Αρχική Blog Σελίδα 886

Η μόνη συνωμοσία είναι της κυβέρνησης ενάντια στον λαό 

3
(Ξένη Δημοσίευση) Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παραχωρεί συνέντευξη στην τηλεόραση του Bloomberg και στη δημοσιογράφο Francine Lacqua, Αθήνα, Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2025. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
Λόγω της αποτυχίας της κυβέρνησης σε μία σειρά βασικά ζητήματα της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής –εμβληματική συμπύκνωση η τραγωδία των Τεμπών– προκαλείται αντίστοιχη ραγδαία πολιτική φθορά. Για να την σταματήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταφεύγει στην πόλωση, προβάλλοντας το μεταχειρισμένο επιχείρημα ότι μόνο ο ίδιος μπορεί να εξασφαλίσει την πολιτική σταθερότητα και ότι οι αντίπαλοί του επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα σε ζούγκλα.

Όσο ξετυλίγεται το κουβάρι των Τεμπών αποδεικνύεται ότι η μόνη συνωμοσία που υπάρχει και εκτυλίσσεται, είναι η συνωμοσία της κυβέρνησης, προκειμένου να συγκαλύψει τα αίτια της τραγωδίας και το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που προκάλεσε την ανάφλεξη. Εν ολίγοις, για να κρύψει την αλήθεια.

Αντίθετα, αυτό που βαπτίζει συνωμοσία ο Μητσοτάκης είναι η επίμονη και ηρωική προσπάθεια των συγγενών των θυμάτων να αποκαλύψουν την αλήθεια και να αποδώσουν δικαιοσύνη για τα παιδιά τους, κόντρα σε όλους τους μηχανισμούς της νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, τους οποίους ελέγχει και κινεί προσωπικά ο πρωθυπουργός.

To 70-80% των πολιτών δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι επιχειρείται συγκάλυψη – όπως καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Ο Μητσοτάκης, αφού τεχνηέντως προκάλεσε κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιώντας παραποιημένα βίντεο, τώρα προβάλλει στον ελληνικό λαό το δίλημμα: Ανεχτείτε τον φόνο 57 ανθρώπων και την συγκάλυψη του εγκλήματος για να συνεχίσω να σας κυβερνάω. Πράγματι, ζούγκλα!

Κυβέρνηση απέναντι στην κοινωνία

Το πρόβλημα του Μητσοτάκη δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η Ελληνική Λύση (η Λατινοπούλου τον στηρίζει), αλλά η κοινωνία που αντιλαμβάνεται το παιχνίδι της κυβέρνησης και πλέον κινείται μεταξύ φόβου και οργής. Όχι άδικα: Στην εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση είναι σε διάσταση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και σε ρήξη με τη Ρωσία, στην οποία είχε κηρύξει τον πόλεμο(!) λόγω Ουκρανίας, η οποία όμως ηττάται. Βρέθηκε έτσι στην “λάθος πλευρά της Ιστορίας”. Είναι ενδεικτικό ότι ο πρόεδρος Μακρόν, άφησε την Ελλάδα εκτός της σύσκεψης που συγκάλεσε για την Ουκρανία. Στα ελληνοτουρκικά γίνονται εμφανείς οι συνέπειες των συνεχών υποχωρήσεων και η εγκατάλειψη της Χάγης.

Στο πεδίο της ενέργειας, η πρόωρη απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες και η “μπίζνα” της πράσινης ενέργειας είχε ως αποτέλεσμα να καταστρέψει τα μισά βουνά της χώρας με ανεμογεννήτριες, προκειμένου να παράγει ρεύμα με αυξημένη τιμή που επιβαρύνει καταναλωτές και παραγωγική διαδικασία. Η πλέον παταγώδης αποτυχία της κυβέρνησης είναι στο πεδίο της ακρίβειας, κάτι που φαίνεται στις παγιωμένες τιμές στα ράφια και αντανακλάται στη μείωση του επιπέδου διαβίωσης.

Στο πεδίο της Υγείας, το υψηλό κόστος συμμετοχής σε δύσκολες επεμβάσεις φέρνει τους καρκινοπαθείς σε απόγνωση, ενώ καταρρέει σταδιακά η εναπομείνασα δημόσια δομή. Όσο για την εκπαίδευση, ανοίγει Ελντοράντο για χαμηλής ποιότητας ξένα ιδρύματα με υψηλά δίδακτρα που θα οδηγήσουν μία γενιά νέων στον δανεισμό. Κάτι που βέβαια προϋποθέτει την περαιτέρω απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να μην μπορεί να εγγυηθεί ούτε την ασφάλεια, αφού η διαφθορά και η διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος στις διωκτικές υπηρεσίες έχει προσλάβει διαστάσεις. Γενικότερα η διαφθορά έχει διαχυθεί μέχρι τα κατώτερα στρώματα της κοινωνικής και οικονομικής πυραμίδας, κάτι που εν μέρει εξηγεί την όποια αποδοχή διαθέτει ακόμη.

Το μόνο στο οποίο πηγαίνει καλά η κυβέρνηση είναι στις σχέσεις της με τα συστημικά ΜΜΕ, τις δημοσκοπικές εταιρείες και τους δημοσιογράφους (σχεδόν το σύνολο εκτός από ηρωικές φωνές σε περιβάλλον αποκλεισμών και οικονομικού στραγγαλισμού). Καθημερινή τους αποστολή είναι πέρα από το να εξυμνούν τον Κυριάκο, να αποκρύπτουν και να διαστρέφουν και να δολοφονούν την αλήθεια σε όλα τα κρίσιμα πεδία.

 

 

Διαλυμένη αντιπολίτευση

Με την βοήθεια των μεγάλων συγκροτημάτων και των ενσωματωμένων δημοσιογράφων διέλυσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία έχουν βεβαίως και τις δικές τους βαριές ευθύνες. Το ίδιο όμως έχει και η ΝΔ που έχασε 53 βουλευτές σε μία ψηφοφορία (για τα ομόφυλα ζευγάρια) και διέγραψε τον πρώην αρχηγό της και πρωθυπουργό, επειδή κατήγγειλε ενδοτισμό στην εθνική πολιτική και ζήτησε απομάκρυνση του υπουργού Εξωτερικών.

Η μείζον αυτή αναστάτωση είχε πολύ μικρότερη προβολή από τα ΜΜΕ από τις κατά καιρούς γκρίνιες του Τσακαλώτου και του Φίλη στον ΣΥΡΙΖΑ ή του Κωνσταντινόπουλου στο ΠΑΣΟΚ. Όσο για το ότι οι Φάμελλος και Ανδρουλάκης δεν έχουν ηγετικό εκτόπισμα, φθάνει να συγκρίνει κανείς τι έλεγαν οι ίδιοι οι δεξιοί για τον Μητσοτάκη, πριν καταλάβει ανορθόδοξα την εξουσία στο κόμμα του, καθώς στην πρώτη εκλογή δεν στήθηκε καν δίκτυο με υπολογιστές, προκειμένου να αναβληθούν και να του δοθεί χρόνος να ανατρέψει τις ισορροπίες, αφού ήταν τρίτος. Άλλωστε, δεν είχε ούτε τις 50 υπογραφές που χρειάζονταν και του τις έδωσε ο Σαμαράς. 

Η συγκάλυψη της τραγωδίας των Τεμπών, ενώ ακόμη είναι νωπό το σκάνδαλο των υποκλοπών, σηματοδοτεί την πλήρη αποσάθρωση του δημοκρατικού θεσμικού πλαισίου. Με την συνέργεια των ολιγαρχών, όλες οι εξουσίες συγκεντρώθηκαν στον πρωθυπουργό και έναν κύκλο προσώπων στο Μαξίμου. Υπερβαίνει κάθε δημοκρατικό όριο αυτή η συγκέντρωση εξουσιών σε ένα πρόσωπο. Και φυσικά καθιστά την Ελλάδα αυταρχική δημοκρατία. 

Και ήταν αυτή η συνείδηση της θεσμικής αποσάθρωσης που προκάλεσε τα μεγάλα συλλαλητήρια της 25ης Ιανουαρίου. Οι πολίτες βγήκαν μαζικά στον δρόμο και εξακολουθούν να διαμαρτύρονται παρά τις συνεχείς επιθέσεις από τον επικοινωνιακό μηχανισμό, που επιστράτευσε ξανά δημοσκοπικές εταιρείες και φημολογία περί εκτρόπων για να τρομοκρατήσει τους πολίτες. Οι πολίτες, όμως, νιώθουν ότι δεν υπάρχει πλέον σταθερό έδαφος στην οικονομία, στις υπηρεσίες, στη Δικαιοσύνη, εν τέλει στην καθημερινότητά τους. Η 28η Φεβρουαρίου εξελίσσεται σε ορόσημο: μία επανάληψη της 25ης Ιανουαρίου θα δώσει την χαριστική βολή στον ένοικο του Μαξίμου. 

Μη αναστρέψιμη κατάσταση

Η κατάσταση για την κυβέρνηση δεν είναι αναστρέψιμη. Μόνο μία ομάδα βουλευτών περί τον Μητσοτάκη πιστεύει ακόμη ότι είναι. Η πλειονότητα των βουλευτών της ΝΔ έχουν την άποψη ότι δεν θα βγάλει τους επόμενους μήνες. Παρόλα αυτά, οι ίδιοι επιδιώκουν να μπουν στην επόμενη κυβέρνηση, έστω και αν κρατήσει μερικές εβδομάδες! Ο Μητσοτάκης πέτυχε να ταυτίσει το κύριο σώμα της ΝΔ –εκτός από τους δύο πρώην αρχηγούς της και πρωθυπουργούς– μαζί του. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της που η ΝΔ δεν διαθέτει προσωπικότητες. Φυσικά δεν είναι ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Νίκος Δένδιας (δεν έχει αρθρώσει λέξη από το 2019) ή ο Μάκης Βορίδης που σαν ακροδεξιό στήριγμα του πρωθυπουργού, νομίζει κι αυτός ότι μπορεί να διεκδικήσει την ηγεσία. 

Η συγκυρία είναι οριακή: Εάν τώρα οι όποιες δυνάμεις έχουν απομείνει δεν κάνουν κίνηση από το εσωτερικό για να αμφισβητήσουν τον Μητσοτάκη, θα συμπαρασύρει όλη τη ΝΔ ως τον βασικό πολιτικό φορέα της δεξιάς παράταξης στην αποδρομή του. Εάν αυτό δεν ευδοκιμήσει, τότε ίσως η λύση θα προέλθει από ένα νέο κόμμα που θα συγκεντρώσει την ευρύτερη Δεξιά. Φυσικά είναι τεράστιες οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ, της Αριστεράς και του Τσίπρα για το κενό πολιτικής εκπροσώπησης και την συνολική δυσαρμονία του πολιτικού συστήματος (και όχι μόνο της κυβέρνησης) με το εκλογικό σώμα. αι ο επόμενος; 

Το 31,5% του 2019 αλλά ακόμη και το 17,8% του 2023, αποδεικνύεται εκ των υστέρων ότι ήταν επαρκής βάση και αφετηρία για μία προσπάθεια ανασύστασης και ανασυγκρότησης της ευρείας Κεντροαριστεράς. Αρκεί να είχε κανείς, αν όχι την μεγάλη διεθνή εικόνα, έστω την μικρή εικόνα της χώρας. Και φυσικά την ηθική της δημόσιας ευθύνης και την αντίστοιχη συναίσθηση ότι η ευθύνη δεν ήταν απέναντι στο 2% του κόμματος, αλλά στην κοινωνία που στο πρόσφατο παρελθόν έσπασε όλες τις απαγορεύσεις και τον οδήγησε μέχρι και στο 36%. 

slpress.gr

Δόθηκαν απαντήσεις, προέκυψαν νέα ερωτήματα

0

Οι κάλπες μίλησαν, αλλά οι ψηφοφόροι αποφάσισαν να κάνουν δύσκολο το σχηματισμό κυβέρνησης, που ίσως από τη Δευτέρα ξεκαθαρίσει αν θα προκύψει γρήγορα ή αν μας περιμένουν βασανιστικές διεργασίες.

Οι δηλώσεις νίκης τελείωσαν, αναμένονται τώρα ανακοινώσεις για το μέλλονΕικόνα: Srecko Matic/DW 

Από όποια σκοπιά και να το βλέπει κανείς ήταν μια ιστορική ημέρα για τη Γερμανία. Η Ακροδεξιά έχει το μεγαλύτερο ποσοστό στην ιστορία της χώρας μεταπολεμικά. Η αρχηγός της, Αλίς Βάιντελ επέμενε το βράδυ της Κυριακής να μιλά για την αλλαγή σελίδας που πρόκρινε ο γερμανικός λαός. Τα δύο παραδοσιακά κόμματα που όρισαν την μοίρα της μεταπολίτευσης, Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες, έχουν τα ιστορικά χαμηλότερα ποσοστά τους.

Όσο και αν πανηγύρισαν στο στρατηγείο της CDU ο Φρίντριχ Μερτς γνωρίζει τις δυσκολίες της επόμενης μέρας. Αν τηρήσει τη δέσμευσή του να μην συνεργαστεί με την AfD, τότε η μοναδική του επιλογή είναι μάλλον να συγκυβερνήσει με το SPD, προφανώς όχι υπό τον Όλαφ Σολτς.

Οι κερδισμένοι

Πανηγυρισμοί στην Die Linke
Το αποτέλεσμα της Die Linke ήταν για πολλούς η μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάςΕικόνα: Carsten Koall/dpa/picture alliance

Ο Μερτς πάντως όπως και η Βάιντελ και η Αριστερά είναι οι κερδισμένοι της βραδιάς. Σε ποσοστά, αλλά και στις θέσεις που θα καταλάβουν την επόμενη μέρα εντός του πολιτικού συστήματος. Ο ένας θα γίνει επιτέλους καγκελάριος, η δεύτερη θα είναι αρχηγός της αντιπολίτευσης, η Die Linke θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι η «άλλη φωνή», που κάποιοι θεωρούσαν ότι είχε σιγήσει οριστικά.

Οι χαμένοι

Αυτό δύσκολα μπορούν να το ισχυριστούν πλέον οι Πράσινοι. Όχι μόνο γιατί έχασαν περίπου δυόμισι μονάδες, αλλά γιατί ουσιαστικά παγιώνονται ως ένα συστημικό, βολεμένο κόμμα, που έχει χάσει τον ριζοσπαστισμό του και την επαφή με τη νέα γενιά. Στηρίζεται ακόμα σε αντανακλαστικά μιας εκλογικής πελατείας που οικοδόμησε με κόπο, αλλά διαρκώς φθίνει.

Στους χαμένους και ο Κρίστιαν Λίντνερ των Φιλελευθέρων που, όπως όλα δείχνουν, αποχαιρετά την πολιτική, αλλά ελάχιστοι θα κλάψουν γι’ αυτό. Ο Όλαφ Σολτς είναι όμως ο πιο μεγάλος χαμένος της βραδιάς. Ίσως και να αισθάνεται αδικημένος από την Ιστορία. Επέλεξε να υπομείνει στωϊκά μια προεκλογική εκστρατεία που έμοιαζε με βασανιστήριο, όσο τα ποσοστά του δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν. Κληρονόμησε μια χώρα που είχε τραβήξει χειρόφρενο, αλλά ούτε αυτός μπόρεσε να το λύσει. Μένει να φανεί αν ο διάδοχός του μπορεί να ξαναδώσει πνοή σε ένα μονίμως λαχανιασμένο κόμμα.

Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη. Ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης δεν πρέπει να αργήσει. Σε αυτό συμφωνούν όλοι. Τους δυνατούς «αριθμητικούς» συνδυασμούς θα τους ξέρουμε μάλλον αργά τη νύχτα ή αύριο το πρωί. Οι πολιτικές προτιμήσεις του καθενός υποψήφιου πρωταγωνιστή των εξελίξεων θα φανούν τις επόμενες εβδομάδες.

Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
DW

Εκλογές Γερμανία: Ποιος θα έβγαινε καγκελάριος αν ψήφιζαν μόνο Έλληνες;

0

Zoe Dimitriou

Το meinbavaria.de πραγματοποίησε μια μη αντιπροσωπευτική δημοσκόπηση μέσω Facebook, ρωτώντας τα μέλη του ποιον/α θα ήθελαν για τον επόμενο/η Καγκελάριο της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα είναι αν μη τι άλλο ανατρεπτικό και προκαλεί ερωτήματα για τις πολιτικές τάσεις των Ελλήνων μεταναστών στη χώρα.

Το σοκαριστικό αποτέλεσμα της δημοσκόπησης του meinbavaria.de

Με 1.116 ψήφους, η Alice Weidel (AfD) επικράτησε με ένα συντριπτικό 65%, αφήνοντας πολύ πίσω τους υπόλοιπους υποψηφίους.

Η δημοσκόπηση συγκέντρωσε πάνω από 200 σχόλια και είχε απήχηση σε πάνω από 70.000 Έλληνες της Γερμανίας, αποδεικνύοντας το έντονο ενδιαφέρον του κοινού για την πολιτική κατάσταση στη Γερμανία.

Το γεγονός ότι ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων μεταναστών προτίμησε το AfD, ένα κόμμα γνωστό για τη σκληρή ρητορική του απέναντι στη μετανάστευση, γεννά ερωτήματα. Η δημοσκόπηση, αν και δεν είναι επιστημονική και δεν αντικατοπτρίζει τις συνολικές απόψεις των Ελλήνων στη Γερμανία, δίνει μια ενδεικτική εικόνα για την πολιτική τους στάση.

Η γενική κατανομή των ψήφων στη δημοσκόπηση

  • Alice Weidel (AfD) – 65%
  • Friedrich Merz (CDU/CSU) – 19%
  • Olaf Scholz (SPD) – 11%
  • Robert Habeck (Πράσινοι) – 5%
Εκλογές Γερμανία: Ποιος/α θα έβγαινε καγκελάριος αν ψήφιζαν μόνο Έλληνες;
Εκλογές Γερμανία: Ποιος/α θα έβγαινε καγκελάριος αν ψήφιζαν μόνο Έλληνες;

Σύγκριση με τις γενικές δημοσκοπήσεις στη Γερμανία

Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της διαφοράς μεταξύ της δημοσκόπησης των Ελλήνων και των γενικών τάσεων στη Γερμανία, ας δούμε πώς κινούνται οι πραγματικές μετρήσεις:

  • Alice Weidel (AfD): ~18-22% στις επίσημες δημοσκοπήσεις
  • Friedrich Merz (CDU/CSU): ~26-30%
  • Olaf Scholz (SPD): ~15-18%
  • Robert Habeck (Πράσινοι): ~12-14%

Αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση υποστηρίζουν το AfD σε ποσοστό υπερτριπλάσιο από αυτό που βλέπουμε στις πανγερμανικές δημοσκοπήσεις!

Γιατί οι Έλληνες της Γερμανίας στρέφονται προς το AfD;

Το AfD έχει μια σκληρή στάση απέναντι στη μετανάστευση, κάτι που το καθιστά παράδοξο ως επιλογή από μετανάστες.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν αρκετοί πιθανοί λόγοι που μπορούν να εξηγήσουν αυτή τη στροφή:

Απογοήτευση από τα παραδοσιακά κόμματα: Το CDU/CSU, το SPD και οι Πράσινοι ενδέχεται να μην καλύπτουν τις ανάγκες ή τις ανησυχίες των Ελλήνων μεταναστών.

Οικονομική και φορολογική πολιτική: Το AfD έχει εστιάσει στη στήριξη της μεσαίας τάξης και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κάτι που μπορεί να ελκύει Έλληνες επιχειρηματίες και εργαζόμενους.

Διαφωνία με τη μεταναστευτική πολιτική της Γερμανίας: Πολλοί μετανάστες μπορεί να αισθάνονται ότι η πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης ευνοεί άλλες μεταναστευτικές ομάδες εις βάρος των Ελλήνων και των Ευρωπαίων.

Αντι-συστημική ψήφος: Πολλοί ψηφοφόροι μπορεί να βλέπουν το AfD ως τη μόνη δύναμη που αντιτίθεται στο «σύστημα» και εκφράζει μια εναλλακτική φωνή.

Μήνυμα ή πολιτικό αδιέξοδο;

Ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με το αποτέλεσμα, είναι σαφές ότι η ελληνική κοινωνία στη Γερμανία βρίσκεται σε αναζήτηση πολιτικής έκφρασης. Το γεγονός ότι η Alice Weidel και το AfD κατέλαβαν την πρώτη θέση δείχνει ότι οι Έλληνες της Γερμανίας νιώθουν παραμελημένοι από το γερμανικό πολιτικό σύστημα και ψάχνουν εναλλακτικές – ακόμα κι αν αυτές είναι αντιφατικές με τη μεταναστευτική τους ταυτότητα.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό: Μήπως αυτή η δημοσκόπηση είναι μια προειδοποίηση για το πώς οι πολιτικές επιλογές των Ελλήνων μεταναστών αλλάζουν δραματικά;

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε μέσω των σελίδων Facebook του Bavariagr, Grland καθώς και σε ελληνικές ομάδες Facebook στη Γερμανία. Παρόλο που είναι τυχαία και μη αντιπροσωπευτική, αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα της πολιτικής διάθεσης μιας μεγάλης μερίδας της κοινότητας.

Σημαντική επισήμανση: Η δημοσκόπηση αυτή δεν εκφράζει το σύνολο των Ελλήνων της Γερμανίας, καθώς πρόκειται για μια μη αντιπροσωπευτική έρευνα χωρίς στατιστική σταθμισμένη δειγματοληψία. Τα αποτελέσματα βασίζονται αποκλειστικά στις επιλογές όσων συμμετείχαν εθελοντικά.

meinbavaria.de

Τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα – Άνοιγμα από το AfD σε Μερτς – Τραμπ: Μεγάλη μέρα για την Γερμανία

0
epa11601758 The Reichstag building, the seat of the German Bundestag, the lower house of parliament, in Berlin, Germany, 13 September 2024. The German Bundestag is due to conclude the first round of discussions on the 2025 federal budget and the financial plan 2024 to 2028. EPA/FILIP SINGER

epa11601758 The Reichstag building, the seat of the German Bundestag, the lower house of parliament, in Berlin, Germany, 13 September 2024. The German Bundestag is due to conclude the first round of discussions on the 2025 federal budget and the financial plan 2024 to 2028. EPA/FILIP SINGER 
Σύμφωνα με τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα από την καταμέτρηση των ψήφων, η Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) κερδίζει τις εκλογές με 28,9% (+4,8 από το 2021), μένοντας ωστόσο μακριά από το “ψυχολογικό όριο” του 30%. Πάντως, ο Έλληνας πρωθυπουργός συνεχάρη τον Φρίντριχ Μερτς λέγοντας πως «είστε ο επόμενος καγκελάριος της Γερμανίας».

Στην δεύτερη θέση, όπως έδειχναν και όλες οι δημοσκοπήσεις, βρίσκεται το AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) (με 19,9(+9,5), με το υψηλότερο ποσοστό στην 11ετή ιστορία της και στην τρίτη θέση το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) με 16,2% (-9,5), με την χειρότερη επίδοση της ιστορίας του.

Ακολουθούν οι Πράσινοι με 13% (-1,7), οι οποίοι παρότι συμμετείχαν στην κυβέρνηση κατάφεραν να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους και η Αριστερά με 8,5% (+3,6), η οποία αποτελεί μια από τις εκπλήξεις αυτών των εκλογών, καθώς μέχρι τον τελευταίο μήνα κινείτο κοντά στο 3%, αλλά κατάφερε να ανατρέψει την εικόνα με μια ιδιαίτερα δυναμική και νεανική καμπάνια, με κεντρικό πρόσωπο τη νέα 36χρονη αρχηγό Χάιντι Ράιχινεκ.

Ακριβώς στο όριο εισόδου στη βουλή με 5% (-6,4) βρίσκονται οι Φιλελεύθεροι (FDP), οι οποίοι θα πρέπει ακόμη να περιμένουν για να βεβαιωθούν ότι παραμένουν στην Bundestag, όπως και η νεοσύστατη Συμμαχία Ζάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) που βρίσκεται επίσης στο 5% στην πρώτη συμμετοχή της σε εθνικές κάλπες. Σύμφωνα με την μέχρι τώρα εικόνα, ο πιθανότερος κυβερνητικός συνασπισμός είναι μεταξύ CDU/CSU και SPD, αλλά πολλά θα εξαρτηθούν και από το πόσα κόμματα θα μπουν τελικά στην επόμενη βουλή.

Το δικό του σχόλιο για το αποτέλεσμα στις γερμανικές εκλογές, σχολίασε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τραμπ έκανε λόγο για μια μεγάλη μέρα για τη Γερμανία, χωρίς ωστόσο να λείψουν και τα επικριτικά του σχόλια: «Ο λαός της Γερμανίας κουράστηκε από την ατζέντα χωρίς κοινή λογική, ειδικά για την ενέργεια και τη μετανάστευση» τόνισε.

«Φαίνεται ότι το συντηρητικό κόμμα στη Γερμανία κέρδισε τις πολύ μεγάλες και πολυαναμενόμενες εκλογές. Όπως και στις ΗΠΑ, ο λαός της Γερμανίας κουράστηκε από την χωρίς κοινή λογική ατζέντα, ιδίως όσον αφορά στην ενέργεια και τη μετανάστευση. Αυτή είναι μια μεγάλη μέρα για τη Γερμανία και για τις ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Τραμπ. Συγχαρητήρια σε όλους – θα ακολουθήσουν πολλές ακόμη νίκες» έγραψε στον λογαριασμό του.

Να σημειωθεί ότι ο Έλον Μασκ αλλά και ο Τζέι Ντι Βανς στήριξαν ανοιχτά το AfD. Ωστόσο, θεωρείται αβέβαιη η συμβολή τους στο αποτέλεσμα, καθώς το ακροδεξιό κόμμα φαίνεται ότι συγκέντρωσε το ποσοστό που είχε δημοσκοπικά στις 20 Ιανουαρίου, ημερομηνία ορκωμοσίας του νέου Αμερικανού προέδρου.

Δηλώσεις Βάιντελ-Μερτς

Η επικεφαλής του AFD ήταν η πρώτη αρχηγός που προέβη σε δηλώσεις: «Διπλασιαστήκαμε σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Ήθελαν να μας διχοτομήσουν, αλλά έγινε ακριβώς το αντίθετο. Μια συμμετοχή μας στην κυβέρνηση θα είναι στόχος μας για να υλοποιήσουμε την επιθυμία του λαού. Αν γίνει απάτη στις εκλογές και κάνουν συνασπισμό με τους αριστερούς οι επόμενες εκλογές θα έρθουν γρήγορα και θα γίνουμε μεγαλύτερη δύναμη. Αυτός είναι ο στόχος μας».

«Οι επόμενες εκλογές θα έρθουν πολύ νωρίτερα και θα ξεπεράσουμε το CDU», δήλωσε επιπλέον, που δεν έκρυψε τις φιλοδοξίες της για συμμετοχή στην κυβέρνηση, αν και κάτι τέτοιο έχει αποκλειστεί από κάθε άλλο κόμμα. Σε δηλώσεις της στο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ARD η Βάιντελ, χαρακτήρισε «ιστορικό» το αποτέλεσμα για το κόμμα της, που διπλασίασε τις ψήφους του από το 2021.

Από τα κεντρικά γραφεία του κόμματός της στο Βερολίνο, η Βάιντελ ανέφερε ότι το κόμμα της παραμένει ανοιχτό σε συνομιλίες για το σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού, προσθέτοντας ότι ο αποκλεισμός του AfD ισοδυναμεί με «απάτη των ψηφοφόρων». Αντίθετα, υποστήριξε ότι ένας συνασπισμός του συντηρητικού CDU/CSU, του Σοσιαλδημοκρατικού SPD και των Πρασίνων, που δείχνει αριθμητικά να είναι πολύ πιθανό, θα ήταν απλώς μια επανάληψη της «ίδιας παλιάς» πολιτικής.

Η Βάιντελ κατηγόρησε τους Χριστιανοδημοκράτες ότι έχουν το πρόγραμμα του κόμματός της. Η ίδια δήλωσε ότι έχοντας 140 έδρες στη Βουλή, έναντι 85 που είχε μέχρι σήμερα, το AfD είναι έτοιμο να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του για ζητήματα, όπως η μείωση της γραφειοκρατίας και η μείωση των φόρων. Η Βάιντελ δήλωσε ότι η κοινοβουλευτική της ομάδα θα συνέλθει την Τρίτη για να συζητήσει τον μελλοντικό της ρόλο. Στόχος της είναι να κυνηγήσει τα άλλα κόμματα για να διασφαλίσει ότι θα εφαρμόσουν «λογικές πολιτικές για τη χώρα μας». Η Βάιντελ είναι ομοφυλόφιλη, με σύντροφο από τη Σρι Λάνκα, με την οποία έχει δύο γιους, ενώ διαθέτει κατοικία και στην Ελβετία.

Με χειροκροτήματα έγινε δεκτός από τους παριστάμενους ο επόμενος καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς. «Έχουμε κερδίσει τις εκλογές της σημερινής ημέρας», ανέφερε, φράση που έγινε δεκτή με χειροκροτήματα. «Κερδίσαμε τις εκλογές επειδή η συμμαχία συνεργάστηκε και προετοιμαστήκαμε πολύ καλά γι’ αυτές τις εκλογές», ανέφερε, ευχαριστώντας όλους όσοι βοήθησαν για το αποτέλεσμα αλλά και τη νεολαία.

«Είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας», τόνισε. Ο Μερτς ανέφερε ότι γνωρίζει την αποστολή του και ότι τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα και εξέφρασε τον σεβασμό του προς τα άλλα κόμματα, παρά τον μεγάλο ανταγωνισμό. «Θα μιλήσουμε όλοι μεταξύ μας, γρήγορα θα φτιάξουμε κυβέρνηση», ανέφερε εξηγώντας ότι ο κόσμος δεν θα περιμένει πολύ για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, κάτι που πρέπει να γίνει άμεσα.

Οι χαμένοι

Δηλώσεις έκανε ο απερχόμενος καγκελάριος και μεγάλος χαμένος των εκλογών Όλαφ Σολτς: «Έχουμε ένα πικρό αποτέλεσμα, είναι μία ήττα στις εκλογές και πρέπει να το διατυπώσω με σαφήνεια… Είμαστε σε μια δημοκρατική χώρα και έχουμε μια παλιά δημοκρατική ιστορία. Για μένα, σε αυτή τη χώρα, υπάρχει ένα ακραίο δεξιό κόμμα, ένα τέτοιο αποτέλεσμα σαν αυτό που έλαβε σήμερα που δεν πρέπει να το δεχόμαστε», είπε.

«Λέγαμε ανέκαθεν να μην υπάρξει συνεργασία με τους ακροδεξιούς. Εμμένουμε σε αυτό ως κόμμα και ελπίζουμε ότι και όλοι οι άλλοι θα το τηρήσουν τα επόμενα χρόνια…» Αναφορά έκανε ο Όλαφ Σολτς στον πόλεμο στην Ουκρανία. «Υποστηρίξαμε την Ουκρανία και υποστηρίξαμε να μην επεκταθεί ο πόλεμος», είπε. «Ελπίζω και στο μέλλον θα υπάρχει ένα ενωμένο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα», ανέφερε, λέγοντας ότι δεν είναι κάτι το αυτονόητο. Πάντως, συνεχάρη τους Χριστιανοδημοκράτες του Φρίντριχ Μερτς για τη νίκη τους στις εκλογές.

Για ιστορική ήττα έκανε λόγο και ο γενικός γραμματέας του SPD Ματίας Μιρς, στην πρώτη αντίδραση του SPD μετά τη δημοσιοποίηση των exit poll. Ο Μιρς ανέφερε ότι είναι η σειρά των Χριστιανοδημοκρατών να σχηματίσουν κυβέρνηση, ενώ η ευθύνη της διακυβέρνησης περνά στον αρχηγό του CDU Φρίντριχ Μερτς. Ο αξιωματούχος δεν ανέφερε αν οι Σοσιαλδημοκράτες θα μετέχουν στη νέα κυβέρνηση, προσθέτοντας ότι τα μέλη του κόμματος θα έχουν τον τελευταίο λόγο.

Σε θρίλερ εξελίσσεται η βραδιά για τους Φιλελεύθερους αλλά και για τον αρχηγό τους Κρίστιαν Λίντνερ, που ακόμη δεν γνωρίζει αν η στρατηγική του να φύγει από τον συνασπισμό θα δικαιωθεί. «Πήραμε το πλήρες πολιτικό ρίσκο το περασμένο φθινόπωρο», ανέφερε ο επικεφαλής του FDP Κρίστιαν Λίντνερ και πρόσθεσε: «Σήμερα πληρώνουμε το τίμημα. Το FDP ήθελε να δώσει στη χώρα μια νέα αρχή. Αλλά αυτή η απόφαση ήταν η σωστή για τη Γερμανία». Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν αποκλείεται να κρίνει το μέλλον του ίδιου του κ. Λίντνερ στην ηγεσία του κόμματος.

Οι εκπλήξεις

Ο επικεφαλής των Πρασίνων Ρόμπερτ Χάμπεκ δήλωσε υπερήφανος για το αποτέλεσμα. «Είμαι περήφανος που ξεφύγαμε από το 10% και πήγαμε προς το αποτέλεσμα του 2021. Όλα αυτά δεν είναι αυτονόητα» ανέφερε, εκφράζοντας τις ευχαριστίες του προς όλους όσοι μετείχαν σε αυτό. Σύμφωνα με τον Χάμπεκ, το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν δύσκολες και επίπονες πολιτικές διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.

Ισχυρή κυβέρνηση ως απάντηση στην ταχεία άνοδο του ακροδεξιού AfD ζήτησε η υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Αναλένα Μπέρμποκ. Με τον τρόπο αυτό, υπονόησε ότι οι Πράσινοι, από τους οποίους προέρχεται, είναι διαθέσιμοι για συμμετοχή σε τυχόν συνομιλίες συνασπισμού με το CDU/CSU.

Πάντως, η διαθεσιμότητα των Πρασίνων δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσει και σε συνεργασία, καθώς ο ηγέτης του CSU, Μάρκους Σόντερ τόνισε στους οπαδούς του κόμματος ότι η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς τους Πράσινους, οι οποίοι «θα πρέπει να πάνε στην αντιπολίτευση».

Έκπληξη της προεκλογικής περιόδου αποτέλεσε ένα από τα μέχρι πρότινος πλέον δυσκίνητα κόμματα της ομοσπονδιακής κάτω Βουλής. Η Αριστερά (Die Linke), μετά την αποχώρηση της κυρίας Βάγκενκνεχτ από τις τάξεις της, έμοιαζε αδύναμη να αντιδράσει και, με ποσοστά περί το 3% στις δημοσκοπήσεις, θεωρείτο από πολλούς «πρώην κόμμα». Η ανάδειξη όμως στην ηγεσία της 36χρονης Χάιντι Ράιχινεκ, σχεδόν με «πραξικόπημα», ανατρέπει τα προγνωστικά.

Η Αριστερά είναι πλέον της μόδας και πρώτο κόμμα μεταξύ των νέων, ακόμη και αν πολλοί από αυτούς ακόμη δεν ψηφίζουν. Με δυναμική, μοντέρνα παρουσία, με τον αέρα ενός εκατομμυρίου ακολούθων στο TikTok, με λόγο φρέσκο, με ξεκάθαρα μηνύματα, η κυρία Ράιχινεκ μοιάζει ικανή να προσελκύσει ψηφοφόρους και νέα μέλη και θεωρείται βέβαιο ότι θα βρίσκεται στην επόμενη Bundestag. Η ίδια δεν αποκλείει μάλιστα την συμμετοχή της Αριστεράς σε μελλοντικό κυβερνητικό σχήμα.

Υπαρξιακή είναι η μάχη που δίνει και η νεοσύστατη «Συμμαχία Ζάρα Βάγκενκνεχτ» (BSW). Την πρώτη χρονιά μετά την ίδρυσή του, το κόμμα πέτυχε την είσοδό του σε τρία κρατιδιακά κοινοβούλια. Η προβολή της όμως περίπου ως «αριστερής AfD» σε πολλά ζητήματα, πάνω απ’ όλα στην πολιτική έναντι της Ρωσίας και των μεταναστών, φαίνεται να της κόστισε.

Γερμανία: Εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση CDU/CSU αναμένεται ότι θα είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο επόμενο γερμανικό κοινοβούλιο. Συγκεντρώνοντας ποσοστό 29%, ο Φρίντριχ Μερτς φαίνεται ότι θα γίνει ο επόμενος καγκελάριος. Ωστόσο, αν και σημείωσε άνοδο, το κόμμα δεν “πιάνει” το 30%, που θα θεωρούνταν ιδανικό αποτέλεσμα. Στους κερδισμένους βρίσκεται σαφώς το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), συγκεντρώνοντας ποσοστό ρεκόρ 20% και σχεδόν διπλασιάζει τα ποσοστά του στις εκλογές του 2021 (10,4%).

Κερδισμένο θεωρείται και το Αριστερό Die Linke, που ενώ ξεκίνησε με πολύ χαμηλά ποσοστά, μετά και τη διάσπαση και τη δημιουργία της Συμμαχίας της Σάχρα Βάγκενκνεχτ ή BSW, φαίνεται να συγκεντρώνει ποσοστό 9%, σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από τις προηγούμενες εκλογές. Αναλυτές σημειώνουν ότι αθροιστικά τα δύο κόμματα μπορεί να πιάσουν το 14%, που είναι πολύ υψηλό για τα κόμματα της Αριστεράς.

Μικρή μείωση είδαν τα ποσοστά των Πρασίνων. Ωστόσο, άγνωστο παραμένει αν είναι δυνατή μια μετεκλογική σύμπραξη με τον Μερτς, γεγονός που δυσχεραίνει τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Στους χαμένους είναι σαφώς το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του Όλαφ Σολτς, που έρχεται τρίτο στο 16%. Είναι το μικρότερο ποσοστό του κόμματος μεταπολεμικά. Μάχη για να μπουν στη Βουλή δίνουν το φιλελεύθερο FDP που οδήγησε στις πρόωρες εκλογές, αλλά και η Συμμαχία της Σάχρα Βάγκενκνεχτ.

Η προσέλευση των Γερμανών ψηφοφόρων στις κάλπες έφτασε το 52% έως τις 2 μ.μ. Οι ψηφοφόροι με επιστολική ψήφο δεν περιλαμβάνονται, σύμφωνα με το ZDF. Στις τελευταίες εκλογές το 2021, η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 76,4 %, σύμφωνα με το επίσημο τελικό αποτέλεσμα. Την ίδια στιγμή ο μεγιστάνας και συνεργάτης του Τραμπ, Ίλον Μασκ, καλούσε με αναρτήσεις του τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν το κόμμα AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία). Αυξημένη η συμμετοχή των ψηφοφόρων στα προπύργια του ακροδεξιού AfD στην Θουριγγία και στη Σαξονία, όπου φαίνεται ότι οι οπαδοί του κόμματος συσπειρώθηκαν.

Η επόμενη μέρα και το 2029

Από αύριο η κυβέρνηση του Όλαφ Σολτς καθίσταται υπηρεσιακή, αλλά παραμένει στη θέση της μέχρι τον σχηματισμό νέου κυβερνητικού συνασπισμού, για τον οποίο τον πρώτο λόγο θα έχει ο αποψινός νικητής, κατά πάσα πιθανότητα ο Φρίντριχ Μερτς – τα γερμανικά ΜΜΕ άλλωστε τον χαρακτηρίζουν εδώ και μήνες «καγκελάριο εν αναμονή». Παρότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει κίνδυνο πολιτικής αστάθειας ή ακυβερνησίας, αυτή τη φορά είναι διάχυτη η αίσθηση της ανάγκης να σχηματιστεί το συντομότερο δυνατό σταθερή νέα κυβέρνηση.

Τα προβλήματα στο εσωτερικό, η συνεχιζόμενη οικονομική ύφεση, το μεταναστευτικό, και στο εξωτερικό η νέα πραγματικότητα μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και ραγδαίες εξελίξεις όσον αφορά την Ουκρανία, θεωρούνται εξαιρετικά πιεστικά κι όλοι αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει απεριόριστος χρόνος. Ήδη ο κ. Μερτς έχει φροντίσει να… σβήσει κάποιες «κόκκινες γραμμές» του: Δεν μιλά πλέον για 40.000 απελάσεις αλλά για 500, που αφορούν εξακριβωμένα επικίνδυνους ανθρώπους, δεν απορρίπτει κατηγορηματικά την μεταρρύθμιση του «φρένου χρέους» προκειμένου να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις στην άμυνα και να συνεχιστεί η στήριξη της Ουκρανίας.

Ο πιθανότερος επόμενος κυβερνητικός συνασπισμός αναμένεται να σχηματιστεί από τα CDU/CSU και SPD, αν και όσο χαμηλότερο είναι το ποσοστό του νικητή κι όσο περισσότερα από τα μικρά κόμματα εξασφαλίσουν τελικά την είσοδό τους στη Βουλή, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να απαιτηθεί σύμπραξη τριών κομμάτων. Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει την διαδικασία και να προκαλέσει καθυστερήσεις. Για τον Φρίντριχ Μερτς, θα ήταν ρεαλιστικό η νέα κυβέρνηση να αναλάβει τα καθήκοντά της περί το Πάσχα.

Τα κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου» καλούνται να αποδείξουν ότι καταλαβαίνουν τα προβλήματα των πολιτών κι έχουν αποτελεσματικές λύσεις. Ακόμη και αν θεωρείται βέβαιο ότι η AfD δεν θα αναλάβει κυβερνητική ευθύνη, καθώς όλοι δεσμεύονται πως δεν θα συνεργαστούν μαζί της, η επόμενη κυβέρνηση θα βλέπει καθημερινά τη βαριά σκιά της και θα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο η ακροδεξιά -με εμφανή ή όχι εξωτερική υποστήριξη- να εξακολουθήσει να ενισχύεται και στις επόμενες εκλογές να αναδειχθεί ως ακόμη και πρώτη πολιτική δύναμη, όπως συνέβη στη γειτονική Αυστρία.

slpress.gr

Live-Blog: Γερμανικές Εκλογές 2025

0

Δημοσιεύθηκε 13 Φεβρουαρίου 2025 

H Γερμανία ψήφισε. Τον λόγο έχουν τώρα τα ποσοστά των κομμάτων, η κατανομή των εδρών, οι αντιδράσεις κερδισμένων και χαμένων και τα σενάρια για την επόμενη μέρα. Ποία κόμματα θα συνεργαστούν για να σχηματίσουν κυβέρνηση;

Τα βασικά εν συντομία

Εκλογικά αποτελέσματα μέχρι αυτή την ώρα:

  • Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU): 28,8%
  • Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD): 20,2%
  • Σοσιαλδημοκράτες (SPD): 16,2%
  • Πράσινοι: 12,7%
  • Αριστερά (Die Linke): 8,5%
  • Φιλελεύθεροι (FDP): 4,9%
  • Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW): 4,8%
Παράλειψη επόμενης ενότητας Η ώρα του Πιστόριους;

27 λεπτά πριν

Η ώρα του Πιστόριους;

Μπόρις Πιστόριους
Έρχεται η ώρα του Πιστόριους να αναλάβει την ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών;Εικόνα: Ronka Oberhammer/DW

Ο υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους έκανε λόγο για μια βαριά και επώδυνη ήττα, αλλά απέφυγε να θέσει θέμα ηγεσίας. Είπε ότι υποθέτει πως θα είναι στην ομάδα διαπραγμάτευσης του κόμματός του, αν αυτό πάρει μέρος σε διαβουλεύσεις με τους Χριστιανοδημοκράτες για την επόμενη κυβέρνηση. Πολλοί τον θεωρούν «εν αναμονή» αρχηγό του κόμματος, ενώ θα επανέλθουν σίγουρα με κριτική διάθεση αυτοί που θεωρούσαν ότι αυτός θα έπρεπε να είναι υποψήφιος καγκελάριος. Κάτι που δεν αρέσει στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος, αλλά οι δημοσκοπήσεις τον βγάζουν πάντα εξαιρετικά δημοφιλή.

https://p.dw.com/p/4qwfd

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Μερικές πρώτες χρήσιμες παρατηρήσεις

49 λεπτά πριν

Μερικές πρώτες χρήσιμες παρατηρήσεις

AFD
Φιλιούνται, αγκαλιάζονται στην AfD και έχουν τους λόγους τουςΕικόνα: Ralf Hirschberger/AFP

Το αποτέλεσμα αυτό είναι το χειρότερο στην ιστορία και για το SPD και για την CDU/CSU. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε ο Φρίντριχ Μερτς, άσχετα αν είναι πρώτος και θα λάβει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Από την πλευρά των Σοσιαλδημοκρατών, η σιωπή με την οποία αντέδρασαν στα πρώτα αποτελέσματα τα λέει όλα. Ο Όλαφ Σολτς λογικά θα αναλάβει τις ευθύνες της ήττας, αλλά δεν φταίει μόνο αυτός. Το SPD δείχνει συχνά να μη γνωρίζει το όνομά του.

Θα έχει βεβαίως ψυχολογική σημασία αν η ακροδεξιά ξεπεράσει το 20%, κάτι που φαίνεται δυνατό αυτή τη στιγμή. Σε κάθε περίπτωση, έχει σχεδόν διπλασιάσει τα ποσοστά της κι αυτό δεν είναι πιστοποιητικό καλής διαγωγής για κανέναν. Και μόνο το ότι όλοι ασχολούνται με το αν και ποιος θα συνεργαστεί κάποια στιγμή μαζί της είναι μια επιτυχία.

Η επιτυχία της Αριστεράς επιβεβαιώνει και αυτή την παρακμή του άλλοτε πανίσχυρου συστημικού δικομματισμού. Δείχνει επίσης πόσο χρήσιμη είναι για ένα κόμμα η «δουλειά στη βάση». Το γεγονός ότι ένα κόμμα, που το αντιμετώπιζαν ως «απόστημα» του πολιτικού συστήματος, αναγκάζει κάποιους να το γλυκοκοιτάνε πλέον ως εταίρο μιλάει από μόνο του.

Τα κόμματα υπάρχουν όταν είναι χρήσιμα για τους πολίτες. Το ρητό θα επιβεβαιωθεί απόψε στα αποτελέσματα των Φιλελευθέρων και της Σάρα Βάγκενκνεχτ. Το σίγουρο είναι ότι οι πολίτες μεσοπρόθεσμα εκνευρίζονται με την υπεροψία κάποιων πολιτικών.

Οι Πράσινοι έχουν ακόμα καύσιμο στη μηχανή, αλλά αυτό λιγοστεύει και δεν είναι αυτομάτως ανανεώσιμο. Το ότι είχαν τις μικρότερες απώλειες από τα τρία μέχρι τώρα κυβερνητικά κόμματα οφείλεται και στο ότι κατάφεραν να μείνουν μακριά από τις ευθύνες για την κατάρρευση της κυβέρνησης.

https://p.dw.com/p/4qwaj

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Σολτς: «Πικρή ήττα»

1 ώρα πριν

Σολτς: «Πικρή ήττα»

Ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς
Ο Όλαφ Σολτς μιλά σε υποστηρικτές στα κεντρικά του SPD στο Βερολίνο. Στο πλάι του η σύζυγός του Μπρίτα Ερνστ.Εικόνα: Kay Nietfeld/dpa/picture alliance

Ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς έκανε λόγο για «πικρή ήττα» για τους Σοσιαλδημοκράτες. Αντιδρώντας, πριν από λίγα λεπτά, στα προγνωστικά των αποτελεσμάτων έκανε λόγο για ξεκάθαρη ήττα του SPD. Τόνισε ωστόσο ότι είναι σημαντικό για το κόμμα να «πορευθεί ενωμένο».

Εμμέσως πλην σαφώς παραδέχθηκε ότι φέρει την ευθύνη για το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο απερχόμενος καγκελάριος ευχαρίστησε για την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του, τον ένατο καγκελάριο της μεταπολεμικής Γερμανίας, καθιστώντας παράλληλα σαφές ότι θα παραμείνει στην θέση του μέχρι την τελευταία μέρα της θητείας του.

https://p.dw.com/p/4qwXj

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Βάγκενκνεχτ και Λίντνερ θα αργήσουν να κοιμηθούν απόψε

1 ώρα πριν

Βάγκενκνεχτ και Λίντνερ θα αργήσουν να κοιμηθούν απόψε

Αυτή τη στιγμή οι Φιλελεύθεροι (FDP) βρίσκονται στο 4,9% και η Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) στο 4,8%. Το αν τελικά θα περάσουν το κατώφλι του 5%, για να εισέλθουν στη Βουλή, θα κριθεί τις επόμενες ώρες. Το ενδιαφέρον είναι ότι αν τα καταφέρουν και οι δύο, τότε Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες δεν θα έχουν πλειοψηφία για μεγάλο συνασπισμό. Συνεπώς μαζί τους θα ξενυχτήσουν και άλλοι…

https://p.dw.com/p/4qwXk

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Δεν αλλάζουν πολλά με τη νέα προβολή αποτελέσματος

1 ώρα πριν

Δεν αλλάζουν πολλά με τη νέα προβολή αποτελέσματος

Η νέα πρόγνωση αποτελέσματος για τις γερμανικές εκλογές δεν έχει μεγάλες διαφορές. Προϊδεάζει όμως για μια δύσκολη επόμενη μέρα με σκληρές διαπραγματεύσεις και περιορισμένα δυνατά σενάρια.

Οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU/CSU) είναι όπως αναμενόταν οι νικητές των εκλογών, με ένα ποσοστό μόλις στο 28,9%, που όμως αποδεικνύει ότι δεν διαθέτουν δυναμική νίκης και πιθανότατα θα προκαλέσει γκρίνιες στα μεσαία και κατώτερα κομματικά γραφεία.

Η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) με 19,7% έχει διπλασιάσει τα ποσοστά της και έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει. Είναι η κερδισμένη των εκλογών τόσο σε αριθμούς, όσο και σε επίπεδο εντυπώσεων. Έχει επιβάλει την ατζέντα της και προσελκύει όλα τα βλέμματα φίλων και αντιπάλων στην Ευρώπη.

Για τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) το 16,1% είναι μια σημαντική ήττα. Η αισιοδοξία που προσπαθούσε να μεταδώσει μέχρι την τελευταία στιγμή ο Όλαφ Σολτς έμοιαζε εξωπραγματική και αποδείχτηκε ότι ήταν πράγματι τέτοια. Το δικό του πολιτικό μέλλον μοιάζει να έχει επισφραγιστεί, ενώ το ενδεχόμενο συμμετοχής ως μικρότερος εταίρος σε μια συγκυβέρνηση με τους Χριστιανοδημοκράτες δεν είναι η καλύτερη αφετηρία για μια διαδικασία ανανέωσης.

Οι Πράσινοι με το 13,2% πληρώνουν το κόστος συμμετοχής τους στην προηγούμενη κυβέρνηση. Κατάφεραν να συγκρατήσουν δυνάμεις, έχασαν λίγο, αλλά θα χρειαστεί τώρα να μπουν σε διαπραγμάτευση με τους Χριστιανοδημοκράτες, οι οποίοι δεν σταμάτησαν να τους απαξιώνουν ως άσχετους με την οικονομία.

Οι Φιλελεύθεροι (FDP) βρίσκονται όπως φαίνεται στο χείλος του γκρεμού και θα φανεί αν θα καταφέρουν να μην πέσουν. Κινούνται στο όριο του 5%. Δεν θα είναι πάντως οι πιο περιζήτητοι κυβερνητικοί εταίροι σε ένα σχήμα που θα χρειαστεί και πάλι τρεις εταίρους.

Για την Αριστερά (Die Linke) το ποσοστό 8,6% πρέπει να θεωρείται ικανοποιητικό, αν θυμηθεί κανείς ότι στα τέλη του 2024 όλοι τους είχαν ξεγραμμένους. Υπήρξαν δημοσκοπήσεις που το «έβλεπαν» και δεν ήταν τελικά «ενθουσιασμός της στιγμής».

Η Σάρα Βάγκενκνεχτ στο 4,7% μάλλον παρασύρθηκε από το καλό της αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές, το οποίο δεν μπόρεσε να ξαναπιάσει σε καμιά δημοσκόπηση. Χωρίς τα εφόδια μιας κοινοβουλευτικής παρουσίας θα είναι δύσκολο για τη Συμμαχία της (BSW) να επιβιώσει πολιτικά για μια τετραετία.

Mε την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων και την τελική κατανομή των εδρών θα μπορεί να πει κανείς περισσότερα για τις επιλογές της επόμενης μέρας.

https://p.dw.com/p/4qwBo

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Μερτς: Ιστορική νίκη που μας δίνει μεγάλη ευθύνη

2 ώρες πριν

Μερτς: Ιστορική νίκη που μας δίνει μεγάλη ευθύνη

Πανηγυρισμοί στα γραφεία της CDU
Πανηγυρισμοί στα γραφεία της CDUΕικόνα: Kai Pfaffenbach/REUTERS

Για μια ιστορική νίκη του κόμματός του και εντολή διακυβέρνησης μίλησε ο Φρίντριχ Μερτς (CDU), ο οποίος έκανε ιδιαίτερη μνεία στη συνδρομή των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών. Μίλησε για μεγάλη ιστορική ευθύνη, εξέφρασε τον σεβασμό του για όλα τα άλλα κόμματα και στάθηκε στην ανάγκη να σχηματιστεί γρήγορα κυβέρνηση, με στόχο η Γερμανία να επιστρέψει στη διεθνή σκηνή ως ισχυρή και αξιόπιστη δύναμη.

https://p.dw.com/p/4qwTr

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Σχετικά ικανοποιημένος ο Πράσινος Χάμπεκ

2 ώρες πριν

Σχετικά ικανοποιημένος ο Πράσινος Χάμπεκ

Υπερηφάνεια για το κόμμα του που κατάφερε να ξεπεράσει τις άσχημες δημοσκοπήσεις και να συγκεντρώσει ένα ποσοτό περίπου ανάλογο με εκείνο του 2021 εξέφρασε ο υποψήφιος καγελάριος των Πρασίνων, Ρόμπερτ Χάμπεκ. Προέβλεψε πάντως δύσκολες και επίπονες πολιτικές διαβουλεύσεις.

https://p.dw.com/p/4qwTW

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Η κατανομή των εδρών με βάση την αρχική πρόγνωση

2 ώρες πριν

Η κατανομή των εδρών με βάση την αρχική πρόγνωση

 

https://p.dw.com/p/4qwSk

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Μια μακρά νύχτα για το FDP

2 ώρες πριν

Μια μακρά νύχτα για το FDP

O Βόλφγκανγκ Κουμπίκι από τους Φιλελεύθερους παραδέχτηκε ότι η νύχτα θα είναι μεγάλη, αφού είναι ακόμα ασαφές αν το κόμμα του θα είναι πάνω ή κάτω από το 5%.

https://p.dw.com/p/4qwSs

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Ράιχινεκ: Ευγνώμων για το αποτέλεσμα της die Linke

2 ώρες πριν

Ράιχινεκ: Ευγνώμων για το αποτέλεσμα της die Linke

Ενθουσιασμός στο επιτελείο της Αριστεράς με την Χάιντι Ράιχινεκ να εκφράζει την ευγνωμοσύνη της προς τους ψηφοφόρους και να επιμένει στο σύνθημα της «Αλλαγής» χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε κυβέρνηση αν της ζητηθεί.

https://p.dw.com/p/4qwSg

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Βάιντελ: Ανοικτή για διαπραγματεύσεις με τη Χριστιανοδημοκρατία

2 ώρες πριν

Βάιντελ: Ανοικτή για διαπραγματεύσεις με τη Χριστιανοδημοκρατία

Εξαιρετικά ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα δήλωσε η υποψήφια καγκελάριος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία, Αλίς Βάιντελ, απλώνοντας, όπως είπε, χέρι συνεργασίας προς τη Χριστιανοδημοκρατία, για να γίνει πράξη η θέληση του γερμανικού λαού.

https://p.dw.com/p/4qwS1

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας SPD: Είναι μια πικρή ήττα

2 ώρες πριν

SPD: Είναι μια πικρή ήττα

Είναι μια πικρή ήττα για το SPD παραδέχτηκε ο Γενικός Γραμματέας του Ματίας Μιρς, αρνούμενος να προβλέψει ποια τροπή θα πάρουν οι διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης και με ποια μορφή θα μπορούσε να συμμετάσχει το κόμμα του σε αυτές.

https://p.dw.com/p/4qwRx

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Ανασφάλεια και απαισιοδοξία

3 ώρες πριν

Ανασφάλεια και απαισιοδοξία

Εκλογές 2025
Εκλογές ανησυχίας και απαισιοδοξίαςΕικόνα: picture alliance/dpa

Ανησυχητικά στοιχεία κατέγραψαν οι δημοσκόποι του τηλεοπτικού δικτύου στις εκλογικές τους έρευνες. Το 83% δήλωσε ανήσυχο για τις εξελίξεις στη χώρα. Ως αιτίες ανησυχίας ανέφεραν τη μετανάστευση (27%), την οικονομική κατάσταση (26%) και τις εμπόλεμες συγκρούσεις.

Σε περίπου 10 λεπτά θα ξέρουμε πώς αποτυπώθηκαν αυτά στην κάλπη. Μείνετε μαζί μας!

https://p.dw.com/p/4qwBj

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Αγωνία στα επιτελεία των κομμάτων

3 ώρες πριν

Αγωνία στα επιτελεία των κομμάτων

Εκλογές 2025
Καλεσμένοι και Τύπος στα κεντρικά γραφεία του SPDΕικόνα: Karim Nasser/DW

Στα επιτελεία των κομμάτων εθελοντές, φίλοι και δημοσιογράφοι έχουν ήδη συγκεντρωθεί, περιμένοντας στις 7 ώρα Ελλάδας τις πρώτες προγνώσεις από τα τηλεοπτικά δίκτυα, για να καταγράψουν και τις αντιδράσεις.

https://p.dw.com/p/4qw7h

Αντιγραφή συνδέσμου
Παράλειψη επόμενης ενότητας Ο κακός, ο καλός κι ο απρόβλεπτος Γερμανός

4 ώρες πριν

Ο κακός, ο καλός κι ο απρόβλεπτος Γερμανός

Εκλογές 2025
Γιατί αρέσει στους Γερμανούς να μασκαρεύονται;Εικόνα: Hauke-Christian Dittrich/dpa/picture alliance

Ο Φρίντριχ Μερτς βιάζεται να συναντήσει τον Εμμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία και τον Ντόναλντ Τουσκ στην Πολωνία. Για τον άλλον Ντόναλντ, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, προτιμά να είναι πιο προσεκτικός στην εκδήλωση των επιθυμιών του. Άλλωστε ο πρόεδρος των ΗΠΑ αντέδρασε με προσποιητή – ίσως και ειλικρινή – αδιαφορία, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τις γερμανικές εκλογές.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές οι γείτονές της μοιάζουν να έχουν καταγράψει καλύτερα από τους ίδιους τους κατοίκους της το πόσο έχει αλλάξει η Γερμανία. Οι Γάλλοι μπορεί να την θαυμάζουν κρυφά, αλλά δεν είχαν ενθουσιαστεί κάποτε, όταν ο Σαρκοζύ προσπάθησε να τους πείσει «να μοιάσουν στους Γερμανούς». Ο αντιγερμανισμός υπάρχει στα κόμματα των άκρων και μεγάλη μερίδα του γαλλικού Τύπου επισημαίνει αυτάρεσκα, όλο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα, ότι «το γερμανικό μοντέλο» έχει τελειώσει.

Από την άλλη πλευρά οι Πολωνοί συνεχίζουν να τους θεωρούν λίγο φοβικούς και αργούς στις αποφάσεις τους, μια αντίληψη που μάλλον ενισχύθηκε από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και μετά. Πάντως και μόνο το γεγονός ότι σε αυτές τις εκλογές πάνω από ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι έχουν πολωνικές ρίζες, λέει κάτι για τις σχέσεις των δύο χωρών.

Αντιπαλότητες και προκαταλήψεις υπάρχουν φυσικά στις σχέσεις και με άλλους γείτονες, τους πιο ανταγωνιστικούς Ολλανδούς, τους πιο ανέμελους Ιταλούς και τους «μικρούς συγγενείς» από την Αυστρία. Τα προβλήματα του γερμανικού μοντέλου, το αγκομαχητό της γερμανικής οικονομίας, η ανασφάλεια της κοινωνίας δεν έχουν περάσει πουθενά απαρατήρητα και κάποιες φορές αντιμετωπίζονται και με κάποια ικανοποίηση για τα «κομμένα φτερά» του άλλοτε υπερφίαλου «δασκάλου» της Ευρώπης.

Από την άλλη υπάρχει ο φόβος της ανόδου της Ακροδεξιάς, που έχει τραβήξει το ενδιαφέρον όλης της Ευρώπης και όχι μόνο αυτής. Τις τελευταίες δεκαετίες η εικόνα του Γερμανού μοιάζει με το εκκρεμές. Δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί σε μια πλευρά. Η μεταπολεμική εικόνα του «κακού Γερμανού» βελτιώθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα. Στο Μουντιάλ του 2006 κάποιοι έκαναν λόγο για το πρόσωπο του «καλού Γερμανού». Μετά η γερμανική ακαμψία και αυστηρότητα στα χρόνια της κρίσης «σκοτείνιασε» πάλι την εικόνα. Τώρα ο μέσος Γερμανός μοιάζει αμήχανος και απρόβλεπτος. Μέχρι να καταλάβει και ο ίδιος πού πατάει και τι τελικά θέλει.

https://p.dw.com/p/4qw1X

Αντιγραφή συνδέσμου
Εμφάνιση περισσότερων αναρτήσεων
Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
Στέφανος Γεωργακόπουλος, ελεύθερος συνεργάτης της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Στέφανος Γεωργακόπουλος Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW. Ασχολείται με πολιτική, οικονομία και ενίοτε μουσική.
DEWTSCHE WELLE

Meteor – Τουρκία: Πισώπλατες μαχαιριές Γαλλίας – Βρετανίας στην Ελλάδα

0

23 Φεβρουαρίου 2025 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαφημίζει τις σχέσεις του με τον «Εργατικό» πρωθυπουργό της Βρετανίας. Τόσο καλές που θα κλείσει, λέει, «ντηλ» για τα γλυπτά του Παρθενώνα. Ο Νίκος Δένδιας, από τότε που τοποθετήθηκε στη θέση του υπουργού Αμυνας, έχει μεταβεί στη Βρετανία πέντε φορές (χώρια εκείνες που πήγε ως υπουργός Εξωτερικών). Και αυτές τις ημέρες πάλι κάνει εκεί «αρμένικη βίζιτα». Από τη Γαλλία, η Ελλάδα έχει κάνει πανάκριβες εξοπλιστικές αγορές. Και τελικώς, αυτές οι δύο «αδειάζουν» πανηγυρικώς την Ελλάδα υπέρ της Τουρκίας. Τελικά, απέφεραν κάτι αυτές οι «παρτίδες» ή η Ελλάδα και πάλι «αδειάζεται»;

Το ενδεχόμενο της πώλησης στην Τουρκία των πυραύλων αέρος – αέρος, Meteor, γίνεται ολοένα πιθανότερο, μετά την τελευταία δήλωση του Γάλλου υπουργού Αμυνας, Σεμπαστιάν Λεκορνί. Ούτε λίγο ούτε πολύ, το Παρίσι νίπτει τας χείρας του -αν δεν ευνοεί ανοικτά την Αγκυρα- δηλώνοντας, εμμέσως πλην σαφώς, ότι δεν θα βάλει βέτο στην πώληση των πυραύλων, οι οποίοι είναι προϊόν ευρωπαϊκής κοινοπραξίας. Ως γνωστόν, η Αγκυρα έχει θέσει ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αγορά σαράντα μαχητικών αεροσκαφών, Eurofighter, που επιθυμεί να αποκτήσει, να είναι εξοπλισμένα με Meteor.

Κινητήριος μοχλός της πώλησης τόσο των Eurofighter, όσο και των Meteor, είναι η Βρετανία. Ωστόσο, ακόμη δεν έχει εγκριθεί η πώληση των μαχητικών αεροσκαφών, όπως και των πυραύλων, κυρίως επειδή η Γερμανία είναι σε εκλογές. Ομως, σχεδόν όλες οι χώρες που εμπλέκονται και στα δύο προγράμματα -με την εκκρεμότητα της Γερμανίας- ατύπως έχουν δώσει το «πράσινο φως» για τις πωλήσεις. Στην ευρωπαϊκή κοινοπραξία για το Eurofighter μετέχουν η βρετανική BAe Systems, η γερμανική DASA, η ισπανική CASA και η ιταλική Aeritalia, ενώ στην κοινοπραξία των Meteor οι Βρετανία, Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία και Σουηδία.

Δεδομένου ότι η Τουρκίας θέλει να αγοράσει τα Eurofighter υπό την προϋπόθεση ότι θα της δοθούν και οι Meteor, τους οποίους έχει αποκτήσει η Ελλάδα με την αγορά των γαλλικών μαχητικών, Rafale, η Αθήνα είχε εναποθέσει τις ελπίδες της στο Παρίσι ότι θα μπλοκάρει αυτή την πώληση. Βέβαια, η Τουρκία θα μπορούσε να αποκτήσει από άλλου αντίστοιχου τύπου πυραύλους, αλλά οι Meteor υποτίθεται ότι έχουν φτιαχτεί από τους Ευρωπαίους για να «κουμπώνουν – πακέτο» με τα Eurofighter. Ως γνωστόν, η ελληνική κυβέρνηση διαφήμιζε την αγορά των Rafale, σημειώνοντας ότι με τους Meteor, τα ελληνικά μαχητικά θα έχουν υπεροπλία στους ουρανούς του Αιγαίου.

Προτού αλέκτωρ λαλήσει

Η Αθήνα ήλπιζε ότι, με τις πανάκριβες αγορές που έκανε από τη Γαλλία (φρεγάτες Belharra, αεροσκάφη Rafale, και άλλα «καλούδια»), θα δέσμευε διπλωματικά το Παρίσι. Αλλωστε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο τότε υπουργός Εξωτερικών -νυν Αμυνας- Νίκος Δένδιας, πανηγύριζαν για την ελληνο-γαλλική «συμφωνία αμυντικής συνεργασίας» που υπεγράφη με την Ελλάδα, δηλώνοντας ότι, εάν η Τουρκία προβεί σε στρατιωτική ενέργεια κατά της Ελλάδα οι Γάλλοι θα σπεύσουν για βοήθεια της χώρας μας.

Προτού αλέκτωρ λαλήσει, όμως, διαψεύσθηκαν οι προσδοκίες του. Και το γνώριζαν εδώ και καιρό, αν και παριστάνουν ότι το «ανακάλυψαν» εσχάτως. Κάτι που εγκαίρως είχε επισημάνει το Neostrategy.gr. Η Γαλλία, λοιπόν, δεν μπορεί να κάνει τίποτα για την εξαγωγή του πυραύλου Meteor προς την Τουρκία, καθώς πρόκειται για οπλικό σύστημα, το οποίο είναι συνδεδεμένο με την εξαγωγή των μαχητικών Eurofighter προς την Αγκυρα, στην οποία κομβικό ρόλο έχει η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας, ανέφερε ο Σεμπαστιάν Λεκορνί, όπως σημειώνει η εφημερίδα, «Καθημερινή».

Ο ίδιος, σε πρόσφατη ακρόαση στη γαλλική εθνοσυνέλευση, όπως αναφέρει η ελληνική εφημερίδα καθώς και η τουρκική, Daily Sabah, είπε ότι το θέμα «δεν αφορά τη Γαλλία», καθώς η χώρα του «δεν έχει την εποπτεία των βρετανικών εξαγωγών όπλων», αν και παραδέχθηκε ότι η Αθήνα έχει εύλογες ανησυχίες για την πιθανή πώληση των Meteor στην Τουρκία

Πρόσθεσε, παράλληλα, πως «δεν πουλάει η Γαλλία Meteor στην Τουρκία, αλλά αυτό θα γίνει ως ένα «πακέτο», εάν προχωρήσει η αγορά έως 40 Eurofighter από την Αγκυρα. Ο Γάλλος υπουργός Αμυνας ανέφερε, πάντως, ότι το θέμα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται μέσω της διπλωματίας και θα το συζητήσει όταν συναντηθεί με τον N. Δένδια στην Αθήνα.

O «φίλος μου Σεμπαστιάν»

Τον Νοέμβριο του 2024, μιλώντας στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, για τη Νέα Δομή των Ενόπλων Δυνάμεων 2024 -2035, ο Ν. Δένδιας έλεγε ότι «στο πλαίσιο της προώθησης της καινοτομίας, στα μέσα Δεκεμβρίου οργανώνουμε την πρώτη μεγάλη κοινή παρουσίαση με το γαλλικό σύστημα καινοτομίας. Θα έρθει εδώ ο Γάλλος υπουργός Άμυνας», ο «φίλος μου Σεμπαστιάν», όπως τον αποκαλούσε όταν βρέθηκε στη Γαλλία για τις φρεγάτες Belharra. «Θα παρουσιάσουμε μαζί τη συνεργασία των δύο συστημάτων καινοτομίας».

Λίγο μετά, στις 12 και 13 Δεκεμβρίου 2024, στο 1ο ελληνογαλλικό Συμπόσιο Αμυντικής Καινοτομίας, ο Ν. Δένδιας και η πρέσβης της Γαλλίας στην Αθήνα, Laurence Auer, αντάλλασσαν φιλοφρονήσεις και χαμόγελα. Στην ανακοίνωσή τους αναφερόταν πως «εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη διμερή αμυντική σχέση Ελλάδας – Γαλλίας, αναδεικνύοντας τη σημασία της Στρατηγικής εταιρικής σχέσης που υπεγράφη τον Σεπτέμβριο του 2021, καθώς και τον αυξανόμενο αριθμό δραστηριοτήτων στρατιωτικής συνεργασίας, στην ξηρά, τη θάλασσα, και τους αιθέρες. Μεταξύ άλλων, υπεγράφη μια Συμφωνία για τη χρήση του γαλλικού δορυφορικού δικτύου CSO από την Ελλάδα».

Στο τέλος Ιανουαρίου 2025, όμως, όλα γύρισαν … τούμπα. Ο Ελληνας υπουργός Αμυνας καλούσε την Γαλλίδα πρέσβη για να της διαμαρτυρηθεί, επειδή η Γαλλία σκοπεύει να δώσει το «πράσινο φως» στην πώληση των Meteor στην Τουρκία. Κατά τον γαλλικό Τύπο, ήδη έχει ληφθεί η απόφαση. Επρόκειτο για πανηγυρικό άδειασμα της Ελλάδας, και ο Ν. Δένδιας έσπευδε να το μαζέψει -τα αμάζευτα- με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα περί διαβήματος διαμαρτυρίας.

Αθήνα – Λονδίνο, όπως … Κολιάτσου – Παγκράτι

Τώρα, ο υπουργός Αμυνας βρίσκεται στη Βρετανία. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Αμυνας, από την Παρασκευή 21 μέχρι και τις 25 Φεβρουαρίου 2025. Σε αυτή την κανονική «αρμένικη βίζιτα» που κάνει στη χώρα, «θα έχει συνάντηση (25/2/2025) στο υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου, με τον υπουργό Άμυνας, John Healey». Εκτός των άλλων, κατά τις συναντήσεις που θα έχει, «θα συζητηθούν θέματα που αφορούν την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – Ηνωμένου Βασιλείου, όπως και τη συνεργασία των δύο κρατών σε θέματα αμυντικής καινοτομίας και τεχνολογίας».

Κατά τις κυβερνητικές διαρροές, ο Ν. Δένδιας θα συζητήσει το θέμα Eurofighter – Meteor. Απορίας άξιον. Ο Ν. Δένδιας έχει πάει τόσες φορές στη Βρετανία που έχει καταστήσει το ταξίδι Αθήνα -Λονδίνο, … Παγκράτι – Πατήσια, και δεν έχει καταφέρει, όχι να πείσει, αλλά τουλάχιστον να είναι ενήμερος των βρετανικών σχεδιασμών και προθέσεων ως προς την Τουρκία; Τότε, τι πάει και κάνει εκεί; Και τώρα, κατόπιν εορτής, ως όλα δείχνουν, πάει να θέσει ζήτημα Eurofighter – Meteor;

 

Συνολικά, από τότε που τοποθετήθηκε στη θέση του υπουργού Αμυνας, έχει μεταβεί στη Βρετανία πέντε φορές. Είναι η χώρα, στην οποία έχει κάνει τις περισσότερες επισκέψεις του, τόσο ως ΥΠΑΜ όσο και ως ΥΠΕΞ. Να σημειωθεί ότι ο Ελληνας υπουργός Αμυνας, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του ελληνικού ΥΠΑΜ, είχε «διμερείς συναντήσεις με τον «σκιώδη» υπουργό Άμυνας των Εργατικών, John Healey, (σ.σ. νυν υπουργό Αμυνας, τον οποίο θα δει ο Ν. Δένδιας), στις 26 Μαρτίου 2024», στο Λονδίνο. Τότε, ως γνωστόν, η Βρετανία είχε κυβέρνηση «Συντηρητικών».

Ο Κ.Μητσοτάκης, ως γνωστόν, στη διάρκεια ενός ταξιδιού του στο Λονδίνο, παρίστανε τον «Κολοκοτρωναίο» με τα «γλυπτά του Παρθενώνα» και … «μάλωσε» με τον τότε πρωθυπουργό της Βρετανίας, Ρίσι Σούνακ, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί συνάντηση μαζί του. Ωστόσο, το μέγαρο Μαξίμου διέρρεε προς το «πόπολο» στην Ελλάδα, να μην ανησυχεί, το ντηλ θα κλείσει με τους Εργατικούς. Τα ίδια έκανε και ο Ν. Δένδιας. Πήγαινε στο Λονδίνο, όπου, συνηθως, δεν έβλεπε τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και ομολόγους του, αλλά τους «σκιώδεις» Εργατικούς. Αφού έχουν «κτίσει» και οι δυό τους, λοιπόν, τόσο «καλές» σχέσεις με τους Εργατικούς, γιατί τα διαρκή αδιάσματα από το Λονδίνο;

Στη Μελόνι θα μιλήσει;

Στην εξίσωση Eurofighter – Meteor υπάρχει, βέβαια, και η Ιταλία, δεδομένου ότι μετέχει στις κοινοπραξίες των οπλικών συστημάτων. Ο Κ. Μητσοτάκης, μάλιστα, διαφημίζει τις σχέσεις του με την Ιταλίδα πρωθυπουργό, Τζόρτζια Μελόνι. Εχει σηκώσει το τηλέφωνο να της διαμαρτυρηθεί; Διότι, οι πληροφορίες φέρουν και την Ιταλία να έχει «αδειάσει» την Ελλάδα. Για να μην μιλήσουμε για τη «σύμμαχο» Ισπανία, η οποία κάνει παροιμιώδεις εξοπλιστικές μπίζνες με την Τουρκία. Εχει, άραγε, τηλεφωνήσει ο Κ.Μητσοτάκης στην Τ. Μελόνι και για τους σκανδαλώδεις Ιταλούς «επενδυτές» στους ελληνικούς σιδηροδρόμους, με αποτέλεσμα την τραγωδία των Τεμπών;

Το τελευταίο διάστημα έγινε γνωστό ότι αναβάλλεται το Ελληνοϊταλικό Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας που ήταν προγραμματισμένο για το τελευταίο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου. Κατά πληροφορίες, η νέα ημερομηνία για τη συνεδρίαση του ΑΣΣ δεν αναμένεται να οριστεί για κάποιο διάστημα πριν από τα μέσα του Μαρτίου.

Στις 10 Φεβρουαρίου 2025, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, αναφερόμενος στα περί αναβολής της συνάντησης του Κ. Μητσοτάκη με την Τ. Μελόνι, ισχυρίστηκε ότι «δεν υπάρχει κάποιος δράκος εδώ», «ο λόγος της – κατά τα ΜΜΕ “αναβολής” – αλλά στην πραγματικότητα συζήτησης μίας ημερομηνίας, έχει να κάνει με τον προγραμματισμό του πρωθυπουργού και της ομολόγου του της κ. Μελόνι. Θα γίνει συνάντηση το προσεχές χρονικό διάστημα».

neostrategy.gr

Σχέδιο εξόντωσης της Μαρίας Καρυστιανού από τους ηλεκτρονικούς μαχητές του Μαξίμου

5
22.02.2025 • 0:59

Τουρκία: Συνέδριο ΑΚΡ σε κλίμα γιορτής και ανασχηματισμού

0

Μια «νέα εποχή» υπόσχεται για τη χώρα ο Ερντογάν, αντιμέτωπος με τις προκλήσεις που φέρνει η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων, αλλά και τα οικονομικά προβλήματα στο εσωτερικό.

Από παλαιότερο συνέδριο του AKP στην ΆγκυραΕικόνα: Adem Altan/AFP/Getty Images

Ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη

Μεγάλη σημασία αποδίδει ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν στο 8ο Τακτικό Συνέδριο του κόμματός του, του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), που θα λάβει χώρα αύριο στην Άγκυρα. Η σημερινή ημέρα είναι η παραμονή της μεγάλης αλλαγής, γράφουν τα τουρκικά μέσα, καθώς όλοι αναμένουν βαθιές αλλαγές στη δομή του κόμματος και ευρύ ανασχηματισμό στα κυβερνητικά στελέχη. Το αυριανό συνέδριο θα διεξαχθεί στο αθλητικό συγκρότημα Αρένα στην Άγκυρα όπου, εκτός από τις ομιλίες, έχει ετοιμαστεί ειδικό εορταστικό πρόγραμμα για τα 23 χρόνια δράσης του ΑΚΡ.

Ο Τούρκος πρόεδρος θα μιλήσει για μια νέα εποχή και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θα αλλάξει το 65% του προσωπικού στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην περιφέρεια, ενώ θα γίνουν αλλαγές και στο Κεντρικό Εκτελεστικό Συμβούλιο Λήψης Αποφάσεων, που αποτελείται από 125 μέλη. Σύμφωνα με πληροφορίες, εκείνοι που θα συμπεριληφθούν στη νέα ομάδα του Τούρκου προέδρου θα κληθούν σήμερα το βράδυ και θα ενημερωθούν για τα νέα τους καθήκοντα.

Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Ερντογάν υποσχέθηκε ένα ευλογημένο ταξίδι με νέους στόχους, που θα αλλάξει τη μοίρα του έθνους. Ωστόσο, με τις νέες προκλήσεις εντός και εκτός της Τουρκίας, το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο για τη δημοτικότητα του προέδρου και τη λειτουργικότητα του κόμματός του.

Spiegel: Όλα μπορούν να γίνουν χειρότερα

0

Ο γερμανικός Τύπος δημοσιεύει πληθώρα σχολίων μία ανάσα πριν από τις ομοσπονδιακές εκλογές. Στο μικροσκόπιο η γερμανική πολιτική, αλλά και οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι.

Μία ανάσα πριν ανοίξουν οι κάλπες την Κυριακή, ο γερμανικός Τύπος σχολιάζειΕικόνα: Sebastian Kahnert/dpa/picture alliance 

Ο προεκλογικός αγώνας οδεύει προς το τέλος – μαζί του θα τελειώσει και η αγωνία των Γερμανών πολιτών, οι οποίοι την Κυριακή θα ψηφίσουν για τη σύνθεση της επόμενης ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Πληθώρα σχολίων στον γερμανικό Τύπο αναφέρονται στο προεκλογικό κλίμα και στη ρητορική των κομμάτων. Ας δούμε μερικά από αυτά:

Το εβδομαδιαίο περιοδικό Spiegel παρατηρεί πως «Τίποτα δεν είναι πια όπως το ξέραμε, όλα έχουν αλλάξει, έχουν έρθει τα πάνω κάτω στον κόσμο». Ο συντάκτης κάθε άλλο παρά αισιόδοξος είναι – για το πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία, αλλά και παγκοσμίως: «Όποιος πίστευε ότι δεν θα ήταν τόσο άσχημα τα πράγματα πριν από τις (σ.σ. αμερικανικές) εκλογές της 5ης Νοεμβρίου 2024, τώρα ξέρει ότι όλα μπορούν να γίνουν χειρότερα σε σχέση με ό,τι φανταζόταν. Κάτι που ισχύει και για τη Γερμανία. Το πλαίσιο, το οποίο προσδίδει σταθερότητα στο κράτος, καταρρέει, διότι σχεδόν τίποτα από όλα εκείνα που έχουν σημασία για τη Γερμανία δεν έχει σημασία στον κόσμο του Ντόναλντ Τραμπ. Οι νικητές των εκλογών της Μπούντεσταγκ, ο νέος καγκελάριος και ο συνασπισμός του, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρόκληση στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας που δεν έχει αντιμετωπίσει καμία άλλη κυβέρνηση από το 1949. Πρέπει να επαναπροσδιορίσουν σε κάποιο βαθμό την ίδια τη χώρα, και αυτό δίχως εκείνη να χάσει την ταυτότητα και τις αξίες της. Τι αποτελεί μέρος αυτού του γερμανικού πλαισίου; Το ελεύθερο εμπόριο είναι ένα τμήμα του, ο λανθάνων πασιφισμός, η συνοχή των φιλελεύθερων δημοκρατιών, η πολυμέρεια, ο ιδεαλισμός και η πίστη στη δύναμη του καλού, η βολική έλλειψη ανεξαρτησίας, αφού περπατούσαμε σαν ένα παιδί που κρατά το χέρι των Αμερικανών. Ο Τραμπ τράβηξε το χέρι του και τώρα το παιδί πρέπει να περπατήσει μόνο του». Πού βλέπει όμως ο ίδιος ο δημοσιογράφος κάποια ελπίδα για να αλλάξει κάτι; Σύμφωνα με το δημοσίευμα «ο νέος καγκελάριος θα πρέπει να κάνει τα πάντα για να διασφαλίσει ότι η ΕΕ θα εξελιχθεί σε μια μεγάλη δύναμη, μια φιλελεύθερη, με καλές προθέσεις και ειρηνική στη βάση της μεγάλη δύναμη, η οποία όμως θα έχει δόντια να δείξει, όταν διαπραγματεύεται με άλλες μεγάλες δυνάμεις. Η Γερμανία χρειάζεται έναν καγκελάριο που να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του πρωτίστως ως Ευρωπαίο».

O Φρίντριχ Μερτς
taz: Tίποτα δεν μπορεί πια να αποτρέψει τον Μερτς από το να γίνει καγκελάριοςΕικόνα: Boris Roessler/dpa/picture alliance

Στο ίδιο κλίμα και η εφημερίδα taz σχολιάζει πως τα εκλογικά αποτελέσματα μάλλον ένα αδιέξοδο με τον Μερτς στο τέλος του θυμίζουν – αναφέρεται όμως και σε μία θετική πτυχή: «Στους καιρούς αυτούς, κάποιοι ενδέχεται να λάβουν τις αποφάσεις τους για την ψήφο παραβλέποντας ορισμένα πράγματα και αγνοώντας το ένστικτό τους. Οι κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα, στις οποίες εκατομμύρια άνθρωποι διαδηλώνουν κατά της Ακροδεξιάς, είναι μια μικρή αχτίδα ελπίδας. Ωστόσο, αν και πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα κινήματα διαμαρτυρίας στην ιστορία της Γερμανίας, σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει στην πολιτική ρητορική. Αυτό που παραμένει είναι μία αίσθηση ανημποριάς και η συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν μπορεί πια να αποτρέψει τον Φρίντριχ Μερτς από το να γίνει καγκελάριος. Η Αριστερά είναι το μόνο κόμμα που θέλει “όχι να κυβερνήσει, αλλά να φέρει την αλλαγή”. Αυτή είναι ωστόσο μια απάντηση σε ένα ερώτημα που κανείς δεν έχει θέσει. Διότι εκτός από το γεγονός ότι το κόμμα ανησυχούσε μέχρι πρότινος για το κατά πόσο θα μπει στην Μπούντεσταγκ, το ενδεχόμενο συμμετοχής του στην κυβέρνηση υπό την CDU αποκλείεται».

Καμία πρόθεση ψήφου. Ε και;

Ψηφοδέλτιο, γερμανικές εκλογές 2025
Πολλοί Γερμανοί ψηφοφόροι παραμένουν αναποφάσιστοιΕικόνα: Revierfoto/dpa/picture alliance

«Το ένα τέταρτο των ψηφοφόρων στη Γερμανία έχει δηλώσει σε έρευνες ότι είναι ακόμη αναποφάσιστο σχετικά με την πρόθεση ψήφου του. Αυτοί οι ψηφοφόροι ενδέχεται να καθορίσουν και το εκλογικό αποτέλεσμα», αναφέρει η Frankfurter Rundschau. Το γεγονός ότι δεν γνωρίζουν ακόμη σε ποιον να δώσουν την ψήφο τους είναι ένδειξη απογοήτευσης, επισημαίνει το δημοσίευμα. «Ποιος θα μπορούσε όμως να τους κατηγορήσει; Τα πολυάριθμα πεσκέσια που υπόσχονται προεκλογικά τα κόμματα, από τα οποία σχεδόν κανένα δεν είναι πραγματοποιήσιμο, είναι λογικό να φέρνουν δυσπιστία».

«Αν ακόμη αναρωτιέστε ποιον να ψηφίσετε την Κυριακή, να είστε βέβαιοι ότι είναι πολλοί εκείνοι που έχουν το ίδιο πρόβλημα», γράφει χαρακτηριστικά και η Süddeutsche Zeitung – το ζήτημα φαίνεται άλλωστε να απασχολεί εκτός από πολλούς πολίτες και πολλούς δημοσιογράφους.

«Η ψήφος είναι δικαίωμα, και όχι υποχρέωση. Γι’ αυτό και κανείς δεν καλείται να ψηφίσει: Οι πολίτες ενημερώνονται ότι μπορούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Και αυτό είναι μία έκφραση ελευθερίας», επισημαίνει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung στις στήλες της. «Το να επιλέξει κανείς να μείνει στο σπίτι την Κυριακή των εκλογών ή να μην χρησιμοποιήσει τα ψηφοδέλτια βρισκόμενος πίσω από τα παραβάν είναι και αυτό μίας μορφής ελευθερία. Όταν κάποιος λαμβάνει μία τέτοια απόφαση, κάνει ξεκάθαρη τη στάση του, ότι δηλαδή επιλέγει να αφήσει άλλους να αποφασίσουν για εκείνον».

Πώς το Ριάντ έγινε… η Μέκκα της ειρήνης

0

Η καλή σχέση του Σαουδάραβα διαδόχου του θρόνου με Ουάσιγκτον και Μόσχα βοήθησε να ξεχαστούν «αμαρτίες» του παρελθόντος και να αναβαθμιστεί διπλωματικά η χώρα, ως διαχειρίστρια παγκόσμιων κρίσεων.

Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο στο ΡιάντΕικόνα: Evelyn Hockstein/Pool Reuters/dpa/picture alliance 

Όταν στις αρχές Οκτωβρίου του 2018 ξέσπασε ο σάλος για τις συνθήκες της δολοφονίας του διεθνούς φήμης δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι μέσα στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη, κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι λίγα χρόνια αργότερα, ο ισχυρός άνδρας και διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου, Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν, θα ηγείτο πολύπλευρων διπλωματικών πρωτοβουλιών και θα έχαιρε της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης τόσο της Ουάσιγκτον, όσο και της Μόσχας.

Kαι όμως, η σαουδαραβική διπλωματική υπηρεσία σήμερα έχει μετατρέψει το Ριάντ σε σημείο αναφοράς για τη διαχείριση των δύο σημαντικότερων εστιών διεθνούς έντασης, που δεν είναι άλλες από τη Μέση Ανατολή, αλλά και την Ουκρανία.

Μπιν Σαλμάν ο μεταρρυθμιστής

Κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, ο νεοεμφανισθείς τότε Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν απέκτησε τη φήμη του μεταρρυθμιστή μίας πλούσιας αραβικής χώρας του Κόλπου, που φρόντιζε να διατηρεί την εσωστρέφειά της, αλλά και το κύρος που της προσδίδει ο ρόλος του ‘θεματοφύλακα των δύο σημαντικότερων προσκυνημάτων του μουσουλμανικού κόσμου’ στη Μέκκα και τη Μεδίνα. Ο Μπιν Σαλμάν έδειξε από πολύ νωρίς να ενδιαφέρεται να αλλάξει την εικόνα της χώρας του προς τα έξω, υιοθετώντας πρακτικές φιλελευθεροποίησης ως προς τη θέση της γυναίκας στη σαουδαραβική κοινωνία και την καλλιέργεια δυτικότροπων διεξόδων ψυχαγωγίας σε δημόσιους χώρους.

Με προσεκτικά βήματα, κατέστησε τη χώρα του πιο προσιτή προς τον μη-μουσουλμάνο δυτικό τουρίστα, έδωσε ευκαιρίες σε ντόπιους καλλιτέχνες να βρουν τη θέση τους στο εξωτερικό εκπροσωπώντας τη μέχρι πρότινος απόμακρη Σαουδική Αραβία και, τέλος, προσέδωσε διεθνή εμβέλεια σε νεοσύστατα ειδησεογραφικά μέσα, τα οποία, μέσα σε διάστημα λίγων ετών, έχουν ήδη καταφέρει να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του αραβικού και δυτικού κοινού μέσω της κάλυψης της μεσανατολικής κυρίως επικαιρότητας – κάτι που πλέον είναι ξεκάθαρο, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Είναι κοινό μυστικό ότι τόσο τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όσο και το Μπαχρέιν, δεν θα προέβαιναν ποτέ στην εξομάλυνση των διπλωματικών τους σχέσεων με το Ισραήλ εάν δεν είχαν λάβει προηγουμένως τη σύμφωνη γνώμη και της κυβέρνησης του Ριάντ.

Η «ασυγχώρητη» δολοφονία Κασόγκι

Όμως, η διακυβέρνηση Μπάιντεν ανέκοψε την, επικοινωνιακά και διπλωματικά, ανοδική πορεία της «ανανεωμένης» Σαουδικής Αραβίας του Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν, υπενθυμίζοντας προσωπικά στον ίδιο, αλλά και στη διεθνή κοινότητα εν γένει, τη βάναυση αντιμετώπιση που επεφύλασσε το καθεστώς του Ριάντ στον Τζαμάλ Κασόγκι, που  ήταν ένας από τους πιο καυστικούς δημόσιους επικριτές του.

ΗΠΑ | Κασόγκι, Λευκός Οίκος
Διαδήλωση στη μνήμη του Τζαμάλ Κασόγκι στην ΟυάσιγκτονΕικόνα: Yasin Ozturk/AA/picture alliance

Η σαουδαραβική αμηχανία δεν κράτησε πολύ και το υπουργείο Εξωτερικών του Ριάντ αποφάσισε να αποδείξει ότι η εποχή της εσωστρεφούς προσήλωσης στον εκάστοτε ένοικο του Λευκού Οίκου έχει παρέλθει. Έτσι, με γρήγορες και πρακτικές κινήσεις, το Ριάντ ανανέωσε τους διαύλους του με τη Μόσχα και το Πεκίνο, βρίσκοντας ενθουσιώδη ανταπόκριση, με αποτέλεσμα – μέσω αυτών – να αρχίσει ένας νέος, «ανανεωμένος» διάλογος ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία με το Ιράν. Με άλλα λόγια, ο Μπιν Σαλμάν έδωσε την εντύπωση ότι «πλήρωσε με το ίδιο νόμισμα» συγκεκριμένα κέντρα αποφάσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, προκαλώντας πλέον εκείνος την αμηχανία του Λευκού Οίκου.

Το αποτέλεσμα υπήρξε θεαματικό: Η επίσκεψη του Προέδρου Μπάιντεν στο Ριάντ τον Ιούλιο του 2022 εξελήφθη από τον Μπιν Σαλμάν ως μία αμερικανική «έμπρακτη συγγνώμη», της οποίας μάλιστα προηγήθηκε ένα ασυνήθιστα μακροσκελές κείμενο του Αμερικανού Προέδρου στην Washington Post με τίτλο «Why I’m going to Saudi Arabia» («Γιατί μεταβαίνω στη Σαουδική Αραβία»), εξηγώντας τη μεταστροφή της στάσης του έναντι του σαουδαραβικού καθεστώτος (και του Μπιν Σαλμάν προσωπικά).

Περιμένοντας τον Τραμπ

Η ανανεωμένη σαουδαραβική διπλωματία έδωσε δύσκολες εξετάσεις, πήρε «άριστα», αλλά και πολλά πρόσθετα οφέλη εξ Αμερικής. Αμέσως μετά την επίσκεψη Μπάιντεν στο Ριάντ, η Σαουδική Αραβία κατάφερε να απομακρύνει το Σουδάν από την ιρανική ζώνη επιρροής, απέκτησε αμερικανική τεχνογνωσία για να αντιμετωπίσει τους φιλοϊρανούς Χούθι στη γειτονική Υεμένη και καλλιέργησε περισσότερες επιχειρηματικές προσβάσεις στη μεγάλη αμερικανική αγορά.

Παράλληλα, όμως, η σαουδαραβική πλευρά φρόντισε ευφυώς να διατηρήσει όσα θετικά πρόλαβε να αποκομίσει από τη διπλωματική της ‘παλινδρόμηση’ και την ‘ανανεωμένη γνωριμία’ με τα κέντρα αποφάσεων της Μόσχας και του Πεκίνου. Όταν, λοιπόν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέκτησε τον Λευκό Οίκο, συμπεριφέρθηκε στον Μπιν Σαλμάν ως ‘παλιός καλός γνώριμος’, ο οποίος σήμερα απέκτησε τον καλοπροαίρετο χρήσιμο μεσάζοντα προκειμένου να ‘κλείσει’ το μακροσκελές ανοικτό κεφάλαιο της Ουκρανίας. Μάλιστα, υπό τις παρούσες συνθήκες – και ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη τετράωρη κατ’ ιδίαν συνάντηση Ρούμπιο-Λαβρόφ στο Ριάντ με θέμα το Ουκρανικό – θα ήταν παράλογο να παραμείνουν αναξιοποίητα τα πρόθυμα σαουδαραβικά κεφάλαια, ενόψει μίας αναγκαίας ουκρανικής ανοικοδόμησης.

Πώς να τετραγωνίσεις έναν κύκλο

Από τις συνομιλίες Μόσχας και ΗΠΑ για την Ουκρανία στο Ριάντ
Από τις συνομιλίες Μόσχας και ΗΠΑ για την Ουκρανία στο ΡιάντΕικόνα: Artyom Popov/TASS/dpa/picture alliance

Κατά την τρέχουσα συγκυρία, ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας δεν είναι μίας χρήσεως. Ήδη από τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου που ξέσπασε στη Μέση Ανατολή στις 7 Οκτωβρίου 2023, πλήθαιναν τα σενάρια της «επόμενης μέρας» της Γάζας που ανεδείκνυαν τη δυνατότητα του Ριάντ να αναλάβει ενεργό ρόλο, σε διπλωματικό αλλά και επιχειρηματικό επίπεδο. Ωστόσο, ο Μπιν Σαλμάν δεν προτίθεται να πουλήσει τόσο εύκολα την ιδιότητα του ‘θεματοφύλακα των σημαντικότερων προσκυνημάτων του Ισλάμ’, προβάλλοντας επίμονα ως προϋπόθεση ενόψει οιασδήποτε ανάμειξής του στο δύσκολο κουβάρι της Γάζας τη δέσμευση του Ισραήλ να αρχίσει να συνομιλεί σοβαρά για την προοπτική σύστασης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Οι Ισραηλινοί, από την πλευρά τους, επιμένουν ότι στόχος του πολέμου είναι η αποτροπή μίας δεύτερης «7ης Οκτωβρίου» – και όχι η συνολική επίλυση της παλαιστινιακής διένεξης (κάτι που επιμένει να παραβλέπει σημαντική μερίδα δυτικών, και κυρίως ευρωπαίων, αναλυτών). Παρ’ όλα αυτά, τα σημερινά δεδομένα δεν απαγορεύουν στη Σαουδική Αραβία να δρα συμπληρωματικά στις κοινές επιδιώξεις Αμερικανών και Ισραηλινών, επιδεικνύοντας κατανόηση στις θέσεις Αιγύπτου και Ιορδανίας που αντιτίθενται στο αμφιλεγόμενο ‘σχέδιο εκκένωσης’ της Γάζας. Και τώρα, ο Μπιν Σαλμάν καλείται να απαντήσει στο ερώτημα εάν είναι τόσο ικανός, ώστε να τετραγωνίσει ακόμα έναν κύκλο.

Ο καγκελάριος που παίζει βώλους

0

Ποιος θα είναι ο επόμενος καγκελάριος της Γερμανίας; Στις σημερινές εκλογές οι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν. Άλλες ωστόσο οι βουλές της πολιτικής και άλλες της ποίησης.

Μπορεί ποτέ ένας καγκελάριος να διακυβεύει τα κονδύλια που του εμπιστεύθηκαν;Εικόνα: Lordache Magdalena/Shotshop/picture alliance 

Εκλογές στη Γερμανία σήμερα και οι ψηφοφόροι ονειρεύονται ένα νέο καγκελάριο. Άλλοι θέλουν κάποιον που θα αντιμετωπίσει την περίσσεια υποτίθεται των επήλυδων, άλλοι κάποιον που θα εγγυηθεί χαμηλότερες τιμές για τα λαχανικά και άλλοι κάποιον που με σοφά μέτρα θα τιθασεύσει την κυκλοθυμία του κλίματος. Κανείς βέβαια δεν ονειρεύεται έναν ανέμελο καγκελάριο που θα παίζει βώλους στον δρόμο. Έναν τέτοιο φαντάστηκε όμως ένας από τους σημαντικότερους ποιητές και δοκιμιογράφους της μεταπολεμικής Γερμανίας, ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ.

Η ποιητική του συλλογή «Η υπεράσπιση των λύκων» το 1957 ήταν ένα ράπισμα στην πολιτική και κοινωνική στενομυαλιά και μικροψυχία της εποχής του. Στο ποίημα Ουτοπία ο ποιητής φαντάζεται μια ανατροπή των ειωθότων, μια ανταρσία της ευτυχίας μέσα στο αποπνικτικό κοινωνικό περιβάλλον της εποχής.

Ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ στη Φρανκφούρτη (1968)
Ομιλία του Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ κατά της περιστολής των πολιτικών ελευθεριών (1968)Εικόνα: Manfred Rehm/dpa/picture alliance

Εδώ το ποίημα Ουτοπία σε μετάφραση του δικού μας Αλέξανδρου Σχινά, δημοσιευμένη στο περιοδικό Ταχυδρόμος στις 25 Φεβρουαρίου του 1967, λίγες μέρες μετά την επίσκεψη του Εντσενσμπέργκερ στην Αθήνα, λίγες μέρες πριν από την ανταρσία των κολονέλων στην Ελλάδα.

Η ημέρα ανηφορίζει με τεράστια δύναμη,

μπήγει τα νύχια της μες στα σύννεφα.

Ο γαλατάς τυμπανίζει στα κανάτια του

σονάτες: στα ουράνια ανέρχονται οι μνηστήρες

πάνω σε κυλιόμενες σκάλες: άγρια, με τεράστια δύναμη

σείονται μαύρα κι άσπρα καπέλα.

Οι μέλισσες απεργούν. Μες στα σύννεφα

ποδηλατούν οι πληρεξούσιοι,

απ’ τους φεγγίτες κελαηδούν ποντίφηκες.

Συγκίνηση κυριαρχεί και εμπαιγμός

και αγαλλίαση. Από χαρτιά ισολογισμών

φτιάχνονται ιστιοφόρα.

Ο καγκελάριος παίζει στους βώλους

μ’ έναν αλήτη τα μυστικά κονδύλια. Η αγάπη

επιτρέπεται κατόπιν αστυνομικής διατάξεως,

κηρύσσεται αμνηστία για όσους λένε την αλήθεια.

Οι φουρναραίοι χαρίζουν κουλούρια

στους μουζικάντηδες. Οι γύφτοι

πεταλώνουν με Σιδηρούς Σταυρούς

τους γαϊδάρους. Σαν ανταρσία

ξεσπάει η ευτυχία, σαν λιοντάρι.

Οι τοκογλύφοι, καθώς τους πετούν

άνθη μηλιάς και ραφανίδες,

απολιθώνονται. Θρυμματισμένοι σε χαλίκια

εξωραΐζουν κήπους και σιντριβάνια.

Αερόστατα ανυψώνονται από παντού,

ο στόλος της χαράς υπ’ ατμόν.

Ε εσείς, ανεβείτε, γαλατάδες,

μνηστήρες και αλήτες!

Ξεκινήστε! Με τεράστια δύναμη

ανηφορίζει η μέρα.

Στο ποιητικό όραμα του Εντσενσμπέργκερ οι πληρεξούσιοι των επιχειρήσεων αιθεροβατούν, οι τοκογλύφοι πετρωμένοι διακοσμούν τους κήπους, οι εργατικότεροι των εργατικών επιτέλους απεργούν, οι πάπες γίνονται μελιστάλακτοι και ο καγκελάριος διακυβεύει στον δρόμο τα κονδύλια. Ένα όραμα που εννοείται ότι δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με κανένα πολιτικό όραμα και πόσο μάλλον πρόγραμμα. Αλλά στην ιδανική χώρα όπου η αγάπη θα επιτρέπεται όντως και η αλήθεια θα αμνηστευθεί διά παντός, τότε δεν θα έχουμε πια ανάγκη από άλλα πολιτικά οράματα και προγράμματα. Ανεβείτε, λοιπόν, γαλατάδες, μνηστήρες και αλήτες!

Γερμανία: Τα ταμπού θα πέσουν μετά τις εκλογές

0

Φρένο χρέους, κοινός δανεισμός, χαλάρωση δημοσιονομικών κανόνων, αμυντική «συνεργασία» με τις ΗΠΑ είναι ερωτήματα που θα κληθεί να απαντήσει η νέα κυβέρνηση. Σχόλιο του Κώστα Αργυρού.

Στην «εκλογική αρένα» των καναλιών κάποια ερωτήματα έμειναν εκτόςΕικόνα: Uwe Koch/HMB Media/picture alliance 

Στην τελική ευθεία των εκλογών κάθε παρακινδυνευμένη κίνηση μπορεί να αποβεί μοιραία για τους τολμηρούς, εκτός και αν είναι απελπισμένοι και δεν έχουν κάτι να χάσουν. Προς το παρόν, τα γερμανικά κόμματα δε δείχνουν διάθεση να μπουν σε αυτόν τον ρόλο, το καθένα για τους δικούς του λόγους. Συνεπώς, όλοι αποφεύγουν να ταράξουν τα νερά, κι ας έχουν έρθει τα πάνω κάτω μετά τις εξαγγελίες του Ντόναλντ Τραμπ.

Οι νέες πραγματικότητες

Μετεκλογικά, όμως, όποια κυβέρνηση και να προκύψει, θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις νέες πραγματικότητες μετά την «αναστροφή» των ΗΠΑ στο θέμα της Ουκρανίας. Η σύμφωνη γνώμη των περισσότερων κομμάτων ότι η Γερμανία θα πρέπει να συνεισφέρει στην παροχή «εγγυήσεων» ασφαλείας για την Ουκρανία ξαναβάζει στο κάδρο το θέμα της χρηματοδότησης αυτής της υπόσχεσης και της συνεπαγόμενης περαιτέρω αύξησης των αμυντικών δαπανών. Πρακτικά αδύνατο θα είναι να τηρηθεί πλέον ο ιερός κανόνας για το φρένο χρέους και τα μηδενικά ελλείμματα στον ετήσιο προϋπολογισμό, κάτι που μόνο ο Όλαφ Σολτς έχει ουσιαστικά παραδεχτεί.

Όμως και ο αποχωρών καγκελάριος έδειξε απρόθυμος να συζητήσει θέματα όπως η εγκατάσταση ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Ουκρανία, αλλά και θέματα που έχουν να κάνουν με τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας στην ΕΕ. Η Γερμανία θα πρέπει να τοποθετηθεί και απέναντι στην πρόταση για εξαίρεση των αμυντικών δαπανών των χωρών από τον υπολογισμό των ελλειμμάτων τους αλλά και στην ιδέα που κυκλοφόρησε από κύκλους της Κομισιόν για ένα νέο τεράστιο πακέτο «κοινού δανεισμού» με στόχο τη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής άμυνας. Και οι δύο ιδέες δεν ακούγονται ευχάριστα στο Βερολίνο, αφού από τη μια υπάρχει ο φόβος για είσοδο σε περίοδο δημοσιονομικής χαλάρωσης και από την άλλη η παραδοσιακή δαιμονοποίηση της κοινοτικοποίησης του χρέους, κάτι που είναι κόκκινο πανί για τις δυνάμεις της Ακροδεξιάς.

Η αμυντική σχέση με τις ΗΠΑ

Το αμερικανικό στρατόπεδο στο Γκράφενβερ
Ουκρανοί εκπαιδεύονται εδώ και χρόνια στο αμερικανικό στρατόπεδο στο ΓκράφενβερΕικόνα: U.S. Army/ZUMA/picture alliance

 

Υπάρχει όμως και ένα άλλο ζήτημα, που λογικά θα προκύψει στις σχέσεις των δύο χωρών, Γερμανίας και ΗΠΑ, και έχει να κάνει με τις αόριστες ακόμη απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για «αποχώρηση» από την Ευρώπη. Πώς θα επιδράσει αυτό στην ιδιόμορφη διμερή σχέση στον τομέα της άμυνας; Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του είχε τρομοκρατήσει τους Γερμανούς, απειλώντας να κλείσει κάποια από τα πολυάριθμα στρατόπεδα στη χώρα και να αποσύρει 9.500 στρατιώτες από τη χώρα. Η κατευναστική παρέμβαση της Μέρκελ είχε τελικά οδηγήσει στην αποφυγή μιας τέτοιας εξέλιξης, που θα ήταν καταστροφική οικονομικά για συγκεκριμένες περιοχές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στο στρατόπεδο του Γκράφενβερ στη βορειοανατολική Βαυαρία, 3.500 θέσεις εργασίας εξαρτώνται από αυτό. Στις πρώην εγκαταστάσεις του ναζιστικού στρατού, που μεταπολεμικά «υιοθέτησαν» οι Αμερικανοί, υπάρχει η δυνατότητα προσγείωσης-απογείωσης βομβαρδιστικών που μπορούν να φέρουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Εκτείνεται σε μια έκταση 233 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που είναι για παράδειγμα μεγαλύτερη από το Λιχτενστάιν. Στη Γερμανία βρίσκονται οι διοικήσεις του αμερικανικού στρατού για την Ευρώπη και για την Αφρική και στο Ράμσταϊν η διοίκηση των αεροπορικών δυνάμεων. Εκεί όπου κατά καιρούς έχουν οργανωθεί διεθνείς διασκέψεις από τις ΗΠΑ, χωρίς να χρειάζεται να ερωτηθούν οι Γερμανοί. Συνολικά, ο αμερικανικός στρατός διαθέτει προσωπικό 35.000 ατόμων στη Γερμανία.

Αμερικανικά στρατιωτικά οχήματα στο στρατόπεδο του Γκράφενβερ
Αμερικανικά στρατιωτικά οχήματα στο γιγαντιαίο στρατόπεδο του Γκράφενβερ ετοιμάζονται για να μεταφερθούν στη ΡουμανίαΕικόνα: Armin Weigel/dpa/picture alliance

 

Με άλλα λόγια, οι Γερμανοί πολιτικοί γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ δεν είναι παρούσες στη χώρα μόνο για να τους «προστατεύσουν» αλλά και γιατί εδώ βρίσκεται το σημαντικότερο κέντρο των στρατιωτικών δραστηριοτήτων τους, για τις οποίες δεν νιώθουν πάντα υποχρεωμένες να ενημερώνουν το Βερολίνο. Και ίσως να επαναπαύονται από αυτή την εκτίμηση. Θα μπορούσε να αλλάξει όμως και πώς θα αντιδράσει μια επόμενη κυβέρνηση σε ενδεχόμενους νέους αμερικανικούς εκβιασμούς από τον Τραμπ; Το θέμα αυτό αποτέλεσε το απόλυτο ταμπού στην προεκλογική περίοδο, αφού ακόμα και οι φιλειρηνιστές Πράσινοι  που… έγιναν κόμμα ξεκινώντας από τις διαδηλώσεις κατά των βάσεων και των πυρηνικών, τώρα αποφεύγουν να αναφερθούν στο πώς προσεγγίζουν το ζήτημα.

Οι προκλήσεις της «ειρήνης»

Διαδηλωτές υπέρ της επαναλειτουργίας του Nordsream 2
Διαδηλωτές στην πόλη Σβερίν υπέρ της επαναλειτουργίας του Nordsream 2Εικόνα: Bernd Wüstneck/dpa/picture alliance

Υπάρχουν όμως και άλλα ζητήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν μετά από μια «ειρήνη» στην Ουκρανία. Θα αναζητήσει το Βερολίνο κάποιου είδους ανακούφιση στη «μάστιγα» της ακριβής ενέργειας, που έχει γονατίσει τη βιομηχανία της χώρας, συζητώντας ξανά με τη Μόσχα; Θα δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία για το ποιος τελικά έκανε το σαμποτάζ στους αγωγούς Nordstream; Θα υπάρξει κάποιου είδους αποτίμηση της πλήρους ταύτισης με την πολιτική Μπάιντεν, που τώρα ανατρέπεται από τον Τραμπ;

Όλα αυτά έμειναν εκτός προεκλογικής αντιπαράθεσης, ίσως επειδή είναι εξαιρετικά περίπλοκα. Ίσως όμως και γιατί τα συστημικά κόμματα δεν έχουν ξεκάθαρες θέσεις, ίσως πάλι γιατί αισθάνονται ότι μπορεί τελικά να παρασύρθηκαν τα τελευταία χρόνια από τον ατλαντισμό, που τα έκανε να αμελήσουν το καθήκον για την προώθηση μιας αυτόνομης γερμανικής και ευρωπαϊκής πολιτικής.

Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
DW