ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Κάθε χρόνο υπάρχει ένας ολοένα και αυξανόμενος αριθμός μουσουλμάνων μαθητών που επιθυμεί την εισαγωγή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το ελληνικό πανεπιστήμιο αποτελεί πλέον όνειρο για χιλιάδες νέα παιδιά, τα οποία επιθυμούν να γίνουν επιστήμονες και επαγγελματίες.
Έτσι, όπως συμβαίνει σε όλη την Ελλάδα, οι μαθητές που δίνουν πανελλήνιες εξετάσεις περιμένουν με αγωνία τα αποτελέσματα. Αν περάσουν σε κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο (με ή χωρίς την ποσόστωση) τότε τα πράγματα γίνονται απλά για την οικογένεια τους. Αν όμως δεν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε αναγκαστικά στρέφονται σε κάποιο τουρκικό πανεπιστήμιο και έτσι τα πράγματα περιπλέκονται.
Το πρόβλημα δεν αφορά φυσικά μόνο το περιεχόμενο της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Είναι γνωστό εξάλλου ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο (με όλα τα ελαττώματα του) παρέχει μία ευρωπαϊκού επιπέδου παιδεία στους φοιτητές του. Επιπρόσθετα, ο φοιτητής που σπουδάζει στην Ελλάδα ζει σε ένα οικείο περιβάλλον, το οποίο δεν έχει τους περιορισμούς που θέτει η σύγχρονη τουρκική κοινωνία. Έτσι, πολλά μουσουλμανόπαιδα ισχυρίζονται ότι στο ελληνικό πανεπιστήμιο άνοιξαν οι ορίζοντες της σκέψης τους.
Το πρόβλημα όμως είναι βαθύ και έχει πολλαπλές πολιτικές προεκτάσεις. Για ένα νέο παιδί π.χ. που ζει στο νομό Ροδόπης και επιθυμεί ή αναγκάζεται να επιλέξει ένα τουρκικό πανεπιστήμιο, η διαδικασία που προβλέπεται από το τουρκικό κράτος είναι ότι πρέπει υποχρεωτικά να περάσει από συνέντευξη στην – παράνομη – τουρκική νεολαία Κομοτηνής! Μετά την συνέντευξη, ανοίγουν οι … φάκελοι της οικογένειας του υποψηφίου φοιτητή και λαμβάνεται η απόφαση. Αν δοθεί η έγκριση, τότε ο νεαρός μουσουλμάνος μπορεί να περάσει στο πανεπιστήμιο που επιθυμεί. Μάλιστα, από παλιά δάσκαλοι των μειονοτικών σχολείων (που πληρώνονται από την … Ελλάδα) διενεργούν ένα σύγχρονο παιδομάζωμα, αφού ξεχωρίζουν και προτρέπουν τους πιο έξυπνους μαθητές να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Τουρκία. Προς την κατεύθυνση αυτή δίνονται οικονομικά κίνητρα (επιδότηση ενοικίου, απαλλαγή από τα πανεπιστημιακά δίδακτρα κ.α.).
Με τον τρόπο αυτό ευελπιστούν οι τούρκοι εθνικιστές πως μπορούν να δημιουργήσουν νέους επιστήμονες που θα διακατέχονται από την ιδεολογία του τουρκικού εθνικισμού και οι οποίοι θα γίνουν φορείς και πομποί του μέσα στην Ελλάδα. Έτσι, όταν ένα παιδί πάει στην Τουρκία για σπουδές, τίθεται άμεσα υπό την παρακολούθηση του τουρκικού κράτους. Δεν είναι λίγες οι φορές που νέοι φοιτητές προσεγγίστηκαν και στρατολογήθηκαν είτε από την ΜΙΤ (μερικοί έχουν ανέλθει και σε τοπικά δημόσια αξιώματα εντός Θράκης) είτε από θρησκευτικά τάγματα.
Εκείνοι όμως που βρίσκονται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας είναι οι γονείς των παιδιών αυτών, ιδιαίτερα οι Πομάκοι. Έχουμε λάβει πολλές καταγγελίες για το πόσο «μαζεμένοι» είναι οι γονείς σε ζητήματα που αφορούν την εθνοτική τους ταυτότητα μέσα στα χωριά που ζούνε. Περιμένουν την ολοκλήρωση των σπουδών των παιδιών τους για να μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα. Φοβούνται τους εκβιασμούς που μπορούν να δεχθούν από τους εγχώριους εθνικιστές, με μεγαλύτερη απειλή την διακοπή των σπουδών των τέκνων τους.
Στο παρελθόν μάλιστα είχαμε δεχθεί και την εξής απίστευτη καταγγελία: ολόκληρος μειονοτικός συνδυασμός στο δήμο Αρριανών στήθηκε με υποψηφίους που τα παιδιά τους σπούδαζαν εκείνη την εποχή σε τουρκικά πανεπιστήμια! Αν θέλεις, μην κατεβαίνεις υποψήφιος…
Το ίδιο σκηνικό επικράτησε και το 2017 όταν οι αλεβίτες πήραν ξανά στα χέρια τους το πατροπαράδοτο πανηγύρι στα Χίλια. Γράψαμε τότε στην εφημερίδα μας για τις πιέσεις που δέχθηκαν οι γονείς των φοιτητών που σπούδαζαν στην Τουρκία να μην παραστούν στο χώρο του πανηγυριού. Το ίδιο ακριβώς σκηνικό επαναλήφθηκε και στο φετινό πανηγύρι (2026), όπου επιδιώχθηκε να υπάρχει όσο το δυνατόν λιγότερος κόσμος για να υποβαθμιστεί η πανηγυρική ατμόσφαιρα της επίσημης αναγνώρισης της αλεβίτικης κοινότητας από την ελληνική πολιτεία.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα απαράδεκτα γεγονότα, έχουμε και μία μερίδα ακραίων οι οποίοι “μάχονται” με σχόλια στο διαδίκτυο κατά της ποσόστωσης του 0,5% για την εισαγωγή των μουσουλμάνων μαθητών στα ελληνικά πανεπιστήμια! Μία ποσόστωση η οποία δεν αφαιρεί καμία θέση από τους χριστιανούς μαθητές αλλά προσθέτει στον αριθμό των ήδη επιτυχόντων έναν μικρό αριθμό μουσουλμανοπαίδων που ονειρεύονται την εισαγωγή τους στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Ηθελημένα ή άθελα τους όλοι αυτοί οι ακραίοι γίνονται σύμμαχοι των τούρκων εθνικιστών που θα ήθελαν όλους τους μουσουλμάνους μαθητές να σπουδάζουν στα τουρκικά πανεπιστήμια.
Η Ζαγάλισα έχει από καιρό υποστηρίξει την διεύρυνση του ποσοστού του 0,5% σε 1% και μάλιστα με τη διάκριση της εισαγωγής των μαθητών ανάλογα με την εθνοτική τους καταγωγή, Πομάκοι, τουρκοφανείς, Ρωμά.
Μέχρι να τολμήσει η ελληνική πολιτεία να ιδρύσει δημόσια δημοτικά σχολεία στα μειονοτικά χωριά (κάτι που αποτελεί χρόνιο αίτημα πολλών κατοίκων των πομακικών χωριών) προκειμένου να εδραιωθεί η ελληνομάθεια και η δημόσια εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων, είναι απαραίτητη η διεύρυνση της ποσόστωσης και η λήψη επιπρόσθετων μέτρων που θα διευκολύνουν την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αλλιώς, το τουρκικό πανεπιστήμιο θα συνεχίσει να αποτελεί εργαλείο του τουρκικού κράτους προκειμένου να παρεμβαίνει στις εξελίξεις στην περιοχή μας.
