Αρχική Blog Σελίδα 2512

Ο κόσμος δεν θα αλλάξει ούτε αυτή τη φορά

Από
anixneuseis
-
0

του Javier Sampedro (*)

Σάββατο 4 Απριλίου 2020, 

Διαβάζω και ακούω αναλυτές που μοιάζουν πεισμένοι ότι ο κορονοϊός θα μετασχηματίσει την κοινωνία, θα δημιουργήσει έναν φωτεινότερο και δικαιότερο μεταπανδημικό κόσμο, θα αλλάξει τις προτεραιότητες της πολιτικής και τα δόγματα της οικονομίας. Εγώ πιστεύω ότι σφάλλουν. Αυτή δεν είναι η πρώτη μου πανδημία, αν και είναι η χειρότερη, και από την πείρα μου ξέρω τι θα γίνει όταν όλα τελειώσουν. Ο κόσμος θα ξεχάσει τον κορονοϊό, το οικονομικό κόστος θα το πληρώσουν τα χαμηλά και μεσαία στρώματα, η επιστήμη θα πάψει να μας ενδιαφέρει και τα οικονομικά μας συστήματα θα εξακολουθήσουν να χαρακτηρίζονται από αφόρητες ανισότητες. Πείτε με γρουσούζη, αλλά αρχίζω να κουράζομαι με τη δικαίωσή μου, όπως έλεγε ο τρελός μαθηματικός του Τζουράσικ Παρκ όταν γλίτωσε από τον τυραννόσαυρο.

Ολοι οι δημοσιογράφοι γνωρίζουμε ότι η κοινή γνώμη είναι απρόβλεπτη και επιλήσμων. Τα μέσα ενημέρωσης είναι αφοσιωμένα εδώ και εβδομάδες στην πανδημία γιατί κανείς δεν σκέφτεται τίποτα άλλο, μόλις χαλαρώσει όμως η καραντίνα ή ανακαλυφθεί ένα αποτελεσματικό εμβόλιο οι πρώτες σελίδες θα καταληφθούν από άλλα θέματα, γιατί η κοινή γνώμη θα έχει κουραστεί από τον κορονοϊό και θα θέλει να επιστρέψει στις καθημερινές της υποθέσεις. Και τα μέσα ενημέρωσης, να θυμάστε, πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του κοινού τους. Ένα μέρος του Τύπου άλλωστε, πιστό στις επιταγές των πολιτικών του αρχόντων, δεν αντέχει άλλο και έχει αρχίσει πάλι να υπονομεύει αυτή την κυβέρνηση που έχει μολυνθεί από κομμουνιστές και αυτονομιστές. Χρησιμοποιεί δηλαδή μια εθνική και διεθνή κρίση για να προωθεί τα συμφέροντά του.

Φανταστείτε τι θα συμβεί όταν τελειώσει η πανδημία. Τίποτα.

Χιλιάδες θέσεις εργασίας χάνονται καθημερινά, πιστεύετε όμως πραγματικά ότι θα αντλήσουμε οποιοδήποτε μάθημα από αυτή τη νέα κρίση; Θέσεις εργασίας χάθηκαν με μαζικό τρόπο και στη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, και οι ζωές των ανθρώπων δεν βελτιώθηκαν όταν οι μακροοικονομικές παράμετροι επανήλθαν στο κανονικό. Χαμηλόμισθη εργασία, ωριαίες συμβάσεις, γενική απώλεια αγοραστικής δύναμης και φτώχεια. Η ανισότητα συνέχισε να είναι σκανδαλώδης και μετά την κρίση. Τώρα πιστεύουμε ότι είμαστε πιο σοφοί και ότι τα περασμένα λάθη δεν θα επαναληφθούν, αλλά η πραγματικότητα άλλα δείχνει, όπως αρχίζουμε να βλέπουμε με την έλλειψη αλληλεγγύης από τις πιο πλούσιες χώρες της Ευρώπης. Και για την Αφρική καλύτερα να μη μιλήσουμε.

Η επιστήμη και η ιατρική τις οποίες σήμερα τόσο επαινούμε θα πέσουν και πάλι θύματα περικοπών και ιδιωτικοποιήσεων, γιατί οι προτεραιότητες θα αλλάξουν, άλλες φορές δικαιολογημένα και άλλες ανομολόγητα. Οι τρεις μεγάλες πανδημίες του εικοστού αιώνα σκότωσαν ένα σωρό κόσμο, αλλά δεν άλλαξαν τον πλανήτη ούτε το οικονομικό δόγμα. Δεν θα το κάνει ούτε ο κορονοϊός. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω από πού απορρέει τόση κοινωνιολογική απαισιοδοξία.

(*) Ο Χαβιέρ Σαμπέδρο είναι ισπανός δημοσιογράφος

(Πηγή: El País)

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

[BINTEO] ΕΚΠΟΜΠΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ” Αποχαιρετισμός στην Ευρώπη που γνωρίσαμε; Ελλάδα αποικία χρέους.

Από
anixneuseis
-
0


ΟΤΑΝ Ο Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ ΗΤΑΝ, ΑΚΟΜΗ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ.

Πολλές φορές στην εκπομπή μάς απασχόλησε το ερώτημα που πηγαίνει η Ευρώπη. Και είναι φυσικό, αφού απο την πορεία της εξαρτάται καθοριστικά η ζωή μας και το μέλλον και της Ελλάδας. Η πορεία και το μέλλον της Ευρώπης έχει πολλές διαστάσεις και ό,ποτε μας δίνεται η ευκαιρία προσεγγίζουμε το θέμα. Σήμερα θα πάρουμε αφορμή απο το βιβλίο του Νίκου Κοτζιά: Ελλάδα: αποικία χρέους. Το θέμα που θα μας απασχολήσει είναι εν μέρει οικονομικό. Ουσιαστικά διερευνά πως η Ένωση μετατρέπεται σε αυτοκρατορία με τη Γερμανία σε πρώτο αλλά όχι ηγεμονικό ρόλο. Διότι η ηγεμονία προϋποθέτει ορισμένα στοιχεία τα οποία η Γερμανία και δεν τα έχει αλλά, ίσως, και να μην θέλει να τα αναδείξει.

Τι είναι η αυτοκρατορία; Πως και γιατί διευρύνεται η Ευρώπη και ποιά πολιτική γειτνίασης ακολουθείται; Ποιά είναι η διεθνής θέση της Γερμανίας, ποιά η συμπεριφορά των κυρίαρχων ομάδων της, γιατί εγκαταλείφθηκε ο παλιός φιλελληνισμός και με ποιόν τρόπο η Γερμανία προσπαθεί να διαχύσει την οικονομική της κουλτούρα;

Ποιό είναι το δημοκρατικό ζήτημα που προκύπτει και τι σημαίνει αποικία χρέους;

Είναι μερικά απο τα ερωτήματα που θα μας απασχολήσουν στη σημερινή εκπομπή.

Προσκεκλημένοι: Νίκος Κοτζιάς, καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιά, Μωϋσής Σιδηρόπουλος καθηγητής ΑΠΘ, πρόεδρος Οικονομικού Τμήματος, Ευάνθης Χατζηβασιλείου, καθηγητής Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ ΔΕΝ ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΈΡΧΕΤΑΙ

Από
anixneuseis
-
4

Οι στιγμές που ζούμε, δεν είναι, απλώς, δύσκολες. Είναι η μετάβαση σε έναν άλλο κόσμο, ριζικά διαφορετικό απο αυτόν που γνωρίσαμε.
Το ερώτημα αν ο κόσμος αυτός θα είναι καλύτερος ή χειρότερος δεν έχει βάση.

Υπάρχει μια τάση στο δημόσιο λόγο, κυρίως λόγω κορονοϊού, που θεωρεί πως πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι στις προβλέψεις και στις επισημάνσεις για τον νέο αυτό κόσμο. Διότι οι άνθρωποι έχουν το πρόβλημα του περιορισμού στα σπίτια τους, έχουν την αγωνία του κορονοϊού, δεν χρειάζεται να επιβαρύνονται και με άλλες ανησυχίες.
Διαφωνώ με την τάση αυτή. Το τι κόσμος θα αναδυθεί απο μια τέτοια κρίση έχει περιγραφεί πάνω κάτω και σε επιστημονικά και σε εκλαϊκευμένα βιβλία.
Όσοι τα έχουν διαβάσει το γνωρίζουν. Όσοι δεν τα έχουν διαβάσει πρέπει να τα μάθουν.
Ούτε η άγνοιά μας, ούτε η απάθειά μας θα σταματήσουν τις εξελίξεις.
Γι αυτό οι στήλες αυτές, με προσοχή και σεβασμό, θα επισημαίνουν ό,τι- κατά τη γνώμη τους- είναι αξιοπρόσεκτο.
Ανησυχούμε, δεν ανησυχούμε. Καλύτερα να γνωρίζουμε παρά να πέφτουμε απο έκπληξη σε έκπληξη. Και απο αδιέξοδο σε αδιέξοδο.Όφειλε να το κάνει η πολιτεία απο καιρό.

Π.Σ.

Ένα, όχι και τόσο, φανταστικό σενάριο: Επιχείρηση Kirin

Από
anixneuseis
-
2

Μια εντυπωσιακή, ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΗ, περιγραφή του cynaegeirus.blogspot.com

Επιχείρηση Kirin+ – 3ος Ελληνοτουρκικός πόλεμος

 

Πρόλογος

Το σενάριο έχει βασιστεί στις εξελίξεις του τελευταίο διμήνου. Στο σενάριο προσθέτω αληθινά γεγονότα τα οποία αποτέλεσαν την βάση στην οποία εκτυλίσσεται η ιστορία μου.Το σενάριο είναι υποθετικό, με σκοπό όπως όλα όσα έχω στο blog, να αναδείξει τρόπους αντίδρασης, νέες τεχνολογίες και τακτικές στρατηγικές.

Προεόρτια

16 χρόνια μετά την ακυρωμένη επιχείρηση Βαριοπούλα που είχε στόχο να ρίξει τον Ερντογάν, μια νέα επιχείρηση έλαβε χώρα για να κρατήσει τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας στην εξουσία.

Η Τουρκία θα εκτελούσε μια νέα πολυεπίπεδη επιχείρηση, βασισμένη στο σενάριο «Turan Güneş» το οποίο είχε εκπονηθεί, από την μυστική στο κοινό, Διοίκηση Υβριδικού Πολέμου.

Το σχέδιο είχε τους εξής στόχους:

Τον εκβιασμό της ΕΕ για την εξασφάλιση πολιτικής στήριξης στην Συρία και πρόσθετης οικονομικής ενίσχυσης για το προσφυγικό.
Τον αποπροσανατολισμό της τουρκικής κοινής γνώμης και την ικανοποίηση του αιτήματος απομάκρυνσης χιλιάδων μεταναστών.
Την αποσταθεροποίηση της Ελλάδας με τον εγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων μουσουλμάνων μεταναστών στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης και την παρατεταμένη πολιτική αστάθεια με πρόκληση πρόωρων εκλογών (με σύστημα απλής αναλογικής και διαδικασία διερευνητικών εντολών από άπειρο ΠτΔ)

Το σχέδιο είχε αναβαθμιστεί στις 15/1/2020 αλλά οι δυσμενείς εξελίξεις στην Συρία και στη Λιβύη άλλαξαν τα σχέδια.

Την Πέμπτη 27 Φεβ 2020 ο Τουρκικός Στρατός υφίσταται τον μεγαλύτερο αριθμό απωλειών σε μία ημέρα από το 1974 όταν 33 στελέχη της 65ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού που εδρεύει στην Αρκαδιόπολη (Lüleburgaz) της Αν. Θράκης σκοτώνονται από αεροπορική προσβολή στην Idlib της Συρίας.

227
Twitter Ads info and privacy
73 people are talking about this

 

Πέμπτη 27 Φεβ 2020
Ο Τουρκικός Στρατός υφίσταται τον μεγαλύτερο αριθμό απωλειών σε μία ημέρα από το 1974 όταν 33 στελέχη της 65ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού που εδρεύει στην Αρκαδιόπολη (Lüleburgaz) της Αν. Θράκης σκοτώνονται από αεροπορική προσβολή στην Idlib της Συρίας 1/

View image on TwitterView image on Twitter

Σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στην Άγκυρα αποφασίζεται να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή, όχι το προβλεπόμενο σχέδιο «Turan Güneş», αλλά μια ενισχυμένη έκδοση αυτού.

Με διαταγές του Υπουργού Άμυνας στις αρχές Οκτωβρίου ύστερα από την αντίδραση της Ελλάδας στην αναγγελία ΑΟΖ με κοινά σύνορα με την Λιβύη, υπήρχε αναβάθμιση του σχεδίου.

Υπεύθυνη για την αλλαγή ήταν μια ομάδα 6 Συνταγματαρχών αποφοίτων της ανωτάτης σχολής επιτελών του Ρωσικού Στρατού, η οποία είχε επιστρέψει το περασμένο καλοκαίρι και εργαζόταν στην Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ.

Η ομάδα προχώρησε σε μετατροπή του σχεδίου από υβριδικό σε τακτικό. Η επιχείρηση ονομάστηκε Kirin+ (Κριμαία+).

Η ξενόφερτη, για τα δεδομένα της ιστορίας του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας ονομασία, οφείλεται αρχικά στην εκπαίδευση στην Μόσχα αλλά και στους ίδιους τους Συνταγματάρχες. Οι τελευταίοι πήραν την ιδέα από προτάσεις των Ρώσων εκπαιδευτών κατά την διδασκαλία στα πρότυπα της δικής τους επιχείρησης. Τo «+» ήταν επιλογή του Α/ΓΕΕΘΑ ο οποίος ήθελε με αυτό τον τρόπο να δείξει την εξέλιξη του «μαθητή» στον «δάσκαλο», τον οποίο ένα χρόνο μετά αντιμετώπιζε στην Συρία.

Το σχέδιο βασίστηκε σε δύο στάδια του σεναρίου «Turan Güneş».

Έβρος

Δεκάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες μεταφέρθηκαν προς τα Ελληνικά σύνορα στο ύψος της Ανδριανούπολης με πολιτικά μέσα, μέσω οδηγιών σε email, social media και λοιπών εφαρμογών επικοινωνίας.

Ο πυρήνας ήταν 1600 Ισλαμιστές, εκπαιδευμένοι για υβριδικό πόλεμο στο κέντρο Ανορθόδοξου πολέμου της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας Καταδρομών της 3ης Στρατιάς.

Διοίκηση στο τμήμα αυτό ανέλαβαν αξιωματικοί από την επίλεκτη μονάδα Ειδικών Επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ και την Διοίκηση Υβριδικού Πολέμου.

Ο Πληροφοριακός Πόλεμος τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή με την χρήση όλων των μέσων. Σκηνοθετημένα και ελεύθερα πλάνα από γυναικόπαιδα, χρήση του «Σύριος Πρόσφυγας» και «Πρόσφυγας Πολέμου» στα κοινωνικά μέσα, ενώ η Πρεσβεία στην Αθήνα μετέφερε χρήματα σε Έλληνες συνεργάτες της προς γιγάντωση του «Προσφυγικού Θέματος».

Στο σημείο αυτό οι επιτελείς διαπίστωσαν ότι τα σύνορα είχαν κλείσει και οι Ελληνικές δυνάμεις δεν άφησαν τους αλλοδαπούς να περάσουν άνετα στο εσωτερικό.

Διπλωματικό Υπόβαθρο

Τι είχε συμβεί; Με το αρνητικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί μεταξύ των Τούρκων τα τελευταία χρόνια απέναντι στους Σύρους, ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας ανακοίνωσε στα μέσα Σεπτεμβρίου ότι απομακρύνθηκαν 100.000 Σύροι που διέμεναν χωρίς άδεια στην Κων/πολη. Ένα μήνα μετά πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις στην Άγκυρα μεταξύ του Τ/ΥΠΕΣ και μιας ομάδας που είχε σταλεί από την ΕΕ. Σε αυτή ήταν ο Αν. Υπουργός της Ελλάδας, ο Επίτροπος Αρμόδιος για τη μετανάστευση της ΕΕ, ο Υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας και ο Γάλλος πρέσβης. Ο Τ/ΥΠΕΣ απείλησε ευθέως τους Ευρωπαίους συνομιλητές του, λέγοντας το εξής: «Θα σας στείλω 25.000 το Σάββατο, 50.000 την Κυριακή και 75.000 τη Δευτέρα».

Μια εβδομάδα μετά στην Αθήνα πάρθηκαν αποφάσεις σχετικά με το λαθρομεταναστευτικό σε έκτακτο ΚΥΣΕΑ. Γενική εποπτεία ανέλαβε ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, πρώην Α/ΓΕΣ. Μετά από σχεδιασμό που κράτησε ένα μήνα τέθηκε σε εφαρμογή ένα νέο σχέδιο επιτήρησης / αντίδρασης με όνομασία «Γράμμος».

Κλιμάκωση

Τις επόμενες ημέρες εγκατέλειψαν την περιοχή πάνω από 20,000 λαρθομετανάστες μπροστά στην ταχεία αντίδραση των Ελλήνων στην περιοχή. Οι Ελληνικές δυνάμεις είχαν μεταβεί σε τάχιστο χρονικό διάστημα από ρυθμούς ειρήνης και προετοιμασίας για τις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου (το σημαντικότερο επί ετών καθήκον τους) σε ταχεία δύναμη ενίσχυσης της Αστυνομίας, η οποία έλαβε πρώτη φορά από τα Σεπτεμβριανά και την Χωροφυλακή καθήκοντα φύλαξης εδάφους.

Οι Τούρκοι επιτελείς προσπάθησαν να σπάσουν την γραμμή άμυνας με δυνάμεις του στρατού και της χωροφυλακής να καθοδηγούν και να οπλίζουν (αργότερα πέταγαν και οι ίδιοι) τους άντρες με καπνογόνα.

Ο πυρήνας των Ισλαμιστών προσπάθησε επανειλημμένα να περάσει το ποτάμι. Το κατάφεραν πολλαπλές φορές αλλά συνελήφθησαν από εθνοφύλακες της περιοχής. Σε αρκετά επεισόδια ενεπλάκησαν αλλά αποχώρησαν ύστερα από βαρύ ξυλοδαρμό.

Όσο περνούσαν οι μέρες οι Τούρκοι επιτελείς διαπίστωσαν ότι είχαν χάσει το επικοινωνιακό παιχνίδι λόγω της μαζικής αντίδρασης των Ελλήνων πολιτών.

Από την ΕΕ άρχισαν να φτάνουν στην Ελλάδα υλικά και οι πρώτες μονάδες ειδικών δυνάμεων αστυνομίας και χωροφυλακής.

Το σχέδιο δεν σταμάτησε.

Οι δυνάμεις ενισχύθηκαν από μονάδες ειδικών επιχειρήσεων της Στρατοχωροφυλακής γνωστές για την σκληρότητα και τον επαγγελματισμό τους, από μονάδες ανιχνευτών και ελεύθερων σκοπευτών, από μονάδες μηχανικού γεφυροποιίας και άρσης ναρκοπεδίων. Μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου πολλαπλών συστημάτων και μη επανδρωμένα μέσα προσέφεραν πληροφορίες όλο το 24ωρο.

Κρίσιμη για την επιτυχία του σχεδίου ήταν η επιλογή της χρονικής στιγμής. D-Day αποφασίστηκε ότι θα ήταν η 2 Μαρτίου 2020. Η επιλογή ήταν η Καθαρά Δευτέρα, μια Αργία, ένα τριήμερο κατά το οποίο οι Έλληνες ταξιδεύουν στην επαρχία για διάφορες εκδηλώσεις. Θα υπήρχε μειωμένη επαγρύπνηση του κρατικού μηχανισμού και επάνδρωση λόγω αδειών του στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού.

Την D-5, ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις αποπροσανατολισμού από την Θράκη.

Στο σύνολο των νήσων του Ανατολικού Αιγαίο σημειώθηκαν αναταραχές στα στρατόπεδα λαθρομεταναστών, οι οποίες οργανώθηκαν από Ισλαμιστές και κεκαλυμμένο προσωπικό της Διοίκησης Υβριδικού πολέμου.

Στην Αθήνα αλλοδαπός «πρόσφυγας» κάλεσε σε ιερό πόλεμο – τζιχάντ. Ομάδα 400 Αφρικανών (Σομαλοί μισθοφόροι εκπαιδευμένοι στην Τουρκία) μετέβη στον σιδηροδρομικό σταθμό της Αθήνας προς μεταφορά στην περιοχή της Ξάνθης και σε αποθήκες οπλισμού. Το σχέδιο τους απετράπη την τελευταία στιγμή από ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις.

Σταθμός Λαρίσης: 400 Αλλοδαποί λαθρομετανάστες προσπάθησαν να επιβιβαστούν στο «νυχτερινό τρένο T 600 από Αθήνα προς Αλεξανδρούπολη για να πάνε να βοηθήσουν τους συντρόφους τους και απετράπησαν από δυνάμεις των ΜΑΤ» pic.twitter.com/8P6oJaam3X — Greece : Borders Closed (@NikosRazis) March 4, 2020Οι αναταραχές κράτησαν τρεις μέρες. Σε συνδυασμό με το τελευταίο δεκαήμερο στην Θράκη οι ταραχές είχαν ως στόχο την κόπωση των ελληνικών δυνάμεων (με έλλειψη προσωπικού λόγω 9μηνης θητείας και γυναικών), την αποδιοργάνωση των τοπικών μονάδων και την δημιουργία ψυχολογικής πίεσης.

Το σύνολο μαζί με αυπνία και στρες θα προσέφεραν στις δυνάμεις των Τούρκων πλεονέκτημα τακτικής και στρατηγικής λήψης αποφάσεων. Στο πλαίσιο Ελληνικής επιστράτευσης η επιχείρηση θα έκανε μια παύση και θα ξεκινούσε άμεσα μετά την απόλυση των εφέδρων – χωρίς καμία αλλαγή.

Σχεδιασμός Επιχειρήσεων

Την D-Day είχε σχεδιαστεί η βίαιη είσοδος 1500-2000 ανδρών στα μετόπισθεν και η δημιουργία χάους. Απώλειες μεταξύ των λαθρομεταναστών ήταν καλοδεχούμενες για λόγους Πληροφοριακού Πολέμου με δεκάδες ΜΕΑ να καταγράφουν τις Ελληνικές κινήσεις σε live σύνδεση.

Την D+2 θα υπήρχε μαζική εισβολή με ενισχύσεις λαθρομεταναστών – 30 με 40 χιλιάδες από τα στρατόπεδα παραμονής αυτών 30 χλμ από το ποτάμι. Πέντε λόχοι ειδικών επιχειρήσεων θα περνούσαν κεκαλυμμένα σε ελληνικό έδαφος.

Την D+5 θα υπήρχε ένωση στον Νομό Κομοτηνής και Ξάνθης με παραστρατιωτικές δυνάμεις ελεγχόμενες από το Προξενείο Κομοτηνής και άλλους 2-3 λόχους που θα έφταναν οδικώς μέσα σε φορτηγά αυτοκίνητα από τα Σκόπια και την Αλβανία.

Την D+6 με D+10 θα εκτελούσαν ανοιχτά στρατιωτικές ενέργειες όπως στην Κριμαία οι Ρώσοι κατά Ελληνικών δυνάμεων ως «Απελευθερωτικός Στρατός Δυτικής Θράκης».

Μεγάλη βαρύτητα θα δινόταν στην καταστροφή υποδομών και στρατιωτικών στόχων στην Ελληνική ενδοχώρα από δώδεκα λόχους Ισλαμιστών που ζούσαν στην χώρα και είχαν στρατιωτική εκπαίδευση και έλεγχο.

Την ίδια περίοδο σε 4 ελληνικά νησιά (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως) θα υπήρχαν ανοιχτές εξεγέρσεις με πυρκαγιές, καταστροφή περιουσιών και άλλα έκτροπα. Σκοπός θα ήταν η ενίσχυση αυτών με δυνάμεις από τα άλλα μικρότερα νησιά.

Στο δεκαήμερο αυτό θα υπήρχαν επιχειρήσεις στα άλλα τρία μέτωπα:

  • Στην Συρία τέσσερις τεθωρακισμένες ταξιαρχίες θα έμπαιναν στους δύο θύλακες επί του Συριακού εδάφους.
  • Στην Λιβύη δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού θα αποβίβαζε ένα τάγμα πεζοναυτών στην Τρίπολη προς ενίσχυση του GNA.
  • Στην Κύπρο μηχανοκίνητο τάγμα θα έμπαινε στα Βαρώσια και θα προχωρούσε σε επιχειρήσεις οχύρωσης.
  • Την D+10, τέσσερα Τουρκικά υποβρύχια θα έκαναν στιγμιαία ανάδυση εν κοινή θέα έξω από Λεμεσό, Αλεξάνδρεια, Χάιφα και Πάτρα δίπλα σε πολιτικά και πολεμικά σκάφη για πρόκληση πανικού.

Σε επίπεδο Πληροφοριακού Πολέμου το σχέδιο θα ενεργοποιούσε μια εκστρατεία προπαγάνδας κατά των Ελλήνων, προς το εξωτερικό (δορυφορική τηλεόραση, Τζαμιά, ΜΚΟ, «φίλιες δυνάμεις») και προς το εσωτερικό στο οποίο υπάρχει απόλυτη κυβερνητική κυριαρχία στην Πληροφορία. Σκοπός της εκστρατείας αυτής ήταν η σπίλωση της φήμης των Ελλήνων, με αναφορές σε ΕΟΚΑ-Β, «μακεδονική», «αλβανική» και «τουρκική» γενοκτονία. Χρήματα σε Αλβανία, Σκόπια και Κόσοβο είχαν δοθεί για την οργάνωση ανθελληνικών εκδηλώσεων με συνθήματα για φασισμό και ναζισμό. Οι «φίλιες δυνάμεις» σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα θα προκαλούσαν επεισόδια.

Την D+9 το βράδυ και την D+10 θα εμφανίζονταν βίντεο στο διαδίκτυο με «νεκρά γυναικόπαιδα» από μειονοτικά χωριά αλλά και «Σύριους πρόσφυγες» στο ίδιο σενάριο με το Κόσοβο το 99 για να απεμπλακεί το ΝΑΤΟ.

Από την D-day, κέντρα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, χρηματοδοτούμενα από την Τουρκία θα επέρριπταν ευθύνες στην Ελληνική κυβέρνηση. Θα ακολουθούσε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια με το σύνολο της αντιπολίτευσης να ζητάει πρόωρες εκλογές. Η νέα ΠτΔ δεδομένης της αριστερής ιδεολογίας της και ως πρώην Δικαστής, θα έθετε το ενδεχόμενο αυτό επί τάπητος. Ο συνδυασμός θα επέφερε μαζική κατάρρευση στην Ελλάδα, όπως στην Ουκρανία πριν την Ρωσική εισβολή και το 74 πριν τον Αττίλα ΙΙ.

Οι δέκα μέρες κρίθηκαν αναγκαίες από το Τουρκικό ΓΕΕΘΑ για την μεταφορά δυνάμεων από την περιοχή της 2ης Τουρκικής Στρατιάς σε χώρους τελικού προορισμού σε Ανατολική Θράκη και Ιωνία.

Από την D+11 και για 4-8 μέρες οι Τουρκικές δυνάμεις θα εισέβαλαν στο Ελληνικό έδαφος «για την προστασία των προσφύγων και της μειονότητας». Στόχος θα ήταν μια ζώνη ασφαλείας στα πρότυπα της Βόρειοανατολικής Συρίας και Βόρειας Κύπρου.

Στο Αιγαίο έξι ταξιαρχίες καταδρομών θα καταλάμβαναν Κίναρο, Λεβίθα, Σύρνα, Τήλο, Κάσο και Καστελόριζο με την βοήθεια ειδικών δυνάμεων του Ναυτικού και της Αεροπορίας.

Η Τουρκία θα έκανε ανακήρυξη Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης και παράλληλα θα είχε κυριαρχία στο Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο και Κύπρο. Με χάος σε όλα τα μέτωπα η Ελλάδα θα υπάκουε στην παύση των εχθροπραξιών υπό την πίεση διεθνών δυνάμεων. Οι κινήσεις μας ήταν θα τέτοιες που δεν επέτρεψαν σε κανένα στάδιο, το διάστημα που είχε επιλεγεί η εισβολή στον έβρο, να γίνει αυτή εφικτή.

Ελληνική Αντίδραση

Την D-2 έγινε αντιληπτό από τους Τούρκους ότι υπήρξε μεγάλη κίνηση προς τον Έβρο στρατιωτικών δυνάμεων, υπήρχε επιστράτευση σε σημεία και έντονη κινητικότητα στα σημεία ενδιαφέροντος.

Την D-1 o Τακτικός Διοικητής, Στρατηγός της Στρατοχωροφυλακής, ενημέρωσε το ΓΕΕΘΑ ότι τα περάσματα είχαν κλείσει και ήταν αδύνατη η υπερκέραση των Ελληνικών δυνάμεων. Μονάδες του Ελληνικού στρατού, μέσα σε 14 ώρες, είχαν οχυρώσει με πολλαπλές γραμμές άμυνας την περιοχή ενδιαφέροντος.

Την ίδια Κυριακή ο Έλληνας Πρέσβης στην Τουρκία ενημέρωσε μεταξύ αστεϊσμού ότι οι ΕΕΔ είχαν πλήρες απόθεμα ανταλλακτικών και καυσίμων «για την βοήθεια των γειτόνων μας στην Συρία αν το ζητούσε ο Πρόεδρος, θα στείλουμε με 2 Μεραρχίες, 100 μαχητικά και 15 πλοία».

Το απόγευμα οι Τουρκικοί δορυφόροι βρήκαν μεγάλη μεταφορά τεθωρακισμένων και πλοίων ενώ πάνω από 180 μαχητικά της ΠΑ μετρήθηκαν φορτωμένα τους διαδρόμους απογείωσης.

Τα μεσάνυχτα σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στην Άγκυρα αποφασίστηκε η αναβολή του σχεδίου και εκτέλεση την Ελληνική Δευτέρα του Πάσχα στις 20 Απριλίου 2020.

COVID-19

Την Τετάρτη 4ης Μαρτίου πολλαπλά περιστατικά υψηλού πυρετού από στρατιωτικό προσωπικό στα σύνορα με το Ιράν έφτασαν στο Τουρκικό ΓΕΕΘΑ.

Τις επόμενες μέρες δύο πιλότοι από την ομάδα των μεταγωγικών αεροσκαφών που είχε μετέβη στην Κίνα για την απομάκρυνση Τούρκων επιχειρηματιών μπήκαν στον νοσοκομείο σε άσχημη κατάσταση. Το στρατιωτικό νοσηλευτικό προσωπικό που πρόσεχε τους ασθενείς άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα πνευμονίας.

Με τα συμπτώματα να πολλαπλασιάζονται στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων αποφασίστηκε η οριστική ακύρωσης της επιχείρησης την παρούσα φάση.

Θα υπήρχε επανάληψη σε μελλοντική ημερομηνία.

Επίλογος

Μετά κρίση ο Έλληνας πρωθυπουργός ανέφερε στον Γάλλο Πρόεδρο τα εξής:

«Βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο. Μετά τις 28 Φεβρουαρίου, οι επιπτώσεις στους τομείς της ασφάλειας και της σταθερότητας για την Ευρώπη από τη συμπεριφορά της Τουρκίας έχουν γίνει απολύτως σαφείς. Η συνεχής πίεση και ακόμη η κλιμάκωση αναφορικά με τις ενέργειες και τη ρητορική της Τουρκίας, στο υψηλότατο επίπεδο, αποτελούν καθαρή απόδειξη ότι αυτό αποτελεί ένα οργανωμένο σχέδιο, για να εκβιαστεί η Ευρώπη με στόχο να επιτύχει γεωπολιτικούς στόχους. Εάν η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστεί τα σύνορά της, θα ήμασταν αντιμέτωποι με μια εντελώς διαφορετική κατάσταση.»

Συνεργάτες του ιδίου ανέφεραν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα ίδια περίπου.

«Επί παραδείγματι, εξακολουθούμε να ανησυχούμε για την πιθανότητα θερμού επεισοδίου μεταξύ των δύο χωρών. Στην πραγματικότητα, το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας ξεπεράσαμε το επίπεδο ενός θερμού επεισοδίου. Αποκρούσαμε απόπειρα εισβολής. Ο όρος «εισβολή» δεν περιλαμβάνει μόνον ένοπλη επίθεση με τεθωρακισμένα, ελικόπτερα και αεροπλάνα. Στη στρατιωτική αντίληψη «εισβολή» μπορεί να είναι οτιδήποτε υποτάσσει τον αντίπαλο. Είχαμε απόπειρα εισβολής· άλλου τύπου από την ένοπλη, αλλά εισβολή με όλες τις συνέπειες που θα είχε, εάν επιτύγχανε. Τα όσα συνέβησαν μας υποχρεώνουν να εκτιμήσουμε από το μηδέν τη στάση μας έναντι της Τουρκίας.»

Φήμες ότι οι δύο κύριοι οργανωτές της Ελληνικής αντίδρασης ο Υφυπουργός Άμυνας και ο Α/ΓΕΕΘΑ επισκέφθηκαν το Ισραήλ προς απόκτηση «ειδικών» όπλων κρίνονται ανυπόστατες παρά την θέαση τους με τον πρώην αξιωματικό ειδικών επιχειρήσεων και νυν Πρωθυπουργό του Ισραήλ σε αγώνα Softball στο κέντρο επιχειρήσεων Αστικού πολέμου έξω από την Ιεριχώ.

Μια εντυπωσιακή, ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΗ, περιγραφή του cynaegeirus.blogspot.com

Αστερισμοί και Ελληνική Μυθολογία

Από
anixneuseis
-
0

πηγή: magazine.noa.gr

Επιμέλεια άρθρου: Δρ. Φιόρη – Αναστασία Μεταλληνού, Αστροφυσικός, Κέντρο Επισκεπτών Θησείου, ΙΑΑΔΕΤ, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

03/04/2020

Όλος χαρά ο θείος Οδυσσέας κι αγαλλίαση, με πρίμο αγέρι σήκωσε τα πανιά,

κάθισε στο τιμόνι και το κυβέρνησε με τέχνη.

Ύπνος δεν έπεσε στα βλέφαρά του, αλλά κοιτούσε συνεχώς την Πούλια,

τον Βοώτη που δύει αργά, την Άρκτο που τη λεν κι Αμάξι

δεν φεύγει από τη θέση της γυρίζοντας, μόνο παραμονεύει τον Ωρίωνα,

και μόνη αυτή δε λέει να πέσει στα λουτρά του Ωκεανού.

Η Καλυψώ η θεόμορφη τον είχε ορμηνέψει, αυτό το αστέρι

πάντοτε να το ’χει ποντοπορώντας στο ζερβό του χέρι.

(Ομήρου Οδύσσεια,  ε 297-306)

Ο ουρανός ανέκαθεν αποτελούσε πηγή έμπνευσης, τόσο για τους αστρονόμους, όσο και για τους καλλιτέχνες κάθε εποχής. Οι περισσότεροι πολιτισμοί του πλανήτη μας, εμπνευσμένοι από τον έναστρο ουρανό, αποτύπωσαν τους μύθους τους σε αυτόν, καθοδηγούμενοι από τις θέσεις των αστέρων στο στερέωμα. Η Ελληνική Μυθολογία, με τον πλούτο των μύθων, των ηρώων και των συμβολισμών που περιέχει, οδήγησε τους αρχαίους παρατηρητές να σχηματίσουν αστερισμούς εμπνευσμένους από τον κόσμο των μύθων και των ηρώων.

Εικόνα (1): Σύνθεση: νεφέλωμα του Ωρίωνα και μυθολογικός χάρτης του ουρανού. Πηγή: Image Κέρκυρα, Tεύχος 3, 2016.

Έτσι σήμερα, ονόματα και σχήματα αστερισμών, κυρίως του βορείου ημισφαιρίου, που διεθνώς χρησιμοποιούμε και που η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (International Astronomical Union) επισήμως έχει ορίσει, προέρχονται από την ελληνική μυθολογία. Παρατηρώντας μια ξάστερη νύχτα την ομορφιά του ουρανού, μας αποκαλύπτεται η αστείρευτη φαντασία των προγόνων μας, μέσα από κατορθώματα θνητών και θεών, άθλους και πράξεις ηρωικές, ιστορίες αγάπης και έρωτα μυθικών ζευγαριών. Aναφέρουμε στη συνέχεια κάποιους μύθους που σχετίζονται με σημαντικούς αστερισμούς, τους οποίους μπορούμε εύκολα να αναγνωρίσουμε στον νυχτερινό ουρανό.

Ο Ωρίων ο κυνηγός αποτελεί αδιαμφισβήτητα τον γοητευτικότερο αστερισμό του χειμερινού ουρανού. Ακολουθείται από τον Σείριο, τον λαμπερότερο αστέρα στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Τους παρατηρούμε και τους δυο έως και τα μέσα της Άνοιξης, καθώς οδεύουν πια προς τη δύση τους. Ο Άρατος, ποιητής του 3ου αι. π.Χ, αναφέρει για τον Ωρίωνα: «μην ελπίσει κανείς να δει ρίχνοντας τη ματιά του στον ουρανό άλλα άστρα πιο λαμπερά από εκείνον», τονίζοντας την εντύπωση που μας προκαλεί η θέα του στον ουρανό.

Εικόνα (2): Αστερισμοί πάνω από τον θόλο του τηλεσκοπίου Δωρίδη στη Πνύκα. Φωτογραφία του Βασίλη Μισιρλή, Ιούλιος 2018.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ωρίων συνδέεται με την Μερόπη, κόρη του βασιλιά της Χίου Οινοπίωνα. Ο κυνηγός την ερωτεύεται και την απάγει. Ο πατέρας της οργανώνει γιορτή, μεθά τον Ωρίωνα και για να τον εκδικηθεί τον τυφλώνει. Στη συνέχεια τον πετά στην θάλασσα κι εκείνος καταλήγει στη Λήμνο, στο εργαστήρι του θεού Ηφαίστου, ακολουθώντας τον ήχο των σφυριών του θεού. Τελικά ο Ωρίων ξαναβρίσκει το φως του, μετά την συμβουλή του Ηφαίστου να συναντήσει την Ηώ, αντικρίζοντας το πρώτο φως της  ανατολής.

Ο Ωρίων παρουσιάζεται ακόμα να κυνηγά τις νύμφες Πλειάδες στον ουρανό, ερωτευμένος με την Πλειόνη, χωρίς να καταφέρνει ποτέ να τις πιάσει. Ο δε πόθος του για τη θεά του κυνηγιού Αρτέμιδα τον οδηγεί σε αναμέτρηση με τον φοβερό Σκορπιό, ώσπου αλληλοεξοντώνονται. Ο Δίας τούς τοποθετεί και τους δυο στον ουρανό ως αστερισμούς, με τον περιορισμό να μη συναντηθούν ποτέ ξανά. Έτσι, αφού δύσει ο Ωρίων, τότε ανατέλλει ο αιώνιος αντίπαλός του, ο Σκορπιός. Σε εξαιρετικά σκοτεινό και μη φωτορρυπασμένο ουρανό μπορούμε (δύσκολα με γυμνό οφθαλμό), εντός της περιοχής του αστερισμού του Ωρίωνα, και κάτω από τη ζώνη του, να διακρίνουμε ένα νεφέλωμα. Πρόκειται για το νεφέλωμα του Ωρίωνα: μια περιοχή πλούσια σε σκόνη και αέρια (κυρίως υδρογόνο και ήλιο), εντός της οποίας σχηματίζονται νέοι αστέρες. Προτιμήστε να παρατηρήσετε το νεφέλωμα του Ωρίωνα με τηλεσκόπιο.

Ο Σκορπιός, με τη σειρά του, ξεχωρίζει στον νότιο καλοκαιρινό ουρανό. Ο Αντάρης αποτελεί τον λαμπερότερο αστέρα του, ο οποίος διακρίνεται από το κοκκινωπό του χρώμα. Πρόκειται για έναν κόκκινο υπεργίγαντα με διάμετρο σχεδόν 500 φορές μεγαλύτερη του ήλιου μας και μέση θερμοκρασία τη μισή του ήλιου. Το όνομά του σημαίνει “αντί του Άρη”, διότι, όταν ο πλανήτης Άρης βρίσκεται στην εκλειπτική κοντά στον Σκορπιό, τα δυο ουράνια σώματα (Άρης και Αντάρης) φαντάζουν σχεδόν ίδια στον ουρανό.

Δίας και Καλλιστώ: Ο Δίας ερωτεύεται την πανέμορφη Καλλιστώ, κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα, και αποκτά μαζί της έναν γιο, τον Αρκάδα. Θυμωμένη η Ήρα τη μεταμορφώνει σε αρκούδα, την οποία μετά από χρόνια συναντά ο γιός της στο δάσος. Προσπαθεί εκείνη να τον αγκαλιάσει και τρομαγμένος ο Αρκάδας ετοιμάζεται να τη σκοτώσει. Επεμβαίνει ο Δίας και την καταστερίζει -την ανεβάζει στον ουρανό- ως τον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου, καθώς επίσης και τον γιό της να την ακολουθεί ως Μικρή Άρκτος. Οι δυο αστερισμοί, καθώς βρίσκονται κοντά στον βόρειο ουράνιο πόλο, ανέκαθεν χρησίμευαν στους ναυτικούς και τους ταξιδευτές, ώστε να βρίσκουν τον βορρά και να προσανατολίζονται σε μια σκοτεινή νύχτα. Όπως και ο Όμηρος αναφέρει στους στίχους του για την Άρκτο: «μόνη αυτή δε λέει να πέσει στα λουτρά του Ωκεανού» δηλώνοντας ότι ο αστερισμός δεν δύει, καθώς εμφανίζεται αειφανής από το βόρειο ημισφαίριο.

Περσέας, Ανδρομέδα, Κασσιόπη και Κηφέας: Ο ήρωας Περσέας, επιστρέφοντας από τη χώρα των Γοργόνων, ιππεύοντας τον φτερωτό, αθάνατο Πήγασο και με λάφυρο το κεφάλι της Μέδουσας, συναντά την Ανδρομέδα. Η Ανδρομέδα, κόρη του Κηφέα και της Κασσιόπης, βρίσκεται τιμωρημένη από τον Ποσειδώνα, καθώς οι γονείς της καυχήθηκαν ότι η κόρη τους υπήρξε ομορφότερη από τις Νηρηίδες. Ο Περσέας εξοντώνει το θαλάσσιο Κήτος που φύλαγε τη δεμένη Ανδρομέδα δίπλα στη θάλασσα και ερωτευμένο το ζευγάρι καταλήγει στην Σέριφο. Ο Γαλαξίας μας, σύμφωνα με τον μύθο, είναι ο δρόμος που ακολούθησε ο Περσέας για να σώσει την όμορφη Ανδρομέδα. Στον ουρανό μοιάζει σαν μια γαλακτόχρωμη ζώνη που την παρατηρούμε τις σκοτεινές νύχτες, ακόμη και με γυμνό οφθαλμό. Στον δε αστερισμό της Ανδρομέδας, μπορούμε να παρατηρήσουμε το πιο απομακρυσμένο ουράνιο αντικείμενο, ορατό με γυμνό μάτι: τον Γαλαξία της Ανδρομέδας. Αρκεί βεβαίως να βρισκόμαστε σε περιοχές χωρίς καθόλου φωτορρύπανση. Πρόκειται για έναν γαλαξία σε απόσταση 2,5 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη μας.

Εικόνα (3): Τμήμα από χάρτη του ουρανού, Ignace Gaston Pardies, 17ος αι.

Κύκνος και Λήδα: Ένας ακόμη έρωτας του Δία αποτυπώνεται στον ουρανό μέσω του Αστερισμού του Κύκνου: Ο Δίας ερωτεύεται κάποτε την όμορφη Λήδα, γυναίκα του βασιλιά της Σπάρτης Τυνδάρεω. Για να την κατακτήσει συμβουλεύεται την θεά Αφροδίτη. Εκείνη μεταμορφώνει τον Δία σε Κύκνο, ενώ η ίδια με την μορφή ενός αετού αρχίζει να τον κυνηγά. Βλέποντάς τους η Λήδα, ανοίγει την αγκαλιά της και σώζει τον όμορφο Κύκνο. Από την επαφή της Λήδας με τον Δία γεννήθηκαν οι Διόσκουροι: Κάστορας και Πολυδεύκης. Ο Δίας τιμά τον Κύκνο, με την μορφή του οποίου κατόρθωσε να πέσει στην αγκαλιά της Λήδας, κάνοντάς τον αστερισμό. Τους δε Κάστορα και Πολυδεύκη τους παρατηρούμε ως τους λαμπερότερους αστέρες στον αστερισμό των Διδύμων.

Ο Κύκνος αποτελεί αστερισμό που προεξάρχει στον θερινό ουρανό και εύκολα αναγνωρίζεται ακόμα και από έναν αρχάριο παρατηρητή. Ο λαμπερότερός του αστέρας, ο Deneb, μαζί με τους αστέρες Βέγα (στον αστερισμό της Λύρας) και Altair (στον αστερισμό του Αετού), σχηματίζουν ένα τρίγωνο, το λεγόμενο “θερινό τρίγωνο”. Το θερινό τρίγωνο το χρησιμοποιούμε ως αναφορά για να προσανατολιζόμαστε στον καλοκαιρινό ουρανό.

Εικόνα (4): Χάρτης του ουρανού με τους αστερισμούς του βορείου ημισφαιρίου. Επεξεργασία εικόνας: Ελβίρα Μεταλληνού.

πηγή: magazine.noa.gr

Ένα νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», πρέπει να σημάνει μια νέα Ελλάδα

Από
anixneuseis
-
0

του Σάββα Καλεντερίδη

Το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου σήμανε το τέλος της «παντοκρατορίας» της Αγγλίας στον Δυτικό κόσμο, με τις ΗΠΑ να παραλαμβάνουν τη σκυτάλη για να πρωταγωνιστήσουν, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου που ακολούθησε, στην αντιμετώπισης της Σοβιετικής Ένωσης και της «κομουνιστικής απειλής».

Αυτό σήμαινε ότι η Ευρώπη, που είχε καταστραφεί από τον πόλεμο και καλούνταν τώρα να αποτελέσει ανάχωμα στη σοβιετική Ρωσία, θα έπρεπε να ξαναχτιστεί, να αναταχθεί η κοινωνική συνοχή των χωρών της και να αναπτυχθεί.

Αυτό οδήγησε τις ΗΠΑ στη σύλληψη ενός σχεδίου παροχής οικονομικής βοήθειας και υποστήριξης στις χώρες της Ευρώπης, κυρίως σε εκείνες όπου τα κομουνιστικά κινήματα ήταν ισχυρά.

Οι θέσεις αυτές της αμερικανικής εξουσίας εκδηλώθηκαν στην Ευρώπη διαμέσου του Σχεδίου Μάρσαλ, βάσει του οποίου από το 1948 μέχρι το 1951 δόθηκαν δάνεια και οικονομική βοήθεια στις χώρες των οποίων οι οικονομίες είχαν καταστραφεί. Φυσικά, τα χρήματα δόθηκαν υπό την προϋπόθεση οι κυβερνήσεις που τα λάμβαναν, να εξουδετέρωναν την «κομουνιστική απειλή» για αποφευχθεί η επέκταση της επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης προς Δυσμάς.

Τότε η Γερμανία, που ήταν και η χώρα που προκάλεσε εκείνες τις ανείπωτες καταστροφές στην Ευρώπη και τον κόσμο, έλαβε το ποσόν του 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων, ποσό τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής. Εκτός αυτού, με πρωτοβουλία της Αγγλίας και της Γαλλίας, το 1953 υπογράφηκε η Συμφωνία του Λονδίνου, με την οποία έγινε σοβαρή ελάφρυνση του χρέους της Γερμανίας και της αναγνωρίστηκαν προνομιακοί όροι για την αποπληρωμή του εναπομείναντος.

Σύμφωνα δε με απόψεις ορισμένων, τότε, με τη συμφωνία εκείνη, διαγράφηκαν και οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, που με βάση υπολογισμούς ανέρχονται (σε σημερινά λεφτά) σε 280 έως 340 δισ. ευρώ…

Μετά από όλα αυτά και τη συνεχιζόμενη γενναιοδωρία της Δύσης, η Γερμανία κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια της και να γίνει οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης.

Όσον αφορά την Ελλάδα, στην πατρίδα μας δόθηκαν 366 εκατομμύρια δολάρια της εποχής, που υπολογίζονται σε 20 δισεκατομμύρια δολάρια σημερινά λεφτά, ενώ δόθηκαν άλλα 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε σημερινή αξία, σε δωρεάν στρατιωτική βοήθεια.

Υπάρχουν απόψεις που λένε ότι το ποσό εκείνο, που ήταν από τα υψηλότερα που δόθηκαν στα κράτη της Ευρώπης, με βάση τον πληθυσμό, δεν διατέθηκε σωστά, ούτως ώστε να αποκτήσει η Ελλάδα ένα σωστό παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο, βιώσιμο και προσαρμοσμένο στα δεδομένα και τις ιδιαιτερότητες της πατρίδας μας.

Υπάρχουν δε και απόψεις που θέλουν την τότε ηγεσία να διοχετεύει τεράστια ποσά σε λίγες οικογένειες, ενώ δεν λείπουν και κατηγορίες για διασπάθιση κεφαλαίων που δημιούργησαν μια παρασιτική αστική τάξη, χωρίς εθνική συνείδηση και αίσθηση του χρέους προς την πατρίδα.

Συγκεκριμένα, ο πρώην υπουργός Γιώργος Ρωμαίος, αναφέρει –μεταξύ άλλων– σε άρθρο του στα ΝΕΑ:

Τον Νοέμβριο 1951 έφθασε στην Ελλάδα ο Τένενμπαουμ για να σχεδιάσει τη τελική φάση του σταθεροποιητικού προγράμματος. Η έκθεσή του συνιστά και έναν απολογισμό του Σχεδίου Μάρσαλ:

«Μια ειλικρινής και έγκυρη αξιολόγηση των πολιτικών που ακολουθήσαμε στο παρελθόν οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματά τους είναι αρνητικά. Σταματήσαμε τον κομμουνισμό, αλλά δεν έχουμε τίποτε το βιώσιμο στη θέση του. Δώσαμε πολλή βοήθεια στην Ελλάδα αλλά ελάχιστη έφθασε στους Έλληνες που τη χρειάζονταν περισσότερο. Πληρώσαμε για ακριβές επενδύσεις, αλλά όσο τις εξετάζουμε τόσο λιγότερο νόημα φαίνεται να έχουν… Αποκαταστήσαμε την τάξη, αλλά αυτή η τάξη προστατεύεται από διαδοχικές αδύναμες κυβερνήσεις, αντιδημοφιλείς, αναξιόπιστες και διαβρωμένες από τη διαφθορά. Προκαλέσαμε την ανασυγκρότηση στα χαρτιά, αλλά η Ελλάδα δεν δείχνει ακόμα σημάδια ότι μπορεί να στηρίξει τον εαυτό της στο μέλλον. Χτίσαμε δρόμους, σύντομα θα καταρρεύσουν. Αυξήσαμε τους μισθούς, οι τιμές αυξήθηκαν πιο γρήγορα. Δώσαμε πλοία (τα περίφημα λίμπερτι), τα έσοδά τους δεν επιστρέφουν στην Ελλάδα. Συνοπτικά η Ελλάδα είναι μια χώρα διαλυμένη από τον πόλεμο, με τεράστια κοινωνικά προβλήματα και χωρίς θεμελιακές αλλαγές, που αντιμετωπίζει έναν διογκωμένο πληθωρισμό και συνεχίζει να επιβιώνει με τη δική μας συνεχιζόμενη βοήθεια» γράφει.

Είχαν περάσει τέσσερα χρόνια από την εφαρμογή του Σχεδίου Μάρσαλ και τρία από την εφαρμογή του προγράμματος ανασυγκρότησης και ανάπτυξης όταν υπέβαλε την έκθεσή του ο Τένενμπαουμ. Πρότεινε τα εξής μέτρα:

  1. Συρρίκνωση του επενδυτικού προγράμματος,
  2. Ισοσκέλιση του προϋπολογισμού με περικοπή δαπανών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων,
  3. Μερική εγκατάλειψη της διανομής τροφίμων με δελτίο,
  4. Δραστική περικοπή των επιδοτήσεων και περιστολή των πιστώσεων (Γ. Σταθάκης, Το δόγμα Τρούμαν και το σχέδιο Μάρσαλ).

Εν πάση περιπτώσει, στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν τότε οι κυβερνήσεις τα χρήματα του Σχεδίου Μάρσαλ, αλλά και στην έλλειψη εθνικού σχεδίου για την Ελλάδα, οφείλεται το στρεβλό παρασιτικό μοντέλο που οικοδομήθηκε έκτοτε, τα συντρίμμια του οποίου βλέπουμε σήμερα μπροστά μας, μαζί με τα συντρίμμια της ίδιας της Ελλάδας.

Τώρα βρισκόμαστε και πάλι σε μια ανάλογη καμπή, με εκείνη του τέλους του Β΄ ΠΠ για την Ευρώπη και του Εμφυλίου για την Ελλάδα.

Οι οικονομίες της Ελλάδας και της Ιταλίας κατεστραμμένες, και με σοβαρά προβλήματα της Ισπανίας, ενώ όλος ο Νότος της ΕΕ αντιμετωπίζει προβλήματα βιώσιμης ανάπτυξης.

Την ίδια στιγμή η Γερμανία, που αν και ήταν υπεύθυνη για την καταστροφή της Ευρώπης, τον Β΄ ΠΠ, ευνοήθηκε και στηρίχτηκε στη γενναιοδωρία των ΗΠΑ αλλά και των χωρών που κατέστρεψε, για να σταθεί στα πόδια της, αρνείται να εφαρμόσει όσα εφάρμοσαν άλλοι γι’ αυτήν.

Αρνείται το ευρωομόλογο, απαιτώντας να μπουν και πάλι οι χώρες του Νότου –και κυρίως η Ελλάδα– στο «ζυγό» των μνημονίων.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποφάσισε δώσει εντολή στην FED να ρίξει στην αγορά 2 δισ. δολάρια, για να ανατάξει την οικονομία της χώρας του.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που βρίσκεται κάτω από γερμανικό «ζυγό», αντί να ακολουθήσει το παράδειγμα των ΗΠΑ, οδηγεί τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου –και κυρίως την Ελλάδα– σε περαιτέρω υποδούλωση.

Ναι, το επείγον είναι να αντιμετωπίσουμε τον κορονοϊό, όμως, με βάση το γεγονός ότι με βεβαιότητα, είτε υπό μορφή δανείων είτε υπό μορφή ευρωομολόγων ή και βοήθειας, θα εισρεύσουν στην Ελλάδα κεφάλαια, τα οποία η κυβέρνηση θα μπορέσει να τα «ρίξει» στην οικονομία κατά το δοκούν, οι εθνικές προτεραιότητες της πατρίδας μας πρέπει να είναι δύο.

  • Η πρώτη είναι να επιδιωχθούν συμμαχίες, για να πιεσθεί η Γερμανία και να εκδοθεί τελικά ευρωομόλογο, για να σωθεί όχι μόνο η Ιταλία και η Ελλάδα, αλλά ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν όχι, τα δάνεια που θα δοθούν να είναι με ευνοϊκούς όρους και να μην οδηγήσουν την πατρίδα μας ακόμα πιο βαθιά στην υποδούλωση.
  • Η δεύτερη είναι να συνταχθεί από τώρα ένα εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο, για να αποκτήσει η Ελλάδα ένα υγιές παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο, που θα της εξασφαλίζει βιώσιμη ανάπτυξη για τις επόμενες δεκαετίες.

Αν γίνουν και πάλι τα λάθη που έγιναν με το Σχέδιο Μάρσαλ, αν τα χρήματα δοθούν σε «ημετέρους», η αν σπαταληθούν και πάλι σε προσλήψεις και επιδοματικές πολιτικές, οι υπεύθυνοι θα έχουν υπογράψει το θάνατο της Ελλάδας. Πρέπει όλοι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, να κατανοήσουν ότι πρόκειται για την τελευταία ευκαιρία για να ανασυγκροτηθεί η οικονομία και το παραγωγικό μοντέλο και να σταθεί στα πόδια της η πατρίδα μας.

Υπό την έννοια αυτή, έχουν δίκιο ορισμένοι που λένε ότι τώρα είναι δυνατόν η κρίση να μετατραπεί σε ευκαιρία.

Αρκεί ο πολιτικός κόσμος να κατανοήσει την κρισιμότητα της κατάστασης και να ομονοήσει, για να μην ξαναδούμε κάποιους να μιλάνε πάλι για νταούλια…

Η ανευθυνότητα και ο λαϊκισμός πρέπει να δώσουν τη θέση τους στην υπευθυνότητα, τη σοβαρότητα και την εθνική ευθύνη.

pontos-news.gr

Πώς να κάνεις το καλό και να σωθεί και η Ε.Ε.*

Από
anixneuseis
-
0

Των Wolfgang Ischinger και Boris Ruge

[Πρέσβεις, αντίστοιχα Διευθυντής και Υποδιευθυντής του μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού Munich Security Conference]

Επιμέλεια-Μετάφραση

Ιωάννης Ε. Χρυσάφης, Δημοσιογράφος

Την εποχή του Covid-19, οι τεράστιες συνέπειες της πανδημίας γίνονται όλο και πιο εμφανείς κάθε εβδομάδα που περνάει. Το άμεσο καθήκον είναι να σωθούν ζωές. Αλλά και να διασωθεί  η Ευρωπαϊκή Ένωση: Οι αρμόδιοι για τη λήψη αποφάσεων πρέπει να λειτουργήσουν έτσι ώστε η ΕΕ να βγει από την κρίση αρκετά ισχυρή για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μέσα στους κόλπους της και να διατυπώσει τη δική της άποψη σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από ανταγωνισμό μεταξύ μεγάλων δυνάμεων.

Η γερμανική κυβέρνηση επαινέθηκε για τη διαχείριση της κρίσης υπό ένα πρίσμα οικονομικό και κοινωνικό. Αλλά ενήργησε καθυστερημένα στην άρθρωση μιας ευρωπαϊκής αντίληψης και χρειάστηκε να λογαριαστεί με την αυστηρή κριτική που της ασκήθηκε από τις Βρυξέλλες και τους άλλους εταίρους της Ένωσης.

Πολλοί Ιταλοί και Ισπανοί θεωρούν ότι ούτε οι Βρυξέλλες ούτε τα άλλα κράτη-μέλη παρέχουν κάποια ουσιαστική υποστήριξη. Οι δημοσκοπήσεις είναι σαφείς: Πάνω από το 60% των ερωτηθέντων στην Ιταλία δηλώνει ότι η Ευρώπη δεν βοηθά τη χώρα σε αυτή την ώρα έκτακτης ανάγκης. Κατά την άποψή τους, δεν υπάρχει καμία προστιθέμενη αξία στην ΕΕ, ενώ η κατάσταση γίνεται ολοένα και πιο απελπιστική.

Στο μεταξύ, η Κίνα και η Ρωσία παρουσιάζονται ως ανιδιοτελείς σωτήρες στην Ιταλία όπως και σε άλλες χώρες. Όπως έγραψε ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας Josep Borrell με μια δική του ανάρτηση, η Ευρώπη βρίσκεται στο επίκεντρο μιας «μάχης αφηγήσεων». Στην πραγματικότητα, η υποστήριξη που παρέχουν οι Ευρωπαίοι εταίροι είναι πιο σημαντική από αυτή που πρόσφερε το Πεκίνο στο πλαίσιο μιας προσεκτικά σχεδιασμένης προπαγανδιστικής ενέργειας. Στην πραγματικότητα, πέρα από την αποστολή κρίσιμου νοσηλευτικού υλικού πρέπει να προστεθεί και η νοσηλεία Ιταλών και Γάλλων ασθενών στη Γερμανία (και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες), όπως επίσης και οι κοινές προσπάθειες για την επιστροφή στις χώρες τους των ευρωπαίων ταξιδιωτών που αποκλείστηκαν σε όλο τον κόσμο.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η βοήθεια άργησε να φτάσει και συνοδεύτηκε από ελλιπή επικοινωνία. Και, φυσικά, όλα όσα έγιναν ούτε κατ’ ελάχιστον ήταν αρκετά, καθώς οι αριθμοί των όσων μολύνονται αυξάνονται εκρηκτικά.

Δεν αποτελεί βεβαίως δευτερεύον ζήτημα το ότι οι πολίτες των διαφόρων κρατών-μελών αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι στη μέση μιας υπαρξιακής κρίσης. Μια νέα ομάδα Facebook στην Ιταλία, που ονομάζεται # StopEuropa-Italexit, προσέλκυσε γρήγορα 850.000 ακολούθους και στοχεύει να υπερβεί το ένα εκατομμύριο σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει την πολυτέλεια να αποξενωθεί από τόσους πολλούς από τους πολίτες της. Πρέπει να αλλάξει πορεία.

Στην ουσία, είναι προφανές ότι η Ευρώπη δεν θα μπορέσει να διαχειριστεί αυτήν την κρίση εκτός εάν βρεθούν λύσεις σε επίπεδο ΕΕ. Στην απόλυτα σαφή ομιλία της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 26 Μαρτίου 2020, η Πρόεδρος της Επιτροπής κ. Ursula von der Leyen δικαίως επέκρινε τα κράτη-μέλη για τον εγωισμό που επέδειξαν και την έλλειψη συντονισμού κατά τις προηγούμενες εβδομάδες.

Ως ηγέτιδα δύναμη στην Ευρώπη, το Βερολίνο πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να προωθήσει τη δράση της ΕΕ. Ένας προφανής τρόπος για να γίνει αυτό θα ήταν να υποστηριχθούν σθεναρά οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες που συζητούνται ήδη, περιλαμβανομένων των μέτρων για τον συντονισμό του εφοδιασμού και της διανομής βασικού εξοπλισμού, όπως μάσκες, γάντια, κιτ για τα τεστ και μηχανικοί αναπνευστήρες. Ενώ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 26 Μαρτίου παρότρυνε την Επιτροπή να επιταχύνει τα πράγματα, στην πραγματικότητα η μπάλα βρίσκεται στα χέρια των κρατών-μελών, τα οποία πρέπει να υπογράψουν τις συμβάσεις και να αμβλύνουν τις διοικητικές διαδικασίες.

Εξίσου σημαντική είναι και η χειροπιαστή και ορατή αλληλεγγύη μεταξύ των Ευρωπαίων. Η Επιτροπή έχει οπωσδήποτε ένα ρόλο-κλειδί να διαδραματίσει σε αυτό τον συντονισμό. Ωστόσο, οι πόροι και η βοήθεια προς τις πλέον πληγείσες χώρες πρέπει να προέρχονται από τα κράτη-μέλη. Η Γερμανία και οι άλλοι εταίροι πρέπει να αυξήσουν περαιτέρω την υποστήριξή τους προς την Ιταλία, την Ισπανία και τη Γαλλία. Μια θετική απάντηση στο γαλλικό αίτημα για τη δυνατότητα χρήσης των ελικοπτέρων του Γερμανικού Στρατού θα ήταν μια βοήθεια που είναι απολύτως απαραίτητη τώρα και θα είχε επίσης μεγάλη συμβολική αξία.

Η ταχεία πρόοδος στην ανάπτυξη, πειραματισμό και διάθεση ενός εμβολίου για τον Covid-19, όπως υπογράμμισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, είναι μια άλλη “επιχειρησιακή γραμμή” στην οποία η ΕΕ μπορεί να αξιοποιήσει το συγκριτικό της πλεονέκτημα ενώ, στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, δύναται να μεταβάλει τους προσανατολισμούς της κοινής γνώμης.

Για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον αντίκτυπο της πανδημίας, η ΕΕ πρέπει να αναλάβει πολλές πρωτοβουλίες, περιλαμβανομένης της διατήρησης της ενιαίας αγοράς, της υιοθέτησης πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου με επαρκή διάθεση πόρων και της επίτευξης συμφωνίας για μελλοντικούς μηχανισμούς χρηματοδότησης.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει λάβει σημαντικές αποφάσεις που θα βοηθήσουν την Ευρώπη να προχωρήσει. Επίσης παρενέβη και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Αντιθέτως, οι υπουργοί και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δεν κατάφεραν να βρουν ένα σημείο σύγκλισης. Παραμένουν οι διαφορές απόψεων αναφορικά με τα χρηματοδοτικά μέσα. Αυτές οι διαφορές δεν θα αρθούν από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά πρέπει να συζητηθούν με απόλυτη ευαισθησία και σεβασμό. Σταθερές απόψεις πρέπει να επανεξεταστούν και να εξετασθεί η καταλληλότητά τους για την τρέχουσα κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Σε τελική ανάλυση, αυτό που χρειάζεται είναι ταχεία δράση που να μπορεί να επιδράσει και να στηρίξει τις ευρωπαϊκές οικονομίες και τα μέσα διαβίωσης εκατομμυρίων πολιτών.

Τέλος, είναι κρίσιμης σημασίας να επικοινωνήσουμε τη δράση της ΕΕ και την προστιθέμενη αξία της Ένωσης σε ένα σκεπτικιστικό και σε κάποιο βαθμό εχθρικό κοινό. Για να είναι επιτυχής, η ΕΕ πρέπει να κινητοποιήσει τα καλύτερα ταλέντα και να εξασφαλίσει τον πληρέστερο δυνατό συντονισμό ανάμεσα στις Βρυξέλλες και τις εθνικές πρωτεύουσες. Ίσως μπορεί να είναι διδακτικό το παράδειγμα του Media Operations Center που συστήθηκε κατά τη διάρκεια των αεροπορικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ το 1999, κατά την οποία ειδικοί επικοινωνίας της κάθε μιας χώρας και της συμμαχίας εργάστηκαν από κοινού, στηρίζοντας καθημερινά τους εκπρόσωπους Τύπου υψηλότερου επιπέδου. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που χρειάζεται είναι μια πραγματικά στρατηγική επικοινωνιακή προσπάθεια.

Σε συνέχεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της περασμένης εβδομάδας, παρατίθεται η δήλωση του πρωθυπουργού της Πορτογαλίας Antοnio Costa σύμφωνα με τον οποίο “είτε η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κάνει ό, τι πρέπει να γίνει ή θα τελειώσει”. Στην πραγματικότητα, είναι ζήτημα επιβίωσης. Απέναντι στη σοβαρότερη κρίση μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ΕΕ πρέπει να επικεντρωθεί στην κατάκτηση της καρδιάς και του μυαλού των πολιτών της. Για να γίνει αυτό, τα κράτη-μέλη πρέπει να αποδείξουν ότι η αλληλεγγύη είναι πραγματική και ότι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά για εκατομμύρια Ευρωπαίους στην κατάσταση της ζωής ή θανάτου που είναι τώρα η πραγματικότητα που μοιραζόμαστε.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 03/04/2020 στην ηλεκτρονική έκδοση του Think Tank “Affari Internazionali”, στις εφημερίδες La Stampa [ιταλική] και Die Zeit [γερμανική] και στο διαδικτυακό τόπο της Munich Security Conference

Ιωάννης Ε. Χρυσάφης, Δημοσιογράφος

 johngoldis@aol.com

Οι πολίτες ως τρομοκρατημένη αγέλη;

Από
anixneuseis
-
0

του Κώστα Μπλιάτκα

Το 1945 όλα είχαν χαθει για τη Γερμανία. Οι Σύμμαχοι έιχαν τσακισει σε όλα τα μετωπα τη Χιτλερικη μηχανή Κι όμως οι Γερμανοί πολίτες στηριζαν το καθεστως σαν να μην είχε αλλαξει τίποτα από το 1936…Τι συνεβη;
Η κρατικη τρομοκρατία είχε επιβάλλει με σχιζοφρενικό τρόπο το ”δεν υπαρχει εναλλακτικη λύση”.

Στο βιβλίο του ”ΤΟ ΤΕΛΟΣ”, ο Βρετανός ιστορικός Ιαν Κέρσοου ασχολείται με την τελική φάση του «3ου Ράιχ». Στο επίκεντρο θέτει το ερώτημα για ποιο λόγο οι Γερμανοί ακολούθησαν τόσο πιστά μέχρι το τέλος τις διαταγές του Χίτλερ και του ναζιστικού καθεστώτος.

Το αργότερο την άνοιξη του 1945 κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει πια στη Γερμανία ότι ο πόλεμος είχε χαθεί. Παρόλα αυτά όμως οι υποδομές στη Γερμανία λειτουργούσαν σε μεγάλο βαθμό μέχρι τις τελευταίες μέρες του πολέμου, οι μισθοί καταβάλλονταν, η Φιλαρμονική του Βερολίνου έδινε συναυλίες, η Μπάγερν Μονάχου έπαιζε ποδόσφαιρο και ο γερμανικός στρατός ανεφοδιαζόταν με εξοπλισμό. Παρά τους όποιους περιορισμούς ακόμα και ο πληθυσμός τροφοδοτούνταν με τα απολύτως αναγκαία.

Πώς όλα αυτά ήταν δυνατά, διερωτάται ο Ιαν Κέρσοου στο βιβλίο του «Το τέλος – Μάχη μέχρις εσχάτων». Γιατί ο γερμανικός λαός άντεξε μέχρι την τελική κατάρρευση την τρέλα του πολέμου, ενώ στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 σημειώθηκαν εξεγέρσεις; Ο Βρετανός ιστορικός γραφει:

«Η απάντηση είναι: Τρομοκρατία. Η τρομοκρατία σε βάρος του πληθυσμού ήταν τέτοια, που καθιστούσε αδύνατη μια επανάσταση. Σε αντίθεση με το 1918. Αν συγκρίνουμε το 1918 με το 1945 θα δούμε αμέσως ότι μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρχε ακόμα κοινοβούλιο, πολιτικά κόμματα, ένα είδος κινήματος υπέρ της ειρήνης, δεν υπήρχε Γκεστάπο, κανένας μηχανισμός τρομοκρατίας”….

Faire son jogging pendant le confinement est-ce une bonne idée ?

Από
pcuser
-
0

VIDÉO. De nombreux Français courent dans les rues désertes. Pratiquer la course à pied en période de confinement n’est cependant pas anodin.

Τα σφάλματα της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
1

Τα σφάλματα της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας

The Altay Turkish battle tank, φώτο dailysabah

Τα σφάλματα της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας την αποκλείουν από κρίσιμα οπλικάσυστήματα*
By Burak Bekdil** March 31, 2020

ΒESA Center Perspective Paper No. 1,512, March 31, 2020***

Μετάφραση: Αντγος εα Ηλίας Α Λεοντάρης****, 02 Απρ 2020

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Οι ακραίες αποκλίσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τους δυτικούς δημοκρατικούς κανόνες οι κακοί υπολογισμοί και οι νέο-οθωμανικοί ελιγμοί του μεταξύ του ΝΑΤΟ και των μη νατοϊκών κρατικών παραγόντων έχουν στερήσει από την Τουρκία τη δυνατότητα πρόσβασης σε κρίσιμα μέσα αεράμυνας, μαχητικών αεροσκαφών, αρμάτων μάχης και άλλων συστημάτων σε μια εποχή που η Άγκυρα δίνει μηνύματα ότι θέλει να παίξει δυναμικά με τον αυξανόμενο αριθμό των περιφερειακών και άλλων αντιπάλων της.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η τουρκική κυβέρνηση έμαθε για πρώτη φορά, τη δεκαετία του 1990, να διαχειρίζεται εξοπλιστικά προγράμματα πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων ως μοχλό της εξωτερικής της πολιτικής:

  • Αγοράζουμε Γαλλικά (ή γερμανικά) για να ενισχύσουμε τη διαδικασία ένταξής μας στην ΕΕ·
  • Αγοράζουμε ισραηλινά προϊόντα για να ενισχύσουμε τη στρατηγική μας εταιρική σχέση·
  • Αγοράζουμε από τις ΗΠΑ για τη διατήρηση της αμερικανικής πολιτικής στήριξης, και ούτω καθεξής.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, η Τουρκία δεν είναι πλέον ένας αγοραστής οπλικών συστημάτων «από το ράφι/off-the-shelf», αλλά τα θέματα εξωτερικής πολιτικής εξακολουθούν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις αμυντικές προμήθειες και αντιστρόφως. Ωστόσο, τα σημαντικά λάθη και υπολογισμοί της εξωτερικής πολιτικής φαίνεται να έχουν στερήσει τον τουρκικό στρατό από κρίσιμα οπλικά συστήματα.

Είναι αλήθεια ότι η φιλόδοξη εκστρατεία του Προέδρου Recep Tayyip Erdoğan για τη σχεδίαση, την ανάπτυξη και την κατασκευή εγχώριων οπλικών συστημάτων έχει επιτύχει στην ενίσχυση της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας, ιδίως στην παραγωγή εντυπωσιακά επιτυχημένων συστημάτων μη επανδρωμένων αεροχημάτων, ναυτικές πλατφόρμες, θωρακισμένα οχήματα και έξυπνα πυρομαχικά— τα οποία ήταν εισαγόμενα από ξένους προμηθευτές τη δεκαετία του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Η Τουρκία μπορεί τώρα να καυχάται ότι έχει αναπτύξει εγχώριας κατασκευής πολεμικά πλοία μεταφοράς/εξυπηρέτησης ελικοπτέρων, εκπαιδευτικά αεροσκάφη και αποβατικά πλοία (τύπου landing platform dock), με τη μεταφορά και ενσωμάτωση, κατόπιν σχετικής αδείας, ξένης τεχνολογίας. Τα τοπικά παραγόμενα συστήματα καλύπτουν το 70% των αναγκών των Ενόπλων της Δυνάμεων, σε σύγκριση με το 35% το 2002. Κατά την ίδια περίοδο, ο αριθμός των εξοπλιστικών προγραμμάτων και αμυντικών προμηθειών αυξήθηκε από 66 σε περισσότερα από 700, ή αύξηση της αξίας των συμβολαίων από 5,5 δις δολάρια στα 70 δις δολάρια. Ομοίως, ο κύκλος εργασιών της αμυντικής και αεροδιαστημικής βιομηχανίας αυξήθηκε από λιγότερο από $1 δις σε πάνω από $9 δις, και οι εξαγωγές αυξήθηκαν από $ 248 εκατομμύρια σε $2.7 δις. Το 2019 υπήρχαν πέντε Τούρκοι κατασκευαστές όπλων στον παγκόσμιο κατάλογο των 100 κορυφαίων.

Οι αριθμοί αυτοί αντιπροσωπεύουν αναμφισβήτητα μια επιτυχημένη πορεία, αλλά σε αυτό το εντυπωσιακό κατά τα άλλα περιβάλλον, το σύστημα προμηθειών της Τουρκίας φαίνεται να έχει πέσει θύμα σημαντικών εσφαλμένων εκτιμήσεων ή κινήσεων εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια. Τα περισσότερα προβλήματα αφορούν σε τεχνολογίες στις οποίες οι βιομηχανικές δυνατότητες της Τουρκίας απέτυχαν να φθάσουν στο επιθυμητό τελικό προϊόν.

ΑΕΡΑΜΥΝΑ

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Τουρκίας αναγνώρισαν, για πρώτη φορά, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, την “άμεση ανάγκη της χώρας για Συστήματα Αντι-αεροπορικής και Αντι-πυραυλικής Άμυνας Μεγάλου Βεληνεκούς”. Η ανάγκη αυτή οδήγησε σε ένα στρατιωτικό πρόγραμμα με την ένδειξη “Υψίστης Προτεραιότητας”.

Το 2013 ο Ερντογάν αιφνιδίασε τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ όταν η κυβέρνησή του ανακοίνωσε ότι είχε επιλέξει την China Precision Machinery Import-Export Corporation (CPMIEC), μια Κινέζικη εταιρεία ως υποψήφια, για την ανάπτυξη & παραγωγή μιας Εξελιγμένης Αρχιτεκτονικής Σύστημα Αεράμυνας.

Το 2015 και υπό την πίεση της Δύσης, οι διαπραγματεύσεις για τη σύναψη σύμβασης με τη CPMIEC απέτυχαν και η Άγκυρα ζήτησε νέες προσφορές από τις ΗΠΑ (Patriot), την Ευρώπης (SAMP/T) και τη Ρωσία (S-400).

Η Άγκυρα αιφνιδίασε και πάλι τους δυτικούς συμμάχους της επιλέγοντας το ρωσικό σύστημα S-400, το οποίο αρχικά ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να ενσωματωθεί στα αμερικανικά(κυρίως) και νατοϊκά ραντάρ που είναι ανεπτυγμένα στο τουρκικό έδαφος.

Αργότερα, Τούρκοι αξιωματούχοι αναγκάστηκαν να παραδεχθούν ότι οι S-400 μπορούν να αναπτυχθούν μόνο ως αυτόνομο σύστημα.

Το πρόγραμμα των 2,5 δις δολαρίων των S-400 θα γινόταν η αρχή μιας ευρείας, αποδοτικής και μακροπρόθεσμης στρατιωτικής συνεργασίας και προμηθειών μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας.

Το 2019, παρά τις προειδοποιήσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, η Τουρκία παρέλαβε το ρωσικό σύστημα S-400. Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα διαπραγματευτεί μια δεύτερη παρτίδα S-400 και παράλληλα συζητά την απόκτηση του πιο προηγμένου Α/Α συστήματος S-500.

Τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ ελπίζουν ότι η Άγκυρα θα αφήσει το σύστημα S-400 σε υπόστεγα και δεν θα το καταστήσει ποτέ λειτουργικό, ωστόσο η Τουρκική κυβέρνηση επιμένει ότι το σύστημα θα τεθεί σε λειτουργία τον Απρίλιο του ίδιου .

Εάν συμβεί αυτό, η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει ένα σύστημα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την αναγνώριση της ανάγκης και την απόφαση να το προμηθευτεί με τη ένδειξη “ΕΠΕΙΓΟΝ”.

ΤΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ Α/Φ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΕΙΑΣ

Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η υπερβολικά φιλόδοξη γραφειοκρατική διαδικασία αμυντικών προμηθειών της κυβέρνησης Ερντογάν άρχισε να καλλιεργεί την ιδέα του σχεδιασμού και της κατασκευής ενός “100% Τουρκικού Μαχητικού Αεροσκάφους” για να τερματίσει την εξάρτηση της Τουρκίας από τη δύση και ειδικότερα τους αμερικανούς προμηθευτές. Τα κεφάλαια διατέθηκαν και το πρόγραμμα TF-X εγκαινιάσθηκε με μεγάλες τυμπανοκρουσίες. Το πρώτο εγχώριο τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος επρόκειτο να είναι στον αέρα το 2023, ταυτόχρονα με τον εορτασμό των εκατό χρόνων της Τουρκικής Δημοκρατίας. Και ενώ η Τουρκική Αεροδιαστημική Βιομηχανία Tusaş (TAI) προχωρούσε βαθύτερα στο πρόγραμμα TF-X, οι επικρατούσες συνθήκες κατέστησαν σαφές ότι το εγχείρημα και η επιθυμία να είναι στον αέρα ένα 100% τουρκικό αεροσκάφος μέχρι το 2023, ήταν «όνειρο θερινής νυκτός»

Η TAI υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία σχεδιασμού με τη British Aerospace για το “100% τουρκικό” αεροσκάφος. Αλλά το σχεδιαζόμενο αεροσκάφος δεν έχει κινητήρα. Η Τουρκία έπρεπε να αναζητήσει ξένο προμηθευτή κινητήρων. Έτσι οι αρμόδιοι για τις δημόσιες συμβάσεις αναγκάστηκαν να μετακινήσουν σιωπηλά τον στόχο παραγωγής από το 2023 στην περίοδο 2025-26. Οι αναλυτές δε πιστεύουν ότι ακόμη και το 2030 θα μπορούσε να θεωρηθεί ως υπερβολικά αισιόδοξος χρόνος. Σύμφωνα με ορισμένους άλλους αναλυτές, ο πιο ρεαλιστικός στόχος είναι “ποτέ”.

Ενώ η Τουρκία επένδυε στο TF–X, είχε παράλληλα γίνει μέλος της πολυεθνικής, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, κοινοπραξίας που σχεδίαζε την ανάπτυξη του μαχητικού Α/Φ F-35 Lightning II της επόμενης γενιάς.

Αργότερα (2019) και καθώς η Τουρκία, ως μέλος του ΝΑΤΟ, επέμενε να παραλάβει και να εντάξει στο δυναμικό της τορωσικό σύστημα αεράμυνας (S-400), η συμμετοχή της στο πρόγραμμα F-35 (Joint StrikeFighter) ανεστάλη.

Τα δύο πρώτα F-35 που κατασκευάστηκαν για την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία παραμένουν σε μια τοποθεσία στις ΗΠΑ.

Η Άγκυρα δήλωσε ότι θα μηνύσει την κοινοπραξία για να πάρει πίσω τα χρήματά της και θα παραπέμψει το θέμα στη διεθνή διαιτησία για επίλυση. Ωστόσο, σύμφωνα με την πολυεθνική σύμβαση ανάπτυξης του F-35, κανένα μέλος της κοινοπραξίας δεν μπορεί να αναπέμψει μια απόφασή της στη διεθνή διαιτησία.

Αυτή είναι μια νομικά δεσμευτική ρήτρα της σύμβαση που υπέγραψε και η Τουρκία και δεν μπορεί να την παραβιάσει.

Ο Ερντογάν απάντησε ανακοινώνοντας ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να αλλάξει τη στάση της προς την κοινοπραξία και να αγοράσει το Su-35 ή το πιο προηγμένο μαχητικό su-57 από τη Ρωσία, το νέο στρατιωτικό εταίρο της. Αυτό είναι άλλο ένα λάθος. Η Μόσχα αρχικά δήλωσε ότι είναι έτοιμη να πουλήσει μαχητικά αεροσκάφη στην Τουρκία, εννοώντας ωστόσο ότι πουλάει από τα διαθέσιμα [ but by “sell” it means “off-the-shelf,”] και χωρίς τη δέσμευση μεταφοράς τεχνολογίας.Υπόψη, στο πρόγραμμα των F-35, η Τουρκία ήταν ισότιμος εταίρος.

Η κατάσταση χειροτερεύει καθώς Τουρκία και Ρωσία έχουν εξαιρετικά αποκλίνοντα συμφέροντα στη Συρία. Οι αγεφύρωτες διαφορές τους σχετικά με το μέλλον αυτού του αραβικού κράτους έχουν φέρει την Άγκυρα και τη Μόσχα σε μια στρατιωτική κρίση για τη στρατηγικής σημασίας πόλη της Ιντλίμπ, όπου οι συριακές δυνάμεις, με τη ρωσική αεροπορική υποστήριξη, σκότωσαν 34 Τούρκους στρατιώτες στις 29 Φεβρουαρίου.

Το περιστατικό αυτό θύμισε έντονα στην Άγκυρα την πικρή αλήθεια ότι υπάρχουν όρια σε οποιαδήποτε τουρκο-ρωσική συνεργασία.

Η Άγκυρα δεν γνωρίζει αν θα πρέπει να ενεργοποιήσει το σύστημα S-400 ή, αν πράγματι μπορεί να εμπιστευτεί τους Ρώσους. Θα πουλήσουν οι Ρώσοι μαχητικά Α/Φ; θα παραχωρήσουν τεχνολογία στην Τουρκία; Ή μήπως η Άγκυρα έχει επενδύσει πάρα πολλά σ’ αυτή την αναδυόμενη σχέση με τη Ρωσία; Ή, ήταν πάρα πολύ καλά για να είναι αληθινά; Πιθανόν!!!

ΑΡΜΑ ΜΑΧΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΕΙΑΣ

Ένα από τα πιο φιλόδοξα “100% τουρκικά” εξοπλιστικά προγράμματα είναι το Altay, το πρώτο εγχώριο άρμα μάχης της Τουρκίας. Όταν μια ιδιωτική τουρκική εταιρεία κατασκεύασε τέσσερα πρωτότυπα του Altay, η κυβέρνηση του Ερντογάν ανέθεσε τη σύμβαση για την παραγωγή μεγάλου αριθμού αρμάτων, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε έναν από τους επιχειρηματικούς φίλους του.

Σε τεχνολογικό επίπεδο, αυτό το πρώτο τουρκικό άρμα μάχης έχει ένα σοβαρό πρόβλημα: δεν έχει κινητήρα και σύστημα μετάδοσης. Αυτά δεν είναι εύκολο να επιλυθούν.

Κατά τα τελευταία δύο χρόνια, στελέχη του προγράμματος Altay κινούνται από τον έναν στον άλλο ξένο προμηθευτή των συστημάτων ισχύος και μετάδοσης, χωρίς επιτυχία. Το Altay σχεδιάστηκε αρχικά για να λειτουργήσει με ένα γερμανικό συγκρότημα ισχύος και μετάδοσης. Αλλά δυστυχώς για την Άγκυρα, η Γερμανία αρνείται επίμονα να εκδώσει άδειες εξαγωγής για τα κρίσιμα αυτά μέρη που θα επέτρεπαν στο Altay να παρουσιασθεί στο πεδίο της μάχης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός του διευρυνόμενου δημοκρατικού ελλείμματος της Τουρκίας, το οποίο έχει προκαλέσει την ευρωπαϊκή δυσπιστία. Ο Ερντογάν πίστευε ότι θα μπορούσε να έχει « το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη» και ταυτόχρονα να διοικεί την Τουρκία με «δικτατορικά», να κάνει την Τουρκία μέλος της ΕΕ και να έχει πρόσβαση σε κρίσιμα οπλικά συστήματα που κατασκευάζονται στα δημοκρατικά κράτη του κόσμου.

Το πρόγραμμα Altay, όπως και το πρόγραμμα της Α/Α Άμυνας, χρονολογείται κι αυτό στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Εάν συμβεί κάποιο θαύμα και η μαζική παραγωγή του Altay ξεκινήσει το 2020, οι πρώτες παραδόσεις δε θα μπορέσουν να γίνουν νωρίτερα από το 2024. Με άλλα λόγια, όπως και στην περίπτωση του συστήματος αεράμυνας, η Τουρκία θα διαθέτει εγχώρια παραγόμενα άρματα μάχης μετά από τρεις δεκαετίες αφότου αποφάσισε ότι τα χρειάζεται.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι τολμηρές αποκλίσεις του Ερντογάν από τους δυτικούς δημοκρατικούς κανόνες, οι κακές εκτιμήσεις και οι νεοθωμανικοί ελιγμοί μεταξύ του ΝΑΤΟ και των μη νατοϊκών κρατικών παραγόντων έχουν οδηγήσει την Τουρκία στην κατάσταση αυτή, να στερείται (προς το παρόν) συστήματος Αεράμυνας, Μαχητικών Αεροσκαφών, Αρμάτων Μάχης και άλλα συστήματα σε μια εποχή που η Άγκυρα επισημαίνει με κάθε τρόπο ότι θέλει να παίξει «σκληρό παιχνίδι» με έναν αυξανόμενο αριθμό περιφερειακών και άλλων αντιπάλων.

*Burak Bekdil is an Ankara-based columnist. He regularly writes for the Gatestone Institute and Defense News and is a fellow at the Middle East Forum. He is also a founder of the Ankara-based think tank Sigma.

**Original Title: Turkey’s Foreign Policy Blunders Deprive It of Critical Arms Systems
***Source: https://besacenter.org/perspectives-papers/turkey-nato-weapons/

**** Επίτιμος Δκτης 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ,Τέως Αρχηγός ΓΕΕΦ

infognomonpolitics.gr

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ: Ποιος θα τολμήσει να ζητήσει λογαριασμό από την Κίνα;

Από
anixneuseis
-
1

των Marie Holzman, Vincent Brossel και Alain Bouc*

Κινέζος φοιτητής αποτίει φόρο τιμής στο οφθαλμίατρο Li Wenliang, «μάρτυρα του κορωνοϊού». Λίγο πριν πεθάνει συνελήφθη, εν μέσω της πανδημίας, από το κινέζικο καθεστώς. Westwood (États-Unis), 15 février 2020 MARK RALSTON/AFP

Ανεξάρτητες – με το σταγονόμετρο- πληροφορίες  αρχίζουν να βγαίνουν από την Κίνα σχετικά με το πραγματικό ανθρώπινο φόρο του Covid-19. Είναι τρομακτικό. Ενας περίφημος κινεζικός ιστότοπος, ο Ψύχραιμη ματιά στην οικονομία αναφέρει τουλάχιστο 59.000 νεκρούς μόνο στην πόλη του Wuhan, και περισσότερους από 97.000 σε ολόκληρη την Κίνα. Για να παρακάμψουν τη λογοκρισία, οι πολίτες του Wuhan τήρησαν εκτάκτως την παράδοση των τεφροδόχων πριν από την Ημέρα των Νεκρών, στις 5 Απριλίου. Από τις 23 Μαρτίου, τα κρεματόρια του Wuhan παρέδιναν κατά μέσο όρο 3.500 τεφροδόχους ημερησίως στις οικογένειες των θυμάτων. Περισσότερες από τον επίσημο αριθμό των 3.400 νεκρών… Τα στοιχεία αυτά αρχίζουν να κυκλοφορούν στα ασιατικά μέσα ενημέρωσης. Ποιος να πιστέψει ότι η Κίνα απαλλάχτηκε τελικά από έναν ιό που προκάλεσε “μόνο” το θάνατο 3.200 ανθρώπων στη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα του πλανήτη; Ο αριθμός των μολυνθέντων ατόμων στην Κίνα υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο.

Ωστόσο, ο ΠΟΥ και η διεθνής κοινότητα δέχονται ευγενικά τους επίσημους κινεζικούς αριθμούς που μεταδίδονται από όλα τα μέσα ενημέρωσης. Το κινεζικό καθεστώς πέτυχε και πάλι να επιβάλει ένα κρατικό ψέμα; Ένα ψέμα που έχει δραματικές επιπτώσεις, καθώς εξηγεί εν μέρει την έλλειψη αντίδρασης των ευρωπαϊκών χωρών κατά την έναρξη της κρίσης.

Ο Πρόεδρος Xi Jinping έχει επομένως τεράστια ευθύνη για την πανδημία που πλήττει τον κόσμο. Προτίμησε να προστατεύσει τα συμφέροντά του και όχι την υγεία εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Εκτός από το ψέμα, το κινεζικό καθεστώς προσπαθεί να θέσει υπό αμφισβήτηση την προέλευση του ιού. Ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Ζαό Λιγιάν δήλωσε ότι ο αμερικανικός στρατός έφερε τον ιό στο Βουχάν. Λίγο πριν, οι Κινέζοι αξιωματούχοι μίλησαν για έναν “ιαπωνικό ιό”.

Αυτή η πανδημία έρχεται πράγματι σε μια σημαντική στιγμή για το ΚΚΚ. Ο Xi Jinping ξεκίνησε  εκστρατείες προπαγάνδας και καταστολής πρωτόγνωρες 25 χρόνια τώρα, με τον μαζικό περιορισμό των Ουιγούρων και των αντιφρονούντων. Αλλά αντιμετωπίζει επίσης πολλαπλές κρίσεις, όπως οι διαμαρτυρίες στο Χονγκ Κονγκ, η επανεκλογή στην Ταϊβάν μιας προέδρου που αντιστέκεται στην πίεση του ΚΚΚ ή μια οικονομική επιβράδυνση.

Η πανδημία είναι για τον Xi Jinping και τον μηχανισμό του ΚΚΚ ευκαιρία επαναλειτουργίας του  μηχανισμού ελέγχου και καταστολής της αμφισβήτησης. Εμφανιζόμενος από την προπαγάνδα ως ο νικηφόρος ανώτατος διοικητής του “πολέμου του λαού” κατά του κορωνοϊού, ο Xi Jinping επανακτά τον έλεγχο μετά από μια κρίση που βύθισε την Κίνα στην αμφιβολία. Και ο τύπος κλήθηκε να γιορτάσει τον ηρωισμό των σωτήρων και όχι τον πόνο του λαού ή την αμέλεια της διοίκησης. Η κατασκευή ενός νοσοκομείου σε δέκα ημέρες αποτέλεσε έτσι ένα αποτελεσματικό πυροτέχνημα για την κάλυψη των ελλείψεων του συστήματος υγείας.

Αυτό ακριβώς υποστηρίζει ο Ren Zhiqiang, επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην πλατφόρμα Weibo. Ο Ren Zhiqiang έγραψε: “Χωρίς μέσα ενημέρωσης που εκπροσωπούν τα συμφέροντα του λαού και δημοσιοποιούν αποδεδειγμένα γεγονότα, η ζωή των ανθρώπων θα καταστραφεί από τον ιό και τη νόσο αυτού του καθεστώτος” και είχε τολμήσει να αποκαλέσει τον Xi Jinping “κλόουν” τη διαχείριση της κρίσης του κορωνοϊού. Εξαφανίστηκε από τις 12 Μαρτίου, πιθανώς στα χέρια της κρατικής ασφάλειας. Όπως και ο ίδιος, δεκάδες ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δημοσιογράφοι και δικηγόροι έχουν ενοχληθεί, συλληφθεί ή κρατηθεί σε απομόνωση από την έναρξη της πανδημίας. Ο δικηγόρος Chen Qiushi και ένας επιχειρηματίας ο Fang Bin συνελήφθησαν για συλλογή πληροφοριών στο Wuhan. Στην Καντώνα, ο δημοκρατικός δικηγόρος Xu Zhiyong και η σύντροφός του κρατήθηκαν επειδή επέκριναν τη διαχείριση της κρίσης. Σύμφωνα με το κινέζικο δίκτυο Υπερασπιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων, στα τέλη Ιανουαρίου έγιναν σχεδόν 300 συλλήψεις για “διάδοση φημών“.

Μυστική έκθεση

Ομοίως, τα άρθρα, τα βίντεο και τα σχόλια για τις πρώτες περιπτώσεις ασθενών με Covid-19 έχουν λογοκριθεί. Μια εσωτερική έκθεση της κινεζικής κυβέρνησης, που δημοσιεύθηκε στον Τύπο του Χονγκ Κονγκ, επιβεβαιώνει τη βούληση των κινεζικών αρχών να κρύψουν την αλήθεια με τίμημα την υγεία του πληθυσμού. Οι πρώτοι γιατροί του Wuhan που χτύπησαν καμπανάκι τον Δεκέμβριο κλήθηκαν, επιπλήθηκαν από τους προϊστάμενους ή τους αξιωματούχους της πόλης. Τα νοσοκομεία τροποποίησαν τις ιατρικές γνωματεύσεις για τους πρώτους ασθενείς, αφαιρώντας όλα τα ίχνη της ιογενούς πνευμονίας. Πράγματι, το Κ.Κ. του Χουμπέι προετοιμαζόταν για μια κοινοβουλευτική συνεδρίαση και το κινεζικό νέο έτος πλησίαζε γρήγορα. Τα συμφέροντα του κόμματος πάνω από όλα …

Παρά τα στοιχεία, οι Κινέζοι αξιωματούχοι αρνούνταν μέχρι τις 20 Ιανουαρίου ότι ο κορωνοϊός προσβάλλει τους ανθρώπους. Η ίδια έκθεση δείχνει ότι οι αρχές συνειδητοποίησαν τη σοβαρότητα της κατάστασης, αλλά ότι δεν ενήργησαν με διαφάνεια, χωρίς να ενημερώνουν τον πληθυσμό. Μόλις στις 23 Ιανουαρίου η Wuhan μπήκε σε καραντίνα.

Η αμέλεια και η άρνηση των αρχών μεταφράζεται σε καθυστέρηση τουλάχιστο ενός μήνα στην αντιμετώπιση της εξάπλωσης του ιού από μια αγορά στο Wuhan. Χιλιάδες άνθρωποι είχαν ήδη μολυνθεί. Ο επικεφαλής του αγώνα κατά του κορωνοϊού, Zhong Nanshan, αναγνώρισε ότι ο αριθμός των ασθενών θα μπορούσε να μειωθεί μαζικά εάν οι αρχές είχαν ενεργήσει γρηγορότερα.

Αυτή η κρίση επιβεβαιώνει ότι οι πληροφορίες για την υγεία ελέγχονται στενά και ότι η Κίνα δεν δέχεται ξένα βλέμματα όταν βρίσκεται σε αδύναμη κατάσταση. Μια δεκάδα ξένων δημοσιογράφων, συμπεριλαμβανομένων των New York Times και της Washington Post, στερήθηκαν το δικαίωμά τους να εργάζονται από τον Φεβρουάριο και ιστοσελίδες ξένων μέσων ενημέρωσης ή πλατφόρμες όπως το Twitter εμποδίζονται στην Κίνα.

Το 2003, ο στρατιωτικός γιατρός Jiang Yanyong, που παρακολουθούσε την επιδημία SARS, είχε το θάρρος να προειδοποιήσει τα ξένα ΜΜΕ, παρόλο που οι αρχές αρνούνταν την επιδημία. Στη συνέχεια συνελήφθη για κριτική του Κόμματος. Αυτή τη φορά, ο οφθαλμίατρος Li Wenliang, πηγή πληροφοριών για τον Covid-19, συνελήφθη από την αστυνομία πριν πεθάνει από τον ιό. Μεταξύ του 2003 και του 2020, τόσο λίγα φαίνεται να έχουν αλλάξει στην εν χρήσει λογική στην Κίνα. Η αλήθεια και η ζωή των πολιτών μετρούν πάντα λιγότερο από τα συμφέροντα του μοναδικού κόμματος.

Η εμμονή του Κ.Κ.Κ. σήμερα είναι να γράψει και να αφηγηθεί την κρίση του Covid-19 με τον δικό του τρόπο, όπως το κάνει εδώ και 70 χρόνια. Υπενθυμίζουμε ότι η σφαγή της πλατείας Τιενανμέν του 1989 δεν υπάρχει στην επίσημη ιστορία.

Εκτός από το να ξαναγράψει την ιστορία, το καθεστώς του Πεκίνου τώρα θέλει να εμφανίζεται ότι στηρίζει τις χώρες που επλήγησαν από τον Covid-19. Από  υπεύθυνο, θέλει να γίνει σωτήρας. Μετά την πολιτική των πάντα, βλέπουμε την πολιτική της μάσκας. Με μερικές υπερπροβαλλόμενες αποστολές που είναι φυσικά χρήσιμες για τους Ευρωπαίους, η κινεζική κυβέρνηση προσπαθεί να ξεχαστεί η ευθύνη της. Η Κίνα έστειλε ένα εκατομμύριο μάσκες ως βοήθεια – κάτι που είχε κάνει η Γαλλία αντίστροφα κατά την έναρξη της κρίσης – και πουλάει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο μάσκες στη Γαλλία, η οποία τις έχει ανάγκη. Δεξιοί και αριστεροί πολιτικοί στη Γαλλία σπεύδουν να ευχαριστήσουν την Κίνα για τη βοήθειά της. Νομίζουμε ότι ονειρευόμαστε …

Ο Xi Jinping θέλει επίσης να πιστέψουν ο λαός του και οι Δυτικοί ότι μόνο ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς μπορεί να διαχειριστεί κρίσεις αυτού του είδους. Η απόλυτη απομόνωση του πληθυσμού και η μαζική ιατρική φροντίδα φαίνεται ότι συγκράτησαν τον Covid-19. Ωστόσο, δημοκρατικές χώρες όπως η Νότια Κορέα και η Ταϊβάν τα κατάφεραν καλύτερα από την Κίνα με τη διαφάνεια και την κινητοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών και των πολιτών. Η πραγματική διαφορά μεταξύ των χωρών ήταν η έγκαιρη αντιμετώπιση της πανδημίας. Η Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες καθυστέρησαν και το πληρώνουν με υψηλό τίμημα.

Παγκολίνος

Ένα άλλο πολύ διδακτικό στοιχείο για την κινεζική προέλευση αυτής της κρίσης: ο υποτιθέμενος ρόλος του παγκολίνου στη μετάδοση στους ανθρώπους. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Κίνα έχει θεσπίσει νόμους και κανονισμούς για την προστασία της άγριας ζωής που απειλείται με εξαφάνιση, συμπεριλαμβανομένου του παγκολίνου. Μετά την κρίση SARS, η Κίνα ενίσχυσε τα μέσα της κατά του λαθρεμπορίου ζώων. Στην πραγματικότητα, οι αξιωματούχοι δεν κινητοποίησαν τα απαραίτητα μέσα για να σταματήσουν τη ζήτηση και κατά συνέπεια την κυκλοφορία. Σύμφωνα με αρκετές ΜΚΟ, περίπου ένα εκατομμύριο παγκολίνων έχουν συλληφθεί στα δάση της Ασίας και της Αφρικής τα τελευταία 10 χρόνια για να καλύψουν την κινεζική ζήτηση. Οι παγκολίνοι είναι πράγματι μέρος της παραδοσιακής φαρμακοποιΐας. Στην κομουνιστική Κίνα εξακολουθεί να ασκείται μια λογική των «δύο μέτρων και δύο σταθμών». Η αστυνομία και τα δικαστήρια είναι ανελέητα για τους αντιφρονούντες, ενώ οι καταναλωτές απειλούμενων ζώων σπάνια διώκονται. Με τις συνέπειες που γνωρίζουμε τώρα …

Αυτή η πανδημία έχει ήδη αστρονομικό κόστος για τις κοινωνίες μας και τις οικονομίες μας. Η γαλλική κυβέρνηση, και γενικότερα οι πληγείσες χώρες, θα έχουν το θάρρος να ζητήσουν από την κυβέρνηση του Πεκίνου μέρος του κόστους αυτού; Και θα τολμήσουν να ζητήσουν από το κομμουνιστικό καθεστώς να αποκαταστήσει την αλήθεια στον ανθρώπινο φόρο και να τερματίσει την καθημερινή καταστολή; Το ελπίζουμε, αλλά η εμπειρία μας για τις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Κίνας υποδηλώνει ότι τίποτα από αυτά δεν θα γίνει. Θα πρέπει, λοιπόν, η κοινωνία των πολιτών να υποχρεώσει τη γαλλική κυβέρνηση να λογοδοτήσει και να στηρίξει περισσότερο εκείνους που αγωνίζονται στην Κίνα για περισσότερη διαφάνεια και δημοκρατία.

*Η Marie Holzman είναι πανεπιστημιακός και διάσημος κινολόγος, ειδικός στη σύγχρονη Κίνα και στους Κινέζους διαφωνούντες. Εγραψε το πρόλογο του βιβλίου Οι Σφαγές της Πολιτιστικής Επανάστασης (Folio, 2009) και μετέφρασε το βιβλίο του Liao Yiwu Στην Αυτοκρατορία του Σκότους (Globe, 2019).

Ο Vincent Brossel είναι μέλος της Επιτροπής Liu Xiaobo. Συνέβαλε στην έκδοση του βιβλίου Κίνα, το μαύρο βιβλίο (La découverte, 2004).

Ο Alain Bouc εργάστηκε ως ανταποκριτής της εφημερίδας Le Monde στο Πεκίνο και ανήκει στην ομάδα Κίνα του Συνδέσμου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://www.lefigaro.fr/vox/monde/covid-19-qui-osera-demander-des-comptes-au-regime-chinois-20200401

17 things to know today about coronavirus

Από
anixneuseis
-
0

BY JESSIE HELLMANN – 04/02/20 07:32 PM EDT 

Welcome to The Hill’s daily roundup of coronavirus news.

There are now more than 1 million confirmed cases of COVID-19 worldwide, according to Johns Hopkins University. There are 236,339 confirmed cases in the U.S., including more than 5,600 deaths. And there was more bad news today as unemployment claims hit a record high of 6.6 million.

Here’s what you need to know today:

  • More than 1 million coronavirus cases have been confirmed globally and more than 51,000 deaths have been reported worldwide due to the virus, according to data compiled by Johns Hopkins University. The Hill’s Rebecca Klar has the latest numbers.
  • All eyes are on New York City, the epicenter of the coronavirus in the U.S., but experts warn other areas of the country are at risk of becoming hotspots. Cities in the South and Midwest, in particular, are in danger of becoming the next hotspots as data shows cases there are increasing rapidly. Read more here from The Hill’s Jessie Hellmann.
  • An unprecedented 6.6 million people filed unemployment claims in the last week of March, meaning 10 million people have now filed for jobless claims since the coronavirus pandemic ripped through the country, shattering the economy. Niv Elis has the story here.
  • Roughly 10 million people have lost their jobs in the last two weeks, and experts are warning that there is no end in sight to the economic devastation. The Hill’s Niall Stanage has more on the economic crisis.
  • States are still desperately clamoring for ventilators, but FEMA says demand will soon exceed capacity. New York Gov. Andrew Cuomo (D) warned that his state is set to run out of its stockpile of ventilators in six days, though there are some extraordinary measures the state can take to try to prolong that. Read more here.
  • Meanwhile, the federal government has fewer than 10,000 ventilators in its emergency stockpile and demand will soon exceed capacity, federal officials told a House committee. Nathaniel Weixel has more here.
  • President Trump issued an order expanding his use of the Defense Production Act, allowing the law to be used to help secure supplies used to make ventilators. Peter Sullivan reports.

More from the administration: 

  • President Trump is expected to announce guidance encouraging certain Americans to wear masks or face coverings when leaving the home to limit transmission of the coronavirus. The specific language of the guidance was not yet finalized as of Thursday afternoon. Brett Samuels has more here.
  • Treasury Secretary Steven Mnuchin said Thursday that the first coronavirus relief payments to Americans will be sent “within two weeks.” Naomi Jagoda has the story here.
  • The federal government is loosening restrictions on blood donations from gay and bisexual men in light of a blood shortage brought on by the coronavirus pandemic. Read more from Nathaniel here.
  • A Washington state nursing home at the center of an early coronavirus outbreak faces a federal fine of more than $611,000 for failures in its response to the outbreak, The Washington Post reported Thursday.
  • Hoarded personal protective equipment seized by the FBI in a price-gouging investigation will be distributed to New York and New Jersey health care workers to help fight the coronavirus pandemic, the Department of Health and Human Services (HHS) announced Thursday. Rebecca Klar has the story here.
  • The president announced that he again tested negative for the coronavirus. More from Morgan Chalfant here.
1...2,5112,5122,513...3,034Σελίδα 2,512 από 3,034