Αρχική Blog Σελίδα 78

Ποιος κατέστρεψε και αφάνισε την Αρχαία Σπάρτη; – Η άγνωστη ιστορία

1

Ποιος ήταν ο απεσταλμένος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου IE’ που κατέστρεφε μνημεία

Η Σπάρτη (Σπάρτα στη Δωρική διάλεκτο) ήταν πόλη-κράτος στην Αρχαία Ελλάδα, χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ευρώτα στη Λακωνία, στο ΝΑ μέρος της Πελοποννήσου.

Θησαυροί της αραίας Ελληνικής τέχνης καταστραφήκαν και λεηλατηθήκαν, όπως είναι γνωστό, από Ρωμαίους, Φράγκους σταυροφόρους, από τον Ενετό στρατηγό Μοροζίνι και από τον Άγγλο (Σκώτο για την ακρίβεια) Έλγιν.

Εξίσου μεγάλη καταστροφή επήλθε από περιηγητές και απεσταλμένους μουσείων, πανεπιστημίων και βασιλιάδων της Ευρώπης, που ήλθαν στην Ελλάδα στους χρόνους της τουρκοκρατίας, για να αποθησαυρίσουν νομίσματα, χειρόγραφα, επιγραφές και έργα τέχνης.

Όλους αυτούς υπέρβαλε σε απληστία και σε καταστροφές που προκάλεσε στους προγονικούς θησαυρούς της Ελλάδας ο αββάς Michel Fourmont (1690/1746), απεσταλμένος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου IE’.

Ο αββάς Fourmont ξεπερνάει και τον Έλγιν όσο αφορά στο βάναυσο τρόπο της καταστροφής των μνημείων, που κυριολεκτικά αφάνισε, αλλά και στον απίστευτο αριθμό των αρχαιοτήτων που κατέστρεψε.

Στην προσπάθειά του να φανεί αρεστός στο βασιλιά του και να εξασφαλίσει αποκλειστικά για εκείνον μονό το δικαίωμα της μελέτης και της ερευνάς επιγραφών και μνημείων, μετά την καταγραφή τους επιδιδόταν με, παρανοϊκή στην κυριολεξία, μανία στην καταστροφή τους επιχαίροντας μάλιστα γι′ αυτήν.

Ο Fourmont αναζήτησε επιγραφές στην Αθηνά, στη Σαλαμίνα, στα Μέγαρα και στην Πελοπόννησο, οπού διείσδυσε ακόμη και στα αγριότερα μέρη της Μάνης.

Ο ίδιος ομολογεί σε χειρόγραφο του, που σώζεται μαζί με το ημερολόγιο του, ότι συγκέντρωσε πάνω από 1.500 επιγραφές στην περιήγηση του το 1729 στην Ελλάδα. Σε επιστολή του προς τον κόμη Maurepas, o Fourmont καυχιέται ότι κατέστρεψε(!) τις επιγραφές, για να μην αντιγραφούν από μελλοντικό περιηγητή!

Όσα γραφεί ο Fourmont για την καταστροφή που έκανε στη Σπαρτή εξηγούν και τη σπανιότητα των αρχαιοτήτων σήμερα στη φημισμένη πόλη.

Σημειώνει λοιπόν ο αββάς Fourmont τα εξής απίστευτα: «επί 30 μέρες και πλέον 30, 40 και 60 εργάτες εκθεμελιώνουν, καταστρέφουν, εξαφανίζουν την πόλη της Σπάρτης. Μου υπολείπονται 4 μονό πύργοι να καταστρέψω… Προς το παρόν ασχολούμαι με την καταστροφή των τελευταίων αρχαιοτήτων της Σπάρτης. Καταλαβαίνετε (αποτείνεται στο Maurepas) τι χαρά δοκιμάζω(!).

Αλλά να η Μαντινεία, η Στυμφαλία, η Τεγέα και ιδιαίτερα η Νεμέα και η Ολυμπία αξίζουν την εκ βάθους εκθεμελίωση. Έκανα πολλές πορείες αναζητώντας αρχαίες πόλεις αυτής της χωράς και έχω καταστρέψει μερικές. Ανάμεσα τους την Τροιζήνα, την Ερμιόνη, την Τύρινθα (tyrins στο χειρόγραφο αντί tiryns), τη μισή ακρόπολη του Άργους, τη Φλιασιά, το φενέο…

Εισέδυσα στη Μάνη.Εδώ και έξι εβδομάδες ασχολούμαι με την ολοκληρωτική καταστροφή της Σπάρτης! Γκρεμίζοντας τα τείχη, τους ναούς της, μην αφήνοντας πέτρα στην πέτρα θα κάνω και την τοποθεσία της άγνωστη στο μέλλον, για να την ξανακάνω εγώ γνωστή. Έτσι θα δοξάσω το ταξίδι μου. Δεν είναι αυτό κάτι;».

Και πιο κάτω: «η Σπάρτη είναι η πέμπτη πόλη που κατέσκαψα. Ασχολούμαι τώρα με την καταστροφή των βαθύτερων θεμελίων του ναού του Αμυκλαίου Απόλλωνα. Θα κατέστρεφα και άλλους αρχαίους τόπους το ίδιο εύκολα, αν με άφηναν. Τον πύργο τον γκρέμισα ολοκληρωτικά».

Για την Τροιζήνα αναφέρει: «γκρέμισα ότι απέμεινε από τα οχυρά και τους ναούς της.». Και με απίστευτη αφέλεια ομολογεί: «από τους περιηγητές που προηγήθηκαν δεν θυμάμαι να τόλμησε κανείς να κατεδαφίσει πύργους και άλλα μεγάλα κτίρια!».

Παρανοϊκός; ημιμαθής; φανατικός εχθρός του αρχαίου πνεύματος; δεν ξέρει κανείς την ακριβή απάντηση. Ίσως λίγο από όλα. Το βέβαιο ωστόσο είναι πως η καταστροφή που προκάλεσε είναι κολοσσιαία και σ” αυτήν οφείλεται η εξαφάνιση της αρχαίας Σπάρτης, της Τροιζήνας και της Ερμιόνης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, που ο ίδιος δίνει, μόνο στη Σπάρτη πλήρωσε 1.200 ημερομίσθια για το γκρέμισμα των μνημείων και των κτιρίων που σώζονταν ακόμη.

Ανατριχιάζει κανείς με τη σκέψη ότι θα μπορούσε ο Fourmont να μεταφέρει το βαρβαρικό μένος στην Ολυμπία, που την επίσκεψη της μάλιστα είχε προγραμματίσει. Αλλά ανακλήθηκε, ευτυχώς, στη Γαλλία λίγο αργότερα.

https://www.pronews.gr/istoria/poios-katestrepse-kai-afanise-tin-arxaia-sparti-i-agnosti-istoria-5/

Μ.Καρυστιανού κατά Α.Τσίπρα: «Έχει αντιγράψει την ιδρυτική μας διακήρυξη – Από πού προκύπτει η αισιοδοξία του;»

0

Τι είπε για τις αποχωρήσεις από το κίνημα «Ελπίδα για την Δημοκρατία»

Σφοδρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα άσκησε η πρόεδρος του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», Μαρία Καρυστιανού, με αιχμή τόσο το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε όσο και τις προτάσεις του για την επόμενη ημέρα.

Μιλώντας στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του Open, η Μ.Καρυστιανού υποστήριξε ότι υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες ανάμεσα στις θέσεις του πρώην πρωθυπουργού και στις προτάσεις του δικού της κινήματος.

«Το κόμμα του κύριου Τσίπρα έχει αντιγράψει την ιδρυτική μας διακήρυξη και πολλά στοιχεία οικονομικού ενδιαφέροντος», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι πρόκειται, μεταξύ άλλων, για «δικές μας οικονομικές λύσεις μετά από μια ημερίδα που κάναμε επί αυτού του θέματος».

Η πρόεδρος του κινήματος αμφισβήτησε παράλληλα κατά πόσο οι εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα μπορούν να υλοποιηθούν, επικαλούμενη την κυβερνητική του θητεία.

«Γιατί δεν έκανε κάτι από όλα αυτά, από το να αυξήσει τους μισθούς, να δώσει επιδόματα, να προσλάβει προσωπικό; Γιατί δεν έκανε ένα μέρος από όλα αυτά όταν ήταν κυβέρνηση;» διερωτήθηκε, συμπληρώνοντας: «Από πού προκύπτει αυτός ο ενθουσιασμός και η αισιοδοξία ότι θα μπορέσει να τα κάνει τώρα όλα αυτά;».

Η ίδια στάθηκε και στο ζήτημα της κοστολόγησης των πολιτικών προτάσεων, υποστηρίζοντας ότι οι εξαγγελίες θα πρέπει να συνοδεύονται από συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα.

«Ο κάθε ένας μπορεί να βγει και να πει “θα σας τα δώσω όλα”. Αυτό είναι το πιο εύκολο. Αλλά δεν θα πρέπει να υπάρξει και από το πού προκύπτουν όλα αυτά;» σημείωσε, ενώ για το πρόγραμμα του δικού της κινήματος ανέφερε: «Στο δικό μας πρόγραμμα τουλάχιστον, θα είναι όλα κοστολογημένα».

Σε ερώτηση για το αν το οικονομικό πρόγραμμα του «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» θα ενταχθεί σε δημοσιονομικό σχεδιασμό προκειμένου να αξιολογηθεί η οικονομική του δυνατότητα, η Μαρία Καρυστιανού απάντησε πως δεν μπορεί να λάβει μόνη της μια τέτοια απόφαση. «Θα δούμε αν θα μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Ρωτάτε κάτι που δεν μπορώ να σας το απαντήσω μόνη μου», είπε, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι «το πρόγραμμα είναι μελετημένο και εφικτό».

Η Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε και στις δημοσκοπήσεις, δηλώνοντας ότι δεν θεωρεί πως αποτελούν το βασικό κριτήριο για την απήχηση του κινήματός της.

«Σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις, κρατάω την αγάπη του κόσμου και τη συμμετοχή, η οποία καθημερινά είναι πάρα πολύ μεγάλη», ανέφερε.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής της ήταν ακόμα πιο ξεκάθαρη: «Υπάρχει ένα θέμα γενικά με τις δημοσκοπήσεις. Δεν τις εμπιστεύομαι».

Οι αποχωρήσεις από το κίνημα

Σχολιάζοντας τις αποχωρήσεις στελεχών από το κίνημά της, η Μ.Καρυστιανού υποστήριξε ότι τέτοιες εξελίξεις είναι αναμενόμενες σε έναν πολιτικό χώρο που βρίσκεται υπό διαμόρφωση.

«Προφανώς και θα υπάρχουν αποχωρήσαντες. Μπαίνεις κάπου, βλέπεις πώς λειτουργούν τα πράγματα, μπορεί πραγματικά να είναι πολύ σφιχτά, πολύ καθαρά, πολύ απαιτητικά», είπε.

Μάλιστα, περιέγραψε με χαρακτηριστικό τρόπο τη δική της αντίληψη για τη συμμετοχή στο κίνημα: «Στο κίνημα, η πόρτα μας είναι κυκλική. Μπορείς να μπεις, να δεις και να βγεις».

Αναφερόμενη στις επόμενες εκλογές, η Μαρία Καρυστιανού έθεσε ως στόχο την ανάδειξη του κινήματός της σε κυβερνητική δύναμη με αυτοδυναμία.

«Δεν είναι αλαζονεία. Βρέθηκα σε αυτό τον δρόμο για έναν συγκεκριμένο λόγο», δήλωσε, εξηγώντας ότι το εγχείρημα, όπως υποστηρίζει, δεν δημιουργήθηκε με στόχο προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες.

«Δεν θέλουμε καριέρες, ούτε να πάμε στη Βουλή για να κάτσουμε σε μια καρέκλα και να διαμαρτυρόμαστε», τόνισε και πρόσθεσε: «Εμείς δημιουργηθήκαμε με μοναδικό σκοπό να αλλάξουμε τα πράγματα στη χώρα και να φέρουμε την πνοή της αναγέννησης που μας λείπει».

Κλείνοντας, ξεκαθάρισε τη θέση της απέναντι στα κόμματα που περιορίζονται, όπως είπε, στον ρόλο της αντιπολίτευσης: «Με κόμματα διαμαρτυρίας δεν θέλω τίποτα, δεν μας εκφράζουν».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/m-karystianou-kata-a-tsipra-exei-antigrapsei-tin-idrytiki-mas-diakiryksi-apo-pou-prokyptei-i-aisiodoksia-tou/

Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας: Ποιος την κατέστρεψε τελικά; – Η αλήθεια πίσω από τον μεγάλο μύθο

0

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας έχει μείνει στην ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα της ανθρώπινης γνώσης

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας έχει μείνει στην ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα της ανθρώπινης γνώσης.

Στους χώρους της συγκεντρώθηκαν τεράστιες ποσότητες γραπτών έργων από τον αρχαίο κόσμο, δημιουργώντας έναν μοναδικό πνευματικό θησαυρό για την εποχή.

Για αιώνες, η εξαφάνισή της συνδέθηκε με μια μεγάλη πυρκαγιά και μια συγκεκριμένη εκδοχή κυριάρχησε στη συλλογική μνήμη: ότι ο Ιούλιος Καίσαρας ήταν εκείνος που την κατέστρεψε. Η πραγματικότητα, ωστόσο, φαίνεται πολύ πιο σύνθετη.

Η βιβλιοθήκη αποτελούσε τμήμα του περίφημου Μουσείου της Αλεξάνδρειας, ενός σημαντικού πνευματικού και ερευνητικού κέντρου που δημιουργήθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, υπό τη δυναστεία των Πτολεμαίων.

Η ίδρυσή της τοποθετείται πιθανότατα στον 3ο αιώνα π.Χ., ενώ οι Πτολεμαίοι μονάρχες έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στη συγκέντρωση χειρογράφων και στην προσέλκυση λογίων από διάφορες περιοχές.

Ο αριθμός των παπύρων που φιλοξενούσε παραμένει άγνωστος. Οι εκτιμήσεις των αρχαίων και σύγχρονων μελετητών παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση, από δεκάδες χιλιάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες κείμενα.

Αυτό που θεωρείται βέβαιο είναι ότι η Αλεξάνδρεια αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα πνευματικής δραστηριότητας της αρχαιότητας.

Η πυρκαγιά του Καίσαρα

Το 48 π.Χ., κατά τη διάρκεια της σύγκρουσής του με τις δυνάμεις του Πτολεμαίου ΙΓ΄, ο Ιούλιος Καίσαρας βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εξαιρετικά δύσκολη στρατιωτική κατάσταση στην Αλεξάνδρεια.

Προκειμένου να αντιμετωπίσει τον εχθρικό στόλο, διέταξε να πυρποληθούν πλοία στο λιμάνι. Η φωτιά εξαπλώθηκε και σε τμήματα της πόλης.

Ο Πλούταρχος, αρκετούς αιώνες νωρίτερα από τους σύγχρονους ιστορικούς, συνέδεσε την πυρκαγιά με την καταστροφή βιβλίων στην Αλεξάνδρεια. Έτσι δημιουργήθηκε η παράδοση ότι ο Καίσαρας ευθύνεται για την καταστροφή της περίφημης βιβλιοθήκης.

Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: καταστράφηκε τότε ολόκληρη η βιβλιοθήκη;

Τα στοιχεία που περιπλέκουν την ιστορία

Η απάντηση δεν είναι ξεκάθαρη. Υπάρχουν ενδείξεις ότι μέρος της βιβλιοθηκικής παράδοσης της Αλεξάνδρειας μπορεί να συνέχισε να υφίσταται μετά την πυρκαγιά.

Ο γεωγράφος Στράβων, ο οποίος επισκέφθηκε την πόλη λίγο αργότερα, αναφέρεται στο Μουσείο και στους χώρους του. Ωστόσο, δεν είναι σαφές αν η αναφορά του αποδεικνύει ότι η κεντρική βιβλιοθήκη λειτουργούσε ακόμη.

Παράλληλα, μεταγενέστερες πηγές αναφέρουν ότι ο Μάρκος Αντώνιος χάρισε στην Κλεοπάτρα μεγάλο αριθμό παπύρων, προκειμένου να ενισχυθεί η βιβλιοθηκική συλλογή της Αλεξάνδρειας.

Ακόμα και αυτή η πληροφορία, όμως, δεν λύνει το μυστήριο. Στην πόλη υπήρχε και το Σεράπειο, ένας σημαντικός ναός που συνδέθηκε επίσης με τη συγκέντρωση βιβλίων και χειρογράφων. Επομένως, οι πάπυροι θα μπορούσαν να είχαν μεταφερθεί ή αποθηκευτεί εκεί.

Το Σεράπειο και η χριστιανική περίοδος

Μια διαφορετική θεωρία τοποθετεί ένα από τα σημαντικότερα επεισόδια καταστροφής βιβλίων αρκετούς αιώνες αργότερα.

Κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν ο χριστιανισμός είχε πλέον επικρατήσει στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σημειώθηκαν συγκρούσεις γύρω από τους παγανιστικούς ναούς της Αλεξάνδρειας.

Το 391 μ.Χ. ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος ηγήθηκε της καταστροφής του Σεραπείου, στο πλαίσιο της εκστρατείας εναντίον της παγανιστικής λατρείας.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν το Σεράπειο λειτουργούσε ακόμη ως βιβλιοθήκη εκείνη την εποχή.

Ορισμένες μαρτυρίες φαίνεται να υποδεικνύουν ότι στους χώρους του υπήρχαν ακόμη βιβλία και αίθουσες που χρησιμοποιούνταν από ανθρώπους της γνώσης. Αν αυτό ισχύει, τότε η καταστροφή του Σεραπείου θα μπορούσε να αποτελεί ένα από τα τελευταία μεγάλα πλήγματα στην πνευματική κληρονομιά της αρχαίας Αλεξάνδρειας.

Η θεωρία για τους Άραβες

Μια ακόμη, πολύ μεταγενέστερη παράδοση αποδίδει την καταστροφή των βιβλίων στους Άραβες μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου τον 7ο αιώνα.

Σύμφωνα με την αφήγηση, ο χαλίφης Ομάρ φέρεται να διέταξε την καταστροφή των βιβλίων της Αλεξάνδρειας.

Η συγκεκριμένη ιστορία, όμως, εμφανίζεται σε αραβικές πηγές αρκετούς αιώνες μετά την κατάκτηση. Δεν υπάρχει αντίστοιχη αναφορά στις παλαιότερες πηγές που περιγράφουν την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου.

Για τον λόγο αυτό, η συγκεκριμένη εκδοχή απορρίπτεται σήμερα από τη συντριπτική πλειονότητα των ιστορικών.

Δεν υπάρχει ένας και μοναδικός «ένοχος»

Η εικόνα που προκύπτει από τις διαθέσιμες πηγές είναι πολύ διαφορετική από τον δημοφιλή μύθο μιας και μοναδικής πυρκαγιάς που εξαφάνισε μέσα σε λίγες ώρες όλη τη γνώση της αρχαιότητας.

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας πιθανότατα υπέστη απώλειες σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Η πυρκαγιά του 48 π.Χ. μπορεί να κατέστρεψε σημαντικό μέρος των συλλογών, χωρίς όμως να είναι βέβαιο ότι εξαφάνισε ολόκληρη τη βιβλιοθήκη.

Το Σεράπειο και οι καταστροφές της ύστερης αρχαιότητας αποτελούν ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία της απώλειας των βιβλίων.

Όσο για την περίφημη θεωρία ότι οι Άραβες έκαψαν τη βιβλιοθήκη, τα διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία δεν την υποστηρίζουν.

Έτσι, η πραγματική ιστορία της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας μοιάζει περισσότερο με μια μακρά διαδικασία παρακμής, καταστροφών και απωλειών παρά με ένα μοναδικό γεγονός. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της: η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη του αρχαίου

κόσμου δεν χάθηκε απαραίτητα σε μία μόνο στιγμή, αλλά μέσα από μια σειρά γεγονότων που εκτυλίχθηκαν σε διάστημα πολλών αιώνων.

https://www.pronews.gr/istoria/vivliothiki-tis-aleksandreias-poios-tin-katestrepse-telika-i-alitheia-piso-apo-ton-megalo-mytho/

Κάηκε ολοσχερώς η κάβα του ιστορικού οινοποιείου της Achaia Clauss – Έρευνα για τα αίτια της φωτιάς (Φωτογραφίες και Βίντεο)

0
Οι πυροσβεστικές δυνάμεις κατάφεραν τελικά να σβήσουν τη φωτιά που ξέσπασε τα ξημερώματα του Σαββάτου.

Χωρίς ενεργές φλόγες είναι, σύμφωνα με την Πυροσβεστική, η φωτιά που εκδηλώθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου σε χώρο του οινοποιείου της Achaia Clauss, στην περιοχή του Πετρωτού της Πάτρας.

Αμέσως μετά την εκδήλωση της φωτιάς έσπευσαν στον χώρο του οινοποιείου ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής, με 27 πυροσβέστες, μία ομάδα πεζοπόρου τμήματος της 6ης ΕΜΟΔΕ, οκτώ οχήματα και ειδικό κλιμακοφόρο όχημα.

Οι δυνάμεις πυρόσβεσης, με τη συνδρομή υδροφόρων οχημάτων της αυτοδιοίκησης, κατάφεραν να περιορίσουν τη φωτιά στον χώρο που εκδηλώθηκε, χωρίς να επεκταθεί σε άλλα κτίρια του οινοποιείου, αλλά και στη γειτονική δασική έκταση.

Παράλληλα, το αρμόδιο ανακριτικό κλιμάκιο της Πυροσβεστικής έχει ξεκινήσει έρευνες για τα αίτια που προκάλεσαν τη φωτιά.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/860144/kaike-oloscheros-i-kava-toy-istorikoy-oinopoieioy-tis-achaia-clauss-ereyna-gia-ta-aitia-tis-fotias-fotografies-kai-vinteo/

Ο Τραμπ στέλνει Γουίτκοφ και Κούσνερ σε Ρωσία και Ουκρανία – Ο όρος της Μόσχας για μια πιθανή συμφωνία ειρήνης

0
Jared Kushner, left, and Steve Witkoff, Special Envoy for Peace Missions listen as Vice President JD Vance speaks during a news conference after meeting with representatives from Pakistan and Iran, Sunday, April 12, 2026, in Islamabad, Pakistan. (AP Photo/Jacquelyn Martin, Pool)
Οι ειδικοί απεσταλμένοι του Τραμπ θα επισκεφτούν για πρώτη φορά το Κίεβο. «Έχουμε μια ιδέα για ειρήνη», ανέφερε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα πρέπει να λάβει υπόψη της τις πραγματικότητες επί του εδάφους σε οποιαδήποτε διευθέτηση της σύγκρουσης Ρωσίας – Ουκρανίας, όπου η κατάσταση αλλάζει εναντίον του Κιέβου, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων TASS, επικαλούμενο τον υφυπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Ριαμπκόφ.

«Η κρίσιμη ερώτηση είναι σε ποιο βαθμό η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι έτοιμη να επενδύσει στην εξεύρεση μια πραγματικής λύσης στην τρέχουσα κρίση, λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικότητες επί του εδάφους», είπε χαρακτηριστικά ο Ριαμπκόφ στο TASS, κληθείς να σχολιάσει την επίσκεψη στη Μόσχα του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ και του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ,

Ο Τραμπ στέλνει τους απεσταλένους του στη Μόσχα και στο Κίεβο

Οι ειδικοί απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ αναμένονται στη Μόσχα και ακολούθως στο Κίεβο το Σαββατοκύριακο, μεταφέροντας, σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

«Τους στείλαμε για να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να προχωρήσουν τα πράγματα, και μπορεί να υπάρχει μια καλή πιθανότητα να τα καταφέρουμε», είπε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους από το Οβάλ Γραφείο.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο Axios, οι Γουίτκοφ και Κούσνερ θα πάνε πρώτα στη Μόσχα για συναντήσεις με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν σήμερα, στη συνέχεια αύριο Κυριακή στο Κίεβο για να δουν τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν διευκρίνισε αν η πρόταση που μεταφέρουν οι απεσταλμένο του περιλαμβάνει παραχώρηση εδάφους εκ μέρους της Ουκρανίας, όπως είχε αφήσει να εννοηθεί προηγουμένως, όμως είπε «Έχουμε μια ιδέα για ειρήνη».

Σε κάθε περίπτωση, θα είναι η πρώτη φορά που οι Κούσνερ και Γουίτκοφ θα πάνε στο Κίεβο, ενώ αντίθετα οι δυο Αμερικανοί απεσταλμένοι έχουν ήδη πάει στη Μόσχα, με την τελευταία φορά να ήταν τον Ιανουάριο.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/860171/o-tramp-stelnei-goyitkof-kai-koysner-se-rosia-kai-oykrania-o-oros-tis-moschas-gia-mia-pithani-symfonia-eirinis/

Βούλτεψη για τα κενά στα σχολεία: «Προσλαμβάνουμε εκπαιδευτικούς και την 1η ημέρα εμφανίζονται οι μισές εγκυμονούσες»

0
Συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, των άρθρων και του συνόλου των σχεδίων νόμων α) "Κύρωση της Συμφωνίας Έδρας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης" και β) "Κύρωση της Συμφωνίας Έδρας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ύπατης Αρμοστείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες", Τετάρτη 4 Ιουνίου 2025. (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Η Σοφία Βούλτεψη απέδωσε τα κενά στα σχολεία στις «ξαφνικά εγκυμονούσες» εκπαιδευτικούς.

Θύελλα αντιδράσεων έχει ξεσπάσει για τις δηλώσεις της Σοφίας Βούλτεψη σχετικά με τα κενά στα σχολεία, τα οποία απέδωσε στις… εγκυμονούσες.

Συγκεκριμένα, η βουλευτής της ΝΔ, μιλώντας στο Open, υποστήριξε πως η κυβέρνηση προσλαμβάνει εκπαιδευτικούς, αλλά μετά «εμφανίζονται εγκυμονούσες» με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κενά.

«Όταν προσλαμβάνεις κάθε χρόνο περίπου 40.000 αναπληρωτές, όταν το 35% του συνόλου του διδακτικού προσωπικού της χώρας είναι αναπληρωτές, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις ανάγκη για προσωπικό;», διερωτήθηκε αρχικά η τομεάρχης παιδείας της ΕΛΑΣ, καθηγήτρια Ιωάννα Λαλιώτου, η οποία συμμετείχε στο πάνελ της εκπομπής, ενώ επισήμανε πως ο ευρωπαϊκός μέσος όρος αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι μόλις το 5% του συνόλου του διδακτικού προσωπικού.

«Κυρία Λαλιώτου είστε καθηγήτρια. Αυτό γίνεται (μεγάλος αριθμός αναπληρωτών εκπαιδευτικών) γιατί την πρώτη ημέρα του σχολείου εμφανίζονται οι μισές εγκυμονούσες», απάντησε η Σοφία Βούλτεψη.

«Αν εγκυμονούσαν τόσες χιλιάδες που λέτε και είναι οι εγκυμοσύνες το πρόβλημα τότε δεν θα είχαμε δημογραφικό πρόβλημα», σχολίασε σκωπτικά η κ. Λαλιώτου.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/860148/voyltepsi-gia-ta-kena-sta-scholeia-proslamvanoyme-ekpaideytikoys-kai-tin-1i-imera-emfanizontai-oi-mises-egkymonoyses/

Ο Τραμπ αδειάζει τους Ευρωπαίους: «Ο Πούτιν δεν σκοπεύει να επιτεθεί σε χώρα του ΝΑΤΟ»

0
U.S. President Donald Trump arrives for a news conference at the NATO summit in Ankara, Turkey, Wednesday, July 8, 2026. (AP Photo/Alex Brandon)
Σε διαφορετικό μήκος κύματος ο Τραμπ από το «κλίμα ρωσοφοβίας» που κυριαρχεί αυτή την περίοδο στην ΕΕ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ – σε συνομιλία που είχε με δημοσιογράφους – απέφυγε να καταδικάσει τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν για τις καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες η Ρωσία βρισκόταν πίσω από το drone με τα εκρηκτικά στο αεροδρόμιο της Λειψίας και έχει πραγματοποιήσει κατασκοπευτικές επιθέσεις εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ.

Μάλιστα ο Τραμπ υποβάθμισε την ερώτηση σχετικά με το περιστατικό στη Λειψία. «Μιλάω μαζί του», είπε αναφερόμενος στον Ρώσο ηγέτη. «Τον γνωρίζω πολύ καλά. Ο Πούτιν δεν επιδιώκει να επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ».

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν αποδίδουν τα περιστατικά με drones σε ενέργειες της Μόσχας, κάτι το οποίο διαψεύδεται από το Κρεμλίνο, κατηγορώντας τη Ρωσία πως εξαπολύει μια μορφή υβριδικού πολέμου εναντίον των χωρών του ΝΑΤΟ που υποστηρίζουν την Ουκρανία μετά την έναρξη της πλήρους κλίμακας εισβολής του Πούτιν το 2022.

Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους αναμένεται να συναντηθεί αργότερα αυτόν τον μήνα στην Ουάσιγκτον με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ. Οι δύο αξιωματούχοι θεωρείται πιθανό να συζητήσουν το περιστατικό.

Υπενθυμίζεται πως ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, εξέφρασε την υποστήριξή του προς τη Γερμανία και δήλωσε ότι χαιρετίζει τα αντίποινα που έλαβε για τις ρωσικές επιθέσεις.

Βαθαίνει το ρήγμα ΗΠΑ – Ευρωπαίων στο ΝΑΤΟ

Η αντίδραση του Τραμπ στην ερώτηση για τα drones έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ διερωτώνται κατά πόσο μπορούν να βασίζονται στις ΗΠΑ για να συνδράμουν σε περίπτωση ανάγκης.

Δημοσκόπηση του Politico έδειξε ότι η εμπιστοσύνη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες από τους βασικούς συμμάχους του ΝΑΤΟ μειώθηκε απότομα κατά τον τελευταίο χρόνο, εν μέσω διαφωνιών με την Ουάσιγκτον και των εκκλήσεων της κυβέρνησης Τραμπ προς τις ευρωπαϊκές χώρες να αυξήσουν τις δαπάνες για την άμυνά τους.

Ο Τραμπ, ο οποίος έχει εκφράσει επανειλημμένα τον σεβασμό του για τον Πούτιν, έχει απειλήσει πολλές φορές ότι θα αποχωρήσει από τη Συμμαχία, κατηγορώντας το ΝΑΤΟ ότι δεν συνέδραμε στον πόλεμο με το Ιράν.

«Χέρι» στίς θυρίδες ἀπό τόν Τσίπρα

0

Τί ὁμολόγησε γιά τό περιουσιολόγιο ὁ ἀναπληρωτής τομεάρχης Οἰκονομικῶν τῆς ΕΛΑΣ

Τά κοσμήματα τῶν κυριῶν ποινικοποιοῦνται – Υἱοθετεῖ μέτρα πού εἰσηγήθηκε ἡ τρόικα στήν Κυβέρνηση Παπανδρέου τό 2010 – Τό κείμενο τῆς ἄτυπης ἐνημερώσεως

Μέ τό «καλημέρα» ἄρχισαν τά παρατράγουδα. Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας ἐξήγγειλε τό οἰκονομικό του πρόγραμμα, μέρος τοῦ ὁποίου ἦταν ἕνα σχέδιο νά «βάλει χέρι» τό κράτος στίς τραπεζικές θυρίδες καί νά φορολογήσει τίς ἐκεῖ φυλασσόμενες περιουσίες τῶν πολιτῶν. Δηλαδή κοσμήματα καί τίτλους πού ἔχουν ἀποκτηθεῖ μέ ἤδη φορολογημένα χρήματα. Ἀργά κατάλαβαν τόσο ὁ ἴδιος ὅσο καί οἱ συνεργάτες του πόσο ἀντιδημοφιλές θά ἦταν ἕνα τέτοιο μέτρο (πού τοῦ ἔδωσαν τό μᾶλλον ἀτυχές ὄνομα «πατριωτική εἰσφορά»).

Ἀκολούθησε ἡ γνωστή ἀπό ἐποχῆς ΣΥΡΙΖΑ τακτική. «Δέν ἐννοούσαμε αὐτό», «παρερμηνεύθηκαν οἱ δηλώσεις». Πάλι καλά πού δέν ἐπανελήφθησαν τά περί «μονταζιέρας», κατά τήν προσφιλῆ ἔκφραση τῆς ἐποχῆς τῆς ἀριστερᾶς διακυβερνήσεως. Ἡ οὐσία ὅμως εἶναι ἁπλῆ καί πολύ συγκεκριμένη. Εἶναι ὁ ἴδιος Τσίπρας τῆς ἐποχῆς τῶν capital controls. Ἀριστερός μέχρις ὀστῶν, πού πιστεύει ὅτι θά λύσει τά προβλήματά του «ἀξιοποιῶντας» τίς περιουσίες τῶν ἄλλων. Τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐργάσθηκαν καί ἔκαναν προκοπή, σέ ἀντίθεση μέ τούς κομματικούς κηφῆνες πάσης ἀποχρώσεως πού ζοῦν παρασιτικῶς προσποιούμενοι ὅτι παρέχουν ὑπηρεσίες «στό κόμμα» καί «στό κράτος».

Ἐνθυμούμεθα ὅτι ἀνάλογες «ἰδέες» γιά φορολόγηση περιουσιῶν πού φυλάσσονταν σέ θυρίδες ὑπῆρξαν καί πρίν τήν ἐποχή τῶν capital controls. Κάποιοι τίς ἀποδίδουν στήν τρόικα, πού τίς εἰσηγήθηκε τό 2010 στήν Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου. Ἄλλοι ἀναφέρουν ὅτι τίς «θυμήθηκαν» καί στελέχη τῆς Κυβερνήσεως Τσίπρα. Ὅπως καί νά ἔχει, τό πρόγραμμα τῆς Θεσσαλονίκης ὁδηγεῖ στήν κατακλεῖδα ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Τσίπρας καί οἱ περί αὐτόν οὐδέν ἐδιδάχθησαν στά χρόνια πού πέρασαν καί τίποτε καινούργιο δέν ἔχουν νά προτείνουν. Ὡς γνήσιοι ἀριστεροί, ἐπιβουλεύονται τήν πρόοδο, φθονοῦν τούς παραγωγικούς ἀνθρώπους καί προτείνουν τήν ἁρπαγή περιουσιῶν ὑπό τό πρόσχημα τῆς «ἀναδιανομῆς» καί τῆς στηρίξεως τῶν ἀδυνάτων.

Πρός ἄρσιν πάσης παρανοήσεως, παραθέτουμε τό κείμενο τῆς ἄτυπης ἐνημερώσεως πού «ἔδωσε» σχετικῶς τό γραφεῖο τοῦ κ. Τσίπρα: «Ὁ φόρος στόν μεγάλο πλοῦτο ἀποτελεῖ πλέον κεντρικό θέμα τῆς διεθνοῦς συζήτησης καί βασικό αἴτημα ἑνός σημαντικοῦ ρεύματος τῆς σύγχρονης προοδευτικῆς οἰκονομικῆς σκέψης. Ὁ Τομά Πικετί ἔχει ἀναδείξει τήν προοδευτική φορολόγηση τῆς καθαρῆς περιουσίας ὡς ἐργαλεῖο περιορισμοῦ τῶν ἀνισοτήτων, ἐνῷ ὁ Γκαμπριέλ Ζουκμάν ἔχει προτείνει διεθνῶς συντονισμένο ἐλάχιστο φόρο στούς δισεκατομμυριούχους, πρόταση πού εἰσήχθη ἐπισήμως στήν ἀτζέντα τοῦ G20. Στίς ΗΠΑ, ὁ Μπέρνι Σάντερς ἔχει μετατρέψει τή φορολόγηση τοῦ ἀκραίου πλούτου σέ συγκεκριμένο πολιτικό καί νομοθετικό αἴτημα, μέ στόχο τή δικαιότερη κατανομή τῶν φορολογικῶν βαρῶν καί τή χρηματοδότηση δημόσιων καί κοινωνικῶν ἐπενδύσεων.

Μέ βάση στοιχεῖα τῆς World Inequality Database (2024), τό ἀνώτερο 1% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδας κατέχει τό 24,27% τοῦ πλούτου (201,6 δισ. εὐρώ), ἐνῷ τό ἀνώτερο 10% κατέχει συνολικά τό 60,91% (506,0 δισ. εὐρώ). Τό λοιπό 90% κατέχει 324,8 δισ. εὐρώ.

Ἡ πρόταση γιά πατριωτική εἰσφορά ἀφορᾶ σέ ἐφαρμογή συντελεστή 1,0% γιά τό ἀνώτερο 1% σέ ὅρους καθαροῦ πλούτου τοῦ πληθυσμοῦ, ὁδηγῶντας σέ δυνητικά ἔσοδα 2,02 δισ. εὐρώ ἐτησίως. Ἔτσι ὥστε τό 1% τῶν πιό ἰσχυρῶν νά ἀναλάβει, ὅπως ἀναλογεῖ στή δύναμή του, περισσότερο βάρος στήν ἐθνική προσπάθεια γιά τή σύγκλιση μέ τήν Εὐρώπη.

Αὐτή θά εἶναι ἡ πατριωτική εἰσφορά: Τό 1% τῶν πιό ἰσχυρῶν Ἑλλήνων θά καταβάλει γιά τήν πατρίδα σέ μόνιμη βάση τό 1% τῆς ἀξίας τῆς περιουσίας του, ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι δέν θά καταβάλει ἄλλη εἰσφορά πού θά ἀφορᾶ στήν περιουσία του καί ὅτι τό ποσό αὐτό θά εἶναι ἕνα κλασματικό ὑποσύνολο ἀπό τήν ἀπόδοση τῆς ἀξιοποίησής της.

Βασικό προαπαιτούμενο γιά τήν ἐφαρμογή τῆς πατριωτικῆς εἰσφορᾶς εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ περιουσιολογίου: τό ἑνιαῖο μητρῶο κινητῆς καί ἀκίνητης περιουσίας κάθε φορολογουμένου, μέ αὐτόματη ἄντληση ἀπό τίς βάσεις τοῦ Δημοσίου, διασύνδεση μέ ταμειακά συστήματα, ἠλεκτρονικές πληρωμές καί τά εὐρωπαϊκά μητρῶα πραγματικῶν δικαιούχων, αὐστηρή προστασία δεδομένων καί ἀποκλειστική χρήση γιά φορολογικό ἔλεγχο».

Ὁμολογεῖ ὁ κ. Τσίπρας ὅτι δέν ὑπάρχει ὁλοκληρωμένο περιουσιολόγιο, γνωρίζει ὅμως ὅτι οἱ «θιγόμενοι» ἀπό τά μέτρα του εἶναι τό 1% τῶν Ἑλλήνων καί ὅτι ἡ φορολόγησίς τους θά ἀποδώσει περί τά 2 δισ. εὐρώ!

Καί μετά ἦλθε ὁ ἀναπληρωτής τομεάρχης Οἰκονομικῶν τοῦ κόμματος Τσίπρα νά ὑποστηρίξει ὅτι ἡ «πατριωτική εἰσφορά» «προφανῶς δέν θά βασιστεῖ στά κοσμήματα τῶν πλουσίων κυριῶν, ἀλλά στήν ὑψηλή κινητή καί ἀκίνητη περιουσία». Πρός τί ἡ λέξις «προφανῶς»; Θά μᾶς πείσει ὅτι ὑπάρχει λογική στίς οἰκονομικές θέσεις τοῦ κ. Τσίπρα; Μά δέν ἀντέχουν σέ καμμία κριτική βάσανο.

estianews.gr

Ruth Bar breaks silence on her 1993 affair with Netanyahu, his early political rise – interview

0

Thirty-three years after Netanyahu’s live TV confession, Ruth Bar speaks publicly for the first time about their professional relationship and his early political instincts.

Dr. Ruth Bar is the most famous anonymous woman you have never heard of. On January 14, 1993, Benjamin Netanyahu, sweating and somber, burst into the studio of Israel’s Channel 1 television to confess live on air that he had conducted an extramarital affair with the strategic adviser working for him in the race for the Likud leadership. That woman was Ruth Bar.
The primaries to succeed Yitzhak Shamir as Likud chairman were then in full swing, after Shamir’s defeat by Yitzhak Rabin in the 1992 election. Netanyahu’s rival, and the man standing in his way of winning the Likud leadership, was David Levy. Netanyahu, a scion of the Revisionist aristocracy and a member of Israel’s old elite, was an outsider in Likud.

Only a few years earlier, he had returned to Israel from the UN, joined Likud, and decided to take the party by storm in an American style his rivals had never encountered.

The “Likud princes,” including Bennie Begin, Ehud Olmert, Dan Meridor, Roni Milo, Limor Livnat and others, saw him as a threat. In their eyes, he was a phony opportunist, a foreign agent who had come to carry out a hostile takeover and was trying to exploit the defeat by Rabin to seize control of the party. To their astonishment, Netanyahu rapidly gained popularity and took the lead in the race. Even he had not expected his plans to materialize so quickly.

Then, in the middle of his ascent, someone called the Netanyahu family home and told his young wife, Sara, that her husband was having an affair with his strategic adviser at the primary campaign headquarters, and that unless he withdrew, a tape containing incriminating evidence of the affair would be made public.
Benjamin Netanyahu in a 1993 interview on Israel's Channel 1.
Benjamin Netanyahu in a 1993 interview on Israel’s Channel 1. (credit: NATI SHOHAT/FLASH90)

Netanyahu decided not to give in to the blackmail. Instead, he chose to get ahead of the blackmailer and confess live on television. He arrived at the studio, where news anchor Ya’acov Ahimeir and police affairs reporter Uri Cohen-Aharonov were waiting for him, and told the nation that he had indeed cheated on his wife. It was a telenovela broadcast live. In the same breath, he accused a “senior Likud politician,” meaning David Levy, of attempting to blackmail him, and said he was surrounded by “a gang of criminals,” meaning Ya’acov Bardugo and the late Moti Mishani.

Israel had only one television channel at the time, with a 100% rating. The uproar was immediate. The entire country talked about the incident, after which Netanyahu was thrown out of his home by his wife Sara, with no intention of allowing him back. But, as usual, he returned. Crawling.

That tape was never published, for a simple reason: There was no tape. Someone had either played a prank or threatened Netanyahu with a cap gun. That was enough to send him racing to television to confess live on air that he had cheated on his wife.

Dr. Ruth Bar’s name was indeed published at the time, but there were no social networks and there was no digital media. Bar managed to disappear back into anonymity, from which she never again emerged. She continued her work as a psychologist and strategic consultant specializing in branding and decision-making, working with senior politicians including Shlomo Lahat, known as Chich, former Ramat Gan mayor Zvi Bar, Ehud Barak, Ehud Olmert, Dan Meridor and Gabi Ashkenazi. Her past clients included brands such as Osem-Nestlé, Tivall, Sabra, Strauss, Jafora, Materna, Tara, Nirlat, Electra and others. In the financial sector, she worked with Bank Hapoalim, Bank Leumi, Clal, Psagot, Gazit Globe, the Tourism Ministry and others.

Bar conducted a very long series of scientific studies to substantiate the theses and theories she developed over the years. She never gave an interview, never appeared before a camera, microphone or reporter’s notebook. Not off the record, not on the record. Very few political journalists, if any, know her.

Over the years, she focused on research, during which she cracked the formula that makes it possible to influence the brain and the decision-making mechanism. The same mechanism causes us to choose one particular product when we stand in front of a supermarket shelf, or one particular ballot slip at the polling station.

Now she is talking. For the first time ever.

This interview is not about politics, nor is it about the election. Bar is reluctantly giving up her anonymity. Her life’s work, a book of more than 600 pages, is being published after years of work. That is the reason for the timing.

The book is called Brain Under the Influence, and it is due to reach stores around this time. It contains a great deal of professional material, but also a great deal of politics and a meticulous analysis of most of the election campaigns Israel has seen.

Bar’s testimony has particular significance because she was part of the small team that shaped Netanyahu’s political persona at the beginning of his career, when it was still in its infancy. As you will understand later, everything roiling our lives in these years was already sown and planted back then, in those days.

Holding on to life

Ruth Bar has been married all her life to the same husband, Dr. Shmuel Bar, who was also her husband during her affair with Netanyahu. He is an ophthalmology specialist who became known as an airborne physician with the 669 rescue unit and was the first to perform a full surgical tracheotomy on the battlefield.

Their marriage survived that trauma, “mainly thanks to my husband,” she says, but that was only the preview. Later, two of their three children were killed, one in an accidental shooting and the other in a traffic accident. It is almost impossible to recover from a blow like that. They did. Ruth and Shmuel Bar somehow managed to pull themselves out of the abyss, overcome depression, cling to life and move forward.

This is the first interview she has ever given, 33 years after a single television broadcast turned her into the most famous woman in Israel, apart from Sara.

Is there really a mechanism that operates our decisions? One that makes us reach for a particular product rather than its competitor, or for a particular ballot?

“We have known for several decades that we have two decision-making systems. The first system is unconscious, intuitive, associative, simultaneous and very fast. It absorbs information and at the same time produces meaning from it. Then, what is in front of your eyes is what determines things. It isn’t short-term memory, it is truly immediate. This system doesn’t retrieve information from memory, only what is happening in front of your eyes, here and now. This system is very dominant. The second system thinks in a more logical, sequential, systematic way, and it is more critical. The first system is not critical. It is intuitive and unconscious. The second one is.”

So what actually happens at the moment when we face a decision?

“There is an important model I developed called the ‘survival layers model.’ You have to understand, this model is backed by dozens of scientific studies I conducted over many years, with hundreds of respondents and hundreds of situations. According to this model, human perception is wired according to four survival layers. Nothing is accidental in the way we perceive events or brands. The first layer is impression, the second is the relations layer, the third is protection, and the fourth is emotions.

“Every experience, every event, everything receives a score in these four layers. Impression is how much this event impresses me. Relations is how much it relates or is connected to me. Protection includes values such as security and peace of mind. Emotions are the emotions the event generates in me: joy, hope, hatred, fear. This is where our processing begins, until the decision is made.”

I assume we’ll come back to that later. How did your professional relationship with Netanyahu begin?

“I started my career at the Warshavsky advertising agency as head of the marketing department, and from there I moved to Ariely Advertising, which sent me for professional training in Manhattan to entice me to join them. I arrived at a place that was the pinnacle of the advertising world. I studied under the greatest people in the field, and I had some nice successes in building brands. I worked with politicians. I came up with the phrase ‘Lahat does Tel Aviv’ for Shlomo Lahat, Chich, and Ariely loved it and turned it into a slogan.

“By 1989, I had already done my first political study. We didn’t exactly know who it was being done for, but I assumed it was for Netanyahu, who had just returned to Israel and joined Likud. At one stage, we ran a campaign for Zvi Bar, who was then running against Ramat Gan mayor Uri Amit. Eyal Arad was on Bar’s team, and they brought me in. Bar was trailing Amit by 20%, and in the end he won. On the day of the municipal election, Bibi Netanyahu unexpectedly arrived at the headquarters. That was our first meeting.”

Was there chemistry?

“There were other people there. I was writing the numbers on the board, the results started coming in from the polling stations, and suddenly Bibi walked in. He started asking all kinds of questions, and I answered. A few days later, Arad approached me and asked whether I would be willing to meet Netanyahu. Of course I agreed.”

What was the meeting like?

“We met in an apartment in Tel Aviv, I think at Eyal’s place. They told me Bibi wanted me to watch his television appearances and analyze them, the advantages and disadvantages. They put in a tape and I watched. He was good, but there was a lot to correct. He listened to all my comments.”

That’s how it all began?

“Yes. After that I started doing political research for him. Intensive, in-depth research. At the time he had a ‘submarine,’ a close and secret group of advisers. Eyal Arad was there, Ivet Liberman was there, Ya’acov Akst was there, and others. One day Bibi and Ivet had an argument, and Bibi threw him out of the submarine. I was the one who convinced him to bring Liberman back. I told him: ‘Ivet is very smart and very important to the campaign. Get over your anger.’ And he got over it. Fortunately for him, because Ivet was a very important factor in Bibi’s system.”

Ignoring the affair, were your professional relations with Bibi good? Did he speak with you outside the political submarine meetings as well?

“Yes. Bibi would also call me privately and consult me. He asked me to come to his events in front of audiences and analyze those too. I did. At one of those events, in front of an audience of Likud members, he got a little lost. There was noise, the audience wasn’t listening, they weren’t impressed by him. We worked very hard on that. He wasn’t the Bibi of today. He was at the beginning of his path. He was carving out his way. He needed help. He knew he intended to climb all the way to the top, to the highest floor.”

How long did you work with Netanyahu?

“More than three years.”

Were you paid, or, as is customary with him, did he manage to avoid that too?

“Of course I was paid. I have invoices. The payments went through the law office of Von Weisel, Fischer, Shimron.”

Bar will not say a word about the affair between them. Contrary to what the public understood, the affair lasted almost as long as the professional relationship. It was not a momentary slip. It ended only with that televised uproar.

To the best of my knowledge, after the television uproar there were other scenes as well, including loud telephone conversations between the betrayed wife and the mistress. But Ruth Bar will not say a single word about that either. There is no point trying to persuade her. When asked why she is unwilling to talk about the affair itself, she answers dryly: “Ask him. After all, he’s the one who ran to television to talk about it.”

What was your impression of him as a politician, as a person?

“I was his adviser and pollster for three years, and the first thing I noticed about Bibi was his extreme sense of superiority. It was a sense of deep, almost frightening superiority. He was certain he was above everyone. He dismissively called everyone else ‘clerks.’ You could hear the contempt even in his tone of voice. All his rivals, in his eyes, were small, pathetic and insignificant. That was my first impression of him, and I remember it to this day. Not long ago, Yoav Horowitz, who was his chief of staff, called him an ’emperor.’ I saw it even then, long before he became prime minister.”

Didn’t that make you think about leaving? What am I doing with this man?

“I had thoughts in that direction. But I have to admit that the professional temptation to work with him was enormous. Working with Netanyahu was an incredible school for me. I learned a great deal from working with him. It was the first time I had worked with someone who appeared on television with such high frequency, and that enabled me to build, implement and test all my models and theories. He was my training ground, and he was perfect for that purpose.

“I did a huge number of studies with him. We tested before an appearance, after an appearance, I wrote a great many theses and documents. He also asked me to come to his public appearances and analyze them, asked my opinion about the quality of the appearance, the messages, the body language, everything. I also conducted regular studies for him throughout that period on all his rivals in Likud. In those studies, you can see what position he starts from against them, and how he advances and overtakes them one by one as if they don’t exist.”

Whom did you examine?

“When you work on a brand, and Bibi was a brand, you need to examine the level of its brand equity. Where it is strong, where less so. And examine the rivals. I examined Bennie Begin, Olmert, Katsav, Meridor, and later, of course, Levy as well. We mainly surveyed the younger figures: who was most highly regarded, who was most popular, who was best suited to Likud. And you can see how Bennie Begin, for example, starts out highest and then declines, and how Bibi starts in the middle, but takes off and leaves all of them behind.”

‘Nationalism that conceals ultranationalism’

Bar has documentation and records. The studies she conducted for Netanyahu are laminated and arranged in order.

One examined the “authoritativeness” of the younger Likud candidates. In October 1989, Bennie Begin led the table with a score of 30.6, while Netanyahu had only 22.9. Moshe Katsav had 5, Olmert 6.9, and Meridor 13.3. Moving forward, Netanyahu steadily closed the gap. By the end of May 1991, Begin had fallen to 25.7, while Netanyahu had surged to 42.9. On charisma, Begin began with 32.8 and declined to 25.6. Netanyahu began at 32.4 and soared to 51.6. The same pattern appeared across all the other categories.

Bar also has documents she wrote for Netanyahu about the quality of his appearances and ways to improve them. One, for example, is titled “Ways to strengthen the image of the comprehensive expert.” It stresses the need for clear and unequivocal messages, the need to sound forceful and in command of the material, and not to appear like a student being questioned by the interviewer. Instead, Netanyahu should seize the initiative and dictate the pace of the interview, so that the interviewer would be perceived as an “acolyte.”

Another document, which may explain the beginning of the construction of Netanyahu’s famous “base,” on which he still relies, is titled “Ways to increase charisma.” It contains the following jaw-dropping statements:

“Satisfying the need for self-admiration: Admiration of the leader causes the individual excitement and pleasure, since admiration of the leader satisfies the need for self-admiration (narcissism), through the mechanism of ‘transference.’ In order to strengthen the satisfaction of this need, beyond strengthening admiration for the leader, it is recommended to create a blurring between the leader’s ‘I’ and the audience’s ‘I.’ In this sense, it is important to emphasize the dimension of ‘we’… In the realm of charisma, the emphasis is on emotional rather than rational content. Emphasizing the superiority of ‘us,’ or alternatively emphasizing the inferiority of the hated others.”

Another subsection reads:

“Satisfying the need for forcefulness. This need is especially prominent among floating voters and Likud voters. Satisfying this need by demonstrating force and control definitely strengthens the leader’s attractiveness. Emphasizing nationalism that conceals ultranationalism also serves this purpose. However, it should be remembered that the message must remain national, because then it serves both purposes: the need for nationalism, which carries a positive label, and the need for ultranationalism without the negative label.”

The document later deals with “satisfying the need for national pride,” as well as “satisfying the need for belonging,” and “satisfying the need to remove inhibitions.” This is done through the dimension of charisma, which operates mainly by stimulating the pleasure center. Part of creating pleasure comes from satisfying forbidden needs, or alternatively from removing inhibitions. “Therefore, the more correctly one works in this direction, under the protection of a positive label, the more one can increase the candidate’s attractiveness.”

When you look at him now, what do you think?

“It reminds me of something he said to me back then, in one of our meetings. He told me, ‘I’m looking for someone with high verbal ability who can formulate a devastating verbal attack against my competitors.'”

How did you react to that?

“I didn’t react. I probably repressed it. In retrospect, I understand that this idea, which entered Netanyahu’s mind more than 30 years ago, is what lies at the foundation of what is now called the ‘poison machine,’ which floods life in the State of Israel with venom and poison. Now I understand the power of it. This machine activates the emotional layers so that the positive ones fall silent while the negative survival-emotion layers come to the fore.

“It floods people with negative thoughts and harms the target, undermining his spirit and also damaging his perceived brand equity, meaning his image, thereby harming his chances of defeating Netanyahu in an election. For example, everything they did at the time to Benny Gantz, with the alleged stutter, the ‘Yoo-Yoo-Nit’ interview, and the rumors. It is very important to expose the poison machine, explain how it works and how dangerous it is. They target someone and start crushing him. It looks instinctive and driven by impulse, but it is scientific. Completely scientific.”

You spoke earlier about his sense of superiority, about everyone else being small, clerks. Whom does he actually mean?

“Everyone. Military people and chiefs of staff as well, of course journalists and media people, all his political rivals and colleagues, and the voters too, including his own voters. His superiority extends over the president of the United States as well. He is above everyone.”

Isn’t that going a little far? How did you reach those conclusions?

“He spoke about it explicitly. He said it in his own voice. The tone and manner every time other people were discussed. Who are they, anyway? They are all dwarfs. Clerks. And because he sees himself as above them, he can also influence them and control them, in his view. Look, I have worked with many politicians, brands, authors, professors, banks, and I have never encountered a person with such a sense of superiority. To his credit, he knows how to hide it.”

It seems to me it’s not so hidden anymore.

“Think about what that means. If he is above everyone, he can influence their minds, mold their personalities. The means is to have a dominant presence in the media. He understood that first. I didn’t teach him that. He came to me with it. I learned it from him. That is why working with him fascinated me so much. Suddenly you see that you can give a client instructions according to your model and see how he implements them, how he corrects himself, in real time, like in a laboratory.”

Do you agree that he is the best, by a wide margin, in this field?

“He understood how the media operates much better than others. What distinguished him from others and contributed significantly to his success from the very beginning was the enormous importance he attributed to prominence in the media. He understood that it had enormous significance, and he was the first and only one who understood it. That is where his advantage over everyone else begins. There is a precise Archimedean point at which he simply passed all the others, when he recognized how important media dominance is. He truly lives it.”

Give me an example.

“At one of our working meetings, he was in a gloomy mood, when suddenly he noticed a photograph of himself in the newspaper. And suddenly, all at once, his face lit up. He was glowing with happiness. That reaction was purely emotional. It wasn’t a pose. It was authentic. He was genuinely happy. It changed his mood. And I, as a psychologist, connect that reaction with his sense of superiority and his obsessive need to be above everyone. Rationally, he understood the enormous influence the media has on people’s minds. He also understood it intuitively and acted accordingly.”

And still, in the 1999 election, he was defeated.

“And that is why he said at the time that when he came back, he would come with ‘my own media.’ That is how his enormous motivation to control the media and suppress the free press was built. The Communications Law now is an expression of that.”

What does it mean when people talk about the media’s enormous influence?

“It is a dramatic influence that the media has in real time. At the very moment when things are published or broadcast before the public’s eyes. What you see at that moment on television affects you immediately. We talked about this at the beginning of the interview, the intuitive, immediate, fast system. Bibi understood it first, and from that he understood that controlling the media means controlling people.

“I know, from conversations with him, that he doesn’t get overly excited by something very bad or something very good. He understands that everything passes, everything is a matter of images, and in the end the only question that matters is how it is presented on television and in the media. He didn’t understand the psychological mechanisms behind it, which I understand from the research. He grasped it intuitively. What you see now is what influences you. What you see later is what will influence you later. So there is no reason to panic over something bad, because it can be repaired afterward. When you control what people are shown, you control people.”

He also has an amazing ability to control people himself, through demagoguery, charisma and other elements, doesn’t he?

“Look, we once used to say that it doesn’t matter what people say, what matters is what they do. People would say it doesn’t matter what the gentiles say, what matters is what the Jews do. With him, it is the opposite. It was already the opposite 30 years ago. It doesn’t matter what you do, what matters is what you say. He understood that words are the drug that acts on the brain, and that the story you tell through them is the most powerful drug.”

So he is our drug supplier?

“Yes. Absolutely. For me, he was a school. Through him, I came to understand from the ground up the effect of the public sphere on the individual. That is why my book is called Brain Under the Influence.”

‘Bibi benefited from the missiles’

Do you remember the moment when he suddenly appeared on the Mabat television news that night?

“Of course.”

Was it traumatic for you?

“I have more severe traumas. But it was very unpleasant. I received a warning that he was going to television. Someone from his circle told me it was happening.”

Was it the right thing for him to do?

“It was a rash decision that came out of panic. Through that decision, you can understand his personality. How he activates his strategy in real time.”

What does “activates” mean?

“Reactivates. From his perspective, in order to influence, he has to be the one dictating the pace and leading the story in the media. To lead, not to be led. At that moment, he was convinced there was a tape of him.”

Of the two of you.

“Yes. So he has to take control of the event and lead it. True, on the one hand, it drew a lot of ridicule. People asked, why on earth are you running to television to confess that you cheated on your wife? On the other hand, it generated emotional involvement among a huge number of viewers.”

So if we use for a moment the professional terms from your book, what is actually the source of Netanyahu’s power? Within the four layers you described, where is he strong?

“Bibi’s great asset is the survival layer of impression. The image of being big, successful, a leader, impressive, in a different league. That is what dictates everything. His weak layer is the relations layer. This is credibility, caring, compassion, personal connection. Especially credibility. I identified that back then, 30 years ago. Even today, go look at studies about him and you will see that credibility gets the lowest score.

“The relations layer is almost nonexistent for him. Everything is centered on the impression layer. In relations, he is simply disabled. And that is why he ran to television to babble about an extramarital affair, in order to take command of the event. That is impression. In the end, on the one hand, he got enormous ratings, and people were impressed that here was a man coming to confess. On the other hand, that is where his disability in the relations layer begins to emerge, and it continues to this day.”

How does this business of the layers work?

“It’s simple. When something happens, when an issue comes up in the public sphere, it belongs to one of the four layers. The candidate who is stronger in that layer is the one who benefits more from it. Take the haredi draft-evasion law. It belongs to the relations layer. That is why it hurts Netanyahu, who is weak in that layer.”

Why is the draft-evasion law part of the relations layer?

“Because it deals with equality and fairness within society. By the same principle, every time we reached the issue of security or protection, Netanyahu led. That is the protection layer, where he is strong. And he has an advantage here because, as prime minister, he is responsible for these issues.”

And what happened to that for him after October 7?

“Severe damage. He was hurt both in the protection layer and in the impression layer. Until then, he had a huge advantage in both. Now, no longer. It is still considered a strong point for him, but not like it used to be. The advantage is no longer unequivocal. Once, he played alone on that field.”

Being prime minister essentially allows him to control the agenda and raise issues from the layers that are comfortable for him, right?

“Exactly. And that is critical. Control of the agenda is control of people, because you put on the agenda issues from the layers in which you have an advantage. That is one of the reasons there should be a two-term limit.”

This thesis of yours is based on public opinion research. Is there also a biological basis for it?

“Of course. Each survival layer has a hormone that corresponds to it. It is all hormones. Because he has been badly damaged in all the survival layers, even when there is a war, which is entirely in the impression and protection layers, he cannot leverage it into an advantage. And you see that even at peaks of the war he did not manage to rise in public opinion for any sustained period, unlike in the past.”

Incidentally, how do you create this situation in which you lead in the impression layer? Does it come naturally, or do you have to work at it?

“Of course you have to work at it. Netanyahu, for example, was not afraid to enter confrontations with almost every chief of staff he had. Maybe except Aviv Kohavi. He would enter confrontations with them, come out on top, and mark another target. That way, instead of them being Mr. Security, he became Mr. Security and Mr. Impression. It is a technique. I win, I dictate.”

I’m trying to understand the division into survival layers and how dominant Netanyahu’s strength in two of them, impression and protection, has been over the years.

“Take two examples. In the 2019 election, Gantz established Israel Resilience and released a video with a counter showing the number of terrorists killed while he was chief of staff. It was a security video par excellence. It was supposed to boost Gantz, but that did not happen. Because that is the impression and protection layer, and Netanyahu is strong in those layers. After the video, Gantz stayed at 13 seats and Netanyahu rose.

“Want another example? On March 25, 2019, Hamas fired missiles from Gaza toward central Israel, Gantz gave his famous ‘Yoo-Yoo-Nit’ interview, and Donald Trump recognized the Golan Heights. Bibi strengthened in the polls and widened the gap because all three of those events belong to his strong layers. And so, despite the missiles on central Israel, Bibi was not hurt. Missiles belong to the protection and impression layers, which are strong layers for Netanyahu.”

Does that still hold true now?

“Less so. The fact is that he failed to rise even when there was a sense of victory over Iran and Hezbollah. Suddenly it didn’t help him. He lost his excess dominance in those areas. It doesn’t benefit him as it did in the past. Although, from his perspective, it is still better to raise those issues than, for example, the relations layer, such as the draft-evasion law.”

‘Peace disappeared from the campaigns’

We are less than two months from an election. In your view, is it still possible to move votes from one side to the other? The conventional wisdom is that people do not switch camps at the last minute.

“That is a mistake. I call them ‘jumping votes,’ and they are very significant. Some people call them the ‘switchers.’ Let’s go back to Bibi for a moment. When I worked with him, during the period in which I examined all the young Likud leaders over a year and a half, he gave me completely free rein in the research. I did whatever I wanted, and among other things, I conducted repeated studies among the same respondents over a long period. I didn’t change focus groups. I examined the same people over and over again.

“I discovered that even among regular respondents, people you return to again and again, between 10% and 15% can change their minds within a month. Move from supporting Bennie Begin to supporting Bibi Netanyahu. From one end to the other. At first I didn’t believe it, and I focused on it, but it is a fact. I continued with it later in my doctorate as well. I did dozens of studies on it. I developed a model that can quantify what percentage of people’s positions are stable, and what percentage can be influenced until the very last moment. I told Bibi about it, and he was pleased.”

Instability in positions means the ability to influence more people. He was the underdog at the time and wanted the ability to influence.

“Later, I developed the model in my doctorate, and discovered that besides the fact that there is a scale for people’s level of stability, and it depends on personality traits and several other things, there is a number of people who completely change their position as a result of external influence at any given moment, including at the very last moment. I called them the ‘jumping votes’ even during my time with Bibi. They exist in every layer and in every party. They are capable of changing their position not just along a continuum, but of actually jumping to the other side.”

Most experts disagree with you and think it is impossible to move many people at the last minute.

“They are wrong. You remember that in 2015 all the polls showed a victory for Bougie, and in the end Netanyahu won by a large margin. There were jumping votes here. He brought them over through the statement that Arab voters were coming out to the polling stations in droves. That is the impression layer. The Arab enemy is charging at us. In the third election, in March 2020, he did the same thing to Gantz through Ahmad Tibi. He powerfully leveraged the impression layer and reactivated the message that without Tibi, Gantz has no government.”

Now it’s “without Mansour, Gadi has no government.” Could that work for him again?

“It depends on Gadi and his strategists. Netanyahu is strong in the impression layer, but inferior in the relations layer. Even very weak. Recent events have weakened him even further in that area. The abandonment of the residents of the South and North, for example. The abandonment of reservists and fighters when it comes to enlistment.

“Gadi has a major advantage in the relations layer. Netanyahu whispered into Rabbi Kaduri’s ear, told Orna Peretz, ‘You’re boring us.’ Eisenkot let Gantz become chief of staff before him, he has a human and modest presence, the bereavement of his son. All those things built him a powerful image when it comes to relations. Therefore, Eisenkot needs to constantly raise issues from that layer. The classic one is haredi enlistment. When the relations layer is on the agenda, Gadi Eisenkot gets stronger. And he must not be dragged after issues from the impression layer, which play into Bibi’s hands. Gadi is stronger in the relations layer than Bennett too, who is branded more as a strong right-winger and is trying to compete with Bibi in the impression layer.”

But Bennett is also brotherhood, hugs, “together we’ll fix it.” I was sure he was strong in the relations layer too.

“It’s hard to be both. It was clear to me that the connection with Lapid would hurt him in this respect. You cannot connect two opposite layers and hope it will work. Lapid is much more in the relations layer, Bennett in the impression layer, which is associated with the Right. When that is joined together, there is a collision. It creates terrible confusion.

“It was clear to me in advance that the connection with Lapid would hurt, and not for the reasons discussed in the media. You can’t take two different layers at equal strength. One layer activates one set of associations, and the other layer activates another set, as well as different hormones. Lapid is positioned in the center and is much more in the relations layer. Bennett is positioned in the impression layer, which is characteristic of the Right. So it clashes. It creates terrible confusion.”

What you’re basically doing is expressing in professional language the idea that Bennett voters are afraid of Lapid, and Lapid voters are afraid of Bennett.

“I’m saying that there are deeper layers here than we are aware of. Impression and relations are different things.”

So there is no leader who can hold two or three layers at once?

“There is, but it depends how. One layer has to be dominant, and the others complement it, but do not compete with it. Eisenkot is positioned in the relations layer, his party is called ‘Yashar!,’ and he was also chief of staff. That is completely opposite to Bibi. You can take values from another layer and put them alongside your dominant layer, add a shade, but not instead of it. Alongside. If, for example, Gadi now starts talking about security and mentioning that he was chief of staff and focuses on that, it would be a mistake. He would leave the layer where he has an advantage and enter the layer where Bibi has an advantage. And vice versa.”

So what can he do?

“Say Gadi cares about people, Gadi will take care of security. The word ‘cares’ belongs to relations. That is how you bring security values into the relations layer. Gadi has to remain in the relations layer. All the parties in the bloc need to be there. And attack only Netanyahu. Eisenkot needs to focus only on him.”

But if he attacks Netanyahu, doesn’t that harm the relations layer?

“No. Netanyahu is an external body. The relations layer is within your own bloc.”

Is this theory biological as well as psychological?

“Of course. We talked about the hormones. Each layer has the hormones identified with it. And I am talking to you about hundreds of studies in which this emerged. The impression layer is centered on sex hormones. In men, it is testosterone, and in women, two hormones, estrogen and estradiol. In the relations layer, it is the hormone oxytocin. When you caress your daughter, your oxytocin rises.”

How do you explain the differences between polls?

“In the book, I analyze all the election campaigns here since 2019. There was an episode with Trump’s Deal of the Century, when Gantz was ahead of Netanyahu in most of the polls, and with Shlomo Filber it was the opposite. What did I discover? Before Filber asked about voting, he asked two questions about Trump’s Deal of the Century. Those questions brought the impression layer to the surface. He essentially primed the impression layer. It was a manipulation. One question was about the Trump plan, and a second question about applying sovereignty to the Jordan Valley and the Israeli communities. That raised Bibi.”

Let’s return to the jumping votes. Are they relevant in the current campaign?

“Very. The jumping votes, by definition, are the people easiest to influence, even at the last moment. When you see movement from small parties to large parties, those are the jumping votes. The atmosphere of victory, momentum, those are factors that influence them.”

Who will they jump to this time?

“It depends what happens. If things happen in the impression layer, Bibi can get jumping votes. If things happen in the relations layer, Eisenkot will benefit.”

So what is the best way to move jumping votes to your side before an election?

“Demonstrations, for example. They are very important for victory. I think that if people take to the streets ahead of the election, it will help. It focuses the media, gives expression to the things being said, to the leaders participating. The messages gain dominance. And who is influenced by that dominance? The jumping votes. It also strengthens and amplifies your ‘home audience,’ who will come out to vote, raising turnout on your side.”

Are the jumping votes basically what we once called “floating voters”?

“Absolutely not. They do not say ‘I don’t know’ or ‘I haven’t decided yet’ in a poll. They identify as the audience of a particular side. But they can move to the other side. They have no inclination toward the other side. So when you move them from one side to the other, it has a double effect. Every bloc has potential jumping votes, between 5% and 15%. They belong to a brand’s home audience, but are capable of leaping to the competing brand. Your job is to keep your own jumping votes with you and bring jumping votes from the other side over to you. That is what Netanyahu did in 2015. He transferred Herzog’s jumping votes to himself.”

Couldn’t large demonstrations have the opposite effect? Frighten the jumping votes?

“They could, and therefore it depends on the messages. If you’re talking about the change bloc, then the demonstrations need to be about enlistment, about a state commission of inquiry. Not about other issues. Control the messages, go for issues that are in the consensus. Large demonstrations mean major emotional involvement with a dramatic influence on the jumping votes, and they must contain the emotions layer. It is the strongest element that turns an ‘exclusive preference’ for a particular brand into a ‘stable exclusive preference,’ which is the strongest preference, the preference that influences actual behavior, meaning going to the polling station.”

From the moment he ran to television and confessed to the affair with you, was your relationship with him completely severed?

“Yes, of course.”

With his people too? Sara removed Eyal Arad from his surroundings almost immediately and blamed him for introducing the two of you.

“Yes. Everyone cut off contact with me. I haven’t heard from them since.”

Did you continue following him? Three years later he was already prime minister.

“I watched Peres make a mistake in the campaign with the slogan ‘A strong Israel with Peres.’ He went into the impression layer and played into Netanyahu’s hands, where Netanyahu had an enormous lead over him. He entered Bibi’s home field, while Bibi went after him with ‘Peres will divide Jerusalem,’ which also belongs to the impression layer, in the negative.

“Bibi also made a mistake with ‘Making a secure peace,’ which meant going into Peres’s layer. Netanyahu’s research showed that the word ‘peace’ drove voters away. Peace is the relations layer. They greatly reduced the use of the word ‘peace’ as the campaign progressed. The word ‘peace’ made Netanyahu voters uncomfortable, and strengthened Peres.”

A double blow, with a birth in between

We’ve reached the truly difficult part. Tell me about the children.

“Shmuel and I lost two children. Two very heavy disasters came down on us. Shoham, our daughter, was killed on April 30, 2004, in a road accident in India. Two months earlier, in February, we came to visit her there, in India. She was 21 and a half, and had gone on a post-army trip with her boyfriend. We spoiled her. We bought her a car in Israel. We made her swear not to travel in anything, only in a car. They rented a motorcycle. He was driving, and she was killed. Eleven years later, in 2015, our son Omer was killed in a handgun accident. An accidental discharge. He was 37.”

How do you recover from something like that? Is it even possible?

“After Shoham was killed, we were in a state of shock that is difficult to describe. It took us months just to digest it. But we chose life. And believe it or not, we had a son. Yes, after Shoham was killed. I was already 50. It was a very difficult pregnancy, and Matan was born. As impossible as it sounds, he filled the house with joy. The human brain is very focused on what is in front of it. The immediate experience. That is system number one we talked about. And the immediate experience with Matan was so powerful that it literally flooded us with happiness, which came within the endless bereavement we were living through.”

You analyze even this as a psychologist, through an empirical research approach.

“That’s right. In the brain too there is competition over which issue controls the agenda. As sophisticated and intelligent as the brain is, it is also stupid. What is present before its eyes is what activates and defines the experience. And because the experience of the new child was fresh and present, it gave us strength, both personally and as a family, to continue functioning for ourselves and for others.”

And then, 11 years later, Omer was killed. A double blow.

“That’s right. An extremely hard blow. But we had no choice. There was a small child at home. We clung to life. In bereavement, there is a phenomenon of clinging to pain. When you cling to the pain over the child who is gone, it is as though you bring him back to life. He is present. The pain keeps the loss alive. We decided to let go of that.

“For me, my children have a transcendent existence. Like transcendental meditation. Descartes explored this, that things have a spiritual existence even if they have no physical existence. They are present in the soul, in the mind, in the heart. I feel that my children, whom I adore and love so much, are here next to me all the time. And I never feel alone.”

What is your advice to people going through experiences like that? Unfortunately, there have been quite a few of them recently.

“The main advice I can give is to give yourself permission to live. Give yourselves a break. Live. Love yourselves. Tell yourselves that you were excellent parents, that you did everything, that you gave everything. Don’t sink into feelings of guilt. That is what the children would have wanted to happen.”

Matan is 20 now, in the Academic Reserve program, about to begin serving in the IDF. I assume he was raised like a precious etrog.

“If it were up to me, he wouldn’t leave the house and wouldn’t move away from me for a minute. Thanks to my husband, he is allowed to do as he pleases. As he gets older, he is so charming, and we enjoy him so much. He radiates, he’s handsome, excels in his studies, is in the Academic Reserve. Everyone loves him very much. We wish only one thing for him: a long life.”

After a disaster like losing a child, is investing in and trying to have another child the right thing to do?

“Of course. Anyone who can should do it. Matan knows there is a lot of responsibility on him, he understands the situation, but he receives so much love, and it doesn’t make him spoiled.”

You’ve been married to the same husband since…

“That’s right. Shmuel is a veteran and respected eye surgeon. We met when we were very young, 22 or 23. I knew from a very young age that I would go into academia and earn a doctorate. Education plays a leading role for me. I used to go on dates according to the man’s education. I wasn’t interested in money, only education. When I met Shmuel, he was already a doctor. We have something like 20,000 books at home. Shmuel has read all of them.”

And then he found himself in the middle of the story of you and Bibi, and on television too. How does a marriage survive that?

“Usually it doesn’t. Marriages don’t survive something like that. We survived largely thanks to him. He has self-confidence, he is a successful and very handsome man, and he decided he wasn’t prepared to lose me. And he doesn’t regret it, I think.”

Do you agree with the statement that the coming election is the most fateful in the country’s history?

“Yes, very much.”

Are you worried?

“Yes, very much. I once had a conversation with Netanyahu that shocked me deeply. He said there is no such thing as justice. And I was unwilling to accept that. As our acquaintance deepened, I understood that he doesn’t aspire to justice either. The concept of justice is supposed to be protected at the core of the survival relations layer. When a person like Netanyahu, with an extreme sense of superiority, heads a country and does not believe in justice, it raises real concern. It is a very basic matter. It is enough to look now at the laws his government is passing in order to preserve its rule to understand that if he is elected once again, democracy in Israel will be in existential danger.”

That serious?

“Yes. With a person whose survival relations layer is very weak, it is doubtful whether he will care for the citizens of the country more than he cares for himself. That means concern for the citizens’ security is not in good hands either. With Netanyahu, he is always the victim. He is focused only on himself, on the aspiration to preserve power, on the deep conviction that the power belongs to him.”

Did the fact that he managed to survive a full term after October 7 surprise you?

“No. I have an entire chapter in the book about what he did to make that happen. Once that is your supreme and almost only goal, and your entire system is subordinated to it, there is a chance you will reach the goal. He worked only on that. He dropped to 17 seats and managed to climb back up.

“He focused on dismantling all the other factors, placing responsibility on everyone else, preventing a commission of inquiry that could become an influential external factor, and clinging to the base. He understood that in order to survive, he had to divide the people into two polarized camps, and he did it. He bet on his base, and it was the right bet. Some of them are still with him. If he had spread his efforts elsewhere, he would have lost. He has no problem tearing the public into pieces, bringing us to the brink of civil war in order to survive. And that is frightening.”

Dr. Ruth Bar and Prime Minister Benjamin Netanyahu; illustrative.
(photo credit: Miri Davidovitz, Yonatan Zindel/Flash90 via Maariv)
https://www.jpost.com/israel-news/politics-and-diplomacy/article-907577?utm_source=activetrail&utm_medium=email&utm_campaign=September42026

Το Σύνδρομο της «Ασπίδας του Αχιλλέα» και η Μετα-Νετανιάχου Εποχή

4

Η γεωπολιτική δεν συγχωρεί τις ψευδαισθήσεις. Ειδικά όταν αυτές αφορούν την εθνική επιβίωση σε ένα αμείλικτο περιβάλλον, όπως αυτό της περιοχής μας.

Επιμέλεια iEpikaira
Το τελευταίο διάστημα, η δημόσια συζήτηση στην Αθήνα αναλώνεται γύρω από τον επικοινωνιακό ενθουσιασμό για τη δημιουργία της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός αντιπυραυλικού θόλου που φιλοδοξεί να θωρακίσει οριστικά τον εναέριο χώρο μας. Ωστόσο, όπως ρεαλιστικά και διεισδυτικά αναλύει ο Αντιπτέραρχος ε.α. Δημήτρης Παντελάτος στο άρθρο του με τίτλο «Ασπίδα ή Αχίλλειος Πτέρνα;» που δημοσιεύτηκε στο militaire.gr, η πραγματικότητα της γεωπολιτικής σκακιέρας είναι πολύ πιο σύνθετη, πολυπαραγοντική και, κυρίως, κυνική

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στον σύγχρονο πόλεμο, η τεχνολογική υπεροχή συχνά συνθλίβεται από τον όγκο ή/και κορεσμό. Το Ιράν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα…

Σύμφωνα με την ανάλυση του Αντιπτέραρχου ε.α., η κάλυψη της αντιαεροπορικής άμυνας αποκλειστικά μέσω των συγκεκριμένων συστημάτων πάσχει από μια στρατηγική παγίδα που αφορά τους αριθμούς και το κόστος: η Τουρκία διαθέτει ένα διαρκώς αναπτυσσόμενο απόθεμα βαλλιστικών πυραύλων (όπως οι Bora και Tayfun) και παράγει μαζικά χιλιάδες drones ετησίως. Απέναντι σε αυτό το ασύμμετρο οπλοστάσιο, η πιθανή χρήση πανάκριβων ισραηλινών αντιπυραυλικών συστημάτων (όπως τα Barak MX, το SPYDER ή το David’s Sling) κινδυνεύει με ταχύτατη εξάντληση. Όπως ακριβώς καταγράφηκε πρόσφατα με την εξαΰλωση των αποθεμάτων των αμερικανικών Patriot και THAAD στη Μέση Ανατολή. Ένα τεράστιο μέρος του πανάκριβου αποθέματος αναχαιτιστικών μέσων μπορεί να καταναλωθεί μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, αν όχι ημέρες…
Το πραγματικό υπαρξιακό ρίσκο όμως κρύβεται και κάπου αλλού. Εκεί που η αμυντική τεχνολογία συναντά τη realpolitik.
Το βαθύτερο πρόβλημα βρίσκεται στη διαχείριση της πληροφορίας και των δεδομένων  επιτήρησης. Όπως εύστοχα επισημαίνει η ανάλυση, η προμήθεια και λειτουργία του ισραηλινού δικτύου σημαίνει ότι, ενώ η Αθήνα (και η Λευκωσία) θα έχουν μια ικανοποιητική εικόνα του θεάτρου επιχειρήσεων, το Ισραήλ θα αποκτήσει κάτι πολύ πιο κρίσιμο: την πλήρη, συνθετική εικόνα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου —σας θυμίζει μήπως κάτι από τις προειδοποιήσεις από το 2019 γύρω από την επιτήρηση της Ανατολικής Μεσογείου και τα ισραηλινά σχέδια για ραντάρ σε ελληνικά νησιά;—. Γιατί το Ισραήλ επέλεξε την Ελλάδα και την Κύπρο για να εξάγει τα συγκεκριμένα συστήματα; Μήπως αυτό σχετίζεται με πολύ συγκεκριμένους στρατηγικούς σχεδιασμούς, αλλά και τον ρόλο που θα κληθούν Ελλάδα-Κύπρος να παίξουν;
Αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει την εικόνα εφορίας που τεχνηέντως δημιουργήθηκε με την υπογραφή της ελληνοϊσραηλινής συμφωνίας. Η πλήρης ενσωμάτωση των συγκεκριμένων συστημάτων στην εθνική αεράμυνα ισοδυναμεί με τη συνεχή, real-time τροφοδότηση της ισραηλινής πλευράς με τα πιο ευαίσθητα δεδομένα εθνικής ασφαλείας. Κάθε ίχνος ραντάρ, κάθε πτήση, κάθε γεωμετρία εμπλοκής και κάθε ψηφιακό αποτύπωμα αντίδρασης του εθνικού μας συστήματος θα διαμοιράζεται και θα αναλύεται από τον κατασκευαστή.
Η εξίσωση όμως περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, αν σηκώσουμε το βλέμμα μας από τα ραντάρ και κοιτάξουμε στον περιφερειακό ορίζοντα. Τι θα συμβεί όταν οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάξουν; Η Ελλάδα δεν πρέπει να οικοδομήσει τη στρατηγική της βασισμένη στην υπόθεση ότι η σημερινή ισραηλινοτουρκική αντιπαράθεση θα είναι μόνιμη.
Η παρούσα ένταση Άγκυρας-Τελ Αβίβ μπορεί να ευνοεί την Αθήνα. Τι γίνεται, όμως, σε μια μετα-Νετανιάχου εποχή; Εάν μια πολιτική αλλαγή στο Ισραήλ —ή αντίστοιχα στην Τουρκία— ανοίξει τον δρόμο για μια νέα, πραγματιστική συνεννόηση μεταξύ τους, τα δεδομένα ανατρέπονται άρδην.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εάν η εθνική μας «Ασπίδα» δεν είναι στεγανή, εάν το Ισραήλ, ως δυνητικός συνομιλητής της Τουρκίας, έχει πλήρη εικόνα των τυφλών μας σημείων και των δυνατοτήτων αντίδρασής μας, τότε η Ελλάδα εισέρχεται σε καθεστώς στρατηγικής ομηρίας. Το όντως το «ελληνικό πλεονέκτημα» ακυρώνεται εν τη γενέσει του και μετατρέπεται σε «Αχίλλειο Πτέρνα»!
Η Ελλάδα πρέπει να είναι απαραίτητη στους εταίρους της για όσα η ίδια προσφέρει, όχι επειδή εκείνοι βρίσκονται σε σύγκρουση με την Τουρκία. Η τεχνολογία δεν υποκαθιστά την εθνική στρατηγική, ούτε οι πρόσκαιρες συμμαχίες καλύπτουν την έλλειψη πολιτικής βούλησης.
Όπως έχουμε ήδη επισημάνει, ο Ελληνισμός: «εξακολουθεί να επενδύει σε άτυπες συνεργασίες χωρίς θεσμικές εγγυήσεις, συμπεριφερόμενη ως ο αδύναμος κρίκος που κινδυνεύει να γίνει το θύμα σε έναν νέο περιφερειακό πόλεμο». Και εξηγήσαμε ότι «το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος κινδυνεύουν άμεσα να μετατραπούν σε πολεμικό θέατρο για αλλότρια συμφέροντα. Όταν εγχώριοι και ξένοι μανδαρίνοι μας αντιμετωπίζουν απλώς ως ένα «λειτουργικό αντίβαρο» —ένα βολικό ανάχωμα που εξοπλίζεται κυρίως για να πιέζεται η Άγκυρα όποτε παρεκτρέπεται— τότε το να παραμένεις το πειθήνιο εξάρτημα της Δύσης ισοδυναμεί με αυτοκτονία».
Η Αθήνα οφείλει να κατανοήσει ότι ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας δεν εκχωρείται, ούτε εναποτίθεται αποκλειστικά σε «έξυπνα» όπλα ή σε τρίτους. Όταν μια υπαρξιακή δέσμευση όπως αυτή της «Ασπίδας» προχωρά δίχως στεγανές δικλείδες ασφαλείας, και χωρίς ταυτόχρονη προετοιμασία για τη μετα-Νετανιάχου εποχή, τότε μιλάμε για τον απόλυτο ορισμό της αυτοπαγίδευσης. Η αξιοπιστία της χώρας, δεν εξαρτάται μόνο από το τι αγοράζει, αλλά και από την αποφασιστικότητα με την οποία είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Πότε ήταν η τελευταία φορά όπου οι άρχουσες ελίτ επέδειξαν αποφασιστικότητα; Η Ιστορία θα είναι αμείλικτη με εκείνους που εκλιπαρούν για προστασία πουλώντας τα κλειδιά του σπιτιού τους…

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Θεσσαλονίκη: Από συμβασιλεύουσα περιφέρεια της Αθήνας

8

πηγή: εφημερίδα “Θεσσαλονίκη”

Του Παντελή Σαββίδη

Περίσσεψαν τα λόγια των πολιτικών τις τελευταίες ημέρες αλλά το σημαντικότερο είναι πως τις υποχρεώσεις τους τις παρουσιάζουν ως χάρες. Και το τραγικό, ότι μέρος της κοινωνίας το αποδέχεται και τους ευγνωμονεί.  Το δέμας τους είναι μικρό απέναντι στην ιστορία της Θεσσαλονίκης.

Υπάρχουν πόλεις που διατηρούν μνημεία του παρελθόντος τους και πόλεις που εξακολουθούν να κατοικούν μέσα στην Ιστορία τους. Η Θεσσαλονίκη ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Δεν είναι απλώς μια σύγχρονη μεγαλούπολη με ορισμένα αρχαία και βυζαντινά κατάλοιπα. Ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική εποχή, αναπτύχθηκε υπό τη Ρώμη, αναδείχθηκε σε κορυφαίο κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, επέζησε από πολιορκίες και αλώσεις, μεταμορφώθηκε σε πολυεθνική οθωμανική μητρόπολη και εντάχθηκε το 1912 στο ελληνικό κράτος, χωρίς ποτέ να πάψει να αποτελεί ζωντανό αστικό οργανισμό.

Η Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε το 316/315 π.Χ. από τον Κάσσανδρο και πήρε το όνομα της συζύγου του, Θεσσαλονίκης, κόρης του Φιλίππου Β΄ και αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η θέση της δεν επιλέχθηκε τυχαία. Το λιμάνι, η πρόσβαση στη βαλκανική ενδοχώρα και η επικοινωνία με το Αιγαίο της προσέδωσαν από νωρίς εμπορική και στρατηγική σημασία.

Η ένταξή της στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν διέκοψε την πορεία της. Αντιθέτως, η Θεσσαλονίκη ενισχύθηκε από τη θέση της πάνω στην Εγνατία Οδό, τον μεγάλο άξονα που συνέδεε την Αδριατική με την Ανατολή. Υπήρξε διοικητικό, στρατιωτικό και εμπορικό κέντρο, ενώ η παρουσία του Αποστόλου Παύλου την ενέταξε από πολύ νωρίς στη γεωγραφία του χριστιανικού κόσμου.

Η Θεσσαλονίκη δεν εξαφανίστηκε για να ανακαλυφθεί αργότερα από τους αρχαιολόγους. Δεν μετατράπηκε σε ερείπιο έξω από μια νεότερη πόλη. Συνέχισε να ζει και να μεταμορφώνεται πάνω στα ίδια θεμέλια.

Η Κωνσταντινούπολη ήταν η Βασιλεύουσα. Η Θεσσαλονίκη δεν υπήρξε τυπικά δεύτερη πρωτεύουσα με τη σημερινή θεσμική έννοια. Ο χαρακτηρισμός «συμβασιλεύουσα», όμως, αποδίδει τη θέση που κατείχε στον βυζαντινό κόσμο: υπήρξε η σημαντικότερη πόλη της ευρωπαϊκής επικράτειας της αυτοκρατορίας μετά την Κωνσταντινούπολη.

Ήταν στρατιωτικό προπύργιο, διοικητικό κέντρο, μεγάλο λιμάνι και σημαντική εκκλησιαστική έδρα. Από τη Θεσσαλονίκη κατάγονταν ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος, των οποίων η αποστολή στους Σλάβους επηρέασε τη θρησκευτική και πολιτισμική φυσιογνωμία της Ανατολικής Ευρώπης.

Η πόλη καταλήφθηκε από τους Άραβες το 904, λεηλατήθηκε από τους Νορμανδούς το 1185 και πέρασε υπό λατινική κυριαρχία μετά την Τέταρτη Σταυροφορία. Από το 1224 έως το 1242 αποτέλεσε το κέντρο ιδιαίτερου κρατικού μορφώματος, της Αυτοκρατορίας της Θεσσαλονίκης. Παρά τις αλλεπάλληλες καταστροφές, επανερχόταν ως ισχυρό πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο.

Τον 14ο αιώνα εξελίχθηκε σε σημαντική εστία παιδείας, θεολογίας, λογοτεχνίας και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Δεν ήταν απλώς μια πόλη μέσα στο Βυζάντιο. Ήταν μία από τις πόλεις που παρήγαγαν τον βυζαντινό πολιτισμό.

Η σημερινή Θεσσαλονίκη μπορεί δικαιολογημένα να χαρακτηριστεί ζωντανό βυζαντινό μουσείο επειδή τα μνημεία εξακολουθούν να αποτελούν οργανικό μέρος της καθημερινής ζωής.

Η Ροτόντα, η Αχειροποίητος, ο Άγιος Δημήτριος, η Αγία Σοφία, η Παναγία των Χαλκέων, ο Άγιος Νικόλαος ο Ορφανός, οι Άγιοι Απόστολοι, η Μονή Βλατάδων, το Βυζαντινό Λουτρό και τα τείχη βρίσκονται μέσα στις γειτονιές, δίπλα σε σπίτια, σχολεία, καταστήματα και δρόμους. Ορισμένοι ναοί εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν πριν από αιώνες.

Δεκαπέντε παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της πόλης εντάχθηκαν το 1988 στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Συγκροτούν μια σπάνια ακολουθία αρχιτεκτονικής και τέχνης από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα. Καμία άλλη μεγάλη πόλη του σημερινού ελληνικού κράτους δεν διατηρεί μέσα στον ενεργό αστικό ιστό της τόσο ολοκληρωμένη παρουσία της παλαιοχριστιανικής και βυζαντινής εποχής.

Μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1430, η Θεσσαλονίκη εξελίχθηκε σε πολυεθνική μητρόπολη. Χριστιανοί, μουσουλμάνοι και Εβραίοι συγκρότησαν έναν σύνθετο αστικό κόσμο. Η εγκατάσταση των Σεφαραδιτών την κατέστησε ένα από τα σημαντικότερα εβραϊκά κέντρα της Μεσογείου.

Η ένταξη στο ελληνικό κράτος το 1912 άνοιξε μια νέα περίοδο. Η πυρκαγιά του 1917, η εγκατάσταση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής, η εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας και η μεταπολεμική ανοικοδόμηση άλλαξαν ριζικά τη φυσιογνωμία της. Η πόλη, όμως, παρέμεινε μεγάλο λιμάνι, εκπαιδευτικό κέντρο και φυσική πύλη της Ελλάδας προς τα Βαλκάνια.

Το ελληνικό κράτος αναγνώρισε συμβολικά τη σημασία της, αλλά δεν της παραχώρησε ανάλογο θεσμικό και αναπτυξιακό βάρος. Οι αποφάσεις, οι κεντρικές υπηρεσίες, οι μεγάλοι οργανισμοί, τα οικονομικά δίκτυα και οι σημαντικότερες επενδύσεις συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα.

Το 2023 η Αττική παρήγαγε το 48,8% της συνολικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας της χώρας, ενώ ολόκληρη η Κεντρική Μακεδονία μόλις το 13,9%. Οι αριθμοί αποκαλύπτουν την ασφυκτική συγκέντρωση της ελληνικής οικονομίας.

Παράλληλα, ο πληθυσμός της Κεντρικής Μακεδονίας μειώθηκε κατά 4,6% μεταξύ 2011 και 2021. Στις ηλικίες 20–29 ετών η μείωση έφθασε το 16,8% και στις ηλικίες 30–39 το 26,5%. (Τα στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ).

Η περιοχή δεν χάνει μόνο πληθυσμό· χάνει ανθρώπους στην ηλικία της εργασίας, της δημιουργίας και της οικογένειας.

Το μετρό είναι αναγκαίο και σημαντικό έργο. Δεν πρέπει να υποτιμάται. Ένα βασικό έργο μητροπολιτικής υποδομής, όμως, παρουσιάστηκε επί χρόνια σαν διαρκής κυβερνητική δωρεά. Κάθε σταθμός και κάθε ημερομηνία παράδοσης μετατρέπονταν σε πολιτικό γεγονός, ενώ επρόκειτο για την καθυστερημένη κάλυψη μιας αυτονόητης ανάγκης.

Η Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται μόνο μετρό, λεωφορεία και αποσπασματικές αναπλάσεις. Χρειάζεται αξιόπιστο σιδηροδρομικό κόμβο προς τα Βαλκάνια, λιμάνι συνδεδεμένο με ολοκληρωμένο δίκτυο μεταφορών, μητροπολιτική διοίκηση με πραγματικές αρμοδιότητες και ενίσχυση της βιομηχανίας, των πανεπιστημίων, της έρευνας και του πολιτισμού.

Δεν ζητά να αντικαταστήσει την Αθήνα ούτε χρειάζεται έναν αυτάρεσκο τοπικισμό. Μπορεί, όμως, να αποτελέσει τον δεύτερο εθνικό πόλο της Ελλάδας.

Η πόλη που επέζησε από αυτοκρατορίες, πολιορκίες, αλώσεις, πυρκαγιές, εκτοπισμούς και γενοκτονία δεν πρέπει να περιμένει κάθε χρόνο τα εγκαίνια της ΔΕΘ για να πληροφορηθεί τι σχεδιάζει γι’ αυτήν η κεντρική εξουσία.

Δεν της αξίζουν οι χάντρες των προεκλογικών εξαγγελιών. Της αξίζει μια θέση στο σύγχρονο ελληνικό κράτος αντάξια της θέσης που κατείχε στην Ιστορία.

 

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

0

Γράφει ο Ευθύμιος, Στρατιωτικός Αναλυτής

 
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
#Constantinople:
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΣΑΚΑΡΥΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ… Ο ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ, 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ, ΕΙΧΕ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ… 23 Αυγούστου 1921. Πριν από 105 χρόνια σήμερα. Ο Ελληνικός Στρατός επιτέθηκε στον Στρατό της Εθνοσυνέλευσης που είχε ταμπουρωθεί ανατολικά του ποταμού Σακαρίας. Τον δικό μας στρατό, καθώς και τα σχέδια του πολέμου, διοικεί ο Φεβζή Τσακμάκ. Ο Μουσταφά Κεμάλ όχι μόνο δεν διοικεί, αλλά δεν συμμετείχε καν στον Πόλεμο του Σακαρίας. 11 μέρες πριν, ενώ εποπτεύοντας το μέτωπο, έπεσε από το άλογό του. Τραυμάτισε τα πλευρά του. Δηλαδή, έγινε «ουπς» και αναρρώνει στο Τσαγκάγια. Δεν θα συμμετάσχει καθόλου στον πόλεμο. Ο Πασάς, στις 18 Σεπτεμβρίου 1918, στον Πόλεμο του Ναμπλούς στην Παλαιστίνη, είχε αρνηθεί να πολεμήσει τους Άγγλους και είχε δραπετεύσει από το μέτωπο μαζί με τον στρατό του… Ο Μουσταφά Κεμάλ, ο Ισμέτ Ινενί και ο Αλί Φουάτ Τσεμπεσόι είχαν δραπετεύσει όλοι μαζί… Γιασάρ Γκιορέν.
23 Αυγούστου 1921. 105 χρόνια πριν σήμερα. Στις μάχες του Ασλίχανλάρ-Ντουμλούπινάρ και Κουτάχια-Εσκισεχίρ, ο Στρατός της Εθνοσυνέλευσης, που ηττήθηκε δύο φορές, προσπαθεί να σταματήσει τους Έλληνες δυτικά της Άγκυρας… Ξεκίνησε η αναμενόμενη ελληνική επίθεση. Πρώτη μέρα του Πολέμου του Σακάρ Σαγιά. Και νότια της Άγκυρας και δυτικά της, ο πόλεμος δεν πηγαίνει καλά. Στην περιοχή του Όρους Μανγκάλ, μετά από σκληρές μάχες, οι μονάδες μας που υπερασπίζονταν το βουνό αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Στη Δύση, κοντά στη Γέφυρα Μπέιλικ, υπάρχει κίνηση… Εντοπίστηκε ότι ο εχθρός έχει 7 μεραρχίες στο νότιο τμήμα της γραμμής και δύο μεραρχίες κατά μήκος του κλάδου του Σακάρυα. Γιασάρ Γκιορέν.
24 Αυγούστου 1921. 103 χρόνια πριν, σήμερα. Οι ελληνικές δυνάμεις που κατέλαβαν το Όρος Μανγκάλ στα νότια της Άγκυρας, πέρασαν επίσης τον Σακαρία στο Μπεϊλίκκιόπρου, δυτικά του μετώπου… Μπροστά στις αδύναμες δυνάμεις κάλυψης του Στρατού της Εθνοσυνέλευσης, ο ελληνικός λόχος εκμεταλλεύτηκε το σκοτάδι και πέρασε ανατολικά του Σακαρία μέσω του Μπεϊλίκκιόπρου. Η 7η Ελληνική Μεραρχία που ακολουθούσε, εξασφάλισε μια γέφυρα μέχρι τη γραμμή Tozlu Çiftliği-Çekirdeksiz-Yassıhöyük και εγκαταστάθηκε στο έδαφος. Στον νότιο πτέρυγα συνεχίζονται σφοδρές μάχες. Το κύριο μέτωπο της επίθεσης: Οι Έλληνες επιτίθενται στην Άγκυρα από νότο προς βορρά. Γιασαρ Γκιορέν.

Συνεχιζεται….

   Κύμα  της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
 
-#Ιran: Ιρανός καθηγητής Μοχάμεντ Μαράντι: Το Ισραήλ συμμετείχε στην 11η Σεπτεμβρίου: «Ο Νετανιάχου αμέσως μετά είπε ότι αυτό είναι καλό για το Ισραήλ. Είδαμε τους ανθρώπους που χόρευαν, τους Ισραηλινούς που χόρευαν. Το σιωνιστικό καθεστώς το κάνει αυτό στους Παλαιστίνιους, οπότε μπορώ εύκολα να φανταστώ ότι θα το κάνουν και σε ανθρώπους στη Νέα Υόρκη».
Η τελευταία επίθεση του Ιράν χτύπησε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Κουβέιτ και τα ΗΑΕ, αλλά ο χρόνος μπορεί να είναι πιο σημαντικός από την ίδια την επίθεση. Η προηγούμενη ανταλλαγή ΗΠΑ-Ιράν είχε ουσιαστικά σταματήσει. Η Ουάσινγκτον αποφάσισε να μην αντεπιτεθεί στην τελευταία βολίδα του Ιράν και αναφορές δείχνουν ότι η ομάδα του Τραμπ προσπαθεί ενεργά να αποφύγει μια άλλη μεγάλη κλιμάκωση πριν από τις εκλογές στη μέση της θητείας. Το Ιράν επιτέθηκε ξανά παρ’ όλα αυτά. Και για να καταλάβουμε το γιατί, ας δούμε τι κάνει η Ουάσινγκτον πίσω από τις κουρτίνες. Οι ΗΠΑ εντείνουν την οικονομική τους εκστρατεία κατά του Τεχεράνης, με αναφορές να λένε ότι δίνουν οδηγίες σε πρεσβείες ανά τον κόσμο να πιέσουν κυβερνήσεις να κόψουν το εμπόριο με το Ιράν, με χώρες, εταιρείες και ιδιώτες να απειλούνται ενδεχομένως με κυρώσεις ή απώλεια πρόσβασης στο δολαριακό σύστημα. Εν τω μεταξύ, τα ΗΑΕ έχουν γίνει σημαντικός εταίρος στην προσπάθεια της Ουάσινγκτον να διατηρήσει τη ροή του πετρελαίου μέσω του Ορμούζ και να σφίξει τις οικονομικές βίδες στο Ιράν. Μετά, το Ιράν χτυπά στρατιωτική υποδομή συνδεδεμένη με τις ΗΠΑ στα ΗΑΕ και το Κουβέιτ. Αυτό κάνει αυτά τα πλήγματα να φαίνονται λιγότερο σαν αντεπίθεση για κάτι που η Αμερική έκανε ήδη και περισσότερο σαν προειδοποίηση για το τι έρχεται μετά: Αν η Ουάσινγκτον μετατρέψει τον Κόλπο σε υποδομή για έναν οικονομικό πόλεμο κατά του Ιράν, το Τεχεράνη μπορεί να μετατρέψει την ίδια υποδομή σε πεδίο μάχης. Και αυτό δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα για την εμφανή στροφή του Τραμπ από τον στρατιωτικό πόλεμο στον οικονομικό. Οι κυρώσεις υποτίθεται ότι θα παρείχαν έναν τρόπο να σφίξουν το Ιράν χωρίς μια άλλη μεγάλη ανταλλαγή πυραύλων.
-#Εgypt: Οριστικοποιήθηκε στην Αίγυπτο η περιοχή που θα «φιλοξενήσει» το χαρτοφυλάκιο του ΑΠΕ που θα τροφοδοτήσει με «πράσινη» ηλεκτρική ενέργεια τη διασύνδεση Ελλάδας–Αιγύπτου (GREGY), με τη μεγάλη έκταση να ανέρχεται σε 3.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα.(Eαν αφησουν οι τουρκοι και δεν πανικοβληθει ξανα η κυβερνηση.)
 
-#Germany: Δήλωση της ρωσικής πρεσβείας στο Βερολίνο ότι οι τοποθεσίες συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς στη Γερμανία θα θεωρούνται νόμιμοι στόχοι, σε απάντηση στα σχέδια του Βερολίνου για νέα όπλα.
-#Yemen:  Ο στρατος της Υεμενης  προελαυνει (Ansarullah) κατέλαβε περιοχές στην περιοχή Maqbanah (Μακμπανά) και την περιοχή Al-Kadha, καθώς και μεγάλα τμήματα της περιοχής Mawza (δυτικά της Ταΐζ).
Προσπαθούν να κόψουν τον δρόμο που συνδέει την Ταΐζ με το λιμάνι Al-Makha (Mokha / Mocha) και να προχωρήσουν προς τις παράκτιες περιοχές Al-Khokha και Al-Mokha. 80 νεκροι.Στόχος φαίνεται να είναι ο έλεγχος στρατηγικών σημείων κοντά στο στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Οι δυνάμεις των Ανσάρ Αλλάχ ελέγχουν τα υψώματα δυτικά των περιοχών Μπενί Μπακάρι, με κατεύθυνση το Τάιζ, νοτιοδυτικά της Υεμένης. Οι ταξιαρχίες του Ταρίκ Σαλίχ αποσύρθηκαν από την περιοχή.
-#US:  Νότια Κορέα θα στείλει πολεμικά πλοία για να βοηθήσουν τον Τραμπ στον πόλεμο με το Ιράν.
-#UK:  Αργεντινή απειλεί το Ηνωμένο Βασίλειο Η Γραμματεία Πληροφοριών της Αργεντινής δημοσίευσε μια εικόνα των Νήσων Φώκλαντ με τη λεζάντα «Παρακολουθούμε».
-#Lebanon: Οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν καταλάβει τον έλεγχο των υποδομών της Χεζμπολάχ και του IRGC στην κορυφογραμμή Αλί αλ-Ταχέρ, μια βασική στρατηγική θέση με θέα στο βόρειο Ισραήλ.
-#Israel: Ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Gideon Sa’ar προειδοποίησε τη Βρετανία ότι οποιαδήποτε ενέργεια κατά του Ισραήλ θα πυροδοτήσει αντίδραση από το Ισραήλ. Είπε ότι η εποχή που το Ισραήλ δεν ανταποκρινόταν σε μέτρα εναντίον του έχει τελειώσει, προσθέτοντας ότι το Ισραήλ «προετοιμάζεται» και θα ανταποκριθεί αν η Βρετανία «κάνει λάθος».
-#Sinjar-Iraq: Αξιωματούχοι του Επαρχιακού Συμβουλίου της Μοσούλης ανέφεραν ότι υπάρχουν αιτήματα για το διαχωρισμό της περιοχής Σιντζάρ από τη Μοσούλη (Νινευή) και για τη δημιουργία μιας «ανεξάρτητης διοίκησης» που θα εμφανιστεί άμεσα στη Βαγδάτη . Έχει πληροφορηθεί ότι έχει συσταθεί εντός της επιτροπής της Ιρακινής Προεδρίας για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος .
-#Syria: Η Συρία γίνεται η νέα πετρελαϊκή λεωφόρος της Μέσης Ανατολής… Χιλιάδες βυτιοφόρα κινούνται καθημερινά από το νότιο Ιράκ μέσω της συριακής ερήμου προς το μεσογειακό λιμάνι Μπανιγιάς, παρακάμπτοντας το αποκλεισμένο Στενό του Ορμούζ. Η κυβέρνηση  Jolani ( αλ-Σαράα ) παρουσιάζει τη χώρα ως σταθερό χερσαίο διάδρομο ενέργειας.Κατι που ομολογησε ο Τομ Μπαρακ, ο οποιος γλυτωσε την θεση του.
-#Rojava: Siamand Efrini: Ολοκληρώθηκαν οι προετοιμασίες για την επιστροφή 1.035 οικογενειών στο Serê Kaniyê εντός των επόμενων τεσσάρων ημερών.
Ο Μαζλούμ Αμπντί, πρώην ηγέτης των #SDF και σύμβουλος του Σύρου προέδρου: «Εισερχόμαστε σε μια νέα διαδικασία και είμαστε ανοιχτοί σε κριτική. Είναι λάθος να λέμε ότι παραδοθήκαμε, όπως είναι λάθος να λέμε ότι νικήσαμε το κράτος. Αυτή είναι μια αμοιβαία επωφελής διαδικασία τόσο για τον κουρδικό λαό όσο και για το συριακό κράτος. Οι απαιτήσεις μας ήταν φυσικά υψηλότερες, αλλά το ανεξάρτητο πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό καθεστώς που διατηρούσαμε τα τελευταία 15 χρόνια ήταν πάντα προσωρινό. Η προτεραιότητα τώρα είναι ένα σταθερό, μόνιμο καθεστώς εντός της Συρίας. Σε σύγκριση με την εποχή του Μπάαθ, η ένταξη σε αυτό το νέο κράτος υπό ένα νομικό πλαίσιο που αναγνωρίζει την κουρδική μας ταυτότητα αποτελεί τεράστια επιτυχία. Ενσωματούμενοι στο κράτος, θα συνεχίσουμε να #κυβερνάμε τη δική μας περιοχή, διαχειριζόμενοι τις διοικητικές και στρατιωτικές υποθέσεις τοπικά εκ μέρους του συριακού κράτους».
Μαζλούμ Αμπντί: «Έχει καταστεί σαφές ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν ευκαιρίες για τις γυναίκες να συμμετάσχουν στον στρατό στη Συρία.» «Αυτό που είναι σημαντικό για τις #YPJ αυτή τη στιγμή είναι να διατηρήσουν την ύπαρξή τους ως στρατιωτική δύναμη με τη μορφή αντιτρομοκρατικής μονάδας.»
Δόθηκαν στη δημοσιότητα τα ονόματα 51 πρώην μαχητών των #SDF που θα αφεθούν ελεύθεροι αύριο. Επρόκειτο να αφεθούν ελεύθεροι σήμερα, ωστόσο αναβλήθηκε.
Ο Saleh al-Hamwi, πρώην ανώτατος ηγέτης της τρομοκρατικής οργάνωσης HTS, δήλωσε: «Οι #SDF έχουν εξασφαλίσει πλήρη αυτονομία. Τα όπλα που παρέδωσε η Ρωσία είναι παλιά, ελαττωματικά και ανήκουν στην πρώην κυβέρνηση· το καθεστώς Julani σας λέει ψέματα, ενώ ο Mazloum Abdi είναι αυτός που λέει την αλήθεια. Απόδειξη αυτής της αυτονομίας είναι το γεγονός ότι οι κουρδικές ταξιαρχίες δεν θα κουνήσουν ούτε πόντο έξω από τις κουρδικές πόλεις.» Πρόσθεσε: «Το πραγματικό τεστ είναι: θα συμφωνήσουν οι SDF να παραδώσουν τα αμερικανικά τους όπλα, τα Humvees και άλλον εξοπλισμό, στην αρχή της Δαμασκού;»
-#Kurdistan: #HPG  Bayik: Δηλώσαμε ότι οι Κούρδοι πρέπει να συμπεριληφθούν στο πλαίσιο του νόμου και της δικαιοσύνης. Χωρίς αυτό, το κουρδικό ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί και δεν μπορεί να επιτευχθεί πραγματική ειρήνη. Χωρίς πραγματική λύση και ειρήνη, τα προβλήματα, οι εντάσεις και οι συγκρούσεις θα συνεχιστούν. 100 χρόνια ιστορίας έχουν αποδείξει αυτό το γεγονός ξανά και ξανά.
-#Afghanistan: Με εντολή της ηγεσίας του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης του Αφγανιστάν, ο διοικητής Μοχτάρ, από τους πιο στενούς συντρόφους και συν-αγωνιστές του μάρτυρα διοικητή Χασίμπ, ορίστηκε ως διάδοχός του.
-#Turkey: Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι ο πληθυσμός των αλλοδαπών κατοίκων της Τουρκίας αναμένεται να σπάσει όλα τα ρεκόρ! Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε η Προεδρία Διαχείρισης Μετανάστευσης στις 27 Αυγούστου 2026, συνολικά 1.274.988 αλλοδαποί έχουν επί του παρόντος έγκυρη άδεια παραμονής στην Τουρκία.
-#Armenia: Στα σύνορα Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας, οι Αρμένιοι κατασκευάζουν μακροχρόνιες πυροβολικές θέσεις, μηχανικές οχυρώσεις, πυροβολικό και παρόμοιες κατασκευές.

-#Hellas: Συνεχιζονται οι αγοροπωλησιες ελληνικης γης απο τουρκους…
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2026 (σήμερα, πρωί).Το τουρκικό #Bayraktar TB-2 (TCS26 / TC-S28) πέταξε στο κεντρικό Αιγαίο, βόρεια της Ικαρίας και κοντά στη Σάμο/Χίο, χωρίς να έχει καταθέσει σχέδιο πτήσης. Αυτό θεωρήθηκε παράβαση των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών.Η ελληνική πλευρά αντέδρασε με απογείωση μαχητικών F-16 για αναγνώριση/αναχαίτιση. Η συγκεκριμένη διαδρομή που σχημάτισε το «#σύμβολο_αιδοιον…» καταγράφηκε το πρωί της ίδιας μέρας ,οι ανικανοι αντι να βαλουν το κενταυρος να το καταριψει αθορυβα και να μην πουν απο τι επεσε,αλωστε δεν φαινεται,σπαταλησαν καυσιμα αεροσκαφων.
 Συνεχιζοντας την αθλια πολιτικη κατευνασμου η κυβερνηση συζηταει με τους τουρκους για το καλωδιο της Κασου, ενω η Γαλλικη εταιρια θα κανει ενημερωση στην Τουρκια.. μιλαμε για ολεθρια λαθη!!
Εκλογες να σωθει ο τοπος!! Αφου αυτοι ειναι εντελως #ανικανοι ,οχι καλωδιο να βαλουν ,αλλα ουτε ΑΟΖ με κυπρο να κανουν, ζηλεψαν την δοξα του Νταλαντιε.Oι Τουρκοι  #θα _κανουν_τεραστια_προκλιση καποια στιγμη… , και μετα ενα διαστημα θα γινει η Τουρκικη εισβολη στα νησια 100%._
-#Rum_Pontos: Οι εργασίες για το έργο του τρένου υψηλής ταχύτητας που θα μεταμορφώσει τις μεταφορές στην περιοχή του Ρουμ Ποντου προχωρουν σταδιακά . Η γραμμή, που σχεδιάζεται να επεκταθεί από τη Σαμψούντα προς το Ορντού, την Κερασούντα, την Τραπεζούντα, τη Ριζούντα και το Αρτβίν, στοχεύει στην επιτάχυνση των μεταφορών μεταξύ των επαρχιών της περιοχής.
Το νέο έργο των Cemre Baysel και Mert Yazıcıoğlu: Η διαδρομή της καρδιάς μου είναι η Μαύρη Θάλασσα.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”