O Πρωθυπουργός ἐπέλεξε νά ἐμφανιστεῖ χθές βράδυ στό προσυνέδριο τῆς Νέας Δημοκρατίας στό Ναύπλιο, τό ὁποῖο εἶχε ὡς θέμα του τό σύγχρονο κράτος, μέ τρεῖς πασοκογενεῖς ὑπουργούς στό πλευρό του: τόν βαλλόμενο ἀπό τήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ὑπουργό Ἐπικρατείας κύριο Σκέρτσο, τόν παλαιό συνεργάτη τοῦ δημάρχου Ἀθηναίων Γιώργου Καμίνη ὑπουργό Ἐσωτερικῶν Θεόδωρο Λιβάνιο καί τόν κεντρώων ἐκ πατρός καταβολῶν, μηδέποτε ἔχοντα σχέση μέ τήν Νέα Δημοκρατία, ὑπουργό Ψηφιακῆς Πολιτικῆς κύριο Παπαστεργίου.

Τόν φιλοδοξοῦντα νά πολιτευτεῖ μέ τήν ΝΔ στίς προσεχεῖς ἐκλογές. Τόν ἄνθρωπο πού, σύμφωνα μέ τό πόρισμα Δέδε, φέρεται νά ἔχει ὑπογράψει τὀ καλῶς ἔχειν γιά τό δίκτυο τῆς «Βιολάντα» πού ἀνατινάχθηκε, μέ συνέπεια τήν ἀπώλεια πέντε ἀνθρώπινων ζωῶν.

Τό προσυνέδριο τῆς Νέας Δημοκρατίας ἐπισκιάστηκε ἀπό τήν δημόσια ἐπιστολή πέντε βουλευτῶν τῆς πλειοψηφίας, οἱ ὁποῖοι θέτουν ζήτημα γιά τήν λειτουργία τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους μέσα στό Μέγαρο Μαξίμου καί κάνουν λόγο γιά ὑπερσυγκέντρωση ἰσχύος σέ μικρούς πυρῆνες πού δέν λογοδοτοῦν στόν λαό. Ἐνῷ, ἀφοῦ ἐπισημαίνουν ὅτι οἱ κυβερνήσεις διαθέτουν τήν ἐμπιστοσύνη τῆς Βουλῆς ὅσο οἱ βουλευτές τίς στηρίζουν, τονίζουν ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ἔθνους δέν ὑπάγονται στό ὅποιο ἐπιτελεῖο.

Ἡ ἐπιστολή αὐτή, μολονότι ὑπογράφεται μόνο ἀπό πέντε βουλευτές, σήμανε συναγερμό στό ἐσωτερικό τῆς Κυβερνήσεως καθώς, σύμφωνα μέ πληροφορίες, οἱ βουλευτές πού ἤθελαν νά τήν ὑπογράψουν εἶναι πολύ περισσότεροι. Φτάνουν τούς 15. Ἀλλά ἐκρίθη πώς ἄν τυχόν διδόταν στήν δημοσιότητα ἕνας τέτοιος ἀριθμός, θά ἐγείρετο πιθανόν ζήτημα ἀπώλειας τῆς δεδηλωμένης καί κανείς δέν ἤθελε νά χρεωθεῖ μία τέτοια πρωτοβουλία. Ἡ πρωτοβουλία τῶν βουλευτῶν, ἡ ὁποία ἔρχεται μετά ἀπό μία ἀνάρτηση τοῦ κυρίου Σκέρτσου γιά τόν ΟΠΕΚΕΠΕ, ἡ ὁποία τούς ὑποτιμᾶ βαθύτατα ὅτι βλέπουν τούς ψηφοφόρους ὡς «πελάτες», ἀλλά καί μετά ἀπό ἐξαγγελία τοῦ ἰδίου στό Φόρουμ τῶν Δελφῶν ὅτι θά διαγραφοῦν τά Θρησκεύματα ὡς ὅρος ἀπό τό χαρτοφυλάκιο τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας (ἡ ὑπουργός μέ θεολόγο πατέρα καί συγγενῆ μοναχό στήν Μονή Ἀγάθωνος τί λέει γι’ αὐτό;), εἶναι μέν σωστή, ἀλλά ἔρχεται πολύ καθυστερημένα καί εἶναι τραγικά ἐλλιπής.

Καθυστερημένα, γιατί τό ἐπιτελικό κράτος ταλαιπωρεῖ τούς πολῖτες ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια, ἀλλά ταυτόχρονα μέ τίς παρεμβάσεις του ἀλλοιώνει τήν φυσιογνωμία τῆς ἱστορικῆς παρατάξεως. Γιά παράδειγμα: Στήν περίοδο τῆς πανδημίας καταδίωκε καί ἐξευτέλιζε τήν ἑλληνική Ἐκκλησία καί προστάτευε τίς ἀγαπημένες του σεξουαλικές μειονότητες. Ἔθετε λουκέτο στούς ναούς, διέσυρε τήν Θεία Κοινωνία, ἀλλά ἐπέτρεπε τόν συγχρωτισμό τῶν ΛΟΑΤΚΙ στίς παρελάσεις ὑπερηφάνειας.

Εἶναι ὅμως καί ἐλλιπής, γιατί αὐτή ἡ ὁμάδα τῶν ἐκσυγχρονιστῶν πού ἔχει γύρω του ὁ Πρωθυπουργός καί γευματίζει τακτικά μυστικά στό γνωστό δῶμα τῆς ὁδοῦ Ὁμήρου πού βρίσκεται στό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν (ἀναζητῶντας τόν ἑπόμενο ἐκσυγχρονιστή ἀρχηγό τῆς Νέας Δημοκρατίας!) βαρύνεται μέ κάτι μεγαλύτερο. Μέ τήν υἱοθέτηση τοῦ κορμοῦ τῶν προτάσεων Πισσαρίδη, οἱ ὁποῖες στοχεύουν στό λουκέτο χιλιάδων μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων καί στήν ἐξόντωση χιλιάδων προκομμένων Ἑλλήνων ἐπιχειρηματιῶν πού στήν συντριπτική τους πλειονότητα ἀποτελοῦν τόν κορμό τῆς ἐκλογικῆς βάσεως τῆς Νέας Δημοκρατίας γιά πάρα πολλά χρόνια. Υἱοθέτηση προτάσεων ἡ ὁποία ἔχει λάβει σάρκα καί ὀστᾶ αὐτή τήν περίοδο μέ τήν νομοθέτηση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ δελτίου ἀποστολῆς καί τήν ἐπιβολή του σέ χιλιάδες ἐπιχειρήσεις, οἱ ἰδιοκτῆτες τῶν ὁποίων διαμαρτύρονται: Θά μᾶς κλείσουν! Καί θά τούς κλείσουν γιατί διαπιστώνουν ὅτι καί μέ τό νέο σύστημα ἐπιβαρύνεται ὑπέρμετρα, τοὐλάχιστον κατά 15.000 εὐρώ σέ ἐτήσια βάση, ἡ λειτουργία τῶν ἐπιχειρήσεών τους προκειμένου νά προσαρμοστεῖ ἡ δομή τους στίς ἀπίθανες διαταγές πού νομοθετοῦν χαρτογιακάδες, οἱ ὁποῖοι, ἀκόμα κι ἄν ἔχουν δουλέψει σέ κάποια φάση τῆς ζωῆς τους, εἶναι ἐντελῶς ἀναίσθητοι σέ αὐτήν πού διανύουμε.

Γράφουμε «καί μέ τό νέο σύστημα» διότι ἔχει προηγηθεῖ ἡ ψηφιακή κάρτα πού (μαζί μέ τόν νέο Κώδικα) ἔχει μειώσει κατακόρυφα τόν τζίρο τῶν ἐπιχειρήσεων. Μή ἀντέχοντας οἱ καταστηματάρχες νά ἀπασχολοῦν καί νά πληρώνουν σέ τρία ὀκτάωρα τρεῖς διαφορετικές βάρδιες, τίς μειώνουν σέ δύο, μέ συνέπεια νά κλείνουν νωρίτερα τά καταστήματά τους καί νά μειώνουν τόν τζίρο τους! Εἰδικά στίς τουριστικές περιοχές. Θά ἔρθει ἡ στιγμή πού θά ἀποκαλύψουμε τί λένε στίς κλειστές συσκέψεις στό Μαξίμου τά μέλη τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους ὑπέρ τῶν τραπεζῶν καί τῶν ὑπερκερδῶν τους. Τί λένε γιά τούς δικηγόρους καί τούς ἰδιοκτῆτες ταξί.

Τό ἐπιτελικό κράτος λοιπόν δέν ἀφορᾶ τόν συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ ἐκπροσώπων τοῦ Κοινοβουλίου πού ἔχουν τήν λαϊκή νομιμοποίηση καί ἐξωκοινοβουλευτικῶν πού δέν λογοδοτοῦν. Δέν εἶναι ἕνα συντεχνιακό θέμα πού ἀφορᾶ τήν κατανομή τῆς δυνάμεως μέσα στήν κυβερνητική παράταξη καί ποιός ἔχει τό πάνω χέρι. Τό ἐπιτελικό κράτος βλάπτει μέ τίς ἀποφάσεις του τούς πολῖτες καί τήν οἰκονομία. Δημιουργεῖ μιά νέα κοινωνική διαστρωμάτωση πρός ὄφελος τῶν πολυεθνικῶν ἐπιχειρήσεων. Θέλει νά καταστήσει τούς ἰδιοκτῆτες τῶν μικρῶν ἐπιχειρήσεων ἀπό ἀφεντικά ὑπαλλήλους τῶν ἴδιων τῶν ἐπιχειρήσεων πού δημιούργησαν μέ κόπο καί αἷμα.

Ἡ πολιτική καί ἰδεολογική αὐτή ἐξίσωση μεταξύ τῶν νεοφιλελεύθερων μέτρων πού κυοφοροῦνται στό ἐσωτερικό τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους καί τῶν συνεπειῶν πού ἔχουν στήν λειτουργία τῆς οἰκονομίας, στίς κοινωνικές ἐπαγγελματικές τάξεις καί στίς τσέπες τῶν πολιτῶν, δέν γίνεται δυστυχῶς στήν δημόσια αὐτή ἐπιστολή τῶν βουλευτῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας καί κατά τοῦτο ἀποδυναμώνουν τήν ἀπήχησή της καί τήν ἐπιρροή της. Ἄν εἶναι νά ὑπάρξει ἀναταραχή μέσα στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα τῆς Νέας Δημοκρατίας, αὐτή πρέπει νά ἀφορᾶ τό ἐκλογικό σῶμα καί ὄχι τήν ἰσχύ ἑνός ἑκάστου.

Τοῦτο βεβαίως δέν μειώνει τήν σημασία τῆς παρεμβάσεως αὐτῆς, γιατί γιά πρώτη φορά βουλευτές τοῦ κόμματος τολμοῦν νά σημαδεύουν τήν αὐλή τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τό Μέγαρο Μαξίμου γιά λάθη πού διαπράττει κατά συρροήν. Ἀπό κεῖ καί πέρα ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἡ πρωτοβουλία αὐτή ἔχει συνέχεια καί οἱ ἀναλαμβάνοντες αὐτήν ἔχουν ψυχή λέοντος καί ὄχι καρδερίνας, πρέπει νά ἀποκτήσει καί ἰδεολογικά χαρακτηριστικά πού νά ἀκουμποῦν τόν λαό. Τώρα φαίνεται ξεκάθαρα πόσο μεγάλη ζημιά ἔχει κάνει τό ἐκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ στήν ἀπήχηση τῆς Νέας Δημοκρατίας στήν παραδοσιακή ἐκλογική της βάση. Αὐτό πρέπει νά εἶναι τό μέγα θέμα. Ἡ ἀποβολή τῶν κηπουρῶν. Αὐτό πρέπει νά κυριαρχήσει καί στό συνέδριο. Ἄλλως πως, μιλᾶμε γιά ἄσφαιρα πυρά.

estianews.gr

Αὐτός εἶναι ὁ συνολικός ἀριθμός τῶν βουλευτῶν πού ὑπέγραψαν τήν ἐπιστολή κατά τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους, ἀλλά ἐδόθησαν στήν δημοσιότητα μόνον οἱ 5 ἐξ αὐτῶν γιά νά μήν προκληθεῖ ἀναστάτωσις δύο ἑβδομάδες πρίν τό συνέδριο τοῦ κόμματος – Πῦρ ὁμαδόν κατά τῶν μικρῶν πυρήνων καί τῆς ὑπερσυγκεντρώσεως ἰσχύος στό Μαξίμου

H Aνοικτή ἐπιστολή διά τῆς ὁποίας ἀσκεῖται κριτική στό ἐπιτελικό κράτος φέρει τίς ὑπογραφές πέντε βουλευτῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας. Τῶν κ.κ. Ἀθανασίου Ζεμπίλη (Εὐβοίας), Ἀνδρέα Κατσανιώτη (Ἀχαΐας), Ξενοφῶντος Μπαραλιάκου (Πιερίας), Γιάννη Οἰκονόμου (Φθιώτιδος) καί Ἰωάννη Παππᾶ (Δωδεκανήσων). Στήν πραγματικότητα ὅμως, αὐτοί πού τήν συνέταξαν εἶναι 15. Ἐκρίθη ὅμως σκόπιμο νά μήν τήν ὑπογράψουν ὅλοι προκειμένου νά μήν τεθεῖ θέμα ἐμπιστοσύνης πρός τήν ἡγεσία τοῦ κόμματος καί δημιουργηθεῖ ἀναστάτωσις στό κόμμα, ἐνῷ ἐπίκειται καί τό συνέδριό του σέ δύο ἑβδομάδες. Στήν γραμμή αὐτή, ὁ ἐκ τῶν ὑπογραφόντων κ. Γ. Οἰκονόμου ἐρωτηθείς ἄν ἡ ἐπιστολή ἀποτελεῖ κίνηση ἐσωκομματικῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀπήντησε: «Δέν μπορεῖ κάθε φορά πού κατατίθεται μιά ἄποψη νά ψάχνει κανείς νά βρεῖ τρίτες καί τέταρτες σκέψεις».

Ἡ ἐπιστολή πού ἐδημοσιεύθη χθές στά «Νέα» ἐπιγράφεται: «Γιά ἕνα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, πού θά φέρει τά κέντρα λήψης ἀποφάσεων πιό κοντά στήν κοινωνία τῶν πολιτῶν». Πολύ χαρακτηριστικά, οἱ 5 (15) βουλευτές ἐπισημαίνουν: «Ἡ λύση σέ φαινόμενα κακοδιοίκησης καί διαφθορᾶς δέν εἶναι περισσότερος συγκεντρωτισμός καί ὑποβάθμιση τῶν βουλευτῶν. Ὁ βουλευτής –πού εἶναι φορέας λαϊκῆς ἐντολῆς, ἐλεγκτής τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καί αὐθεντικός ἐκφραστής τῆς περιφέρειας– φορτώνεται ἄδικα τό στίγμα τοῦ φαυλοκράτη καί κινδυνεύει νά ἀποξενωθεῖ σέ μεταφορέα ἤδη εἰλημμένων ἀποφάσεων. Νά ἐνημερώνεται ἐκ τῶν ὑστέρων, νά πειθαρχεῖ ἐκ τῶν προτέρων καί νά περιορίζεται σέ μιά ὁλοένα μικρότερη πολιτική περίμετρο. Μιά τέτοια ἐξέλιξη θά ἐπιτείνει τά προβλήματα καί δέν θά τά ἐπιλύσει».

Καταλήγουν δέ ἐπισημαίνοντας ὅτι: «Οἱ βουλευτές δέν ὑπάρχουν γιά νά ὑπηρετοῦν τό ὅποιο ἐπιτελεῖο. Ὑπάρχουν γιά νά ὑπερασπίζονται τό ἐθνικό καί λαϊκό συμφέρον, νομοθετῶντας καί ἐλέγχοντας τήν ἐκτελεστική ἐξουσία».

Ἀναλυτικῶς στήν ἐπιστολή τῶν βουλευτῶν ἀναφέρεται: «Τό ἐπιτελικό κράτος, τό ὁποῖο λοιδορήθηκε, ἀποτέλεσε πολιτικό ἐπιχείρημα ἄσκησης κριτικῆς, ἀλλά λειτούργησε καί συνεχίζει νά λειτουργεῖ. Ἐκεῖνο πού καλούμαστε νά ἀναλογιστοῦμε εἶναι ἄν μποροῦμε νά βελτιώσουμε τό ἐπιτελικό κράτος καί νά ἐνισχύσουμε τήν ἀρχιτεκτονική ἑνός μοντέρνου καί λειτουργικοῦ κράτους, πού νά ἀνταποκρίνεται ἀποτελεσματικά στίς ἀνάγκες τοῦ σήμερα. Νά ἀναστοχαστοῦμε τό ἐπιτελικό κράτος καί τόν τρόπο λειτουργίας του, ἰδίως μέ τήν πάροδο τῶν περίπου ἑπτά ἐτῶν, ὡς προτύπου διαχείρισης τῆς ἐξουσίας στή χώρα. Ἕνα βασικό συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἐνῷ τό ἐπιτελικό κράτος εἶναι ἀποτελεσματικό σέ συνθῆκες μεγάλων κρίσεων, δέν ἀποδεικνύεται τό ἴδιο ἀποτελεσματικό σέ περιόδους ὁμαλότητας. Ἐπίσης, γεννᾶ ἐνίοτε ζητήματα θεσμικῆς ἀνισορροπίας, πού δέν συνάδουν μέ μιά ὥριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία, ὅπως διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά, μέ βάση κυρίως τίς ἀρχές καί τίς ἀξίες τῆς παράταξής μας.

Τό πιό ἀνησυχητικό εἶναι ὅτι, στή μεγάλη εἰκόνα, τό ἐπιτελικό κράτος δέν κατάφερε νά ἐλέγξει πλήρως τά φαινόμενα διαφθορᾶς ἐντός τοῦ κράτους καί τῆς κοινωνίας».

Παρακάτω οἱ βουλευτές σημειώνουν τήν ἀντίφαση: «Τό ἐπιτελικό κράτος διεκδικεῖ τόν ἀπόλυτο ἔλεγχο, πιστώνεται τίς ἐπιτυχίες, ἀλλά ὅταν ἐμφανίζονται σοβαρές παθογένειες, ἡ εὐθύνη διαχέεται πρός τά κάτω καί ἰδιαίτερα πρός τούς βουλευτές. Αὐτή ἡ πρακτική δέν ὑπάρχει σέ ἐγχειρίδια ἡγεσίας. Σήμερα, σέ μιά περίοδο ὅπου ἡ ἴδια ἡ Κυβέρνηση προχωρᾶ σέ διορθωτικές κινήσεις, ὑπό τήν πίεση δικαστικῶν ἐξελίξεων, χρειάζεται νά συζητήσουμε γιά τό ἐπιτελικό κράτος».

Ἀπαντοῦν ἐπίσης γιά τόν ρόλο βουλευτῶν καί ἐξωκοινοβουλευτικῶν ὑπουργῶν: «Συχνά ἀκούγεται τό ἕνα ἀντεπιχείρημα: ὅτι οἱ ἐξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες ὑπουργοί δέν βαρύνονται ἀπό τή φθορά τοῦ παραδοσιακοῦ βουλευτικοῦ γραφείου, δέν ἔχουν περάσει ἀπό τή λογική τῆς πελατειακῆς πίεσης καί δέν ἔχουν οἰκοδομήσει τήν καριέρα τους πάνω σέ μικροεξυπηρετήσεις. Ὡστόσο, εἶναι τοὐλάχιστον ἄδικο νά μετακυλίεται τό ἀνάθεμα σέ ἐκείνους πού ἐπιλέγουν οἱ πολῖτες νά τούς ἐκπροσωποῦν μέ τήν ψῆφο τους, ἐντός ἑνός συστήματος πού ὅλοι ἀποδοκιμάζουν, γιά νά ἀσκοῦν μετά ὑπέρμετρη ἐξουσία οἱ μή ἐκλεγμένοι. Κανείς βουλευτής δέν ἐπιθυμεῖ νά μετατρέπεται, ἀπό ἐθνικός νομοθέτης καί ἐλεγκτής, σέ διαχειριστή αἰτημάτων καί ἐξυπηρετήσεων. Ἡ λύση δέν εἶναι ἡ παράκαμψη τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀντιπροσώπευσης ἀπό κλειστό κέντρο τεχνοκρατικῆς διαχείρισης, γιατί οὔτε τόσο ἀποτελεσματική εἶναι σέ περιόδους ὁμαλότητας, οὔτε θεσμικά ὑπεύθυνη, οὔτε βρίσκεται σέ καθημερινή ἐπαφή μέ τούς πολῖτες. Αὐτό πού χρειάζεται εἶναι νέος ρόλος γιά τόν βουλευτή. Νά μήν ἐκλαμβάνεται σάν (ρουσφετιακά) γραφεῖο ἐξυπηρέτησης καί μεσάζοντας. Νά εἶναι ὁ βουλευτής ὁ φορέας τῆς θεσμικῆς πίεσης, τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, τῆς πολιτικῆς συνδιαμόρφωσης καί τῆς οὐσιαστικῆς ἐκπροσώπησης τῆς κοινωνίας, ἰδίως τῆς περιφέρειας. Ἕνας βουλευτής πού δέν θά μετρᾶ τήν ἐπιρροή του ἀπό τό πόσες ὑποθέσεις “διευκόλυνε”, ἀλλά ἀπό τό ἄν μπόρεσε νά ἀλλάξει πολιτικές, νά ἐπιβάλει λογοδοσία καί νά φέρει τή φωνή τῆς πραγματικῆς χώρας στό κέντρο λήψης τῶν ἀποφάσεων».

Καταληκτικῶς ἀναφέρονται στούς θεσμούς: «Ἡ χώρα δέν χρειάζεται ἁπλῶς ἀλλαγές προσώπων. Ὁ Πρωθυπουργός μας, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ἀπό τό 2016 ἐπιμένει στούς θεσμούς. Σήμερα μποροῦμε νά ἐπαναξιολογήσουμε ἀπό κοινοῦ τό ἐπιτελικό κράτος, τό ὁποῖο μέχρι σήμερα ἀξιολογεῖται ἀπό τόν ἑαυτό του, στή βάση ποσοτικῶν καί ὄχι ποιοτικῶν δεικτῶν». Χωρίς νά ἀναφερθεῖ εὐθέως στήν ἐπιστολή τῶν πέντε βουλευτῶν, ὁ Πρωθυπουργός ὑπεραμύνθηκε τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους, ἀπό τό βῆμα τοῦ προσυνεδρίου τῆς ΝΔ στό Ναύπλιο. Συγκεκριμένα ἐδήλωσε: «Πήραμε 36 δισ. εὐρώ ἀπό τό Ταμεῖο Ἀνάκαμψης ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν – τά χρήματα αὐτά δέν θά εἶχαν ἐπενδυθεῖ χωρίς ἐπιτελικό κράτος καί σφιχτό συντονισμό». Γιά τό ἴδιο θέμα ἐτοποθετήθη καί ὁ Ἄκης Σκέρτσος, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ὑπερασπίσθηκε τό μοντέλο τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους ὑποστηρίζοντας ὅτι «τό ἐπιτελικό κράτος εἶναι βασικό ἐργαλεῖο γιά πιό γρήγορες καί ἀποτελεσματικές παρεμβάσεις, πού μειώνουν τίς ἀνισότητες καί βελτιώνουν τήν καθημερινότητα τῶν πολιτῶν».

Καί συνέχισε: «Τό ἐπιτελικό κράτος ὑπηρετεῖ ἀκριβῶς αὐτό. Δέν ὑποσχόμαστε τόν οὐρανό μέ τά ἄστρα. Ὁ Μητσοτάκης εἶναι ἕνας πολιτικός ρεαλιστής, τῶν συνθέσεων, προσπαθεῖ νά πάει τή χώρα μπροστά. Τό ἐπιτελικό κράτος εἶναι ὁ θεματοφύλακας, ἡ προσπάθεια πού κάνουμε, ἡ μεθοδολογία πού ἔχουμε γιά νά εἴμαστε συνεπεῖς. Νά τηροῦμε τίς δεσμεύσεις μας. Καί ὅταν δέν μποροῦμε νά κάνουμε αὐτό πού δεσμευθήκαμε, νά ἐξηγοῦμε γιατί καί νά διορθώνουμε τά λάθη μας. Ἐπιτελικό κράτος εἶναι τό συνεργατικό κράτος πού δουλεύει σάν μιά ὁμάδα καί δέν δουλεύει σέ φέουδα ἤ σέ τιμάρια, ὅπου ὁ κάθε ὑπουργός κάνει ὅ,τι τοῦ κατέβει στό κεφάλι» .

estianews.gr