Αρχική Blog Σελίδα 2515

Άδικη η επίθεση στο Νίκο Δένδια

Από
anixneuseis
-
19

του Γιώργου Χατζηθεοφάνους*

Ο Νίκος Δένδιας δέχθηκε μια αδικαιολόγητη επίθεση, ακόμη και από νεοδημοκράτες, για τη ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών με την οποία χαιρέτισε την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Βόρειας Μακεδονίας κάτι που έπρεπε να πράξει  για τυπικούς λόγους αλλά και για ουσιαστικούς.  Γιατί ουσιαστικούς;  Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.

Αναμφισβήτητα η Ελλάδα έπρεπε να λύσει τα προβλήματα με τους γείτονες και να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια για δύο λόγους: Πρώτον για να αναβαθμίσει τη θέση της στο διεθνές περιβάλλον και κυρίως εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.  Και δεύτερον να συγκρατήσει (Στρατηγική ανάσχεσης)  την Τουρκική επιρροή στα Βαλκάνια, η οποία επιχειρεί να επιβάλει την Τουρκική Εθνική Συνείδηση σε όλες τις μουσουλμανικές μειονότητες και προωθεί το θρησκευτικό φονταμενταλισμό εκμεταλλευόμενη τα θεσμικά προβλήματα και τη διαφθορά των γειτόνων καθώς επίσης και τη φτώχεια των λαών. Και οι δύο λόγοι άπτονται ζωτικών εθνικών μας συμφερόντων.

Ωστόσο οι περισσότεροι Έλληνες διαφώνησαν, με δυναμικό μάλιστα τρόπο, στην παραχώρηση του ονόματος, έστω κι ως συνθετικό, παρά τα παραπάνω,  θεωρώντας ότι η ζημιά που τελικά προκλήθηκε στα εθνικά συμφέροντα με τη Συμφωνία μακροχρόνια θα είναι πολύ μεγαλύτερη και παρουσιάζονται βέβαιοι πως το μέλλον θα τους δικαιώσει.  Και βέβαια αυτό είναι κατανοητό και σεβαστό στο πλαίσιο της δημοκρατίας για όλους πλην της προηγούμενης Κυβέρνησης που διαχειρίστηκε με αλαζονικό τρόπο τη Συμφωνία αγνοώντας όλους όσους εξέφρασαν διαφωνία.

Η Συμφωνία παρά τις αντιρρήσεις τους όμως προχώρησε, τέθηκε σε ισχύ και πλέον δεν αλλάζει.  Σύμφωνα με το άρθρο 20 οι διατάξεις της Συμφωνίας θα παραμείνουν σε ισχύ για αόριστο χρονικό διάστημα και είναι αμετάκλητες ενώ δεν επιτρέπεται καμία τροποποίηση στα άρθρα 1(3) και 1(4) δηλαδή στα ζητήματα της ονομασίας και εθνότητας-Γλώσσας. Με βάση το άρθρο 19 οι όποιες διαφορές προκύψουν θα επιλύονται μεταξύ των δύο χωρών ενώ σε περίπτωση αδυναμίας θα ζητούν τη συνδρομή του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και εάν οι διαφορές παραμένουν τη λύση θα δίνει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.   Κι αν υποθέσουμε πως η Ελλάδα πετύχει την λύση, καταγγελία ή ακύρωση της Συμφωνίας το αποτέλεσμα θα είναι δυσμενές για τη Χώρα μας καθόσον η Κυβέρνηση των Σκοπίων με νέο έγγραφο στον ΟΗΕ θα επανέλθει, εφόσον η Συμφωνία των Πρεσπών θα έχει λυθεί, στην αρχική ονομασία δηλαδή «Δημοκρατία της Μακεδονίας».  Στο μεταξύ η ενδιάμεση Συμφωνία έχει πάψει να ισχύει και βέβαια η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν αναστέλλεται. Και βέβαια ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι για μια Χώρα που στην αντιμετώπιση της Τουρκικής απειλής επικαλείται μονίμως το διεθνές δίκαιο να δώσει την εντύπωση στο διεθνές περιβάλλον ότι δεν σέβεται τις συμφωνίες. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να ζητάς την αναθεώρηση μιας πρόσφατης συμφωνίας έχοντας δίπλα μια Τουρκία που με κάθε τρόπο επιδιώκει την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923.

Δεν αποτελεί οδυνηρή ήττα και ανοσία,  από τη στιγμή που το όνομα, ως συνθετικό,  παραχωρήθηκε αμετάκλητα πλέον,  να συνεχίσουμε την εχθρική μας στάση απέναντί τους που αναμφισβήτητα  οδηγεί σε βλάβη των εθνικών μας συμφερόντων; Τι εξυπηρετεί πλέον αυτή η στάση πέραν του εγωισμού μας; Το εθνικό συμφέρον επιβάλει να ασχοληθούμε από δω και πέρα με το δεύτερο μέρος της Συμφωνίας που αφορά στην προώθηση της συνεργασίας με τους γείτονες σε πολιτικό, οικονομικό, επιστημονικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό επίπεδο για τους λόγους που έχουν παραπάνω αναφερθεί.

Πρέπει επίσης να τους στηρίξουμε στην προσπάθεια ικανοποίησης των προϋποθέσεων ένταξης στην ΕΕ αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο.  Η ΕΕ δεν είναι όπως το ΝΑΤΟ. Υπάρχουν κανόνες η παραβίαση των οποίων οδηγεί σε επιβολή σοβαρών κυρώσεων και συμπεριφορές εκτός των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών δεν γίνονται αποδεκτές. Το ίδιο ισχύει και για την Αλβανία. Κανένας Ράμα δεν θα μπορεί να προβαίνει σε αυθαιρεσίες διώξεων της ελληνικής μειονότητας στη Βόρειο Ήπειρο όπως τώρα πράττει με εντολές του Ερτογάν.  Ούτε ως σκέψη θα του περνά από το μυαλό να δεχθεί με εντολή του Ερτογάν μετανάστες στη Β. Ηπειρο, που θα αποτελέσει σοβαρό κίνδυνο για τη Χώρα μας εάν τελικά υλοποιηθεί.

Με την ένταξή τους στην ΕΕ,  δεν θα έχουμε πλέον δίπλα μας failed states με ότι αυτό σημαίνει για την Τουρκία και την ασφάλειά μας γενικότερα.    Δεν είναι τυχαίο που η Συμφωνία με τους γείτονες ενόχλησε την Τουρκία. Δημόσια τους μάλωσε ο Τσαβούσογλου πριν  μερικούς μήνες γιατί δέχθηκαν να αλλάξουν το όνομά τους. Καταλαβαίνουν πως χάνουν το προνόμιο να κάνουν ότι θέλουν εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση που σήμερα στις χώρες αυτές επικρατεί. Και βέβαια κανείς δεν είπε πως όλα αυτά θα γίνουν εύκολα από τη μια μέρα στην άλλη. Όμως είναι μονόδρομος πλέον για τη Χώρα μας.

Κάποια στιγμή πρέπει να παραμερίζουμε τον εγωισμό μας όσο δύσκολο κι αν αυτό είναι για εμάς τους Έλληνες,  που  η ιστορία μας είναι γραμμένη με αγώνες και η πολεμική αρετή κατέχει ξεχωριστή θέση στο αξιακό μας σύστημα, με αγάλματα και ονόματα ηρώων σε δρόμους σε κάθε γωνιά της Ελλάδας,  και να σκεφτούμε στη βάση του Εθνικού Συμφέροντος όπως άλλωστε κάνουν ακόμη και οι ισχυρές δυνάμεις του πλανήτη. Είναι ο μόνος δρόμος για μια πραγματικά ισχυρή Ελλάδα που θα  μπορεί να υποστηρίξει αποτελεσματικά τα εθνικά της συμφέροντα. Είναι ο μόνος δρόμος για να πάψουμε να προσθέτουμε νέες επετείους για χαμένες πατρίδες και νεκρούς ήρωες σε εποχές που το διεθνές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από μια επικίνδυνη για την ειρήνη αστάθεια!!!

Η επίθεση που ο κ. Δένδιας δέχθηκε εκτός από άδικη είναι και επικίνδυνη. Δεν γνωρίζω εάν την επόμενη φορά λειτουργήσει στην κατεύθυνση της υποστήριξης των εθνικών συμφερόντων ή επιλέξει την αποφυγή νέων επιθέσεων. Και βέβαια όλα αυτά θα είχαν αντιμετωπιστεί εάν είχε εκπονηθεί και εφαρμοστεί μια αποτελεσματική εθνική στρατηγική. Όταν τα εθνικά συμφέροντα δεν έχουν προσδιοριστεί από την Κυβέρνηση και δεν έχουν συμφωνηθεί με το λαό όπως επιβάλλεται στη δημοκρατία ο καθένας τα προσδιορίζει μόνος του. Τι έχεις Γιάννη;  Τι είχα πάντα…

   Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΦΑΝΟΥΣ είναι υποστράτηγος ε.α., οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Εθνική Στρατηγική-Πρόταση για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο», η Β’ έκδοση του οποίου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης.  

ΗΠΑ: Περισσότερο φως στον βιολογικό μηχανισμό μετάδοσης του κορονοϊού μέσα στο σώμα

Από
anixneuseis
-
0

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ, ΟΧΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Από
anixneuseis
-
7
ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ
 
Επικίνδυνος ο πανικός αλλά επικίνδυνη και η νάρκη
Όσο επικίνδυνος είναι ο πανικός μιας κοινωνίας, άλλο τόσο επικίνδυνη είναι και η νάρκη της.
Δεν πρέπει να τρομοκρατηθούμε αναλύοντας την κρίση που βιώνουμε και τις επιπτώσεις της αλλά και δεν πρέπει να αδιαφορούμε για το άμεσο μέλλον μας.
Γιατί ορισμένα από τα σενάρια των επόμενων μηνών είναι εφιαλτικά.
Με δύο λόγια πρέπει να προετοιμαστούμε για το ευτυχέστερο, το μέτριο και το δυστυχέστερο σενάριο.
Θα μου πείτε θα το κάνει η κυβέρνηση αλλά, επειδή πιστεύω ότι το καθεστώς μας πρέπει να είναι δημοκρατικό και στις πιο δύσκολες στιγμές (αυτό δεν έκανε ο Περικλής;), θα πρέπει τα ζητήματα να τεθούν δημοσίως.
Αν εξαιρέσουμε το πιο αισιόδοξο σενάριο, για τα άλλα θα αντιμετωπίσουμε μια οξεία οικονομική κρίση. Και εδώ όλοι πρέπει να έχουμε άποψη, να την καταθέσουμε δημοσίως και εκείνη που θα αποφασίσει είναι, βεβαίως, η κυβέρνηση.
Θα ήθελα, λοιπόν, να επισημάνω τα εξής:
1.-Οι ειδικοί επιστήμονες προέκριναν τον σημερινό τρόπο διαχείρισης της κρίσης σε σχέση με τον Βρετανικό και Σουηδικό που βασίστηκε στην ανοσία της αγέλης. Καλώς. Αλλά το ερώτημα είναι μέχρι πότε; Πόσο μπορεί να αντέξει το κράτος και οι οργανισμοί από τους οποίους πληρώνεται ο έλληνας πολίτης να καταβάλουν μισθούς και συντάξεις, χωρίς να έχουν έσοδα;
2.-Ακόμη και αν υπάρξει περικοπή στο ήμισυ (εκεί παραπέμπουν οι δημόσιες δηλώσεις περί περικοπής στο ήμισυ του μισθού της προέδρου, των βουλευτών κλπ), μέχρι πότε θα μπορούσε να καταβληθεί αυτό το ποσό;
3.-Είναι διαφορετικό πράγμα να περικόπτεις στο ήμισυ έναν βουλευτικό μισθό 6 ή 7 χιλιάδων ευρώ και διαφορετικό να περικόπτεις μια σύνταξη 1000 ευρώ , ή έναν μισθό 800 ευρώ.
4.-Ανεξαρτήτως του αν υπάρξει ευρωπαϊκή ενίσχυση (προσωπικά δεν το πιστεύω διότι σε τέτοιες στιγμές η κάθε χώρα κοιτά το συμφέρον της και οι Γερμανοί, που ηγούνται της Ευρώπης, είναι το πρότυπο αυτού του είδους), θα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τις δυνατότητες της χώρας.
5.-Οι αρμόδιοι επιστήμονες πιστεύουν πως μέχρι τέλος Απριλίου το πρόβλημα με τους θανάτους θα κορυφωθεί και μετά θα αρχίσει να παρουσιάζεται ύφεση.
Με βάση όλα αυτά, μήπως θα πρέπει να αναζητηθεί μια μέση οδός μεταξύ του απόλυτου εγκλεισμού και της αδρανοποίησης κάθε οικονομικής δραστηριότητας και της θεωρίας της αγέλης;
Έτσι:
1.-Μήπως θα πρέπει από τώρα να ετοιμαζόμαστε για μια επαναδραστηριοποίηση της οικονομίας σε τομείς που δεν φέρουν τους ανθρώπους σε επαφή (το πιο εύκολο παράδειγμα που μου έρχεται στο νου είναι η πώληση βιβλίων ή άλλων πραγμάτων διαδικτυακά), η τους φέρουν σε μερική επαφή με τη λήψη μέτρων προφύλαξης; Δεν μπορεί να έχω συνολική εικόνα της οικονομίας, αυτό μόνο η κυβέρνηση μπορεί να το κάνει αλλά εκείνο που θέλω να πω είναι μετά τον Απρίλιο μήπως θα πρέπει να ενεργοποιηθούν οι τομείς της οικονομίας στους οποίους διασφαλίζονται οι παραπάνω προϋποθέσεις;
2.-Αυτό, βεβαίως, δεν μπορεί να γίνει μόνο στα όρια των εθνικών κρατών γιατί υπάρχουν δυναμικές οικονομικές δραστηριότητες προσανατολισμένες αποκλειστικά στις εξαγωγές. Μήπως θα πρέπει να τεθεί το ζήτημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο;
3.-Γιατί, σε τελική ανάλυση δεν έχει και τόση σημασία αν φθάσεις στο τέλος από τον κορονοϊό ή την οικονομική ένδεια και τα οικονομικά, ή άλλα, αδιέξοδα.
4.-Γι αυτό πρέπει να ξυπνήσουμε από το λήθαργό μας και να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε για το διαφαινόμενο αδιέξοδό μας.

Πίνχας Ινμπάρι: «Η Τουρκία, τελείωσε! Ελλάδα και Ισραήλ είναι οι πυλώνες της Δύσης»

Από
anixneuseis
-
0

March 29, 2020

 Μαρία Πολυζωίδου – Δημοσιογράφος

Ο Πίνχας Ινμπάρι, είναι ανώτατος αναλυτής στο Κέντρο Δημόσιας Διπλωματίας της Ιερουσαλήμ(JCPA). Επί πολλά χρόνια, ήταν στον εσωτερικό κύκλο αποφάσεων του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, Μπίμπι Νετανιάου και είναι βαθύς γνώστης της Ισραηλινής Διπλωματίας. Διατηρεί στενές επαφές με ανώτατα κλιμάκια σε όλα, σχεδόν, τα πολιτικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής και η γνώμη του έχει ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία.

Τον ευχαριστούμε θερμά, για τη μεγάλη τιμή να μας παραχωρήσει αυτή την αποκλειστική, αποκαλυπτική συνέντευξη. 

– Κύριε Ινμπάρι, μπορείτε να περιγράψετε με λίγα λόγια στους αναγνώστες μας, το σχέδιο ειρήνης του Προέδρου Τραμπ; 

«Είναι ένα εξαιρετικό σχέδιο, κατά τη γνώμη μου, επειδή τα προβλήματα της Μέσης Ανατολής είναι οικονομικά και όχι πολιτικά. Τα Αραβικά έθνη, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστινίων, έχουν χορτάσει από αρκετές πολιτικές λύσεις και πολιτικά συνθήματα. Αυτό που χρειάζονται, είναι τα χρήματα για να ζήσουν και να εργαστούν. Η τεράστια μετανάστευση της Αραβικής νεολαίας ακόμη και πριν από την Αραβική Άνοιξη, στην Ευρώπη, ήταν επειδή δεν είχαν λεφτά, γιατί αντί να τους προσφέρουν (οι Κυβερνήσεις τους) οικονομική ευημερία, τους προσφέρουν τη λύση του Παλαιστινιακού προβλήματος. Και ο Πρόεδρος Τραμπ, είναι ο πρώτος που καταλαβαίνει ότι πρέπει να ξεκινήσουμε με την οικονομία. «Ας έχουμε αρχικά ευτυχισμένους πολίτες και μετά, ας μιλήσουμε για λύσεις». Επίσης, η καλύτερη οικονομία, καθιστά τον εξτρεμισμό πιο αδύναμο. Επειδή οι εξτρεμιστές θέλουν φτώχεια. Εάν οι άνθρωποι δεν είναι φτωχοί, οι εξτρεμιστές δεν έχουν τίποτα να τους πουν. Ο Θεός δεν είναι λύση».

– Πώς προσεγγίζει το Ισραηλινό πολιτικό σύστημα το σχέδιο ειρήνης, μετά τις τελευταίες εκλογές; 

«Υπάρχει συναίνεση μεταξύ του Γκαντζ και του Νετανιάου σχετικά με το σχέδιο του Τραμπ. Θέλουν να βοηθήσουν τον Πρόεδρο Τραμπ να  προχωρήσει με το σχέδιό του και ευελπιστούμε, ότι στις επερχόμενες εκλογές θα επανεκλεγεί».  

– Ποια είναι η επίσημη Παλαιστινιακή θέση σχετικά με το σχέδιο και ποια είναι η θέση της Χαμάς;

«Η Χαμάς και η Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης έχουν την ίδια θέση. Είναι εντελώς αντίθετοι με το σχέδιο Τραμπ για διάφορους λόγους, όχι μόνο για έναν. Ο ένας είναι ότι ιστορικά, είναι αντίθετοι με οποιαδήποτε οικονομική λύση. Γιατί; Επειδή η ΟΑΠ και η Χαμάς έχουν ολοκληρωτική ιδεολογία. 

Η ΟΑΠ είναι μέρος του Παναραβισμού, της Αραβικής Αυτοκρατορίας. Όλοι πρέπει να είναι Άραβες. Δεν μπορείς να είσαι Εβραίος, δεν μπορείς να είσαι Χριστιανός, πρέπει να είσαι Άραβας. Αυτή είναι η ιδεολογία του Παναραβισμού. Η Οργάνωσης για την Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης είναι μέρος του. Αυτό το είδος της ολοκληρωτικής ιδεολογίας, δε θέλει ευτυχισμένους ανθρώπους, επειδή δεν μπορεί να τους κινητοποιήσει για να αγωνιστούν για το καθεστώς. 

Οπότε, οποιαδήποτε οικονομική προσέγγιση της κοινωνίας, την καταστρέφουν. Αντιλαμβάνονται τον ιδιωτικό τομέα ως εχθρό. Θέλουν να έχουν το μονοπώλιο στα πάντα. Αυτός λοιπόν, είναι ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο αντιτίθενται στο σχέδιο του Τραμπ.

Ο δεύτερος λόγος είναι προφανής, επειδή στόχος τους είναι να μην συμβιβάζονται. Οπότε, εάν ο Τραμπ τους πει, δεν μπορείτε να έχετε τα σύνορα που απαιτείτε, αλλά αντί για αυτά, θα έχετε καλύτερη οικονομία, αυτοί δεν πρόκειται να συμβιβαστούν. Και η Χαμάς, όμως, έχει την ίδια προσέγγιση. Επίσης, η Χαμάς είναι Πανισλαμιστικό κίνημα. Είναι, όμως και ολοκληρωτικό κίνημα, άρα τα θέλει όλα και δεν συμβιβάζεται. 

Αν συγκρίνουμε με το τι συνέβη στη Συρία, βλέπουμε το ίδιο πράγμα. Γιατί απέτυχαν όλες οι πολιτικές λύσεις στη Συρία; Επειδή κανένας δε θέλει να συμβιβαστεί. Όλοι, τα θέλουν όλα. Είναι ολοκληρωτικοί στο μυαλό και σε όλα. Κανείς δεν συμβιβάζεται. Αναρωτιέστε, πότε θα τελειώσει ο Εμφύλιος Πόλεμος στη Συρία; Όταν υπάρξει εξάλειψη – Γενοκτονία, από τη μία ή την άλλη πλευρά. Άρα και εδώ, έχουμε τον ίδιο τρόπο προσέγγισης. Απαιτούν τα πάντα και είναι πάση θυσία εναντίον της οικονομίας». 

– Ποια ήταν η αντίδραση της Ιορδανίας και του Ιράν στο σχέδιο;

«Το Ιράν είναι αντίθετο με όλα. Δε χρειάζεται λόγο για να είναι εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Για το Ιράν, οι ΗΠΑ είναι ο μεγάλος Σατανάς. Τέλος. Η Ιορδανία δεν είναι ακριβώς υπέρ του Τραμπ, αλλά δεν είναι και εναντίον του Τραμπ. Και εξηγώ. Στο θέμα αυτό, είναι περισσότερο υπέρ του Τραμπ, επειδή χρειάζεται τα χρήματα και για τα χρήματα που υποτίθεται ότι θα πάρει από τους Αμερικανούς, δε θα χρειαστεί να επιστρέψει τίποτα. Το τίμημα θα το πληρώσουν οι Παλαιστίνιοι. Οι Ιορδανοί θα πάρουν τσάμπα χρήματα. Οπότε, υπό αυτό το πρίσμα, είναι υπέρ του Τραμπ. 

Ποιο είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι η Ιερουσαλήμ. Γιατί το πρόβλημα είναι η Ιερουσαλήμ; Επειδή οι Χασεμίτες ήρθαν από τη Μέκκα. Στη Μέκκα, ήταν οι φύλακες, οι προστάτες των Ιερών Τόπων, της Μέκκα και της Μεδίνα. Ήρθαν στην Ιορδανία, αφού εξορίστηκαν από τους Σαούντ και νομιμοποιήθηκαν, όχι επειδή εκπροσωπούν τους Ιορδανούς, αλλά επειδή είναι οι προστάτες των Ιερών Τόπων. Και ποιος Άγιος Τόπος έμεινε γι’ αυτούς; Η Ιερουσαλήμ! 

Οι Ιορδανοί, υποψιάστηκαν τη στενή σχέση των Σαουδαράβων με τον Τραμπ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, εξαιτίας της αλλαγής στην τακτική τους ως οι Μουσουλμάνοι φύλακες της Ιερουσαλήμ. Και μάλιστα, για καλό σκοπό. Εξέτασαν την πιθανότητα να δώσουν άλλο τίτλο στο Μουσουλμανικό κόσμο της Ιερουσαλήμ, προκειμένου να καταλάβουν, ότι δεν είναι μόνο η Ιορδανία προστάτιδα της Ιερουσαλήμ, αλλά η Ιορδανία είναι ένα μέλος στην ομάδα των Μουσουλμανικών δυνάμεων. Αυτό, είναι πολύ επικίνδυνο για την Ιορδανία. Το Ισραήλ, είπε στους Αμερικανούς να είναι προσεκτικοί, επειδή δε θέλουμε να αλλάξει η κατάσταση με την Ιορδανία στην Ιερουσαλήμ». 

– Η κρίση με τον κορωνοϊό, επηρεάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες και τις σχέσεις στην περιοχή; 

«Φυσικά. Είναι πολύ νωρίς βέβαια, να πούμε τι συμβαίνει, αλλά οι αλλαγές είναι τεράστιες, κατά τη γνώμη μου. Και θα είμαι πολύ προσεκτικός, επειδή είναι πολύ νωρίς να πούμε οτιδήποτε. Φαίνεται, ότι η κρίση του κορωνοϊού ήρθε μετά την Αραβική Άνοιξη. Η Αραβική Άνοιξη άλλαξε πολύ την κοσμοθέαση των Αράβων. Κατάλαβαν, ότι ούτε ο Παναραβισμός, ούτε ο Πανισλαμισμός μπορούν να τους θεραπεύσουν. Το αντίθετο. Είναι η πηγή του προβλήματος. Είναι η ασθένεια. Το γνωρίζω από τις επαφές μου στη Συρία. Είναι Μπααθιστές, είναι Παναραβιστές και τώρα λένε, κάναμε λάθος. Άρχισαν να προσεγγίζουν το Ισραήλ … 

Τώρα με τον κορωνοϊό, οι Άραβες άρχισαν να καταλαβαίνουν γιατί ένα αποτυχημένο κράτος, όπως το δικό τους και με την κυβέρνηση που έχουν, ρισκάρουν τη ζωή τους. Ένα αποτυχημένο κράτος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην πρόκληση του κορωνοϊού. Αυτή τη στιγμή το πρόβλημα είναι ήδη 2-3 εβδομάδων και δεν μπορούμε να ξέρουμε πως θα εξελιχθεί στο μέλλον. Νομίζω, ότι η Αραβική Άνοιξη ταρακούνησε την Παναραβική και Πανισλαμική ιδεολογία και τώρα η κρίση του κορωνοϊού απέδειξε σε όλους, ότι χρειάζονται ισχυρές χώρες και αυτό μπορεί να τους πείσει, ότι το σχέδιο του Προέδρου Τραμπ είναι απαραίτητο, ώστε να χτίσουν κράτη με γερά θεμέλια. Κράτη που νοιάζονται για τους ανθρώπους όχι για τις ιδεολογίες. Αλλά, ακόμα, είμαστε στο ξεκίνημα». 

– Τι συμβαίνει με τις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας; 

«Πολύ κακή ιστορία».

– Η σχέση θεωρείται νεκρή; 

«Έτσι νομίζω. Ο Ερντογάν είναι Πανισλαμιστής. Δεν είναι έτοιμος να συμβιβαστεί για οτιδήποτε. Δεν μπορείς να του μιλήσεις για τίποτα. Όλοι είναι απογοητευμένοι από αυτόν. Καταλαβαίνω το σχέδιο του Τραμπ να κρατήσει μία σχέση μαζί του, επειδή η Αμερικανική διπλωματία χρειάζεται ακόμα μία πύλη για να μιλά με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Εδώ κράτησαν ανοιχτή την πόρτα στους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Νομίζω, ότι η Αμερική κρατά ελάχιστες σχέσεις με τον Ερντογάν, απλά για να έχει κάποιον να μιλά με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Κανένας δε θεωρεί τον Ερντογάν, σύμμαχο. Αυτό, έχει τελειώσει. Το ίδιο ισχύει και για το Ισραήλ. Τέλος η ιστορία με τον Ερντογάν». 

– Τι έχετε να μας πείτε για τις Ελληνοϊσραηλινές σχέσεις;

«Είμαι πολύ χαρούμενος να πω, ότι έχουμε εξαιρετικές σχέσεις και όχι μόνο λόγω της παρούσας κατάστασης στη Μέση Ανατολή, αλλά εξαιτίας κάτι πολύ, πολύ βασικού. Εμείς κι εσείς είμαστε οι πυλώνες της Δυτικής κοινωνίας. Εσείς δώσατε τη Φιλοσοφία κι εμείς δώσαμε τον Ηθικό Κώδικα. Και ο Ηθικός Κώδικας και η Φιλοσοφία, είναι οι πυλώνες του Δυτικού Πολιτισμού. Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει να είμαστε μαζί».

theflagreport.com

Αναθεώρηση των εθνικών στρατηγικών λόγω COVID-19

Από
anixneuseis
-
0

Του Δημήτρη Τσαϊλά*

Με μαντζούνια η ΕΕ κατά της πανδημίας

Από
anixneuseis
-
0
Του Νίκου Ιγγλέση  30/03/2020

Μια τεράστια οικονομική καταστροφή συντελείται σε παγκόσμια κλίμακα λόγω των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της πανδημίας του καροναϊού. Στην Ευρωζώνη η καταστροφή θα λάβει κολοσσιαίες διαστάσεις λόγω του ότι τα κράτη-μέλη είναι εγκλωβισμένα σ’ ένα νόμισμα που δεν μπορούν να εκδώσουν.

Όλες οι κυβερνήσεις της ζώνης του ευρώ ψάχνουν να βρουν δανεικά για να καλύψουν την τεράστια «μαύρη τρύπα» που δημιουργεί στους προϋπολογισμούς τους η κατάρρευση των εσόδων και η εκτίναξη των δαπανών. Στην Ευρωζώνη δεν υπάρχουν «λεφτόδενδρα». Αυτά ευδοκιμούν σ’ όλες τις άλλες χώρες του πλανήτη, που έχουν δικό τους νόμισμα και δική τους εθνική κεντρική τράπεζα.

Μπροστά στο υπαρξιακό αδιέξοδο μεγάλος καυγάς ξέσπασε μεταξύ των ευρώδουλων ηγετών. Ποιος θα δώσει τα δανεικά; Πόσα θα είναι τα δανεικά; Με τι όρους θα δοθούν τα δανεικά; Ποιος θα ελέγχει τα δανεικά; Η αποκαλούμενη «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», ήταν ανέκαθεν και αυτή δανεική.

Θα μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα μέχρις ότου οι πολίτες της ΕΕ αντιληφθούν ότι με «μαντζούνια» δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η μεγαλύτερη οικονομική κρίση από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η κρίση από οικονομική, σύντομα, θα μετεξελιχθεί σε κοινωνική και πολιτική. Η παγκοσμιοποίηση (ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, αγαθών – υπηρεσιών και ανθρώπων) πνέει τα λοίσθια και το κράτος-έθνος επανακτά τον κυρίαρχο ρόλο του. Εθνική κυριαρχία όμως δε νοείται χωρίς νομισματική ανεξαρτησία.

“Με μπλε χρώμα τα κράτη της Ευρωζώνης, με κόκκινο χρώμα τα κράτη της ΕΕ με εθνικό νόμισμα και με γκρι χρώμα οι τρίτες χώρες”

Τι συζητούν και τι μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις; Τι τους επιτρέπεται να κάνουν από το Σύμφωνο του Ευρώ (Euro Plus Pact);

Τα «μαντζούνια» η μόνη λύση.  

  1. Η έκδοση ευρωομολόγων. Εννέα χώρες της Ευρωζώνης, της Ελλάδας συμπεριλαμβανόμενης, ζήτησαν την έκδοση ευρωομολόγων, τα ονόμασαν και «κοροναομόλογα». Η Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Φιλανδία και άλλες χώρες της γερμανικής επιρροής εξέφρασαν την αντίρρησή τους αρνούμενες μια αμοιβαιοποίηση του χρέους. Το βασικό ερώτημα είναι: Ποιος θα εκδώσει τα ευρωομόλογα; Θα είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ, ο ESM, κάποιος άλλος φορέας ή τα κράτη-μέλη; Δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από τις Συνθήκες. Υπάρχει θεσμικό κενό. Ο ESM εκδίδει ήδη δικά του ομόλογα και αντλεί χρήματα από τις «αγορές», αλλά τα χρήματα αυτά δίνονται στα κράτη-μέλη στη βάση MoU, δηλαδή, μνημονίων.

Ό,τι κι αν αποφασιστεί, τα ευρωομόλογα είναι δανεικά που κάποια στιγμή πρέπει να επιστραφούν. Το μόνο όφελος που μπορεί να προκύψει είναι ένα χαμηλότερο επιτόκιο δανεισμού. Οι «αγορές» αξιολογούν θετικότερα ένα ομόλογο που θα εκδοθεί με την εγγύηση της Ευρωζώνης από ένα ομόλογο που θα εκδώσει η οικονομικά κατεστραμμένη Ιταλία ή η Ελλάδα. Τα επιτόκια είναι ήδη πολύ χαμηλά έως μηδενικά. Όλη η φασαρία γίνεται λοιπόν για κάποια δέκατα της μονάδας στο ύψος του επιτοκίου; «Μαντζούνια» για μια θανατηφόρα ασθένεια.

  1. Ποσοτική χαλάρωση (QE). Η ΕΚΤ ανακοίνωσε ήδη ένα νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων ύψους 750 δις. ευρώ μέχρι το τέλος του 2020. Δεν πρόκειται για κάτι το καινούργιο. Η ποσοτική χαλάρωση εφαρμόζεται εδώ και χρόνια, με πενιχρά αποτελέσματα. Από το Μάρτιο του 2015 δόθηκαν πάνω από 2,6 τρις. ευρώ για το σκοπό αυτό. Ουσιαστικά το πρόγραμμα αφορά την αγορά κρατικών, τραπεζικών και εταιρικών ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά, δηλαδή, αφού έχουν κυκλοφορήσει. Το μέτρο δίνει ρευστότητα στους σημερινούς κατόχους των ομολόγων αυτών και συγκρατεί τις τιμές τους. Όμως η ρευστότητα αυτή, όπως έχει αποδειχτεί μέχρι σήμερα, δε διοχετεύεται στην πραγματική οικονομία ελλείψει επενδυτικών προοπτικών αλλά, κατευθύνεται σε χρηματιστηριακά προϊόντα (σύνθετα ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια κλπ). Πρόκειται για ένα ακόμη «μαντζούνι» που έχει αποδειχθεί αναποτελεσματικό.

Η ΕΚΤ, από τις Συνθήκες, δεν λειτουργεί ως πιστωτής έσχατης ανάγκης όπως οι κεντρικές τράπεζες όλων των άλλων κρατών αλλά δανείζει με βάση ενέχυρα υψηλής αξιολόγησης. Τα ομόλογα που αγοράζει η ΕΚΤ, όταν λήξουν (ωριμάσουν) θα πληρωθούν στο 100% της αξίας τους από αυτούς που τα έχουν εκδώσει (κράτη, τράπεζες και επιχειρήσεις). Η δε ΕΚΤ θα κερδίσει τη διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και της ονομαστικής τιμής. Η κατανομή των 750 δις. θα καθορίζεται από την «κεφαλαιακή κλείδα», δηλαδή, το ποσοστό συμμετοχής κάθε χώρας στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΚΤ. Η Γερμανία συμμετέχει με 21,7%, η Ιταλία με 14,3%, η Ισπανία με 9,5% και η Ελλάδα με μόνο 2,3%.Τυχαίο ότι  όλα δουλεύουν για τον ηγεμόνα της Ευρωζώνης;

  1. Νέα Πιστωτική Γραμμή από ESM. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) διαθέτει δανειοδοτική ικανότητα 410 δις. Προτείνεται να δημιουργηθεί μια νέα πιστωτική γραμμή που θα εξασφαλίζει στα κράτη-μέλη φτηνό και μακροπρόθεσμο δανεισμό. Το ύψος αυτού του δανεισμού θα μπορεί να ανέλθει στο 2% του ΑΕΠ της κάθε χώρας, δηλαδή, για την Ελλάδα περίπου στα 3,8 δις. Μόνο που μέχρι σήμερα ο ESM συνοδεύει τα δανεικά με απόλυτο δημοσιονομικό έλεγχο (μνημόνια). Στο θέμα αυτό μάλλον θα υπάρξει κάποιος συμβιβασμός για χαλαρότερο έλεγχο αν και το Βερολίνο επιμένει, προσώρας, ότι πρέπει να ελέγχονται όσοι δανείζονται.

 

Συμπέρασμα

Όλες οι εναλλακτικές που προτείνονται αφορούν πρόσθετο δανεισμό. Ένα δανεισμό όμως που δε γίνεται για παραγωγικές επενδύσεις ή υποδομές που θα συμβάλλουν στη μελλοντική οικονομική ανάπτυξη αλλά, για την επιβίωση ανθρώπων που έπαψαν να εργάζονται και επιχειρήσεων που αναγκάστηκαν να κλείσουν. Όταν η πανδημία περάσει πώς θα πληρώνονται τα τοκοχρεολύσια όλων αυτών των δανείων; Ο μόνος τρόπος θα είναι η αύξηση των φόρων και η μείωση μισθών και συντάξεων. Ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας δήλωσε ότι, προς το παρόν, δεν εξετάζεται η μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; 

Μπροστά στον Αρμαγεδδώνα που έρχεται μια πατριωτική κυβέρνηση θα όφειλε πρωτίστως να υπερασπιστεί την ύπαρξη της χώρας και την επιβίωση των Ελλήνων και όχι τη σωτηρία του Ευρωσυστήματος. Απαιτείται άμεση παύση πληρωμής των τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους. Υπενθυμίζεται ότι το 2020 θα πληρωθούν 12,3 δις για χρεολύσια και 5,2 δις για τόκους, δηλαδή, συνολικά 17,5 δις. Άμεσος σχεδιασμός και προετοιμασία για την έκδοση εθνικού νομίσματος με το οποίο και μόνο θα καλυφθούν τα ελλείμματα και  θα παύσει ο αέναος δανεισμός. Δραχμοποίηση του ευρωχρέους και σύνδεσή του με τις γερμανικές οφειλές.

«Τα δάνεια δούλους τους ελεύθερους ποιεί…» Μένανδρος.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

«Το 40% των ψηφοφόρων της Λεπέν συνωμοσιολογεί για τον κορωναϊό»

Από
anixneuseis
-
0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Στις 11-1-2018 είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο στις Ανιχνεύσεις για την ανθούσα συνωμοσιολογία στη Γαλλία, όπως και αλλού όπου υπάρχουν «ψεκασμένοι», βασισμένο στα ευρήματα του Ifop (Institut français d’opinion publique). :http://www.anixneuseis.gr/?p=182531. Ο ίδιος φορέας δημοσκοπήσεων ξανα-ερεύνησε το ίδιο φαινόμενο από τις 24 έως 26 Μαρτίου 2020 επί 1.008 αντιπροσωπευτικών Γάλλων από 18 ετών και άνω,  για λογαριασμό του Ιδρύματος Jean-Jaurès και του Παρατηρητηρίου Conspiracy Watch.

Στα νέα ευρήματα θα αναφερθώ κυρίως παρακάτω τα οποία συνοψίζονται στο δημοσίευμα του ηλεκτρονικού Le Monde στις 28-3-2020 της Lucie Soullier, με τίτλο : «Πώς ο κορωναϊός  έγινε το γόνιμο έδαφος για τις θεωρίες συνωμοσίας» (Comment le coronavirus est devenu un terrain fertile pour les théories du complot).  Και δευτερευόντως σε μια συνέντευξη των ίδιων των δημοσκόπων Jérôme Fourquet  και Rudy Reichstadt  που παραχώρησαν στις 30-3-2020 στον  Tristan Berteloot στην ηλεκτρονική Libération, με τίτλο : «Γιατί οι εκλογείς του Εθνικού Συναγερμού πιστεύουν ότι ο κορωναϊός επινοήθηκε σε εργαστήριο» (Pourquoi les électeurs du RN croient que le coronavirus a été inventé en laboratoire).

Ποιο είναι το κύριο συμπέρασμα της διενεργηθείσας νέας δημοσκόπησης ;  «Ψεύτικες ειδήσεις και θεωρίες συνωμοσίας με ενίοτε αντισημιτικές παραμορφώσεις που κυκλοφορούν, κυρίως μεταξύ των νεότερων και των ψηφοφόρων του Εθνικού Συναγερμού (RN)», του ακροδεξιού κόμματος δηλαδή της Marine Le Pen. Ένας χάρτης που αναφέρεται σε μια Ιουδαίο-Τεκτονική συνωμοσία  με εβραϊκά αστέρια που συνδέονται με τους υπεύθυνους αξιωματούχους της πανδημίας. Διάφορα βίντεο που κατηγορούν την οικογένεια των Rothschilds ότι επωφελείται από την επιδημία. Άλλοι εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι ο ιός δεν θα υπήρχε, αν δεν προοριζόταν για «μια παγκόσμια εκστρατεία εμβολιασμού, συνοδευόμενη από ένα ηλεκτρονικό τσιπ» … Όπως γράφει και η Libération, η Λεπέν «αντιτάχθηκε στα 11 υποχρεωτικά εμβόλια». Έτσι, οι θεωρίες συνωμοσίας πολλαπλασιάζονται στα κοινωνικά δίκτυα, εδώ και εβδομάδες, γύρω από την πανδημία που προκάλεσε ο Covid-19. Και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που ο  Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) χαρακτήρισε σαρκαστικά αυτό το φαινόμενο μια «ειδησεο-δημία» (infodémie).

Σε αυτήν λοιπόν την ετήσια έρευνα η πλειονότητα των Γάλλων ερωτηθέντων (δηλαδή το 57%) πιστεύουν ότι ο κορωναϊός εμφανίστηκε με φυσιολογικό τρόπο, αλλά πάνω από τον 1 ερωτηθέντα στους 4 (δηλαδή το 26%) πιστεύει ότι κατασκευάστηκε σκόπιμα (το 17%) ή κατά λάθος (το 9%) στο εργαστήριο σκοτεινών δυνάμεων. Ο ευρωβουλευτής του Εθνικού Συναγερμού Gilbert Collard, όπως γράφει η Libération,  δήλωσε σε βίντεο ότι ο σύζυγος της πρώην υπουργού Υγείας  «είχε συμμετάσχει στη δημιουργία ενός εργαστηρίου τύπου P4 στο Wuhan», πόλη της Κίνας όπου ο Covid-19 ξαφνικά προέκυψε … υπονοώντας ότι ο ιός είχε δραπετεύσει από εκεί.

Για τον Rudy Reichstadt, ιδρυτή του Παρατηρητηρίου Conspiracy Watch, «πάλι το ίδιο πράγμα κάθε φορά … Όπως και μετά την 7η Ιανουαρίου 2015 [ημέρα της επίθεσης στη σατυρική εφημερίδα Charlie Hebdo] ή μετά την πυρκαγιά της Notre-Dame de Paris, ξαφνικά, συνειδητοποιούμε ότι υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας και στις οποίες κάποιοι προσχωρούν. Αλλά εμείς είχαμε τόσο εφησυχάσει επί χρόνια!»

Νέοι και φτωχότερες κοινωνικές τάξεις

Το μέσο πορτρέτο των Γάλλων, που είναι οι πιο ευεπίφοροι σε θεωρίες συνωμοσίας για την πανδημία, επιβεβαιώνει αυτό που οι προηγούμενες δημοσκοπήσεις αυτής της ίδιας έρευνας είχαν ήδη αποδείξει : δηλαδή οι νεώτεροι σε ηλικία και οι φτωχότερες κοινωνικές τάξεις είναι οι περισσότερο επιρρεπείς στην συνωμοσιολογία.

Το 28% των ατόμων  ηλικίας 18-24 ετών πιστεύει έτσι στην ιδέα ενός ιού που αναπτύχθηκε σκόπιμα σε ένα εργαστήριο. Δηλαδή 11 μονάδες περισσότερο από τον μέσο όρο των ερωτηθέντων, έναντι 6% των ατόμων 65 ετών και άνω. Το βιοτικό επίπεδο και το κοινωνικο-πολιτισμικό υπόβαθρο των ερωτηθέντων παρουσιάζει αξιοσημείωτες μεταβλητές : μεταξύ των πλουσίων κατηγοριών, μόνο το 10% των ερωτηθέντων (16 μονάδες κάτω από τον μέσο όρο) θεωρούν ότι ο κορωναϊός παράχθηκε σκόπιμα (4%) ή τυχαία (6%) σε ένα εργαστήριο, έναντι 30% μεταξύ των φτωχότερων κατηγοριών του πληθυσμού (22% σκόπιμα, 8% κατά λάθος).

«Τα πάντα συμβαίνουν ωσάν ένα κοινό με καλά γενεαλογικά, κοινωνικο-πολιτιστικά και πολιτικά χαρακτηριστικά να ήταν δομικά δεκτικό σε αυτές τις θέσεις ή τα επιχειρήματα και ανεξάρτητα από τη φύση της κρίσης. Η περίπτωση της επιδημίας Covid-19 έρχεται να το αποδείξει για άλλη μια φορά», συνοψίζουν ο Rudy Reichstadt και ο  Jérôme Fourquet, διευθυντής του τμήματος Opinion του IFOP, σε ένα σημείωμα που συνοδεύει τη δημοσκόπηση. Ακόμη περισσότερο σε ένα πλαίσιο αναγκαστικού εγκλεισμού στο σπίτι, όπου τα «κοινωνικά δίκτυα, δηλαδή τα κύρια εργαλεία για τη διάδοση ψεύτικων ειδήσεων, που διαβάζονται ευρέως, ιδίως από τους νέους».

«Η ακροδεξιά κολακεύει τα αντανακλαστικά της συνωμοσίας των υποστηρικτών της. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε το Σάββατο, σχεδόν ένας στους τέσσερις Γάλλους πιστεύει ότι ο ιός Covid-19 δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο. Αν κοιτάξετε πιο προσεκτικά, το 40% είναι οι ψηφοφόροι της Marine Le Pen», γράφει στην Libération ο Tristan Berteloot. Πράγματι, μόνο το 32% των ψηφοφόρων που ψήφισαν την Marine Le Pen στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2017 πιστεύουν ότι ο κορωναϊός εμφανίστηκε με φυσιολογικό τρόπο, δηλαδή 25 μονάδες λιγότερο από το μέσο όρο των Γάλλων ερωτηθέντων (57%),  30 μονάδες κάτω από τους ψηφοφόρους του Jean-Luc Mélenchon (62%) και 43 μονάδες λιγότερο από τους ψηφοφόρους του Μακρόν (75%). Αντίθετα, οι εκλογείς της Λεπέν κατά 38% πιστεύουν ότι ο κορωναϊός παρασκευάστηκε σκόπιμα σε ένα εργαστήριο, δηλαδή περισσότερο από το διπλάσιο του μέσου όρου των Γάλλων (17%), έναντι μόλις 6% μεταξύ των μακρονιστών ψηφοφόρων.

«Οι ψηφοφόροι της Λεπέν είναι οι πιο δεκτικοί στις θεωρίες συνωμοσίας γενικά. Αυτό είχε αποδειχθεί ήδη από το περασμένο έτος και εξακολουθεί να ισχύει», αναλύει η ιστορικός, ειδική για την άκρα δεξιά, Valérie Igounet, προσθέτοντας ότι από την αρχή της κρίσης της υγείας «οι ηγέτες του Εθνικού Συναγερμού (RN) σερφάρουν αδιαλείπτως  με θέμα το Κρατικό Ψέμα».

Ο Jérôme Fourquet και ο Rudy Reichstadt προσθέτουν μια εξήγηση στο σημείωμά τους : το ιδεολογικό και πολιτιστικό πεδίο αναπαραγωγής μιας ακροδεξιάς που ιστορικά παίζει για μεγάλο χρονικό διάστημα πάνω στα «σημασιολογικά μητρώα της επιδημίας, της διάδοσης  και της αναπαραγωγής  (των «αντεθνικών», των «μεταναστευτικών», των «ισλαμιστικών» ιδεών, κλπ ).  Η προσφυγή σε ιατρικές ή βιολογούσες μεταφορές είναι επομένως μέρος του παραδοσιακού ρεπερτορίου της εθνικιστικής δεξιάς από την εποχή του Drumont και του Maurras (δεξιά Φώτο) περνώντας από το Vichy». Η προσκόλληση του ακροδεξιού εκλογικού σώματος στις θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με το Covid-19 θα ενισχυθεί συνεπώς από μια «αυξημένη ευαισθησία», αναφορικά με τους κινδύνους και τα υγειονομικά σκάνδαλα.

Μη συσχετισμένη ανησυχία και συνωμοσία

Οι δημοσκόποι επεδίωξαν επίσης να μάθουν «εάν ο φόβος του ιού ήταν πιθανό να διεγείρει μια υψηλότερη πεποίθηση συνωμοσίας ή αντίστροφα», αλλά δεν βρήκαν συσχέτιση μεταξύ των συνωμοτικών τάσεων και του άγχους που συνδέεται με την επιδημία.

Οι «ανησυχούντες» (17%) και οι «μη ανησυχούντες» (18%) είναι περίπου ίσοι με το μέσο όρο των Γάλλων (17%) που πιστεύουν ότι ο ιός παράχθηκε σκόπιμα στο εργαστήριο.

Για τον Rudy Reichstadt, «οι άνθρωποι είναι ως επί το πλείστον ορθολογιστές» απέναντι στις θεωρίες συνωμοσίας, αλλά η κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία αποκαλύπτει, όπως και σε άλλες κρίσεις, μια τάση να μην υποτιμάται η συνωμοσιολογία στη γαλλική κοινωνία : «πάντα υπάρχει μια μη αναστρέψιμη μειοψηφία συνωμοσίας. Το σημαντικό είναι αυτή να μην αποκτήσει  πάρα πολύ μεγάλη σημασία, για να είναι αντιμετωπίσιμη. Εδώ, ο φόβος είναι ότι οι θεωρίες αυτές ξεχειλίζουν».

 

Ο Ερντογάν στο πηγάδι, με το δράκο, τα ποντίκια και το λιοντάρι

Από
anixneuseis
-
0
Ali Ağcakulu

Καθώς ταξιδεύει με ασφάλεια και με απόλυτη εμπιστοσύνη στην έρημο που έχτισε με τους φόβους του ή στη χώρα που μετατράπηκε σε έρημο, τινάχτηκε από τη θέση του σαν βέλος, από μια τρομερή φωνή που δεν είχε ξανακουστεί ποτέ. Άρχισε να φεύγει χωρίς να κατανοεί από ποια κατεύθυνση ήρθε ο ήχος. Καταλάβαινε ότι το θηρίο πλησίαζε από στιγμή σε στιγμή, όχι από τον ήχο των βημάτων, αλλά από τη θερμότητα ένοιωσε το λαιμό του ενώ τον έγλυφε το θηρίο.

Με την ελπίδα να βρει ζωή, ο Ab-I έτρεξε και μπήκε μέσα στο άνυδρο πηγάδι που είχε σκάψει από πριν. Για να γλυτώσει από τα νύχια του θηρίου, την τελευταία στιγμή κατάφερε να πηδήξει και να κρυφτεί στο βάθος του πηγαδιού. Σαν ένα άδειο σακί, έμεινε κρεμασμένος σε έναν ακανθώδη θάμνο που είχε φυτρώσει και προεξείχε στο τείχος του πηγαδιού. Το άτομο αυτό, που ξόδεψε τη ζωή του με το να εξαπατά τους άλλους και τον εαυτό του, ενώ κατευθυνόταν προς τον πάτο του πηγαδιού, αγκάλιασε τα ακανθώδη κλαδιά του θάμνου με τέσσερα χέρια.

Νόμισε  ότι σώθηκε. Αλλά εξαπατήθηκε και πάλι. Στον πυθμένα του πηγαδιού υπήρχε ένας δράκος με ένα στόμα όσο ήταν το στόμιο του πηγαδιού, και περίμενε το δόλωμά του. Οι φλόγες έβγαιναν από το στόμα του κάθε φορά που ανέπνεε. Όταν πήρε μια ανάσα, έτσι όπως ήταν αρπαγμένος από τον ακανθώδη θάμνο, έστεψε το βλέμμα του προς το στόμιο του πηγαδιού και τι να δει. Το τέρας που τον κυνηγούσε ήταν εκεί και ήταν ένα λιοντάρι της ερήμου. Το λιοντάρι φρουρούσε στην κορυφή του φρέατος, ενώ οι φλόγες που έβγαιναν από το στόμα του δράκου έφθαναν μέχρι τα πόδια του.

Ενώ ήταν κρεμασμένος στον ακανθώδη θάμνο και τα χέρια του είχαν αρχίσει να χαλαρώνουν, τον έπιασε τρόμος όταν είδε δύο ποντικούς, έναν άσπρο και έναν μαύρο, να κατατρώγουν τις ρίζες του θάμνου. Αντιμετώπιζε έναν διπλό κίνδυνο. Είτε να τον προδώσουν τα χέρια του είτε τα ποντίκια να φάνε τις ρίζες του θάμνου. Και στις δύο περιπτώσεις, θα έπεφτε στο φλεγόμενο στόμα του δράκου. Του είχαν μείνει μερικά λεπτά. Σύντομα θα γινόταν δόλωμα στο στόμα του δράκου. Δεν είχε καμία πιθανότητα επιβίωσης. Ενώ ήταν σ’ αυτή τη δύσκολη κατάσταση και κοίταζε απεγνωσμένα γύρω του, είδε σταγόνες μελιού που ρέουν μέσα από τα φύλλα του θάμνου. Ξεχνάει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και απλώνει τη γλώσσα του και αρχίζει να γλείφει το μέλι …

Στο έργο του, “Οι εξομολογήσεις μου”, ο Λέων Τολστόι περιγράφει αυτό το παραμύθι, ενώ αναζητούσε το νόημα της ζωής. Ωστόσο, είναι αδύνατο να συναντήσουμε την αρετή της εξομολόγησης στις ανατολικές κοινωνίες. Πόσοι επώνυμοι της Ανατολής έγραψαν ή θα γράψουν τις εξομολογήσεις τους;

Εμείς είμαστε μια κοινότητα της Ανατολής. Οι ιστορίες και οι μύθοι της Ανατολής, είναι σαν τους καθρέφτες στους οποίες αντικατοπτρίζεται η ζωή μας. Τα πρότυπα συμπεριφοράς που έχουν κληρονομηθεί από γενιά σε γενιά στην κοινωνία έχουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Ναι, η κοινωνία μας αναπαράγει πάντα το ίδιο κακό και είναι υποχρεωμένη να υφίσταται τις συνέπειες αυτού του κακού που δημιουργείται από τα ίδια της χέρια. Εάν πιστεύετε στην τύχη, καταλαβαίνετε ότι αυτό που λέω είναι σωστό και δίκαιο. Η μοίρα δεν έχει αδικήσει κανέναν μέχρι σήμερα.

Ένας ιός που εμφανίστηκε στην Κίνα μετατράπηκε σε απειλή για όλη την ανθρωπότητα. Ένα διαφορετικό είδος επιτίθεται για να καταστρέψει το ανθρώπινο είδος και η ανθρωπότητα έχει ήδη αρχίσει να υφίσταται σοβαρές απώλειες. Οι κοινωνίες, στην αρχή, αγωνίζονται με αυτόν τον θανατηφόρο ιό. Τουλάχιστον, οι ηγέτες των πολιτισμένων κοινωνιών που παρακολουθώ, νοιώθουν ότι είναι υπεύθυνοι και βγαίνουν σχεδόν κάθε μέρα στην κοινωνία εξηγώντας τα μέτρα που έχουν πάρει και ζητούν από τους πολίτες να πάρουν κι αυτοί συγκεκριμένα μέτρα. Στο βαθμό που το κοινό ενημερώνεται, επιδεικνύει συνειδητή και υπεύθυνη συμπεριφορά και συμβάλλει σε αυτόν τον τεράστιο αγώνα.

Εμείς είμαστε ακριβώς το αντίθετο. Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν δεν έχει καμία αίσθηση ευθύνης απέναντι στον λαό και γι’ αυτό εξαφανίστηκε με την εμφάνιση του ιού. Του έγινε συνήθεια κάθε φορά που συμβαίνει κάτι κακό σ’ αυτόν το λαό, να εξαφανίζεται. Όταν σκοτώθηκαν πρόσφατα δεκάδες στρατιώτες μας από τους Ρώσους στη Συρία, εξαφανίστηκε και πάλι. Δεν ξέρω πόσες μέρες αργότερα, τον είδαμε να εκτοξεύει μύδρους εναντίον των δολοφόνων των στρατιωτών και να επαινεί τους μεχμετσίκ*. Προφανώς δεν διάβασε την ιστορία του “Ροζ Χιτώνα”. Μα τι λέω, μήπως υπάρχει κάποιο βιβλίο που διάβασε;

Τώρα η κατάσταση είναι η ίδια. Ο λαός μπορεί να υποστεί τέτοιες απώλειες, που η κατάσταση να λάβει τέτοιες διαστάσεις, που να μην μπορέσει να την ελέγξει κανείς. Όμως ο ίδιος, έχει την αγωνία να εξασφαλίσει πρώτα τον εαυτό του και το χαρέμι ​​του. Έχει κλείσει όλες τις εισόδους και εξόδους στο παλάτι του, το οποίο μοιάζει με ένα το άνυδρο πηγάδι της ιστορίας του Τολστόι και έχει κλειστεί μέσα. Μην κοιτάτε την εξωτερική όψη του παλατιού. Υπάρχει και άλλο τόσο που χτίστηκε κάτω από τη γη, στα σκοτάδια. Ο ίδιος έχει αποσυρθεί στα υπόγεια, για να προστατευθεί από τον ιό.

Αυταπατάται. Διότι όταν αποφασίσει να βγει από τα σκοτεινά υπόγεια και τους διάδρομους του Παλατιού, για να επανέλθει και να βγει ξανά μπροστά στο λαό, ε τότε τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά απ’ όταν μπήκε. Όλα έχουν αλλάξει και όλοι έχουν καταλάβει τα πάντα. Όλοι θα δουν το αληθινό πρόσωπο του Ερντογάν. Έτσι, το περίφημο όνειρό του θα γίνει πραγματικότητα. Αλλά φοβάμαι ότι θα είναι πλέον αργά για όλους.

Ναι, αυταπατάται. Επειδή υπάρχει το αίσθημα του φόβου και η αγωνία να προστατεύσει τη ζωή του. Δεν το κάνει για δηλητηριάσει τη ζωή του. Ο Ερντογάν, λόγω των φόβων του, μετέτρεψε τη ζωή του σε μια αφόρητη παράνοια, το ίδιο έκανε και στο λαό. Κάποτε, όταν μια πεταλούδα έπεσε πάνω στο τζάμι της κρεβατοκάμαράς του, πετάχτηκε από το κρεβάτι του και υπό το φόβο της δολοφονίας του, έτρεχε από δω κι από κει στο παλάτι. Έτσι, αποφάσισε τελικά να αγοράσει το S-400 για να προστατεύσει το παλάτι του.

Ναι, τα τελευταία χρόνια η Τουρκία διάγει μια από τις πιο αδύναμες περιόδους της ιστορίας της. Αυτό που κάνει τη χώρα τόσο εύθραυστη είναι ο Ερντογάν και οι φόβοι του. Λόγω των εμμονών και των φόβων του Ερντογάν, έχουν καταστραφεί παρακαταθήκες αιώνων του κράτους, έχουν καταστραφεί όλα τα θεσμικά όργανα και πρόσωπα, που θεωρούσε ότι αποτελούσαν απειλή για τον ίδιο και τους στόχους του. Έστειλε στη φυλακή ανθρώπους που μπορούσαν να κρατήσουν όρθια αυτήν την κοινωνία, αληθινούς επιστήμονες, έντιμους επιχειρηματίες, έντιμους δημοσιογράφους, ηθικά στελέχη της Δικαιοσύνης και της Αστυνομίας, αφοσιωμένους γιατρούς και δασκάλους και πόσους άλλους τους στέρησε τη δουλειά τους, καταδικάζοντάς του σε κοινωνικό μαρασμό. Αυτοί που έμειναν πίσω, είναι εκείνοι που είναι στο περιβάλλον του Ερντογάν, εκείνοι που ονειρεύονται να τον διαδεχτούν και εκείνοι που έχουν συμφέροντα από την παραμονή του στην εξουσία.

Κατά συνέπεια, ο Ερντογάν από τη μια πλευρά ιδρώνει, αρπαγμένος από τα ακανθώδη κλαδιά του θάμνου, κρεμασμένος στο τείχος του πηγαδιού και από την άλλη γλείφει το μέλι από τα φύλλα του θάμνου, ενώ κάνει σχέδια για να μετατρέψει αυτή τη θανατηφόρα κατάσταση σε μια ευκαιρία για τον ίδιον. Εκμεταλλευόμενος αυτήν την κατάσταση, από τη μία παρέχει συμπληρωματική στήριξη στους υποστηρικτές του, που ζουν εδώ και χρόνια από τα κοινωνικά επιδόματα, από την άλλη, προετοιμάζει πακέτα για να σώσει τους επιχειρηματίες υποστηρικτές του που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση όπως όλοι οι άλλοι. Δεν παραλείπει να χρησιμοποιεί ακόμα και αυτήν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για να εξασφαλίσει ψήφους κάνοντας εκλογική επένδυση.

Σε μια περίοδο που ο κόσμος αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά προβλήματα, πήρε με το έτσι θέλω πίσω το δήμο Μπάτμαν και άλλους δήμους που είχε χάσει στις εκλογές.  Και αυτό το έκανε ενώ τα χέρια του έχουν μουδιάσει και θα πέσει μέσα στο στόμα του δράκου μετά από λίγα λεπτά ….

Τώρα το πρόβλημά του είναι να κάνει μια νέα χρυσή βολή, μια επιτυχία. Όπως φαίνεται από το πακέτο αμνηστίας που έστειλε στο Κοινοβούλιο, λόγω του κορωνοϊού, αυτό που θέλει είναι να σώσει εκείνους που σκότωσαν και διέπραξαν εγκλήματα και να στείλει στο θάνατο εκείνους που τον αντιπολιτεύονται, όπως έκανε ο Χίτλερ με τους θαλάμους αερίων. Εν συντομία, αυτό μπορεί να ονομαστεί πακέτο αμνηστίας. Όμως πρόκειται για αμνηστία που αφορά δολοφόνους, κλέφτες, απατεώνες, βιαστές, εμπόρους ναρκωτικών, ενώ άτομα όπως ο Αχμέτ Αλτάν, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ο Οσμάν Καβάλα και άλλοι, που είναι πολιτικοί του αντίπαλοι και δεν έχουν κάνει κανένα έγκλημα, θα μείνουν στη φυλακή για να πεθάνουν. Εάν η ελεγχόμενη αντιπολίτευση υποστηρίξει στο κοινοβούλιο αυτή τη δέσμη μέτρων, θα είναι συνένοχοι. Ελπίζω να κάνω λάθος.

Όμως όλες αυτές οι προσπάθειες είναι μάταιες. Ο Ερντογάν δεν θα μπορέσει να αποφύγει τελικά το δράμα. Και ο δράκος, και τα ποντίκια και το λιοντάρι, είναι εκεί και τον περιμένουν…

Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης

infognomonpolitics.gr

«Ακριβό σπορ η Άμυνα, αλλά η ελευθερία δεν είναι δωρεάν»

Από
anixneuseis
-
1

Η πρώτη αποκλειστική συνέντευξη του τέως Αρχηγού της Εθνικής Φρουράς Ηλία Λεοντάρη

Την πρώτη του συνέντευξη μετά την παράδοση της Αρχηγίας της Εθνικής Φρουράς δίνει σήμερα στη «Σημερινή» ο Αντιστράτηγος Ηλίας Λεοντάρης. Από τη Θεσσαλονίκη, όπου βρίσκεται, μίλησε για τα αισθήματα περηφάνιας και ευγνωμοσύνης που τον συνοδεύουν και το πώς θα θυμάται τον Κύπριο στρατιώτη. Ο Στρατηγός μάς μίλησε για την αμυντική διπλωματία και την εξωστρέφεια και την πρακτική επίδρασή τους στο ηθικό κληρωτών και στελεχών, καθώς και για τον ρόλο που έχουν να επιτελέσουν οι διάφοροι Σύνδεσμοι Εφέδρων και Αποστράτων. Υπεραμύνεται της απόφασης για μείωση των φυλακίων στη Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός για να δοθεί έμφαση σε αποτελεσματικότερη εκπαίδευση και φύλαξή της με κινητικό χαρακτήρα και ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρησης. Η ΕΦ συμβάλλει επικουρικά στην αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης και του λαθρεμπορίου, αφού αυτά εξελίσσονται σε ζητήματα εθνικής άμυνας. Μας μίλησε για τον αμυντικό προϋπολογισμό και τον ρόλο του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων στη διαδικασία λήψεως πολιτικών αποφάσεων. Νιώθει αισιόδοξος για τη στρατηγική αναβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και θεωρεί πως πρέπει να δοθεί έμφαση στην αεροναυτική διάσταση, συμπεριλαμβανομένης της Έγκαιρης Προειδοποίησης και της Αντιαεροπορικής Άμυνας. Ο κ. Λεοντάρης έδωσε τον δικό του περιεκτικό ορισμό στον υβριδικό πόλεμο, αυτόν τον «νέο πόλεμο» που δημιουργεί μια νέα εποχή, όπου τα δύο κράτη του Ελληνισμού θα πρέπει ν’ αντεπεξέλθουν νικηφόρα.

«Ο Έφεδρος και ο Εθνοφύλακας είναι τα ζωντανά κύτταρα της ΕΦ στην κοινωνία μας»

«Ο στρατιώτης είναι η απάντηση σ’ εκείνους που θέλουν να πιστεύουν ότι η νεολαία χάλασε»

«Ο αριθμός των φυλακίων πρέπει να μειωθεί περαιτέρω, ώστε να διεξάγεται καλύτερη και αποτελεσματική εκπαίδευση στις μονάδες»

Αποχωρώ με περηφάνια

Με ποια αισθήματα αποχωρείτε από την Εθνική Φρουρά και πώς θα θυμάστε τον Κύπριο στρατιώτη;

Αναχώρησα με την τελευταία πτήση πριν κλείσουν τα αεροδρόμια και είμαι ήδη στην Ελλάδα και ως όφειλα σε «απομόνωση» 14 ημερών στη Θεσσαλονίκη. Έγραψα στο μήνυμά μου προς το προσωπικό ότι αποχωρώ από την ενεργό υπηρεσία και αναχωρώ για τη νέα μου ζωή με αστείρευτη υπερηφάνεια και απέραντη ευγνωμοσύνη, όχι μόνο επειδή έγινα στρατηγός και αρχηγός, αλλά, απλά, επειδή είχα την τύχη και την τιμή να διοικήσω στρατιώτες, να «περπατήσω» μαζί τους σε αυτό το ταξίδι που διήρκεσε 43 χρόνια.

Σ’ αυτούς τους στρατιώτες συγκαταλέγεται και ο στρατιώτης της Εθνικής Φρουράς, με την ευρεία έννοια, αλλά και ο 18χρονος Εθνοφρουρός, ο οποίος από μαθητής Λυκείου την 15ην Ιουνίου (την κάθε 15ην Ιουνίου) ντύνεται στρατιώτης την 2α Ιουλίου και οδηγεί Τ-80 την 30ήν Αυγούστου. Σ’ αυτόν τον στρατιώτη αξίζουν μόνον εύσημα και πολλά μπράβο. Αυτός ο στρατιώτης είναι η απάντηση σ’ εκείνους που θέλουν να πιστεύουν ότι η νεολαία χάλασε. Αν είχα να πω κάτι ακόμη, θα το έλεγα προς τους γονείς και κυρίως τις μητέρες, να αφήσουν τα αγόρια τους ελεύθερα, ώστε να ζήσουν αυτήν τη στρατιωτική εμπειρία.

Σ’ αυτόν το στρατιώτη όμως ανήκει και η γυναίκα ΣΥΟΠ, η οποία έχει επιδείξει υψηλόν επαγγελματισμό και πνεύμα μαχήτριας.

Σ’ αυτόν το στρατιώτη ανήκει, τέλος, ο Έφεδρος και ο Εθνοφύλακας. Γι’ αυτές τις δύο κατηγορίες θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο για την προσφορά τους, δεδομένου ότι προσφέρουν τον προσωπικό τους εκτός υπηρεσίας χρόνο. Κλείνω λέγοντας ότι θα τον θυμάμαι με υπερηφάνεια που υπήρξα Αρχηγός του και με τίμησε με την εμπιστοσύνη του.

Στρατιωτική διπλωματία

Ως Αρχηγός εργαστήκατε πολύ στους τομείς της στρατιωτικής διπλωματίας και στις σύγχρονες μορφές πληροφόρησης και επικοινωνίας. Για έναν στρατό όπως την Εθνική Φρουρά, γέννημα του λαού μέσα από τα γεγονότα του 1964, όπου η εφεδρεία παίζει κρίσιμο ρόλο, πόσο σημαντική είναι η εξωστρέφεια σε σχέση με το ηθικό;

Είναι γνωστός ο τρόπος και η ανάγκη της δημιουργίας της Εθνικής Φρουράς και τα χτυπήματα που δέχτηκε στα πρώτα στάδια της ζωής της, με αποκορύφωμα τον μαύρο Ιούλιο του 1974. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ένας Στρατός μ’ αυτά τα χαρακτηριστικά ακόμη και αν είναι «55 ετών» είναι σε φάση ανάπτυξης και δυστυχώς σε κάποιες λειτουργίες της παρουσιάζει ακόμη «παιδικές ασθένειες».

Η Εθνική Φρουρά, λόγω της καταστάσεως, ήταν σχεδόν άγνωστη στους ξένους. Η ένταξη στην ΕΕ άνοιξε αρκετές πόρτες, αλλά και το ευρύτερο άνοιγμα της εξωτερικής πολιτικής της Δημοκρατίας έδωσε χώρο και στην Αμυντική Διπλωματία και ο συνδυασμός των δύο έχει πάντα καλύτερα αποτελέσματα. Mία θεωρία της οποίας θα έλεγα ότι είμαι φιλοσοφικός οπαδός λέει: «When Hard Power meets Soft power together they make the Smart Power», δηλαδή «όταν η σκληρή ισχύς συναντά τη μαλακή ισχύ, τότε μαζί κάνουν την έξυπνη ισχύ».

Η εξωστρέφεια όμως αφορά και στο εσωτερικό της χώρας. Η κοινωνία τρέφει υψηλή εκτίμηση προς την ΕΦ. Έχοντας αυτό ως δεδομένο, θα πρέπει να δίδεται η δυνατότητα στον πολίτη, που από το υστέρημά του στηρίζει την Εθνική Φρουρά μέσω των φόρων, να μπορεί να την γνωρίζει καλύτερα και να μπορεί να συνεχίζει να την κατατάσσει ψηλά στην εκτίμησή του. Τούτο φυσικά στο πλαίσιο που δεν επηρεάζεται η επιχειρησιακή ασφάλεια.

Είναι επίσης γνωστό και έτσι είναι ότι η Εφεδρεία και η Εθνοφυλακή είναι συστατικοί πυλώνες της μαχητικής ικανότητας της ΕΦ. Ο Έφεδρος και ο Εθνοφύλακας είναι τα ζωντανά κύτταρα της ΕΦ στην κοινωνία μας. Σ’ αυτήν τη βάση, λοιπόν, θεωρώ ότι η εξωστρέφεια ενισχύει το ηθικό. Καθιερώσαμε το 2018 έτος Εθνοφυλακής και Εφεδρείας, δώσαμε βήμα στους εφέδρους και στους εθνοφύλακες, τους ακούσαμε, πήραμε τα μηνύματά τους και προχωρήσαμε στη λήψη μέτρων για τη βελτίωση της αποδοτικότητας και των δύο θεσμών.

Όταν λοιπόν το προσωπικό βλέπει ότι ο οργανισμός τον οποίο υπηρετεί έχει φωνή και αναγνώριση εντός και εκτός των συνόρων, αντιλαμβάνεται ότι κάνει κάτι σημαντικό. Αυτό ενισχύει την αυτοπεποίθησή του, ο ίδιος καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια και ασφαλώς όλα αυτά έχουν μόνο θετική επίδραση στο ηθικό, αλλά και στο αξιόμαχο της διακλαδικής μας δύναμης.

Ασφαλώς η εξωστρέφεια από μόνη της δεν αρκεί. Οι δράσεις εξωστρέφειας πρέπει να συνοδεύονται με το ενδιαφέρον για τη διαβίωση του προσωπικού, για τον εξοπλισμό του και την εκπαίδευσή του. Μην ξεχνάτε ότι το 2020 είναι για την ΕΦ «Έτος Αυτογνωσίας και Εξωστρέφειας». Σε κάθε περίπτωση η εξωστρέφεια βοηθά τον ίδιο τον οργανισμό να βελτιωθεί μέσω της έκθεσής του – βγαίνοντας από/ή ανοίγοντας τα στρατόπεδα στην κοινωνία.

Τριμερείς και στρατηγικές συμμαχίες

Ζήσατε από κοντά την αναβάθμιση των τριμερών συνεργασιών Κύπρου και Ελλάδας με χώρες της περιοχής, καθώς και την ανάπτυξη της ενεργειακής διπλωματίας της χώρας μας. Μπορούν αυτές οι συνεργασίες να περάσουν στο στάδιο της στρατηγικής συμμαχίας;

Πιστεύω πως ναι. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει όλα τα ποιοτικά στοιχεία που επιτρέπουν ν’ αναδειχθεί ως στρατηγικός εταίρος κάθε ενδιαφερόμενου στην περιοχή. Το άνοιγμα της εξωτερικής πολιτικής και η ανάπτυξη ενός πολυδιάστατου πλέγματος εξωτερικών σχέσεων ανέδειξε τόσο τον ρόλο της Κύπρου ως γεωστρατηγικής θέσης, όσο και τον ρόλο της ΚΔ ως παράγοντα σταθερότητας και ασφάλειας στην ευαίσθητη αυτή περιοχή του κόσμου.

Θεωρώ ότι η αναγνώριση των παραπάνω ποιοτικών χαρακτηριστικών είναι δεδομένη και θα πρέπει να «κεφαλαιοποιηθούν», διατηρώντας βεβαίως την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας στη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής και τη συνέχιση της προσπάθειας προς τις «Μεγάλες Δυνάμεις» και την Ευρωπαϊκή Ένωση, να πεισθούν ότι τα συμφέροντά τους ή σε κάθε περίπτωση μέρος αυτών διέρχονται από την Κύπρο και να πάρουν θέση στο απλό ερώτημα: «Ποιον θέλετε ως συνεταίρο σας στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου;». Αυτό ήταν το πάγιο ερώτημά μου προς όλους τους συνομιλητές μου είτε στο διμερές, είτε στο πολυμερές επίπεδο.

Και σ’ όλα αυτά ασφαλώς έχει ρόλο και έργο η Αμυντική Διπλωματία και η Εθνική Φρουρά. Όπως λένε οι Αμερικανοί συνάδελφοι, το λεγόμενο «Fly the flag» είναι σημαντικό, ώστε να δείχνουμε την παρουσία μας όπου μπορούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την αύξηση του αξιόμαχου και τη δημιουργία στενών «military-to-military» δεσμών. Ιδίως για τους νέους αξιωματικούς. Τούτο, διότι δεσμοί που δημιουργούνται σήμερα μεταξύ στρατιωτικών είναι σημαντικοί, επειδή σε μερικά χρόνια μπορεί αυτοί οι αξιωματικοί να είναι ανώτατοι αξιωματικοί ή και αρχηγοί. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να επηρεάσουν θετικά με αποφάσεις τους τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το κλείσιμο φυλακίων

Εκφράστηκαν κατά το παρελθόν ανησυχίες πως το κλείσιμο ή η μη-επάνδρωση φυλακίων στην ΓΚΠ μειώνει την επιχειρησιακή ικανότητα της ΕΦ, δεδομένης και της ανησυχίας για παράνομη διέλευση μεταναστών και λαθρεμπόρων. Πώς το σχολιάζετε;

Οι μετανάστες και οι λαθρέμποροι δεν ανήκουν στο κύριο έργο της ΕΦ. Συμφωνώ, ωστόσο, ότι η λαθρομετανάστευση θα πρέπει να αντιμετωπισθεί, πέραν των άλλων, και ως θέμα Εθνικής Ασφάλειας, αλλά ο ρόλος της ΕΦ σ’ αυτό το θέμα είναι επικουρικός, όπως αυτό προκύπτει από την αποστολή της. Η ΕΦ πρέπει να συνδράμει τις άλλες υπηρεσίες του κράτους για την αντιμετώπιση κρίσεων (όπως είναι η παρούσα του κορωνοϊού) ή φυσικών καταστροφών, χωρίς όμως να αφαιρεί δυνάμεις από την κύρια αποστολή της.

Σ’ ό,τι αφορά τα φυλάκια της ΓΚΠ, σέβομαι τις απόψεις που υπερτονίζουν τη σημασία τους, ωστόσο διαφωνώ με την προσέγγιση. Ο αριθμός των φυλακίων πρέπει να μειωθεί περαιτέρω, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στις μονάδες να έχουν συγκεντρωμένο περισσότερο προσωπικό και να διεξάγεται καλύτερη και αποτελεσματική εκπαίδευση.

Η επιτήρηση της Γραμμής πρέπει να έχει περισσότερο δυναμικό/κινητικό χαρακτήρα και λιγότερο στατικό. Δυστυχώς, με το παρόν σύστημα, έχουμε μεγάλη διασπορά της δύναμής μας και μια δυσκίνητη στατική δύναμη. Έχουμε δημιουργήσει πολλές ανάγκες για τη δική μας ασφάλεια, μεγάλες απαιτήσεις υποστήριξης Διοικητικής Μέριμνας, καταναλώνουμε μεγάλο μέρος του δυναμικού μας για την εξυπηρέτηση αυτών των αναγκών και τούτο μας υποχρεώνει να κάνουμε συμβιβασμούς στην εκπαίδευση. Αυτό οδηγεί σε μια δυστυχώς όχι ευχάριστη διαπίστωση, την οποία αντιλαμβάνεται και ο πολίτης. Διότι, πολλές φορές στο τέλος των 14 μηνών αυτό που μένει στους στρατιώτες μας ως εμπειρία είναι μόνο… σκοπιά,… σκοπιά,… σκοπιά.

Στην κατεύθυνση αυτή θεωρώ ότι θα συμβάλει η εφαρμογή του Ηλεκτρονικού Συστήματος Επιτήρησης της ΓΚΠ. Έτσι θα έχουμε έναν συνδυασμό του παραδοσιακού «μοντέλου» με όσα φυλάκια πραγματικά απαιτούνται ενόψει των αλλαγών και των Ηλεκτρονικών Συστημάτων που θα αποφέρει οικονομία κλίμακος σ’ όλα τα επίπεδα, 24ωρη και καλύτερη παρατήρηση, επιτήρηση και έγκαιρη προειδοποίηση και ασφαλώς τμήματα Αμέσου Επεμβάσεως καλύτερα εκπαιδευμένα.

Τα κονδύλια για την άμυνα

Κατά τη γνώμη σας, γίνεται σωστή αξιοποίηση και απορρόφηση των κονδυλίων για την Άμυνα, δεδομένων και των στρεβλώσεων που παρατηρήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια με τη διαχείριση της Έκτακτης Εισφοράς για την Άμυνα και εν όψει των αυξανόμενων αναγκών τα επόμενα;

Ναι, γίνεται καλή διαχείριση τόσο του Τακτικού, όσο και του Συμπληρωματικού Π/Υ που διατίθεται τα τελευταία 3 χρόνια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα ποσά είναι ικανοποιητικά.

Είναι γεγονός ότι υπήρξε ένα μεγάλο χρονικό κενό στην ανανέωση ή την ενίσχυση των οπλικών συστημάτων και των μέσων της ΕΦ. Υπάρχει σήμερα ένα καλό Πολυετές Εξοπλιστικό Πρόγραμμα, το οποίο υποστηρίζει τη Μετεξέλιξη της ΕΦ σε μια ευέλικτη, διακλαδική, ισχυρή αποτρεπτική δύναμη και ταυτόχρονα σε μια δύναμη που να δύναται να σχεδιάζει και να αναλαμβάνει αποστολές σ’ όλο το φάσμα των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Βαρύτητα βεβαίως θα πρέπει να δοθεί στη βελτίωση της Αεροναυτικής Διάστασης, συμπεριλαμβανομένης της Έγκαιρης Προειδοποίησης και της Αντιαεροπορικής Άμυνας. Πιστώσεις θα πρέπει επίσης να προβλεφθούν για τις διεθνείς υποχρεώσεις και δραστηριότητες, για την τοποθέτηση και εκπαίδευση στελεχών στο εξωτερικό, για τη συμμετοχή σε ασκήσεις, συνέδρια, σεμινάρια κ.λπ.

Εκείνο όμως που κυρίως απαιτείται είναι η πρόβλεψη ενός σταθερού ποσού, κατ’ έτος (το ποσό το γνωρίζουν οι αρμόδιοι), για τα επόμενα δέκα τουλάχιστον χρόνια, ώστε να είναι δυνατός ο προγραμματισμός των προμηθειών, η κλιμάκωση των παραλαβών και πληρωμών σε βάθος χρόνου.

Σ’ όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η ανάγκη για την απλοποίηση των διαδικασιών. Οι υφιστάμενες σήμερα διαδικασίες σε συνδυασμό με τη νοοτροπία κάποιων λειτουργών δημιουργούν ένα περιβάλλον «αν όχι εχθρικό», σίγουρα όχι και τόσο φιλικό για την υλοποίηση του εξοπλιστικού προγράμματος της ΕΦ.

Ο ρόλος του Αρχηγού

Με βάση την εμπειρία σας τόσα χρόνια στο στράτευμα, και σε Ελλάδα και σε Κύπρο, κατά πόσο θεωρείτε πως ο εκάστοτε Αρχηγός πρέπει να έχει πιο ενεργό εμπλοκή στη λήψη πολιτικών αποφάσεων που αφορούν τον στρατό και τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας;

Θεσμικά ο ρόλος του Αρχηγού δεν επεκτείνεται σ’ αυτό το επίπεδο. Ο Αρχηγός ωστόσο επηρεάζει ή δύναται να επηρεάσει τις πολιτικές αποφάσεις μέσα από τον δικό του θεσμικό ρόλο.

Στον Αρχηγό ανατίθεται η αποστολή. Η υλοποίηση της αποστολής συνεπάγεται την ανάπτυξη και συντήρηση συγκεκριμένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Οι επιχειρησιακές δυνατότητες είναι προϊόν του προσωπικού, των μέσων, των οπλικών συστημάτων και των διαδικασιών, προσαρμοσμένων αφενός στις ανάγκες του παρόντος, κυρίως όμως προσαρμοσμένες στη μεσοπρόθεσμη εκτίμηση των επιχειρησιακών απαιτήσεων.

Οι επιχειρησιακές αυτές απαιτήσεις είναι προϊόν και εξαρτάται από την εκτίμηση για την εξέλιξη στη γεω-πολιτική κατάσταση, των δυνατοτήτων του αντιπάλου, την εξέλιξη της τεχνολογίας, την οικονομική κατάσταση κ.λπ.

Στις Ένοπλες Δυνάμεις ό,τι σκεφτόμαστε σήμερα θα πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα και την υπομονή, βεβαίως, να το δούμε να αποδίδει στα επόμενα 3-5 χρόνια. Κι αυτός είναι ο κύριος λόγος που τα διαλείμματα στο πρόγραμμα των εξοπλισμών δημιουργούν κενά, συσσωρεύουν απαιτήσεις και ασφαλώς απαιτούνται περισσότερα χρήματα για να επανέλθει η ισορροπία.

Ευθύνη του Αρχηγού, λοιπόν, είναι να προβάλλει αυτές τις απαιτήσεις μέσω του Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού, να καταρτίζει το Πολυετές Εξοπλιστικό Πρόγραμμα με βάση τα παραπάνω και ασφαλώς να λαμβάνει υπόψη του και το Κόστος του Κύκλου Ζωής κάθε Οπλικού Συστήματος.

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται βεβαίως και οι απαιτήσεις στους τομείς του προσωπικού και των υποδομών χωρίς να εξαιρείται η τεχνο-εφοδιαστική αλυσίδα για την υποστήριξη της καθημερινότητας του ζωντανού οργανισμού που λέγεται ΕΦ. Είναι ακριβό σπορ η Άμυνα… «but freedom is not for free», δηλαδή «η ελευθερία δεν είναι δωρεάν».

Οι Έφεδροι και οι Εθνοφύλακες

Στην Κύπρο υπάρχουν πολλοί Σύνδεσμοι Εφέδρων και Εθνοφυλάκων. Υπάρχει αξία στην ύπαρξη και στον ρόλο τους;

Με βάση το καταστατικό όλων αυτών των συνδέσμων θεωρώ ότι έχει αξία τόσο η ύπαρξη, όσο και η ενίσχυση των θεσμών αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι θα περιορίζονται στον σκοπό και τον ρόλο για τον οποίο δημιουργούνται.

Με τους συνδέσμους συντηρούνται οι συναδελφικοί δεσμοί, αναπτύσσεται η αλληλεγγύη, διατηρούνται και συντηρούνται η ιστορική μνήμη, καθώς επίσης παραδόσεις και ασφαλώς διατηρείται η συνέχεια με την ενεργό δύναμη του αντίστοιχου όπλου ή ειδικότητας. Στους συνδέσμους αυτούς εντάσσονται και οι αντίστοιχοι των Αποστράτων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, καθώς και των Εφέδρων Αξιωματικών. Προτρέπω δε τους νεότερους εφέδρους να ενταχθούν στους αντίστοιχους συνδέσμους. Όλοι μαζί αποτελούν μέρος της στρατιωτικής οικογένειας. Και, για να είμαι ειλικρινής, η στρατιωτική οικογένεια είναι η αδυναμία μου.

Ο υβριδικός πόλεμος

Αναφέρατε πως, πέραν της κατοχής, έχουμε και έναν υβριδικό πόλεμο σε εξέλιξη. Τι είδους υβριδικές απειλές θεωρείτε πως θα αντιμετωπίσει η Κύπρος και ο Ελληνισμός στο εγγύς μέλλον και πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή τους. Τι είναι το υβρίδιο; Υβρίδιο, εξ ορισμού, είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης δύο γενετικά ανόμοιων ατόμων, τα οποία όμως εκφράζουν κάποιο κοινό χαρακτηριστικό με διαφορετικό τρόπο.

Με τον όρο «Υβριδικός» έχουμε αποδώσει στον πόλεμο τον πραγματικό του προσδιορισμό. Διότι, αυτός θα είναι ή μάλλον είναι ο «Νέος Πόλεμος». Είναι ο πόλεμος ο οποίος μετέρχεται κάθε διαθέσιμο μέσο πέραν της συμβατικής καθαρά στρατιωτικής ισχύος. Είναι αυτό που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να ακολουθεί η Τουρκία με στόχο την Ελλάδα και την Κύπρο.

Δηλώσεις, απειλές, παραβάσεις και παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και των χωρικών υδάτων, παρουσίαση της παράβασης ως δικαιώματος, διασπορά ψευδών ειδήσεων, αναφορά ή επίκληση αρνητικών ιστορικών γεγονότων με την απειλή επανάληψης, διευκόλυνση ροής λαθρομεταναστών και προσφύγων, παρεμπόδιση άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων με τη χρήση κάθε διαθέσιμου μέσου και κυρίως των ΜΜΕ και αυτών της Κοινωνικής Δικτύωσης. Στόχος του είναι να δημιουργήσει συνθήκες πανικού ή ηττοπάθειας στον αντίπαλο, σύγχυση και πολιτική αναστάτωση, παραπληροφόρηση, πρόβλημα στην οικονομία, δυσπιστία προς την ηγεσία, κ.λπ.

Όλα αυτά δημιουργούν, ή, μάλλον, έχουν δημιουργήσει μια νέα εποχή. Την εποχή που έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που περιγράφουμε καθημερινά στα κείμενά μας, στις συζητήσεις και τις ημερίδες μας, αλλά μάλλον δεν θέλουμε να δούμε, γιατί είμαι βέβαιος ότι μπορούμε.

Πρέπει να αντιληφθούμε την ανάγκη να προσαρμοστούμε και να αντιμετωπίσουμε τις Νέες Απειλές/Νέες Απαιτήσεις με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Όπως αναφέρει και ο Στρατηγός Lynch, ή προσαρμοζόμαστε ή χανόμαστε!

ΕΦ: Έργο με τρεις διαστάσεις

Στην τελευταία σας Ημερήσια Διαταγή αναφερθήκατε στην «τρισδιάστατη υπόσταση» του έργου της Εθνικής Φρουράς. Μπορείτε να μας αναπτύξετε συνοπτικά αυτήν την ιδέα;

Ναι, ανέφερα ότι έχει τρεις διαστάσεις: Τη γεωγραφική. Είμαστε ακόμη μακριά από την Κερύνεια. Την πνευματική, που ταυτίζεται με το «θέλω». Και το «θέλω» είναι η κινητήρια δύναμη του ανθρώπου. Την υλικοτεχνική, δηλαδή τα μέσα και τις διαδικασίες που απαιτούνται γι’ αυτό. Θα προτιμούσα να αποφύγω την όποια ανάλυση σήμερα και να αφήσω τον αναγνώστη σας να προβληματισθεί και ευχαρίστως να το συζητήσουμε ή αναλύσουμε σε κάποιαν άλλη μας επαφή.

Θα ήθελα όμως να κλείσω, αφού σας ευχαριστήσω γι’ ακόμη μια φορά, με κάτι που έγραψα ως απάντηση σε κάποιο φίλο που με συνεχάρη για το έργο μου στην Εθνική Φρουρά: «[…] Δύο κράτη (ένα έθνος όμως) μού άνοιξαν δρόμους και τίμησαν τη “μετριότητά μου” με αξιώματα, ευθύνες και εμπιστοσύνη. Έζησα ένα όνειρο που δεν είχα ονειρευθεί. Αν άγγιξα τις προσδοκίες τους, φεύγω ήσυχος, άλλωστε […] κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί». Σας Ευχαριστώ.

simerini.sigmalive.com

Η Ευρώπη επίκεντρο αλληλεγγύης

Από
anixneuseis
-
2

Turkey vs. Syria: A Culture of Enmity

Από
pcuser
-
0

By  and 
EXECUTIVE SUMMARY: The 290 Turkish soldiers killed in action on Syrian soil in recent years are a grim reminder of the unsettled questions that continue, after decades, to poison relations between the two neighboring countries.

Turkish soldiers have been killed on Syrian soil with disturbing regularity over the past few years. Seventeen died there prior to Operation Euphrates Shield and another 72 during that operation, which went on from August 24, 2016 through March 29, 2017. Ninety-six were killed during Operation Olive Branch (January 20, 2018-August 9, 2019), 16 in Operation Peace Spring (October 9, 2019-November 25, 2019), 14 after that operation, and 75 in the current Turkish military operation in Idlib province.

The enmity between Turkey and Syria is a longstanding component of the modern Middle Eastern political arena. It is concealed from time to time by other regional trends and events, but it is always present. Syria was the only state of the Arab League’s 22 member states to recognize the Armenian Genocide (though Lebanon eventually recognized it as well).

This mutual hostility has deep roots. In 1918-21 the Turkish Guney Cephesi (the “southern front”) saw a series of conflicts. On one side were French, Arab, and Armenian forces penetrating from Aleppo and Idlib in northern Syria, and on the other were Turkish national forces led by the government of the Grand National Assembly in Ankara. At issue was control over Adana, Mersin, and Cilicia.

In 1936 Mustafa Kemal Atatürk demanded that the town of Alexandretta in Syria and its surrounding area be handed over to Turkey on the grounds that the majority of the inhabitants there were Turks. A complaint was made at the League of Nations, unleashing a chain of events that ended in a Turkish military column entering Alexandretta on July 5, 1938 and annexing the area as the 63rd Turkish province. To this day, Syria considers Alexandretta part of its territory and shows it as such on its maps. On Turkish maps, this area is called Hatay.

For many years, Syrian politicians and officials refrained from speaking about the Alexandretta/Hatay issue. Any Syrian official or politician who dared mention it was barred from entering Turkey for any reason. As Turkey borders Syria and was long a main destination for Syrian tourism, the risk of being placed on a Turkish blacklist was too high for Syrian officials. Syrian official and media silence about the Alexandretta/Hatay question has rendered the Syrian man on the street unaware that the issue even exists—unlike, for example, the Golan Heights, which is always referred to by the Syrian government and media as “the Occupied Syrian Golan.”

Ever since Syria was established in 1943, the Turkish people have viewed it, along with Lebanon, Jordan, and Israel, as states founded on the ruins of the Ottoman Empire. The Turks have never forgotten the collaboration of the Arabs and the British Empire, which brought about the demise of the Ottoman (Turkish) Empire. As long as a Turkish nationalist (i.e., secular and separatist) government was leading the country, Ankara kept its distance from the Arabs, as they were widely despised for their role in the Empire’s demise. However, the Islamist rise to power (Necmettin Erbakan in 1996 and Recep Tayyip Erdoğan in 2003) led to growing cooperation with Arabs, since most of them are Muslim.

Arabs in the Middle East are not generally inclined to trust Turkey, as they retain dark memories of Turkish-Ottoman rule. They remember how the Turks tortured them by flogging their feet with the kurbaj (whip), hanged them on the mashnaqa (gallows), and tore out their intestines by forcing them to sit on khazouks (bayonets). Memories of 400 years (1517-1917) of oppression by the Ottomans remain deeply etched in Arab culture.

Erdoğan takes a neo-Ottoman approach to the lands that belonged to Turkey until WWI, including Syria, Lebanon, Jordan, Israel, Egypt, Saudi Arabia, and Iraq. Hegemony over these countries was and still is the ultimate goal of his Middle Eastern policies.

Cooperation with the Syrian regime was only natural for a time, as Syria was the main outlet for Turkish export to Jordan, Saudi Arabia, and the Gulf. Enmity toward the Kurds was also a common factor for the Turkish and Syrian regimes. Good personal relations between Erdoğan and Bashar Assad led them to an agreement that allowed citizens of the two countries to visit each other without needing a visa, a rare phenomenon in the Middle East.

But the honeymoon ended in March 2011, when the so-called “Arab Spring” pushed Syria into a bloody civil confrontation between the regime, led by the Alawi minority sect, and the country’s Muslim majority. Erdoğan felt he had no choice but to support the Muslims against the Alawis, who are considered infidels by Islam.

In 2014, Turkey supported ISIS by allowing its volunteers to freely cross the Turkish-Syrian border, by purchasing Syrian oil from ISIS, and by allowing ISIS armed forces to use Turkish soil for tactical purposes. Ankara also gave asylum to more than three million Syrian refugees, most of them Muslims, though this placed a very heavy burden on the Turkish economy.

Erdoğan saw how the Syrian, Iranian, and Russian forces viciously attacked the city of Aleppo, but could not do much at the time to support its Muslim population.

Today, Erdoğan is taking revenge on Assad’s regime by attacking the Syrian army, occupying parts of Syrian soil attached to the border with Turkey, and encouraging Syrian Sunni Muslim refugees to return to Syria. The Assad regime is doing its best to expel them permanently and replace them with Shiites from Iraq, Iran, and Afghanistan.

The transition of Turkey from nationalistic governments (Atatürk, Ismet Inonu, Celal Beyar, and their civilian and military successors) to Islamist governments added an extra layer of animosity to deep and longstanding nationalistic tensions based on border disputes, religious hostility, and dark historic memories between the countries.

*Turkish forces enter Alexandretta on July 5, 1938, photo via Wikipedia

Col. (res.) Dr. Dan Gottlieb is a graduate of the Hebrew University in Jerusalem and the Bar-Ilan University law faculty. He served four rounds of service in different parts of Africa and is a leading authority on African issues within the Israel Medical Association.

Lt. Col. (res.) Dr. Mordechai Kedar is a senior research associate at the Begin-Sadat Center for Strategic Studies. He served for 25 years in IDF military intelligence specializing in Syria, Arab political discourse, Arab mass media, Islamic groups, and Israeli Arabs, and is an expert on the Muslim Brotherhood and other Islamist groups.

EXCLUSIF. Coronavirus : plusieurs cas mortels d’usage de la chloroquine en France

Από
pcuser
-
0

 Des morts et des effets toxiques cardiaques ont été recensés dans plusieurs hôpitaux français chez des personnes positives ayant pris de l’hydroxychloroquine

1...2,5142,5152,516...3,034Σελίδα 2,515 από 3,034