Αρχική Blog Σελίδα 2519

Bloomberg: O κορωνοϊός ίσως σημάνει το τέλος της αμερικανικής παντοκρατορίας -Η Κίνα στο προσκήνιο

0

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

ΚΟΣΜΟΣ26|03|2020 | 12:34


Το Bloomberg επισημαίνει τα λάθη των ΗΠΑ και το «παράθυρο» σωτηρίας που έχουν / Φωτογραφία: AP Images
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
Καθώς οι αγορές στροβιλίζονται στη δίνη του κορωνοϊού και ο πλανήτης αντιμετωπίζει την πιθανότητα μιας σκληρής ύφεσης, οι συγκρίσεις με την τελευταία, παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 είναι αναπόφευκτες.

Σύμφωνα με το Bloomberg, η οικονομική κατάρρευση του 2008 δεν ήταν απλά ένα οικονομικό σοκ. Ηταν και ένα βαθύ στρατηγικό σοκ για την αμερικανική ισχύ και εξουσία. Θεωρώντας ότι ο κορωνοϊός θα πλήξει τελικά τις δημοκρατίες του κόσμου, τόσο σκληρά όσο αναφέρουν οι προβλέψεις, θα μπορούσε να εκτιμηθεί ότι (ο κορωνοϊός) θα ασκήσει ένα συγκλονιστικό χτύπημα στις ΗΠΑ και στη διεθνή τάξη της οποίας ηγούνται.

«Αν σήμερα βλέπουμε πίσω στο 2008 το τέλος της ασυναγώνιστης υπεροχής των ΗΠΑ στη μεταψυχροπολεμική εποχή, κάποια μέρα θα ίσως να κοιτάζουμε πίσω το 2020 ως τη στιγμή που η παγκόσμια εξουσία της Ουάσινγκτον άρχισε να λυγίζει» τονίζει το Bloomberg και προσθέτει:

«Είναι δύσκολο να το θυμηθεί κάποιος σήμερα, όμως οι δυο δεκαετίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο ήταν μια “χρυσή εποχή” για την αμερικανική ισχύ. Η Ουάσινγκτον είχε τη γεωπολιτική υπεροχή, οι δημοκρατικές πρακτικές και θεσμοί διαδόθηκαν πιο ευρέως από ποτέ. Η δυναμική αμερικανική οικονομία οδηγούσε τον κόσμο σε μια εποχή ολοένα και βαθύτερης και, φαινομενικά, πιο κερδοφόρας παγκοσμιοποίησης. Υπήρχαν κάποια “σύννεφα” στον ορίζοντα: Ενας κοστοβόρος και ταπεινωτικός πόλεμος στο Ιράκ, σημάδια αυξανόμενης κινητικότητας απολυταρχικών δυνάμεων, όπως της Κίνας και της Ρωσίας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ήταν η “μονοπολική στιγμή” της Αμερικής.»

Το τέλος της αμερικανικής παντοκρατορίας;
Στο άρθρο του Bloomberg τονίζεται ότι «στη συνέχεια, η οικονομική κρίση έφερε ένα σοκ σε τρία στάδια: πρώτα έσβησε τη λάμψη του αμερικανικού μοντέλου (κυρίως του οικονομικού μοντέλου) και έγειρε θεμελιώδη ερωτήματα για την επάρκεια των ηγετών των ΗΠΑ. Κατά δεύτερον, (η οικονομική κρίση) έδωσε περισσότερη βάση στην άποψη ότι οι απολυταρχικές κυβερνήσεις μπορούν να ξεπεράσουν σε απόδοση τις δημοκρατίες, σε ό,τι αφορά την εξασφάλιση βιώσιμης ανάπτυξης και τη διαχείριση κρίσεων. Τρίτον, έδωσε τεράστια ώθηση στην γεωπολιτική εισχώρηση της Κίνας και πυροδότησε φόβους για πτώση των ΗΠΑ.»

Σύμφωνα με το Bloomberg, στις διεθνείς σχέσεις, η ψυχολογική ισορροπία της ισχύος -δηλαδή η αίσθηση του κόσμου για το ποια δύναμη ανεβαίνει και ποια υποχωρεί- συνήθως αλλάζει πιο δραστικά απ’ ό,τι η πραγματική ισορροπία δυνάμεων. «Η κρίση του 2008 άλλαξε δραματικά αυτή τη ψυχολογική ισορροπία, δημιουργώντας μια αίσθηση ότι η εποχή των ΗΠΑ είχε φτάσει στο τέλος της» αναφέρει το ρεπορτάζ.

Η «αλυσίδα» των αποτυχημένων ενεργειών των ΗΠΑ
Κατά τον αρθρογράφο του Bloomberg, οι ομοιότητες με τη σημερινή κρίση είναι ανησυχητικές. «Οι λάθος αντιδράσεις της Κίνας, στην εκκίνηση της έξαρσης του κορωνοϊού, έδειξαν ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας δεν είναι κατάλληλο για την παγκόσμια ηγεσία. Ομως όσο η κρίση προχωρούσε, άρχισε να φαίνεται ότι οι ΗΠΑ μπορεί να υποστούν ακόμη μεγαλύτερη ζημία στη διεθνή τους θέση και εικόνα» υπογραμμίζει ο αρθρογράφος και προσθέτει:

«Η φήμη της Αμερικής για σταθερότητα και βασική επάρκεια ήταν πάντα σημαντική για την παγκόσμια ηγεσία. Ποιος θα ήθελε να μπει στην… παρέα, αν ο σερίφης δεν μπορεί να πυροβολήσει ευθεία; Αυτή η φήμη (σ.σ. των ΗΠΑ) ήταν ήδη σε κίνδυνο κατά την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ και πλέον δέχθηκε ένα περαιτέρω πλήγμα λόγω του κορωνοϊού. Η λίστα με τα λάθη της αμερικανικής διοίκησης είναι μακρά: Η αποτυχία να εκμεταλλευτεί το χρόνο που εξασφάλισε με τους έγκαιρος ταξιδιωτικούς περιορισμούς, η αποτυχία να αναγνωρίσει τη βαρύτητα της κρίσης, η αποτυχία να ανταποκριθεί ταχέως και με ζήλο, όταν άρχισαν να αποκαλύπτονται αδυναμίες, όπως οι ελλείψεις στα διαγνωστικά τεστ, η αποτυχία να επικοινωνήσει ακριβείς πληροφορίες προς το κοινό, η αποτυχία να μεταδώσει το μήνυμα της ψυχραιμίας και την εικόνα μιας αποφασισμένης ηγεσίας, η αποτυχία να συντονιστεί αποδοτικά με τους διεθνείς εταίρους. Και αυτή η λίστα γίνεται ακόμη πιο θλιβερή, αν ληφθεί υπόψιν ότι άλλες χώρες, που επίσης αιφνιδιάστηκαν από την έξαρση του κορωνοϊού, αντέδρασαν πολύ πιο επιδέξια.»

Τα διδάγματα του 2008

Σύμφωνα με το Bloomberg, η κρίση του 2008 ήταν τόσο επιζήμια επειδή αποκάλυψε ότι οι οικονομικοί παράγοντες που χαράσσουν πολιτική και υποστήριζαν, με αυτοπεποίθηση, ότι είχαν εξασφαλίσει τον κύκλο εργασιών, δεν αντιλήφθηκαν ότι οι πολιτικές τους επέτρεψαν δραστικές, συστημικές αδυναμίες που σχεδόν έριξαν την υφήλιο στην ύφεση. «Αυτό που βλέπουν σήμερα διεθνείς παρατηρητές, είναι ότι η χώρα που ισχυρίζεται ότι ηγείται του πλανήτη μέχρι στιγμής έχει ξεκάθαρα, απογοητευτική απόδοση στη διαχείρισης της μεγαλύτερης κρίσης αυτού του αιώνα» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Το Bloomberg αναφέρει ότι «το “έπος” του κορωνοϊού είναι βέβαιο ότι θα πυροδητήσει ένα νέο γύρο ντιμπέιτ για τις αρετές και τις αξίες της δημοκρατίας και του ολοκληρωτισμού. Απλετη η ειρωνία. Ηταν ακριβώς τα απολυταρχικά χαρακτηριστικά του κινεζικού συστήματος που αρχικά επέτρεψαν τη διασπορά του ιού και κάποιες δημοκρατίες -κυρίως η Νότια Κορέα και η Ταϊβάν- που διαχειρίστηκαν με εκπληκτικό τρόπο την έξαρση.»

Απολυταρχία ή δημοκρατία ως «φάρμακο»;
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, συνεχίζει ο αρθρογράφος, «το γεγονός ότι η Κίνα στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι έθεσε υπό έλεγχο την επιδημία, λαμβάνοντας δραστικά μέτρα lockdown, την ώρα που οι ηγέτιδες δημοκρατίες αμφιταλαντεύονταν, θα χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από τους υποστηρικτές της απολυταρχίας για να στηρίξουν ότι το σύστημά τους είναι καλύτερο για τη διαχείριση μιας κρίσης».

Το Bloomberg παρατηρεί, ακολούθως, ότι «πιο πρόσφατα γεγονότα προωθούν αυτή τη ρητορική. Καθώς η Αμερική πασχίζει για να κάνει τεστ στον πληθυσμό της και να εξασφαλίσει στοκ από βασικά ιατρικά αναλώσιμα, όπως οι μάσκες, η κινεζική κυβέρνηση (και μεγάλες κινεζικές εταιρείες), παρέχουν εξοπλισμό σε χώρες όπως η Ιταλία, ακόμη και οι ΗΠΑ. Το Πεκίνο υποσχέθηκε να δώσει πρόσθετες χορηγίες σε προγράμματα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, σε φτωχές χώρες, και ο προπαγανδιστικός βραχίονας του Κομμουνιστικού Κόμματος φρόντισε να διαφημίσει όλες αυτές τις συνεισφορές, διατείνοντας ότι με κάποιο τρόπο ο κορωνοϊός ξεκίνησε από τις ΗΠΑ.»

Η κινεζική προπαγάνδα και το «παράθυρο» της Αμερικής
Κατά το αμερικανικό δίκτυο, λίγες εβδομάδες νωρίτερα, όταν ακόμα οι επιπτώσεις του κορωνοϊού επικεντρώνονταν στην Κίνα, η βασική ρητορική που επικράτησε ήταν ότι το Πεκίνο είναι για μια ακόμη φορά ο «μεγάλος ασθενής της Ασίας». Σήμερα, λέει το Bloomberg, «η ρητορική είναι ότι ο κορωνοϊός απέδειξε το πόσο άσχημη πτώση κατέγραψε το προφίλ και η ισχύς της Αμερικής. Μετά το 2008, αυτή η αντίληψη, οδήγησε στην κορύφωση της επιθυμίας της Κίνας να αμφισβητήσει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της.»

Ο αρθρογράφος τονίζει ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία: Ο κορωνοϊός θα πυροδοτήσει νέες προσπάθειες της Κίνας να παραμερίσει και να δυσφημήσει την αμερικανική ηγεσία σε ό,τι αφορά τις διεθνείς σχέσεις. Φυσικά, το γεγονός ότι οι αντιλήψεις για την κρίση έχουν αλλάξει τόσο δραματικά, μάς υπενθυμίζει το πόσο απρόβλεπτη είναι αυτή η ψυχολογική ισορροπία δυνάμεων. Υπάρχει ακόμα ένα παράθυρο -που όμως κλείνει ταχέως- για την Ουάσινγκτον, προκειμένου να αναλάβει δράση. Τα αναγκαία βήματα περιλαμβάνουν τη σύγκληση των G-7, ώστε να κατασκευαστεί ένα πολύπλευρο πακέτο οικονομικής διάσωσης, η προώθηση της διεθνούς συνεργασίας για την εύρεση ενός εμβολίου, η αποδοτική καθοδήγηση και ο περιορισμός της ζημιάς στο εσωτερικό, η διάδοση των περιπτώσεων δημοκρατιών που πάλεψαν τον κορωνοϊό παραμένοντας πιστές στις αρχές τους και η αξιοποίηση αυτής της κρίσης ως ευκαιρία για “ανακατασκευή” των διπλωματικών δυνατοτήτων που απαιτούνται για τη “μάχη” των εντυπώσεων με την Κίνα.».

«Αν οι ΗΠΑ αποτύχουν τότε η ζημιά του κορωνοϊού θα είναι μεγάλη»
Το Bloomberg καταλήγει ως εξής:

«Αν η κυβέρνηση Τραμπ καταφέρει να το διαχειριστεί αυτό, τότε μπορεί να περιορίσει τις βραχυπρόθεσμες συνέπειες της κρίσης και τον μακρυπρόθεσμο αντίκτυπο στην αμερικανική ηγεσία.
»Σε αυτό το σημείο, η ιστορία του 2008 είναι σημαντική. Δυο πρόεδροι, ο Τζόρτζ Μπους και ο Μπάρακ Ομπάμα πήραν αποφάσεις που δεν ήταν δημοφιλείς, αλλά απαραίτητες, ώστε η κρίση να μη μετατραπή σε μια παγκόσμια οικονομική καταστροφή
»Επέδειξαν αποφασιστική ηγεσία, “ξελασπώνοντας” μεγάλους οικονομικούς θεσμούς και ινστιτούτα και δίνοντας βοήθεια σε κλάδους – κλειδιά, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία. Χρησιμοποίησαν πρωτοποριακούς μμηχανισμούς, για να προσφέρουν ρευστότητα στο οικονομικό σύστημα και να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα “τοξικά” (σ.σ. τραπεζικά) προϊόντα.
»Χρησιμοποίησαν, επίσης, τις G-7 και G-20 ως οχήματα για διεθνή δράση.

»Αυτή η σειρά των σημαντικών πράξεων βοήθησε τις ΗΠΑ να “αναρρώσουν” πολύ πιο γρήγορα, απ’ όσο προέβλεπαν κάποιοι αναλυτές και απέδειξαν ότι αυτές οι περίοδοι έντονης δοκιμασίας μπορούν να λειτουργήσουν ως δείκτες της ανθεκτικότητας της Αμερικής. Αν οι ΗΠΑ δεν καταφέρουν να επιδείξουν την ίδια αποδοτικότητα σήμερα, τότε η κρίση του κορωνοϊού θα επιφέρει μεγάλη ζημιά σε μια υπερδύναμη και σε μια παγκόσμια τάξη, που υπέστη τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια.»
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/kosmos/bloomberg-koronoios-telos-pantokratorias-ton-ipa

Τα “ψυχοτρόπα” δεν αρκούν για τις αγορές! -Ό, τι πρέπει να ξέρετε, κι ας πέσετε σε κατάθλιψη

0

ΑπόFinance & Banking Intelligence
26 Μαρτίου 2020

Ησυμφωνία και η έγκριση του πακέτου των 2 τρισ. δολαρίων για τη στήριξη της αμερικανικής οικονομίας αποτέλεσε το ιδανικό έναυσμα και υπόστρωμα για τη διήμερη αντίδραση της Wall Street, που οδήγησε τον Dow Jones σε ράλι 13%. Ωστόσο τα θεμελιώδη και οι προοπτικές δεν αλλάζουν, ούτε από τις διακηρύξεις του Ντόναλντ Τραμπ για άρση των περιοριστικών μέτρων πριν τις 12 Απριλίου.

Πριν από το πακέτο του Λευκού Οίκου, είχαν προηγηθεί παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών, πακέτα στήριξης των οικονομιών στην Ευρώπη, την Κίνα και την Ασία. Ωστόσο, όλα αυτά απέτυχαν να ανακόψουν τη δυναμική πτώσης των αγορών. Οι ελπίδες τώρα συγκεντρώνονται στο συγκεντρωτικό αποτέλεσμα (cummulative effect) των μέτρων στήριξης των οικονομιών παγκοσμίως. Ωστόσο, η κατάσταση είναι αρκετά πιο περίπλοκη για να μπορέσει ένα κοκτέιλ φαρμάκων να την εξομαλύνει.

Σε αυτή τη φάση, χωρίς ορίζοντα, προοπτική, με το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού σε καραντίνα και τους θανάτους να υπερβαίνουν τους 20,000 παγκοσμίως και με τη θνητότητα να αυξάνεται κατά τόπους ακόμα και στο 5%(!), τα λεφτά δεν έχουν νόημα. Η αξία των πακέτων στήριξης θα αποτιμηθεί όταν το σύστημα θα ξεπεράσει το σοκ και η λειτουργία του θα αποκατασταθεί. Τώρα απαιτούνται φάρμακα καταπολέμησης του ιού και όχι των ψυχολογικών συνεπειών του.

Στην Ιταλία, που ο ιός βρίσκεται στο peak, πεθαίνουν 600-800 άνθρωποι ημερησίως, ενώ η Ισπανία ακολουθεί κατά πόδας. Ο αριθμός των νεκρών του κορονοϊού στη Νέα Υόρκη υπερέβη τους 300, ενώ ξεπέρασε τους 1,000 στις ΗΠΑ, τα κρούσματα αυξάνονται εκθετικά και η πόλη των 10 και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων, όπου βρίσκεται η Wall Street, δεν βρίσκεται ακόμη ούτε κοντά στην κορύφωση της επιδημίας. Η πρόβλεψη για τα κρούσματα δείχνει ραγδαία αύξηση, καθώς ξεκίνησε η διάθεση της κατοίκον δειγματοληψίας, η αξιοπιστία της οποίας ωστόσο αμφισβητείται.

Πρόκληση όμως θα είναι και τα στοιχεία για την ανεργία στις ΗΠΑ, τα οποία ανακοινώνονται σήμερα, Πέμπτη και αναμένονται απογοητευτικά. Ο φόβος για τα στοιχεία και την αντίδραση της Wall Street σε αυτά αποτυπώνεται στα ταμπλό των ασιατικών χρηματιστηρίων. Χθες, μάλιστα, ένας ακόμα αξιωματούχος της Fed, ο Μπούλαρντ, επανέλαβε το σενάριο τρόμου για εκτόξευση της ανεργίας στο 30% και 50% μείωση του ΑΕΠ.

Τα στοιχεία που τρομάζουν

Τις αγορές τρομάζουν τα στοιχεία του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα οποία περί τα 3 δισ. άνθρωποι παγκοσμίως ζουν σε συνθήκες καραντίνας, αριθμός που υπερβαίνει το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού και εστιάζεται μάλιστα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και την Κίνα, που μέχρι τώρα κρατούσαν τα σκήπτρα της ανάπτυξης, ενώ οι δύο πρώτες ήταν και θεματοφύλακες του παγκόσμιου status quo.

Διαβάστε:   Οι αγορές αντέδρασαν… πάλι! Τα γραφήματα λένε άλλη ιστορία

Στις περισσότερες από τις χώρες και τα εδάφη (περίπου 40, όπου κατοικούν τουλάχιστον 2,3 δισεκ. άνθρωποι) η καραντίνα είναι υποχρεωτική: στην Ινδία, σε πολλές αμερικανικές Πολιτείες, την Κολομβία, την Αργεντινή, το Ιράκ, το Νεπάλ, τη Μαδαγασκάρη αλλά και πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία κλπ). Ο Παναμάς είναι η τελευταία μέχρι στιγμής χώρα που εντάχθηκε στoν κατάλογο. Η Νότια Αφρική θα προστεθεί από αύριο.

Πάντως, στις περισσότερες από αυτές τις χώρες είναι δυνατόν να βγει κανείς από το σπίτι του για να εργαστεί, να αγοράσει είδη πρώτης ανάγκης ή να πάει στον γιατρό.

Τουλάχιστον επτά χώρες (συνολικός πληθυσμός 416 εκατομμύρια) όπως το Ιράν, η Γερμανία και ο Καναδάς, καλούν τους πολίτες να μείνουν στα σπίτια τους, χωρίς όμως να λαμβάνονται συγκεκριμένα περιοριστικά μέτρα. Η Ρωσία έκανε μια παρόμοια σύσταση σήμερα.

ECDC: Μάχη με τον κορονοϊό και το καλοκαίρι

Το κλίμα είναι βαρύ και για τις ευρωπαϊκές αγορές, καθώς η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Λοιμώξεων (ECDC) σε σχέση με την αξιολόγηση κινδύνου για την COVID-19, που δημοσιεύθηκε χθες, προβλέπει ότι η μάχη με τον θανατηφόρο ιό δεν θα τελειώσει άμεσα αλλά θα συνεχιστεί και το καλοκαίρι.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, οι τέσσερις κορονοϊοί που είναι ενδημικοί στους ανθρώπινους πληθυσμούς “ευθύνονται” για το 10% έως 15% των κοινών λοιμώξεων του αναπνευστικού. Γνωστά και σαν “κρυολογήματα”, εμφανίζουν έντονη χειμερινή εποχικότητα σε εύκρατα κλίματα, με αιχμή την περίοδο μεταξύ Δεκεμβρίου και Απριλίου, ενώ ελάχιστα εντοπίζονται τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η εποχική αυτή εμφάνιση των ιώσεων αποδίδεται στην ιδιότητα των κοροναϊών να έχουν υψηλότερη σταθερότητα σε συνθήκες χαμηλής και μεσαίας υγρασίας (20% έως 50%), όταν οι άμυνες του ανοσοποιητικού υπολειτουργούν.

Δεν φαίνεται να έχει τα εποχικά χαρακτηριστικά άλλων κορονοϊών ο SARS-COV 2. Οι συγγενείς ιοί έχουν την τάση να εξαφανίζονται το καλοκαίρι, αλλά ο νέος κορονοϊός επιβιώνει σε περιοχές με υψηλή υγρασία.

Το σχέδιο των 2 τρισ. δολαρίων

Ο Λευκός Οίκος και η Γερουσία κατέληξαν την Τρίτη σε συμφωνία για ένα πακέτο $2 τρισ. για τη στήριξη της οικονομίας από τον αντίκτυπο του κορονοϊού.

Διαβάστε:   Η καμπύλη εξάπλωσης του covid-19 σε 7 χώρες

Το σχέδιο, μεταξύ άλλων περιλαμβάνει περίπου 500 δισ. δολάρια για την εγγύηση δανείων και βοήθεια προς τις επιχειρήσεις, περιλαμβανομένων 50 δισ. δολαρίων για τις αεροπορικές εταιρείες της χώρας. Υπάρχουν πάνω από 350 δισ. δολάρια που θα διοχετευτούν σε μικρές επιχειρήσεις. Συνολικά 150 δισ. δολάρια θα ενισχύσουν τα νοσοκομεία και άλλους παρόχους υγειονομικών υπηρεσιών με εξοπλισμό και προμήθειες.

Αισιόδοξα μηνύματα από την Κίνα

Στην Κίνα, ξανα-ανοίγουν τα εργοστάσια, που όμως έρχονται αντιμέτωπα με κάθετη πτώση των παραγγελιών από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να προβαίνουν σε περικοπές εργατικού δυναμικού. Όπως σημείωνε ο αναλυτής της Gavekal Dragonomics, Thomas Gatley, «το πρωτοφανές κλείσιμο της κανονικής οικονομικής δραστηριότητας στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε έναν αυξανόμενο αριθμό αναδυόμενων αγορών οπωσδήποτε θα προκαλέσει δραματική συρρίκνωση των κινεζικών εξαγωγών, με την πτώση το β’ τρίμηνο να κινείται σε εύρος 20-45% σε ετήσια βάση.»

 Ο φόβος αποτυπώνεται στους δείκτες

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η χθεσινή άνοδος της Wall Street συνοδεύτηκε από ενίσχυση του δείκτη μεταβλητότητας VIX, ο οποίος είχε υποχωρήσει κατά τις δύο προηγούμενες συνεδριάσεις, υποδεικνύοντας αρχικά την προοπτική αντίδρασης, όταν οι αγορές ακόμα υποχωρούσαν και τη συνέχιση της ανόδου όταν αυτή είχε ξεκινήσει. Αντιστοίχως, η άνοδος του VIX αυξάνει τις πιθανότητες ανάσχεσης του ράλι στη Wall Street, εξέλιξη στην οποία συνηγορούν τόσο η τεχνική ανάλυση όσο και τα θεμελιώδη στοιχεία.

Ο VIX παραμένει άλλωστε σε πολύ υψηλά επίπεδα, τα οποία καταδεικνύουν έντονη μεταβλητότητα και αποτελούν παράγωγο της αυξημένης αβεβαιότητας. Ιστορικά, άλλωστε, ο VIX υπερέβη ακόμα και τα υψηλά του 2001, με τους δίδυμους πύργους και του 2008 με την κατάρρευση της Lhman Brothers, ενώ οι ενέσεις ρευστότητας δεν έχουν φέρει ιδιαίτερα αποτελέσματα σε επίπεδο τάσης.

Οι προοπτικές, παραμένουν θολές και δυσοίωνες, γεγονός που αποτρέπει την εισροή φρέσκου χρήματος. Με τις οικονομίες σε shutdown mode και άγνωστο ορίζοντα επαναλειτουργίας, οι αγορές δεν διαθέτουν επαρκή στοιχεία για την αξιολόγηση του βάθους της κρίσης και της δυναμικής της ανάκαμψης. Συνεπώς, μέχρι το τοπίο στη Δύση να αρχίσει να ξεκαθαρίζει και να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση, οι αγορές θα συνεχίσουν να κινούνται σε μοτίβο έντονων διακυμάνσεων.

Οι αγορές αναζητούν καταλύτες στις ειδήσεις για την εξέλιξη των ερευνών παραγωγής εμβολίου ή αποτελεσματικής θεραπευτικής αγωγής, καθώς μόνο έτσι θα αποκατασταθεί η ασφάλεια στην κοινωνία και θα καταστεί η κρίση διαχειρίσμη. Διαφορετικά, χωρίς ουσιαστικές λύσεις, με τα κρούσματα, τους θανάτους και τον δείκτη θνητότητας σε άνοδο, η αποκατάσταση της ομαλότητας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται εντός πλαισίου πραγματικών λύσεων.

Διαβάστε:   Σταϊκούρας: Προσθήκη 100 ΚΑΔ στα μέτρα στήριξης λόγω κορωνοϊού

Η εικόνα της Wall Street

O Dow Jones ενισχύθηκε 2,3% κλείνοντας στις στις 21.200 μονάδες, καταγράφοντας για πρώτη φορά από τον Φεβρουάριο δύο διαδοχικές ανοδικές συνεδριάσεις, αλλά χωρίς να καταφέρει να διατηρηθεί κοντά στα υψηλά ημέρας. Ο βιομηχανικός δείκτης έχει ενισχυθεί 13% τις δύο τελευταίες συνεδριάσεις.

Ο S&P 500 κατέγραψε κέρδη 1,15% στις 2.447 μονάδες και ο Nasdaq κινήθηκε χαμηλότερα 0,45% στις 7.384 μονάδες.

Στον βιομηχανικό δείκτη, τη μεγαλύτερη άνοδο κατέγραψαν οι μετοχές της Boeing (24%), της United Technologies (10%), της Nike (9%) και της American Express (7%).

Mεγάλη πτώση σημείωσαν οι μετοχές του κλάδου της λιανικής. Συγκεκριμένα η Walmart υποχώρησε 5%, ενώ η Wallgreens βούτηξε 8,5%.

Το αργό πετρέλαιο ενισχύθηκε 3% στα 24,7 δολάρια το βαρέλι, ενώ ο χρυσός υποχώρησε 1,7% στα 1.642 δολάρια ανά ουγκιά.

Στην αγορά συναλλάγματος, το δολάριο διολίσθησε έναντι του ευρώ, της βρετανικής λίρας και του γεν. Η ισοτιμία με το ευρωπαϊκό νόμισμα διαμορφώνεται στο επίπεδο του 1,082 δολ/ευρώ.

Στα ομόλογα, η απόδοση του αμερικανικού 10ετούς ομολόγου κινήθηκε στο 0,85%.

Quo Vadis Markets

Οι ενδείξεις δείχνουν επιστροφή σε μοντέλο έντονης μεταβλητότητας, καθώς οι ασιατικές αγορές εμφάνισαν μικτές τάσεις και πρόδηλη νευρικότητα, ενώ τα futures της Wall Street δείχνουν πτωτικό άνοιγμα.

Ο δείκτης MSCI Ασίας-Ειρηνικού εκτός Ιαπωνίας κινείται μεταξύ «πράσινου» και «κόκκινου», ο δείκτης Nikkei του Τόκιο καταγράφει απώλειες 3,3%.

Ο Hang Seng υποχωρεί κατά 0,13%, οριακά στο «κόκκινο» κινούνται οι δείκτες Shanghai Composite και CSI. Αντιθέτως ο Kospi ενισχύεται κατά 1,45% και κατά 2,58% ο ASX.

Τα futures του Dow Jones υποχωρούν κατά 0,38%, του S&P 500 κατά 0,64% και του Nasdaq κατά 0,5%.

Σήμερα το μεσημέρι (13:00 ώρα Ελλάδας) αναμένεται να μιλήσει στο NBC ο πρόεδρος της Fed, Τζερόμ Πάουελ. Η υπόσχεση της Fed για απεριόριστες αγορές ομολόγων άμβλυνε κάπως τις οικονομικές πιέσεις αυτήν την εβδομάδα. Ο κ. Powell είναι πιθανό να κληθεί να απαντήσει σε ερωτήματα για την πραγματική οικονομία, και το διαφαινόμενο χάσμα μεταξύ των αξιωματούχων του τομέα υγείας και του προέδρου Τραμπ ως προς το πόσο γρήγορα μπορεί η χώρα να επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς, αναφέρει το Reuters.

crisismonitor.gr

 

O κόσμος μετά τον κορονoϊό

0

antifono.gr

Yuval Noah Harari

Αυτή η καταιγίδα θα περάσει. Αλλά οι επιλογές που κάνουμε τώρα θα μπορούσαν να αλλάξουν τη ζωή μας για τα επόμενα χρόνια

Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει τώρα μια παγκόσμια κρίση. Ίσως η μεγαλύτερη κρίση της γενιάς μας. Οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι πολίτες και οι κυβερνήσεις, τις επόμενες εβδομάδες θα διαμορφώσουν πιθανώς τον κόσμο για τα επόμενα χρόνια. Θα διαμορφώσουν όχι μόνο τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης αλλά και την οικονομία, την πολιτική και τον πολιτισμό μας. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα και αποφασιστικά. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των ενεργειών μας.
Όταν επιλέγουμε εναλλακτικές λύσεις, πρέπει να αναρωτηθούμε όχι μόνο πώς να ξεπεράσουμε την άμεση απειλή, αλλά και το είδος του κόσμου που θα κατοικήσουμε όταν περάσει η καταιγίδα. Ναι, η καταιγίδα θα περάσει, η ανθρωπότητα θα επιζήσει, οι περισσότεροι από εμάς θα είναι ακόμα ζωντανοί, αλλά θα κατοικήσουμε σε έναν διαφορετικό κόσμο. Πολλά βραχυπρόθεσμα μέτρα έκτακτης ανάγκης θα αποτελέσουν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Αυτός είναι ο χαρακτήρας των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Προχωρούν γρήγορα τις ιστορικές διαδικασίες. Οι αποφάσεις που σε κανονικούς καιρούς θα χρειαζόταν χρόνια συζήτησης παίρνονται μέσα σε λίγες ώρες. Ανώριμες γνώσεις και τεχνογνωσία χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται υπό την πίεση κινδύνου, επειδή οι κίνδυνοι να μην κάνεις τίποτα είναι μεγαλύτεροι. Όλες οι χώρες χρησιμεύουν ως ινδικά χοιρίδια σε μεγάλης κλίμακας κοινωνικά πειράματα. Τι συμβαίνει όταν όλοι εργάζονται από το σπίτι και επικοινωνούν μόνο σε απόσταση; Τι συμβαίνει όταν ολόκληρα σχολεία και πανεπιστήμια ¨διδάσκουν¨ στο διαδίκτυο; Σε κανονικές περιόδους, οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και τα εκπαιδευτικά συμβούλια δεν θα συμφωνούσαν ποτέ να διεξάγουν τέτοιου είδους πειράματα. Αλλά αυτοί δεν είναι κανονικοί καιροί.

Σε αυτήν την περίοδο κρίσης, αντιμετωπίζουμε δύο ιδιαίτερα σημαντικές επιλογές. Η πρώτη είναι μεταξύ της ολοκληρωτικής επιτήρησης και της ενδυνάμωσης των πολιτών. Η δεύτερη είναι μεταξύ εθνικιστικής απομόνωσης και παγκόσμιας αλληλεγγύης.

Εξουθενωτική επιτήρηση.

Προκειμένου να σταματήσει η επιδημία, όλοι οι πληθυσμοί πρέπει να συμμορφώνονται με ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές. Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επίτευξης αυτού του στόχου. Μία μέθοδος είναι η κυβέρνηση να παρακολουθεί τους ανθρώπους και να τιμωρεί αυτούς που παραβιάζουν τους κανόνες. Σήμερα, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, η τεχνολογία καθιστά δυνατή την παρακολούθηση όλων συνεχώς. Πριν από πενήντα χρόνια, η KGB δεν μπορούσε να ακολουθήσει 240 εκατομμύρια Σοβιετικούς πολίτες 24 ώρες την ημέρα, ούτε ήλπιζε να επεξεργαστεί αποτελεσματικά όλες τις πληροφορίες που συγκεντρώνονταν. Η KGB βασίστηκε σε ανθρώπινους πράκτορες και αναλυτές και απλώς δεν μπορούσε να τοποθετήσει έναν ανθρώπινο πράκτορα που να παρακολουθεί κάθε πολίτη. Αλλά τώρα οι κυβερνήσεις μπορούν να βασίζονται σε πανταχού παρόντες αισθητήρες και ισχυρούς αλγόριθμους. Στη μάχη τους κατά της επιδημίας του κορωναϊού αρκετές κυβερνήσεις έχουν ήδη αναπτύξει τα νέα εργαλεία επιτήρησης. Η πιο σημαντική περίπτωση είναι η Κίνα. Παρακολουθώντας προσεκτικά τα smartphones των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας εκατοντάδες εκατομμύρια κάμερες αναγνωρίσεως προσώπου και υποχρεώνοντας τους ανθρώπους να ελέγχουν και να αναφέρουν τη θερμοκρασία του σώματος και την ιατρική τους κατάσταση, οι κινεζικές αρχές δεν μπορούν μόνο να εντοπίσουν γρήγορα τους ύποπτους μεταφορείς κοροναϊού, αλλά εντοπίζουν οποιονδήποτε έρχονται σε επαφή μαζί του. Μια ποικιλία εφαρμογών για κινητά προειδοποιεί τους πολίτες για την εγγύτητά τους σε μολυσμένους ασθενείς. Αυτό το είδος τεχνολογίας δεν περιορίζεται μόνο στην ανατολική Ασία. Ο Πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου του Ισραήλ εξουσιοδότησε πρόσφατα την Ισραηλινή Υπηρεσία Ασφαλείας να αναπτύξει τεχνολογία επιτήρησης που συνήθως προορίζεται για μάχη με τρομοκράτες για την παρακολούθηση ασθενών με κοροναϊό. Όταν η αρμόδια κοινοβουλευτική υποεπιτροπή αρνήθηκε να εγκρίνει το μέτρο, ο Νετανιάχου το έσπρωξε με ένα «επείγον διάταγμα». Μπορεί να υποστηρίξετε ότι δεν υπάρχει τίποτα νέο για όλα αυτά. Τα τελευταία χρόνια, τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι εταιρείες χρησιμοποιούν τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες για την παρακολούθηση, την παρακολούθηση και τον χειρισμό ανθρώπων. Ωστόσο, εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, η επιδημία θα μπορούσε ωστόσο να σηματοδοτήσει μια σημαντική καμπή στην ιστορία της επιτήρησης. Όχι μόνο επειδή θα μπορούσε να ομαλοποιήσει την ανάπτυξη εργαλείων μαζικής επιτήρησης σε χώρες που το έχουν απορρίψει μέχρι τώρα, αλλά ακόμη περισσότερο επειδή σημαίνει μια δραματική μετάβαση από το “πάνω από το δέρμα” στην επιτήρηση “κάτω από το δέρμα”. Μέχρι τώρα, όταν το δάχτυλό σας αγγίξει την οθόνη του smartphone σας και έκανε κλικ σε ένα σύνδεσμο, η κυβέρνηση ήθελε να μάθει σε ποιον ακριβώς σύνδεσμο έκανε κλικ το δάχτυλό σας. Αλλά με τον κορωνοϊό η εστίαση του ενδιαφέροντος μετατοπίζεται. Τώρα η κυβέρνηση θέλει να γνωρίζει τη θερμοκρασία του δακτύλου σας και την αρτηριακή πίεση κάτω από το δέρμα της.

Η πουτίγκα έκτακτης ανάγκης

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όταν επεξεργαζόμαστε το σημείο όπου παρακολουθούμε την επιτήρηση είναι ότι κανένας από μας δεν γνωρίζει ακριβώς πώς μας παρακολουθούν και ποια θα είναι η κατάσταση τα επόμενα χρόνια. Η τεχνολογία επιτήρησης αναπτύσσεται με μεγάλη ταχύτητα και αυτό που φαινόταν επιστημονική φαντασία πριν από 10 χρόνια είναι σήμερα παλιά νέα. Ως πειράματα σκέψης, θεωρήστε μια υποθετική κυβέρνηση που απαιτεί από κάθε πολίτη να φοράει ένα βιομετρικό βραχιόλι που να παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος και την καρδιακή συχνότητα 24 ώρες την ημέρα. Τα προκύπτοντα δεδομένα αποθηκεύονται και αναλύονται με κυβερνητικούς αλγορίθμους. Οι αλγόριθμοι θα ξέρουν ότι είστε άρρωστοι ακόμη και πριν το μάθετε εσείς, και θα ξέρουν επίσης πού βρίσκεστε και ποιον συναντήσατε. Οι αλυσίδες της μόλυνσης θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά, ακόμα και να κοπούν συνολικά. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να σταματήσει την διάδοση της επιδημία μέσα σε λίγες μέρες. Ακούγεται υπέροχο, έτσι; Το μειονέκτημα είναι βέβαια ότι αυτό θα δώσει νομιμότητα σε ένα τρομακτικό νέο σύστημα επιτήρησης. Αν ξέρετε, για παράδειγμα, ότι έκανα κλικ σε έναν σύνδεσμο Fox News και όχι σε ένα σύνδεσμο CNN, που μπορεί να σας διδάξει κάτι για τις πολιτικές μου απόψεις και ίσως ακόμη και για την προσωπικότητά μου. Αλλά αν μπορείτε να παρακολουθήσετε τι συμβαίνει στη θερμοκρασία του σώματος, την αρτηριακή πίεση και την καρδιακή συχνότητα καθώς παρακολουθώ το βίντεο κλιπ, μπορείτε να μάθετε τι με κάνει να γελάω, τι με κάνει να κλαίω, και τι με κάνει πραγματικά θυμωμένο. Είναι κρίσιμο να θυμόμαστε ότι ο θυμός, η χαρά, η πλήξη και η αγάπη είναι βιολογικά φαινόμενα όπως ο πυρετός και ο βήχας. Η ίδια τεχνολογία που προσδιορίζει τον βήχα θα μπορούσε επίσης να εντοπίσει γέλια.

Εάν οι εταιρίες και οι κυβερνήσεις αρχίσουν να μαζεύουν βιομετρικά δεδομένα μαζικά, μπορούν να μας γνωρίσουν πολύ καλύτερα από ό, τι γνωρίζουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας και δεν μπορούν απλώς να προβλέψουν τα συναισθήματά μας, αλλά και να χειραγωγήσουν τα συναισθήματά μας και να μας πουλήσουν οτιδήποτε θέλουν, είτε πρόκειται για προϊόν ή για κάποιον πολιτικό. Η βιομετρική παρακολούθηση θα καθιστούσε τα δεδομένα χακαρίσματος της Cambridge Analytica να μοιάζουν με κάτι από την εποχή των λίθων. Φανταστείτε τη Βόρεια Κορέα το 2030, όταν κάθε πολίτης πρέπει να φορέσει ένα βιομετρικό βραχιόλι 24 ώρες την ημέρα. Εάν ακούσει μια ομιλία του Μεγάλου ηγέτη και το βραχιόλι παίρνει τα ενδεικτικά σημάδια του θυμού, είστε τελειωμένοι.

Θα μπορούσατε, βεβαίως, να θεωρήσετε την περίπτωση της βιομετρικής παρακολούθησης ως προσωρινό μέτρο που λήφθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης έως ότου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελειώσει. Ωστόσο, τα προσωρινά μέτρα έχουν μια δυσάρεστη συνήθεια για έκτακτες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ειδικά καθώς υπάρχει πάντα μια νέα κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κρύβεται στον ορίζοντα. Η πατρίδα μου στο Ισραήλ, για παράδειγμα, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας του 1948, γεγονός που δικαιολόγησε μια σειρά προσωρινών μέτρων από τη λογοκρισία του Τύπου και τη δήμευση γης σε ειδικούς κανονισμούς για την παρασκευή της πουτίγκας. Ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας έχει κερδηθεί εδώ και πολύ καιρό, αλλά το Ισραήλ δεν δήλωσε ποτέ την έκτακτη ανάγκη και δεν κατάφερε να καταργήσει πολλά από τα προσωρινά μέτρα του 1948 (το διάταγμα για την πουτίγκα έκτακτης ανάγκης καταργήθηκε ευεργετικά το 2011). Ακόμη και όταν οι λοιμώξεις από τον κοροναϊό είναι κάτω από το μηδέν, ορισμένες κυβερνήσεις πεινασμένες για δεδομένα θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι έπρεπε να διατηρήσουν τα βιομετρικά συστήματα επιτήρησης επειδή φοβούνται ένα δεύτερο κύμα κοροναϊού ή επειδή υπάρχει ένα νέο στέλεχος Ebola που εξελίσσεται στην κεντρική Αφρική ή επειδή . . . …….. ! Μια μεγάλη μάχη έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια σχετικά με την ιδιωτική ζωή μας. Η κρίση του κοροναϊού μπορεί να είναι το σημείο ανατροπής της μάχης. Γιατί όταν οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στην ιδιωτική ζωή και την υγεία, συνήθως επιλέγουν την υγεία.

Η αστυνομία σαπουνιών

Ζητώντας από τους ανθρώπους να επιλέξουν μεταξύ της ιδιωτικής ζωής και της υγείας είναι, στην πραγματικότητα, η ίδια η ρίζα του προβλήματος. Επειδή πρόκειται για ψευδή επιλογή. Μπορούμε και πρέπει να απολαμβάνουμε τόσο την ιδιωτικότητα όσο και την υγεία. Μπορούμε να επιλέξουμε να προστατέψουμε την υγεία μας και να σταματήσουμε την επιδημία του κοροναϊού όχι με την καθιέρωση καθεστώτων ολοκληρωτικής επιτήρησης, αλλά με την ενδυνάμωση των πολιτών. Τις τελευταίες εβδομάδες, ορισμένες από τις πιο επιτυχημένες προσπάθειες για περιορισμό της επιδημίας του κορωναϊού ενορχηστρώθηκαν από τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν και τη Σιγκαπούρη. Ενώ οι χώρες αυτές χρησιμοποίησαν κάποιες εφαρμογές παρακολούθησης, βασίστηκαν πολύ περισσότερο σε μεγάλο αριθμό test, στην ειλικρινή αναφορά και στην επιθυμητή συνεργασία ενός καλά πληροφορημένου κοινού. Η κεντρική παρακολούθηση και οι σκληρές τιμωρίες δεν είναι ο μόνος τρόπος για να συμμορφωθούν οι άνθρωποι με ευεργετικές κατευθυντήριες γραμμές. Όταν οι άνθρωποι ενημερώνονται για τα επιστημονικά δεδομένα και όταν οι άνθρωποι εμπιστεύονται τις δημόσιες αρχές για να τους πουν αυτά τα γεγονότα, οι πολίτες μπορούν να κάνουν το σωστό, ακόμη και αν ο Μεγάλος Αδελφός δεν παρακολουθεί τους ώμους τους. Ένας αυτοτροφοδοτούμενος και ενημερωμένος πληθυσμός είναι συνήθως πολύ πιο ισχυρός και αποτελεσματικός από έναν αστυνομικoκρατούμενo, αμαθή πληθυσμό. Εξετάστε, για παράδειγμα, το πλύσιμο των χεριών σας με σαπούνι. Αυτό ήταν μια από τις μεγαλύτερες προόδους που σημειώθηκαν ποτέ στην ανθρώπινη υγιεινή. Αυτή η απλή ενέργεια σώζει εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο. Παρόλο που το θεωρούμε δεδομένο, μόνο τον 19ο αιώνα οι επιστήμονες ανακάλυψαν τη σημασία του πλυσίματος των χεριών με σαπούνι. Προηγουμένως, ακόμη και οι γιατροί και οι νοσηλευτές προχωρούσαν από τη μία χειρουργική επέμβαση στην επόμενη χωρίς να πλύνουν τα χέρια τους. Σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά πλένουν τα χέρια τους, όχι επειδή φοβούνται την αστυνομία σαπουνιού, αλλά επειδή καταλαβαίνουν τα γεγονότα. Πλένω τα χέρια μου με σαπούνι επειδή έχω ακούσει για ιούς και βακτήρια, καταλαβαίνω ότι αυτοί οι μικροσκοπικοί μικροοργανισμοί προκαλούν ασθένειες και ξέρω ότι το σαπούνι μπορεί να τα αφαιρέσει. Αλλά για να επιτύχετε ένα τέτοιο επίπεδο συμμόρφωσης και συνεργασίας, χρειάζεστε εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι πρέπει να εμπιστεύονται την επιστήμη, να εμπιστεύονται τις δημόσιες αρχές και να εμπιστεύονται τα μέσα ενημέρωσης. Τα τελευταία χρόνια, ανεύθυνοι πολιτικοί υπονομεύουν εσκεμμένα την εμπιστοσύνη στην επιστήμη, στις δημόσιες αρχές και στα μέσα ενημέρωσης. Τώρα αυτοί οι ίδιοι ανεύθυνοι πολιτικοί ενδέχεται να μπουν στον πειρασμό να βγάλουν το δρόμο προς τον αυταρχισμό, ισχυριζόμενοι ότι δεν μπορείτε να εμπιστευτείτε το κοινό να κάνει το σωστό. Κανονικά, η εμπιστοσύνη που έχει διαβρωθεί για χρόνια δεν μπορεί να ξαναχτιστεί σε μια νύχτα. Αλλά αυτοί δεν είναι κανονικοί καιροί. Σε μια στιγμή κρίσης, τα μυαλά μπορούν επίσης να αλλάξουν γρήγορα. Μπορείτε να έχετε πικρά επιχειρήματα με τα αδέλφια σας για χρόνια, αλλά όταν συμβαίνει κάποια έκτακτη ανάγκη, ανακαλύπτετε ξαφνικά μια κρυμμένη δεξαμενή εμπιστοσύνης και φιλελευθερίας και βιάζεστε να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον. Αντί να οικοδομήσουμε ένα καθεστώς επιτήρησης, δεν είναι πολύ αργά για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης των ανθρώπων στην επιστήμη, στις δημόσιες αρχές και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οπωσδήποτε θα πρέπει να χρησιμοποιούμε και τις νέες τεχνολογίες, αλλά αυτές οι τεχνολογίες θα πρέπει να ενδυναμώνουν τους πολίτες. Είμαι υπέρ της παρακολούθησης της θερμοκρασίας του σώματος και της αρτηριακής πίεσης, αλλά τα δεδομένα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας ισχυρής κυβέρνησης. Αντίθετα, τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να μου επιτρέψουν να έχω πιο ενημερωμένες προσωπικές επιλογές και επίσης να κάνω την κυβέρνηση υπεύθυνη για τις αποφάσεις της.

Αν μπορούσα να παρακολουθήσω την προσωπική μου κατάσταση 24 ώρες την ημέρα, θα μάθαινα όχι μόνο εάν έχω γίνει ένας κίνδυνος για την υγεία, για άλλους ανθρώπους, αλλά και ποιες συνήθειες συμβάλλουν στην υγεία μου. Και αν θα μπορούσα να αποκτήσω πρόσβαση και να αναλύσω αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για τη διάδοση του κοροναϊού, θα ήμουν σε θέση να κρίνω αν η κυβέρνηση μου λέει την αλήθεια και εάν υιοθετεί τις σωστές πολιτικές για την καταπολέμηση της επιδημίας. Όποτε οι άνθρωποι μιλάνε για επιτήρηση, θυμηθείτε ότι η ίδια τεχνολογία επιτήρησης μπορεί συνήθως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από τις κυβερνήσεις για την παρακολούθηση ατόμων, αλλά και από άτομα για να παρακολουθούν τις κυβερνήσεις. Η επιδημία του κοροναϊού είναι επομένως μια μεγάλη δοκιμασία της ιθαγένειας. Τις επόμενες μέρες, ο καθένας από εμάς θα πρέπει να επιλέξει να εμπιστευτεί τα επιστημονικά δεδομένα και τους εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης ενάντια σε αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας και πολιτικούς που εξυπηρετούν τους σκοπούς τους. Αν δεν καταφέρουμε να κάνουμε τη σωστή επιλογή, θα βρούμε τους εαυτούς μας να υπογράφουν την απώλεια των πιο πολύτιμων ελευθεριών μας, πιστεύοντας ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσουμε την υγεία μας. Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο Η δεύτερη σημαντική επιλογή που αντιμετωπίζουμε είναι ανάμεσα στην εθνικιστική απομόνωση και την παγκόσμια αλληλεγγύη. Τόσο η ίδια η επιδημία όσο και η επακόλουθη οικονομική κρίση είναι παγκόσμια προβλήματα. Μπορούν να λυθούν αποτελεσματικά μόνο με την παγκόσμια συνεργασία. Πρώτα απ ‘όλα, προκειμένου να νικήσουμε τον ιό, πρέπει να ανταλλάξουμε πληροφορίες παγκοσμίως. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα των ανθρώπων για τους ιούς. Ένας κοροναϊός στην Κίνα και ένας κοροναϊός στις ΗΠΑ δεν μπορούν να ανταλλάξουν συμβουλές για το πώς να μολύνουν τους ανθρώπους. Αλλά η Κίνα μπορεί να διδάξει στις ΗΠΑ πολλά πολύτιμα μαθήματα σχετικά με τον κοροναϊό και πώς να το χειριστεί. Αυτό που ένας Ιταλός γιατρός ανακαλύπτει στο Μιλάνο το πρωί θα μπορούσε να σώσει ζωές στην Τεχεράνη το βράδυ. Όταν η βρετανική κυβέρνηση διστάζει μεταξύ πολλών πολιτικών, μπορεί να πάρει συμβουλές από τους Κορεάτες που έχουν ήδη αντιμετωπίσει ένα παρόμοιο δίλημμα πριν από ένα μήνα. Για να συμβεί αυτό, χρειαζόμαστε ένα πνεύμα παγκόσμιας συνεργασίας και εμπιστοσύνης. Στις επόμενες μέρες, ο καθένας από εμάς πρέπει να επιλέξει να εμπιστευτεί τα επιστημονικά δεδομένα και τους εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τις αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας και τους πολιτικούς που εξυπηρετούν προσωπικούς σκοπούς. Οι χώρες θα πρέπει να είναι διατεθειμένες να ανταλλάσσουν πληροφορίες ανοιχτά και επιδέξια να ζητούν συμβουλές και θα πρέπει να είναι σε θέση να εμπιστεύονται τα δεδομένα και τις πληροφορίες που λαμβάνουν. Χρειαζόμαστε επίσης μια παγκόσμια προσπάθεια για την παραγωγή και τη διανομή ιατρικού εξοπλισμού, κυρίως των κιτ δοκιμών και των αναπνευστικών μηχανών. Αντί για κάθε χώρα που προσπαθεί να το κάνει τοπικά και να αποθηκεύσει οτιδήποτε εξοπλισμό μπορεί να πάρει, μια συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια θα μπορούσε να επιταχύνει σημαντικά την παραγωγή και να διασφαλίσει ότι ο σωστικός εξοπλισμός διανέμεται πιο δίκαια. Ακριβώς όπως οι χώρες εθνικοποιούν βασικούς κλάδους κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, ο ανθρώπινος πόλεμος κατά του κοροναϊού μπορεί να απαιτήσει από εμάς να «εξανθρωπιστούμε» τις κρίσιμες γραμμές παραγωγής.

Μια πλούσια χώρα με λίγες περιπτώσεις κορωναϊού θα πρέπει να είναι πρόθυμη να στείλει πολύτιμο εξοπλισμό σε μια φτωχότερη χώρα με πολλές περιπτώσεις, πιστεύοντας ότι εάν και πότε χρειαστεί βοήθεια, άλλες χώρες θα βοηθήσουν. Μπορούμε να εξετάσουμε μια παρόμοια παγκόσμια προσπάθεια συγκέντρωσης ιατρικού προσωπικού. Οι χώρες που πλήττονται σήμερα θα μπορούσαν να στείλουν ιατρικό προσωπικό στις περιοχές με τις μεγαλύτερες επιπτώσεις, τόσο για να τους βοηθήσουν στην ώρα τους ανάγκης όσο και για να αποκτήσουν πολύτιμη εμπειρία. Αν αργότερα επικεντρωθεί η επιδημία, η βοήθεια θα μπορούσε να αρχίσει να ρέει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η παγκόσμια συνεργασία είναι ζωτικής σημασίας και από οικονομικής πλευράς. Δεδομένης της παγκόσμιας φύσης της οικονομίας και των αλυσίδων εφοδιασμού, εάν κάθε κυβέρνηση εφαρμόσει το δικό της πρόγραμμα με πλήρη αδιαφορία για τα υπόλοιπα, το αποτέλεσμα θα είναι το χάος και μια βαθύτερη κρίση. Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης και το χρειαζόμαστε γρήγορα.

Μια άλλη απαίτηση είναι η επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας για τα ταξίδια. Η αναστολή όλων των διεθνών ταξιδιών για μήνες θα προκαλέσει τεράστιες δυσκολίες και θα παρεμποδίσει τον πόλεμο κατά του κοροναϊού. Οι χώρες πρέπει να συνεργαστούν για να επιτρέψουν τουλάχιστον μια στάση ουσιαστικών ταξιδιωτών να συνεχίσουν τη διέλευση των συνόρων: επιστήμονες, γιατροί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας σχετικά με τον προκαταρκτικό έλεγχο των ταξιδιωτών από τη χώρα καταγωγής τους. Αν γνωρίζατε ότι επιτρεπόταν μόνο σε προσεκτικά επιλεγμένους ταξιδιώτες να εισέλθουν σε ένα αεροπλάνο, θα ήσασταν πιο πρόθυμοι να τους δεχτείτε στη χώρα σας. Δυστυχώς, επί του παρόντος οι χώρες δεν τηρούν τίποτα από αυτά τα πράγματα. Μια συλλογική παράλυση έχει πιάσει τη διεθνή κοινότητα. Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν ενήλικες στο δωμάτιο. Κάποιος θα περίμενε να δει πριν από μερικές εβδομάδες μια συνάντηση έκτακτης ανάγκης των παγκόσμιων ηγετών για να καταλήξει σε ένα κοινό σχέδιο δράσης. Οι ηγέτες της G7 κατόρθωσαν να διοργανώσουν μια τηλεδιάσκεψη μόνο αυτή την εβδομάδα και δεν οδήγησαν σε τέτοιο σχέδιο. Σε προηγούμενες παγκόσμιες κρίσεις – όπως η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και η επιδημία Ebola το 2014 – οι ΗΠΑ ανέλαβαν το ρόλο παγκόσμιου ηγέτη. Αλλά η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από την δουλειά του ηγέτη. Έχει καταστήσει σαφές ότι ενδιαφέρεται για το μεγαλείο της Αμερικής πολύ περισσότερο από το μέλλον της ανθρωπότητας. Αυτή η διοίκηση έχει εγκαταλείψει ακόμη και τους στενότερους συμμάχους της. Όταν απαγόρευσαν όλες τις μετακινήσεις από την ΕΕ, δεν έκανε τον κόπο να δώσει στην ΕΕ όσο το δυνατόν περισσότερη προειδοποίηση, πόσο μάλλον να διαβουλευθεί με την ΕΕ σχετικά με αυτό το δραστικό μέτρο. Δημιούργησε σκάνδαλο γνωστοποιώντας ότι προσφέρει 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε μια γερμανική φαρμακευτική εταιρεία για να αγοράσει μονοπωλιακά δικαιώματα για ένα νέο εμβόλιο Covid-19. Ακόμη και αν η σημερινή διοίκηση τελικά αλλάξει και έρθει με ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης, λίγοι θα ακολουθήσουν έναν ηγέτη ο οποίος ποτέ δεν αναλαμβάνει την ευθύνη, ο οποίος ποτέ δεν παραδέχεται λάθη και ο οποίος από ρουτίνα παίρνει όλη την εκτίμηση για τον εαυτό, του αφήνοντας όλη την ευθύνη σε άλλους. Εάν το κενό που άφησαν οι ΗΠΑ δεν καλύπτεται από άλλες χώρες, όχι μόνο θα είναι πολύ πιο δύσκολο να σταματήσει η σημερινή επιδημία, αλλά η κληρονομιά της θα συνεχίσει να δηλητηριάζει διεθνείς σχέσεις για τα επόμενα χρόνια.

Ωστόσο, κάθε κρίση είναι επίσης μια ευκαιρία. Πρέπει να ελπίζουμε ότι η σημερινή επιδημία θα βοηθήσει την ανθρωπότητα να συνειδητοποιήσει τον οξύ κίνδυνο που θέτει η παγκόσμια διάσταση. Η ανθρωπότητα πρέπει να κάνει μια επιλογή. Θα ταξιδέψουμε προς την κατεύθυνση της διαίρεσης ή θα υιοθετήσουμε την πορεία της παγκόσμιας αλληλεγγύης; Αν επιλέξουμε διαχωρισμό, αυτό όχι μόνο θα παρατείνει την κρίση, αλλά πιθανόν να οδηγήσει σε ακόμη χειρότερες καταστροφές στο μέλλον. Εάν επιλέξουμε την παγκόσμια αλληλεγγύη, θα είναι μια νίκη όχι μόνο κατά του κοροναϊού, αλλά και κατά των μελλοντικών επιδημιών και κρίσεων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ανθρωπότητα στον 21ο αιώνα.

Το αγγλικό κείμενο είναι εδώ

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του, νορβηγού, Edvard Munch.

10 things Greece does better than anywhere else

0

John Malathronas, CNN • Updated 25th March 2020
  • 06 best of greece Pidima tis Grias RESTRICTED

  • naxos portal-2522

  • 07 Best of Greece Sarakiniko Restricted

  • 08 Best of Santorini Volcano Walk Restricted

  • 10 best of greece Mycenae RESTRICTED

  • Greece - Karpathos

  • Greece - los windmills

  • Greece - fresh seafood

  • Greece - Skopelos

  • 02 best of greece Mykonos Little Venice RESTRICTED

  • Greece- Pyrgos the marble village

  • Greece - Nafplion Bourdji castle

  • Greece - pottery

  • Greece  - Thessaloniki (c) Thessaloniki Tourism Organization

  • Greece - Agios Dimitrios (c) John Malathronas

  • Greece - Melissani Lake  (c) D. Kouris - Region of Ionian Islands

  • 03 best of greece shipwreck beach restricted

  • Greece - Meteora

  • Greece - Monemvasia - (c) John Malathronas

  • Greece - Mystras - (c) John Malathronas

  • Greece - Shania

  • Greece - Street Art

  • Greece - Traditional diples

  • Greece - The palace of Knossos, Crete

  • Greece - Litochuro

  • Greece - The Golden Wreath of Vergina

  • 01 best of greece Paros RESTRICTED

  • 05 best of greece zagoria gorce restricted

  • Greece - Ouzo

  • Greece- Changing of the guard

  • GettyImages-51161454

  • Greece - Delphi

  • 04 best of greece Samaria gorge RESTRICTED

  • Greece - Corfu

  • Greece - St Barbara Park

  • 09 best of greece lindos restricted

1/36
(CNN) — Greece is spending her National Day — March 25 — in a coronavirus lockdown that Greeks have been remarkably compliant with.
Even the normally popular daily services to mark the pre-Easter period of Lent have been abolished, while weddings and baptisms are being postponed.
But those who know the country well aren’t surprised about its adaption to the restrictive measures — because we Greeks are some of the most health-obsessed people on the planet. Even if it was an English academic who came up with the world “hypochondria,” it’s surely no coincidence he turned to the Greek language to create it.
To help lighten up these dark times and to celebrate the country’s special day, here’s a fun look at the other things Greece does better.

Wishing you well

There's a wish for every occasion in Greece -- maybe not for clearing up after a wedding though.

There’s a wish for every occasion in Greece — maybe not for clearing up after a wedding though.
LOUISA GOULIAMAKI/AFP via Getty Images
Greeks have a wish for every occasion, so much so that foreigners can often be lost in the labyrinth of etiquette.
Where “congratulations” will suffice for almost everything in English, we will distinguish between the newly wed (“may you live long” — “na zisete”), the newly employed (“good progress” — “kali proödo”) and the newly pregnant (“good liberation” — “kali lefteria”).
We wish people happy Christmas, New Year, Epiphany, Lent, Easter, week, month, weekend, winter, summer, on their birthday and of course on their name day — calendars remind us when to phone Stavros, Vasso or Stelios to wish them well.
We have wishes for a new house “kaloriziko” — “with good roots”), for taking exams (“kali epitychia” — “good success”), for the best man in a wedding (“axios” — “worthy”) and for every singleton in view (“kai sta dika sou” — “to yours [i.e. wedding] too”) but to top it all, we also wish well to the dear departed during their funeral (“kalo paradeiso” — “good heaven”).
So, non-Greeks: to be on the safe side, best repeat what the last person just said.

Sailing

Greece sailing Photo by Peter Boccia on Unsplash-1

For the best Greek adventures: Just add water.
Peter Boccia / Unsplash
Despite being famous for a sailor who lost his bearings for 10 years — Homer and his legendary “Odyssey” — Greece is the biggest ship-owning nation in the world with a total asset value well above $100 billion.
Meanwhile, Piraeus, near Athens, is the biggest passenger port in the Mediterranean with an annual average of 7.1 million passengers.
There are no fewer than 227 inhabited islands dotting the Aegean and Ionian seas, so it’s no surprise that we took up sailing or that island-hopping is one of Greece’s great pleasures.
In normal times, a sailing vacation is a great way to explore Greece’s archipelagos, particularly if you’re tired of staying in one place and you’d rather swim in solitary coves rather than lie on sunbed-strewn beaches.
And should you want to plunge in and learn how to skipper a boat, there are courses aplenty to choose from, with instruction in some of the most attractive settings in the world.

Shouting

Arguing or just agreeing loudly?

Arguing or just agreeing loudly?
ANGELOS TZORTZINIS/AFP via Getty Images
Maybe the first thing you’ll notice upon arrival in Greece is the raised tone of voice adopted by everyone.
In some countries, they gesticulate to draw attention. In others, they move words around for emphasis (“To your mother you speak like that?”).
In Greece we yell.
Non-Greek speakers can be forgiven for assuming that two passersby are on the brink of coming to blows when in reality they’re probably both simply complaining about the buses.
They’re just in violent agreement.
Some speculate it’s the nation’s seafaring past that’s responsible, when sailors had to shout to be heard above the waves. Others point at the mountainous terrain where shepherds had to communicate over ravines.
Modern thinkers blame machismo and toxic masculinity, without explaining why women more than match the men in the decibel count.
My personal theory is that shouting is the safety valve of a people who’ve been invaded and vanquished and had to bow in frustration to foreign overlords again and again.

Drinking cold coffee

greek frappe-1

Greek coffee — a drink best served cold.
John Malathronas
Forget moussaka, yoghurt or tzatziki: our most significant contribution to international cuisine has been frappé — a cold coffee served with ice cubes, the perfect accompaniment to a long rest in a deckchair.
No special machinery is required, for it’s a triumph of simplicity over technology.
A spoonful of instant coffee in a tall glass is mashed up with enough water to make a paste; it’s then topped up fully with cold water and shaken like a cocktail — voilà.
Legend has it that it was concocted by an unnamed barista in the early 1960s during the Thessaloniki Trade Fair when a power cut made it impossible to brew coffee.
Hail that unsung genius who exemplifies the inventive improvisation so typical of his compatriots.

Going on and on about our past

Greek history: It never ends.

Greek history: It never ends.
ARIS MESSINIS/AFP via Getty Images
As schoolchildren we learn our very long history in three yearly instalments: firstly, Classical history that quickly stops once the Romans enter the scene; then Byzantium; and finally Modern Greece (with half the syllabus being the 1821-1829 War of Independence).
Then, just in case we weren’t paying attention the first time round, we learn it all over again for another three years.
As a result we’re very aware that our past has been far more glorious than our present, so we’ll never stop reminding you that while our ancestors were inventing democracy and calculating π, the rest of Europe was worshiping trees.
Always, always agree: Yes, of course, “the West” owes everything to the Greeks — even though adherence to Aristotle’s teachings stifled scientific thought for centuries — and yes, of course, the Greeks first thought of the atom, the computer and the steam engine (all true).
But if we start claiming the discovery of Canada and interplanetary travel, you might want to change the subject.

Smoking more

Fresh food, stale air -- al fresco cafes are still frequented by smokers.

Fresh food, stale air — al fresco cafes are still frequented by smokers.
LOUISA GOULIAMAKI/AFP via Getty Images
Our obsessive concern with health is only marred by a blind spot as regards smoking, for 37% of us puff cigarettes, the highest percentage in the European Union.
Although a law banning smoking in enclosed places has existed since 2010, it only started being enforced in 2019 after delays caused by the country’s recent financial crisis..
Still, as everyone eats al fresco, the regulations did not apply.
Militant anti-smokers will appreciate the island of Astypalaia. The local council has, perhaps somewhat optimistically, declared it smoke-free.

Celebrating Easter

Greek Easter: There will be fireworks.

Greek Easter: There will be fireworks.
LOUISA GOULIAMAKI/AFP via Getty Images
Much of our Christmas folklore is imported (tree, presents, turkey) so it’s to Easter Week we look for a slew of customs and traditions.
Each day has its own meaning with specific fasting dishes and a special hours-long Orthodox Mass that’s been unchanged in centuries.
In normal years, when the coronavirus hasn’t grounded us, it climaxes on Good Friday when every church has a procession of its own garlanded Christ’s Tomb through the parish streets; we mutely follow behind.
Saturday sees us all standing outside a church at midnight waiting for the bells to ring, for the fireworks to go off and for the familiar melody of “Christ is Risen” to be sung. And this goes on for the next 40 days in case someone missed the good news.
At home, a traditional offal soup (“mageiritsa”) awaits us — it tastes much better than it sounds — while the smell of roast lamb wafts in the air from makeshift garden spits all over the country on Easter Sunday.
Other countries have Christmas markets, New Year’s fireworks or Carnival celebrations, but nobody does Easter like us Greeks.

Making you feel welcome

Greece will still be offering warm welcomes... and delicious seafood... when the crisis is over.

Greece will still be offering warm welcomes… and delicious seafood… when the crisis is over.
Shutterstock
Zeus, ruler of all the gods, was the protector of hospitality (filoxenia) and vestiges of that innate concern about a guest’s well-being are still alive among the many family hotels scattered around Greece.
One of the secrets behind the explosive success of the tourism industry surely lies in the warm welcome visitors find in every corner of our country.
First-timers are shocked to find that the homemade dessert (to kerasma) at the end of their restaurant dinner is free, or that the digestif — usually mastiha liqueur — that accompanies their check is on the house.
They also discover that the long heart-to-hearts with the hotel matriarch are chats of genuine human concern rather than pointless gossip: the receptionist, the cleaner, the waiter, the cook really do want to know you better.
Let’s hope that the country will again be open for business soon.

Studying abroad

According to the Hellenic Quality Assurance Agency on Higher Education more than 38,000 Greeks studied in foreign universities in 2017. When it comes to overseas students in proportion to our population, we’re the seventh highest country in the world.
And our students do well: whether at Cambridge, Stanford or MIT, they often seem to be top of the class.
Greek families traditionally strive for a better future for their children and, it appears, our sons and daughters feel obliged to succeed in return.
Plus, a degree from a good foreign university has become a way of getting a job in recent economic hard times, given that the percentage of our unemployed graduates reached 20% in 2018.

Eating well

Taramasalata (Ταραμοσαλάτα): Pictured with fellow Greek appetizers, taramasalata is naturally a gray-yellow color, but is usually dyed pink.
Foodfolio/Newscom
For a nation without kosher or halal restrictions — or maybe because of the long interaction with such neighboring cultures — we Greeks are incredibly picky.
We typically snub supermarkets and buy fresh fruit and vegetables in one of the thousands of farmers’ markets that pop up on the streets of every village and town — even in the capital.
Restaurant menus mark with an asterisk meat and fish dishes whose ingredients have been deep-frozen and not bought fresh from the local butcher or fishmonger.
Greece has been through many crises in its history and when the current one is over, the foodie scene will be the first to bounce back immediately — of this, I’m sure.

Ν. Αλιβιζάτος: Ποια δημοκρατία μετά τον COVID-19;

0
ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ*

Αδεια χθες η πλατεία Συντάγματος, πρώτη ημέρα εφαρμογής των μέτρων περιορισμού της κυκλοφορίας.

Για τους ανθρώπους της γενιάς μου, αυτούς δηλαδή που γεννηθήκαμε λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (τους λεγόμενους baby boomers), η πανδημία του κορωνοϊού ενδέχεται να αποδειχθεί η μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής μας. Γιατί ο COVID-19 δεν πλήττει, όπως οι παλαιότεροι ιοί, τους νέους (τέτοιος ήταν ο ιός της ισπανικής γρίπης, το 1918-1919, ο οποίος, μόνο στη Γαλλία, προκάλεσε 240.000 θανάτους), αλλά προπάντων τους ηλικιωμένους. Δηλαδή, εμάς, τους «άτακτους παππούδες» της γενιάς του ’68. Λες και μας καλεί να πληρώσουμε αναδρομικά για τις «αμαρτίες» μιας ζωής. Τι να πρωτοθυμηθούν οι «επικριτές» μας; Τη σεξουαλική απελευθέρωση, το ροκ εντ ρολ, την αλαζονεία των «επιτυχημένων» ή τον ανάλγητο καταναλωτισμό;

Oμως, δεν είναι μόνον οι αδιόρθωτοι ηθικολόγοι και οι πάσης φύσεως ζηλωτές του «ένδοξου» παρελθόντος που αναζητούν τα αίτια της πανδημίας στον εκσυγχρονισμό και στην παγκοσμιοποίηση. Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν πολιτικοί και διανοούμενοι τόσο στο ένα όσο και στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος. Eτσι, ο Ντόναλντ Τραμπ επιμένει να αποκαλεί τον κορωνοϊό «κινεζικό», ο δε Ματέο Σαλβίνι να αποδίδει τη διάδοσή του στην Ιταλία στους Αφρικανούς μετανάστες. Oσο για την άκρα Αριστερά, ο Ιταλός φιλόσοφος Τζόρτζιο Αγκάμπεν βλέπει στην πανδημία που πλήττει τη χώρα του την επιβεβαίωση της θεωρίας του για την «κατάσταση εξαίρεσης», στην οποία τάχατες οδηγεί όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες ο καπιταλισμός. Είναι τόσο παλαβές οι απόψεις του εξ επαγγέλματος προκλητικού αυτού στοχαστή, ώστε ακόμη και ο Σλαβόι Ζίζεκ, ο γνωστός υποστηρικτής του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, τον αποδοκίμασε δημοσίως. (Ξεχωριστή, βέβαια, κατηγορία από μόνη της αποτελεί η Εκκλησία της Ελλάδος. Δεν μιλώ, ασφαλώς, για την Ορθοδοξία, που την τιμή της έσωσε για μία ακόμη φορά ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αλλά για τη ΔΙΣ και τους ελλαδικούς μητροπολίτες. Με αφορμή τη συζήτηση για τη Θεία Κοινωνία, έδωσαν ένα ακόμη δείγμα –μοναδικό παγκοσμίως, θα τολμούσα να πω– αρτηριοσκληρωτικής προσήλωσης στους τύπους εις βάρος της ουσίας, θέτοντας αυτή τη φορά σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή χιλιάδων πιστών.)

Για όσους επιμένουν να σκέπτονται ορθολογικά, δεν είναι βεβαίως της στιγμής να αναζητήσουν τα βαθύτερα αίτια της τρέχουσας πανδημίας. Oταν περάσει η μπόρα, ιατροί, βιολόγοι, περιβαλλοντολόγοι και κοινωνικοί επιστήμονες θα έχουν άπλετο χρόνο να εγκύψουν σε αυτά, με επιστημοσύνη και νηφαλιότητα. Προς το παρόν, δύο είναι τα ερωτήματα που λογικά θα πρέπει να μας απασχολήσουν. Πρώτα πρώτα, αν γίνεται ό,τι είναι δυνατό για να αποτραπεί η εξάπλωση του COVID-19 στη χώρα μας και γενικότερα. Και δεύτερον, ποιοι είναι οι καταλληλότεροι τρόποι για να αποτραπεί μια χειρότερη πανδημία αύριο, χωρίς να διακυβευθούν οι κατακτήσεις της νεοτερικότητας και του σύγχρονου συνταγματικού πολιτισμού.

Στο πρώτο ερώτημα, ως νομικός, δεν μπορώ να κρύψω την ικανοποίησή μου βλέποντας δίπλα όχι μόνον στον Eλληνα πρωθυπουργό, αλλά και στους Ευρωπαίους ομολόγους του, να στέκονται και να έχουν τον πρώτο λόγοι οι ειδικοί. Η «νίκη» του κ. Τσιόδρα δεν ανήκει μόνο στον ίδιο. Είναι νίκη του ορθολογισμού εις βάρος των σαλτιμπάγκων και των κάθε είδους λαϊκιστών. Από εκεί και πέρα, για εμένα τουλάχιστον, ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η αποφασιστικότητα με την oποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ακολουθώντας τις υποδείξεις των ειδικών, αντέδρασε εγκαίρως και χωρίς να λογαριάζει το πολιτικό κόστος. Διαφοροποιούμενος σε ανύποπτο χρόνο από τον Μπόρις Τζόνσον, έδειξε πόσο αβάσιμες είναι οι επικρίσεις που εκτοξεύονται εναντίον του για νεοφιλελεύθερες τάχα πολιτικές. Τολμώντας εκεί όπου, σε θεωρητικά πιο προηγμένες χώρες, οι ομόλογοί του δίστασαν, φαίνεται να πρόλαβε τη γενίκευση του κακού.

Σε αυτό τον κ. Μητσοτάκη διευκόλυνε και το Σύνταγμα, που του επιτρέπει να νομοθετεί χωρίς χρονοτριβή. Με τη συνετή χρήση τους, παρά τα δρακόντεια μέτρα που επιβάλλουν, οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου σήμερα «δικαιώνονται». Πέρα όμως από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, η επιτυχία –εάν και εφόσον επιβεβαιωθεί– θα ανήκει εξίσου και στη γενιά των πενηντάρηδων του στενότερου επιτελείου του, που έδωσαν σοβαρά δείγματα επαγγελματισμού και αυταπάρνησης. Θέλω να πιστεύω ότι ο πραγματισμός που επιδεικνύει αυτή την περίοδο και ο Αλέξης Τσίπρας θα βοηθήσει την Αριστερά να ξεπεράσει την αναχρονιστική προκατάληψή της εναντίον των «τεχνοκρατών».

Κοντολογίς, η Ελλάδα και –για να είμαστε ακριβοδίκαιοι– η Κεντροδεξιά των σημερινών 40άρηδων και 50άρηδων δείχνει να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

Oσο για το αύριο, έχει υποστηριχθεί σοβαρά ότι, όπως έως τώρα μιλούσαμε για την μ.Χ. εποχή (σε αντιδιαστολή προς την π.Χ.), σε λίγο θα διακρίνουμε τη «μετά κορωνοϊό» περίοδο από την «προ κορωνοϊού». Δεν χρειάζεται να συμμερίζεται κανείς την απαισιόδοξη αυτή εκτίμηση για να σημάνει τον συναγερμό για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Τα συστήματα εντοπισμού και παρακολούθησης που χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Σιγκαπούρη και το Ισραήλ δοκιμάζουν αυτή την περίοδο για την ανίχνευση πιθανών φορέων, αν χρησιμοποιηθούν ασυλλόγιστα, θα καταφέρουν καίριο πλήγμα στην ιδιωτικότητά μας και άλλα θεμελιώδη δικαιώματα. Τα συστήματα υγείας, εξάλλου, θα πρέπει μοιραία να ξανασχεδιασθούν ενόψει της αρχής της πρόληψης, η οποία θα επιβάλλει δράσεις όπως ο καθολικός εμβολιασμός του πληθυσμού, τα υποχρεωτικά τεστ σε διάφορες φάσεις της ζωής μας και η δημιουργία εξειδικευμένων νοσηλευτικών μονάδων, που κανείς έως χθες δεν μπορούσε να φαντασθεί και που ακόμη και οι πιο ακραιφνείς επικριτές του κρατισμού θα αναγκασθούν να αποδεχθούν.

Σε επίπεδο δημοκρατικών θεσμών, εξάλλου, θα περιορισθούν δίχως άλλο οι συνεδριάσεις πολυμελών συλλογικών σωμάτων σε τοπικό, εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. (Την προσεχή Πέμπτη, θυμίζω, η Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά εξ αποστάσεως, με ηλεκτρονική επικοινωνία των συμμετεχόντων.) Διερωτάται, εντούτοις, κανείς αν το Skype μπορεί να διασφαλίσει την απρόσκοπτη και ειλικρινή διαβούλευση που μόνον η φυσική παρουσία των διαλεγομένων μπορεί να εγγυηθεί. Τέλος, σε επίπεδο καθημερινότητας, δεν είναι μόνο το ηλεκτρονικό εμπόριο που θα γενικευθεί. Είναι η εξ αποστάσεως εργασία, η εξ αποστάσεως διδασκαλία και η εξ αποστάσεως ψηφοφορία.

Πέρα όμως από τα ανωτέρω, στις πολιτικές για την αντιμετώπιση μιας νέας, ακόμη καταστρεπτικότερης πανδημίας ελλοχεύει ο ακόλουθος κίνδυνος, που είναι ακόμη πιο ύπουλος, καθότι δυσδιάκριτος: Με την επιβολή της απομόνωσης είναι πολύ πιθανό να ενισχυθεί η ατομικότητα και η νοοτροπία τού «ο καθένας για την πάρτη του».

Και τούτο εις βάρος της συλλογικότητας, πάνω στην οποία στηρίζεται η καθημερινότητα της δημοκρατίας αλλά και της κοινωνικής συμβίωσης γενικότερα. Διότι, παρά τη μοναξιά που ενδημεί ιδίως στις μεγάλες πόλεις, η ζωή μας έως σήμερα στηριζόταν στη ζεστασιά της φυσικής επικοινωνίας, είτε πρόκειται για τη διασκέδαση και τον αθλητισμό, είτε για τον έρωτα και την αγάπη, είτε ακόμη και για τη θρησκευτική λατρεία. Αν αυτή περιορισθεί, όπως πολλοί προβλέπουν ότι θα συμβεί για να αποτραπούν νέες πανδημίες, τότε πολύ φοβούμαι ότι την κοινωνική συνοχή μας, αν όχι και την ίδια τη δημοκρατία, θα απειλήσουν άλλοι, εξίσου αποτρόπαιοι κίνδυνοι.

Το ερώτημα, συνεπώς, που σήμερα θέτω απλώς για συζήτηση είναι το ακόλουθο: Μήπως θα πρέπει από τώρα να ενισχύσουμε τα υπάρχοντα και να δημιουργήσουμε τα νέα εκείνα εθελοντικά δίκτυα τα οποία, πολύ προτού χρειασθεί να παρέμβει το κράτος και το δημόσιο σύστημα υγείας, θα συνδράμουν τις ευάλωτες προπάντων ομάδες του πληθυσμού –πρώτα πρώτα τους ηλικιωμένους, τους ενδεείς και τους χρόνια νοσούντες– για να ξεπεράσουν τη μοναξιά και να αντιμετωπίσουν εγκαίρως τον επερχόμενο κίνδυνο;

Για να ενθαρρύνει τη δημιουργία τέτοιων δικτύων, το κράτος, εκτός από τους μηχανισμούς του και το ΕΣΥ, διαθέτει ένα «υπερόπλο», δυστυχώς λησμονημένο. Αναφέρομαι στην παράγραφο 4 του άρθρου 25 του Συντάγματος, που του δίνει τη δυνατότητα «να αξιώνει από τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους» όχι μόνον της «εθνικής», μα και της «κοινωνικής αλληλεγγύης».

Ας σκεφτούμε πόσο πολλές ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες μπορούν να στηριχθούν στη σπουδαία αυτή διάταξη. Και ας διερωτηθούμε μήπως και η κοινωνία των πολιτών πρέπει και αυτή να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν.

* Ο κ. Νίκος Κ. Αλιβιζάτος είναι ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

kathimerini.gr

Bill Gates Calls For National Tracking System For Coronavirus During Reddit AMA

0
Matt Perez

Topline: A week after stepping down from the boards of Microsoft and Berkshire Hathaway, Bill Gates, cofounder of Microsoft and the second-richest person in the world with a net worth $97.8 billion, took to reddit for an Ask Me Anything on the Covid-19 coronavirus pandemic, sharing his thoughts on how best to deal with the outbreak and its possible long-term effects on the world.

  • A TED Talk by Gates from 2015 recently emerged called “The Next Outbreak? We’re Not Ready,” given during the Ebola epidemic, but as the White House administration faces criticism for not reacting quick enough, Gates reiterated that, “We did know it would happen at some point, either with a flu or some other respiratory virus…There was almost no funding.”
  • Following the eventual end of the pandemic, Gates hopes that countries can work together to better prepare for similar situations, including the “need to have the ability to scale up diagnostics, drugs and vaccines very rapidly…the technologies exist to do this well if the right investments are made”; the $100 million his and his wife Melinda’s Gates Foundation donated to fight the coronavirus is focused on those three areas.
  • Dr. Anthony Fauci, the director of the National Institute of Allergy and Infectious Diseases, this week said that mass production of a vaccine would likely not occur for another 12-18 months, and Gates concurred, saying that lots of manufacturing will need to be built to provide “billions of vaccines to protect the world” and that the first vaccines, which would “go to healthcare workers and critical workers…could happen before 18 months if everything goes well, but we and Fauci and others are being careful not to promise this when we are not sure.”
  • A study released this week by Imperial College in the UK stated that even with mitigation, the U.S. could see around 1 million deaths from the coronavirus, but Gates cautioned that “the parameters used in that model were too negative,” pointing to China as “the most critical data we have” and that its social distancing approach was “able to reduce the number of cases.”
  • Responding to a question on the Netherlands’ “controlled distribution” strategy, Gates countered saying “The only model that is known to work is a serious social distancing effort (‘shut down’),” estimating that “If a country does a good job with testing and ‘shut down’ then within 6-10 weeks they should see very few cases and be able to open back up”; however, he also admitted that “The U.S is still not organized on testing.”
  • Gates called for a “national tracking system similar to South Korea, saying that “in Seattle, the [University of Washington] is providing thousands of tests per day but no one is connected to a national tracking system” and that “Whenever there is a positive test it should be seen to understand where the disease is and whether we need to strengthen the social distancing.”
  • With social distancing and many of his other answers, though, he addressed the difficult schism between wealthy and developing nations, saying that “rich countries” that push for testing and practice social distancing should avoid high levels of infection within 2-3 months, though, “I worry about all the economic damage but even worse will be how this will affect the developing countries who cannot do the social distancing the same way as rich countries and whose hospital capacity is much lower.”

Crucial Quote: Gates addressing a now deleted question: “My retiring from public boards was not related to the epidemic but it does reinforce my decision to focus on the work of the foundation including it’s work to help with the epidemic.”

Key Background: Gates, who is now focusing more on the Gates Foundation, was joined by the foundation’s global health lead Dr. Trevor Mundel and his chief scientific adviser, Dr. Niranjan Bose.

According to Johns Hopkins University, there have been 214,894 confirmed cases of the coronavirus with 8,732 reported deaths. Along with the White House’s recommendation to avoid groups of over 10 people, some cities and counties in the U.S., like the Bay Area in California, may soon order “shelter in place” measures to further curb the spread of the virus.

Follow me on Twitter. Send me a secure tip.

I’m the reporter for the Games section of Forbes.com. I previously served as a freelance writer for sites like IGN, Polygon, Red Bull eSports, Kill Screen, Playboy and PC…

I’m An ER Doctor In NYC. Trump’s Coronavirus Plan Isn’t Just Dangerous, It’s Deadly.

0

huffpost.com

“President Trump, I beg you to take this pandemic more seriously and I am begging you to do it now.”

Dear Mr. President,

I am an emergency medicine resident physician in one of the biggest hospital systems in New York City, the epicenter of the COVID-19 pandemic in the United States. In the past several weeks, I have taken care of countless patients with COVID-19 ― some who didn’t seem so sick and some blue in the face and gasping for air 70 times a minute. I have put my face inches from theirs and inserted breathing tubes into their trachea, putting myself and everyone else in the room at exponentially higher risk of contracting this disease.

As I’ve sat in a room full of coughing patients for 60 hours a week, I have worried about my own safety now and in the coming months as this pandemic gets worse and our completely inadequate supply of personal protective equipment rapidly disappears. There is a major shortage of face masks, along with other supplies, across the country and without them, it can be next to impossible to keep health care workers safe and working to support the increasing number of patients who are arriving at our hospital and clinic doors.

I have sent some not-so-sick patients home and I have seen some patients die right in front of my eyes. I have spoken on the phone to the sobbing mother of a young man admitted to the intensive care unit, and told her, “No, you are not allowed to enter the hospital to see your critically ill son because we are not letting family members into the hospital during this pandemic.” To say that I have experienced countless heartbreaking moments over the past several weeks would be an understatement.

In the next couple of days or weeks, we will run out of hospital beds and ventilators. The number of critically ill COVID-19 patients who come to my hospital seems to double every day. If things continue this way, I will soon be forced to make decisions about who deserves a shot at life and who I will allow to die, and that is an unthinkable thing to have to consider, much less do.

Tell me ― when there is only one ventilator available, should it go to the young nurse or the elderly woman with multiple comorbidities who has an advanced directive that says “do not intubate/do not resuscitate”? How about the single mother of three? Or the deeply respected emergency medicine attending doctor I worked with last week? How about the middle-aged man with some medical comorbidities and corny jokes who reminds me of my father ― or is my father? Or maybe the person in prison for rape? How about the person of color in jail for marijuana possession? How about a beloved and wealthy celebrity? How about the homeless person with alcohol use disorder who spits on my fellow medical professionals and me when we try to help? How about the homeless person who lives on my street corner and smiles at me every day and says “God bless you”? It’s not so easy choose, is it?

If things continue this way, I will soon be forced to make decisions about who deserves a shot at life and who I will allow to die and that is an unthinkable thing to have to consider, much less do.

This past week, between 12-hour shifts working in the emergency department and the newly created COVID respiratory unit, I have done everything I can think of to stop that nightmare scenario from arriving. I have posted on social media begging my friends and family to stay home. I have signed countless petitions and contacted my local government pleading for more personal protective equipment and ventilators. If I learn of other things I can do, I will do those, too.

My governor, Andrew Cuomo, has tirelessly worked to obtain more personal protective equipment and ventilators. He has begged you to nationalize the effort to acquire medical supplies and you have denied him. He’s begged for citizens to stay home and, while some are listening, many are not and if they don’t, it will be disastrous. But there’s only so much the governor ― or any of us ― can do alone. At this point, there may be only so much we can do together. But we must try.

On Tuesday you told Fox News you would “ love to have the country opened up and raring to go by Easter.” You said you chose Easter because, “you will have packed churches all over our country, I think it would be a beautiful time and it is just about the timeline that I think is right.” The thought of this makes me nauseous. If we do that, exponentially more people will get this disease, our hospital system will not have the capacity to handle it, and health care professionals like me will have to let countless people die while continuing to put our own lives ― and possibly the lives of the people we love ― at risk.

When we run out of ventilators ― and we will if we lift the social distancing restrictions that are in place and this pandemic continues to spread as it already has ― I will not be ready to make these decisions about who deserves to live and who deserves to die. When those moments come, I do not know how I will be able to sleep at night. Will you? Now is not the time to let our guards down.

You have the power to be remembered as someone who did the right thing. I beg you to help me and other health care workers save countless lives ― possibly including our own ― so that we as a nation don’t have to suffer the unthinkable devastation looming on the horizon. I beg you to take this pandemic more seriously and I am begging you to do it now.

Sincerely,

Rachel Sobolev, MD

Rachel Sobolev is a second year emergency medicine resident in New York City. She feels passionately about being right at the intersection of health care and current events, and providing high quality health care to all types of people regardless of their background.

Do you have a compelling personal story you’d like to see published on HuffPost? Find out what we’re looking for here and send us a pitch!

 

North Macedonia, Albania get green light for EU membership talks

0

 

 

 

 

 

 

#

 

By 

Ministers hail move as sign bloc can still take big decisions during coronavirus crisis

EU foreign ministers gave the go-ahead on Tuesday for North Macedonia and Albania to begin talks to join the bloc, overcoming years of tension between member countries over the issue.

The decision, made by videoconference due to the coronavirus pandemic, means the two Balkan nations will be the first countries to begin EU membership negotiations since Serbia started on the same path in 2014.

Ministers presented the decision as proof that the 27-member bloc could reach agreement on a topic that had long been divisive, even as Europe is in the grip of the coronavirus crisis.

“The EU remains operational,” Andreja Metelko-Zgombić, Croatia’s secretary of state for European affairs, declared in a video press conference after the meeting.

North Macedonia’s Foreign Minister Nikola Dimitrov said the fact that “the EU found the will, the energy and strength” to make the decision “during these trying times is a very important signal for us.”

“Europe is keeping its promise. Albania and North Macedonia are thus embarking on the next stage of their journey towards the EU” — Heiko Maas, German foreign minister

“Once the coronavirus is behind us, we have a European future before us,” he told POLITICO by telephone from Skopje. “It’s a beam of light in this darkness all around.”

Gent Cakaj, the Albanian acting foreign minister, said in a tweet that his country “will deliver key priorities” and continue with “unprecedented reforms.”

EU members failed on three previous occasions to agree on inviting the two countries to begin membership talks. Capitals in favor of opening talks, such as Berlin and Rome, argued both countries had implemented democratic reforms as demanded by the EU. They also cautioned that failing to issue invitations would give rival powers such as Russia, Turkey, China and Gulf states more influence in the Balkans.

Other countries, such as France, the Netherlands and Denmark, were skeptical. French President Emmanuel Macron declared the EU should not contemplate adding new members before reforming itself and that the accession process was badly flawed. Officials from skeptical capitals also expressed concern that inviting in more countries from a region with deep-seated organized crime and corruption problems would be unpopular with voters at home and boost nationalist populists.

North Macedonia’s Foreign Minister Nikola Dimitrov | Dimitris Tosidis/EPA

However, a compromise was found that included revamping the accession process and imposing additional conditions on Albania that will have to be met before talks can begin.

Dutch Foreign Minister Stef Blok noted the conditions on Tirana “all related to the rule of law and the fight against corruption.”

“We agreed that we must first judge whether Albania has fulfilled all these preconditions before the negotiations can actually begin,” he said.

His German counterpart, Heiko Maas, struck a more upbeat note.

“Europe is keeping its promise. Albania and North Macedonia are thus embarking on the next stage of their journey towards the EU. This is the overdue recognition of their reform achievements,” he said. “Stable and efficient democratic constitutional states in the Western Balkans are in our own strategic interest. And orientation towards Europe’s model of peace, freedom and prosperity remains the strongest stability factor for our neighborhood.”

The European Commission, a strong supporter of opening talks with both countries, welcomed Tuesday’s decision. “Today credibility has been delivered,” said Enlargement Commissioner Olivér Várhelyi. Commission President Ursula von der Leyen declared herself “delighted.”

However, since no date was officially indicated for them, it could be some time before either country can begin talks, which are expected to last many years and offer no guarantee of eventual membership.

The European Commission will present a framework for negotiations with the two countries, which has also to be agreed by EU countries, and an “intergovernmental conference” will take place. Albania will have to fulfill additional conditions before it is deemed ready for each of those steps.

Várhelyi sought to address fears the opening of talks could take significant time, or that they could be opened only for North Macedonia. “There’s continuous progress and I think that by June, when we come with the annual enlargement package … you’ll see that most of this will already been met by Albania,” he said.

As Tuesday’s decision was taken in a videoconference, which does not have the status of an official meeting, it will be formally approved via a written procedure. The move is also expected to be approved by EU heads of state and government, who are holding a videconference of their own on Thursday.

Hans von der Burchard and Andrew Gray contributed reporting.

https://www.politico.eu/article/north-macedonia-albania-eu-membership-talks/

ANIXNEFSEIS web tv: Που το πάει η Τουρκία, εν μέσω κορονοϊού, στον Έβρο; Πως θα αντιδράσει η Ελλάδα;

5

Τι προτείνουν οι:

-Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Αντιστράτηγος ε.α.

-Γεώργιος Χατζηθεοφάνους, Υποστράτηγος ε.α.

-Δημήτρης Τσαϊλάς, υποναύαρχος ε.α. Δείτε το βίντεο.

Η Τουρκία συνεχίζει να προκαλεί στον Έβρο με τον υβριδικό πόλεμο που έχει εξαπολύσει κατά της Ελλάδας. Και αυτό, παρά τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει με τον κορονοϊό. Τα ίδια σοβαρά προβλήματα με τη πανδημία αντιμετωπίζει και η Ελλάδα και το ερώτημα είναι αν η κατάσταση στον Έβρο θα συνεχιστεί με ανοικτό ορίζοντα. Η παραπαίουσα Ευρωπαϊκή Ένωση περιορίζεται στα λόγια και σε οικονομική ενίσχυση αλλά το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Θα πρέπει είτε να συνετίσει τον Ερντογάν να σταματήσει την πίεση που ασκεί στην Ελλάδα είτε να συμμετάσχει με ανθρώπινες δυνάμεις στον Έβρο. Η διάρρηξη του Έβρου θα σημάνει εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες στις ευρωπαίκές χώρες και αυτό θα πρέπει να γίνει σαφές και κατανοητό στις ευρωπαϊκές ηγεσίες. Ο Ερντογάν ακολουθεί, επίσης, και μια άλλη ύπουλη τακτική απέναντι στην Ελλάδα με την εργαλειοποίηση του διεφθαρμένου Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Πάνω απο τριάντα χιλιάδες “μετανάστες εστάλησαν στην Αλβανία τους οποίους ο Ράμα θέλει να εγκαταστήσει στη Βόρειο Ήπειρο. Τίποτε δεν αποκλείει αν πάρουν σήμα απο τις τουρκικές αρχές να επιχειρηθεί μια “μεταναστευτική” εισβολή στην Ελλάδα και απο την πλευρά της Αλβανίας.

Τι προτείνουν για όλα αυτά οι:

-Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Αντιστράτηγος ε.α.

-Γεώργιος Χατζηθεοφάνους, Υποστράτηγος ε.α.

-Δημήτρης Τσαϊλάς, υποναύαρχος ε.α. Δείτε το βίντεο.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ.

3

Ξεκίνησαν με το οικουμενικό όραμα του Ρήγα, διότι σε οικουμενικό χώρο εξαπλώθηκαν, απο την αρχή, και κινήθηκαν αποτελεσματικά. Δεν τα κατάφεραν.
Δημιούργησαν, όμως, έναν μικρό πυρήνα εθνικού κράτους το οποίο σιγά σιγά, παρά τα προβλήματα επεξέτειναν.
Πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να αναβιώσουν τα παλιά.
Δεν μπόρεσαν με την τραγική απώλεια ενός ζωτικού χώρου απο όπου ξεκίνησε η επιστήμη και η φιλοσοφία τους.
Σκοτώθηκαν αρκετές φορές μεταξύ τους για λόγους ακατανόητους, με τρομερές επιπτώσεις στη μοίρα τους.
Έφθασαν στον σκληρό πυρήνα των πιο ανεπτυγμένων χωρών αλλά έπεσαν βαρύγδουπα με την πρώτη μεγάλη κρίση.
Κάτι δεν πήγε καλά.
Προσπαθούν να το ερμηνεύσουν αλλά είναι διχασμένοι. Δεν γνωρίζουν αν θέλουν να συγκροτούν την ίδια ανθρώπινη κοινότητα.
Αλλά και οι διεθνείς ενώσεις που συμμετείχαν, που τους εξασφάλιζαν ασφάλεια και ευημερία άρχισαν να αποδομούνται.
Συναισθάνονται πως , και πάλι, είναι μόνοι και πως πρέπει να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους.
Όποιος αισθάνεται μέλος αυτής της κοινότητας ανθρώπων που ονομάζονται Έλληνες ας βάλει ένα χεράκι.
Και άλλες φορές ήρθαμε σε δύσκολες καταστάσεις. Τα καταφέραμε.
Θα τα καταφέρουμε και τώρα.
Χρόνια πολλά σε όλους και στην πολιτεία μας απο την εξέλιξη της οποίας νοηματοδοτούμε τη ζωή μας.

Παντελής Σαββίδης

Turkey Uses Hagia Sophia as Mosque for Islamic Prayer Again

0

As much of the world is struggling against the coronavirus pandemic, the Islamists in Turkey appear to hold on to their everlasting agenda: Forced Islamization and violation of non-Muslims.

Adhan (Islamic call to prayer) and the Koranic verses  Surat Al-Fath and Surat An Nasr were recited by two “imams” of the Hagia Sophia Church/museum, the pro-government newspaper Yeni Akit reported on March 23. The paper called the historic Cathedral the “Grand Hagia Sophia Mosque”.

“For the first time in history, acoustic test recordings of adhan and the Koran, which were recited with naked voice, were made in Hagia Sophia,” the paper said.

The paper went on to falsely claim that the “Hagia Sophia Mosque was unlawfully converted into a museum when it was a mosque.”

In fact, Hagia Sophia (Greek for “Holy Wisdom”) was built in the 6th century CE (532–537) under the direction of the Byzantine emperor Justinian I in Constantinople and remained the world’s largest cathedral for nearly 1,000 years until the Ottoman Turks invaded the city and looted it.

In 1930s, Turkey changed the city’s name to “Istanbul” and converted the mosque into a museum – another violation of the historic structure that was built as and meant to be a cathedral.

Referring to the Ottoman sultan Mehmet II, who invaded and captured the city in 1453, as the “Conquerer” (Fatih), and the Hagia Sophia as his “trust”, the paper asked:

“Will the longing for [Ottoman sultan] Fatih’s trust, Hagia Sophia, finally end?”

Why are some people so obsessively yearning for a Cathedral’s conversion to a mosque?

According to the 2019 statistics of Diyanet (Presidency of Religious Affairs), there are 84,684 mosques across Turkey, which means there is no shortage of mosques in the country.

“I can only think of one reason,” wrote the author Wesley J. Smith.

“As a shout of Islamic triumphalism. What a mistake that would be. Christians would rightly consider it an intentional insult. The international community would see it as an open rejection of its diversity agenda. Moreover, I think that a relatively secular Turkey acting so radically would demonstrate to the world that despite moderate Muslims’ many assurances to the contrary, contemporary Islam is intolerant in outlook, belligerent toward non-believers, and dangerously hegemonist in its intentions.”

What’s even more tragic is that there is no longer a strong Christian presence in Turkey that could get organized and oppose the abuses against the historic Cathedral.

The reason for that is the decades-long persecution of Christians in the country.

From 1913 to 1923, a genocide was carried out against Christians in Ottoman Turkey; in 1941-1942, there was an attempt to enlist and enslave all non-Muslim males in the Turkish military — including the elderly and mentally ill — to force them to work under horrendous conditions in labor battalions; in 1942, a Wealth Tax was imposed to eliminate Christians and Jews from the economy; in 1955, there was an anti-Greek pogrom in Istanbul; and in 1964, the remaining Greeks were forcefully expelled from Turkey. All of the above and more contributed to the ethnic cleansing of Christians in Turkey.

During all these abuses, the possessions of Christians were also targeted. The government and the private citizens of Turkey have seized and claimed ownership of the properties and lands of Christians that were murdered, deported or had to flee.

Author Raffi Bedrosyan explains:

“If not destroyed outright or left to deteriorate, the church and school buildings were converted into banks, mosques, state schools, community centers, stables, or warehouses. Armenian houses were taken over by local Turks and Kurds, or by Muslim refugee settlers from the Balkans. The Armenian economic assets such as farms, orchards, olive groves, stores, factories, mines became the foundation stones of the Turkish economy and the starting capital of most of the wealthy Turkish industrialists of today. The Turkish government continued the seizure of Armenian assets and the legalization of it up until the 2000s. With legislation brought in 1974, more than 1,400 legally obtained assets of the Istanbul Armenian charitable foundations since 1936, were declared illegal and seized by the state.”

The Greek, Assyrian and other Christian properties have also been exposed to a similar treatment at the hands of the government and Muslim citizens of Turkey.

Today, the latest target of Turkey’s aggression against Christian religious liberty is the Hagia Sophia Cathedral/museum, which is now a mosque.

However, many Muslims that are abusing the Hagia Sophia historic Cathedral and other Christian properties do not even see their actions as a type of abuse, violation, crime or aggression. To them, it is just the normal or even glorious way to treat Christians and other non-Muslims as well as their places of worship. And that is what makes political Islam the most perilous ideology that is extremely hard, if not impossible, to reach a common ground and achieve peaceful, meaningful coexistence with.

Uzay Bulut is a Turkish journalist formerly based in Ankara.

jihadwatch.org

Ο Μπάιντεν συμβουλεύεται τον Ομπάμα, στήριγμα της εκστρατείας του

0

Του Giampiero Gramaglia

Δημοσιογράφος, Σύμβουλος του Think Tank Istituto “Affari Internazionali”. Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στις 23.03.2020 με την ακόλουθη διεύθυνση https://www.affarinternazionali.it/blogpost/225-biden-consulta-obama-perno-della-campagna/

Επιμέλεια-Μετάφραση: Ιωάννης Ε. Χρυσάφης, δημοσιογράφος

Ο Τζο Μπάιντεν, ο προπορευόμενος στην κούρσα για την υποψηφιότητα του Δημοκρατικού Κόμματος στον Λευκό Οίκο, ανακοίνωσε ότι θέλει να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν, “μέσα στις επόμενες εβδομάδες”,  τη διαδικασία επιλογής της αντιπροέδρου του: Ο Μπάιντεν έχει ήδη δεσμευτεί ότι θα συμπορευθεί με μια γυναίκα. Μιλώντας στους χρηματοδότες του, ο επί οκτώ χρόνια αντιπρόεδρος του Μπαράκ Ομπάμα είπε ότι έχει ήδη συζητήσει με τον πρώην πρόεδρό του και ότι έχει συντάξει έναν κατάλογο τουλάχιστον έξι / επτά γυναικών υποψηφίων.

Η δήλωση του Μπάιντεν επιβεβαιώνει τον σημαντικό και καθοριστικό ρόλο που ο Ομπάμα είχε και έχει στην κούρσα του 2020 για το χρίσμα του δημοκρατικού υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ. Ο Ομπάμα, μετά τις προκριματικές στη Νότια Καρολίνα που κέρδισε ο Μπάιντεν στις 29 Φεβρουαρίου, οργάνωσε και επιτάχυνε την απόσυρση των υποψηφιοτήτων όλων των υπολοίπων κεντρώων υποψηφίων και τη σύγκλιση αυτών με τον πρώην αντιπρόεδρό του: Τους Pete Buttigieg, Amy Klobuchar και μετά την Σούπερ Τρίτη 3 Μαρτίου, Mike Bloomberg.

Ο στόχος του Ομπάμα και του κόμματος επί του οποίου διατηρεί μια αποφασιστική επιρροή είναι: Να αποτρέψει την εξασφάλιση του χρίσματος από τον Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος θεωρείται ακατάλληλος για να νικήσει τον Ντόναλντ Τραμπ τον Νοέμβριο. Με την εκστρατεία που έχει σταματήσει λόγω της έκτακτης ανάγκης από τον κορωναϊό, η κούρσα δεν έκλεισε, αλλά επίκειται: Ο Μπάιντεν, στις ψηφοφορίες του Μαρτίου, έχει αποκτήσει ένα σαφές προβάδισμα, όσον αφορά τόσο σε εκλέκτορες όσο και ως αξιόπιστος υποψήφιος για την προεδρία, με τον Σάντερς να μην φαίνεται να είναι σε θέση να ανακάμψει. Έστω και αν η έκτακτη υγειονομική κατάσταση προσθέτει μεταβλητές που πριν ήταν αδιανόητες στο προεδρικό παιχνίδι.

Το ότι ο Ομπάμα θα ήταν αναπόφευκτο σημείο αναφοράς για την εκστρατεία των Δημοκρατικών για τις ΗΠΑ 2020 είχε ήδη εκδηλωθεί ξεκάθαρα όταν αρκετοί υποψήφιοι για το χρίσμα είχαν επιλέξει να χρησιμοποιήσουν λέξεις και εικόνες του πρώην προέδρου στα  διαφημιστικά τους σποτ και να αναφέρονται σε αυτόν στις συζητήσεις και τις συγκεντρώσεις, προσπαθώντας να εμφανίζονται κατά κάποιον τρόπο ως οι κομιστές της «κληρονομιάς» του: Αυτή η πρακτική ήταν ευκολότερη για τον Μπάιντεν, ο οποίος ήταν ο αντιπρόεδρός του, παρά για τους άλλους. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η ψήφος των μαύρων πηγαίνει στο Μπάιντεν σε υπέρμετρο βαθμό.

Ωστόσο, πολλοί περίμεναν ότι ο Ομπάμα -ο οποίος ποτέ δεν έδωσε επίσημη έγκριση στον πρώην αντιπρόεδρο – θα έμενε έξω από την κούρσα, παρά το γεγονός ότι είχε τις απόψεις του σχετικά με τα προγράμματα και τους υποψηφίους, και ότι θα επεφύλασσε στον εαυτό του το ρόλο του συνεκτικού παράγοντα του κόμματος όταν θα κριθεί το χρίσμα, υπερβαίνοντας τις διαιρέσεις που είναι αναπόφευκτες στις προκριματικές διαδικασίες. Αντιθέτως, ο πρώην πρόεδρος παρενέβη νωρίτερα και ήταν καθοριστικός.

Τα περισσότερα από τα σποτάκια που προβλήθηκαν έδειχναν εικόνες του Ομπάμα που επαινούσε τους υποψηφίους με το όνομα ή τις φωτογραφίες τους με τον πρόεδρο. Ο Μπάιντεν ήταν ο πρώτος που εργαλειοποίησε τη σχέση του με τον Ομπάμα, τοποθετώντας τον στο επίκεντρο ενός σποτ για την Ημέρα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: Όταν ο Ομπάμα τον τίμησε με το μετάλλιο της ελευθερίας, την υψηλότερη διάκριση των ΗΠΑ, αποκαλώντας τον «σταθερό, ταπεινό και ειλικρινή υπηρέτη της χώρας”.

Από την πλευρά του ο Bloomberg, σε ένα σποτ που κόστισε 1,2 εκατομμύρια δολάρια, έδειξε τον Ομπάμα να τον αποκαλεί “ένα ηγέτη της χώρας”. Και η Elizabeth Warren την τιμή που της απέτισε ο Ομπάμα το 2010 για τη δημιουργία της υπηρεσίας για την προστασία των καταναλωτών: «Η Elizabeth κατανοεί αυτό που πιστεύω, δηλαδή ότι μια ισχυρή και αναπτυσσόμενη οικονομία ξεκινάει με μια ισχυρή μεσαία τάξη».

Ιωάννης Ε. Χρυσάφης, Δημοσιογράφος

[email protected]