποιητές χάνουν. Και όταν το έδαφος στεγνώσει, τον Ιούνιο, θα δείτε μια τεράστια ρωσική επίθεση.

Και τα περισσότερα από αυτά που ονομάζουμε αυτό το πράγμα που λέγεται Ουκρανία θα σαρωθεί, ειδικά αυτή η κυβέρνηση στο Κίεβο.

Αλλά αυτή η κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντα του ουκρανικού λαού. Εκπροσωπούν τα συμφέροντα αυτής της παγκοσμιοποιητικής ελίτ που ενδιαφέρεται μόνο για τους πόρους της και την εκμετάλλευση τους για να βγάλουν χρήματα.

Ναι, φαίνεται ότι η μεγαλύτερη απειλή για την Αμερική είναι στην πραγματικότητα αυτό που συνέβη με το πετροδολάριο.

Ο Πούτιν μιλάει τώρα με τους Σαουδάραβες και με τον Σι, και ξεφορτώνεται το πετροδολάριο. Και αυτό που θα προκύψει είναι ότι οι BRICS, Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική, πρόκειται να αυξηθούν κατά 81 επιπλέον μέλη. Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε σε ένα νόμισμα που θα υποστηρίζεται από χρυσό. Και μόλις πάνε σε αυτό το νόμισμα με την υποστήριξη χρυσού είτε είναι ένα νόμισμα είτε ένα καλάθι νομισμάτων, δεν έχει καμία διαφορά, τότε θα έχουμε πολλά προβλήματα.

Οι παγκοσμιοποιητές το γνωρίζουν αυτό, και γι’ αυτό είναι τόσο απελπισμένοι αυτή τη στιγμή.

Και ο μεγαλύτερος φόβος που έχω είναι ότι όταν οι Ρώσοι επιτίθενται και γίνεται ξεκάθαρο ότι η Ουκρανία έχει τελειώσει, εννοώ, είναι ήδη προφανές σε οποιονδήποτε επισκέπτεται το μέρος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι ερειπωμένη.

Αλλά μόλις συμβεί αυτό, φοβάμαι ότι θα υπάρξει πίεση για αποστολή  των αμερικανικών δυνάμεων στην Πολωνία και τη Ρουμανία, μαζί με τις πολωνικές δυνάμεις και ενδεχομένως τις ρουμανικές, στη δυτική Ουκρανία.

Και αν συμβεί αυτό, τότε τα γάντια θα βγουν, γιατί ειλικρινά, μέχρι στιγμής, ο Πούτιν έχει ασκήσει τεράστια αυτοσυγκράτηση, τρομερή υπομονή. Δεν θέλει πόλεμο με τη Δύση. Αν το ήθελε, ο γάμος το έχει ήδη.

Αλλά αν επέμβουμε στη δυτική Ουκρανία, τελείωσε. Θα είμαστε σε έναν πλήρη πόλεμο. Ξέρετε, νομίζω ότι κάναμε πολύ λάθος υπολογισμό.

Ο Πούτιν είχε κάνει πολλές ομιλίες τα τελευταία 20 χρόνια, λέγοντας επανειλημμένα, μην προχωρήσετε τα σύνορα προς τη Ρωσία.

Μην προσπαθήσετε να μεταμορφώσετε την Ουκρανία σε εχθρικό παράγοντα, με εχθρικές προθέσεις προς τη Ρωσία.

Αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία έχει υπαρξιακό στρατηγικό ενδιαφέρον για την Ρωσία, όπως θεωρητικά, ότι συμβαίνει στο Μεξικό έχει υπαρξιακό στρατηγικό ενδιαφέρον για εμάς.

Η Ρωσία ήθελε να τερματίσει την καταπίεση των Ρώσων που ζούσαν εκεί και δεν επρόκειτο να παραδώσει την Κριμαία.

Ποιος ο λόγος που πήγε στην Κριμαία; Ο λόγος που πήγε στην Κριμαία είναι ότι φοβόταν ότι επρόκειτο να μετατραπεί σε ναυτική βάση των ΗΠΑ.

Ο Μπάιντεν έχει πει:  Στόχος μας είναι η αλλαγή καθεστώτος στη Ρωσία.  Στόχος μας είναι να απαλλαγούμε από τον Πούτιν και ο στόχος μας είναι τελικά να χωρίσουμε τη Ρωσία σε συστατικά μέρη και μετά να την εκμεταλλευτούμε.

Όλοι οι υποστηρικτές του, τα στελέχη του, όλοι στο στρατόπεδο της παγκοσμιοποίησης γνωρίζουν ότι αυτή είναι η αλήθεια. Τίποτα από αυτά δεν είναι είδηση.

Τελικά, o Πούτιν είπε, φτάνει. Σταμάτησε. Και δημιούργησαν στρατηγική άμυνα.

Τώρα  έχουν μια δύναμη που μπορεί να φτάσει όσο μακριά χρειάζεται, ακόμη και μέχρι  τα πολωνικά σύνορα. Έχουν σχέδιο για πόλεμο 31 μηνών εναντίον μας, αν επιμείνουμε να τους  πολεμήσουμε.

Και δεν είμαστε σε κατάσταση να κάνουμε πόλεμο.

Δεν μπορούμε καν να στρατολογήσουμε κόσμο τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών ή τους Πεζοναύτες. Οι Πεζοναύτες τρέχουν τριγύρω προσπαθώντας να στρατολογήσουν παράνομους και ενθαρρύνονται να το κάνουν από τη διοίκηση.

Αυτό θέλετε στη χερσαία δύναμη, να πολεμήσετε για αυτή τη χώρα;

Ξεχάστε το,. Δεν πρόκειται να λειτουργήσει.»

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ntagklas-makgkregkor-o-polemos-den-einai-gia-tin-oukrania-einai-gia-ton-diamelismo-kai-tin-ekmetalleysi-ton-poron-tis-rosias/

Σχεδίασαν και υλοποιούν ένα αλαζονικό υπερφίαλο όραμα οι Τούρκοι! Ονειρεύονται επέκταση της κατοχικής χώρας στην Ασία, την Αφρική, τα Βαλκάνια, τον Καύκασο!!!

1

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, Λευκωσία

Δυο ζητήματα θέτει στρατηγικά η Άγκυρα, που συνδέονται με το επεκτατικό της όραμα, το όραμα, της «Γαλάζιας Πατρίδας», του «Αιώνα της Τουρκίας».

Πρώτος και βασικός στόχος, είναι η  ανάδειξη της σε μεγάλη περιφερειακή δύναμη στην ευρύτερη περιοχή με σημαντική αύξηση της επιρροής της. Ο στρατηγικός έλεγχος αποτελεί προτεραιότητα για την κατοχική πλευρά.

Η δεύτερη επιδίωξη είναι «η προστασία των όπου γης μουσουλμάνων» καθώς ως γνωστό προωθεί διακαώς αυτόν το στόχο, που ειρήσθω εν παρόδω ενοχλεί αραβικές χώρες.

Είναι σαφές πως ενώ επικεντρώνεται στην περιοχή και συνιστά προτεραιότητα  ο έλεγχος της, παράλληλα εκείνο που φαίνεται να βρίσκεται στους σχεδιασμούς και υλοποιείται σε μεγάλο βαθμό είναι η εξάπλωση της σε όσο περισσότερες περιοχές του πλανήτη μπορεί.

Και στην Ασία, την Αφρική, τα Βαλκάνια, τον Καύκασο… Θέλει να είναι σχεδόν παντού. Και αυτό γίνεται και στρατιωτικά, αλλά και διά των επιχειρηματικών.

  • Το καθεστώς της Άγκυρας τα σχεδιάζει, τα υλοποιεί και τα δηλώνει δημόσια. Έχει ενδιαφέρον αυτό που ανέφερε προ ημερών ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σε  ομιλία που εκφώνησε κατά τη διάρκεια δείπνου μετά την προσευχή (İftar).

Αναπτύσσοντας τη στρατηγική της χώρας του είπε μεταξύ άλλων ότι, η Τουρκία θα συνεχίσει να διαφυλάττει την εθνική της κυριαρχία σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Και εξήγησε πως αυτό το εννοεί:

«Σκεφτείτε τις γεωπολιτικές εξελίξεις που αφορούν την περιοχή μας και ακόμη και ολόκληρο τον κόσμο. Τι κοινό έχουν τα ζητήματα που σχετίζονται με την επιβίωσή μας στην Ανατολική Μεσόγειο, η υπόθεση της Κύπρου, η κρίση στη Συρία, ο πόλεμος στη Γάζα, οι επιπτώσεις της Ουκρανίας και οι ενεργειακές γραμμές;

Όλα αυτά συνδέονται στενά με αυτή τη γεωγραφία, της οποίας τα Άδανα ( σ.σ. στην πόλη αυτή έγινε η ομιλία) είναι επίσης μέρος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα βήματα που έχουμε πραγματοποιήσει υπό την ηγεσία του Προέδρου μας για την ενίσχυση του συστήματος ασφαλείας, είναι αρκετά σημαντικά».

  • Ο Τούρκος αξιωματούχος πρόσθεσε ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες, η Τουρκία καταβάλλει προσπάθειες για επίτευξη ειρήνης(!) στην Ουκρανία, στη Γάζα, στον Νότιο Καύκασο, στο Ιράκ, στη Λιβύη και στα Βαλκάνια και επιπρόσθετα προσπάθειες για διαφύλαξη της επιβίωσης τους και των μουσουλμάνων σ’ όλο τον κόσμο.

Συνεχίζοντας, ο Φιντάν είπε ότι η Τουρκία, με στρατηγική προοπτική, έθεσε τα θεμέλια του πρώτου πυρηνικού της σταθμού στο Akkuyu με στόχο την ενεργειακή της ασφάλεια.

Πρόκειται για μια περιγραφή αλαζονικού και υπερφίαλου οράματος, το οποίο ωστόσο σχεδίασαν για να το υλοποιήσουν. Δεν το εξήγγειλαν και περιμένουν το θαύμα για να γίνει πράξη.

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2024/04/schediasan-ke-ilopioun-ena-alazoniko-iperfialo-orama-i-tourki-onirevonte-epektasi-tis-katochikis-choras-stin-asia-tin-afriki-ta-valkania-ton-kafkaso/

Πέταξε γραβάτα και χόρεψε ποντιακά ο Ιμάμογλου μετά τη νίκη στην Κωνσταντινούπολη

0

«Εκρέμ προχώρα άλλαξέ τα όλα» φώναζαν οι υποστηρικτές του Ιμάμογλου.

Υπό ποντιακούς ήχους πανηγύρισε ο Εκρέμ Ιμάμογλου τη μεγάλη νίκη του στις δημοτικές εκλογές στην Κωνσταντινούπολη (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ).

Ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης -ο οποίος έχει καταγωγή από την Τραπεζούντα- πέταξε σακάκι και γραβάτα και χόρεψε ποντιακό τραγούδι, την ώρα που το πλήθος τον επευφημούσε.

«Εκρέμ νίκησες εσύ προχώρα να τα αλλάξεις όλα» φώναζαν οι παραληρούντες οπαδοί του δήμαρχου, όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ, Μανώλης Κωστίδης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η νίκη είναι διπλή για τον 52χρονο δήμαρχο Ιμάμογλου, καθώς όχι μόνο διατηρεί το αξίωμα που κέρδισε έπειτα από σκληρή μάχη το 2019, αλλά κατάφερε θεαματικό χτύπημα στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ενέργειάς του τελευταία για να υποστηρίξει τον «εκλεκτό» του, τον μηχανικό και πρώην υπουργό Περιβάλλοντος Μουράτ Κουρούμ που διεκδίκησε το αξίωμα για πρώτη φορά.

Δύο από τα τραγούδια που ακούστηκαν για τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης

Οι στίχοι του πρώτου τραγουδιού

«Κέρδισε τις εκλογές δυο φορές ο Εκρέμ άντεξε καλά σε όλη την αδικία

Είπαν ‘μην δουλεύετε’ του έβαλαν εμπόδια, όμως ο ίδιος άνοιξε 10 γραμμές μετρό.

Εγκαινίασε 18 νέες πλατείες και είναι τόσο όμορφες».

(Το τραγούδι 30:20 με 30:48)

Οι στίχοι του δεύτερου τραγουδιού:

«Ένας άνθρωπος βρίσκεται δίπλα μας και τον λένε Ιμάμογλου

Υπάρχει ένας μακρύς δρόμος για το μέλλον μας

Προχώρα Ιμάμογλου για δικαιοσύνη και ισότητα

Ιμάμογλου να τερματίσεις την αδικία και την διαφθορά.

Προχώρα Ιμάμογλου για δικαιοσύνη και ισότητα

Ιμάμογλου να τερματίσεις την αδικία και την διαφθορά.

Η Κωνσταντινούπολη είναι όμορφη μαζί σου, προχώρα Ιμάμογλου

Ιμάμογλου προχώρα πρόσω ολοταχώς».

(Το τραγούδι 31:20 με 32:00)

Δείτε το βίντεο:

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/241342/petakse-gravata-kai-xorepse-pontiaka-o-imamoglou-meta-ti-niki-stin-konstantinoypoli-vinteo

Νέες αποκαλύψεις του Politico για την Φον ντερ Λάιεν και την «αμαρτωλή» σύμβαση με την Pfizer

2

H Ευρωπαϊκή Γενική Εισαγγελία έτοιμη να ανοίξει τηλέφωνα και υπολογιστές στο γραφείο της Προέδρου της Κομισιόν.

Στο στόχαστρο της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκεται για ακόμα μια φορά η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την «σκοτεινή» σύμβαση με τη Pfizer για την προμήθεια εμβολίων κατά της Covid-19.

Σύμφωνα με νομικά έγγραφα που είδε το POLITICO και με όσα είπε εκπρόσωπος της εισαγγελίας της Λιέγης στο μέσο, κορυφαίοι Ευρωπαίοι εισαγγελείς ερευνούν καταγγελίες για ποινικές αδικίες αναφορικά με τις διαπραγματεύσεις για το εμβόλιο μεταξύ της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του διευθύνοντος συμβούλου της Pfizer, Αλμπέρτ Μπουρλά.

Όπως γράφει το Mέσο, ερευνητές από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) ανέθεσαν του τελευταίους μήνες σε Βέλγους εισαγγελείς να ερευνήσουν τη VDL για «παρέμβαση σε δημόσιες συμβάσεις, καταστροφή SMS, διαφθορά και σύγκρουση συμφερόντων».

Σημειώνεται ωστόσο ότι, κανείς δεν έχει κατηγορηθεί ακόμη σε σχέση με την υπόθεση.

Η έρευνα ξεκίνησε αρχικά από τις βελγικές δικαστικές αρχές στην πόλη της Λιέγης στις αρχές του 2023 μετά από ποινική καταγγελία που υπέβαλε o λομπίστας Frédéric Baldan. Αργότερα προστέθηκαν οι κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας — αν και η τελευταία βρίσκεται στη διαδικασία απόσυρσης της καταγγελίας της μετά την εκλογική νίκη μιας φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης υπό τον Ντόναλντ Τουσκ.

Η καταγγελία του λομπίστα

Η καταγγελία του Baldan επικεντρώθηκε σε μια σειρά μηνυμάτων SMS που φαίνεται ναι αντάλλαξαν η φον ν τερ Λάειν με τον Μπουρλά εν όψει της μεγαλύτερης συμφωνίας που έγινε για παράδοση εμβολίων στο απόγειο της πανδημίας Covid-19, σε μια υπόθεση που ονομάστηκε «Pfizergate».

Οι New York Times, οι οποίοι πρώτοι αποκάλυψαν πρώτοι την ανταλλαγή των μηνυμάτων υπέβαλαν αγωγή κατά της Κομισιόν αφού αρνήθηκε να αποκαλύψει το περιεχόμενο των μηνυμάτων μετά από αίτημα πρόσβασης σε έγγραφα.

Η είδηση ​​ότι η EPPO διερευνά τώρα την υπόθεση κινδυνεύει να φέρει ακόμαι πιο αυστηρό έλεγχο στον ρόλο της προέδρου μπροστά σε αυτή τη «παραγγελία-μαμούθ», η οποία είχε εκτιμώμενη αξία άνω των 20 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Σύμφωνα με το Politico, η EPPO ηγείται πανευρωπαϊκών ερευνών για οικονομικά εγκλήματα και θεωρητικά θα μπορούσε να κατασχέσει τηλέφωνα και άλλο σχετικό υλικό από γραφεία της Επιτροπής ή σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως η γενέτειρα της φον ντερ Λάιεν στη Γερμανία.

Η εξέλιξη έρχεται σε μια ευαίσθητη στιγμή για την επικεφαλής της ΕΕ, καθώς έχει θέσει υποψηφιότητα για μια δεύτερη θητεία στο Berlaymont.

Η Επιτροπή έχει μέχρι στιγμής αρνηθεί να αποκαλύψει το περιεχόμενο των γραπτών μηνυμάτων ή ακόμη και να επιβεβαιώσει την ύπαρξή τους.

Οι υποστηρικτές της διαφάνειας και ορισμένοι πολιτικοί αντίπαλοι προσπάθησαν να ασκήσουν πίεση στην Επιτροπή για να συζητήσει την υπόθεση, αλλά η φον ντερ Λάιεν έχει μέχρι στιγμής αποφύγει να την αντιμετωπίσει. Απαντώντας σε μια ευθεία ερώτηση που της έθεσε το POLITICO σχετικά με τα μηνύματα κειμένου που λείπουν, η φον ντερ Λάιεν είπε : «Ό,τι είναι απαραίτητο σχετικά με αυτό έχει ειπωθεί και απαντηθεί. Και θα περιμένουμε τα αποτελέσματα».

Το 2022 , η EPPO ανακοίνωσε ότι εξετάζει την προμήθεια εμβολίων της ΕΕ γενικότερα, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που το γραφείο συνδέεται ρητά με το σκάνδαλο Pfizergate.

Η Pfizer πέρασε στην αντεπίθεση

Η υπόθεση που εξετάζεται τώρα από την EPPO συγκεντρώνει πολλά διαφορετικά νομικά, πολιτικά και οικονομικά σκέλη — και διασταυρώνεται με αγωγές που άσκησε ο φαρμακευτικός κολοσσός Pfizer κατά της Ουγγαρίας και της Πολωνίας – που έχουν μηνύσει την εταιρεία, όπως ήδη γράφτηκε.

Πέρυσι, ο Baldan, ένας 36χρονος Βέλγος λομπίστας με δεσμούς με την ομάδα σκεπτικιστών για τα εμβόλια Bon Sens, υπέβαλε μήνυση στο Βέλγιο σε σχέση με τον ρόλο της VDL στις διαπραγματεύσεις για το εμβόλιο με την Pfizer για πράξεις «παρέμβασης στην δημόσιες συμβάσεις, καταστροφή SMS, διαφθορά και σύγκρουση συμφερόντων», σύμφωνα με νομικές πληροφορίες που έδωσε ο δικηγόρος του.

Η Ουγγαρία, με επικεφαλής τον Βίκτορ Όρμπαν, σταθερό αντίπαλο της φον ντερ Λάιεν, υπέβαλε επίσης καταγγελία σχετικά με τον ρόλο της προέδρου της Επιτροπής στις διαπραγματεύσεις για το εμβόλιο με την Pfizer.

Οι λεπτομέρειες της υπόθεσης δεν είναι δημόσιες, αλλά οι μυημένοι στο ζήτημα είπαν ότι ενώ η καταγγελία που υπέβαλε η Ουγγαρία διαφέρει από αυτή του Baldan, επικεντρώνεται στην ίδια ανταλλαγή SMS. Η καταγγελία της Πολωνίας ήταν επίσης στην ίδια γραμμή, ανέφεραν άτομα με γνώση της υπόθεσης – αλλά όπως έγινε γνωστό η Πολωνία με τον Τουσκ αποσύρει τη μήνυση.

Τόσο η Ουγγαρία όσο και η Πολωνία διώκονται επίσης από την Pfizer για έλλειψη πληρωμών για δόσεις εμβολίων μετά τη διακοπή των παραδόσεων, επικαλούμενη την υπερπροσφορά και την οικονομική πίεση του πολέμου στην Ουκρανία.

Αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε ότι η Επιτροπή δεν είχε καμία γνώση για επί των διαδικασιών παρά μόνο από άρθρα τα οποία έχουν γραφτεί σε διεθνή ΜΜΕ.

Η ουγγρική κυβέρνηση δεν απάντησε σε αίτημα του Politico για σχολιασμό. Η Pfizer και η EPPO αρνήθηκαν επίσης να σχολιάσουν.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/241341/nees-apokalypseis-tou-politico-gia-tin-fon-der-laien-kai-tin-amartoli-symvasi-me-tin-pfizer

Τυνησία: Η Δημοκρατία σε πορεία αποσύνθεσης

0
Τζένιφερ Χόλαϊς | Ταράκ Γκουιζάνι 

Στα όνειρα φαίνεται να μένει η Αραβική Άνοιξη στην Τυνησία. Οι Ευρωπαίοι εταίροι της παρακολουθούν τον πρόεδρο Κάις Σαϊέντ να επιδίδεται σε χειραγώγηση του κράτους δικαίου.

Διαμαρτυρίες κατά του προέδρου Σαϊέντ στην ΤύνιδαΕικόνα: Hasan Mrad/DeFodi Images/picture alliance 

Μέχρι στιγμής οι προεδρικές εκλογές στην Τυνησίαδεν έχουν οριστεί επίσημα, παρατηρητές ωστόσο εκτιμούν ότι μπορεί να γίνουν από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, σε κάθε περίπτωση μέχρι τέλος του χρόνου. Εκείνο που παρατηρούν επίσης είναι ότι ενώ ο νυν πρόεδρος της χώρας, Κάις Σαϊέντ, πρώην καθηγητής Νομικής ηλικίας 66 χρονών, εξελέγη τον Οκτώβριο του 2019 δημοκρατικά, από τον Ιούλιο του 2021 ξεκίνησε ωστόσο μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία εδραίωσης της εξουσίας του ξαναγράφοντας το Σύνταγμα για να στηρίξει τον εαυτό του. Κανείς δεν αμφισβητεί πλέον ότι θα θέσει και πάλι υποψηφιότητα και εκείνο που ανησυχεί είναι η τακτική καταστολής των πολιτικών του αντιπάλων, της κοινωνίας των πολιτών αλλά και περιορισμού της ελευθερίας των δημοσιογράφων. Πολιτικοί παρατηρητές εικάζουν ότι ο περιορισμός της ελευθερίας έκφρασης σχετίζεται άμεσα με τις εκλογές.

Ποδηγετεί την ελευθερία του τύπου

Ρασίντ Γκανούσι του ισλαμοσυντηρητικού κόμματος Ενάχδα
Στη φυλακή ο Ρασίντ Γκανούσι, ηγέτης του ισλαμοσυντηρητικού Ενάχδα και βασικότερου αντιπάλου του προέδρουΕικόνα: Hasan Mrad/DeFodi Images/picture alliance

Σε αυτό συμφωνεί και ο Λαμίνε Μπεγκάζι, μη μόνιμος συνεργάτης της δεξαμενής σκέψης Tahrir Institute for Middle East Policyagrees. “Η εκλογική χρονιά στην Τυνησία χαρακτηρίζεται από φόβο, καταστολή και απουσία κράτους δικαίου, δεδομένου ότι το εκλογικό σώμα που είναι υπεύθυνο για την εποπτεία των εκλογών έχει χάσει την ανεξαρτησία του. Έτσι είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς την επόμενη προσφυγή στις κάλπες σε ένα πλαίσιο ελεύθερων και δίκαιων εκλογών”. Αυτήν την εβδομάδα ο εισαγγελέας της Τυνησίας συνέλαβε τον δημοφιλή τηλεοπτικό δημοσιογράφο και επικριτή του προέδρου, τον Μοχάμεντ Μπουγκαλέμπ, ο οποίος ανακρίθηκε από μονάδα ηλεκτρονικού εγκλήματος στα προάστια της πρωτεύουσας της Τυνησίας, Τύνιδας. Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, μια γυναίκα υπάλληλος του τυνησιακού υπουργείου Θρησκευτικών Υποθέσεων είχε κατηγορήσει τον Μπουγκαλέμπ ότι “έβλαψε την τιμή και τη φήμη της” σε αναρτήσεις του στο Facebook. “Η κράτηση του Μοχάμεντ Μπουγκαλέμπ αντικατοπτρίζει μια συστηματική πολιτική φίμωσης των δημοσιογράφων και παραβίασης των νομικών διαδικασιών”, δήλωσε στη Deutsche Welle ο Ζιάντ Νταμπάρ, επικεφαλής του Συνδικάτου Τυνήσιων Δημοσιογράφων. “Με την κράτηση του Μπουγκαλέμπ παραβιάζεται ο νόμος 117 που διέπει την ελευθερία του Τύπου”, πρόσθεσε.

Η μη κερδοσκοπική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Euro-Med Human Rights Monitor, με έδρα την Ελβετία, εκφράζει επίσης την ανησυχία της για την “επικίνδυνη επέκταση της κυβερνητικής καταστολής στην Τυνησία”, όπως δήλωσε η οργάνωση νωρίτερα αυτή την εβδομάδα μετά την καταδίκη του Χασάν Μπεν Χαλίφα, αρχισυντάκτη της ιστοσελίδας Inhiyaz, σε έξι μήνες φυλάκιση. Κατηγορήθηκε ότι βρισκόταν πίσω από μια σελίδα στο Facebook που εναντιωνόταν στον Τυνήσιο πρόεδρο.  Ωστόσο, η Ούτα Σταχέφκσι, επικεφαλής του γερμανικού ιδρύματος Χανς Ζάιντελ με παράρτημα στην Τύνιδα, επισημαίνει επίσης ότι παρά τα μέτρα καταστολής η κυβέρνηση του Σαϊέντ εξακολουθεί να απολαμβάνει ορατής αποδοχής από τον πληθυσμό, γεγονός που υποδηλώνει ισχυρή ανταπόκριση στις πολιτικές του. Επίσημα η οικονομία της Τυνησίας έχει γίνει πιο σταθερή τον τελευταίο χρόνο. Σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία το εξωτερικό χρέος μειώθηκε χωρίς να καταφύγει σε διεθνή δανεισμό, το επιχειρηματικό κλίμα είναι θετικό και ο τουρισμός έχει επιστρέψει στα προ της πανδημίαςεπίπεδα.

Οι αφηγήσεις και η βιωμένη πραγματικότητα

Χειραψία φον ντερ Λάιεν με τον Τυνήσιο πρόεδρο
Χειραψία φον ντερ Λάιεν με τον Τυνήσιο πρόεδροΕικόνα: AFP

Η Σταχέφκσι ωστόσο κάνει λόγο για απόκλιση ανάμεσα στο επίσημο αφήγημα και τη βιωμένη πραγματικότητα. “Βλέπει κανείς συνεχώς ουρές έξω από τα αρτοπωλεία όπου οι άνθρωποι αγοράζουν το καθημερινό τους ψωμί και πάντα υπάρχουν ελλείψεις σε άλλα επιδοτούμενα τρόφιμα, όπως ο καφές, η ζάχαρη, το γάλα και το βούτυρο…..Υπάρχουν πάντα αναφορές για προβλήματα εφοδιασμού και ελλείψεις βασικών τροφίμων και όλα αυτά ενισχύουν την αίσθηση του χάσματος μεταξύ της οικονομικής κατάστασης, όπως παρουσιάζεται επίσημα, και της καθημερινής εμπειρίας. Και κατά τη γνώμη μου μοιάζει περισσότερο σαν να βάζει το κράτος μια σφιχτή ζώνη λιτότητας, να επικεντρώνεται στη λιτότητα. Ίσως μια μικρή επισήμανση παρεμπιπτόντως: η απόλυση του επικεφαλής της κρατικής στατιστικής υπηρεσίας μετά τη δημοσίευση κρίσιμων οικονομικών στοιχείων εγείρει πρόσθετα ερωτήματα, ιδίως όσον αφορά στη διαφάνεια και την πραγματική κατάσταση της οικονομίας”. Σε πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times αναφέρεται ότι η ΕΕ ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να διαθέσει μέχρι και 164,5 εκ. ευρώ στις τυνησιακές δυνάμεις ασφαλείας, σε αυτές που βασίζεται το κράτος για να περιστείλει τη δημοκρατία, σε βάθος τριετίας στο πλαίσιο συμφωνίας για το μεταναστευτικό που υπογράφηκε μέσα στο 2023.

Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες ευρωβουλευτών και οργανώσεων προάσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων η συμφωνία υπεγράφη στην Τύνιδα παρουσία της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρζουλα φον ντερ Λάιεν. Η Τυνησία θεωρείται μια από τις βασικές χώρες προέλευσης της παράτυπης μετανάστευσης και η συμφωνία συνεργασίας ΕΕ -Τυνησίας προβλέπει πέντε πυλώνες: εκτός από τη μετανάστευση, την αναπτυξιακή βοήθεια, τις επενδύσεις και το εμπόριο, την ενέργεια και την ανταλλαγή φοιτητών στο πλαίσιο του Erasmus. Όμως ο Τυνήσιος πρόεδρος έχει δαιμονοποιήσει τους μετανάστες και η στάση των αρχών της χώρας του απέναντί τους είναι απάνθρωπη.  Έχει επιδοθεί στην αποσύνθεση της τυνησιακής δημοκρατίας, της μοναδικής που προέκυψε από τηνΑραβική Άνοιξη, χωρίς καμιά αντίδραση από τους Ευρωπαίους εταίρους του. Οι ελπίδες για καλύτερες ημέρες στην Τυνησία δεν φαίνεται να ευοδώνονται. Όλα δείχνουν ότι οι επικείμενες προεδρικές δεν θα γίνουν σε κλίμα δημοκρατικών ελευθεριών και εμπιστοσύνης στο κράτος.

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW        

Δ. Μακροδημόπουλος: για το East Macedonia & Thrace Forum

3

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

H διεξαγωγή συνεδρίων, όπως το East Macedonia & Thrace Forum, λογικά συμβάλλει στην ανάδειξη τοπικών και περιφερειακών προβλημάτων και στον τρόπο επίλυσής τους. Αρκεί βέβαια να μη στοχεύει στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, τη χειραγώγησή της δηλαδή προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αυτά γράφονται διότι εντυπωσιάζει το γεγονός ότι το East Macedonia & Thrace Forum, ξεκίνησε μόλις πέρυσι ενώ οι προϋποθέσεις ανάπτυξης, εκθετικής μάλιστα ανάπτυξης της Θράκης, δημιουργήθηκαν από το 1991 με τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της ΕΣΣΔ, με μετατροπή του λιμένα Αλεξανδρούπολης σε κέντρο του διεθνούς διαμετακομιστικού εμπορίου που θα συνένωνε εμπορικά την Ανατολική Μεσόγειο, τη Βόρεια Αφρική και την Εγγύς Ανατολή με την Ανατολική και Βόρεια Ευρώπη και τη Μαύρη Θάλασσα. Για το σκοπό αυτό η ΕΕ είχε αντιδράσει τότε άμεσα θεσμοθετώντας το 1992 τον Διευρωπαϊκό Άξονα Μεταφορών ΙΧ που από το Ελσίνκι κατέληγε στην Αλεξανδρούπολη, είχε χρηματοδοτήσει την ανακαίνιση του σιδηροδρομικού άξονα ΙΧ που ολοκληρώθηκε πριν χρόνια, χρηματοδότησε και το λιμάνι αλλά επί ματαίω. Με αποτέλεσμα το λιμάνι να απενταχθεί το 2013 από τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών λόγω της αβελτηρίας των κυβερνώντων και να επανενταχθεί τον Δεκέμβριο του 2022 λόγω του πολέμου στην Ουκρανία προφανώς. Ποιοί κυβέρνησαν, από το 1991, αυτοδύναμα μάλιστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, και σήμερα εμφανίζονται ως λυτρωτές μας;

Αντίθετα με όλα αυτά, ακούσαμε τον υπουργό κ. Δένδια μιλώντας στο 2ο Forum να λέει: «Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία της ΕΕ για το χάρτη του νέου σιδηροδρομικού εμπορευματικού διαδρόμου Βαλτικής Θάλασσας, Εύξεινου Πόντου και Αιγαίου Πελάγους». Σε ποιά πρωτοβουλία της ΕΕ αναφέρονταν; Αυτή έλαβε χώρα 32 χρόνια πριν, το 1992 και δεν αξιοποιήθηκε, ούτε βέβαια ξεχνάμε ότι ο ίδιος υπουργός τον Μάιο του 2022 κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την «κύρωση του δεύτερου πρωτοκόλλου τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και των ΗΠΑ» είχε πει: «Θέλαμε τη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή και στη Θράκη. Ένα κύριο σημείο ήταν το θέμα της Αλεξανδρούπολης. Θέλουμε (τη) στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Ναι δεν θέλουμε να είναι εμπορικό το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης», καταδικάζοντας τον εμπορικό χαρακτήρα του λιμένα επομένως και του σιδηροδρομικού διαδρόμου ως εμπορευματικού (Καθημερινή 10/5/2022). Το είχε πει διότι σύμφωνα με το Νόμο 4660/2020 (ΦΕΚ 23Α) για την αμυντική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, “…χορηγείται στην Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών καθεστώς προτεραιότητας (ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση) του λιμένα Αλεξανδρούπολης…”. Τί άλλαξε από τότε; Έφυγαν οι Αμερικανοί από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης;

Ακούσαμε και τον τ. πρέσβη των ΗΠΑ στη χώρα μας κ. Τζέφρι Πάιατ. Τον κ. Τζέφρι Πάιατ, άπαντες τον σέβονται για τις εξαιρετικές διπλωματικές ικανότητές του, για όσα πέτυχε υπέρ των συμφερόντων της πατρίδας του. Διότι, κατόρθωσε, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στον Τύπο προς επίρρωση της αξίας του, αφενός να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τα γεγονότα στην πλατεία Μειντάν του Κιέβου το 2014, που οδήγησαν στα γεγονότα στο Ντονμπάς και στην εισβολή της Ρωσίας, που αποδεικνύεται ιδιαίτερα επωφελής για τις ΗΠΑ αλλά και ερχόμενος στην Αθήνα το 2016 να “δεσει” ολόκληρη τη Θράκη στο άρμα των συμφερόντων της πατρίδας του: Με το αμερικανικό LNG, εκτοπίζοντας το ρωσικό φυσικό αέριο, δηλαδή με το  FSRU που εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη, το δεύτερο FSRU που ακολουθεί, τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη με ροή προς Βουλγαρία αλλά και με τη στρατιωτικοποίηση του λιμένα που απέκλεισε την εμπορευματική του αξιοποίηση. Όμως ο κ. Πάιατ είναι Αμερικανός πολίτης και καλώς πράττει για τις ΗΠΑ, εμείς ως μόνιμοι κάτοικοι της Θράκης και Έλληνες γνωρίζουμε τις αναπτυξιακές δυνατότητες της Θράκης από το 1991  και πώς ακυρώθηκαν.  Δεν χάσαμε τη μνήμη μας! Και στο περυσινό Forum ο κ. Πάιατ εξήρε ως επίτευγμα  την “ενεργειακή ανάπτυξη” της περιοχής, όπως τη χαρακτήρισε. Και εφέτος μίλησε πάλι για τον Κάθετο Διάδρομο ως το επόμενο οραματικό έργο για την ενεργειακή ανάπτυξή της. Όμως η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν έλειψε από τη Θράκη το φυσικό αέριο ώστε να αποτρέπονται επενδύσεις στην περιοχή εξ αιτίας του. Το αντίθετο μάλιστα. Από το 2007 με τον αγωγό φυσικού αερίου ITGI που εγκαινιάστηκε στους Κήπους από Καραμανλή – Ερντογάν και τα τελευταία χρόνια με τον ΤΑΡ υπάρχει υπερεπάρκεια φυσικού αερίου. Όμως, δεν είπε, από πού διερχόμενο το φυσικό αέριο έφερε ανάπτυξη και ευημερία. Οι εκατοντάδες αγωγοί που διατρέχουν τα κράτη της Μ. Ανατολής, του Καυκάσου, της Κεντρικής Ασίας, δεν συνέβαλαν στην ευημερία και στην ασφάλεια των λαών διότι αποτελούν πεδίο σύγκρουσης ανταγωνιστικών συμφερόντων. Τελευταίο παράδειγμα, οι αγωγοί Nord Stream 1και 2, ακόμη και αυτής της ισχυρής Γερμανίας.

Ποιά είναι η κατάσταση στην περιοχή; Η πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος και πρόεδρος της βιομηχανίας ξύλου “Ακρίτας” με έδρα τον Προβατώνα Έβρου, καυτηρίασε το γεγονός των απαρχαιωμένων υποδομών στο λιμάνι Αλεξανδρούπολης: “Δεν διαθέτει ούτε φωτισμό, ούτε κλαρκ”, τόνισε για να συνεχίσει: “Είμαστε πολλές δεκαετίες χωρίς λιμάνι και βιομηχανία χωρίς λιμάνι δεν υπάρχει”. Ενώ σημείωσε ότι το σιδηροδρομικό δίκτυο στην περιοχή είναι ανύπαρκτο. Μάλιστα χαρακτήρισε την κατάσταση πολύ χειρότερη από πολλές δεκαετίες πριν (Η ΓΝΩΜΗ, 19/3/2024) Σε αντίθεση με αυτές τις διαπιστώσεις που φωτογραφίζουν την εγκατάλειψη της περιοχής, τα στρατιωτικά τρένα προωθούν χωρίς πρόβλημα το πολεμικό τους υλικό προς βορρά και το λιμάνι ανταποκρίνεται πλήρως στο στρατιωτικό ρόλο του. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ. Δένδιας πριν δύο χρόνια υπήρξε απόλυτα ειλικρινής: «Ναι, είπε, δεν θέλουμε να είναι εμπορικό το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης». Σε τί προσδοκά λοιπόν το East Macedonia & Thrace Forum; Να μας πείσει ότι η μετατροπή της Αλεξανδρούπολης σε ενεργειακή “χαβούζα” της Ευρώπης και εφαλτήριο πολέμου ονομάζεται “ανάπτυξη”;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

24/3/2014