Αρχική Blog Σελίδα 72

Ελληνική «Ανάσα» στο Ελσίνκι της Φινλανδίας: Ένας προοδευτικός Έλληνας δημιούργησε το εξαιρετικό Greek Deli Anása στην καρδιά του Ελσίνκι

Από
anixneuseis
-
0
Ο αεικίνητος επιχειρηματίας Θοδωρής Ιατρίδης, ιδιοκτήτης του νέου ελληνικού εστιατορίου Greek Deli Anása. Φωτογραφία Παναγιώτης Παύλος

ΔΙΑΣΠΟΡΑ

07/09/2026 | 12:47

Ανταπόκριση από το Ελσίνκι για την Hellas Journal
Παναγιώτης Παύλος

H ιστοσελίδα μας, Hellas Journal συναντήθηκε στο Ελσίνκι με τον Ευάγγελο Βελέντζα, Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλήνων Φινλανδίας, δάσκαλο ελληνικής γλώσσας στο Ευρωπαϊκό Σχολείο του Ελσίνκι, και εκλεκτό Έλληνα της Φινλανδίας, στο νέο ελληνικό εστιατόριο Greek Deli Anása, στην καρδιά της φινλανδικής πρωτεύουσας.

Εκεί, είχαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον ιδιοκτήτη του, τον αεικίνητο επιχειρηματία Θοδωρή Ιατρίδη.

  • Παναγιώτης Παύλος: Θοδωρή καλημέρα, σε ευχαριστούμε πολύ που μας δέχθηκες!

Θοδωρής Ιατρίδης: Καλημέρα! Καλώς ήρθατε στο λίγο μουντό σήμερα Ελσίνκι.

  • ΠΠ: Είχαμε λιακάδα τις προηγούμενες μέρες, οπότε είμαστε ευχαριστημένοι. Πώς και έτσι, «Ανάσα» στην καρδιά του Ελσίνκι;

ΘΙ: Ναι, ήρθαμε εδώ με τη σύζυγο και την κόρη μου πριν τρία χρόνια. Εντόπισα πολύ γρήγορα το κενό, ότι δεν υπάρχει αρκετά καλό φαγητό στο Ελσίνκι. Έτσι αποφάσισα να κάνω κάτι, διότι θεωρώ ότι η ελληνική κουζίνα είναι η καλύτερη στον κόσμο. Αδιαπραγμάτευτα! Έτσι, αποφάσισα να κάνω κάτι τέτοιο. Επιπλέον, διαπίστωσα ότι δεν υπάρχουν πολλά ελληνικά μαγαζιά, οπότε η αγορά μπορούσε να σηκώσει κάτι τέτοιο, γι᾽ αυτό και πήραμε την απόφαση να ανοίξουμε εδώ αυτό το μαγαζί.

  • ΠΠ: Ναι, αλλά προφανώς δεν ήταν αυτός ο λόγος που ήρθες στη Φινλανδία. Δεν γνώριζες από πριν ότι υπάρχουν ανάγκες εστιατορίων και ήρθες να τις καλύψεις… Προφανώς, για κάποιον άλλο λόγο έφυγες από την Ελλάδα…

ΘΙ: Σίγουρα. Ο λόγος που έφυγα από την Ελλάδα δεν ήταν αυτός. Δεν ήταν το όνειρό μου να έρθω στη Φινλανδία, στο Ελσίνκι, να ανοίξω μαγαζί εστίασης. Γυμναστής είμαι, το επάγγελμα που ασκούσα στην Ελλάδα ήταν του γυμναστή. Είμαι από τους τυχερούς και μπόρεσα και άνοιξα ένα στούντιο personal training.

Οι λόγοι που με έκαναν να φύγω από την Ελλάδα ήταν κυρίως το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον της χώρας. Φύγαμε από την Ελλάδα, όπως είπα, πριν 3 χρόνια, λίγο μετά το έγκλημα; τη δολοφονία; των Τεμπών. Διότι δεν μπορούσα να δεχθώ όλο αυτό το πράγμα που επικοινωνούσε η κυβέρνηση και οι άνθρωποί της, και εκ των υστέρων είδαμε και πόσα ακόμα άλλα ωραία πράγματα έβγαλε αυτή η κυβέρνηση. Οπότε ήταν λίγο δύσκολο για μένα να ανεχθώ αυτό τον ωχαδερφισμό. «Ωχ, έλα μωρέ, δεν πειράζει, έτσι είναι η Ελλάδα…». Όχι! Άμα είναι η Ελλάδα έτσι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω, θα πάω κάπου αλλού, όπου νομίζω ότι θα είναι καλύτερα.

Το νέο ελληνικό εστιατόριο Greek Deli Anása. Φωτογραφία Παναγιώτης Παύλος

Αν με ρωτάς αν είναι καλύτερα εδώ ή στην Ελλάδα, θα σου πω, εξαρτάται. Εξαρτάται από το τί θέλει ο καθένας. Ναι, δεν ονειρευόμουν να μεγαλώνω εγώ και η οικογένειά μου σε μια χώρα σκοτεινή, χωρίς τον ήλιο της Ελλάδας, χωρίς τις θάλασσες της Ελλάδας, χωρίς το φαγητό της Ελλάδας, χωρίς την ελληνική κουζίνα και χωρίς τους φίλους, τους ανθρώπους μας, τους συγγενείς μας, τους γονείς μας… Όμως η ανάγκη να ξεφύγεις απ᾽ αυτό που υπήρχε και υπάρχει στην Ελλάδα, ήταν μεγαλύτερη από την αγάπη για τη θάλασσα, και το βουνό, και, και, και…

Όχι μόνον η ανάγκη να φύγεις απ᾽ αυτή την κατάσταση, αλλά και η ανάγκη να σώσεις και το παιδί σου απ᾽ αυτό που υπάρχει εκεί κάτω. Δηλαδή, δεν βλέπεις μέλλον, πού μπορεί να μεγαλώσει το παιδί, πώς μπορεί να μεγαλώσει το παιδί φυσιολογικά, όταν, θα πάει σχολείο, θα κάνει τόσες ώρες στο σχολείο, μετά θα κάνει τόσες ώρες φροντιστήριο, θα χαθεί η παιδικότητά του, θα χαθεί η ώρα του παιχνιδιού του, θα χαθούν βασικά στοιχεία της ανάπτυξης ενός παιδιού. Οπότε, ένας από τους λόγους που ήρθα ήταν και για το παιδί.

  • ΠΠ: Είπες προηγουμένως κάτι, και νομίζω αυτός που θα μας διαβάσει θα πει «α, αυτός, προφανώς αντιπολιτευτικά έφυγε, συριζαίος θα είναι, ή αντι-μητσοτακικός θα είναι», να τα πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Διότι είναι αδιανόητο να δεχθεί κάποιος ότι σηκώθηκες και έφυγες από την Ελλάδα γιατί δεν μπορούσες να αντέξεις τον παραλογισμό, να το χαρακτηρίσω έτσι, που ακολούθησε, αλλά και το ίδιο το συμβάν στα Τέμπη, και κυρίως τη συγκάλυψη και όλα όσα ακολούθησαν. Τί απαντάς σε αυτό;

ΘΙ: Είναι γελοίο κάποιος που θέλει να διαφοροποιηθεί απ᾽ όλη αυτήν την κατάσταση να θεωρείται «συριζαίος», ή «κομμουνιστής» ή «μίζερος», όπως λέει ο Σπύρος [σ. Άδωνις Γεωργιάδης] και χαρακτηρίζει όλους αυτούς τους ανθρώπους με αυτά τα λεγόμενα. Ούτε «αντιμητσοτακικός» είμαι, ούτε «συριζαίος» είμαι, ούτε τίποτε. Ούτε μίζερος είμαι. Είμαι πολύ πιο χαρούμενος και ενεργός, και ευδιάθετος, και δραστήριος και σκεπτόμενος άνθρωπος, από πολλούς που μας χαρακτηρίζουν μίζερους και κομμουνιστές. Είμαι ένας άνθρωπος πολύ δημιουργικός, πολύ δραστήριος, θετικός και υγιώς σκεπτόμενος. Γι᾽ αυτό και την έκανα από τη χώρα, να το πω έτσι λαϊκά.

  • ΠΠ: Αυτή λοιπόν η υγιής σκέψη, πώς σε κάνει να βλέπεις αυτήν τη στιγμή την Ελλάδα, εδώ, από το Ελσίνκι, όπου ζεις τα τελευταία τρία χρόνια;

ΘΙ: Κυριολεκτικά και μεταφορικά, καμένη γη! Αυτό είναι η Ελλάδα. Είναι καμένη γη και κυριολεκτικά, με αυτά που συμβαίνουν κι αυτό το καλοκαίρι. Τί πρωτότυπο, θα μου πεις, διότι κάθε καλοκαίρι τα ίδια συμβαίνουν και παρόλα αυτά, πάλι υπάρχει ένα σκάνδαλο με τα πόσα εκατομμύρια φαγώθηκαν, που δεν πήγαν εκεί που έπρεπε να πάνε, και κάηκε η Ελλάδα. Οπότε ναι, είναι μια καμένη γη η Ελλάδα. Δυστυχώς.

Έχει πολύ ωραίους ανθρώπους, πολύ ωραία μέρη, τρομερή χώρα, αλλά με πολύ κακό πολιτικό σύστημα. Και μην πει κάποιος ότι εμείς τους επιλέγουμε. Δεν τους επιλέγουμε τόσο εμείς. Έρχονται λίγο και από μόνοι τους κι επιβάλλονται. Όπως για παράδειγμα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο κ. Μαρινάκης, δεν είναι καν εκλεγμένος, είναι φυτευμένος. Οπότε, για ποιά δημοκρατία μιλάμε;

  • ΠΠ: Άρα δεν υπάρχει δημοκρατία.

ΘΙ: Δημοκρατία δεν υπάρχει, ελευθερία λόγου δεν υπάρχει. Τίποτε δεν υπάρχει. Τίποτε. Σε πολλά επίπεδα υπάρχει διαπλοκή, διαφθορά και πολύ μαφιόζικες συμπεριφορές. Όπως, δεν το είδα όλο, κάποια αποσπάσματα του άλλου εκλεκτού, του Δημητριάδη, πώς τον λένε; Του ανηψιού του πρωθυπουργού που μιλούσε λες και άκουγες τον αρχηγό της μαφίας, ή το τσιράκι της μαφίας, να καλύπτει το αφεντικό του και τη συμμορία του! Ακραία πράγματα. Σίγουρα δεν μιλάμε για κάποιο δημοκρατικό θεσμό, κάποια δημοκρατική χώρα, όταν ακούς το «προστατεύω το αφεντικό μου», «μπαίνω εγώ να φάω τη σφαίρα». Ποιά σφαίρα και ποιό αφεντικό;

  • ΠΠ: Είπες ότι έφυγες πριν τρία χρόνια, και αυτό συμπίπτει σχεδόν με την περίοδο που ως βασική κυβερνητική πολιτική και πρόταγμα εισήχθη η καταπολέμηση του brain drain. Τί βλέπεις εσύ εδώ, από το Ελσίνκι;

ΘΙ: Εδώ από το Ελσίνκι βλέπω ότι, αν κάποιος δεν έχει τόσο μεγάλη ανάγκη, δεν του λείπει τόσο πολύ η Ελλάδα και ο ήλιος, δεν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος να γυρίσει πίσω σε αυτήν. Ας μην είμαι πολύ ακραίος, αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να δώσει η Ελλάδα σε κάποιον που θα γυρίσει πίσω.

Θέλω πολύ να γυρίσω πίσω. Μου λείπει πάρα πολύ η Ελλάδα, αλλά δεν μπορώ να το κάνω υπ᾽ αυτές τις συνθήκες. Και δεν βλέπω και κάτι στο μέλλον να βελτιώνεται, ώστε να μου δώσει κίνητρο για να επιστρέψω. Όλα αυτά για τα brain-drain και brain-gain είναι αστειότητες επικοινωνιακές. ´Οπως είπε κι ο Πρωθυπουργός, τα πάντα είναι θέμα επικοινωνίας. Οπότε το πουλάνε αυτό.

Ο αεικίνητος επιχειρηματίας Θοδωρής Ιατρίδης, ιδιοκτήτης του νέου ελληνικού εστιατορίου Greek Deli Anása, με τον Παναγιώτη Παύλο. Φωτογραφία Hellas Journal

ΠΠ: Πριν σε ρωτήσω για το πώς βλέπουν οι Φινλανδοί εμάς τους Έλληνες και την Ελλάδα, ήθελα να μου πεις, διότι νομίζω ότι εξακολουθείς, μολονότι είσαι εδώ, να έχεις σχέση και με την Ελλάδα. Έχεις εργαστεί. Έχεις κάνει πολλή δουλειά, άρα γνωρίζεις τους Έλληνες, την ελληνική κοινωνία. Πώς βλέπεις αυτή την κοινωνία να έχει, ή να μην έχει δυνατότητες για κάποια αλλαγή προς όφελος της χώρας; Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν; Αισθάνονται βολεμένοι; Ποιά είναι η αίσθησή σου;

ΘΙ: Μια παρένθεση: Είπες, «έχω εργαστεί». Εγώ όντως έχω εργαστεί. Πολλοί απ᾽ αυτούς που ελέγχουν τις μοίρες του λαού μας εκεί, όχι, δεν έχουν εργαστεί, δεν έχουν ούτε μισό ένσημο, δεν ξέρουν καν τι σημαίνει δουλειά.. Είναι χρόνια μέσα στα κόμματα και καπηλεύονται κρατικό χρήμα και διάφορα άλλα πράγματα που όλοι γνωρίζουμε.

Όσον αφορά στο πώς μας βλέπουν εδώ οι Φινλανδοί: οι Φινλανδοί μας αγαπούν και μας εκτιμούν αρκετά, όταν βλέπεις ότι νούμερο ένα προορισμός των Φινλανδών είναι η Ελλάδα, αλλά για διακοπές, βέβαια. Επίσης, εδώ ο κόσμος αγαπάει πολύ τη χώρα του, αγαπάει πολύ το κράτος του, το σέβεται πάρα πολύ. Θα έλεγα ότι σέβονται και εκτιμούν το κράτος σε βαθμό υπερβολικό, πράγμα πολύ πρωτόγνωρο για εμάς. Για εμάς στην Ελλάδα – όπως είπες, έχω εργαστεί και επιχειρήσει και στην Ελλάδα – το κράτος είναι αντίπαλος, κυριολεκτικά, είναι ο εχθρός του επιχειρηματία.

Εδώ βλέπεις κάτι τελείως διαφορετικό. Εδώ αγαπούν πολύ το κράτος, χαίρονται να πληρώνουν την εφορία, χαίρονται να πληρώνουν τους φόρους, διότι βλέπουν ότι οι φόροι που πληρώνουν πάνε στους καθαρούς δρόμους, στα τέλεια πάρκα, στις απίστευτες συγκοινωνίες, και δεν θα πάνε στην τσέπη κάποιου υπουργού, κάποιου βουλευτή, ή κάποιου προέδρου Επιμελητηρίου για να κάνει τα κόλπα του και τη ζωή του.

  • ΠΠ: Ερχόμενος στο Ελσίνκι, έβλεπα κατά την προσγείωση γύρω από το αεροδρόμιο εγκαταστάσεις, υποδομές, τάξη, και μου έδιναν την αίσθηση μιας χώρας πολύ συγκροτημένης.

ΘΙ: Ισχύει αυτό.

  • ΠΠ: Και συλλογιζόμουν πώς οι Φινλανδοί αντιλαμβάνονται την ανάγκη τους να θωρακιστούν έναντι του μεγάλου κινδύνου που θεωρούν ότι είναι η Ρωσία. Ταυτόχρονα, συνειδητοποιούσα ότι θα έπρεπε και εμείς ως Ελλάδα, που λέμε ότι η Τουρκία είναι ο μεγάλος επιβουλέας της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας, να επιδεικνύουμε ανάλογη σοβαρότητα, ανάλογη ισχύ. Σε αυτό το επίπεδο, πώς βλέπεις Ελλάδα και Φινλανδία;

ΘΙ: Όλα έχουν να κάνουν με τη σοβαρότητα του πολιτικού συστήματος και τους ανθρώπους που είναι εκεί πάνω. Κι εδώ έχουν προβλήματα, κι εδώ έχουν πολλά θέματα με το πολιτικό σύστημα, αλλά επικρατεί μια λογική. Αυτό είναι το πρόβλημα στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει λογική. Βλέπεις ότι οι Φινλανδοί κάνουν κάποιες ενέργειες. Μπήκαν στο ΝΑΤΟ, για να προστατευτούν από τη Ρωσία που τη θεωρούν ένα πρόβλημα δίπλα τους. Διαθέτουν επίσης, αν δεν κάνω λάθος, ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια καταφύγια στον κόσμο, με δυνατότητα φιλοξενίας ενός εκατομμυρίου ανθρώπων.

Όλα ξεκινούν από το πόσο σοβαρή είναι η πολιτική. Εδώ δεν θα κοιτάξει κάποιος να κάνει ορισμένες καλές επαφές ή να γίνει αρεστός σε κάποιον άλλον, μόνον και μόνον επειδή του το είπαν τα μεγάλα αφεντικά. Θα γίνει αυτό που πρέπει να γίνει. Κάτι που στην Ελλάδα δεν ισχύει.

Ακούγομαι λίγο κάπως εχθρικός προς την Ελλάδα. Δεν είμαι καθόλου εχθρικός προς αυτήν. Είμαι πολύ εχθρικός προς το πολιτικό σύστημα που επικρατεί εκεί. Καθόλου εχθρικός προς τον Έλληνα. Τον Έλληνα τον θεωρώ ένα από τους πιο έξυπνους και εργατικούς ανθρώπους στον κόσμο.

Ερχόμενος εδώ έφυγα από την Ελλάδα μη έχοντας ζήσει ποτέ στο εξωτερικό, και δεν θεωρούσα ότι είμαστε τόσο ιδιαίτεροι και σπουδαίοι όσο νομίζαμε. Αλλά βλέποντας εδώ το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι, πώς λειτουργούν, πώς είναι τέλος πάντων η καθημερινότητά τους, θεωρώ τον Έλληνα ένα από τους πιο έξυπνους και πιο εργατικούς ανθρώπους, σίγουρα, στην Ευρώπη.

Ο Έλληνας σκέπτεται. Θα μου πεις, είναι οξύμωρο. Σκέπτεται, και έχει αυτό το πολιτικό σύστημα που έχει; Σκέπτεται μάλλον πολύ γύρω από το πώς θα επιβιώσει. Και όλο αυτό έχει δημιουργήσει ένα μηχανισμό οξυδέρκειας και λύσεων. Ο Έλληνας σκέπτεται για να βρίσκει λύσεις.

Αυτό δεν υπάρχει εδώ. Διότι όλα είναι τακτοποιημένα από το κράτος. Από το τι θα πληρώσεις στην εφορία, μέχρι το να πας στο νοσοκομείο, μέχρι τα φανάρια στους δρόμους, όλα είναι προβλεπόμενα. Δεν υπάρχει κάτι να σκεφθείς. Μια συντήρηση στον δρόμο τη γνωρίζεις 1-2 μήνες πριν! Στην Ελλάδα μπορεί να ξυπνήσεις το πρωί, να δεις το δρόμο μπροστά στο σπίτι σου σκαμμένο όλο, και να μην ξέρεις ποιός τον έχει σκάψει, ποιός οργανισμός είναι αυτός που δουλεύει μπροστά στο σπίτι σου! Είναι για την οπτική ίνα, είναι για την αποχέτευση, είναι για σύνδεση νερού; Οπότε, υπάρχει μια τάξη εδώ.

  • ΠΠ: Είσαι γυμναστής και επιχειρηματίας. Δηλαδή γνωρίζεις τα οφέλη του υγιούς σώματος ως βάση για τον υγιή νου, όπως λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες. Ταυτόχρονα είσαι και αγωνιστής της υγιούς επιχειρηματικότητας. Σαφώς ένας στόχος, άμεσος, είναι να πάει καλά η δουλειά, όπως την τρέχεις. Από κει και πέρα, όμως, ποιό είναι το όραμά σου; Τί είναι αυτό που θέλεις ως Έλληνας στη Φινλανδία να αγωνιστείς και να πετύχεις; Επιπλέον, τί έχεις να πεις σε όλους τους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα και βασανίζονται στην καθημερινότητά τους από ένα πολιτικό σύστημα που, όπως είπες, είναι ανάξιο του ελληνικού πνεύματος, και ιστορικά αλλά και στη σημερινή εποχή;

ΘΙ: Αυτό που θέλω σίγουρα είναι οι νέοι να γίνουν πιο ενεργοί σε αυτό το πολιτικό σύστημα που υπάρχει, έτσι ώστε να μην συνεχίσει να υπάρχει. Διότι αν κατέβαιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, με τα πιστεύω που έχουν, να ψηφίσουν, τότε σίγουρα δεν θα υπήρχε αυτό το πολιτικό σύστημα.

Και κάτι που θα ακουστεί ίσως περίεργο: να πάνε στην άκρη οι παλιοί με τις απόψεις, τη βόλεψη που είχαν και όλα όσα έπραξαν τόσα χρόνια. Διότι αυτές οι γενιές, οι εξηντάρηδες, οι εβδομηντάρηδες, αυτοί μας φτάσανε – το ξαναλέω, θα ακούσω πολύ «κράξιμο», αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, θέλουμε δεν θέλουμε, αυτό ισχύει, οι εποχές των γονιών μας ήταν αυτές που μας φτάσανε – στο να φεύγουμε από τη χώρα διότι δεν αντέχουμε όλο αυτό το πολιτικό αλισβερίσι. «Έλα μωρέ, έτσι πάντα ήτανε κι έτσι πάντα θα ᾽ναι…». Όχι, δεν θέλω να είναι έτσι! Έτσι ήταν αλλά θέλω αυτό ν᾽ αλλάξει.

Αυτό που θα έλεγα λοιπόν, είναι οι νέοι να γίνουν λίγο πιο δραστήριοι και να μπουν περισσότερο στο πολιτικό παιχνίδι, έτσι ώστε να ανατραπεί αυτή η κατάσταση που υπάρχει. Και να ξεκολλήσουν απ᾽ αυτό που ζούνε τώρα, ότι «εντάξει, 800 ευρώ παίρνω, καλά είμαι, ας μη μιλάω». Δυστυχώς, τον έχουν κάνει τον νέο να πιστεύει ότι 800, 900, 1000 ευρώ είναι καλά, «είμαι καλά, βολεύτηκα». Να φύγουμε απ᾽ αυτή τη βόλεψη, διότι μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα.

Στη Φινλανδία, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν τόσο την οξυδέρκεια του Έλληνα, αλλά όλοι είναι πάρα πολύ ικανοποιημένοι και πάρα πολύ ευχαριστημένοι. Διότι υπάρχει αξιοκρατία, υπάρχει δίκαιο, υπάρχει μια λογική στην κοινωνία. Το ότι ένας νέος 30 ετών μένει με τον μπαμπά και τη μαμά, παίρνει 800 ευρώ και λέει «εντάξει, καλά είμαι, ας μην το σκαλίσω παραπάνω, δεν με πειράζει κι ο Μητσοτάκης, εγώ ας παίρνω 800 ευρώ κι ας μένω στο παιδικό μου δωμάτιο ακόμα…», αυτό είναι κατάντια του νέου. Αλλά είναι αυτό που τον ανάγκασαν να πιστεύει. Και οι επόμενες γενιές, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, φτάνουν στο σημείο να λένε κι αυτοί το ίδιο. Ότι «εντάξει είμαστε, αφού επιβιώσαμε σήμερα, είμαστε ΟΚ».

Όχι! Αυτό δεν είναι λογική. Αυτό είναι μια λογική που σε πάει στον γκρεμό με χίλια. Δεν μπορείς να φυτοζωείς κάθε μέρα, δεν μπορείς να αιμορραγείς. Αιμορραγείς, κάποια στιγμή θα τελειώσει. Δεν θα μπορέσει να συνεχίσει αυτό το πράγμα. Οπότε, αν δεν αλλάξει αυτό, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα.

Όσον αφορά το όραμά μου σαν Έλληνας στο εξωτερικό: θα ήθελα πάρα πολύ κάποια στιγμή να γυρίσω και να κάνω πράξη αυτά που λέω. Να βοηθήσω να αλλάξει αυτή η άποψη και η σκέψη που υπάρχει στον Έλληνα, και να μπορέσουν να πάνε στην άκρη όλοι αυτοί οι άνθρωποι που υπάρχουν στο πολιτικό σύστημα. Να δούμε καινούριους ανθρώπους. Βέβαια, εδώ πάλι κάποιος θα μου πει: «είδαμε τον Τσίπρα και τί έκανε». Ναι, εντάξει, ας δούμε κι άλλους ανθρώπους. Με ένα δείγμα δεν μπορείς να έχεις άποψη. Ας δούμε κι άλλους ανθρώπους και μετά θα κρίνουμε ποιός είναι και τί.

Οπότε ναι, το όραμά μου είναι ίσως κάποια στιγμή, αν μπορέσω, και αν επιτρέψει φυσικά το σύστημα, διότι το σύστημα δεν επιτρέπει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όχι χθες και προχθές, να μπορέσουμε να κάνουμε πράξη αυτά που λέμε…

  • ΠΠ: Πρέπει να το αναγκάσουμε το σύστημα!

ΘΙ: Πρέπει να το αναγκάσουμε, ναι. Είναι αυτό που λέω, ότι οι νέοι θα πρέπει να είναι πιο ενεργοί, έτσι ώστε να αναγκαστεί το σύστημα να δει αλλιώς τα πράγματα.

  • ΠΠ: Είσαι ευχαριστημένος με την Anása εδώ; Πες μας για τον κόσμο που έρχεται.

ΘΙ: Πάρα πολύ, πάρα πολύ! Πάρα πολύ ευχαριστημένος! Και έχοντας επιχειρήσει και στην Ελλάδα και εδώ, θα έλεγα ότι εδώ είναι λίγο πιο ήσυχα τα πράγματα. Ξέρεις τι σου ξημερώνει. Δεν έχεις εκπλήξεις. Ξέρω, μήνας μπει, μήνας βγει, τι έχω να πληρώσω, τι έχω να περιμένω. Δεν έχω κάτι απρόσμενο να μου χτυπήσει την πόρτα, είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος.

Θα έλεγα ότι ίσως και τους τελευταίους μήνες, τον τελευταίο χρόνο, είμαι και πολύ πιο ήσυχος και ήρεμος επιχειρηματικά, πράγμα που δεν το είχα ποτέ στην Ελλάδα. Εκεί πάντα υπήρχε το άγνωστο και το αβέβαιο. Εδώ, επί ένα χρόνο περίπου που έχουμε στρώσει λίγο την κατάσταση και πάμε καλά, μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος και ήσυχος. Μπορούμε να έχουμε προσωπικό, κάνουμε προσλήψεις, υγεία.

  • ΠΠ: Αγαπούν το ελληνικό φαγητό οι Φινλανδοί;

ΘΙ: Το αγαπούν πάρα πολύ! Και, όπως είπα πριν, επειδή είναι νούμερο ένα προορισμός των Φινλανδών η Ελλάδα, έχουν και άποψη, γνωρίζουν πολλά πράγματα για το ελληνικό φαγητό, και το αγαπούν πολύ.

  • ΠΠ: Άρα δεν μπορείς να τους κοροϊδέψεις!

ΘΙ: Δύσκολα… Και αγαπούν πολύ και το ελληνικό κρασί, το οποίο ανεβαίνει, έχει ανέβει πάρα πολύ, το έχουν σε πολλή εκτίμηση και αρχίζουν να το ψάχνουν.

  • ΠΠ: Άρα λες ότι, αυτή τη στιγμή η λύση για την Ελλάδα είναι η εξωστρέφεια.

ΘΙ: Η λύση είναι η εξωστρέφεια. Αλλά όσες φορές επιχείρησα ως επιχειρηματίας εδώ να συναναστραφώ με Έλληνες στην Ελλάδα, ενώ θέλουν την εξωστρέφεια, δεν ξέρουν πώς να την πραγματώσουν. Κι όταν τους δίνεις λύσεις, τους φαίνονται του τύπου «ωχ, έλα μωρέ τώρα, αυτά δεν είναι για μένα…».

  • ΠΠ: Ευάγγελε, έχεις κάποια ερώτηση για τον Θοδωρή πριν τον αποδεσμεύσουμε;

Ευάγγελος Βελέντζας: Έχει πει πάρα πολλά και χαίρομαι πολύ που τον ακούω! Διότι είναι με την ευκαιρία αυτή και – με τη δική σου μεσολάβηση – με τη συνέντευξη αυτή που είχα κι εγώ την ευκαιρία να τον ακούσω και πραγματικά να τον απολαύσω. Γιατί κάθε φορά που έρχομαι εδώ τον βρίσκω να είναι απασχολημένος…

  • ΘΙ: …να τρέχω!

ΒΒ: Και να τρέχει! Και τώρα είναι αγχωμένος, είναι λίγο εδώ, λίγο εκεί, ρίχνει και τις ματιές του για να δει πώς πάνε τα πράγματα, και κάνει πάρα πολύ καλά. Λοιπόν, τί να του πω; Τί να ρωτήσω; Μου δόθηκαν περισσότερο απαντήσεις παρά μου γεννήθηκαν ερωτήματα με όσα τον άκουσα να μιλά, οπότε θα μείνω εκεί. Τον ευχαριστώ!

  • ΠΠ: Σε ευχαριστώ κι εγώ πολύ, Θοδωρή. Είναι τιμή και μεγάλη χαρά που σε γνωρίζω.

ΘΙ: Κι εγώ σε ευχαριστώ! Είναι και για εμένα μεγάλη τιμή και χαρά, και σε ευχαριστώ και για το βήμα που μου δίνεις, να πω τις σκέψεις μου και να μοιραστώ τις σκέψεις και τις αγωνίες ενός Έλληνα στο εξωτερικό με οικογένεια στο εξωτερικό. Ειλικρινά, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.

  • ΠΠ: Να είσαι καλά. Το βήμα μάς το δίνουν οι Έλληνες που μας αγαπούν και αισθάνονται μια διέξοδο και μια «ανάσα» μέσα στο απολύτως ελεγχόμενο σύστημα.

ΘΙ: Και τρομερή η δουλειά που κάνεις! Μπράβο σου.

  • ΠΠ: Να είσαι καλά, κάθε καλό εύχομαι.

Ο Θοδωρής Ιατρίδης σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής (2009), και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην οργάνωση και διοίκηση αθλητικών δραστηριοτήτων, στην Κομοτηνή και τα Τρίκαλα. Το 2010 ίδρυσε με τον πατέρα του αθλητική ακαδημία στο Ρετζίκι της Θεσσαλονίκης, απ᾽ όπου προέρχεται, την Αθλητική Ένωση Ρετζικίου. Το 2013 άνοιξε το Me And You Personal Training Studio, γυμναστήριο το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα στην περιοχή του Ρετζικίου Θεσσαλονίκης (Πεύκα). Το 2023 ήρθε με την οικογένειά του στο Ελσίνκι, και έξι μήνες αργότερα άνοιξε την Anása. Με τη σύζυγό του έχουν μια κόρη τριών ετών.

Hellas Journal

“Φύγετε Έλληνες”

Από
anixneuseis
-
0

 

Στην Εισαγγελία Φλώρινας προσέφυγε ο Δημήτρης Γιουματζίδης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων – «Παμμακεδονική Ένωση Ελλάδος» και του Συλλόγου Απογόνων Μακεδονομάχων Εδέσσης–Αλμωπίας, καταθέτοντας μαζί με τον Χρήστο Τσιρανίδη σχετική αναφορά και οπτικοακουστικό υλικό από το πανηγύρι της Μελίτης Φλώρινας, που πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου 2026.

Σύμφωνα με την ανακοίνωσή του, στο επίμαχο βίντεο ακούγεται τραγούδι στη γλώσσα των Σκοπίων, στους στίχους του οποίου περιλαμβάνεται η φράση «Φύγετε Έλληνες», ενώ ορισμένοι από τους παρευρισκομένους φέρονται να πραγματοποιούν χειρονομία την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει αλυτρωτική. Με την προσφυγή τους στην Εισαγγελία, οι δύο καταγγέλλοντες ζητούν να διερευνηθεί εάν από όσα καταγράφονται προκύπτουν ποινικές ή άλλης μορφής ευθύνες.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Δημήτρη Γιουματζίδη:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026 – ΕΔΕΣΣΑ

Γιουματζίδης Δημήτριος macedon.dg@gmail.com

Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026, μαζί με τον φίλο Χρήστο Τσιρανίδη, καταθέσαμε στην εισαγγελία Φλώρινας βίντεο από το πανηγύρι της  Μελίτης του δήμου Φλώρινας, της 19ης  Ιουλίου 2026, στο οποίο ο τραγουδιστής της ορχήστρας τραγουδά, στην γλώσσα του γειτονικού κράτους, τραγούδι που αναφέρει «ΦΥΓΕΤΕ  ΕΛΛΗΝΕΣ», προφανώς από τα εδάφη της Μακεδονίας.

Η ηλεκτρονική διεύθυνση του τραγουδιού είναι:

 

Οι στίχοι του τραγουδιού είναι:

Χρόνια και αιώνες πέρασαν

Αλλά  οι Μακεδόνες ακόμα υπάρχουν

Η αλήθεια θα νικήσει

Ο κόσμος θα φωνάξει

ΦΥΓΕΤΕ  ΈΛΛΗΝΕΣ

Φθάνουν τα ψέματά σας

Κάνετε λάθος ρε Έλληνες

Σε ξένα μνήματα κλαίνε

Με ξένο βασιλιά χαίρονται

Μάνα Μακεδονία

Σε όλο τον κόσμο θα αποδείξει

Ο Αλέξανδρος είναι ο Βασιλιάς Μακεδόνων

Μερικοί από τους συμμετέχοντες στο πανηγύρι συνοδεύουν τον τραγουδιστή στο τραγούδι και μάλιστα υψώνουν το χέρι σχηματίζοντας με τα δάκτυλά τους το σχήμα που παραπέμπει στην απόσχιση του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας από την Ελλάδα και την ενσωμάτωσή του στο γειτονικό κράτος.

Ως ντόπιος γηγενής Μακεδόνας Έλληνας, και γενικότερα ως Έλληνας, θίγομαι από τους στίχους του τραγουδιού γιατί παραποιούν την ιστορία, προκαλούν μίσος μεταξύ των πολιτών, διχάζουν την κοινωνία και εμποδίζουν την ειρηνική συνύπαρξη.

Στην εισαγγελία Φλώρινας κατατέθηκαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να διερευνήσει ποινικές, ή οποιασδήποτε άλλης μορφής, ευθύνες που προκύπτουν από την  συμπεριφορά και τις πράξεις ανθρώπων που φαίνονται στο βίντεο.

Σε εκείνα τα χωριά ή περιοχές του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας όπου ορισμένοι Μακεδόνες Έλληνες γνωρίζουν, παράλληλα με τα Ελληνικά, και τα εντόπια, υπάρχουν παραδοσιακά τραγούδια στα εντόπια που μιλούν για την καθημερινότητα για αυτό δεν είναι ανάγκη στα πανηγύρια αυτών των περιοχών να τραγουδιούνται ξενόφερτα τραγούδια με προπαγανδιστικό, ανθελληνικό και αλυτρωτικό χαρακτήρα και μάλιστα στην επίσημη γλώσσα του γειτονικού κράτους που κατασκευάσθηκε το 1945, και διαφέρει από τα εντόπια που μιλιούνται από ορισμένους Μακεδόνες Έλληνες εδώ και αιώνες.

(Για τους δύσπιστους, ένα τραγούδι στα εντόπια που αναφέρεται στον Μακεδονομάχο Παύλο Νικολαΐδη (Ρακοβίτη) από το Κρατερό (Ράκοβο) του Δήμου Φλώρινας τραγουδισμένο από την ορχήστρα «Αντίκρυ», που ασχολείται με το αυθεντικό εντόπιο παραδοσιακό τραγούδι, υπάρχει στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

 

 

Κ. Κούσαντας: Ποια είναι πιθανή εξέλιξη κρίσης με την Τουρκία;

Από
anixneuseis
-
0
 του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
Οι νέες απειλές Ερντογάν έχουν σχέση ξεκάθαρα με την δημιουργία Ψυχολογικών Επιχειρήσεων – Εχθρικής Προπαγάνδας μπροστά στην απειλή  που αισθάνεται η Τουρκία από τους ΕΛΛΗΝΙΚΟΎΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΎΣ και την ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑ Ελλάδας -Κυπριακής Δημοκρατίας- Ισραήλ
Σε επιχειρησιακό επίπεδο ενδεχομένως η χώρα μας θα εστιάσει στις παρακάτω απειλές – κινδύνους με την ΥΨΗΛΉΣ ΕΤΟΙΜΌΤΗΤΑΣ ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ ΔΙΟΊΚΗΣΗ ΕΙΔΙΚΟΥ ΠΟΛΈΜΟΥ που είναι πανίσχυρη και εκπαιδευμένη στο αεροναυτικό περιβάλλον του Αιγαίου, έχοντας stand by όλα τα Ελληνικά Μαχητικά Αεροσκάφη
1. Η περιοχή του Συμπλέγματος των Νησιών του Καστελόριζου 
Η Τουρκία με ΝΑVTEX θα προσπαθήσει να δημιουργήσει ξανά “συνθήκες έρευνας υδρογονανθράκων” με σκοπό την  καταπάτηση Ελληνικών Κυριαρχικών Δικαιωμάτων ΑΟΖ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΊΔΑΣ.
Την υπόψη  περιοχή του Καστελόριζου έχει εστιάσει η Τουρκία διότι “χαλάει το επιχείρημα της Γαλάζιας Πατρίδας” και επιπλέον η  επήρεια ΑΟΖ της Στρογγύλης με την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας
2. Η Επέκταση των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στα 12 νμ ως Αντίμετρο στην Γαλάζια Πατρίδα 
Η δήλωση του ΠΘ για την επέκταση των Χωρικών Υδάτων στα 12 νμ αποτελεί πράγματι μια θετική εξέλιξη για την Εθνική Κυριαρχία της χώρας μας, αρκεί να μην είναι ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΉ ΥΠΌΣΧΕΣΗ.
Εάν η επέκταση των Χωρικών Υδάτων όμως αφορά μόνο  Νότια της Κρήτης αυτό έπρεπε να είχε γίνει από το 2023 τον Δεκέμβριο, όταν η Λιβύη είχε επεκτείνει κατά 12 νμ την Συνορεύουσα Ζώνη έχοντας Χωρικά Ύδατα 12 νμ από το 1959
Εάν η δήλωση του ΠΘ δεν αφορά το Αιγαίο Πέλαγος ή είναι τύπου 12 νμ “σαλαμοποίησης”,  δηλαδή αλλού 6, αλλού 8, 10 ή 12 στις Κυκλάδες ή την ηπειρωτική χώρα, αυτό αποτελεί τεράστιο ατόπημα.
ΜΟΝΑΔΙΚΉ ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΕΥΚΑΙΡΊΑ,  αυτή για στιγμή για την χώρας μας αποτελεί η ΕΠΈΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΚΏΝ ΥΔΆΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΑ 12 νμ ΠΑΝΤΟΎ ως ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΈΝΟ ΑΝΤΊΜΕΤΡΟ στην Γαλάζια Πατρίδας. Ίσως τον Οκτώβριο να είναι ΑΡΓΑ
3. Η Διελκυστίνδα του Ηλεκτρικού Καλωδίου GSI
Σε  ενδεχόμενη εμφάνιση τουρκικών πολεμικών πλοίων δίπλα στο σκάφος πόντισης καλωδίων μεταξύ Κάσου και Κύπρου, εκτιμάται ότι η Ελλάδα θα απαντήσει αυτή την φορά  με άμεση αντιπαράθεση πολεμικών πλοίων με αποτέλεσμα να υπάρξει πιθανή κρίση με ή χωρίς την παρουσία Γαλλικών Πολεμικών Πλοίων που δεν πρέπει να υπολογίζουμε
4. Οι Κανόνες Εμπλοκής Ελλάδας Τουρκίας 
Η δήλωση Ερντογάν την 06 Σεπτεμβρίου 2026 ότι θα επικαιροποιούνται οι ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΜΠΛΟΚΉΣ είναι δήλωση κυρίως Προπαγάνδας, παρά επιχειρησιακή απειλή με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να έχουν την μέγιστη ΔΥΝΑΤΉ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ –  ΠΑΝΊΣΧΥΡΗ ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ σε αεροναυτικές επιχειρήσεις λόγω υψηλής εκπαίδευσης –  εξοπλισμών.
5. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία 
ΜΕΓΆΛΟ ΠΟΝΟΚΈΦΑΛΟ – ΑΠΕΙΛΗ  για την Τουρκία αποτελεί η ύπαρξη 80 Ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών 4,5 γενιάς (ποιοτική – ποσοτική υπεροχή) με την αντίστοιχη έλλειψη αεράμυνας της Τουρκίας σε σχέση με τα  πεπαλαιωμένα τουρκικά μαχητικά, γεγονός που καθημερινά ασχολούνται τα ΜΜΕ της Τουρκίας τελευταία.
6.  Η Αυξανόμενη Ένταση 
Μέχρι  τον επόμενο Οκτώβριο ενδεχομένως θα υπάρξει αντιπαράθεση ΕΠΊ ΤΟΥ ΠΕΔΊΟΥ Ελλάδας Τουρκίας με:
Α. Μεγαλύτερη  παρουσία  πολεμικών πλοίων στο Αιγαίο
Β. Περισσότερων αναχαιτίσεων – εμπλοκών Ελληνικών αεροσκαφών σε παραβιάσεις τουρκικών μαχητικών που αυξάνεται καθημερινά,
Γ. Εγκλωβισμό αεροσκαφών από radar,
Δ. Ενδεχόμενα μεθοριακά επεισόδια στον Έβρο
Ε. Αεροναυτικές ασκήσεις
7. Συνεργασία Ελλάδας Ισραήλ
Δεν αποκλείεται να υπάρξει εξέλιξη  ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΉΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑΣ ΕΛΛΆΔΑΣ ΙΣΡΑΉΛ, σύμφωνα με το Κοινό Σχέδιο Στρατιωτικής Δράσης που έχει υπογραφεί τον περασμένο Δεκέμβριο σε θέματα ανταλλαγής πληροφοριών, ασκήσεων μαχητικών αεροσκαφών, υποστήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Το σενάριο αυτό αποτελεί μια ΤΕΡΆΣΤΙΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ  Ελλάδας Ισραήλ κυρίως σε επιχειρησιακή συνεργασία 600 προηγμένων  μαχητικών αεροσκαφών με εμπειρία – συνεκπαιδεύσεις από το  Κέντρο Αεροπορικής Εκπαίδευσης στην Καλαμάτα και συμμετοχή σε πολλαπλές ασκήσεις

Ιω. Αλμπάνης: Μία αξιοσημείωτος συνομιλία μέ καθηγητήν Πανεπιστημίου και πιθανολογούμενον Κυβερνητικόν στέλεχος τής Κίνας διά τήν Ε.Ε και ΗΠΑ.

Από
anixneuseis
-
3

 

Γράφει ο Επίλαρχος ε.α Ιωάννης Αλμπάνης.

Ευρεθείς πρό ολίγων ημερών εις τήν οικίαν φίλου μου είχον τήν τύχην να συναντηθώ μέ έναν φίλον τού υιού του Καθηγητήν Πανεπιστημίου και πιθανολογούμενον Κυβερνητικόν στέλεχος τής Κίνας το όνομα τού οποίου εδεσμεύθην να μή δημοσιοποιήσω πράγμα όπερ και τηρώ.Κατά τήν συζήτησιν αντηλλάγησαν απόψεις Διεθνούς επιπέδου τάς κυριωτέ-ρας των οποίων καταγράφω:

Ερώτησις 1η πρός τον καθηγητήν:Ποίαν γνώμην έχετε εσείς εις τήν ΚΙΝΑΝ διά τήν Ε.Ε;

Απάντησις. Α ομιλείτε δια το παρελθόν τής Ευρώπης πρό τού Β’ Παγκοσμίου πολέμου ότε ήτο αποικιοκρατική δύναμις κι’ απομυζούσε όλον τον πλούτον τών Αποικιών από πηγών ενεργείας,τροφίμων μέχρι πολυτίμων λίθων.Η Ε.Ε δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον διότι απόλλυται όλων αυτών τών οικονομικών πόρων πού προανέφερον αφ’ ενός και επί πλέον συνησπισμένη ώς Ε.Ε είναι ένας περιφραγμένος «ΣΤΑΥΛΟΣ» περιέχων πάσης φύσεως ζώα και πτηνά έκαστον τών οποίων έχει ίδικήν του τροφήν,συμπεριφοράν και εξέλεξιν δηλ.όρνιθας,γαλοπούλες,πάπιε, χήνες, σκύλους,γάτες,ερίφια,πρόβατα,βοοειδή,κουνέλια και συνεπώς ουδεμία απόφασις περί τροφής,γεννετικής,σταυλικής κ.α που λαμβάνεται από τον Σταυλάρχην δέν ημπορεί να ικανοποιή όλα τά υπάρχοντα ζώα και πουλερικά τού Σταύλου.Ως εκ τούτου έκαστον τούτων προσπαθεί να επιβιώση άλλον συνθλιβόμενον από τά μεγαλύτερα και άλλον στερούμενον τών στοιχειωδών κανόνων επιβιώσεως πολύ δε μάλλον αναπτύξεώς και διαιωνίσεως τού είδους του.Μή ελπίζετε εις κάτι.Δέν σώζεται η Ε.Ε. καθό ο Σταυλάρχης αυτής διέπραξεν και το ολέθριον λάθος να στραφή εναντίον τής Ρωσίας από τήν οποίαν επρομηθεύετο εις πολύ χαμηλάς τιμάς τήν ενέργειαν,δημητριακά,λιπάσματα και πλήθος άλλα.

Εις τήν ΚΙΝΑΝ θα σας έλεγον ότι μεγαλύτερον σεβασμόν και εκτίμησιν έχομεν πρός τήν Ελλαδα διότι όπως κι’ εμείς στην ΚΙΝΑ ανεπτύξαμεν αρχαίους πολιτισμούς παρά εις τήν Ευρώπην που μόνον πολέμους γεννά και καταστροφάς.Οι συλλαβόντες τήν ιδέαν τής ενωμένης Ευρώπης Μωρίς Σουμάν και Ντέ Γκώλ ηννόουν αυτήν από τά Ουράλια μέχρι τού Ατλαντικού δηλ.συμπεριλαμβάνουσαν και τήν Ρωσίαν.Οι διάδοχοι εφάνησαν ανίκανοι εις αυτό.ΜΗ ΕΛΠΙΖΕΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ε.ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΙΑ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΙΝΑ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ ΤΟ ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΗ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΑΝ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΗ ΑΦΟΥ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟΝ.

Ερώτησις 2α:Τί γνώμη έχετε διά τάς ΗΠΑ;

Απάντησις Καθηγητού:Αι ΗΠΑ ακόμη τεχνολογικώς υπερτερούν κατά τι τής ΚΙΝΑΣ αλλά ευρίσκονται εις οικονομικόν κατήφορον και εις τήν αρχήν τής παρακμής των.Ομως η ΚΙΝΑ ημπορεί ακόμη να υστερή κατά τί τεχνολογικώς αλλά ευρίσκεται εις δυναμικήν άνοδον και συντόμως θα υπερκεράση τάς πολύ γηρασμένας και παρηκμασμένας ΗΠΑ.Εχουν το μεγαλύτερον εξωτερικόν χρέος εις τον Πλανήτην και επί πλέον μετά τον Β’ Παγκόσμιον πόλεμον έχουν μέσω των Μυστικών Υπηρεσιών ανατρέψει Καθεστώτα,έχουν διεξάγει πολέμους (Βιετνάμ,Ιράκ.Αφγανιστάν,Παναμά,ΙΡΑΝ κ.α) γενόμεναι η πλέον μισητή Χώρα τού πλανήτου.

Είδετε ποτέ τήν ΚΙΝΑ να επεμβαίνη εις άλλην Χώραν αποσταθεροποιητικώς;Ποτέ.

Υ.Γ:Όμως επειδή έχω περατώσει και το Οικονομικόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (Α.Σ.Ο Ε Ε) μελετήσας τούς όρους εισόδου μας εις τήν Ε.Ε και εν συνεχεία συμπληρωματικώς το ΜΑΣΤΡΙΧΤ είχον διατυπώσει τήν άποψιν ότι ουδόλως συνέφερεν η ένταξίς μας εις τήν Ε.Ε διά πολλούς και ποικίλους λόγους που δεν είναι τού παρόντος.Πάντως ακαταλλήλως εισήλθομεν και ώς αναφέρει ο τ.Πρόεδρος τής Γαλλίας Ζισκάρ ντ’ Εσταίν «Η Ελλάς κακώς εισήλθεν εις τήν Ε.Ε πολύ δε μάλλον εις τήν Ευρωζώνην αλλά εισήλθεν ένεκεν απαιτήσεως τού τότε Γερμανού Καγκελαρίου Χέλμουτ Σμίτ πού φαίνεται να «εχρώστα» κάτι εις τον Κων.Καραμανλήν Α»’.Εγώ δε συμπληρώ επ’ αυτού:

1.Οτι ο Γερμανός ΣΜΙΤ εχρώστα εις τον Καραμανλήν το ότι το 1959 ο Κων.Καραμανλής Α’ πρωθυπουργός τής τότε ΕΡΕ είχεν ψηφίσει τό Ν.Δ 3933/1959 διά τού οποίου «Ανεστέλετο αυτοδικαίως πάσα δίωξις Γερμανών υπηκόων φερομένων ώς εγκληματιών πολέμου καθώς και η εκτέλεσις πάσης ποινής ή υπόλοιπον αυτής».Μέ βασιν τούτο διά τού Ν.Δ 4016/24.1.59 απεφυλακίσθη τήν 5.11.59 ο εκτίων 25 κάθειρξιν Γερμανός Μάξ Μέρτεν υπεύθυνος των Κατοχικών Στρατευμάτων επί θεμάτων Δικαιοσύνης αποστείλαντος τά 1941-43 και 50.000 Εβραίους εις τά Στρατόπεδα τού Αούσβιτς και Νταχάου.Επί πλεόν ο αποφυλακισθείς Μάξ Μέρτεν μετέπειτα εις συνέντεύξεις του εις τήν Εφημ.ΗΧΩ τού Αμβούργου αλλά και τού Περιοδικού ΣΠΙΓΚΕΛ εδήλου ότι «Τόσον ο Καραμανλής Α’ όσον και ο φίλος του τότε Υπουργός Εσωτερικών Τάκος Μακρής,γνωστός τού νόθου Τριφασικού Εκλογικού Συστήματος τού 1956 και ο ΥΦΕΘΑ Υποπτέραρχος ε.α Γ.Θέμελης,ήσαν πράκτορες τών Γερμανών κατά τήν Κατοχήν».

2.Ο Καραμανλής ήθελεν να εντάξη τήν Ελλαδα εις τήν Ε.Ε διά τούς εξής λόγους:

.α.Δια τήν υστεροφημίαν του ότι αυτός εισήγαγεν τήν Ελλαδα εις τήν Ευρώπην.

.β.Επίστευεν ότι η Ελλάς ευρισκομένη εις τήν Ε.Ε δέν θα εκινδύνευεν πλέον από πραξικόπημα τού Στρατού τύπου 21ης Απριλίου 1967 καί

.γ.Οτι η Τουρκία δέν θα εδημιούργει πλέον προβλήματα εις βάρος τής Ελλάδος.

Παντ. Οικονόμου: Το τουρκικό τελεσίγραφο και η ελληνική απάντηση 

Από
anixneuseis
-
2

Παντελής Οικονόμου στις 2026-09-09 09:16  

Παραλάβαμε λοιπόν τελεσίγραφο από την Άγκυρα. Από τον Πρόεδρο μέχρι τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της, αξίωσαν να αποδεχθούμε ένα πλαίσιο σχέσεων μας, όπως το ορίζει η ίδια, πέρα και έξω από  την διεθνή νομιμότητα, αλλιώς θα οδηγηθούμε σε σύρραξη. «Μπορείτε να έχετε κυριαρχία και να ασκείτε κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά μόνον όσα, όποια και εφ’ όσον τα εγκρίνουμε εμείς», υπήρξε το περιεχόμενο του τελεσιγράφου. Με την απειλή ότι αν δεν δεχτούμε την Φινλαδοποίηση μας θα χάσουμε πολύ περισσότερα.
Η ελληνική απάντηση
Στο τελεσίγραφο αυτό η μια και μόνη διαθέσιμη απάντησή μας είναι: «Αφήστε τις απειλές πριν το τρέχον κόστος τους ξεπεράσει κατά πολύ κάθε προσδοκώμενο όφελος σας». Η επίδοση της απάντησής μας αυτής πρέπει να είναι όσο πιο καθαρή γίνεται ώστε κανένας (πριν από όλους εμείς οι ίδιοι) να μην μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε. Η απόρριψη  του τελεσιγράφου λοιπόν δεν αρκεί να επιδοθεί ρηματικά. Πρέπει να  υποστηριχθεί έμπρακτα ώστε να γίνουν αισθητές οι συνέπειές της. Πρώτη συνέπεια η μετακίνηση του Πρωθυπουργού μας από τα «ήρεμα νερά» στο στέρεο έδαφος της μαχητικής συνύπαρξης μας με την γείτονα. Διμερείς συνομιλίες σε πολιτικό επίπεδο μπορούν να επαναληφθούν μόνο μετά την απόσυρση κάθε εις βάρος μας απειλής, παλιάς ή νέας.
Για να είναι αξιόπιστη η απόρριψη του τελεσίγραφου χρειάζονται πολλά ακόμα, με σημαντικότατο ανάμεσά τους την σφυρηλάτηση, παλλαϊκής ει δυνατόν, ενότητας. Υποχρέωση της όποιας ελληνικής κυβέρνησης, νυν ή επόμενης, με συνέπεια της την αποχή από ψηφοθηρική εκμετάλλευση της πολιτικής εθνικής ασφάλειας: από την προπαγάνδα για επιτυχίες, υπαρκτές ή ανύπαρκτες, μέχρι την συλλογή πληροφοριών για εκβιασμό αντιπάλων του εξουσιαστικού μας κατεστημένου. Για να συνταχθεί εσωτερικό μέτωπο χρειαζόμαστε κυβέρνηση που τιμωρεί τις παγιδεύσεις τηλεφώνων αντιπάλων της και όχι κυβέρνηση που τις κουκουλώνει.
Ας δουλέψουμε εμείς τώρα για να δουλέψει ο χρόνος για μας
Πράγματι, συλλέγουμε πληροφορίες με μόνο σκοπό την διαρκή εκτίμηση και επανεκτίμηση της «μεγάλης εικόνας», μιας και η σχέση μας με την γείτονα δεν είναι «παιχνίδι για δυο». Αλλά μια διαφορετική πολιτική ασφάλειας, πέρα από αξιόπιστες πληροφορίες και εύστοχες εκτιμήσεις, επιβάλλει, αναπόφευκτα, νέα μέσα για την άσκησή της. Υπαγορεύει την ανάγκη διαρκούς επεξεργασίας διπλωματικών πρωτοβουλιών, συμμαχικών σχέσεων και εξοπλιστικών προγραμμάτων, ώστε να προχωρήσουμε σε διορθώσεις, προσαρμογές, διευρύνσεις και τελειοποιήσεις όσων διαθέτουμε.
Στον βωμό της -σε αποδρομή, ας ελπίσουμε- αυταπάτης των «ήρεμων νερών», θυσιάσαμε πολύτιμο κεφάλαιο (οικονομικό και πολιτικό), αλλά και πολύ χρόνο. Βρισκόμαστε στο «και πέντε» και, είναι πια επείγον, η δήλωση πρόθεσης αλλαγής πολιτικής να ενορχηστρώνεται από μέσα εφαρμογής της. Η κυβέρνηση οφείλει να ενεργοποιήσει τις κρατικές υπηρεσίες για την επεξεργασία των μέσων αυτών. Μιλάμε για συγκεκριμένες ανταποδόσεις στις προκλήσεις της γειτονικής μας χώρας, ευέλικτες και μη, άμεσες και έμμεσες, πάντως νέες. Είναι η ώρα, η άλλη πλευρά να συνειδητοποιήσει ότι δεν ξέρει τι να περιμένει στην επόμενη παραβίαση του εναέριου χώρου μας, των χωρικών μας υδάτων ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μας. Ακόμα περισσότερο, να μην γνωρίζει ποιες πρόκειται να είναι οι δικές μας πρωτοβουλίες, πέρα από τις απαντήσεις στις δικές της προκλήσεις.
Η Τουρκία, πριν από όλα βέβαια, δεν μπορεί να παραβλέπει ότι το σημείο κλειδί στις σχέσεις μας είναι πάντα η επανένωση της Κύπρου. Χωρίς την οποία δεν μπορεί «να κλείσει η πόρτα του φρενοκομείου» όπως είχε ονοματίσει ο Γεώργιος Παπανδρέου πριν από πολλές δεκαετίες την πρόθεση μας να μην την ανοίξουμε, αλλά να την διαβούμε αν την ανοίξει η Άγκυρα.

Αχ. Ταουξής: Όταν η ιστορια γίνεται λάφυρο

Από
anixneuseis
-
1
του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.

Υπάρχει ένας τρόπος να μετρήσεις τον πολιτισμό ενός κράτους που δεν βρίσκεται στα μουσεία του, αλλά στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα μνημεία που κληρονόμησε από έναν άλλο λαό. Και εδώ η ιστορία γίνεται αποκαλυπτική.

Στο βορειοδυτικό Ιράν βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου, η περίφημη «Μαύρη Εκκλησία». Για τους Αρμενίους δεν είναι απλώς ένα παλιό εκκλησάκι στα σύνορα. Είναι ο τόπος όπου, κατά την παράδοση, κήρυξε και τάφηκε ο απόστολος Θαδδαίος, ένας από τους πρώτους φωτιστές της Αρμενίας και η ίδια η αφετηρία της χριστιανικής τους ταυτότητας. Εδώ για αιώνες, Αρμένιοι προσκυνητές από την Περσία, τον Καύκασο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία έβρισκαν καταφύγιο, γράμματα και ελπίδα.

Και όταν ήρθε η γενοκτονία, το Ιράν, παρά τις δικές του εσωτερικές αναταράξεις και τον σκληρό του θεοκρατικό χαρακτήρα ,δεν έκλεισε τα σύνορα σε όσους Αρμενίους κατάφεραν να φτάσουν ως εκεί. Πολλοί που επέζησαν, βρήκαν προσωρινή ασφάλεια στην περσική πλευρά, μακριά από τις σφαγές και τους εξαναγκαστικούς εκτοπισμούς. Το μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου, σε μια χώρα όπου οι Αρμένιοι ήταν και παραμένουν μειονότητα, συνέχισε να λειτουργεί ως τόπος πίστης και στήριγμα μιας διασπαρμένης, πληγωμένης κοινότητας.

Το Ιράν συνεργάστηκε με την Αρμενία για την προστασία και διεθνή αναγνώριση της αρμενικής κληρονομιάς, με την UNESCO να εντάσσει τα αρμενικά μοναστικά συγκροτήματα του Ιράν στην Παγκόσμια Κληρονομιά.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι το Ιράν είναι υπόδειγμα θρησκευτικής ελευθερίας. Δεν είναι παρά μία  στυγνή ισλαμική δημοκρατία. Όμως στο συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχει μια αξιοπρόσεκτη επιλογή. Η φροντίδα που επέδειξε το Ιράν στην κληρονομιά ενός άλλου λαού και δεν την αντιμετώπισε ως κάτι που πρέπει να εξαφανιστεί, επειδή δεν ταιριάζει στην επίσημη ταυτότητα του κράτους.

Επίσης υπάρχει ακόμη ένα παράδειγμα, διαφορετικό αλλά εξίσου χαρακτηριστικό. Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία χριστιανικά μοναστήρια στον κόσμο, που επί αιώνες διατηρεί την πίστη και τον χαρακτήρα της μέσα σε ένα ισλαμικό περιβάλλον. Παρά τις πρόσφατες εξελίξεις και τις σοβαρές ανησυχίες που προκάλεσαν οι δικαστικές και διοικητικές εξελίξεις γύρω από το καθεστώς της, η διεθνής προσπάθεια για τη διαφύλαξη της Μονής και της μοναδικής κληρονομιάς της συνεχίζεται.

Απέναντι σε όλα αυτά βρίσκεται η Τουρκία. Η δημοκρατική κατά τα άλλα Τουρκία. Εδώ λοιπόν το 2020 η Αγία Σοφία, ένα από τα κορυφαία σύμβολα του βυζαντινού πολιτισμού, έπαψε να λειτουργεί ως μουσείο και μετατράπηκε ξανά σε τζαμί. Τα ανεκτίμητα χριστιανικά ψηφιδωτά και άλλα στοιχεία του βυζαντινού διακόσμου καλύπτονται κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής προσευχής. Η πρακτική αυτή, σε συνδυασμό με τη λειτουργία ενός τόσο ευαίσθητου μνημείου ως ενεργού χώρου λατρείας, έχει προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες για την προστασία και τη μακροχρόνια διατήρηση των ψηφιδωτών.

Δεν πρόκειται για λεπτομέρεια. Ένα ψηφιδωτό που άντεξε αιώνες πολέμων, σεισμών και αλλαγών αυτοκρατοριών δεν θα έπρεπε σήμερα να κινδυνεύει από τον τρόπο με τον οποίο αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το ίδιο το μνημείο.

Το 2024 ακολούθησε η Μονή της Χώρας. Η Παναγία Σουμελά, το Αχταμάρ και άλλα μνημεία της  ελληνικής και αρμενικής χριστιανικής κληρονομιάς συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα σε ένα πλαίσιο, όπου η θρησκευτική τους ταυτότητα και χρήση εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις αποφάσεις της τουρκικής πολιτείας.

Η διεθνής αντίδραση ήταν άμεση και απολύτα χαρακτηριστική της εποχής μας. Η UNESCO «λυπήθηκε βαθιά», το ICOMOS «ανησύχησε», η Ευρωπαϊκή Ένωση «καταδίκασε», το Βατικανό «θρήνησε». Όλοι όσοι επί δεκαετίες αδυνατούσαν να αρθρώσουν μια λέξη για γενοκτονίες, εκτοπισμούς και κατεδαφίσεις εκκλησιών, ξαφνικά βρήκαν το θάρρος να εκδώσουν χλιαρές ανακοινώσεις. Σαν να πίστευαν ότι μια διπλωματική έκφραση θλίψης μπορεί να προστατεύσει τα ψηφιδωτά. Σαν να αρκεί μια ανακοίνωση για να αναιρεθεί το μήνυμα, ότι η ιστορία, όταν δεν σε βολεύει, απλώς τη σκεπάζεις.

Εδώ δεν μιλάμε πλέον μόνο για διαφορετικές χρήσεις κτηρίων. Μιλάμε για διαφορετική αντίληψη της ιστορίας.

Για τους Αρμενίους η μνήμη είναι συνδεδεμένη με τη γενοκτονία, τον ξεριζωμό και την απώλεια της ιστορικής τους πατρίδας. Για τους Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, με τον δικό τους ξεριζωμό και την καταστροφή κοινοτήτων που υπήρχαν επί αιώνες. Για τον κυπριακό ελληνισμό, με την εισβολή, την κατοχή και την καταστροφή ή μετατροπή πολλών χριστιανικών μνημείων στα κατεχόμενα.

Οι τραγωδίες αυτές δεν είναι ίδιες. Έχουν όμως έναν κοινό πυρήνα: την απώλεια ανθρώπων, τόπων και της συνέχειας της παρουσίας τους.

Αυτό ακριβώς κάνει το ζήτημα των μνημείων τόσο κρίσιμο. Η Αγία Σοφία, η Σουμελά, οι αρμενικές εκκλησίες της Ανατολίας και οι κατεχόμενες εκκλησίες της Κύπρου δεν είναι απλώς αρχιτεκτονικά μνημεία. Αποτελούν τεκμήρια μιας ιστορικής παρουσίας.

Η Τουρκία δεν χρειάζεται να αρνηθεί την οθωμανική της κληρονομιά για να σεβαστεί την ελληνική προυπάρχουσα πολιτιστική κληρονομιά. Το Ιράν δεν χάνει την ισλαμική του ταυτότητα επειδή προστατεύει ένα αρμενικό μοναστήρι.

Η πραγματική πολιτιστική αυτοπεποίθηση αρχίζει εκεί όπου ένα κράτος δεν φοβάται την ιστορία των ανθρώπων που ήταν εκεί πριν από αυτό. Ο Άγιος Θαδδαίος, το Σινά και η Αγία Σοφία μας δείχνουν τρεις διαφορετικές εκδοχές της ίδιας πρόκλησης. Τι κάνει ένας λαός όταν κληρονομεί κάτι που δημιουργήθηκε από έναν άλλον.

Τελικά, το ζήτημα δεν είναι ποιος έχει σήμερα την κυριότητα ενός μνημείου.Η πολιτιστική κληρονομιά δεν κρίνεται από το ποιος την κατέχει, αλλά από το αν την προστατεύει.

Αχιλλεύς Ταουξής

Ο Αχιλλέας Ταουξής είναι Υποστράτηγος ε.α. του Ελληνικού Στρατού, με πολυετή εμπειρία στους τομείς της αμυντικής πολιτικής, της στρατηγικής και των διεθνών σχέσεων. Έχει διατελέσει Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Πολιτικής Εθνικής Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, καθώς και Διευθυντής της ελληνικής Προεδρίας της Συντονιστικής Επιτροπής της Διαβαλκανικής Υπουργικής Άμυνας (SEDM-CC/PMSC). Το 2023, ως στέλεχος του ΓΕΕΘΑ, διηύθυνε τη Γραμματεία Συντονισμού Διασκέψεων Διεθνών Οργανισμών και εκπροσώπησε τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ στην έναρξη του NATO Training Technology Conference στην Αθήνα. Έχει επίσης συμμετάσχει ως ομιλητής σε ημερίδες για τη διεθνή ασφάλεια, το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Ελ. Τζιόλας: Περί της αναγκαίας διάκρισης «Λαϊκού» – «Λαϊκίστικου» και «Εθνικού» – «Εθνικιστικού»

Από
anixneuseis
-
1

Ή, λόγος αναγκαίος υπέρ του «Λαϊκού» και του «Εθνικού»

του Ελευθερίου Τζιόλα, πρώην Υπουργού

Η απαρέσκεια και η άρνηση για το «λαϊκό»

Μιλώντας στις μέρες μας για “λαϊκό’’, ακόμα και χρησιμοποιώντας αυτόν τον όρο, κινδυνεύεις να αντιμετωπισθείς ως αποδιοπομπαίος.
Οι ελίτ και οι εκπρόσωποί τους, τα κρατούντα μέσα ενημέρωσης, αλλά όχι μόνο αυτοί, σε κοιτάζουν και σε συμπεριφέρονται σαν μια φιγούρα ξεπερασμένη, απροσάρμοστη στα νέα ήθη και τη νέα εποχή (εννοώντας, βέβαια: ως νέα ήθη τα ήθη τους και ως νέα εποχή την «εποχή» τους).

Κάθε τι που φέρει μέσα του την έννοια «Λαός» (Λαϊκή Κυριαρχία, Λαϊκή κινητοποίηση, Λαϊκή δημιουργία, Λαϊκή συμμετοχή, Λαϊκό κίνημα κλπ) δημιουργεί στις άρχουσες ελίτ και τους ποικίλους εκπροσώπους τους μια εμφανή αρνητική, απαξιωτική διάθεση, μια στάση απορριπτική. Αν ήταν να αναδιατυπώσουν ακόμα και τις κυρίαρχες ρήτρες του Συντάγματος με την απαλοιφή της σχετικής ορολογίας, θα το έκαναν με μεγάλη ικανοποίηση. Αλλά το Σύνταγμα -καθώς, και η Ιστορία- είναι εκεί, ακατάλυτος νομοθέτης, διακηρύσσοντας την αλήθεια, αλλά και μια άλλη Δυνατότητα. Στην κορυφαία, την ιδρυτική του θέση -άρθρο 1 παρ. 2 το Σύνταγμα, προς απογοήτευση των ελέω κεφαλαιοκρατίας αρχόντων- ορίζει: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία». Και στο άρθρο 1 παρ. 3 υπογραμμίζει: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού ( = του Λαού) και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Στον κατακλυσμό, λοιπόν, περί “λαϊκισμού” που τείνει να παρασύρει κάθε συμπολίτη μας -έντιμο άνθρωπο του λαού- και στον εύκολο και σκόπιμο χαρακτηρισμό τού κάθε τι μη αποδεκτού από την κυρίαρχη αντίληψη ως λαϊκίστικου, είναι ανάγκη να επαναφέρουμε ορισμένες βασικές έννοιες και διακρίσεις, καθώς και μια ιδεολογική γραμμή για την υπεράσπιση του Λαϊκού. Έννοιες, όροι και γλώσσα, που τώρα χάνουν το νόημά τους είτε, κυρίως, από σκοπιμότητα είτε, ορισμένες φορές, από άγνοια, ας αγωνισθούμε να τους δώσουμε το πραγματικό τους περιεχόμενο.
Όπως θα έλεγε κι ο ποιητής: «Θὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ παίρνουνε τὸ ἴδιο βάρος σ᾿ ὅλες τὶς καρδιές, σ᾿ ὅλα τὰ χείλη. Ἔτσι νὰ λέμε πιὰ τὰ σύκα-σύκα καὶ τὴ σκάφη-σκάφη»

Tο «λαϊκίστικο» δεν είναι «λαϊκό» – Και το «λαϊκό» είναι απαιτητικό

Τα βασικά, λοιπόν.

Στην διαδρομή των κοινωνικών εξελίξεων και της πολιτικής διαπάλης, συχνά ό,τι αμφισβητεί την κυρίαρχη εξουσία και την ηγεμονία των ιδεών της, μιλώντας στο όνομα του Λαού χαρακτηρίζεται σκοπίμως “λαϊκίστικο”. Και όσοι αγωνίζονται για το Λαό (για τις ανάγκες του και τους στόχους ικανοποίησης τους) δέχονται συνήθως και σκοπίμως τον χαρακτηρισμό “λαϊκιστές”. Ο χαρακτηρισμός αυτός επιδιώκει να αποτυπώσει μια απωθητική εικόνα, σαν μια ρετσινιά, με σκοπό και οι απόψεις/θέσεις και οι φορείς/στελέχη να απομονωθούν, να εξουθενωθούν, να απορριφθούν. Και με τον τρόπο αυτό να συνεχισθεί η κυριαρχία των ιδεών και απόψεων των κρατούντων (τάξεων, ομάδων και εκπροσώπων τους).

Από την άλλη, όμως, πρέπει να τονίσουμε ότι απαιτείται μέταλλο και κουράγιο, αλλά και βαθιά γνώση και συγκρότηση για να εννοηθεί, να παρουσιαστεί και να αναδειχθεί του τί είναι πραγματικά λαϊκό. Δηλαδή, του τί ανήκει και σχετίζεται πραγματικά με την πλατιά κοινωνική, παραγωγική, δημοκρατική βάση, του τί πολιτικά, στην ουσία την υποστηρίζει αλλά και την εξυψώνει. Και με αυτόν τον τρόπο, με τέτοιο περιεχόμενο να μιλάς για το Λαό, για τα γνήσια, πολλών μορφών παράγωγά του και δημιουργήματά του, καθώς -και κυρίως- για τις πραγματικές ανάγκες και το Μέλλον του.

Ο Λαός εννοείται -όχι ως ένα «άμορφο, ασπόνδυλο κοινωνικό μόρφωμα», αλλά ως η μεγάλη, πλατιά κοινωνική δύναμη. Η μεγάλη, δυναμική πλειοψηφία της κοινωνίας, διαστρωματική στην κοινωνική της σύνθεση (από τα «χαμηλά οικονομικά στρώματα» μέχρι και την «μεσαία τάξη»).

Αυτή η κοινωνική πλειοψηφία σε καμπές της Ιστορίας λαμβάνει -έχει λάβει- τη μορφή ενός κοινωνικού εναλλακτικού συνασπισμού απέναντι στις άρχουσες τάξεις, την εξουσία και τους μηχανισμούς της.

Ο Λαός εννοείται και ως πλουραλιστικός και πολύμορφος φορέας Αξιών, Ιστορίας, Δημιουργίας και Πολιτισμού με παραγωγικό, αντιστασιακό, μεταμορφωτικό, απελευθερωτικό περιεχόμενο και χαρακτήρα -που κινείται στον αντίποδα των κατεστημένων- φέρνοντας στο φως νέες ιδέες και πρότυπα με σκοπό να καθορίσουν τις εξελίξεις και να διαμορφώσουν νέες συνθήκες (παραγωγικές, κοινωνικές, πολιτισμικές).


Το κύριο και πρωταρχικό, λοιπόν, στοιχείο στο οποία οφείλουμε να συμφωνήσουμε είναι ότι: το λαϊκό δεν ταυτίζεται, ούτε συμπληρώνει, και βέβαια δεν υπηρετεί ούτε, ασφαλώς, εξυπηρετεί τις κυρίαρχες ελίτ και τις εξουσίες τους. Μόνο στη βάση αυτή -κι αφού συμφωνήσουμε περί αυτά- μπορούμε να περάσουμε στο επόμενο στάδιο, στο επόμενο ζήτημα για να διακρίνουμε με ευκρίνεια το «λαϊκίστικο» από το «λαϊκό». Δηλαδή, να περάσουμε σε μια συζήτηση ουσίας, σ΄ έναν διάλογο εντός του Λαϊκού παράγοντα/συνόλου -ορθότερα στο εσωτερικό του λαϊκού κινήματος, περί του «λαϊκίστικου» και του «λαϊκού».

Χωρίς τον μόλις πριν αναφερθέντα, θεμελιώδη διαχωρισμό (από τις κυρίαρχες ελίτ/τάξεις και τις εξουσίες τους), τα πράγματα και η πείρα βεβαιώνουν ότι οι περισσότεροι απ΄ όσους μιλούν για το Λαό και τα συμφέροντά του δεν είναι παρά εξαρτώμενοι από τις κυρίαρχες ελίτ (με ποικιλία μορφών εξάρτησης) προς τις οποίες τελικά συγκλίνουν και τις οποίες (εξ)υπηρετούν, παγιδεύοντας πλήθος ανθρώπων της λαϊκής βάσης, δηλαδή της κοινωνικής βάσης που μοχθεί, εργάζεται, αγωνιά και ελπίζει.

Αντιδιαστέλλοντας το λαϊκίστικο από το λαϊκό πρότυπο, οφείλουμε να τονίσουμε ότι το λαϊκίστικο πρότυπο, παρά την επίφαση λαϊκότητας, δεν είναι λαϊκό. Το λαϊκίστικο πρότυπο -ένα γνήσια δημαγωγικό πρότυπο -αντλεί τη δύναμή του και την επιρροή του από ορισμένες αντιλήψεις που επιβιώνουν, που λαθροβιούν μέσα σε στρώματα του Λαού. Αντιλήψεις, όμως, που συνιστούν ιζήματα ιδεολογίας, χοντροκομμένα απομεινάρια παραφθαρμένων αξιακών μοντέλων. Κατακάθια ιδεολογίας και μοντέλα που συναντώνται κυρίως σε πληθυσμιακές ομάδες χωρίς καλλιέργεια, δίχως πολιτισμικό φορτίο, χωρίς (δια)παιδαγωγικό γαλβάνισμα κοινωνικών ιδανικών και δίχως διαδρομές και βιώματα συλλογικών αγώνων.

Η διαστρέβλωση, η κολακεία και το ψέμα είναι οι συνηθέστερες μορφές του «λαϊκίστικού προτύπου» στην έκφραση, στο «λόγο» και την επικοινωνία.

Η σύγχυση στο λαϊκίστικο πρότυπο είναι κύριο χαρακτηριστικό του, αλλά και το κύριο μέσον του.
Ο πολιτικός αγώνας συγχέεται με τη “βεντέτα” και το “βεντετισμό”.
Ο συλλογικός και οργανωμένος αγώνας εκφυλίζεται στον ψεύτικο “τσαμπουκά” και στους ‘’λεονταρισμούς’’.
Η αλληλεγγύη συγχέεται με την “κηδεμονία” των ισχυρών και την “προστασία” των νονών.
Η κριτική συγχέεται με το κουτσομπολιό και ακυρώνεται από την παραπολιτική.
Η αυθαιρεσία αντικαθιστά την τεκμηρίωση.
Οι κοινωνικές ανάγκες μετατρέπονται σε “εργολαβία” ισχυρών παραγόντων και κομισάριων.
Αντίθετα, το λαϊκό πρότυπο είναι ο αντίποδας του λαϊκίστικου -του δημαγωγικού, του ρηχού, του ιδιοτελούς, του αλλότρια υποθηκευμένου.

Το λαϊκό πρότυπο και ο λαϊκός ηγέτης

Το λαϊκό πρότυπο, ο λαϊκός ηγέτης – κι όχι ο δημοκόπος, όχι ο υπερφίαλος δημαγωγός -έχει ουσιαστική σχέση με το Λαό. Με τις ανάγκες του, με τα μύχια του, με την ιστορία του, με το νόημα των αγώνων του και τους αγώνες του, με την πολύμορφη δημιουργία του, με τις κατακτήσεις και τα οράματα των πνευματικών πατέρων του. Σκέπτεται και δρα, πάντα, σταθερά για την ενότητα του λαού γύρω από θετικούς στόχους εξύψωσης. Έχει σταθερό προσανατολισμό του την ευημερία του λαού και την εφαρμογή ενός σχεδίου δικαιοσύνης και ανάπτυξης.

Ο λαϊκός ηγέτης συνδέει πάντα, σταθερά και σε βάθος το Λαϊκό με το Πατριωτικό (το Εθνικό), εξουδετερώνοντας έτσι και την πατριδοκαπηλία που χρησιμοποιούν για παγίδευση του Λαού και των αυτόνομων προοπτικών του οι άρχουσες κάστες και η εξουσία τους. Ακυρώνοντας επίσης την ακραία -δήθεν εθνική- ρητορική των ακροδεξιών καθώς και των ιστορικά χρεοκοπημένων και εθνικά καταστροφικών συμπεριφορών τους.


Το «εθνικιστικό» (σοβινιστικό) δεν είναι «εθνικό»

Το «εθνικό» (πατριωτικό) συνδέεται με το λαϊκό και το δημοκρατικό και αλληλοσυμπληρώνονται
Μιλούμε για τον εθνικισμό (σοβινισμό) όπως αυτός διαμορφώθηκε και επικράτησε κατά την σύγχρονη τελευταία περίοδο από την δεκαετία του ΄70 μέχρι τις μέρες μας και ιδιαίτερα για την τελευταία 30ετία. Η διάκριση αυτή είναι αναγκαία και κρίσιμη, για να μην περιπέσουμε σε αδιέξοδα λόγω σύγχυσης με τα εθνικά-απελευθερωτικά-ανεξαρτησιακά κινήματα και την κινητήρια ιδέα του Έθνους (του «δημοκρατικού εθνικισμού» & του «έθνους-κράτους») του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.
Μπορούμε εδώ να αναδείξουμε και να εμβαθύνουμε στη διάκριση, την αντιδιαστολή μεταξύ Εθνικού (Πατριωτικού) και εθνικιστικού (σοβινιστικού).

Ο πατριώτης, στέκεται σ΄ ένα κομμάτι Γης, την Πατρίδα του, που είναι η βάση του – ο τόπος της γεωγραφικής του επικράτειας- για τις ιδέες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της Ισότητας, της Απελευθέρωσης. Ιδέες για την Πατρίδα του και για τον Κόσμο. Έχει συνείδηση ότι εργάσθηκαν, μάτωσαν, αγωνίσθηκαν πολλοί, μόχθησαν, μέσα στους αιώνες, για να υπάρχει αυτό “το κομμάτι Γης”, ότι θυσιάσθηκαν αμέτρητοι, μέσα στο χρόνο, για να είναι αυτή – έστω αυτή! – που σήμερα πάνω της ζούμε, δρούμε, παράγουμε, κάνουμε σχέδια και ονειρευόμαστε -η Πατρίδα, η βάση μας.

Ο πατριώτης δεν είναι εθνικιστής γιατί δεν μισεί, ούτε διεκδικεί επιθετικά και αναίτια μέρος της πατρίδας κανενός άλλου. Ούτε θεωρεί τον εαυτό μου (ή τη «ράτσα» του) μέλος μιας “ανώτερης φυλής’’. Ούτε τον εμπνέουν μιλιταριστικές νοοτροπίες και μιλιταριστικοί σκοποί, ούτε και μαχητικές «σέχτες» στα πρότυπα των φασιστικών και ναζιστικών οργανώσεων επιβολής της «τάξης» και της ολοκληρωτικής «ιδεολογίας» τους. Είναι όλα αυτά, στοιχεία που συνθέτουν την εθνικιστική ιδεολογία και στάση, που βρίσκονται και κινούνται στον αντίποδα του Πατριωτισμού.

Πατριώτης και Δημοκράτης είναι δύο αδιάσπαστες πλευρές της ίδιας υπόστασης.

Ο δημοκράτης πατριώτης θεωρεί τη δική του Πατρίδα ως τη βάση ζωής, σχεδιασμού και αγώνα.
Και οι Πατρίδες των άλλων λαών -με αυτό, το ίδιο πνεύμα- μπορούν να αποτελέσουν κρίκους μιας διεθνούς αλυσίδας, ενός ισχυρού δικτύου για τους κοινούς μεγάλους στόχους, της Απελευθέρωσης, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να εννοηθεί, να ορισθεί και να διαμορφωθεί ένας νέος Διεθνισμός ισοτιμίας και αυτονομίας.
Ο πατριώτης -ο λαϊκός άνθρωπος και δημοκράτης πολίτης -έχει συνείδηση ότι χωρίς την Πατρίδα του δεν έχει βάση. Δεν έχει αναφορές, δεν έχει ρίζα, δεν έχει σημείο εκκίνησης, δεν έχει μέλλον.

Αν η Παρτίδα του συρρικνωθεί με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε τομέα, η βάση του αδυνατίζει, κομματιάζεται, ο αγώνας του πλήττεται, οι ιδέες του χάνουν αξία και επιρροή, δεν έχει δύναμη κινούσα.
Μπορεί, νομίζω, τώρα, να κατανοηθεί η σημασία, η ορθότητα και η αξία των τριών -στην αλληλουχία και αλληλοσυμπλήρωση τους -στρατηγικών κατευθύνσεων: Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία-Κοινωνική Απελευθέρωση.

Τελικά, ο δημοκράτης πατριώτης εννοεί σε βάθος, με πραγματικούς όρους ότι χρειάζεται Τόπο (Πατρίδα) για να Κινήσει (να Αλλάξει) τη Γη!
«Δός μοι πᾷ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινήσω»( =δώσε μου τόπο να σταθώ και θα κινήσω τη Γη )!

Δεν υπάρχει Έθνος χωρίς Λαό

Να υπογραμμίσουμε ότι στην πολιτική μας κουλτούρα Έθνος και Λαός είναι –και οφείλουν να είναι- δύο θεμελιώδεις, αλληλένδετες έννοιες. Δεν υπάρχει πρωτεύον και δευτερεύον. Υπάρχει ενότητα, αδιάσπαστη. Δεν μπορούμε «να σώζουμε το έθνος και να εξαθλιώνουμε το λαό». Δεν υπάρχει οντότητα Έθνους χωρίς το όν, το Λαό. Η αντίληψη, η πολιτική που δηλώνει ότι «σώζει το έθνος και λυπάται για την εξαθλίωση του λαού» που ή ίδια όμως προκαλεί, είναι στο λόγο της μια φαρισαϊκή πολιτική και στην ουσία της μια πολιτική που αδυνατίζει και το Έθνος, εξαθλιώνοντας το Λαό. Δεν υπάρχει Έθνος χωρίς Λαό. Δεν μιλάμε για ένα τυπικό περίβλημα, για ένα άδειο πουκάμισο (Έθνος), χωρίς σάρκα, χωρίς ψυχή (Λαός).

Τέτοιες αντιλήψεις, τέτοιες πολιτικές, με τέτοια τελικά αποτελέσματα δεν είναι ούτε «σωτήριες», ούτε «πατριωτικές», ούτε βέβαια προοδευτικές -όσο κι αν διατείνονται ότι είναι…


Το «περιθώριο»: να ενταχθεί στο Λαό

Χρειάζεται ίσως, εδώ, και μια σημείωση για ένα φαινόμενο κοινωνικό. Η επιλογή μιας θέσης περιθωρίου στην κοινωνική ζωή και το κοινωνικό γίγνεσθαι (ως στάση ζωής και αντίληψης), με την υποστήριξη και την αναπαραγωγή των κλειστών, εμμονικά μειοψηφικών μοντέλων που δανείζεται κάποια λαϊκότητα, δεν είναι λαϊκό, δεν αποτελεί -παρά την όποια ειλικρίνεια- λαϊκή στάση, ενεργή λαϊκή στάση. Αναγκαίος είναι ο δραστικός μετασχηματισμός του και η απελευθέρωση από αυτή την κατάσταση, τον εγκλωβισμό του “περιθωρίου”. Αυτό -όταν συντελεστεί, και μπορεί να συντελεστεί- θα στρέψει, θα οδηγήσει χρήσιμα και παραγωγικά τους «κοινωνικά περιθωριακούς» προς την κοίτη του Λαϊκού, φέρνοντας αποτελέσματα δημιουργικά και νέες ωφέλιμες και ενδιαφέρουσες προοπτικές.


Το κρίσιμο, πάντα, κριτήριο

Κλείνοντας, πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου -και αυτό να αποτελεί κύριο κριτήριο διάκρισης και επιλογής- ότι ο λαϊκός ηγέτης και το λαϊκό πρότυπο υποβοηθούν, προάγουν και εγγυώνται την ενότητα και την προσπάθεια του Λαού, επιδιώκουν τη δημιουργία ενός ευρύτατου, ενεργητικού, παραγωγικού κοινωνικού συσχετισμού πάνω σ΄έναν κώδικα Αξιών, γύρω από ένα πλαίσιο ιδεολογικών Αρχών, σ΄ ένα Εθνικό και Διεθνικό σχέδιο πολιτικών στόχων Δικαιοσύνης, Βιώσιμης Ανάπτυξης και Προόδου.

ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ: Η Θράκη σε κίνδυνο: Η Ελλάδα αδειάζει και η τουρκική επιρροή μεγαλώνει. Ακούει κανείς στην Αθήνα;

Από
anixneuseis
-
6

του Θεόδωρου Ατματζίδη, Υποστρατήγου ε.α.

Η Ελλάδα που αδειάζει, η γη που αλλάζει χέρια και η Τουρκία που πλησιάζει

Εισαγωγή

Υπάρχουν εθνικοί κίνδυνοι που εμφανίζονται ξαφνικά, με στρατιωτικές κινήσεις, κρίσεις και δηλώσεις που προκαλούν άμεσα την προσοχή της κοινής γνώμης. Υπάρχουν όμως και κίνδυνοι που εξελίσσονται πολύ πιο αργά, σχεδόν αθόρυβα, μέσα στην καθημερινότητα.

Ένα χωριό που χάνει τους κατοίκους του, ένα σχολείο που κλείνει επειδή δεν υπάρχουν πλέον αρκετά παιδιά, ένας αγρότης που εγκαταλείπει τη γη του επειδή το κόστος παραγωγής έχει γίνει δυσβάσταχτο, ένας νέος άνθρωπος που φεύγει αναζητώντας εργασία και δεν επιστρέφει. Όλα αυτά, αν τα κοιτάξει κανείς ξεχωριστά, μοιάζουν με συνηθισμένα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Όταν όμως συμβαίνουν επί χρόνια στην ίδια ευαίσθητη γεωγραφική περιοχή, αποκτούν μια εντελώς διαφορετική σημασία.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη Θράκη.

Η περιοχή δεν αντιμετωπίζει μόνο το πρόβλημα της δημογραφικής συρρίκνωσης. Αντιμετωπίζει την παράλληλη αποδυνάμωση της παραγωγικής της βάσης, την εγκατάλειψη μικρών οικισμών, τη γήρανση του πληθυσμού και, ταυτόχρονα, την αυξανόμενη οικονομική και επιχειρηματική παρουσία κεφαλαίων που προέρχονται από γειτονικές χώρες. Ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται και το τουρκικό κεφάλαιο, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ορατότητα στην περιοχή του Έβρου και ευρύτερα στη Θράκη.[2]

Το ζήτημα επομένως δεν είναι να αντιμετωπιστεί κάθε ξένη επένδυση ως απειλή. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι τι συμβαίνει όταν η ελληνική παρουσία αποδυναμώνεται σταδιακά σε μια περιοχή στρατηγικής σημασίας και την ίδια στιγμή δημιουργούνται νέες οικονομικές, ιδιοκτησιακές και επιχειρηματικές σχέσεις με μια χώρα που διατηρεί μακροχρόνιες γεωπολιτικές επιδιώξεις στην περιοχή.

Εκεί ακριβώς αρχίζει η συζήτηση για την τουρκική επιρροή.

Μια περιοχή που χάνει Έλληνες

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής είναι ίσως η καλύτερη αφετηρία για να κατανοήσουμε το μέγεθος του προβλήματος. Η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης είχε το 2021 μόνιμο πληθυσμό 562.201 κατοίκων, έναντι 608.182 το 2011. Μέσα σε μία δεκαετία χάθηκαν σχεδόν 46.000 άνθρωποι, δηλαδή το 7,6% του πληθυσμού.[1]

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα όταν εξετάσουμε ποιες ηλικίες εγκαταλείπουν την περιοχή. Ο πληθυσμός ηλικίας 20 έως 29 ετών μειώθηκε κατά 23,9%, ενώ η ομάδα 30 έως 39 ετών μειώθηκε κατά 24%. Την ίδια στιγμή, οι κάτοικοι ηλικίας άνω των 80 ετών αυξήθηκαν κατά 38,6%.[1]

Αυτά είναι τα τελευταία πλήρη συγκρίσιμα στοιχεία της Απογραφής 2021. Δεν χρειάζεται, επομένως, να υποθέσουμε ότι «σήμερα είναι ακόμη χειρότερα» χωρίς νεότερα συγκρίσιμα δεδομένα. Αρκεί η ίδια η εικόνα της δεκαετίας 2011–2021 για να δείξει το βάθος της δημογραφικής πίεσης.

Πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκεται μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Οι νέοι φεύγουν, οι οικογένειες λιγοστεύουν και ο πληθυσμός που παραμένει μεγαλώνει ηλικιακά. Η δημογραφία δεν είναι απλώς μια στατιστική απεικόνιση της κοινωνίας. Είναι η ίδια η κοινωνία και η δυνατότητά της να συνεχίσει να υπάρχει.

Όταν σε μια περιοχή μειώνονται οι άνθρωποι που βρίσκονται στην ηλικία της εργασίας και της δημιουργίας οικογένειας, μειώνεται ταυτόχρονα η οικονομική της δυναμική. Μειώνεται η κατανάλωση, περιορίζεται η επιχειρηματικότητα, συρρικνώνεται η αγορά εργασίας και τελικά δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: όσο λιγότερες είναι οι ευκαιρίες, τόσο περισσότεροι νέοι φεύγουν, και όσο περισσότεροι φεύγουν τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες.

Αυτός ο κύκλος είναι ίσως η μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη απειλή για τη Θράκη.

Όταν ένα χωριό αδειάζει, δεν αδειάζει μόνο από ανθρώπους

Η ερήμωση ενός χωριού δεν είναι απλώς μια εικόνα εγκατάλειψης. Είναι μια διαδικασία που επηρεάζει ολόκληρη την οικονομική και κοινωνική λειτουργία μιας περιοχής.

Όταν κλείνει το σχολείο, μια οικογένεια με παιδιά δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να παραμείνει. Όταν κλείνει το κατάστημα, περιορίζεται η καθημερινή οικονομική δραστηριότητα. Όταν ο αγρότης σταματά να καλλιεργεί, η γη χάνει μέρος της παραγωγικής της αξίας. Όταν οι νέοι φεύγουν, η τοπική κοινωνία γερνά. Και όταν όλα αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα, κάποια στιγμή δημιουργείται ένα κενό που δεν είναι εύκολο να καλυφθεί.

Η γη όμως παραμένει. Τα σπίτια, τα καταστήματα, οι δρόμοι, οι υποδομές και οι περιουσίες παραμένουν.

Και εκεί ακριβώς αρχίζει να λειτουργεί η οικονομία.

Ένας ιδιοκτήτης που δεν μπορεί πλέον να συντηρήσει την περιουσία του θα αναζητήσει αγοραστή. Ένας επιχειρηματίας που δεν μπορεί να συνεχίσει τη δραστηριότητά του θα αναζητήσει επενδυτή. Ένα εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για κάποιον που διαθέτει κεφάλαιο. Ένα φθηνό σπίτι σε έναν άδειο χωριό μπορεί να αποκτήσει αξία για έναν αγοραστή που βλέπει μια διαφορετική προοπτική.

Αυτή είναι η φυσιολογική λειτουργία της αγοράς.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ελληνική πλευρά έχει ολοένα μικρότερη δυνατότητα να συμμετέχει σε αυτή την αγορά.

Η γη της Θράκης αποκτά διαφορετική σημασία

Σε μια συνηθισμένη περιοχή της Ελλάδας, η αγορά ενός σπιτιού ή ενός αγροτεμαχίου από έναν ξένο επενδυτή αποτελεί κυρίως οικονομική υπόθεση. Στη Θράκη όμως η γεωγραφία προσδίδει στα ίδια οικονομικά γεγονότα μια επιπλέον διάσταση.

Ο Έβρος είναι ταυτόχρονα εξωτερικό σύνορο της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Αλεξανδρούπολη έχει εξελιχθεί σε σημαντικό ενεργειακό, μεταφορικό και στρατηγικό κόμβο. Η περιοχή βρίσκεται απέναντι από την Τουρκία και αποτελεί κρίσιμο σημείο για τη διασύνδεση της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα Βαλκάνια.

Επομένως, η εξέλιξη της ιδιοκτησίας, της οικονομικής δραστηριότητας και του πληθυσμού δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους αγοράς.

Αυτό ακριβώς έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναθεώρησε το 2026 το πλαίσιο ελέγχου ξένων επενδύσεων, ενισχύοντας τη δυνατότητα εντοπισμού και αντιμετώπισης κινδύνων που μπορεί να προκύπτουν για την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη.

Το νέο πλαίσιο διευρύνει την κάλυψη και σε έμμεσες ξένες επενδύσεις, καθώς και σε επενδυτές εγκατεστημένους στην ΕΕ που ελέγχονται τελικά από πρόσωπα ή οντότητες τρίτων χωρών. Παράλληλα, περιλαμβάνει ευαίσθητους τομείς όπως οι μεταφορές, η ενέργεια, οι κρίσιμες τεχνολογίες και άλλες στρατηγικές υποδομές.[4]

Η λογική είναι απλή: μια οικονομική επένδυση μπορεί, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να αποκτήσει διάσταση οικονομικής αλλά και εθνικής ασφάλειας.

Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που διαθέτει τόσο εκτεταμένα σύνορα με μια μη ευρωπαϊκή γειτονική δύναμη, η συζήτηση αυτή έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Η τουρκική παρουσία γίνεται ολοένα πιο ορατή

Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν συγκεκριμένα περιστατικά που δείχνουν ότι το τουρκικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον για τον Έβρο και τη Θράκη δεν είναι θεωρητικό και πιθανόν ούτε τόσο “αθώο”. Χρειάζεται όμως να περιγράφεται με ακρίβεια, χωρίς να μετατρέπεται κάθε τουρκική οικονομική δραστηριότητα σε απόδειξη κρατικής στρατηγικής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αγορά του ξενοδοχείου «ΗΡΑ» στην Αλεξανδρούπολη. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής, το ξενοδοχείο εκπλειστηριάστηκε το 2023 και αποκτήθηκε από επιχειρηματικό όμιλο με έδρα την Αδριανούπολη της Τουρκίας, ενώ στη συνέχεια ξεκίνησε διαδικασία ανακαίνισης. Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει ότι τουρκική εταιρεία είχε εκφράσει ενδιαφέρον και για άλλο ξενοδοχείο της Αλεξανδρούπολης, η δημοπρασία του οποίου τελικά ανεστάλη όταν ο Έλληνας ιδιοκτήτης εξόφλησε την οφειλή που είχε οδηγήσει στον πλειστηριασμό.[2]

Η ίδια έρευνα καταγράφει ένα ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο: σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται, εταιρεία με έδρα στη Ροδόπη, νομικά εγκατεστημένη στην Ελλάδα, φέρεται να ελέγχεται από Τούρκους υπηκόους και να δραστηριοποιείται μεταξύ άλλων στην αγορά και πώληση κτιρίων και γης.[2]

Εδώ βρίσκεται ένα από τα ουσιαστικότερα ζητήματα: όχι απλώς ποια εταιρεία εμφανίζεται ως αγοραστής, αλλά ποιος είναι ο πραγματικός δικαιούχος, από πού προέρχονται τα κεφάλαια και σε ποια γεωγραφική κλίμακα συγκεντρώνονται οι επενδύσεις.

Η Καθημερινή αναφέρει επίσης ότι κατά την προηγούμενη πενταετία είχαν πραγματοποιηθεί 125 αγορές ακινήτων από αλλοδαπούς στον Έβρο. Ο αριθμός αυτός, όμως, δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως αριθμός τουρκικών αγορών. Το ίδιο ρεπορτάζ σημειώνει ότι άλλες πηγές υποβαθμίζουν την εικόνα, επισημαίνοντας πως πολλές μεταβιβάσεις στη Θράκη αφορούν Έλληνες μουσουλμάνους που μετακινούνται από χωριά της Ροδόπης και της Ξάνθης προς τον Έβρο.[2]

Η διάκριση αυτή είναι σημαντική. Η ύπαρξη τουρκικού κεφαλαίου στη Θράκη τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα περιστατικά. Η υπόθεση μιας μαζικής τουρκικής αγοράς της γης της Θράκης, όμως, δεν τεκμηριώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Και ακριβώς επειδή η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη, χρειάζεται καλύτερη κρατική πληροφόρηση.

Από το ακίνητο στην οικονομική επιρροή

Η οικονομική παρουσία δεν πρέπει να εξετάζεται μόνο μέσα από τις μεγάλες επενδύσεις.

Υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη εικόνα που δημιουργείται από μικρότερες κινήσεις: ακίνητα, εμπορικές επιχειρήσεις, τουριστικές δραστηριότητες, επαγγελματικοί χώροι, αγροτικές εκτάσεις και εταιρικές συμμετοχές.

Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει ότι το 2024 οι άμεσες επενδύσεις μη κατοίκων στην Ελλάδα ανήλθαν σε 6,0 δισ. ευρώ και ότι περισσότερο από το 45% των συνολικών ροών κατευθύνθηκε προς τον τομέα των ακινήτων.[3]

Αυτό δείχνει πόσο σημαντικό έχει γίνει το real estate για το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα.

Η εικόνα αυτή βέβαια, δεν αφορά μόνο τη Θράκη ούτε σημαίνει ότι το τουρκικό κεφάλαιο αποτελεί τον κυρίαρχο ξένο επενδυτή στην Ελλάδα. Αντιθέτως, τα διαθέσιμα στοιχεία της Enterprise Greece δείχνουν ότι οι σημαντικότερες χώρες προέλευσης επενδυτικών κεφαλαίων στην Ελλάδα κατά την τελευταία δεκαετία είναι κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Κύπρος και το Λουξεμβούργο.[8]

Η Τράπεζα της Ελλάδος, μάλιστα, κατέγραφε για το 2023 απόθεμα άμεσων επενδύσεων από την Τουρκία περίπου 400 εκατ. ευρώ.[3]

Αυτό φανερώνει τη γεωπολιτική σημασία της Θράκης.

Εδώ η συζήτηση αποκτά ειδικό βάρος επειδή η αγορά ακινήτων συναντά ένα διαφορετικό δημογραφικό και γεωπολιτικό περιβάλλον. Όταν υπάρχει μεγάλη προσφορά περιουσιών λόγω εγκατάλειψης και περιορισμένη οικονομική δυνατότητα των ντόπιων να τις αγοράσουν, ο επενδυτής που διαθέτει μεγαλύτερη οικονομική ισχύ αποκτά προφανές πλεονέκτημα.

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η οικονομία συναντά τη στρατηγική.

Η Τουρκία και η έννοια της επιρροής

Η Τουρκία έχει εδώ και χρόνια επενδύσει στην οικονομική και πολιτιστική της παρουσία στα Βαλκάνια και στη διεύρυνση των δικτύων επιρροής της. Η οικονομική δραστηριότητα, οι επιχειρήσεις, ο τουρισμός, οι πολιτιστικές σχέσεις και οι κοινωνικές διασυνδέσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλεία με τα οποία ένα κράτος ενισχύει τη θέση του στο εξωτερικό του περιβάλλον.

Αυτό  σημαίνει ότι κάθε τουρκική επένδυση στην Ελλάδα αποτελεί κρατική επένδυση ή ότι κάθε επιχειρηματίας λειτουργεί κατ’ εντολή της Άγκυρας;  Μια τέτοια προσέγγιση  θα ήταν δύσκολο να αποδειχθεί αλλά αξίζει σίγουρα να διερευνηθεί.

Τα διαθέσιμα στοιχεία επιβεβαιώνουν συγκεκριμένες τουρκικές επιχειρηματικές κινήσεις και ενδιαφέρον για ακίνητα και ξενοδοχειακές μονάδες στη Θράκη. Πρέπει  όλες αυτές οι κινήσεις να διερευνηθούν αν αποτελούν ένα ενιαίο, συντονισμένο σχέδιο τουρκικής κρατικής «διείσδυσης» .

Για να τεκμηριωθεί αυτή η προσέγγιση θα απαιτούνταν περισσότερα στοιχεία: επαναλαμβανόμενα πρότυπα επενδύσεων, κοινή ιδιοκτησιακή ή χρηματοδοτική βάση, διασυνδέσεις μεταξύ εταιρειών, συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων σε συγκεκριμένες στρατηγικές περιοχές και, κυρίως, αποδείξεις συντονισμού με κρατικούς ή κρατικά ελεγχόμενους φορείς.

Όμως το βασικό ζήτημα βρίσκεται αλλού: στην πιθανότητα συσσώρευσης οικονομικής και κοινωνικής επιρροής σε μια περιοχή όπου η ελληνική δημογραφική και παραγωγική παρουσία υποχωρεί.

Η γεωπολιτική σπάνια δημιουργείται από μία μόνο κίνηση. Συνήθως διαμορφώνεται μέσα από τη συσσώρευση πολλών μικρών κινήσεων, οι οποίες με την πάροδο των ετών μπορούν να δημιουργήσουν ένα νέο περιβάλλον.

Και ο χρόνος είναι καθοριστικός παράγοντας.

Η μουσουλμανική μειονότητα και το πεδίο της τουρκικής επιρροής

Η Θράκη διαθέτει μια ιδιαίτερη κοινωνική πραγματικότητα που δεν υπάρχει σε άλλη περιοχή της Ελλάδας. Περίπου 140.000 μουσουλμάνοι ζουν στη Θράκη, σύμφωνα με το αμερικανικό State Department, και αποτελούν την αναγνωρισμένη από τη Συνθήκη της Λωζάννης μουσουλμανική μειονότητα. Η ίδια έκθεση επισημαίνει ότι η μειονότητα περιλαμβάνει ανθρώπους τουρκικής, πομακικής και ρομά καταγωγής.[6]

Η διατύπωση αυτή έχει σημασία. Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δεν ταυτίζεται συλλήβδην με την Τουρκία ούτε αποτελεί ενιαίο τουρκικό πολιτικό ή οικονομικό σώμα. Είναι μια σύνθετη ελληνική κοινωνική πραγματικότητα, με διαφορετικές ταυτότητες και ιστορικές διαδρομές.

Παράλληλα όμως αποτελεί εδώ και δεκαετίες πεδίο ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού επιρροής, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει να διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με σημαντικό τμήμα της.

Τα ζητήματα της θρησκευτικής εκπροσώπησης, των μουφτειών, των βακουφίων, της εκπαίδευσης και της ταυτότητας έχουν επανειλημμένα βρεθεί στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Αθήνας και Άγκυρας. Το State Department καταγράφει τις διαφορετικές θέσεις γύρω από τη διοίκηση των μουσουλμανικών θρησκευτικών θεσμών στη Θράκη και τη διαχρονική διαφωνία σχετικά με τον τρόπο επιλογής των μουφτήδων.[6][7]

Από γεωπολιτικής πλευράς, αυτό σημαίνει ότι η Θράκη διαθέτει ήδη ένα ιδιαίτερο κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο η Τουρκία έχει δυνατότητα άσκησης επιρροής.

Όταν αυτή η επιρροή συνδυάζεται με οικονομικές σχέσεις, επιχειρηματική δραστηριότητα και διασυνοριακές επαφές, δημιουργείται ένα σύνθετο περιβάλλον που το ελληνικό κράτος οφείλει να παρακολουθεί με σοβαρότητα.

Όμως και εδώ χρειάζεται μέτρο: η ύπαρξη μειονοτικής κοινωνικής πραγματικότητας, τουρκικών επιχειρηματικών συμφερόντων και τουρκικής διπλωματικής επιρροής δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι όλα αποτελούν ένα ενιαίο επιχειρησιακό σχέδιο.

Η διάκριση αυτή προστατεύει και την ανάλυση και την ίδια τη μειονότητα από μια άδικη συλλογική αντιμετώπιση.

Η πραγματική απειλή είναι η δημογραφική αδυναμία

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, βρίσκεται ίσως αλλού.

Δεν είναι μόνο το ποιος αγοράζει. Είναι το γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη δυνατότητα και ενδιαφέρον να αγοράσει.

Όταν η Θράκη έχει χάσει σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της ηλικίας 20–39 ετών μέσα σε μία δεκαετία, σύμφωνα με την Απογραφή, δημιουργείται ένα κενό που δεν μπορεί να καλυφθεί με μια απλή οικονομική πολιτική.[1]

Η Ελλάδα έχει την υποχρέωση να αναρωτηθεί τι οδηγεί έναν νέο άνθρωπο να εγκαταλείψει τον Έβρο, τη Ροδόπη ή την Ξάνθη. Είναι η έλλειψη θέσεων εργασίας; Είναι οι χαμηλοί μισθοί; Είναι η δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες; Είναι η αίσθηση ότι το κέντρο της χώρας βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά και ότι οι παραμεθόριες περιοχές αντιμετωπίζονται συχνά ως δεύτερης προτεραιότητας;

Η απάντηση είναι πιθανότατα ένας συνδυασμός όλων αυτών.

Και εδώ βρίσκεται μια μεγάλη αντίφαση.

Ζητάμε από τους κατοίκους της Θράκης να παραμείνουν στην πρώτη γραμμή της χώρας, αλλά πολλές φορές τους προσφέρουμε συνθήκες ζωής που κάνουν την παραμονή όλο και δυσκολότερη.

Ο πατριωτισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της οικονομικής πολιτικής.

Ένας νέος άνθρωπος μπορεί να αγαπά βαθιά τον τόπο του και ταυτόχρονα να αναγκάζεται να φύγει επειδή δεν μπορεί να δημιουργήσει εκεί τη ζωή που θέλει.

Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει πριν επενδύσουν οι άλλοι

Εδώ βρίσκεται η ουσιαστική απάντηση στην τουρκική οικονομική παρουσία.

Δεν είναι η απομόνωση της Θράκης από τις ξένες επενδύσεις.

Είναι η δημιουργία τόσο ισχυρής ελληνικής οικονομικής παρουσίας ώστε ο κάτοικος να μην αισθάνεται ότι το μόνο μέλλον του είναι η πώληση της περιουσίας του και η αναχώρηση.

Χρειάζεται ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο που θα συνδέει τη δημογραφική πολιτική με την οικονομική ανάπτυξη και την εθνική ασφάλεια.

Ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να έχει συγκεκριμένο και μετρήσιμο περιεχόμενο.

Πρώτα απ’ όλα, χρειάζεται ένα ειδικό δημογραφικό πρόγραμμα για τη Θράκη, με στόχο όχι απλώς να περιοριστεί η πληθυσμιακή συρρίκνωση, αλλά να δημιουργηθούν πραγματικές προϋποθέσεις εγκατάστασης και παραμονής νέων ανθρώπων.

Αυτό σημαίνει φορολογικά και στεγαστικά κίνητρα για νέες οικογένειες, ιδιαίτερα για όσους επιλέγουν να εγκατασταθούν μόνιμα στον Έβρο, στη Ροδόπη και στην Ξάνθη.

Παράλληλα, απαιτούνται ειδικά κίνητρα για ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ώστε οι τοπικοί επιχειρηματίες να μπορούν να διατηρήσουν και να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους αντί να εγκαταλείπουν την περιοχή.

Χρειάζεται επίσης ένας μηχανισμός συστηματικής παρακολούθησης της ιδιοκτησίας σε κρίσιμες παραμεθόριες περιοχές, όχι για να αποκλειστούν οι νόμιμες ξένες επενδύσεις, αλλά για να υπάρχει σαφής εικόνα για το ποιος αποκτά γη, ακίνητα και επιχειρήσεις και σε ποια γεωγραφική κλίμακα.

Στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να ενισχυθεί ο έλεγχος του πραγματικού δικαιούχου των εταιρειών, ιδιαίτερα όταν επενδύσεις σε ευαίσθητες περιοχές πραγματοποιούνται μέσω εταιρειών εγκατεστημένων στην Ελλάδα ή σε άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ζήτημα δεν είναι η εθνικότητα μιας εταιρείας στην οποία καταλήγει τυπικά η ιδιοκτησία, αλλά η δυνατότητα του κράτους να γνωρίζει ποιος βρίσκεται πραγματικά πίσω από αυτήν.

Παράλληλα, απαιτείται ειδικός έλεγχος επενδύσεων σε στρατηγικές υποδομές, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, των logistics και των ψηφιακών υποδομών. Η κατεύθυνση αυτή συμβαδίζει με τη νέα ευρωπαϊκή πολιτική ελέγχου ξένων επενδύσεων, η οποία διευρύνει το πεδίο ελέγχου σε έμμεσες επενδύσεις και σε επενδυτές εγκατεστημένους στην ΕΕ που ελέγχονται τελικά από κεφάλαια τρίτων χωρών.[4]

Τέλος, η Αλεξανδρούπολη πρέπει να συνδεθεί πολύ πιο αποφασιστικά με μια ευρύτερη περιφερειακή βιομηχανική και παραγωγική στρατηγική.

Ο στρατηγικός της ρόλος δεν μπορεί να περιορίζεται στο λιμάνι, στην ενέργεια ή στη διαμετακόμιση. Πρέπει να δημιουργεί θέσεις εργασίας, να στηρίζει την τοπική παραγωγή και να λειτουργεί ως οικονομικός πολλαπλασιαστής για ολόκληρο τον Έβρο και τη Θράκη.

Ο στόχος, επομένως, δεν είναι να εμποδιστεί η ξένη επένδυση. Είναι να διασφαλιστεί ότι η Θράκη θα διαθέτει τόσο ισχυρή ελληνική οικονομική και κοινωνική βάση, ώστε η ξένη επένδυση να λειτουργεί συμπληρωματικά προς την τοπική ανάπτυξη και όχι να καλύπτει τα κενά που δημιουργεί η δική μας δημογραφική και οικονομική υποχώρηση.

Η γεωργία, η μεταποίηση, ο τουρισμός, η ενέργεια, οι μεταφορές, η τεχνολογία και οι υποδομές μπορούν να δημιουργήσουν νέες δυνατότητες, ιδιαίτερα εάν συνδεθούν με τον στρατηγικό ρόλο της Αλεξανδρούπολης και του Έβρου.

Ο στόχος δεν πρέπει να είναι απλώς να φέρουμε περισσότερους επενδυτές.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε ο Θρακιώτης να μπορεί να επενδύσει στον τόπο του.

  • Να αγοράσει τη γη του γείτονά του.

  • Να κρατήσει την οικογενειακή επιχείρηση.

  • Να δημιουργήσει μια νέα επιχείρηση.

  • Να μεγαλώσει τα παιδιά του εκεί.

  • Να ξέρει ότι το κράτος βρίσκεται δίπλα του όχι μόνο όταν υπάρχει κρίση, αλλά στην καθημερινή του ζωή.

Η μεγαλύτερη απειλή είναι η αδιαφορία

Ίσως τελικά η μεγαλύτερη απειλή για τη Θράκη να μην βρίσκεται σε μια ξαφνική κρίση ή σε μια θεαματική επιθετική ενέργεια, αλλά στην αργή μεταβολή των πραγμάτων, εκεί όπου η καθημερινότητα προχωρά και κανείς δεν αισθάνεται ότι συμβαίνει κάτι δραματικό. Η Τουρκία δεν χρειάζεται να επιχειρήσει μια θεαματική κίνηση για να ενισχύσει την παρουσία και την επιρροή της σε μια περιοχή όπου η ίδια η Ελλάδα, μέσα από τη δημογραφική συρρίκνωση, την οικονομική εγκατάλειψη και τη σταδιακή αποχώρηση του πληθυσμού της, δημιουργεί κενά.

Η επιρροή μπορεί να χτιστεί αργά και διακριτικά, μέσα από επενδύσεις, επιχειρηματικές δραστηριότητες, αγορές ακινήτων και γης, εμπορικές σχέσεις, κοινωνικά και οικονομικά δίκτυα και μια διαρκή παρουσία που με τα χρόνια αποκτά μεγαλύτερο βάθος.

Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποδεικνύουν ακόμη ξεκάθαρα ότι η δημογραφική υποχώρηση της Θράκης, οι συγκεκριμένες τουρκικές επενδύσεις και η επιρροή που ασκεί η Τουρκία σε τμήματα της μειονότητας αποτελούν ένα ενιαίο και συντονισμένο σχέδιο τουρκικής κρατικής «διείσδυσης».

Υπάρχουν όμως επιμέρους στοιχεία που δικαιολογούν αυξημένη προσοχή. Υπάρχει συγκεκριμένο τουρκικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Υπάρχουν περιπτώσεις εταιρειών για τις οποίες τίθεται ζήτημα πραγματικού ελέγχου και προέλευσης κεφαλαίων. Υπάρχει διαχρονικός ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός επιρροής γύρω από τη μειονότητα. Υπάρχει, τέλος, μια σοβαρή δημογραφική αποδυνάμωση.

Αυτά όλα αποτελούν σοβαρές ενδείξεις που απαιτούν σοβαρό έλεγχο.

Πρέπει να διερευνυνθει σοβαρά αν η τουρκική οικονομική παρουσία αποτελεί εργαλείο μιας ενιαίας κρατικής στρατηγικής.

Και αυτό απαιτεί περισσότερα στοιχεία: κοινές χρηματοδοτικές πηγές, επαναλαμβανόμενα πρότυπα ιδιοκτησίας, διασυνδέσεις επιχειρήσεων, συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων σε κρίσιμες υποδομές ή περιοχές και, κυρίως, ενδείξεις συντονισμού με κρατικούς ή κρατικά ελεγχόμενους φορείς.

Ακριβώς γι’ αυτό το ελληνικό κράτος δεν πρέπει να αγνοεί τις συγκεκριμένες εξελίξεις.

Χρειάζεται να παρακολουθεί συστηματικά την τάση, ώστε να μπορεί να διακρίνει εγκαίρως μια σειρά φυσιολογικών επιχειρηματικών επενδύσεων από τη δημιουργία ενός ευρύτερου πλέγματος οικονομικής επιρροής.

Αυτό είναι ίσως και το πιο δύσκολο να αντιληφθεί κανείς.

Μια μεμονωμένη επένδυση δεν αλλάζει από μόνη της την εικόνα μιας ολόκληρης περιοχής. Όταν όμως η μία κίνηση διαδέχεται την άλλη και απέναντι σε αυτή τη διαδικασία υπάρχει μια Ελλάδα που χάνει πληθυσμό, κλείνει επιχειρήσεις, βλέπει νέους ανθρώπους να φεύγουν και αδυνατεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε οι κάτοικοί της να παραμείνουν στον τόπο τους, τότε το ζήτημα αποκτά διαφορετική διάσταση.

Η γεωπολιτική, άλλωστε, δεν διαμορφώνεται μόνο μέσα από τις μεγάλες αποφάσεις των κυβερνήσεων. Διαμορφώνεται και μέσα από τη συσσώρευση μικρών αλλαγών που, όταν περάσουν αρκετά χρόνια, έχουν πλέον δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα.

Ο χρόνος μπορεί να γίνει πολύτιμος σύμμαχος εκείνου που έχει τη δυνατότητα να επενδύει, να περιμένει και να διατηρεί σταθερή παρουσία.

Και ακριβώς γι’ αυτό η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί τις εξελίξεις από απόσταση, σαν να πρόκειται για μια συνηθισμένη οικονομική μεταβολή.

Χρειάζεται να αντιληφθεί ότι η δημογραφική και οικονομική αντοχή της Θράκης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής της ασφάλειας και ότι η παρουσία του ελληνικού κράτους εκεί πρέπει να είναι καθημερινή, ουσιαστική και ορατή.

Γιατί στο τέλος, η μεγαλύτερη επιτυχία μιας χώρας σε μια ευαίσθητη παραμεθόρια περιοχή δεν είναι απλώς να μπορεί να την υπερασπιστεί όταν έρθει η κρίσιμη ώρα.

Είναι να έχει φροντίσει ώστε οι άνθρωποί της να θέλουν και να μπορούν να παραμείνουν εκεί πολύ πριν φτάσει αυτή η ώρα.

Η Θράκη δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη της

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τη Θράκη σαν μια μακρινή περιφέρεια που απλώς χρειάζεται περιστασιακά κάποια οικονομική ενίσχυση.

Η γεωγραφική της θέση, η γειτνίαση με την Τουρκία, ο Έβρος, η Αλεξανδρούπολη, η παρουσία της μουσουλμανικής μειονότητας και ο στρατηγικός ρόλος της περιοχής για την ενέργεια και τις μεταφορές καθιστούν τη Θράκη ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά σημεία της χώρας.

Η εθνική ασφάλεια αρχίζει πολύ πριν από το στρατιωτικό επεισόδιο.

Αρχίζει από τη δημογραφία, την οικονομική ανθεκτικότητα, την ιδιοκτησία, την παραγωγή, την κοινωνική συνοχή, την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος και κυρίως από την απόφαση ενός νέου ανθρώπου να μείνει.

Γιατί ένας νέος που εγκαθίσταται στην Αθήνα ή στο εξωτερικό επειδή δεν μπορεί να βρει δουλειά στη Θράκη δεν είναι απλώς ένας ακόμη αριθμός στη στατιστική της εσωτερικής μετανάστευσης. Είναι ένας ακόμη άνθρωπος που λείπει από έναν τόπο ο οποίος έχει ανάγκη από ανθρώπους.

Αντίστοιχα, ένας ηλικιωμένος που παραμένει μόνος σε ένα χωριό δεν αποτελεί απλώς μια δημογραφική μονάδα. Είναι το τελευταίο ζωντανό κομμάτι μιας κοινωνίας που κάποτε είχε παιδιά, οικογένειες, καταστήματα, σχολεία και παραγωγή.

Αυτή η εικόνα πρέπει να συγκινήσει την ελληνική πολιτεία περισσότερο από οποιαδήποτε έκθεση γεωπολιτικής ανάλυσης.

Γιατί η Θράκη δεν είναι μόνο ένας στρατηγικός χάρτης.

Είναι πατρίδα ανθρώπων.

Δεν χάνεται ένας τόπος μέσα σε μία ημέρα

Η ιστορία δεν αλλάζει πάντοτε με γεγονότα που καταγράφονται στα πρωτοσέλιδα. Πολλές φορές αλλάζει μέσα από μικρές μεταβολές που αρχικά μοιάζουν ασήμαντες και μόνο όταν περάσει ο χρόνος γίνεται αντιληπτό πόσο βαθιά έχουν επηρεάσει έναν τόπο.

Ένα σπίτι που κάποτε αποτελούσε την περιουσία μιας οικογένειας μπορεί να βρεθεί προς πώληση όταν οι ιδιοκτήτες του αδυνατούν πλέον να παραμείνουν στον τόπο τους. Ένα χωράφι μπορεί να μείνει ακαλλιέργητο επειδή το κόστος παραγωγής και οι δυσκολίες της αγροτικής ζωής κάνουν τη συνέχιση της δραστηριότητας ασύμφορη. Ένα μικρό κατάστημα κλείνει καθώς η πελατεία μειώνεται, μια οικογένεια μετακινείται προς τα μεγάλα αστικά κέντρα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής, ενώ το σχολείο του χωριού κάποια στιγμή παύει να λειτουργεί επειδή δεν υπάρχουν πλέον αρκετά παιδιά.

Παράλληλα, μια τοπική επιχείρηση μπορεί να περάσει σε έναν νέο ιδιοκτήτη που διαθέτει μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα, την ώρα που ένας νέος άνθρωπος, έχοντας φύγει για σπουδές ή εργασία, δεν βρίσκει λόγο ή δυνατότητα να επιστρέψει.

Καθεμία από αυτές τις εξελίξεις μοιάζει μικρή και μεμονωμένη· όλες μαζί όμως συνθέτουν μια βαθύτερη μεταβολή, καθώς ένας τόπος χάνει σταδιακά όχι μόνο τον πληθυσμό του αλλά και την οικονομική και κοινωνική του ζωτικότητα.

Καμία από αυτές τις εξελίξεις δεν αποτελεί από μόνη της αλλαγή της γεωπολιτικής πραγματικότητας. Όταν όμως συσσωρεύονται μέσα σε μια περιοχή για αρκετά χρόνια, μπορούν να μεταμορφώσουν την οικονομική και κοινωνική της εικόνα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η συζήτηση για την τουρκική οικονομική παρουσία στη Θράκη πρέπει να γίνεται τώρα, όσο ακόμη υπάρχει η δυνατότητα παρέμβασης και όχι όταν θα έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα.

Η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να προσελκύει ξένες επενδύσεις. Έχει όμως και υποχρέωση να γνωρίζει τι συμβαίνει στις ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές της, ποιος επενδύει, ποια είναι η πραγματική προέλευση των κεφαλαίων και ποια είναι η συνολική εικόνα που διαμορφώνεται.

Το ευρωπαϊκό πλαίσιο ελέγχου ξένων επενδύσεων κινείται πλέον προς αυτή την κατεύθυνση, αναγνωρίζοντας ότι η οικονομική ασφάλεια και η εθνική ασφάλεια δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως δύο απολύτως ξεχωριστά ζητήματα.[4]

Η Ελλάδα, λόγω της θέσης της, έχει ακόμη μεγαλύτερο λόγο να εφαρμόσει αυτή τη λογική με σοβαρότητα.

Επίλογος

Η Θράκη δεν θα αλλάξει επειδή ένας Τούρκος επενδυτής αγόρασε ένα ξενοδοχείο. Δεν θα αλλάξει επειδή μια τουρκική εταιρεία άνοιξε ένα κατάστημα ή επειδή ένας ξένος επενδυτής απέκτησε ένα ακίνητο.

Η πραγματική ανησυχία αρχίζει όταν πίσω από αυτές τις μεμονωμένες πράξεις υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη και βαθύτερη εξέλιξη:

μια ελληνική κοινωνία που συρρικνώνεται, μια νεότερη γενιά που αποχωρεί, μια παραγωγική βάση που αποδυναμώνεται και ένα κράτος που δεν έχει ακόμη καταφέρει να αντιστρέψει αυτή την πορεία.

Αυτό είναι το πραγματικό στρατηγικό πρόβλημα.

Η Τουρκία δεν χρειάζεται να αλλάξει τα σύνορα για να αυξήσει την επιρροή της. Η οικονομική ισχύς, οι επιχειρηματικές σχέσεις, η διασύνδεση ανθρώπων και συμφερόντων και η σταθερή παρουσία σε μια περιοχή μπορούν με την πάροδο του χρόνου να δημιουργήσουν επιρροή πολύ πιο αποτελεσματικά.

Αλλά η Ελλάδα διαθέτει το σημαντικότερο πλεονέκτημα:

η Θράκη είναι ελληνική επειδή κατοικείται, αναπτύσσεται και παραμένει ζωντανή από τους ανθρώπους της.

Γι’ αυτό η πραγματική μάχη για τη Θράκη δεν είναι μόνο στρατιωτική. Είναι δημογραφική, οικονομική και κοινωνική. Είναι μια μάχη για το αν ο νέος θα μείνει, αν ο αγρότης θα συνεχίσει να καλλιεργεί, αν η οικογένεια θα μπορέσει να ζήσει αξιοπρεπώς, αν το χωριό θα συνεχίσει να έχει παιδιά και αν η ελληνική πολιτεία θα είναι παρούσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων της.

Η Θράκη δεν χρειάζεται να γίνει φρούριο απομονωμένο από τον κόσμο. Χρειάζεται να γίνει ένας ισχυρός, ζωντανός και παραγωγικός ελληνικός τόπος, ικανός να προσελκύει επενδύσεις χωρίς να χάνει τον έλεγχο της στρατηγικής του φυσιογνωμίας.

Και αυτό απαιτεί μια διαφορετική αντίληψη από την αθηνοκρατική κεντρική εξουσία. Απαιτεί να σταματήσει να βλέπει τη Θράκη ως την άκρη της Ελλάδας και να την αντιμετωπίσει ως αυτό που πραγματικά είναι:

την ανατολική πύλη της χώρας, την πρώτη γραμμή της Ευρώπης και έναν τόπο που η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει να αδειάσει.

Γιατί τελικά το πιο οδυνηρό ενδεχόμενο δεν είναι να αγοράσει κάποιος ξένος ένα ελληνικό σπίτι.

Είναι να φτάσει η στιγμή που ο Έλληνας ιδιοκτήτης θα αναγκάζεται να το πουλήσει επειδή δεν μπορεί πια να ζήσει στον τόπο του.

Και ακόμη χειρότερο θα ήταν η Ελλάδα να το παρακολουθεί να συμβαίνει χωρίς να καταλαβαίνει ότι πίσω από κάθε άδειο σπίτι, κάθε εγκαταλειμμένο χωράφι και κάθε νέο άνθρωπο που φεύγει, χάνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια οικονομική μονάδα.

Χάνει ένα κομμάτι από τη ζωντανή της παρουσία στη Θράκη.

Και μια χώρα που αφήνει τα σύνορά της να αδειάζουν από ανθρώπους, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις συνέπειες της δικής της αδιαφορίας.

Πηγές

[1] Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), Απογραφή Πληθυσμού–Κατοικιών 2021, Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.
Η Απογραφή καταγράφει μείωση του μόνιμου πληθυσμού από 608.182 το 2011 σε 562.201 το 2021 (-7,6%). Οι ηλικίες 20–29 μειώθηκαν κατά 23,9%, οι 30–39 κατά 24%, ενώ οι άνω των 80 αυξήθηκαν κατά 38,6%.[1]

[2] Yiannis Souliotis, “Foreigners buy Evros property”, Kathimerini, 8 Απριλίου 2025.
Το δημοσίευμα καταγράφει την αγορά του ξενοδοχείου «ΗΡΑ» στην Αλεξανδρούπολη από επιχειρηματικό όμιλο με έδρα την Αδριανούπολη, το ενδιαφέρον τουρκικής εταιρείας για άλλο ξενοδοχείο, την περίπτωση εταιρείας στη Ροδόπη που φέρεται να ελέγχεται από Τούρκους υπηκόους και τις 125 αγορές ακινήτων από αλλοδαπούς στον Έβρο κατά την προηγούμενη πενταετία. Παράλληλα παρουσιάζει και τις επιφυλάξεις πηγών που επισημαίνουν ότι πολλές μεταβιβάσεις αφορούν Έλληνες μουσουλμάνους που μετακινούνται εντός της Θράκης.[2]

[3] Τράπεζα της Ελλάδος, Annual Report 2024.
Η έκθεση αναφέρει ότι το 2024 οι ροές άμεσων επενδύσεων μη κατοίκων στην Ελλάδα ανήλθαν σε 6,0 δισ. ευρώ και ότι πάνω από 45% των συνολικών ροών κατευθύνθηκε προς το real estate.[3]

[4] European Commission, Directorate-General for Trade and Economic Security, “EU strengthens its foreign investment screening framework”, 26 Ιουνίου 2026.
Το αναθεωρημένο ευρωπαϊκό πλαίσιο διευρύνει την κάλυψη του ελέγχου ξένων επενδύσεων, συμπεριλαμβάνοντας έμμεσες επενδύσεις και επενδυτές εγκατεστημένους στην ΕΕ που ελέγχονται τελικά από επενδυτές τρίτων χωρών. Περιλαμβάνει επίσης στρατηγικούς τομείς όπως ενέργεια και μεταφορές. Σημαντική λεπτομέρεια: τα κράτη-μέλη διαθέτουν 18 μήνες για την εφαρμογή των ελάχιστων απαιτήσεων του νέου κανονιστικού πλαισίου.[4]

[5] Τράπεζα της Ελλάδος, Στατιστικά Άμεσων Ξένων Επενδύσεων.
Τα στοιχεία χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των άμεσων ξένων επενδύσεων και της κατανομής τους ανά χώρα και κλάδο. Για το 2023 το απόθεμα άμεσων επενδύσεων από την Τουρκία καταγράφεται περίπου στα 400 εκατ. ευρώ, στοιχείο που δείχνει ότι η τουρκική παρουσία στην Ελλάδα είναι υπαρκτή αλλά δεν αποτελεί συνολικά κυρίαρχη πηγή ξένου κεφαλαίου.[5]

[6] U.S. Department of State, 2023 Report on International Religious Freedom: Greece.
Η έκθεση αναφέρει περίπου 140.000 μουσουλμάνους στη Θράκη και επισημαίνει ότι η μουσουλμανική μειονότητα περιλαμβάνει ανθρώπους τουρκικής, πομακικής και ρομά καταγωγής. Καταγράφει επίσης τις διαφωνίες γύρω από τον διορισμό των μουφτήδων και τις διαφορετικές θέσεις τμημάτων της μειονότητας.[6]

[7] U.S. Department of State, 2022 Report on International Religious Freedom: Greece.
Η έκθεση καταγράφει τη διαχρονική διαφωνία γύρω από τον τρόπο επιλογής των μουφτήδων στη Θράκη, καθώς και την παράλληλη λειτουργία επίσημων και ανεπίσημων μουφτήδων.[7]

[8] Enterprise Greece, “Foreign Direct Investments in Greece”, στοιχεία Τράπεζας της Ελλάδος, 2025.
Οι καθαρές εισροές ΞΑΕ στην Ελλάδα ανήλθαν το 2025 σε 11,38 δισ. ευρώ, έναντι 7,015 δισ. το 2024. Η Enterprise Greece αναφέρει ότι οι βασικές χώρες προέλευσης επενδυτικών κεφαλαίων την τελευταία δεκαετία είναι κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Κύπρος και το Λουξεμβούργο.[8]

[9] U.S. Department of State, 2023 Country Reports on Human Rights Practices: Greece.
Η έκθεση καταγράφει, μεταξύ άλλων, τη διαχρονική νομική και πολιτική διαφωνία γύρω από τη χρήση του όρου «τουρκικός» από ορισμένες οργανώσεις της Θράκης και την υπόθεση της «Turkish Union of Xanthi», παρέχοντας πρόσθετο πλαίσιο για το ζήτημα της ταυτότητας και της κοινωνικής επιρροής.[9]

[10] Τράπεζα της Ελλάδος, Economic Bulletin 60, Δεκέμβριος 2024.
Τα στοιχεία για το απόθεμα άμεσων ξένων επενδύσεων δείχνουν ότι το real estate αποτελεί σημαντικό πεδίο ξένου κεφαλαίου στην Ελλάδα, ενώ η Τουρκία καταγράφεται μεταξύ των χωρών προέλευσης επενδύσεων, με απόθεμα περίπου 400 εκατ. ευρώ το 2023.[10]

Θεόδωρος Ατματζίδης

Ο Υποστράτηγος ΕΑ Θεόδωρος Ατματζίδης,  έχει υπηρετήσει σε ανώτατες θέσεις στρατηγικής ασφάλειας, πληροφοριών, διοίκησης και διεθνών σχέσεων, με πολυετή υπηρεσία στο ΝΑΤΟ, στο ΓΕΣ και στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας. Υπηρέτησε ως Director – Assistant Chief of Staff (ACOS) (2019–2021), καθώς και ως Executive Officer στο Public Affairs Office (2006–2009) στο NATO SHAPE Mons- Βέλγιο , με ευθύνη στη στρατηγική επικοινωνία και διεθνή εκπροσώπηση. Διετέλεσε επίσης ως Τμηματάρχης στην Διεύθυνση Εξοπλισμών του ΓΕΣ , ως Διευθυντής Πληροφοριών και Ασφάλειας και Διευθυντής Αντικατασκοπείας στο ΓΕΕΘΑ, ενώ έχει διατελέσει  και καθηγητής  στη Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Διαθέτει μεταπτυχιακούς τίτλους στις Στρατηγικές Σπουδές και στη Διοίκηση .

Haaretz: Ο Νετανιάχου γνώριζε για επίθεση της Χαμάς πριν από τις 7 Οκτωβρίου – «Απόλυτο ψέμα», απαντά

Από
anixneuseis
-
0

Ερευνα της Haaretz αποκαλύπτει προειδοποιήσεις προς τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου ότι ο Γιαχία Σινουάρ ετοίμαζε μεγάλη επιχείρηση πριν από την 7η Οκτωβρίου. Τι απαντά ο ίδιος

Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου φέρεται να γνώριζε ότι η Χαμάς ετοίμαζε μεγάλη επίθεση (Ronen Zvulun, Pool Photo via AP)
 

 

Μια εξαιρετικά σοβαρή αποκάλυψη για τις ημέρες που προηγήθηκαν της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 δημοσιεύει η Haaretz, υποστηρίζοντας ότι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου είχε δεχθεί σαφείς προειδοποιήσεις ότι ο Γιαχία Σινουάρ προετοίμαζε μια μεγάλης κλίμακας ενέργεια εναντίον του Ισραήλ.

Σύμφωνα με την εκτενή έρευνα, περίπου μιάμιση εβδομάδα πριν από την 7η Οκτωβρίου, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζάγεντ, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και τον προειδοποίησε ότι ο τότε ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα σχεδίαζε «μια μεγάλη επιχείρηση».

Haaretz: Ο Νετανιάχου γνώριζε για επίθεση της Χαμάς πριν από τις 7 Οκτωβρίου – «Απόλυτο ψέμα», απαντά-1
Πηγή: haaretz.com

Η Haaretz αποδίδει τις πληροφορίες για τη συγκεκριμένη συνομιλία σε τρεις υψηλόβαθμες ξένες πηγές που γνώριζαν το περιεχόμενό της. Το δημοσίευμα αποτελεί μέρος έρευνας που πραγματοποιήθηκε για το βιβλίο «Hostages: 843 Days of Abandonment», βασισμένης, όπως αναφέρει η εφημερίδα, σε δεκάδες πηγές στο Ισραήλ και στο εξωτερικό, ηχογραφήσεις, εσωτερικά έγγραφα και αλληλογραφία.

Το γραφείο του Νετανιάχου απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό, χαρακτηρίζοντας την έρευνα «απόλυτο ψέμα» και δηλώνοντας ότι ο πρωθυπουργός δεν είχε συνομιλήσει με τον πρόεδρο των ΗΑΕ κατά το επίμαχο διάστημα ούτε είχε λάβει σχετική προειδοποίηση.

Η 45λεπτη συνομιλία με τον πρόεδρο των ΗΑΕ

Σύμφωνα με τη Haaretz, ο Μοχάμεντ μπιν Ζάγεντ είχε ήδη εκφράσει επανειλημμένα ανησυχίες για την κατάσταση στην περιοχή.

Ο Ισραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ φέρεται να αναφέρει ότι ο ηγέτης των Εμιράτων τού μιλούσε συχνά τους μήνες πριν από τον πόλεμο για την ανάγκη αποκλιμάκωσης και είχε φτάσει ακόμη και στο σημείο να στείλει ειδικό απεσταλμένο στο Ισραήλ.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, όμως, ο Μπιν Ζάγεντ αποφάσισε να απευθυνθεί προσωπικά στον Νετανιάχου.

Η συνομιλία, σύμφωνα με το δημοσίευμα, διήρκεσε περίπου 45 λεπτά. Ο πρόεδρος των ΗΑΕ προειδοποίησε ότι ο Γιαχία Σινουάρ ετοίμαζε μια μεγάλη επιχείρηση κατά του Ισραήλ και εξέφρασε τον φόβο πως μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε αιματοχυσία, θα αποσταθεροποιούσε ολόκληρη την περιοχή και θα έθετε σε κίνδυνο τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

haaretz-ο-νετανιάχου-γνώριζε-για-επίθεση-της-564070573
Ισραηλινά ΜΜΕ: Ο Νετανιάχου γνώριζε από το 2018 για σχέδιο επίθεσης της Χαμάς

Παρών στη συνομιλία ήταν και στενός σύμβουλος του Μπιν Ζάγεντ, Παλαιστίνιος που είχε εγκαταλείψει τη Γάζα και διατηρούσε ισχυρές επαφές εκεί.

Κατά τον ίδιο, ο ηγέτης των Εμιράτων είπε στον Νετανιάχου ότι το Ισραήλ έπρεπε να βρίσκεται σε ετοιμότητα, προτείνοντας παράλληλα οικονομικά μέτρα για τη Γάζα και αποκλιμάκωση στη Δυτική Οχθη.

Ο Νετανιάχου, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, αντέδρασε σχετικά ψύχραιμα, εκτιμώντας ότι η Χαμάς προετοιμαζόταν κυρίως για δράση στη Δυτική Οχθη και διαβεβαιώνοντας πως το Ισραήλ ήταν έτοιμο για κάθε ενδεχόμενο.

Η προειδοποίηση για τον «σεισμό»

Η έρευνα συνδέει τη συνομιλία αυτή με ένα προηγούμενο κανάλι επικοινωνίας ανάμεσα στο Ισραήλ και στη Χαμάς, το οποίο είχε δημιουργηθεί με την έγκριση του Νετανιάχου.

Από τις αρχές του 2023 βρίσκονταν σε εξέλιξη μυστικές συνομιλίες για μια προσωρινή εκεχειρία και μια ευρύτερη διευθέτηση στη Γάζα. Στην επικοινωνία συμμετείχαν ο αξιωματούχος της Χαμάς Γάζι Χαμάντ, ένας αξιωματούχος της Φατάχ με το ψευδώνυμο «Coal Eyes» και, από την ισραηλινή πλευρά, ο αξιωματούχος της Σιν Μπετ Αντι Ρότεμ.

Οι συζητήσεις αφορούσαν μεταξύ άλλων τη χαλάρωση του αποκλεισμού, την αύξηση των εισαγωγών τροφίμων και πρώτων υλών, τη δημιουργία εμπορικών ζωνών, την πρόσβαση κατοίκων της Γάζας στο αεροδρόμιο του Σαρμ ελ Σέιχ και την προμήθεια φυσικού αερίου από το κοίτασμα Gaza Marine.

Σύμφωνα με πηγές της εφημερίδας, το καλοκαίρι του 2023 οι συνομιλίες είχαν προχωρήσει σημαντικά. Απέμενε κυρίως το ζήτημα της επιστροφής δύο Ισραηλινών και των σορών δύο στρατιωτών που κρατούνταν στη Γάζα, με αντάλλαγμα την αποφυλάκιση Παλαιστινίων κρατουμένων.

Στα τέλη Αυγούστου, αναφέρει η Haaretz, ο Νετανιάχου είχε εγκρίνει την απελευθέρωση 30 κρατουμένων, ωστόσο η απαιτούμενη υπουργική επιτροπή δεν συνεδρίαζε, με αποτέλεσμα η διαδικασία να παραμένει παγωμένη.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου ο Σινουάρ διέκοψε ξαφνικά την επικοινωνία.

Λίγο αργότερα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είπε στον μεσολαβητή της Φατάχ να προειδοποιήσει τους Ισραηλινούς ότι, εάν δεν υπάρξει πρόοδος, ετοίμαζε «μια τεράστια έκπληξη». Χρησιμοποίησε μάλιστα τη λέξη «zilzal» – «σεισμός».

Σε δεύτερη συνάντησή τους, στα μέσα Σεπτεμβρίου, ο Σινουάρ φέρεται να επανέλαβε ακόμη πιο έντονα την προειδοποίηση: «Ετοιμάζω τη μητέρα όλων των εκπλήξεων. Μια τρομακτική επιχείρηση. Κάτι το εξαιρετικό».

Ο μεσολαβητής μετέφερε τα λεγόμενα στον σύμβουλο του προέδρου των ΗΑΕ, ο οποίος κατέληξε, όπως αναφέρει, στο συμπέρασμα ότι ο Σινουάρ «σκόπευε να πάει σε πόλεμο».

Η Σιν Μπετ είχε ενημερωθεί ήδη από τις 15 Σεπτεμβρίου

Στις 15 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τη Haaretz, η προειδοποίηση μεταφέρθηκε και στη Σιν Μπετ.

Ο τότε επικεφαλής της υπηρεσίας, Ρόνεν Μπαρ, ζήτησε αμέσως τηλεφωνική επικοινωνία με τον Νετανιάχου και τον ενημέρωσε για τις απειλές περί «σεισμού».

Δύο ημέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με τη συμμετοχή του υπουργού Αμυνας Γιοάβ Γκάλαντ και εκπροσώπων της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, ενώ ακολούθησε νέα συνάντηση στο πρωθυπουργικό γραφείο, με εκπροσώπους της Μοσάντ και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.

Η Σιν Μπετ, ωστόσο, εξέταζε τότε και άλλη πιθανή ερμηνεία: ότι ο Σινουάρ επιδίωκε να αποκτήσει την Ελίζαμπεθ Τσουρκόφ, την Ισραηλινή ερευνήτρια που κρατούνταν στο Ιράκ, ώστε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική του θέση σε μια ανταλλαγή κρατουμένων.

Ο Μπαρ, κατά τη Haaretz, επισήμανε ότι επρόκειτο μόνο για αρχική εκτίμηση και προειδοποίησε πως το Ισραήλ βρισκόταν «σε τροχιά σύγκρουσης». Πρότεινε είτε ένα ισχυρό προληπτικό πλήγμα είτε, τουλάχιστον, ενίσχυση της άμυνας σε Γάζα και Δυτική Οχθη ενόψει των εβραϊκών εορτών.

Καμία σχετική απόφαση δεν ελήφθη.

Η δεύτερη προειδοποίηση

Επειδή δεν έβλεπε ισραηλινή αντίδραση, ο Μπιν Ζάγεντ φέρεται να αποφάσισε να μιλήσει ο ίδιος στον Νετανιάχου στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Το πλέον σημαντικό στοιχείο της έρευνας είναι ότι, σύμφωνα με τη Haaretz, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν ενημέρωσε για τη συγκεκριμένη επικοινωνία ούτε τον επικεφαλής της Σιν Μπετ, ούτε τον διευθυντή της Μοσάντ, ούτε τον αρχηγό του ισραηλινού στρατού.

Ο πρώην επικεφαλής της Σιν Μπετ Ρόνεν Μπαρ και ο πρώην αρχηγός του IDF Χέρτσι Χαλέβι δήλωσαν στην εφημερίδα πως δεν είχαν ενημερωθεί για την προειδοποίηση του προέδρου των ΗΑΕ.

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Σιν Μπετ υποστηρίζει ότι, εάν η υπηρεσία γνώριζε πως είχαν προηγηθεί και άλλες τέτοιες προειδοποιήσεις, ενδεχομένως να είχε αξιολογήσει διαφορετικά την απειλή του Σινουάρ.

«Ισως να είχαμε ενώσει τα κομμάτια και να είχαμε καταλήξει σε εντελώς διαφορετική εκτίμηση», αναφέρει.

Προειδοποίηση και από την Αίγυπτο

Η Haaretz αναφέρεται επίσης σε τηλεφώνημα του επικεφαλής των αιγυπτιακών υπηρεσιών πληροφοριών Αμπάς Καμέλ προς το γραφείο του Νετανιάχου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της δημοσιογράφου Σμαδάρ Πέρι που επικαλείται η εφημερίδα, ο Καμέλ είχε προειδοποιήσει για «κάτι ασυνήθιστο, μια τρομακτική επιχείρηση» που επρόκειτο να εξαπολύσει η Χαμάς.

Ο Νετανιάχου φέρεται να απάντησε ότι στη Γάζα «έχουμε εικόνα, έχουμε τον έλεγχο» και πως το πραγματικό πρόβλημα βρισκόταν στη Δυτική Οχθη, όπου μεταφέρονταν και δυνάμεις.

Την 1η Οκτωβρίου, μόλις έξι ημέρες πριν από την επίθεση, ο Ρόνεν Μπαρ εισηγήθηκε εκ νέου πλήγματα εναντίον υψηλόβαθμων στελεχών της Χαμάς, συμπεριλαμβανομένου του Σινουάρ.

Η απάντηση που αποδίδεται στον Νετανιάχου ήταν: «Ετοιμάστε μου σχέδια και θα τα εξετάσω».

Σύμφωνα με αξιωματούχο που συμμετείχε στη σύσκεψη, ο πρωθυπουργός κατέληξε στην οδηγία: «Συνεχίστε να δουλεύετε πάνω στη δυνατότητα, αλλά προς το παρόν ηρεμήστε την κατάσταση».

Και σε αυτή τη συνάντηση, αναφέρει η Haaretz, δεν έκανε καμία αναφορά στις προειδοποιήσεις που φέρεται να είχε λάβει.

Η κατηγορηματική διάψευση Νετανιάχου

Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού αρνείται το κεντρικό εύρημα της έρευνας.

«Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου δεν μίλησε με τον πρόεδρο των ΗΑΕ κατά την επίμαχη περίοδο και δεν έλαβε καμία προειδοποίηση από εκείνον», ανέφερε στην απάντησή του, χαρακτηρίζοντας συνολικά την έρευνα «απόλυτο ψέμα».

Η Haaretz αναφέρει ότι ζήτησε σχόλιο και από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, χωρίς να λάβει απάντηση.

Καθημερινή με πληροφορίες από Haaretz

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Ευθύμιος, Στρατιωτικός Αναλυτής

#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
#Constantinople:
1. Πολιτικοί και εθνικιστές #Κούρδοι_που_επιδίωξαν_συνεργασία_με_την_Ελλάδα..!!!

  • Mevlânzâde Rifat (Μεβλανζαντέ Ριφάτ): Κούρδος δημοσιογράφος και μέλος της Kürdistan Teali Cemiyeti (Κοινωνία για την Ανύψωση του Κουρδιστάν). Έκανε έντονες πιέσεις σε Βρετανούς, Γάλλους και Έλληνες για ανεξάρτητο Κουρδιστάν. Συναντήθηκε με τον Δημήτριο Γούναρη και έλαβε ελληνική οικονομική υποστήριξη. Ταξίδεψε για να προετοιμάσει εξεγέρσεις κατά των Κεμαλικών.
  • Emin Ali Bedirhan: Αντιπρόεδρος της ίδιας οργάνωσης. Ανέπτυξε σχέσεις με Έλληνες διπλωμάτες για στήριξη της κουρδικής υπόθεσης.

Αυτοί ανήκαν σε κύκλους της Κωνσταντινούπολης και της εξορίας που ήθελαν αυτονομία ή ανεξαρτησία βάσει της Συνθήκης των Σεβρών και έβλεπαν τους Συμμάχους (συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων) ως πιθανούς υποστηρικτές κατά του Κεμάλ.2. Εξέγερση Koçgiri (1920-1921) Ηγέτες όπως οι Alişan Bey, Haydar Bey, Nuri Dersimi (Baytar Nuri) και Alişer. Η εξέγερση στην περιοχή Σίβας-Ντερσίμ (κυρίως Αλεβίτες Κούρδοι) συνέπεσε με ελληνικές επιχειρήσεις στη Δύση και θεωρείται από ορισμένες τουρκικές πηγές ως αντιπερισπασμός. Υπήρχαν επαφές με Συμμάχους, αλλά οι εξεγερμένοι πολέμησαν για αυτονομία στην Ανατολή και όχι ως μέρος του ελληνικού στρατού στη Δυτική Μικρά Ασία.3. Αιχμάλωτοι Κούρδοι Τουρκικές εθνικιστικές πηγές (όπως άρθρα τύπου Gökçe Fırat) αναφέρουν ότι μετά από επαφές (π.χ. στην Αμάσεια) Έλληνες δέχθηκαν πρόταση να μεταχειριστούν καλά κούρδους αιχμαλώτους του τουρκικού στρατού και να τους χρησιμοποιήσουν εναντίον των κεμαλικών δυνάμεων. Κάποιοι φέρεται να εντάχθηκαν σε υπηρεσίες του ελληνικού στρατού, αλλά χωρίς ονομαστικές λίστες ή στοιχεία για μεγάλους αριθμούς.

ΜΑΧΗ ΤΗΣ #ΣΑΚΑΡΥΑ, (ΣΑΓΓΑΡΙΟΥ)  ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ – 2. ΟΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΣΟΥΣ ΛΙΠΟΤΑΞΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ. Ο ΦΕΒΖΙ ΠΑΣΑΣ ΚΡΕΜΑΕΙ ΜΕΡΙΚΟΥΣ. ΜΕΡΙΚΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΝΑΒΟΛΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ  ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ. ΑΛΛΑ ΟΙ ΛΙΠΟΤΑΞΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ.

Φωτογραφίες: Τα ερείπια της γιγάντιας αγχόνης που έστησε ο Φεβζί Πασάς στο όρος Γιλντίζ βρίσκονται ακόμα εκεί σήμερα. 24 Αυγούστου 1921. Πριν από 105 χρόνια. Ο Στρατός (Βουλευτικός Στρατός), έχοντας υποστεί μια βαριά ήττα στις μάχες Κιουτάχειας-Εσκισεχίρ, μόλις που κατάφερε να υποχωρήσει ανατολικά του ποταμού Σακαρύα. Κατά τη διάρκεια αυτής της υποχώρησης, η δύναμη των στρατευμάτων του στρατού μειώθηκε σε 23.000. Αλλά μέχρι σήμερα, ο αριθμός των στρατευμάτων μας έχει φτάσει ξανά τις 78.000. Από τους 30.809 Τούρκους στρατιώτες που #λιποτάκτησαν από το μέτωπο κατά τη διάρκεια των μαχών Κιουτάχεια-Εσκισεχίρ, 26.000 συνελήφθησαν από τους χωροφύλακες. Δικάστηκαν. Καταδικάστηκαν σε θάνατο. Αλλά αυτή ήταν μια άμεση θανατική ποινή. Με άλλα λόγια, μια ποινή με αναστολή.
Όσοι καταδικάστηκαν σε άμεσο θάνατο στάλθηκαν πίσω στο μέτωπο. Αν πολεμούσαν σωστά, οι θανατικές τους ποινές θα άρονταν. Αλλά παραδόξως, ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς θα λιποτακτούσε ξανά από το μέτωπο. Στην πραγματικότητα, η αριστερή πτέρυγα του Στρατού της Συνέλευσης θα κατέρρεε εξαιτίας εκείνων που λιποτακτούσαν… Πηγή: 8 Sabahattin Selek, Anadolu İhtilali, Yelken Matbaası, Κωνσταντινούπολη, 1973, σελίδα 123. 9 Isparta İstiklal Mahkemesi Kararlar Ve Mahkeme Zabıtları, V. Cilt, Ed. İrfan Neziroğlu, TBMM Kütüphane Ve Arşiv Hizmetleri Başkanlığı Yayınları, Άγκυρα, 2015, Karar 139, 17 Φεβρουαρίου 1921. 10 Doğu Ergil, ό.π., σελίδα 224. 11 Türk İphesi Cilt, Genelkurmay Basımevi, Άγκυρα. 1965. Özlem ÇANKAYA, Λιποτάκτες του Στρατού κατά την Περίοδο του Εθνικού Αγώνα… 179 Κατά τη Μάχη του Εσκισεχίρ, 30.700 άτομα λιποταξούσαν.12 Ο Aybars δίνει αυτόν τον αριθμό σε 30.809, και αναφέρεται ότι 30.000 από αυτούς ήταν οπλισμένοι.13 Μέχρι τη Μάχη της Σαγγαρίας (23 Αυγούστου-13 Σεπτεμβρίου 1921), σχεδόν οι μισοί στρατιώτες του στρατού είχαν λιποταξήσει.14 Ενώ αυτός ο αριθμός μειώθηκε σταδιακά σε 4.400-4.500 τον Αύγουστο λόγω της επιρροής των Δικαστηρίων Ανεξαρτησίας,15 14.000 στρατιώτες λιποταξούσαν ξανά κατά τη Μάχη της Σαγγαρίας, η οποία έληξε τον Σεπτέμβριο του 1921.16 Στο τέλος της Μάχης της Σαγγαρίας, το συνολικό ποσοστό λιποταξιών έφτασε τις 48.335. Πηγή: Πληροφορίες σχετικά με αυτήν την αγχόνη ελήφθησαν από τον Καθηγητή Δρ. Σελίμ ΕΡΝΤΟΓΚΑΝ.
Συνεχιζεται…

-#Ιran:  Κύμα  της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
 
Η #IRGC κατέρριψε ένα αμερικανικό MQ-1C Gray Eagle του Στρατού των ΗΠΑ πάνω από το Στενό του Ορμούζ.
O καθηγητης #Μαραντι: Η λαϊκή κυβέρνηση στην Υεμένη βρίσκεται στην εξουσία στην πρωτεύουσα, #Σαναά, και στο μεγαλύτερο μέρος της κατοικήσιμης περιοχής της χώρας για πάνω από μια δεκαετία, παρά τον γενοκτονικό πόλεμο που διεξήγαγαν τα καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ – με την υποστήριξη όλων εκτός από το Ιράν – ωστόσο το CNN εξακολουθεί να τους αποκαλεί «αντάρτες Χούθι».
Ο διευθυντής πολιτικής της UANI, Τζέισον Μπρόντσκι, λέει ότι το Ιράν βρίσκεται πίσω από την τελευταία κλιμάκωση των Χούθι στην Υεμένη, με τους διοικητές του #IRGC να φέρονται να συντονίζουν τις επιχειρήσεις επί τόπου. «Η Τεχεράνη θέλει οι Χούθι να ελέγχουν την Ταΐζ, ώστε να μπορούν να ασκούν επιρροή στο στενό Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ». Ο έλεγχος γύρω από την Ταΐζ θα μπορούσε να ενισχύσει την επιρροή των Χούθι σε ένα από τα πιο στρατηγικά σημαντικά θαλάσσια σημεία συμφόρησης στον κόσμο.
-#Yemen: Ο στρατος της Υεμενης στόχευσε πολιτικές και οικονομικές,στρατιωτικες  υποδομές στην Άμπα, το Χαμيس Μοσάιτ, το Τζαζάν και το Νατζράν, με αποτέλεσμα 73 τραυματίες . Αναφορές από τη Μέση Ανατολή ανέφεραν ότι εγκαταστάσεις της εταιρείας Aramco της Σαουδικής Αραβίας, συμπεριλαμβανομένης της διυλιστήριο του Τζαζάν  (  το διυλιστήριο πετρελαίου #Jizan στη #Σαουδική Αραβία φλέγεται)
και του συμπλέγματος της Άμπα, δέχτηκαν βομβαρδισμούς, καθώς και η αεροπορική βάση του Βασιλιά Χαλίντ και το Διεθνές Αεροδρόμιο Άμπα.
Στο μετωπο παρα της αντεπιθεσεις των πολιτοφυλακων ,ο στρατος  της Υεμενης της αποκρουει και προελανει!! Η 55η Ταξιαρχία έχει πέσει πλήρως.300 πολιτοφυλακες συνεληφθηκαν.
Ο Στρατός της Υεμένης (#Ansarullah) έχει ξεκινήσει επιθετικές επιχειρήσεις προς την αλ-Μουσαϊμίρ, την κατεύθυνση Αντ Νταλί, τη νότια Υεμένη και προελαύνει..!!
Οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία ισχυρίστηκαν νωρίτερα (πριν από 2 ώρες) ότι κατέλαβαν την Αγορά Al-Yatamah στο Al-Jawf, γυρίζοντας βίντεο καθώς οδηγούν εκεί. Τώρα (πριν από 30 λεπτά) οι μαχητές Ansarallah της Υεμένης δημοσίευσαν βίντεο από το ίδιο μέρος αφού το καθάρισαν.
Οι ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης εξαπέλυσαν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση και εκτέλεσαν έναν σημαντικό πλευρικό ελιγμό εναντίον δυνάμεων που υποστηρίζονταν από τη Σαουδική Αραβία και εισήλθαν στην αγορά Αλ-Γιάτμα στην επαρχία Αλ-Τζάουφ .,και συνελαβαν πολλους πολιτοφυλακες.
-#Germany:  Το κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) έλαβε σαφή πλειοψηφία (61%) μεταξύ των εργαζομένων ψηφοφόρων στη Σαξονία-Άνχαλτ.
-#US: Ο Ελληνό-Ορθόδοξος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ Θεόφιλος Γ΄ παρακαλεί τους παγκόσμιους ηγέτες να ακολουθήσουν τον Πρόεδρο Τραμπ και τον Αντιπρόεδρο JD Vance στην επίσκεψή τους στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου — τον ιερότερο τόπο του Χριστιανισμού. «Είναι ο χτύπος της καρδιάς της πίστης μας – ο τόπος της σταύρωσης και της ανάστασης», δήλωσε ο Θεόφιλος. Ο Πατριάρχης επαίνεσε τον Τραμπ ως «έναν άνδρα βαθιά αφοσιωμένο στην προστασία των Χριστιανών σε όλο τον κόσμο» και του απένειμε την υψηλότερη τιμή του Πατριαρχείου, χαρακτηρίζοντάς τον «άξιο αποδέκτη».
-#Israel:  Ισραηλινός ΥΠΕΞ Gideon Sa’ar: «Οι Κούρδοι είναι μειονότητα σε 4 χώρες και δυστυχώς δεν έχουν ακόμη επιτύχει πολιτική ανεξαρτησία. Πιστεύουμε στην ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των διαφορετικών μειονοτήτων της Μέσης Ανατολής και ειδικότερα στις σχέσεις μεταξύ Εβραίων και Κούρδων.»
#Σμοτριτς: Να εκδιώξουμε τον Βρετανό πρέσβη απόψε κιόλας! Δεν θα γίνουμε σάκος του μπόξ μιας αντισημιτικής κυβέρνησης, σε μια χώρα που κατακτήθηκε από τον ριζοσπαστικό Ισλαμισμό, και προσπαθεί να σωθεί από την οικονομική και κοινωνική παρακμή μέσω επιθέσεων κατά των Εβραίων και του κράτους του Ισραήλ. Η Βρετανική εντολή στην Παλαιστίνη τελείωσε.
Ο υπουργός Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, καλεί τον πρωθυπουργό Νετανιάχου να αναγνωρίσει τα Νησιά #Φώκλαντ ως έδαφος της Αργεντινής και καταδικάζει τη βρετανική «κατοχή».
=#Lebanon: Μποφόρ: Δύο στρατιώτες του Ισραηλινού στρατού τραυματίστηκαν ελαφρά από πυρά ενός μαχητη της Χεζμπολάχ.
Αναφέρθηκε IDF  εχθρικών drones πάνω από το #Μπάαλμπεκ, στον ανατολικό Λίβανο — συνεχιζόμενη εναέρια δραστηριότητα.
-#Syria: Tρομοκρατική επίθεση στην ύπαιθρο της Χάμα είχε ως αποτέλεσμα έναν θάνατο και έναν τραυματισμό. Μέλη μιας ένοπλης τρομοκρατικής ομάδας που επέβαιναν σε μοτοσικλέτες εισέβαλαν στο κυρίως αλαουιτικό χωριό Ταλ Σκιν αλ-Σαρούτ και άνοιξαν πυρ εναντίον των κατοίκων, με αποτέλεσμα τον θάνατο του κ. Αχμέντ Αλί Ομράν (εικόνα) και τον σοβαρό τραυματισμό του κ. Νάσερ Σαούντ, 60 ετών, το βράδυ της 7ης Σεπτεμβρίου 2026.
Μια ακόμη θρησκευτική τρομοκρατική επίθεση στην ύπαιθρο Masyaf της επαρχίας Hama, τραυματίζοντας σοβαρά δύο αδέρφια από την αίρεση των #Αλαουιτών. Τρομοκράτες σε μοτοσικλέτες άνοιξαν πυρ εναντίον των αδελφών Ali al-Dardari και Mohsen al-Dardari ενώ εργάζονταν στη γεωργική τους γη, τραυματίζοντάς τους σοβαρά. Αυτή τη στιγμή νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Η επίθεση σημειώθηκε στον δρόμο μεταξύ Zor Baarin και Khirbet al-Jameh στην πόλη Baarin, στην ύπαιθρο Masyaf της δυτικής Hama,
-#Afghanistan : Oi κομάντος του Μετώπου Ελευθερίας του Αφγανιστάν (#AFF), που σταθμεύουν στην Περιοχή Ζιμπάκ της Επαρχίας Μπανταχσάν, και απέκρουσαν πλήρη επίθεση από τους Ταλιμπάν και τις συμμαχικές τους ξένες πολιτοφυλακές.
 #NRF Οι δυνάμεις του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης πραγματοποίησαν με επιτυχία την επιθετική τους επιχείρηση στην περιοχή Κοχιστάν Ραγκ του Μπανταχσάν χθες το βράδυ  με αποτέλεσμα να σκοτωθεί 1 τρομοκράτης Ταλιμπάν και να τραυματιστούν 6 άλλοι τρομοκράτες
-#Rojava: Μια δεύτερη ομάδα 700 οικογενειών ξεκινά για τη Σερεκανίγιε. Περίπου 700 οικογένειες που ζουν στον καταυλισμό Σερεκανίγιε στην αγροτική περιοχή της Χασέκε έχουν ολοκληρώσει τις προετοιμασίες τους για να επιστρέψουν στα χωριά Σερεκανίγιε, Τιλ Τεμίρ και Ζιργκάν. Οι οικογένειες αναχωρούν υπό μέτρα ασφαλείας των #Αsayish.
-#Turkey: 6,7 Σεπτεμβριου εγινε το πογκρομ στην Κωνσταντινουπολη με διαταγη του Λονδινου, και με πιονι το τουρκικο κρατος. Το ραδιοφωνο του BBC εκανε την γκαφα να πει οτι εσκασε βομβα στο σπιτη του Ισπανου -εβραιου Μουσταφα Κεμαλ πριν σκασει η βομβα… ,με αποτελεσμα ο Οικουμενικος Πατριαρχης να τηλεφωνησει στη θεσσαλονικη αν οντος εγινε.
Οι λογοι που διεταξαν την επιθεση οι Βρετανοι ηταν 1) πιεση στο Κυπριακο, 2) Να παρουν της θεσεις των Ελληνων οι Ντονμεδες  στην οικονομικη ζωη της Κωνσταντινουπολης.
#Τουρκός αντιπολιτευόμενος βουλευτής ο Deniz Yavuzyılmaz (Ντενίζ Γιαβουζίλμαζ).Ανήκει στο Yeni Parti (Νέο Κόμμα),αποκαλύπτει με έγγραφα ότι ο Ερντογάν και το κόμμα του μετέφεραν το κλεμμένο ιρακινό πετρέλαιο προς το Ισραήλ μέσω Τουρκίας σε εξευτελιστική τιμή κάτω από 6 δολάρια το βαρέλι.
-#Hellas: Η σκεψη μας στην πυρκαγια στην Κονιτσα,η φωτια ειναι ερπουσα ,αρα γλυτωσαν πολλα δενδρα , η αντιμετωπιση της ειναι προχειρη και ανοργανωτη ,ας ελπισουμε και ας προσευχηθουμε ο θεος να βρεξει να την σβυσει, και να γλυτωσει ενα απο τα πιο ομορφα μερει στην Ελλαδα. ( Που μυαλο για Μπεριεφ…,αν ο αλλος εχει κολυματα…_
 
-#Rum_Pontos: Οι εκδηλώσεις Ganita Evenings, οι οποίες έχουν γίνει παράδοση και διοργανώνονται από τον Μητροπολιτικό Δήμο Τραπεζούντας, θα φέρουν για άλλη μια φορά κοντά αγαπημένα ονόματα της μουσικής τoυ Ρουμ Ποντου με τους πολίτες τον Σεπτέμβριο.
Συνεχίζονται οι εργασίες για τη βελτίωση των προτύπων μεταφοράς στους δρόμους των χωριών. Ομάδες της Επαρχιακής Ειδικής Διοίκησης ανακαίνισαν τους δρόμους στα χωριά Κουσκιόι, Καραμπόρκ και Γεσίλκιόι στην περιοχή Τσανάκτσι , πραγματοποιώντας εργασίες θερμής ασφάλτου .
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Συνάντηση ευρωβουλευτή Φαραντούρη με Πρέσβυ Αιγύπτου στην ΕΕ για Μονή Σινά

Από
anixneuseis
-
0

Ζήτησε σεβασμό στο ισχύον ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής

Τον Πρέσβη της Αιγύπτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κ. Ahmed Abu Zeid, υποδέχθηκε σήμερα στις Βρυξέλλες ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος των επιτροπών Προϋπολογισμού, Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμερικανικών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Νικόλας Φαραντούρης, με επίκεντρο τις εξελίξεις στη Μονή Σινά και τις Ευρω- αιγυπτιακές σχέσεις.

Η συνάντηση στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα με την τριμερή Αιγύπτου – Ελλάδας – Κύπρου στο Ελ Αλαμέϊν με τη συμμετοχή Σίσι, Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη.

Σύμφωνα με το σχετικό δελτίου τύπου, η συνάντηση Φαραντούρη Abu Zeid πραγματοποιήθηκε σε εξαιρετικό κλίμα, σε συνέχεια των προηγούμενων επαφών του Νικόλα Φαραντούρη με τον Υπουργό Εξωτερικών της Αιγύπτου, Badr Abdelatty, τον Ιανουάριο του 2025 στο Στρασβούργο

Ο Νικόλας Φαραντουρής τόνισε ότι η Αίγυπτος αποτελεί σημαντικό εταίρο για την Ευρώπη και χώρα-κλειδί για τη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας και της ενεργειακής ασφάλειας, τη διαχείριση του μεταναστευτικού και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στον ρόλο της Αιγύπτου για την προστασία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ειδικότερα ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ έθεσε το ζήτημα που έχει ανακύψει σχετικά με το καθεστώς της Ι. Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, της αρχαιότερης εν λειτουργία χριστιανικής μονής στον κόσμο, Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και τόπο λατρείας ιδιαίτερης σημασίας για ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο.

«Υπογράμμισα τη σημασία της διαφύλαξης, όχι μόνο του ιστορικού και θρησκευτικού χαρακτήρα της Μονής, αλλά και του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος και των δικαιωμάτων που απορρέουν από τη μακραίωνη θρησκευτική και θεσμική της παρουσία», σημείωσε μετά τη συνάντηση ο Νικόλας Φαραντούρης, τονίζοντας ότι το ζήτημα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τρόπο που θα ενισχύει και δεν θα αποδυναμώνει τη μακρόχρονη φιλία και τη στρατηγική σχέση μεταξύ Αιγύπτου και Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και Αιγύπτου και Ελλάδος.

Οι δύο άνδρες συζήτησαν επίσης προσεχή επίσκεψη του Έλληνα ευρωβουλευτή στην Αίγυπτο και το Σινά στο πλαίσιο ενός εποικοδομητικού διαλόγου.

Τι αποφασίστηκε στην τριμερή σύνοδο Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου στο Ελ Αλαμέιν

Από
anixneuseis
-
3

Ιδιαίτερη Ανταπόκριση

Η τριμερής σύνοδος Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου στο Ελ Αλαμέιν, στις 8 Σεπτεμβρίου, επιχείρησε να δώσει περισσότερο πρακτικό περιεχόμενο σε έναν μηχανισμό συνεργασίας που λειτουργεί πλέον για περισσότερο από μία δεκαετία. Οι Κυριάκος Μητσοτάκης, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και Νίκος Χριστοδουλίδης δεν περιορίστηκαν στην ανταλλαγή απόψεων για τις περιφερειακές κρίσεις, αλλά έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στην επιτάχυνση κοινών έργων στους τομείς της ενέργειας, των επενδύσεων και των υποδομών, καθώς και στη διεύρυνση της συνεργασίας σε ασφάλεια, μετανάστευση και νέες τεχνολογίες.  

Το μήνυμα που επιχείρησε να εκπέμψει η Σύνοδος ήταν ότι ο άξονας Αθήνας-Λευκωσίας-Καΐρου περνά σταδιακά από τη φάση της πολιτικής συνεννόησης σε εκείνη της λειτουργικής διασύνδεσης. Ο Σίσι χαρακτήρισε μάλιστα την τριμερή «πρότυπο» περιφερειακής στρατηγικής συνεργασίας, στηριγμένο στον αμοιβαίο σεβασμό, το κοινό όφελος και το διεθνές δίκαιο. 

Το GREGY στην κορυφή της ατζέντας

Κεντρική θέση στις συνομιλίες κατέλαβε η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Αιγύπτου, GREGY. Το σχέδιο αντιμετωπίζεται πλέον από Αθήνα και Κάιρο όχι απλώς ως διμερές ενεργειακό έργο, αλλά ως κρίκος μιας ευρύτερης ενεργειακής αρχιτεκτονικής που μπορεί να συνδέσει τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο με την ευρωπαϊκή αγορά.

Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος χαρακτήρισε το GREGY «σημείο καμπής» για την περιφερειακή ολοκλήρωση στον τομέα της καθαρής ενέργειας, καθώς η αιγυπτιακή ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θα μπορεί να διοχετεύεται μέσω Ελλάδας προς την Ευρώπη. Στη διμερή συνάντηση Σίσι-Μητσοτάκη εξετάστηκε ειδικά η πρόοδος του έργου, με τις δύο πλευρές να το συνδέουν ευθέως με την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας.

Η σημασία του σχεδίου υπερβαίνει την εμπορική διάσταση. Εφόσον υλοποιηθεί, η Ελλάδα ενισχύεται ως νότια ενεργειακή πύλη της ΕΕ, ενώ η Αίγυπτος αποκτά πρόσθετη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά για την πράσινη ηλεκτρική ενέργεια που φιλοδοξεί να παράγει σε μεγάλη κλίμακα.

Κυπριακό φυσικό αέριο μέσω Αιγύπτου

Ο δεύτερος ενεργειακός πυλώνας αφορά την Κύπρο. Η Σύνοδος επιβεβαίωσε την κατεύθυνση μεταφοράς κυπριακού φυσικού αερίου προς τις υφιστάμενες αιγυπτιακές υποδομές, με προοπτική επεξεργασίας και επανεξαγωγής του προς τις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές.

Ο ίδιος ο Σίσι συνέδεσε ευθέως τη συνεργασία αυτή με την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και με συγκεκριμένο οικονομικό όφελος για τις τρεις χώρες. Η Λευκωσία προωθεί ήδη την αξιοποίηση των κοιτασμάτων της μέσω Αιγύπτου, με το κοίτασμα Cronos να προορίζεται να συνδεθεί με τις εγκαταστάσεις της Damietta, ενώ οι διακρατικές συμφωνίες έχουν ανοίξει δρόμο και για το κοίτασμα Aphrodite.

Διαμορφώνεται έτσι ένα συμπληρωματικό σχήμα: αιγυπτιακή πράσινη ηλεκτρική ενέργεια προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας και κυπριακό φυσικό αέριο προς τις αγορές μέσω Αιγύπτου. Πρόκειται ίσως για το σημαντικότερο πρακτικό στοιχείο της τριμερούς, επειδή μετατρέπει τη γεωγραφική εγγύτητα των τριών χωρών σε κοινή ενεργειακή υποδομή.

Από την ενέργεια στις επενδύσεις

Οι τρεις ηγέτες επιχείρησαν παράλληλα να διευρύνουν το οικονομικό σκέλος της συνεργασίας. Συζητήθηκαν επενδύσεις σε τεχνολογία πληροφοριών, τουρισμό, βιομηχανία, υγεία, εκπαίδευση και κατασκευές, με ιδιαίτερη αναφορά στην κινητοποίηση του ιδιωτικού τομέα και των εμπορικών και βιομηχανικών επιμελητηρίων.

Στη συνάντηση Μητσοτάκη-Σίσι προστέθηκαν οι μεταφορές, οι τηλεπικοινωνίες, οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και η επιχειρηματικότητα. Συζητήθηκε επίσης η κινητικότητα αιγυπτιακού εργατικού δυναμικού προς Ελλάδα και Κύπρο, στοιχείο που δείχνει ότι η συνεργασία επιχειρεί να αποκτήσει και σαφέστερη οικονομική και κοινωνική διάσταση.

Ασφάλεια και άμυνα ως τρίτος πυλώνας

Ιδιαίτερη σημασία είχε η σαφής αναφορά του Σίσι ότι η τριμερής συνεργασία δεν περιορίζεται στην πολιτική, την οικονομία και τον πολιτισμό, αλλά περιλαμβάνει πλέον συντονισμό σε θέματα ασφάλειας και άμυνας. Στο κοινό πεδίο εντάσσονται η τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και η παράτυπη μετανάστευση.  

Η αναφορά αυτή αποκτά πρόσθετο βάρος λόγω της ταυτόχρονης διεξαγωγής στο Ελ Αλαμέιν της διεθνούς έκθεσης αεροπορίας και διαστήματος.

Δεν σηματοδοτεί τη δημιουργία στρατιωτικής συμμαχίας, αλλά δείχνει ότι οι τρεις χώρες επιδιώκουν να εντάξουν την αμυντική συνεργασία στη συνολική στρατηγική τους σχέση.

Περιφερειακή συνεργασία πέρα από την τριμερή

Το σημαντικότερο ίσως πολιτικό στοιχείο είναι ότι η τριμερής παρουσιάστηκε όχι ως κλειστό μέτωπο, αλλά ως πλατφόρμα περιφερειακής σταθερότητας. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία μεταβάλλονται οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.

Στη Σύνοδο εξετάστηκαν η Γάζα και το Παλαιστινιακό, η Λιβύη, η Συρία, το Σουδάν, το Κέρας της Αφρικής και η κατάσταση στην Ερυθρά Θάλασσα. Για τη Λιβύη υποστηρίχθηκε μια λιβυκή πολιτική διαδικασία που θα οδηγήσει σε προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές και στην αποχώρηση ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων. Για τη Συρία καταγράφηκε κοινή θέση υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας και κατά οποιασδήποτε απόπειρας διαμελισμού της χώρας.

Παράλληλα, Αθήνα και Λευκωσία επανέλαβαν την υποστήριξή τους προς την Αίγυπτο στο ζήτημα των υδάτων του Νείλου, με τους τρεις ηγέτες να επικαλούνται τις αρχές του διεθνούς δικαίου, την αποφυγή πρόκλησης βλάβης, την προηγούμενη ενημέρωση και την απόρριψη μονομερών ενεργειών.

Μια γέφυρα Αιγύπτου-Ευρωπαϊκής Ένωσης

Σημαντική είναι και η ευρωπαϊκή διάσταση της συνόδου. Οι τρεις ηγέτες αναφέρθηκαν θετικά στην εξέλιξη της στρατηγικής και συνολικής εταιρικής σχέσης Αιγύπτου-ΕΕ.  Ελλάδα και Κύπρος, ως κράτη-μέλη της Ένωσης, μπορούν συνεπώς να λειτουργήσουν ως πολιτικοί και οικονομικοί σύνδεσμοι του Καΐρου με την Ευρώπη, ενώ η Αίγυπτος αποτελεί για τις δύο χώρες βασικό εταίρο προς τον αραβικό κόσμο και την Αφρική.

Αυτό προσδίδει στην τριμερή έναν χαρακτήρα ευρύτερο από εκείνον μιας συνεργασίας τριών κρατών. Το σχήμα μπορεί να λειτουργήσει ως διάδρομος Ευρώπης-Ανατολικής Μεσογείου-Βόρειας Αφρικής, με πυλώνες την ενέργεια, τις μεταφορές, την ασφάλεια και τις επενδύσεις.

1...717273...3,022Σελίδα 72 από 3,022