Εκλογές στο Ισραήλ: Οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί, τα προγράμματα των κομμάτων και οι μετεκλογικές συμμαχίες

1. Το πολιτικό διακύβευμα

Στις 27 Οκτωβρίου 2026 οι Ισραηλινοί προσέρχονται στις κάλπες για να εκλέξουν την 26η Κνεσέτ, το κοινοβούλιο των 120 εδρών.

Πρόκειται για τις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, τον πόλεμο στη Γάζα και τις ευρύτερες στρατιωτικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.

Η αναμέτρηση έχει έντονα προσωποκεντρικό χαρακτήρα, αλλά τα πολιτικά διακυβεύματα είναι πολύ ευρύτερα από την παραμονή ή την αποχώρηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου από την πρωθυπουργία.

Τα πέντε μεγάλα ζητήματα

• Διακυβέρνηση: Η συνέχιση της πολιτικής Νετανιάχου ή η αλλαγή κυβέρνησης.
• Ασφάλεια και Παλαιστινιακό: Η Γάζα, η Χαμάς, το Ιράν, ο Λίβανος και η Δυτική Όχθη.
• 7η Οκτωβρίου: Η διερεύνηση των πολιτικών και στρατιωτικών ευθυνών.
• Κράτος και θρησκεία: Η στρατιωτική θητεία των υπερορθόδοξων Εβραίων.
• Θεσμοί και οικονομία: Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, το κόστος ζωής, η στέγαση και οι κοινωνικές ανισότητες.

Η αντιπολίτευση απέναντι στον Νετανιάχου δεν είναι ιδεολογικά ενιαία. Περιλαμβάνει πολιτικούς της κεντροδεξιάς, του κέντρου και της κεντροαριστεράς, οι οποίοι διαφωνούν μεταξύ τους σε πολλά σημαντικά ζητήματα.

Πώς εκλέγεται ο πρωθυπουργός;

Στο Ισραήλ οι πολίτες δεν εκλέγουν απευθείας πρωθυπουργό. Ψηφίζουν κομματικές λίστες, με πανεθνικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης.

Μετά τις εκλογές, ο πρόεδρος του κράτους, Ισαάκ Χέρτσογκ, συμβουλεύεται τις κοινοβουλευτικές παρατάξεις και αναθέτει την προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης σε βουλευτή που θεωρεί ότι μπορεί να εξασφαλίσει επαρκή κοινοβουλευτική στήριξη.

Δεν είναι απαραίτητο ο πρωθυπουργός να προέρχεται από το μεγαλύτερο κόμμα.

Το καθοριστικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα κερδίσει τις περισσότερες έδρες, αλλά ποιος θα καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση.

2. Ποιοι διεκδικούν την πρωθυπουργία;

Μπενιαμίν Νετανιάχου – Likud

Δεξιά – Εν ενεργεία πρωθυπουργός

Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία του Ισραήλ διεκδικεί νέα θητεία.

Προβάλλει τη στρατιωτική εμπειρία της κυβέρνησής του, την αντιμετώπιση του Ιράν, την ισχυρή αμυντική ικανότητα της χώρας και τις στενές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αντιμετωπίζει έντονη κριτική για τις αποτυχίες ασφαλείας της 7ης Οκτωβρίου και τις παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Εξακολουθεί επίσης να δικάζεται για υποθέσεις διαφθοράς, με τον ίδιο να αρνείται τις κατηγορίες.

Γκάντι Αϊζενκότ – Yashar

Κέντρο – Πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων

Ο Αϊζενκότ αποτελεί έναν από τους βασικότερους πολιτικούς αντιπάλους του Νετανιάχου.

Το πρόγραμμά του επικεντρώνεται στη θεσμική ανασυγκρότηση, στη διερεύνηση της 7ης Οκτωβρίου, στην ισότητα των στρατιωτικών υποχρεώσεων και στην ενίσχυση της δημόσιας διοίκησης.

Στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας διατηρεί συντηρητικές θέσεις και δεν υιοθετεί την άμεση ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους ως πολιτική προτεραιότητα.

Ναφτάλι Μπένετ – B’Yachad / Together

Κεντροδεξιά – Πρώην πρωθυπουργός

Ο Μπένετ ηγείται κοινού ψηφοδελτίου με τον πρώην πρωθυπουργό Γιαΐρ Λαπίντ.

Η συμμαχία επιχειρεί να συνενώσει την κεντροδεξιά και το κέντρο, με έμφαση στην αντιμετώπιση του κόστους ζωής, στη στεγαστική πολιτική, στην ασφάλεια και στη μεταρρύθμιση του κράτους.

Οι δύο πολιτικοί δεν έχουν ταυτόσημες ιστορικές θέσεις στο Παλαιστινιακό και στη σχέση θρησκείας και κράτους.

Αβίγκντορ Λίμπερμαν – Yisrael Beiteinu

Κοσμική εθνικιστική δεξιά

Ο πρώην υπουργός Άμυνας και Οικονομικών συνδυάζει αυστηρές θέσεις ασφαλείας με κοσμικές μεταρρυθμίσεις.

Ζητά καθολική στρατιωτική θητεία, πολιτικό γάμο και περιορισμό της επιρροής των υπερορθόδοξων κομμάτων.

Έχει αποκλείσει τη συμμετοχή του σε κυβέρνηση υπό τον Νετανιάχου ή σε κυβέρνηση με υπερορθόδοξους εταίρους.

Δύο ακόμη σημαντικά πρόσωπα

Ο Γιαΐρ Λαπίντ, πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής της απερχόμενης κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, συμμετέχει στο κοινό ψηφοδέλτιο του Μπένετ.

Ο Γιαΐρ Γκολάν, πρώην υποαρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, ηγείται των Democrats, που εκπροσωπούν την οργανωμένη ισραηλινή κεντροαριστερά.

Αντίθετα, το Blue and White του Μπένι Γκαντς αποσύρθηκε πριν από τις εκλογές, καθώς οι δημοσκοπήσεις το εμφάνιζαν κάτω από το εκλογικό όριο.

3. Τα κόμματα και τα πολιτικά τους προγράμματα

Στις εκλογές συμμετέχουν 34 ψηφοδέλτια, σύμφωνα με τις προεκλογικές καταγραφές. Ωστόσο, πολύ λιγότεροι σχηματισμοί εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις με δυνατότητα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Οι παρακάτω περιγραφές συνοψίζουν δημόσιες πολιτικές δεσμεύσεις και προγραμματικές θέσεις. Δεν έχουν όλα τα κόμματα δημοσιεύσει πλήρες και συγκρίσιμο επίσημο εκλογικό πρόγραμμα.

Α. Η δεξιά και τα θρησκευτικά κόμματα

Likud – Μπενιαμίν Νετανιάχου

Η ιστορική παράταξη της ισραηλινής δεξιάς δίνει έμφαση στην εθνική ασφάλεια, στην αποτροπή του Ιράν, στις στρατιωτικές επιχειρήσεις και στη στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ.

Στην εσωτερική πολιτική προωθεί αλλαγές στη σχέση κυβέρνησης και Δικαιοσύνης, ενώ έχει επιδιώξει νομοθετικές ρυθμίσεις για την εξαίρεση υπερορθόδοξων από την υποχρεωτική θητεία.

Otzma Yehudit – Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ

Εθνικιστικό κόμμα της άκρας δεξιάς που υποστηρίζει αυστηρότερη αστυνόμευση, ευρύτερη οπλοκατοχή και σκληρότερη πολιτική έναντι των Παλαιστινίων.

Έχει υποστηρίξει οικονομικά κίνητρα για τη λεγόμενη «εθελοντική μετανάστευση» Παλαιστινίων από τη Γάζα.

Religious Zionism–Zehut – Μπεζαλέλ Σμότριτς και Μοσέ Φέιγκλιν

Εκπροσωπεί τον θρησκευτικό εθνικισμό, υποστηρίζει την επέκταση των ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη και προτάσεις προσάρτησης παλαιστινιακών εδαφών.

Απορρίπτει την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους και υποστηρίζει τον περιορισμό ορισμένων εξουσιών της Δικαιοσύνης.

Shas – Αριέ Ντερί

Υπερορθόδοξο σεφαραδίτικο κόμμα που υπερασπίζεται τη θρησκευτική εκπαίδευση, τη χρηματοδότηση θρησκευτικών κοινοτικών θεσμών και την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών.

Αντιτίθεται στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία των σπουδαστών των θρησκευτικών σχολών.

United Torah Judaism – Γιαακόβ Άσερ

Εκπροσωπεί κυρίως τους ασκεναζί υπερορθόδοξους Εβραίους.

Βασικές προτεραιότητες είναι οι εξαιρέσεις από τη στρατιωτική θητεία, η αυτονομία των θρησκευτικών σχολείων και η διατήρηση του θρησκευτικού χαρακτήρα της δημόσιας ζωής.

Β. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης

Yashar – Γκάντι Αϊζενκότ

Υποστηρίζει ανεξάρτητη κρατική επιτροπή για την 7η Οκτωβρίου, καθολική στρατιωτική ή εθνική υπηρεσία, συνταγματική ανασυγκρότηση, ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Στην οικονομία προωθεί αλλαγές για την παραγωγικότητα, την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη βελτίωση των κρατικών υπηρεσιών.

B’Yachad / Together – Ναφτάλι Μπένετ και Γιαΐρ Λαπίντ

Το κοινό ψηφοδέλτιο προωθεί πολιτικές για τη στέγαση, τον περιορισμό των μονοπωλίων, την ενίσχυση του ανταγωνισμού, την υποχρεωτική υπηρεσία των υπερορθόδοξων και τη θεσμική ανασυγκρότηση.

Ο Μπένετ απορρίπτει το παλαιστινιακό κράτος, ενώ ο Λαπίντ έχει υποστηρίξει ιστορικά τη λύση δύο κρατών.

Yisrael Beiteinu – Αβίγκντορ Λίμπερμαν

Συνδυάζει ισραηλινό εθνικισμό με κοσμικές θέσεις.

Ζητά καθολική στρατιωτική θητεία, πολιτικό γάμο και διαζύγιο, δυνατότητα δημόσιων συγκοινωνιών το Σάββατο με αποφάσεις τοπικών αρχών, διδασκαλία βασικών μαθημάτων σε όλα τα δημόσια χρηματοδοτούμενα σχολεία και οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

The Democrats – Γιαΐρ Γκολάν

Ο σχηματισμός προέκυψε από τη συνένωση του Εργατικού Κόμματος με το Meretz.

Υποστηρίζει την προστασία των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τον πολιτικό γάμο, τη δημόσια εκπαίδευση και διπλωματικές πρωτοβουλίες στο Παλαιστινιακό.

Ο Γκολάν έχει εκφράσει την υποστήριξή του στη δυνατότητα κυβερνητικής συνεργασίας με το αραβικό Ra’am.

Γ. Τα αραβικά κόμματα

Joint List – Γιούσεφ Τζαμπαρίν

Συμμαχία των Hadash, Ta’al και Balad, με προτεραιότητες την ισότητα των Αράβων πολιτών του Ισραήλ, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αύξηση του κατώτατου μισθού και την ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Υποστηρίζει τον τερματισμό της επέκτασης των ισραηλινών οικισμών και την ειρηνευτική προοπτική με ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος.

Ra’am – Μανσούρ Αμπάς

Κόμμα με ισλαμικές πολιτικές ρίζες που ακολουθεί πιο πραγματιστική στρατηγική κοινοβουλευτικών συνεργασιών.

Βασικές προτεραιότητες είναι η καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος στις αραβικές κοινότητες, η στέγαση, οι υποδομές, οι δημόσιες επενδύσεις και η αντιμετώπιση των διακρίσεων.

Το 2021 συμμετείχε στον κυβερνητικό συνασπισμό Μπένετ–Λαπίντ.

Δ. Τα μικρότερα κόμματα

Reservists–Economic Party

Ο σχηματισμός των Γιοάζ Χέντελ και Γιαρόν Ζελέκα ζητά καθολική στρατιωτική ή εθνική υπηρεσία, οικονομικές μεταρρυθμίσεις και ευρεία κυβέρνηση χωρίς εξάρτηση από υπερορθόδοξα ή αραβικά κόμματα.

People of Israel – Όφερ Γουίντερ

Νέο δεξιό κόμμα πρώην στρατιωτικού, με αυστηρή στρατηγική ασφαλείας, αντίθεση σε παλαιστινιακό κράτος και προτάσεις επέκτασης της στρατιωτικής θητείας.

Ο ηγέτης του έχει δηλώσει ότι θα υποστηρίξει τον Νετανιάχου για την πρωθυπουργία, παρά τις μεταξύ τους πολιτικές διαφωνίες.

Η σημασία των μικρών κομμάτων: Η είσοδος ή η μη είσοδός τους στην Κνεσέτ μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την τελική κατανομή των εδρών και να επηρεάσει τις μετεκλογικές διαπραγματεύσεις.

4. Τι δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις;

Οι προεκλογικές μετρήσεις παρουσιάζουν έντονο ανταγωνισμό μεταξύ των μεγαλύτερων κομμάτων, αλλά και μεγάλη αβεβαιότητα ως προς τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Μία συγκεντρωτική αποτύπωση επτά δημοσκοπήσεων έξι εταιρειών, με έρευνες πεδίου από τις 7 έως τις 21 Οκτωβρίου 2026, δίνει την παρακάτω εικόνα.

Εκτιμώμενες έδρες ανά κόμμα

Πηγή:
Middle East Forum – Συγκεντρωτικές δημοσκοπήσεις.
Οι αριθμοί αποτελούν στρογγυλοποιημένες δημοσκοπικές εκτιμήσεις και όχι εκλογικό αποτέλεσμα.

Οι δημοσκοπήσεις διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους. Ενδεικτικά, μέτρηση της Direct Polls που δημοσιεύθηκε στο i24NEWS στις 23 Οκτωβρίου έδινε 26 έδρες στο Likud, 21 στο Yashar και 12 στο Together.

Στην ίδια μέτρηση, το ευρύτερο μπλοκ του Νετανιάχου μπορούσε να φθάσει τις 59 έδρες εφόσον περιλαμβανόταν το People of Israel.

Η δημοσκοπική θέση ενός κόμματος δεν αρκεί για να καθορίσει ποιος θα κυβερνήσει. Σημασία έχουν οι κοινοβουλευτικές συνεργασίες.

5. Οι πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες

Το πιο σύνθετο μέρος της ισραηλινής εκλογικής διαδικασίας αρχίζει μετά την καταμέτρηση των ψήφων.

Τα ακόλουθα αποτελούν πολιτικά σενάρια με βάση τις δηλωμένες θέσεις των κομμάτων και τη δημοσκοπική αριθμητική, όχι προβλέψεις εκλογικού αποτελέσματος.

Σενάριο Α: Συνέχιση της κυβέρνησης Νετανιάχου

Ο παραδοσιακός κυβερνητικός συνασπισμός περιλαμβάνει:

• Likud
• Otzma Yehudit
• Religious Zionism–Zehut
• Shas
• United Torah Judaism

Το People of Israel του Όφερ Γουίντερ θα μπορούσε να προσφέρει πρόσθετη κοινοβουλευτική στήριξη εφόσον εισέλθει στην Κνεσέτ.

Ωστόσο, μια τέτοια συνεργασία δεν εξαλείφει τις διαφωνίες σχετικά με τη στρατιωτική θητεία των υπερορθόδοξων, ούτε εξασφαλίζει αυτομάτως πλειοψηφία.

Σενάριο Β: Κυβέρνηση της αντιπολίτευσης

Ο βασικός πυρήνας θα μπορούσε να αποτελείται από:

• Yashar
• Together
• Democrats
• Yisrael Beiteinu

Οι τέσσερις παρατάξεις συμφωνούν στον στόχο αλλαγής κυβέρνησης, αλλά διαφωνούν για το πρόσωπο του πρωθυπουργού, το Παλαιστινιακό και τη σχέση κράτους και θρησκείας.

Με τα παραπάνω δημοσκοπικά δεδομένα, συγκεντρώνουν 53 έδρες και θα χρειάζονταν πρόσθετη στήριξη.

Ένα μικρότερο κεντροδεξιό κόμμα, όπως το Reservists–Economic Party, θα μπορούσε να αποτελέσει πιθανό εταίρο εφόσον εκπροσωπηθεί στην Κνεσέτ.

Σενάριο Γ: Κυβέρνηση με στήριξη των αραβικών κομμάτων

Ένα διαφορετικό ενδεχόμενο είναι κυβέρνηση των βασικών αντιπολιτευόμενων κομμάτων με συμμετοχή ή κοινοβουλευτική ανοχή αραβικών κομμάτων.

Το Ra’am έχει προηγούμενη εμπειρία συμμετοχής σε κυβέρνηση, ενώ η Joint List έχει θέσει την ιδέα εξωτερικής κοινοβουλευτικής στήριξης υπό προϋποθέσεις.

Ωστόσο, ο Μπένετ, ο Αϊζενκότ και ο Λίμπερμαν έχουν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις ή αντίθεση σε μορφές συνεργασίας με τα αραβικά κόμματα.

Ο Γιαΐρ Γκολάν εμφανίζεται περισσότερο ανοικτός στη συνεργασία με το Ra’am.

Το συγκεκριμένο σενάριο καταδεικνύει τη διαφορά ανάμεσα στην αριθμητική δυνατότητα πλειοψηφίας και στην πολιτική δυνατότητα συγκρότησης κυβέρνησης.

Σενάριο Δ: Κυβέρνηση εθνικής ενότητας

Μια ευρύτερη κυβέρνηση με συμμετοχή κομμάτων από τα δύο μεγάλα στρατόπεδα θα μπορούσε θεωρητικά να βασιστεί σε κοινές θέσεις για την ασφάλεια, την οικονομία και την ανασυγκρότηση του κράτους.

Το βασικό εμπόδιο είναι το πρόσωπο του Νετανιάχου, καθώς σημαντικές αντιπολιτευόμενες δυνάμεις έχουν αποκλείσει τη συμμετοχή τους σε κυβέρνηση υπό τον ίδιο.

Ενδεχόμενη αλλαγή ηγεσίας στο Likud θα δημιουργούσε διαφορετικούς πολιτικούς όρους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει συμφωνία για μια τέτοια εξέλιξη.

Σενάριο Ε: Συνεργασία Αϊζενκότ με το Shas

Ο Αϊζενκότ έχει αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το υπερορθόδοξο Shas, υπό συγκεκριμένες πολιτικές προϋποθέσεις.

Η βασική δυσκολία αφορά την υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία, στην οποία τα δύο κόμματα έχουν διαφορετικές θέσεις.

Επιπλέον, η συμμετοχή του Yisrael Beiteinu σε έναν τέτοιο συνασπισμό θα ήταν δύσκολη, καθώς ο Λίμπερμαν αντιτίθεται στη συνεργασία με υπερορθόδοξα κόμματα.

Σενάριο ΣΤ: Αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης

Εάν κανένα πολιτικό σχήμα δεν μπορέσει να εξασφαλίσει επαρκή κοινοβουλευτική στήριξη, μπορούν να ακολουθήσουν διαδοχικές προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης και, τελικά, νέες εκλογές.

Το Ισραήλ έχει ζήσει αντίστοιχη περίοδο πολιτικής αστάθειας, με πέντε εκλογικές αναμετρήσεις μεταξύ 2019 και 2022.

Σε περίπτωση αδιεξόδου, η απερχόμενη κυβέρνηση συνεχίζει υπηρεσιακά μέχρι τον σχηματισμό νέας.

6. Οι μεγάλες πολιτικές διαχωριστικές γραμμές

Το Παλαιστινιακό και η Γάζα

Μια αλλαγή κυβέρνησης δεν συνεπάγεται αυτομάτως αλλαγή της βασικής ισραηλινής στρατηγικής απέναντι στους Παλαιστινίους.

Ο Νετανιάχου και ο Αϊζενκότ απορρίπτουν την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους υπό τις σημερινές συνθήκες και υποστηρίζουν την ανάγκη διατήρησης του ισραηλινού ελέγχου ασφαλείας.

Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς τη Δυτική Όχθη.

Ο Νετανιάχου έχει κυβερνήσει με κόμματα που υποστηρίζουν την προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών, ενώ ο Αϊζενκότ έχει επικρίνει τη βία Ισραηλινών εποίκων και υποστηρίζει την εφαρμογή της νομοθεσίας στους οικισμούς.

Οι Democrats και τα αραβικά κόμματα εκφράζουν διαφορετικές διπλωματικές προσεγγίσεις, με την Joint List να υποστηρίζει ρητά την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία

Η θητεία των υπερορθόδοξων είναι από τα σημαντικότερα θέματα για τις μετεκλογικές συνεργασίες.

Τα Yashar, Together, Yisrael Beiteinu και Reservists–Economic Party υποστηρίζουν μορφές καθολικής στρατιωτικής ή εθνικής υπηρεσίας.

Αντίθετα, τα Shas και United Torah Judaism επιδιώκουν τη διατήρηση ειδικών εξαιρέσεων για τους σπουδαστές θρησκευτικών σχολών.

Το ζήτημα συνδέεται με την ισότητα των κοινωνικών υποχρεώσεων, τις ανάγκες του στρατού και τον ρόλο της θρησκείας στην ισραηλινή κοινωνία.

Η Δικαιοσύνη και η λειτουργία του κράτους

Η δικαστική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Νετανιάχου, που προκάλεσε μεγάλες κινητοποιήσεις το 2023, εξακολουθεί να αποτελεί βασική πολιτική αντιπαράθεση.

Το Likud και οι εθνικιστικοί του σύμμαχοι υποστηρίζουν μεταβολές που περιορίζουν ορισμένες δυνατότητες δικαστικού ελέγχου, παρουσιάζοντάς τες ως ενίσχυση των εκλεγμένων θεσμών.

Τα Yashar, Together και Democrats προβάλλουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, την επαγγελματική δημόσια διοίκηση και την απόδοση ευθυνών για την 7η Οκτωβρίου.

Η οικονομία και το κόστος ζωής

Οι πόλεμοι και οι παρατεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν δημιουργήσει σημαντικές δημοσιονομικές επιβαρύνσεις.

Παράλληλα, το κόστος ζωής, οι τιμές των κατοικιών και οι κοινωνικές ανισότητες εξακολουθούν να απασχολούν τους ψηφοφόρους.

Τα κεντρώα και κοσμικά δεξιά κόμματα δίνουν έμφαση στον ανταγωνισμό, στη μείωση της γραφειοκρατίας και στις μεταρρυθμίσεις της αγοράς.

Τα θρησκευτικά κόμματα προτεραιοποιούν τη χρηματοδότηση των κοινοτήτων και των εκπαιδευτικών τους θεσμών.

Οι Democrats και η Joint List υποστηρίζουν μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις σε κοινωνικές υπηρεσίες και πολιτικές αντιμετώπισης των ανισοτήτων.

Ηνωμένες Πολιτείες, Ιράν και Ευρωπαϊκή Ένωση

Ο Νετανιάχου επικεντρώνει σημαντικό μέρος της εξωτερικής πολιτικής του στην αντιμετώπιση του Ιράν και στη στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει εκφράσει την υποστήριξή του στον Νετανιάχου.

Ο Αϊζενκότ θεωρεί επίσης το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα βασική απειλή, διατηρώντας ανοιχτές στρατιωτικές και διπλωματικές επιλογές.

Στις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Παλαιστινιακό, οι ισραηλινοί οικισμοί και η ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα παραμένουν κεντρικά ζητήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει επισήμως τη λύση δύο κρατών, θέση που δεν υιοθετούν ως άμεση πολιτική προτεραιότητα οι δύο βασικοί διεκδικητές της πρωθυπουργίας.

7. Τι πρέπει να παρακολουθήσουμε μετά τις κάλπες;

Τέσσερα στοιχεία αποκτούν ιδιαίτερη σημασία:

• Ποια μικρά κόμματα ξεπερνούν το εκλογικό όριο του 3,25%.
• Πόσες έδρες αποκτούν τα αραβικά κόμματα.
• Ποιον πολιτικό θα προτείνουν οι παρατάξεις για πρωθυπουργό.
• Ποιες προγραμματικές υποχωρήσεις θα αποδεχθούν οι πιθανοί κυβερνητικοί εταίροι.

8. Συμπέρασμα: Τι πραγματικά κρίνεται στις εκλογές;

Οι ισραηλινές εκλογές του 2026 δεν αποτελούν απλώς μια παραδοσιακή αντιπαράθεση Δεξιάς–Αριστεράς.

Η αναμέτρηση διαμορφώνεται γύρω από τρεις διαφορετικούς πολιτικούς άξονες.

1. Τη συνέχιση ή την αλλαγή της πρωθυπουργίας Νετανιάχου.
   Κόμματα διαφορετικών ιδεολογικών προελεύσεων συμφωνούν στην ανάγκη αλλαγής κυβέρνησης, χωρίς όμως να έχουν ταυτόσημες προγραμματικές θέσεις.
2. Τη θεσμική και κοινωνική οργάνωση του κράτους.
   Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η στρατιωτική θητεία, η επιρροή των θρησκευτικών θεσμών και η δημόσια λογοδοσία δημιουργούν σημαντικές πολιτικές διαφωνίες.
3. Τη στρατηγική απέναντι στους Παλαιστινίους και τη Μέση Ανατολή.
   Οι βασικοί διεκδικητές της πρωθυπουργίας συμμερίζονται αρκετές θέσεις ασφαλείας, αλλά διαφοροποιούνται σε ζητήματα όπως οι οικισμοί, οι κυβερνητικοί εταίροι και οι διπλωματικές μέθοδοι.

Το τελικό πολιτικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί τόσο από την κατανομή των 120 κοινοβουλευτικών εδρών όσο και από την ικανότητα των κομμάτων να διαμορφώσουν βιώσιμες συνεργασίες.

Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση

1. 
   Reuters – Μέση Ανατολή
   
2. 
   Associated Press – Ισραήλ
   
3. 
   The Times of Israel
   
4. 
   Times of Israel – Εκλογικός πίνακας και πολιτικές θέσεις
   
5. 
   Middle East Forum – Συγκεντρωτικές δημοσκοπήσεις
   
6. 
   Council on Foreign Relations
   
7. 
   European Parliamentary Research Service
   
8. 
   Ισραηλινή Κεντρική Εκλογική Επιτροπή