Αρχική Blog Σελίδα 1356

“Εστία”: sms της Μαρέβας προς Μαρινάκη “Να τα βρούμε, άκου τους Υπουργούς”

0
Mε τίτλο: «Το sms Μαρέβας προς Μαρινάκη: “Να τα βρούμε, άκου τους υπουργούς”», κυκλοφορεί το κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας “Εστία”. Σύμφωνα με την εφημερίδα η σύζυγος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη έστειλε μήνυμα από το κινητό της τηλέφωνο στον μεγαλοεπιχειρηματία για την επίσκεψη του υπουργού Επικρατείας Σταύρου Παπασταύρου και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ Γιάννη Μπρατάκου, οι οποίοι μετά την αποκάλυψη της επίσκεψής τους την περασμένη Κυριακή στο σπίτι του Βαγγέλη Μαρινάκη, παραιτήθηκαν.

Ουσιαστικά –σύμφωνα με την Εστία– η κα Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη ζητάει με το sms που φέρεται να έστειλε στον Βαγγέλη Μαρινάκη να ακούσει τους υπουργούς και να τα βρουν. Πρόκειται για δημοσίευμα που προκαλεί τεράστια πολιτικά ζητήματα, για πολλούς λόγους. Ο πρώτος είναι πως –εάν ευσταθεί– συνιστά παραδοχή ότι οι δύο παραιτηθέντες υπουργοί πήγαν στον Βαγγέλη Μαρινάκη εν γνώσει της συζύγου του πρωθυπουργού και προφανώς του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Εκτός κι αν η συνάντηση των υπουργών με τον εφοπλιστή έγινε ύστερα από συνεννόηση με την σύζυγο του πρωθυπουργού, αλλά όχι με τον πρωθυπουργό. Σε μία τέτοια περίπτωση, όμως, εγείρεται μείζον θεσμικό ζήτημα, αφού πρόκειται για πολιτικό ζήτημα με κρατικές επιπτώσεις κι όχι για ζήτημα διαπροσωπικών σχέσεων. Σε κάθε περίπτωση το επίμαχο sms –εάν υπάρχει– αποτελεί εξωθεσμική παρέμβαση της συζύγου του πρωθυπουργού. Ουσιαστικά παρεμβαίνει στη λειτουργία της κυβέρνησης και μάλιστα ζητά από τον εφοπλιστή και ιδιοκτήτη μέσω ενημέρωσης να τα βρουν και να ακούσει τους υπουργούς.

Η “Εστία” υπογραμμίζει ότι το μήνυμα της Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη το επιδείκνυε ο Βαγγέλης Μαρινάκης στους καλεσμένους στο σπίτι του. Κάπως έτσι η πληροφορία για το περιεχόμενο του sms έφθασε στην εφημερίδα. Η παρέμβαση της συζύγου του πρωθυπουργού ήταν τελικά άκαρπη και στη συνέχεια ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της Βουλής εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Βαγγέλη Μαρινάκη. Τον χαρακτήρισε παράκεντρο με το οποίο δεν θα συγκυβερνήσει και τον κάλεσε να κατέβει στην πολιτική αρένα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αν και ο ίδιος ο πρωθυπουργός απέφυγε να πει οτιδήποτε για την αποστολή των δύο υπουργών στο σπίτι του Βαγγέλη Μαρινάκη, το Μαξίμου, μέσω κυβερνητικών στελεχών, διαβεβαίωνε ότι οι δύο υπουργοί πήγαν με δική τους πρωτοβουλία στο σπίτι του μεγαλοεπιχειρηματία στο πλαίσιο κοινωνικής εκδήλωσης κι όχι με αποστολή. Το αφήγημα αυτό, βεβαίως, διαψεύδεται μετά την αποκάλυψη της “Εστίας”, η οποία δεν έχει διαψευσθεί από την κυβέρνηση.

Δεδομένου ότι κάθε κυβέρνηση και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αποτελεί εξαίρεση, σπεύδει να διαψεύσει και μάλιστα με κατηγορηματικό τρόπο οποιοδήποτε δημοσίευμα περιέχει έστω και κάποια στοιχεία αναλήθειας, η για πολλές ώρες σιωπή του Μαξίμου είναι εύγλωττη, με την έννοια μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι εμμέσως επιβεβαιώνει το δημοσίευμα. Η στάση αυτή αφήνει έκθετα όχι μόνο τα στελέχη που έκαναν τις σχετικές δηλώσεις, αλλά και τον ίδιον τον πρωθυπουργό, ο οποίος εμμέσως πλην σαφώς τις ενορχήστρωνε. Κι αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι τα έλεγαν δικοί του άνθρωποι, από τους οποίους, βεβαίως, δεν πήρε καμία απόσταση.

Κατά μία δεύτερη εκδοχή, την οποία αναφέρει η “Εστία”, επικαλούμενη άλλη πηγή, το ζεύγος Μητσοτάκη έθετε ως όρο στον Βαγγέλη Μαρινάκη για να τα “βρουν”, ο μεγαλοεπιχειρηματίας να ζητήσει “συγγνώμη” για το δημοσίευμα του “Βήματος” της περασμένη Κυριακής σχετικά με την αλλοίωση των ηχητικών ντοκουμέντων για την τραγωδία-έγκλημα των Τεμπών. Κατά την εφημερίδα, ο μεγαλοεπιχειρηματίας απέρριψε κατηγορηματικά τον εν λόγω όρο, εάν, βεβαίως, υπήρξε τέτοια συνομιλία.

Σε κάθε περίπτωση –πάντα υπό την προϋπόθεση ότι ισχύει το ρεπορτάζ της “Εστίας”– το Μαξίμου έχει συλληφθεί ψευδόμενο. Στο δημοκρατικό πολίτευμα όταν το κέντρο της κυβερνητικής εξουσίας ψεύδεται εγείρεται μείζον ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας. Στις δε δυτικές δημοκρατίες, τις οποίες επικαλείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, το ψεύδος συνιστά πολιτικό έγκλημα, επειδή ακυρώνει την εμπιστοσύνη στον θεσμό του πρωθυπουργού, η οποία αποτελεί θεμέλιο για την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

για την συνέχεια  https://slpress.gr/politiki/estia-sms-tis-marevas-pros-marinaki-na-ta-vroume-akou-tous-ipourgous/

Γ. Τσουκαλάς: Η ΠΛΗΘΑΠΕΙΛΗ

6
Η λήψη έγινε με Lumia Selfie
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Μεγάλες ανθρωπομάζες ή ανθρώπινη ποιότητα;
Πανάρχαιο ερώτημα! Τι είναι βέλτιστο για τις κοινωνίες; Υπάρχει σήμερα μια μεγάλη πληθαπειλή; Το σύγχρονο πλήθος των ανθρώπων απειλεί το νεοελληνικό μέλλον;
«Δῆλον δ᾽ ἐποίευν παντί τεῳ καὶ οὐκ ἥκιστα αὐτῷ βασιλέι ὅτι πολλοὶ μὲν ἄνθρωποι εἶεν, ὀλίγοι δὲ ἄνδρες», και τότε έβλεπε ο καθένας, και προπάντων ο ίδιος ο βασιλιάς, πως οι άνθρωποί του ήσαν πολυάριθμοι, ολίγιστοι όμως στην ανδρεία (Ηροδότου, Πολύμνια, 7.211.1).
Πολλοί μεν άνθρωποι ήταν οι Πέρσες, λειψοί όμως στις αρετές. Αντιθέτως, ο ελληνισμός ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα πολύς, ώστε από την αρχαιότητα, να θεωρείται πως οι Έλληνες ανέκαθεν διακρίνονταν για την ποιότητά τους, αν και υπολείπονταν ως προς το πλήθος τους. Πως όμως διαμορφώθηκε η σύγχρονη ελληνική δημογραφία;
Ως γνωστόν, κατά τον 20ο αιώνα, η Ελλάδα ως χώρα της Ευρώπης ακολούθησε το κοινωνικό παράδειγμα της Δύσης. Η νομική ισότητα των δυο φύλων, η είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας, η άνοδος του μορφωτικού επιπέδου και η γυναικεία απελευθέρωση, μείωσε τον αριθμό των γεννήσεων ανά γυναίκα, με αποτέλεσμα μετά το 1981, όταν κατά ιστορική σύμπτωση η Ελλάδα έγινε μέλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η χώρα να εισέλθει στον λεγόμενο «δημογραφικό χειμώνα», καθώς έκτοτε δεν εξασφαλίζονταν η φυσική αναπλήρωση των γενεών.
Τελικά, η μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα υποδοχής μεταναστών στα τέλη του 20ου αιώνα, επέτρεψε όχι μόνον την διατήρηση, αλλά οσημέραι και την αύξηση του πληθυσμού της χώρας στις αρχές του 21ου αιώνα.
Παραλλήλως, στον 21ο αιώνα, οι ολιγάριθμοι Έλληνες θεωρούν πως απειλούνται από τους πολυάριθμους Τούρκους. Άλλωστε, στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας δεν υφίσταται γεωπολιτική απειλή, λόγω των συνεπειών της πτώσης του Ανατολικού Συνασπισμού στα τέλη του 20ου αιώνα, συνελόντι ειπείν, της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, της απομάστευσης της Βουλγαρίας, και της αθρόας μετανάστευσης Αλβανών και Σλάβων προς άλλες χώρες, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης.
Η γειτονική Τουρκία όμως αυξάνεται, καθώς από 13.600.000 το έτος 1927, γιγαντώθηκε σε 85.400.000 το έτος 2023, και αναμένεται να φθάσει ως έγγιστα τα 94.000.000 γύρω στο 2050, οπότε θα αρχίσει σταδιακά να φθίνει. Αντιθέτως, η Ελλάδα έχοντας πληθυσμό 6.204.684 το έτος 1928, αυξήθηκε σε 9.738.243 το έτος 1981, φτάνοντας τα 10.413.982 το έτος 2023, ενώ εκτιμάται πως ο γηγενής πληθυσμός θα μειωθεί περίπου στα 7.500.000 γύρω στο 2050. Ο πληθυσμιακός πολλαπλασιασμός της Τουρκίας κατά τον 20ο αιώνα ίσως οφείλεται και στο γεγονός πως η αχανής χώρα αυτή με έκταση 783.562 τετραγωνικών χιλιομέτρων ήταν πριν έναν αιώνα, αραιοκατοικημένη, σε σχέση με την πιο πυκνοκατοικημένη Ελλάδα των 131.957 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Πάντως, η Τουρκία διχάζεται έσωθεν, μεταξύ δύο διαφορετικών κοινωνικών παραδειγμάτων για την θέση της γυναίκας, αφ’ ενός αυτού της Δύσης και αφ’ ετέρου εκείνου της Μέσης Ανατολής. Τοιουτοτρόπως, στην Ανατολική Θράκη και στην δυτική Μικρά Ασία, η γεννητικότητα είναι χαμηλή, ανάλογη με την ελληνική και εν γένει ευρωπαϊκή, ενώ στα βάθη της ασιατικής Ανατολής είναι υψηλή. Εν πολλοίς, η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία μετά το έτος 2000, μπορεί να οφείλεται σε αυτήν την ανισόρροπη εσωτερική δημογραφία, ενώ ταυτοχρόνως η αμετάκλητη επικράτηση του ισλαμισμού σε βάρος του κεμαλισμού προμηνύεται δεδομένη για το προβλεπτό μέλλον.
Παράλληλα, η ταχύτερη αύξηση του κουρδικού πληθυσμού στην Τουρκία δύναται να φέρει στην χώρα αυτή, είτε πολιτική συγκυριαρχία Τούρκων και Κούρδων είτε ταυτοτικές έριδες ως προς τον εθνικό προσδιορισμό ακόμη και εθνοτικές συγκρούσεις, αν όχι κατακερματισμό και διάσπαση.
Συν τοις άλλοις, μετά την άτυπη Χρεωκοπία του 2010, η ελληνική δημογραφία αναστατώθηκε λόγω της υψηλής ανεργίας και της μετανάστευσης των νέων, ενώ μαστίζεται διαχρονικά από τα χαμηλά εισοδήματα που προκαλεί η ενδημική χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Επιπροσθέτως, μετά τον Πόλεμο στην Ουκρανία (2022), η ελληνική οικονομία κλυδωνίζεται λόγω του πληθωρισμού.
Παρόλα αυτά, αν η Ελλάδα κατορθώσει να αναστυλώσει περαιτέρω την οικονομία της ώστε να ανορθώσει την δημογραφία του γηγενούς πληθυσμού μέσω σοβαρών μέτρων οικονομικής και κοινωνικής στήριξης αλλά και μέσω μιας θετικής μεταβολής των κοινωνικών προτύπων, εάν αφομοιώσει καλύτερα τους μετανάστες, εάν εφεύρει και εφαρμόσει νέες τεχνολογίες στην οικονομία της που αναπληρώνουν τον άνθρωπο, εάν στοχεύσει σε δεξαμενές πληθυσμών όπως των απανταχού αποδήμων Έλλήνων ή ακόμη και συγγενικών χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολικής Μεσογείου, μπορεί να αποφύγει την υπερεκπροσώπηση στο εσωτερικό της χώρας των μουσουλμάνων μεταναστών, οι οποίοι, έχει αποδειχθεί στην Μεταπολεμική Ευρώπη, πως δεν αφομοιώνονται εύκολα από τις χριστιανικές κοινωνίες. Συνεπώς, μέσω των βέλτιστων πολιτικών, η ελληνική κοινωνία μπορεί να συγκρατήσει τον αριθμό, την συνοχή και τα υψηλά προσόντα του πληθυσμού της.
Εν κατακλείδι, παρά την ήδη συντελεσμένη μεταβολή του πληθυσμιακού ισοζυγίου κατά τον 20ο αιώνα, η ολιγάνθρωπη Ελλάδα διατήρησε την ισχύ της, μεγάλος ελληνοτουρκικός πόλεμος ουδέποτε συνέβη, ενώ η πολυάνθρωπη Τουρκία ομολογεί πως απειλείται από τον ελληνισμό. Ομοίως μπορεί ο ελληνισμός να πράξει και στο μέλλον, ενόσω ο υπερπληθυσμός και η υπογεννητικότητα θα ξεπηδούν ιστορικά ως τερατουργήματα, που συνταράσσουν την αλκή των κρατών. «Καὶ ἄν εἴμαστε ὀλίγοι εἰς τὸ πλῆθος τοῦ Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ’ ἔνα τρόπον, ὅτι ἡ τύχη μας ἔχει τοὺς Ἕλληνες πάντοτε ὀλίγους, ὅτι ἀρχὴ καὶ τέλος, παλαιόθεν καὶ ὡς τώρα, ὅλα τὰ θεριὰ πολεμοῦν νὰ μας φᾶνε καὶ δὲν μποροῦνε», εξηγούσε ο Μακρυγιάννης στον Δεριγνύ πριν την Μάχη των Μύλων (1825). «Οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ», όπως θα μας έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες…
Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα, ο Παρθενώνας και κείμενο

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Έχουν μπει σε μια σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής…

1
«Aπό τις δεκαετίες του ’80 και ’90, οι Έλληνες υφίστανται μια αντί-εκπαίδευση. Έχουν μπει σε μια σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής…»
Hellenic NEXUS: Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το 1996, είχατε κάνει μια δήλωση που πολλοί θεώρησαν προφητική. Είχατε πει ότι «στο τέλος του κύκλου το 2010, θα έχουμε μια Ελλάδα που θα μοιάζει με αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα “Tουρκομπαρόκ”. Θα είναι, δηλαδή, ένα φτωχό βιλαέτι ή ένα γερμανικό λαντ». Ποια σημάδια βλέπατε τότε και πώς καταλήξαμε στη σημερινή κατάσταση;

 

ΜΧ: Το απόσπασμα αυτό της ομιλίας μου, που κυκλοφόρησε ευρέως στο Διαδίκτυο, έχει δύο πλευρές. Η μια πλευρά αφορά την πολιτική. Στην Ελλάδα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από το τέλος της δεκαετίας του ’80, έχουμε απομακρυνθεί από την πολιτική ως κατηγορία αναλυτική και, κύρια, ως κατηγορία πρόβλεψης. Η πολιτική είναι πρόβλεψη, η πολιτική είναι πρόλογος. Αυτή η εκτίμηση για την πολιτική ήταν πολύ συνειδητοποιημένη και στους κλασικούς Έλληνες, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που είναι ενεργός πολίτης – πολύ περισσότερο, σε αυτούς που θέλουν να έχουν ένα ρόλο στη διεύθυνση μιας χώρας.

 

Όλα αυτά τα χρόνια, πρότεινα έναν διαφορετικό δρόμο που οδηγούσε σε μια διαφορετική Ελλάδα. Σε μια Ελλάδα, η οποία θα ανακτούσε τη θέση της στη Γεωγραφία και στην Ιστορία της περιοχής, και θα είχε ένα ρόλο στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια σφαίρα. Δυστυχώς, δεν υπήρξε η πολιτική ως πρόβλεψη. H πολιτική υπήρξε ως μικρή διαχείριση και κύρια πελατειακή ή, απλώς, ως διαμοιρασμός των δημόσιων εσόδων – μια πολιτική μικρών οριζόντων, ας το πούμε έτσι… Tον τελευταίο καιρό, ζούμε την πολιτική ως επίλογο και, μάλιστα, ως έναν παρακμιακό επίλογο.
Η άλλη πλευρά, που έχει πολύ μεγάλη σημασία, είναι ότι αυτό το μικρό απόσπασμα προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στους νέους ανθρώπους (γιατί αυτοί βρίσκονται κυρίως στο Διαδίκτυο, και όχι οι προηγούμενες γενιές, οι οποίες έχουν μεγάλες ενοχές για το πώς φτάσαμε εδώ). Ενώ, λοιπόν, οι νέοι άνθρωποι επικεντρώνονται συνήθως σε ζητήματα που αφορούν τους καλλιτέχνες κ.λ.π., εδώ επικεντρώνονται σε έναν πολιτικό λόγο. Αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα, γιατί αυτοί οι νέοι αναζητούν μια άλλη ερμηνεία για το πώς έφτασε η χώρα ως εδώ και σαφώς έναν άλλο ορίζοντα για τη χώρα και το μέλλον τους.
H.N.: Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να αξιοποιηθεί ένα τέτοιο αισιόδοξο σημάδι και να κινητοποιήσει τούς εν υπνώσει μηχανισμούς της χώρας;

 

Μ.Χ.: Xρειάζεται να συζητήσουμε το πώς αυτό το εικονικό ενδιαφέρον μέσα στο Διαδίκτυο μπορεί να γίνει μια πολιτική εκπαίδευση και διαμόρφωση αυτών των γενεών. Πρέπει, δηλαδή, να δούμε πώς αυτή η πολιτική εκπαίδευση μπορεί να μεταφραστεί σε κάτι υπαρκτό, δηλαδή σε μια πρωτοβουλία των νέων γενεών για πράγματα που αφορούν την κοινωνική, τη δημόσια και την εθνική μας ζωή. Κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν το είχαν οι γενιές τις τελευταίες δεκαετίες.

 

Όταν με τις νέες γενιές δεν έχεις μια συνομιλία διανοητικού, μορφωτικού και ηθικού κυρίως τύπου, όταν δεν τους δίνεις οράματα, τότε ρίχνουν πέτρες. Πρόσφατα, είδα ένα σύνθημα στο κέντρο της Αθήνας και μου προκάλεσε εντύπωση. Το σύνθημα έλεγε «Oι άσχημες πόλεις όμορφα καίγονται». Έτσι, λοιπόν, αν η πολιτική τις προηγούμενες δεκαετίες είχε δώσει στους νέους ανθρώπους άλλα πρότυπα για την πόλη, τότε αυτοί δεν θα ήταν πετροβολητές και πυρπολητές. Θα ήταν δημιουργοί, οραματιστές, επινοητές, συμμέτοχοι της διαδικασίας για την ωραιοποίηση των πόλεών μας! Ξέρεται την προσπάθεια μου για τις νέες πόλεις.
Αυτό το απόσπασμα που συζητάμε είναι μια ιστορική δικαίωση για μένα. Σε μια άλλη χώρα, θα ήταν κεντρικό θέμα και στα άλλα Mέσα Eνημέρωσης, αλλά και ζήτημα της δημόσιας συζήτησης. Η δημόσια συζήτηση, όμως, δεν υπάρχει σήμερα.

 

H.N.: Kαι θεωρείτε τυχαίο το γεγονός ότι τα MME δεν προβάλλουν ένα τέτοιο ζήτημα;

 

Μ.Χ.: Θα σας πω ότι σήμερα έχουμε τον μεγαλύτερο έλεγχο που υπάρχει στα Mέσα, στην Ευρώπη τουλάχιστον. Είμαστε πολύ χειρότερα από την Ιταλία. Η Ιταλία του Μπερλουσκόνι είναι μια όαση δημοκρατίας, σε σχέση με εδώ!

 

Eγώ αισθάνθηκα σαν να γύρισα από τη Μακρόνησο. Όλα αυτά τα χρόνια, η «υπαρκτή Δημοκρατία», όπως λέω, δηλαδή η μεταπολιτευτική, με έχει εξορία όπως με είχε η Δικτατορία. Νομίζω ότι εκφράζω μια δημόσια εκτίμηση και δεν είναι μόνο ζήτημα δικό μου: το τέλος της Mεταπολίτευσης έχει έρθει εδώ και καιρό. Πρέπει να τη «θάψουμε», για να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο!

 

Mετα-μεταπολιτευτική Eλλάδα

 

H.N.: Tον τελευταίο καιρό, πάντως, συντελούνται πολλές ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας (συζητήσεις για νέο κόμμα της Nτ. Mπακογιάννη, αποπομπή 3 βουλευτών από το ΠΑΣΟΚ μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα οικονομικά μέτρα, ανεξαρτητοποίηση 4 βουλευτών του ΣΥN και προσέγγιση των Oικολόγων Πρασίνων…). Πώς βλέπετε εσείς να διαμορφώνεται η πολιτική σκηνή στη μετα-τη-Mεταπολίτευση εποχή;

 

Μ.Χ.: Aυτά τα μεταπολιτευτικά κόμματα (κόμματα «μη-κόμματα» τα ονομάζω) δεν ανταποκρίθηκαν σε καμία από τις προσδοκίες και τους επιθυμητούς τους στόχους. Εδώ και πολύ καιρό, ίσως από το 1995, είχε καταρρεύσει όλο αυτό το τοπίο. Αυτά τα κόμματα, κατά τη γνώμη μου, συντηρήθηκαν από εξωθεσμικούς –πρέπει να πω και εξω-ελλαδικούς– κύκλους. Aλλιώς θα είχαμε μια εσωτερική ανανέωσή τους… Προσέξτε αυτό που σας λέω: οι αλλαγές που υπήρξαν απλά συντηρούσαν την παλιά κατάσταση. Mιλώ για τον ψευδο-εκσυγχρονισμό και τις συνέχειες του.

 

Kαι στην Αριστερά δεν είχαμε εσωτερικές ανανεώσεις των κομμάτων, γενικά δεν είχαμε νέα κόμματα διάρκειας. Tα Νέα κόμματα που φτιάχτηκαν ήταν από την φύση τους, πολύ σύντομης διάρκειας. Και γι’ αυτά τα κόμματα, επιστημονικά τουλάχιστον, υπάρχουν πολλά ερωτηματικά – ίσως και πολιτικά ερωτήματα.
Τι ήταν αυτά τα κόμματα; Κατά τη γνώμη μου, άλλα ήταν τηλε-γεννημένα, άλλα έρχονταν περισσότερο από μηχανισμούς, δεν τα γεννούσε ούτε η προηγούμενη Ιστορία τους, ούτε η κοινωνία. Μετά είχαμε μια απόπειρα δημιουργίας κάτι αυθεντικά καινούργιου – έτσι κρίνω εγώ την εμπειρία μας, περίπου 2.000 νέων ανθρώπων, που φύγαμε από το ΠΑΣΟΚ. Σε άλλες χώρες, 2.000 νέους πολιτικής ποιότητας θα τους προστάτευαν, θα τους θεωρούσαν μέρος του εθνικού πλούτου. Εδώ δεν ήταν έτσι…
Αυτά τα πτώματα της Μεταπολίτευσης, τα οποία συντηρήθηκαν σαν κόμματα, κατέρρευσαν μέσα στην τραγωδία που ζούμε τον τελευταίο καιρό. Eγώ πιστεύω, κατ’ αρχήν, ότι χρειάζεται ένα νέο μορφωτικό τοπίο στη χώρα, γιατί αυτά τα σχήματα κατέρρευσαν κύρια μορφωτικά. Επομένως, όλοι αυτοί που ευαγγελίζονται τη δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών πρέπει να έχουν λόγο. Αυτό που απουσίαζε και απουσιάζει στην Ελλάδα είναι ο λόγος. Δεν υπάρχει, ΦΩΝΗ στην Ελλάδα. Υπάρχει Αφωνία.

 

H.N.: Θεωρείτε δεδομένο ότι τα νέα υπο ίδρυση κόμματα δεν έχουν «φωνή»;

 

Μ.Χ.: Δεν έδειξαν κάτι διαφορετικό μέχρι τώρα. Βέβαια, έχουν κάποια στοιχεία αυτοκριτικής και αυτό είναι θετικό.

 

Το ένα, λοιπόν, είναι η ανάγκη να δημιουργηθεί ένα νέο μορφωτικό πεδίο. Το άλλο είναι η σαφής επαναθεμελίωση του κομματικού τοπίου. Μιλάμε για ένα νέο κράτος! Γι’ αυτό πρώτα χρειάζεται η επαναθεμελίωση των κομμάτων, για να ξανασχεδιάσουμε και να ξανα-οικοδομήσουμε τη χώρα. Τα παλιά κόμματα δεν μπορούν να φτιάξουν νέο Κράτος.
Με αυτή την έννοια, θεωρώ ως θετικά αυτά που γίνονται με τις διασπάσεις. Και ειδικά σε αυτά τα δύο μη-κόμματα, αυτό που ονομάζω «ΚKKΑΣΟΡ» (δεν πρόκειται πλέον για κόμμα, αυτό δεν είναι πολιτικό κίνημα) και τη ΝΔ. Όπως αποδείχθηκε, είναι δύο μιζο-κόμματα που συντηρούνται από τις σχέσεις τους με τα λόμπι, με τους επιχειρηματίες και τις μίζες τους. Χρειάζεται μια δημόσια συζήτηση για το μιζοκκόμα. Όχι για τον Τσουκάτο, τον Άκη …. Για το πώς δημιουργήθηκε το μιζοκκόμα.

 

H.N.: Έρχεται, δηλαδή, το τέλος του δικομματισμού;

 

Μ.Χ.: Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι διευθύνουσες ελίτ θα είχαν ήδη προχωρήσει στην επαναθεμελίωση του κομματικού συστήματος. Oι εξελίξεις, μετά το 1995, απαιτούσαν μια πιο πληθυντική Ελλάδα. Tο σκηνικό του δικομματισμού, της pepsi και της cola δεν μπορεί να συντηρηθεί πλέον… Το οι «διαφθορείς πέθαναν ζήτω οι διαφθορείς» λέγονταν στον Μεσαίωνα. Όχι στις Δημοκρατίες.

 

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ
H.N.: Ήσασταν ένα από τα ιστορικά στελέχη του ΠAΣOK, καθώς συμμετείχατε και στη σύνταξη της ιδρυτικής διακήρυξής του το 1974, στο Mόναχο. Ωστόσο, αποχωρήσατε το 1999. Θα ήθελα μια δική σας κριτική της σημερινής μορφής και του χαρακτήρα του κόμματος…

 

Μ.Χ.: Στην Ελλάδα, τα λεγόμενα κόμματα είναι στο απυρόβλητο… Υπάρχει ένα άβατον, και κύρια για το ΠΑΣΟΚ, γιατί εκεί στηρίχθηκε η Μεταπολίτευση.

 

Θα είχε ενδιαφέρον μια έρευνα για τις ομοιότητες της δικτατορίας με την υπαρκτή δημοκρατία. Σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα θα γινόταν αυτό. Εκεί είναι «Ελλάδα», γιατί υπάρχει κριτική σκέψη, με όλα τα κακά που κουβαλάει η Ευρώπη. Εδώ δεν είμαστε Ελλάδα – είμαστε «Τουρκομπαρόκ» σε πολλά πράγματα, στην αισθητική και, κύρια, στο ζήτημα του λόγου, της κριτικής σκέψης.
Tελευταία, έγραψα ένα βιβλίο για τη μετάλλαξη, τον εκφυλισμό αυτού του χώρου. Στην ιδρυτική διακήρυξη του ΠAΣOK δεν νομίζω ότι υπήρχε η Siemens· δεν έλεγε πουθενά ότι θα χορεύουμε στη Σμύρνη – είναι σαν να λες «χορεύω στο Άουσβιτς»! Δεν υπήρχε πουθενά ότι θα βάλουμε τη Ρεπούση να γράφει πως «συνωστίζονταν στη Σμύρνη», ούτε ότι θα προσκυνάμε τον Κεμάλ, ούτε ότι θα πάμε στο Χρηματιστήριο, στον Κοσκωτά και στα λόμπι…

 

H.N.: Άρα, λέτε ότι πρόκειται πλέον για ένα «άλλο» ΠAΣOK…

 

Μ.Χ.: Από άποψη επιστημονική, είναι μία από τις πιο πρωτόγνωρες εμπειρίες (στον κόσμο) μετάλλαξης ενός πολιτικού χώρου – «γενετικής μετάλλαξης», όπως λέω στο βιβλίο, ή, καλύτερα, «τερατογένεσης»! Γι’ αυτό στο εξώφυλλο έχω ένα τέρας της Μυθολογίας, απεικονισμένο σε ένα αγγείο της Κλασικής Περιόδου (έχει σημασία ο συμβολισμός). Tο οποίο αγγείο βρίσκεται στο… Mουσείο του Μονάχου, εκεί όπου έγραφα, μαζί με άλλους ανθρώπους, τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου, του 1974! Η πολιτική κινείται μέσα από συμβολισμούς.

 

Η μετάλαξη επέδρασε σε κομάτια της κοινωνίας.H συντριπτική πλειοψηφία των περιοδικών και των Μ.Μ.Ε. ανέλαβαν την αντι-εκπαίδευση των Ελλήνων, στις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Nομίζω ότι οι Έλληνες έχουν μπει σε μια μεγάλη σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής… Και αλλού γίνεται, αλλά εδώ είναι ολοκληρωτικού τύπου, τριτοκοσμικού τύπου. Δεν νομίζω ότι τα υπάρχοντα Mέσα θα άνοιγαν μια τέτοια συζήτηση. Eσείς θα μπορούσατε…
Αν είχαμε σοβαρές Σχολές Kοινωνιολογίας, με σοβαρούς κοινωνιολόγους και πολιτικούς επιστήμονες, θα σας έλεγαν τα σημερινά (λίγο το ΚΚΕ έχει κάποια χαρακτηριστικά…) δεν είναι κόμματα , είναι λόμπι. Και, στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, είναι ένα οικογενειακό λόμπι!
Το ανώτερο στάδιο εκφυλισμού του ΠΑΣΟΚ είναι το σημερινό. Το κόμμα είναι προσωπικό λόμπι του ίδιου του φέροντος το όνομα «Παπανδρέου». Αλλά αυτό αφορά και τα άλλα κόμματα. Έχουμε μια μεγάλη υποβάθμιση της πολιτικής ζωής, και αυτό είναι πολύ ορατό στο Κοινοβούλιο. Στη δικτατορία λέγαμε «H Ελλάδα έχει μπει στον γύψο». Τώρα λέω «H Ελλάδα έχει μπει στο μαγνητόφωνο». Η Ελλάδα «διαβάζει» – και εννοώ τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων, που «τα διαβάζουν» όταν μιλάνε στη Bουλή. Μια Ελλάδα, μια λεγόμενη ηγεσία που «διαβάζει», «συλλαβίζει» δεν μπορεί να έχει ουσιαστική συμβολή στον επανασχεδιασμό της χώρας, σε αυτή τη μεταβατική και πολύ κρίσιμη περίοδο των πρώτων δεκαετιών του νέου αιώνα.

 

Kυβέρνηση Eθνικής Συνεννόησης

 

H.N.: Έχετε γράψει ότι, ίσως από το 2007, η Eλλάδα χρειαζόταν μια κυβέρνηση Eθνικής Συνεννόησης, μια κυβέρνηση ειδικών, με τεχνοκράτη Πρωθυπουργό. Kάνετε λόγο για ανθρώπους «του Έθνους και του Kράτους»…

 

Μ.Χ.: Αυτά που λέμε τώρα έπρεπε να είναι η δημόσια συζήτηση στη χώρα. Οι Έλληνες, καθημερινά στις 20:30 (την ώρα που κρίνονται τα πάντα), θα έπρεπε να ακούνε κάποια γόνιμα πράγματα που θα έδειχναν μια διέξοδο…

 

Η χώρα θα μπορούσε να δανείζει αντί να δανείζεται. Η Eλλάδα έφτασε στα Τάρταρα, και είναι συνυπεύθυνες όλες οι «ελίτ» – οικονομικές και πολιτικές… Όταν μια χώρα φτάνει σε αυτό το σημείο, τότε δεν κάνει εκλογές ή δεν βγάζει κυβερνήσεις μεγάλης ανεπάρκειας (γιατί είναι ορατή η ανεπάρκεια αυτών των ανθρώπων). Ούτε έχει ένα πολιτικό σύστημα με το χαμηλότερο επίπεδο συγκατάθεσης – αυτό γίνεται ορατό με την αποχή και το κανένας. Θα έπρεπε να καταφύγει σε λύσεις τέτοιου τύπου: κυβερνήσεις ειδικών, με τεχνοκράτη πρωθυπουργό, με μεγάλη εσωτερική αποδοχή και δυνατότητες, και υψηλά επίπεδα κύρους και διαπραγμάτευσης στο εξωτερικό.
Θα έπρεπε να είχαμε άλλες διευθύνουσες ομάδες, να είχαμε –να σας το πω πιο προκλητικά– σοβαρούς καπιταλιστές, οι οποίοι δεν θα είναι υπότροφοι του κράτους, θα έχουν μια ανεξαρτησία και μια παιδεία. Yστερεί σήμερα στο θέμα της παιδείας ο επιχειρηματικός μας κόσμος, η ελίτ της χώρας. Ακόμα και τα συνδικάτα υστερούν στο θέμα της παιδείας. Μιλώ για έναν παραγωγικό συνασπισμό που θα είχε τη συγκατάθεση και του άλλου παραγωγικού κομματιού της χώρας, δηλαδή των εργαζομένων. Απαιτείται μια άλλη ωριμότητα του συστήματος Ελλάδα.
Aυτή η λύση της κυβέρνησης τεχνοκρατών είναι σπουδαία και για άλλον ένα λόγο: πιστεύω ότι, αν καταφεύγαμε σε αυτή, αμέσως θα είχαμε αποστράτευση όλου αυτού του συντηρούμενου, ένοχου και ανεπαρκούς πολιτικού προσωπικού. Θλίβομαι όταν βλέπω την εικόνα του πολιτικού χώρου, στον οποίο βρισκόμουν πριν. Kαι εννοώ σε επίπεδο διανοητικό – γιατί το παρόν ζήτημα δεν είναι οικονομικό. Το ζήτημα είναι πολιτικό. Δηλαδή, η δημιουργία μίας υψηλού επιπέδου συνοχής, πολιτικής και ηθικής διακυβέρνησης, και η επιστροφή της ελπίδας, η πρόταση ενός σχεδίου, το οποίο θα κινητοποιεί, θα εμπνέει και θα προκαλεί την ψυχή, τις καρδιές και το μυαλό των Ελλήνων…

 

H.N.: Έχετε στο μυαλό σας συγκεκριμένα άτομα που θεωρείτε ότι θα μπορούσαν να υλοποιήσουν αυτή την πρόταση;

 

Μ.Χ.: Ξέρετε τι έχω διαπιστώσει; Ότι υπάρχει μια άλλη Ελλάδα, πέραν αυτής των γραφειοκρατών, καριεριστών πολιτικών. H χώρα δεν είναι μόνο αυτές οι νομενκλατούρες. Yπάρχουν δυνάμεις και άνθρωποι που μπορούν να συνθέσουν και να θεσμοποιήσουν μια άλλη Ελλάδα. Όμως πρέπει να γίνουν τομές από πάνω, ώστε να σπάσουν οι μηχανισμοί ελέγχου.  Υπάρχουν πολλά πρόσωπα και εδώ, και στη Διασπορά. Δεν θέλω, όμως, να μπω σε αυτό το πλαίσιο…

 

H.N.: Προηγουμένως, στην κουβέντα μας, αναφερθήκατε στο «ΚKKΑΣΟΡ»… Πώς προκύπτει αυτός ο όρος;

 

Μ.Χ.: Ο όρος υπάρχει μέσα στο βιβλίο μου. Aπό πού βγαίνουν τα διάφορα ονόματα; Βγαίνουν από τις πράξεις! Είναι η πράξη ενός προσώπου και μιας συλλογικότητας, δηλαδή ενός κόμματος, που καθορίζει την ταυτότητα ενός πολιτικού χώρου και ενός προσώπου. Έτσι, λοιπόν, αυτά τα γράμματα είναι ορισμένες «πράξεις θανάτου» της απελευθερωτικής εκδοχής που σκεφτήκαμε το 1974.

 

Θα σας πω μερικά γράμματα, ενδεικτικά: το ένα «Κ» είναι ο Κοσκωτάς – η υπόθεση εκείνη υπήρξε μια στιγμή θανάτου του ΠΑΣΟΚ. Το «Ρ» είναι η Ρεπούση και το εφιαλτικό βιβλίο της…
Η υπόθεση της Ρεπούση επαναλήφθηκε στις 19 Μαΐου του 2010, με την πρόταση της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις για το «Σπίτι του Κεμάλ». Ένα μεγάλο καλό που κάναμε –και για μένα είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα του ιστορικού απολογισμού που κάνω– είναι η καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων. Ο συμβολισμός της μέρας αυτής είναι ένας ύμνος προς τη ζωή – «η νίκη της ζωής επί του θανάτου», όπως λέω.
Το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας…; Η γνώμη μου είναι ότι δεν είναι ούτε Eλληνικό, ούτε Yπουργείο, ούτε Παιδείας… Προωθεί ένα συμβολισμό ιδεολογίας του θανάτου, τον Κεμαλισμό. Αυτό, εκτός πολλών άλλων, είναι άτοπο. Γιατί προσβάλλει τη μνήμη, την αξιοπρέπεια, αλλά κύρια προκαλεί πολλά τραύματα στα Ελληνόπουλα, και ειδικά στα Ποντιόπουλα, όταν τους βάζει να γράψουν για τον σφαγέα των παππούδων τους.
Aυτό δεν ήταν μια λογοτεχνική, μια εξεταστική επιλογή. Ήταν μια πολιτική επιλογή. Προσέξτε, όμως, κάτι: οι ολοκληρωτικές ιδεολογίες έρχονται μέσα ακριβώς από την άγνοια και την ανοχή. Αυτό δεν θα το έκαναν ούτε Πραιτωριανοί! Και, μάλιστα, αυτή η λατρεία του Κεμάλ γίνεται, όταν ο ίδιος αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο επίπεδο κριτικής στον ίδιο τον χώρο που έφτιαξε αυτό το ρατσιστικό και απάνθρωπο οικοδόμημα.

 

Σύγχρονη Eλλάδα και Kεμαλισμός

 

H.N.: Bλέπετε η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος να σχετίζεται με την πρόσφατη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα;

 

Μ.Χ.: Αυτό που λέτε έπρεπε να είναι πρωτοσέλιδο σε όλες τις λεγόμενες «δημοκρατικές» εφημερίδες! Ναι, ήταν ένα δωράκι! Σαφώς και είχε κάποια σχέση με την όλη διαπραγμάτευση που έγινε. Aλλά αυτό μπορεί να γίνει σε τριτοκοσμικές χώρες – δεν μπορεί να γίνεται σε χώρες ευρωπαϊκές και, φυσικά, όχι σε μια χώρα που ονομάζεται «Ελλάδα».

 

Γι’ αυτό, η γνώμη μου είναι σαφής: η χώρα χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση, για να φύγουμε από αυτούς τους τυχοδιωκτισμούς. Tέτοιου είδους χειρισμοί δεν προετοιμάζουν μια χώρα για τον νέο ιστορικό της κύκλο. H προώθηση αυτών των ιδεών του Κεμαλισμού επιδρά πολύ αρνητικά π.χ. στην ελληνική παραγωγή. Είναι μεγάλο το άλμα, απλώς σας το θέτω…

 

H.N.: Kαι πώς μπορεί η προώθηση του Kεμαλισμού να επηρεάσει την παραγωγή; Aναλύστε μας λίγο αυτή τη θεωρία…

 

Μ.Χ.: Όλα αυτά τα χρόνια διαμόρφωσα μια σχολή σκέψης και πολιτικής στρατηγικής ενός άλλου πολιτικού δρόμου, που καλύπτει όλα αυτά που σας είπα: το ζήτημα της παραγωγής και της δημιουργίας, το θεσμικό, το ζήτημα της ελληνικής ταυτότητας ως οικουμενικής ταυτότητας και ως στιλ στα προϊόντα… Ειδικά μια χώρα σαν την Ελλάδα, αυτό που πρέπει να πουλάει είναι συμβολισμοί, αισθητική και ταυτότητα. Να πουλάει ένα εθνικό στιλ, το οποίο θα είναι πολύ ορατό στα προϊόντα που παράγει και δημιουργεί – είτε υλικά, είτε άυλα. Και για να παράγεις, χρειάζεται ένα πολύ υψηλό επίπεδο εθνικής αυτογνωσίας και γνώσης της κληρονομιάς σου, των αξιών σου… Όχι η Κεμαλολαγνία.

 

Ποια είναι, τώρα, η μεγάλη μας τύχη, η οποία μας εξοπλίζει, ώστε να αποτρέπεται η διολίσθησή μας σε ρατσισμούς, εθνικισμούς κ.λπ.: είναι ότι, λόγω της Ιστορίας μας, της ταυτότητάς μας και της διαδρομής μας, το ελληνικό στιλ είναι και οικουμενικό, αποτελώντας έτσι και μια πρόταση για την παγκοσμιοποίηση. Αυτό που σας λέω το έχουν επαναλάβει πολλοί άλλοι, εκτός Ελλάδος. Εδώ δεν το έχουν καταλάβει. Εδώ η ελληνικότητα έχει υποστεί τις τελευταίες δεκαετίες τη μεγαλύτερη συκοφάντηση που υπήρξε ποτέ, από τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού έθνους-κράτους!

 

H.N.: Eσείς πού το αποδίδετε αυτό;

 

Μ.Χ.: Αυτό οφείλεται στο ότι στη χώρα υπήρχε μια ψεύτικη συνείδηση. Δεν υπήρξε μια αυτόχθονη ιδέα της χώρας, μια διαδικασία αυτόχθονης παραγωγής ιδεολογίας και πολιτικής σκέψης. Υπήρχαν ετερόφωτοι παράγοντες, δυτικά και ανατολικά. Το εγχείρημα του ΠΑΣΟΚ ήταν ακριβώς αυτό: να διαμορφώσει μια σχολή εθνική, η οποία θα είναι και πλανητική. Σε αυτό, μερικοί ήμασταν πολύ καλοί. Tελικά δεν ευδοκίμησε…

 

Η χώρα βρέθηκε να είναι πολύ ευάλωτη και φτάσαμε, μετά το 1996 που έφυγε ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρ όλες τις μεγάλες ευθύνες του, σε αυτές τις πολιτικές τερατογενέσεις: στην απογείωση των μιζο-κομμάτων και τη βαρβαρότητα.

 

Tο τουρκικό πρόβλημα

 

H.N.: Mια και μιλήσαμε για το ζήτημα της Tουρκίας, παρατηρώ ότι είστε πολύ ευαίσθητος και στο θέμα της Kύπρου…

 

Μ.Χ.: Η γενιά η δική μου, αλλά και η προηγούμενη, διαμορφώθηκαν μέσα από την Κύπρο. Μάλιστα, το 1974, η διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ ξεκινούσε από την Κύπρο. Ήταν Κυπρογεννημένη. Βέβαια, στη διακήρυξη τότε, αν τολμούσε κανείς να πει να αποδεχθούμε το Σχέδιο Ανάν, θα τον διώχναμε. Το Σχέδιο Ανάν δεν είναι ΠΑΣΟΚ· το Σχέδιο Ανάν είναι «ΚKKΑΣΟΡ»!

 

Aς φτιάξουν σχήματα που να λένε ότι θέλουν τη Ρεπούση ή το Σχέδιο Ανάν – αυτό είναι έντιμο. Όχι, όμως, να εκμεταλλεύονται την κληρονομιά της δημοκρατικής παράταξης και να οδηγούνται σε υπονόμευση της χώρας στον έλεγχο της ιστορικής δυναμικής του λεγόμενου «χώρου της δημοκρατικής παράταξης»…
Γιατί η Ελλάδα, από το 1985 και το 1990, μπορεί να κινηθεί σε συνθήκες πολύ ευνοϊκές –γεωπολιτισμικά και γεωοικονομικά–, για να διαμορφώσει το μέλλον της και τον ρόλο της. Kατά τη γνώμη μου, αυτό περιμένει –ή περίμενε– η παγκόσμια κοινότητα από την Ελλάδα. Εμένα αυτή ήταν η προσδοκία μου και ο σχεδιασμός μου. Ο πρόεδρος της κινεζικής COSCO είπε πράγματα όπως τα έχω γράψει στο βιβλίο μου περί ανάπτυξης. Η Ελλάδα ανέκτησε την ευτοπία της και μπορεί να κάνει πάρα πολλά πράγματα.

 

H.N.: Tο καλοκαίρι είναι μια εποχή, κατά την οποία σημειώνοται εντάσεις στο Αιγαίο. Δεδομένης της πρόσφατης επίσκεψης Ερντογάν και των συμφωνιών συνεργασίας που υπογράφηκαν από τις δύο πλευρές, βλέπετε κάτι διαφορετικό για φέτος;

 

Μ.Χ.: Εγώ διαφωνώ με την πολιτική ρουτίνα γι’ αυτά τα ζητήματα. Νομίζω ότι πρέπει να λύσουμε άλλα θέματα που είναι αφετηριακά, ιστορικού και στρατηγικού τύπου.

 

Ένα ζήτημα υπάρχει στην περιοχή: το τουρκικό πρόβλημα, το νέο ανατολικό ζήτημα. Εδώ και πολλά χρόνια, έχω πει ότι η λύση του τουρκικού προβλήματος δεν περνάει μέσα από την ανακύκλωση της Σκύλας του Κεμαλισμού και της Χάρυβδης ενός ιδιόμορφου τουρκικού Ισλάμ ή της σύνθεσής τους. Περνάει μέσα από την πολυκεντρικότητα της Μικράς Ασίας και της Ανατολίας – και, για να μη σας λέω πολλά, μέσα από την «ισπανοποίησή» της. Δηλαδή αυτό που έγινε στην Ισπανία, μετά τον Φράνκο. Μιλώ για τις αυτονομίες. Aς το προχωρήσουμε λίγο: ποια ήταν η λύση για να αντιμετωπιστεί ο Ναζισμός και αυτό το αυταρχικό υπόστρωμα που υπήρχε στη γερμανική κοινωνία; Μια Γερμανία των λαντ, δηλαδή των περιφερειών! Aυτή είναι, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή λύση για την Τουρκία, ενώ εδώ εμείς κάνουμε μεγάλα λάθη και αποδεχόμαστε γεωπολιτικές άλλων – και εννοώ του ΝΑΤΟ…
Εμείς έχουμε μείνει σε μια προσέγγιση παλιά, που λέει ότι η Τουρκία έχει κάποιο ρόλο στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, της Δύσης κ.λπ. Eπιπλέον, η τελευταία εκσυχρονισμένη προσέγγιση μιλάει για τον νεο-οθωμανισμό. Και λυπάμαι πάρα πολύ, γιατί το λένε εδώ περισσότερο από αλλού, και γινόμαστε πλασιέ του βιβλίου του Νταβούτογλου. Eμένα η γνώμη μου είναι ότι αυτό είναι ένα όραμα που δεν έχει τις ιστορικές και δομικές προϋποθέσεις για να προχωρήσει. Είναι όνειρα του Μαλαστραντίν Χότζα.

 

H.N.: Θεωρείτε, δηλαδή, ανεδαφικό τον νεο-οθωμανισμό;

 

Μ.Χ.: Κοιτάξτε, οι Τούρκοι έχουν μεγάλο πρόβλημα «γεωπολιτικής και γεωπολιτισμικής ορφάνιας». Πάνε προς την Ευρώπη· κάνουν αυτά τα φλερτ με τους Άραβες, αλλά οι Άραβες ιστορικά κρατάνε μια απόσταση. Πού θα πάνε; Στο Κιργιστάν ή στον Τουρκεστάν; Ο Νταβούτογλου μπορεί να πάει με τον Μπιν Λάντεν. Aυτή είναι, ίσως, μια λύση. Ή μπορεί να κάνει αυτό που έκανε ο Εμβέρ Πασά. Eίχε κι αυτός τέτοιες ιδέες, ήταν μέλος της τρόικας που έσφαξε τους Αρμενίους, και τους Ποντίους, και τους Ασσυρίους και τους Έλληνες στην Ιωνία. Μετά πήγε στην Κενρική Ασία και σκοτώθηκε εκεί.

 

Υπάρχουν λοιπόν δύο πράγματα: πρώτον, η Ελλάδα ανέκτησε την ευτοπία της, αλλά αυτό δεν έχει εκφραστεί σε επίπεδο πολιτικό και σε επίπεδο στρατηγικής της χώρας. Επομένως, η Eλλάδα πρέπει να έχει στην ατζέντα της το ανατολικό ζήτημα και να το θέσει σε όλους τους διεθνείς θεσμούς έξυπνα, «βελούδινα», χωρίς θερμά επεισόδια και πολέμους. Η ρουτίνα του Αιγαίου και οι σχετικοί προβληματισμοί δημιουργούν μια εθνική μοιρολατρία και μια παρακμή. Kι αυτό γιατί δεν έχουμε μια στρατηγική δράσης που να επικεντρώνεται στο τουρκικό πρόβλημα. Δεύτερον, η Τουρκία έχει περιέλθει σε μια πολιτική δυστοπία…

 

Η.Ν.: Μου κάνει εντύπωση που το λέτε αυτό, γιατί η Τουρκία παρουσιάζεται ως μια χώρα που, τελευταία ειδικά, αρχίζει να εδραιώνεται γεωπολιτικά…

 

Μ.Χ.: Αυτό είναι προπαγάνδα, είναι η πολιτική ορισμένων εξω-ελλαδικών ατλαντικών κύκλων. Όλους τους απασχολεί τι θα κάνουμε με την Τουρκία. Ο Ελληνικός ρόλος, εδώ και χρόνια, ήταν να τους πει να κάνουμε αυτό: την «ισπανοποίησή» της.

 

Όλο το σύστημα «Ελλάδα-Κύπρος» έπρεπε να κινηθεί έξυπνα. Είναι λάθος να μιλάμε για Κυπριακό Πρόβλημα. Kαι η Κύπρος έπρεπε να ενταχθεί στην ενδογένεια του τουρκικού προβλήματος ή, καλύτερα, του προβλήματος της Μικράς Ασίας και της Ανατολίας. Eδώ πρόκειται για διανοητική και πολιτική αδυναμία για τη θεσμική κατοχύρωση της χώρας… Βέβαια, κάποιοι θα είναι και πράκτορες, και προωθούν μια προπαγάνδα αυτού του τύπου.

 

Η.Ν.: Και η ΕλληνοΤουρκική φιλία;

 

Μ.Χ.: Αυτό είναι εγκληματικό σε επίπεδο ανθρώπινο, αλλά και πολιτικό, γιατί δεν συνομιλεί με τις ενδογενείς απελευθερωτικές τάσεις που εμφανίζονται στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Εκεί βγαίνουν συνασπισμοί, ας το πούμε έτσι, μια νέα κοινωνία πολιτών, η οποία έχει απελευθερωτικές ιδεολογίες, σκέψεις και προσδοκίες για τον τόπο της – την Ανατολία και τη Μικρά Ασία. Εδώ και χρόνια λέω ότι με αυτούς πρέπει να συνομιλούμε.

 

Ξέρετε τι έκανε ο υιός Παπανδρέου και η χώρα αυτή τα προηγούμενα χρόνια (έχοντας την υποστήριξη του ελλαδικού ψευδο-κατεστημένου); Το διδύμο Παπανδρέου-Σημίτη, – ο Παπανδρέου ήταν Πρωθυπουργεύων στα εθνικά – συνομιλούσε με την Εργκενεγκόν! Συνομιλούσε, δηλαδή, με ό,τι πιο ρατσιστικό υπήρχε εκεί, αντί να συνομιλεί με τους λαούς…
Γι’ αυτό πιστεύω ότι αυτή η εκδοχή της ελληνοτουρκικής φιλίας είναι ρατσιστική. Και είναι λάθος αυτό που λένε για τον Ελευθέριο Βενιζέλο. H αφετηρία δεν βρίσκεται στον Βενιζέλο. Η αφετηρία βρίσκεται στη συνάντηση Παπαδόπουλου-Ντεμιρέλ στην Αλεξανδρούπολη, και αυτή συνδέεται με την Κύπρο, γιατί εκεί αποφάσισαν να αποσύρουν την ελληνική μεραρχία που είχε στείλει ο, τότε, Γεώργιος Παπανδρέου.

Η συνέντευξη στην Μαρία Λυσάνδρου. Περιοδικό Hellenic NEXUS τεύχος Ιουλίου 2010.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Έχουν μπει σε μια σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής…

O στόλος της Πολεμικής Αεροπορίας του αύριο: Τι και πόσα μαχητικά (φαίνεται πως) θα διαθέτει

0
Στον απόηχο των δηλώσεων του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Αίσθηση και έντονες συζητήσεις προκάλεσαν οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, ως προς την επιδίωξη πώλησης ενός μεγάλου αριθμού αεροσκαφών που υπηρετούν αυτή τη στιγμή στην Πολεμική Αεροπορία.

Σε συνδυασμό με την προμήθεια των Rafale, τον εκσυγχρονισμό ενός μεγάλου αριθμού F-16 σε F-16V και τις εξαγγελίες για προμήθεια μαχητικών F-35, όλα δείχνουν πως μέσα σε λίγα χρόνια η ΠΑ θα έχει ένα αρκετά διαφορετικό «πρόσωπο» σε σχέση με σήμερα, με έναν πολύ πιο σύγχρονο και ικανό στόλο- ωστόσο δεν είναι λίγοι αυτοί που εκφράζουν προβληματισμούς σχετικά με την «οροφή» του (τον συνολικό αριθμό μαχητικών).

Τι έρχεται: Τα πιο σύγχρονα μαχητικά που θα διαθέτει η ΠΑ

VIA ASSOCIATED PRESS

Αρχίζοντας με το μαχητικό που αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» της ΠΑ, το F-16, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είπε πως ως το 2027 πρέπει να έχει «φτιαχτεί ένας ικανός στόλος από αεροσκάφη F-16 Viper (F-16V)». Παράλληλα, είπε πως τα F-16 Block30 και τα Mirage 2000-5 θα πρέπει να πωληθούν- ενώ για τα F-4 Phantom σημείωσε πως πρέπει να αποσυρθούν και «αν μπορέσουν να πωληθούν».

Στο πλαίσιο του παρόντος προγράμματος εκσυγχρονισμού, με τα παρόντα δεδομένα η ΠΑ θα έχει 82 αεροσκάφη F-16V (την πιο σύγχρονη έκδοση του F-16 σήμερα). Τα μαχητικά που μετατρέπονται σε F-16V είναι τα Block52+ και Block52+ adv. Οι δηλώσεις του υπουργού φαίνονται να υποδεικνύουν πως επιδίωξη είναι ο εκσυγχρονισμός στην έκδοση F-16V (Viper) και των 38 F-16 Block50, ώστε να δημιουργηθεί ένας ομοιογενής στόλος από 120 μαχητικά F-16V. Τα F-16 Block30 (32 στον αριθμό), με βάση τις εν λόγω εξαγγελίες, θα επιδιωχθεί να πωληθούν.

.
.
ΓΡ. ΤΥΠΟΥ ΥΠ. ΑΜΥΝΑΣ/EUROKINISSI

Ως προς τα Rafale, o υπουργός Άμυνας είπε πως «έχουμε 24 και θα ήταν καλό να τα φτάσουμε σε 30». Για τα F-35, πάντα με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά ως τώρα, επιδιώκεται η προμήθεια μέχρι και 40 μαχητικών του τύπου (και συγκεκριμένα της τέταρτης γενιάς τους), με αρχικό πλάνο την απόκτηση μιας μοίρας σε πρώτη φάση- εκτιμάται περίπου 20 αεροσκάφη.

LEE ADCOCK / 500PX VIA GETTY IMAGES

Οπότε, με βάση αυτά τα δεδομένα, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία του όχι και τόσο μακρινού (και σχετικά προβλέψιμου) μέλλοντος εκτιμάται πως μπορεί να διαθέτει μέχρι και 170-190 προηγμένα μαχητικά (F-16V, Rafale, F-35). Ωστόσο, πέραν της αδιαμφισβήτητης αναβάθμισης δυνατοτήτων που συνεπάγεται η παρουσία ενός τέτοιου αριθμού μαχητικών τεχνολογίας αιχμής, στις τάξεις της ΠΑ, οι εξαγγελίες περί επιδίωξης πώλησης των παλαιών F-16 Block30 και των Mirage 2000-5 προκάλεσαν προβληματισμούς σχετικά με το ενδεχόμενο μιας ΠΑ με «οροφή» κάτω από τα 200 αεροσκάφη (αυτή τη στιγμή βρίσκεται, ονομαστικά, μεταξύ 220 και 230 μαχητικών).

Τι (προορίζεται να) φεύγει

EUROKINISSI

Όπως προαναφέρθηκε, εξαγγέλθηκε η απόσυρση των F-4 (σε υπηρεσία βρίσκονται λίγο παραπάνω από 30) και η επιδίωξη πώλησής τους (αν και θεωρείται πως κάτι τέτοιο θα είναι δύσκολο, καθώς, παρά τους εκσυγχρονισμούς, πρόκειται για παλαιά αεροσκάφη), και επίσης η επιδίωξη πώλησης των F-16 Block30 (32 αεροσκάφη) και των Mirage 2000-5 (24 αεροσκάφη).

Επίσης, υπενθυμίζεται πως γίνονταν κινήσεις για την πώληση αριθμού (λιγότερα από 20) παλαιών ελληνικών μαχητικών Mirage 2000 (προηγούμενη έκδοση από τα Mirage 2000-5), τα οποία είναι ούτως ή άλλως καθηλωμένα εδώ και καιρό (δεν είναι σε θέση να πετάξουν, αρκετά είναι και χωρίς κινητήρες).

.

EUROKINISSI

Οπότε, με βάση αυτά τα δεδομένα, θα αποσυρθούν/ επιδιωχθεί να πωληθούν μέσα στα επόμενα χρόνια περίπου 90 μαχητικά αεροσκάφη που είναι αυτή τη στιγμή σε υπηρεσία στις τάξεις της ΠΑ (χωρίς να προσμετρώνται τα προαναφερθέντα παλαιά Mirage 2000 και να υπολογίζονται παράγοντες όπως οι βαθμοί διαθεσιμότητας, που δεν είναι δυνατόν να γίνονται γνωστή για ευνόητους λόγους).

Τι αντιπαρατάσσει η Τουρκία

VIA ASSOCIATED PRESS

H Τουρκία έλαβε πρόσφατα «πράσινο φως» από τις ΗΠΑ για την αγορά 40 νέων F-16 (F-16V) και κιτ εκσυγχρονισμού για άλλα 79, συν ενός εντυπωσιακού πακέτου εξοπλισμών. Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με ανοιχτές πηγές, από άποψης αριθμού μαχητικών Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται σε γενικές γραμμές κοντά, με την Ελλάδα να έχει σαφές πλεονέκτημα, λόγω σύγχρονων Rafale και F-16V και επικείμενης απόκτησης F-35, και την Τουρκία να υστερεί, καθώς διαθέτει ως επί το πλείστον F-16 που «γερνούν» (ενώ υπάρχουν αναφορές για ελλείψεις ανταλλακτικών και άλλα προβλήματα, στον απόηχο της επιδείνωσης των σχέσεων με τις ΗΠΑ) και έναν αριθμό παλαιών F-4 Phantom (έστω και εκσυγχρονισμένων, όπως και τα ελληνικά).

Υπενθυμίζεται πως η Τουρκία είχε βασίσει το μέλλον της πολεμικής της αεροπορίας στο F-35, από το πρόγραμμα του οποίου εκδιώχθηκε λόγω της προμήθειας των ρωσικών πυραύλων S-400.

ANADOLU VIA GETTY IMAGES

Με βάση τα παρόντα δεδομένα, η Ελλάδα υπερέχει στον αέρα- ωστόσο η Άγκυρα δεν μένει αμέτοχη, καθώς, πέραν της επιδίωξης για την απόκτηση περίπου 120 F-16V, «τρέχει» και δικά της προγράμματα αναβάθμισης F-16 (πρόγραμμα Ozgur), ενώ αναπτύσσει και το δικό της μαχητικό (Kaan), που πραγματοποίησε πρόσφατα την παρθενική του πτήση.

Το Kaan μπορεί να αποτελεί ένα μεγάλο «ερωτηματικό» ως προς τις δυνατότητές του (η Τουρκία ισχυρίζεται πως είναι μαχητικό πέμπτης γενεάς, στην οποία ανήκει και το F-35, ωστόσο, ρεαλιστικά μιλώντας, είναι μάλλον δύσκολο να καταφέρει να κάνει η Τουρκία μέσα σε λίγα σχετικά χρόνια το ίδιο με χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, με πολύ μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανίες και εμπειρία/ τεχνογνωσία στην αεροπορική τεχνολογία) και τους αριθμούς στους οποίους σκοπεύει να το προμηθευτεί η Τουρκία.

Ωστόσο όλα δείχνουν πως θα αποτελέσει παράγοντα που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν στις μελλοντικές ισορροπίες δυνάμεων, δεδομένου ότι θα είναι εγχώριας παραγωγής μαχητικό- ενώ υπενθυμίζεται και η έμφαση που δίνει η Τουρκία στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αναπτύσσοντας και μη επανδρωμένο αεριωθούμενο «μαχητικό» (Kizilelma).

Οι προβληματισμοί περί «οροφής» και τα δεδομένα

VIA ASSOCIATED PRESS

Σε αυτό το πλαίσιο, το ενδεχόμενο μιας ΠΑ με πιθανώς λιγότερα από 200 μαχητικά απέναντι σε μια Τουρκία που φαίνεται να κάνει μεγάλες προσπάθειες για να καλύψει την απόσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον αέρα, είναι απόλυτα λογικό να προκαλεί προβληματισμούς σχετικά με το αν η αμυντική θωράκιση της χώρας μας έχει το περιθώριο για μια τέτοια (ενδεχόμενη) μείωση- άλλωστε ένας από τους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν ως προς τις απαιτήσεις και ανάγκες της ΠΑ είναι το βάρος των αναχαιτίσεων στο Αιγαίο (ακόμα και αν εδώ και καιρό επικρατεί ησυχία στο μέτωπο αυτό, δεδομένης της βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αυτό είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή).

VIA ASSOCIATED PRESS

Στην άλλη πλευρά, ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στη συγκεκριμένη «εξίσωση»: Πρώτος και ιδιαίτερα σημαντικός είναι ότι οι κινήσεις αυτές κινούνται προς την κατεύθυνση ενός «νοικοκυρέματος»/ εξορθολογισμού. Η επίτευξη οικονομίας κλίμακας και μείωσης της πολυτυπίας στην ΠΑ, με ομογενοποίηση του στόλου θα έχει ως αποτέλεσμα σημαντική εξοικονόμηση πόρων, με πολύ σημαντικά οφέλη:

Όσο περισσότεροι είναι οι τύποι αεροπλάνων, ελικοπτέρων ή άλλων συστημάτων που πρέπει να συντηρηθούν, τόσο υψηλότερο είναι το κόστος, λόγω αναγκών για διαφορετικά ανταλλακτικά, τεχνογνωσία κλπ- συγκεκριμένα για την ΠΑ υπήρξαν περίοδοι κατά τις οποίες συνυπηρετούσαν αξιοσημείωτα πολλοί διαφορετικοί τύποι, κάτι που γίνεται εύκολα αντιληπτό αν δει κανείς τη λίστα των πολεμικών αεροπλάνων που έχουν υπηρετήσει σε αυτήν κατά την ιστορία της– και δεν λαμβάνονται καν υπόψιν οι άλλοι τύποι αεροσκαφών που είναι σε υπηρεσία (μεταγωγικά, εκπαιδευτικά, ελικόπτερα, πυροσβεστικά κλπ).

VIA ASSOCIATED PRESS

Δεύτερο και εξίσου σημαντικό είναι να γίνεται αντιληπτό πως οι δυνατότητες των αεροσκαφών για τα οποία υπάρχει πρόθεση να φύγουν δεν είναι ίδιες με αυτές των αεροσκαφών που θα έρθουν: Με πολύ απλά λόγια, υπάρχει τεράστια απόσταση, πχ, ανάμεσα σε ένα F-4 Phantom και ένα F-35, ή ανάμεσα σε ένα Mirage 2000-5 και ένα Rafale (υπενθυμίζεται πως τo Rafale προορίζεται να είναι ο αντικαταστάτης του εμβληματικού Mirage στον «γαλλικό» στόλο της ΠΑ), οπότε δεν είναι ακριβές ή ρεαλιστικό η συζήτηση να μπαίνει στη λογική «ένα με ένα» ως προς τα αεροσκάφη της ΠΑ, δεδομένου ότι μιλάμε για κατά πολύ ανώτερα ποιοτικά/ τεχνολογικά μαχητικά.

Όπως σημειώνουν στρατιωτικές πηγές, σκοπός είναι να εξασφαλίζεται η αποτρεπτική ισχύς, και ως εκ τούτου απαιτείται σωστός προγραμματισμός/σχεδιασμός ως προς τις αποσύρσεις/ πωλήσεις και αφίξεις/ αντικαταστάσεις, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η απαιτούμενη ισορροπία, ακόμα και με ενδεχομένως λιγότερα στον αριθμό (αλλά πολύ ανώτερα) μαχητικά αεροσκάφη.

Αξίζει να υπενθυμιστεί πως, στο πέρασμα των δεκαετιών, η «οροφή» έχει μειωθεί ξανά- ενδεικτικά, κάποτε ήταν σε υπηρεσία πάνω από 300 μαχητικά, σε εποχές που υπηρετούσαν «θρύλοι» όπως το A-7 Corsair, το Mirage F-1, το F-5 κ.α. Επίσης, οι απαιτήσεις των σύγχρονων επιχειρήσεων, και ιδιαίτερα της δικτυοκεντρικής φιλοσοφίας (πλατφόρμες που «μιλούν» μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας πληροφορίες) επιτάσσουν αεροσκάφη που ανήκουν σε αυτή τη νέα εποχή – και αυτά που δεν μπορούν να ακολουθήσουν αναπόφευκτα θα βγαίνουν εκτός υπηρεσίας.

VIA ASSOCIATED PRESS

Τρίτο και επίσης σημαντικό, το οποίο επίσης υπογραμμίζουν οι εν λόγω πηγές, είναι πως οι εξαγγελίες έχουν να κάνουν με πρόθεση πώλησης- και δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες για πιθανούς/ επίδοξους αγοραστές για τα αεροσκάφη αυτά, ώστε να μιλάμε για μια διαδικασία που έχει ήδη δρομολογηθεί, ώστε να προεξοφλείται από τώρα μια πτώση της «οροφής» -άλλωστε, σημειώνεται πως ο ίδιος ο υπουργός, πέραν των αναφορών σε προθέσεις πώλησης, δεν αναφέρθηκε ο ίδιος σε μείωση «οροφής» ώστε να εκλαμβάνεται κάτι τέτοιο ως δεδομένο.

Όπως και να έχει, οποιαδήποτε κίνηση λάβει χώρα είναι βέβαιο πως θα γίνει με προσοχή, με τις αποχωρήσεις να γίνονται με βάση τις νέες αφίξεις, ώστε να μην προκύψουν κενά στη θωράκιση της χώρας (ενώ αναμένονται και αλλαγές σε οργανωτικό επίπεδο, όπως η δημιουργία δύο μοιρών Rafale με τα διαθέσιμα μαχητικά, ώστε να καλύπτονται οι επιχειρησιακές απαιτήσεις).

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί πως η πώληση των F-16 Block30 έχει τεθεί στο παρελθόν ξανά «στο τραπέζι», με υποψήφιους αγοραστές την Κροατία, τη Βουλγαρία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ωστόσο οι όποιες επαφές δεν είχαν δώσει αποτελέσματα.

Ως προς αναφορές οι οποίες συνδέσουν τις εξαγγελίες με την Ουκρανία, η οποία αναζητά μαχητικά (κυρίως F-16) για να αναβαθμίσει την πολεμική της αεροπορία απέναντι στη ρωσική εισβολή, δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες για κάτι τέτοιο- η όποια συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας στον αεροπορικό τομέα αυτή τη στιγμή αφορά στον τομέα της εκπαίδευσης χειριστών, η οποία αναμένεται να λάβει χώρα όχι σε ελληνικό ή ουκρανικό έδαφος, και, σε κάθε περίπτωση, δεν έχει αρχίσει ακόμα.

https://www.huffingtonpost.gr/entry/o-stolos-tes-polemikes-aeroporias-toe-aerio-ti-kai-posa-machetika-fainetai-pos-tha-diathetei_gr_

Οι φάκελοι του Σταύρου Ψυχάρη

0

Στην πολιτική προφητεία του Σταύρου Ψυχάρη υποτίθεται ότι ο απερχόμενος πρωθυπουργός έδινε συμβουλές στον διάδοχό του.

Ο αείμνηστος Σταύρος Ψυχάρης είχε κάποτε γράψει στο «Βήμα» μια πολιτική προφητεία. Στην ιστορία του υποτίθεται ότι ο απερχόμενος πρωθυπουργός έδινε συμβουλές στον διαδοχό του.

«Σου έχω αφήσει τρεις φακέλους στο γραφείο σου», του είπε, «και σε συμβουλεύω να τους χρησιμοποιήσεις με σοφία».

«Στην πρώτη μεγάλη πολιτική κρίση που θα αντιμετωπίσεις, άνοιξε τον πρώτο». Το έκανε πράγματι ο διάδοχος και ο πρώτος φάκελος έγραφε: «Ρίξε όλες τις ευθύνες στον προηγούμενο, ότι παρέλαβες «καμένη γη» κ.λπ. Το έκανε και ξεπέρασε την κρίση.

Στην επόμενη άνοιξε τον δεύτερο φάκελο: «Ρίξ’ τα στη διαπλοκή, ότι σε “πολεμούν τα διαπλεκόμενα συμφεροντα” κ.λπ.». Ακολούθησε τη συμβουλή και ξεπέρασε την κρίση.

Στην επόμενη αναταραχή, ο πρωθυπουργός άνοιξε τον τρίτο φάκελο: «Τώρα, άρχισε να γράφεις τους δικούς σου τρεις φακέλους για τον επόμενο».

Ρ. Σ.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/241184/oi-fakeloi-tou-stayrou-psyxari

Στο λιμάνι του Πειραιά «έδεσαν» τα τουρκικά πολεμικά πλοία TCG Anamur και TCG Amasra

0

Στο πλαίσιο της Ομάδας Εργασίας Μόνιμων Ναρκών του NATO-2

Στο πλαίσιο της ειδικής Ομάδας του NATO-2 (SNMCMG-2), «έδεσαν» στο λιμάνι του Πειραιά, τα δύο ναρκαλιευτικά πλοία TCG Anamur και TCG Amasra, που ανήκουν στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Χθες ο Τούρκος πρέσβης Τσαγατάι Ερτζιγές επισκέφθηκε το τουρκικό ναρκαλιευτικό πλοίο TCG Anamur που βρέθηκε στο λιμάνι του Πειραιά στο πλαίσιο της Μόνιμης Ομάδας Εργασίας Αντιμετώπισης Ναρκών του ΝΑΤΟ-2 (SNMCMG-2) και παρακολούθησε την εκδήλωση ιφτάρ, που πραγματοποιήθηκε στο πλοίο.

Επίσης ο πρέσβης της Τουρκίας δέχθηκε τους κυβερνήτες των πλοίων στην πρεσβεία. Κατά τα λοιπά πραγματοποιήθηκε τελετή στο Νεκροταφείο Τούρκων Μαρτύρων στον Πειραιά με τη συμμετοχή μελών του πληρώματος των πλοίων και προσωπικού της πρεσβείας.

Μετά την τελετή, ο Τούρκος πρέσβης Τσαγατάι Ερτζιγές επισκέφθηκε το πλοίο TCG Anamur στο λιμάνι του Πειραιά και παρακολούθησε την εκδήλωση για το ιφτάρ που έγινε εκεί. Ο πρέσβης έλαβε πληροφορίες για τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις δραστηριότητες του πλοίου από τον κυβερνήτη του και υπέγραψε το βιβλίο επισκεπτών.

Σημειώνεται πως στο νεκροταφείο των μαρτύρων υπάρχουν οι τάφοι των Τούρκων στρατιωτών που οδηγήθηκαν στην Αθήνα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/sto-limani-tou-peiraia-edesan-ta-tourkika-polemika-ploia-tcg-anamur-kai-tcg-amasra-foto/

 

Δημοσκόπηση IPSOS: Πάνω από το 80% των Ελλήνων τάσσονται κατά της συνέχισης της βοήθειας στην Ουκρανία

2

Η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται για νέες «δωρεές» στον στρατό του Ζελένσκι

Μόνο ένα 17% των Ελλήνων πολιτών διάκεινται θετικά στην βοήθεια στην Ουκρανία, ένα συντριπτικό ποσοστό σε ότι αφορά τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην στην ανατολική Ευρώπη, με την κυβέρνηση να κωφεύει επιδεικτικά ετοιμάζοντας νέες δωρεές στον στρατό του Ζελένσκι.

Έχοντας συμπληρώσει περισσότερα από δύο χρόνια στα πεδία των μαχών και με τον πόλεμο να συνεχίζεται χωρίς να διαφαίνεται κάποιο σημάδι ειρήνευσης οι πολίτες της Ευρώπης δείχνουν σημάδια κόπωσης στο κομμάτι της συνέχισης παροχής βοήθειας στην Ουκρανία με την Ελλάδα και την Ουγγαρία να συγκεντρώνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά κατά της βοήθειας, την ώρα που η ελληνική

Συγκεκριμένα, μόλις το 17% των Ελλήνων θεωρεί προτεραιότητα τη συνέχιση της παροχής βοήθειας από την ΕΕ προς την Ουκρανία, ενώ το 45% εκτιμά ότι το ζήτημα είναι δευτερεύουσας σημασίας.

Τα ποσοστά αυτά είναι χαμηλότερα μόνο στην Ουγγαρία, αρκετά χαμηλότερα από το ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Σύμφωνα με αποκλειστική δημοσκόπηση της IPSOS για το Euronews -η πρώτη στο είδος της στην οποία συμμετείχαν σχεδόν 26.000 ερωτηθέντες από 18 χώρες της ΕΕ- αποκαλύπτει ότι το μόνο 36% των Ευρωπαίων επιθυμεί η βοήθεια προς την Ουκρανία να αποτελέσει προτεραιότητα του επόμενου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 

Τα σκανδιναβικά κράτη μέλη της ΕΕ οι πιο θερμοί υποστηρικτές

Οι απόψεις σχετικά με τη βοήθεια προς την εμπόλεμη χώρα, ωστόσο, διαφέρουν έντονα από χώρα σε χώρα.

Οι ερωτηθέντες από τα σκανδιναβικά κράτη μέλη της ΕΕ είναι, οι πιο θερμοί υποστηρικτές, που καλούν το επόμενο ευρωκοινοβούλιο να είναι πιο ενεργό στην υποστήριξή του προς την Ουκρανία, με το 68% των Σουηδών, το 59% των Δανών και το 57% των Φινλανδών να δηλώνουν ότι αποτελεί προτεραιότητα για αυτούς.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα και η Ουγγαρία ακολουθούμενες από την Ρουμανία και τη Σλοβακία.

Τι συμβαίνει με τις χώρες που συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων χορηγών στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία

Μόνο το 17% των Ελλήνων και το 12% των Ούγγρων πιστεύει ότι η βοήθεια προς την Ουκρανία θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα της ΕΕ κατά την επόμενη θητεία.

Στη Γερμανία, την Πολωνία και την Τσεχία, όπου οι κυβερνήσεις συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων χορηγών στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, οι ερωτηθέντες φαίνεται να αισθάνονται κάποια κόπωση από τη βοήθεια, με τα ποσοστά να μοιάζουν πολύ με τον μέσο όρο της ΕΕ.

Μέρος της δυσαρέσκειας στην ανατολική Ευρώπη και στα κράτη μέλη που συνορεύουν με την Ουκρανία συνδέεται πιθανότατα με τις εισαγωγές ουκρανικών γεωργικών προϊόντων, κατά των οποίων διαμαρτύρονται οι Ευρωπαίοι αγρότες υποστηρίζοντας ότι συμπιέζουν τις τιμές σε όλο το μπλοκ.

Η πολιτική ιδεολογία

Η δημοσκόπηση εξετάζει και την πολιτική ιδεολογία των ερωτηθέντων με τους υποστηρικτές των Πρασίνων (57%) να υποστηρίζουν σε συντριπτικό ποσοστό ότι η ενίσχυση της στήριξης θα αποτελέσει προτεραιότητα για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Οι ερωτηθέντες που ταυτίζονται με τις τρεις κύριες πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τους κεντροαριστερούς Σοσιαλιστές και Δημοκράτες και τις κεντρώες ομάδες των Ανανεωτικών – είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό υπέρ της συνέχισης της ισχυρής στήριξης προς την Ουκρανία.

Η υποστήριξη από τους ψηφοφόρους της αριστεράς είναι πιο συγκρατημένη, αλλά παρόλα αυτά σε μεγάλο βαθμό θετική. Ωστόσο, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων που συντάσσονται με την δεξιά ομάδα «Ταυτότητα και Δημοκρατία» θεωρεί τη βοήθεια προς την Ουκρανία δευτερεύουσα.

Η δημοσκόπηση ωστόσο δεν κάνει διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων βοήθειας. Η ΕΕ έχει παράσχει στρατιωτική, μακροοικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια στην Ουκρανία από τότε που η Ρωσία εξαπέλυσε την πλήρους κλίμακας εισβολή της πριν από δύο και πλέον χρόνια.

Βοηθάει πράγματι η στήριξη της ΕΕ την Ουκρανία

Στην ερώτηση αν η στάση της ΕΕ στην Ουκρανία είχε θετικό αντίκτυπο στις εξελίξεις στην εμπόλεμη χώρα, οι ερωτηθέντες στις 18 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν εξίσου διχασμένοι, με τους Έλληνες να είναι ξανά αρνητικοί με ένα μόλις 22%.

Συνολικά, το 36% λέει ότι η ΕΕ είχε θετικό αντίκτυπο, το 32% δηλώνει ότι ο αντίκτυπος του μπλοκ δεν ήταν ούτε θετικός ούτε αρνητικός και το υπόλοιπο 31% πιστεύει ότι ο αντίκτυπος ήταν αρνητικός.

Το συνολικό ποσό βοήθειας από τα 27 κράτη μέλη υπερβαίνει τα 143 δισεκατομμύρια ευρώ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το συνολικό ποσό της βοήθειας που έχει παρασχεθεί στην Ουκρανία από τα 27 κράτη μέλη υπερβαίνει τα 143 δισεκατομμύρια ευρώ!

Από αυτά, τα 81 δισεκατομμύρια ευρώ δεσμεύτηκαν μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ για χρηματοδοτική, οικονομική και ανθρωπιστική στήριξη, ενώ άλλα 12 δισεκατομμύρια ευρώ δόθηκαν από τα κράτη μέλη για τον ίδιο σκοπό. Η στρατιωτική βοήθεια ανέρχεται σε 33 δισεκατομμύρια ευρώ – τα δύο τρίτα ως διμερής στήριξη και τα υπόλοιπα 11 δισεκατομμύρια ευρώ στο πλαίσιο του μέσου της Ευρωπαϊκής Ειρηνευτικής Διευκόλυνσης – ενώ 17 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν εκταμιευθεί για τη στήριξη των προσφύγων εντός της ΕΕ.

Πάνω από τέσσερα εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες έχουν βρει καταφύγιο στην ΕΕ από τον Μάρτιο του 2022. Η προστασία τους και οι βασικές τους ανάγκες, συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης, της εκπαίδευσης των παιδιών τους και της στέγασης, παρέχονται από το σύστημα προσωρινής προστασίας.

Η ΕΕ έχει επίσης λάβει μια σειρά μαζικών και πρωτοφανών κυρώσεων κατά της Ρωσίας για τη στρατιωτική της επίθεση κατά της Ουκρανίας. Έχουν εγκριθεί δεκατρείς δέσμες μέτρων για τον περιορισμό των πωλήσεων ρωσικών ορυκτών καυσίμων και μετάλλων και τον αυστηρό περιορισμό της πρόσβασής της σε βασικά αγαθά και τεχνολογίες που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει στο πεδίο της μάχης.

Επιπλέον, πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ από την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας ακινητοποιήθηκαν σε όλη την ΕΕ και τους συμμάχους της G7.

Οι ερωτηθέντες από τις σκανδιναβικές χώρες – 63% των Δανών, 60% των Φινλανδών, 58% των Σουηδών – έχουν θετική άποψη για τον αντίκτυπο που είχε η ΕΕ στη στήριξη της Ουκρανίας. Ο γαλλογερμανικός άξονας, εν τω μεταξύ, είναι μέτρια ικανοποιημένος: Το 37% των Γάλλων ερωτηθέντων έχει θετική γνώμη και το 31% αρνητική, περίπου το ίδιο με την απέναντι πλευρά του Ρήνου.

Αλλά στη Ρουμανία, τη Σλοβακία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Ελλάδα και την Ουγγαρία, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο αντίκτυπος της ΕΕ στον πόλεμο στην Ουκρανία ήταν αναποτελεσματικός.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/dimoskopiseis/dimoskopisi-pano-apo-to-80-ton-ellinon-tassontai-kata-tis-synexisis-tis-voitheias-stin-oukrania/

Οργή Α.Βούτσιτς κατά Ν.Μπακογιάννη για ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης: «Ντροπή σου»

0

«Άλλαξε ξαφνικά τις προτάσεις της σχετικά με το Κόσσοβο κατόπιν εντολών»

Ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, εξέφρασε έντονη δυσαρέσκεια προς την Ντόρα Μπακογιάννη. Ανέφερε ότι ως εισηγήτρια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, για την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, άλλαξε τις προϋποθέσεις στην πρότασή της σχετικά με το Κόσσοβο.

Όπως είπε, αυτό έγινε έπειτα από ένα τηλεφώνημα και παραιτήθηκε από το γεγονός ότι η Πρίστινα πρέπει πρώτα να εφαρμόσει την «Ένωση Σερβικών Δήμων» (ZSO).

Σε διάγγελμά του από το Παλάτι της Σερβίας, ο Βούτσιτς είπε ότι γνωρίζει ποιος το έκανε.

«Ξαφνικά μετάνιωσε που ήταν πολύ σταθερή και δυνατή.

Μετά θυμήθηκε ότι το ZSO δεν είναι σημαντικό.

Και μετά θυμήθηκε ότι ούτε η απαλλοτρίωση ήταν σημαντική. Ξέρω πολύ καλά ποιος έδωσε την εντολή να εγκαταλείψετε τις αρχές σας και να συμπεριφέρεστε έτσι.

Ντροπή σου», είπε ο Βούτσιτς αναφερόμενος στην Ντόρα Μπακογιάννη.

Σημειώνεται ότι η Ένωση Σερβικών Δήμων είναι το σχέδιο για μια αυτοδιοικούμενη ένωση δήμων, με πλειοψηφικό σερβικό πληθυσμό στο Κοσσυφοπέδιο. Η πρόταση της ένωσης προήλθε από τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013 που υπέγραψαν οι κυβερνήσεις του Κοσόβου και της Σερβίας.

Η οργή του Σέρβου αντιπροέδρου έρχεται μετά την έγκριση από την  Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων και Δημοκρατίας του Συμβουλίου της Ευρώπης της  πρότασης της εισηγήτριας για το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης, Ντόρας Μπακογιάννη, όπου σε αυτή προτείνεται η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης χωρίς πρόσθετους όρους.

Ο Βούτσιτς ανέφερε ότι δυτικοί νομικοί εμπειρογνώμονες είπαν ότι το ZSO δεν είναι μόνο ένα εσωτερικό ζήτημα, αλλά μια διεθνής νομική υποχρέωση της Πρίστινα.

«Στη συνέχεια έλαβαν μια επιστολή από τον Κούρτι και τον Οσμάνι με την οποία αναλαμβάνουν να σχηματίσουν το ZSO, μόλις γίνουν δεκτοί ως μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης», σημείωσε. «Λένε ψέματα για χιλιοστή φορά. Και η ουσία είναι ότι όσοι το εγκρίνουν, ξέρουν ότι λένε ψέματα. Και δείτε το παράδοξο, όπως και με το πρώτο ραντεβού», σημείωσε και πρόσθεσε:

 

 

«Είναι πιθανό η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης να πραγματοποιηθεί την 11η επέτειο, στις 18 ή 19 Απριλίου, 11 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Συμφωνίας των Βρυξελλών και τη μη συγκρότηση του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ακριβώς για να δείτε ότι το παιχνίδι με τα ”ραντεβού” δεν είναι τυχαίο: Νομίζουν ότι μπορούν να ταπεινώσουν τους Σέρβους για πάντα», όπως είπε.

Η έκθεση υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων, το επόμενο βήμα είναι η ψήφιση από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση τον Απρίλιο. Αν ψηφιστεί, τον Μάιο θα συζητηθεί στο Συμβούλιο Υπουργών για την τελική απόφαση.

Δείτε το βίντεο με το διάγγελμα Βούτσιτς

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/servos-proedros-a-voutsits-pros-n-mpakogianni-gia-to-kosovo-ntropi-sas/

 

Καλίνινγκραντ, ο επόμενος πόλεμος για το Κρεμλίνο;

0

Pierre Razoux

fmes-france.org

Η πλήρης ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ στις 7 Μαρτίου 2024, μετά από εκείνη της Φινλανδίας (4 Απριλίου 2023), μετέτρεψε τη Βαλτική Θάλασσα σε «λίμνη του ΝΑΤΟ», ενώ πριν από δύο χρόνια ήταν ένας θαλάσσιος χώρος στρατιωτικά κοινός με τη Ρωσία. Το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό στη Βαλτική βρίσκεται τώρα σε αμυντική στάση, στριμωγμένο στις ναυτικές του βάσεις στο Καλίνινγκραντ και την Αγία Πετρούπολη, όπως το ρωσικό ναυτικό στη Μαύρη Θάλασσα βρίσκεται στριμωγμένο στην Αζοφική Θάλασσα από τη συνδυασμένη δράση drones και Ουκρανικών βλημάτων. Ως εκ τούτου, η Ρωσία βρίσκεται σήμερα να διαχειρίζεται την επιμελητεία του ρωσικού θύλακα του Καλίνινγκραντ που βρίσκεται εντός του ΝΑΤΟϊκού χώρου, όπως ακριβώς το ΝΑΤΟ έπρεπε να διαχειριστεί την επιμελητεία του θύλακα του Βερολίνου κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Που βρισκόταν εντός του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Τον Φεβρουάριο του 2022, το Κρεμλίνο εισέβαλε στην Ουκρανία. Αύριο, ο Ρώσος πρόεδρος θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό να ανοίξει με τη βία τη ρωσική επικράτεια του Καλίνινγκραντ στη Βαλτική, που έχει ήδη μετατραπεί σε ένα «πυρηνοποιημένο» καταφύγιο και μια αδιαπέραστη φούσκα άρνησης περιοχής, και γιατί όχι και το υποτελές έδαφος της Υπερδνειστερίας στα νοτιοδυτικά της Ουκρανίας. Αυτές οι δύο επιχειρήσεις, αν γίνονταν, θα βασίζονταν σε μια αιφνιδιαστική επίθεση από αέρος-στεριά, προκαλώντας έκπληξη στους Ευρωπαίους και το ΝΑΤΟ. Αυτός ο χάρτης λοιπόν δείχνει ξεκάθαρα τη στρατηγική σημασία του διαδρόμου Suwalki, μήκους μόλις 65 χιλιομέτρων, που συνδέει τόσο την Πολωνία με τις χώρες της Βαλτικής όσο και τη Ρωσία με το Καλίνινγκραντ. Δείχνει επίσης τα νέα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε γρήγορα να μετατραπεί σε ένα νέο σιδηρούν παραπέτασμα, απομονώνοντας έτσι περαιτέρω τη Μολδαβία και τη Γεωργία.

 

Ο κύβος ερρίφθη. ποιός θα είναι ο επόμενος;

20
του Παντελή Σαββίδη
Φωτογραφία: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλά στη βουλή για την πρόταση μομφής που κατέθεσε.
Τελικά η πρόταση δυσπιστίας δεν ήταν αρνητική ενέργεια για την αντιπολίτευση. Φυσικά θα ήταν αφελής η αναμονή αμφισβήτησης της κυβέρνησης απο τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά η εικόνα της κυβέρνησης στην κοινωνία διερράγη περισσότερο.
Δεν έχουμε εκείνη την συμπαγή μάζα που κυβερνούσε αλαζονικά με την καθολική υποστήριξη των ΜΜΕ.
Ορισμένα συμπεράσματα:
1.-Η χώρα εισέρχεται σε μια περίοδο αβεβαιότητας και ρευστότητας την οποία δεν θα σταθεροποιήσει η εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου. Το πιθανότερο είναι ότι η ΝΔ θα υποστεί σημαντική μείωση των ποσοστών της οπότε θα τεθεί θέμα πολιτικής νομιμοποίησης του κόμματος να κυβερνά. Αλλά και στην απίθανη περίπτωση που αυτό δεν συμβεί ο κύβος ερρίφθη, η αντιπολίτευση πέρασε τον Ρουβίκωνα, το μέχρι τώρα πολιτικό σκηνικό αποτελεί παρελθόν. Ένα νέο θα διαμορφωθεί. Πρέπει να δούμε τις τάσεις τις επόμενες ημέρες για να το περιγράψουμε.
2.-Η χρονική στιγμή της πρότασης δυσπιστίας ήταν η πλέον κατάλληλη. Φαίνεται πως στο παρασκήνιο συντελούνται διεργασίες και σε επίπεδο ανακατανομής της στήριξης κομμάτων απο τα ΜΜΕ και στην σύγκλιση κομμάτων για την διαμόρφωση ενός ισχυρού πόλου που στις εθνικές εκλογές θα αμφισβητήσει την ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Χρειάζεται χρόνος για να έχει κάποιο πρώτο αποτέλεσμα η αμφισβήτηση αυτή.
3.-Η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να εξαντλήσει την τετραετία. Η αμφισβήτηση της πολιτικής της θα είναι έντονη και υπο την πίεση των ΜΜΕ το πιθανότερο είναι να αναγκαστεί να πάει και σε βουλευτικές εκλογές. Είναι πολλές οι αδυναμίες στην κυβερνητική πολιτική που αν προβληθούν, καταλλήλως, θα της δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα.
4.-Ο πρωθυπουργός έκανε σαν απατημένη σύζυγος που την εγκαταλείπουν για νέες ερωμένες. Οι δικοί του ολιγάρχες των ΜΜΕ τον αμφισβητούν και δεν μπόρεσε να κρύψει τον εκνευρισμό του. Μετά βίας συγκρατιόταν χθες. Η σύγκρουση μαζί τους φαίνεται να είναι αναπόφευκτη. Η μόνη περίπτωση να τους περιορίσει είναι να κερδίσει και στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές. Θυμάμαι ανάλογη περίπτωση με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ακόμη και τότε, όταν δηλαδή μετά την αμφισβήτησή του κέρδισε στις εκλογές, ο Ανδρέας ευχαρίστησε το λαό αλλά δεν μπόρεσε να τους δαιχειριστεί. Οι μιντιάρχες δεν σταμάτησαν την πίεση. Και είχαμε να κάνουμε με Ανδρέα. όχι με Μητσοτάκη. Δεν θα επανέλθουμε στο μέχρι χθες σκηνικό. Θα μπορέσει ο Μητσοτάκης να διαχειριστεί την σύγκρουση;
5. Αναγκαία αλλά όχι ικανή προϋπόθεση γι αυτό είναι να συγκρατήσει τις εσωκομματικές τάσεις ενωμένες και να τις έχει μαζί του. Γι αυτό αποκλείεται, παρά τις πιέσεις, να αφήσει εκτεθειμένο τον Κ. Καραμανλή έναν αυθάδη νέο πολιτικό. Δεν ήταν τυχαία η υπόμνηση απο πλευράς πρωθυπουργού της υπόθεσης Βατοπέδι. Ούτε τα περι νταβατζήδων. Σε αυτούς στηρίχθηκε για να πάρει την ηγεσία της ΝΔ και να κερδίσει δύο φορές τις εκλογές. Τώρα αισθάνεται την ανάσα τους. Αλλά αισθάνεται και πως κάτι ανάλογο με το Βατοπέδι έχει να αντιμετωπίσει και αναζητά εσωκομματική στήριξη. Θα την έχει; Η πολιτική του είναι εκτεθειμένη στις τάσεις αυτές. Οι πολιτικές σχέσεις του και με τον Καραμανλή (τον πρώην πρωθυπουργό) και με τον Σαμαρά δεν είναι καλές. Αλλά το ατού του είναι ότι κρατά στο χέρι τον νεαρό Καραμανλή.
6.-Η εμφάνισή του ήταν κάκιστη. Ειρωνικός, προκλητικός μετά βίας κρατιόταν να μην ξεσπάσει. Η επιθεσή του προσωπικά στον Κασσελάκη δείχνει ότι απο εκεί αισθάνεται μια απειλή. ‘Ηταν χυδαίος στον τρόπο που αναφέρθηκε στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
7.-Η νευρικότητα του κ. Μητσοτάκη στη βουλή δείχνει την αγωνία του. Εκανε μια προσπάθεια να επανασυγκολήσει τις σχέσεις του με τον απολύτως δικό του ολιγάρχη αλλά απέτυχε οικτρά. Οι παραιτήσεις δύο πολύ στενών συνεργατών του δείχνουν το εσωτερικό αδιέξοδο και το κλίμα στον στενό του κύκλο.
8.-Προσπάθησε να απευθυνθεί συναισθηματικά στην κοινωνία στο θέμα των Τεμπών λέγοντας: “Σας κοιτώ στα μάτια και σας λέω «δεν έγινε καμία συγκάλυψη στα Τέμπη». Το λέει επικαλούμενος την πολιτική εντιμότητά του. Υπάρχει; Ποια πολιτική εντιμότητα έχει ένας πρωθυπουργός που όντας επικεφαλής της ΕΥΠ δηλώνει πως δεν είχε ιδέα απο τις υποκλοπές;
Συνέχισε λέγοντας πως δεν θα συγκυβερνήσει με παράκεντρα και πως δεν είναι όλοι εξαγοράσιμοι!!! Εδώ φαντάζομαι γέλασε το πανελλήνιο.
9.-Ορισμένες στιγμές, όπως στις επιθέσεις του κατά των πολιτικών αρχηγών το ύφος του, η στάση του και ο λόγος του θύμιζαν υπόκοσμο. Σχετικό αποκορύφωμα όσα είπε για τον Κασσελάκη ή όταν πευθυνόμενος στον κ Ανδρουλάκη του συνέστησε να μην κοιτά το κινητό του διότι δεν θα ξαναμιλήσει οπότε δεν χρειάζεται να συμβουλεύεται τις κατευθύνσεις που του δίνουν. (Θα κρίνει και εξ ιδίων τα αλλότρια).
10.-Οι βουλευτές της ΝΔ έδωσαν εικόνα όχλου. Στα γήπεδα οι οπαδοί συμπεριφέρονται με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια. Κακή η συμπεριφορά και του Προέδρου της Βουλής. Έδινε την εικόνα ενός grupi του Μητσοτάκη.
11.-Alea iacta est. Εισήλθαμε σε φάση αναδιαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού. Και αυτό δεν το αποφασίζουν οι πολιτικοί. Ό,τι και να λένε. Το αποφασίζουν οι οικονομικοί παράγοντες. Η οικονομία υπερισχύει της πολιτικής. Και με τέτοιους πολιτικούς, οι όροι δεν θα αντιστραφούν. Μόλις πέσουν τα φώτα της ράμπας θα αποδειχθεί ότι ο βασιλιάς Μητσοτάκης ήταν γυμνός.
12.-Ο επόμενος; Ή οι επόμενοι;

ΑΠΘ: Θύμα εκφοβισμού η κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών

0

Φωτογραφία αρχείου: ΜΟΤΙΟΝ ΤΕΑΜ / ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
29/03/2024  21:05
Τη συμπαράστασή τους στην κοσμήτορα της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ, καθηγήτρια Χαρά-Μυρτώ-Αγάπη Χαραλάμπους, εκφράζουν οι συνάδελφοί της στην Επιτροπή Κοσμητόρων του Ιδρύματος, κάνοντας λόγο για εκστρατεία εκφοβισμού εναντίον της μετά την πρόσφατη αστυνομική επιχείρηση.

Σε ομόφωνο ψήφισμα που εξέδωσε η Επιτροπή, αναφέρεται συγκεκριμένα: «Με αφορμή την εκστρατεία εκφοβισμού που εξαπολύθηκε κατά της Κοσμήτορος της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ, για να μην καταθέσει ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης όσα εκ της θέσεώς της γνωρίζει για τις δραματικές επιπτώσεις των καταλήψεων στη Σχολή της, η Επιτροπή Κοσμητόρων του ΑΠΘ, πλέον της αυτονόητης συμπαράστασης που της εκφράζει, διαπιστώνει με λύπη της πως η άσκηση διοικητικών καθηκόντων στα ΑΕΙ της χώρας ελλοχεύει ασύμμετρους κινδύνους, τους οποίους δεν διατρέχει κανένα άλλο μονοπρόσωπο ακαδημαϊκό όργανο σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο, και προβληματίζεται ιδιαίτερα για το μέλλον του δημοσίου Πανεπιστημίου, η ελεύθερη πρόσβαση στο οποίο συνιστά αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της Πανεπιστημιακής κοινότητας, το οποίο δεν μπορεί να εξαρτάται από την απόφαση κανενός συλλογικού οργάνου».

Αναβλήθηκε για τις 26/11 η δίκη των 49 φοιτητών από την αστυνομική επιχείρηση στο ΑΠΘ
Σήμερα, αναβλήθηκε εκ νέου η δίκη των 49 φοιτητών που είχαν συλληφθεί πριν από δύο εβδομάδες, κατά την αστυνομική επιχείρηση στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου παραπέμφθηκαν να δικαστούν με την αυτόφωρη διαδικασία, κατηγορούμενοι για διατάραξη ομαλής λειτουργίας νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ΑΕΙ) και απείθεια, ανέβαλε την υπόθεση για τις 26 Νοεμβρίου, κάνοντας δεκτό σχετικό αίτημα, λόγω κωλύματος συνηγόρων υπεράσπισης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προειδοποιεί ο Τουσκ: Η Ευρώπη να προετοιμάζεται για πόλεμο -Υπάρχει πραγματική απειλή, δεν είμαστε έτοιμοι

0

Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ © AP Photo/Mindaugas Kulbis
29/03/2024  21:37
Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ προειδοποίησε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε μια «προπολεμική εποχή», αλλά έχει ακόμη «πολύ δρόμο να διανύσει» μέχρι να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την απειλή που έρχεται.

«Δεν θέλω να τρομάξω κανέναν, αλλά ο πόλεμος δεν είναι πλέον μια έννοια του παρελθόντος», δήλωσε ο Τουσκ σε συνέντευξή του σε διάφορα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. «Είναι πραγματικός, στην πραγματικότητα έχει ήδη ξεκινήσει πριν από περισσότερα από δύο χρόνια».

Τουσκ: Οποιοδήποτε σενάριο είναι δυνατό, πρέπει να συνηθίσουμε την άφιξη μιας προπολεμικής εποχής
Ο Τουσκ είπε ότι αυτό που είναι πιο ανησυχητικό αυτή τη στιγμή είναι ότι «κυριολεκτικά οποιοδήποτε σενάριο είναι δυνατό», προσθέτοντας ότι η Ευρώπη δεν έχει αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση από το 1945.

«Ξέρω ότι ακούγεται καταστροφικό, ιδίως για τους ανθρώπους της νεότερης γενιάς, αλλά πρέπει να συνηθίσουμε νοητικά στην άφιξη μιας νέας εποχής», είπε. «Της προπολεμικής εποχής. Δεν υπερβάλλω. Αυτό γίνεται όλο και πιο εμφανές κάθε μέρα».

Εν μέσω της συνεχιζόμενης πλήρους κλίμακας εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η οποία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2022, οι δυτικοί σύμμαχοι και κορυφαίοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι ανησυχούν όλο και περισσότερο για μια πιθανή εξάπλωση της βίας – παρά το γεγονός ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει επανειλημμένα αρνηθεί οποιαδήποτε πρόθεση επίθεσης στο ΝΑΤΟ.

Την περασμένη εβδομάδα, ένας ρωσικός πύραυλος εισήλθε στον πολωνικό εναέριο χώρο, αναγκάζοντας τη Βαρσοβία να ενεργοποιήσει μαχητικά αεροσκάφη F-16, σε ένα «ανησυχητικό περιστατικό», όπως το χαρακτήρισε ο Τουσκ.

Η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις απειλές, λέει ο Ντόναλντ Τουσκ
Αλλά ενώ η αναταραχή είναι στον ορίζοντα, ο Τουσκ προειδοποίησε ότι η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την απειλή.

«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Η Ευρώπη έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει», δήλωσε. Το πρώτο βήμα είναι οι χώρες να εκπληρώσουν τον στόχο του ΝΑΤΟ να δαπανούν το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα, πρόσθεσε.

«Σήμερα πρέπει να ξοδέψουμε όσα περισσότερα μπορούμε για να αγοράσουμε εξοπλισμό και πυρομαχικά για την Ουκρανία, επειδή ζούμε την πιο κρίσιμη στιγμή από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», είπε. «Τα επόμενα δύο χρόνια θα κρίνουν τα πάντα. Αν δεν μπορέσουμε να υποστηρίξουμε την Ουκρανία με αρκετό εξοπλισμό και πυρομαχικά, αν η Ουκρανία χάσει, κανείς στην Ευρώπη δεν θα μπορεί να αισθάνεται ασφαλής».

Με τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές να πλησιάζουν στο τέλος του έτους, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ανησυχούν όλο και περισσότερο για την πιθανότητα μιας νέας προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ, φοβούμενοι ότι θα αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και θα εμποδίσει την περαιτέρω βοήθεια προς το Κίεβο. Αλλά για τον Τουσκ ο ρόλος της Ευρώπης παραμένει αμετάβλητος, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο επόμενος στον Λευκό Οίκο.

«Είτε κερδίσει τις επόμενες εκλογές ο Τζο Μπάιντεν είτε ο Ντόναλντ Τραμπ, η Ευρώπη είναι αυτή που πρέπει να κάνει περισσότερα όταν πρόκειται για την άμυνα», δήλωσε ο Πολωνός πρωθυπουργός.