Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ

21 Αυγούστου 2023. THE NATIONAL INTEREST

Alex Burilkov Wesley Satterwhite

Καθώς η αντεπίθεση της Ουκρανίας έχει σταματήσει, ήρθε η ώρα για την Ουάσιγκτον να πιέσει για ειρήνη, ιδίως, διότι η Ρωσία ενδέχεται να ξεκινήσει μια νέα επίθεση το 2024.

Η πολυαναμενόμενη καλοκαιρινή αντεπίθεση της Ουκρανίας έχει σχεδόν σταματήσει. Οι δώδεκα νέες ταξιαρχίες που εκπαιδεύτηκαν από το ΝΑΤΟ έχουν υποστεί τεράστιες απώλειες χωρίς ποτέ να φτάσουν στην πρώτη γραμμή της σταθερής ρωσικής άμυνας. Οι ρωσικές δυνάμεις, που πολεμούν με μια εφαρμογή εγχειριδίου της σοβιετικής άμυνας ελιγμών, έχουν, συχνά, αεροπορική υπεροχή και αυξάνουν αριθμητικά τα φθηνά και αποτελεσματικά οπλικά τους συστήματα όπως το Drone Lancet.

Κάθε μέρα που περνά πλησιάζει όλο και περισσότερο το φθινόπωρο και τη φοβερή rasputista – την εποχή της βροχής και της λάσπης που εμποδίζει τον πόλεμο ελιγμών. Σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, η ουκρανική αντεπίθεση είναι σε εξέλιξη και είναι απίθανο να επιτύχει τους κύριους στόχους της.

Οι δυτικές παραδόσεις όπλων προσφέρουν μικρή ανακούφιση. Τα περισσότερα από τα δεσμευμένα κύρια άρματα μάχης βρίσκονται ήδη στο θέατρο και υπάρχουν περιορισμένες προοπτικές για περαιτέρω παραδόσεις. Η αναζήτηση για αντίκες όπως το γερμανικό Leopard 1, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1965, δεν θα αλλάξει το παιχνίδι. Ο «συνασπισμός μαχητικών αεροσκαφών» έχει υποσχεθεί F-16, αλλά δεν είναι σαφές πότε και πού θα αναπτυχθούν. Σε κάθε περίπτωση, θα υπερτερούσαν της ολοένα και πιο ενεργού και αισθανόμενης σιγουριά ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας και της δεινά ολοκληρωμένης αεράμυνας της Ρωσίας. Τα αποθέματα όπλων ακριβείας συρρικνώνονται, γεγονός που σαφώς παίζει ρόλο στην άρνηση της κυβέρνησης Μπάιντεν να παράσχει πυραύλους ATACMS, ζωτικής σημασίας για την αμερικανική ασφάλεια στον Ειρηνικό.

Δεδομένης αυτής της ζοφερής προοπτικής, ένα «Σενάριο Κορέας» είναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα; Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή που η ουκρανική αντεπίθεση κορυφωθεί κάποια στιγμή στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου, η σύγκρουση παγώνει στα εδαφικά σύνορα που αντιστοιχούν περίπου στην πρώτη γραμμή.

Στην πραγματικότητα, η Ουκρανία διαπραγματεύεται σημαντικά τμήματα των τεσσάρων περιοχών που προσαρτήθηκαν από τη Ρωσία το 2022 με ισχυρές δυτικές (αμερικανικές) εγγυήσεις ασφαλείας.

Αυτό σίγουρα δεν θα ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα από αμερικανικής σκοπιάς. Η Ουάσιγκτον θα είναι σε θέση να εκτονώσει σταδιακά τις εντάσεις με τη Μόσχα και να αποκαταστήσει έναν διάλογο για τη μελλοντική τροχιά της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Το κρίσιμο είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορέσουν επιτέλους να επικεντρωθούν για άλλη μια φορά στον Ειρηνικό.

Σε τελική ανάλυση, η Κίνα είναι ο πραγματικός ομότιμος αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών και παίζει ένα επιθετικό διπλωματικό παιχνίδι στην υποβάθμιση της αμερικανικής επιρροής από το 2022, εν πολλοίς λόγω της επιβολής σκληρών κυρώσεων στη Ρωσία.

Το πρόβλημα με το «Σενάριο της Κορέας», ωστόσο, είναι ότι υποθέτει ότι η ρωσική ηγεσία είναι απελπισμένη και επιθυμεί κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις. Υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία για αυτό. Όχι μόνο οι Ρώσοι πολέμησαν τους Ουκρανούς στο νότο, αλλά εξαπέλυσαν τη δική τους επίθεση στο βορρά, με στόχο να καταλάβουν ολόκληρη την περιοχή του Λουχάνσκ, όπου τα ρωσικά στρατεύματα προχωρούν σταθερά. Η ρωσική κοινωνία και η οικονομία παραμένουν σχετικά σταθερές, υποδηλώνοντας ότι η ανταρσία του Prigozhin ήταν πράγματι μια παρέκκλιση – και η κριτική του για τον πόλεμο ήταν πάντα ότι δεν διενεργήθηκε αρκετά σκληρά.

Στην πραγματικότητα, το Κρεμλίνο μπορεί να είναι πρόθυμο για νίκη, παρά για διαπραγματεύσεις.

Ο Andrey Gurulev, πρώην διοικητής της Κεντρικής Στρατιωτικής Περιφέρειας και σήμερα εθνικιστής βουλευτής της Δούμας, δήλωσε ότι η ταχέως αναπτυσσόμενη στρατιωτική παραγωγή της Ρωσίας ήταν επαρκής για τις ανάγκες της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» και των 150.000 νέων στρατιωτών που εντάχθηκαν στο στρατό από τότε, αλλά ότι η παραγωγή μπορεί να κλιμακωθεί για τις ανάγκες μιας νέας μερικής κινητοποίησης.

Ο Αντρέι Καρταπόλοφ, πρώην διοικητής της Δυτικής Στρατιωτικής Περιφέρειας και πρόεδρος της επιτροπής άμυνας στη Δούμα, έκανε διαφωτιστικές δηλώσεις κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής διαδικασίας που αύξησαν την ηλικία στρατολόγησης στα τριάντα. Σημειώνοντας ότι αυτό θα αύξανε τη δεξαμενή των εκπαιδευμένων εφέδρων που θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν, υποστήριξε ότι αυτή η τροποποίηση του νόμου του 1997 είναι για «ένα μεγάλο πόλεμο» και «γενική επιστράτευση», οι οποίες αν και δεν είναι απαραίτητες άμεσα, θα ήταν θεμελιώδεις για το μέλλον. Μια πρόσθετη τροπολογία εισάγει ταξιδιωτική απαγόρευση, η οποία θα τεθεί σε ισχύ τον Οκτώβριο, για οποιοδήποτε όνομα εμφανίζεται στο μητρώο τόσο των στρατευσίμων όσο και των εφέδρων. Αυτό δίνει στις ρωσικές αρχές έναν νομικό μηχανισμό για να αποτρέψουν μια έξοδο όπως αυτή του Οκτωβρίου 2022, όπου έως και 600.000 Ρώσοι άνδρες εγκατέλειψαν τη χώρα.

Η ρωσική ηγεσία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι οι στόχοι της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης δεν έχουν αλλάξει και θα επιτευχθούν με στρατιωτικά μέσα.

Η Μόσχα θεωρεί τη διχοτόμηση της Ουκρανίας ως βασικό στόχο, συμπεριλαμβανομένης της Οδησσού -που συχνά αναφέρεται από τον Βλαντιμίρ Πούτιν- αλλά και της υπόλοιπης ακτής της Μαύρης Θάλασσας και ενδεχομένως όλης της επικράτειας ανατολικά του Δνείπερου. Είναι δυνατόν το Κρεμλίνο να σκέφτεται μια δεύτερη μερική κινητοποίηση;

Οι νίκες στις περιοχές Χάρκοβο και Χερσώνα στα τέλη του περασμένου έτους είναι αυτές που έδωσαν στην Ουκρανία αρκετό πολιτικό κεφάλαιο για να ζητήσει εκτεταμένη στρατιωτική βοήθεια από τη Δύση. Αλλά αυτός ο μηχανισμός λειτουργεί αμφίδρομα. Η αποτυχία της ουκρανικής αντεπίθεσης θα δώσει στον Πούτιν σημαντική ώθηση στην εγχώρια νομιμοποίηση και πολιτικό κεφάλαιο. Οι ρωσικοί εθνικιστικοί χώροι σημειώνουν τις ομοιότητες μεταξύ της τηλεγραφικής επίθεσης της Ουκρανίας στη Ζαπορίζια και της μάχης του Κουρσκ το 1943, και αυτάρεσκα σημειώνουν ότι η γερμανική αποτυχία στο Κουρσκ ακολουθήθηκε από μαζικές σοβιετικές επιθέσεις (και νίκες) στην επιχείρηση Bagration.

Ο Πούτιν θα μπορούσε να αποφασίσει να ρίξει τα σιδερένια ζάρια και να ξοδέψει το εγχώριο πολιτικό του κεφάλαιο σε έναν δεύτερο γύρο μερικής κινητοποίησης τον Οκτώβριο.

Η τοποθέτηση αυτών των ανδρών σε ένα επιταχυνόμενο πρόγραμμα εξαμηνιαίας εκπαίδευσης σημαίνει ότι ο ρωσικός στρατός εισέρχεται στην περίοδο της εαρινής εκστρατείας του 2024 με επιπλέον 300.000 νέους στρατιώτες, ενώ οι ουκρανικές δυνάμεις πλήττονται σταδιακά κατά τη διάρκεια του χειμώνα από ρωσική δύναμη πυρός.Η ρωσική εξόρμηση στο Κίεβο το 2022 απέτυχε σε μεγάλο βαθμό λόγω της υπερβολικής έμφασης στις μηχανοποιημένες δυνάμεις πέρα από το πεζικό. Ένας ρωσικός στρατός που εισέρχεται την άνοιξη του 2024 μετά από δύο γύρους κινητοποίησης δεν θα αντιμετωπίζει πλέον αυτόν τον περιορισμό. Η επίτευξη επαρκούς μάζας έναντι ενός εξαντλημένου Ουκρανού αντιπάλου σημαίνει τη δυνατότητα επιτευγμάτων και την επιστροφή του πολέμου ελιγμών.

Εάν οι ρωσικές δυνάμεις καταφέρουν να εισέλθουν βαθιά στην ουκρανική επικράτεια και να καταλάβουν τις περιοχές που η Μόσχα έχει προσδιορίσει ως στόχους της, τότε ο πόλεμος τελειώνει με μια σημαντική ρωσική νίκη, και κρίσιμη αυτή που επιτυγχάνεται μόνο με τη δύναμη των όπλων, όχι με μια ειρηνευτική διευθέτηση με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μια ρωσική νίκη με αυτούς τους όρους είναι μια σημαντική οπισθοδρόμηση για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ζημιά στη φήμη της αμερικής και της συμμαχίας του ΝΑΤΟ θα ήταν κολοσσιαία, καθώς το καλύτερο υλικό και η καλύτερη εκπαίδευση του ΝΑΤΟ έχει ήδη περάσει στον ουκρανικό στρατό, και η Ρωσία θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι στάθηκε μόνη ενάντια στη Δύση – και κέρδισε. Η σινο-ρωσική σχέση θα ενισχυθεί επίσης. Τέλος, τα φθηνά και αποτελεσματικά όπλα που χρησιμοποιεί η Ρωσία για να κερδίσει τον πόλεμο, όπως το Lancet, θα εισρεύσουν σε κάθε καθεστώς που αντιτίθεται στην αμερικανική ηγεσία σε όλο τον κόσμο.

Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική ανάγκη η ιδέα μιας ειρηνικής διευθέτησης που να αποδέχονται όλα τα μέρη στη σύγκρουση – συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας – να εδραιωθεί και να επιδιωχθεί σοβαρά στην Ουάσιγκτον.

Αμερικανοί με επιρροή έχουν ήδη εμπλακεί στη διπλωματία του Track 1.5 με τους ομολόγους τους στη Ρωσία. Αυτές οι προσπάθειες θα πρέπει να ενθαρρυνθούν, να επεκταθούν και να αποτελέσουν τη βάση για διαρκή δέσμευση στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Μόνο τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορέσουν να επικεντρωθούν πλήρως στον περιορισμό της Κίνας, η οποία είναι υψίστης σημασίας για την αμερικανική ασφάλεια και ευημερία.

*Ο Δρ Alex Burilkov είναι ερευνητής που επικεντρώνεται στη Ρωσία και τον μετασοβιετικό χώρο στο Κέντρο Μελέτης της Δημοκρατίας στο Πανεπιστήμιο Leuphana του Lüneburg στη Γερμανία. Ο Άλεξ απέκτησε το διδακτορικό του. σχετικά με τη θαλάσσια στρατηγική των αναδυόμενων δυνάμεων από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.

*Ο Wesley Satterwhite είναι σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και αξιωματικός στρατιωτικών πληροφοριών στις εφεδρείες του αμερικανικού στρατού. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στις σπουδές ασφαλείας από το Πανεπιστήμιο Georgetown και πτυχίου στη διπλωματία και τις διεθνείς σχέσεις από το Πανεπιστήμιο Seton Hall. Οι απόψεις που εκφράζονται είναι δικές του και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις οποιουδήποτε κρατικού φορέα των Η.Π.Α.