Αρχική Blog Σελίδα 1340

«Γράφτηκε ιστορία»: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου

5

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έκανε λόγο για «ισχυρό νομοθετικό πλαίσιο για τον τρόπο αντιμετώπισης της μετανάστευσης και του ασύλου στην Ε.Ε».

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε, την Τετάρτη (10/04), οριακά την εκτεταμένη μεταρρύθμιση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μετανάστευση και το άσυλο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Euronews, της κίνησης προηγήθηκε αβεβαιότητα λόγω της αυξανόμενων διαφωνιών από τη Δεξιά και την Αριστερά. Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, δήλωσε: «Η ιστορία γράφτηκε. Παραδώσαμε ένα ισχυρό νομοθετικό πλαίσιο για τον τρόπο αντιμετώπισης της μετανάστευσης και του ασύλου στην Ε.Ε. Το σχέδιο αυτό προετοιμαζόταν για περισσότερα από δέκα χρόνια, αλλά κρατήσαμε τον λόγο μας. Μια ισορροπία μεταξύ αλληλεγγύης και ευθύνης. Αυτός είναι ο ευρωπαϊκός τρόπος».

Το λεγόμενο «Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο», ένα περίπλοκο σύνολο πέντε ξεχωριστών αλλά αλληλένδετων νομοθετικών πράξεων, χρειάζεται μόνο το τελικό «πράσινο φως» από τα κράτη-μέλη, το οποίο αναμένεται στο τέλος του μήνα.

Ρομπέρτα Μέτσολα, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Ένωση, Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης Και Ασύλου

Όσα περιλαμβάνει το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου

Το Νέο Σύμφωνο προβλέπει συλλογικούς και προβλέψιμους κανόνες για τη διαχείριση της υποδοχής και μετεγκατάστασης των αιτούντων άσυλο, ένα πολιτικά εκρηκτικό ζήτημα που αποτελεί επαναλαμβανόμενη πηγή έντασης μετά τη μεταναστευτική κρίση του 2015-2016, ματαιώνοντας τις συνεχείς προσπάθειες για την επίτευξη κοινής αντίληψης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η μεταρρύθμιση, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2020, συγκεντρώνει όλες τις πτυχές της διαχείρισης της μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένης της ταυτοποίησης των αιτούντων άσυλο, της επιτάχυνσης των συνοριακών διαδικασιών και της επανεγκατάστασης των προσφύγων. Η κύρια καινοτομία του είναι ένα σύστημα «υποχρεωτικής αλληλεγγύης» που θα διασφαλίζει ότι όλες οι χώρες, ανεξάρτητα από το μέγεθος και τη θέση τους, θα συμβάλλουν στην ανακούφιση της πίεσης που ασκείται στη νότια Ευρώπη.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Ένωση, Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης Και Ασύλου

Ακόμα, η φιλόδοξη πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και περιλαμβάνει πληθώρα πολύπλοκων θεμάτων, όπως τα θεμελιώδη δικαιώματα, τους ασυνόδευτους ανήλικους, την προστασία των δεδομένων, τις οικονομικές συνεισφορές, τις περιόδους κράτησης και την εθνική ασφάλεια, επομένως η νομοθετική διαδικασία εξελίχθηκε αργά.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη στο Συμβούλιο πέρασαν χρόνια συζητώντας και τροποποιώντας το Νέο Σύμφωνο, εμβαθύνοντας στην περιπλοκότητα μιας ήδη περίπλοκης νομοθεσίας. Οι συνομιλίες ήταν ιδιαίτερα επίπονες στο Συμβούλιο, στο οποίο οι χώρες υποστήριζαν αντίθετες απόψεις ανάλογα με τη γεωγραφία, την οικονομία και την ιδεολογία τους.

Οι ψηφοφορίες καθυστέρησαν ελαφρώς κατά μερικά λεπτά, καθώς διαδηλωτές πέταξαν φέιγ βολάν στους ευρωβουλευτές, φωνάζοντας: «Αυτό το Σύμφωνο σκοτώνει, ψηφίστε “όχι”». Επισημαίνεται ότι οι πέντε νόμοι έλαβαν, κατά μέσο όρο, 300 ψήφους υπέρ και 270 κατά, με ελάχιστα χειροκροτήματα στο τέλος.

Το αποτέλεσμα ηρέμησε τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα, καθώς επιθυμούν να επιδείξουν τη μεταρρύθμιση στην εκστρατεία τους για τις ευρωεκλογές του Ιουνίου, πιστεύοντας ότι «η Ε.Ε. προσφέρει». Παρ’ όλα αυτά, το κατά πόσον η μεταρρύθμιση ανταποκρίνεται στις υψηλές προσδοκίες είναι ένα ερώτημα που θα χρειαστεί χρόνος για να απαντηθεί: Οι νόμοι θα χρειαστούν περίπου δύο χρόνια για να τεθούν σε πλήρη ισχύ.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Ένωση, Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης Και Ασύλου

Ποιες οι 5 νομοθετικές πράξεις

Οι πέντε νόμοι που περιλαμβάνονται στο Νέο Σύμφωνο και εγκρίθηκαν, την Τετάρτη (10/04), από τους ευρωβουλευτές είναι οι εξής:

  • Ο κανονισμός για τον έλεγχο προβλέπει μια διαδικασία πριν από την είσοδο για την ταχεία εξέταση του προφίλ ενός αιτούντος άσυλο και τη συλλογή βασικών πληροφοριών, όπως η εθνικότητα, η ηλικία, τα δακτυλικά αποτυπώματα και η εικόνα του προσώπου. Θα διενεργούνται, επίσης, έλεγχοι υγείας και ασφάλειας.
  • Ο τροποποιημένος κανονισμός Eurodac, μια μεγάλης κλίμακας βάση δεδομένων που θα αποθηκεύει τα βιομετρικά στοιχεία που συλλέγονται κατά τη διαδικασία διαλογής. Η βάση δεδομένων θα μετατοπιστεί από την καταμέτρηση των αιτήσεων στην καταμέτρηση των αιτούντων και θα αποτρέψει το ίδιο πρόσωπο από την υποβολή πολλαπλών αιτήσεων. Η ελάχιστη ηλικία για τη συλλογή δακτυλικών αποτυπωμάτων θα μειωθεί από τα 14 στα 6 έτη.
  • Ο τροποποιημένος κανονισμός για τις διαδικασίες ασύλου (APR) ορίζει δύο πιθανά στάδια για τους αιτούντες: Την παραδοσιακή διαδικασία ασύλου, η οποία είναι χρονοβόρα, και μια ταχεία συνοριακή διαδικασία, η οποία προορίζεται να διαρκέσει το πολύ 12 εβδομάδες. Η συνοριακή διαδικασία θα εφαρμόζεται σε μετανάστες που αποτελούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια, παρέχουν παραπλανητικές πληροφορίες ή προέρχονται από χώρες με χαμηλά ποσοστά αναγνώρισης, όπως το Μαρόκο, το Πακιστάν και η Ινδία. Αυτοί οι μετανάστες δεν θα επιτρέπεται να εισέρχονται στο έδαφος της χώρας και αντ’ αυτού θα κρατούνται σε εγκαταστάσεις στα σύνορα.
  • Ο κανονισμός για τη διαχείριση του ασύλου και της μετανάστευσης (AMMR) θεσπίζει ένα σύστημα «υποχρεωτικής αλληλεγγύης» που θα προσφέρει στα κράτη-μέλη τρεις επιλογές για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών: Μετεγκατάσταση ενός συγκεκριμένου αριθμού αιτούντων άσυλο, καταβολή 20.000 ευρώ για κάθε αιτούντα που αρνούνται να μετεγκαταστήσουν ή χρηματοδότηση επιχειρησιακής υποστήριξης. Οι Βρυξέλλες στοχεύουν σε 30.000 μετεγκαταστάσεις ετησίως, αλλά επιμένουν ότι το σύστημα δεν θα αναγκάσει καμία χώρα να δεχτεί πρόσφυγες, εφόσον συμβάλλει μέσω οποιασδήποτε από τις άλλες δύο επιλογές.
  • Ο κανονισμός για την κρίση προβλέπει έκτακτους κανόνες που θα ενεργοποιούνται όταν το σύστημα ασύλου της Ε.Ε. απειλείται από ξαφνική και μαζική άφιξη προσφύγων, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2015-2016, ή από κατάσταση ανωτέρας βίας, όπως η πανδημία της νόσου COVID-19. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι εθνικές Αρχές θα μπορούν να εφαρμόζουν αυστηρότερα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων μεγαλύτερων περιόδων καταγραφής και κράτησης και η Επιτροπή θα έχει τη δυνατότητα να ζητήσει πρόσθετα μέτρα «αλληλεγγύης».

Όλαφ Σολτς: «Ιστορικό και απαραίτητο βήμα»

Από την πλευρά του, ο καγκελάριος της Γερμανίας, Όλαφ Σολτς, έκανε λόγο για «ιστορικό και απαραίτο βήμα» με το που έγινε γνωστή, την Τετάρτη (10/04), η υπερψήφιση του Νέου Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Χαρακτηριστικά, σε σχετική ανάρτησή του στο Χ, ο Γερμανός καγκελάριος έγραψε τα εξής: «Η μεταρρύθμιση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου αντιπροσωπεύει την αλληλεγγύη μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Περιορίζει την παράτυπη μετανάστευση και τελικά ανακουφίζει τις χώρες που πλήττονται ιδιαίτερα. Ένα ιστορικό, απαραίτητο βήμα!».

Όλαφ Σολτς, Γερμανία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης Και Ασύλου

Μαργαρίτης Σχοινάς: «Λεπτό και ισορροπημένο αποτέλεσμα»

Ο Έλληνας αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μαργαρίτης Σχοινάς, κατά την ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Τετάρτη (10/04), τόνισε ότι το πακέτο μέτρων που περιλαμβάνει το Σύμφωνο είναι «λεπτό, ισορροπημένο αποτέλεσμα».

Χαρακτηριστικά, ο ίδιος είπε: «Είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε την πόρτα σε ένα νέο σπίτι, που θα βασίζεται στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, της αξιοπρέπειας και των αξιών που εκπροσωπούμε. Όχι σε μία Ευρώπη-φρούριο, αλλά σε ένα καλά φυλασσόμενο σπίτι με πιο ασφαλή εξωτερικά σύνορα και πιο σαφείς κανόνες για το ποιος δικαιούται να εισέλθει. Ένα σπίτι που θα παρέχει καταφύγιο σε όσους διαφεύγουν από τη δίωξη, τον πόλεμο και τη βία, όπου οι αιτήσεις ασύλου θα διεκπεραιώνονται με τον δέοντα τρόπο και δίκαια. […] Όσοι δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να βρίσκονται υπό την προστασία μας, θα πρέπει να επιστρέφονται στις χώρες καταγωγής τους με ταχύτητα και αξιοπρέπεια».

Μαργαρίτης Σχοινάς, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Ένωση, Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης Και Ασύλου

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/242714/graftike-istoria-to-evropaiko-koinovoylio-enekrine-to-neo-symfono-metanastefsis-kai-asylou

Σφοδρά «πυρά» της Ευρωπαίας Εισαγγελέως κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την σφαγή των Τεμπών: «Η διαφθορά σκοτώνει»!

0

«Έχετε δημιουργήσει κουλτούρα ατιμωρησίας»

(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 13:56): Η Ευρωπαία Εισαγγελέας, Λάουρα Κοβέσι, κατά την ακρόασή της στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου, εξαπέλυσε σφοδρά «πυρά» κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το έγκλημα των Τεμπών και την κατάσταση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα, κατηγορώντας την για διαφθορά!

Είπε χαρακτηριστικά: «Πόσες τραγωδίες σαν τα Τέμπη χρειάζονται για να καταλάβουμε ότι η διαφθορά σκοτώνει;».

Και συνέχισε προσθέτοντας ότι «δημιουργείται κουλτούρα ατιμωρησίας»!

Φυσικά, αναφέρεται στην περιβόητη σύμβαση 717 και στις τριγωνικές συναλλαγές μεταξύ Μαξίμου, Ιταλών της Hellenic Τrain και του ΟΣΕ.

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας λέει με το όνομά τους τα πράγματα όπως είναι και περιγράφει μία χώρα μέγιστης διαφθοράς, που αυτή τη στιγμή η κατάσταση της είναι χειρότερη από την ήταν κάποτε στην Αλβανία.

Δεν θα αναφέρουμε χώρες άλλων ηπείρων όπως η Νότια Αμερική και η Αφρική, διότι πολλές από αυτές έχουν κάνει τεράστιες προόδους. Η μόνη χώρα η οποία οπισθοχωρεί συνεχώς στο μέτωπο της διαφθοράς είναι η Ελλάδα.

«Μόνο ένα θέμα απασχολούσε τους πολίτες και αυτό ήταν τα Τέμπη», επεσήμανε σχολιάζοντας την πρόσφατη επίσκεψή της στην Αθήνα για την υπόθεση των Τεμπών.

«Εν τέλει, για να νιώθουμε ασφαλείς στην κοινωνία, εξαρτάται από το πώς εμείς οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι δικηγόροι, η αστυνομία, κάνουμε τη δουλειά μας και το πώς την αντιλαμβάνονται οι πολίτες. Αν είμαστε ανεξάρτητοι ή όχι, θαρραλέοι ή φοβισμένοι», υπογράμμισε.

«Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Το θέμα είναι να συμμορφώνεται η εθνική νομοθεσία με τον ευρωπαϊκό κανονισμό», σημείωσε η κ. Κοβέσι.

Μάλιστα, αναφέρθηκε ξανά στην ελληνική νομοθεσία, έπειτα από σχετική ερώτηση της Σόφι Ιν’τ Βελτ, επαναλαμβάνοντας ότι δεν είχε τη δυνατότητα να ερευνήσει πρώην υπουργούς της κυβέρνησης, προσθέτοντας ότι έχει απαγγείλει κατηγορίες εις βάρος 23 ατόμων, όσον αφορά τη σύμβαση 717.

Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέας, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον περασμένο Μάρτιο στο Star, είχε επισημάνει: «Μας μπλοκάρουν από το να βρούμε την αλήθεια. Μας μπλοκάρουν από το να εφαρμόσουμε δικαιοσύνη. Γιατί εάν σου απαγορεύουν να κάνεις έρευνα, δεν μπορείς να αποκαλύψεις την αλήθεια».

Πρόκειται για μία τοποθέτηση η οποία ανέδειξε τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη όσον αφορά την έρευνα για το έγκλημα των Τεμπών, ενώ «πυροδότησε» και κινήσεις όπως αυτή που έγινε προ ημερών, όταν η υπεράσπιση κατηγορουμένης για τη σύμβαση 717 έκανε αναφορά κατά της Κοβέσι ζητώντας μάλιστα την έκπτωση από το αξίωμά της.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/eyropaia-eisaggeleas-poses-tragodies-san-ta-tempi-xreiazontai-gia-na-katalavoume-oti-i-diafthora-skotonei/

Κλείδωσε η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα

1

Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν θα γίνει στα μέσα Μαΐου και Αθήνα και Άγκυρα εργάζονται ώστε να έχει κάποιο αποτέλεσμα, έστω και σε θέματα χαμηλής πολιτικής, ή θετικής ατζέντας.

Ησυζήτηση που είχαν μακριά από κάμερες στο περιθώριο της συνόδου υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, οι κκ. Γερπατερίτης και Φιντάν, οριστικοποίησε την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα.

Θα γίνει στα μέσα Μαΐου και Αθήνα και Άγκυρα εργάζονται ώστε η συνάντηση αυτή να έχει κάποιο αποτέλεσμα, έστω και σε θέματα χαμηλής πολιτικής, ή θετικής ατζέντας. Όπως μου έλεγαν διπλωμάτες του υπουργείου Εξωτερικών να μην περιμένουμε ακόμα χρονοδιαγράμματα για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα δηλαδή την πορεία προς το Δικαστήριο της Χάγης (είναι πολύ νωρίς), αφού η συζήτηση για τέτοια θέματα θα γίνει όταν ωριμάσουν οι συνθήκες.

Οι διαφωνίες παραμένουν, τίποτα από τα σοβαρά θέματα και τις διεκδικήσεις έχει αλλάξει, ίσως πέραν των μηδενικών πτήσεων στο Αιγαίο από τα τουρκικά αεροσκάφη.

Έτσι η συζήτηση με την Τουρκία θα ξεκινήσει σε επίπεδο διαδικαστικό με το να τεθεί το πλαίσιο της συζήτησης, το οποίο περιλαμβάνει τις βασικές παραδοχές, τα χρονοδιαγράμματα, τον τρόπο με τον οποίο θα προσεγγίσουν Αθήνα και Άγκυρα τα ζητήματα καθώς επίσης και τα πρόσωπα τα οποία θα συμμετέχουν στον διάλογο αυτό. Θα είναι όμως ευκαιρία για να επιβεβαιωθεί το καλό κλίμα στις διμερείς σχέσεις, αλλά και να εμπεδωθεί η ελληνοτουρκική συνεργασία στο προσφυγικό. Είναι πολύ πιθανό ο Πρωθυπουργός να επισκεφθεί και την Καππαδοκία και τα -κατά Σεφέρη- «πετροκομμένα» μοναστήρια της και τον ελληνικό πολιτισμό της. Εκεί, έμαθα ότι ζήτησε να κάνει και μια βόλτα με το αερόστατο.

Κλείδωσε η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα

«Ευτυχώς τον ξεφορτωθήκαμε»: Καυστικό σχόλιο Κακλαμάνη για την υποψηφιότητα Ζαγοράκη με το ΠΑΣΟΚ

0

Με έναν ιδιαίτερα καυστικό τρόπο σχολιάσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Νικήτας Κακλαμάνης τη «μεταγραφή» του Θοδωρή Ζαγοράκη στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ.

Μιλώντας στην εκπομπή «Η Επόμενη Μέρα» του Action 24, ο πρώην υπουργός είπε: «Όφειλε να πάρει και έναν δεξιό το ΠΑΣΟΚ. Έχουμε μαζέψει το μισό ΠΑΣΟΚ.

Αφήστε να φύγει ένας από εμάς να πάει στο ΠΑΣΟΚ. Για όνομα του Θεού που γίνεται ολόκληρος ντόρος. Εμένα να πειράζει; Ευτυχώς που τον ξεφορτωθήκαμε».

Από την πλευρά του σχολιάζοντας την υποψηφιότητα Ζαγοράκη το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος Ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος υποστήριξε:  «Επί της ουσίας ο κ. Ζαγοράκης ήταν τυπικά μεν Νέα Δημοκρατία, αλλά πολιτικά ήταν άχρωμος. Δεν έπαιρνε θέση υπέρ των θέσεων της Νέας Δημοκρατίας, δεν μιλούσε».

https://hellasjournal.com/2024/04/eftichos-ton-xefortothikame-kafstiko-scholio-kaklamani-gia-tin-ipopsifiotita-zagoraki-me-to-pasok-vinteo/

Έλληνας αρχαιολόγος του Κέιμπριτζ απηνής διώκτης των αρχαιοκάπηλων, έχει σώσει 1.700 αρχαιότητες σε 18 χρόνια: Υπoχρέωσε τον οίκο Christie’s να αποσύρει 4 ελληνικά αγγεία

0

Ο οίκος Christie’s απέσυρε τέσσερα αρχαία ελληνικά αγγεία από τη δημοπρασία της Τρίτης, αφού κορυφαίος αρχαιολόγος ανακάλυψε ότι καθένα από αυτά συνδέθηκε με έναν καταδικασμένο έμπορο αρχαιοτήτων.

Αυτό αναφέρεται σε αποκλειστικό δημοσίευμα της Dalya Alberge στον βρετανικό Guardian με τίτλο “Christie’s withdraws Greek vases from auction over links to convicted dealer” και υπότιτλο “Exclusive: four vases in New York auction traced to Gianfranco Becchina, convicted in 2011 of illegally dealing in antiquities”.

Μεταξύ άλλων το δημοσίευμα αναφέρει πως ο  Χρήστος Τσιρογιάννης, συνεργάτης λέκτορας αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και ειδικός σε θέματα λεηλατημένων αρχαιοτήτων και δικτύων διακίνησης, δήλωσε στον Guardian ότι τα επιβαρυντικά στοιχεία βρίσκονταν μέσα στην αλληλογραφία του ίδιου του οίκου δημοπρασιών με τον έμπορο, η οποία είχε κατασχεθεί από την αστυνομία.

Ο ίδιος επέκρινε τον οίκο Christie’s επειδή δεν αποκάλυψε ότι τα αντικείμενα, που είχαν προγραμματιστεί να βρίσκονται στη δημοπρασία του στις 9 Απριλίου στη Νέα Υόρκη, ήταν δυνατό να συσχετιστούν με τον Gianfranco Becchina, ο οποίος καταδικάστηκε το 2011 για αρχαιοκαπηλία.

Είπε ότι ενώ ο κατάλογος του Christie’s ανέφερε ότι είχε πουλήσει τρία από τα αντικείμενα στη δημοπρασία της Γενεύης το 1979, είχε παραλείψει το γεγονός ότι είχαν αποσταλεί στον οίκο δημοπρασιών από τον Becchina. «Αυτή είναι μια νέα εικόνα για τα κόλπα που χρησιμοποιεί η αγορά στο υψηλότερο επίπεδό της. Αποκλείουν σκόπιμα τη σύνδεση ενός διακινητή σε αυτά τα τρία παραδείγματα, αν και γνώριζαν για αυτή τη σύνδεση εδώ και 45 χρόνια», είπε.

  • Οι επίμαχες αρχαιότητες περιλαμβάνουν ένα αττικό κύπελλο, διακοσμημένο με πολεμιστές και άλλες μορφές, περίπου του 570-560 π.Χ. Υπολογίστηκε ότι θα έφερνε από 15.000 έως 20.000 δολάρια στα Αρχαία Ελληνικά Βάζα από τη δημοπρασία της Συλλογής Zimmermann, αλλά τώρα έχει εξαφανιστεί από την ηλεκτρονική σελίδα, αφού ο οίκος δημοπρασιών αμφισβητήθηκε με τα στοιχεία του Τσιρογιάννη.
Ένα από τα αγγεία που αποσύρθηκαν από τη δημοπρασία Πηγή Christies

Ο κατάλογος των πωλήσεων σημειώνει: «Τα αρχαία ελληνικά αγγεία που συνέλεξε ο Δρ Manfred Zimmermann (1935-2011) συγκαταλέγονται στις καλύτερες ιδιωτικές συλλογές του είδους του που συγκεντρώθηκαν στα τέλη του 20ού-αρχές του 21ου αιώνα».

Άλλες αμφισβητούμενες αρχαιότητες περιελάμβαναν την Παρτίδα 3, το καπάκι μιας λεκάνης ή κύπελλου διακοσμημένου με σφίγγες από περίπου το 570-550 π.Χ. και υπολογίζεται σε $8.000 έως $12.000, και το Lot 10, μια ύδρα ή δοχείο νερού με τον Διόνυσο με ένα κέρατο, περίπου 5203 π.Χ. υπολογίζεται σε 7.000 έως 9.000 δολάρια. Έχουν επίσης εξαφανιστεί από τον διαδικτυακό κατάλογο.

  • Τα τελευταία 18 χρόνια, ο Τσιρογιάννης έχει εντοπίσει περισσότερες από 1.700 λεηλατημένες αρχαιότητες σε οίκους δημοπρασιών, γκαλερί, μουσεία και ιδιωτικές συλλογές, ειδοποιώντας την Ιντερπόλ και άλλες αστυνομικές δυνάμεις.

Αν και εδρεύει στο Κέιμπριτζ, διευθύνει την έρευνα παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων για την έδρα της Unesco για τις απειλές κατά της πολιτιστικής κληρονομιάς στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στην Κέρκυρα, Ελλάδα .

Ο αείμνηστος Paolo Giorgio Ferri, ο Ιταλός εισαγγελέας που καταδίωξε και δίωξε διακινητές λεηλασμένων αρχαιοτήτων, εκτίμησε τόσο την έρευνα του Τσιρογιάννη που του έθεσε στη διάθεσή του δεκάδες χιλιάδες εικόνες και άλλο αρχειακό υλικό που κατασχέθηκαν σε επιδρομές της αστυνομίας από την Becchina και δεκάδες διακινητές.

Ο Τσιρογιάννης είπε ότι έγγραφα σχετικά με την πώληση του Christie’s το 1979 βρίσκονται στο κατασχεθέν αρχείο του Becchina. Περιλαμβάνουν την αλληλογραφία του Christie’s και τον κατάλογο δημοπρασιών, με αντικείμενα που κυκλώνει η Becchina με κόκκινο στυλό.

Πιστεύει ότι, ενώ τα αποδεικτικά έγγραφα υποδεικνύουν ότι ο ιδιοκτήτης ήταν ένας «Mr Borowowza» με αντιπρόσωπο του Άμστερνταμ, αυτό ήταν ένα ψεύτικο όνομα, που απλώς εμφανιζόταν στη βάση της αλληλογραφίας των Christie’s: «Όταν προέκυψε ένα πρόβλημα που σχετίζεται με αυτό. Η Christie’s επικοινώνησε απευθείας με την Becchina, κάτι που δείχνει ποιος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης».

Σημείωσε ότι μια επιστολή του Christie’s του 1981, που αφορούσε την πώληση του 1979, ειδοποιούσε τον Becchina ότι του αποζημίωνε για χαμένες αρχαιότητες. Ο Τσιρογιάννης είπε: «Αλλά αυτή η παρτίδα είναι μεταξύ των ίδιων αποστολών της πώλησης του «Mr Borowowza» το 1979 μέσω [του αντιπροσώπου του Άμστερνταμ]. Γιατί η Christie’s ειδοποίησε απευθείας την Becchina; Η απάντηση είναι ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης και αποστολέας ήταν ο Becchina».

Ένα άλλο αποσυρθέν αγγείο από πώληση, παλαιότερα Lot 20, ήταν μια λήκυθος ή λαδοδοχείο, που απεικονίζει τον Αθηναίο ήρωα Θησέα, που χρονολογείται από το 500-490 π.Χ. και υπολογίζεται σε $20.000 έως $30.000.

Σύμφωνα με το ιστορικό της συλλογής, ο Christie’s είχε δηλώσει ότι η Zimmermann το είχε αγοράσει από έναν Γερμανό αντιπρόσωπο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σημειώνει ότι, όπως και οι παρτίδες 1 και 3, εκτέθηκε σε δύο γερμανικά μουσεία τα τελευταία χρόνια.

Και πάλι, δεν έγινε λόγος για τον Becchina. Ωστόσο, μεταξύ του υλικού που του απέσπασε η αστυνομία είναι μια εικόνα αυτού του αγγείου – σε σπασμένη κατάσταση, χωρίς το στόμιο και το χείλος του.

Ο Τσιρογιάννης είπε: «Δεν υπάρχει αναφορά κατάστασης για το κομμάτι στον κατάλογο των Christie’s [Απρίλιος]… Τώρα είναι σε άριστη κατάσταση, αλλά δεν λένε τίποτα… Σύμφωνα με χειρόγραφες σημειώσεις του ίδιου του Becchina, η λήκυθος του παραδόθηκε στις 21 Απριλίου 1990, το οποίο εξηγεί πώς το απέκτησε η Zimmermann στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αλλά αυτό που παραλείπεται είναι η πιο κρίσιμη πληροφορία, ότι είναι από τον Becchina, από τον καταδικασμένο πλιάτσικο Raffaele Monticelli».

Και πρόσθεσε: «Ούτε ο οίκος δημοπρασιών, ούτε ο συλλέκτης ή η οικογένειά του, ούτε καν τα μουσεία μπαίνουν στον κόπο να ελέγξουν τις αρχές για να δουν εάν εμπλέκονται στην έκθεση παράνομων αντικειμένων».

  • Εκπρόσωπος της Christie’s είπε: «Ο Christie’s παίρνει πολύ σοβαρά το θέμα της έρευνας προέλευσης, ειδικά όταν σχετίζεται με πολιτιστικά αγαθά. Δημοσιεύουμε τους καταλόγους μας πολύ πριν από τις δημοπρασίες μας και προσκαλούμε το κοινό να τους εξετάσει. Διαθέτουμε αυστηρές διαδικασίες που μας βοηθούν να διασφαλίσουμε ότι προσφέρουμε μόνο αντικείμενα που μπορούμε να πουλήσουμε νομίμως και, ως μέρος αυτής της δέουσας επιμέλειας, συνεργαζόμαστε στενά με δημόσιες αρχές και ιδρύματα σε όλο τον κόσμο.

«Οποιαδήποτε πρόταση ότι ο οίκος Christie’s γνώριζε ότι αυτά τα αντικείμενα προέρχονταν από τον Gianfranco Becchina είναι κατηγορηματικά ψευδής. Όταν ενημερωθήκαμε ότι θα μπορούσε να υπάρχει τεκμηρίωση που να αποδεικνύει μια τέτοια σύνδεση, αποσύραμε τα έργα από την πώληση για περαιτέρω έρευνα και θα το ερευνήσουμε μαζί με τις ιταλικές αρχές».

Ο Έλληνας αρχαιολόγος Χρήστος Τσιρογιάννης Image via YouTube

Guardian [Christie’s withdraws Greek vases from auction over links to convicted dealer]

https://hellasjournal.com/2024/04/ellinas-archeologos-tou-keimpritz-apinis-dioktis-ton-archeokapilon-echi-sosi-1-700-archeotites-se-18-chronia-ipochreose-ton-iko-christies-na-aposiri-4-ellinika-angia-videos/

Ξεκάθαρη απάντηση του ΥΠΕΞ στην Τουρκία για τα θαλάσσια πάρκα: Πολιτικοποιεί ένα αμιγώς περιβαλλοντικό ζήτημα – Υποστηρίζουμε απαρέγκλιτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα

0

«Η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών πολιτικοποιεί ένα αμιγώς περιβαλλοντικό ζήτημα. Η οικουμενική πρόκληση της προστασίας του περιβάλλοντος θα έπρεπε να ευαισθητοποιεί τις κυβερνήσεις και όχι να χρησιμοποιείται για τη δημιουργία εντυπώσεων», επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωσή του το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Το ΥΠΕΞ απαντά στην προκλητικότατη βραδυνή δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας σχετικά με τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων ένα στο Αιγαίο και ένα στο Ιόνιο, με αφορμή το 9ο Διεθνές Συνέδριο για τους Ωκεανούς (Our Ocean Conference), που διοργανώνει η χώρα μας, από τις 15 μέχρι τις 17 Απριλίου.

«Συνιστούμε στην Ελλάδα να μην εμπλέξει τα εκκρεμή ζητήματα του Αιγαίου και τα ζητήματα που αφορούν το καθεστώς ορισμένων νησιών, νησίδων και βράχων των οποίων η κυριαρχία δεν έχει εκχωρηθεί στην Ελλάδα από τις διεθνείς συνθήκες, στο πλαίσιο της δικής της ατζέντας» ανέφερε χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ.

Αναλυτικά η ανακοίνωση-απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας:

«Η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών πολιτικοποιεί ένα αμιγώς περιβαλλοντικό ζήτημα. Η οικουμενική πρόκληση της προστασίας του περιβάλλοντος θα έπρεπε να ευαισθητοποιεί τις κυβερνήσεις και όχι να χρησιμοποιείται για τη δημιουργία εντυπώσεων.

Η ελληνική Κυβέρνηση θα συνεχίσει να υποστηρίζει απαρέγκλιτα την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο πλαίσιο εξωτερικής πολιτικής αρχών. Με έρεισμα στο διεθνές δίκαιο και, ιδίως, στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της οποίας η Ελλάδα αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος. Η πρακτική της συναλλακτικής διπλωματίας και της χρήσης υβριδικών μέσων για γεωπολιτικά οφέλη δεν προσιδιάζουν στην ελληνική εξωτερική πολιτική».

Νωρίτερα μιλώντας στο ΕΡΤΝews ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, αναφερόμενος στο θέμα επεσήμανε ότι η Τουρκία με την ανακοίνωσή της πολιτικοποιεί ένα περιβαλλοντικό δίκαιο, ξεκαθαρίζοντας ότι οι ενέργειες σχεδιάζονται με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο κ. Μαρινάκης επανέλαβε ότι η κυβέρνηση πιστεύει στον διάλογο, προσθέτοντας ότι προχωρά ο σχεδιασμός για το ταξίδι του Πρωθυπουργού στην Άγκυρα.

https://hellasjournal.com/2024/04/to-ipex-apanta-gia-ta-thalassia-parka-i-tourkia-politikopii-ena-amigos-perivallontiko-zitima-ipostirizoume-aparegklita-ta-kiriarchika-mas-dikeomata/

Ταρακουνήθηκαν τα …”ήρεμα νερά” στο Αιγαίο: Το θράσος χιλίων πιθήκων της Τουρκίας, απειλεί την Ελλάδα, ομιλεί για νησιά, νησίδες και βράχους που δήθεν αμφισβητούνται!!!

0

“Συνιστούμε στην Ελλάδα να μην εμπλέξει τα εκκρεμή ζητήματα του Αιγαίου και τα ζητήματα που αφορούν το καθεστώς ορισμένων νησιών, νησίδων και βράχων των οποίων η κυριαρχία δεν έχει εκχωρηθεί στην Ελλάδα από τις διεθνείς συνθήκες, στο πλαίσιο της δικής της ατζέντας”.

Τα παραπάνω αναφέρει προκλητικότατη βραδυνή δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, το οποίο απαντά στην ανακοίνωση της Αθήνας για τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων ένα στο Αιγαίο και ένα στο Ιόνιο, με αφορμή το 9ο Διεθνές Συνέδριο για τους Ωκεανούς (Our Ocean Conference), που διοργανώνει η χώρα μας, από τις 15 μέχρι τις 17 Απριλίου.

Η Τουρκία θέτει ξεκάθαρα θέμα γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, για το πάρκο που θα δημιουργηθεί στο ελληνικό πέλαγος.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα:

  • Το πρώτο πάρκο θα περιλαμβάνει έντεκα συμπλέγματα ακατοίκητων νησιών και βραχονησίδων –έχουν χαρακτηριστεί «τα ελληνικά Γκαλάπαγκος», ως θησαυροί βιοποικιλότητας– από τα δυτικά της Μήλου έως τη Νίσυρο, και
  • Το δεύτερο πάρκο θα περιλαμβάνει μια εκτεταμένη θαλάσσια περιοχή που θα ξεκινάει βόρεια της Κεφαλονιάς και θα καταλήγει στα Κύθηρα και στα Αντικύθηρα.

Με ανακοίνωση του, υπό τον τίτλο “σχετικά με το Θαλάσσιο Πάρκο που θα ανακοινώσει η Ελλάδα στο Αιγαίο”, το Τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι «δεν θα αποδεχτούμε το τετελεσμένο γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει η Ελλάδα σε γεωγραφικά χαρακτηριστικά των οποίων το καθεστώς αμφισβητείται».

Η Τουρκία καλεί την Ελλάδα -ως προειδοποίηση- να μην εμπλέξει τα εκκρεμή ζητήματα του Αιγαίου και τα ζητήματα που αφορούν το καθεστώς ορισμένων νησιών, νησίδων και βράχων των οποίων η κυριαρχία δεν έχει εκχωρηθεί στην Ελλάδα από τις διεθνείς συνθήκες.

  • Η ανακοίνωση των Τούρκων ακολουθεί:

“Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα κηρύξει δύο νέα Θαλάσσια Πάρκα, το ένα στο Αιγαίο και το άλλο στο Ιόνιο Πέλαγος, κατά τη διάρκεια του «Our Ocean Conference» που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 16-17. Απριλίου 2024.

Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα εδώ και καιρό προσπαθεί να επωφεληθεί σχεδόν από κάθε πλατφόρμα στο πλαίσιο των εκκρεμών θεμάτων του Αιγαίου. Παρά το πρόσφατο θετικό κλίμα στις σχέσεις μας, φαίνεται ότι η Ελλάδα εκμεταλλεύεται και πάλι περιβαλλοντικά ζητήματα.

Συνιστούμε στην Ελλάδα να μην εμπλέξει τα εκκρεμή ζητήματα του Αιγαίου και τα ζητήματα που αφορούν το καθεστώς ορισμένων νησιών, νησίδων και βράχων των οποίων η κυριαρχία δεν έχει εκχωρηθεί στην Ελλάδα από τις διεθνείς συνθήκες, στο πλαίσιο της δικής της ατζέντας.

Θα θέλαμε επίσης να συμβουλεύσουμε τρίτα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ, να μην γίνουν εργαλείο για τις προσπάθειες της Ελλάδας με πολιτικά κίνητρα σχετικά με περιβαλλοντικά προγράμματα.

Από την άλλη πλευρά, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι το διεθνές ναυτικό δίκαιο ενθαρρύνει τη συνεργασία, μεταξύ άλλων σε περιβαλλοντικά ζητήματα, μεταξύ παράκτιων κρατών σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, και σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία είναι πάντα έτοιμη να συνεργαστεί με την Ελλάδα στο Αιγαίο Πέλαγος .
Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι δεν θα αποδεχτούμε το τετελεσμένο γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει η Ελλάδα σε γεωγραφικά χαρακτηριστικά των οποίων το καθεστώς αμφισβητείται.

Ως προς αυτό, επαναλαμβάνουμε ότι τα εν λόγω Θαλάσσια Πάρκα δεν θα έχουν καμία νομική συνέπεια στο πλαίσιο των ζητημάτων μεταξύ των δύο χωρών στο Αιγαίο Πέλαγος».

Ο ισλαμιστής υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν (δεξιά) με τον Έλληνα ομόλογό του, Γιώργο Γεραπετρίτη (κέντρο) σε συνάντηση του ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες. Photo via Republic of Türkiye, Ministry of Foreign Affairs, Facebook

https://hellasjournal.com/2024/04/tarakounithikan-ta-irema-nera-sto-egeo-to-thrasos-chilion-pithikon-tis-tourkias-apili-tin-ellada-omili-gia-nisia-nisides-ke-vrachous-pou-dithen-amfisvitounte/

Ομηρος Ταχμαζίδης: υποψήφιος για την Ευρωβουλή ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης

1

 

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Υποψηφιότητα με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΡΩΤΙΑΔΗ, καθηγητή Οικονομικών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και προέδρου της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ. Μερικές γενικές παρατηρήσεις.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ μας κακοδαιμονία αποτυπώνεται και στην επιλογή υποψηφιοτήτων για τις εκλογές ανάδειξης των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η άλλη ένδειξη είναι εκείνη του “ψηφοδελτίου επικρατείας” στις εθνικές εκλογές.

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ υποσκάπτουν με αντιπολιτικά κριτήρια τον ίδιο τον θεσμικό χαρακτήρα τους: επιλέγοντας με ψηφοθηρικά, ωστόσο με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα, κριτήρια υποψηφιότητες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η συγκρότηση ψηφοδελτίου υποφέρει από μικρόθωρες στοχεύσεις προσωρινής προσέλκυσης ψηφοφόρων. Και στις ευρωεκλογές.

ΕΧΟΥΜΕ εδώ, όπως και στις μεγάλες περιφέρειες της Αττικής στις εθνικές εκλογες, την επιστράτευσης διαφόρων προσώπων από το χώρο του (τηλε-)θεάματος και του αθλητισμού. Ακόμη δεν είδαμε επιστράτευση “αστέρων” του ψηφιακού κόσμου, ωστόσο, ο δρόμος προς μια τέτοια κατάληξη δεν φαίνεται να είναι μακρύς για πολύ χρόνο ακόμη. Ήδη πολιτικοί αρχηγοί κομμάτων λειτουργούν ως influencer. (Επ’ αυτού, άλλη φορά)

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ της πασαρέλας των αστέρων του (τηλε-)θεάματος επαναλαμβάνεται και σε τούτες τις εκλογές. Δυστυχώς. Δυστυχώς, διότι η κατάσταση πανευρωπαϊκά βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Από κάθε άποψη.

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ και ο πόλεμος άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό τους πολιτικούς ρυθμούς σε όλο τον πλανήτη. Η κατάσταση συνεχίζει να είναι ρευστή και για αυτό επικίνδυνη. Εθνικά, ευρωπαϊκά, παγκόσμια.

Η ΑΤΖΕΝΤΑ, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κυριαρχείται στους κύκλους των ιθυνουσών τάξεων, από το ζήτημα του πολέμου. Οι συνέπειές του, άμεσες, αλλά κυρίως, μακροπρόθεσμες και μακροϊστορικές αποτελούν τη βάση όλων των αγωνιών και προβληματισμών για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και της Ευρώπης γενικότερα.

ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ μας καταδυναστευόμαστε από ένα είδος φλύαρης ομφαλοσκόπησης, η οποία μας εμποδίζει – αναφέρομαι στην δημοσιότητα ως βασικό στοιχείο της δημοκρατίας – να δούμε πέρα από τη μύτη μας. Οι Έλληνες πολίτες, γυναίκες και άνδρες, γνωρίζουν όλο και λιγότερο πράγματα για τον σύγχρονο κόσμο. Και αυτό είναι ευθύνη του απροσάρμοστου και αναχρονιστικού πολιτικού συστήματος (κόμματα, εκπαιδευτικό σύστημα, συνδικαλιστικό κίνημα, τοπική αυτοδιοίκηση, πανεπιστημιακή έρευνα κ.ο.κ.)

ΕΤΣΙ είτε προφασιζόμαστε ότι βρισκόμαστε στην “σωστή πλευρά της ιστορίας”, για να μην αναμετρηθούμε με τις συνέπειες των πράξεων μας, είτε καταφεύγουμε στην λογοδιάρροια παρανοϊκών – φαινόμενο παλιό και μελετημένο στη μήτρα του τηλεοπτικού κόσμου, τις ΗΠΑ – που αντλούν ψήφους “κάνοντας ταληράκια” στο κοινό τους τι “πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο”, βυθίζοντας ακροατές-θεατές στον αποβλακωτικό κόσμο των θεωριών συνωμοσίας, είτε αρκούμαστε σε “ελιτίστικες” αντιδημοκρατικές, αντιλαϊκές αντιλήψεις “κατακεραυνώνοντας” το “πόπολο”, ότι δεν (τους) καταλαβαίνει.

ΕΤΣΙ, κάποιοι εξυπνάκηδες με πρόφαση τον λαϊκισμό ισοπεδώνουν τα δικαιώματα των λαϊκών τάξεων. Και αυτοί καλούν τούτη την αθλιότητα τους, “ευρωπαϊσμό”. Το ιδεολόγημα αυτό ουδεμία σχέση έχει με την προοπτική της Ευρώπης και των λαών της.

Ο “ΕΥΡΩΠΑΙΣΜΟΣ” είναι αναπόσπαστο κομμάτι ενός αφηγήματος για εσωτερική κατανάλωση, για να συγκαλυφθεί η λεηλασία του εθνικού πλούτου, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η συνεχιζόμενη εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η φυγή του επιστημονικού και τεχνικώς καταρτισμένου εργατικού δυναμικού, η καταστροφή της ελληνικής επαρχίας, οικονομικής και φυσικο-περιβαλλοντικής (διάλυση του πρωτογενούς τομέα, δημογραφική αποψίλωση της περιφέρειας, οικολογική επιβάρυνση με πρόσχημα την πράσινη ανάπτυξη), της γενικότερης, σημερινής και μελλοντικής, ασφάλειας της χώρας λόγω της κλιματικής αλλαγής.

ΓΙΑ αυτά ενδιαφερόμαστε όταν αναφερόμαστε σε ευρωπαϊκή προοπτική: και τούτο δεν είναι λάθος. Ούτε εσωστρέφεια. Η ευρωπαϊκή προοπτική είναι η προοπτική διαχείρισης και των τοπικών προβλημάτων. Στην πολιτική διαχειριζόμαστε, δεν επιλύουμε προβλήματα. Η πολιτική είναι μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κατάσταση. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ο προσανατολισμός.

ΑΥΤΟ είναι ένα πρόβλημα και πρέπει να το επιλύσουμε, αποφασίζοντας προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, στην οποία θέλουμε να διαχειριστούμε τα προβλήματα. Υπάρχουν για αυτό περισσότερες προοπτικές διαχείρισης και αυτές καθορίζουν τα “δεξιά” ή “αριστερά” χαρακτηριστικά των όποιων επιλογών μας.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ πολιτική τάξη δεν έχει, τούτη την ιστορική συγκυρία, συγκεκριμένη κατεύθυνση, συγκεκριμένη προοπτική. Άγεται και φέρεται από “τυχαία” γεγονότα που επιφέρουν οι συγκρούσεις των κυρίαρχων δυνάμεων. Κοντολογίς, δεν έχουν εθνική, ευρωπαϊκή και διεθνική εικόνα της σημερινής κατάστασης. Ούτε και ανάλογες πολιτικές επιλογές.

ΑΠΟ ΤΗΝ άλλη ο ευρωσκεπτικισμός προελαύνει και στη χώρα μας. Ο φασισμός, σε διάφορες εθνικές εκδοχές, εμφανίζεται απειλητικά και αναγγέλλει τη διάλυση της Ευρώπης. Όχι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά της Ευρώπης και των λαών της. (Επ΄αυτού θα επανερχόμαστε τακτικότερα)

Η ΠΙΘΑΝΗ εκλογή του Donald Trump αποτελεί έναν ακόμη κίνδυνο (και επ΄ αυτού θα επανέλθουμε) για την Ευρώπη και το μέλλον της.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ του προσανατολισμού της Ε.Ε. στο πλαίσιο των γενικότερων ανακατατάξεων στον κόσμο. οφείλει να είναι κεντρικό στον προεκλογικό αγώνα διότι αφορά και τον εθνικό προσανατολισμό της πατρίδας μας.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ στιγμή είναι κρίσιμη. Η μάχη απέναντι στις δυνάμεις της αντιδραστικής και φασιστικής Δεξιάς και ενάντια στο αντιδημοκρατικό κατεστημένο των Βρυξελλών θα πρέπει να είναι κοινή για όλες τις δυνάμεις του δημοκρατικού, αριστερού σοσιαλιστικού και προοδευτικού τόξου. Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

ΜΕ ΒΑΣΗ τούτο το αρχικό σκεπτικό κρίνω ότι η υποψηφιότητα του ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΡΩΤΙΑΔΗ, μια υποψηφιότητα “βαριού βιογραφικού”, αλλά με έντονα πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, έρχεται να προσθέσει συμβολικό κεφάλαιο στον αγώνα των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου, απέναντι σε όσα εγκληματικά και επικίνδυνα συμβαίνουν στην χώρα μας. αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ του ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΡΩΤΙΑΔΗ θα είναι ευεργετική και για το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Ακόμη πιο ευεργετική θα είναι η πολύμορφη παρουσία των στελεχών της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ στον προεκλογικό αγώνα.

ΟΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ με σεβασμό προς όλες τις συντρόφισσες και τους συντρόφους του ευρύτερου χώρου και με την ανάλογη σοβαρότητα και εντιμότητα, προς όλους τους πολίτες, γυναίκες και άντρες, θα συμβάλλουμε στον προεκλογικό αγώνα με τέτοιο τρόπο ώστε να ανοίξει με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών o δρόμος για να δημιουργηθούν οι συνθήκες και οι προϋποθέσεις για τον εκδημοκρατισμό της πατρίδας μας, στο πλαίσιο ενός νέου “συνταγματικού πατριωτισμού”, για την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, την ανασυγκρότηση των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου, την ηγεμονία των ιδεών του διαφωτισμού και του σοσιαλισμού στην πατρίδα μας και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι οργανωτικός γραμματέας της ΣΟΣΙΑΛΙΣTΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ( www.sopro.gr)

Θεσσαλονίκη: Άνοιξε μετά από 102 χρόνια το Γενί Τζαμί για το Ραμαζάνι -Υπό αστυνομική παρουσία [εικόνες]

3

Πλήθος κόσμου στο Γενί Τζαμί στη Θεσσαλονίκη, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του ύστερα από 102 χρόνια / INTIME NEWS
10/04/2024  08:54
Μετά από 102 χρόνια, άνοιξε σήμερα για το Ραμαζάνι των μουσουλμάνων το Γενί Τζαμί στη Θεσσαλονίκη.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν πληροφορίες του makthes.gr, το ιστορικό μνημείο, που χρησιμοποιείται ως εκθεσιακός χώρος της Δημοτικής Πινακοθήκης, παραχωρείται για πρώτη φορά από το 1922 στους μουσουλμάνους για την τέλεση της προσευχής της Λύσης της Νηστείας του Ραμαζανίου.

Η απόφαση ελήφθη από τη Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων και ο ιμάμης που θα τελέσει την προσευχή έχει επιλεγεί από το ελληνικό κράτος. Πρόκειται για τον Αιγύπτιο Ταχά Αμπντελγκαλίλ που είναι Έλληνας πολίτης και μέλος της θρησκευτικής επιτροπής του ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα.

Ξεκίνησε νωρίς το πρωί η πρώτη προσευχή στο Γενί Τζαμί -Ισχυρή αστυνομική δύναμη
Η πρώτη προσευχή άρχισε στις 7:30 το πρωί στα αραβικά, ενώ το κήρυγμα γίνεται στα αραβικά και ελληνικά.

Από νωρίς το πρωί υπάρχει ισχυρή αστυνομική παρουσία στο Γενί Τζαμί, ενώ αστυνομικός σκύλος έλεγξε το χώρο πριν ανοίξει για τους πιστούς.

Όπως μπορείτε να δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες του makthes.gr. στρώνουν χαλιά και καλύπτουν τις ταμπέλες και επιγραφές του μουσείου.

Δείτε εικόνες και βίντεο από τη Θεσσαλονίκη:

 

Φωτογραφίες και βίντεο: makthes.gr

ΑΧΡΕΙΑΣΤΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗ

19
του Παντελή Σαββίδη
Εντελώς αχρείαστη η προσφυγή στο ΣτΕ κατά του FlyOver.
Όταν χρειάζεται να κινητοποιηθούν οι Θεσσαλονικείς βυθίζονται στις πολυθρόνες τους και καθεύδουν. Όταν ξυπνούν τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους και η παρέμβασή τους, απλώς, τα επιδεινώνει.
Η Θεσσαλονίκη χρειαζόταν εξωτερική περιφερειακή. Αλλά το άθλιο αθηναϊκό κράτος την αντιμετωπίζει ως μικρή επαρχιακή κωμόπολη. Είναι τόσο ξιπασμένοι και αποροφημένοι στο φαγωπότι τους εκεί στην Αθήνα που δεν τους ενδιαφέρει, ουτε αν η πόλη ανήκει αύριο στον εθνικό κορμό. (Συγνώμη για τη λέξη εθνικό).
Αλλά ευθύνες βαρύνουν και τους κοιμώμενους κατοίκους αυτής της πόλης. Αργούν να καταλάβουν τι γίνεται και όταν το αντιλαμβάνονται δρουν αυτοκαταστροφικά.
Αντι για το flyover η πόλη χρειαζόταν, όπως σημείωσα, εξωτερική περιφερειακή αλλά απο τη στιγμή που δρομολογήθηκε το flyover, γιατί ο Μητσοτάκης δεν είχε άλλα χρήματα, (σιγά μην τα διαθέσει στην περιφέρεια) το έργο έπρεπε να ολοκληρωθεί. Και όσο ήσαν ξυπνητοί οι Θεσσαλονικείς να διεκδικούσαν και την εξωτερική περιφερειακή.
Τώρα, το έργο θα καθυστερήσει, η ταλαιπωρία των ανθρώπων θα παραταθεί και ο εργολάβος θα πάρει και την παχυλή αποζημίωσή του. Δεν θα γίνει τίποτε, η αθηναϊκή υποκουλτούρα θα τα ρίχνει στην Θεσσαλονίκη, η πόλη θα παρακμάζει, κανείς δεν θα της δίνει σημασία και ο θερμοδυναμικός θάνατός της είναι, ήδη, εμφανής.
Η εντροπία της Θεσσαλονίκης τείνει προς το άπειρο. Και άπειρη εντροπία έχουν οι πεθαμένοι.
*************************************************************
Μαθαίνω πως τα πράγματα δεν είναι καλά για τη Νέα Δημοκρατία και ο πολύς προέδρός της άρχισε τις προσωπικές περιοδείες. Έχει την αίσθηση πως οι κοινωνίες δεν έχουν απορρίψει τον ίδιο αλλά τους συνεργάτες του και κατεβαίνει στο επίπεδο να πάρει επάνω του την προσπάθεια ανατροπής των αρνητικών δεδομένων.
Δυστυχώς, ο κόσμος σ αυτόν αποδίδει τις ευθύνες. Έχει διαλύσει απο κάθε άποψη τη χώρα.
Έρχεται και στη Θεσσαλονίκη όπου τα ποσοστά του πρέπει να είναι τραγικά άσχημα.
Οι ξιπασμένοι αγιογράφοι του θα αρχίσουν τα περι πουτινόφιλης, καθυστερημένης, εμμονικής με την εκκλησία και την ορθοδοξία και άλλα παρόμοια πόλης.
Ε, αφού τέτοια αντίληψη έχουν για την πόλη την οποία έχουν εγκαταλείψει όλες οι κυβερνήσεις τους, ας τους δώσει και η πόλη να καταλάβουν πως απο εδω θα ξεκινήσει η προσπάθεια αμφισβήτησης όλης της σαθρής, μικροελλαδικής, μικρονοϊκής και καταστροφικής πορείας του ελληνικού κράτους.
Δεν πάει άλλο.

Πως ο Ιωάννης Μεταξάς καταδίκασε σε αφανισμό τον ελληνισμό της Ίμβρου και της Τενέδου

18

του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη*

Διακαής στόχος των τουρκικών κυβερνήσεων από τις αρχές της δεκαετίας του 30 ήταν να επανακτήσουν τον έλεγχο των Στενών, τα οποία μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο βρίσκονταν υπό καθεστώς διεθνούς επιτήρησης.

Ως αποτέλεσμα στα Στενά θα επιβάλλονταν περιορισμοί ουδετεροποίησης, όπως επίσης και στα τέσσερα νησιά που θεωρήθηκαν ως αναπόσπαστο τμήμα τους: Ίμβρος-Τένεδος, Λήμνος-Σαμοθράκη. Οι αρχικές διπλωματικές προσπάθειες της Τουρκίας του 1933 είχαν αποτύχει καθώς οι Βρετανοί και οι Γάλλοι δεν επιθυμούσαν την αλλαγή του status quo, που είχε τεθεί σε ισχύ από το 1923 με την υπογραφή της Σύμβασης της Λωζάννης.

Το 1936 η πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη προσέφερε μια μοναδική ευκαιρία στην Τουρκία για να διεκδικήσει την αναθεώρηση της Σύμβασης της Λωζάννης. Ως γνωστον, ο Αδόλφος Χίτλερ είχε εκλεγεί από τον γερμανικό λαό με κύρια εντολή να αμφισβητήσει τους ατιμωτικούς για την Γερμανία όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών του 1919. Τον Οκτώβριο του 1933, περίπου εννέα μήνες μετά τον διορισμό του ως καγκελαρίου της Γερμανίας, η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την Κοινωνία των Εθνών. Τον Μάρτιο του 1935 ο Χίτλερ επανέφερε την στρατιωτική θητεία στην Γερμανία και προχώρησε στην επαναστρατιωτικοποίηση της ζώνης της Ρηνανίας. Οι κυβερνήσεις της Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας στα πλαίσια της πολιτικής του κατευνασμού ουσιαστικά δεν θα αντιδράσουν. Οι Τούρκοι θεώρησαν πως εφόσον ο Χίτλερ κατήργησε μονομερώς τους περιορισμούς αποστρατιωτικοποίησης και αφοπλισμού του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δικαιούνταν και αυτοί να πράξουν το ίδιο για τα Στενά.

Οι Βρετανοί δεν επιθυμούσαν μια αλλαγή του καθεστώτος των Στενών εκτός των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και προτίμησαν η άρση των περιορισμών να γίνει στα πλαίσια μιας νέας συμφωνίας. Ως αποτέλεσμα το 1936 θα οδηγούμασταν στην γνωστή μας Σύμβαση του Μοντρέ, με την οποία τα Στενά έγιναν και πάλι «τουρκικά.»

Λιγότερο γνωστός είναι ο ρόλος της Ελλάδας και η βοήθεια που παρείχαν οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις στους Τούρκους, όπως αποκαλύπτεται στην διδακτορική διατριβή του κ. Δημήτρη Τσάμου[1], ο οποίος χαρακτηριστικά αναφέρει στα συμπεράσματά του ότι «ύστερα από την επαναφορά της στρατιωτικής θητείας στη Γερμανία τον Μάρτιο του 1935, η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να ενημερώσει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ότι,

αν η Τουρκία προέβαινε σε μια ενδεχόμενη αποκήρυξη των διατάξεων που αφορούσαν τα Στενά, η Ελλάδα δεν θα εξέφραζε αντιρρήσεις, ακόμη και αν οι Μεγάλες Δυνάμεις καταδίκαζαν αυτή την ενέργεια, λόγω των ιδιαίτερων δεσμών που τη συνέδεαν με την Άγκυρα.»

Από τα διπλωματικά έγγραφα του υπουργείου των Εξωτερικών που δημοσιεύει ο κ. Τσάμος διαφαίνεται πως κατά την Συνδιάσκεψη του Μοντρέ, η ελληνική αποστολή δεν είχε ιδιαίτερη συμμετοχή στις συζητήσεις, παρόλη την εξαιρετική σημασία του ζητήματος των Στενών για την Ελλάδα. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς, που εκτελούσε επίσης χρέη υπουργού των Εξωτερικών, καθώς είχε λάβει την υπόσχεση από τον τούρκο ομόλογό του Ρουστού Αράς ότι

η Τουρκία θα συναινέσει στην επαναστρατιωτικοποίηση της Λήμνου και της Σαμοθράκης, αν η Ελλάδα δεν έφερνε αντιρρήσεις για την επαναστρατιωτικοποίηση της Ίμβρου και της Τενέδου.

Για να δελεάσει ακόμα περισσότερο τον Μεταξά, ο Αράς θα έδινε και κάποιες αόριστες υποσχέσεις ότι η Τουρκία θα δεχόταν να συζητήσει στο μέλλον το καθεστώς του άρθρου 13 της Λωζάννης αναφορικά με τους περιορισμούς στα οχυρωματικά έργα για τη Χίο και την Μυτιλήνη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Λωζάννη το 1922, στην Ίμβρο ζούσαν 9.207 Έλληνες και κανένας Τούρκος, ενώ στην Τένεδο 5.420 Έλληνες και 1.200 Μουσουλμάνοι. Παρόλο που αρχικά η πρόθεση του βρετανού υπουργού των Εξωτερικών Λόρδου Κέρζον ήταν τα δύο αυτά νησιά να περιέλθουν στην Ελλάδα, λόγω του ελληνικού τους πληθυσμού και χαρακτήρα, τελικά στην Συνδιάσκεψη της Λωζάννης αποφασίστηκε η απόδοσή τους στην Τουρκία. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε η στάση της τουρκικής αντιπροσωπίας, η οποία επικαλέστηκε τα συμφωνηθέντα του Λονδίνου του 1913, όπου η Ευρωπαϊκή Συμφωνία είχε αποδώσει τα δύο αυτά νησιά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Συνθήκη του Μοντρέ

Για την προστασία του ελληνικού πληθυσμού της Ίμβρου και της Τενέδου, το άρθρο 14 της Λωζάννης προέβλεπε ένα καθεστώς τοπικής αυτονομίας και αυτοδιοίκησης. Σημαντικότερο όλων ήταν ότι

«η διατήρηση της τάξης, θα διασφαλίζεται από αστυνομική δύναμη τα μέλη της οποίας θα προσλαμβάνονται μεταξύ του τοπικού πληθυσμού από την προαναφερθείσα τοπική διοίκηση και θα τίθενται κάτω από τις διαταγές της.»

Το παραπάνω, σε συνδυασμό με την ουδετεροποίηση των νησιών και το διεθνές καθεστώς των Στενών είχαν αποκλείσει το ενδεχόμενο παρουσίας τουρκικού στρατού στα δύο αυτά νησιά, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταπίεση του γηγενούς ελληνικού στοιχείου. Δηλαδή στην Ίμβρο, μια κατ’ουσίαν «ελληνική χωροφυλακή» θα είχε την αποκλειστική αρμοδιότητα της διατήρησης της τάξης του νησιού, καθώς το νησί είχε αμιγή ελληνικό πληθυσμό. Τέλος, οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου είχαν εξαιρεθεί από την Σύμβαση περί ανταλλαγής των πληθυσμών της Λωζάννης.

Η συμφωνία του Μεταξά με τον Αράς για την επαναστρατιωτικοποίηση των τεσσάρων νησιών των Στενών ήταν μονόπλευρη, καθώς η Ελλάδα του 1936 δεν είχε τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την στρατηγική θέση της Λήμνου. Σύμφωνα με απόρρητη μελέτη του Απριλίου του 1936 από το Γ.Ε.Ν. με τίτλο «Απόψεις του Ναυτικού επί ενδεχομένης μεταβολής του καθεστώτος των Στενών», «δεν θα ηδύνατο πλέον η νήσος αύτη [Λήμνος], λόγω γειτνιάσεως προς τα εχθρικά αεροδρόμια, να παράσχη τας πολυτίμους υπηρεσίας ας παρέσχε κατά το 1912 ως κύριον ορμητήριον του Στόλου.» Αναφορικά με τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου του άρθρου 13 [Μυτιλήνη, Χίος, Σάμος, Ικαρία], η πρόταση του Γενικού Επιτελείου ήταν πως «Θα ήτο λίαν δυσχερές να εμφανίσωμεν αίτησιν σχετικήν προς ταύτην, ως αντάλλαγμα της ημετέρας συγκαταθέσεως δια την μεταβολήν του καθεστώτος των Στενών, χωρίς να προκαλέσωμεν ζωηράς υπονοίας εις τους Τούρκους ως προς την φιλικότητα των αισθημάτων μας.» Αφετέρου δε, η συμφωνία Μεταξά-Αράς έθετε σε κίνδυνο τον ελληνισμό της Ίμβρου και της Τενέδου.

Ο επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στη συνδιάσκεψη του Μοντρέ, Νικόλαος Πολίτης, έθεσε το ζήτημα της Ίμβρου και της Τενέδου στην τουρκική αντιπροσωπία από την πρώτη κιόλας μέρα της Συνδιάσκεψης. Αφού πρώτα διαβεβαίωσε τον Αράς για την αμέριστη συμπαράσταση, που θα πρόσφερε η Ελλάδα στην τουρκική αποστολή κατά τη διάρκεια των εργασιών της συνδιάσκεψης, του ζήτησε να του παράσχει έγγραφη διαβεβαίωση, διαμέσου ανταλλαγής επιστολών, ότι η προβλεπόμενη αντικατάσταση της Σύμβασης των Στενών της Λωζάννης με μια νεότερη, «ουδένα θα είχεν αντίκτυπον επί της περαιτέρω τύχης των ως άνω δύο νήσων.» Ο Πολίτης είχε επισημάνει στον Μεταξά το πρόβλημα, που θα μπορούσε να δημιουργηθεί στο μέλλον καθώς «η προσεχής επανοχύρωσις των Στενών θα ηδύνατο να επεκταθή εις τας νήσους και να δημιουργήση ευκαιρίαν εφαρμογής εις βάρος του πληθυσμού αυτών της περί εκτοπισμού τουρκικής νομοθεσίας ή λήψεως μέτρων εναντίον της ιδιωτικής ιδιοκτησίας.»

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί ο Πολίτης προσπάθησε να αποσπάσει μονομερείς εγγυήσεις από τους Τούρκους και δεν έθεσε το ζήτημα στην ολομέλεια της Συνεδρίασης, όπου η Ελλάδα θα μπορούσε να αποβλέψει στη στήριξη των Αγγλογάλλων. Η πολιτική των Βρετανών κατά τη συνδιάσκεψη του Λονδίνου του 1912-13 αλλά και στην Λωζάννη το 1922-23 ήταν πως η παρουσία στρατιωτικών τουρκικών δυνάμεων σε ένα ελληνικό νησί, το οποίο θα παρέμενε στην τουρκική κυριαρχία αλλά θα τελούσε υπό καθεστώς αυτονομίας, ήταν απαράδεκτη. Το πείραμα αυτό είχε επιχειρηθεί κατά τον 19ο αιώνα στη Σάμο και στην Κρήτη με καταστροφικά αποτελέσματα. Ο Λόρδος Κέρζον σε καμία περίπτωση δεν θα συναινούσε σε τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Ίμβρο και στην Τένεδο, καθώς αυτή ήταν η βασική και αναγκαία προϋπόθεση, ώστε να αποδεχτεί την παραχώρησή τους στην Τουρκία. Γι’ αυτό άλλωστε η συμμαχική πρόταση/παραχώρηση περί απόδοσής τους στην Τουρκία έγινε, αφού η τουρκική αντιπροσωπία είχε πρώτα αποδεχτεί το καθεστώς των Στενών σύμφωνα με τις επιθυμίες των Συμμάχων.

Η κυβέρνηση Μεταξά δεν κατανόησε πως το να δοθεί η άδεια να στρατιωτικοποιηθεί η Ίμβρος από τους Τούρκους, στην πράξη θα ακύρωνε τα προνόμια του άρθρου 14 περί αυτοδιοίκησης και γηγενών αστυνομικών δυνάμεων, θα διατάραζε την ισορροπία που όριζε η Λωζάννη και θα καταδίκαζε σε εξαφάνιση τον ελληνικό πληθυσμό του νησιού αυτού, όπως και της Τενέδου. Κατά τον Τσάμο, η ελληνική αντιπροσωπία αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων, διότι η Ελλάδα δεν επιθυμούσε να διαταράξει ούτε κατ’ ελάχιστο τους πολιτικούς της δεσμούς με το τουρκικό κράτος.

Ο Αράς αρνήθηκε να παράσχει έγγραφη διαβεβαίωση ότι τα δικαιώματα των ελληνικών μειονοτικών πληθυσμών της Ίμβρου και της Τενέδου θα έμεναν ανεπηρέαστα από την επαναστρατιωτικοποίηση των Στενών, καθώς συνέδεσε το ζήτημα με την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης. Δήλωσε δε κατηγορηματικά πως θα ήταν ανεπίτρεπτο η Τουρκία να αναγνωρίσει το δικαίωμα στην Ελλάδα να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της. Ο Αράς θα περιοριζόταν στο να στείλει μια γενικόλογη επιστολή στον Πολίτη, η οποία αποδείχτηκε άνευ αξίας και σημασίας. Εν τέλει, ο Αράς θα έδινε μια προφορική εγγύηση στον Πολίτη, η οποία και θα ικανοποιούσε την ελληνική πλευρά: «μοι έδωκε δε τον λόγον της τιμής του ότι εν ουδεμιά περιπτώσει θα ελαμβάνοντο εν ταις νήσοις μέτρα εκτοπισμού ή κατασχέσεως περιουσιών.»

Αμέσως μετά από την υπογραφή της Σύμβασης του Μοντρέ, 30.000 άνδρες του τουρκικού στρατού ξεκίνησαν να καταλαμβάνουν τις αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες των Δαρδανελίων και του Βοσπόρου ενώ τμήμα του στρατού αποβιβάστηκε στην Ίμβρο και στην Τένεδο. Στις 26 Αυγούστου του 1936, το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να ανακηρύξει τα Δαρδανέλια και τον Βόσπορο σε «απαγορευμένες ζώνες δεύτερης κατηγορίας», στις οποίες θα συμπεριλαμβάνονταν επίσης η Ίμβρος και η Τένεδος. Με την συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης, οι Τούρκοι θα επέβαλλαν αυστηρούς περιορισμούς στους κατοίκους των δύο νησιών, ο αφελληνισμός των οποίων θα ήταν προδιαγεγραμμένος και αναπόφευκτος. Ο λόγος της τιμής του Ρουστού Αράς κατέδειξε την σοφία της λατινικής φράσης «Verba volant, scripta manent.» Η Ελλάδα προχώρησε σε διπλωματικές ενέργειες, κατόπιν εορτής, χωρίς φυσικά κανένα αποτέλεσμα, καθώς είχε ήδη αποδεχτεί και υπογράψει τη Σύμβαση του Μοντρέ. Κανείς δεν άσκησε αποτελεσματική κριτική στην κυβέρνηση, καθώς τον Αύγουστο του 1936 ο Μεταξάς θα διέλυε τη Βουλή και θα συνέχιζε να κυβερνά ως δικτάτορας.

Είναι εξαιρετικά ειρωνικό ότι τα επόμενα χρόνια οι Τούρκοι δεν θα αναγνώριζαν τη μονόπλευρη και επαίσχυντη συμφωνία Μεταξά-Αράς. Σήμερα η Λήμνος παραμένει εκτός του Νατοϊκού επιχειρησιακού σχεδιασμού, καθώς η Τουρκία θεωρεί πως παραμένει σε ισχύ το καθεστώς ουδετεροποίησής της σύμφωνα με τα προβλεπόμενα της Λωζάννης. Η Ελλάδα στο Μοντρέ κατοχύρωσε το δικαίωμα της επαναστρατιωτικοποίησης της Λήμνου και της Σαμοθράκης έμμεσα (και όχι ρητά) από τα συμφραζόμενα του προοιμίου της Σύμβασης, ενώ ακόμα και αυτό το ελάχιστο έγινε κατόπιν προσωπικής πρωτοβουλίας του Πολίτη και όχι ως αποτέλεσμα οδηγίας του υπουργείου των Εξωτερικών. Η Ελλάδα έδωσε αυτοβούλως τα πάντα στους Τούρκους, χωρίς να εξασφαλίσει αντίστοιχα τα ελληνικά κεκτημένα και συμφέροντα.

Δύο χρόνια μετά, το 1938, ο Μεταξάς θα υπέγραφε μια ακόμα μονόπλευρη συμφωνία με τους Τούρκους, την οποία η «Καθημερινή» θα παρουσίαζε ως μεγάλη επιτυχία του Μεταξά, αποκαλώντας την «σύμβολο αιώνιας φιλίας, το οποίο σφραγίζει την Τουρκοελληνική Ένωση.» Η κατευναστική πολιτική του Μεταξά θα είχε πλέον καταστήσει την Ελλάδα δορυφόρο της Τουρκίας και τον ίδιο ολετήρα των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Μπορεί ο Βενιζέλος να μην κατάφερε να αποτρέψει την παραχώρηση της Ίμβρου και της Τενέδου στους Τούρκους ούτε το 1913-14 ούτε το 1922-23, αλλά δεν ήταν αυτός που κατέλυσε το ευνοϊκό για την Ελλάδα καθεστώς της Λωζάννης. Υπεύθυνος είναι ο Ιωάννης Μεταξάς.

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι ιστορικός ερευνητής.

[1] Τσάμος, Δημήτριος. Η Μεγάλη Βρετανία, η Ελλάδα και το ζήτημα των Στενών από τη συνθήκη της Λωζάνης (1923) έως και τη σύμβαση του Μοντρέ (1936). Ρόδος: Διδακτορική Διατριβή, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, 2020.

Πόσο απαραίτητο είναι το Flyover για τη Θεσσαλονίκη;

0

Το έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα επιτείνεται από το έργο του Flyover, το οποίο όμως μόνο του δεν αρκεί να δώσει λύση.

Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι ακόμα δεν τις ένιωσε η Θεσσαλονίκη τις συνέπειες των εργασιών κατασκευής του Flyover, που «παγώνουν» προσωρινά με απόφαση του ΣτΕ. Οι πρώτες εργασίες μας πηγαίνουν από τον φούρνο στην κατάψυξη. Εκεί που λες μια μέρα, βλέποντας την περιφερειακή οδό να μη φρακάρει, πως «δεν έγινε και τίποτα», ακινητοποιείται αίφνης ένα φορτηγό και κάνει κόλαση όλη την πόλη για μερικές ώρες.

Ετοιμάζεσαι να πας από την Καλαμαριά στο κέντρο. Μπαίνοντας στην Εθνικής Αντιστάσεως βλέπεις πως δεν είναι καλή ιδέα σήμερα – το «σήμερα» είναι πολύ σημαντικό στην υπόθεση Flyover – να μπλέξεις με τη Βασιλίσσης Ολγας αφού χιλιάδες άλλοι οδηγοί είχαν την ίδια ιδέα με εσένα. Πας περιφερειακό και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει. Λάθος επιλογή.

Φαύλος κύκλος

Μέσα στο ακινητοποιημένο σου αυτοκίνητο, όπου αυτοσαρκαστικά βάζεις να ακούσεις στο Spotify το «Drive my Car» των θρυλικών Beatles, αναρωτιέσαι εάν σε μια εποχή που ψήνεται η ιδέα των πόλεων χωρίς αυτοκίνητα μήπως το Flyover ενθαρρύνει τη χρήση του ΙΧ. Τα αυτοκίνητα αφού σκότωσαν την πόλη έφεραν την ανάγκη για περισσότερα αυτοκίνητα. Ο γνωστός φαύλος κύκλος που περιέγραψε ο Αντρέ Γκορτς (1923-2007) στο δοκίμιό του «Η κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου» που έγραψε πριν από πάνω από μισόν αιώνα (1973): «Δώστε μας περισσότερα αυτοκίνητα για να αποδράσουμε από την πόλη που τα ίδια κατέστρεψαν».

Εκείνη η κριτική που διογκώθηκε από τη δεκαετία του 1970 δεν προερχόταν μόνο από αρνητές της τεχνολογίας αλλά και από τεχνοκράτες, αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, ακτιβιστές που προφητικά έβλεπαν την άνθηση μιας νέας κουλτούρας που σήμερα σαρώνει όλη την αναπτυγμένη Ευρώπη: Επικράτηση των μαζικών μέσων μεταφοράς (ηλεκτρικά λεωφορεία, σύγχρονα τραμ, μετρό, ποδήλατα και ελαφρά δίκυκλα) και απόλυτη προτεραιότητα στην άνετη κίνηση των ΑμεΑ και των πεζών σε πόλεις όπου ο πράσινος δημόσιος χώρος συνεχώς αυξάνεται και ποσοτικά και ποιοτικά.

Δηλαδή η Θεσσαλονίκη θα ζήσει μια ακόμα… αρχαιολογία του παρόντος; Την ώρα που οι άλλοι θα χαίρονται τα έξυπνα πάρκα και ενώ η διάθεση για car free κέντρα πόλης κινητοποιεί το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη η ευρύτερη περιοχή της κατ’ ευφημισμόν συμπρωτεύουσας ετοιμάζεται να υποδεχθεί πολλές δεκάδες χιλιάδες νέα αυτοκίνητα;

«Δεν αρέσει πια» το αυτοκίνητο – για να θυμηθούμε με την ευκαιρία τη μοναδική Μελίνα που αφοπλιστικά είχε χρησιμοποιήσει το «δεν αρέσουμε πια» εννοώντας το ΠαΣοΚ το 1989. Δεν είναι «cool». Το λεγόμενο Flyover, για να επανέλθουμε, ήδη συνοδεύεται από πολλούς «μύθους». Δεν πρόκειται για ένα καινούργιο ανεξάρτητο έργο αλλά για μια διεύρυνση – αναβάθμιση του ήδη υπάρχοντος οδικού άξονα της εσωτερικής περιφερειακής με τα όχι λίγα λειτουργικά προβλήματα ασφάλειας, συχνού «κορεσμού» από οχήματα κ.ά.

«Οταν κάποτε τελειώσει, θα προσφέρει αύξηση της συνολικής χωρητικότητας της οδού κατά 40% περίπου (στο κεντρικό υπερυψωμένο τμήμα των 4,5 χλμ.) και βελτίωση της ποιότητας και της ασφάλειας της κίνησης των οχημάτων στο ισόπεδο τμήμα των 13,5 χλμ. με διαπλάτυνση των σημερινών στενών λωρίδων και Λωρίδα Εκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ)» μας λέει ο συγκοινωνιολόγος και σήμερα πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης Σπύρος Βούγιας.

Η διάρκεια κατασκευής

Το πιο αρνητικό σημείο του έργου αυτού, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι «η μεγάλη διάρκεια κατασκευής (3,5 χρόνια) σε συνδυασμό με το ότι δεν έγιναν οι απαραίτητες κυκλοφοριακές και περιβαλλοντικές μελέτες των σοβαρών επιπτώσεών του στο εσωτερικό δίκτυο της πόλης». Και τι πρέπει να γίνει; «Η πόλη, ξεπερνώντας το διαμορφωμένο ιστορικά αίσθημα του ανεκπλήρωτου και το επακόλουθο σύνδρομο της «εργοφοβίας» (λόγω της τραυματικής εμπειρίας της καθυστέρησης του μετρό και της ματαίωσης της υποθαλάσσιας αρτηρίας), πρέπει να αντιμετωπίσει το πιεστικό πρόβλημα του Flyover όχι μόνο «αμυντικά» αλλά και «επιθετικά», με αυτοπεποίθηση και αίσθημα ευθύνης» λέει.

Υπάρχει όμως μια αισιόδοξη και δημιουργική προσέγγιση; Ο ίδιος απαντά θετικά και υποδεικνύει την προώθηση όλων των παράλληλων έργων και παρεμβάσεων (μετρό, τραμ, ηλεκτρικά λεωφορεία, θαλάσσια συγκοινωνία, μετακινήσεις πεζών) που (μαζί με τον συστηματικό έλεγχο της παράνομης στάθμευσης) θα αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις της κατασκευής του Flyover.

Αυτή η «εργοφοβία» της πόλης στην οποία αναφέρεται ο κ. Βούγιας και που εμμέσως με αυτοκριτική διάθεση έχουν παραδεχθεί όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, που πράγματι οφείλεται σε ένα γεγονός-ρεκόρ (επί δεκαετίες να καρκινοβατούν εμβληματικά έργα υποδομών), δεν θα ξεπεραστεί εύκολα και σίγουρα χωρίς ένα μπαράζ ολοκλήρωσης και παράδοσης εκτελούμενων έργων και όχι μόνο του μετρό και του Flyover. Είναι ακόμα η ουσιαστική ενίσχυση του ΟΑΣΘ, με λεωφορεία και προσωπικό και άλλα μικρότερης κλίμακας αλλά απαραίτητα έργα.

Τι κερδίζει η Θεσσαλονίκη από αυτά; «Για πρώτη φορά η πόλη μπορεί να αποκτήσει ένα μόνιμο πλαίσιο βιώσιμης συγκοινωνιακής υποδομής αλλά και διαφορετικής συμπεριφοράς των μετακινουμένων που θα κάνει επιτέλους την πόλη ανθρώπινη και λειτουργική» λέει ο κ. Βούγιας

Το μετρό

Πολλά λέγονται και για τις αλλαγές που θα φέρει η έναρξη της λειτουργίας της βασικής γραμμής του μετρό. Σε αυτό οι προσδοκίες ίσως αποδειχθούν υπέρμετρες καθώς ναι μεν θα μειωθεί η κυκλοφορία των ΙΧ στο κέντρο αλλά και η ζήτηση για θέσεις στάθμευσης, πλην όμως το μετρό σε μεγάλο βαθμό θα απορροφήσει τη ζήτηση από επιβάτες των λεωφορείων οπότε το κέντρο της Θεσσαλονίκης δεν θα απαλλαγεί από εκείνον τον μεγάλο αριθμό αυτοκινήτων που αρχικά κάποιοι πίστεψαν.

Οι νεότερες γενιές θέλουν πιο πολύ έναν καινούργιο πολιτισμό της καθημερινότητας, ζητώντας μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ηχορρύπανσης, και βέβαια των ποσοστών πρόωρης θνησιμότητας, αύξηση του χώρου πρασίνου, υψηλότερα επίπεδα ενεργητικής κινητικότητας. Παράλληλα στην πόλη κάτι αλλάζει  στις διαθέσεις των κατοίκων που έχουν θετικότερη στάση στην εφαρμογή μέτρων περιορισμού της «ασυδοσίας» του αυτοκινήτου στο κέντρο της πόλης.

Χιούμορ

Στις 14 Μαΐου του 2027 είναι προγραμματισμένο να παραδοθεί το έργο του Flyover, ανέφερε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σταϊκούρας στη Βουλή, απαντώντας πριν από έναν μήνα σε σχετική με το έργο επίκαιρη ερώτηση της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνας Νοτοπούλου. Με το μετρό να έχει καθυστερήσει πάνω από… τριάντα χρόνια το να ανακοινώνεις ακόμα και συγκεκριμένη ημερομηνία παράδοσης, είναι αν μη τι άλλο μια πράξη γενναιότητας αλλά και χιούμορ.

Πόσο απαραίτητο είναι το Flyover για τη Θεσσαλονίκη;