Παρά την εκτόξευση του πληθωρισμού και την αποδιάρθρωση της οικονομίας του, η στρατηγική της Τεχεράνης παραμένει αμετάβλητη.
23 Οκτωβρίου 2026 | The Washington Post
Των Reuel Marc Gerecht και Ray Takeyh
Φωτογραφία: Πανό στην Τεχεράνη με τις προσωπογραφίες του πρώην ανώτατου ηγέτη του Ιράν, αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, του σημερινού ανώτατου ηγέτη, αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, και του πρώην ανώτατου ηγέτη, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, στις 21 Οκτωβρίου 2026. ATTA KENARE/AFP via Getty Images.
Εγκλωβισμένη σε έναν πόλεμο φθοράς με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει σαφείς στόχους.
Η πρόσφατη απόφαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να στείλει ακόμη ένα αεροπλανοφόρο στην περιοχή και να απειλήσει με επανάληψη μιας μεγάλης κλίμακας εκστρατείας βομβαρδισμών μετά τις ενδιάμεσες εκλογές δεν πρόκειται να μεταβάλει αυτούς τους στόχους.
Οι κυβερνώντες κληρικοί και οι διοικητές των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια νέα περιφερειακή τάξη πραγμάτων, στην οποία τα άλλα κράτη θα υποχρεώνονται να καταβάλλουν φόρο υποτέλειας. Στο πλαίσιο αυτό, επιδιώκουν να επιβάλουν τέλη διέλευσης στα πλοία που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ και να διαρρήξουν τους δεσμούς ασφαλείας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των αραβικών κρατών του Κόλπου.
Το καθεστώς επιδιώκει επίσης να βρει έναν τρόπο να αποτρέψει την Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ από το να εξαπολύσουν νέες επιθέσεις.
Μέχρι να μπορέσει η Τεχεράνη να ανασυγκροτήσει το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων της, η κυριαρχία στον Περσικό Κόλπο —δηλαδή η δυνατότητα ελέγχου ή καταστροφής των ενεργειακών πόρων της περιοχής— αποτελεί το μοναδικό μέσο με το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να εξουδετερώσει στρατηγικά τους κυριότερους αντιπάλους της.
Οποιαδήποτε διπλωματική συμφωνία για τον τερματισμό αυτού του πολέμου πρέπει, από την οπτική γωνία της Τεχεράνης, να οδηγήσει σε υποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Και αυτό παρά την εξαιρετικά δυσμενή κατάσταση της ιρανικής οικονομίας, η οποία, ωστόσο, δεν φαίνεται να ωθεί την Τεχεράνη να αναζητήσει επειγόντως μια διπλωματική λύση.
Πράγματι, με αυτόν ακριβώς τον τρόπο αντιμετώπισε το ιρανικό καθεστώς το Μνημόνιο Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, την προσωρινή ειρηνευτική συμφωνία που υπογράφηκε στις 17 Ιουνίου.
Οι αρθρογράφοι
Ο Reuel Marc Gerecht είναι μόνιμος ερευνητής στο Foundation for Defense of Democracies (FDD).
Ο Ray Takeyh είναι ανώτερος ερευνητής στο Council on Foreign Relations (CFR).
Πηγή: The Washington Post, 23 Οκτωβρίου 2026.



Μέχρι οι Ιρανοί να κατεβάσουν τις φωτογραφίες και να γκρεμίσουν και τα αγάλματα των γενειοφόρων Αγιατολάχ , θα πεινούν .
Από το 1979 μας χωρίζουν χρόνια 47 , χρόνια 2 περισσότερα από την διάρκεια του κομμουνισμού στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης ,που γκρέμισαν κάθε Λενινιστικό-Σταλινικό .
Όλοι οι δημοκράτες να λυπηθούμε τους τυραννισμένους Ιρανούς και ιδίως τις Ιρανές .