Εισαγγελική παρέμβαση για την καθηγήτρια στη Θεσσαλονίκη -Έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε, είχε καταγγείλει bullying

1. Οι Υγειονομικές έ Επιτροπές δίνουν μεγάλες αναρρωτικές άδειες σε ασθενείς υπαλλήλους , βάσει Ιατρικών Γνωματεύσεων .
   Η αείμνηστη ,σπουδαία λειτουργός της δημόσιας εκπαίδευσης , προφανώς δεν βοηθήθηκες από συναδέλφους και προϊσταμένους της μετά την αναφορά της για εξουθενωτικό-δεν την διαβάσαμε- μπούλινγκ από τους μαθητές του 3ου Γενικού Λυκείου Θεσσαλονίκης , που φέρει την ονομασία του αξέχαστου Θεσσαλονικιού ”Γιώργος Ιωάννου”.
   Η Δικαιοσύνη επεμβαίνει- πάντα τελευταία- όταν από την ζωή των μαθητών απουσιάζουν σε νουθεσίες και επίβλεψη γονείς και εκπαιδευτικοί.

2. Ζούσα την κατάσταση το 2023-2024 σε ένα τμήμα . Έτσι ακριβώς. Ο καταπτυστοι εμπαθής διευθυντής έπραξε απολύτως ανήθικα. Δεν με πρότεινε για τρελλοαπαλλαγη. Έστησε σκευωρία να με βγάλει επικίνδυνο για τα παιδιά , με τηνσυνέργεια χρήσιμων ηλίθιων μέσα κι έξω από το σχολείο με ανώνυμες κατηγορίες, ψιθύρους και στημένα κατηγορητήρια.
   Το υλικό καταδίκης παρέλαβα δύο χρόνια μετά , πριν λίγες μέρες…
   Και όλα παίρνουν βασανιστικά τον δρόμο τους.

3. Ο θάνατος μιας εκπαιδευτικού, τυχαίο περιστατικό ή σιωπηλή δολοφονία με ηθικούς αυτουργούς όλους εμάς;

4. Οἱ νέοι εἶναι τὸ τελευταῖο γρανάζι μίας σειρᾶς συνδεόμενων κινούντων γραναζιῶν στὴν κοινωνία. Ἂν εἶναι ἕνα μεμονωμένο συμβὰν ἔχει ἄλλη σημασία ἀπὸ μία γενικευμένη εἰκόνα. Ἂν ἀντιμετωπίσουμε κατάματα τὴν εἰκόνα τῆς κοινωνίας μας, τῆς Ἑλληνικῆς, τότε θὰ πρέπει νὰ ἐνεργοποιηθοῦμε ὅλοι, νὰ ἀναρωτηθοῦμε, νὰ ἐρευνήσουμε, νὰ διεκδικήσουμε ἀλλαγές. Ἡ εἰκόνα τῆς κοινωνίας ποὺ προσλαμβάνουν οἱ νέοι πρέπει νὰ εἶναι ἡ εἰκόνα ποὺ θὰ ἐρευνήσουμε. Ὑπάρχουν ὅρια στὴν κοινωνία, ὑπάρχουν κανόνες, ὑπάρχουν στόχοι; Ποὺ ὁδηγεῖται ἕνας νέος σήμερα στὴν κοινωνία μας; Γιατί τὰ ὅρια ἀπὸ μόνα τους δὲν ὁδηγοῦν πουθενά, ἂν δὲν ἔχει ἡ κοινωνία πρότυπα, ἂν δὲν στοχεύει σὲ ἀξιοκρατία, ἂν δὲν θέσει ὑψηλοὺς στόχους. Ποῦ εἶναι ὁ πῆχυς τῆς κοινωνίας;
   Νὰ ξαναδοῦμε οὐσιαστικὰ τὴν παιδεία του σήμερα, τί εἴδους πολίτες παράγει, τί εἴδους ἀνθρώπους παράγει. Τὴν παιδεία στὰ σχολεῖα, στὴν κοινωνία, στὴν Ἐκκλησία. Τὸ κυνηγητὸ τῆς ψεύτικης ἐπιτυχίας, χωρὶς ἀξιοκρατικὸ ὑπόβαθρο, δὲν ἀποδίδει ὑγιὲς κοινωνικὸ σύνολο. Νὰ δοῦμε καὶ τὸ ζήτημα τῆς παιδείας τῶν πολυπληθῶν μεταναστῶν ὥστε νὰ μὴν ὑπολείπονται ἀπὸ τὸ σύνολο, ὄχι μόνο στὰ σχολεῖα.

   Παιδεία κοινωνικὴ δὲν εἶναι οἱ νομοθεσίες, εἶναι οἱ καθημερινὲς πρακτικές. Σεβασμὸς στὸ περιβάλλον ὄχι στὰ λόγια, ἀξιοποίηση νέων ἀπὸ τὰ σχολεῖα σὲ δράσεις προστασίας περιβάλλοντος, ἐνεργοποίησή τους στὴν αἰσθητικὴ ἀναβάθμιση τοῦ περιβάλλοντος. Παράδειγμα, ἔβλεπα τὸν τυπικὸ Χριστουγεννιάτικο στολισμὸ στὴν Ἀθήνα, μία ψεύτικη διακόσμηση, ἐνῶ θὰ μποροῦσαν νέοι καὶ μὲ ἁπλᾶ μέσα νὰ δράσουν, νὰ δημιουργήσουν, νὰ ἔχουν χῶρο καὶ συμμετοχὴ στὴν κοινωνία, νὰ ἀγαπήσουν τὸν χῶρο. Οἱ πόλεις, ἂν δὲν εἶναι παραδοσιακοὶ οἰκισμοί, σὲ πολλὲς περιοχὲς δὲν ἔχουν καμμία καλαισθησία. Τὸ ἄσχημο περιβάλλον ἔχει ἀντίκτυπο. Ἡ ἐκπαίδευση στὴν αἰσθητικὴ εἶναι κατ` ἀρχὰς ἐκπαίδευση στὴν καθαριότητα, ἂν βλέπεις τὴν ἀσχήμια καὶ προσπαθήσεις νὰ τὴν διορθώσεις καθαρίζοντας πρῶτα, μετὰ ζωγραφίζοντας ἢ καινοτομώντας αἰσθητικά, δημιουργεῖς μία κοινωνία ζωντανή, ἐνεργή, πού βρίσκει χῶρο γιὰ δράση, γιὰ ἐκτόνωση, γιὰ ἀγωγὴ ψυχῆς, ποὺ νὰ θέλει καὶ νὰ τῆς ἐπιτρέπεται νὰ φτιάχνει. Ἡ μὴ συμμετοχὴ ὁδηγεῖ σὲ ἀντίδραση καταστρέφοντας. Ἐπίσης λείπει τὸ πράσινο στὶς πόλεις. Μία δράση ἐπιμέλειας τῆς αὔξησης τοῦ πρασίνου ποὺ νὰ ἀνατίθεται στὰ σχολεῖα, θὰ δημιουργοῦσε πνεύμονες πρασίνου στὶς πόλεις ἀλλὰ καὶ πνεύμονες ἐνεργῶν καὶ συμμετεχόντων πολιτῶν. Καὶ πολλὰ παρόμοια ποὺ θὰ διορθώσουν καθημερινὰ προβλήματα μὲ τὴν συμμετοχὴ ὅλων.
   Τὰ ὅρια δὲν εἶναι ὁ τιμωρὸς πέλεκυς καὶ ἡσυχάζουμε. Εἶναι ἡ ἀγκαλιὰ μάθησης, εἶναι οἱ καλοὶ δάσκαλοι ποὺ πάντα μᾶς ἐμπνέουν κι ἂς εἶναι αὐστηροί, εἶναι τὰ λόγια καὶ ὁ τρόπος ζωῆς τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, εἶναι τὸ κήρυγμα στὴν Ἐκκλησία ποὺ νὰ βλέπει τὸ σήμερα, εἶναι ἠ ἀξιοποίηση τῶν ταλέντων τοῦ κάθε ἀνθρώπου, εἶναι οἱ ρίζες μας, εἶναι ἡ ζωντανὴ κοινωνία, εἶναι τὰ ὄνειρα.

   • Η κοινωνία στα Σχολεία-από 6 έως τα 18 χρόνια τουλάχιστον- σημαίνει πειθαρχία και προστασία των αθώων , όπως γινόταν στην εποχή μου και εποχή σας ,χωρίς πειραματισμούς για εκδημοκρατισμό και άλλες παρόλες και απαξίωση των δασκάλων-καθηγητών από μαθητές και γονείς και χωρίς κομματικοποίηση των μαθητών από τα 10 τους χρόνια με τα 15μελή Μαθητικά Συμβούλια για δημιουργία δήθεν δημοκρατικών πολιτών -τα οποία και εσείς γνωρίζετε ποιο κόμμα και κυβερνήσεις του τα καθιέρωσαν (άντε να τα καταργήσεις) για να ψηφίζουν μόλις συμπληρώσουν τα 16 τους χρόνια .
     Υ.Γ Πόσο ηρωϊκό και τίμιο θα ήταν εάν οι φερέλπιδες της σημερινής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υπόσχονταν στις προσεχείς εκλογές να καταργήσουν όλες αυτές ”τις άρες ,μάρες ,κουταμάρες” , που τώρα βλέπουν καθημερινά πως και πόσο έβλαψαν την Πατρίδα και το μέλλον της τη νεολαία ;;;.

     • Πόσο ἠρωϊκὸ καὶ τίμιο θὰ ἦταν ἡ κάθε κυβέρνηση νὰ βάζει τὸν πῆχυ ὑψηλότερα εἰδικὰ στὴν Παιδεία, προσκαλώντας τοὺς καλύτερους ὥστε νὰ μᾶς διδάξουν. Ἐνσωματώνοντας τὴν Τέχνη καὶ τὸν Πολιτισμὸ ὡς κύρια στὴν διαμόρφωση ἀνθρώπων. Στὰ καλύτερα Πανεπιστήμια τοῦ κόσμου, οἱ καλύτεροι καλοῦνται νὰ διδάξουν. Καὶ σὲ αὐτὴ τὴν χώρα, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα οἱ καλύτεροι μᾶς δίδαξαν καὶ μὲ ἕνα πνεῦμα διαχρονικό, ποὺ ὑπερκαλύπτει γενιὲς καὶ ἐπικαιρότητα. Στὴν ἐποχή μου οἱ μαθητὲς καταλάβαιναν τοὺς καλοὺς δασκάλους καὶ τοὺς σέβονταν πραγματικά, δὲν σέβονταν τὴν σκληρὴ πειθαρχία. Καὶ γι αὐτό, ἡ σκληρὴ πειθαρχία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὁδήγησε σὲ ἀντιδράσεις κοινωνικὲς καὶ σὲ χαλάρωση στὴν ἑπόμενη περίοδο. Ἡ πειθαρχία, ὡς ξερὴ πειθαρχία δὲν ὁδήγησε ποτὲ καλά. Ἔχουμε τὸν ὡραιότερο πολιτισμό, ὑπάρχουν τὰ ἐπαρκέστερα μέσα, ὥστε νὰ ἐνσταλλάξουμε στὰ παιδιὰ καὶ στοὺς νέους τὰ ὑψηλότερα ἰδανικὰ ὡς ὁδηγό. Ἡ ἀγάπη, ἡ τέχνη καὶ ὁ πολιτισμὸς δὲν ἔβλαψαν ποτὲ κανένα. Ἡ πειθαρχία ἔχει σκοπὸ νὰ μάθει τὸν ἄνθρωπο τὴν αὐτοπειθαρχία, ὅπως καί οἱ κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἀνώτερα ἰδανικὰ γι αὐτὴν τὴν αὐτοπειθαρχία, γιὰ νὰ προσπαθεῖς νὰ τὰ φτάσεις. Ἡ παιδεία πρέπει νὰ ἔχει σκοπὸ τὴν διαμόρφωση ἀνθρώπων, ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Τὰ δικαιώματα ὅταν εἶναι ὀρθὰ καὶ ὑπάρχουν παράλληλα μὲ τὶς ὑποχρεώσεις, εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἂν ἕνα μέρος τῆς κοινωνίας μας θέλει καὶ μπορεῖ νὰ βολεύεται μὲ ψεύτικους βαθμούς, ψεύτικα ἀπολυτήρια, καθόλου ἀξίες, γιατί θά `καταφέρει ` νὰ τὰ περάσει καὶ νὰ ἔχει κέρδη, τότε ἡ κοινωνία πάσχει ἀπὸ ἔλλειψη παιδείας καί ἔλλειψη ἀξιῶν καί ἀξιοκρατίας.

       • Συμφωνώ στα πλείστα -η πειθαρχία που απορρίπτετε θεωρείται εκ των ουκ άνευ στα ξένα εκπαιδευτήρια -και Αφρικανικών κρατών-όν που η Αλλαγή από το 1981 -με συνένοχες και τις άλλες ”δημοκρατικές” δυνάμεις-αυτές τις κλασικές ιδέες σας τις έριξε στο καλάθι και κατάφερε από την πρώτη 4ετία της να δημιουργήσει το homus pasokus σε μαθητές και δασκάλους-καθηγητές , που περνούν απλά τον χρόνο τους ΑΝΑΞΙΟΛΟΓΗΤΟΙ ”κάνοντας ότι διαβάζουν και κάνοντας ότι διδάσκουν”, με τις εξαιρέσεις που πάντα υπάρχουν από φιλότιμους μαθητές και γονείς που επενδύουν με Φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα στην δια των πανεπιστημιακών πτυχίων επαγγελματική τους αποκατάσταση.
         Υ.Γ Η αναποτελεσματικότητα του έργου των δασκάλων και των καθηγητών είναι μοναδική και πρωτοφανής σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους των Δημόσιων σχολείων της προ το 1981 εποχής , που έδωσαν στην Ελλάδα μας εκατοντάδες καθηγητές ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων και πλειάδα πνευματικών ανθρώπων.
         ΕΙΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΚΠΑΔΕΥΣΗ Η 10ΕΤΙΑ ΤΟΥ 1980 -ΠΟΥ ΩΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΞΑΕΡΩΘΗΚΕ -όπως έπρεπε-.

         • Ἂς κρατήσουν λοιπὸν οἱ Δυτικοὶ τὴν πειθαρχία καὶ ἂς μὴν στηρίζονται στὸν Πλάτωνα, στὸν Ἀριστοτέλη, στὸν Σωκράτη, στὸν Ἱπποκράτη, στὸν Ἡράκλειτο, στὸν Περικλῆ, στὴν κλασσικὴ τέχνη καὶ ἀρχιτεκτονική, στοὺς Βυζαντινοὺς λογίους, οἱ ὁποῖοι Δυτικοὶ θεωροῦν πλέον τὴν παιδεία αὐτὴ περιττὴ καὶ βλέπουμε τὴν βία στὰ σχολεῖα καί στήν κοινωνία νὰ ἔρχεται ἀπὸ ἐκεῖ.
           Ἐμεῖς ἐδῶ σὲ αὐτὴν τὴν μικρὴ καὶ τεράστια χώρα, ἔχουμε ὑποστεῖ καταπίεση 400 χρόνων, καὶ ἔχουμε πολλὰ νὰ λύσουμε καὶ νὰ δέσουμε, σὲ αὐτὸ τὸ πέρασμα καὶ συνάντηση πολιτισμῶν καὶ μᾶς ἔχουν μάθει τὸ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι ἀπὸ ἀρχαιοτάτων. Ἐξαιρέσεις ἦταν πάντα οἱ καλοὶ δάσκαλοι, σὲ ὅλες τὶς συνθῆκες. Δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε ἀπώτατο σκοπὸ τὴν πειθαρχία, ἀλλὰ τὴν αὐτοπειθαρχία καὶ τὴν παιδεία ὅλων.
           Πρέπει λοιπόν, ὅπως ἔχει πεῖ ὁ ποητής,

           Νὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια
           Ποὺ παίρνουνε τὸ ἴδιο βάρος
           Σ’ ὅλες τὶς καρδιές
           Σ’ ὅλα τὰ χείλη

           Πρέπει νὰ βροῦμε τὸν τρόπο νὰ μορφώσουμε ὅλους μὲ τὰ καλύτερα, ὅπως τὸ σκέφτηκε ὁ Μίκης Θεοδωράκης ποὺ πέρασε τὴν ποίηση στοὺς πιὸ ἁπλούς ἀνθρώπους, σὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν εἶχαν τα μέσα γιὰ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου παιδεία.

5. Ως σχετικός με την σπουδή των ψυχοπαιδαγωγικών σε δημοτικά σχολεία -χωρίς τις θεωρίες των διαφόρων απολογητών της -Σπαρτιατικής ,Αθηναϊκής και Μακεδονικής Βυζαντινής ,Μεσαιωνικής και της των πολιτικών -ισμών του 20ου αιώνος -πειθαρχίας ,πρέπει να απαντήσουμε όλοι (και εσείς) στο ερώτημα ”πως θα εξασφαλίσουμε την ομαλή λειτουργία σε κάθε εκπαιδευτική διαδικασία;;;”.
   Δεδομένου δε ότι πειθαρχία είναι πείθω/ομαι +αρχή/ω , που υποδηλώνει την υπακοή δια της πειθούς σε μια αρχή ,όπου η Αρχή στην Εκπαίδευση είναι τα σχολεία πάσης κατηγορίας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΥΠΑΚΟΗ των μαθητών στους κανόνες των σχολείων, που όλοι πια συνομολογούμε ότι καταργήθηκε μετά το 1981 συνειδητά ”και τα τόπια πήραν φωτιά” ;;;.
   Τελειώνω με το ρητό στην προμετωπίδα των στρατιωτικών σχολών,
   ”Αρχεσθαι μαθών ,άρχειν επιστήσει” του Σόλωνος ,νομίζω, καληνύχτα σας ..

   • Καταλαβαίνετε πόσο σπουδαία εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ γλώσσα γιατί μόνος σας τὸ γράψατε ὅτι πειθαρχία σημαίνει ὑπακοὴ διὰ τῆς πειθοῦς καί πρῶτα ὑπάρχει ἡ πειθώ. Πῶς θὰ ἐξασφαλίσουμε λοιπὸν ὅτι οἱ καλύτεροι θὰ μᾶς διοικοῦν ὥστε νὰ ὑπάρχει ἡ ἀναγκαία καὶ ἱκανὴ πειθώ; Ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ τὸ «Χαλεπὸν ἄρχεσθαι ὑπὸ χείρονος» τοῦ Δημόκριτου.
     Ἀπὸ μία πρόχειρη ἔρευνα τί εἶναι ἡ πειθώ.
     «Στην ελληνική μυθολογία, η Πειθώ ήταν η θεά που προσωποποιούσε την ικανότητα της πειθούς, συχνά συνδεδεμένη με την Αφροδίτη και τον έρωτα.
     Η πειθώ στοχεύει στην ελεύθερη αποδοχή, ενώ η χειραγώγηση ή η προπαγάνδα χρησιμοποιούν δόλια μέσα για να επιβάλουν μια άποψη.
     Τρόποι Πειθούς: Κυρίως μέσω επίκλησης στη λογική (επιχειρήματα, τεκμήρια), στο συναίσθημα, στην αυθεντία, ή στο ήθος του ομιλητή.»

     Ὑπουργεῖο Παιδείας ὑπάρχει (ἄλλο τό ἐκπαιδευτικό πρόγραμμα γιὰ τὰ σχολεῖα καί ἄλλο γιὰ τὶς στρατιωτικὲς σχολές), ἂς φωνάξει τοὺς καλύτερους νὰ συσκεφθοῦν πῶς πρέπει νά μορφωθεῖ ἡ νέα γενιά, πού ὀνειρεύεται ἕνα καλύτερο μέλλον. Οἱ κανόνες δὲν ἔχουν καταργηθεῖ, καὶ ἐπίσης ὑπάρχει ὑπερεπάρκεια στὶς δυνατότητες πρόσβασης στὴν γνώση σὲ σχέση μὲ τὶς προηγούμενες γενιές.

     • Δεν τα έγραψα από την αρχή ,αλλά αφού επιμένετε και μια που το θέμα είναι το μπούλινγκ των μαθητών των Δημόσιων σχολείων θα σας θυμίσω μερικές ”εμβληματικές προοδευτικές” ιδέες που εισέβαλαν στα σχολεία και τα πανεπιστήμια όχι μόνο με πολιτικές αποφάσεις ,αλλά και ακαδημαϊκή συνηγορία ,μετά το 1981 .
       Η αυθάδεια βαφτίστηκε ”ελεύθερη έκφραση”,
       Η άρνηση σεβασμού και υπακοής στους δασκάλους και καθηγητές ”αμφισβήτηση της αυθεντίας ”,
       Η κατάργηση των πειθαρχικών κυρώσεων ”ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας” και
       Η νόθευση της βαθμολογίας” (με αντιγραφές) προστασία του μαθητή-φοιτητή από το άγχος”.
       Έκτοτε προβιβάζεσαι από τάξη σε τάξη ”με το ζόρι” .
       Σήμερα οι δάσκαλοι φοβούνται να πουν στους γονείς ότι το παιδί τους πηγαινοέρχεται στο σχολείο αδιάβαστο ή είναι άτακτο γιατί θα δεχθούν μηνύσεις, όπως μαθαίνουμε ανά εβδομάδα περίπου .
       ΤΕΛΟΣ για τους δασκάλους και καθηγητές , που ΜΟΝΟ με επιβολή πειθαρχικής διώξεως δέχθηκαν -και όχι όλοι-την αξιολόγηση τους ,η έλλειψη της οποίας από το 1981 ήταν ”δημοκρατική κατάκτηση” .
       Μπορεί κανείς να αγγίξει τον εκπαιδευτικό, που πηγαίνει στο σχολείο αδιάβαστος, που μεταφέρει τα προσωπικά του προβλήματα ή αδυνατεί να αντεπεξέλθει στο ψυχολογικό βάρος μιας κακομαθημένης τάξης ,ακόμη και αν κάποιος πάσχει από ψυχικό πρόβλημα ;;;.
       Μόνο αν θέλει ο ίδιος-η ίδια να μετακινηθεί σε θέση γραφείου .
       Υ.Γ Η στήριξη της από το 1981 νοοτροπίας και μάλιστα με ωραία λόγια για τα υποβαθμισμένα και προβληματικά δημόσια σχολεία είναι καθαρή υποκρισία.
       ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ,ΟΥΤΕ ΓΟΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΕΒΑΛΟΝΤΑΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕ ΠΕΙΘΩ.
       Μας αγαπούσαν ίσως περισσότερο και όταν είμασταν ”παραβατικοί-(νεωστί)” μας επέβαλαν σχολικές τιμωρίες για να μας μάθουν γράμματα και να μας κάνουν καλύτερους και χρήσιμους για την κοινωνία ανθρώπους και γιαυτό τους ευγνωμονούσαν και οι γονείς μας.
       Το διεξήλθαμε νομίζω πλήρως το θέμα ,τέλος και καληνύχτα.

       • Τὰ ἀναφέρατε , τότε οἱ γονεῖς εὐγνωμονοῦσαν γιὰ τὴν αὐστηρότητα στὰ σχολεῖα ἀλλὰ καὶ στὰ σπίτια ὑπῆρχε αὐστηρότητα, τώρα οἱ γονεῖς ἀπειλοῦν τοὺς καθηγητὲς μὲ μηνύσεις ἀλλὰ καὶ στὰ σπίτια δὲν γνωρίζουν νὰ βάζουν σωστὰ ὅρια. Εἶναι ἄλλα τὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς, ὑπάρχει μεγάλη πρόοδος στὴν κοινωνία μας καὶ στὴν ἐκπαίδευση, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀξιοκρατία στὴν κοινωνία ὥστε νὰ μετράει ἡ πραγματικὴ παιδεία. Ἡ προσπάθεια ποὺ ἔχει γίνει ἀπὸ τοὺς προοδευτικοὺς νὰ ὑπάρχει παιδεία γιὰ ὅλους ἀξίζει γιὰ νὰ μετριάζονται οἱ ἀνισότητες στὴν κοινωνία μεταξὺ πλούσιων καὶ φτωχῶν. Ἡ ἐκτίμηση γιὰ ὅσα ἔχουμε καὶ ὁ θαυμασμὸς στοὺς καλύτερους θὰ πρέπει νὰ γίνουν τάσεις στὴν κοινωνία.

Comments are closed.