του Παντελή Σαββίδη
Την ώρα που η Τουρκία κερδίζει συνεχώς γεωπολιτικό έδαφος και κύρος και παρά τα οικονομικά της προβλήματα δημιουργεί σοβαρές οικονομικές υποδομές, την ώρα που όλες οι βαλκανικές χώρες βελτιώνονται, στο αθηναϊκό κράτος το κυρίαρχο στίγμα είναι η εικόνα που δίνει η διαμάχη γύρω απο το μπάσκετ. Αυτή είναι η Ελλάδα;
Η ιστορική εικόνα του Έλληνα είναι ότι η Αθήνα αποτέλεσε το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο εκπαιδευτικό ψέμα. Με σκοπιμότητες.
Η πραγματικότητα είναι ότι και οι επιστήμες και οι τέχνες και η φιλοσοφία και τα πρώτα πολιτικά συστήματα αναπτύχθηκαν στη Ιωνία, στα παράλια της Μικράς Ασίας.
Η μόνη τέχνη της Αθήνας, απο τότε μέχρι σήμερα, είναι ότι κατάφερνε να προσελκύει τους ανθρώπους που διακρίνονταν και καταχράτο τον πλούτο όσων πόλεων-“συμμάχων” της συνεργάζονταν μαζί της.
Είναι γνωστό με ποιά χρήματα κατασκευάστηκε ο Παρθενώνας.
Είναι γνωστή, επίσης η μοίρα όσων έφεραν αντίρρηση στην αθηναϊκή υποδούλωση.
Το ίδιο επιχειρεί και σήμερα. Η Αθήνα με όλη την παρακμιακή λούμπεν ελίτ της χώρας έχει επικαθήσει επι του συνόλου του ελληνικού λαού και νέμεται τον πλούτο του. Και αλλοιώνει την ιστορία του.
Τον ελληνικό πολιτισμό που συνολικά αναπτύχθηκε ως την εποχή του Φιλίππου τον διέδωσε ο Αλέξανδρος με τις εκστρατείες του.
Ήταν ένας πολιτισμός με οικουμενικά χαρακτηριστικά. Αυτόν τον πολιτισμό και τους Έλληνες του Αλεξάνδρου που τον διέδωσαν υπολήπτεται σήμερα ο κόσμος απο την Ευρώπη ως τα βάθη της Ασίας.
Ήταν ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε και στο Βυζάντιο μετά την συνάντησή του με τον Χριστιανισμό.
Αυτόν τον πολιτισμό με τα οικουμενικά χαρακτηριστικά τον κατέστησε μικροελλαδικό και μίζερο το νεοελλαδικό κράτος το οποίο εξαντλεί την ύπαρξή του γύρω απο την Αθήνα.
Γύρω απο αυτήν συσσωρεύεται όλο το ίζημα. Καταχράται τον κόπο του λαού και διαμορφώνει την εικόνα μιας Ελλάδας που δεν έχει σχέση με την ιστορία των Ελλήνων.
Αυτό δεν είναι Ελλάδα. Είναι ένα απεχθές αθηναϊκό μόρφωμα.
“Η μόνη τέχνη της Αθήνας, απο τότε μέχρι σήμερα, είναι ότι κατάφερνε να προσελκύει τους ανθρώπους που διακρίνονταν και καταχράτο τον πλούτο όσων πόλεων-“συμμάχων” της συνεργάζονταν μαζί της.”
Συν κάτι ψιλά, ασήμαντα… Κάτι Μαραθώνες, κάτι Σαλαμίνες, κάτι Δημοκρατίες, κάτι θέατρα, κάτι Σωκράτηδες… Λεπτομέρειες δηλαδή, ανάξιες λόγου…
“Ἑλλήνων προμαχοῦντες Ἀθηναῖοι Μαραθῶνι
χρυσοφόρων Μήδων ἐστόρεσαν δύναμιν”
(Μάλλον προπαγανδιστής θα ήταν ο Σιμωνίδης)
Αλήθεια, γνωρίζουμε έστω και έναν μη Αθηναίο τραγικό ποιητή;
Τα έκαναν πράγματι και κανείς δεν τα αρνείται. Τα έκαναν, κυρίως, για να σώσουν την πόλη τους και τους εαυτούς τους και μπράβο τους. Ο Σωκράτης, ο Πλάτων και ο Μακεδόνας Αριστοτέλης είναι πολύ μεταγενέστεροι των ιωνων φυσικών φιλοσόφων. Και η κοιτίδα της λογικής επιστήμης βρίσκεται στην Ιωνία. Το ότι υπήρξε αθηναϊκός πολιτισμός κανείς δεν το αρνείται και δεν μπορεί να το αρνηθεί. Στον τόπο που αρχικά αναπτύχθηκε, αναφερθήκαμε. Και η επιστήμη δεν ανέτειλε το πρώτον στην Αθήνα. Το θέμα δεν είναι να αμφισβητήσουμε την αθηναϊκή ακμή. Μέρος της συνέχειάς μας είναι και μας αρέσει να το τονίζουμε. Παθογενείς διαστάσεις της επισημαίνουμε ως νοοτροπία που φθάνει στις μέρες μας. Σίγουρα γνωρίζετε το βιβλίο της ντε Ρομιγύ ο Θουκυδιδης και ο αθηναίκός ιμπεριαλισμός. Απο αυτόν υποφέρουμε σήμερα. Αρπάζουν το θυσαυροφυλάκιο και το κάνουν ό,τι θέλουν.
Γράψατε:
“Η μόνη τέχνη της Αθήνας, απο τότε μέχρι σήμερα” κλπ
Η ερώτηση είναι: γεννήθηκε θέατρο αλλού; Και αν όχι, γιατί γεννήθηκε ειδικώς στην Αθήνα;
Επιμένω στο θέατρο, διότι η σχέση του με την Δημοκρατία είναι τεκμηριωμένη. Ήλεγχε την εξουσία -αρκεί να θυμηθούμε την Αντιγόνη.
Κατά τα λοιπά, από ιστορικής απόψεως οι παθογένειες του σημερινού ελλαδικού μορφώματος είναι άραγε περισσότερο “αθηναϊκές” ή “βυζαντινές”;
Θα γνωρίζετε βεβαίως πώς οι επιτήδειοι άδειασαν τα ταμεία της Κωνσταντινουπόλεως κατά τον 11ο αιώνα, μετά τον Βασίλειο Β’ (τον επονομαζόμενο Βουλγαροκτόνο). Τα καταγράφει με γλαφυρό τρόπο ο Μιχαήλ Ψελλός στην Χρονογραφία του. Έτσι φτάσαμε στο τραγικό Μαντζικέρτ το 1071 μ.Χ. -και τα επίχειρα τα πληρώνουμε ακόμα.
Συνελόντι ειπείν: το ζήτημα της προελεύσεως της σημερινής κακοδαιμονίας παραμένει ακόμα μάλλον ανεξακρίβωτο. Αλλά σίγουρα μας λείπει ένας μεγάλος θεωρητικός του ύψους του Κονδύλη ή του Καστοριάδη, προκειμένου να γινόταν αυτή η συζήτηση σε βάθος.
Σωστά είναι αυτά που γράφετε. Δεν αμφισβητεί κανείς τον πολιτισμό της Αθήνας. Η κετρική ιδέα του σχολίου μου ήταν οι εξής άξονες:
-Συνειδητή εκπαιδευτική πλάνη.Δεν γεννήθηκαν η επιστήμη, η φιλοσοφία και οι τέχνες στην Αθήνα. Στην Μικρά Ασία υπήρξε η κοιτίδα τους.
-Η Αθήνα εφήρμοσε αυτό που εφαρμόζει και σήμερα. Τους πήρε στην πόλη της και τους αξιοποίησε.
-ο Αθηναϊσμός ώς ιδεολογία υπήρξε απο τότε. ΕΜΕΙΣ, οι άλλοι “σύμμαχοι” υπόδουλοί μας, ουσιαστικά, των οποίων το κοινό ταμείο μπορούμε να καταχραστούμε. Όπερ και εγένετο. Παρθενώνας. Και τότε και τώρα. Μικροαντίληψη με την έννοια του ότι ο κόσμος είμαστε εμείς. Συγκεντρωτισμός σήμερα. Αυτά τονίζω. Τα υπόλοιπα που γράφετε δεν μπορεί να αμφισβητηθούν. Και είναι έξω απο τις διαθέσεις μας. Ορθόν ότι λείπουν διανοούμενοι όπως ο Κατοριάδης και ο Κονδύλης. Αλλά δεν θα έφθαναν. Χρειάζονταν περισσότεροι. Τι τους δημιουργούσε τότε; Και γιατί σήμερα εκλείπουν;
Χαίρομαι που συμφωνούμε επί της ουσίας -και σας ευχαριστώ για την φιλοξενία των σχολίων μου.
Το ερώτημα τι δημιουργούσε παλαιότερα Έλληνες στοχαστές, είναι δυσεπίλυτο -μπορούμε να το προσεγγίσουμε κάποια στιγμή.
Αλλά στο ερώτημα γιατί σήμερα εκλείπουν οι πνευματικοί ταγοί και οι φιλόσοφοι, έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα:
Από την δεκαετία του ’90 και εντεύθεν, η ιδιωτική τηλεόραση έδωσε βήμα εκφράσεως δημοσίου λόγου στους τραγουδιστές και τους ηθοποιούς. Γινόταν μάλιστα ένας διαχωρισμός μεταξύ “εμπορικών” και “ποιοτικών”. Οι πρώτοι κέρδισαν τα λεφτά. Στους δεύτερους αποδόθηκε ο κολακευτικός ρόλος της διανόησης και η ελπίδα της πολιτικής καριέρας. Έτσι αντί να διδάσκει την κοινωνία ο Κ. Αξελός, ο Κ. Δεσποτόπουλος ή Ευάγγελος Μουτσόπουλος, φτάσαμε να θεωρούμε εθνικούς στοχαστές τον… Χάρρυ Κλυνν, τον Λαζόπουλο, τον Νταλάρα και τον ηθοποιό Μπέζο.
Και ιδού τώρα: καθόλου τυχαία, η αδερφή του τραγουδοποιού Σωκράτη Μάλαμα είναι στην Βουλή στο σχήμα του Κασσελάκη, ενώ ο αδερφός του τραγουδοποιού Μανώλη Φάμελλου είναι ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης. Καθόλου τυχαίο επίσης και το γεγονός ότι αμφότεροι Φάμελλος και Μάλαμας είναι Θεσσαλονικείς: η αγορά τραγουδιού και θεάματος μπορούσε να ανθίσει προνομιακά μόνον στην Αθήνα -και έτσι εντάθηκε και ο υπερσυγκεντρωτισμός στην Πρωτεύουσα.
Η άνευ όρων παράδοση των τηλεοπτικών συχνοτήτων στους καναλάρχες: αυτή ήταν η αρχή του τέλους του όποιου ελληνικού πολιτισμού μας είχε περισσέψει -και έτσι βεβαίως θωρακίστηκε και η διαπλοκή. Από εκεί μέχρι τον Γιαννακόπουλο και τους Αγγελοπουλαίους, μισό τσιγάρο δρόμος…
Θα συμφωνησω μαζι σας…Αλλα μηπως στην σημερινη εποχη ειναι ουτοπικο να περιμενουμε να γαλουχηθουν γενιες με φιλοσοφικες ιδεες? Και θα ρωτησετε ποια ειναι η εποχη? Μα η εποχη που Θεος ειναι το Χρημα ανεξαρτητα με τον τροπο που το αποκτησες…Αρα και τα καναλια η συχνοτητες οπως τα αναφερετε θα κανουν τα παντα για να βγαλουν περισσοτερα χρηματα. Δυστηχως στην νεωτερη Ελληνικη Ιστορια δεν βρεθηκε καποιος στην εξουσια να βαλει μπροστα απο τα χρηματα την αληθινη αγαπη για την πατριδα. Ετσι βαδιζουμε ταχυστα στηνα απαξιωση του συνολου και της πατριδας και αργα η γρηγορα θα ερθει μια καταστροφη, νομοτελειακα….Δυστηχως οι ελιτ της Αθηνας δεν το εχουν αντιληφθει και συνεχιζουν την αφαιμαξη ολοκληρης της Ελλαδας χωρις δισταγμο οπως ακριβως περιγραφουν οι Ανιχνευσεις….ΤΙ κριμα που ανθρωποι της ελιτ οπως πχ ο κ.Γιανακοπουλος να εξιστανται και να φθανουν σε πολεμο για μια μπαλα μπασκετ αλλα να μην ασκουν καμια κριτικη για την ελειψη θεσμων/δημοκρατιας/αξιοκρατιας και αντι να πετανε τα λεφτα τους στο καλαθι της μπασκετας να μην τα δινουν για την υλοποιηση καποιου νοσοκομειου και την επανδρωση του που τοσος Ελληνικος κοσμος το εχει αναγκη…..
Εσεις τι λετε….? Οταν μας φωναξουν στα οπλα θα πολεμησετε για την τιμη της μπασκετας? Εγω παντως οχι…..
Συμφωνώ βεβαίως με όσα γράφετε. Δύσκολη είναι η επαναφορά των φιλοσοφικών και πνευματικών αξιών στην εποχή μας. Δεν μας επιτρέπεται να είμαστε ιδιαιτέρως αισιόδοξοι. Ωστόσο η ιστορία κρύβει εκπλήξεις. Ο κόσμος αλλάζει και οι κοινωνίες θα υποχρεωθούν να επαναπροσδιοριστούν, άγνωστο με ποιον τρόπο.
Τώρα για το τελευταίο θέμα που θίγετε, κατανοώ απολύτως την διατύπωσή σας, ως ακραία έκφραση οργής για το σύστημα που κυβερνάει και λυμαίνεται την χώρα. Όμως στην απευκταία περίπτωση που γίνει πόλεμος, ποιο πιστεύετε ότι θα είναι το μέλλον των φυγόστρατων, κυρίως μετά από ενδεχόμενο ήττας;
¨στο αθηναϊκό κράτος το κυρίαρχο στίγμα ¨ αὐτὸ ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίζει καὶ νὰ ἀπασχολεῖ τὴν κοινὴ γνώμη; Ἢ καὶ νά `θεραπεύει ` κατὰ τὴν κρίση κάποιων ποὺ ἀκόμα δὲν μάθανε οὔτε ἀνάγνωση ἀλλά φαντάζονται ὅτι γνωρίζουν;
¨Η ιστορική εικόνα του Έλληνα είναι ότι η Αθήνα αποτέλεσε το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο εκπαιδευτικό ψέμα. Με σκοπιμότητες. ¨
Δὲν ἐκπαιδευτήκαμε μὲ τέτοια νοοτροπία, καὶ ἐγὼ ποὺ γεννήθηκα στὴν Ἀθήνα ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς Ἑλλάδος, διδαχθήκαμε ὁλόκληρη τὴν ἱστορία ἡ ὁποία διδάσκεται μὲ σειρὰ στὰ βιβλία καὶ ὑπάρχει σὲ ὅλα τὰ ἀρχαιολογικὰ μουσεῖα καὶ ἀρχαιολογικοὺς γνωστοὺς τόπους. Κυκλαδικὸ πολιτισμό, Μινωικό, Μυκηναικό, Ἴωνες φιλόσοφοι καὶ μετὰ ἐμφανίζεται ὁ πολιτισμὸς ποὺ ἔχει τὴν Ἀθήνα ὡς ` τῆς Ἑλλάδος παίδευσιν `. Ἱστορικὲς περίοδοι σὲ συνέχεια καὶ συνέχεια ὀργανική τῶν Ἑλλήνων, ποὺ αὐτὲς οἱ περίοδοι διδάσκονταν στὰ θέατρα σὲ διάφορα ἐπίπεδα ἀνάγνωσης, γιὰ νὰ μήν τά ´χρησιμοποιούν ´ οἱ κακοτέχνες. Τὰ θέατρα, τὰ μαντεῖα, τὰ Ἀσκληπιεία, τὰ Ἀμφιαράεια, οἱ Ναοί, οἱ τελετές, δὲν ὑπῆρχαν μόνο στὴν Ἀθήνα. Καὶ αὐτὸς ὁ Παρθενώνας δὲν εἶναι τυχαία συνδυασμὸς καὶ Ἰωνικοῦ ρυθμοῦ οὔτε ὅτι χρησιμοποιήθηκαν τὰ χρήματα γιὰ ἱερὸ σκοπό, μὲ ἀποτέλεσμα ποὺ δὲν ἀντιγράφεται γιατί δὲν ὁδηγοῦνται ἀπὸ τέτοια σκέψη καὶ νοοτροπία. Αὐτός, ὀ Ἑλληνικός, ὁ σπουδαιότερος ἴσως πολιτισμὸς τῆς ἀνθρωπότητος, μελετᾶται σήμερα ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ λίγους, μὲ ἀπίστευτες δυσκολίες καὶ ἀποδομεῖται ἀπὸ ἀρκετούς, ὡς ρατσιστικός, ἐλιτίστικος καὶ πολλὰ ἀκόμα ποὺ τοῦ ἀποδίδουν εὐκολότατα.
Οὔτε εἶναι πρωτοφανῆ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς δυσκολίας στὴν γνώση καὶ ἐμβάθυνση καὶ τῆς εὐκολίας στὴν ἐκμετάλλευση, ὁδηγοῦσαν ἐπανειλημμένως σὲ καταστροφές, τὸν ὀλιγοπληθῆ λαό.
Οἱ Ρωμαῖοι κατάλαβον τὴν ἀξία καὶ προώθησαν αὐτὸν τὸν πολιτισμό.
Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, μὲ ἀνάλογη νοοτροπία, προχώρησε τὴν παίδευσιν πρὸς Ἀνατολάς. Καί συνέχισε τό Βυζάντιο.
Αὐτὸς ὁ πολιτισμός, ποὺ ἀξιοποιοῦσε τοὺς καλύτερους, ποὺ ἐκπαίδευε ὅλους, βλέπετε νὰ ἔχει κάποια σχέση μὲ τὴν σημερινὴ Ἑλλάδα; Φαντάζεστε ἂν ζοῦσε στὴν ἐποχή μας ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος τί θὰ σκεφτόταν καὶ βέβαια φαντάζεστε πόσο θὰ τὸν τιμοῦσαν. Φαντάζεστε. Τίποτα σοβαρὸ δὲν συμβαίνει, γιατί ἡ σκέψη τους δὲν εἶναι ὑψηλὴ οὔτε τοὺς ἀγγίζει `ἐκλεκτὴ συγκίνησις `.
Τὶς εὐκολίες τους στὸν χειρισμὸ τίς περνᾶνε γιὰ ὑψηλὴ τέχνη.
Ἀλλά
¨Οὔτε μέλισσα κἂν δὲ γελάστηκε τὸ χρυσὸ ν’ ἀρχινίσει παιχνίδι∙
οὔτε ζέφυρος κἄν, τὶς λευκὲς νὰ φουσκώσει ποδιές.
Οδυσσέας Ελύτης «Τό Ἄξιον Ἐστί» Ψαλμός Ζ΄ | Σημειώσεις του Κωνσταντίνου Μάντη
Χτυπήσατε την χορδή της καρδιάς των Αθηναίων -πολύ λίγων τώρα πια εξ Αθηνών, γέννημα-θρέμμα που λέμε-αγαπητέ κύριε Σαββίδη και ”σας πήραν από τα μαλλιά ” .
ΝΑΙ Η αρχαία Αθήνα δημιούργησε πολιτισμό και την Ακρόπολη με τον μοναδικό Παρθενώνα στον χρυσό αιώνα της ,αλλά τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΣΕ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ τον γνώρισαν και τον ενστερνίστηκαν από τότε μέχρι τώρα -(μέχρι και οι Σκοπιανοί ,πανάθεμά τους) -όχι με την Αττική διάλεκτο -,αλλά με την Κοινήν Ελληνικήν Λαλιά -που ως την Βακτριανή την πήγε ο Μέγας Αλέξανδρος, ως τους Ινδούς-κατά πως μας θύμισε με τον ποίημα του ο μοναδικός” τροβαδούρος” των Μακεδόνων και όλου των Ελλήνων ,πλην Λακεδαιμονίων, στο ποίημά του ”ΣΤΑ 200 π. Χ” – οποίος δεν γεννήθηκε ούτε μεγάλωσε στην Αθήνα -Κωνσταντίνος Καβάφης.
Θα συμφωνήσουν σίγουρα και όσοι αυτοχαρακτηρίζονται ως Αθηναίοι ότι,
εδώ και 45 χρόνια σε κανένα τομέα δεν γεννούν ούτε μεγαλώνουν ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ για όλους τους Έλληνες , οι οποίοι αν κάποιους θυμούνται στην μεν πολιτική είναι ο αείμνηστος Καραμανλής από την Πρώτη-Σερρών στην πνευματική ζωή οι αείμνηστοι Κων/νος Τσάτσος αι Μίκης Θεοδωράκης.
ΚΑΙ εν τέλει στην κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα η Αθήνα -από το Σχηματάρι μέχρι τα Μέγαρα- είναι ”το χταπόδι της Ελλάδος” που ΄΄κόλλησε” με τα πλοκάμια του την υπόλοιπη Ελλάδα , όπως στην περίφημη Αθηναϊκή Συμμαχία με τους Μηλίους και άλλους μυρίους .
ΚΑΙ τότε ”αφέθηκε ημιθανής” στα χέρια του Αλεξάνδρου του Φιλίππου και τώρα θα σωθεί η ίδια και η Ελλάδα μας από ένα νέο Μακεδόνα -γιαυτό και χρόνους πολλούς πασχίζει να τους εξοντώσει ό,που τους βρει- μέχρι που και το όνομά τους το χάρισε και στους Αλβανοσλάβους των Σκοπίων.
ΑΛΛΑ ΦΤΑΙΜΕ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ .
Μπορεί αυθαίρετο το συμπέρασμά μου ,αλλά ”δεν θα ήταν κρεμασμένος στα κάγκελα” από της 28 Φεβρουαρίου 2023 μέχρι τώρα και ούτε θα επεδίωκαν την πολιτική εξόντωσή του τότε Υπουργού Μεταφορών και Υποδομών Κων/νου Αχ.Καραμανλή , αν δεν ήταν συνώνυμος και συνεπώνυμος του ”Πατριάρχη της Δεξιάς” , τον οποίον πρέπει α ξεχάσουμε ό,τι ήταν και ό,τι προσέφερε για την Πατρίδα .
ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ …ΟΠΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ .
ΕΙΝΑΙ Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ , ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ .
Υ.Γ ΚΑΙ οι αναλυτές μας βλέπουν ικανούς να ”χτυπήσουμε” τον εχθρό , αλλά δεν θέλει η σημερινή κυβέρνηση. Κούνια που τους κούναγε και μας κούναγε. Καληνύχτα.