Αρχική Blog Σελίδα 744

Το Καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγ. Αικατερίνης , Όρους Σινά και γιατί δεν πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα

Από
pcuser
-
0
Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου
    Το φθινόπωρο του 2008, εν μέσω του ” σκανδάλου της ιεράς μονής Βατοπεδίου” , είχα άρθρογραφίσει στο περιοδικό Δικηγορική Επικαιρότητα , πως ναι μεν αντιλαμβανόμουν τις μέχρι τότε δικαστικές αποφάσεις , καθώς και τις γνωμοδοτήσεις καθηγητών ( πχ Μιχ. Σταθόπουλου), πως δεν ισχύουν έναντι του Ελληνικού Δημοσίου , τα Βυζαντινά χρυσόβουλλα και οθωμανικά φιρμάνια,  ούτε καν η χρησικτησία σε δημόσιες εκτάσεις,  εν τούτοις δεν τις ενστερνιζόμουν .
   Ο λόγος ήταν πως πίστευα ότι θα το βρίσκαμε μπροστά μας , αφού αν δεν ισχύουν στην Ελλάδα που θεωρεί εαυτόν διάδοχο του Βυζαντίου ( λόγω γλώσσας και ορθοδοξίας) , τότε γιατί να ισχύουν σε τρίτες χώρες , όπως η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Συρία , η Τουρκία ;
   Έγραφα τότε πως στο άμεσο μέλλον θα τα αμφισβητήσουν οι τρίτες χώρες,  άρα θα χάσουν την ιδιοκτησία τους Μονές ή Προσκυνήματα , όπως του Σινά, αφού τα κράτη στηριζόμενα στο σκεπτικό της Ελληνικής έννομης τάξης,  θα εκδώσουν παρόμοιες ή ίδιες αποφάσεις υπέρ του Δημοσίου τους και κατά των Ιερών  μονών/ προσκυνημάτων .
Και δυστυχώς επαληθεύτηκα .
   Άραγε γιατί πέφτουμε απο τα σύννεφα,  όταν ήταν αναμενόμενο ;
Εμείς το προκαλέσαμε και αιτιολογήσαμε πανηγυρίζοντας τότε με αφορμή το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ιεράς Μονής Βατοπεδίου.
   Το απόσπασμα της Αρειοπαγιτικής απόφασης που εκδόθηκε 17 χρόνια μετά,  μεταξύ άλλων αναφέρει:
Αποφ  781 / 2020, Α1 Πολιτικό Τμήμα, Α.Π:
” …..ότι στην ένδικη αγωγή της, την οποία στήριξε αποκλειστικά σε παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας των επίδικων εκτάσεων δυνάμει των επικαλούμενων χρυσόβουλλων λόγων, περιέχεται και ιστορική βάση πρωτότυπου τρόπου κτήσης κυριότητας τούτων με χρησικτησία. Από τους λόγους όμως αυτούς ο μεν έβδομος είναι προεχόντως απαράδεκτος, εφόσον δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης και δεν υπάγεται στις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, που προαναφέρθηκαν, είχε προταθεί στο Δικαστήριο της ουσίας (Εφετείο), που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα νόμιμα, ενόψει και των σχετικών παραδοχών του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ότι το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, προέβαλε δικαίωμα ιδίας κυριότητας επί των επίδικων εκτάσεων, ο δε όγδοος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο περιεχόμενο της ένδικης αγωγής της αναιρεσείουσας, στο δικόγραφό της διαλαμβάνεται, πλην άλλων και ιστορική βάση πρωτότυπου τρόπου κτήσεως κυριότητας των επίδικων εδαφικών εκτάσεων με χρησικτησία.”.
    Επομένως όλα αναμενόμενα και νομικά τεκμηριωμένα για να δώσουμε ” έτοιμη τροφή ” στα δικαστήρια Αιγύπτου, Ισραήλ, Συρίας, Τουρκίας,  να αποκτήσουν αυτοδικαίως την περιουσία που είχαν/ έχουν (;) οι ιερές μονές και τα προσκυνήματα, την οποία στήριξαν σε βυζαντινά χρυσόβουλλα και φιρμανια , τα οποία η δικαιοσύνη έκρινε τελεσίδικα πως δεν ισχύουν στην Ελλάδα.  Τότε γιατί να ισχύουν στην Αίγυπτο ή τις άλλες χώρες ;
Τέλος είχα/ εξηγήσει το πως η Τουρκία μπορεί να ειναι στο σύμφωνο SAFE της Ευρώπης, καθώς και το Ουκρανικό  κ.ά  :
https://www.militaire.gr/to-kathestos-tis-ieras-monis-ag-aikaterinis-oroys-sina-kai-giati-den-prepei-na-peftoyme-apo-ta-synnefa/

Ἡ παραβίαση τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς

Από
pcuser
-
1

Κάθε φορά πού ἀκούω ἕναν Πρωθυπουργό, ἕναν πολιτικό αρχηγό, ἕναν ὑπουργό ἤ ἕναν βουλευτή νά ἐπικαλεῖται τίς λέξεις «παθογένειες» καί «διαχρονικά» γιά νά δικαιολογήσει ἕνα σκάνδαλο ἤ μιά ἀστοχία, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἐπιχειρεῖ νά ἀποκρύψει τήν ἀποτυχία του στό παρόν μέσα ἀπό τό παρελθόν.

Οἱ πολῖτες γι’ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο ἐκλέγουν νέες κυβερνήσεις, ὅμως. Γιά νά ἐξαφανίζουν τίς παθογένειες. Ὄχι γιά νά τίς μεταβιβάζουν ἡ μία στήν ἄλλη δίκην σκυταλοδρομίας. Ὄχι γιά νά βλέπουν τίς κυβερνήσεις νά «δείχνουν» διαρκῶς τούς «προηγούμενους» γιά τά λάθη τους. Οὔτε βεβαίως γιά νά ἀποκτοῦν οἱ παθογένειες χαρακτῆρα μόνιμο, πάγιο καί διαχρονικό. Ἄν δέν ἀλλάζει τίποτε, ποιό τό νόημα τῶν ἐκλογῶν; Ὅλες οἱ κυβερνήσεις μεταπολιτευτικῶς ἐπικαλοῦνται τίς παθογένειες, χωρίς ἐξαίρεση, γιά νά «ξεπλένονται» ἀπό τίς ἁμαρτίες τους. Ὅλες! Οἱ παθογένειες εἶναι ἡ πιό διάσημη καραμέλα πού «πιπιλοῦν» οἱ Πρωθυπουργοί καί οἱ κυβερνήσεις ὅταν τά βρίσκουν σκοῦρα. Ἐτούτη ἐδῶ ἡ Κυβέρνηση ὅμως εἶναι ἡ πρώτη ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς ὁποίας παροξύνονται οἱ παθογένειες. Ἐπιδεινώνονται οἱ παθογένειες. Διευρύνονται οἱ παθογένειες. Δέν μένουν στάσιμες. Καί γι’ αὐτό δέν ὑπάρχουν δικαιολογίες. Οἱ πολῖτες ψήφισαν δίς τήν ΝΔ γιά νά ἀλλάξει τήν χώρα, ὄχι γιά νά κλαυθμηρίζει ὅτι τά ἴδια γίνονταν καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ.

Καί γιά νά συνεννοούμαστε:

– Καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ πράγματι ὑπῆρχε ἀνομία καί ἀναρχία μέσα στά πανεπιστήμια. Μεγάλη ἀνομία, εἰδικῶς μέ τίς καταλήψεις καί τό ἐμπόριο ναρκωτικῶν. Ἡ κατάσταση εἶχε ξεφύγει ἐκτός ἐλέγχου. Δέν διορθώθηκαν καί πολλά ὅμως ἐπί ΝΔ. Τό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν ἐκτείνεται σέ 1.700 στρέμματα. Ἔχει 300 εἰσόδους. Καί ὅλα αὐτά τά φυλᾶνε…120 φύλακες! Ἄν νομίζει ὁ Πρωθυπουργός ὅτι μπορεῖ νά λύσει τό πρόβλημα μέ χουντικές ἀπειλές πρός τούς (νεοδημοκράτες κατά βάση) πρυτάνεις καί μέ ἀντισυνταγματικές πιρουέτες γιά «παύση πρυτάνεων» πού δέν ἐκτελοῦν τά καθήκοντά τους (ἐνῶ ὑπάρχει κατοχυρωμένο αὐτοδιοίκητο), πλανᾶται. Οἱ κερκόπορτες στά πανεπιστήμια θά εἶναι ἀνοικτές, ὅσους πρυτάνεις καί ἄν «καρατομήσει» ὁ Καῖσαρ, ἄν δέν προσληφθεῖ προσωπικό (θά μποροῦσε νά εἶναι τά μέλη τῆς Πανεπιστημιακῆς Ἀστυνομίας). Τό δέ ἄσυλο θά παραμείνει γράμμα κενό ἄν δέν ὑπάρχει πολιτική βούληση. Καί σέ κάθε περίπτωση, τό Πανεπιστήμιο εἶναι χῶρος σχεδιασμένος γιά τόν διάλογο καί τήν πειθώ, ὄχι γιά τό μαστίγιο.

– Καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ διαπιστώθηκαν μεγάλα προβλήματα καί ἀτασθαλίες μέ τίς ἀγροτικές ἐπιδοτήσεις. Ἄλλο ὅμως προβλήματα καί ἀτασθαλίες καί ἄλλο ξέφρενο «πάρτυ». Ἐν προκειμένῳ καταγγέλλεται ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Δικαιοσύνη ὅτι γίνεται πάρτυ. 6 ἑκατομμύρια εὐρώ οἱ ἐπιδοτήσεις στήν Κρήτη τό 2018, 30 ἑκατομμύρια τό 2020. Οἱ «ζαίοι» μοιάζουν ἀρσακειάδες μπροστά στούς κολλεγιόπαιδες ὑπουργούς τῆς Νέας Δημοκρατίας, στούς πασόκους ἐκσυγχρονιστές μάνατζερ πού μοίραζαν τό κοινοτικό χρῆμα καί στούς νεοφιλελεύθερους ἀκροκεντρώους Κρῆτες ἀγροτοσυνδικαλιστές. Ἄν νομίζει ὁ Πρωθυπουργός ὅτι θά προσπεράσει τό πρόβλημα καταγγέλλοντας γενικῶς καί ἀορίστως «ἐπιτήδειους» (πού ὅλοι ξέρουν ὅτι τόν περιτριγυρίζουν πολιτικά) καί διακηρύσσοντας ὅτι θά κόψει «γόρδιους δεσμούς» μέ ἕνα λουκέτο στόν ΟΠΕΚΕΠΕ, πάλι κάνει λάθος. Πρέπει τό Ὑπουργεῖο Γεωργίας καί ὁ κύριος Τσιάρας νά ζητήσει πίσω τά «κλεμμένα». Ἔτσι θά «κοπεῖ» ὁ γόρδιος δεσμός. Θά τά ζητήσει; Τολμᾶ;

– Καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ γίνονταν ὑποκλοπές πολιτικῶν προσώπων μέσῳ ΕΥΠ (τοὐλάχιστον δύο ὑπουργῶν). Ἀλλά δέν παρακολουθεῖτο τό μισό καί πλέον Ὑπουργικό Συμβούλιο, ὁ ἀρχηγός τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, πρώην Πρωθυπουργοί, συνεργάτες ὑπουργῶν, δημοσιογράφοι, ἐκδότες, σύζυγοι πολιτικῶν, ἐπιχειρηματίες, τρόλλ καί δέν ξέρουμε ποιός ἄλλος, ὅπως ἔγινε ἐπί ΝΔ, μέ καμμιά τρακοσαριά «ἐπισυνδεδεμένους». Τό νά καταγγέλλονται ἀορίστως τά ἀνώνυμα «ρυπαρά δίκτυα» καί νά προάγονται σέ ἀνώτατες θέσεις ὅσοι ἐνεπλάκησαν ἐνεργά σέ παρακολουθήσεις δέν εἶναι λύση γιά μιά ἀποτελεσματική Δημοκρατία. Λύση εἶναι νά μήν παρακολουθεῖς τίς ζωές τῶν άλλων…. ἐσύ, ὁ φιλελεύθερος.

– Καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ καταγράφηκε τεράστια ὑστέρηση στήν ὑλοποίηση τῆς συμβάσεως 717 γιά τήν τηλεδιοίκηση τῶν τραίνων μέ τίς διαρκεῖς παρατάσεις πού δίδονταν γιά τήν ὁλοκλήρωσή της, ἐπί θητείας συγκεκριμένων ἀριστερῶν ὑπουργῶν. Ἐπί ΝΔ δέν δίδονταν ὅμως ἁπλῶς παρατάσεις. Φούσκωνε ὁ λογαριασμός τοῦ ἔργου χωρίς νά τελειώνει. Μέ συνέπεια τόν τραγικό θάνατο 57 συνανθρώπων μας. Ἀλλά κανείς ἐκπρόσωπος κατασκευαστικῆς ἑταιρείας δέν κλήθηκε ἀπό τήν Κυβέρνηση καί τά κόμματα στήν Ἐξεταστική γιά τά Τέμπη.

– Καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ διαγράφηκε ἀπό τά σχολικά βιβλία κάθε ἀναφορά στό Βυζάντιο καί στόν Ἰουστινιανό πού ἵδρυσε τήν Μονή τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης. Καί ἐπί ΣΥΡΙΖΑ, τό 2015, τό Αἰγυπτιακό Δημόσιο ἐξεδήλωσε τήν βουλιμία του γιά τίς ἰδιοκτησίες τῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ. Πράγματι. Τό θέμα ἔρχεται ἀπό παλιά. Τότε ἄρχισαν οἱ πρῶτες δίκες γιά τήν διεκδίκηση 71 ἀκινήτων τοῦ Σινᾶ. Ἀλλά ἡ ἐθνική ἧττα τώρα μᾶς συμβαίνει.

– Ἐπί ΣΥΡΙΖΑ φθάσαμε ἕνα βῆμα ἀπό τήν ὁριστική ρήξη μέ τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση διά τοῦ ἀνόητου δημοψηφίσματος. Ἀλλά δέν εἶναι δυνατόν ἐπί τῆς εὐρωπαϊκῆς ΝΔ τήν μία νά ἀπολογούμαστε στήν Κομμισσιόν γιά τά τραῖνα, τήν ἄλλη γιά τά τηλέφωνα, τήν τρίτη γιά τά πρόβατα, τήν τέταρτη γιά ἀπειλές καί παρεμπόδιση στήν Εὐρωπαία εἰσαγγελέα καί πάει λέγοντας.

Τί θέλω νά πῶ μέ ὅλα αὐτά; Ξεκάθαρο: Ἡ ΝΔ παραβιάζει τήν λαϊκή ἐντολή πού τῆς ἔδωσαν ἑκατομμύρια Ἕλληνες κάθε μέρα ὅταν ἐπικαλεῖται τίς λέξεις «παθογένειες» καί «διαχρονικά». Τήν παραβιάζει ὅταν τήν ψήφισαν γιά ΝΔ καί συμπεριφέρεται ὡς ΣΥΡΙΖΑ καί χειρότερα ἀπό τόν ΣΥΡΙΖΑ. Ὅποιος ὅμως παραβιάζει συστηματικά μιά ἐντολή πού τοῦ δόθηκε ἐπανειλημμένως καί ἁπλόχερα, δέν ἀργεῖ ἡ μέρα πού ἐντάσσεται στήν διαχρονία. Εἴτε ὑπάρχει ἐναλλακτική πρόταση διακυβερνήσεως εἴτε ὄχι.

ΥΓ. Παρατηροῦμε ὅτι ὁ Πρωθυπουργός ρέπει ἐσχάτως στίς ἀπειλές κατά προσώπων πού ἀσκοῦν δημόσια ἐξουσία. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι πού δέν ἀξιολογοῦνται θά στερηθοῦν τόν μισθό τους, οἱ μόνιμοι θά στερηθοῦν τήν μονιμότητά τους, οἱ πρυτάνεις (τούς ὁποίους προσέβαλε χθές, ἄν δέν τό κατάλαβε) ἀπειλοῦνται μέ παύση ἀπό τό ἀξίωμά τους καί πάει λέγοντας. Ἄν μπορεῖ, ἄς τά κάνει. Καμμία ἀντίρρηση. Ἀλλά ἄν δέν μπορεῖ (στόν ΟΠΕΚΕΠΕ δέν ἔχει κινηθεῖ καμμία πειθαρχική διαδικασία μέχρι στιγμῆς) καί εἶναι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, ἄς τό σταματήσει ὅσο εἶναι νωρίς. Ἡ ἀδυναμία τῆς ἐπιβολῆς ἰσοδυναμεῖ μέ ἀπώλεια ἰσχύος.

estianews.gr

Μέ βαρέα ὅπλα ἐνισχύεται ὁ Ἀττίλας στήν Κύπρο

Από
pcuser
-
0

Ἀποκαλύψεις τῆς ἐφημερίδος «Σημερινή» τῆς Λευκωσίας – Τουρκικῆς κατασκευῆς πυροβόλα ἀπεβιβάσθησαν στήν Ἀμμόχωστο – Τήν στιγμή πού μέ τήν ἀνοχή μας ἡ Τουρκία ἐντάσσεται στό εὐρωπαϊκό ἀμυντικό γίγνεσθαι

O Aττίλας ἐνισχύεται. Ἐνῶ οἱ κυβερνήσεις Ἀθηνῶν καί Λευκωσίας ἐκφράζουν -ἀνυπόστατες- ἐλπίδες γιά ἐπανέναρξη τοῦ διαλόγου, γιά τήν ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ, ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἔχει καταστήσει σαφές ὅτι ἡ μόνη «λύσις» πού θά συζητοῦσε εἶναι αὐτή τῶν δύο κρατῶν στήν Μεγαλόνησο, μεταφέρει περισσότερο βαρύ ὁπλισμό γιά τήν περαιτέρω ἐνδυνάμωση τῶν κατοχικῶν δυνάμεων. Αὐτό ἀποκαλύπτει ρεπορτάζ τοῦ Γιάννου Χαραλαμπίδη, στήν ἐφημερίδα «Σημερινή» τῆς Λευκωσίας, συμφώνως πρός τό ὁποῖο ἡ τελευταία ἄφιξις πολεμικοῦ ὑλικοῦ ἀφορᾶ σέ δέκα πυροβόλα τῶν 155 χιλ. τά ὁποῖα μεταφέρθηκαν μέ ἁρματαγωγό στό λιμάνι τῆς κατεχομένης Ἀμμοχώστου. Πρόκειται γιά πυροβόλα τύπου Firtina, τά ὁποία εἶναι τουρκικῆς κατασκευῆς.

Ἡ ἐφημερίς ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἐνίσχυσις τῶν τουρκικῶν δυνάμεων γίνεται ἐνῶ συμβαίνουν τά ἐξῆς: «1. Ἡ Ἀπεσταλμένη τοῦ ΓΓ τοῦ ΟΗΕ, Μαρία Ἄνχελα Ὀλγκίν Γκουεγιάρ, ἐπιδιώκει νά σώσει τά ΜΟΕ καί νά βρεῖ τίς συνταγές τῆς ἐπανέναρξης τῶν συνομιλιῶν, τή στιγμή κατά τήν ὁποία ὁ Τατάρ ἐκβιάζει. Καί ἀπειλεῖ ὅτι, ἐάν δέν τερματιστεῖ ἡ διαδικασία γιά τούς σφετεριστές, Πενταμερής γιόκ. 2) Ἡ ΕΕ μέ τή δική μας ἀνοχή καί τίς νομικές ἀλχημεῖες τῆς Ἐπιτροπῆς παρέχει στήν Τουρκία τή δυνατότητα νά συμμετάσχει στό “SAFE”, πού σημαίνει ὅτι θά βάζει χέρι στά 150 δισ. εὐρώ ἐτησίως γιά τίς πολεμικές της βιομηχανίες».

Στήν Ἀθήνα, τήν ἴδια στιγμή, ἐπιδεικνύεται συνεχής ὑποχωρητικότης ἔναντι τῶν τουρκικῶν διεκδικήσεων, ἡ δέ Κυβέρνησις συμπεριφέρεται σάν νά μήν ὑπάρχει τό Κυπριακό ὡς πρόβλημα καί διά τῆς ἀδρανείας της ἀνοίγει τόν δρόμο γιά ὅλο καί πιό ἐνεργό συμμετοχή τῆς Ἀγκύρας στό εὐρωπαϊκό ἀμυντικό γίγνεσθαι.

Ἡ «Σημερινή» ἀναφέρει ὡς πιθανό προορισμό τῶν πυροβόλων τό χωριό Κιόνελι, πολύ κοντά στήν Λευκωσία, ὑπογραμμίζοντας: «Κατά πᾶσα πιθανότητα ἔχουν ὡς τελικό προορισμό τό Κιόνελι καί εἶναι περί τά 10 στόν ἀριθμό (ἐκτός καί ἄν ὑπάρξουν ἀναδιαρθρώσεις). Οἱ ἀρχικές ἐκτιμήσεις γιά τό Κιόνελι στηρίζονται σέ δύο γεγονότα. Πρῶτο, εἶχαν ἤδη μεταφερθεῖ ἐκεῖ 8 στόν ἀριθμό αὐτοκινούμενα πυροβόλα “Fertina”, ὁπότε μέ τά νέα πού ἔφθασαν θά συμπληρωθεῖ μιά Μοῖρα μέ τρεῖς πυροβολαρχίες, ἐκ τῶν ὁποίων ἑκάστη θά διαθέτει 6 πυροβόλα. Δεύτερο, τόν τελευταῖο χρόνο στό συγκεκριμένο στρατόπεδο εἶχαν παρατηρηθεῖ ἔργα ὑποδομῶν (κτηριακές ἐγκαταστάσεις κ.λπ.), πού εἶναι πιθανό νά σχετίζονται μέ τή φιλοξενία τῶν “Fertina”».

Ἡ ἄφιξις τῶν πυροβόλων συνιστᾶ τό πλέον πρόσφατο βῆμα ἐνισχύσεως τοῦ ὁπλοστασίου τῶν κατοχικῶν δυνάμεων καί καταδεικνύει τό γεγονός ὅτι ἡ Ἄγκυρα δέν ἔχει τήν παραμικρή διάθεση ἐξευρέσεως συμβιβαστικῆς λύσεως, καί προχωρεῖ στήν ἐνδυνάμωσή τους προκειμένου νά ἐπιβάλει τήν διχοτόμηση πού ἀποτελοῦσε πάντοτε διακεκηρυγμένο στόχο της.

Ἡ «Σημερινή» θέτει μάλιστα κρίσιμα ἐρωτήματα πρός τήν κυπριακή Κυβέρνηση, τά ὁποῖα ὅμως θά πρέπει νά τεθοῦν καί στήν Ἀθήνα. Συγκεκριμένα:

«1. Πῶς ἡ Κυπριακή Δημοκρατία συζητᾶ γιά ΜΟΕ μέ τόν κατοχικό ἡγέτη ὅταν: Α) Ἐνισχύεται ὁ Ἀττίλας. Β) Μέ τήν ἀποναρκοθέτηση ἐκεῖνος πού ἐπωφελεῖται εἶναι ὁ ἰσχυρότερος καί ἐπιτιθέμενος, τοῦ ὁποίου τά ἅρματα θά ἔχουν σέ περίπτωση κρίσης τή δυνατότητα νά προελάσουν μέ “σβηστές μηχανές”.

2. Πῶς εἶναι δυνατό νά ἐπιτρέπεται στήν Τουρκία ἡ συμμετοχή στό “SAFE” ὅταν κατέχει τήν Κύπρο; Ἡ Κύπρος καί ἡ Ἑλλάδα, ἀλλά καί οἱ ὑπόλοιποι ἑταῖροι μας, τῆς προσφέρουν τή δυνατότητα νά ἀντλεῖ ἀπό ἕνα ταμεῖο 150 δισ. εὐρώ προκειμένου νά φτιάχνει ὅπλα μέ βιομηχανίες τῆς ΕΕ, γιά νά κατέχει τήν Κύπρο καί νά ἀπειλεῖ τήν Ἑλλάδα; Προβάλλονται ἐπί τούτου οἱ ἰσχυρισμοί ὅτι ὑπάρχουν ἀσφαλιστικές δικλῖδες. Χωρίς ὅμως νά τίς κατονομάσει ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Γιατί δέν μᾶς τίς λέει; Ἐάν ἀναφέρεται στή Δήλωση τῆς Ἐπιτροπῆς στά πρακτικά τοῦ κανονισμοῦ γιά τό “SAFE”, ὅτι δηλαδή γιά τά ὑποψήφια γιά ἔνταξη κράτη θά ἰσχύει τό ἄρθρο 212 τῆς Συνθήκης γιά τή Λειτουργία τῆς ΕΕ, πού παραπέμπει στό 218 παρ. 8 καί στό δικαίωμα βέτο, θά πρέπει νά ἐπισημανθεῖ ἡ ἑξῆς οὐρά: Μέ ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου (Τ-236/07), Γερμανία vs Ἐπιτροπή, τονίζεται ὅτι ἡ ὁποία Δήλωση στά πρακτικά δέν παράγει δίκαιο καί δέν εἶναι δεσμευτική. Γιά νά ἦταν δεσμευτική, μέ ἄλλα λόγια νά ἦταν ἀμάχητο καί ἀκλόνητο τό βέτο, θά ἔπρεπε νά περιλαμβανόταν ἐντός τοῦ κανονισμοῦ γιά τό “SAFE”. Ἐρώτημα: Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐπιτροπή καί οἱ ἑταῖροι μας εἶχαν καλή πρόθεση, γιατί δέν τό περιέλαβαν ἐντός τοῦ κειμένου; Καί γιατί δέν τό ἀξίωσαν Ἀθήνα καί Λευκωσία ἀναφερόμενοι στήν κατοχή τῆς Κύπρου; Ἐάν πάλι τό ζήτησαν, ἀλλά δέν ἔγινε δεκτό, τί σημαίνει; Ὅτι οἱ ἑταῖροι μας δέν πιστεύουν σέ ἀρχές καί ἀξίες, ἀλλά μόνο στά δικά τους συμφέροντα, ἤ ὅτι Ἀθήνα καί Λευκωσία ἀπέτυχαν στό αὐτονόητο; Ποιό εἶναι τό αὐτονόητο; Ὅτι ἡ Κύπρος εἶναι ὑπό κατοχήν καί ὅτι, ἐν ὅσῳ τελεῖ ὑπό κατοχήν, ἡ Τουρκία δέν μπορεῖ νά συμμετάσχει στήν παραγωγή ὅπλων μέ τήν ΕΕ καί μάλιστα μέσῳ χρημάτων ἀπό τήν Εὐρώπη».

estianews.gr

Δίκη Μάτι: Κανένα ελαφρυντικό για τους 10 ενόχους – Εν αναμονή των ποινών

Από
pcuser
-
0

Παρά την αντίθετη πρόταση της εισαγγελέως το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στους καταδικασθέντες για τη φωτιά στο Μάτι.

Κανένα ελαφρυντικό δεν αναγνώρισε το δικαστήριο στους δέκα κατηγορουμένους που κρίθηκαν ένοχοι για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι.

Οι δικαστές κατά πλειοψηφία με ψήφους 2-1 – και παρά την αντίθετη πρόταση της Εισαγγελέως – απέρριψαν το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου για όλους τους καταδικασθέντες.

Υπενθυμίζεται πως η εισαγγελέας Σταματίνα Περιμένη εισηγήθηκε το ελαφρυντικό του σύννομου βίου για εννέα από τους δέκα ενόχους, εξαιρώντας τον κάτοικο Πεντέλης που προκάλεσε την καταστροφή, αναφέροντας ότι έχει καταδικαστεί στο παρελθόν.

Ομοφωνία των δικαστών υπήρξε για τα άλλα τρία ελαφρυντικά που είχαν ζητήσει οι καταδικασθέντες, τα οποία αφορούσαν κατά περίπτωση την καλή συμπεριφορά μετά την πράξη, τα μη ταπεινά αίτια και τη μακρά διάρκεια της δίκης.

Η εισαγγελέας εισηγήθηκε να επιβληθεί ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών στον κάθε κατηγορούμενο για κάθε μια ανθρωποκτονία από αμέλεια και επιπλέον τρία χρόνια φυλάκιση στον καθένα κατηγορούμενο για κάθε μια σωματική βλάβη.

Πλέον αναμένεται η τελική απόφαση των δικαστών για τις ποινές.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/507627/diki-mati-kanena-elafryntiko-gia-toys-10-enochoys/

Τα τεστ εγκυμοσύνης στην Αρχαία Ελλάδα – Το διαγνωστικό σκεύασμα που έδινε ο Ιπποκράτης στις υποψήφιες μητέρες

Από
pcuser
-
0

Η ανάγκη για μια γυναίκα να μάθει το αν είναι έγκυος, είναι κάτι που δεν έχει αλλάξει εδώ και χιλιάδες χρόνια

Στη σύγχρονη εποχή οι γυναίκες είναι εξοικειωμένες με τα τεστ εγκυμοσύνης που δείχνουν ακόμα και σε ποια εβδομάδα κύησης βρίσκετε η μέλλουσα μητέρα. Το ίδιο όμως δεν συνέβαινε και στον Μεσαίωνα ή κατά την αρχαιότητα, όταν έπρεπε μέσα από πιο σύνθετες μεθόδους να διαπιστώσουν έγκαιρα την εγκυμοσύνη τους.

Κριθάρι ή σιτάρι;

Κάποια τεστ εγκυμοσύνης χρησιμοποιήθηκαν από τον αρχαίο αιγυπτιακό πολιτισμό. Όλη η διαδικασία βρέθηκε αναλυτικά γραμμένη σε ιατρικό πάπυρο της εποχής και περιέγραφε ότι η γυναίκα έπρεπε να ουρήσει ξεχωριστά σε έναν σωρό από σπόρους κριθαριού και σιταριού. Εάν μετά από κάποιες ώρες άνοιγε ο σπόρος του κριθαριού τότε η γυναίκα περίμενε αγόρι και αντίστοιχα του σιταριού αντιστοιχούσε σε κορίτσι.

Τη δεκαετία του 1960, γυναικολόγοι βρήκαν κάποια εγκυρότητα στη μέθοδο. Διαπίστωσαν με μια επανάληψη του πειράματος ότι οι εγκυμονούσες γυναίκες που ούρησαν είτε σε κριθάρι είτε σε σιτάρι όντως ενεργοποίησαν τον σπόρο, σε σχέση με γυναίκες οι οποίες έκαναν την ίδια διαδικασία και δεν ήταν σε ενδιαφέρουσα. Όμως, αυτό δεν είχε καμία σχέση με το φύλο του παιδιού.

Οι αρχαίοι Έλληνες προτιμούσαν τα κρεμμύδια και το μέλι

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πιο ασυνήθιστες μεθόδους για να ανακαλύψουν μια εγκυμοσύνη. Μια από αυτές ήταν η εισαγωγή κρεμμυδιού στον κόλπο της γυναίκας λίγο πριν κοιμηθεί. Εάν την επόμενη ημέρα η δυσοσμία ήταν έντονη σήμαινε ότι η μήτρα της ήταν άδεια και επέτρεψε στην άσχημη οσμή να ανέβει προς τον οισοφάγο.

Μια παραλλαγή ήταν η τοποθέτηση ενός λινού αρωματισμένου υφάσματος. Ο Ιπποκράτης θεωρούσε ότι μόνο η χορήγηση μελιού με νερό μπορεί να έχει αξιόπιστα αποτελέσματα. Έδινε ένα ποτήρι νερό με αραιωμένο μέλι. Θετικό θεωρούταν το αποτέλεσμα όταν η γυναίκα είχε έντονες κράμπες στην κοιλιά της λίγη ώρα αργότερα.

Οι προφήτες «Τσουκ»

Κατά την περίοδο του Μεσαίωνα, υπήρχαν οι προφήτες «Τσουκ», οι οποίοι μπορούσαν να ανακαλύψουν μια εγκυμοσύνη κοιτώντας τα ούρα της υποψήφιας μητέρας. Όταν ήταν πιο σκούρα το αποτέλεσμα ήταν θετικό.

Ορμόνες και σύγχρονες δοκιμές εγκυμοσύνης

Το πρώτο μισό του 20ου αιώνα ανακαλύφθηκε η χοριακή γοναδοτροπίνη, μια ορμόνη που χρησιμεύει ως δείκτης εγκυμοσύνης και ανιχνεύετε στα ούρα των εγκύων. Οι πρώτες δοκιμές έγιναν σε αρουραίους και κουνέλια. Ύστερα από εξειδικευμένη εξέταση στα ούρα, το δεύτερο σημείο που εξέτασαν ήταν οι ωοθήκες και διεπίστωσαν την εγκυρότητα του αποτελέσματος.

Από τη δεκαετία του ’60 κυκλοφόρησαν στο εμπόριο έτοιμα τεστ εγκυμοσύνης, τα οποία με βάση την ίδια ορμόνη έχουν απόλυτα έγκαιρα αποτελέσματα με λίγες μόνο σταγόνες ούρων.

https://www.pronews.gr/istoria/ta-test-egkymosynis-stin-arxaia-ellada-to-diagnostiko-skeyasma-pou-edine-o-ippokratis-stis-ypopsifies-miteres-2/

Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ κατά ΗΠΑ: «Δεν θα αποφασίσετε εσείς για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν»

Από
pcuser
-
0

«Δεν σας πέφτει λόγος»

Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ δήλωσε σήμερα ότι η πρόταση των ΗΠΑ για μια συμφωνία σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης είναι ενάντια στα εθνικά συμφέροντά της

Η αμερικανική πρόταση για μια νέα πυρηνική συμφωνία παρουσιάστηκε το περασμένο Σάββατο στο Ιράν από το Ομάν, το οποίο έχει μεσολαβήσει στις συνομιλίες ανάμεσα στον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και στον απεσταλμένο του Ντόναλντ Τραμπ στη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ.

Έπειτα από πέντε γύρους συνομιλιών, παραμένουν πολλά ζητήματα ανεπίλυτα, μεταξύ των οποίων η επιμονή του Ιράν να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου στο έδαφός του και η άρνησή του να μεταφέρει στο εξωτερικό ολόκληρο το απόθεμά του ουρανίου υψηλού βαθμού εμπλουτισμού, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας.

«Ο εμπλουτισμός ουρανίου είναι κρίσιμος για το πυρηνικό μας πρόγραμμα και οι εχθροί έχουν επικεντρωθεί στον εμπλουτισμό», είπε ο Χαμενεΐ στη διάρκεια ομιλίας του που μεταδόθηκε τηλεοπτικά. Η πρόταση των ΗΠΑ «αντιτίθεται στην επιδίωξη του έθνους μας για αυτάρκεια και στην αρχή του ‘Μπορούμε’», δήλωσε ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, αναφερόμενος στους πυλώνες της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979.

«Οι αυθάδεις και αλαζόνες ηγέτες της Αμερικής έχουν απαιτήσει επανειλημμένως να μην έχουμε πυρηνικό πρόγραμμα. Ποιοι είστε εσείς που θα αποφασίσετε αν το Ιράν θα πρέπει να έχει ή όχι πυρηνικό πρόγραμμα;», διερωτήθηκε ο Ιρανός ηγέτης.

«Δεν σας πέφτει λόγος. Το Ιράν δεν περιμένει το ‘πράσινο φως’ από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να λάβει τις αποφάσεις του…», σχολίασε.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/agiatolax-ali-xamenei-kata-ipa-den-tha-apofasisete-eseis-gia-to-pyriniko-programma-tou-iran/

Χ.Φιντάν: «Οι ΗΠΑ εξετάζουν τρόπους άρσης των κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας για τα F-35»

Από
pcuser
-
0

Πόπη Φράγκου 

«Οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ πάνε καλά και ετοιμαζόμαστε για επίσκεψη Ερντογάν – Τραμπ»

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια δηλώσεών του τόνισε πώς οι ΗΠΑ εξετάζουν τρόπους άρσης των κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας για τα F-35.

Παράλληλα πρόσθεσε, ότι «οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ πάνε καλά και ετοιμαζόμαστε για επίσκεψη Ερντογάν – Τραμπ».

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε:

«Έχουμε συνεχή εργασία για τις κυρώσεις CAATSA. Εκεί, αρχίζουν πραγματικά να αναζητούν έναν τρόπο με καλή πίστη, επειδή το κείμενο του νόμου είχε προετοιμαστεί πολύ διαφορετικά όταν γράφτηκε, υπάρχει μια αναζήτηση για το πώς μπορούμε να βγούμε από εκεί. Αυτή είναι μια οδηγία που δόθηκε από τον κ. Τραμπ μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρό μας.

Οι νομικοί τους την εξετάζουν και οι συνεργάτες μας την εξετάζουν επίσης. Από την άλλη πλευρά, τώρα λαμβάνουμε θετικά σημάδια σε θέματα όπως η περαιτέρω προώθηση του εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών, επιτρέποντας την εξαγωγή ορισμένων πυρομαχικών, ανταλλακτικών όπλων και κύριων υλικών που δεν επιτρέπεται να εξαχθούν.

Παρατηρώ ότι βελτιώνεται γενικά, υπάρχουν κοινοί μηχανισμοί προς αυτή την κατεύθυνση, αυτοί οι μηχανισμοί λειτουργούν.

Επισκεφθήκαμε την Ουάσινγκτον, όπως γνωρίζετε, και οι προετοιμασίες μας για την πιθανή επίσκεψη του Προέδρου μας συνεχίζονται με την αμερικανική πλευρά».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/x-fintan-oi-ipa-eksetazoun-tropous-arsis-ton-kyroseon-se-varos-tis-tourkias-gia-ta-f-35/

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

Από
anixneuseis
-
9
του Παντελή Σαββίδη
Την ώρα που η Τουρκία κερδίζει συνεχώς γεωπολιτικό έδαφος και κύρος και παρά τα οικονομικά της προβλήματα δημιουργεί σοβαρές οικονομικές υποδομές, την ώρα που όλες οι βαλκανικές χώρες βελτιώνονται, στο αθηναϊκό κράτος το κυρίαρχο στίγμα είναι η εικόνα που δίνει η διαμάχη γύρω απο το μπάσκετ. Αυτή είναι η Ελλάδα;
Η ιστορική εικόνα του Έλληνα είναι ότι η Αθήνα αποτέλεσε το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο εκπαιδευτικό ψέμα. Με σκοπιμότητες.
Η πραγματικότητα είναι ότι και οι επιστήμες και οι τέχνες και η φιλοσοφία και τα πρώτα πολιτικά συστήματα αναπτύχθηκαν στη Ιωνία, στα παράλια της Μικράς Ασίας.
Η μόνη τέχνη της Αθήνας, απο τότε μέχρι σήμερα, είναι ότι κατάφερνε να προσελκύει τους ανθρώπους που διακρίνονταν και καταχράτο τον πλούτο όσων πόλεων-“συμμάχων” της συνεργάζονταν μαζί της.
Είναι γνωστό με ποιά χρήματα κατασκευάστηκε ο Παρθενώνας.
Είναι γνωστή, επίσης η μοίρα όσων έφεραν αντίρρηση στην αθηναϊκή υποδούλωση.
Το ίδιο επιχειρεί και σήμερα. Η Αθήνα με όλη την παρακμιακή λούμπεν ελίτ της χώρας έχει επικαθήσει επι του συνόλου του ελληνικού λαού και νέμεται τον πλούτο του. Και αλλοιώνει την ιστορία του.
Τον ελληνικό πολιτισμό που συνολικά αναπτύχθηκε ως την εποχή του Φιλίππου τον διέδωσε ο Αλέξανδρος με τις εκστρατείες του.
Ήταν ένας πολιτισμός με οικουμενικά χαρακτηριστικά. Αυτόν τον πολιτισμό και τους Έλληνες του Αλεξάνδρου που τον διέδωσαν υπολήπτεται σήμερα ο κόσμος απο την Ευρώπη ως τα βάθη της Ασίας.
Ήταν ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε και στο Βυζάντιο μετά την συνάντησή του με τον Χριστιανισμό.
Αυτόν τον πολιτισμό με τα οικουμενικά χαρακτηριστικά τον κατέστησε μικροελλαδικό και μίζερο το νεοελλαδικό κράτος το οποίο εξαντλεί την ύπαρξή του γύρω απο την Αθήνα.
Γύρω απο αυτήν συσσωρεύεται όλο το ίζημα. Καταχράται τον κόπο του λαού και διαμορφώνει την εικόνα μιας Ελλάδας που δεν έχει σχέση με την ιστορία των Ελλήνων.
Αυτό δεν είναι Ελλάδα. Είναι ένα απεχθές αθηναϊκό μόρφωμα.

Ο Φεουδαλισμός Είναι το Μέλλον Μας Πώς θα μπορούσε να μοιάζει η επόμενη Σκοτεινή Εποχή

Από
anixneuseis
-
0

Του Cullen Murphy

Αν κρίνουμε από δημοσιεύματα και συνεντεύξεις, αρκετά άτομα στο περιβάλλον της διοίκησης Τραμπ φαίνεται να γοητεύονται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Βλέπουν τον εαυτό τους ως ερμηνευτές των μαθημάτων της—να προσέχουμε τη μετανάστευση, να υπερασπιζόμαστε την αρρενωπότητα, να κάνουμε παιδιά—και ως κληρονόμους της μεγαλοπρέπειάς της. Ένα πανό στο φετινό Συνέδριο Συντηρητικής Πολιτικής Δράσης (CPAC), στην Ουάσινγκτον, απεικόνιζε τον Ντόναλντ Τραμπ σε προφίλ Αυγούστου, με το μέτωπο στεφανωμένο με φύλλα δάφνης. Ο Έλον Μασκ αυτοαποκαλείται «Αυτοκράτορας του Άρη» και έχει ονομάσει ένα από τα πολλά του παιδιά Ρώμο. Ο Στιβ Μπάνον κρατάει προτομή του Ιουλίου Καίσαρα στο γραφείο του στο Καπιτώλιο.

Πριν από είκοσι χρόνια, όταν το maga ήταν απλώς μια λατινική λέξη που σήμαινε «μάγισσα», έγραψα ένα βιβλίο για την αρχαία Ρώμη και τη σύγχρονη Αμερική. Το βιβλίο δεν ασχολήθηκε με την αρρενωπότητα ή τη γεννητικότητα, ούτε προσπάθησε να εξηγήσει την πτώση της Ρώμης· ο στόχος ήταν απλώς να ερευνήσω την ιστορία μιας περασμένης κοινωνίας για ενδείξεις σχετικά με τη δική μας. Η έρευνα για μια αυτοκρατορία του παρελθόντος με έφερε σε επαφή με διακεκριμένους μελετητές, που μου αφιέρωσαν γενναιόδωρα τον χρόνο τους.

Ένας άνθρωπος που σκέφτομαι συχνά είναι ο εκλιπών Ramsay MacMullen, ιστορικός του Yale και συγγραφέας της κλασικής μελέτης του 1988 Η Διαφθορά και η Παρακμή της Ρώμης—ένα έργο του οποίου τα διδάγματα παραμένουν επίκαιρα. Όταν τον γνώρισα, πλησίαζε τα 80, αλλά παρέμενε δραστήριος φυσιολάτρης, και θεωρούνταν τότε ο σημαντικότερος εν ζωή ιστορικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τίτλος που του είχε αποδοθεί από την Αμερικανική Ιστορική Εταιρεία.

Συναντηθήκαμε αρχικά για γεύμα στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ και από τότε διατηρούσαμε επικοινωνία μέσω τηλεφώνου και email. Τον ήξερα ήδη ως έναν ζωηρό συγγραφέα, που εξερευνούσε επιτύμβιες επιγραφές, αποσπάσματα παπύρων και κομμάτια αρχαίας ποίησης. Από κοντά, τα κοντά και ατημέλητα λευκά μαλλιά του ταίριαζαν με τον τρόπο που μιλούσε: με αυτοπεποίθηση, αμεσότητα και ποικιλία κατευθύνσεων.

Στο γεύμα, ο MacMullen έθιξε πολλά θέματα—ίσως υπερβολικά το ζήτημα των πρώτων Συνόδων της Εκκλησίας—αλλά επανερχόταν διαρκώς σε έναν βασικό άξονα: τι συμβαίνει σε ένα πολιτικό σύστημα όταν διαβρώνεται ο κεντρικός έλεγχος και το κοινό όραμα από την ευκαιριακότητα, το προσωπικό συμφέρον και την επιδίωξη κέρδους. Αυτό ήταν το αντικείμενο του βιβλίου του για τη διαφθορά—μια λέξη που, στη χρήση του MacMullen, είχε ευρύτερη σημασία από τη δωροδοκία και την απάτη.

Αυτό που τον ενδιέφερε, όπως εξηγούσε, ήταν οι μηχανισμοί που διατηρούσαν τη λειτουργία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και πώς η «σκουριά» εισχωρούσε αργά αλλά σταθερά στα γρανάζια της. Η Ρώμη ποτέ δεν απέκτησε διοικητική κρατική δομή τόσο ανεπτυγμένη όσο οι σημερινές, αλλά όταν λειτουργούσε, λειτουργούσε ικανοποιητικά. Αυτό που ο MacMullen ονόμαζε «αλυσίδα εξουσίας» συνέδεε την κεντρική αρχή με απομακρυσμένους στρατηγούς και διοικητικούς άρχοντες, με νομισματοκόπους και προμηθευτές πλοίων—μέχρι και «εκατό τσαγκάρηδες στην περιοχή του Κόλπου της Νάπολης, εκατό αγρότες ιδιοκτήτες βοϊδάμαξων στην Καππαδοκία».

Και μετά, όλα κατέρρευσαν.
Ο MacMullen περιέγραφε το πρόβλημα ως εξής: Με την πάροδο του χρόνου, στρώματα αντικρουόμενων συμφερόντων παρεμβλήθηκαν ανάμεσα στην εντολή και την εκτέλεση, με αποτέλεσμα η «αλυσίδα εξουσίας» να σπάσει. Η ρήξη μπορούσε να προκύψει από απλή αχρειότητα—κάποιος ενδιάμεσα θεωρούσε πιο συμφέρον να αγνοήσει την απομακρυσμένη εξουσία. Ή μπορούσε να συμβεί επειδή μια δημόσια λειτουργία ανατέθηκε σε ιδιώτες, των οποίων τα συμφέροντα ήταν, φυσικά, διαφορετικά και προστατευμένα. Ο στρατός, σε μεγάλο βαθμό, παραχωρήθηκε σε βαρβάρους εργολάβους—τους λεγόμενους foederati—οι οποίοι, για να το πούμε κομψά, δεν αποδείχθηκαν πάντα αξιόπιστοι. Σε πολλές περιοχές, η απονομή δικαιοσύνης εγκαταλείφθηκε στην αγορά: έχει διασωθεί μια χάλκινη πλάκα από δημόσιο κτήριο στη Νουμιδία που απαριθμεί το ποσό που όφειλε να πληρώσει ένας ενάγων, και σε ποιον, ώστε η υπόθεσή του να προχωρήσει. Ο MacMullen διέθετε πλήθος τέτοιων παραδειγμάτων—ένα ολόκληρο βιβλίο γεμάτο από αυτά.

Ένας πολιτικός επιστήμονας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον όρο εξωτερικοποίηση κρατικών λειτουργιών για να περιγράψει μεγάλο μέρος όσων μελετούσε ο MacMullen. Ένας πιο γνώριμος όρος είναι η ιδιωτικοποίηση, λέξη που ο ίδιος χρησιμοποιούσε. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετά από δύο δεκαετίες απορρύθμισης και αποεθνικοποίησης, ο όρος είχε αποκτήσει νέα σημασία σε άλλο πλαίσιο: για να περιγράψει την πορεία που ακολούθησαν κυβερνήσεις της Δύσης, ιδίως των ΗΠΑ και της Βρετανίας, παραχωρώντας όλο και μεγαλύτερα τμήματα δημόσιας ευθύνης—για την ασφάλεια, τα οικονομικά, την εκπαίδευση, τις υποδομές, τα δεδομένα—σε ιδιωτικά χέρια.

Ανεξάρτητα φέουδα αναδύονταν παντού. Είχα γράψει σχετικά με αυτή τη διαδικασία και έγινε σημαντικό μέρος του βιβλίου μου. Βρέθηκα να επιστρέφω στο Η Διαφθορά και η Παρακμή της Ρώμης κατά τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης Τραμπ, αναρωτώμενος πώς θα αντιδρούσε ο MacMullen στη ραγδαία αποδόμηση των κρατικών υπηρεσιών και στις μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

Όλο και περισσότερες δημόσιες λειτουργίες φαίνεται ότι πλέον οδεύουν προς εξωτερική ανάθεση. Ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth πιέζει εδώ και χρόνια για την ιδιωτικοποίηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των βετεράνων. Ένας άλλος αξιωματούχος της κυβέρνησης, ο Mehmet Oz, έχει ταχθεί υπέρ της ιδιωτικοποίησης του Medicare—προγράμματος το οποίο πλέον εποπτεύει ο ίδιος. Η κυβέρνηση έχει δείξει ενδιαφέρον να διαλύσει την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και να εκχωρήσει ορισμένες λειτουργίες της. Εξετάζει επίσης την πλήρη ιδιωτικοποίηση των οργανισμών Fannie Mae και Freddie Mac, που αποτελούν τα θεμέλια της αμερικανικής αγοράς στεγαστικών δανείων.

Ο Πρόεδρος έχει προτείνει την ιδιωτικοποίηση της Ταχυδρομικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Την πρώτη του κιόλας ημέρα στο αξίωμα, εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα που επιτρέπει ξανά στο Υπουργείο Δικαιοσύνης να στέλνει κρατούμενους σε φυλακές που διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες, ανατρέποντας την πολιτική της κυβέρνησης Μπάιντεν. Έχει υποσχεθεί την απέλαση εκατομμυρίων παράτυπων μεταναστών, και ορισμένα στοιχεία αυτής της προσπάθειας επίσης ιδιωτικοποιούνται. Το Politico ανέφερε την άνοιξη ότι επενδυτές υπό την ηγεσία του Erik Prince—ιδρυτή της μισθοφορικής οργάνωσης που ήταν γνωστή ως Blackwater—είχαν στείλει πρόταση στον Λευκό Οίκο για τη δημιουργία μιας ιδιωτικής στρατιωτικής οντότητας με σκοπό τη δημιουργία «στρατοπέδων επεξεργασίας» και τη διεξαγωγή επιχειρήσεων σύλληψης, ενδεχομένως και με τη βοήθεια πολιτών που θα εξουσιοδοτούνταν για συλλήψεις. Η κυβέρνηση δεν έχει σχολιάσει επίσημα αυτή την ιδέα, αλλά έχει ήδη αναθέσει συμβόλαιο 151 εκατομμυρίων δολαρίων στην εταιρεία ναυλωμένων πτήσεων CSI Aviation για την πραγματοποίηση πτήσεων απέλασης—μια ευκαιρία «πολύ πολύτιμη για να την αγνοήσει κανείς», όπως δήλωσε στέλεχος μιας από τις θυγατρικές της.

Ο MacMullen πέθανε πριν από τρία χρόνια, οπότε δεν μπορώ να του θέσω ερωτήσεις για όλα αυτά. Θυμάμαι, ωστόσο, δύο ερωτήσεις που του είχα κάνει όταν συναντηθήκαμε. Η πρώτη φαινόταν σχεδόν γελοία: Μπορούσε, άραγε, να συνοψίσει την πορεία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε μία πρόταση; Μου απάντησε ότι μπορούσε να το κάνει με τρεις λέξεις:
«Λιγότεροι έχουν περισσότερα».

Η δεύτερη ερώτηση αφορούσε την ιδιωτικοποίηση και πού οδηγεί. Ο MacMullen ήταν πολύ προσεκτικός μελετητής για να κάνει μεγαλόστομες προβλέψεις. Δεν υπάρχει κάποιο «πρέπει» στην ιστορία, εξηγούσε. Μπορούσε μόνο να εικάσει πώς εξελίχθηκαν ορισμένες διαδικασίες στην αρχαία Ρώμη. Παρ’ όλα αυτά, του άρεσε να συγκρίνει πολιτισμούς και χρονικές περιόδους (μου έστειλε αργότερα μια μελέτη του για τη διαφθορά στη Ρώμη, την Ινδία και την Κίνα σε τρεις διαφορετικές εποχές) και να εξερευνά ιδέες. Σκέφτηκε την ερώτησή μου και μου την επέστρεψε:
«Σκέφτεσαι τον Μεσαίωνα;» με ρώτησε. «Ή σκέφτεσαι το παρόν;»

Είχα, ή έτσι νόμιζα, μια άτυπη συμφωνία με τον Μεσαίωνα. Από την πλευρά μου, του απέδιδα ειλικρινή σεβασμό (για την άνοδο των πανεπιστημίων, την αναβίωση της φιλοσοφίας, την εφεύρεση των γυαλιών) και ρομαντικό θαυμασμό (για τα καταπράσινα τόξα, τα χρωματιστά βιτρό, το άρωμα από αγριογούρουνο στη σούβλα). Είχα σπουδάσει μεσαιωνική ιστορία στο πανεπιστήμιο και για χρόνια συνεργαζόμουν με τον πατέρα μου στο Prince Valiant, ένα κόμικ που διαδραματίζεται στον Μεσαίωνα. Η υγρασία της πέτρας και η φλόγα στο τζάκι εξακολουθούν να μου προσφέρουν γαλήνη.

Σε αντάλλαγμα για την αγάπη μου, ο Μεσαίωνας όφειλε να μείνει εκεί που ανήκει.
Αλλά δεν το έκανε.

Με την επιταχυνόμενη προέλαση της ιδιωτικοποίησης, μοιάζει να επιστρέφει με τη μορφή ενός συστήματος που θυμίζει φεουδαρχία. Οι μεσαιωνολόγοι διαφωνούν για το τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη, αναλύοντάς την με σχολαστικότητα και ένταση. Ήταν καν όρος που κατανοούσαν οι ίδιοι την εποχή εκείνη;

Ξεγυμνωμένη όμως, η ιδέα είναι αρκετά απλή:

Στην Ευρώπη, καθώς η αυτοκρατορική εξουσία υποχωρούσε, ένα νέο σύστημα οργάνωσης άρχισε να κυριαρχεί, όπου η εξουσία, η διακυβέρνηση, ο νόμος, η ασφάλεια, τα δικαιώματα και ο πλούτος αποκεντρώθηκαν και περιήλθαν σε ιδιωτικά χέρια. Όσοι κατείχαν αυτή την ιδιωτική εξουσία συνδέονταν μεταξύ τους, από την κορυφή έως τη βάση, σε στρώματα υποτέλειας. Οι ανώτεροι είχαν επίσης υποχρεώσεις προς τους κατώτερους—να απονέμουν δικαιοσύνη, να παρέχουν προστασία. Σκεφτείτε το σύστημα σαν μια ρωσική κούκλα ολιγαρχών που εποπτεύουν έναν τεράστιο πληθυσμό ανθρώπων που ζουν ως δουλοπάροικοι και φτωχοί γεωργοί.

Η ιδέα της κυβέρνησης ως δημόσιου εγχειρήματος με δημόσιο σκοπό και κάποιου είδους συμμετοχική φωνή—αυτό που η Συμφωνία του Mayflower αποκαλούσε «πολιτικό σώμα πολιτών» (a civill Body Politick)—χρειάστηκε αιώνες για να αναδυθεί ξανά. Οι περισσότεροι άνθρωποι στον ανεπτυγμένο κόσμο ζουν σήμερα μέσα σε ένα τέτοιο πολιτικό σώμα, ή τουλάχιστον σε κάτι που φιλοδοξεί να είναι. Δεν θα υπερβάλλω λέγοντας πόσο επιτυχημένο υπήρξε αυτό το πείραμα, αλλά χάρη σ’ αυτό έχουμε αστυνομικές δυνάμεις αντί για τιμωρούς όχλου, και δίχτυα κοινωνικής προστασίας αντί για ελεημοσύνες που ρίχνονται από άλογα από άντρες με καλσόν.

Κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, η ιδιωτικοποίηση άρχισε να επανέρχεται δυναμικά, και δεν της έλειψε η υποστήριξη.
Το αντιαναθεωρητικό κλίμα απέναντι στο κράτος δημιούργησε ευκαιρίες, τις οποίες οι επιχειρηματίες έσπευσαν να αξιοποιήσουν. Την ιδιωτικοποίηση προώθησαν επίσης πολιτικοί που θεωρούσαν την ανάθεση λειτουργιών στον ιδιωτικό τομέα εγγενώς πιο αποδοτική. Και άλλωστε, ο δημόσιος τομέας δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Κατά περίπτωση, η ιδιωτικοποίηση κάποιου τομέα μπορεί πράγματι να έχει νόημα. Το πρόβλημα έγκειται στη σωρευτική της έκταση.

Στις ΗΠΑ, ακόμα και πριν από την επανεκλογή του Τραμπ, απασχολούνταν περίπου διπλάσιοι εργαζόμενοι μέσω ιδιωτικών εργολαβιών για δουλειές της ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε σύγκριση με τον αριθμό των ίδιων των δημόσιων υπαλλήλων.

Καθώς ο ρυθμός της ιδιωτικοποίησης επιταχύνθηκε τον 21ο αιώνα, η ιδέα του «νεο-φεουδαλισμού» ή του «τεχνο-φεουδαλισμού» άρχισε να απασχολεί διανοούμενους και θεωρητικούς—μεταξύ αυτών οι Joel Kotkin, Jodi Dean, Robert Kuttner και Γιάνης Βαρουφάκης. Οι περισσότεροι είναι βαθύτατα επιφυλακτικοί: προβλέπουν τη διάβρωση της διαφάνειας, την αδιαφορία για τα ατομικά δικαιώματα, και τη συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια μιας όλο και μικρότερης ελίτ πλουσίων «βαρόνων», ενώ η πλειονότητα του πληθυσμού υποβιβάζεται σε υπηρεσιακές θέσεις που θυμίζουν μια σύγχρονη μορφή δουλοπαροικίας.

Από την άλλη πλευρά, θεωρητικοί του τεχνο-λιμπερταριανισμού ή του νεο-αντιδραστικού ρεύματος, καθισμένοι σε αυγοειδείς πολυθρόνες στα sky lounges, βλέπουν τα ίδια φαινόμενα και… ανυπομονούν.

Η σημασία και οι συνέπειες της ιδιωτικοποίησης μπορεί να επιδέχονται ερμηνεία, αλλά το φαινόμενο καθαυτό δεν αμφισβητείται. Μερικά παραδείγματα:

  • Ο έλεγχος του νομισματικού συστήματος ήταν παραδοσιακά προνόμιο της κρατικής εξουσίας. Μέσα σε μία δεκαετία, τα κρυπτονομίσματα αποδυνάμωσαν αυτόν τον έλεγχο, επιτρέποντας ταυτόχρονα κάθε λογής παράνομες συναλλαγές. Είναι δύσκολο να ρυθμιστούν, ακόμη και όταν υπάρχει πολιτική βούληση—που συνήθως δεν υπάρχει. Στις ΗΠΑ, ο Τραμπ και η οικογένειά του εμπλέκονται έντονα στον χώρο των crypto. Τον Απρίλιο, ο Πρόεδρος ανακοίνωσε πως θα καλέσει τους 220 κορυφαίους επενδυτές στο $TRUMP meme coin σε ιδιωτικό δείπνο—η αξία του νομίσματος εκτινάχθηκε κατά 60% μέσα σε λίγες ώρες.
  • Η νόμιμη χρήση βίας—η αντικατάσταση των ιπποτών και των λογχοφόρων των φεουδαρχών με εθνικούς στρατούς—ήταν άλλο ένα χαρακτηριστικό της δημόσιας εξουσίας. Ο Donald Rumsfeld είχε πει πως «πάμε στον πόλεμο με τον στρατό που έχουμε», αλλά σήμερα υπάρχει και η επιλογή του στρατού προς ενοικίαση. Ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες παγκόσμιας εμβέλειας όπως η Wagner Group ή η Triple Canopy θυμίζουν τους περιπλανώμενους μισθοφόρους του Μεσαίωνα. Απόστρατοι από τους σύγχρονους πολέμους κατακλύζουν την αγορά. Κυβερνήσεις και εταιρείες αναζητούν συχνά «κινητικές λύσεις» χωρίς θεσμικό έλεγχο. («Όπως οι μεσαιωνικοί μισθοφόροι», σημειώνει έκθεση του National Defense University το 2019, οι σύγχρονοι εργολάβοι «μπορεί να είναι υπέρμετρα βίαιοι».) Από το 2007 έως το 2012, οι ΗΠΑ ξόδεψαν 160 δισ. δολάρια για τέτοιους ιδιώτες.
  • Δίπλα τους αναπτύσσεται μια ακόμη μεγαλύτερη βιομηχανία: ιδιωτικές εταιρείες συλλογής πληροφοριών, όπως η Palantir, στην οποία πηγαίνει μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού πληροφοριών των ΗΠΑ. Το ίδιο το όνομα Palantir, δανεισμένο από τον Τόλκιν, παραπέμπει σε φεουδαρχικό φαντασιακό.
  • Οι δημόσιες αστυνομικές δυνάμεις είναι εφεύρεση του 19ου αιώνα. Σήμερα όμως, αυτές υποχωρούν. Στις ΗΠΑ, οι ιδιωτικοί φρουροί ασφαλείας ξεπερνούν τους αστυνομικούς με αναλογία 2 προς 1. Η Allied Universal, εταιρεία ιδιωτικής ασφάλειας με έδρα τις ΗΠΑ, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εργοδότης παγκοσμίως—μετά την Amazon και τη Walmart.
    • Στο Πόρτλαντ, ένα κονσόρτσιουμ εκατοντάδων επιχειρήσεων προσέλαβε την Echelon Protective Services για την αστυνόμευση του κέντρου της πόλης.
    • Στις πυρκαγιές που έπληξαν το Λος Άντζελες τον Ιανουάριο, οι πλουσιότεροι κάτοικοι του Brentwood κάλεσαν την απόρρητη εταιρεία Covered 6 για να προστατεύσει τις κατοικίες τους από λεηλασίες.
  • Όσο για την προσωπική ασφάλεια, το ταβάνι είναι όλο και ψηλότερο. Ο Mark Zuckerberg ξοδεύει 23 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για προσωπική προστασία—πέντε φορές περισσότερα από όσα κοστίζει η Ελβετική Φρουρά στον Πάπα.

Όπως και στον Μεσαίωνα, οι εύποροι αποσύρονται πίσω από τείχη. Αν χτιζόταν σήμερα, το Κάστρο του Ουίνδσορ θα διαφημιζόταν ως «ιδιωτική οικιστική κοινότητα με ειδική διακυβέρνηση». Τη δεκαετία του 1990, όταν ο οικονομολόγος Robert Reich έγραφε για την «απόσχιση των επιτυχημένων», υπήρχαν περίπου 3 εκατ. κατοικίες σε κλειστές κοινότητες, που στέγαζαν 8 εκατ. ανθρώπους. Σήμερα, ο αριθμός έχει φτάσει τα 14 εκατ. σπίτια.

Σε ιστοσελίδα μεσιτικής εταιρείας στη Φλόριντα φέτος τον Απρίλιο, ρωτούσαν:
«Είναι μια τάφρος κατάλληλη για εσάς;»
Ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο—αλλά όχι ιδιαίτερα καλό, καθώς μοντέρνες κατοικίες με τάφρους ήδη υπάρχουν.

Ίσως η πιο αποκλειστική gated community στον κόσμο είναι το νησί Indian Creek Village, στον κόλπο Biscayne της Φλόριντα, με 89 κατοίκους (ανάμεσά τους ο Jeff Bezos, η Ivanka Trump και ο Jared Kushner), και ένα περιμετρικό σύστημα ραντάρ σχεδιασμένο από την ισραηλινή εταιρεία Magos.
Σκάφη περιπολίας αναχαιτίζουν όποιον πλησιάζει πολύ κοντά.

Η ιδιωτικοποίηση έχει επίσης ανατρέψει το νομικό σύστημα.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που περιλαμβάνεται σε μια φιλόδοξη μελέτη των Robert Kuttner και Katherine V. W. Stone στο The American Prospect, είναι η αυξανόμενη χρήση υποχρεωτικής διαιτησίας, ενσωματωμένης από τις εταιρείες σε ιδιωτικά συμβόλαια, ως μέθοδος επίλυσης καταναλωτικών και εργασιακών διαφορών. Το δημόσιο δικαστικό σύστημα είναι υπερφορτωμένο. Η διαιτησία—αυτό που οι συγγραφείς αποκαλούν «εξωτερική ανάθεση της δικαιοσύνης»—δημιουργεί ένα παράλληλο, ιδιωτικό σύστημα, όπου η αποδοτικότητα ίσως εκτιμάται περισσότερο από τη δημόσια εποπτεία ή τη δίκαιη διαδικασία.

Η εποπτεία στο ευρύτερο πλαίσιο—του περιβάλλοντος, των τροφίμων, των φαρμάκων, των χρηματοοικονομικών—εδώ και δεκαετίες μετατοπίζεται σταδιακά στα χέρια των ίδιων των εποπτευομένων. Στο βιβλίο τους The Privatization of Everything (2021), οι Donald Cohen και Allen Mikaelian κατέγραψαν την απώλεια δημόσιου ελέγχου επί του νερού, των δρόμων, της κοινωνικής πρόνοιας, των πάρκων και πολλών άλλων δημόσιων αγαθών. Η εσκεμμένη αποδόμηση του κράτους στις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες, και η αντικατάστασή του από κάτι βασισμένο στην ιδιωτική εξουσία και στα δίκτυα προσωπικής αφοσίωσης, επιταχύνει μια διαδικασία που ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη εδώ και καιρό. Το πνεύμα της αποτυπώνεται χαρακτηριστικά σε ένα απόφθεγμα του οικονομικού συμβούλου του Ρόναλντ Ρίγκαν, Murray Weidenbaum:
«Μην κάθεσαι άπραγος—ξεκίνα να ξεμοντάρεις κάτι!»

Ένα από τα πιο δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα στο Ηνωμένο Βασίλειο πέρυσι ήταν η σειρά του ITV Mr Bates vs the Post Office, μια δραματοποιημένη αφήγηση πραγματικών γεγονότων που ξεκίνησαν πριν δεκαετίες.

Το βρετανικό ταχυδρομείο, που άλλοτε εποπτευόταν απευθείας από κυβερνητικό υπουργό, έγινε (κρατικός) οργανισμός το 1970. Σταδιακά, μέρη του διαχωρίστηκαν—η Βρετανία, ήδη από την εποχή της Μάργκαρετ Θάτσερ, έχει υιοθετήσει την ιδιωτικοποίηση πιο επιθετικά από άλλες χώρες—και το νομικό και εποπτικό του πλαίσιο άλλαζε συνεχώς.

Στο πλαίσιο μιας συμφωνίας “δημόσιου-ιδιωτικού τομέα” στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το Ταχυδρομείο μηχανοργάνωσε τα λογιστικά και άλλες λειτουργίες του, με σύστημα που προμήθευσε βρετανική εταιρεία, η οποία εξαγοράστηκε αργότερα από τη Fujitsu. Σύντομα παρουσιάστηκαν δυσλειτουργίες στο λογισμικό, οι οποίες οδήγησαν σε εκατοντάδες άδικες κατηγορίες για κλοπή κατά επαρχιακών ταχυδρομικών υπαλλήλων, οι οποίοι απολύθηκαν συνοπτικά. Αρκετοί φυλακίστηκαν. Κάποιοι αυτοκτόνησαν. Η Fujitsu αναγνώρισε τα σφάλματα, αλλά δεν αποδέχθηκε την ευθύνη για όλη την αλυσίδα αδικίας.

Στο εσωτερικό του οργανισμού, η εταιρική αδιαφάνεια και η διάχυση ευθυνών έκαναν την συγκάλυψη εύκολη και την απόδοση ευθυνών εξαιρετικά δύσκολη. Χωρίς την ερευνητική δημοσιογραφία του εξειδικευμένου περιοδικού Computer Weekly—και φυσικά τη σειρά του ITV—ίσως να μην υπήρχε καθόλου λογοδοσία.

Στο τέλος, η διευθύντρια του Ταχυδρομείου είχε μια ειρωνικά φεουδαρχική μοίρα: πρώην Ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE), έχασε τον τίτλο της με απόφαση του βασιλιά Καρόλου Γ’. Αντίθετα, ο κ. Μπέιτς, τοπικός ταχυδρόμος που οργάνωσε την αντίσταση, χρίστηκε ιππότης.

Το Mr Bates vs the Post Office διέθετε όλα τα στοιχεία μιας συναρπαστικής αφήγησης—έναν γενναίο μικρό ήρωα, εξαγριωμένους χωρικούς και καταπράσινο τοπίο. Αλλά το «σκουριασμένο γρανάζι» της κυβέρνησης σπάνια προσφέρεται για κινηματογραφική αφήγηση. Οι συνέπειες εμφανίζονται αργά, και συχνά κρύβονται στις νομικές λεπτομέρειες.

Το 2008, απεγνωσμένος για έσοδα, ο Δήμος του Σικάγου ιδιωτικοποίησε τα παρκόμετρα της πόλης, πουλώντας τα δικαιώματα εσόδων για 75 χρόνια σε επενδυτικό σχήμα με επικεφαλής τη Morgan Stanley. Μια ρήτρα στο συμβόλαιο προβλέπει αποζημίωση προς τους επενδυτές αν απομακρυνθούν παρκόμετρα—κάτι που επηρεάζει σοβαρά κάθε σχεδιασμό για έργα που ευνοούν τις δημόσιες μετακινήσεις ή μειώνουν την εξάρτηση από τα Ι.Χ.

Το δικαίωμα εκμετάλλευσης αυτοκινητοδρόμων έχει παραχωρηθεί από αρκετές πολιτείες σε ιδιωτικές—ακόμη και ξένες—εταιρείες. Τα ψιλά γράμματα των συμβολαίων συχνά απαγορεύουν τη βελτίωση γειτονικών δρόμων, με το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό.

Τα ιδιωτικά σωφρονιστικά ιδρύματα βάζουν συνήθως «ρήτρα πληρότητας» στις συμφωνίες τους. Οι πολιτείες μπορεί να προσπαθούν—ως πολιτική επιλογή—να μειώσουν τον αριθμό των κρατουμένων, αλλά οι ιδιωτικές φυλακές απαιτούν να είναι γεμάτες, ανεξαρτήτως πολιτικής βούλησης.

Επικαλούμενος την “αλυσίδα εξουσίας” που επιτρέπει την αποτελεσματική διακυβέρνηση, ο MacMullen έγραψε:
«Σε κάθε σημείο σύνδεσης, η αρχική πρόθεση πρέπει να μεταδίδεται όπως παραλήφθηκε. Διαφορετικά, θα πάψει να υφίσταται.»

Έλεγχος και λογοδοσία: αυτά είναι τα θεμέλια.

  • Έλεγχος: Ποιος παίρνει τις αποφάσεις και ποιος κρίνει αν αυτές θα εφαρμοστούν—και προς όφελος ποιου;
  • Λογοδοσία: Ποιος διαπιστώνει αν κάτι πήγε στραβά και ποιος αποφασίζει αν και πώς θα διορθωθεί;

Σε έναν ιδιωτικοποιημένο κόσμο, η κυβέρνηση γίνεται διάχυτη, ασταθής, απρόβλεπτη, και το νήμα της ευθύνης γίνεται όλο και πιο λεπτό. Εργολάβοι προσλαμβάνουν υπεργολάβους, οι οποίοι προσλαμβάνουν… άλλους υπεργολάβους.
«Δεν μπορώ να σας πω τίποτα για τον υπεργολάβο του υπεργολάβου του υπεργολάβου», είπε ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ στους New York Times το 2010, όταν ρωτήθηκε για τους φρουρούς μεταγωγών στο Αφγανιστάν, οι οποίοι αποδείχθηκε ότι συνεργάζονταν με τους Ταλιμπάν.

Στο μεγαλύτερο μέρος του σημερινού, ιδιωτικοποιημένου κράτους, “ο υπεργολάβος του υπεργολάβου του υπεργολάβου” έχει μετατραπεί σχεδόν σε επίσημη ιδιότητα.

Είναι ο φεουδαλισμός το μέλλον μας;
Δεν υπάρχει «πρέπει» στην Ιστορία· το παρόν είναι όσο αινιγματικό όσο και το μέλλον. Ένας ιδιωτικοποιημένος κόσμος μπορεί να αποδειχθεί πρόσκαιρη παρέκκλιση, νέα φάση εξέλιξης ή απλώς η προεπιλεγμένη κατάσταση της ανθρώπινης κοινωνίας.

Η δική μας εποχή δεν έχει ακόμα όνομα, και δεν θα είναι δική μας υπόθεση να της το δώσουμε. Από μια μελλοντική σκοπιά, σε κάποιον μακρινό ορίζοντα, η εποχή που ζούμε ίσως χαρακτηριστεί “Μεσαία”. Οι ιστορικοί, με σχολαστική ακρίβεια, θα προσπαθούν να ερμηνεύσουν τι πραγματικά σήμαινε «ιδιωτικοποίηση»—και θα αναρωτιούνται αν το καταλαβαίναμε τότε.

The Atlantic

Θ. Μαυρίδης: μην έχουμε ψευδαισθήσεις μεγαλείου

Από
anixneuseis
-
0

Θανάσης Μαυρίδης
Θανάσης Μαυρίδης
04/06/2025 • 00:00

Οι γείτονές μας στην Τουρκία ασχολούνται με την γαλάζια πατρίδα, με τη συμμετοχή τους στην ευρωπαϊκή άμυνα, με το άνοιγμα νέων αγορών στην Αφρική. Παράγουν από βίδες μέχρι αεροπλάνα και τώρα θέλουν να ανακαλύψουν και το φάρμακο του καρκίνου. Ναι, ξέρω! Ο εξυπνότερος λαός του κόσμου, ο περιούσιος λαός, έχει άλλα πράγματα να ασχοληθεί. Δικαίως ή αδίκως ο πρόεδρος μπάσκετ του Παναθηναϊκού έκανε τη γνωστή χειρονομία με τα τρία δάκτυλα προς τους οπαδούς του Ολυμπιακού; Μην έχουμε ψευδαισθήσεις μεγαλείου, συμπολίτες. Αυτή η χώρα δεν έχει μέλλον…

Επί σειρά δεκαετιών ο ελληνικός λαός ζούσε στην αυταπάτη ότι η χώρα του είναι η ισχυρότερη των Βαλκανίων. Τουλάχιστον αυτό. Το πιο σύντομο ανέκδοτο των νεοελλήνων ήταν «Αλβανός τουρίστας» και την ίδια ώρα θεωρούσαμε μπουνταλάδες τους Τούρκους, ανάξιους αναφοράς τους Ρουμάνους. Σας έχουμε νέα! Η Ελλάδα της αυταπάτης ξυπνά σε ένα νέο κόσμο. Μόνο που εκεί δεν είναι ο «ισχυρότερος» της περιοχής, αλλά μάλλον ο πιο αδύναμος. Αφού κοιτάμε την Τουρκία με τα κιάλια και την Ρουμανία με απορία για το πώς τα κατάφερε, ας προετοιμαστούμε στο μέλλον για νέα μακροβούτια.

Θα βγάλουν οι Τούρκοι το φάρμακο για τον καρκίνο; Οι πιθανότητές τους είναι λίγες. Και αφορμή για τις σχετικές δηλώσεις είναι οι διαμαρτυρίες πολιτών που αποκλείστηκαν από τις ακριβές θεραπείες. Να συμφωνήσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο ο Ερντογάν θέλησε να απολογηθεί για το σύστημα Υγείας στην Τουρκία και να δώσει ελπίδα στους πολίτες του. Το θέμα δεν είναι αυτό, αλλά με τι πραγματικά ασχολούνται οι άνθρωποι. Δεν ξέρουμε αν θα βρουν το φάρμακο για τον καρκίνο. Αλλά επενδύοντας στην έρευνα στον φαρμακευτικό κλάδο, κάτι θα βρουν. Κι ας μην ξεχνάμε πού βρίσκονταν πριν από είκοσι χρόνια και πού βρίσκονται σήμερα. Όταν έλεγαν ότι θα παράγουν μη επανδρωμένα αεροπλάνα, για παράδειγμα, τους αντιμετωπίζαμε με ειρωνεία. Το ίδιο κάνουμε και σήμερα.

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι τι κάνουν οι άλλοι. Το μεγάλο πρόβλημα είναι τι κάνουμε εμείς. Με τι ασχολούμαστε. Γιατί θεωρούμε ότι οι άλλοι μας χρωστάνε. Ότι αν σηκώσουμε το ανάστημά μας οι άλλοι θα σκιαχτούν. Μας ενοχλεί κάθε φορά που μας αντιμετωπίζουν σαν να είμαστε νάνοι, ενώ εμείς πιστεύουμε ότι είμαστε γίγαντες.

Έχουμε πάρει τον σωστό δρόμο για την Κόλαση. Τον γρήγορο δρόμο. Αρκεί κανείς να δει με τι ασχολούμαστε κάθε μέρα.

Θα τελειώσει το πρωτάθλημα του μπάσκετ; Βρε, δεν μας χαιρετάτε…

Θανάσης Μαυρίδης

[email protected]

«Σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας η σιωπή είναι συνενοχή»- Εκκωφαντική παρέμβαση από τον Ναύαρχο Χρηστίδη

Από
pcuser
-
1

ΚΟΣΜΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ Επίτιμος Α/ΓΕΝ

Ενίσχυση Εθνικής Άμυνας με Ρεαλισμό και Σύνεση –  Ιστορία  αυστηρός δάσκαλος

«Οι πέτρες της Σαλαμίνας ψιθυρίζουν τα ίχνη του πολιτισμού μας» Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, Μάιος 2025

Η Ιστορία μας διδάσκει διαχρονικά ένα αδιάψευστο μάθημα:  τα κράτη που υποτίμησαν τη σημασία της ισχυρής αποτροπής και εφησύχασαν σε περιόδους «ειρήνης» βρέθηκαν αντιμέτωπα με εθνικές τραγωδίες. Η εθνική ασφάλεια και η επαρκής άμυνα δεν είναι πολυτέλεια ούτε περιττή δαπάνη. Αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής μας ασφάλειας και κυριαρχίας. Είναι η ίδια η βάση της επιβίωσης ενός κράτους.

Η ιστορία μας υπενθυμίζει τον κίνδυνο που προκύπτει όταν, θεσμικά, υποβαθμίζονται οι ένοπλες δυνάμεις και απουσιάζει η πρέπουσα ετοιμότητα (πτώση Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας-476 μ.Χ., αρχή απώλειας της Μ. Ασίας-Μαντζικέρτ 1071,  καταστροφή της Σμύρνης-1922, Δημοκρατία της Βαϊμάρης 1919–1933, κατάσταση Συρίας-σήμερα κ.λ.π.

Σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας η σιωπή είναι συνενοχή γι’ αυτό θα μιλήσω με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Εκφράζεται ένας βαθύς και ειλικρινής προβληματισμός, που μοιράζονται πολλοί πολίτες και στελέχη του αμυντικού χώρου, αναφορικά με τη σημερινή κατεύθυνση της εθνικής στρατηγικής άμυνας.

Οι ανακοινώσεις μείωσης στρατιωτικών δαπανών χωρίς αντίστοιχη αναπροσαρμογή στο στρατηγικό περιβάλλον, η περιορισμένη διαφάνεια στη στρατηγική άμυνας, η Αττικοποίηση και υποστελέχωση των Μονάδων στα σύνορα, η αδράνεια στον εκσυγχρονισμό της αμυντικής βιομηχανίας, ο ελλιπέστατος λειτουργικός Π/Υ του Ναυτικού (συνεχίζει από το 2012), η μείωση των στρατιωτικών ασκήσεων στα πλαίσια εφησυχασμού, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές κρίσιμης σημασίας, συνιστούν ανησυχητικά σημάδια.

Οι μετωπικές και ειρωνικές επιθέσεις στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων από τον εκάστοτε υπεύθυνο πολιτικό προϊστάμενο, οι έκτακτες καρατομήσεις, η αλλαγή στο σύστημα στρατιωτικών νοσοκομείων, η αυταρχική αντιμετώπιση θεμάτων προσωπικού και η επικοινωνιακή/επιδερμική δήθεν αναδιοργάνωση -αποκαλούμενη ατζέντα 2030- δεν δείχνουν σύνεση ούτε δυναμική ηγεσία. Απεναντίας, ρίχνουν το ηθικό του προσωπικού, βλάπτουν την διοίκηση, αποδυναμώνουν – αν και δεν γίνεται αντιληπτό – την αυταρχική ηγεσία, αναπτύσσουν ιδιοτελείς σκέψεις και δημιουργούν αποστροφή των νέων για προσφορά στην ετοιμότητα για άμυνα στη πατρίδα (ότι το χειρότερο).

Δεν υποστηρίζεται ο μιλιταρισμός. Υποστηρίζεται η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα, που απαιτεί η άμυνα κάθε ελεύθερου έθνους.

Η λύση δεν βρίσκεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού ή σε μεμονωμένες εξοπλιστικές αγορές. Η ασφάλεια εξασφαλίζεται από προνοητικότητα. Η απάντηση, για τις μικρότερες οικονομίες, δεν είναι οι αριθμοί και η ρήξη με το προσωπικό. Είναι η έξυπνη, ασύμμετρη άμυνα, το ηθικό  και η ικανότητα/εκπαίδευση του προσωπικού, η αμυντική βιομηχανία και η ενίσχυση της τεχνολογίας, η θωράκιση του κυβερνοχώρου, η στρατηγική χρήση της εφεδρείας και η εθνική συνοχή. Η άμυνα δεν είναι απλώς ένας τομέας δημοσίων δαπανών – είναι η ίδια η προϋπόθεση για την εθνική επιβίωση. Κυρίως, όμως, είναι η πολιτική βούληση να μιλήσουμε ειλικρινά στον λαό: η ελευθερία δεν είναι δεδομένη.

Η οικονομική πραγματικότητα είναι γνωστή, όμως, το κόστος της άμυνας είναι μη συγκρίσιμο με το κόστος απώλειας εθνικής κυριαρχίας, το οποίο πληρώσαμε ακριβά στην ιστορία μας. Τυχόν παράλυση της άμυνας είναι πολυτέλεια που δεν αντέχουμε. Η αποτροπή δεν κοστίζει όσο η σύγκρουση. Η ειρήνη δεν κερδίζεται με δηλώσεις ή με τρεις Φ/Γ Belharra. Κερδίζεται με σοβαρότητα. Η ειρήνη δεν είναι, απλώς, η απουσία πολέμου. Είναι αποτέλεσμα ισχυρής και αξιόπιστης αποτροπής, άλλως η σύγκρουση ή το σάλπισμα υποχώρησης και παράδοσης κυριαρχίας έρχονται μόνα τους.

Με τον δέοντα σεβασμό στο πρόσωπο του εκάστοτε ΥΕΘΑ και στο θεσμικό τους έργο, ανεξάρτητα εάν και που έχει υπηρετήσει o καθένας μας, οι διαρκείς αναφορές σε θέματα αναδιοργάνωσης χωρίς χρονοδιαγράμματα και συγκατάθεση επαϊόντων, η καθήλωση της αμυντικής βιομηχανίας και ο επικίνδυνος εφησυχασμός στην κοινωνία προκαλούν ανησυχία. Με σεβασμό στην αποστολή σας, σας καλώ να επανεξετάσετε τις προτεραιότητες της αμυντικής πολιτικής της χώρας. Η Ιστορία δεν συγχωρεί την αμέλεια, ούτε την υπεροψία αλλά και ούτε το “δεν θα συμβεί σε εμάς”.

Η εθνική άμυνα δεν είναι απλώς μια πολιτική επιλογή – είναι ιερή υποχρέωση προς το έθνος μας. Σε έναν κόσμο όπου, όπως προειδοποίησαν οι Αθηναίοι τους Μηλίους, «ὅτι δίκαια μὲν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν», δεν έχουμε το περιθώριο να είμαστε αδύναμοι. Οφείλουμε να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να θέσει την άμυνα ξανά στο επίκεντρο των εθνικών προτεραιοτήτων. Όχι για να πολεμήσουμε, αλλά ακριβώς για να μη χρειαστεί ποτέ. Η αντιπολίτευση έχει καθήκον να αναδείξει αυτή την ανάγκη και να απαιτήσει μια υπεύθυνη και προνοητική αμυντική πολιτική, που υπερβαίνει κόμματα και ιδεολογίες. Ο ελληνικός λαός δικαιούται και απαιτεί μια πολιτική άμυνας αντάξια της Ιστορίας μας και εγγύηση της εθνικής μας αξιοπρέπειας και του μέλλοντός μας.

«Ανάθεμα στους πολιτικούς και σε εκείνους τους στρατιωτικούς που έσπειραν τον διχασμό στον λαό και τον στρατό»

Λόγια χαροκαμένης σμυρνιάς μάννας, μετά απώλεια συζύγου και δύο παιδιών, 1922

Ναύαρχος (εα) Κ. Χρηστίδης

https://www.militaire.gr/se-zitimata-ethnikis-asfaleias-i-siopi-einai-synenochi-ekkofantiki-paremvasi-apo-ton-nayarcho-christidi/

Ἐκποιήσαμε ἱερά καί ὅσια 15 αἰώνων γιά συμφωνία ἠλεκτρικοῦ ρεύματος!

Από
pcuser
-
2

Ὕβρις γιά τήν Μονή τοῦ Σινᾶ – Ἀπό τόπος τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ, θέρετρο διακοπῶν! – Ἀποκαλυπτήρια σέ ἀναλυτικό ρεπορτάζ τῆς ἰταλικῆς ἐφημερίδος «Corriere della Serra», πού φέρνει στό φῶς
τῆς δημοσιότητος τήν κρυφή συμφωνία Μητσοτάκη – ἀλ Σίσι – Μεταφορά φθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος στήν Εὐρώπη ἔναντι σιωπῆς γιά τήν ἰσλαμοποίηση καί μετατροπή τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης σέ τουριστική ἀτραξιόν

Σέ μιά συγκλονιστική ἀποκάλυψη σχετικά μέ τήν Μονή τοῦ Σινᾶ προέβη ἡ ἰταλική ἐφημερίς «Corriere della Serra» συνδέοντας τήν ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου τῆς Ἰσμαηλίας μέ τήν προσφάτως ὑπογραφεῖσα συμφωνία ἐνεργειακῆς συνδέσεως Ἑλλάδος-Αἰγύπτου. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ δηλαδή, ἡ ἐφημερίς ὑποστηρίζει ὅτι ἡ χλιαρή ἀντίδρασις τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως στήν ἀπόφαση αὐτή ἀποτελεῖ προϊόν συναλλαγῆς.

«Τί ἀξίζει νά ξεπουληθεῖ λίγο ἀπό τό παρελθόν;» καταλήγει σέ μᾶλλον περιφρονητικό τόνο ἡ ἐφημερίς, ἡ ὁποία γράφει:

«Σύμφωνα μέ τό Παπικό Ἰνστιτοῦτο Ξένων Ἱεραποστολῶν, PIME, ἡ ἀπόφασις γιά τό κλείσιμο τοῦ μοναστηριοῦ ἐκκρεμεῖ ἀκόμη. Καί διπλωματικές πηγές πιστεύουν ὅτι ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη θά μποροῦσε νά ἔχει γίνει ἀντικείμενο συναλλαγῆς. Ἡ Ἑλλάδα καί ἡ Αἴγυπτος μόλις ὑπέγραψαν ἕνα ἔργο ὕψους 5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων γιά τήν τοποθέτηση χιλίων χιλιομέτρων ὑποθαλάσσιων καλωδίων. Τό καλώδιο αὐτό θά εἶναι ἐναλλακτική λύσις πού θά φέρει ἐνέργεια χαμηλοῦ κόστους ἀπό τήν Βόρειο Ἀφρική στήν Εὐρώπη ὥστε νά ἀντικατασταθεῖ τό ρωσσικό φυσικό ἀέριο, τήν ἀπόκτηση τοῦ ὁποίου περιορίζουν οἱ εὐρωπαϊκές κυρώσεις.

Μιλῶντας στόν Μητσοτάκη τόσο γιά τά καλώδια ὅσο καί γιά τό μοναστήρι, ὁ ἀλ Σίσι δέν ὑποσχέθηκε ὅτι τά σχέδια γιά τήν τουριστική ἀξιοποίηση τοῦ Σινᾶ θά ἐπανεξεταστοῦν καί θά διορθωθοῦν. “Ἡ ἐνέργεια πού σᾶς δίνουμε προέρχεται ἀπό ἐκεῖ, τό μέλλον μας εἶναι ἐκεῖ”».

Ἡ ἐφημερίς ἀναφέρεται καί στίς διαβεβαιώσεις Σίσι στήν Ἀθήνα: «Πρίν ἀπό εἴκοσι ἡμέρες, ὁ Αἰγύπτιος Πρόεδρος εἶχε ἐπίσης συζητήσει τό μοναστήρι κατά τήν διάρκεια ἐπίσημης ἐπισκέψεως στήν Ἀθήνα καί ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν του εἶχε σπεύσει νά διαβεβαιώσει ὅτι κανείς δέν θά ἀγγίξει ποτέ τήν Ἁγία Αἰκατερίνη: “Ἡ θρησκευτική καί ἀρχαιολογική της σημασία θά παραμείνει ἀπολύτως ἄθικτη”, ἐπειδή ἡ ἀπόφασις τῶν δικαστῶν καί οἱ ἀξιώσεις τοῦ κράτους ἀφοροῦν “μόνο ὁρισμένες ἐκτάσεις τῶν μοναχῶν, μακριά ἀπό τό μοναστήρι”».

Γιά τήν ἴδια τήν Μονή τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, ἡ ἐφημερίς γράφει:

«Τελικά, δέν εἶναι παρά ἕνα χριστιανικό μοναστήρι. Καί τί σημαίνει ἄν εἶναι τό παλαιότερο στόν κόσμο; Ἱδρύθηκε ἀπό τή μητέρα τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου (σ.σ. ἀπό τόν Ἰουστινιανό ἱδρύθηκε). Τί σημαίνει ἄν ἑδρεύει στόν τόπο ὅπου ὁ Μωϋσῆς ἔλαβε τίς Δέκα Ἐντολές καί ὅπου ἡ βιβλική βάτος πῆρε φωτιά; Στεγάζει μιά ὑπέροχη βυζαντινή βιβλιοθήκη, δεύτερη στόν κόσμο μετά ἀπό αὐτή τοῦ Βατικανοῦ, καί μία ἀπό τίς σημαντικώτερες συλλογές εἰκόνων στόν κόσμο. Ὁ ἴδιος ὁ Μωάμεθ τήν προστάτευσε καί στήν συνέχεια οἱ Σταυροφόροι ἦρθαν νά τήν ὑπερασπισθοῦν καί ἔγινε ἱερό καί γιά τούς Ἑβραίους. Οὔτε ὁ Ναπολέων τόλμησε νά τήν ἀγγίξει καί αὐτή (ἡ Μονή) ἀντιστάθηκε στίς ἐπιθέσεις τοῦ ISIS. Τί σημασία ἔχει πού ἡ UNESCO τήν ἔχει ἀναγνωρίσει ἀνάμεσα στά μεγάλα μνημεῖα παγκόσμιας κληρονομιᾶς τῆς ἀνθρωπότητας; Στήν Αἴγυπτο τοῦ Ἀμπντέλ Φατάχ ἀλ Σίσι, δέν ὑπάρχει ἄλλος θεός ἀπό τόν τουρισμό καί μόνο οἱ ἐπιθυμίες τοῦ στρατηγοῦ εἶναι οἱ πλάκες τοῦ νόμου.

Τήν περασμένη Τετάρτη, τρεῖς δικαστές τοῦ Σινᾶ ἄνοιξαν ξανά μιά ὑπόθεση μέ τίτλο “Ἡ κυβέρνησις ἐναντίον τῶν μοναχῶν τῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης”. Ἐξέτασαν τά ἔγγραφα καί διάβασαν τίς ἐκθέσεις τῶν ἐμπειρογνωμόνων. Καί τελικά διαπιστώθηκε –μετά ἀπό δεκαπέντε αἰῶνες Ἱστορίας, μετά ἀπό χρόνια πιέσεων ἀπό τήν ἐποχή τῆς κυβερνήσεως τῆς Μουσουλμανικῆς Ἀδελφότητος– ὅτι εἶχε ἔρθει ἡ ὥρα νά ἀλλάξει ὁ προορισμός του: “Τό κράτος κατέχει αὐτόν τόν χῶρο ὡς δημόσια περιουσία” καί ὡς ἐκ τούτου ἔχει “τό δικαίωμα νά κάνει ὅποια χρήση προτιμᾶ”. Ἀπό τόπος τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ, μετατρέπεται σέ θέρετρο διακοπῶν. Πάντα ἦταν τό ὄνειρο τῶν ραΐδων: νά μεταμορφώσουν τήν Ἁγία Αἰκατερίνη, νά τήν ἀποσυνδέσουν ἀπό τήν πνευματικότητα καί νά δώσουν προτεραιότητα στίς καταδύσεις ὅσων κάνουν ἕνα ταξίδι ἀπό τό Σάρμ ἐλ Σέιχ. “Ὁ στόχος”, δήλωσε μιά πηγή στό ἱεραποστολικό πρακτορεῖο AsiaNews, “εἶναι νά γίνει ἕνα ἀξιοθέατο παρόμοιο μέ τίς Πυραμίδες ἤ τίς κρουαζιέρες στόν Νεῖλο”. Τό μοναστήρι φιλοξενοῦσε 4-5 χιλιάδες τουρίστες τήν ἑβδομάδα, ἀλλά στό Κάιρο λένε ὅτι αὐτό εἶναι πολύ λίγο. Στήν καρδιά τοῦ φυσικοῦ καταφυγίου, σχεδιάζουν μεγάλα ξενοδοχεῖα γιά νά προσελκύσουν μᾶζες Ἀμερικανῶν καί Εὐρωπαίων καί νά ξεπεράσουν τό μόνο ἐμπόδιο, τούς Ἕλληνες Ὀρθόδοξους μοναχούς, οἱ ὁποῖοι στούς γύρω ἐλαιῶνες ἀπασχολοῦν ἑκατοντάδες Βεδουίνους πού δέν εἶναι πολύ συμπαθεῖς στό καθεστώς. Ἡ πολιορκία συνεχίζεται ἐδῶ καί χρόνια. Καί ἡ διαμάχη προέκυψε ὅταν οἱ μοναχοί, πιεσμένοι ἀπό τόν κυβερνήτη τοῦ Σινᾶ, ἐκλήθησαν νά παρουσιάσουν ἀπό τά ἀρχεῖα τους τά ἀρχαῖα ἔγγραφα τοῦ 6ου αἰῶνος, τά ὁποῖα πλέον δέν μποροῦν νά ἀναγνωσθοῦν καί τά ὁποῖα θά νομιμοποιοῦσαν τήν ἰδιοκτησία. Οἱ δικαστές, πού διορίστηκαν ἀπό τήν Κυβέρνηση, ἀποφάσισαν ἔτσι χωρίς ἐνδοιασμούς. Καί ἐκεῖ πού χτύπησε τό ραβδί τοῦ Μωϋσῆ, λέει ἡ ἀπόφασις, ἀπό ἐδῶ καί στό ἑξῆς τό κράτος θά εἶναι ὁ κυρίαρχος. Ἡ κυριότητα τοῦ μοναστηριοῦ πρέπει νά περάσει στήν Κυβέρνηση καί οἱ μοναχοί θά πρέπει νά ἐγκαταλείψουν τά κελιά τους. Θά μποροῦν νά παραμείνουν ἐκεῖ γιά νά ἐκπληρώσουν τά θρησκευτικά τους καθήκοντα μόνο ἐφ’ ὅσον ὁ νέος ἰδιοκτήτης, δηλαδή ὁ ἀλ Σίσι, εἶναι πρόθυμος νά τό ἐπιτρέψει».

Ἐν τέλει ἡ ἰταλική ἐφημερίς λέγει αὐτά τά ὁποῖα ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις δέν τολμᾶ νά ὁμολογήσει.

ΥΓ Τελικῶς ἡ διαπραγμάτευσις γιά τό Σινᾶ θά γίνει σέ ἐπίπεδο ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν. Ἡ Αἴγυπτος ζήτησε τήν μετάβαση τοῦ ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη καί τήν ὑποβάθμιση τῆς ὑφυπουργοῦ του Ἀλεξάνδρας Παπαδοπούλου. Τώρα, γιατί τόν ζήτησαν, δέν χρειάζεται σκέψη! Ἔχει κάνει ὄνομα στόν μουσουλμανικό κόσμο μέ τίς βαθιές ὑποκλίσεις.

estianews.gr

1...743744745...3,037Σελίδα 744 από 3,037