We’re sending astronauts around the Moon for the first time in 50 years. Come watch with us. NASA’s Artemis II mission is scheduled to lift off from Kennedy Space Center on April 1. The two-hour launch window starts at 6:24 p.m. EDT (2224 UTC). Four astronauts — three from NASA and one from the CSA (Canadian Space Agency) — make up the Artemis II crew: – NASA astronaut Reid Wiseman, Artemis II commander – NASA astronaut Victor Glover, Artemis II pilot – NASA astronaut Christina Koch, Artemis II mission specialist – Canadian Space Agency (CSA) astronaut Jeremy Hansen, Artemis II mission specialist After launching into space atop NASA’s Space Launch System (SLS) rocket, the crew will journey around the Moon and back in their Orion spacecraft, named Integrity, on an approximately 10-day mission. Artemis II will be the first crewed flight test of SLS and Orion, testing the technologies we’ll need for long-term lunar exploration and human missions to Mars. 24/7 streaming coverage of Artemis II operations and mission updates will be available on our YouTube channel. We’re also streaming Artemis II events on NASA+, Amazon, X, Facebook, and Twitch. See the full schedule: https://www.nasa.gov/missions/artemis… Read the latest Artemis II mission updates: https://www.nasa.gov/blogs/artemis/ Learn more about the mission and why we’re going: https://www.nasa.gov/mission/artemis-ii/ Credit: NASA #NASA#Artemis#Space
Του Steve Holland
1 Απριλίου 2026, 4:13 μ.μ. GMT+3
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στο Reuters ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι «έξω από το Ιράν αρκετά γρήγορα» και θα μπορούσαν να επιστρέψουν για «στοχευμένα χτυπήματα» αν χρειαστεί, λίγες ώρες πριν από το προγραμματισμένο τηλεοπτικό του διάγγελμα προς το έθνος για τον πόλεμο, σε ώρα υψηλής τηλεθέασης.
Με τη σύγκρουση να βρίσκεται στην πέμπτη εβδομάδα της και τον Τραμπ να δέχεται πιέσεις για μια διέξοδο, εν μέσω ανόδου των τιμών της βενζίνης, ο πρόεδρος προγραμμάτισε ομιλία για τις 9 μ.μ. EDT (01:00 GMT), προκειμένου να μιλήσει για την πορεία από εδώ και πέρα. Η ομιλία του θα κλείσει μια ημέρα που ξεκίνησε με μια ιστορική επίσκεψη του Τραμπ στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Σε τηλεφωνική συνέντευξη στο Reuters, ο Τραμπ είπε ότι ένα στοιχείο της ομιλίας του θα είναι να εκφράσει την απέχθειά του προς το ΝΑΤΟ, εξαιτίας αυτού που θεωρεί έλλειψη στήριξης της συμμαχίας στους αμερικανικούς στόχους στο Ιράν.
Το διατλαντικό ρήγμα στη δεύτερη θητεία του Τραμπ βάθυνε, αφού οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι απέρριψαν το αίτημά του να συμβάλουν στη διατήρηση της ασφαλούς διέλευσης της πετρελαϊκής κίνησης μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Ο ίδιος είπε ότι εξετάζει «απολύτως» το ενδεχόμενο αποχώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών από το ΝΑΤΟ, έναν οργανισμό συλλογικής άμυνας που επικυρώθηκε από τη Γερουσία των ΗΠΑ το 1949. Ο Τραμπ έχει και στο παρελθόν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησης και έχει πιέσει με επιτυχία τα μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες.
«Δεν στάθηκαν φίλοι όταν τους χρειαστήκαμε», είπε ο Τραμπ. «Ποτέ δεν τους ζητήσαμε πολλά… είναι μονόδρομος.»
Ο Τραμπ και οι κορυφαίοι αξιωματούχοι του έχουν δώσει διαφορετικά χρονοδιαγράμματα για το τέλος του πολέμου. Την Τρίτη είπε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να τερματίσουν τη στρατιωτική τους εκστρατεία κατά του Ιράν μέσα σε δύο έως τρεις εβδομάδες.
Στη συνέντευξη στο Reuters, αρνήθηκε να δώσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
«Δεν μπορώ να σας πω ακριβώς… θα φύγουμε αρκετά γρήγορα», είπε, προσθέτοντας ότι μόλις επιτευχθεί η αμερικανική αποχώρηση, «θα επιστρέψουμε για στοχευμένα χτυπήματα» εναντίον ιρανικών στόχων, εφόσον χρειαστεί.
Ο πόλεμος έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, σκοτώνοντας χιλιάδες ανθρώπους και προκαλώντας εκτίναξη των τιμών της ενέργειας, γεγονός που έχει τροφοδοτήσει παγκόσμιους φόβους για πληθωρισμό.
Τα δύο τρίτα των Αμερικανών πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να επιδιώξουν τον γρήγορο τερματισμό της εμπλοκής τους στον πόλεμο με το Ιράν, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα επιτευχθούν οι στόχοι που έχει θέσει η κυβέρνηση Τραμπ, σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που διεξήχθη από την Παρασκευή έως την Κυριακή.
Ο Τραμπ είπε ότι ήλπιζε σε μια συμφωνία με το Ιράν, αφού το πρώτο κύμα αεροπορικών επιδρομών σκότωσε τον Ανώτατο Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ένας αριθμός άλλων ανώτερων Ιρανών αξιωματούχων έχει επίσης σκοτωθεί.
Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ έχει αντικαταστήσει τον πατέρα του ως ανώτατος ηγέτης του Ιράν. Οι ΗΠΑ έχουν δηλώσει ότι πιστεύουν πως είναι τραυματισμένος και πιθανότατα παραμορφωμένος. Ο πρόεδρος και ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας παραμένουν οι ίδιοι όπως πριν από τη σύγκρουση.
Ο Τραμπ είπε ότι η ηγεσία του Ιράν αποτελείται πλέον από «εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους».
«Δεν χρειαζόμουν αλλαγή καθεστώτος, αλλά την πετύχαμε εξαιτίας των απωλειών του πολέμου. Την πετύχαμε. Άρα έχουμε αλλαγή καθεστώτος και το μεγάλο πράγμα που πετύχαμε είναι ότι δεν πρόκειται να αποκτήσουν πυρηνικό όπλο», είπε ο Τραμπ, προσθέτοντας: «Ούτε το θέλουν.»
Κατ’ εντολήν του Τραμπ, ο Βανς μετέφερε ιδιωτικά ότι ο Τραμπ ήταν ανοιχτός σε μια κατάπαυση του πυρός, αρκεί να ικανοποιούνταν ορισμένες αμερικανικές απαιτήσεις, δήλωσε την Τετάρτη στο Reuters η πηγή.
«Έχουμε πλήρη αλλαγή καθεστώτος», είπε ο Τραμπ. «Βλέπω πολύ σοβαρές πιθανότητες να πετύχουμε μια συμφωνία, γιατί δεν θέλουν να συνεχίσουν να σφυροκοπούνται.»
Πυρηνικά όπλα
Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι βασικός στόχος της έναρξης του πολέμου ήταν να αποτραπεί το Ιράν από το να αναπτύξει πυρηνικό όπλο.
Σχεδόν το μισό από το ουράνιο του Ιράν, εμπλουτισμένο έως και σε καθαρότητα 60% — ένα μικρό μόνο βήμα πριν από το επίπεδο οπλικής χρήσης — ήταν αποθηκευμένο σε ένα συγκρότημα σηράγγων στο Ισφαχάν και πιθανότατα παραμένει εκεί, δήλωσε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο επικεφαλής του πυρηνικού παρατηρητηρίου του ΟΗΕ, Ραφαέλ Γκρόσι.
Το συγκρότημα αυτό είναι ο μοναδικός στόχος που φαίνεται να μην έχει υποστεί σοβαρές ζημιές από τις επιθέσεις που εξαπέλυσαν τον περασμένο Ιούνιο το Ισραήλ και οι ΗΠΑ κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.
Ο Τραμπ, ωστόσο, δήλωσε ότι ο στόχος της αποτροπής απόκτησης πυρηνικού όπλου έχει επιτευχθεί.
Για το εμπλουτισμένο ουράνιο, ο Τραμπ είπε: «Είναι τόσο βαθιά υπόγεια, που δεν με νοιάζει αυτό.»
«Θα το παρακολουθούμε πάντοτε μέσω δορυφόρου», πρόσθεσε.
Είπε ότι το Ιράν είναι πλέον «ανίκανο» να αναπτύξει όπλο.
Το Ιράν αρνείται εδώ και καιρό ότι επιδιώκει να αναπτύξει πυρηνικό όπλο και υποστηρίζει ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα είναι ειρηνικό.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας εκτιμά ότι, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε τα πρώτα του πλήγματα τον Ιούνιο, το Ιράν διέθετε 440,9 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%. Αν αυτό εμπλουτιζόταν περαιτέρω, θα παρείχε την απαιτούμενη εκρηκτική ύλη για 10 πυρηνικά όπλα, σύμφωνα με το μέτρο εκτίμησης της IAEA.
Ο Λευκός Οίκος έχει δηλώσει ότι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με το Ιράν βρίσκονται σε εξέλιξη, κάτι που η Τεχεράνη διαψεύδει. Πηγή που έχει ενημερωθεί για το ζήτημα είπε ότι ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς συνομιλούσε με μεσολαβητές από το Πακιστάν για τη σύγκρουση ακόμη και την Τρίτη.
Ρεπορτάζ: Steve Holland
Σύνταξη: Katharine Jackson και Steve Holland
Επιμέλεια: Michelle Nichols και Rosalba O’Brien
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, εμφανίζεται ξανά δημόσια με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του.
: Εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου από το Ιράν προς το κεντρικό Ισραήλ.
– Ισραηλινός βομβαρδισμός του πυρηνικού σταθμού Νατάνζ του Ιράν.
– Ένα πετρελαιοφόρο στα ύδατα του Περσικού Κόλπου κοντά στο Κατάρ χτυπήθηκε από δύο βλήματα, προκαλώντας πυρκαγιά στο πλοίο.
– Μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε μετά από πυραυλο σε αποθήκες καυσίμων στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουβέιτ.
#Iρανική επίθεση σε εγκατάσταση της Batelco στο Hamal του #Μπαχρέιν, της μεγαλύτερης εταιρείας τηλεπικοινωνιών που φιλοξενεί servers της Amazon.
#Ιρανική επίθεση στο Μπνέι Μπρακ, ανατολικά του Τελ Αβίβ,14 τραυματίες σε τελευταία ιρανική πυραυλική επίθεση στο κεντρικό Ισραήλ, σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.
Το #IRGC ισχυρίζεται ότι η αεράμυνά του κατέρριψε ένα αμερικανικό drone επιθετικού τύπου “LUCAS” πάνω από το Καζβίν, στο βορειοδυτικό Ιράν. Το drone LUCAS βασίζεται στον ίδιο σχεδιασμό με το ιρανικό Shahed-136 και αναπτύχθηκε το 2025.
Το Υπουργείο Άμυνας της Σαουδικής #Αραβίας ισχυρίζεται ότι η αεράμυνά της κατέρριψε δύο ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη τις τελευταίες ώρες.
#Maradi : Η κηδεία στο Ισφαχάν πραγματοποιήθηκε σήμερα για έναν Ιρανό Χριστιανό που δολοφονήθηκε από τον Συνασπισμό Έπσταϊν.
– Το #Ιράν δημοσιεύει πλάνα που δείχνουν την εκτόξευση βαλιστικών πυραύλων και drones προς το Ισραήλ και τις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή, στο Κύμα 89 της Επιχείρησης True Promise 4 Στους στόχους περιλαμβάνονταν στρατιωτικές τοποθεσίες και συγκεντρώσεις ισραηλινών δυνάμεων στο Εϊλάτ, το Τελ Αβίβ και το Μπνέι Μπρακ. Στο Μπαχρέιν, ένα κρησφύγετο του αμερικανικού στρατού που στέγαζε 80 άτομα επλήγη με ακρίβεια, και η ομάδα ελικοπτέρων στη βάση Αλ-Αντίρι επλήγη από βαλλιστικούς πυραύλους — ένα ελικόπτερο καταστράφηκε και άλλα υπέστησαν σοβαρές ζημιές.
«Η μόνιμη διέλευση ισραηλινών πλοίων από το στενό θα απαγορευτεί, για όλη την ιστορία, υπό τη διαχείρισή μας.» Ένας Ιρανός εκπρόσωπος επιβεβαιώνει την πλήρη συναίνεση σε κυβερνητικά, στρατιωτικά και ανώτατα επίπεδα του συστήματος: τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική τους κατάσταση. Η νομοθεσία που βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης περιλαμβάνει: Διόδια διέλευσης και πλοήγησης σε όλα τα πλοία Τέλη ρύπανσης Υποχρεωτική ονομασία «Περσικός Κόλπος» για διερχόμενα πλοία Μόνιμη απαγόρευση πλοίων από το Ισραήλ.
Σώμα Ιρανικών Φρουρών της Επανάστασης Σχετικά με – Συνταγματάρχης Ιμπραήμ Ζολφαγαρί *Εκπρόσωπος Ιρανικού Στρατού:* Πτυχίο Μαθηματικών, Μεταπτυχιακό στα Μαθηματικά, Διδακτορικό στη Δυτική Φιλοσοφία, Απομνημονευτής του Ιερού Κορανίου, Ομιλεί τέσσερις γλώσσες: Περσικά, Αγγλικά, Αραβικά και Εβραϊκά.
-#Cyprus: Σαν σημερα ξεκινησε η επανασταση στην Κυπρο των Ελληνων εναντιων των Βρετανων με την οργανωση #ΕΟΚΑ με αρχηγο τον θρυλικο Γεωργιο Γριβα Διγενη την 1 Απριλιου 1955 με συνθημα “Η Ταν επι τας..” ,και #ΕΝΩΣΙΣ με την μητερα πατριδα , ο οπλισμος της ΕΟΚΑ ενα μεγαλο μερος θα ειναι απο ενα μερος της Εκκλησιας μας,περιοχης Ηπειρου και κοντρα στα προγνωστικα θα νικησει ,στην συνεχεια ομως θα ερθουν οι προδοτικες συμφωνιες Ζυριχης Λονδινου του Καραμανλη-Μακαριου, και η αντιδραση του βαθεως κρατους του Λονδινου..,με την ΤΜΤ, με το πογκρομ της Κωνσταντινουπολης, γεγονοτα Τηλλυριας, θυλακες κλπ, θα φθασουμε στο 1974 ΟΙ CIA .Ιωαννιδης – Αραλ Ετσεβιτ / Ετσεβιτ , Κισινγκερ ,Καραμανλης (δευτερο Ατιλας) θα φτιαξουν το σημερινο στατους κβο.Η ελεεινη προσπαθεια να περασει το βαθυ κρατος του Λονδινου το βρωμερο σχεδιο Αναν θα αποτυχει παταγωδως. Η Κυπρος πολυ συντομα θα ειναι ελευθερη απο τουρκικα στρατευματα,πιθανον με επιφυλαξη το λεω και απο βρετανικα. θα δειτε μια μερα να φευγει ο τουρκικος στρατος αρον αρον.. και καλο ειναι να μην υπαρξουν εκτροπα σε βαρος των Ελληνων Μουσουλμανων( Βλεπε DNA ) της Κυπρου!! Αρκετα το αδερφοκτονο μισος. Xρονια πολλα..!!
-#Rojava:Στο Κομπάνι, πραγματοποιήθηκε διαδήλωση κατά των επιθέσεων στην περιοχή του Κουρδιστάν και στην κατοικία του Προέδρου Νετσιρβάν Μπαρζανί.
Μια αντιπροσωπεία των #YPJ,με επικεφαλής τη Διοικητή των YPJ Σόζντα Ντερίκ, έφτασε στη Δαμασκό για να συζητήσει τον μελλοντικό ρόλο των YPJ στη διαδικασία ένταξης.
Οι #SDF δυνάμεις στην αλ-Τάμπκα παραλαμβάνουν τις σορούς των μαρτύρων συντρόφων τους, με καρδιές γεμάτες πόνο, για να τις μεταφέρουν προς τη Ροζάβα.
Δύο Drones καταρρίφθηκαν από τις δυνάμεις του συνασπισμού κοντά στη βάση Qasrik στον δρόμο Qamishlo-Tell Tamir.
#SDF Mazloum.Abdi: Με την ευκαιρία του φεστιβάλ #Akito , εκφράζω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον χαλδαϊκό συριοασσυριακό λαό και σε όλες τις κοινότητες των περιοχών μας. Αυτή η γιορτή αντιπροσωπεύει το βάθος του πολιτισμού μας και τις αξίες της ανανέωσης και της ελπίδας! Καλή Χρονιά!!
-#Kurdistan-Iraq: Οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) στη (Χιούλερ)Erbil έχουν αυξηθεί από χθες το βράδυ. Μια επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στόχευε τη βρετανική εταιρεία Castrol στη Χιούλερ/Ερμπίλ. Χθες το βράδυ, πραγματοποιήθηκε επίθεση με 7 drones και ο ήχος των εκρήξεων ακούστηκε ψηλά στον ουρανό.
Νέες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη από ιρακινές πολιτοφυλακές στο #Ντουχόκ του ιρακινού Κουρδιστάν.
-#Israel:Ρουκέτες της Hezbollah εκτοξεύτηκαν από τον Λίβανο προς την περιοχή της Τιβεριάδας και της Θάλασσας της Γαλιλαίας.
Επιθεση με drone στην Κιριάτ Σμόνα, στο βόρειο Ισραήλ.
Τις τελευταίες ώρες, το Ιράν εκτόξευσε συνολικά 7 βαλλιστικούς πυραύλους προς το Ισραήλ. 3 πύραυλοι (2 με κεφαλές διασποράς) έπεσαν, ενώ 2 πύραυλοι (1 με κεφαλή διασποράς) καταρρίφθηκαν. 2 άλλοι πύραυλοι είτε απέτυχαν εν πτήσει είτε στόχευσαν την Ιορδανία.
Η #Haaretz αναφέρει ότι οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) βρίσκονται σε δύσκολη θέση στο νότιο Λίβανο, με τα στρατεύματα να μην ξεκουράζονται σχεδόν καθόλου και τους πόρους να είναι λιγότεροι από ό,τι σε προηγούμενους γύρους μάχης.
-#Syria: Συριακές φυλές, κυρίως στη Νταράα (νότια Συρία), έχουν κηρύξει γενική επιστράτευση και Τζιχάντ εναντίον του Ισραήλ – ο λόγος για την κινητοποίηση είναι ο πρόσφατος νόμος που ψηφίστηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση, ο οποίος επιτρέπει την θανατική ποινή για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους. Ο ισραηλινός στρατός εξαπέλυσε φωτοβολίδες στην περιοχή των συνόρων – οι εντάσεις σίγουρα αυξάνονται. Η συριακή κυβέρνηση έχει αναπτύξει αρκετές δυνάμεις και πιθανότατα θα αναπτύξει περισσότερες για να δημιουργήσει ένα φράγμα μεταξύ των συνόρων και των συριακών δυνάμεων.Μια ένοπλη φατρία που συνδέεται με υποστηρικτές του αλ-Τζολάνι στην πόλη Τάφας, στην ύπαιθρο της Νταράα, κήρυξε τζιχάντ εναντίον των ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων που βρίσκονται στο νότιο τμήμα της χώρας, χαρακτηρίζοντάς τες ως νόμιμο στόχο.
#Χαλέπι : Επίθεση σε δύο νεαρούς άνδρες από τις οικογένειες του χωριού Μπατμπό στη δυτική επαρχία του Χαλεπίου με το πρόσχημα ότι προσέβαλαν την κυβέρνηση.
Το πτώμα ενός άνδρα βρέθηκε κοντά στα σύνορα Λιβάνου-Συρίας. Ο άνδρας που αναγνωρίστηκε ως Χουσεΐν Αλ-Μπαράζι, Σουνίτης, βρέθηκε νεκρός στην όχθη του ποταμού Αλ-Καλμπ.
-#Lebanon:Το Ισραήλ ανατίναξε ένα ολόκληρο κτίριο στη Νταχίγια της Βηρυτού.
Μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στην πόλη Χουμίν Ελ Ταχτά στο νότιο Λίβανο, σκότωσε μια ολόκληρη τετραμελή οικογένεια, συμπεριλαμβανομένων 2 παιδιών.
-#Iraq: Καπνός υψώνεται από τη στρατιωτική βάση Βικτώρια των ΗΠΑ στη Βαγδάτη του Ιράκ, μετά την επίθεση που δέχτηκε από τις Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης του PMF και τις Ιρακινές Ισλαμικές Δυνάμεις Αντίστασης.
-#China: «Το Ισραήλ πρέπει να αποσυρθεί αμέσως από τον Λίβανο. Ο Λίβανος δεν πρέπει να γίνει δεύτερη Γάζα».
-#Turkey: Αναπληρωτής Πρόεδρος του Κόμματος DEM: Η πρόσφατη συνάντηση με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν είναι μια επίσημη διαπραγμάτευση και τα εμπλεκόμενα μέρη προετοιμάζουν ένα σχέδιο για την ειρηνευτική διαδικασία.
Η Τουρκία ζητά άδεια από τις ιρανικές αρχές για να διέλθουν 11 τουρκικής ιδιοκτησίας πλοία από το Στενό του Ορμούζ, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.
-#US: Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The Telegraph (1Α (1 Απριλίου 2026), ο Πρόεδρος Donald Trump δήλωσε ρητά ότι «strongly considering pulling the US out of NATO»
Ο Πρόεδρος δεν μπορεί να αποσύρει μονομερώς τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τον National Defense Authorization Act του 2024, χρειάζεται:Έγκριση του Κογκρέσου, ή Ψήφος 2/3 της Γερουσίας.Άρα η δήλωση είναι κυρίως πολιτική πίεση και μπλοφα.
-#Hellas: H Ελλάδα παρέχει πυρομαχικά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Κατάρ, για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής – αντιβαλλιστικής τους άμυνας o κίνδυνος εξάντλησης των ελληνικών αποθεμάτων βλημάτων Patriot, που προορίζονται πρωτίστως για την κάλυψη της Ελλάδας ειναι πλεον ορατος.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”
Ο κορυφαίος Ιρανός διπλωμάτης, Αραγτσί, δήλωσε στο Al Jazeera ότι, παρά τις επαφές, το Ιράν δεν βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί επιβεβαίωσε ότι έχουν ανταλλαγεί μηνύματα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, είτε απευθείας είτε μέσω χωρών της περιοχής, εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο Al Jazeera, ο Αραγτσί δήλωσε ότι οι επαφές με τις ΗΠΑ δεν σημαίνουν ότι η Τεχεράνη βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον.
«Λαμβάνω μηνύματα από τον [Αμερικανό ειδικό απεσταλμένο Στιβ] Γουίτκοφ απευθείας, όπως και πριν, και αυτό δεν σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις», είπε.
«Δεν υπάρχει καμία αλήθεια στον ισχυρισμό ότι γίνονται διαπραγματεύσεις με οποιοδήποτε μέρος στο Ιράν. Όλα τα μηνύματα διαβιβάζονται μέσω του υπουργείου Εξωτερικών ή λαμβάνονται από αυτό, και υπάρχουν επικοινωνίες μεταξύ των υπηρεσιών ασφαλείας», δήλωσε.
Ο Αραγτσί εξήγησε ότι δεν είχαν ποτέ μια «καλή εμπειρία» από διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, προσθέτοντας ότι κάποτε, πριν από χρόνια, είχαν επιτύχει μια συμφωνία, μόνο και μόνο για να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από αυτήν, κάνοντας σαφή αναφορά στην Κοινή Ολοκληρωμένη Δράση του 2015 (JCPOA).
«Δεν έχουμε καμία πίστη ότι οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ θα αποδώσουν οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Το επίπεδο εμπιστοσύνης είναι μηδενικό», είπε, προσθέτοντας: «Δεν βλέπουμε ειλικρίνεια».
Ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δήλωσε επίσης την Τρίτη ότι οι ΗΠΑ δεν πιστεύουν στη διπλωματία, καθώς το Ιράν δέχθηκε επίθεση δύο φορές ενώ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον, μετέδωσε το Al Jazeera Arabic.
Ο Πεζεσκιάν, ο οποίος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα την Τρίτη, δήλωσε επίσης ότι, ενώ η χώρα του διαθέτει την «αναγκαία βούληση» για να τερματιστεί ο συνεχιζόμενος πόλεμος, απαιτούνται εγγυήσεις ώστε να «αποτραπεί η επανάληψη της επιθετικότητας».
Ωστόσο, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου την ίδια ημέρα ότι, ενώ η Ουάσιγκτον θέλει να εξασφαλίσει μια συμφωνία για να τερματιστεί ο πόλεμος και να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, είναι έτοιμη να συνεχίσει να «διαπραγματεύεται με βόμβες».
Για τα Στενά του Ορμούζ, ο Αραγτσί δήλωσε ότι η «πραγματικότητα» είναι πως βρίσκονται εντός των χωρικών υδάτων του Ομάν και του Ιράν και, ως εκ τούτου, είναι απολύτως φυσιολογικό να χρησιμοποιούνται «στρατηγικά».
«Μόνο για τα πλοία εκείνων που βρίσκονται σε πόλεμο μαζί μας αυτό το στενό είναι κλειστό. Αυτό είναι φυσιολογικό σε καιρό πολέμου — δεν μπορούμε να αφήσουμε τους εχθρούς μας να χρησιμοποιούν τα χωρικά μας ύδατα για εμπόριο», εξήγησε.
«Πλοία που συνδέονται με άλλες χώρες — λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια, λόγω των υψηλών ασφαλίστρων ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο — έχουν αποφασίσει να μη χρησιμοποιούν τα Στενά», είπε, προσθέτοντας ότι ορισμένες από αυτές τις χώρες έχουν διαπραγματευτεί μαζί τους.
Είπε ότι μετά τον πόλεμο, το τι θα απογίνει με την ασφάλεια της θαλάσσιας οδού θα εξαρτηθεί από το Ομάν και το Ιράν, αλλά σημείωσε ότι το στενό θα μπορούσε να αποτελέσει μια «ειρηνική θαλάσσια δίοδο».
Εν μέσω αναφορών για το ενδεχόμενο χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ στη χώρα, ο Ιρανός αξιωματούχος επανέλαβε ότι η Τεχεράνη δεν φοβάται.
«Τους περιμένουμε», είπε, προσθέτοντας: «Δεν νομίζω ότι θα τολμούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο. Θα βρουν απέναντί τους μεγάλη δύναμη».
«Ξέρουμε πολύ καλά πώς να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Σε έναν χερσαίο πόλεμο, μπορούμε να το κάνουμε ακόμη καλύτερα. Είμαστε πλήρως έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε είδους χερσαία επίθεση. Ελπίζουμε να μην κάνουν ένα τέτοιο λάθος», δήλωσε ο Αραγτσί.
Ο υπουργός Εξωτερικών διευκρίνισε επίσης στο Al Jazeera ότι η Τεχεράνη δεν έχει ακόμη απαντήσει στην πρόταση των 15 σημείων που έστειλαν οι ΗΠΑ, «ούτε έχουμε υποβάλει οποιεσδήποτε προτάσεις ή όρους».
Μεταδίδοντας από την Τεχεράνη, ο Άλι Χάσεμ του Al Jazeera είπε ότι πολλά από όσα ανέφερε ο Αραγτσί δεν ήταν καινούργια, αλλά η σημαντική εξέλιξη ήταν η επαφή με τον Γουίτκοφ.
«Το νέο στοιχείο είναι ότι βρίσκεται σε απευθείας επαφή με τον Γουίτκοφ και ότι διεξάγονται ορισμένες συνομιλίες σε επίπεδο ασφάλειας», είπε.
Την περασμένη εβδομάδα, ανώτερη διπλωματική πηγή δήλωσε στο Al Jazeera ότι το Ιράν είχε λάβει ένα σχέδιο 15 σημείων από τις ΗΠΑ, με στόχο τον τερματισμό του πολέμου.
Το σχέδιο περιλάμβανε προτάσεις που κυμαίνονταν από εκκλήσεις προς το Ιράν να δεσμευτεί ότι δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο έως τον περιορισμό του αποθέματος πυραύλων του, τόσο ως προς το βεληνεκές όσο και ως προς την ποσότητα.
Ωστόσο, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε ότι το Ιράν θα αποδεχθεί μόνο τον τερματισμό όλων των επιθέσεων στην περιοχή και όχι απλώς μια κατάπαυση του πυρός.
Τα γεγονότα των τελευταίων 90 ημερών δείχνουν ότι οι εκλογικές νίκες της αντιπολίτευσης γίνονται ολοένα και πιο απίθανες και, ακόμη κι αν έρθουν, ανεπαρκείς για να αλλάξουν την πορεία της χώρας.
Οι πρώτοι τρεις μήνες του 2026 κάθε άλλο παρά συνηθισμένοι υπήρξαν για την τουρκική πολιτική. Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινήθηκε με ασυνήθιστη ταχύτητα και φιλοδοξία, επιταχύνοντας μια πολυμέτωπη στρατηγική για να εδραιώσει το πολιτικό σύστημα γύρω από τη δική του εξουσία.
Από την κοινοβουλευτική αριθμητική μέχρι τους δικαστικούς διορισμούς, από τις πιέσεις στους δήμους μέχρι την προσπάθεια ενσωμάτωσης του κουρδικού πολιτικού κινήματος, η εικόνα που αναδύεται δεν είναι αυτή μεμονωμένων ελιγμών, αλλά μιας συνεκτικής και σκόπιμης αρχιτεκτονικής.
Μία κρίσιμη πτυχή είναι ότι, ενώ πολλοί σχολιαστές στην Τουρκία για διάφορους λόγους μοιάζουν χαμένοι μέσα στο «δάσος» κυνηγώντας τα «δέντρα», ο έξω κόσμος είναι υπερβολικά απασχολημένος με την αυξανόμενη παγκόσμια αταξία για να δώσει προσοχή σε όσα συμβαίνουν σε αυτόν τον κομβικό περιφερειακό παίκτη.
Ένας κόσμος σε τέτοια αναταραχή αποτελεί πρόσφορο έδαφος για αυθαίρετες κινήσεις. Και ο Ερντογάν βλέπει μπροστά του έναν ανοιχτό ορίζοντα για να αποδυναμώσει την πολιτική αντιπολίτευση και να παγιώσει μια «ενότητα εξουσιών» ώστε να προχωρήσει ακόμη περισσότερο. Ξέρει ότι μπορεί.
Το παιχνίδι των κοινοβουλευτικών αριθμών
Στις 7 Ιανουαρίου, ο Ερντογάν προσωπικά πέρασε τα κομματικά σήματα σε τρεις νεοαποσκιρτήσαντες βουλευτές στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του AKP — όλοι τους είχαν εκλεγεί προηγουμένως με τα ψηφοδέλτια κομμάτων της αντιπολίτευσης. Η κίνηση αυτή ανέβασε τη δύναμη του AKP στις 275 έδρες. Μαζί με τον εθνικιστικό κυβερνητικό του εταίρο, το MHP, το κυβερνών μπλοκ ελέγχει πλέον 322 έδρες στην 600μελή Μεγάλη Εθνοσυνέλευση.
Αυτοί οι αριθμοί έχουν τεράστια σημασία. Σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία, η προκήρυξη πρόωρων εκλογών απαιτεί 360 ψήφους· το ίδιο όριο απαιτείται και για την έγκριση συνταγματικής τροποποίησης που θα τεθεί σε δημοψήφισμα. Για να παρακαμφθεί εντελώς το δημοψήφισμα, απαιτούνται 400 ψήφοι.
Ο κυβερνητικός συνασπισμός εξακολουθεί να υπολείπεται των «μαγικών αριθμών» — κατά 38 έδρες για πρόωρες εκλογές, κατά 78 για μια πλήρη συνταγματική αναθεώρηση — αλλά η κατεύθυνση της πορείας είναι σαφής. Δεν είναι μυστικό ότι τόσο ο Ερντογάν όσο και ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί — ο αφοσιωμένος σύμμαχός του στην εξουσία και ηγέτης του εθνικιστικού MHP — έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στο φιλοκουρδικό Κόμμα DEM, το οποίο διαθέτει 56 έδρες, μαζί με εννέα «ανεξάρτητους» βουλευτές. Η δημιουργία ρήγματος μέσα στο κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το CHP, με τις 138 έδρες, φαίνεται να αποτελεί μέρος αυτού του σχεδίου.
Ο ίδιος ο Ερντογάν υπαινίχθηκε τον Ιανουάριο ότι βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για το Σύνταγμα, και ο νεοδιορισμένος υπουργός Δικαιοσύνης το διατύπωσε ρητά στα τέλη Μαρτίου: «Χρειαζόμαστε ένα νέο Σύνταγμα. Το σημερινό είναι απλώς υπερβολικά στενό για να μας χωρέσει.»
Ακίν Γκιουρλέκ, νέος υπουργός Δικαιοσύνης
Ο διορισμός του Γκιουρλέκ: Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ως πολιτικό όπλο
Αν υπάρχει ένας μόνο διορισμός που αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο προς τα πού οδεύει η Τουρκία, αυτός είναι η τοποθέτηση του Ακίν Γκιουρλέκ στη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης στις 11 Φεβρουαρίου. Ο Γκιουρλέκ πέρασε την καριέρα του ως εισαγγελέας, προεδρεύοντας σε ορισμένες από τις πιο πολιτικά φορτισμένες υποθέσεις της πρόσφατης τουρκικής ιστορίας, μεταξύ αυτών και στη δίκη για το Πάρκο Γκεζί, που οδήγησε τον φιλάνθρωπο και ακτιβιστή της κοινωνίας των πολιτών Οσμάν Καβαλά σε ισόβια κάθειρξη.
Η ανάδειξή του στο υπουργείο δεν είναι απλώς ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός — διότι στην Τουρκία, ο υπουργός Δικαιοσύνης γίνεται αυτομάτως πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (HSK), του οργάνου που διορίζει, μεταθέτει και πειθαρχεί τους 25.000 δικαστές και εισαγγελείς της χώρας.
Στις 19 Μαρτίου ακολούθησε μια σαρωτική αναδιάρθρωση στο εσωτερικό του υπουργείου, με ανώτατους διευθυντές στους τομείς ποινικών υποθέσεων, αστικού δικαίου και διοίκησης φυλακών να αντικαθίστανται μονομιάς, με προεδρικό διάταγμα.
Αυτά είναι τα γραφειοκρατικά νεύρα κάθε μεγάλης δικαστικής επιχείρησης. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Γκιουρλέκ κάθισε δίπλα στον Μεχμέτ Ουτσούμ — τον επικεφαλής νομικών υποθέσεων της προεδρίας, που εδώ και καιρό θεωρείται ένας από τους αρχιτέκτονες ενός νέου Συντάγματος το οποίο αναμένεται να φέρει τη σφραγίδα του AKP — σε συνεδρίαση νομικού συμβουλίου στο Προεδρικό Μέγαρο της Τσανκάγια. Το μήνυμά του ήταν ξεκάθαρο: το συνταγματικό σχέδιο δεν βρίσκεται πλέον στο πίσω ράφι.
Ύστερα ήρθε και το τελικό κομμάτι του παζλ: στις 27 Μαρτίου, ο Ερντογάν υπέγραψε διάταγμα με το οποίο διόρισε τον δικαστή του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, Σαμπάν Καζντάλ, στο Συνταγματικό Δικαστήριο (AYM).
Με αυτή την κίνηση, ο Ερντογάν έχει πλέον διορίσει προσωπικά τους 14 από τους 15 δικαστές του ανώτατου δικαστηρίου της Τουρκίας — του τελευταίου θεσμικού οργάνου που θα μπορούσε θεωρητικά να ανακόψει την υπέρβαση της εκτελεστικής εξουσίας. Το Συνταγματικό Δικαστήριο προστίθεται έτσι στο HSK, στο Ανώτατο Δικαστήριο, στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο Ελεγκτικό Συνέδριο ως θεσμοί που πλέον τελούν ουσιαστικά υπό την εξουσία της εκτελεστικής αρχής.
Η καταστολή των δήμων του CHP: Κάτι περισσότερο από εκδίκηση;
Από τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2024 — στις οποίες το αντιπολιτευόμενο CHP πέτυχε μια ιστορική νίκη σε εθνικό επίπεδο — τουλάχιστον 20 δήμαρχοι που πρόσκεινται στο CHP έχουν τεθεί υπό κράτηση ή έχουν συλληφθεί. Στις πιο πρόσφατες περιπτώσεις περιλαμβάνονται ο Τανζού Οζτζάν της Μπολού (συνελήφθη στις 2 Μαρτίου), ο δήμαρχος του Ουσάκ, Οζκάν Γιαλίμ (27 Μαρτίου), και ο μητροπολιτικός δήμαρχος της Προύσας, Μουσταφά Μποζμπέι (31 Μαρτίου).
Το να αποδοθεί αυτό απλώς σε μια εκλογική εκδίκηση του Ερντογάν ίσως παραβλέπει τη στρατηγική λογική που το διέπει. Αν αφαιρέσεις από ένα κόμμα της αντιπολίτευσης τους δημάρχους του, του αφαιρείς ταυτόχρονα τη βάση χρηματοδότησής του, τα δίκτυα επιρροής και εξυπηρετήσεων, τη δημόσια ορατότητά του και την οργανωτική του ικανότητα ενόψει του επόμενου εκλογικού κύκλου. Πέρα από αυτό, όλοι οι τοπικοί πολιτικοί του CHP που βρίσκονται υπό κράτηση — περίπου 300 συνολικά — αντιμετωπίζουν κατηγορίες για διάφορες μορφές διαφθοράς και ήδη βρίσκονται στο στόχαστρο ενός καταιγισμού καταγγελιών ως «σάπια μήλα» από τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης.
Υπάρχει επίσης και μια νομική δαμόκλειος σπάθη που κρέμεται από πάνω τους: μια εν εξελίξει δικαστική υπόθεση που ζητεί την «απόλυτη ακυρότητα» (actus nullus) των κομματικών συνεδρίων του CHP το 2023, η οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στάδιο της εκδίκασης από τα εφετεία. Τον τελευταίο καιρό, έντονες φήμες υποστηρίζουν ότι είναι απλώς θέμα χρόνου — εβδομάδων και όχι μηνών — να εκδοθεί μια τέτοια απόφαση από το εφετείο.
Αν αυτή η υπόθεση ευοδωθεί, θα μπορούσε να προκαλέσει μια σοβαρή ηγετική κρίση — αφαιρώντας από τον σημερινό ηγέτη, Οζγκιούρ Οζέλ, τους τίτλους του, μαζί με τον στενό του κύκλο, και αίροντας την ασυλία του ώστε να αντιμετωπίσει κατηγορίες. Ενδέχεται επίσης να επαναφέρει στο προσκήνιο τον πρώην ηγέτη του κόμματος, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου — προκαλώντας κοινοβουλευτική διάσπαση. (Λέγεται ότι ο Κιλιτσντάρογλου διαθέτει περίπου 50-60 πιστούς βουλευτές μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα του CHP.)
Μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση, με τη σειρά της, θα καθιστούσε αισθητά ευκολότερο για τον κυβερνητικό συνασπισμό να φτάσει εκείνα τα κρίσιμα όρια που απαιτούνται είτε για πρόωρες εκλογές είτε για συνταγματική αλλαγή.
Συγκεντρώνοντας την τοπική εξουσία: Η αναμόρφωση του νόμου για την αυτοδιοίκηση
Αυτό φαίνεται να είναι συγχρονισμένο με το νέο πακέτο μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης, το οποίο αναμένεται να εγκριθεί μέσα στο 2026 και θα συνδέει τους δημοτικούς προϋπολογισμούς με την έγκριση της κεντρικής κυβέρνησης, ενώ θα εισάγει επιτροπές εποπτείας με εκπροσώπους διορισμένους από την Άγκυρα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ένας δήμαρχος της αντιπολίτευσης που θα καταφέρει να επιβιώσει από διώξεις, θα βρεθεί με τη διοικητική του εξουσία δραστικά περιορισμένη.
Μια εκλεγμένη τοπική διοίκηση θα μετατρεπόταν ουσιαστικά σε διοικητικό προκεχωρημένο φυλάκιο του κέντρου — υπόλογη προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Ο Ερντογάν επιδιώκει ξεκάθαρα να αποφύγει νέα «κρύα ντους» μέσω των τοπικών εκλογών, καθώς παραμένει αποφασισμένος να ελέγξει όλους τους μεγάλους δήμους, υποτάσσοντάς τους όλους στην «υπερσυγκεντρωτική» δομή εξουσίας που οικοδομεί, σε αρμονία με την «υπερπροεδρική» τάξη πραγμάτων που ισχύει από το 2017.
Το κουρδικό μέτωπο: Η εξουδετέρωση του Κόμματος DEM μέσω μιας κούφιας «ειρηνευτικής διαδικασίας»
Από τα τέλη του 2024, η κυβέρνηση έχει καλλιεργήσει την εικόνα μιας ειρηνευτικής διαδικασίας με τον φυλακισμένο ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, με το κουρδικών καταβολών Κόμμα DEM να λειτουργεί ως συνομιλητής.
Σε αυτό που μοιάζει με προσεκτικά σχεδιασμένη χορογραφία, ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο «αδελφός στα όπλα» του Ερντογάν, συνεχίζει να παίζει τον ρόλο του «πολιορκητικού κριού» — ή της ενθαρρυντικής δύναμης — ώστε να διατηρεί το στρατόπεδο Οτσαλάν/DEM γεμάτο ελπίδες, ενώ ο Ερντογάν παραμένει στο παρασκήνιο, ορίζοντας προφανώς τον χρόνο και τον ρυθμό. Με την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να δουν τον Οτσαλάν είτε «ελεύθερο» είτε επισήμως ανακηρυγμένο σε «επικεφαλής διαπραγματευτή» της «διαδικασίας», το DEM έχει παγιδευτεί σε μια όλο και πιο στενή εστίαση, μένοντας ουσιαστικά αμέτοχο απέναντι σε κάθε τιμωρητική ή καταπιεστική κίνηση της εξουσίας.
Δεκαοκτώ μήνες μετά, η Άγκυρα δεν έχει προχωρήσει σε καμία συγκεκριμένη παραχώρηση, ενώ το DEM έχει σταθερά συρθεί σε μια δυναμική που ούτε μπορεί να ελέγξει ούτε να εγκαταλείψει εύκολα. Αν αποχωρήσει, σημαίνει ότι εγκαταλείπει την προοπτική απελευθέρωσης του Οτσαλάν και διακινδυνεύει να χρεωθεί η ίδια η αποτυχία της διαδικασίας. Αν παραμείνει, σημαίνει ότι αποδέχεται ολοένα αυξανόμενους όρους χωρίς κανένα αντίστοιχο αντάλλαγμα.
Όπως κι αν εξελιχθεί, η δυνατότητα του DEM να λειτουργεί ως συνεκτική φωνή αντιπολίτευσης διαβρώνεται συστηματικά — εξουδετερώνεται όχι με τη βία, αλλά μέσω της εμπλοκής και της παγίδευσης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν επίσης αυξανόμενη δυσαρέσκεια στη βάση του DEM, κάτι που προσφέρει ενδείξεις πιθανής μελλοντικής έκρηξης ή και διάλυσης.
Η αρχιτεκτονική της «μόνιμης εξουσίας»
Αν εξεταζόταν ξεχωριστά, καθεμία από αυτές τις κινήσεις θα μπορούσε να συζητηθεί με τους δικούς της όρους. Αν όμως ιδωθούν συνολικά, περιγράφουν κάτι πολύ πιο μεθοδευμένο: την οικοδόμηση ενός πολιτικού συστήματος στο οποίο η εκλογική νίκη γίνεται ολοένα και πιο επισφαλής και, ταυτόχρονα, δεν αρκεί πλέον για να αλλάξει την πορεία της χώρας.
Με τη γνωστή του δεξιοτεχνία και στρατηγική ευχέρεια, ο Ερντογάν καταφέρνει ταυτόχρονα να διασπά την κεντρώα/κεμαλική αντιπολίτευση (το CHP) μέσω διώξεων και απειλών ακύρωσης, να τιθασεύει το δεύτερο μεγαλύτερο τμήμα της πολιτικής αντιπολίτευσης (το Κόμμα DEM) μέσω μιας διαδικασίας πλήρως σταθμισμένης με τους δικούς του όρους, και να οικοδομεί μια Δικαιοσύνη που λογοδοτεί στην εκτελεστική εξουσία σε κάθε βαθμίδα, λειτουργώντας ως ασπίδα για περαιτέρω βήματα προς την κατεύθυνση μιας πλήρους αρπαγής της εξουσίας.
Αυτό δεν είναι η εδραίωση ενός βραχυπρόθεσμου πολιτικού πλεονεκτήματος. Είναι η περαιτέρω μηχανική αναδιαμόρφωση των ίδιων των κανόνων του παιχνιδιού — και, στα τέλη Μαρτίου του 2026, αυτή η διαδικασία φαίνεται να εξελίσσεται σε μεγάλο βαθμό ακριβώς σύμφωνα με το σχέδιο.
Yavuz Baydar
@yavuz296892
Δημοσιογράφος. Αρχισυντάκτης. Πρώην διαμεσολαβητής ειδήσεων. Ειδικός σε θέματα μέσων ενημέρωσης. Σχολιαστής για την πολιτική και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπότροφος Knight-Wallace και Shorenstein. Βραβευμένος με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Τύπου 2014. Παρουσιαστής μουσικών προγραμμάτων. Λάτρης του κινηματογράφου.
Το Palomar είναι δωρεάν, αλλά για να στηρίξετε τις προσπάθειές μου να προστατεύσω την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, θα το εκτιμούσα αν σκεφτόσασταν να γίνετε συνδρομητές επί πληρωμή. Αυτό βοηθά το Palomar να παραμένει βιώσιμο και προσβάσιμο για όλους. Αν δεν μπορείτε να αναβαθμίσετε τη συνδρομή σας, το κατανοώ.
Όπως κι αν επιλέξετε να εγγραφείτε, σας ευχαριστώ που διαβάζετε.
Μια γεωπολιτική μάτια για τις σχέσεις των ΗΠΑ με τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου από δύο Τουρκοκύπριους ακαδημαϊκούς.
Το άρθρο εξετάζει τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ανατολική Μεσόγειο και αναλύει πώς η αμερικανική πολιτική επηρέασε την ενεργειακή διπλωματία, τις ισορροπίες ασφαλείας και τις περιφερειακές συμμαχίες από τη δεκαετία του 2000 και μετά. Βασικό ερώτημα των συγγραφέων είναι με ποιον τρόπο η Ουάσιγκτον διαμόρφωσε τις εξελίξεις στην περιοχή και ποιες συνέπειες είχε αυτή η πολιτική τόσο για τις σχέσεις με την Τουρκία όσο και για τον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα.
Η βασική θέση του κειμένου είναι ότι οι ΗΠΑ δεν επηρέασαν την Ανατολική Μεσόγειο επειδή εξαρτώνται ενεργειακά από αυτήν, αλλά επειδή τη θεωρούν κρίσιμο γεωστρατηγικό χώρο. Η σημασία της περιοχής αυξήθηκε λόγω των μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, της θέσης της ως διαδρόμου μεταφοράς ενέργειας και εμπορίου, της εγγύτητάς της στη Μέση Ανατολή και της σύνδεσής της με κρίσιμα θαλάσσια περάσματα, όπως η Διώρυγα του Σουέζ. Έτσι, η Ανατολική Μεσόγειος μετατράπηκε σε πεδίο όπου διασταυρώνονται ενεργειακά, στρατιωτικά, οικονομικά και διπλωματικά συμφέροντα.
Στο πρώτο μέρος, το άρθρο παρουσιάζει τη γεωπολιτική και οικονομική σημασία της ενεργειακής διπλωματίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται γύρω από την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Η Τουρκία προβάλλεται ως κομβικός γεωγραφικός δίαυλος για τη μεταφορά ενέργειας προς την Ευρώπη, καθώς προσφέρει τη συντομότερη και οικονομικότερη οδό. Παρ’ όλα αυτά, οι διαμάχες της με την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις θαλάσσιες ζώνες περιορίζουν αυτή τη δυνατότητα και τροφοδοτούν συνεχείς εντάσεις.
Το κείμενο αφιερώνει ιδιαίτερη προσοχή στην Κύπρο. Τα κοιτάσματα Αφροδίτη, Καλυψώ και Γλαύκος παρουσιάζονται ως σημαντικές πιθανές πηγές ενέργειας για την Ευρώπη. Ωστόσο, το Κυπριακό και η διαφωνία ανάμεσα στην Κυπριακή Δημοκρατία, την Τουρκία και το ψευδοκράτος δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η εκμετάλλευση των πόρων δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα, αλλά και βαθιά πολιτικό και στρατηγικό. Η διαφωνία δεν αφορά μόνο τα κοιτάσματα, αλλά και το ποιος νομιμοποιείται να τα αξιοποιήσει και μέσω ποιας διαδρομής θα εξαχθεί το φυσικό αέριο.
Η Αίγυπτος εμφανίζεται ως ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες της περιοχής, κυρίως μετά την ανακάλυψη του κοιτάσματος Zohr. Χάρη στις υποδομές υγροποιημένου φυσικού αερίου στο Idku και τη Damietta, η χώρα έχει αποκτήσει ρόλο παραγωγού και εξαγωγέα, ενώ ενισχύεται πολιτικά και από το γεγονός ότι φιλοξενεί την έδρα του East Mediterranean Gas Forum. Η Αίγυπτος, κατά τους συγγραφείς, χρησιμοποιεί την ενέργεια όχι μόνο ως οικονομικό εργαλείο, αλλά και ως μέσο διπλωματικής ενίσχυσης των σχέσεών της με το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Το Ισραήλ παρουσιάζεται επίσης ως βασικός ενεργειακός παίκτης, χάρη στα κοιτάσματα Tamar και Leviathan. Στόχος του είναι αρχικά να καλύψει τις εσωτερικές του ανάγκες και στη συνέχεια να εδραιωθεί ως εξαγωγική δύναμη. Η εξαγωγή φυσικού αερίου μέσω Αιγύπτου προς την Ευρώπη θεωρείται μια ρεαλιστική επιλογή, ενώ η πιθανότητα μεταφοράς μέσω Τουρκίας αναγνωρίζεται ως πιο οικονομική σε μακροπρόθεσμη βάση, αλλά πολιτικά δύσκολη λόγω της αστάθειας στις σχέσεις Άγκυρας–Τελ Αβίβ.
Το άρθρο δείχνει ακόμη ότι η ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο δεν λειτουργεί αναγκαστικά ως παράγοντας ειρήνης. Αντί να οδηγεί πάντα σε συνεργασία, συχνά επιτείνει τις εντάσεις, επειδή οι διαφωνίες για τις ΑΟΖ, τις γεωτρήσεις, τις θαλάσσιες οριοθετήσεις και τις οδούς μεταφοράς αποκτούν χαρακτήρα μηδενικού αθροίσματος. Οι ενεργειακές ανακαλύψεις δημιουργούν προσδοκίες πλούτου και ισχύος, αλλά ταυτόχρονα οξύνουν τον ανταγωνισμό.
Στο δεύτερο μέρος, οι συγγραφείς εξετάζουν την αμερικανική στρατηγική απέναντι στα κράτη της περιοχής. Υποστηρίζουν ότι, παρότι οι ΗΠΑ μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και ιδίως μετά την ενεργειακή τους αυτονόμηση δεν εξαρτώνται άμεσα από τη Μεσόγειο, δεν αποσύρθηκαν από την περιοχή. Αντίθετα, διατήρησαν ισχυρή παρουσία, αλλά με πιο επιλεκτικό και έμμεσο τρόπο. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει μια Ανατολική Μεσόγειο που να μην αποτελεί βάση εχθρικών δυνάμεων, να μην κυριαρχείται από ανταγωνιστές των ΗΠΑ και να συμβάλλει στη σταθερότητα της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς.
Στο πλαίσιο αυτό, οι ΗΠΑ ενίσχυσαν ιδιαίτερα τις σχέσεις τους με την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Το άρθρο αναφέρεται στις νομοθετικές και αμυντικές πρωτοβουλίες της Ουάσιγκτον, όπως ο Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act, η άρση περιορισμών στην αμυντική συνεργασία με τη Λευκωσία, η εκπαίδευση και στρατιωτική υποστήριξη, καθώς και η εμβάθυνση της στρατιωτικής σχέσης με την Ελλάδα, ιδίως με την ενίσχυση της σημασίας της Αλεξανδρούπολης. Οι κινήσεις αυτές παρουσιάζονται ως τμήμα μιας στρατηγικής οικοδόμησης πλέγματος συνεργασιών που εξυπηρετούν την αμερικανική επιρροή.
Παράλληλα, το άρθρο υπογραμμίζει ότι οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις επιδεινώθηκαν σημαντικά. Κατά τους συγγραφείς, η Άγκυρα θεωρεί ότι οι ΗΠΑ αγνοούν τα τουρκικά συμφέροντα ασφαλείας, ιδίως στη Συρία, όπου η αμερικανική συνεργασία με το PYD/YPG αντιμετωπίζεται από την Τουρκία ως στήριξη σε συνδεδεμένη οργάνωση με το PKK. Επιπλέον, οι αμερικανικές κινήσεις υπέρ της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας ενίσχυσαν στην Άγκυρα την αίσθηση περικύκλωσης και αποκλεισμού από τα ενεργειακά και στρατηγικά σχήματα της περιοχής.
Οι συγγραφείς θεωρούν ότι αυτό είχε ως συνέπεια η Τουρκία να στραφεί σε πιο αυτόνομη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Δεν αποκόπηκε από το ΝΑΤΟ, αλλά επιδίωξε ταυτόχρονα να ισορροπήσει ανάμεσα στη Δύση και τη Ρωσία. Η αγορά των S-400, οι εντάσεις γύρω από τα F-35 και τις κυρώσεις CAATSA, καθώς και η προσέγγιση με τη Μόσχα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, παρουσιάζονται ως ενδείξεις αυτής της στρατηγικής μετατόπισης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η ανάλυση των σχέσεων Τουρκίας–Ισραήλ. Το άρθρο υπενθυμίζει ότι παλαιότερα η Τουρκία ήταν βασικός μη αραβικός εταίρος του Ισραήλ στην αμερικανική στρατηγική για τη Μέση Ανατολή. Όμως οι εξελίξεις στο Παλαιστινιακό, η κρίση του στολίσκου της Γάζας, το θέμα της Ιερουσαλήμ και η σκληρή ρητορική Ερντογάν οδήγησαν σε διαρκή αστάθεια των σχέσεων. Αυτό δυσκολεύει και τη συζήτηση για έναν ενεργειακό αγωγό Ισραήλ–Τουρκίας, μολονότι οικονομικά θα ήταν πιο λογικός από άλλες λύσεις.
Το άρθρο τονίζει επίσης ότι η αμερικανική στάση απέναντι στο σχέδιο EastMed μεταβλήθηκε. Ενώ αρχικά η Ουάσιγκτον έβλεπε θετικά την ανάπτυξη των ενεργειακών πόρων της περιοχής, αργότερα εξέφρασε επιφυλάξεις για τη βιωσιμότητα του EastMed λόγω τεχνικών και οικονομικών δυσκολιών. Αυτό αύξησε θεωρητικά το ενδιαφέρον για μια διαδρομή μέσω Τουρκίας, αλλά οι πολιτικές συνθήκες δεν επέτρεψαν την υλοποίησή της.
Στο τρίτο μέρος, το κείμενο εξετάζει την πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στις εξωπεριφερειακές δυνάμεις, κυρίως τη Ρωσία και την Κίνα. Η Ρωσία παρουσιάζεται ως δύναμη που εδραίωσε τη στρατιωτική και πολιτική παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο κυρίως μέσω της Συρίας. Η αμερικανική παρουσία παρέμεινε, αλλά περιορίστηκε περισσότερο σε αποστολές κατά του ISIS και σε μηχανισμούς αποφυγής άμεσης σύγκρουσης με τη Μόσχα. Κατά τους συγγραφείς, η μερική αναδίπλωση των ΗΠΑ σε ορισμένες φάσεις έδωσε περισσότερο χώρο στη Ρωσία να παγιώσει τη θέση της.
Η Κίνα, από την άλλη πλευρά, προβάλλεται κυρίως ως οικονομική και τεχνολογική δύναμη. Μέσω της Belt and Road Initiative, του ελέγχου ή της χρηματοδότησης λιμένων, υποδομών, εμπορικών διαδρόμων και ψηφιακών τεχνολογιών, το Πεκίνο αύξησε αισθητά την επιρροή του στη Μεσόγειο. Η Αίγυπτος, η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Τουρκία συνδέονται με διαφορετικούς τρόπους με αυτό το κινεζικό άνοιγμα. Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να ανακόψουν αυτή την εξάπλωση, προειδοποιώντας για τους κινδύνους από την Huawei, τις επενδύσεις σε λιμάνια και τις κινεζικές τεχνολογικές υποδομές, όμως δεν κατάφεραν να αποκλείσουν την κινεζική παρουσία.
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα του άρθρου είναι ότι η Ανατολική Μεσόγειος έχει ενσωματωθεί πλήρως στον ευρύτερο ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων. Δεν είναι πια μόνο μια περιφερειακή ζώνη ενεργειακών διεκδικήσεων, αλλά ένας κόμβος όπου τέμνονται η αμερικανική στρατηγική, η ρωσική στρατιωτική παρουσία και η κινεζική οικονομική διείσδυση. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να συγκρατήσουν και τις δύο ανταγωνίστριες δυνάμεις, χωρίς όμως να εμπλακούν με τον τρόπο του παρελθόντος. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους συγγραφείς, δεν είναι η σταθεροποίηση της περιοχής, αλλά η ενίσχυση της πολυπολικότητας και της ρευστότητας.
Συνολικά, το άρθρο καταλήγει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν καθοριστικός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά η επιρροή τους ασκείται πλέον μέσα από ένα δίκτυο συμμαχιών, επιλεκτικής στρατιωτικής παρουσίας, νομοθετικών πρωτοβουλιών και διπλωματικών παρεμβάσεων. Αυτή η πολιτική ενίσχυσε άξονες συνεργασίας όπως Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ–Αίγυπτος, αλλά ταυτόχρονα όξυνε τις τριβές με την Τουρκία και άνοιξε περισσότερο χώρο για τη Ρωσία και την Κίνα. Έτσι, η Ανατολική Μεσόγειος εμφανίζεται στο κείμενο ως πεδίο όπου η ενέργεια, η ασφάλεια και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις αλληλοτροφοδοτούνται, χωρίς να διαφαίνεται εύκολα μια σταθερή και κοινά αποδεκτή περιφερειακή τάξη.
Σε μια καταιγιστική ανάλυση, ο διευθυντής σύνταξης του Star, Ηλίας Παπανικολάου, περιγράφει το τέλος Μαρτίου ως την απόλυτη κορύφωση του πολέμου. Με επίκεντρο το συντριπτικό πλήγμα στο Ισφαχάν του Ιράν, ο αναλυτής αποδομεί το ιρανικό αφήγημα περί “ειρηνικής πυρηνικής ενέργειας”, χαρακτηρίζοντάς το σαθρό για μια χώρα με τέτοια ενεργειακή επάρκεια. Για τον Παπανικολάου, η σύγκρουση δεν είναι αππλώς στρατιωτική αλλά βαθιά πολιτισμική: η Δύση, παρά τις αδύναμες ηγεσίες της, εκπροσωπεί το φως απέναντι στον “σκοταδισμό των Μουλάδων”. Παράλληλα, στέλνει μήνυμα στον Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας ότι η ιστορία των ευρωπαϊκών λαών δεν διαγράφεται επειδή οι τωρινοί ηγέτες τους φαντάζουν “ανάπηροι” μπροστά στις προκλήσεις.
Photographers set up remote cameras near NASA's Artermis II moon rocket on Launch Pad 39-B just before sunrise at the Kennedy Space Center Tuesday, March 31, 2026, in Cape Canaveral, Fla. (AP Photo/Chris O'Meara)
Τέσσερις αστροναύτες ξεκινούν δεκαήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη. Τα σχέδια για δημιουργία αποικίας.
Ένα βήμα πριν από την πρώτη επανδρωμένη αποστολή προς τη Σελήνη μετά από περισσότερα από μισό αιώνα βρίσκεται η NASA, με το πλήρωμα της Artemis II να έχει εισέλθει στην τελική φάση προετοιμασίας.
Δεκαήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη
Συγκεκριμένα, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, το παράθυρο εκτόξευσης ανοίγει σήμερα, 1η Απριλίου 2026, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η εκτόξευση θα πραγματοποιηθεί απαραίτητα την ίδια ημέρα.
Η Artemis II, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis της NASA, θα αποτελέσει την πρώτη επανδρωμένη πτήση γύρω από τη Σελήνη μετά τις θρυλικές αποστολές Apollo.
Τέσσερις αστροναύτες θα επιβιβαστούν στο διαστημόπλοιο Orion για ένα δεκαήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη και πίσω, χωρίς προσελήνωση, με κύριο στόχο τη δοκιμή των κρίσιμων συστημάτων σε συνθήκες βαθύ διαστήματος.
Η εκτόξευση είναι προγραμματισμένη για τα ξημερώματα της Τετάρτης 1 προς Πέμπτη 2 Απριλίου, στις 1.24 πμ, ώρα Ελλάδας.
Ο επικεφαλής της NASA, Jared Isaacman, περιέγραψε την αίσθηση ετοιμότητας: «Η Artemis II βρίσκεται στην εξέδρα εκτόξευσης, έτοιμη να μεταφέρει αστροναύτες ενδεχομένως πιο μακριά από κάθε άλλον άνθρωπο τα τελευταία 50 χρόνια. Η επόμενη εποχή της εξερεύνησης ξεκινά».
Οι διαδικασίες πριν το ταξίδι στη Σελήνη
Παρά την πρόοδο, η πορεία προς την εκτόξευση συνοδεύτηκε από καθυστερήσεις και τεχνικές προκλήσεις, μεταξύ των οποίων ζητήματα που προέκυψαν κατά τις δοκιμές καυσίμου. Ωστόσο, τους τελευταίους μήνες η NASA έχει ολοκληρώσει μια σειρά κρίσιμων ελέγχων, ενώ ο πύραυλος Space Launch System και το σκάφος Orion έχουν μεταφερθεί στην εξέδρα εκτόξευσης στο Kennedy Space Center της Φλόριντα.
Την ίδια ώρα, οι ομάδες εκτόξευσης συνεχίζουν μια σειρά αυστηρά συντονισμένων διαδικασιών για την τελική προετοιμασία του πυραύλου και του σκάφους, με τους μηχανικούς να ολοκληρώνουν ελέγχους στους τέσσερις κινητήρες RS-25 και να επιβεβαιώνουν την ομαλή λειτουργία των συστημάτων.
Παράλληλα, έχουν φορτιστεί πλήρως οι μπαταρίες του Orion, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη αντίστοιχες διαδικασίες για το κεντρικό στάδιο του πυραύλου. Στο πλαίσιο των προετοιμασιών, πραγματοποιούνται επίσης έλεγχοι στεγανότητας στις διαστημικές στολές των αστροναυτών, ενώ η εξέδρα εκτόξευσης περνά σταδιακά στην τελική της διαμόρφωση, με την απομάκρυνση μη απαραίτητου προσωπικού για λόγους ασφαλείας.
Οι καιρικές συνθήκες εμφανίζονται σε γενικές γραμμές ευνοϊκές, με πιθανότητα περίπου 80% για κατάλληλο παράθυρο εκτόξευσης, αν και παράγοντες όπως οι άνεμοι και η ηλιακή δραστηριότητα εξακολουθούν να παρακολουθούνται στενά. Στα τελικά στάδια της αντίστροφης μέτρησης, το αυτοματοποιημένο σύστημα ελέγχου εκτόξευσης θα αναλάβει τον συντονισμό χιλιάδων εντολών, ενώ θα προηγηθούν κρίσιμες διαδικασίες ασφαλείας, όπως η αντικατάσταση του αέρα με αδρανές άζωτο στις δεξαμενές του πυραύλου, ενόψει του ανεφοδιασμού με καύσιμα.
Απώτερος στόχος η δημιουργία αποικίας
Όπως επισημαίνεται, η αποστολή παραμένει δοκιμαστική και εξαρτάται από πολλαπλές παραμέτρους, όπως οι καιρικές συνθήκες και οι τελικοί τεχνικοί έλεγχοι, με τη NASA να διατηρεί διαδοχικά διαθέσιμα «παράθυρα» εκτόξευσης εντός του Απριλίου. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η αποστολή βρίσκεται πλέον σε τέτοιο επίπεδο ετοιμότητας, ώστε να μπορεί να εκτοξευθεί με το άνοιγμα του παραθύρου, εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες.
Η Artemis II θεωρείται κομβικό βήμα για την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη, καθώς θα ανοίξει τον δρόμο για τις επόμενες αποστολές που περιλαμβάνουν προσελήνωση και, σε βάθος χρόνου, τη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας.
Σε αντίθεση με τις αποστολές Apollo, οι νέες αποστολές θα επικεντρωθούν στον νότιο πόλο της Σελήνης, μια περιοχή με ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον και πιθανή παρουσία πολύτιμων πόρων.
Secretary of State Marco Rubio speaks during a meeting with President Donald Trump and Argentina's President Javier Milei in the Cabinet Room of the White House, Tuesday, Oct. 14, 2025, in Washington. (AP Photo/Alex Brandon)
«Δεν γίνεται το ΝΑΤΟ να υπάρχει μόνο για να υποστηρίζουμε εμείς τους Ευρωπαίους», τόνισε ο υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον θα επανεξετάσει τη σχέση της με το NATO μετά το τέλος του πολέμου κατά του Ιράν, μετά την άρνηση των Ευρωπαίων να προσφέρουν οποιαδήποτε στήριξη στην αμερικανική εκστρατεία στη Μέση Ανατολή.
«Θα πρέπει να επανεξετάσουμε την αξία του NATO και αυτής της συμμαχίας για τη χώρα μας», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Fox News και τον Sean Hannity το βράδυ της Τρίτης. «Αν το NATO αφορά μόνο στο να υπερασπιζόμαστε την Ευρώπη όταν δέχεται επίθεση, αλλά εκείνοι μας αρνούνται δικαιώματα βάσεων όταν τα χρειαζόμαστε, τότε αυτό δεν είναι μια καλή συμφωνία. Είναι δύσκολο να παραμείνουμε δεσμευμένοι σε κάτι τέτοιο», πρόσθεσε.
Βαθαίνει το ρήγμα με τους Ευρωπαίους
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα εξαπολύσει πυρά κατά ΝΑΤΟϊκών συμμάχων για τη στάση τους, ωστόσο οι ευρωπαίοι όχι μόνο δεν υποχωρούν στις πιέσεις, αλλά εντείνουν διαρκώς την αντίθεσή τους επισημαίνοντας σε όλους τους τόνους πως «αυτός δεν είναι δικός τους πόλεμος» και πως «το ΝΑΤΟ δεν έχει κανένα ρόλο στη Μέση Ανατολή».
Η Ισπανία έχει αναδειχθεί εξαρχής στον σφοδρότερο επικριτή του Τραμπ βαθαίνοντας το διατλαντικό ρήγμα. Μάλιστα, σε μια συμβολική κίνηση, απαγόρευσε σε αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη που συμμετέχουν στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή να χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο της και αρνήθηκε την πρόσβαση σε βάσεις στη χώρα.
Και η Ιταλία ανακοίνωσε την ίδια ημέρα ότι αρνήθηκε σε αμερικανικά βομβαρδιστικά με προορισμό το Ιράν πρόσβαση στην αεροπορική βάση Σιγκονέλα στη Σικελία.
Ο υπουργός Άμυνας της Πολωνίας, Βουαντίσουαφ Κοσινιάκ-Καμύς, δήλωσε επίσης την Τρίτη ότι η Βαρσοβία «δεν έχει σχέδια» να μεταφέρει τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot στη Μέση Ανατολή. «Η ασφάλεια της Πολωνίας είναι απόλυτη προτεραιότητα», έγραψε στο X.
Από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν επιθέσεις κατά της Τεχεράνης στις 28 Φεβρουαρίου, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν αντισταθεί στην αποστολή πολεμικών πλοίων στον Κόλπο.
Τον Μάρτιο, στήριξαν κοινή δήλωση με εταίρους όπως και η Ιαπωνία και ο Καναδάς, υπέρ «κατάλληλων προσπαθειών» για τη διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ – αλλά μόνο αφού σταματήσουν οι εχθροπραξίες. «Αν θέλατε τη βοήθειά μας, να μας ρωτούσατε εκ των προτέρων και όχι μέσω των εφημερίδων», τόνισε ο καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, απευθυνόμενος στον Ντόναλντ Τραμπ.
Τραμπ: Οι ΗΠΑ δεν θα ξεχάσουν τη στάση της Ευρώπης
Την Τρίτη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίστηκε πως και η Γαλλία είχε κλείσει τον εναέριο χώρο της σε αεροσκάφη που μεταφέρουν στρατιωτικό εξοπλισμό προς το Ισραήλ, κατηγορώντας το Παρίσι για τη στάση του και προειδοποιώντας: «Οι ΗΠΑ ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ!!!».
Ωστόσο η Γαλλία διέψευσε τους ισχυρισμούς του Αμερικανού προέδρου, υπογραμμίζοντας πως η απαγόρευση που ισχύει εδώ και καιρό αφορά την προσγείωση αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών που μεταφέρουν οπλικά συστήματα σε γαλλικές αεροπορικές βάσεις
Ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε επίσης τους Ευρωπαίους συμμάχους ότι η διασφάλιση των Στενών του Ορμούζ θα είναι δική τους ευθύνη και όχι της Ουάσινγκτον. «Πηγαίνετε να πάρετε το δικό σας πετρέλαιο!» έγραψε ο Τραμπ, καθώς ο αποκλεισμός της κρίσιμης θαλάσσιας οδού από το Ιράν ωθεί τις τιμές των καυσίμων προς τα πάνω.
Ερευνώνται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για παράνομες πράξεις στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Άρση ασυλίας για 11 βουλευτές της ΝΔ.
Νέο πολιτικό σεισμό προκαλεί η δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αφορά στον ΟΠΕΚΕΠΕ, προχωρώντας μάλιστα στο επίσημο αίτημα προς το κοινοβούλιο για την άρση της ασυλίας έντεκα βουλευτών που βρίσκονται εν ενεργεία. Σαφείς υπόνοιες αφήνονται για ενδεχόμενη εμπλοκή ενός πρώην υπουργού και ενός υφυπουργού.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώτος είναι ο Σπήλιος Λιβανός.Ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ορίστηκε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στον ανασχηματισμό της 4ης Ιανουαρίου του 2021, ενώ στις 7 Φεβρουαρίου 2022 υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρωθυπουργό.
Η δεύτερη είναι η Φωτεινή Αραμπατζή. Η βουλευτής Σερρών ήταν υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων από τον Ιούλιο 2019 μέχρι τον Ιανουάριο του 2021, υπό τους Μάκη Βορίδη και Σπήλιο Λιβανό.
Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας
«Σήμερα, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται από τον Κανονισμό για την Εισαγγελία και την ελληνική εθνική νομοθεσία, ο Ευρωπαίος Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε από τη Βουλή των Ελλήνων την άρση της ασυλίας 11 εν ενεργεία βουλευτών στο πλαίσιο έρευνας για φερόμενο οργανωμένο σχέδιο απάτης που αφορά γεωργικά κεφάλαια.
Πέντε πρώην βουλευτές βρίσκονται επίσης υπό έρευνα. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) στην Αθήνα (Ελλάδα) παρέπεμψε στη Βουλή των Ελλήνων πληροφορίες σχετικά με φερόμενη εμπλοκή ενός πρώην Υπουργού και ενός Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Όπως έχει αναφερθεί προηγουμένως, η EPPO διεξάγει αρκετές έρευνες σε εξέλιξη για φερόμενο οργανωμένο σχέδιο απάτης που αφορά δημόσιους υπαλλήλους του Ελληνικού Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ). Το σημερινό αίτημα για άρση της ασυλίας αφορά πράξεις που φέρονται να διαπράχθηκαν το 2021.
Προκειμένου η EPPO να μπορέσει να προχωρήσει με αυτήν την έρευνα και να διαπιστώσει τα γεγονότα, αναζητώντας παράλληλα ενοχοποιητικά καθώς και απαλλακτικά στοιχεία, ο Ευρωπαίος Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε σήμερα, σύμφωνα με το Άρθρο 29 του Κανονισμού για την EPPO, την άρση της ασυλίας 11 νυν βουλευτών του Κοινοβουλίου.
Η έρευνα αφορά φερόμενα κακουργήματα και πλημμελήματα κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, δηλαδή υποκίνηση σε παραβίαση εμπιστοσύνης, ηλεκτρονική απάτη και ψευδή βεβαίωση με σκοπό την απόκτηση παράνομου οφέλους για τρίτους.
Επιπλέον, αποκαλύφθηκαν πληροφορίες σχετικά με την πιθανή εμπλοκή στο σχέδιο απάτης ενός πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Αναπληρωτή του, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Ωστόσο, το Άρθρο 86 του Ελληνικού Συντάγματος ορίζει ότι, εάν κατά τη διάρκεια έρευνας προκύψουν στοιχεία που αφορούν αδικήματα που ενδεχομένως διαπράχθηκαν από Υπουργούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ακόμη και αν στη συνέχεια αποχωρήσουν από τη θέση τους, αυτά θα πρέπει να διαβιβάζονται άμεσα στη Βουλή. Αυτό καθιστά αδύνατη την πλήρη εκτέλεση των καθηκόντων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και την αναγκάζει να διασπάσει την τρέχουσα έρευνά της για ό,τι αφορά την πιθανή ποινική ευθύνη μελών της ελληνικής κυβέρνησης.
Προς το παρόν, δεν θα δημοσιοποιηθούν περαιτέρω λεπτομέρειες, προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο η έκβαση της τρέχουσας διαδικασίας.
Όλοι οι εμπλεκόμενοι θεωρούνται αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου τους στα αρμόδια ελληνικά δικαστήρια.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι η ανεξάρτητη εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι υπεύθυνο για τη διερεύνηση, τη δίωξη και την παραπομπή στη δικαιοσύνη εγκλημάτων κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ.»
Το επερχόμενο deal για τη Βιοϊατρική αναμένεται να προκαλέσει αίσθηση στην αγορά, με την εταιρεία να περνά πλέον υπό τον έλεγχο της Τράπεζας Πειραιώς, επιβεβαιώνοντας τα σενάρια που κυκλοφορούσαν εδώ και μήνες στην αγορά.
Η συμφωνία, βασίζεται σε συνδυασμό μετοχοποίησης δανείων και αναδιάρθρωσης της χρηματοδότησης, δίνοντας στην τράπεζα τον πρώτο λόγο στη διοίκηση και τη στρατηγική του ομίλου.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Πειραιώς ήταν ήδη βασικός πιστωτής, γεγονός που της έδινε από καιρό πλεονεκτική θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η τράπεζα δεν θέλει απλώς να χρηματοδοτεί τον κλάδο, αλλά να έχει ενεργό ρόλο σε αυτόν. Και η Βιοϊατρική, με το εκτεταμένο δίκτυο διαγνωστικών κέντρων και τη σταθερή πελατειακή βάση, αποτελεί ένα έτοιμο όχημα για την επόμενη μέρα.
Στην αγορά, η εξέλιξη διαβάζεται ήδη ως προάγγελος ευρύτερων ανακατατάξεων.
Οι πολίτες δεν καταφέρνουν να βγάλουν τον μήνα τους – Το χρέη του κράτους προς τους ιδιώτες αυξάνονται αλλά προτιμάει να αποπληρώνει πρόωρα τους… δανειστές
Την ίδια στιγμή οι Έλληνες δημιουργούν συνέχεια νέα χρέη καθώς τα εισοδήματά τους δεν επαρκούν για να «βγάλουν» τον μήνα.
Ταυτόχρονα αυξάνονται τα «φέσια» του κράτους απέναντι στους πολίτες καθώς έχουν ξεπεράσει τα 3,9 δισ. ευρώ, με μία όμως ουσιώδη διαφορά:
Όταν το κράτος χρωστάει κανείς δεν μπορεί να βρει το δίκιο του. Μάλιστα το κράτος προκλητικά προτιμάει να αποπληρώνει πρόωρα τους… δανειστές αντί να δίνει τα χρωστούμενα στους πολίτες του.
Όταν ο πολίτης χρωστάει αυτομάτως τίποτα δεν είναι δικό του. Το κράτος μπορεί να του κατασχέσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία.
Τα τελευταία στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών, όπως αποτυπώνονται στην έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, δείχνουν ότι κατά το 2025, τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία ανήλθαν σε 9,97 δισ. ευρώ, αυξημένα σε σχέση με τα 8,5 δισ. ευρώ του 2024 και τα 7,3 δισ. ευρώ του 2023.
Η σταθερή αυτή άνοδος καταγράφει τη δυσκολία σημαντικού μέρους των φορολογουμένων να ανταποκριθούν στις τρέχουσες υποχρεώσεις τους, καθώς οι επιβαρύνσεις συσσωρεύονται και τα εισοδήματά τους συρρικνώνονται.
Συνολικά, το ύψος των οφειλών προς τη φορολογική διοίκηση ξεπερνά τα 114,2 δισ. ευρώ, περιλαμβάνοντας παλαιά και νέα χρέη.
Από αυτά, σημαντικό τμήμα αφορά ποσά που έχουν χαρακτηριστεί ως ανεπίδεκτα είσπραξης. Εξαιρώντας τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, το πραγματικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο διαμορφώνεται στα 79,18 δισ. ευρώ.
Παρά το μέγεθος του χρέους, περιορισμένη παραμένει η ένταξη σε ρυθμίσεις.
Περίπου 5,26 δισ. ευρώ βρίσκονται σε ενεργές ρυθμίσεις, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 6,65% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου. Το μεγαλύτερο μέρος των ρυθμισμένων οφειλών συγκεντρώνεται στο εύρος από 10.000 έως 100.000 ευρώ.
Η εικόνα διαφοροποιείται ανάμεσα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα.
Τα φυσικά πρόσωπα εμφανίζουν υψηλότερη συμμετοχή σε ρυθμίσεις για μικρότερα ποσά, κυρίως μεταξύ 500 και 10.000 ευρώ, ενώ οι επιχειρήσεις συγκεντρώνουν μεγαλύτερα ποσοστά σε οφειλές μεσαίου ύψους.
Ταυτόχρονα, παρατηρείται μείωση στον αριθμό των μικρών οφειλετών, κυρίως σε κατηγορίες έως 3.000 ευρώ, με τη μείωση να ξεπερνά τις 110.000 περιπτώσεις σε ετήσια βάση.
Η εξέλιξη αυτή συνδέεται εν μέρει με τη διεύρυνση των δυνατοτήτων αποπληρωμής σε ορισμένες φορολογικές υποχρεώσεις.
Σε επίπεδο διάρθρωσης, το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου –52,52 δισ. ευρώ– προέρχεται από φορολογικές οφειλές. Ακολουθούν τα πρόστιμα με 17,59 δισ. ευρώ και οι λοιπές μη φορολογικές οφειλές με 9,07 δισ. ευρώ, κατηγορίες που εμφανίζουν χαμηλότερη εισπραξιμότητα.
Ενδεικτικό της εικόνας είναι ότι η πλειονότητα των εισπράξεων προέρχεται από περιορισμένο τμήμα του συνολικού χρέους. Συγκεκριμένα, περίπου 27,39 δισ. ευρώ αποτελούν τη βασική βάση είσπραξης, αντιστοιχώντας σε λιγότερο από το 35% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου, αλλά αποδίδοντας σχεδόν το σύνολο των εσόδων.
Αναφορικά με τις κατηγορίες φόρων, ο ΦΠΑ συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μερίδιο, με οφειλές 24,79 δισ. ευρώ και ποσοστό 47,21%. Ακολουθεί ο φόρος εισοδήματος με 42,31%, ενώ οι φόροι στην περιουσία διαμορφώνονται σε χαμηλότερα επίπεδα.
Ανάλογη είναι η εικόνα και στα ασφαλιστικά ταμεία. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΚΕΑΟ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ανήλθαν σε 51,32 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, αυξημένες κατά περίπου 2,03 δισ. ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Η αύξηση προέρχεται τόσο από την άνοδο των κύριων οφειλών όσο και από τη διόγκωση των πρόσθετων τελών.
Οι κύριες οφειλές αυξήθηκαν κατά περίπου 400 εκατ. ευρώ, ενώ τα πρόσθετα τέλη σημείωσαν μεγαλύτερη αύξηση, ύψους 1,62 δισ. ευρώ.
Η κατανομή δείχνει ότι η μεγαλύτερη επιβάρυνση εντοπίζεται σε οφειλές άνω των 10.000 ευρώ, ενώ αντίθετα καταγράφεται μείωση στις μικρότερες κατηγορίες.
Ο αριθμός των οφειλετών διαμορφώθηκε σε 1.504.543 στο τέλος του 2025, επιβεβαιώνοντας την ευρεία διάχυση του φαινομένου.
Η συνολική εικόνα αποτυπώνει μια συνεχιζόμενη διόγκωση των υποχρεώσεων προς το Δημόσιο και τα ταμεία, με τα στοιχεία να δείχνουν μετατόπιση των βαρών προς υψηλότερα ποσά και περιορισμένη αξιοποίηση των διαθέσιμων εργαλείων ρύθμισης.
Να το εξηγήσουμε με απλά ελληνικά: Τα χρέη των Ελλήνων αυξάνονται. Κάθε χρόνο δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη των προηγούμενων ετών και καινούρια προστίθενται στα παλιά.
του Yavuz Baydar
