του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.Η απλούστερη ερμηνεία της λεξης συγκατάθεση προϋποθέτει κάποιον που ζητά, και κάποιον που δικαιούται να τη δώσει. Η Αθήνα λέει οτι αδειοδότησε η ίδια τις εργασίες και ότι τίποτα δεν ζητήθηκε από την Άγκυρα, ενώ η Άγκυρα εμφανίζεται να έχει συγκατατεθεί.
Δηλαδή έχουμε δύο ισχυρισμούς που αποκλείουν ο ένας τον άλλον. Όμως οι ισχυρισμοί αυτοί μπορούν να συνυπάρχουν μόνο εάν υπάρχει ένα κείμενο αρκετά ασαφές ώστε να επιτρέπει διαφορετικές ερμηνείες. Το κείμενο αυτό βεβαια παραμένει κρυμμένο.
Το αίτημα παραμένει το ίδιο και δεν είναι άλλο, από την δημοσιοποίηση της διακοίνωσης, την ενημέρωση για το αν η κυβέρνηση γνώριζε και ενέκρινε τις επαφές της πρέσβεως, και ενημέρωση της Βουλής.
Δεν πρόκειται για επικοινωνιακή αντιπαράθεση ούτε για αμφισβήτηση της ανάγκης να διατηρούνται ανοικτοί οι διπλωματικοί δίαυλοι, αλλά καθαρά για ζήτημα εθνικής ευθύνης.
Όταν δύο πλευρές εμφανίζονται ικανοποιημένες από το ίδιο χαρτί, η κυβέρνηση οφείλει να το δείξει.
Διαφορετικά, η σιωπη της κινδυνεύει να γίνει το πιο χρήσιμο επιχείρημα της Άγκυρας!
Υποστράτηγος ε.α. Αχιλλεύς Ταούξης
Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων και με 43 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπηρέτησε σε επιχειρησιακές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα, στο ΝΑΤΟ και σε διεθνείς αποστολές. Διετέλεσε Εκπαιδευτής και Διευθυντής Σπουδών στη ΣΕΘΑ, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων στο ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο Σκοπίων και στέλεχος του ΓΕΣ, του ΓΕΕΘΑ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με αντικείμενο την άμυνα, την αμυντική πολιτική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς σχέσεις.
Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Εφαρμοσμένη Στρατηγική και Διεθνείς Σχέσεις από το University of Plymouth και έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε ημερίδες και εκδηλώσεις. Αρθρογραφεί για θέματα εθνικής ασφάλειας, άμυνας, στρατηγικής και γεωπολιτικής.


