Η 25η Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος ρυθμίζει τι γίνεται όταν ο πρόεδρος πεθάνει, παραιτηθεί, απομακρυνθεί ή δεν μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του.
Ο καθηγητής Peter Kuznick πιστεύει πως ναι.
Peter Kuznick | 7 Απριλίου | Guest post
Ο Peter Kuznick είναι καθηγητής Ιστορίας και διευθυντής του Nuclear Studies Institute στο American University στην Ουάσιγκτον. Είναι επίσης συγγραφέας πολλών βιβλίων και συν-συγγραφέας, μαζί με τον Oliver Stone, του The Untold History of the United States.
Η σημερινή δήλωση του Τραμπ, σε συνδυασμό με την παράλογη, γεμάτη βρισιές απειλή του την Κυριακή, δείχνει έναν πρόεδρο που έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο και είναι ικανός για οτιδήποτε.
Η απειλή ότι θα καταστρέψει έναν περήφανο και αρχαίο πολιτισμό δεν είναι μόνο έγκλημα πολέμου· είναι και το παραλήρημα ενός τυράννου. Έχουμε ήδη ακούσει τον Τραμπ να απειλεί ότι θα βομβαρδίσει το Ιράν και θα το γυρίσει στη Λίθινη Εποχή. Γίνεται όλο και πιο απελπισμένος και, σε κάποιο επίπεδο, γνωρίζει ότι αυτός ο πόλεμος εξελίσσεται πολύ άσχημα για τις ΗΠΑ. Εξελίσσεται επίσης πολύ άσχημα και για τον ιρανικό λαό. Δεν υπάρχουν νικητές, εκτός ίσως από το Ισραήλ, το οποίο προσπαθεί εδώ και δεκαετίες να σύρει τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν.
Κανένας άλλος πρόεδρος δεν ήταν αρκετά αφελής ώστε να πέσει στην ισραηλινή παγίδα πριν από τον Τραμπ, ο οποίος ωθείται στη χρήση ωμής βίας από τον Στίβεν Μίλερ, τον Πιτ Χέγκσεθ, τον Ρούπερτ Μέρντοχ και τον ίδιο τον Νετανιάχου. Οι ΗΠΑ καταστρέφουν μεγάλο μέρος των ιρανικών υποδομών, αλλά δεν κερδίζουν τον πόλεμο.
Σε ό,τι αφορά το τι μπορεί να συμβεί απόψε: ο Τραμπ είναι ικανός είτε να κηρύξει νίκη και να αποχωρήσει, είτε εξίσου ικανός να εξαπολύσει τη χειρότερη βία που έχουμε δει εδώ και δεκαετίες. Πώς μπορεί κανείς να διαβάσει το μυαλό ενός παράφρονα; Και μάλιστα ενός απελπισμένου παράφρονα. Ο πρόεδρος Κένεντι είχε πει, στην εξαιρετική ομιλία αποφοίτησής του στο American University — όπου διδάσκω — πριν από 63 χρόνια, ότι «οι πυρηνικές δυνάμεις πρέπει να αποφεύγουν εκείνες τις αντιπαραθέσεις που φέρνουν έναν αντίπαλο μπροστά στην επιλογή είτε μιας ταπεινωτικής υποχώρησης είτε ενός πυρηνικού πολέμου. Η υιοθέτηση μιας τέτοιας πορείας στην πυρηνική εποχή θα αποτελούσε μόνο απόδειξη της χρεοκοπίας της πολιτικής μας — ή μιας συλλογικής τάσης αυτοκαταστροφής για τον κόσμο».
Όμως το Ιράν δεν έφερε τον Τραμπ σε αυτή τη θέση· ο ίδιος το έκανε στον εαυτό του, με τη βοήθεια του Νετανιάχου και των άλλων υποστηρικτών του που ανέφερα παραπάνω. Άρα όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοιχτά. Ο Τραμπ είναι ικανός για τα πάντα. Ο κόσμος κρατά την ανάσα του και ελπίζει είτε να παρέμβουν πιο σώφρονες άνθρωποι και να τον απομακρύνουν, είτε ο στρατός να αρνηθεί να υπακούσει σε παράνομες και ανήθικες εντολές.
Ακόμη χειρότερα, υπάρχει ο κίνδυνος οι Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα — κάτι για το οποίο προειδοποιώ εδώ και καιρό σε αρκετά κοινά άρθρα στο Al Jazeera που έγραψα με την καθηγήτρια του Columbia, Ivana Hughes, επικεφαλής του Nuclear Age Peace Foundation. Υπάρχουν άνθρωποι που τον συμβουλεύουν ότι θα περάσει στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος πρόεδρος όλων των εποχών, αν τολμήσει να σπάσει το πυρηνικό ταμπού — το μόνο ταμπού που δεν έχει ακόμη καταπατήσει — και χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα.
Υπάρχουν επίσης στρατηγιστές των πυρηνικών που πιστεύουν ότι ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να κερδηθεί και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν, αν χτυπήσουν πρώτες, να νικήσουν ταυτόχρονα τη Ρωσία, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα. Θα είναι παράνοια και τζογάρει το μέλλον της ζωής στον πλανήτη μας, όμως ορισμένοι το βλέπουν ως μεγάλη ευκαιρία.
Στην αρχή, οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν τέτοιου είδους επιχειρήματα με σκεπτικισμό. Τώρα, φαίνεται πως όλοι συμμερίζονται αυτές τις ανησυχίες. Η παραπομπή είναι πολύ αργή ως λύση, αλλά η 25η Τροπολογία είναι ταχύτερη — αρκεί κάποιοι μέσα στο καθεστώς Τραμπ να έχουν το θάρρος να ενεργήσουν.
