Αρχική Blog Σελίδα 2520

A Greater Depression?

0
project-syndicate.org  

 

With the COVID-19 pandemic still spiraling out of control, the best economic outcome that anyone can hope for is a recession deeper than that following the 2008 financial crisis. But given the flailing policy response so far, the chances of a far worse outcome are increasing by the day.

NEW YORK – The shock to the global economy from COVID-19 has been both faster and more severe than the 2008 global financial crisis (GFC) and even the Great Depression. In those two previous episodes, stock markets collapsed by 50% or more, credit markets froze up, massive bankruptcies followed, unemployment rates soared above 10%, and GDP contracted at an annualized rate of 10% or more. But all of this took around three years to play out. In the current crisis, similarly dire macroeconomic and financial outcomes have materialized in three weeks.

Earlier this month, it took just 15 days for the US stock market to plummet into bear territory (a 20% decline from its peak) – the fastest such decline ever. Now, markets are down 35%, credit markets have seized up, and credit spreads (like those for junk bonds) have spiked to 2008 levels. Even mainstream financial firms such as Goldman Sachs, JP Morgan and Morgan Stanley expect US GDP to fall by an annualized rate of 6% in the first quarter, and by 24% to 30% in the second. US Treasury Secretary Steve Mnuchin has warned that the unemployment rate could skyrocket to above 20% (twice the peak level during the GFC).

In other words, every component of aggregate demand – consumption, capital spending, exports – is in unprecedented free fall. While most self-serving commentatorshave been anticipating a V-shaped downturn – with output falling sharply for one quarter and then rapidly recovering the next – it should now be clear that the COVID-19 crisis is something else entirely. The contraction that is now underway looks to be neither V- nor U- nor L-shaped (a sharp downturn followed by stagnation). Rather, it looks like an I: a vertical line representing financial markets and the real economy plummeting.

Not even during the Great Depression and World War II did the bulk of economic activity literally shut down, as it has in China, the United States, and Europe today. The best-case scenario would be a downturn that is more severe than the GFC (in terms of reduced cumulative global output) but shorter-lived, allowing for a return to positive growth by the fourth quarter of this year. In that case, markets would start to recover when the light at the end of the tunnel appears.

But the best-case scenario assumes several conditions. First, the US, Europe, and other heavily affected economies would need to roll out widespread COVID-19 testing, tracing, and treatment measures, enforced quarantines, and a full-scale lockdown of the type that China has implemented. And, because it could take 18 months for a vaccine to be developed and produced at scale, antivirals and other therapeutics will need to be deployed on a massive scale.

Second, monetary policymakers – who have already done in less than a month what took them three years to do after the GFC – must continue to throw the kitchen sink of unconventional measures at the crisis. That means zero or negative interest rates; enhanced forward guidance; quantitative easing; and credit easing (the purchase of private assets) to backstop banks, non-banks, money market funds, and even large corporations (commercial paper and corporate bond facilities). The US Federal Reserve has expanded its  to address the  in global markets, but we now need more facilities to encourage banks to lend to illiquid but still-solvent small and medium-size enterprises.

Third, governments need to deploy massive fiscal stimulus, including through “helicopter drops” of direct cash disbursements to households. Given the size of the economic shock, fiscal deficits in advanced economies will need to increase from 2-3% of GDP to around 10% or more. Only central governments have balance sheets large and strong enough to prevent the private sector’s collapse.

But these deficit-financed interventions must be fully monetized. If they are financed through standard government debt, interest rates would rise sharply, and the recovery would be smothered in its cradle. Given the circumstances, interventions long proposed by leftists of the Modern Monetary Theory school, including helicopter drops, have become mainstream.

Unfortunately for the best-case scenario, the public-health response in advanced economies has fallen far short of what is needed to contain the pandemic, and the fiscal-policy package currently being debated is neither large nor rapid enough to create the conditions for a timely recovery. As such, the risk of a new Great Depression, worse than the original – a Greater Depression – is rising by the day.

Unless the pandemic is stopped, economies and markets around the world will continue their free fall. But even if the pandemic is more or less contained, overall growth still might not return by the end of 2020. After all, by then, another virus season is very likely to start with new mutations; therapeutic interventions that many are counting on may turn out to be less effective than hoped. So, economies will contract again and markets will crash again.

Moreover, the fiscal response could hit a wall if the monetization of massive deficits starts to produce high inflation, especially if a series of virus-related negative supply shocks reduces potential growth. And many countries simply cannot undertake such borrowing in their own currency. Who will bail out governments, corporations, banks, and households in emerging markets?

In any case, even if the pandemic and the economic fallout were brought under control, the global economy could still be subject to a number of “” tail risks. With the US presidential election approaching, the COVID-19 crisis will give way to renewed conflicts between the West and at least four revisionist powers: China, Russia, Iran, and North Korea, all of which are already using asymmetric cyberwarfare to undermine the US from within. The inevitable cyber attacks on the US election process may lead to a contested final result, with charges of “rigging” and the possibility of outright violence and civil disorder.

Similarly, as I have  previously, markets are vastly underestimating the risk of a war between the US and Iran this year; the  of Sino-American relations is accelerating as each side blames the other for the scale of the COVID-19 pandemic. The current crisis is likely to accelerate the ongoing balkanization and unraveling of the global economy in the months and years ahead.

This trifecta of risks – uncontained pandemics, insufficient economic-policy arsenals, and geopolitical white swans – will be enough to tip the global economy into persistent depression and a runaway financial-market meltdown. After the 2008 crash, a forceful (though delayed) response pulled the global economy back from the abyss. We may not be so lucky this time.

project-syndicate.org

Synchrotrons on the coronavirus frontline

0

cerncourier.com

24 March 2020

Tessa Charles describes the impressive progress being made by synchrotron X-ray facilities to solve the structure of SARS-CoV-2 — a first step towards the development of drugs and vaccines.

Representation of the 3D structure of the main SARS-CoV-2 protease, obtained using Diamond Light Source. The coils represent “alpha” helices and the flatter arrows are “beta sheets”, with loops connecting them together. The organisation of alpha helices and beta sheets is often referred to as the secondary structure of the protein (with the primary sequence being the amino acid sequence and the tertiary structure being the overall 3D shape of the protein). Credit: D Owen/Diamond Light Source.

At a time when many countries are locking down borders, limiting public gatherings, and encouraging isolation, the Diamond Light Source in Oxfordshire, UK, has been ramping up its intensity, albeit in an organised and controlled manner. The reason: these scientists are working tirelessly on drug-discovery efforts to quell COVID-19.

It is a story that requires fast detectors, reliable robotics and powerful computing infrastructures, artificial intelligence, and one of the brightest X-ray sources in the world. And it is made possible by international collaboration, dedication, determination and perseverance.

Synchrotron light sources are particle accelerators capable of producing incredibly bright X-rays, by forcing relativistic electrons to accelerate on curved trajectories. Around 50 facilities exist worldwide, enabling studies over a vast range of topics. Fanning out tangentially from Diamond’s 562-m circumference storage ring are more than 30 beamlines equipped with instrumentation to serve a multitude of user experiments. The intensely bright X-rays (corresponding to flux of around 9 × 1012 photons per second) are necessary for determining the atomic structure of proteins, including the proteins which make up viruses. As such, synchrotron light sources around the world are interrupting their usual operations to work on mapping the structure of the SARS-CoV-2 virus.

Knowing the atomic structure of the virus is like knowing how the enemy thinks

Knowing the atomic structure of the virus is like knowing how the enemy thinks. A 3D visualisation of the building blocks of the structure at an atomic level would allow scientists to understand how the virus functions. Enzymes, the molecular machines that allow the virus to replicate, are key to this process. Scientists at Diamond are exploring the binding site of the main SARS-CoV-2 protease. A drug that binds to this enzyme’s active site would throw a chemical spanner in the works, blocking the virus’ ability to replicate and limiting the spread of the disease.

By way of reminder: Coronavirus is the family of viruses responsible for the common cold, MERS, SARS, etc. Novel coronavirus, aka SARS-CoV-2, is the newly discovered type of coronavirus, and COVID-19 is the disease which it causes.

Call to arms

On 26 January, Diamond’s life-sciences director, Dave Stuart, received a phone call from structural biologist Zihe Rao of ShanghaiTech University in China. Rao, along with his colleague Haitao Yang, had solved the structure of the main SARS-CoV-2 protease with a covalent inhibitor using the Shanghai Synchrotron Radiation Facility (SSRF) in China. Furthermore, they had made the solution freely and publicly available on the worldwide Protein Data Bank.

During the phone call, Rao informed Stuart that their work had been halted by a scheduled shutdown of the SSRF. The Diamond team rapidly mobilised. Since shipping biological samples from Shanghai at the height of the coronavirus in China was expected to be problematic, the team at Diamond ordered the synthetic gene. A synthetic gene can be generated provided the ordering of T, A, C and G nucleotides in the DNA sequence is known. That synthetic gene can be genetically engineered into a bacterium, in this case Escherichia. coli, which reads the sequence and generates the coronavirus protease in large enough quantities for the researchers at Diamond to determine its structure and screen for potential inhibitors.

Eleven days later on 10 February, the synthetic gene arrived. At this point, Martin Walsh, Diamond’s deputy director of life sciences, and his team (consisting of Claire Strain-Damerell, Petra Lukacik, and David Owen) dropped everything. With the gene in hand, the group immediately set up experimental trials to try to generate protein crystals. In order to determine the atomic structure, they needed a crystal containing millions of proteins in an ordered grid-like structure.

Diamond Light Source, the UK

X-ray radiation bright enough for the rapid analysis of protein structures can only be produced by a synchrotron light source. The X-rays are directed and focused down a beamline onto a crystal and, as they pass through it, they diffract. From the diffraction pattern, researchers can work backwards to determine the 3D electron density maps and the structure of the protein. The result is a complex curled ribbon-like structure with an intricate mess of twists and turns of the protein chain.

The Diamond team set up numerous trials trying to find the optimum conditions for crystallization of the SARS-CoV-2 protease to occur. They modified the pH, the precipitating compounds, chemical composition, protein to solution ratio… every parameter they could vary, they did. Every day they would produce a few thousand trials, of which only a few hundred would produce crystals, and even fewer would produce crystals of sufficient quality. Within a few days of receiving the gene, the first crystals were being produced. They were paltry and thin crystals but large enough to be tested on one of Diamond’s macromolecular crystallography beamlines.

Watching the results come through, Diamond postdoc Owen described it as the first moment of intense excitement. With crystals that appeared to be “flat like a car wind shield,” he was dubious as to whether they would diffract at all. Nevertheless, the team placed the crystals in the beamline with a resignation that quickly turned into intense curiosity as the results started appearing before them. At that moment Owen remembers his doubts fading, as he thought, “this might just work!” And work it did. In fact, Owen recalls, “they diffracted beautifully.” These first diffraction patterns of the SARS-CoV-2 virus were recorded with a resolution of 1.9 Angstrom (1.9 × 10−10 m) — high enough resolution to see the position of all of the chemical groups that allow the protease to do its work.

By 19 February, through constant adjustments and learning, the team knew they could grow good-quality crystals quickly. It was time to bring in more colleagues. The XChem team at Diamond joined the mission to set up fragment-based screening – whereby a vast library of small molecules (“fragments”) are soaked into crystals of the viral protease. These fragments are significantly smaller and functionally simpler than most drug molecules and are a powerful approach to selecting candidates for early drug discovery. By 26 February, 600 crystals had been mounted and the first fragment screen launched. In parallel, the team had been making a series of sample to send to company in Oxford called Exscientia, which has set up an AI platform designed to expediate candidates in drug discovery.

Drug-discovery potential

As of early March, 1500 crystals and fragments have been analysed. Owen attributes the team’s success so far to the incredible amounts of data they could collect and analyse quickly. With huge numbers of data sets, they could pin down the parameters of the viral protease with a high degree of confidence. And with the synchrotron light source they were able to create and analyse the diffraction patterns rapidly. The same amount of data collected with a lab-based X-ray source would have taken approximately 10 years. At Diamond, they were able to collect the data in a few days of accumulated beamtime.

A close up view of some residues in the active site of the protein, where the sticks represent the protein molecules and the mesh represents the electron density. Credit: D Owen/Diamond Light Source.

Synchrotron light sources all over the world have been granting priority and rapid access to researchers to support their efforts in discovering more about the virus. Researchers at the Advanced Photon Source in Argonne, US, and at Elettra Sincrotrone in Trieste, Italy are also trying to identify molecules effective against COVID-19, in an attempt to bring us closer to an effective vaccine or treatment. This week, the ESRF in Grenoble, France, announced that it will make its cryo-electron microscope facility available for use. The community has a platform called www.lightsources.org offering an overview of access and calls for proposals.

Synchrotron light sources all over the world have been granting priority and rapid access

In addition to allowing the structure of tens of thousands of biological structures to be elucidated – such as that of the ribosome, which was recognised by the 2009 Nobel Prize in Chemistry — light sources have a strong pedigree in elucidating the structure of viruses. Development of common anti-viral medication that blocks the actions of virus in the body, such as Tamiflu or Relenza, also relied upon synchrotrons to reveal their atomic structure.

Mapping the SARS-CoV-2 protease structures bound to small chemical fragments, the Diamond team demonstrated a crystallography- and fragmentation-screen tour de force. The resulting and ongoing work is a crucial first step in developing a drug. Forgoing the usual academic root of peer-review, the Diamond team have made all of their results openly and freely available to help inform public heath response, limit the spread of the virus with the hope that this can fast-track effective treatment options.

Tessa Charles, an accelerator physicist at the University of Melbourne currently based at CERN, completed her PhD at the Australian Synchrotron.

Κορονοϊός: η κινεζική εκστρατεία προπαγάνδας στην Ευρώπη

0

Επιτακτική η εξομάλυνση της παραγωγικής δραστηριότητας

0

Πόσο βαθιές θα είναι οι συνέπειες της πανδημίας του κορωνοϊού στην παγκόσμια οικονομία; Απαντήσεις επιχειρούν να δώσουν οικονομολόγοι, ειδικοί και αναλυτές. Συνέντευξη με τον επικεφαλής του Ινστιτούτου Ifo Κλέμενς Φουστ.

Για τον επιφανή γερμανό οικονομολόγο και επικεφαλής του ινστιτούτου Ifo του Μονάχου Κλέμενς Φουστ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Όπως είπε σε αποκλειστική του συνέντευξη στη Deutsche Welle, οδηγούμεθα αναπόφευκτα σε αναβίωση της κρίσης του 2008/ 2009. Και όχι μόνο.

«Φοβάμαι ότι πρόκειται για ένα πιθανό σενάριο. Ενδέχεται όμως τα πράγματα να είναι και πολύ χειρότερα. Γι΄ αυτό και είναι πολύ σημαντικό το πώς διαχειριζόμαστε την κρίση. Για να διαφυλαχτεί η δημόσια υγεία μειώνεται δραστικά η οικονομική δραστηριότητα. Πρέπει όμως την ίδια ώρα να εξετάζουμε και πώς θα την αυξήσουμε και πάλι σταδιακά ή έστω εν μέρει».

Χωρίς προηγούμενο η κρίση

O επικεφαλής οικονομολόγος του Ινστιτούτου Ifo του Μονάχου, Κλέμενς ΦουστO επικεφαλής οικονομολόγος του Ινστιτούτου Ifo του Μονάχου, Κλέμενς Φουστ

Τι εύρος ενδέχεται να έχει η αναμενόμενη ύφεση; «Εάν εξέλθουμε σύντομα από αυτό το shutdown τότε οι απώλειες θα κυμανθούν στο 5-6% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι λίγο παραπάνω απ΄ ό,τι στο απόγειο της τελευταίας οικονομικής κρίσης. Εάν όμως το shutdown κρατήσει περισσότερο, για παράδειγμα τρεις μήνες και στη συνέχεια απαιτηθούν και μερικοί μήνες ακόμη μέχρι να εξομαλυνθεί η κατάσταση, τότε οι οικονομικές επιδόσεις μπορεί να μειωθούν έως και κατά 20%. Αυτό το ξαναζήσαμε μόνον στην παγκόσμια οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930. Στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας δεν είδαμε ποτέ κάτι τέτοιο. Το δυσμενές αυτό σενάριο επισείει τον κίνδυνο οικονομικής αποσταθεροποίησης. Αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί».

Προκειμένου να αποφευχθεί αυτό το worst case scenario η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε χθες Δευτέρα ένα ευρύ πακέτο μέτρων για τη στήριξη της οικονομίας, με τη συνολική «δύναμη πυρός» να φτάνει τα 1,2 τρις ευρώ. Αρκούν τα εξαγγελθέντα μέτρα για να περιοριστούν οι ζημίες;

«Είναι ένα καλό πακέτο, αλλά δεν αρκεί. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι ενώ παγώνουμε τρόπον τινά την οικονομία και μειώνουμε την παραγωγή, το δημόσιο χρήμα δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις απώλειες. Τα πακέτα βοήθειας στοχεύουν απλώς στο να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να επιβιώσουν σε αυτή τη φάση και, κυρίως, να συνδράμουν μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους. Το γεγονός όμως ότι η παραγωγή έχει σταματήσει δεν αλλάζει. Τα κόστη που έχουμε συμπεριλάβει στην έρευνά μας αντιστοιχούν στο κόστος αυτής της στασιμότητας. Πρέπει λοιπόν να φροντίσουμε για το exit από το shutdown, χωρίς όμως να παραμελήσουμε την καταπολέμηση της επιδημίας. Δεν είναι εύκολο και πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγικές. Εάν παραταθεί το shutdown δεν θα μπορεί να μας βοηθήσει κανένα πακέτο της κυβέρνησης».

Μάσκες και τεστ για όλους;

Μερικές χώρες όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα έχουν προχωρήσει σε πιο αποτελεσματικά μέτρα πχ. χορήγηση μασκών σε όλουςΜερικές χώρες όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα έχουν προχωρήσει σε πιο αποτελεσματικά μέτρα πχ. χορήγηση μασκών σε όλους

Ποια μορφή θα μπορούσαν όμως να έχουν αυτές οι στρατηγικές; «Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να μοιράσουμε μάσκες σε όλο τον πληθυσμό και να πραγματοποιήσουμε μαζικά τεστ. Την ίδια ώρα να προχωρήσουμε σε απολύμανση των δημόσιων χώρων. Ορισμένες χώρες στην ανατολική Ασία το έχουν κάνει ήδη. Σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα χρησιμοποιούν πολύ περισσότερες μάσκες απ΄ ότι σε εμάς. Καταρχήν πρέπει να τις διαθέτεις βέβαια. Προέχει δηλαδή η παραγωγή αυτών των μασκών από τη βιομηχανία. Όπως υποστηρίζουν πολλοί λοιμωξιολόγοι και γιατροί, εάν φορούσαν όλοι μάσκες τότε θα μπορούσαμε να αυξήσουμε πολύ πιο γρήγορα την οικονομική δραστηριότητα απ΄ ό,τι εάν δεν φοράμε».

Πριν ξεσπάσει η πανδημία, η παγκόσμια οικονομία κινούνταν στον αστερισμό της προστασίας του κλίματος. Στην παρούσα φάση και με φόντο τη μείωση της παραγωγής και των μετακινήσεων οι επιπτώσεις για το περιβάλλον είναι άκρως θετικές. Τι σημαίνει αυτό για την οικονομία όταν θα έχει περάσει αυτή η κρίση;

«Εάν έρθει όντως μια πολύ βαθιά οικονομική κρίση, τότε οι φιλικές προς το περιβάλλον πολιτικές θα περάσουν μάλλον σε δεύτερη μοίρα», εκτιμά ο Κλέμενς Φουστ. «Έτσι ήταν και κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Η προστασία του κλίματος είναι ένα μεσοπρόθεσμο, παγκόσμιο πρόβλημα. Σήμερα όμως είμαστε αντιμέτωποι με μια κρίση που εγκυμονεί κινδύνους βραχυπρόθεσμης αποσταθεροποίησης της οικονομίας. Προέχει λοιπόν καταρχάς η αντιμετώπιση της παρούσας κρίσης. Η προστασία του κλίματος περνά σε δεύτερη μοίρα».

Ίνζα Βρέντε

Επιμέλεια: Κώστας Συμεωνίδης

Deutsche Welle

Το λάθος μήνυμα της Αθήνας στον Έντι Ράμα

1

Έτοιμη να δώσει το πράσινο φως στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία και την Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας είναι η Ε.Ε.,στέλνοντας όμως λανθασμένα μηνύματα κυρίως προς τα Τίρανα, που έχουν αγνοήσει επιδεικτικά την εκπλήρωση βασικών προϋποθέσεων που τέθηκαν σε ότι αφορά το κράτος δικαίου αλλά και τα μειονοτικά δικαιώματα.

Το Σχέδιο Συμπερασμάτων (που δημοσιοποίησε το Ρόιτερς) δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και αυτό αναμένεται να είναι το «δεύτερο ημίχρονο» σε αυτή την τελική διαδικασία για την ευρωπαϊκή ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων, καθώς για την σύγκληση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης (στην οποία ξεκινούν πρακτικά οι διαπραγματεύσεις) θα τεθούν μια σειρά όροι και προϋποθέσεις που σήμερα μπαίνουν στην Άκρη προκειμένου να εκπεμφθεί ένα «θετικό μήνυμα» από μια Ευρώπη που βουλιάζει στην οικονομική κρίση και στο χάος λόγω του κορονοϊού.

Η απόφαση για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων λαμβάνεται καθώς αίρονται τα εμπόδια που ήγειρε η Γαλλία(αλλά και η Ολλανδία) και αφορούσαν τον γενικότερο προβληματισμό για την διεύρυνση αλλά και τα σοβαρά προβλήματα στο κράτος δικαίου και στην λειτουργία της δικαιοσύνης και στην αντιμετώπιση το οργανωμένου εγκλήματος από την Αλβανία.

Όμως η αλλαγή διαδικασίας που προωθείται από την Κομισιόν ,όπου πλέον τα κράτη μέλη θα έχουν ευρύτερο και πιο ενισχυμένο ρόλο στις Ενταξιακές διαπραγματεύσεις και η πρόβλεψη ότι θα μπορεί να υπάρξει και πισωγύρισμα των ενταξιακών εφόσον δεν εκπληρώνονται οι προϋποθέσεις από τα υποψήφια κράτη ,έπεισε τελικά το Παρίσι να άρει το βέτο του.

Η απόφαση την οποία αναμένεται να λάβουν σήμερα οι ΥΠΕΞ της Ε.Ε. και να επικυρώσουν οι ηγέτες των χωρών μελών την Πέμπτη θα εκληφθεί ως «δώρο» προς τον κ.Ράμα ο οποίος αμφισβητείται στο εσωτερικό και ηγείται μιας χώρας που το κοινοβούλιο λειτουργεί χωρίς την συμμετοχή της Αντιπολίτευσης.

Όμως και για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερης σημασίας οι εξελίξεις στην ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας ,καθώς ακόμη και στο μοναδικό θέμα που τέθηκε έστω και γενικώς από την Αθήνα ,αυτό του σεβασμού των περιουσιακών δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, όχι μόνο δεν υπήρξε ανταπόκριση αλλά αντιθέτως η κυβέρνηση Ράμα ψήφισε νόμο ο οποίος θέτει σε πλήρη αμφισβήτηση τις ελληνικές περιουσίες και στο παραλιακό μέτωπο της Χιμάρας.

Η Αθήνα επέλεξε να μην θέσει όπως όφειλε επιτακτικά ως προϋπόθεση για την απόφαση έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων τοσο την αποκατάσταση των περιουσιακών δικαιωμάτων και το ζήτημα της κατάληξης σε συμφωνία για την οριοθέτηση των Θαλασσίων ζωνών με τροποποίηση της Συμφωνίας που έχει υπογράψει η Αλβανία αλλά ακύρωσε το Συνταγματικό Δικαστήριο της ,εφαρμόζοντας την επιχειρηματολογία της Τουρκίας για την ..ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας.

Το Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα με ανακοίνωση του χαρακτήρισε τον νόμο που ψήφισε το αλβανικό Κοινοβούλιο «χαμένη ευκαιρία για την οριστική και δίκαιη επίλυση ενός προβλήματος, που ταλαιπωρεί τους Αλβανούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των μελών της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Οι αλβανικές Αρχές επέλεξαν να δώσουν μια “λύση” χωρίς να λάβουν υπ´ όψιν τους βασικές αξίες και δικαιώματα…. Αναμένουμε από τις αλβανικές Αρχές να προστατεύσουν αποτελεσματικά το δικαίωμα στην ιδιοκτησία και στην περιουσία, θέμα που ανήκει στο σκληρό πυρήνα του Ευρωπαϊκού Δικαίου…»

Και ενώ το ΥΠΕΞ θα έπρεπε να προειδοποιεί τα Τίρανα ότι ο νόμος αυτός πρέπει να αποσυρθεί προκειμένου να εξασφαλίσει η Αλβανία την θετική στάση της Ελλάδας στην απόφαση για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, η Αθήνα μεταθέτει το θέμα των περιουσιακών δικαιωμάτων της μειονότητας στην σύγκληση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για το άνοιγμα ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας και το χαρακτηρίζει «λυδία λίθο» της διαδικασίας αυτής…. Τότε που θα είναι πολύ πιο δύσκολο να προβάλει η Αθήνα βέτο καθώς ήδη θα έχει δεχθεί την έναρξη των Διαπραγματεύσεων και μάλιστα παρά το τετελεσμένο που επέβαλε στο περιουσιακό ο κ. Ράμα.

Η ελληνική στάση κινδυνεύει να παρεξηγηθεί από την Αλβανική πλευρά και τελικά να αποθρασύνει τις δυνάμεις εκείνες στην Αλβανική κυβέρνηση που θεωρούν ότι δίνεται η ευκαιρία για το τελικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών με την Ελληνική Εθνική Μειονότητα.

Δεν είναι τυχαίο ότι μειονοτικοί φορείς τις τελευταίες ημέρες καταγγέλλουν πρωτοβουλία της κυβέρνησης Ράμα να δημιουργήσει δομές φιλοξενίας και εγκατάστασης προσφύγων και μεταναστών σε χωριά της Βορείου Ηπείρου. Γίνεται μάλιστα λόγος για συμφωνία του Ε . Ραμα με τον Τ.Ερντογάν για μετέγκατασταση έως και 30.000 μεταναστών από την Τουρκία στην αλβανική επικράτεια και συγκεκριμένα δίπλα σε συνοριακές διαβάσεις με την Ελλάδα (Κακαβιά, Ρίπεση, Μαυρομάτι, Τρεις Γέφυρες, Καπεστίτσα). Δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι προγραμματίζεται εγκατάσταση μεταναστών που σήμερα είναι εγκλωβισμένοι στην Τουρκία στα χωριά Βουλιαράτες και Πέπελη του μειονοτικού Δήμου Δρόπολης, ενώ προγραμματίζεται και η επίταξη κατοικιών που δεν κατοικούνται (και στην πλειοψηφία ανήκουν σε μέλη της ελληνικής μειονότητας που είτε έχουν μετακινηθεί σε πόλεις είτε ζουν μόνιμα στην Ελλάδα.

Η Αθήνα θα πρέπει να ζητήσει εξηγήσεις από την αλβανική κυβέρνηση καθώς εάν πράγματι ξεκινήσει η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα πρόκειται για ουσιαστικά για σχέδιο πληθυσμιακής αλλοίωσης των περιοχών αυτών εις βάρος της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας.

Νίκος Μελέτης / liberal.gr
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ: H EE ξέμεινε από μάσκες, αναπνευστήρες, γιατρούς και νοσηλευτές…

0

Πηγή: Source Strategic Culture, 20 Μαρτίου 2020

Με την υπερφιλελεύθερη οικονομική της πολιτική η ΕΕ αποδυνάμωσε το νοσηλευτικό σύστημα των χωρών-μελών και τώρα το πληρώνουν οι πολίτες της…

Πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως το Βέλγιο, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία. Το 27μελές μπλοκ έκλεισε τα εξωτερικά σύνορα. Ορισμένα κράτη, όπως η Πολωνία, άρχισαν να κλείνουν τα σύνορα με τα άλλα μέλη της ΕΕ. Οι Βρυξέλλες, το διοικητικό κέντρο της ΕΕ, ανησυχεί για το γεγονός ότι η πολυσυζητημένη ενιαία αγορά και το δόγμα της για την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και ανθρώπων κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.

Η ευρωπαϊκή οντότητα που διακηρύσσει αλληλεγγύη και διεκδικεί υπερεθνικό καθεστώς επιστρέφει σε ένα σύνολο εθνικών κρατών, το καθένα από τα οποία αγωνίζεται απελπισμένα για την επιβίωσή του εν μέσω της πανδημίας του Covid-19. Οι ηγέτες της ΕΕ έχουν επικριθεί για την έλλειψη ηγεσίας και αλληλεγγύης. Όταν η Ιταλία ανέφερε για πρώτη φορά αύξηση των λοιμώξεων πριν από λίγες εβδομάδες, η υπόλοιπη Ευρώπη καθυστέρησε να ανταποκριθεί με την απαραίτητη βοήθεια έκτακτης ανάγκης. Σήμερα, η Ιταλία μαστίζεται τόσο από την ασθένεια – με χιλιάδες θανάτους – που, σε ορισμένες περιοχές της χώρας, τα γραφεία τελετών αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τον αριθμό των θανάτων.

Σε σοβαρές παρατηρήσεις αυτή την εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ  Βούτσιτς εξέφρασε τη λύπη του για την έλλειψη «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης». Η Σερβία είναι πιθανό μέλος της ΕΕ μαζί με αρκετά άλλα βαλκανικά κράτη, αλλά ο Βούτσιτς δήλωσε ότι η χώρα του έχει λάβει ελάχιστη βοήθεια από την ΕΕ ενόψει της απειλής του κορωνοϊού. Πράγματι.

Ο Σέρβος ηγέτης, από την άλλη, εξήρε τη γενναιοδωρία της Κίνας, η οποία έστειλε μεγάλα ποσότητες εξοπλισμού για την καταπολέμηση της νόσου. Το Πεκίνο έχει επίσης αποστείλει ομάδες βοήθειας και ιατρικής στην Ιταλία και σε άλλα μέλη της ΕΕ για να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν την έκρηξη της νόσου.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέφρασε την ικανοποίησή του για την ταχεία και μαζική παρέμβαση των κινεζικών αρχών στην καταπολέμηση της εξάπλωσης της νόσου εντός των συνόρων τους. Οι τελευταίες ενδείξεις είναι ότι η Κίνα έχει σταματήσει την εξάπλωση της λοίμωξης.

Η διστακτική αντίδραση της ΕΕ και οι καθυστερημένες εθνικές αντιδράσεις μπορεί να αποδειχθούν θανάσιμες πολιτικές ανεπάρκειες, με συνέπεια τεράστια θνησιμότητα και καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις. Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν θα συγχωρήσουν αυτή την προκλητική ανευθυνότητα.

Δυστυχώς, μια ομάδα επίβλεψης της ΕΕ δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι παρεμβαίνει η Ρωσία με  παραπληροφόρηση σχετικά με τον αντίκτυπο του νέου κορωνοϊού, για να υπονομεύσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και να «σπείρει τη διαίρεση» μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών. Όταν ο κόσμος είδε την επιδημία στην Κίνα ως ένα σοβαρό γεγονός πριν από λίγες εβδομάδες, οι διοικούντες την ΕΕ και οι εθνικοί ηγέτες αδρανούσαν. Τώρα που η ασθένεια έχει γίνει πανδημία σε ολόκληρη την ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε ξαφνικά ότι εισφέρει 750 δισ. ευρώ για στήριξη των χρηματοπιστωτικών αγορών και θεσμών, ενώ οι χώρες αγωνίζονται να βρουν κιτ δοκιμών για την ανίχνευση της νόσου και ανεμιστήρες για τη θεραπεία των θυμάτων. Τα συστήματα υγείας έχουν καταστραφεί από την πολύχρονη οικονομική λιτότητα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, στον οποίο υποκλίθηκαν οι Βρυξέλλες και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, υποκύπτοντας στις επιταγές του χρηματιστηριακού κεφαλαίου.

Αυτό που είναι απολύτως σαφές είναι ότι η ΕΕ έχει γίνει ένα οικονομικό καρτέλ, και όχι μια ομοσπονδία εθνών με ανθρωπισμό. Μια οργάνωση που δεν μπορεί να προστατεύσει επαρκώς την υγεία των μελών της δεν αξίζει υποστήριξης. Οι δηλώσεις της ΕΕ για  δημοκρατία και αλληλεγγύη φαίνονται παρωδία. Αυτή η πρόσοψη ήταν πάντα εύθραυστη. Ένας μικροσκοπικός ιός ήταν αρκετός για να την καταστρέψει.

Μάσκες και τεχνοκράτες των Βρυξελλών

Δεν υπάρχουν πλέον μάσκες, δεν υπάρχει πλέον αλκοολούχο διάλυμα στα φαρμακεία, υπάρχει σοβαρή έλλειψη αναπνευστικών συσκευών σε ορισμένα νοσοκομεία.

Για ποιο λόγο; Ένας λόγος είναι η σήμανση CE [ΕΕ] των ιατρικών προϊόντων. Η ΕΕ έχει δημιουργήσει νόμους οι οποίοι, γενικά, εμποδίζουν την διάθεση όλων των ιατρικών προϊόντων.

Τα μπλοκάρει; Όχι, προστατεύουν τον πληθυσμό, θα απαντήσουν οι ευρωπαϊκοί φορείς.

Η αντίδραση στην κρίση των επιβλαβών εμφυτευμάτων στήθους ήταν εντελώς ανάρμοστη. Το γαλλικό Υπουργείο Υγείας, ένοχο βαριάς αμέλειας, δεν κατηγορήθηκε καθόλου. Αντίθετα, τιμωρήθηκαν οι 27.000 παραγωγοί ευρωπαϊκών ιατρικών προϊόντων, που, στην πλειονότητά τους, κοπιάζουν για το καλύτερο, οι ασθενείς και οι γιατροί. Από τότε έχουν εκδοθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα παράλογοι κανονισμοί. Έχουν ζητηθεί πολυάριθμες, δαπανηρές, πολύ συχνά μη απαραίτητες δοκιμές από τους κατασκευαστές. Έτσι, μια ΜΜΕ 20 ατόμων, η οποία εμπορεύεται 5-6 ιατρικά προϊόντα, μπορεί να χρειαστεί να γράψει εκατοντάδες χιλιάδες έγγραφα (!) για την καταγραφή των προϊόντων της, η οποία παγώνει σημαντικά την ανάπτυξη, την καινοτομία και την περίθαλψη των ασθενών. Θα βρείτε πολλές εταιρείες που απασχολούν έναν μηχανικό έρευνας και ανάπτυξης και τέσσερα άτομα για να γράφουν έγγραφα πιστοποίησης. Είναι εντελώς ανισόρροπο. Ορισμένες δοκιμές ταυτότητας προϊόντων θα πρέπει να επαναληφθούν πολλές φορές σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής (από τον κατασκευαστή της πρώτης ύλης και από κάθε ενδιάμεσο). Αυτό οδηγεί σε τεράστιες απώλειες χρόνου, χρήματος και αποτελεσματικότητας.

Σήμερα, ένας ασθενής μπορεί να έχει πρόσβαση σε ένα καινοτόμο προϊόν, έτοιμο για χρήση, 3 έως 4 χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του. Στις ΗΠΑ, ο FDA [αντίστοιχος του ΕΟΦ] έχει απαίτηση απόκρισης 3 μηνών για ένα νέο αίτημα καταχώρισης ιατρικού προϊόντος. Στην Ευρώπη, ο οργανισμός κοινοποίησης δεν έχει επιβάλλει χρόνο ανταπόκρισης. Αυτή η περίοδος μπορεί να είναι ένα ή δύο χρόνια!

Στον νέο κανονισμό του Μαΐου 2020, που περιέχει μερικές εκατοντάδες σελίδες, η λέξη καινοτομία αναφέρεται 9 φορές και η λέξη ασφάλεια, περισσότερες από 500 φορές.

Αυτό καθορίζει τη φιλοσοφία του εγγράφου: αυτή των νομικών συμβούλων που επιδιώκουν προστασία από μελλοντικές καταγγελίες (βλ. σκάνδαλο του μολυσμένου αίματος) και δεν νοιάζονται καθόλου για τον πολύ αρνητικό αντίκτυπο στην πρόσβαση σε νέες θεραπείες.

Σίγουρα, αυτός ο ιός έριξε δυνατό φως σε πολλά από τα δεινά της εποχής μας!

Γιούρι Ποπόφσκι, ιατρός και επιχειρηματίας

Πηγή: https://www.lesalonbeige.fr/coronavirus-et-technocratie-bruxelloise/

 

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΠΛΩΜΑΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΕΞ κ. Ν. ΔΕΝΔΙΑ

3

Σχόλια στο σχέδιο Νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών

Στις 18 Μαρτίου εκλήθησαν οι διάφοροι Σύλλογοι εργαζομένων στο ΥΠΕΞ να εκφέρουν τη γνώμη τους και τα σχόλια τους στο σχέδιο του Νέου Οργανισμού του Υπουργείου. Η ανάγκη για ένα νέο οργανισμό προέκυψε κυρίως από την ένταξη στο ΥΠΕΞ υπαλλήλων της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και των Γραφείων Τύπου και Επικοινωνίας. Πρόκειται πραγματικά για ένα μεγάλο εγχείρημα και είναι απορίας άξιο πως για το σχολιασμό του δόθηκαν μόνο πέντε ημέρες εκ των οποίων τρεις εργάσιμες και μάλιστα μέσα στη μεγάλη κρίση του κορονοϊού.

Αυτό είναι και το πρώτο ερώτημα που ανακύπτει : Ποια η βία, όταν όλη η χώρα υπολειτουργεί να προωθηθεί στη Βουλή ένα τέτοιο νομοσχέδιο; Μήπως ακριβώς υποκρύπτονται προθέσεις “κουκουλώματος” ; Μήπως ακριβώς τώρα που η προσοχή όλων είναι στραμμένη στις δηλώσεις του κ. Τσόδρα, κάποιος, τον οποίο τα γεγονότα και το ενδιαφέρον έχουν “παραγκωνίσει” στη σκιά,   προσπαθεί να εμφανίσει έργο, προωθώντας άνομα σχέδια;

Από ένα γρήγορο διάβασμα του πονήματος, προκύπτουν άμεσα μερικές γενικές παρατηρήσεις: Το νομοσχέδιο είναι προχειρογραμμένο, μάλλον από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα ούτε του ρόλου ούτε του τρόπου λειτουργίας ενός ευρωπαϊκού ΥΠΕΞ, αγνοούν δε τα ανθρώπινα και υλικά μέσα που διαθέτει το εν λόγω Υπουργείο για να εφαρμόσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Η σύγκριση με τον νυν ισχύοντα Οργανισμό (που είχε υιοθετηθεί επί Υπουργίας Ντόρας Μπακογιάννη) είναι καταθλιπτική. Ο ισχύον είχε 171 άρθρα και ο προτεινόμενος 252 (!).

Ειδικότερα το Νομοσχέδιο

  • Θεσμοθετεί  τα Ιδιαίτερα Γραφεία Υπουργού, Αναπληρωτών κλπ. Επίσης, θεσμοθετεί Γραφείο Τύπου Υπουργού Εξωτερικών. Σημειώνεται ότι αν και τα εν λόγω Γραφεία στεγάζονταν στο κτίριο του Υπουργείου, ουδέποτε είχαν νομοθετικά θεσμοθετηθεί, εμφανιζόμενα μόνο στο τηλεφωνικό κατάλογο του ΥΠΕΞ. Ερώτημα: από που θα καλύπτονται μισθοδοσίες και λοιπές δαπάνες των εν λόγω Γραφείων;
  • Δημιουργεί θέση “Συμβούλου Αμυντικών Θεμάτων” με το αντίστοιχο Γραφείο, που θα στελεχώνεται από προσωπικό του ΥΠΕΞ αλλά και “ένστολο προσωπικό των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων,… με  Προϊστάμενο… Ανώτατο ή Ανώτερο Αξιωματικό. Τοποθετούνται επίσης έως 6 Ανώτεροι Αξιωματικοί από τους τρεις Κλάδους, έως δύο Μόνιμοι Υπαξιωματικοί, δύο διπλωματικοί,  δύο διοικητικοί και τρεις οπλίτες. Στο ίδιο Γραφείο συνιστάται θέση Συνδέσμου για τα θέματα φύλαξης των συνόρων και των μεταναστευτικών ροών (σ.σ. Συνδέσμου με ποιόν;), στην οποία τοποθετείται Ανώτερος Αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και θέση Συνδέσμου για τα θέματα φύλαξης των θαλασσίων συνόρων, στην οποία τοποθετείται Ανώτερος Αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος, υπό καθεστώς παράλληλης τοποθέτησης.

Συνολικό προσωπικό του εν λόγω Γραφείου εικοσιένα (21) άτομα.  Ερώτημα: Ποια  υπηρεσία του ΥΠΕΞ διέγνωσε την ανάγκη δημιουργίας αυτού του Γραφείου και ποιος  Γενικός Γραμματέας την εισηγήθηκε στον Υπουργό;

Στο ίδιο άρθρο προβλέπεται ότι “Τα λειτουργικά έξοδα του Αυτοτελούς Γραφείου Συμβούλου Αμυντικών  Υποθέσεων βαραίνουν τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών”.  Τη στιγμή που πρόσφατα κυκλοφόρησε εγκύκλιος ότι δεν υπάρχουν χρήματα για υπηρεσιακές μετακινήσεις, υπάρχουν για τη λειτουργία του εν λόγω Γραφείου;

  • Δημιουργείται Γραφείο Υπεύθυνου Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Στο Γραφείο αυτό προβλέπεται ως προσωπικό, ο Υπεύθυνος, ο Αναπληρωτής του και πέντε ακόμα άτομα. Ερώτημα: η Διεύθυνση Προσωπικού, που είναι και η αρμόδια για τον χειρισμό του κύριου όγκου προσωπικών δεδομένων, δεν μπορούσε να αναλάβει και την ευθύνη φύλαξής τους; Τι γινόταν μέχρι τώρα; Γιατί απαιτούνται επτά άτομα γι’ αυτό το ρόλο, όταν είναι σε όλους γνωστή η παντελής έλλειψη προσωπικού του Υπουργείου και υπάρχουν Πρεσβείες που λειτουργούν με ένα Πρέσβη και έναν ή κανένα διοικητικό υπάλληλο;
  • Δεν αναφέρεται τίποτα για τα απαραίτητα προσόντα ου Διοικητή του Αγίου Όρους (μήπως να είχε ένα απολυτήριο Γυμνασίου;)
  • Στο κεφάλαιο περί αποσπάσεων υπαλλήλων άλλων Υπουργείων περιγράφονται επακριβώς διαδικασίες που ακριβώς αφορούν άλλα Υπουργεία.(στην εκκλησιαστική γλώσσα αυτό λέγεται εισπήδηση…)
  • Tο άρθρο 16, περί εκπροσώπησης στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα είναι ιδιαίτερα κακογραμμένο, με αχρείαστες επαναλήψεις
  • Προβλέπεται ότι η Γενική Επιθεώρηση, έχει τον έλεγχο εφαρμογής και συμμόρφωσης με το εξωτερικό και εσωτερικό κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας του Υπουργείου (δηλαδή; ποιο είναι το εσωτερικό και εξωτερικό κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας του Υπουργείο; Μήπως η πρόταση αποτελεί μετάφραση κάποιας – άγνωστης στο βαλκανικό ΥΠΕΞ- έννοιας;)
  • Στο ίδιο κεφάλαιο προβλέπεται επίσης ότι η ΓΕ έχει “ τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής των διαδικασιών εκτέλεσης του προϋπολογισμού, διενέργειας των δαπανών και διαχείρισης της περιουσίας του οικείου Υπουργείου”. Αυτή ακριβώς η λεξούλα μας λέει τα ακόλουθα: τουλάχιστον το σημείο αυτό αποτελεί ή μετάφραση ή copy-paste από άλλο άσχετο νομοθέτημα (ποτέ δεν θα αναγραφόταν αφού ούτως ή άλλως το νομοσχέδιο αναφέρεται στο ΥΠΕΞ. Επίσης, προδίδει ότι ο άνθρωπος, στον οποίο ο Υπουργός ανέθεσε την επιμέλεια του νομοσχεδίου ούτε μπήκε στο κόπο να το διαβάσει – αυτό αποδεικνύεται και παρακάτω- ούτε και να ρωτήσει κάποιον που ίσως γνωρίζει περισσότερα).
  • Επίσης, προβλέπεται ότι η ΓΕ “υποστηρίζεται στο έργο της από υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών” . Το ίδιο επαναλαμβάνεται και αλλού, όπως για το Κέντρο Σχεδιασμού Εξωτερικής Πολιτικής (“Το ΚΕ.Σ.Ε.Π. υποστηρίζεται στο έργο της από υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών”). Αυτό το αυτονόητο, αφού οι εν λόγω υπηρεσίες είναι μέρος του ΥΠΕΞ, προφανώς έχει γραφτεί από κάποιον άσχετο και δεν θα πρέπει να πέρασε από τη κρίση της ιεραρχίας…
  • Στα περί Γραφείου Νομικής Υποστήριξης (ιδέα πρώην ΥΠΕΞ κ. Κοτζιά, που προφανώς κρίνεται και αυτή καλή), προβλέπεται μεταξύ άλλων ότι το Γραφείο “τηρεί ηλεκτρονικό αρχείο” (!). Ότι μια υπηρεσία οφείλει να τηρεί (στη σημερινή εποχή) ηλεκτρονικό αρχείο, πρέπει να προβλέπεται σε Νόμο του Κράτους;
  • Και στο Γραφείο αυτό 4 προσλήψεις…
  • Επιπλέον προβλέπεται ότι “Το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών των Νομικών Συμβούλων, που προκύπτει με βάση τη σχέση της έμμισθης εντολής, καταβάλλεται από το Υπουργείο Εξωτερικών προς τους αρμόδιους φορείς, ως επιπλέον ποσό αυτού των μηνιαίων αποδοχών τους”. Δηλαδή, ο μισθός των εν λόγω δεν υφίσταται τις ασφαλιστικές κρατήσεις που υφίστανται όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι; Θέλω να ελπίζω ότι δεν καταλαβαίνω σωστά!
  • Παράλληλα με το προαναφερθέν ΚΕ.Σ.Ε.Π. Δημιουργείται και Διεύθυνση Στρατηγικού και Επιχειρησιακού Σχεδιασμού , που θα εποπτεύει τις Υπηρεσίες Στρατηγικού και Επιχειρησιακού Σχεδιασμού (!). Πως θα γίνεται ο συντονισμός μεταξύ των δύο ή δεν θα υπάρχει για να ενισχύουμε τη δημοκρατική πολυφωνία; Και ποιες θα είναι οι υπηρεσίες αυτές τις οποίες η Δ/νση θα εποπτεύει; Αν εννοεί των Οικονομικών / Επιχειρηματικών Σχέσεων και των Αποδήμων, μήπως θα πρέπει να διευκρινισθεί; Για να μην υπάρχουν απορίες, Η Διεύθυνση θα περιλαμβάνει και τμήμα “Παρακολούθησης και Αξιολόγησης”. Μόνο που τα ίδια καθήκοντα θα έχει και η Γενική Επιθεώρηση…
  • Διαμορφώνει στρατηγική κατά την οποία αναπτύσσονται οι στρατηγικοί άξονες και τεκμηριώνεται το Στρατηγικό Σχέδιο με βάση την Κυβερνητική Πολιτική. Η ίδια Δ/νση θα προβαίνει στη “σύνδεση Στρατηγικών αξόνων με τις Στρατηγικές Επιλογές του Κυβερνητικού Προγράμματος”. Άρα δεν μιλάμε για εθνική εξωτερική πολιτική, αλλά κυβερνητική…

Για την διαμόρφωση της Στρατηγικής συνεργάζεται με το Κέντρο Σχεδιασμού Εξωτερικής Πολιτικής.” (εδώ θυμηθήκαμε και τις υπηρεσίες του ΥΠΕΞ…)

  • Θεσμοθετείται (θα μας πουν “για πρώτη φορά”) Γραφείο Εθνικού Εισηγητή για την εκπόνηση, το συντονισμό και την εφαρμογή εθνικής στρατηγικής στην αντιμετώπιση της εμπορίας ανθρώπων στα επίπεδα της πρόληψης, της καταστολής και της δίωξης των δραστών, καθώς και της προστασίας των θυμάτων εμπορίας. Μήπως η καταστολή και της δίωξης των δραστών, καθώς και η προστασία των θυμάτων εμπορίας ανήκουν στις αρμοδιότητες άλλων Υπουργείων;
  • O Εθνικός Εισηγητής, ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών, με θητεία τεσσάρων (4) ετών, η οποία μπορεί να ανανεώνεται. Ο Εθνικός Εισηγητής είναι μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών. Για ποιό λόγο κάποιος υπάλληλος, όσο και “εξειδικευμένος επιστήμονας εγνωσμένου κύρους από το χώρο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών και να είναι” θα έχει την ανανεώσιμη μονιμότητα της θέσης του Εθνικού Εισηγητή; Γιατί δεν θα μπορεί άλλος υπάλληλος ίσων προσόντων να αναλάβει αυτή τη θέση; Φωτογραφία;
  • Επίσης ορίζεται ότι “σύνδεσμο με το Γραφείο Εθνικού Εισηγητή αποτελεί ο εκάστοτε επικεφαλής του Γραφείου Ελλάδος του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, με τον αναπληρωτή του”. Αυτό αποτελεί εθνική πρωτοτυπία, αφού στον ελληνικό νόμο ορίζεται ποιός θα εκπροσωπεί τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης στις δικές μας εθνικές υπηρεσίες… Διάβασε κανείς αυτό το σχέδιο νόμου;;;
  • Στη συνέχεια το μαχαίρι περικόπτει τις πολιτικές Διευθύνσεις του Υπουργείου, δημιουργώντας μια Υπερδιεύθυνση με τέσσερα τμήματα (Κύπρου, Τουρκίας, Αραβικών Χωρών – Βορείου Αφρικής και Μέσης Ανατολής). Ερώτημα; έστω και από άποψη συμβολισμού, είναι σωστό τώρα η Κύπρος και η Τουρκία να “υποβιβάζονται” σε Τμήματα  από Διευθύνσεις; Τόση θεωρεί η ποιοτική ηγεσία ότι είναι η συμβολή της διπλωματίας στα μοναδικά εθνικά μας θέματα;  Η υπηρεσιακή ηγεσία το δέχεται; Το εισηγήθηκε; Συμφωνεί; Η Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων βλέπει πέραν των μικρο-συνδικαλιστικών απαιτήσεων;
  • Στο κεφάλαιο που αφορά την Α4 Δ/νση Νοτιοανατολικής Ευρώπης, ξαφνικά αναγράφεται ότι η Δ/νση αυτή “Έχει επίσης την αρμοδιότητα … της εφαρμογής  των Διεθνών Συμβάσεων” (!). Προφανώς κάτι άλλο είχε στο νου του ο συντάκτης… Άλλη μια απόδειξη του προχείρου γραψίματος του σχεδίου νόμου και της έλλειψης “μιάς τελευταίας ματιάς”.
  • Ένα γενικότερο θέμα του νομοσχεδίου ειδικότερα σε ό,τι αφορά τις αρμοδιότητες των διαφόρων Διευθύνσεων, είναι η εξαντλητική περιπτωσιολογία και η εμφανής επιθυμία, τίποτα να μην μείνει χωρίς ρύθμιση. Εξ΄ ου και το μέγεθος… Δυστυχώς κανείς δεν φαίνεται να εξήγησε στη πολιτική ηγεσία ότι όσο περισσότερα θέματα ρυθμίζονται, τόσο περισσότερο τα χέρια της είναι δεμένα. Αυτή η ιδιαίτερα περιπτωσιολογική απαρίθμηση των αρμοδιοτήτων των Διευθύνσεων, κανείς δεν σκέφτηκε ότι, αν αύριο κάτι προκύψει που δεν έχει  προβλεφθεί σήμερα, όλοι θα σηκώνουν τα χέρια “δεν είναι δική μου αρμοδιότητα”, με τη γνωστή νοοτροπία που βασανίζει από ιδρύσεώς του το ΥΠΕΞ, τη νοοτροπία του να πετάξουμε το μπαλάκι (γνωστή και διπλωματία του πινγπ – πονγκ). Κανείς έστω δεν σκέφτηκε να προσθέσει στο τέλος όλων αυτών των περιπτώσεων “και ό,τι άλλο ήθελε να αναθέσει ο Υπουργός” ;
  • Στη Γενική Διεύθυνση Αναπτυξιακής και Ανθρωπιστικής Αρωγής … δύναται, επίσης να προσλαμβάνεται ειδικευμένο προσωπικό … με συμβάσεις έργου, ο αριθμός των οποίων δεν δύναται να υπερβαίνει τις τέσσερις (4) ανά έτος και έως δύο (2) ειδικοί σύμβουλοι ανά θητεία του Γενικού Διευθυντή, οι όροι πρόσληψης των οποίων καθορίζονται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται έπειτα από πρόταση του Υπουργού Εξωτερικών. (τσουπ, άλλη μια προσληψούλα, έτσι στα κρυφά… “το θέμα είναι να τρουπώσεις” κατά τη παλαιά ελληνική ταινία…)
  • Το απολύτως απροσδόκητο ακολουθεί: η Ελληνική Επιτροπή ΟΥΝΕΣΚΟ, το (πολύπαθο) Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας ¨φεύγουν” από την αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Μορφωτικών Υποθέσεων και υπάγονται στο Γενικό Γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού (…) το αφήνω ασχολίαστο γιατί δεν φτάνει η λογική μου αντίληψη. Προφανώς οι συντάκτες είναι παντελώς άσχετοι με το έργο των δύο αυτών οργανώσεων (“δεν ήξεραν δεν ρώταγαν;”). Και μαζί με αυτά, ανέθεσαν στον ίδιο Γενικό Γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού την εποπτεία της Διοίκησης του Αγίου Όρους (αν ο συντάκτης μπορούσε να καταλάβει ή έστω να φανταστεί τη σημασία που δίνουν οι Ορθόδοξες Χώρες στο Άγιον Όρος, δεν θα ήταν ο συντάκτης αυτού του εκτρώματος… Τοοοόση ασχετοσύνη;
  •  Στην αρμοδιότητα της Η’ Γενική Διεύθυνση Απόδημου Ελληνισμού, Θρησκευτικών & Προξενικών Υποθέσεων “υπάγονται: α)  Η  προστασία  των  δικαιωμάτων  και συμφερόντων  του   απόδημου ελληνισμού  τόσο  στη  χώρα  μας όσο και στο εξωτερικό”. Τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των αποδήμων στη χώρα μας υπάγονται στην αρμοδιότητα άλλων Υπουργείων. Είναι γνωστή η ρήση του πρώην Υπουργού Θ. Πάγκαλου, ότι το ΥΠΕΞ ασχολείται ΜΟΝΟΝ με τα εκτός Ελλάδος θέματα.
  • Στην Η2 Διεύθυνση Θρησκευτικών και Εκκλησιαστικών Υποθέσεων ανήκουν ακόλουθες αρμοδιότητες: Η τήρηση των σχέσεων και της επικοινωνίας της Ελλάδος με τον Οικουμενικό Θρόνο, τα λοιπά Πρεσβυγενή και άλλα Πατριαρχεία, τις ανά τον κόσμο Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, τις άλλες Χριστιανικές Εκκλησίες, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, τα ξένα Δόγματα και τις αλλόδοξες Εκκλησίες γενικά, καθώς και η ρύθμιση κάθε θέματος το οποίο ανακύπτει από την επικοινωνία αυτή. Χωρίς να είμαι ειδικός, μήπως υποκλέπτονται αρμοδιότητες του Υπουργείου Παιδείας;
  • Το Κέντρο Εξυπηρέτησης και Πληροφόρησης Πολιτών και Αποδήμων Ελλήνων (ΚΕΠΠΑ) δίνει άλλη μια δυνατότητα για κάτι προσληψούλες. Το ΚΕΠΠΑ στελεχώνεται “από υπαλλήλους προερχόμενους από τους Κλάδους του Υπουργείου Εξωτερικών και με συμβασιούχους ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Για το σκοπό αυτόν, υφίστανται είκοσι τέσσερις (24) οργανικές θέσεις υπαλλήλων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών καθορίζονται οι ειδικότητες και τα προσόντα των υπαλλήλων που προσλαμβάνονται. Οι ως άνω συμβασιούχοι υπάλληλοι πρέπει να γνωρίζουν, εκτός από την ελληνική, απαραιτήτως και την αγγλική γλώσσα. Η γνώση επιπλέον ξένων γλωσσών συνεκτιμάται. Επίσης απαιτείται η γνώση χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή. Με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών γίνεται η πρόσληψη στις ανωτέρω θέσεις βάσει των γενικών περί προσλήψεως υπαλλήλων του Δημοσίου διατάξεων. Οι μονάδες του χρόνου εμπειρίας του υποψηφίου που έχει πράγματι διανυθεί στο ΚΕΠΠΑ του Υπουργείου Εξωτερικών, του οποίου θέσεις προκηρύσσονται, προσαυξάνονται κατά πενήντα πέντε τοις εκατό (55%) εφόσον ο υποψήφιος έχει προϋπηρεσία δεκαοκτώ (18) τουλάχιστον μηνών σε αυτό. Για την ενημέρωση και την εκπαίδευση τους σε θέματα της αρμοδιότητας τους, οι εν λόγω υπάλληλοι λαμβάνουν μέρος, μέσα στο πρώτο τρίμηνο από την υπογραφή της σύμβασης, σε κύκλο εκπαιδευτικών σεμιναρίων διάρκειας πέντε εβδομάδων που οργανώνει για το σκοπό αυτόν η Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών. Με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών καθορίζονται τα σχετικά με τη συγκρότηση επιτροπής, η οποία λειτουργεί ειδικά στο πλαίσιο της Διπλωματικής Ακαδημίας, για να βεβαιώνει περί της επιτυχούς συμμετοχής των εν λόγω υπαλλήλων στα ως άνω σεμινάρια και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Η μη λήψη πιστοποιητικού επιτυχούς περαιώσεως των ως άνω σεμιναρίων επιφέρει καταγγελία της σύμβασης του υπαλλήλου. Οι ως άνω υπάλληλοι υπηρετούν αποκλειστικά στο ΚΕΠΠΑ χωρίς τη δυνατότητα μετάθεσης ή απόσπασης τους σε Περιφερειακές Υπηρεσίες της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών ή σε αρχές της Εξωτερικής Υπηρεσίας. Οι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου παρέχοντες υπηρεσίες στο ΚΕΠΠΑ με σύμβαση μίσθωσης έργου διατηρούν το συμβατικό καθεστώς τους μέχρι τη στελέχωση της υπηρεσίας κατά τον ανωτέρω προβλεπόμενο τρόπο.” Άνευ σχολίων…
  • Επειδή διακρίνω μια ανησυχία ως προς το συντονισμό των διαφόρων δράσεων, θεσπίζονται Συμβούλια Συντονισμού Περιφερειακής Πολιτικής,  οκτώ συνολικά, ανά γεωγραφική περιοχή. Με τόσο συντονισμό προβλέπω ότι το λιγοστό προσωπικό θα τρέχει από σύσκεψη σε σύσκεψη για να συντονίζει και συντονίζεται… Διερωτώμαι, θα υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος σκέψης, ανάλυσης και πραγματικού σχεδιασμού ή ο συντάκτης /-ες του νομοσχεδίου, άσχετοι όντες με το έργο του Υπουργείου Εξωτερικών θεωρούν ότι πρόκειται περί ενός μεγάλου think tank, που άλλη δουλειά δεν έχει παρά να συντονίζεται και αυτά-συντονίζεται; Έχουν ποτέ γυρίσει τους διαδρόμους να δουν τα χάλια από άποψη ελλείψεων προσωπικού των Διευθύνσεων;
  • Σε ό,τι αφορά Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές,  Επιτροπές και Ομάδες Εργασίας,  με κοινή απόφαση μπορούν να συγκροτούνται, από δημόσιους λειτουργούς ή υπαλλήλους και ιδιώτες, οι οποίοι μπορούν, λόγω των ειδικών γνώσεων, της επιστημονικής τους κατάρτισης και πείρας, να συμβάλουν στην αποδοτικότερη διεξαγωγή του έργου του Υπουργείου Εξωτερικών. Οι λεπτομέρειες για τη λειτουργία, καθώς και η αμοιβή των μελών των ανωτέρω επιτροπών και ομάδων εργασίας ορίζονται, κατά περίπτωση, με την ίδια απόφαση. Σε περίπτωση που ορίζονται πρόσωπα με την ιδιότητα τους ως υπαλλήλων άλλου Υπουργείου ή φορέα του δημόσιου τομέα, απαιτείται για τη συμμετοχή τους προηγούμενη έγκριση του προϊσταμένου ή εποπτεύοντος Υπουργού. Μέχρι τώρα, Επιτροπές που λειτουργούσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών, ήταν, εξ όσων γνωρίζω αμισθί, θεωρείτο δε τιμητικό να συμπεριληφθεί κανείς στη σύνθεση τέτοιων Επιτροπών. Τώρα φαίνεται ότι “λεφτά υπάρχουν” και ας έχει χτυπήσει την εθνική οικονομία ο κορονοϊός…
  • Είναι ενδιαφέρον ότι στα καθήκοντα των Πρεσβειών περιλαμβάνεται ότι “παραλαμβάνουν από την Κεντρική Υπηρεσία και υλοποιούν το Στρατηγικό Σχέδιο και Πρόγραμμα Δράσης που τις αφορά, συμμετέχουν στην κατάρτισή του μέσω προτάσεων και αναφέρουν ανά τακτικά χρονικά διαστήματα το βαθμό υλοποίησης του”. Εξόχως περιττό, πιθανότατα γραμμένο που δεν έχει δεί Πρεσβεία ούτε απέξω. Η Πρεσβεία είναι υποχρεωμένη να παραλαμβάνει ό,τι της αποστέλλει η Κεντρική Υπηρεσία καθώς επίσης και να υποβάλει προτάσεις και να αναφέρει περί του έργου της. Οι Αρχές μας συνήθως πάσχουν από έλλειψη οδηγιών περί του πρακτέου, ειδικά όταν πρόκειται περί ακανθώδους ζητήματος… Είναι πολλές οι ιστορίες διπλωματών που έμειναν ξεκρέμαστοι σε σοβαρά θέματα, είτε μη λαμβάνοντας οδηγίες ή λαμβάνοντας κάποιες τηλεφωνικά, που στη συνέχεια τους εξέθεσαν…
  • Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι για τους Αμίσθους Προξένους το όριo αποχώρησης είναι το 75ο, για τους κλάδους Επικοινωνιών, Πτυχιούχων κλπ. το 67ο και για τους Διπλωματικούς, τους της Νομικής Υπηρεσίας και τους Εμπειρογνώμονες το 65ο. Και τούτο, παρά τις συστάσεις της ΕΕ και τη γενικότερη τάση επιμήκυνσης των ορίων συνταξιοδότησης. Αλήθεια, υπάρχει κάποια διάθεση εναρμονισμού; Είναι τουλάχιστον παράδοξο επαγγέλματα που απαιτούν ορθοστασία και κόπωση να συνταξιοδοτούνται στα 67 και οι Πρέσβεις με οδηγούς και ανέσεις, να σπεύδουν να αποχωρήσουν σε αποδοτικές ηλικίες. Μήπως κάποιος από τους άλλους Υπουργούς που θα κληθούν να υπογράψουν το νομοσχέδιο έχουν άλλη άποψη;
  • Το άρθρο 165 είναι ακόμα μια απόδειξη της απροσεξίας που διατρέχει όλο το κείμενο και της “κοπτοραπτικής” που πραγματοποιήθηκε σε διάφορα Γραφεία: στα Ειδικά Προσόντα διορισμού, για το διορισμό σε θέση Ακολούθου Πρεσβείας απαιτείται, εκτός από τα γενικά προσόντα του άρθρου 156, επιτυχής αποφοίτηση από τη Διπλωματική Ακαδημία.  Μόνο που το άρθρο 156 αναφέρεται στη θέση σε “Αργία”…
  • Στο άρθρο που επιγράφεται “Προϊστάμενοι Υπηρεσιών Κεντρικής Υπηρεσίας και Αναπλήρωση αυτών” αναφέρεται ότι “Τα καθήκοντα των προϊσταμένων των Υπηρεσιών της Κεντρικής Υπηρεσίας ανατίθενται με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών από πλευράς βαθμών, ως ακολούθως: του Γενικού Επιθεωρητή, σε υπάλληλο του Διπλωματικού Κλάδου με βαθμό Πρέσβη. Στο άρθρο όμως 18, προβλέπεται ότι “ Γενικός Επιθεωρητής μπορεί να ορισθεί και Πρέσβης εκ προσωπικοτήτων, που έχει διατελέσει μόνιμος διπλωματικός υπάλληλος με πρεσβευτικό βαθμό”. Μικρές αβλεψίες σε κείμενα που γράφτηκαν στο γόνατο…
  • Παρόμοιες είναι οι αναφορές άλλες φορές, σύμφωνα με τα παλιά κείμενα σε “συζύγους” και άλλες συμπληρωμένες με το ορθό σήμερα “σύζυγοι ή συμβεβλημένοι σε (όχι “με” 😉 σύμφωνο συμβίωσης μερών”.
  • Άλλο ένα αυτο-περιορισμό θέτει η πολιτική ηγεσία με τον ορισμό επακριβώς του βαθμού που θα πρέπει να φέρουν οι Διευθυντές των Διπλωματικών Γραφείων Υπουργού, Αναπληρωτών κλπ… (“τουλάχιστον Συμβούλου Πρεσβείας Α’”). Προς τί ο αυτό-περιορισμός; Αν αύριο ο Υπουργός προτιμά ως Διευθυντή έναν Σύμβουλο Β’, θα τον πάρει στο Γραφείο του χωρίς να τον ονομάζει “Διευθυντή” αλλά Διευθύνοντα, καταστρατηγώντας το γράμμα του νόμου. Δεν είναι καλύτερο να έχει πλήρη ελευθερία να επιλέξει και να τιμήσει όποιον προτιμά ως Διευθυντή του Γραφείου του;
  • Τέλος, το επί της οδού Ακαδημίας 2 και Βασ. Σοφίας κτήριο, νομιμοποιήθηκε με τον Οργανισμό του 2007. Δεν χρειάζεται και ο Νέος Οργανισμός να μας θυμίζει ότι μέχρι τότε ήταν αυθαίρετο…
  • Για το τέλος άφησα ένα πολύ σοβαρό θέμα, που “καίει” ιδιαίτερα τη περίοδο αυτή όσους υπηρετούν σε χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το θέμα της κάλυψη των νοσηλίων. Είναι απαράδεκτο, υπάλληλοι του Ελληνικού Κράτους να βρίσκονται σε αδυναμία κάλυψης των εξόδων νοσηλείας της οικογένειάς τους και των ιδίων. Οι λύσεις υπάρχουν και προτάσεις έχουν κατατεθεί κατά καιρούς. Από πλευράς υπαλλήλων υπάρχει όλη η καλή θέληση για την εξεύρεση λύσης, που να μην επιβαρύνει ιδιαίτερα το κρατικό προϋπολογισμό. Οι υπάλληλοι του ΥΠΕΞ Βρίσκονται σε απελπισία και αγωνία. Βοήθησαν τους συμπατριώτες μας να αναχωρήσουν, οι ίδιοι μένουν στο καθήκον και μαζί οι οικογένειές τους. Η χώρα δεν αισθάνεται ότι θα πρέπει να τους προσφέρει ό,τι σε όλους τους άλλους πολίτες της; Τώρα είναι η ώρα!

Κύριε Υπουργέ,

Τα ανωτέρω είναι ένα απλό σταχυολόγημα των αδυναμιών του σχεδίου Νέου Οργανισμού. Αποσύρετέ το, συζητήστε το με την υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου, του οποίου προΐστασθε, δώστε το στις Διευθύνσεις να σας υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Εμπιστευθείτε τις υπηρεσίες! Πάρτε απόψεις! Το Σχέδιο έχει πολλές αδυναμίες. Μην συνδέσετε το όνομά σας με ένα “κακό” ή “προχειρογραμμένο” Νόμο.

Υπάρχει χρόνος και νομίζω η ικανοποίηση θα είναι ιδιαίτερη όταν στο τέλος παρουσιασθεί στη Βουλή ένα νομοθέτημα που θα καλύπτει τις ανάγκες του Υπουργείου Εξωτερικών για πολλά χρόνια.

Οι τρείς κρίσεις που αντιμετωπίζει ο Πούτιν

0

Της Anna Zafesova*

*[Δημοσιογράφος. Άρθρα της δημοσιεύονται στις εφημερίδες “La Stampa”, “Il Foglio”  και το διαδικτυακό περιοδικό “Linchiesta”. Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στις 21.03.2020 στη διαδικτυακή έκδοση του think tank «Affari Internazionali” https://www.affarinternazionali.it/2020/03/3-crisi-per-putin-sara-lo-tsunami-perfetto/

Επιμέλεια-Μετάφραση: Ιωάννης Ε. Χρυσάφης, Δημοσιογράφος

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αντιμετωπίζει σήμερα τρεις διαφορετικές κρίσεις, οι οποίες όμως ενέχουν τον κίνδυνο να συντεθούν σε ένα τέλειο τσουνάμι.

Το Πετρέλαιο

Η πρώτη κρίση –αν και τελευταία κατά σειρά εκδήλωσης – είναι η οικονομική. Η ριψοκίνδυνη απόφαση του Κρεμλίνου να αναστείλει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων με τον ΟΠΕΚ αναφορικά με τη συγκράτηση της παραγωγής και συνεπώς της τιμής του αργού προκάλεσε την κατακόρυφη μείωση της τιμής του πετρελαίου [https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-03-20/putin-won-t-submit-to-what-is-seen-as-saudi-oil-price-blackmail], τον πλέον ζωτικό δείκτη για τη ρωσική οικονομία.

Σε μια εβδομάδα, το ρούβλι έχασε περισσότερο από το 25% της αξίας του και στις θυρίδες συναλλάγματος έχουν σχηματιστεί ουρές ανθρώπων που αγωνιούν για να μετατρέψουν τις αποταμιεύσεις τους σε δολάρια ή σε ευρώ. Η κατάσταση ενδέχεται να προκαλέσει όχι μόνο αύξηση των τιμών -για χρόνια η κύρια ανησυχία των Ρώσων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- αλλά και να προκαλέσει ρήγμα στον κρατικό προϋπολογισμό, ο οποίος σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των οικονομολόγων μπορεί να αντέξει μέχρι το όριο των 40 δολαρίων το βαρέλι. Είναι αλήθεια ότι μια υποτίμηση του νομίσματος θα οδηγούσε σε αύξηση του ονομαστικού κέρδους των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών (που κερδίζουν σε συνάλλαγμα  αλλά πληρώνουν τους φόρους σε ρούβλια), αλλά θα επηρέαζε σοβαρά την αγοραστική ικανότητα των Ρώσων τόσο για τα εισαγόμενα αγαθά όσο και για τα εξαγόμενα αγαθά εγχώριας παραγωγής και συνεπώς με τιμές που συνδέονται με τις αντίστοιχες παγκόσμιες.

Η Συναίνεση

Η δεύτερη κρίση, η οποία συνεχίζεται εδώ και αρκετό καιρό αλλά ενδέχεται να επιδεινωθεί εξαιτίας της πρώτης, είναι εκείνη της συναίνεσης [https://www.levada.ru/en/ratings/]. Τόσο η ηγετική τάξη όσο και η κοινή γνώμη είχαν την ελπίδα ότι  το 2024, έτος λήξης της τέταρτης θητείας αλλά δεύτερης συνεχόμενης του Πούτιν στο Κρεμλίνο, θα ήταν η απαρχή μιας γενικότερης αλλαγής, με την εκκίνηση ενός αναγκαίου εκσυγχρονισμού της χώρας και ύφεσης στο νέο ψυχρό πόλεμο.

Ο πρόεδρος, αφού ξεκίνησε τον περασμένο Ιανουάριο μια διαδικασία προώθησης συνταγματικών τροποποιήσεων με διφορούμενο περιεχόμενο, προέβη στη συνέχεια σε μια πιο ξεκάθαρη κίνηση, παραπέμποντας σε ψηφοφορία στη Δούμα και λαμβάνοντας την έγκριση του Συνταγματικού Δικαστηρίου μιας τροποποίησης που “μηδενίζει” τις προηγούμενες θητείες  του επιτρέποντάς τον να είναι υποψήφιος για δύο ακόμη προεδρικές θητείες, για μια συνολική περίοδο 37 ετών, η οποία θα διαρκέσει μέχρι το 2036.

Με αυτό το είδος συνταγματικού πραξικοπήματος, το δημοψήφισμα για τις τροπολογίες -για να είμαστε πιο ακριβείς αποκαλείται “εθνική ψηφοφορία” -, που ορίστηκε για τις 22 Απριλίου, έχει μετατραπεί σε ψήφο για τον Πούτιν. Η δημοτικότητα του προέδρου, ακόμη και στις επίσημες δημοσκοπήσεις, έχει μειωθεί στο ήμισυ σε σχέση με την κορύφωση στην περίοδο της προσάρτησης της Κριμαίας το 2014. Τέλος, οι δηλώσεις των τελευταίων ημερών, όπως η παραδοχή ότι το 70% των Ρώσων ανήκει στη μεσαία τάξη επειδή απολαμβάνουν ενός εισοδήματος άνω των 200 ευρώ μηνιαίως, δεν συνετέλεσε στην άνοδο του δημοτικότητας.

Ο Κορωνοϊός

Σε αυτές τις δύο κρίσεις -το δημοψήφισμα για έναν αρχηγό κράτους που δεν είναι δημοφιλής σε συνθήκες οικονομικής κρίσης εξαιτίας της κατάρρευσης της τιμής του πετρελαίου- προστίθεται μια τρίτη έκτακτη ανάγκη, η οποία ναι μεν εξελίσσεται και στον υπόλοιπο κόσμο εδώ και δύο μήνες, αλλά μέχρι στιγμής αγνοείται  από τη ρωσική κυβέρνηση: ο κορωνοϊός.

Αφού έκλεισε τα σύνορα με την Κίνα ήδη από την αρχή της επιδημίας στο Γουχάν, η Μόσχα ακολούθησε την κλασική ρητορική της για τον «κίνδυνο που προέρχεται από το εξωτερικό», υποτιμώντας μια επιδημία που έχει πλέον γίνει ενδογενής. Η υγειονομική υπηρεσία ενεργοποίησε ένα πρωτόκολλο καραντίνας για τα ύποπτα κρούσματα και οργάνωσε ειδικά τμήματα για τα μολυσμένα άτομα (τα οποία από τις πρώτες μαρτυρίες τους  που κατέληξαν εκεί φαίνονται αποδιοργανωμένα και ανεπαρκή), αλλά την ίδια στιγμή η προπαγάνδα έχει υποβαθμίσει την απειλή ως «απλή γρίπη» και με εξαίρεση ορισμένα περιοριστικά μέτρα στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις, επιμένει ότι δεν θα επιβάλλει καραντίνα.

Στο μεταξύ, στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης κυκλοφορούν φήμες για εκατοντάδες μολύνσεις και δεκάδες θανάτους, τα ράφια των σούπερ μάρκετ σαρώνονται: η δυσπιστία σε ό, τι ανακοινώνουν οι αρχές προστίθεται στο φόβο για την καταστροφική κατάσταση των υποδομών της υγείας, που επλήγησαν τα τελευταία χρόνια από τις μεγάλες περικοπές για τη “βελτιστοποίησή » τους.

Οι Συνέπειες

Ο Πούτιν παραδέχτηκε με βαριά καρδιά ότι θα μπορούσε να ακυρώσει το δημοψήφισμα της 22ας Απριλίου, περιφρουρώντας την προστασία των πολιτών από την επιδημία. Αλλά η ψηφοφορία τού είναι απαραίτητη για να εξασφαλίσει τη νομιμοποίηση για τη διατήρηση της εξουσίας.

Ταυτόχρονα, οι δύο αλληλεπικαλυπτόμενες κρίσεις, η οικονομική και η υγειονομική, ενδέχεται να φθείρουν περαιτέρω τη δημοφιλία του και να αμφισβητήσουν την επιτυχία του δημοψηφίσματος ακόμη και με τις δοκιμασμένες εκλογικές χειραγωγήσεις. Σε μια κατάσταση όπου πολλές δυτικές δημοκρατίες ζουν σε ένα ειδικό καθεστώς και συχνά ελπίζουν σε κάτι ακόμη πιο σκληρό, οι Ρώσοι θα μπορούσαν αντίθετα να πάρουν ερεθίσματα από την έκτακτη ανάγκη της επιδημίας και να ζητήσουν περισσότερη δημοκρατία και διαφάνεια, και μάλιστα ακριβώς τη χρονική στιγμή που ο ηγέτης τους αποφάσισε να αποβάλλει ακόμη και την απομίμηση μιας βιτρίναςς ενός ευρωπαϊκού κυβερνητικού συστήματος για να στραφεί προς έναν αυταρχισμό ασιατικού τύπου.

Επιμέλεια: Ιωάννης Ε. Χρυσάφης, Δημοσιογράφος

[email protected]

Απέναντι στην πανδημία με το μυαλό στην Άγκυρα

1
Αντιστράτηγος ε.α., επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal»
Τρίτη 24 Μαρτίου 2020, 00:03

Στην χώρα μας το ενδιαφέρον και η προσπάθεια Κυβέρνησης και Κρατικού Μηχανισμού  έχει απολύτως δικαιολογημένα επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση της σοβαρής απειλής της Δημόσιας Υγείας λόγω της πανδημίας του κορονοϊού COVID 19 ιδιαίτερα μετά την Κυριακή 22 Μαρτίου. Όσες περισσότερες ζωές σωθούν, ανεξαρτήτως ηλικίας, θα είναι σημαντική  επιτυχία πρωτίστως για την κοινωνία μας. Η αναντίρρητα μεγάλη ζημιά στην οικονομία θα είναι έστω και αν πάρει αρκετό χρόνο, αναστρέψιμη. Το μόνο που δεν είναι αναστρέφεται είναι ο θάνατος και αυτή τη στιγμή προέχει η διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής.

Το γεγονός ότι  ο λαός μας στην πλειονότητα του έχει εμπιστοσύνη στην Στρατηγική που εφαρμόζει η Ηγεσία της Χώρας μετά από τις εισηγήσεις μίας εξαιρετικής Επιστημονικής Ομάδας, δίνει την ευχέρεια στις αρμόδιες Υπηρεσίες του Κράτους αλλά παράλληλα και σε άλλους φορείς και φυσικά πρόσωπα, να παρακολουθούμε την κατάσταση στην Τουρκία, να την μελετούμε, να την αναλύουμε και να προσπαθούμε να εκτιμήσουμε τα επόμενα βήματα της Άγκυρας απέναντι στην χώρα μας. Γιατί η αναθεωρητική και ηγεμονική Τουρκία με πανδημία ή όχι, και με σοβαρά δομικά προβλήματα  είναι πάντα εκεί, συνεχίζοντας να συνιστά απειλή για την Εθνική μας Ασφάλεια και τα Εθνικά μα Συμφέροντα γενικότερα.

Η γενεσιουργός αιτία της διαχρονικότητας και της πολυπλοκότητας των Ε/Τ σχέσεων και των εντάσεων στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο είναι  η άσκηση της μακρόχρονης  τουρκικής αναθεωρητικής και ηγεμονικής πολιτικής, είτε βρίσκονται στην εξουσία οι κεμαλιστές, είτε οι νέο-οθωμανοί «ερντογανιστές». Η Τουρκία δεν είναι ούτε νευρική δύναμη όπως συνήθιζε να λέει ο κ. Κοτζιάς, ούτε απλά ένας δύστροπος γείτονας. Είναι μία άκρως αναθεωρητική χώρα που πιστεύει ότι ήλθε η ώρα να αποκαταστήσει τα «γεωγραφικά και ιστορικά λάθη» στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο  απειλώντας ακόμα και την ίδια μας την εθνική επιβίωση.

Για τον καλοπροαίρετο αναγνώστη μας λοιπόν που θα αναρωτηθεί «μα καλά δεν βλέπουν οι Τούρκοι τι γίνεται με την πανδημία στον κόσμο και ιδιαίτερα μέσα στην χώρας τους και θα συνεχίζουν τις προκλήσεις;» θα ήθελα να του πω ότι αποτελεί  στρατηγική επιλογή της Άγκυρας να ενεργεί εξαναγκαστικά εναντίον της Πατρίδας μας. Και αυτό  φαίνεται ότι σε προτεραιότητα είναι υψηλότερα από το πόσοι θα πεθάνουν στην Τουρκία από τον κορονοϊό καθόσον είναι πλέον πασιφανές ότι για λόγους που εύκολα μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι δεν αντιμετώπισε έγκαιρα την πανδημία. Αδιάψευστος «μάρτυρας» αυτής της στρατηγικής της Τουρκίας είναι  τα συνεχιζόμενα κατευθυνόμενα «γιουρούσια» των μεταναστών που εξακολουθεί να έχει εγκλωβισμένους στην Ε/Τ μεθόριο στην περιοχή Καράαγατς- Καστανιών μέχρι χθες το βράδυ, οι πτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά, μάλιστα χθες πάνω από την Χίο, η εφαρμογή Ηλεκτρονικού Πολέμου, τα Drones πάνω από ελληνικό έδαφος.

Πρέπει όλοι μας τόσο στην  Ελλάδα όσο και στην Κύπρο πέρα από την  «μάχη» κατά της πανδημίας που απειλεί την δημόσια υγεία,  να προβληματιστούμε και να προσπαθήσουμε να εκτιμήσουμε τα επόμενα βήματα της Τουρκίας. Είναι πολύ πιθανή μία νέα Τουρκική ενέργεια με σκοπό να παραχθούν πολιτικά αποτελέσματα ή και τετελεσμένα δεδομένης της  προσοχής και της Διεθνούς Κοινότητας στην αντιμετώπιση του κορωνοιού.

Εμείς θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να είμαστε προσεκτικοί και καλό είναι να ξεπεράσουμε το αφήγημα περί της «απομονωμένης Τουρκίας». Όπως καλό είναι να είμαστε πραγματιστές καθόσον έχουμε σημαντικές ενδείξεις για μία πολιτική  σταδιακής επαναπροσέγγισης ΕΕ-Τουρκίας, τόσο από πλευράς της Ένωσης όσο και από πλευράς Τουρκίας. Καλή ή έμπρακτη και κυρίως συμβολική παρουσία τμημάτων ευρωπαϊκών αστυνομικών δυνάμεων στον Έβρο… Δεν ξέρουμε όμως που θα καταλήξει το ευρω-τουρκικό παζάρι! Με τις παρούσες συνθήκες απαιτείται να  διατηρήσουμε τόσο τα μέτρα εγρήγορσης και ανταιφνιδιασμού σε εθνικό όσο και την καταγγελτικότητα σε διεθνές επίπεδο. Η Άγκυρα δεν θα διστάσει να δημιουργήσει νέο σκηνικό κρίσεως στον Έβρο και στο Αιγαίο, ακόμα και στην ΝΑ Μεσόγειο και για αυτό εμείς θα πρέπει πάντα «να έχουμε τον νου μας»!

Για μία ακόμα φορά θεωρώ ότι χρησιμοποιώ στο άρθρο αυτό  τίμια γλώσσα, με κατά πρόσωπο αντιμετώπιση της πραγματικότητας χωρίς εξωραϊστικές υπεκφυγές αλλά κάποιοι συμπολίτες μας ίσως να θεωρήσουν το άρθρο αυτό …υπερβολικό. Στην Τουρκία όπου ο ισλαμικός συντηρητισμός συμπορεύεται με τον εθνικισμό δεν είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί από τον Ερντογάν οποιαδήποτε ενέργεια με αφήγημα νίκης που θα καταξίωνε την εξουσία του απέναντι στον τουρκικό λαό έστω και αν αυτός θρηνεί θύματα από την πανδημία.  Περισσότερο επίκαιρο και συνδυαστικό από κάθε άλλη φορά είναι αυτό που είπε ο πιο σύγχρονος πολιτικός ρεαλιστής Kenneth Waltz και μας το θύμισε πρόσφατα ο Καθηγητής κ. Ήφαιστος: «Η ανάλυση της διεθνούς πολιτικής είναι το αντίστοιχο της ιατρικής”. Λάθος διάγνωση ή απροσεξία και πολιτικός-στρατηγικός ανορθολογισμός οδηγεί σε λάθος θεραπεία και ζημιές ή και θάνατο»!

*Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal».

liberal.gr

Η απρόβλεπτη συμπεριφορά της Αγκυρας

0

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ  

Από την Αθήνα έχει γίνει σαφές προς όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων ότι οι εισβολές μεταναστών, υπό την κάλυψη και την υποβοήθηση των τουρκικών αρχών, αποτελούν διεξαγωγή υβριδικού πολέμου (φωτ. από σύλληψη μεταναστών που πέρασαν τα σύνορα κοντά στο Διδυμότειχο).

Νέες, απρόβλεπτες διαστάσεις λαμβάνει για την Ελλάδα η έννοια της εξ Ανατολών ασύμμετρης απειλής, καθώς η εμφάνιση της πανδημίας του κορωνοϊού τροποποιεί τους σχεδιασμούς της Αγκυρας έναντι της Αθήνας και προσθέτει ακόμα μία μεταβλητή στην εξελισσόμενη κατάσταση. Τις προηγούμενες ημέρες η Aγκυρα έδειξε μια μάλλον αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Oπως εκτιμούν αρμόδιες πηγές, αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να ελέγξει όχι μόνο την πληροφορία που αφορά τις πραγματικές διαστάσεις του κορωνοϊού μέσα στην Τουρκία, αλλά και να τον εργαλειοποιήσει προκειμένου να ασκήσει πιέσεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι το πογκρόμ διώξεων των τουρκικών αρχών κατά όλων όσοι μιλούν δημόσια για περισσότερα κρούσματα κορωνοϊού από εκείνα που έχει επισήμως γνωστοποιήσει η κυβέρνηση και θεωρείται ότι είναι σημαντικά λιγότερα από την πραγματικότητα, αλλά και η απόπειρα απόκρυψης θανάτων από τη συγκεκριμένη αιτία, όπως εκείνος του πρώην αρχηγού ΓΕΣ Αϊτάτς Γιαλμάν, που ανακοινώθηκε μία ημέρα μετά την κηδεία του.

Εκβιάζει την Ευρώπη

Την ίδια στιγμή, όπως φαίνεται από τη δέσμευση 200.000 προστατευτικών μασκών που κατασκευάστηκαν σε τουρκικά εργοστάσια για λογαριασμό της ιταλικής κυβέρνησης και παραμένουν στα τελωνεία παρά τις απευθείας εκκλήσεις του πρωθυπουργού Τζουζέπε Κόντε προς τον κ. Ερντογάν, η Αγκυρα εκβιάζει ευθέως την Ευρώπη αναμένοντας άλλου είδους ανταλλάγματα.

Aλλωστε, με βάση τις πληροφορίες που έχουν προκύψει και από την πρόσφατη τηλεδιάσκεψη του κ. Ερντογάν με την καγκελάριο της Γερμανίας Aγκελα Μέρκελ, τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και τον πρωθυπουργό της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον, αλλά και τις συζητήσεις που έχουν γίνει σε διάφορα επίπεδα ανάμεσα σε Ευρωπαίους και Τούρκους αξιωματούχους, η Aγκυρα ζητεί πολιτική στήριξη στη βόρεια Συρία αλλά και βοήθεια σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν το προσφυγικό και όχι μόνο. Η Τουρκία ζητεί επιπλέον 6 δισ. ευρώ από την Ε.Ε., να εισέρχονται Τούρκοι ελεύθερα στην Ευρώπη (φιλελευθεροποίηση καθεστώτος βίζας), τελωνειακή ένωση, συνεργασία στην τρομοκρατία και εγκαθίδρυση ζώνης ασφαλείας στη Συρία. Από την Αθήνα έχει γίνει σαφές προς όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων ότι οι πρόσφατες εισβολές μεταναστών στον Εβρο, υπό την κάλυψη και την υποβοήθηση των τουρκικών αρχών, δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά διεξαγωγή υβριδικού πολέμου κατά των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε ήδη την περασμένη Τετάρτη η «Κ», το Τμήμα Δικαίου Ε.Ε. της Νομικής Υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών έχει αναπτύξει την απαραίτητη επιχειρηματολογία προκειμένου οι εντεταλμένοι Ελληνες διπλωμάτες να εξηγούν σε συμμάχους και εταίρους ότι η κατάσταση στον Εβρο δεν συνδέεται σε κανένα σημείο με το διεθνές δίκαιο για το καθεστώς των προσφύγων.

Από την Αθήνα εκφράζονται, επίσης, φόβοι ότι στις ωθούμενες από την Αγκυρα μεταναστευτικές ροές είναι πιθανό να περιλαμβάνονται όχι μόνο τρομοκράτες και τζιχαντιστές, αλλά και πιθανοί φορείς του κορωνοϊού.

Σε γενικές γραμμές στην Αθήνα υπάρχει ανησυχία για τη μεθοδολογία διαπραγμάτευσης που ακολουθείται από την Ε.Ε. έναντι της Αγκυρας για την αναθεώρηση της δήλωσης Ε.Ε. – Τουρκίας του 2016, κυρίως μάλιστα από το Βερολίνο. Ωστόσο, εικάζεται ότι η πανδημία εκ των πραγμάτων βάζει στον «πάγο» ορισμένες εξελίξεις.

Ενα νέο στοιχείο στην ένταση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία στον Εβρο είναι ότι η Αθήνα πλέον χρησιμοποιεί και αυτή UAV προκειμένου να παρακολουθήσει την κατάσταση στην άλλη πλευρά του ποταμού. Δεν θα ήταν υπερβολή να υποστηριχθεί ότι τις προηγούμενες ημέρες στον Εβρο καταγράφηκε ένας άτυπος «πόλεμος drones», καθώς και οι δύο πλευρές προσπαθούσαν να συγκεντρώσουν όσο περισσότερα στοιχεία για την κατάσταση στις όχθες του ποταμού. Εκείνο που επιθυμεί να αποφύγει η Αθήνα είναι η πρόκληση κάποιας σοβαρής κρίσης, εν μέσω πολεμικής κινητοποίησης του κράτους για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Ηδη, η προσπάθεια να σπάσουν οι γραμμές άμυνας στον Εβρο, με την οργανωμένη εισβολή 350 μεταναστών τα ξημερώματα της Τετάρτης, και η προσάραξη φορτηγού με 193 μετανάστες στο λιμάνι της Τζιας υποδηλώνουν ότι η βούληση της Αγκυρας να προκαλέσει φθορά παραμένει ενεργή. Αν αυτή θα συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, ενώ, όπως προκύπτει από πολλαπλές ανεξάρτητες πηγές, η επιδημία του κορωνοϊού εμφανίζεται να ανεβαίνει κατακόρυφα και στην Τουρκία, προκαλώντας, μάλιστα, ανοικτή κριτική και κατά της κυβέρνησης του κ. Ερντογάν, θα φανεί.

Το αρνητικό σενάριο που εξετάζει η Αθήνα είναι η πρόκληση θερμού επεισοδίου από την Αγκυρα με σκοπό να αποπροσανατολίσει την προσοχή από τις αυξανόμενες επικρίσεις για ακόμα μία αδυναμία διαχείρισης κρίσης, η οποία έρχεται να προστεθεί στις αποτυχίες της κυβέρνησης Ερντογάν στη βόρεια Συρία και στη Λιβύη. Εως τώρα εκτιμάται ότι η Αγκυρα επιχειρεί να διατηρήσει την παρουσία της με τρόπο που θα κρύβει πιθανές αδυναμίες, όπως π.χ. ο πλους το «Ορούτς Ρέις» την Παρασκευή προς την κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) με μια «παράκαμψη» που το έφερε 50 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά του Καστελλόριζου. Επίσης, τις προηγούμενες ημέρες ουσιαστικά υποβαθμίστηκε (αν δεν ακυρώθηκε στην πράξη) μια τεράστια ναυτική άσκηση που είχε προαναγγελθεί στο Αιγαίο, κάτι που μαρτυρά μια συμπεριφορά της Αγκυρας αισθητά διαφορετική σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν.

“Καθημερινή”

Οι ελίτ απέτυχαν απέναντι στον κορωνοϊό – το ίδιο και οι λαϊκιστές

1

της Megan McArdle (*)

23 Μαρτίου 2020, 12:30 

Οι πανδημίες ταξιδεύουν πιθανότατα από λιμάνι σε λιμάνι από τότε που οι άνθρωποι έσπρωξαν τις πρώτες βάρκες στο νερό. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως ότι έχουμε γίνει πιο ευάλωτοι εξαιτίας της ασταμάτητης πορείας μας τις πέντε τελευταίες δεκαετίες προς μια ενιαία οικονομία.
Ιδού το αποτέλεσμα: μια πανδημία που πλήττει κάθε σημείο του ανεπτυγμένου κόσμου, σχεδόν ταυτόχρονα, εξαιτίας της απίστευτης ταχύτητας και του όγκου των μαζικών ταξιδιών που επιτρέπει η σύγχρονη οικονομία.
Tα σχέδια αντιμετώπισης των καταστροφών που θεωρούσαν ότι κάπου θα ήταν όλα κανονικά έχουν καταρρεύσει. Το ίδιο και οι αλυσίδες που στηρίζονταν στην υπόθεση ότι τα προϊόντα θα μεταφέρονταν πάντοτε με ευκολία από χώρα σε χώρα. Περιλαμβανομένων ζωτικής σημασίας προϊόντων όπως φαρμακευτικό υλικό και χειρουργικές μάσκες.
Θα πρέπει να ξεκινήσω λοιπόν λέγοντας το εξής στους λαϊκιστές που διαφωνούν μαζί μου και με άλλους φιλελεύθερους: είχατε ένα δίκιο.
Στη διάρκεια μιας κρίσης, η γεωγραφία και η εθνικότητα εξακολουθούν να μετρούν περισσότερο απ’όσο πιστεύαμε, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτόμαστε στρατηγικά για τη διατήρηση των βασικών παραγωγικών δυνατοτήτων. Οι ταξιδιωτικές απαγορεύσεις μπορούν να επιβραδύνουν τις επιδημίες, αν όχι να τις σταματούν. Ο χρόνος που κερδίζεται είναι πολύτιμος. Ηταν ανοησία να επιμένουμε ότι οι απαγορεύσεις δεν λειτουργούν ή να τις χαρακτηρίζουμε ρατσιστικές.
Η έκθεση στις αγορές δεν έκανε την Κίνα πιο ελεύθερη ή πιο δημοκρατική. Και τώρα η κινεζική κυβέρνηση έρχεται και δίνει μαθήματα σ’εμάς, αντί να παραδεχθεί ότι η πανδημία ξεκίνησε στην Ουχάν και διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο εξαιτίας της αποτυχίας της Κίνας να τη συγκρατήσει εγκαίρως.
Τα λέω αυτά επειδή ξέρω πόσο εξοργιστικό είναι να έχεις δίκιο σε κάτι κι όταν η πραγματικότητα σε δικαιώνει να μην το παραδέχονται οι αντίπαλοί σου. Θέλω όμως να επισημάνω και κάτι άλλο: σε άλλα πράγματα εμείς είχαμε δίκιο και οι λαϊκιστές άδικο. Η επιμονή των τελευταίων ότι οι ειδικοί είναι εγγενώς ύποπτοι και αποτελούν μέρος μιας συνωμοσίας εναντίον του λαού έχει έναν κόκκο αλήθειας: οι κοσμοπολίτες επαγγελματίες έχουν πράγματι ένα ταξικό συμφέρον, όπως συμβαίνει με όλες τις κοινωνικές ομάδες.
Από την άλλη πλευρά, οι σύγχρονες κρίσεις, είτε πρόκειται για πολέμους είτε για πανδημίες, απαιτούν ειδικευμένους επιστήμονες και ικανούς γραφειοκράτες. Απαιτούν δηλαδή έναν πρόεδρο που γνωρίζει ποιους τεχνοκράτες να εμπιστεύεται και τους ακούει όταν του λένε κάτι που δεν θέλει να ακούσει. Όταν σκέφτεται πάντα ότι οι ελίτ συνωμοτούν εναντίον του, τότε είναι κουφός και τυφλός μπροστά στην αλήθεια και είναι ανίκανος να διαχειριστεί μια μεγάλη κρίση.
Δεν χρειαζόταν να κάνει το χρηματιστήριο μια διψήφια βουτιά για να πάρει στα σοβαρά ο Ντόναλντ Τραμπ τον κορωνοϊό. Ανθρωποι στην Αμερική θα πεθάνουν επειδή ο Τραμπ δεν αναγνώρισε εγκαίρως την απειλή, παρά τις προειδοποιήσεις που έρχονταν από την Κίνα και την Ιταλία. Αμερικανοί θα πεθάνουν επειδή ο Τραμπ επέμενε σε πράγματα που δεν ήταν αλήθεια και που οι ειδικοί προφανώς του είχαν πει ότι δεν ήταν αλήθεια. Τις τελευταίες εβδομάδες μίλησα με πολλούς ανθρώπους που οι ηλικιωμένοι συγγενείς τους αρνούνταν να μείνουν σπίτι επειδή είχαν πειστεί από τον Τραμπ και τους συνεργάτες του ότι τα μέσα ενημέρωσης διόγκωναν το πρόβλημα για να πλήξουν τον πρόεδρο.
Ο Τραμπ δεν είναι ο μόνος ηγέτης που άργησε να αντιδράσει. Είναι ένας από τους ηγέτες όμως που απέτυχε όπως αποτυγχάνουν οι λαϊκιστές: καταδικάζοντας τις ελίτ χωρίς να κάνει οτιδήποτε για να αντικαταστήσει το πολύτιμο έργο που επιτελούν αυτές οι ελίτ.

(*) Η Μέγκαν ΜακΑρντλ είναι αρθρογράφος της Washington Post

(Πηγή: Washington Post)  ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

The Greek Genocide in American Naval War Diaries

0

Naval Commanders Report and Protest Death Marches and Massacres in Turkey’s Pontus Region, 1921-1922

This book is a gripping collection of American naval war diaries recently found in the National Archives about what was happening on the northern coast of Turkey in 1921-1922. At the time, a series of American destroyers were continuously stationed at the port of Samsun, and the destroyer captains describe here many of the atrocities then being perpetrated upon the Asia Minor Greek minority by the ruling Nationalist Turks, along with local Greek reactions.

About the Authors

Savvas “Sam” Koktzoglou is a retired mechanical engineer. He received his engineering degrees from Villanova University and the University of Pennsylvania and has worked in senior level engineering positions in both the private and government sectors in the United States and internationally. He has been active in various capacities in a number of Chicago area nonprofit organizations. Prior to his engineering career, he served as a second lieutenant in the special forces of the Greek Army reserves.

Dr. Robert Shenk retired in Spring, 2019 as a professor of English at the University of New Orleans. As author or co-author he has published nine books, including the Naval Institute Guide to Naval Writing; Authors at Sea (a History Book Club selection); and a naval history published in 2012, America’s Black Sea Fleet. Dr. Shenk is also a retired captain in the U.S. Naval Reserve, having seen duty on a destroyer and on river patrol boats in Vietnam, and as an instructor of English on voluntary recall to active duty at both the U.S. Air Force Academy and the U.S. Naval Academy.