Αρχική Blog Σελίδα 885

Πάει καλά με τις εξαγωγές η Τουρκία

Από
anixneuseis
-
0

του Γιώργου Κωνσταντινίδη

Ενώ βράζει το εσωτερικό της Ελλάδας, η Τουρκία προχωρά ακάθεκτη. Ενδεικτικά έως σήμερα η τουρκική εταιρεία “BAYKAR”, κορυφαίος εξαγωγέας αμυντικών προϊόντων, έχει υπογράψει συμφωνίες για εξαγωγές στρατιωτικών drones Bayraktar TB2 σε 35 χώρες και Akinci σε 10 χώρες. Το 2023 τα έσοδά της από εξαγωγές ανήλθαν στα 2 δισεκ. δολάρια και συνεχίζουν να αυξάνονται. Η γειτονική οικονομία έχει οικονομικά προβλήματα λόγω μακροοικονομικών ανισορροπιών, πληθωρισμού και υποτίμησης της λίρας, αλλά η βιομηχανία και οι εξαγωγές της καλπάζουν. Το θέμα είναι πότε η Ελλάδα θα στραφεί σε ένα παραγωγικό και εξαγωγικό πρότυπο ανάπτυξης, το οποίο πολλοί ευαγγελίζονται. Λόγια…

Οι εξελίξεις με μια ματιά

Από
anixneuseis
-
0

Η στιγμή για την Ουκρανία – Η επόμενη μέρα στη Γερμανία – Ο διαγωνισμός για τους υδρογονάνθρακες 

ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ στις 2025-02-25 05:30

Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι συζητήσεις για το τέλος του πολέμου συνεχίζονται με πυρετώδεις ρυθμούς. Το πρώτο βήμα έγινε με Μακρόν και Τραμπ να επιθυμούν από κοινού ΗΠΑ και Ευρώπη να εγγυηθούν την ασφάλεια στην περιοχή. Θα τα καταφέρουν;

ΒΗΜΑ HISTORY
Στις 25 Φεβρουαρίου 1707, γεννιέται ο ιταλός θεατρικός συγγραφέας, Κάρλο Γκολντόνι.
Στις 25 Φεβρουαρίου 1973, ο Νίκος Κοεμτζής σκοτωνεί τρεις και τραυματίζει ακόμα επτά θαμώνες του λαϊκού κέντρου «Νεράιδα της Αθήνας».
Στις 25 Φεβρουαρίου 1983, πεθαίνει ο αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, Τένεσι Γουίλιαμς.

«Αυτή είναι η στιγμή για να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία»
Συνομιλίες Ρωσίας- ΗΠΑ: Μετά τη συνεδρίαση της G7 με αφορμή τα τρία χρόνια του πολέμου στην Ουκρανία, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε μέσω ανάρτησης στο Truth Social ότι όλοι οι ηγέτες έθεσαν ως στόχο τους το τέλος του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκεται σε σοβαρές συζητήσεις με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τον τερματισμό του πολέμου, καθώς και για «μεγάλες οικονομικές αναπτυξιακές συναλλαγές» μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Συνάντηση Τραμπ με Μακρόν: Ο αμερικανός πρόεδρος υποδέχθηκε το γάλλο ομόλογό του στον Λευκό Οίκο. Κατά την διάρκεια της συνάντησής τους στο Οβάλ Γραφείο ο Τραμπ είπε πως αναμένει ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι να έρθει στην Ουάσιγκτον «αυτή ή την επόμενη εβδομάδα», για να υπογράψει συμφωνία με τις ΗΠΑ σχετικά με τα ορυκτά σπάνιων γαιών της Ουκρανίας.

Το τέλος του πολέμου: Τραμπ και Μακρόν σε συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε μετά τη συνάντησή τους επεσήμαναν ότι κοινός τους στόχος είναι να επέλθει η ειρήνη το συντομότερο δυνατό στην Ουκρανία. «Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει τον κεντρικό ρόλο στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας της Ουκρανίας, κάτι που θέλει να κάνει», υποστήριξε ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο Εμμανουέλ Μακρόν υπογράμμισε ότι η ειρήνη «δεν πρέπει να σημαίνει παράδοση της Ουκρανίας ή κατάπαυση του πυρός χωρίς εγγυήσεις».n

Για αρπαγή και δολοφονία κάνει λόγο η οικογένεια του Βασίλη Καλογήρου

Δε συνδέεται με τα Τέμπη: Η μητέρα του Βασίλη Καλογήρου κατέθεσε στον εισαγγελέα Λάρισας, στο πλαίσιο της επείγουσας προκαταρκτικής έρευνας που παρήγγειλε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μετά τις υπόνοιες που εξέφρασε δημόσια για εγκληματική ενέργεια εις βάρος του υιού της. Σύμφωνα με πληροφορίες του αστυνομικού συντάκτη των εφημερίδων «ΒΗΜΑ» και «ΝΕΑ», Βασίλη Λαμπρόπουλο, η ίδια αποσυνδέει τον θάνατο του γιου της από την υπόθεση των Τεμπών.

«Αρπαγή και δολοφονία»: Ο νομικός εκπρόσωπος της οικογένειας του Βασίλη Καλογήρου εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία κάνει ξεκάθαρα λόγο για αρπαγή και δολοφονία του εκλιπόντος. Ταυτόχρονα, η οικογένεια ζητά από τους δημοσιογράφους να μην προβαίνουν σε «κρίσεις και συμπεράσματα σχετικά με προσωπικά του χαρακτηριστικά, δεδομένου ότι η έρευνα είναι σε εξέλιξη και, σε κάθε περίπτωση, δε συνδέονται με τις εγκληματικές σε βάρος του ενέργειες».

Γιατί δε γάβγιζαν τα σκυλιά της στάνης; Σε σχέση με το γεγονός γιατί τα σκυλιά δεν γάβγισαν νωρίτερα παρά μόνο τις 3-4 τελευταίες ημέρες, ο Βασίλης Λαμπρόπουλος ανέφερε πως τα σκυλιά αντιμετώπιζαν ένα πρόβλημα και βρίσκονταν κλεισμένα μέσα στην στάνη και όχι στον εξωτερικό χώρο. Παράλληλα, ο πρόεδρος του συλλόγου κυνηγών της περιοχής αναμένεται να καταθέσει πως η συγκεκριμένη περιοχή δεν ήταν ποτέ κυνηγότοπος και τα όσα διατυπώνονται για τα σκυλιά που περνούσαν συχνά, δεν ευσταθούν καθώς οι κυνηγότοποι ήταν σε διαφορετικό σημείο.

Ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη

Δύσκολη περίοδος για την κυβέρνηση. Αλλεπάλληλες είναι οι συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου και στα αρμόδια υπουργεία, για το πως θα διαχειριστούν την κατάσταση αν κάποιες ομάδες επιχειρήσουν νέα Δεκεμβριανά (επέτειος Γρηγορόπουλου) σπάζοντας και καίγοντας ότι βρουν μπροστά τους στο συλλαλητήριο της Παρασκευής.

Στην κυβέρνηση αναζητούν την χρυσή τομή: και τα συλλαλητήρια να γίνουν και να προστατευθούν πολίτες και περιουσίες, στην περίπτωση που γίνουν επεισόδια. Αν είναι αυτό εφικτό, θα φανεί την Παρασκευή. Οι οδηγίες έχουν ήδη παραληφθεί από τους επιτελικούς της αστυνομίας. Γαλάζιοι βουλευτές πάντως έχουν ήδη ενημερωθεί από γνωστούς και φίλους επιχειρηματίες ότι προτιμούν να μην ανοίξουν τα καταστήματά τους την Παρασκευή, δίνοντας άδειες στο προσωπικό τους.

Τα επόμενα βήματα του Μερτς
Τι είπε για το συνασπισμό ο Μερτς; Ο νικητής τον εκλογών δήλωσε ότι η Χριστιανική Ένωση επιθυμεί να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) και από τη Δευτέρα είχε ήδη τις πρώτες συνομιλίες με την ηγετική του ομάδα. Μάλιστα, εντός των επόμενων ημερών αναμένεται να συναντηθεί με τον απερχόμενο καγκελάριο, Όλαφ Σολτς. «Στόχος είναι να υπάρξει μια κυβέρνηση ικανή να αναλάβει και πάλι σύντομα δράση. Η Γερμανία χρειάζεται μια κυβέρνηση ικανή για δράση», δήλωσε ο Φρίντριχ Μερτς, ενώ ανέφερε πως θέλει να γίνει «καγκελάριος όλων των Γερμανών».
Το μεταναστευτικό και η δεξιά στροφή: Ο Φρίντριχ Μερτς επανέλαβε ότι θέλει να συνεχιστεί η απόρριψη μεταναστών στα σύνορα, «κανείς μας δεν θέλει να κλείσει τα σύνορα. Αλλά πρέπει να εφαρμοστούν προσωρινά απορρίψεις. Είναι νομικά εφικτό». Παράλληλα, πολλοί αναλυτές προειδοποιούν ότι το CDU, έστω και χωρίς να το δηλώνει ανοιχτά, έχει αρχίσει να υιοθετεί μια πιο δεξιά ατζέντα – και αυτό μπορεί να αλλάξει ριζικά το πολιτικό τοπίο της χώρας. Την ίδια στιγμή, το AfD γιορτάζει τη μεγαλύτερη εκλογική του επιτυχία μέχρι σήμερα.

Η «συνεργασία» με το AfD: Το CDU είχε αποφύγει να συνεργαστεί, και έμμεσα, με το AfD. Αυτή η στάση είχε γίνει βασικός πυλώνας της μεταπολεμικής γερμανικής πολιτικής. Ο ίδιος ο Μερτς, μέχρι πρόσφατα, είχε δεσμευτεί ότι δεν θα έκανε καμία συμφωνία με την ακροδεξιά. Όταν, λοιπόν, ανακοίνωσε ότι ήταν έτοιμος να προωθήσει αυστηρότερα μεταναστευτικά μέτρα στη Βουλή, γνωρίζοντας ότι η AfD θα τα στήριζε, η κατακραυγή ήταν τεράστια. Μάλιστα, στελέχη του CDU προειδοποίησαν ότι μια τέτοια κίνηση «ξεπλένει» το AfD .


Η εικόνα της ημέρας

Ο Πύργος του Άιφελ, όπως και άλλα μνημεία, φωτίστηκαν με μπλε και κίτρινο χρώμα, τα εθνικά χρώματα της Ουκρανίας, με αφορμή την τρίτη επέτειο της εισβολής της Ρωσίας στη γειτονική της χώρα.. (REUTERS/Guglielmo Mangiapane)

Σε κρίσιμη κατάσταση ο Αλέξης Κούγιας
Η κατάσταση της υγείας του: Τις τελευταίες ημέρες ο γνωστός ποινικολόγος βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσαν τα παιδιά του, Χρήστος και Μάιρα. Ο Αλέξης Κούγιας είχε κάνει εμφάνιση στις τηλεοπτικές κάμερες τον Ιανουάριο και ήταν εμφανώς καταβεβλημένος, αφού δίνει μάχη με τον καρκίνο. Η υγεία του επιδεινώθηκε και πλέον νοσηλεύεται σε ΜΕΘ, όπως γνωστοποίησαν οι συνεργάτες του.

Η έκκληση των παιδιών του: Κατά την ανακοίνωσή τους, τα παιδιά του γνωστού ποινικολόγου ανέφεραν ότι δε σκοπεύουν να γνωστοποιήσουν λεπτομέρειες για την κατάσταση της υγείας του. Παράλληλα, ανέφεραν ότι «περιμένουμε έστω και τώρα σε αυτές τις δύσκολες ώρες να δείξετε σεβασμό στην οικογένειά μας και στα κοντινά πρόσωπα του πατέρα μας».

Σε λειτουργία το γραφείο του: Οι συνεργάτες του Αλέξη Κούγια κατέστησαν σαφές, πως μετά από συνάντηση που είχαν με τα παιδιά του, αποφασίστηκε να παραμείνει σε λειτουργία το γραφείο του, «προκειμένου να διεκπεραιώνονται ομαλώς οι ήδη εκκρεμούσες υποθέσεις των εντολέων του». «Όλοι εμείς, οι συνεργάτες του κου Αλεξίου Κούγια, βρισκόμαστε στο πλευρό του στη δύσκολη μάχη που δίνει, με το ίδιο σθένος και την ίδια μαχητικότητα που μας έχει μεταλαμπαδεύσει, σε όλα τα χρόνια της συνεργασίας μας», κατέληγε η ανακοίνωση.  συμβαίνουν στο πολιτικό παρασκήνιο.

Προκηρύχθηκε ο διεθνής διαγωνισμός για τους υδρογονάνθρακες

Τι προβλέπεται; Πράσινο φως άναψε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρος Σκυλακάκης για την παραχώρηση των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης σε υδρογονάνθρακες στο Ιόνιο Πέλαγος. Για την ακρίβεια για τους υδρογονάνθρακες στις θαλάσσιες περιοχές «Νότια της Πελοποννήσου» και «Α2» για τις οποίες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον οι Chevron και HELLENiQ ENERGY, αντίστοιχα προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός. Η περίοδος υποβολής προσφορών θα διαρκέσει 90 ημέρες από την ημερομηνία δημοσίευσης της προκήρυξης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ποια είναι τα όρια των blocks; Η διαγωνιστική διαδικασία έχει, ήδη, ξεκινήσει, καθώς από τις 23 Ιανουαρίου ο κ. Σκυλακάκης έχει υπογράψει απόφαση, όπου προσδιορίζονται τα ακριβή όρια των θαλάσσιων περιοχών, για τις οποίες παραχωρείται το εν λόγω δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. «Πρόκειται για μία πολύ σημαντική εξέλιξη στην κατεύθυνση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας μας, καθώς ενισχύεται η προσπάθεια να διερευνηθεί η ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, το οποίο αποτελεί το μεταβατικό καύσιμο για την ενεργειακή μετάβαση, πεδίο όπου η Ελλάδα πρωτοπορεί», σημείωσε ο κ. Σκυλακάκης.

Τι συζητήθηκε με τη Chevron; Πριν μερικές ημέρες, ο κ. Σκυλακάκης είχε συναντηθεί στο περιθώριο της διεθνούς έκθεσης EGYPES 2025 στο Κάιρο με στελέχη της Chevron, με τις δύο πλευρές να συζητούν τις προοπτικές δραστηριοποίησης της αμερικανικής πετρελαϊκής.

Οι τρεις αμήχανες και περίεργες χειραψίες Τραμπ-Μακρόν στον Λευκό Οίκο που έγιναν viral -Δείτε τα βίντεο

Από
anixneuseis
-
0

 

Τραμπ-Μακρόν, τρεις χειραψίες
25/02/2025  10:13
Ντόναλντ Τραμπ και Εμανουέλ Μακρόν συναντήθηκαν χθες στον Λευκό Οίκο για να συζητήσουν ένα πιθανό τέλος στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, και τα βλέμματα τράβηξαν για άλλη μία φορά, οι χειραψίες τους.

Οι άβολες και τεταμένες χειραψίες των δύο ηγετών έχουν γίνει viral όλα αυτά τα χρόνια. Ακριβώς το ίδιο συνέβη και χθες κατά τη συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο.

Οι τρεις περίεργες χειραψίες Μακρόν- Τραμπ
Συγκεκριμένα, κατά την άφιξη χθες του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στην προεδρική κατοικία των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε και πάλι την χαρακτηριστική του χειραψία, σφίγγοντας το χέρι του Μακρόν για 12 ολόκληρα δευτερόλεπτα.

Η δεύτερη αμήχανη στιγμή έλαβε χώρα μέσα στο Οβάλ Γραφείο, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος έβαλε το χέρι του στο πόδι του Γάλλου ομολόγου του, την ώρα που του έλεγε ότι ο Ουκρανός Βολοντίμιρ Ζελένσκι θα επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο αυτή την εβδομάδα ή την επομένη για να κλείσει μία συμφωνία για τον διαμοιρασμό των φυσικών πόρων της εμπόλεμης χώρας.

 

Ποια ήταν η αντίδραση του Μακρόν στην κίνηση αυτή του Τραμπ να βάλει το χέρι του στο γόνατό του; Το έπιασε, το σήκωσε καταλήγοντας σε μία ακόμη χειραψία.

Η τρίτη άβολη στιγμή της ημέρας, συνέβη κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου των δύο ηγετών, με τον Ντόναλντ Τραμπ κάποια στιγμή να στρίβει περίεργα το χέρι του Μακρόν πριν ενώσουν τις γροθιές τους και γυρίσουν προς το κοινό.

Ο Τραμπ πάντως φάνηκε ευδιάθετος κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Μακρόν, με τους δυο τους να γίνονται για άλλη μία φορά viral για τις παρατεταμένες χειραψίες τους – οι οποίες φαίνεται πως έχουν γίνει παράδοση.

Το «σφίξιμο θανάτου» – Τι λέει ειδικός στη γλώσσα του σώματος για τις χειραψίες
Η ειδικός στη γλώσσα του σώματος Τζούντι Τζέιμς αναφέρθηκε στην Daily Mail για τη χειραψία έξω από τον Λευκό Οίκο λέγοντας πως επρόκειτο για ένα «σφίξιμο θανάτου».

«Με τα μάτια και τη μοίρα του κόσμου να στηρίζονται αυτή τη στιγμή στους ώμους τους» δήλωσε στην Daily Mail, «αυτός ο τελευταίος χαιρετισμός με χειραψία ήταν γεμάτος με σημάδια ανώτερης δύναμης και κυριαρχίας».

Οι χειραψίες των Τραμπ και Μακρόν αποτελούν θέμα συζήτησης σε κάθε τους συνάντηση από το 2017.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους τότε, τον Μάιο του 2017 πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ο Τραμπ και ο Μακρός έκαναν μια τόσο δυνατή χειραψία που οι αρθρώσεις τους έγιναν άσπρες.

Ο Γάλλος πρόεδρος είχε δηλώσει τότε πως η κλιμάκωση της χειραψίας δεν ήταν «αθώα» και είχε σκοπό να αποτελέσει μια «στιγμή αλήθειας» που θα έδειχνε τον Αμερικανό ομόλογό του ότι ο Γάλλος ηγέτης δεν θα εκφοβιζόταν.

iefimerida.gr

Σαλί Μπερίσα στο «Μανιφέστο»: Ο Ράμα διευθύνει το μοναδικό ναρκοκράτος στην Ευρώπη

Από
anixneuseis
-
0

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

Όταν κάποιος συναντά εκ του σύνεγγυς τον Σαλί Μπερίσα αντιλαμβάνεται γιατί έχει τόσο γεμάτο πολιτικό –και όχι μόνο– βιογραφικό. Ο άνθρωπος που ήταν γιατρός του Χότζα (καίτοι το αρνείται), που διατέλεσε πρόεδρος και πρωθυπουργός στη χώρα του, εκδιώχθηκε από το Δημοκρατικό Κόμμα που ίδρυσε, κηρύχθηκε persona non grata στις ΗΠΑ, κατηγορήθηκε για διαφθορά και τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, ανέκτησε ξανά τα ηνία της παράταξής του και, πλέον, βαδίζοντας στο 81ο έτος της ηλικίας του, διεκδικεί τη νίκη στις προσεχείς αλβανικές εκλογές και την επιστροφή του στην πρωθυπουργία μετά από 12 έτη. Γιατί;

«Η μάχη συνεχίζεται. Έχω το μεγάλο προνόμιο να έχω πολεμήσει δύο δικτατορίες στη ζωή μου. Νιώθω γεμάτος ενέργεια και κίνητρα. Και συνεχίζω», δήλωσε στο «Μανιφέστο» με δυναμισμό και αυτοπεποίθηση ο κ. Μπερίσα. Την περασμένη Κυριακή, ο αρχηγός της αλβανικής αντιπολίτευσης βρέθηκε στην Αθήνα, όπου πραγματοποίησε προεκλογική ομιλία σε συμπατριώτες του.

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του, ο Αλβανός πολιτικός μίλησε στην εφημερίδα μας εφ’ όλης της ύλης: για τις σημαντικότερες πτυχές των σχέσεων Αθήνας-Τιράνων, για τις προσεχείς εκλογές αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις στη γειτονική χώρα. Και αν για τα ελληνοαλβανικά επέδειξε μια μάλλον συγκαταβατική στάση, για τον Αλβανό πρωθυπουργό, Εντι Ράμα, χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα αποκαλώντας τον «δικτάτορα», ιδρυτή και διευθυντή του μοναδικού «ναρκοκράτους» της Ευρώπης, καταγγέλλοντας με δριμύτητα τη διαφθορά που μαστίζει τη χώρα του.

Η υπόθεση Μπελέρη

Η παράνομη σύλληψη και καθαίρεση του εκλεγμένου δημάρχου Χειμάρρας και νυν ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Φρέντι Μπελέρη, αποτέλεσε την κορωνίδα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και υπενθύμισε την ανάγκη προστασίας και σεβασμού (περιουσιακό, αυτοπροσδιορισμός, χρήση γλώσσας κ.λπ.) των Βορειοηπειρωτών. Θα είναι καλύτερος του Ράμα ο Μπερίσα στο εν λόγω θέμα εάν εκλεγεί;

«Είναι γνωστό (σ.σ.: στην περιοχή), εδώ και χρόνια πότε δεν υπήρξαν προβλήματα. Ο δήμαρχος της Χειμάρρας, Βασίλης Μπολάνος, ήταν ένας πολύ έντιμος άνθρωπος και προστάτευε αυστηρά το συμφέρον της κοινότητας. Και δεν υπήρχε κανένα παράπονο. Η ανάπτυξη ή όχι των περιουσιών είναι στη βούληση των ιδιοκτητών. Αλλά κανείς δεν τους απειλούσε, ούτε προσπαθούσε να τους πάρει τη γη. Τώρα, είναι ο ίδιος ο Εντι Ράμα με τη μαφία του και κάνει τα πάντα εκεί», σημείωσε.

Και συνέχισε με την υπόθεση του Φρέντι Μπελέρη: «Εάν είδατε, ο Μπελέρης συνελήφθη με απολύτως ψευδή και κατασκευασμένα στοιχεία, διότι δεν επέτρεψε στον Ράμα να έχει το Φαράγγι της Γιπέας (ή Γκιπίστας)». Το εν λόγω φαράγγι, που ξεκινά από τις Δρυμάδες και καταλήγει σε έναν υπέροχο κόλπο στο Ιόνιο πέλαγος, είναι ένα από τα διασημότερα στον κόσμο. «Ο Έντι Ράμα έβαλε τη μητέρα του να “τακτοποιήσει” το φαράγγι για τον εαυτό της και τα ξαδέρφια της χωρίς ούτε ένα κτηματολογικό έγγραφο, χωρίς ούτε ένα χαρτί ότι της ανήκει. Πέρασαν από το δικαστήριο και το πήραν χωρίς έγγραφα», τόνισε ο κ. Μπερίσα.

Και πρόσθεσε: «Όταν είναι για τα προσωπικά συμφέροντά του, ο Εντι Ράμα είναι έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα. Και τον έβαλε στη φυλακή (σ.σ.: τον Μπελέρη), κατά παράβαση του κράτους δικαίου και δεν τον άφησε να ορκιστεί, ενώ κάθε Αλβανός φυλακισμένος τα τελευταία 34 χρόνια, που δεν είχε καταδικαστεί, είχε ορκιστεί για δήμαρχος, βουλευτής διότι το Σύνταγμα δεν το απαγορεύει, και τον καθαίρεσε».

Οι θαλάσσιες ζώνες

Όσον αφορά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών πολλαπλού ορίου που συνομολόγησαν το 2009 οι κυβερνήσεις Καραμανλή – Μπερίσα, ο Αλβανός πολιτικός επέρριψε ευθύνες στον κ. Ράμα, ο οποίος «για χάρη τρίτων αλλά και του εαυτού του άσκησε πίεση και κατέρριψε τη συμφωνία», την οποία χαρακτήρισε ως «την καλύτερη συμφωνία». «Ηταν μια συμφωνία win-win. Φυσικά δεν υπήρχε λόγος να χάσει ούτε η Ελλάδα ούτε η Αλβανία».

Σύμφωνα με τον ίδιο, μετά την απόρριψη της συμφωνίας από το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, η κυβέρνησή του συμφώνησε με δύο διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις την παραπομπή και την επανεξέτασή της στη Χάγη.

«Ο Ράμα είπε στην κυβέρνηση Τσίπρα “έχουμε μια καλύτερη συμφωνία” και ξεκίνησε πολύ ανόητες επαναδιαπραγματεύσεις. Διότι μετά από δύο ή περισσότερα χρόνια, μετά από αρκετούς γύρους διαπραγματεύσεων, όταν ήταν έτοιμοι να υπογράψουν, ζήτησε συγγνώμη και είπε ότι “η απόφαση του δικαστηρίου δεν μας το επιτρέπει”. Φυσικά ο Κοτζιάς θύμωσε πολύ, ενώ κι εγώ το κατήγγειλα. Δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι έτσι. Γνωρίζεις την απόφαση του δικαστηρίου. Πρέπει να είσαι σοβαρός», συμπλήρωσε.

«Σίγουρα αυτό το ζήτημα θα λυθεί μέσω διαλόγου με καλό πνεύμα, όπως το κάναμε (σ.σ.: το 2009) με τη θέληση να λύσουμε το πρόβλημα. Αυτό σκοπεύουμε», τόνισε, ενώ στην ομιλία του στο ΣΕΦ υπογράμμισε ότι, εφόσον το Δημοκρατικό Κόμμα κερδίσει τις εκλογές, η συμφωνία θα ολοκληρωθεί και οι σχέσεις Ελλάδας-Αλβανίας θα είναι εξαιρετικές.

Αλβανοί της Ελλάδας

Στη χώρα μας ζουν και εργάζονται περί το μισό εκατομμύριο Αλβανών. Τι θα κάνει γι’ αυτούς ο κ. Μπερίσα εάν εκλεγεί; Αρχικά, ανέφερε, ότι θα επιχειρήσει να βρει λύση για τα ζητήματα των συντάξεων.

Ωστόσο, όπως υποστήριξε, ο βασικός πυλώνας της πολιτικής του θα είναι να ανοίξει ο δρόμος για την επιστροφή των Αλβανών στην πατρίδα τους. «Θα δημιουργήσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για να τους φέρουμε πίσω και αυτούς και τις επενδύσεις τους αλλά και τους Ελληνες φίλους τους, να έρθουν να επενδύσουν στη χώρα μας. Το 2009-2010 πολλοί ήρθαν και επένδυσαν στην Αλβανία. Οι ελληνοαλβανικές οικονομικές σχέσεις αναπτύσσονταν ταχύτατα και υπήρχαν πολύ σημαντικές επενδύσεις στη χώρα μας, οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν πλέον φύγει».

Ακόμα, υπογράμμισε ότι θα επιδιώξει να συνεργαστεί με την ελληνική κυβέρνηση στο θέμα της αλβανικής γλώσσας προκειμένου «να βρούμε δυνατότητες που θα πληρώσουμε ως κράτος για τους δασκάλους ή ό,τι είναι απαραίτητο για να τους βοηθήσουμε (σ.σ.: τους συμπατριώτες του) να σώσουν τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους σε ορισμένες πτυχές».

Οι σχέσεις με τη Νέα Δημκορατία

Ερωτώμενος για τις εν Ελλάδι επαφές του, ο Σαλί Μπερίσα απάντησε ότι τα τελευταία χρόνια αυτές ήταν συμβολικού χαρακτήρα, δεδομένου ότι ήταν (σχεδόν) εκτός πολιτικής. «Εχουμε επαφές με τη Νέα Δημοκρατία, που είναι ο παλιός μας σύμμαχος. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο πρώτος ξένος πρωθυπουργός που γνώρισα στη ζωή μου. Ήρθε στην Αλβανία τρεις εβδομάδες αφότου ιδρύθηκε το Δημοκρατικό Κόμμα και ήρθε και με γνώρισε ως αρχηγό της αντιπολίτευσης. Εκτοτε, λοιπόν, οι σχέσεις μας με τη ΝΔ δεν σταμάτησαν ποτέ, έχουμε πολύ καλές σχέσεις και θα γίνουν εξαιρετικές», επισήμανε.

Ναρκοδικτατορία και μαφία Ράμα

Σχετικά με το πώς προτίθεται να αξιοποιήσει τη συμμετοχή του κόμματός του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) –τον μεγαλύτερο ευρωπαϊκό πολιτικό οργανισμό– για ν’ αλλάξει την εικόνα της χώρας του ήταν ξεκάθαρος:

«Η Αλβανία πρέπει πρώτα να διαλύσει τη ναρκοδικτατορία της. Η Αλβανία δεν πρέπει να εξάγει εγκληματικότητα στους γείτονες και στην Ευρώπη. Αν δεν το κάνει αυτό, η Αλβανία δεν έχει πιθανότητες να βελτιώσει την εικόνα της. Μηδενική ανοχή λοιπόν στο οργανωμένο έγκλημα! Το κράτος δικαίου, η επιβολή του νόμου θα είναι η κορυφαία προτεραιότητά μας και σίγουρα, μόλις η Αλβανία καταφέρει να απαλλαγεί από τη δικτατορία των ναρκωτικών και γίνει ένα κράτος δικαίου, η φήμη της θα αλλάξει γρήγορα και θα είμαστε μια πραγματικά σεβαστή χώρα. Η Αλβανία δεν θα έπρεπε ποτέ να γίνει κόμβος διακινητών και ναρκωτικών. Το κράτος δεν θα έπρεπε να είναι συνεργάτης με εγκληματικές οργανώσεις, όπως συμβαίνει στην Αλβανία σήμερα», ξεκαθάρισε.

Και, εν συνεχεία, επιτέθηκε με σφοδρότητα στον Έντι Ράμα. «Οι τρεις ηγέτες των βασικών κομμάτων της αντιπολίτευσης σε σύλληψη ή σε ποινική διαδικασία. Αν έχετε χρόνο, ελάτε στην Αλβανία, θα βρείτε τόσο απίστευτες, αδιανόητες εξελίξεις με τον Εντι Ράμα και την κυβέρνησή του, που είναι μια πραγματική εγκληματική οργάνωση. Απολύτως! Ο Έντι Ράμα διευθύνει το πρώτο και μοναδικό ναρκοκράτος στην Ευρώπη», τόνισε ο κ. Μπερίσα.

Και περιέγραψε ένα περιστατικό: «Ρωτήστε κάποιους από τους υπουργούς του Ράμα το 2015, όταν ο Ράμα φύτεψε την Αλβανία από τον νότο έως τον βορρά με κάνναβη. Οι υπουργοί τού είπαν “κύριε πρωθυπουργέ, αυτό είναι κακό για τη χώρα”. Τους απάντησε “Όχι! Τα ναρκωτικά είναι χρήμα”. Μάλιστα, ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του είπε ότι αν ήταν έτσι, η Κολομβία θα ήταν η πιο αναπτυγμένη χώρα στον κόσμο. Αλλά δεν είναι. Φύτεψε εκατομμύρια κάνναβης χρησιμοποιώντας την Αστυνομία. Και οι ανώτεροι αξιωματούχοι της Αστυνομίας παραβλέπουν την κανναβοποίηση της χώρας».

Επιπλέον, κατηγόρησε τον Έντι Ράμα για πλήρη εμπλοκή σε κάθε πτυχή της διαφθοράς στη χώρα του, ενώ υποστήριξε ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός διαθέτει έναν συντονιστή στο γραφείο του για «κάθε μαφιόζικη δραστηριότητα». «Το αλβανικό κράτος και το οργανωμένο έγκλημα ήταν εξ ολοκλήρου μια κοινή επιχείρηση. Μια κοινή εγκληματική επιχείρηση», πρόσθεσε.

Make Albania Great Again

Τέλος, σχολίασε την ανάληψη της προεκλογικής καμπάνιας του από τον Κρις Λατσίβιτα, συμπρόεδρο της εκστρατείας του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. «Στα Τίρανα», λέει ο Μπερίσα για τον Λατσίβιτα, «ανέφερε δύο κορυφαίους λόγους: “Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας είναι η μαριονέτα του Τζορτζ Σόρος. Δεύτερον, μεταξύ Τραμπ και Μπερίσα, στην έκθεση των διώξεων, υπάρχουν πολλές ομοιότητες στο πώς διώχθηκαν. Εργάζομαι για να κάνω την Αλβανία Μεγάλη Ξανά”. Και είμαι πολύ χαρούμενος».

tomanifesto.gr

Το λυκόφως της γερμανικής Ευρώπης

Από
anixneuseis
-
0

Της Μαρκέλλας Καβαλιεράτου

24/02/2025

Αλλαγή φρουράς στο Βερολίνο. Μετά τις πρόωρες εκλογές της 23ης Φεβρουαρίου, οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU/CSU) του Φρίντριχ Μερτς, ως πρώτο κόμμα, αλλά με το μικρότερο ποσοστό που έχουν καταγράψει σε εκλογική νίκη, θα αντικαταστήσουν τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) του Όλαφ Σολτς που έλαβαν το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό τους.

Επειδή όμως οι Χριστιανοδημοκράτες, παρά την άνοδό τους στο 28,5% (+4,4 μονάδες), δεν έχουν πλειοψηφία στην Μπούντεσταγκ είναι αναγκασμένοι να σχηματίσουν δικομματική κυβέρνηση με τους ηττημένους Σοσιαλδημοκράτες 16,4% (-9,3 μονάδες). Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα και για τρικομματική κυβέρνηση με τους Πράσινους (GRUNE) 11,6% (-3,2 μονάδες). Η κυβέρνηση αυτή θα αντικαταστήσει τη σημερινή τρικομματική των Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Φιλελευθέρων. Οι τελευταίοι κατέρρευσαν με ποσοστό μόλις 4,3% (-7,2 μονάδες) και δεν εκλέγουν κανένα βουλευτή. Ένα μέρος των ψηφοφόρων του FDP κατευθύνθηκε στους Χριστιανοδημοκράτες.

Ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) που αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα με 20,8% διπλασιάζοντας το ποσοστό της (+10,5 μονάδες). Κατά την προεκλογική περίοδο η AfD δέχτηκε τεράστια επίθεση απ’ όλα τα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης του κυρίαρχου συστήματος, του αποκαλούμενου «δημοκρατικού τόξου», που τη χαρακτηρίζουν ακροδεξιά, ναζιστική, ρατσιστική, ομοφοβική και φιλορωσική οργάνωση. Όλο το προηγούμενο διάστημα οργανώθηκαν στη Γερμανία μεγάλες συγκεντρώσεις κατά του δικαιώματος νόμιμης παρουσίας και συμμετοχής στις εκλογές της AfD, ενώ η δράση της, εδώ και πολύ καιρό, παρακολουθείται από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος.

Αντίθετα, η νέα αμερικανική κυβέρνηση μέσω του αντιπρόεδρου των ΗΠΑ Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς και του Ίλον Μασκ στήριξαν την Εναλλακτική για τη Γερμανία ως μια πολιτική δύναμη που αντιτίθεται στην παγκοσμιοποίηση και υπερασπίζεται την εθνική ταυτότητα. Ο Πρόεδρος Τραμπ μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων δήλωσε: «Είναι μια μεγάλη μέρα για τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο λαός της Γερμανίας κουράστηκε από την ατζέντα που δεν έχει λογική, ειδικά για την ενέργεια (σ.σ. πράσινη μετάβαση) και τη μετανάστευση». Μια σαφής αναφορά για τους λόγους της μεγάλης ανόδου της AfD.

Ως έκπληξη των εκλογών μπορεί να θεωρηθεί και η Αριστερά (Die Linke) με ποσοστό 8,8% (+3,8 μονάδες) που κέρδισε ορισμένους απογοητευμένους ψηφοφόρους των Σοσιαλδημοκρατών και έτσι επανέκαμψε σε σχέση με το πολύ χαμηλό ποσοστό της στις περυσινές Ευρωεκλογές.

Ο Φρίντριχ Μερτς θα προσπαθήσει να σχηματίσει γρήγορα μια κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά αυτό δε θα είναι πολύ εύκολο και η οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί, με ψηφοφορία, από τα μέλη των κομμάτων που θα συγκυβερνήσουν. Η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με μεγάλα προβλήματα και διλήμματα στρατηγικού προσανατολισμού. Η γερμανική οικονομία βρίσκεται σε στασιμότητα τα δύο τελευταία χρόνια και οι εξαγωγές, το ισχυρό χαρτί της, μειώνονται. Η ισχυρή αυτοκινητοβιομηχανία της δέχεται ισχυρό διεθνή ανταγωνισμό. Η κατάσταση μπορεί να χειροτερεύσει περισσότερο αν οι ΗΠΑ επιβάλουν πρόσθετους δασμούς σε ορισμένους κλάδους προϊόντων.

Η συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία βρίσκεται σε αντίθεση με τη νέα προσέγγιση του ζητήματος που εξαγγέλλεται από τη Διοίκηση Τραμπ. Θα επιχειρήσει ο Μερτς μαζί με τους άλλους Ευρωπαίους (Μακρόν, Στάρμερ κ.α.) να συνεχίσουν την υποστήριξη της Ουκρανίας χωρίς τους Αμερικανούς; Μάλλον ανέφικτο, άρα θα απαιτηθεί αλλαγή στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία και μεσοπρόθεσμα άρση των οικονομικών κυρώσεων σ’ αυτήν από όλη την ΕΕ. Σε μια τέτοια περίπτωση πώς οι ευρωπαίοι ηγέτες θα διασώσουν την πολιτική αξιοπιστία τους;

Η αναγκαιότητα για ενίσχυση της γεωστρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ και ανάπτυξης ανεξάρτητων αμυντικών δυνατοτήτων, που διακηρύσσεται, προσκρούει στους οικονομικούς περιορισμούς των ευρωπαϊκών Συνθηκών, στα όρια για το έλλειμμα και το χρέος, στον κόφτη δαπανών και ειδικά για τη Γερμανία στο θεσμοθετημένο «φρένο χρέους».

Η ΕΕ συνολικά και η Γερμανία ειδικότερα θα πρέπει να εγκαταλείψουν τους στόχους της «πράσινης μετάβασης», αλλά δεν έχουν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις. Οι αγωγοί προμήθειας φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου έχουν καταστραφεί και δεν μπορούν άμεσα να επαναλειτουργήσουν. Έτσι η ευρωπαϊκή οικονομία χάνει σε διεθνή ανταγωνιστικότητα λόγω ακριβής ενέργειας.

Στο μεταναστευτικό και την πολυπολιτισμική κοινωνία που προωθεί η παγκοσμιοποίηση η αλλαγή πλεύσης δεν είναι εύκολη γιατί υπάρχουν ευρωπαϊκές δεσμεύσεις (π.χ. Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο), αλλά το θέμα προσφέρεται για ανώδυνες ενέργειες εντυπωσιασμού, με ημίμετρα, από πλευράς των εθνικών κυβερνήσεων.

Η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς θα είναι υποχρεωμένη να πολιτεύεται με το βλέμμα στραμμένο στην AfD. Θα επιχειρήσει να υιοθετήσει κάποιες από τις θέσεις της προκειμένου να την αποδυναμώσει. Συνήθως αυτό δε λειτουργεί αποτελεσματικά και, αντίθετα, ενισχύει αυτόν που ήταν ο αρχικός εισηγητής αυτών των πολιτικών.

Η παλιά «ατμομηχανή της Ευρώπης», η Γερμανία, έχει μείνει «ακινητοποιημένη στο σταθμό, ελλείψει καυσίμων». Όλο το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται στη ζώνη του λυκόφωτος, λόγω της σύγκρουσης των πολιτικών της παγκοσμιοποίησης με τις αντιστάσεις των εθνικών κοινωνιών. Μια αντίσταση που εκδηλώνεται σ’ όλα τα κράτη – μέλη και ενισχύεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Ένας Νέος Κόσμος, Τοπολογικά Μιλώντας.

Από
anixneuseis
-
0

Tevin Andrews

International Creative Director. Luxury Stylist. Copywriter. Curator. Host & Speaker. LGBTQIA+ Advocate

 

Βρισκόμαστε αρκετές εβδομάδες στο 2025: η σκόνη από τις πυρκαγιές στην Καλιφόρνια πωλείται ήδη στους πλειοδότες, οι Ferrari και τα ταξί minibus κάνουν αγώνα στους δρόμους του Κέιπ Τάουν και η περίεργη υπόθεση της επιστροφής της Onijah Robinson στη Νέα Υόρκη παραμένει άλυτη… Όλα αυτά και άλλα τόσα ενώ η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι της εποχής των κβάντα.

Το συλλογικό μας δέος συχνά αιχμαλωτίζεται από λαμπερές καμπάνιες μάρκετινγκ, την τέλεια αντιγραφή και τη νηνεμία της φουτουριστικής ορολογίας. Ωστόσο, κάτω από αυτήν την γυαλιστερή επικάλυψη κρύβεται μια βαθύτερη, πιο ανθρώπινη αφήγηση που απαιτεί εξερεύνηση, μια ιστορία για τις ευθύνες και τα ηθικά προβλήματα.

Ας μεγεθύνουμε αυτό το εντυπωσιακό επίτευγμα για την ανθρωπότητα: μια ομάδα της Microsoft πήρε ένα υποατομικό σωματίδιο και, μέσω της έξυπνης επιστήμης, δημιούργησε το πρόσφατα ανακοινωθέν Majorana 1.

Αυτή η εξέλιξη, παράλληλα με την ανερχόμενη πραγματικότητα των εκατομμυρίων qubits που τροφοδοτούν κβαντικούς υπολογιστές, ανοίγει μια πύλη σε δυνατότητες που κάποτε περιορίζονταν στην επιστημονική φαντασία. Αλλά αυτό το ορόσημο είναι κάτι περισσότερο από μεμονωμένο θαύμα. σηματοδοτεί την αυγή ενός παραδείγματος όπου οι υπολογιστές θα μπορούσαν όχι μόνο να τσακίζουν τους αριθμούς αλλά και να μοντελοποιούν τους ίδιους τους νόμους της φύσης. Αυτή η πρόοδος υπόσχεται να επαναπροσδιορίσει τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε στο σύνολό της. Με το σκηνικό για αέναη τεχνολογική πρόοδο, τι βρίσκεται πέρα ​​από τη γυαλιστερή επιφάνεια που χωράει στην παλάμη ενός ενήλικα χεριού;

Μπορούν αυτή και άλλες εξελίξεις να αξιοποιηθούν μέσω μιας νοοτροπίας ισότητας και κοινωνικού οφέλους;

Γνωρίζουμε καλά ότι η γνώση γι αυτές τις ανακαλύψεις είναι βουτηγμένη σε ιστορικές και πολιτιστικές αφηγήσεις, πολλές από τις οποίες φέρουν ανεξίτηλα σημάδια αποικιακής επιρροής και προκατάληψης. Καθώς ενσωματώνουμε την κβαντική τεχνολογία στον ιστό της σύγχρονης κοινωνίας, πρέπει να εξετάσουμε εξονυχιστικά τις ηθικές της επιπτώσεις. Καθώς οι κβαντικές τεχνολογίες ωριμάζουν, η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να συμμετέχει σε συνεχή διάλογο για να κατευθύνει αυτές τις καινοτομίες προς αποτελέσματα που είναι ηθικά ορθά και κοινωνικά επωφελή. Αυτή είναι μια μεταμορφωτική στιγμή που απαιτεί μια βαθιά επανεξέταση των αξιών μας.

Μας προκαλεί να περάσουμε στη λεπτή γραμμή μεταξύ του τεχνολογικού θαύματος και της ανθρώπινης ευθύνης. Αμφισβητώντας την ηθική αυτών των εξελίξεων και τις δυνατότητές τους να ενσαρκώσουν μια αποαποικιοκρατική νοοτροπία, καλούμαστε να φανταστούμε ξανά ένα μέλλον όπου η φαντασία, η δημιουργικότητα και η ηθική εκτιμώνται τόσο πολύ όσο τα κβαντικά bits και τα νέα υλικά. Καθώς ταξιδεύουμε σε αυτόν τον γενναίο νέο κόσμο, ας δεσμευτούμε όχι μόνο στην καινοτομία αλλά και στη στοχαστική διαχείριση του συλλογικού μας μέλλοντος, ένα μέλλον όπου κάθε τεχνολογικό άλμα συνδυάζεται με ένα εξίσου ισχυρό άλμα στον ηθικό προβληματισμό και την ανθρωπιστική πρόοδο.

 

19 Turkish-origin candidates enter German Parliament as Merz calls Türkiye ‘important partner’

Από
pcuser
-
0

Nineteen politicians of Turkish origin have been elected to Germany’s Bundestag following the country’s general elections, while Christian Democratic Union (CDU) leader Friedrich Merz emphasized the importance of strengthening relations between Germany and Türkiye.

Merz highlights Türkiye’s strategic importance

Merz, the CDU/CSU’s candidate for chancellor, stressed that Türkiye remains an important political and economic partner for Germany.

Speaking to Turkish-language broadcaster Metropol FM, Merz noted that he had originally planned to meet with President Recep Tayyip Erdogan last September but was unable to do so due to his nomination as the CDU/CSU’s candidate.

“Türkiye is an important partner for Germany both economically and politically. As a NATO member, Türkiye plays a significant role in regional security,” Merz stated.

However, he added that neither the European Union nor Türkiye appeared to be actively pursuing Türkiye’s EU membership at this stage.

“This does not mean that Europe and Türkiye cannot engage in closer cooperation. On the contrary, we must work on further strengthening political and economic ties between Germany and Türkiye,” he said.

19 Turkish-origin candidates enter German Parliament as Merz calls Türkiye 'important partner'
Leader and top candidate for chancellor of Germany’s Christian Democratic Union (CDU) Friedrich Merz addresses a press conference following a CDU party leadership meeting at the party’s headquarters, the Konrad-Adenauer-Haus, in Berlin, on Feb. 24, 2025 (AFP Photo)

Merz on migration and labor market inclusion

Addressing a question from a Metropol FM listener on discrimination in the labor market, Merz expressed support for regulated migration.

“Our goal is to promote regular migration while significantly reducing irregular migration,” he said.

He argued that uncontrolled migration leads to negative perceptions of immigrant communities, which in turn fuels xenophobia.

“Uncontrolled migration affects all immigrants, creating unjustified biases against them. This trend is particularly concerning as it is being exploited by far-right groups like the AfD,” Merz warned.

He emphasized that Germany must remain an open and migrant-friendly country while ensuring that its migration policies prioritize skilled labor.

19 Turkish-origin candidates enter German Parliament as Merz calls Türkiye 'important partner'
A Ukrainian flag (top, R) is seen on the Reichstag building that houses the Bundestag (lower house of German parliament) as construction works are underway in front of the building, on Feb. 24, 2025, in Berlin. (AFP Photo)

Merz: ‘Migrants are an integral part of our country’

Merz reaffirmed Germany’s commitment to its diverse society and acknowledged the deep-rooted presence of Turkish-origin citizens in the country.

“I come from North Rhine-Westphalia, where I interact daily with people of migrant backgrounds. Turkish families have been living in Germany for three or four generations. People like my Bundestag colleague Serap Guler are an essential part of our society,” he said.

“Germany is their home, and we must ensure that they feel welcome and secure here.”

19 Turkish-origin candidates enter German Parliament as Merz calls Türkiye 'important partner'
Migrants board a smuggler’s boat in an attempt to cross the English Channel near Dunkirk, northern France on 26 April 2024. (AFP Photo)

19 Turkish-origin MPs elected to the Bundestag

Following Germany’s general elections, 19 candidates of Turkish descent secured seats in the Bundestag for the 21st legislative term, according to provisional official results.

Among the elected MPs, the Social Democratic Party (SPD) secured seven Turkish-origin lawmakers, while The Left Party (Die Linke) also won seven.

The CDU and the Greens (Grune) each elected two, while the Christian Social Union (CSU) secured one Turkish-origin MP.

Elected members include:

  • SPD: Hakan Demir, Metin Hakverdi, Macit Karaahmetoglu, Mahmut Ozdemir, Aydan Ozoguz, Derya Turk Nachbaur, Serdar Yuksel.
  • The Left Party (Die Linke): Gokay Akbulut, Ates Gurpinar, Ferat Kocak, Cansin Kokturk, Cansu Ozdemir, Cem Hamit Ince, Mirze Edis.
  • CDU: Serap Guler, Tijen Ataoglu.
  • Greens (Grune): Ayse Asar, Filiz Polat.
  • CSU: Hulya Duber, who became the party’s first Turkish-origin MP.

During the previous Bundestag term, 18 MPs of Turkish origin were elected.

19 Turkish-origin candidates enter German Parliament as Merz calls Türkiye 'important partner'
This general overview shows the plenary hall of the German Bundestag (lower house of parliament) in Berlin on November 12, 2024. (AFP Photo)

Far-right AfD also fields Turkish-origin candidates

The far-right Alternative for Germany (AfD), which placed second in the elections, also included two candidates of Turkish descent: Bilge Leyla and Kerim Denis Erdem.

Erdem, in a recent interview with Main Post, described himself as “tolerant” and stated that “all ideas deserve to be heard.”

https://www.turkiyetoday.com/world/19-turkish-origin-candidates-enter-german-parliament-as-merz-calls-turkiye-important-partner-123644/

Ουκρανία: Ένας πόλεμος τριών ετών και χιλιάδων νεκρών

Από
anixneuseis
-
0
Ροντρίγκο Μενεγκάτ Σουίνσκι 

Τα τελευταία τρία χρόνια ο πόλεμος έχει κοστίσει τη ζωή χιλιάδων, ενώ εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί. Αν και τα ακριβή νούμερα είναι άγνωστα, η έκταση της τραγωδίας είναι τεράστια.

Χιλιάδες στρατιώτες και άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του πολέμουΕικόνα: Narciso Contreras/Anadolu/picture alliance 

Τον Φεβρουάριο του 2022 τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία, ξεκινώντας έτσι έναν από τους πιο φονικούς και καταστροφικούς πολέμους του 21ου αιώνα.

Ωστόσο δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι, αποδεκτοί από όλους, αριθμοί σχετικά με την έκταση της καταστροφής. Κατά πάσα πιθανότητα οι αναφερόμενοι αριθμοί γύρω από τους νεκρούς αμάχους είναι μικρότεροι από τους πραγματικούς και τα στοιχεία που διαθέτουν επισήμως οι κυβερνήσεις της Ρωσίας και της Ουκρανίας είναι πολύ δύσκολο να διασταυρωθούν – εξαιτίας και του χάους που επικρατεί λόγω του πολέμου.

H DW μελέτησε μία σειρά από πηγές δεδομένων, οι οποίες καταγράφουν συστηματικά και με διαφανείς διαδικασίες τις εξελίξεις στην Ουκρανία.

Οι μάχες συνεχίζονται

Ουκρανική σημαία σε κατεστραμμένες πολυκατοικίες στη Μαριούπολη
Ο πόλεμος έχει προκαλέσει και υλικές ζημιές εκατομμυρίων δολαρίωνΕικόνα: Alexander Ermochenko/REUTERS

Μετά την επίθεση στις αρχές του 2022, τα ρωσικά στρατεύματα αναγκάστηκαν να περιοριστούν στη νοτιοανατολική περιοχή της Ουκρανίας, όπου μέχρι και σήμερα λαμβάνουν χώρα οι πιο σφοδρές μάχες του πολέμου. Σύμφωνα με το Associated Press βέβαια οι Ρώσοι έχουν αρχίσει τώρα να προελαύνουν και πάλι, ενώ οι Ουκρανοί δυσκολεύονται να διατηρήσουν τα εδάφη που επανακατέλαβαν.

Για την καταγραφή των στοιχείων γύρω από τον πόλεμο απαιτείται ο συνδυασμός διαφόρων ερευνητικών μεθόδων. Το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου για παράδειγμα χρησιμοποιεί δορυφορικές εικόνες, στιγμιότυπα από τις μάχες, επίσημες στρατιωτικές εκθέσεις και δεδομένα γεωεντοπισμού από τις κινητές συσκευές.

Τον Μάρτιο του 2022 η Ρωσία ήλεγχε περίπου το 22% της ουκρανικής επικράτειας – συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, την οποία προσάρτησε παράνομα το 2014, και τις ανατολικές περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ. Σήμερα, έπειτα από την ουκρανική αντεπίθεση, η Ρωσία εξακολουθεί να ελέγχει περίπου το 18,5% της ουκρανικής επικράτειας – ή περισσότερα από 111.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Λιγότερες βόμβες, περισσότερα drones

Σύμφωνα με την Armed Conflict Location & Event Data (ACLED), μία οργάνωση που παρακολουθεί την ειδησεογραφική κάλυψη και τις στρατιωτικές εκθέσεις από την Ουκρανία και τη Ρωσία, στην αρχή του πολέμου σημειώνονται περισσότερες πυραυλικές επιθέσεις, κυρίως με πυραυλικά οπλικά συστήματα εδάφους.

Ενώ η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία άρχισε να μειώνεται και η αεράμυνα της χώρας περιορίστηκε, σύμφωνα με την ACLED η Ρωσία προβαίνει σε ολοένα και περισσότερες εναέριες επιθέσεις από τον Ιανουάριο του 2024 – χρησιμοποιώντας και πολύ περισσότερα drones.

Το Reuters αναφέρει πως τα μαχητικά drones μπορούν να κατασκευαστούν με κόστος μόλις 500 δολαρίων και παρ’ όλα αυτά δύνανται να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές σε οπλικά συστήματα και τεθωρακισμένα οχήματα αξίας εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτός είναι και ο λόγος που οι μονάδες βαρέος πυροβολικού σταδιακά αποσύρονται από την πρώτη γραμμή.

Ρωσικό drone πλησιάζει στόχο του στο Κίεβο
Το τελευταίο διάστημα η Ρωσία έχει αυξήσει τις επιθέσεις με dronesΕικόνα: Yasuyoshi CHIBA/AFP/Getty Images

Η ACLED παρατήρησε ακόμη πως οι «ένοπλες συγκρούσεις», οι μάχες δηλαδή όπου δύο πεζικά στρατεύματα μάχονται σε κοντινή απόσταση με ανταλλαγή πυρών, έχουν αυξηθεί, καθώς οι Ρώσοι σταδιακά «σπάνε» τις πρώτες γραμμές της ουκρανικής άμυνας και καταλαμβάνουν περισσότερα εδάφη στα νοτιοανατολικά.

Τεράστιος ο αριθμός των νεκρών

Τον Δεκέμβριο ο πρόεδρος Ζελένσκι δήλωσε πως έχουν σκοτωθεί 43.000 Ουκρανοί στρατιώτες και 198.000 Ρώσοι στρατιώτες. Διάφορα μέσα ενημέρωσης, όπως το The Economist, η ρωσική υπηρεσία του BBC και η Wall Street Journal έχουν δημοσιεύσει τους δικούς τους αριθμούς – και όλες οι εκτιμήσεις είναι λιγότερο ή περισσότερο διαφορετικές.

Το Uppsala Conflict Data Program (UCDP), μία ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Ουψάλα της Σουηδίας, εκτιμά πάντως πως στα τρία χρόνια που μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία έχουν σκοτωθεί 174.000 έως 420.000 άνθρωποι.

Σύμφωνα δε με το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (OHCHR) εκτιμά πως από την αρχή του πολέμου έχουν σκοτωθεί 12.500 άμαχοι. Ο συγκεκριμένος αριθμός προκύπτει όμως μονάχα από τους επιβεβαιωμένους θανάτους ή μέσω αξιόπιστων καταγραφών, όπως για παράδειγμα από ιατρικά αρχεία. Δεδομένου όμως των συνθηκών εν καιρώ πολέμου και της κατάληψης ορισμένων περιοχών από τους Ρώσους οι αριθμοί ενδέχεται να μην είναι έγκυροι – και οι νεκροί να είναι ακόμη περισσότεροι.

Αυτοκίνητα εγκαταλείπουν κατά εκατοντάδες το Κίεβο (2022)
Πάνω από 10 εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας του πολέμουΕικόνα: Emilio Morenatti/AP Photo/picture alliance

Τα περισσότερα θύματα σκοτώθηκαν στις αρχές του 2022, όμως ο αριθμός ξεκίνησε να αυξάνεται και πάλι αισθητά από το 2024. Σύμφωνα με τις εκθέσεις του OHCHR σχεδόν όλα τα θύματα σκοτώθηκαν από βόμβες, πυραύλους, εναέριες επιθέσεις και επιθέσεις με drones σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Σε ολόκληρη την Ουκρανία έχουν πληγεί πολλές κατοικήσιμες περιοχές. Έπειτα από ενδελεχείς έρευνες η οργάνωση ερευνητικής δημοσιογραφίας Bellingcat έχει επιβεβαιώσει και κατηγοριοποιήσει περισσότερες από 2.000 περιπτώσεις ζημιών σε αστικές δομές, συμπεριλαμβανομένων εκπαιδευτικών και υγειονομικών εγκαταστάσεων – οι οποίες υποτίθεται πως προστατεύονται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.

Χιλιάδες οι εκτοπισμένοι

Την ίδια στιγμή περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζεται πως έχουν αναγκαστεί αν εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και πλέον βρίσκονται εκτοπισμένοι κάπου στην Ουκρανία ή έχουν διαφύγει για το εξωτερικό.

Σύμφωνα με την  Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, που παρακολουθεί τον αριθμό των εκτοπισμένων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο, εντός της Ουκρανίας υπάρχουν περίπου 3,7 εκατομμύρια εκτοπισμένοι. 6 εκατομμύρια ακόμη έχουν εγκαταλείψει τη χώρα ως πρόσφυγες – οι περισσότεροι από αυτούς έχουν πάει σε ευρωπαϊκά κράτη, όπως η Γερμανία και η Πολωνία.

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Ουκρανία: Σκεπτικός ο Λαβρόφ, πρόθυμος ο Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
0
Αριάνα Φερεντίνου, Κωνσταντινούπολη

Ο Ρώσος ΥΠΕΞ ενημέρωσε τον Τούρκο Πρόεδρο για τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ στο Ριάντ, όπου υπήρξαν «διαφορετικές απόψεις» και τον άκουσε να προσφέρει ξανά τις υπηρεσίες του ως διαμεσολαβητής.

Ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη

Οι διαδικασίες για το  Ουκρανικό προχωρούν με γοργό ρυθμό. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών βρίσκεται στην Άγκυρα και είχε νωρίς το πρωί συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν στο τουρκικό υπουργείο.

Αμέσως μετά οι δυο διπλωμάτες παραχώρησαν κοινή συνέντευξη Τύπου σε μια κατάμεστη αίθουσα από τούρκους και ξένους δημοσιογράφους. Ο Χακάν Φιντάν τόνισε, ότι η Άγκυρα αποδίδει μεγάλη σημασία στη νέα πρωτοβουλία για την επίτευξη ειρήνης στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας με στόχο την επίτευξη αποτελέσματος. Επανέλαβε την πρόταση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να φιλοξενήσει ειρηνευτικές συνομιλίες και να παράσχει κάθε υποστήριξη για την εδραίωση της ειρήνης, όπως και στο παρελθόν, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε. Η αυξανόμενη διαβούλευση και ο συντονισμός απέναντι σε όλες τις εξελίξεις που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την Τουρκία και  Ρωσία θα έχει μεγάλο όφελος, είπε ο Φιντάν, προσθέτοντας ότι «Σύμφωνα με τους στόχους που υπέδειξαν ο πρόεδρός μας και ο κ. Πούτιν, στοχεύουμε να εμβαθύνουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας σε διμερή και διεθνή θέματα».

Διαπραγματεύσεις με στόχο τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία

Λαβρόφ στην Άγκυρα
O πρόεδρος Ερντογάν υποδέχτηκε σήμερα τον Ρώσο υπΕξ στην ΆγκυραΕικόνα: DHA

Σήμερα, επεσήμανε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, καθώς ο πόλεμος μπαίνει στον τέταρτο χρόνο του, υπάρχει μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η οποία στοχεύει να τερματίσει τον πόλεμο μέσω διαπραγματεύσεων: «Αυτή η κατάσταση συμπίπτει με την πολιτική που ακολουθούμε από την αρχή του πολέμου. Πιστεύουμε ότι μια λύση μπορεί να επιτευχθεί μέσω διαπραγματεύσεων με τη συμμετοχή και των δύο πλευρών», τόνισε ο Χακάν Φιντάν, κάνοντας σαφές ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να διαλύσει τις στενές σχέσεις της με την Ουκρανία. Και όλα αυτά τη στιγμή μάλιστα που ο ίδιος ο Ερντογάν έσπευσε να προσκαλέσει τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντιμίρ Ζελένσκι στην Άγκυρα, ενώ Άραβες, Ρώσοι και οι Αμερικανοί συζητούσαν για την τύχη της χώρας του χωρίς εκείνον παρόντα. Η διατήρηση της σχέσης με τον Ουκρανό πολιτικό διασφαλίζει κατά ένα τρόπο την συμμετοχή της Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων που πρόκειται να στηθεί.

Στιγμιότυπο από τη συνάντηση στο Ριάντ για την Ουκρανία
Στιγμιότυπο από τη συνάντηση στο Ριάντ για την ΟυκρανίαΕικόνα: Russian Foreign Ministry/Press S/picture alliance

Από την πλευρά του ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών τόνισε, ότι, παρά τις διεθνείς εντάσεις «ο πρόεδρος Πούτιν και ο πρόεδρος Ερντογάν είναι σε συνεχή επαφή». Στη μακρά συζήτηση που είχε με τον Τούρκο ομόλογό του, είπε ότι τον ενημέρωσε για τις συνομιλίες στο Ριάντ όπου προέκυψαν ‘διαφορετικές απόψεις’, προσθέτοντας ότι «θα συνεχίσουμε τις συζητήσεις μας με τους εταίρους μας στις ΗΠΑ και αυτή την εβδομάδα θα πραγματοποιηθούν εκτενείς διαβουλεύσεις. Ο Λαβρόφ επαίνεσε τη συνέπεια των ΗΠΑ στις θέσεις τους, λέγοντας ότι οι θέσεις τόσο της Ουκρανίας όσο και των ευρωπαϊκών χωρών αλλάζουν συχνά και ότι «σε αυτό το πλαίσιο, η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών ξεχωρίζει».

Τουρκικά ΜΜΕ: Στην Άγκυρα το “κλειδί” για το Ουκρανικό

Ωστόσο δηλώνει επιφυλακτικός σχετικά με την επόμενη κίνηση της Ρωσίας: «Θα σταματήσουμε τις εχθροπραξίες μόνο όταν οι διαπραγματεύσεις αυτές αποφέρουν ένα σταθερό και βιώσιμο αποτέλεσμα, που ταιριάζει στη Ρωσική Ομοσπονδία», δήλωσε. «Αυτή τη στιγμή παρακολουθούμε στενά τις συζητήσεις και τις συναντήσεις. Η Τουρκία είναι έτοιμη να παίξει οποιονδήποτε ρόλο για να επιταχύνει ή να διευκολύνει. Στόχος μας είναι να τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο το συντομότερο δυνατόν».

Ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών έγινε αργότερα δεκτός από τον πρόεδρο Ερντογάν. Η συνάντηση, που έλαβε χώρα στο προεδρικό συγκρότημα στην Άγκυρα ήταν κλειστή για ΜΜΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες όμως συζητήθηκε ο πόλεμος στην Ουκρανία, περιφερειακά θέματα και διμερείς σχέσεις. Η επίσκεψη Λαβρόφ συμπίπτει με την τρίτη επέτειο της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και ως εκ τούτου θεωρείται ότι έχει κρίσιμη σημασία. Ο Ερντογάν θα προεδρεύσει συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου μετά από την οποία αναμένεται να προβεί σε δηλώσεις.

Τα φιλοκυβερνητικά τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι το κλειδί της λύσης στο Ουκρανικό βρίσκεται στην Άγκυρα και ότι όλα δείχνουν ότι «είμαστε κοντά σε συμφωνία».

Η USAID πλήρωνε Ελληνες δημοσιογράφους και ΜΚΟ με ελληνικά κονδύλια;

Από
anixneuseis
-
0

Το Neostrategy.gr, στις 10 Φεβρουαρίου 2025, αποκάλυπτε ότι «η Ελλάδα πλήρωνε την … «αμαρτωλή», κατά τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Ελον Μάσκ, USAID. Παρ’ ότι, σε μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ αναπτύσσονται, είτε λίαν βάσιμες υποθέσεις για «πληρωμές» προς Ελληνες δημοσιογράφους και ΜΚΟ, είτε σεναριολογία περί τούτου -αν και στην δημοσιογραφική Ιερουσαλήμ ο κόσμος το’ χει τούμπανο κι’ αυτοί κρυφό καμάρι– το γεγονός ότι η «πτωχή Ελλάς» τα «έσκαγε» στην πάμπλουτη USAID πέρασε στα ψιλά. Και όχι μόνο τα «έσκαγε», αλλά δεν ήξερε καν η Αθηνα που πήγαιναν αυτά τα χρήματα.

Τώρα, λοιπόν, έρχεται ο πρώην διπλωμάτης, πρέσβης επί τιμή, Νίκος Βαμβουνάκης, ο οποίος, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Νίκος Κοτζιάς, χειρίστηκε τον ποταμό των σκανδάλων της Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του υπουργείου Εξωτερικών, που επί κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αφειδώς έδιδαν χρήματα στους Αμερικανούς, και εκφράζει την εξής άκρως ενδιαφέρουσα … υποψία: «Μήπως η σχέση ΥΔΑΣ – USAID ήταν «τριγωνικού τύπου»; (Κατά το αντίστοιχο κυβέρνηση – τράπεζες – ΜΜΕ); Με δυο λόγια: Μήπως δίναμε τα χρήματα αυτά στις ΗΠΑ ώστε να τα δώσουν εκείνοι στους Έλληνες δημοσιογράφους που στήριζαν ταυτόχρονα κυβερνήσεις και αμερικανικά συμφέροντα στην Ελλάδα; Αν αυτό αποδειχθεί με ονοματεπώνυμα, η «λίστα Πέτσα» θα φαντάζει μάλλον φαιδρή».

Να σημειωθεί πως τότε ήταν η πρώτη φορά που η Ελλάδα απαίτησε από την USAID να της επιστραφούν χρήματα που είχε δώσει, και οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να τα δώσουν πίσω. «Ψάξαμε στο διαδίκτυο», γράφει ο Ν. Βαμβουνάκης, «και βρήκαμε (ναι από το διαδίκτυο) ότι ένα ποσό 1.450.000 δολ. ΗΠΑ που είχαμε δώσει ως συμμετοχή μας για ένα αρδευτικό έργο στην Καμπούλ, δεν είχε υλοποιηθεί και το κονδύλι εμφανιζόταν ακέραιο στους ισολογισμούς της USAID επί πολλά έτη. Χωρίς βέβαια να γνωρίζει οτιδήποτε το Αφγανιστάν για τη «θεάρεστη» συνεισφορά μας».

Και συνεχίζει: «Ο πειρασμός να ζητηθεί η επιστροφή του ποσού ήταν μεγάλος. Σε όλες τις άλλες υποθέσεις που χειρίστηκα εξ ονόματος του Υπουργού, ο Νίκος Κοτζιάς με εμπιστευόταν και δεν χρειαζόμουν να ζητώ την άδειά του για να προχωρήσω σε οποιαδήποτε ενέργεια. Στην περίπτωση όμως αυτή θεώρησα σκόπιμο να τον ρωτήσω αν τυχόν είχε αντίρρηση. Η απάντησή του ήταν άμεση και αφοπλιστική: “Όχι, γιατί να έχω αντίρρηση; Επειδή είναι Αμερικάνοι;”»

Τελικώς, γράφει ο ίδιος, «η USAID μας επέστρεψε το 2017 σχετικά γρήγορα και αθόρυβα τα 1.450.000 δολ. ΗΠΑ, που κατατέθηκαν ακέραια στον τραπεζικό λογαριασμό της Α΄ ΔΟΥ Αθηνών. Ουσιαστικά παραδέχθηκε την αβελτηρία της (σφάλμα/απόπειρα εξαπάτησής μας, πείτε το όπως θέλετε), πιθανόν γιατί υπολόγισε ότι κινδύνευε να αποκαλυφθεί ο ρόλος της και το θέμα να πάρει ευρύτερες διαστάσεις. Το ποσό άλλωστε ήταν «ψίχουλα» σε σχέση με το ετήσιο budget της».

Αναλυτικά, το κείμενο του Νίκου Βαμβουνάκη έχει ως εξης: «Παρά την απέχθεια προς τον Ντόναλντ Τραμπ, η απόφασή του για τη διακοπή της χρηματοδότησης της USAID (United States Agency for International Development), είχε και θετικό αντίκτυπο. Σε ποιο σχήμα θα μετουσιωθεί αυτή και με ποιες αρμοδιότητες, είναι άλλη υπόθεση. Με το ενδεχόμενο η νέα USAID –ή όπως αλλιώς ενδεχομένως μετονομαστεί– να διαδραματίσει εξίσου ή περισσότερο αρνητικό ρόλο στη διεθνή σκηνή.

Το βέβαιο και ορατό όσον αφορά τουλάχιστον στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» (διπλωμάτες, ΜΚΟ που δρουν στο εξωτερικό, ιδρύματα Διεθνών Σχέσεων, πανεπιστημιακούς και δημοσιογράφους που ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική) είναι ότι όλοι γνωρίζαμε ποιος ήταν ο κύριος ρόλος της USAID και με ποια προσχήματα επιτελείτο αυτός. Ήταν ανέκαθεν σαφές ότι πρόκειται για το πιο δυνατό «εργαλείο» της CIA, με εξαιρετική αποτελεσματικότητα. Το οποίο, μάλιστα, αντί να κινδυνεύει να εκθέσει πολιτικά/νομικά τους κυβερνώντες των ΗΠΑ, είχαμε το οξύμωρο ότι αυτοί έδρεπαν και επαίνους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Καθότι δεν αμφισβητείται ότι η USAID προσέφερε παράλληλα επί δεκαετίες ανθρωπιστικό έργο στον Τρίτο και Τέταρτο Κόσμο, ξοδεύοντας δισεκατομμύρια. Είναι η λεγόμενη «ήπια διπλωματία», με την οποία όλες οι ανεπτυγμένες οικονομικά χώρες βελτιώνουν τη διεθνή εικόνα τους (perception), με θεωρητικά ανιδιοτελείς πράξεις, που πάντα βέβαια έχουν έναν και μόνο στόχο: την υλοποίηση των εθνικών και μόνο στόχων τους (= στόχων πολιτικών, αλλά και οικονομικής διείσδυσης). Και πώς θα μπορούσε να «τιμωρήσει» κανείς τις φτωχές «αναπτυσσόμενες» χώρες που προσδοκούν τη βοήθεια αυτή, ισχυριζόμενος – χωρίς επαρκή τεκμηρίωση – ότι στην ουσία οι ΜΚΟ που προσέφεραν in loco τις υπηρεσίες τους και πολύτιμα υλικά αγαθά, ήταν άμεσοι και έμμεσοι πράκτορες/συνεργάτες της CIA.

Κατανοητά όλα αυτά. Αλλά γιατί συμπεριλαμβανόταν η Ελλάδα στους «αποδέκτες» της USAID; Ήμασταν και παραμένουμε ένα από τα κράτη-μέλη της DAC (Development Assistance Committee), δηλ. μια από τις πλούσιες «δωρήτριες χώρες», πόσω μάλλον πριν τα Μνημόνια, όταν η Ελλάδα συγκαταλεγόταν στα 25 πιο εύρωστα οικονομικά δυτικά Κράτη.

Ανατροπή του Μιλόσεβιτς

Επειδή συνεπώς το παραμύθι δεν μπορούσε να έχει «δράκο», η USAID χρησιμοποίησε το επιχείρημα ότι η Ελλάδα ως το μόνο «pivotal state» των Βαλκανίων (και μόνο μέλος πριν το 2004 της ΕΕ και του ΝΑΤΟ) μπορούσε να συνδράμει σε μεγάλο βαθμό στον «εκδημοκρατισμό και την οικονομική ανασυγκρότηση» των Βαλκανίων. Ποια ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να αρνηθεί, αφού –θεωρητικά τουλάχιστον– υποτίθεται ότι αναβάθμιζε και τον δικό μας περιφερειακό και άρα διεθνή ρόλο;

Στους ίδιους παροικούντες, αλλά και εκτός Ιερουσαλήμ, είναι γνωστή η επίσημη συμβολή της Ελλάδας στην ανατροπή του Μιλόσεβιτς, παρά τις συμπάθειες που αυτός έχαιρε από ένα σημαντικό ποσοστό της ελληνικής κοινής γνώμης. Πριν τελικά φθάσουμε στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς της Σερβίας, η χώρα μας χρησίμευσε ως «παραπέτασμα» των ΗΠΑ: ελληνικές ΜΚΟ βοηθούσαν ως μεσάζουσες στον «εκδημοκρατισμό» της Σερβίας (με το «αζημίωτο», εννοείται). Έτσι υπό την πανβαλκανική «φιλάνθρωπη» αιγίδα της USAID, δεν κινδύνευαν να εκτεθούν ΗΠΑ και Ελλάδα ότι αναμιγνύονται στις εσωτερικές υποθέσεις άλλου κράτους, παραβιάζοντας τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ (τουλάχιστον όσον αφορά στα προσχήματα).

Χορός εκατοντάδων εκατομμυρίων από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ

Eρχόμαστε τώρα στο 2015, όταν ανέλαβε Υπουργός Εξωτερικών ο Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος μου πρότεινε να αναλάβω τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του ΥΠΕΞ, ουσιαστικά αμισθί, αφού 4 μήνες πριν είχα συνταξιοδοτηθεί από το Υπουργείο και όπως είναι γνωστό (αντίθετα με τι ισχύει μετά το 2019 επί Ν.Δ.), οι περικοπές των συντάξεων για τους τυχόν εργαζόμενους ανήρχοντο τότε στο 70%. Δέχθηκα τη θέση, διότι από ετών γνώριζα εκ του σύνεγγυς τη σκανδαλώδη διασπάθιση 300 περίπου εκατομμυρίων ευρώ που δόθηκαν απλόχερα, μεταξύ 2000-2010, σε διάφορες ΜΚΟ, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είχαν στα ΔΣ αποκλειστικά στελέχη και πολιτικούς φίλους των εκάστοτε κυβερνώντων (επί ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.).

Δεν θα αναφερθώ σε πόσες ΜΚΟ της περιόδου αυτής στάλθηκαν στην Εισαγγελία Διαφθοράς από την ΥΔΑΣ κατά την περίοδο 2015-2018, πόσα άτομα και υπάλληλοι του ΥΠΕΞ οδηγήθηκαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου από τη Δικαιοσύνη (και όχι από το ΥΠΕΞ), πόσοι καταδικάστηκαν και πόσοι αθωώθηκαν. Άλλωστε, ορισμένες δίκες συνεχίζονται έως και σήμερα σε δεύτερο βαθμό.

Το μόνο βέβαιο είναι πάντως ότι στις περισσότερες χώρες όπου ανέλαβαν ανθρωπιστικά και αναπτυξιακά έργα οι ελληνικές ΜΚΟ που χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια επελέγησαν από την «ελληνική USAID», δηλ την ΥΔΑΣ, η εικόνα της χώρας μας, αντί να βελτιωθεί, ζημιώθηκε ανεπανόρθωτα. Γνωστό επίσης ότι πλήθος ελληνικών ΜΚΟ της εποχής, πρώτα εξασφάλισαν τους κομματικούς πακτωλούς και έπειτα … ιδρύθηκαν (sic).

Η Ελλάδα χρηματοδότης των ΗΠΑ (!)

Στο διάστημα λοιπόν αυτό, οι συνεργάτες μου κι εγώ παρατηρήσαμε ότι η «πτωχή πλην τιμία Ελλάς» χάριζε αφειδώς εκατομμύρια δολάρια όχι μόνο σε αμερικανικές ΜΚΟ και Ιδρύματα, αλλά και στην ίδια την USAID (!).

Ψάξαμε στο διαδίκτυο και βρήκαμε (ναι από το διαδίκτυο) ότι ένα ποσό 1.450.000 δολ. ΗΠΑ που είχαμε δώσει ως συμμετοχή μας για ένα αρδευτικό έργο στην Καμπούλ, δεν είχε υλοποιηθεί και το κονδύλι εμφανιζόταν ακέραιο στους ισολογισμούς της USAID επί πολλά έτη. Χωρίς βέβαια να γνωρίζει οτιδήποτε το Αφγανιστάν για τη «θεάρεστη» συνεισφορά μας.

Ο ρόλος του Ν. Κοτζιά

Ο πειρασμός να ζητηθεί η επιστροφή του ποσού ήταν μεγάλος. Σε όλες τις άλλες υποθέσεις που χειρίστηκα εξ ονόματος του Υπουργού, ο Νίκος Κοτζιάς με εμπιστευόταν και δεν χρειαζόμουν να ζητώ την άδειά του για να προχωρήσω σε οποιαδήποτε ενέργεια. Στην περίπτωση όμως αυτή θεώρησα σκόπιμο να τον ρωτήσω αν τυχόν είχε αντίρρηση. Η απάντησή του ήταν άμεση και αφοπλιστική: «Όχι, γιατί να έχω αντίρρηση; Επειδή είναι Αμερικάνοι;»

Δεν είμαι, ούτε υπήρξα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε έχω κάποια ιδιοτέλεια στην ηλικία των 73 ετών. Αλλά είμαι πεπεισμένος ότι μόνο επί Υπουργίας Κοτζιά θα μπορούσε να ληφθεί μια τέτοια απόφαση. Εννοώ με καμία άλλη κυβέρνηση και με κανέναν άλλο Υπουργό. (Και όσο με γνώρισαν στο ΥΠΕΞ, ξέρουν ότι δεν αρέσκομαι σε κολακείες και δημόσιες σχέσεις).

Η USAID μας επέστρεψε το 2017 σχετικά γρήγορα και αθόρυβα τα 1.450.000 δολ. ΗΠΑ, που κατατέθηκαν ακέραια στον τραπεζικό λογαριασμό της Α΄ ΔΟΥ Αθηνών. Ουσιαστικά παραδέχθηκε την αβελτηρία της (σφάλμα/απόπειρα εξαπάτησής μας, πείτε το όπως θέλετε), πιθανόν γιατί υπολόγισε ότι κινδύνευε να αποκαλυφθεί ο ρόλος της και το θέμα να πάρει ευρύτερες διαστάσεις. Το ποσό άλλωστε ήταν «ψίχουλα» σε σχέση με το ετήσιο budget της.

Και στο σημείο αυτό τίθεται το καίριο ερώτημα: Μήπως η σχέση ΥΔΑΣ – USAID ήταν «τριγωνικού τύπου»; (Κατά το αντίστοιχο κυβέρνηση – τράπεζες – ΜΜΕ); Με δυο λόγια: Μήπως δίναμε τα χρήματα αυτά στις ΗΠΑ ώστε να τα δώσουν εκείνοι στους Έλληνες δημοσιογράφους που στήριζαν ταυτόχρονα κυβερνήσεις και αμερικανικά συμφέροντα στην Ελλάδα;

Αν αυτό αποδειχθεί με ονοματεπώνυμα, η «λίστα Πέτσα» θα φαντάζει μάλλον φαιδρή. Και αν όντως συμβεί, ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά η Θέμις θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. (Όπως στις αμερικανικές ταινίες που έχουν σχεδόν πάντα happy end, καλό είναι να κλείνουμε ένα κείμενο με κάτι πρόσχαρο, αν όχι αισιόδοξο)».

neostrategy.gr

The American Conservative: η Αμερική να αποχωρήσει απο το ΝΑΤΟ

Από
anixneuseis
-
0

 

Έξω από την Ευρώπη για να σώσουμε την Ευρώπη

Διαρκής ειρήνη στην ήπειρο μπορεί να προκύψει μόνο από την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.

James W. Carden
Feb 21, 202512:05 AM

Πριν από τριάντα χρόνια, ο νονός της επέκτασης του ΝΑΤΟ, ο αείμνηστος Ρίτσαρντ Λούγκαρ, Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής από την Ιντιάνα, δήλωσε ότι για να επιβιώσει το ΝΑΤΟ στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο, θα έπρεπε να φύγει «εκτός περιοχής ή επιχειρήσεων». Ωστόσο, σε μια ειρωνεία της ιστορίας, η αναζήτηση του ΝΑΤΟ για ολοένα νέα σύνορα προς υπεράσπιση μπορεί τελικά να φέρει τη συμμαχία σε θλίψη.

Παρά τις βαθύτατα ανειλικρινείς διαμαρτυρίες για το αντίθετο, η επέκταση του ΝΑΤΟ για να συμπεριλάβει την Ουκρανία ήταν η κύρια αιτία του πολέμου που καταστρέφει τώρα την ανατολική Ουκρανία. Ήρθε λοιπόν η ώρα για την κυβέρνηση Τραμπ να αρχίσει να σκέφτεται αυτό που ήταν αδιανόητο για 80 χρόνια: την αποχώρηση της Αμερικής από το ΝΑΤΟ.

Μια τέτοια απόσυρση δεν είναι ριζοσπαστικός αυτοσχεδιασμός από τον ευμετάβλητο Τραμπ, αλλά θα ήταν σύμφωνη με τις επιθυμίες του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ο οποίος, το 1958, εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ήταν καιρός να «απογαλακτίσουν» τους Συμμάχους από την υπερβολική τους εξάρτηση από τις ΗΠΑ «και να τους ενθαρρύνουν να κάνουν καλύτερες προσπάθειες μόνοι τους».

Ο Αϊζενχάουερ ήταν μπροστά από την εποχή του. Σήμερα, στον απόηχο του αποτυχημένου πειράματος επέκτασης, έχει έρθει η ώρα για τους Ευρωπαίους να φροντίσουν τον εαυτό τους—εξάλλου, αυτοί μπορούν να το αντέξουν οικονομικά, εμείς δεν μπορούμε. Οι νευρώσεις τους που προέκυψαν από το λουτρό αίματος του 1939-1945 δεν θα πρέπει πλέον να επιτρέπεται να υπαγορεύουν την ατζέντα ασφαλείας της Ουάσιγκτον, η οποία σε αυτόν τον αιώνα μετατοπίζεται στον Ινδο-Ειρηνικό.

Για πάρα πολύ καιρό η ένταξη μας στο ΝΑΤΟ έχει διαβρώσει τα δημοκρατικά θεμέλια στα οποία βασίζεται η χώρα. Γράφοντας στον Τζέιμς Μάντισον το 1789, ο Τόμας Τζέφερσον σημείωσε ότι,

Έχουμε ήδη δώσει, για παράδειγμα, μια αποτελεσματική επιταγή στο σκυλί του πολέμου, μεταφέροντας την εξουσία κήρυξης πολέμου από την εκτελεστική στο νομοθετικό σώμα, από αυτούς που πρέπει να ξοδέψουν, σε αυτούς που πρέπει να πληρώσουν.

Ωστόσο, το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ διέβρωσε αυτόν τον έλεγχο – με δύο τρόπους.

Πρώτον, όπως σημείωσε πρόσφατα ο John Henry, πρόεδρος μιας φιλοσυνταγματικής μη κερδοσκοπικής Επιτροπής για τη Δημοκρατία, «το ΝΑΤΟ είναι η συμμαχία που μας εμπλέκει περισσότερο. Οι Αμερικανοί πρόεδροι έχουν επανειλημμένα χαρακτηρίσει αρνητικά το Άρθρο 5 για να ισχυριστούν ότι -όχι το Κογκρέσο- μπορεί να μας οδηγήσει σε πόλεμο». Αυτή την ανησυχία συμμερίστηκε και ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Οχάιο Ρόμπερτ Ταφτ, ο οποίος, σε μια ομιλία που εναντιώθηκε στην επικύρωση της Συνθήκης της Ουάσιγκτον για την ίδρυση του ΝΑΤΟ, ανησύχησε ότι η συνθήκη «μας υποχρεώνει να πάμε σε πόλεμο εάν οποιαδήποτε στιγμή μέσα στα επόμενα 20 χρόνια κάποιος κάνει ένοπλη επίθεση σε οποιοδήποτε από τα 12 κράτη».

Δεύτερον, η συμμαχία έχει εξουσιοδοτήσει τα μέλη (καθώς και εκείνα που επιδιώκουν την ένταξη) να κουνούν αποτελεσματικά το σκυλί. Στην περίπτωση της Ουκρανίας, ένας σχετικά μικρός αλλά ισχυρός αριθμός ιδεολόγων εντός των κυβερνήσεων Ομπάμα και Μπάιντεν συμφώνησαν με τους πιο επιθετικούς εθνικιστές της Γαλικίας και παραλίγο να παρασύρουν την Ουάσιγκτον σε άμεση αντιπαράθεση με τη Μόσχα.

Όπως σημείωσε πρόσφατα ο διευθυντής του Γραφείου Διαχείρισης και Προϋπολογισμού του Προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν, Ντέιβιντ Στόκμαν, «Δεν υπάρχει τίποτα στο Σύνταγμα των ΗΠΑ που να εξουσιοδοτεί την Ουάσιγκτον να ασχολείται με τη διάδοση, την αναδοχή και τη στρατιωτική εγγύηση της δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο».

Στη Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου (MSC) το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο αντιπρόεδρος J.D. Vance σημείωσε για την Ευρώπη:

Ο Τραμπ είναι ο «νέος σερίφης στην πόλη» που «πιστεύει ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας πρέπει να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο στο μέλλον αυτής της ηπείρου».

Και ενώ οι Ευρωπαίοι έδειξαν σοκαρισμένοι απο την αναστάτωση του Βανς, αυτό που είπε ήταν πολύ σύμφωνο με τις παρατηρήσεις που έκανε στη διάσκεψη πέρυσι, όταν σημείωσε:

Το πρόβλημα με την Ευρώπη είναι ότι δεν παρέχει από μόνη της αρκετή αποτροπή επειδή δεν έχει αναλάβει πρωτοβουλία για τη δική της ασφάλεια, Η αμερικανική κουβέρτα ασφαλείας επέτρεψε την ευρωπαϊκή ασφάλεια να ατροφήσει.

Εν τω μεταξύ, η απάντηση της Ευρώπης στον «νέο σερίφη» που ανέλαβε να κάνει αυτό που ο Τζο Μπάιντεν δεν είχε ούτε τη δύναμη, ούτε την αυτοπεποίθηση ούτε το νόημα να κάνει και να ξεκινήσει ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Μόσχα, χαρακτηρίστηκε από έναν συνδυασμό πανικού, πικρίας και, στην περίπτωση του Ουκρανού Ζελένσκι, φαντασίας.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Ουκρανός πρόεδρος ζήτησε την ανάπτυξη ευρωπαϊκής ειρηνευτικής δύναμης μεταξύ 150.000-200.000 στην Ουκρανία.

Από την πλευρά του, ο Γάλλος Εμανουέλ Μακρόν δέχθηκε την κραυγή της κυβέρνησης Μπάιντεν: «Τίποτα για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία». Ο Μακρόν, αντιμέτωπος με την αποφασιστικότητα του Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο με ή χωρίς την Ευρώπη στο τραπέζι, ανακάλυψε ξαφνικά την πάλαι ποτέ ευνοημένη πολιτική του «στρατηγικής αυτονομίας».

Είναι πλέον καιρός, είπε στους Financial Times την περασμένη εβδομάδα, η Ευρώπη να «δυναμώσει» και να αναπτύξει μια πλήρως ολοκληρωμένη «αμυντική, βιομηχανική και τεχνολογική βάση».

«Αν το μόνο που κάνουμε είναι να γίνουμε μεγαλύτεροι πελάτες των ΗΠΑ, τότε σε 20 χρόνια», είπε ο Μακρόν, «ακόμα δεν θα έχουμε λύσει το ζήτημα της ευρωπαϊκής κυριαρχίας».

Ένα μικρό βήμα προς την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας έλαβε χώρα τη Δευτέρα στο Μέγαρο των Ηλυσίων, όπου ο Μακρόν συγκάλεσε την «έκτακτη συνάντηση» των ευρωπαίων ηγετών για να παγώσει η προσέγγισης του Τραμπ στη Μόσχα. Αυτό που προέκυψε ήταν μια σταθερή ροή πιθανώς κενών διακηρύξεων υποστήριξης προς τον Zelensky μαζί με την αναγνώριση ότι, σύμφωνα με τα λόγια του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Keir Starmer, «ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη για την ασφάλειά μας, για την ήπειρό μας».

Αν μη τι άλλο, οι Ευρωπαίοι έχουν πάρει το μήνυμα: Ογδόντα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι καιρός να σταθούν μόνοι τους. Το αν θα το κάνουν πραγματικά παραμένει ένα πολύ ανοιχτό ερώτημα.

Ένα εξίσου ανοιχτό ερώτημα -το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Τραμπ μόλις ολοκληρωθούν, επιτέλους, [οι υυποθεσεις] με την Ουκρανία- έχει να κάνει με τη διόρθωση των σχέσεων μεταξύ της Ευρώπης και του ανήσυχου γείτονά της στην Ανατολή.

Ο Χένρι Κίσινγκερ είπε περίφημα: «Ποιον να καλέσω όταν θέλω να τηλεφωνήσω στην Ευρώπη;» Ο Μακρόν πιστεύει ξεκάθαρα ότι είναι αυτός που θα πρέπει να λάβει αυτή την κλήση, αλλά, πιθανότατα, μετά τις γερμανικές εκλογές στις 23 Φεβρουαρίου, θα είναι ο ηγέτης των συντηρητικών Χριστιανοδημοκρατών, Φρίντριχ Μερτς, αυτός που θα αναλάβει αυτόν τον ρόλο στην πραγματικότητα. Όποια και αν είναι η περίπτωση, το έργο της επιδιόρθωσης των ταλαιπωρημένων -αν όχι εντελώς διαλυμένων- σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης θα χρειαστεί προσοχή. Το εγχείρημα θα γίνει πολύ πιο δύσκολο λόγω της εχθρότητας με την οποία αντιμετωπίζουν το ένα το άλλο το ευρωπαϊκό και το ρωσικό πολιτικό κατεστημένο μετά από δέκα χρόνια διπλωματικής διαμάχης και στη συνέχεια πραγματικού πολέμου για την τύχη της ανατολικής Ουκρανίας.

Η αίσθηση του πώς ορισμένα μέλη του ρωσικού κατεστημένου βλέπουν την Ευρώπη προέρχεται από ένα δοκίμιο του Σεργκέι Καραγκάνοφ, γνωστού πολιτικού επιστήμονα και επίτιμου προέδρου του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής της Ρωσίας, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα στο ρωσικό περιοδικό Profile. Αν και δεν είναι καθόλου σαφές ότι αυτά τα συναισθήματα συμμερίζεται ο Ρώσος Πρόεδρος, αξίζει να αναφερθούν εκτενώς επειδή δείχνουν το βάθος του θυμού που υπάρχει απέναντι στην Ευρώπη σε ορισμένες περιοχές της Ρωσίας:

Από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης και με βάση την εμπειρία της συνεργασίας με τον Ντε Γκωλ, τον Μιτεράν, τον Μπραντ, τον Σρέντερ και άλλους, έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε τους Αμερικανούς ως τους κύριους υποκινητές της αντιπαράθεσης και της στρατιωτικοποίησης της πολιτικής στη Δύση. Αυτό δεν είναι απολύτως αλήθεια, και τώρα δεν είναι καθόλου αλήθεια. Ο Τσόρτσιλ ήταν αυτός που, όταν του φάνηκε συμφέρουσα, έσυρε τις ΗΠΑ στον Ψυχρό Πόλεμο. Οι Ευρωπαίοι στρατηγοί (υπήρχαν ακόμα τότε) και όχι οι Αμερικανοί, ήταν αυτοί που ξεκίνησαν την πυραυλική κρίση της δεκαετίας του 1970. Ο κατάλογος των παραδειγμάτων είναι μακρύς. Τώρα οι ευρωελίτ είναι οι κύριοι χορηγοί της χούντας του Κιέβου. Αυτοί, έχοντας ξεχάσει ότι οι προκάτοχοί τους ήταν αυτοί που εξαπέλυσαν δύο παγκόσμιους πολέμους, ωθούν την Ευρώπη και τον κόσμο προς τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Στέλνοντας ουκρανική τροφή για κανόνια στη σφαγή, ετοιμάζουν νέα—Ανατολικοευρωπαίους από μια σειρά βαλκανικών κρατών, τη Ρουμανία και την Πολωνία. Άρχισαν να αναπτύσσουν κινητές βάσεις όπου εκπαιδεύουν ομάδες πιθανών landsknechts. Θα προσπαθήσουν να συνεχίσουν τον πόλεμο όχι μόνο μέχρι τον «τελευταίο Ουκρανό», αλλά σύντομα μέχρι την «τελευταία Ανατολική Ευρώπη».

Η αντιρωσική προπαγάνδα του ΝΑΤΟ και των Βρυξελλών ξεπερνά ήδη αυτή του Χίτλερ. Η ειρήνη στην υποήπειρο μπορεί να εδραιωθεί μόνο όταν η πλάτη της Ευρώπης σπάσει για άλλη μια φορά, όπως συνέβη ως αποτέλεσμα των νικών μας επί του Ναπολέοντα και του Χίτλερ, όταν επέλθει μια αλλαγή γενιάς των σημερινών ελίτ.

Ο καθρέφτης τέτοιων ιδεών βρίσκεται σε όλη τη Δύση, ιδιαίτερα μεταξύ των Ρωσοφοβικών πολιτικών, μελετητών, δημοσιογράφων που έχουν δεχτεί την κραυγή της «αποαποικιοποίησης» (δηλαδή της καταστροφής) της Ρωσίας.

Η πρόκληση που θα πρέπει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Τραμπ μετά την καθίζηση της σκόνης στο Ντονμπάς είναι το ζήτημα μιας δίκαιης και ασφαλούς ευρωπαϊκής διευθέτησης, που θα λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις ασφαλείας κάθε κράτους από τη Λισαβόνα μέχρι το Βλαδιβοστόκ.

Η 9η Μαΐου σηματοδοτεί 80 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη και θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα στη διοίκηση να διοχετεύσει αυτό που κάποτε ήταν γνωστό ως «Το Πνεύμα του Έλβα» για να ξεκινήσει τη μακρά, επίπονη διαδικασία δημιουργίας μιας Ευρώπης ολόκληρης και ελεύθερης. Δεδομένης της πιθανής αδιαλλαξίας των Πολωνών, των Βαλτών, των Βρετανών και στοιχείων του γαλλικού και γερμανικού πολιτικού κατεστημένου (ειδικά μεταξύ των Πρασίνων και της κεντροαριστεράς), αυτό θα είναι ίσως ακόμη πιο βαρύ από το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. Αλλά οι Ευρωπαίοι φαίνεται να έχουν ηθελημένα ξεχάσει ποιος ήταν ακριβώς αυτός που απελευθέρωσε τα στρατόπεδα – πιθανότατα επειδή προσπαθούν να ξεχάσουν ποιος τα έστησε και μετά ποιος τα λειτούργησε αρχικά.

Είναι προς το αμερικανικό συμφέρον να υπάρχει μια φαινομενική ευπρέπεια στην ήπειρο. Αυτό απαιτεί, μεταξύ άλλων, την αποστρατιωτικοποίηση του ρόλου της Αμερικής στην Ευρώπη. Μετά την Ουκρανία ακολουθεί η σκληρή δουλειά: αυτή της ειρήνης.

James W. Carden
Ο James W. Carden είναι συντάκτης του The American Conservative και πρώην σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ.

J.D.VANCE: Μεταξύ ωμής παρέμβασης και έκκλησης για δημοκρατία στην Ευρώπη…

Από
anixneuseis
-
0

Ανάλυση του Alexandre Devecchio

Τα περιστατικά που ανέφερε ο αντιπρόεδρος – μικρός δούλεψε στο παντοπωλείο της γειτονιάς – είναι πραγματικά. Αλλά, η ελευθερία έκφρασης στην Ευρώπη είναι ο δούρειος ίππος του αμερικανικού νεοϊμπεριαλισμού;

«Ακούστε τι σας λένε οι δικοί σας», είπε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος στους Ευρωπαίους στο Μόναχο. Ο JD Vance επεσήμανε την οπισθοχώρησης της ελευθερίας της έκφρασης στην Ευρώπη, αλλά και την διάσταση μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών και των λαϊκών φιλοδοξιών. Το λιγότερο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η ομιλία του δίχασε τόσο την πολιτική τάξη όσο και τους παρατηρητές. Κάποιοι το είδαν ως απαράδεκτη παρέμβαση στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Άλλοι, μια έκκληση για δημοκρατία.

Ρήγμα ελίτ – πολιτών

Στην πραγματικότητα, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος υιοθετεί   μια διάγνωση που έγινε εδώ και χρόνια από αρκετούς διανοούμενους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Αυτή της βαθιάς κρίσης στο δημοκρατικό μας σύστημα που προκλήθηκε από ένα ρήγμα μεταξύ των ελίτ και των πολιτών.

Στις ΗΠΑ, μπορούμε να αναφέρουμε τον Christopher Lasch*, ο οποίος ήδη από το 1994 κατήγγειλε «την εξέγερση των ελίτ» και την «προδοσία της δημοκρατίας». Ή, πιο πρόσφατα, ο Yascha Mounk: «Ζούμε σε ένα σύστημα στο οποίο πολλοί πολίτες αισθάνονται όλο και περισσότερο ότι οι φωνές τους δεν μετράνε πλέον», ανέλυσε ο ακαδημαϊκός το 2018 στο βιβλίο του The People Against Democracy, «λόγω των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και του ρόλου του χρήματος, αλλά και των τεχνοκρατικών και νομικών θεσμών. Στην Ευρώπη, αυτό έχει τη μορφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά υπάρχει σε δημοκρατίες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα με το Ανώτατο Δικαστήριο».

Στη Γαλλία, στο Le Nœud démocratique, ένα αριστοτεχνικό έργο που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Οκτώβριο, ο Marcel Gauchet περιγράφει επίσης το αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε η ιεροποίηση του κράτους δικαίου, εις βάρος της λαϊκής κυριαρχίας. Από βιβλίο σε βιβλίο, ο γεωγράφος Christophe Guilluy αναδεικνύει την οικονομική και πολιτιστική, αλλά και δημοκρατική, εκποίηση της μεσαίας και εργατικής τάξης προς όφελος μιας μητροπολιτικής και παγκοσμιοποιημένης «ελίτ», αποκομμένης από την πραγματικότητα των «απλών ανθρώπων».

Ο ίδιος ο JD Vance πριν πολιτευθεί, έγινε γνωστός για το αυτοβιογραφικό του βιβλίο Hillbilly Elegy, στο οποίο έδωσε φωνή στους ξεχασμένους ανθρώπους της βαθειάς Αμερικής, θυμωμένοι με μια ένοχη και αποκομμένη άρχουσα τάξη επειδή φροντίζει τις μειονότητες.

Όλοι αυτοί οι στοχαστές, στους οποίους θα πρέπει να προσθέσουμε τον David Goodhart και πολλούς άλλους, δεν συμφωνούν απαραίτητα με τις λύσεις του JD Vance (ο Mounk εμφανίζεται ακόμη και ως αντίπαλος των «λαϊκισμών»), αλλά όλοι συμμερίζονται την παρατήρηση του Αμερικανού αντιπροέδρου. Όλοι παρατηρούν τη διαγραφή του «δήμου» από τη δημοκρατική διαδικασία. Η στροφή σε ένα σύστημα όπου οι επιλογές των λαών αγνοούνται προς όφελος μιας προοδευτικής ιδεολογίας που βασίζεται στο νόμο και τους τεχνοκράτες για να παρακάμψει τη λαϊκή βούληση. Αυτός ο μετασχηματισμός της δημοκρατίας ήταν ηθελημένος και προϊόν της πλειονότητας των «ελίτ», αλλά είναι επίσης ο καρπός ενός συνδυασμού διαφορετικών παραγόντων για τέσσερις δεκαετίες: η εξαφάνιση του εθνικού πλαισίου που συνδέεται με την παγκοσμιοποίηση, η εμφάνιση του ριζοσπαστικού ατομικισμού στο πλαίσιο της εξαφάνισης των παλαιών δομικών πλαισίων (Εκκλησία, παραδοσιακή οικογένεια, μαζικές ιδεολογίες), η μαζική μετανάστευση και η άνοδος των κοινοτικών αιτημάτων..

Αυταρχική μετατόπιση;

Σε αυτό το πλαίσιο, η άνοδος των λεγόμενων «λαϊκιστικών» κομμάτων, η εκλογή Τραμπ και οι χωρίς υπονοούμενα δηλώσεις του Βανς πρέπει να εκληφθούν ως αντίδραση, εξέγερση του λαού ενάντια στην εξέγερση των «ελίτ». Υπάρχει εύλογη ανησυχία ότι η ταλάντευση του εκκρεμούς θα είναι πολύ απότομη και θα οδηγήσει σε μια αυταρχική μετατόπιση. Ο κίνδυνος είναι ότι ο Τραμπ ή ο Μασκ θα αγνοήσουν τα νόμιμα όρια που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την εξουσία τους και ότι ένας δεσποτισμός της πλειοψηφίας  θα διαδεχθεί την τυραννία των μειονοτήτων, όπως τον φοβόταν ο Τοκβίλ στην εποχή του. Αλλά δεν είμαστε ακόμα εκεί. Αντιθέτως, γινόμαστε μάρτυρες μιας ριζοσπαστικοποίησης των ελίτ. Μέχρι τότε, μπορούσαν να αγνοούν τα λαϊκά θεμέλια της δημοκρατίας, αλλά έμοιαζαν σχετικά προσκολλημένοι στην εγγύηση των ατομικών ελευθεριών. Αντιμέτωπες με την άνοδο των «λαϊκιστών», οι προοδευτικές ελίτ μπαίνουν τώρα στον πειρασμό της «άρνησης του φιλελευθερισμού» για τον οποίο μερικές φορές δικαιολογημένα κατηγορούσαν τους αντιπάλους τους.

Αυτό αποδεικνύεται από τις τάσεις λογοκρισίας που επιχείρησαν ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες, τις οποίες δικαίως κατήγγειλε ο JD Vance. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ εξέφρασε την ανησυχία του για την ακύρωση των εκλογών στη Ρουμανία, την οποία θεώρησε αυθαίρετη, επικαλούμενος και την περίπτωση της Μεγάλης Βρετανίας, όπου η αστυνομία πραγματοποίησε επιδρομές σε πολίτες που ήταν ύποπτοι ότι δημοσίευσαν αντιφεμινιστικά σχόλια στο Διαδίκτυο. Θα μπορούσε να είχε αναφέρει τη Γαλλία, όπου το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο επιχείρησε να στερήσει από το δημοφιλέστερο κανάλι TΝT τη δυνατότητα εκπομπής**.

Στις ΗΠΑ, η απαγόρευση του Τραμπ από τα κοινωνικά δίκτυα, οι απόπειρες χρήσης δικαιοσύνης ή θεσμών για να τον εμποδίσουν δεν πέτυχαν. Αντίθετα, αυτό απλώς ενίσχυσε την ιδέα των υποστηρικτών της για προδοσία της δημοκρατίας και ενίσχυσε την εκλογική της ελκυστικότητα. Στην Ευρώπη, οι ίδιες αιτίες θα μπορούσαν να έχουν τα ίδια αποτελέσματα.

*Οι Ανιχνεύσεις φιλοξένησαν αναλύσεις του, το 2019 με τίτλο  Η (αντ)επανάσταση των ελίτ και η προδοσία της Δημοκρατίας και το 2023 με τίτλο ΠΩΣ ΟΙ ΕΛΙΤ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

**Στις 19 Φεβρουαρίου το Συμβούλιο της Επικρατείας επικύρωσε την απόφαση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλιου.

Πηγή: https://www.lefigaro.fr/vox/monde/guilluy-gauchet-lasch-ces-intellectuels-qui-denoncaient-la-secession-des-elites-avant-le-vice-president-americain-jd-vance-20250217

 

 

1...884885886...3,038Σελίδα 885 από 3,038