Αρχική Blog Σελίδα 2511

Πως η Γερμανία εξόντωσε την μισή Ευρώπη σε μόλις 15 χρόνια με τη ΄Συνθήκη σταθερότητας’ και το σκληρό ΕΥΡΩ

Από
anixneuseis
-
0
Η ‘κατάκτηση της Ευρώπης’ από την Γερμανία επετεύχθη σε τρία στάδια. Στο πρώτο στάδιο, η Γερμανία επέτυχε την ενοποίηση της Δυτικής με Ανατολική γερμανία, κάνοντας καραμπόλα εκμετάλλευσης. Αφενός εκλεισε Ανατολικογερμανικές παραγωγικές εταιρίες και φτωχοποίησε 15 εκατομμύρια εργατικό δυναμικο, της Ανατολικής πλευράς (οι μισθοί των δυο περιοχών ακόμη και τωρα δεν εχουν εξισωθεί) ρίχνοντας το δικό της κόστος, και διευρυνοντας την αγορά της σε βαρος αλλων γερμανων!

Ανάπτυξη με απλήρωτες υποχρεώσεις πάνω απο 1 τρις!

Δεύτερον η Γερμανία αθέτησε την πληρωμή των πολεμικών της υποχρεώσεων προς τρίτες χώρες που αποφασίστηκαν στην ‘Potsdam Conference’ που εγινε τον Αυγουστο του 1945, ενώ αντίθετα οι άλλες χώρες που έχασαν τον πόλεμο, όπως για παράδειγμα η Βουλγαρία και Ιταλία πλήρωσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις που οφείλαν. Εκτιμάται ότι μόνο προς την Ελλάδα οι αποζημιώσεις που η Γερμανία αθέτησε να πληρώσει ανέρχονται περίπου σε 300 δις ΕΥΡΩ, δηλαδή 150% του Ελληνικού ΑΕΠ. Οι υποχρεώσεις αυτές έπρεπε να γίνουν άμεσα πληρωτέες από τη Γερμανία προς Ελλάδα και άλλες χώρες με την ενοποίηση (1990). Να σημειώσουμε εδώ ότι η Γερμανία δεν είχε πληρώσει ούτε τις πολεμικές αποζημιώσεις που όφειλε από τον …πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, τις οποίες η πτωχή πλην τίμια Ελλάς ‘κούρεψε’ κατά 50% από την Δυτική Γερμανία το 1952, ώστε να προικοδοτήσει τους χρεοκοπημένους Γερμανούς! Το μεγάλο κόλπο όμως της Γερμανίας ήταν το ΕΥΡΩ και η συνθήκη Νομισματικής Σταθερότητας!

Το τρίτο κόλπο: ΕΥΡΩ και η συνθήκη Νομισματικής Σταθερότητας!

Καθώς η Γερμανία έπρεπε να βρεί έναν τρόπο αφενός να ενσωματώσει τους Ανατολικο-Γερμανούς με ‘μισθούς γαλέρας’ στην νέα ‘διευρυμένη’ Γερμανία, αφετέρου να τσακίσει τις οικονομίες χωρών που κατάφερναν να κρατάνε ανταγωνιστικότητα με νομίσματα που διολίσθαιναν, όπως Γαλλία Ιταλία, Ισπανία, και να δημιουργήσουν μια νέα ‘τεράστια δεξαμενή’ με χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και απεγνωσμένους προλετάριους, όπως ακριβώς έκανε λεηλατώντας την Ανατολική Γερμανία. Το κόλπο ήταν ο συνδυασμός ενός σκληρού νομίσματος (του ΕΥΡΩ) και 3 σαδιστικών όρων που θα βαφτίζονταν ευφημιστικά ‘Συνθήκη Σταθερότητας και…Ανάπτυξης’ (Stability and Growth Pact)! Το κόλπο σκέφτηκε ο Τέο Βάιγκελ (Theo Waigel) το τότε σιδερένιο χέρι των Γερμανικών πολυεθνικών και Υπουργος Οικονομικών του καγκελάριου Κόλ. Ο Βάιγκελ, επάξιος προκάτοχος του γνωστού Σόιμπλε, ηταν εκείνος που κατάφερε προς έκπληξη τότε της Παγκόσμιας κοινότητας να εκβιάσει τους Γάλλους και να επιβάλλει δια της σιδηράς πυγμής τους όρους αυτούς σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι πονηρό έχει η Συνθήκη ‘Σταθερότητας’;

Η συνθήκη βάζοντας εξωπραγματικά χαμηλούς όρους ‘μέγιστου ελλείματος προυπολογισμού’ (1%, και σε κρίση μεχρι 3%), σχεδόν μηδενικού πληθωρισμού και Χρέους προς ΑΕΠ όχι πάνω από 60%, έβαζε όλη την Ευρώπη σε μια διπλή μέγγενη. Αφενός πίεζε τις χώρες της ΕΕ με παραδοσιακά χαλαρά νομίσματα όπως Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία, σε χρεοκοπία, αφετέρου εισήγαγε έτσι ‘δια πυρός και σιδήρου’ εξωπραγματικά κριτήρια ώστε να τις θέσει υπό τον μακροοικονομικό έλεγχο της ισχυρής Γερμανίας τις οικονομίες τους, κάτι που επέτυχε.

Πριν το ΕΥΡΩ Γαλλία-Ιταλία-Ισπανία αναπτύσσονταν γοργά

Η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία είχαν καταφέρει να υποτιμούν κατά μέσο όρο το νόμισμά τους ετησίως κατά 3,8% , 9,1% και 7,3% αντίστοιχα, κατά την περίοδο 1973-1995, επιτυγχάνοντας ετσι να έχουν ζωηρή εγχωρια παραγωγή και ανταγωνιστικό κόστος. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία των Ηνωμένων εθνών (UN Conference on Trade and Development -UNCTAD) ενώ στην περίοδο 1970-2000, η Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία υπερδιπλασίασαν τις βιομηχανική τους παραγωγή (Ιταλία από 112 σε 289 δις δολάρια, Γαλλία 122 σε 245, Ισπανία από 58 σε 149 δις δολάρια) σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τη Γερμανία που ειχε μολις 50% αύξηση (από 368 σε 550δις μόνο) η κατάσταση άλλαξε αρδην, με το ΕΥΡΩ και την ‘συνθηκη σταθερότητας’!

Μετα το ΕΥΡΩ- ‘σύμφωνο σταθερότητας’, όλα τα οφέλη στην Γερμανία μόνο!

Με την ένταξη στο ΕΥΡΩ και με την επιβολή των Γερμανικών κριτηρίων ‘Σταθερότητας’ όχι μόνο χρεοκόπησαν οι εσωτερικές αγορές της Ιταλίας, Ισπανίας και Γαλλίας, αλλά και οι βιομηχανίες των χωρών αυτών. Ενδεικτικά να αναφέρουμε μόνο ότι όχι μόνο η Γερμανική παραγωγή αυξήθηκε ουσιαστικά ενώ εκείνη Γαλλίας-Ιταλίας-Ισπανίας μεταβλήθηκε οριακά ή μειώθηκε. Η παραγωγή της Ιταλίας έπεσε στην περίοδο ΕΥΡΩ 2000-2014 απο 289 σε 257 δις δολάρια, της Γαλλίας ανέβηκε μόλις 11% (από 245 στα 267 δις) και της Ισπανίας έπεσε από 149 σε 134 δις! Αντίθετα της Γερμανίας αυξήθηκε από 550 σε 680 δις ΕΥΡΩ! Η Γερμανία έτσι κατάφερε να παραμείνει 4η βιομηχανική χώρα στον κόσμο, ενώ η Γαλλία είναι πλέον 7η , η Ιταλία 8η και η Ισπανία…15η χάνοντας πολλές ανταγωνιστικές θέσεις η καθεμία!

Συμπέρασμα

Η Γερμανία κατάφερε αφενός με την αθέτηση των συμβατικών της υποχρεώσεων, να μην πληρώσει αποζημιώσεις τρισεκατομμυρίων ΕΥΡΩ προς τρίτες χώρες, χρηματοδοτώντας με υποχρεώσεις έναντι όλων μας την ανάπτυξή της, αφετέρου με το σκληρό νόμισμα ΕΥΡΩ και τις συνθήκες σταθερότητας που επέβαλε, όχι μόνο κατάφερε την εκμετάλλευση εκατομμυρίων άλλων Γερμανών, αλλα και τη φτωχοποίηση της μισής Ευρώπης.

Τελικά το ‘Γερμανικό σύστημα’ πέτυχε, δια της μεθόδου του κανιβαλισμού, εξοντώνοντας δηλαδή όλους εμάς τους υπόλοιπους Ευρωπαίους!

Κωνσταντίνος Βέργος

Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία

infognomonpolitics.gr

Το κρίσιμο δίλημμα της Τουρκίας: με τη Ρωσία ή με το ΝΑΤΟ;

Από
anixneuseis
-
0

Σάββας Καλεντερίδης

Για τους λόγους που έχουν ωθήσει την Τουρκία προς τη Ρωσία και στην υιοθέτηση της πολιτικής του εκκρεμούς μεταξύ Ουάσινγκτον-Άγκυρας, έχουμε κάνει εκτενή αναφορά στο βιβλίο Το εκκρεμές της Τουρκίας – Μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Το «εκκρεμές» αυτό φαίνεται ότι έχει φθάσει στα όριά του, αφού η προμήθεια των S-400 είναι μια στρατηγική επιλογή της Τουρκίας, που θα έχει και στρατηγικού χαρακτήρα συνέπειες στις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ – και κυρίως με τις ΗΠΑ.

Το πόσο σοβαρό θέμα είναι η προμήθεια και η επικείμενη ενεργοποίηση των S-400 από πλευράς της Τουρκίας, μας το περιγράφει στο άρθρο του που ακολουθεί ο Γιασάρ Γιακίς, ένας άνθρωπος με βαθιά διπλωματική εμπειρεία, αφού ως διπλωμάτης υπηρέτησε σε ανώτατα αξιώματα, ενώ με την συνταξιοδότησή του το 2001, ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, του οποίου διατέλεσε και αντιπρόεδρος, ενώ το 2002 εκλέχτηκε βουλευτής και του ανατέθηκαν τα καθήκοντα του υπουργού Εξωτερικών.

Ακολουθεί το άρθρο του Yaşar Yakış «Το κρίσιμο δίλημμα της Τουρκίας»:

Οι πρώτες αμφιβολίες σχετικά με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ και ότι η Τουρκία δεν μπορεί να τους έχει τυφλή εμπιστοσύνη, άρχισαν να αναδύονται στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Την περίοδο του 1962, ο πρόεδρος των ΗΠΑ John F. Kennedy συζήτησε με τη Ρωσία σχετικά με την απόσυρση των ρωσικών πυραύλων από την Κούβα, με αντάλλαγμα την απόσυρση των πυραύλων Jupiter που είχαν αναπτυχθεί στην Τουρκία.

Ο Κένεντι τότε το έκανε αυτό χωρίς να συμβουλευθεί Τούρκους αξιωματούχους.

Το δεύτερο γεγονός έλαβε χώρα το 1964. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον απέστειλε επιστολή προς τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού, στην οποία άφηνε να εννοηθεί ότι σε περίπτωση απόφασης της Σοβιετικής Ένωσης για διεξάγει μια στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Τουρκίας, το ΝΑΤΟ ίσως να μην ήταν σε θέση να βοηθήσει την Τουρκία.

Το τρίτο ήταν το εμπάργκο όπλων που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Τουρκία, μετά τη στρατιωτική επιχείρηση που έκανε η Τουρκία στην Κύπρο, για να αποτρέψει την προσάρτησή της στην Ελλάδα. Αυτό το εμπάργκο αποτέλεσε την αιτία να σκεφτεί η Τουρκία ότι πρέπει να παράγει μόνη της τα δικά της οπλικά συστήματα και στρατιωτικό εξοπλισμό. Χρειάστηκαν όμως χρόνια, ή ακόμα και δεκαετίες, για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος.

Η πρώτη σοβαρή απόπειρα έγινε τη δεκαετία του 1980 όταν ο Τουργκούτ Οζάλ έγινε πρωθυπουργός. Ο Οζάλ τότε ενθάρρυνε την παραγωγή σχετικά απλών εξαρτημάτων για όπλα και στη συνέχεια η παραγωγή επεκτάθηκε σε πιο εξελιγμένα όπλα και πυρομαχικά. Η παραγωγή τεθωρακισμένων οχημάτων και αρμάτων της Τουρκίας ήταν πολύ επιτυχημένη και άρχισαν να εξάγουν σε πολλές χώρες.

Ο κύκλος εργασιών της αεροδιαστημικής και αμυντικής βιομηχανίας στην Τουρκία έχει αυξηθεί 10 φορές τα τελευταία 20 χρόνι0α.

Η Τουρκία έχει επίσης σχεδιάσει και κατασκευάσει σχετικά εξελιγμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, μέχρι ελικοπτεροφόρα πολεμικά πλοία.

Στις αρχές της χιλιετίας, η εθνική παραγωγή κάλυπτε μόνο το 30-35% των αναγκών του τουρκικού στρατού, ενώ τώρα έχει ξεπεράσει το 70%. Η αξία του αμυντικού εξοπλισμού της Τουρκίας ήταν περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια πριν από 20 χρόνια, ενώ σήμερα έχει φτάσει τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή η παραγωγική δραστηριότητα λαμβάνει χώρα εντός των συνόρων της χώρας.

Η απόδοση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που παράγονται στην Τουρκία, τον περασμένο μήνα στις τελευταίες συγκρούσεις στην επαρχία Ιντλίμπ, εξέπληξε ακόμα και τους ίδιους τους Τούρκους στρατηγούς. Ενίσχυσε επίσης το ηθικό των κατασκευαστών αλλά και των χειριστών.

Με άλλα λόγια, το εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ στην Τουρκία, με έναν ειρωνικό τρόπο έπαιξε θετικό ρόλο στη στροφή της Τουρκίας για εθνική παραγωγή οπλικών συστημάτων και αμυντικού εξοπλισμού.

Η ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας, αφενός μεν τόνωσε την αυτοπεποίθηση της Τουρκίας, αφετέρου την ώθησε σε επιλογές που καταλήγουν σε δυσάρεστες περιπέτειες για την ίδια. Μια περιπέτεια ξεκίνησε στις αρχές του 2010, όταν η Τουρκία αποφάσισε να προκηρύξει διαγωνισμό για την προμήθεια ενός αξιόπιστου αντιπυραυλικού συστήματος αεροπορικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς. Μια κινεζική εταιρεία έκανε τη χαμηλότερη προσφορά. Μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, η Τουρκία αποφάσισε να μην υπογράψει τη σύμβαση, λόγω των κυρώσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ στην κινεζική εταιρεία που είχε δώσει τη χαμηλότερη προσφορά.

Με δεδομένη την αυξανόμενη απειλή στην περιοχή, η Τουρκία προχώρησε σε μια νέα προκήρυξη για τον ίδιο σκοπό. Κάλεσε να υποβάλουν προσφορές τις εταιρείες Raytheon των ΗΠΑ, που παράγει τους Patriot, την γαλλοϊταλική κοινοπραξία SAMP/T και τη ρωσική εταιρεία που παράγει το σύστημα αεράμυνας S-400. Η προσφορά της Ρωσίας ήταν η χαμηλότερη. Η Τουρκία είχε πρόθεση να πάρει τους Patriot, όμως, το κόστος τους ήταν 4 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ των S-400 ήταν 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Εκτός αυτού, η προσφορά των ΗΠΑ δεν περιλάμβανε τον όρο της μεταφοράς τεχνολογίας στην Τουρκία, που ήταν μια σοβαρή απαίτηση της Άγκυρας.

Το αν το συμβόλαιο των S-400 περιλαμβάνει τη μεταφορά τεχνολογίας, παραμένει ακόμα ασαφές. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στα μέσα ενημέρωσης, υπάρχουν ορισμένες δεσμεύσεις για τη μεταφορά τεχνολογίας για τα S-400, οι οποίες όμως αφορούν μόνο ορισμένα απλά στοιχεία του συστήματος. Έτσι, η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία αγοράς με S-400, τα διάφορα τμήματα των οποίων παραδόθηκαν βιαστικά, και με βάση το σχεδιασμό αυτόν το μήνα αναμένεται να τεθούν σε λειτουργία.

Δεν γνωρίζουμε εάν έγινε κάποια λεπτομερής στρατηγική αξιολόγηση σε θεσμικό επίπεδο από τις αρμόδιες τουρκικές Αρχές πριν από την απόφαση αγοράς των S-400. Εάν έγινε, εκείνοι που συνέβαλαν στη σύνταξη μιας τέτοιας αξιολόγησης είναι πιθανόν να έκαναν λάθος εκτιμήσεις, αφού οι μεταγενέστερες εξελίξεις απέδειξαν ότι δεν ήταν σε θέση να αξιολογήσουν σωστά κάποιες στρατηγικές συνέπειες της απόφασης.

Από την άλλη πλευρά, εκείνοι που έλαβαν την απόφαση αγοράς των S-400 δεν σκέφτηκαν ότι αυτό ήταν επίσης μια στρατηγική επιλογή της Τουρκίας, για το αν θα ταχθεί με την πλευρά της Ρωσίας ή με την βορειοατλαντική κοινότητα. Αν και η λήψη της συγκεκριμένης απόφασης συμπίπτει χρονικά με το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, τότε που η εμπιστοσύνη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ ήταν στο ναδίρ, τώρα δεν είναι εύκολο να διορθωθεί. Και πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα στρατηγικά λάθη δεν μπορούν να διορθωθούν με τακτικές κινήσεις. Αυτό είναι το δίλημμα που η Τουρκία προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτή τη στιγμή.

pontos-news.gr

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: Ήρθε η ώρα για το «ευρωπαϊκό Σχέδιο Μάρσαλ»

Από
anixneuseis
-
0

του Γιώργου Χατζηθεοφάνους*

Με τον όρο σχέδιο Μάρσαλ εννοείται η οικονομική ενίσχυση κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου, από τις ΗΠΑ, στο πλαίσιο της ανάσχεσης του Κομμουνισμού.  Τα περισσότερα δολάρια του προγράμματος, που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Τρούμαν το 1947 στο Κογκρέσο,  εισέρευσαν στη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία. Υπάρχει όμως και μια άλλη, άγνωστη στους πολλούς, διάσταση του προγράμματος αυτού.

Τον Ιούλιο του 1944 κι ενώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν σε εξέλιξη, στο ξενοδοχείο Mount Washington,  στην πόλη Bretton Woods των ΗΠΑ o Πρόεδρος Ρούσβελτ οργάνωσε μια συνάντηση 700 και πλέον συνέδρων-αντιπροσώπων πολλών χωρών. Μέσα από διαπραγματεύσεις που κράτησαν τρεις περίπου βδομάδες προέκυψε ένα διεθνές νομισματικό σύστημα σταθερών ισοτιμιών, το οποίο έμελλε να διαχειριστεί τις λειτουργίες του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος μέχρι το 1971, οπότε και εγκαταλείφθηκε.

Το πρόβλημα όμως σε κάθε νομισματικό σύστημα σταθερών ισοτιμιών, χωρίς ένα αποτελεσματικό μηχανισμό ανακύκλωσης πλεονασμάτων, είναι η αναπόφευκτη δημιουργία  πλεονασματικών και ελλειμματικών χωρών. Αιτία η αδυναμία εφαρμογής μιας ανεξάρτητης δημοσιονομικής πολιτικής με υποτίμηση του νομίσματος στο πλαίσιο του περιορισμού των εισαγωγών και αύξησης των εξαγωγών και τελικά στον έλεγχο των ελλειμμάτων, τα οποία αναγκαστικά οδηγούν στο δρόμο του δανεισμού.  Μέχρι τότε που το ύψος του χρέους εκτινάσσει τα spreads σε μεγέθη που αποκλείουν τη Χώρα από την πρόσβαση στις αγορές.

Η πρόταση του  Κευνς, ο οποίος συμμετείχε στη συνδιάσκεψη Bretton Woods εκπροσωπώντας την Μ. Βρετανία, για ένα μηχανισμό ανακύκλωσης πλεονασμάτων απορρίφθηκε από τις ΗΠΑ. Αποφασίστηκε η αντιμετώπιση της εγγενούς αυτής αδυναμίας με την ίδρυση του γνωστού ΔΝΤ για το δανεισμό και διάσωση των χωρών που αδυνατούσαν καλύψουν τις ανάγκες τους στην ελεύθερη αγορά, με μνημόνια όμως δημοσιονομικής προσαρμογής, που θα εξασφάλιζαν την αποπληρωμή των δανείων.

Μπορεί οι ΗΠΑ να αρνήθηκαν την υιοθέτηση της πρότασης του Κευνς, ωστόσο αναλαμβάνοντας τις υποχρεώσεις,  που απορρέουν από το ρόλο της ηγέτιδας δύναμης που συνειδητά επέλεξαν,  φρόντισαν οι ίδιες, ως κατ εξοχή πλεονασματική χώρα, για την ανακύκλωση των πλεονασμάτων, στο πλαίσιο της ομαλής λειτουργίας του συστήματος σταθερών νομισματικών ισοτιμιών. Να λοιπόν η άλλη διάσταση του Σχεδίου Μάρσαλ. Λειτούργησε ως ένας αποτελεσματικός μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων.

Όλα τα παραπάνω σας θυμίζουν κάτι;  Μήπως τα δομικά προβλήματα της Ευρωζώνης;  Κάθε νόμισμα χρειάζεται μια Κεντρική Τράπεζα για να το εκδώσει και να ασκεί την νομισματική πολιτική. Έτσι ιδρύθηκε η ΕΚΤ που αποτέλεσε το ένα πόδι στο γίγαντα που λέγεται ευρώ.  Έλειπε όμως το άλλο πόδι που λέγεται «Υπουργείο Οικονομικών» για να ασκεί τη δημοσιονομική πολιτική.  Αυτή η απόφαση όμως έπρεπε να περάσει από τα εθνικά κοινοβούλια με κίνδυνο να ακυρωθεί όλο το εγχείρημα.  Αντί αυτού λοιπόν έδωσαν στο γίγαντα αυτό μια πατερίτσα που λέγεται Σύμφωνο Σταθερότητας (Συνθήκη του Μάαστριχτ)  με το οποίο ουσιαστικά επιχειρήθηκε η δέσμευση των κρατών-μελών να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη δημοσιονομική πολιτική και να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει. Με πατερίτσα όμως είναι γνωστό πως δεν μπορείς να τρέξεις ούτε να πας μακριά. Ισως αποδειχτεί μοιραίο λάθος η δημιουργία της Ευρωζώνης χωρίς πρόβλεψη κοινής δημοσιονομικής πολιτικής. Ακόμη και σήμερα βλέπουμε την αδιάλλακτη στάση της Γερμανίας στο ζήτημα αυτό.

Θα περίμενε όμως κανείς, έχοντας το παράδειγμα της Συμφωνίας Bretton Woods, να υπάρξει μέριμνα τουλάχιστον για έναν αποτελεσματικό μηχανισμό ανακύκλωσης πλεονασμάτων. Ούτε αυτό έγινε. Αντίθετα αποφάσισαν να ιδρύσουν τον ESM που ουσιαστικά αποτελεί το ΔΝΤ της Ευρωζώνης για τη χρηματοδότηση των ελλειμματικών χωρών με αδυναμία πρόσβασης στις αγορές. Προφανώς ξέχασαν πως το ΔΝΤ δεν κατάφερε να σώσει τη Συμφωνία Bretton Woods που οδηγήθηκε σε κατάρρευση το 1971. Θα περίμενε επίσης κάποιος από την κατεξοχήν πλεονασματική χώρα, τη Γερμανία, να αναλάβει ηγεμονικό ρόλο και να φροντίσει γι αυτό με κάποιο τρόπο. Ούτε αυτό έγινε. Ίσως γιατί οι ίδιοι οι Γερμανοί φοβούνται το ρόλο αυτό έχοντας στο μυαλό τους το αμαρτωλό παρελθόν τους.

Σήμερα ακούμε τη Γερμανίδα Πρόεδρο της Κομισιόν Ουρσουλα φον ντερ Λάιεν να λέει πως  ήρθε η ώρα για το «ευρωπαϊκό Σχέδιο Μάρσαλ».  Περιμένω να δω τι ακριβώς εννοεί και τι τελικά θα υιοθετηθεί. Κρατώ όμως μικρό καλάθι.

   *Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΦΑΝΟΥΣ είναι υποστράτηγος ε.α., οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Εθνική Στρατηγική-Πρόταση για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο», η Β’ έκδοση του οποίου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης.  

 

 

 

 

 

«Ο κορωναϊός, οι ευρωθάφτες παραπληροφοριοδότες και τα λαμβανόμενα μέτρα»

Από
anixneuseis
-
0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Ενώ είναι άγνωστη η ημερομηνία λήξης της πανδημίας του κορωνοϊού, αφού οι επιδημιολόγοι σε όλο τον κόσμο αδυνατούν να κάνουν μια σχετική πρόβλεψη, είναι πασίγνωστο ότι οι Παραπληροφοριοδότες ευρωθάφτες δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο και το όπλο αυτού του υιού για να πλήξουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εξ ου και τα μέτρα που ήδη λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της χολερικής αντιευρωπαϊκής παραπληροφόρησης, όπως την περιγράφει στις 3-4-2020 ο δημοσιογράφος  Jean–Pierre Stroobants στον ηλεκτρονικό Le Monde, με τίτλο : «Η πανδημία, ένα όπλο μαζικής παραπληροφόρησης κατά της Ευρώπης» (La pandémie, arme de désinformation massive contre l’Europe). «Οι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες, που ανησυχούν επειδή βλέπουν ιστότοπους, ειδικότερα φιλορωσικούς, να παροχετεύουν φήμες και «ψεύτικα νέα» (fake news ), παροτρύνουν τα γνωστά κοινωνικά δίκτυα να σβήσουν το περιεχόμενό τους», συνοψίζει.

Η παραπληροφόρηση, σχετικά με την πανδημία Covid-19, έχει γίνει ένα πραγματικό όπλο για τους ευρωθάφτες που σκοπεύουν να αποσταθεροποιήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ή να πείσουν ότι είναι έτοιμη να διαλυθεί. Παροχετευμένα σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα από «μη κρατικούς φορείς» – που συχνά όμως συνδέονται με κράτη – ή μεταδιδόμενα από ενημερωτικά κανάλια που εξαρτώνται άμεσα από αυτά τα κράτη, τα μηνύματα αυτά συγκεντρώνονται πλέον στον  κοινοτικό ιστότοπο http://euvsdisinfo.eu/ τον οποίο  διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) η οποία είναι επιφορτισμένη με την «επικοινωνία» σχετικά με τις ευρωπαϊκές πολιτικές.

Από την 1η Απριλίου 2020  η εν λόγω υπηρεσία εντόπισε 215 προφανείς  αποδείξεις παραπληροφόρησης. Ποια είναι τα τελευταία παραδείγματα; Σε μία μόνο μέρα μπορούσαμε να διαβάσουμε : «Η CIA δημιούργησε τον κορωναϊό και η αμερικανική υπηρεσία βοήθειας (US Aid) {ο αμερικανικός ανθρωπιστικός φορέας} είναι μια συναφής τρομοκρατική ομάδα». «Το να κατηγορούμε την Κίνα για την πανδημία είναι ένα στρατήγημα, όπως και το να κατηγορούμε τη Ρωσία για τη συντριβή του αεροπλάνου MH-17». «Το ιταλικό κοινοβούλιο κατέβασε τη σημαία της ΕΕ». «Οι περιβαλλοντικοί υπερασπιστές είναι χαρούμενοι και βλέπουν την επιδημία ως μια ευκαιρία», κλπ.

Πολιτική χροιά

Όλες αυτές οι δήθεν ειδήσεις, που έχουν εξαπλωθεί σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων και ευρωπαϊκών, αποτελούν μια συνεχή και
«όλο και ισχυρότερη» ροή, λέει ο Peter Stano, εκπρόσωπος του Ύπατου Εκπροσώπου για τις Εξωτερικές Υποθέσεις του Josep Borrell. Και αυτά τα μηνύματα με σαφή πολιτική χροιά είναι επιπρόσθετα με άλλα, όχι λιγότερο ανώδυνα, για τα ψευδο-μέσα θεραπείας από το Covid-19 – όπως, πιείτε λευκαντικό νερό ή καθαρό αλκοόλ, καταναλώστε βιταμίνη C – που πρόσφατα ώθησαν την πρόεδρο της Επιτροπής, Ursula von der Leyen, να προβεί σε μια δημόσια παρέμβαση για να καταγγείλει «την παραπληροφόρηση που μπορεί και να σκοτώσει». Το γερμανικό παράρτημα του Sputnik, το γνωστό ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων, δήλωσε πρόσφατα μέσω Facebook και Twitter ότι το πλύσιμο των χεριών είναι άχρηστο, αναφέρει μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης. Δύο μήνες ανασκόπησης των δημοσιευμένων περιεχομένων των ψευδών ειδήσεων έδειξαν ότι ο κύριος στόχος των «παραπληροφοριοδοτών», ωστόσο, παραμένουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, κατηγορούμενες ότι έχουν οργανώσει την εξάπλωση του ιού. Αμέσως μετά έρχεται το fake news  της κατάρρευσης της ΕΕ και της αποτυχίας της να βοηθήσει τα μέλη της. Και μάλιστα δίδεται έμφαση στον ανθρωπιστικό ρόλο της Ρωσίας στην Ιταλία. Άλλο fake news  : ο ιός διαχύθηκε για να επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας. Άλλη παραπληροφόρηση : η κρίση της υγείας λέγεται ότι απορρέει από το μυστικό σχέδιο μιας «παγκοσμιοποιημένεης ελίτ».

Συχνά αμφισβητείται – ακόμη και αν οι ευρωπαίοι υπάλληλοι αποφεύγουν να επισημαίνουν άμεσα την ευθύνη της. Η Ρωσία όμως αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή της στην τρέχουσα εκστρατεία παραπληροφόρησης. «Αθεμελίωτο και παράλογο», απάντησε ένας εκπρόσωπος του Κρεμλίνου.  «Κινεζικές πηγές» λειτούργησαν επίσης για να αντιμετωπίσουν τις επικρίσεις για το χειρισμό της κρίσης από το Πεκίνο, για να ενισχύσουν τη διεθνή εικόνα της χώρας τους και για να διατηρήσουν την εσωτερική σταθερότητα. Ψεύτικοι λογαριασμοί Twitter χρησιμοποιήθηκαν από Κινέζους για να δυσφημήσουν το ρόλο των ευρωπαίων χορηγών στην Αφρική. Κι άλλοι φορείς παραπληροφόρησης κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, όπως : Σύριοι να καταγγέλλουν μια Ευρώπη η οποία διατηρεί κυρώσεις εν ώρα πανδημίας, Τούρκοι να ενισχύσουν τον αντιευρωπαϊκό λόγο, ή Βαλκάνιοι παραπληροφοριοδότες για να εγείρουν το φάντασμα μιας «εισβολής» από την Ευρώπη με τη βοήθεια ενός βιολογικού όπλου.

Εξαλείψτε τα επιβλαβή μηνύματα

Πώς να απαντήσουμε στην παραπληροφόρηση ; «Δεν πρόκειται να απαντήσουμε σε καμπάνιες ενορχηστρωμένες από μια αντίθετη προπαγάνδα, αλλά εκθέτοντας τα πραγματικά γεγονότα, ευαισθητοποιώντας τις συνειδήσεις των ανθρώπων, προσπαθώντας να εκτρέψουμε το κοινό από αυτές τις πηγές», δήλωσε ο Στάνο. Η Von der Leyen επικεντρώνεται στο ρόλο των «αξιόπιστων και φημισμένων» μέσων ενημέρωσης.

Ο Jens Stoltenberg, όταν του ζητήθηκε την Τετάρτη 1 Απριλίου 2020 σχετικά με την αντίδραση του ΝΑΤΟ, του οποίου είναι ο γενικός γραμματέας, υπογράμμισε επίσης «τον ακόμη πιο σημαντικό ρόλο των ελεύθερων μέσων ενημέρωσης σε περιόδους κρίσης». Η Ατλαντική Συμμαχία βρίσκεται επίσης στο στόχαστρο των δημιουργών των «ψεύτικων ειδήσεων» : ένα ρωσικό κανάλι ειδήσεων ισχυρίστηκε ότι ένας αμερικανός στρατιώτης στη Λιθουανία είχε μολυνθεί. Ένα άλλο, αναφερόμενο στην πρόσφατη αποστολή ιατρικών προμηθειών στην Ιταλία, επέμεινε στο γεγονός ότι η εν λόγω αποστολή ακολούθησε «δρόμους του ΝΑΤΟ». Ευρωβουλευτές, από την πλευρά τους, έγραψαν πρόσφατα στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel και στην πρόεδρο της Επιτροπής  Ursula von der Leyen, ζητώντας τους να λάβουν πιο αυστηρά μέτρα για την Κίνα και τη Ρωσία.

«Συνεργαζόμαστε με online πλατφόρμες», διαβεβαιώνει η Επιτροπή. Η αντιπρόεδρος Vera Jourova, υπεύθυνη για το χαρτοφυλάκιο αξιών και διαφάνειας, συναντήθηκε την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020, με τους υπογράφοντες τον κώδικα καλής συμπεριφοράς κατά της παραπληροφόρησης (Google, Facebook, Twitter, κ.λπ.) και οι συνομιλητές της την διαβεβαίωσαν ότι έχουν ήδη εξαλειφθεί μεγάλα ψεύτικα νέα. Όχι όλα προφανώς, αλλά τα πιο πολλά κατηγορούν τους στρατιώτες των ΗΠΑ για τη διασπορά του Covid-19 και παραμένουν στην κυκλοφορία.

Το Facebook αναφέρει ότι διπλασίασε τις προσπάθειές του για την εξάλειψη των επιβλαβών μηνυμάτων και ότι έχει γίνει μια νέα υπηρεσία μετριοπάθειας του περιεχομένου των μηνυμάτων, όπως υποσχέθηκε η εταιρεία, αναφερόμενη σε πληροφορίες προερχόμενες από τις επίσημες αρχές. Το Twitter σκοπεύει να διαγράψει όλες τις αναφορές για ψευδείς θεραπείες ενάντια στην ασθένεια του υιού. Ωστόσο, οι πλατφόρμες έχουν δείξει ότι, δεδομένης της κλίμακας του φαινομένου, θα πρέπει να χρησιμοποιούν κυρίως την τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα μπορούσε να αντισταθμίζει τις απουσίες πολλών εργαζομένων, τοποθετημένων σε προληπτική καραντίνα ή είναι μολυσμένοι. Η Jourova φάνηκε να έχει πεισθεί κατά το ήμισυ, όπως αναφέρει ο Jean–Pierre Stroobants. «Οι πλατφόρμες πρέπει να επιταχύνουν τις προσπάθειές τους και να αποδείξουν τα αποτελέσματα», είπε. Η επίτροπος της Κροατίας επιμένει στο «έντονο ενδιαφέρον» της ΕΕ για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης σε αυτή την χρονική στιγμή κλειδί. Μια ευγενική προειδοποίηση, σε μια εποχή που προετοιμάζεται ένα «Σχέδιο Δράσης Ενάντια στην Παραπληροφόρηση», το οποίο σκοπεύει να τονίσει, μεταξύ άλλων, την απαραίτητη διαφάνεια και την ευθύνη των κυριότερων πρωταγωνιστών του Διαδικτύου.

 

 

Γ. Ουρπιλάινεν: Η Ευρώπη ως μία ομάδα στη μάχη κατά του Covid-19

Από
anixneuseis
-
0

Donald Trump tells terminally ill people to stay alive long enough to vote for him

Από
anixneuseis
-
0

independent.co.uk

The comment was made in at a rally in Nevada, as the Republican candidate tried to compensate for falling further behind his opponent Hillary Clinton in polls

Donald Trump has urged terminally ill people to stay alive long enough to vote for him in the US presidential election next month.

Speaking at a rally in Nevada on Wednesday, the Republican nominee said: “I don’t care how sick you are. I don’t care if you just came back from the doctor and he gave you the worst possible prognosis, meaning it’s over. Doesn’t matter. Hang out till November 8. Get out and vote.“

Mr Trump added: “I say kiddingly, but I mean it.”

He also reassured dying people that after they are gone, “All we’re going to say is: ‘We love you and we will remember you always’”.

Mr Trump’s lack of tact appears to have already damaged his chances of becoming US leader. In addition to having made controversial and offensive statements frequently throughout his campaign and having alienated swathes of voters as a result, he floundered in his first debate with his opponent Hillary Clinton on 26 September, reversing gradual gains he had been making on her in the polls.

Pundits say Ms Clinton clearly dominated the televised exchange and as a result Trump dropped significantly behind her in the most recent voter surveys.

On Wednesday a new Ispos-Reuters poll put Clinton six per cent ahead of Trump, one point higher than a CNN-ORC survey released on Tuesday. In several swing states she is believed to have overtaken him.

During the debate at Hofstra University in New York, Mr Trump continued to attack a former Miss Universe contestant, when Ms Clinton raised the barrage of offensive pre-dawn tweets he had sent the woman. The Democrat also highlighted Mr Trump’s refusal to publish his tax returns.

Ms Clinton said: “You’ve got to ask yourself, why won’t he release his tax returns? And I think there may be a couple of reasons. First, maybe he’s not as rich as he says he is.

“Second, maybe he’s not as charitable as he claims to be. Third, we don’t know all of his business dealings but we have been told, through investigative reporting, that he owes about $650 million to Wall Street and foreign banks.

“Or maybe he doesn’t want the American people, all of you watching tonight, to know that he’s paid nothing in federal taxes because the only years that anybody has ever seen were a couple of years when had he to turn them over to state authorities when he was trying to get a casino license and they showed he didn’t pay any federal income tax…”

At which point, Mr Trump interjected: “That makes me smart”.

He added: “I will release my tax returns, against my lawyer’s wishes, when she releases her 33,000 emails that have been deleted.”

The Secretary of State also accused Mr Trump of racism, after he boasted that he forced the former president Barack Obama to produce his birth certificate to prove he was an American citizen.

“Nobody was pressing it, nobody was caring much about it,” Mr Trump said. “I was the one that got him to produce the birth certificate and I think I did a good job.”

Ms Clinton replied: “[Mr Trump] has really started his political activity based on this racist lie that our first black president was not an American citizen.

“There was absolutely no evidence for it. But he persisted. He persisted year after year.”

independent.co.uk

Εκπομπή “Ανιχνεύσεις” 2012. Απο τον Μπίσμαρκ στην Μέρκελ.

Από
anixneuseis
-
0


Απο τον Μπίσμαρκ στην Μέρκελ from Pantelis Savvidis on Vimeo.

 

Η Γερμανία ήταν το θέμα της εκπομπής “Ανιχνεύσεις” την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012. Όχι μόνο η σημερινή Γερμανία αλλά, η Γερμανία διαχρονικά. Η Γερμανία απο τότε που δημιουργήθηκε, το 1871, η Γερμανία με ό,τι φέρει ως ιστορικό και πολιτισμικό φορτίο. Η Γερμανία και ο Γερμανικός λαός που έχουν διαμορφώσει μια συνείδηση και μια αντίληψη στον 20 αιώνα η οποία επηρέασε και επηρεάζει την ταυτότητα της Ευρώπης και το μέλλον των λαών της.

Αυτή η Γερμανία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις σημερινές εξελίξεις και πιέζει για την υιοθέτηση πολιτικών που ταιριάζουν στο δικό της πολιτικό “μενταλιτέ”.

Είναι, όμως, το Γερμανικό παράδειγμα η λύση για την Ευρώπη σήμερα;

Συζητούν:

-Χρήστος Γιανναράς

-Ζήσης Παπαδημητρίου

-Σπύρος Σφέτας.

Θα χορέψει πεντοζάλι ο Μητσοτάκης;

Από
anixneuseis
-
0

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Ο κόσμος αναμένει να δει κάτι θετικό από την πανδημία του κορονοϊού –και αυτό είναι το κύριο μέλημά του–, αλλά ήδη, μέσα από τις διεργασίες αντιμετώπισής της, επαναπροσδιορίζονται οι διεθνείς ισορροπίες. Κυρίως των μεγάλων δυνάμεων αλλά και των μικρών και μεσαίων ως συμμάχων τους.

Ας δούμε τη δυναμική των εξελίξεων:

1. Ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου που θα προκύψει την επόμενη μέρα της κρίσης του κορονοϊού; Γιατί να αλλάξουν, αφού και στο παρελθόν αντιμετωπίστηκαν ανάλογες κρίσεις χωρίς σοβαρές μεταβολές στην ανθρώπινη συμπεριφορά, παρά μόνο για μικρό χρονικό διάστημα;

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της προσπάθειας ενοποίησης της Ευρώπης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχοντας τραγικές εμπειρίες και από τον Β΄ και από τον Α΄ ΠΠ, η μεταπολεμική ηγεσία των ευρωπαϊκών χωρών δημιούργησε την «ενωμένη» Ευρώπη. Στην αρχή, όσο την ηγεσία κατείχαν άνθρωποι με εμπειρίες από τους πολέμους, η προσπάθεια έβαινε καλώς. Μόλις ανέλαβε η επόμενη γενιά, οδήγησε την Ευρώπη στα πρόθυρα της διάλυσης.

Υπάρχει όμως ένας σοβαρός λόγος για να υποστηριχθεί ότι η φάση στην οποία εισέρχεται η ανθρωπότητα είναι πολύ διαφορετική από το μακρύ διάστημα από τη Βιομηχανική Επανάσταση έως σήμερα. Οι νέες τεχνολογίες αλλάζουν άρδην τη ζωή του ανθρώπου, τις δυνατότητες που θα έχει και τις απειλές που θα δεχθεί. Ήταν ήδη στο όριο της μεταβατικής φάσης. Η πανδημία του κορονοϊού θα επιταχύνει τις εξελίξεις. Η επόμενη κοινωνική κρίση θα είναι ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ ανθρώπου και μηχανής.

Πολλοί θα θεωρήσετε ότι μιλώ για έναν κόσμο επιστημονικής φαντασίας, αλλά αν το φθινόπωρο σας μιλούσε κάποιος για τον Covid 19 πάλι για κάτι σαν τον Ασίμοφ θα τον εκλαμβάνατε.

2. Η κρίση του κορονοϊού δοκίμασε τις σχέσεις των κρατών, τις νοοτροπίες, τους συνασπισμούς, τις συμμαχίες. Δοκίμασε πολιτικές και ανέδειξε διαθέσεις. Αποκάλυψε επίσης τα σαθρά θεμέλια της παγκοσμιοποίησης, η οποία, με τη μορφή που εφαρμόστηκε, περιορίστηκε στο να διευρύνει τις οικονομικές ανισότητες των ανθρώπων. Παρά το γεγονός ότι οι ισχυρές πολιτικά και οικονομικά τάξεις πλούτισαν εκθετικά με την παγκοσμιοποίηση, δεν φρόντισαν να διαμορφώσουν διεθνείς θεσμούς που θα συντόνιζαν την ανθρωπότητα για την αντιμετώπιση κρίσεων όπως ο κορονοϊός.

Το κενό αυτό οδηγεί από τη μια τις κυβερνήσεις να ασκούν εθνική –αποκλειστικά– πολιτική, τις δε κοινωνίες να ξανασκέφτονται ότι την προστασία σε δύσκολες στιγμές θα τους την προσφέρει το εθνικό κράτος.

Υπάρχει ωστόσο μια νομοτελειακή αντίφαση: από τη μια αναδεικνύεται η τάση εθνικής συσπείρωσης και από την άλλη τα προβλήματα έχουν έναν παγκόσμιο χαρακτήρα και η τεχνολογία πιέζει προς παγκόσμια διαχείρισή τους. Μια ορθολογική πρόταση για την υπέρβαση αυτής της αντίφασης θα μπορούσε να είναι η διατήρηση των εθνικών κρατών και των εθνικών και εθνοτικών κοινοτήτων, αλλά και η συντεταγμένη ένταξή τους σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον με διεθνείς θεσμούς.

Φυσικά δεν εννοώ την παγκόσμια διακυβέρνηση και τις συνωμοσιολογίες που την ακολουθούν.

3. Σ’ αυτό το ρευστό παγκόσμιο περιβάλλον αναδείχθηκαν τα πολύ πεπερασμένα όρια της αμερικανικής πολιτικής (ανεξαρτήτως Τραμπ). Κυρίως αναδείχθηκε το αβάσιμο της σκέψης να επιδιώκεις την παγκόσμια ηγεσία αλλά να μην βρίσκεσαι παντού παρών. Ο απομονωτισμός δεν ταιριάζει σε παγκόσμιες ηγεσίες. Ούτε και ο εθνοκεντρισμός. Η λογική «πρώτα η Αμερική» ίσως συσπειρώνει στο εσωτερικό, δημιουργεί όμως αμφισβητήσεις στο εξωτερικό.

4. Το κενό που άφησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και χρόνια είναι αδύνατον να μην καλυφθεί. Ιστορικά, σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές ηγεμονική δύναμη αναδεικνύεται εκείνη που αναλαμβάνει τα ηνία μεσούσης της κρίσης. Φαίνεται το ρόλο αυτόν να προσπαθεί να τον αναλάβει η Κίνα. Ανταποκρίνεται αμέσως στις εκκλήσεις για βοήθεια και δημιουργεί τις προϋποθέσεις (σε κοινωνικό επίπεδο) αναγνώρισης του ηγεμονικού της ρόλου. Η Κίνα είναι και μπορεί να γίνει ακόμα πιο ισχυρή μεγάλη δύναμη. Δεν μπορεί όμως να ηγηθεί της παγκόσμιας κοινότητας. Υποτίθεται ότι μια παγκόσμια ηγεσία προσπαθεί να καλλιεργήσει διεθνώς και ένα πολιτικό και αξιακό σύστημα, και η κινεζική πρόταση είναι αναχρονιστική και ολοκληρωτική. Η κρίση, τέλος, αποκάλυψε και τις ρωσικές αδυναμίες (εξάρτηση από το πετρέλαιο και το αέριο και περιορισμένη δυνατότητα παγκόσμιας ανταπόκρισης).

Η Ρωσία θα είναι μια μεγάλη δύναμη, δεν μπορεί όμως να ηγηθεί της παγκόσμιας κοινότητας.

5. Στα ευρωπαϊκά καθ ημάς, η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει και πάλι μια αδυναμία ανταπόκρισης σε δύσκολες στιγμές. Η Ευρώπη που διαμορφώνεται μετά την έκλειψη της πρώτης μεταπολεμικής ηγεσίας της είναι μια Ευρώπη στην οποία κυριάρχησε το γερμανικό, προτεσταντικό πρότυπο που δεν έχει καμιά σχέση με τους μεταπολεμικούς οραματισμούς των δημιουργών της. Υποτίθεται, αυτήν την νοοτροπία που καλλιεργεί σήμερα η γερμανική Ευρώπη θέλησαν να υπερβούν οι «πατέρες» της, και έθεσαν τις βάσεις μιας λογικής αλληλεγγύης ξένης προς το γερμανικό μενταλιτέ.

Το κακό είναι ότι με τη Γερμανία συμπαρατάσσονται και οι βόρειες χώρες, οπότε το Βερολίνο δεν είναι απομονωμένο στην πολιτική του. Αντιθέτως, είναι αρκετά ισχυροποιημένο με αποτέλεσμα η Ευρώπη να είναι αυτήν τη στιγμή διχασμένη. Και ενώ η οικονομική κρίση που θα ακολουθήσει την κρίση του κορονοϊού θα δοκιμάζει σκληρά τις χώρες, η έλλειψη βούλησης της Ευρώπης να ανταποκριθεί με ένα κοινό πρόγραμμα, όπως το ευρωομόλογο για παράδειγμα, θα αποδομήσει ακόμη περισσότερο τους ευρωπαϊκούς δεσμούς που διαμορφώθηκαν με κόπο. Ωστόσο, μέχρι να προκύψει κάτι που θα την αντικαταστήσει, η Ευρώπη είναι ο χώρος που αναγκαστικά θα κινηθούν οι λαοί που συμμετέχουν –ή συμμετείχαν– στο πείραμά της.

6. Σε αυτό το πλαίσιο αναγκαστικά θα αναπτυχθεί και η ελληνική πολιτική.

Κι εδώ ο Μητσοτάκης πρέπει να αποδείξει ότι ξέρει να χορεύει πεντοζάλι. Δεν είναι σίγουρο, παρότι Κρητικός.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο χορός ονομάστηκε πεντοζάλι γιατί συμβολίζει το πέμπτο ζάλο (δηλαδή βήμα), όπως ειπώθηκε η θεωρούμενη πέμπτη κατά σειρά ελπίδα των Κρητικών για απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους, και όχι γιατί έχει πέντε βήματα, όπως λανθασμένα έχουν πει αρκετοί.

Γιά να δούμε, θα μπορέσει να κάνει την επανάστασή του ο μικρός Μητσοτάκης εκεί που απέτυχε ο μεγάλος;

TO ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ…ΕΔΩ

Από
anixneuseis
-
1

Φίλος μου έστειλε το ακόλουθο.

…σιγά να μην απαντήσουν,είναι δυνατό να πιστεύεις ότι θα σου στείλουν email για το τι πρέπει να κάνεις.
Τα ποτά μιας εβδομάδας στο Anchor, αν λάβεις ειδοποίηση ηταν τα περισσότερα σχόλια από φίλους όταν τους ειπα ότι εστειλα email στην υπηρεσία πολιτικής προστασίας.
Τους ζητούσα να με ενημερώσουν για το πώς πρέπει να’’κινηθώ’’μετά την προληπτική 14ημερη καραντίνα του γιου μου –όλα καλά-αφιχθείς εκ Λονδίνου. Και βέβαια δεν ελαβα email …αλλα συνέβη κάτι καλύτερο.
Την Πέμπτη το μεσημέρι δέχθηκα μια κλήση από το γραφείο Τύπου και ευγενέστατα ο υπεύθυνος κ Γεωργίου μου εδωσε ολες τις απαραίτητες διευκρινίσεις σχετικά με το θέμα μου .Και σαν να μην εφθανε μόνο αυτό, την Παρασκευή στις 9.30 το βράδυ παρακαλώ, και παλι τηλέφωνο από την Πολιτική Προστασία για εξηγήσεις σχετικά με την μετακίνηση μου στη Θεσσαλονίκη.
Πιστεύω και ευχομαι να συνεχισθούν αυτές οι εκπλήξεις και με άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου,γιατί ΄΄αυτό που κάνει την ερημο ομορφη είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι(Αντουάν ντε Σαιν-Εξπερυ)
ΥΓ ..Γιωργο μην ξεχάσεις τα ποτά στο Anchor.

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ

Το ισχυρό και καλά οργανωμένο κράτος που θα προσφέρει στον πολίτη είναι ευπρόσδεκτο. Το καταπιεστικό κράτος μη αποδεκτό. Να φτιάξουμε το κράτος, δίκαιο, κοινωνικό, δημοκρατικό, αντιγραφειοκρατικό, αντισυγκεντρωτικό. Είναι ευκαιρία.
Ο Μητσοτάκης δείχνει σημάδια ότι θέλει να χορέψει πεντοζάλη. Θα το δούμε στην πορεία, αν ξέρει να χορεύει. Οι προκλήσεις είναι, ακόμη, μπροστά.
Σημείωση: Ο χορός ονομάστηκε πεντοζάλι γιατί συμβολίζει το πέμπτο ζάλο (δηλαδή βήμα), όπως ειπώθηκε η θεωρούμενη πέμπτη κατά σειρά ελπίδα των Κρητικών για απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους, και όχι γιατί έχει πέντε βήματα, όπως λανθασμένα έχουν πει αρκετοί.

Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Μετατρέψτε τα σπίτια σας σε ναούς ενόψει Πάσχα

Από
anixneuseis
-
0

 

Να μετατρέψουν τα σπίτια τους σε ναούς και να προσευχηθούν με τις οικογένειες τους προτρέπει τους πιστούς, ενόψει και του Πάσχα, ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Δυρραχίου και Πάσης Αλβανίας κ.Αναστάσιος.

Με διαδικτυακή συνέντευξή, μεταφρασμένη σε εφτά γλώσσες, στην Marianne Ejdersten, διευθύντρια επικοινωνίας του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησίων, του οποίου ο ίδιος διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος , ο ορθόδοξος ιεράρχης παρεμβαίνει urbi et orbi στη «γκρίζα» πραγματικότητα που διαμορφώνει η «θεομηνία» του κορονοϊου, αποστέλλοντας ισχυρά μηνύματα.

«Οι πιστοί μπορούν να συγκροτήσουν έναν τύπο κατ’ οίκον εκκλησίας γι’ αυτή την περίοδο, τελώντας τις ακολουθίες και προσευχόμενοι με τη μικρή ομάδα της οικογένειας και ίσως μαζί με μια γειτονική οικογένεια», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Αποδοκιμάζει ως «μεγάλο λάθος» τον στιγματισμό όσων προσβλήθηκαν από τον κορονοϊό, υπογραμμίζοντας πως αποτελεί χρέος μας «να συμπαρασταθούμε άμεσα ή έμμεσα στις οικογένειές τους και τα παιδιά τους, εάν οι ίδιοι δεν θα έχουν επιβιώσει».

Κάνει ειδική αναφορά στο νοσηλευτικό προσωπικό που μάχεται στην πρώτη γραμμή λέγοντας χαρακτηριστικά πως «είμαστε υποχρεωμένοι να στηρίζουμε όλους τους ιατρούς και τους νοσηλευτές, που έρχονται καθημερινά σε επαφή με τον ιό και να εκφράζουμε συνεχώς την ευγνωμοσύνη μας προς αυτούς, προσευχόμενοι και ακολουθώντας τις οδηγίες τους». Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρεται στην «επόμενη ημέρα» και τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας, ειδικά στις φτωχές χώρες, τονίζοντας πως η απάντηση πρέπει να είναι μια παγκόσμια αλληλεγγύη και καλεί τις οικονομικά ισχυρές να βοηθήσουν.

«Η πανδημία δεν αποτελεί τοπικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο. Ως εκ τούτου, η απάντηση σε αυτήν πρέπει να είναι η παγκόσμια αλληλεγγύη, προκειμένου να υπάρξει μια παγκοσμιοποίηση αλληλεγγύης. Οι πλουσιότερες χώρες οφείλουν να βοηθήσουν τις φτωχότερες, που θα υποστούν οξύτερες τις συνέπειες των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων», επισημαίνει.

Και καταλήγει με έκκληση για το επερχόμενο Πάσχα. «Ας εορτάσουμε το Πάσχα χωρίς φόβο και αγωνία, ας αντισταθούμε. Φέτος, δεν θα μπορέσουμε να μεταδώσουμε το αναστάσιμο Φως από λαμπάδα σε λαμπάδα -όπως είναι το έθιμο των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Ας μεταλαμπαδεύσουμε, όμως, από καρδιά σε καρδιά το φως της ελπίδας και της ἐν Χριστῷ αναστάντι αφοβίας!».

Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως ακολούθως:

Ε. Με ποιους τρόπους βλέπει η Μακαριότητά σας να προσαρμόζονται οι εκκλησίες στη ζωή εν μέσω της επιδημίας του κοροναϊού, στην Αλβανία και παγκοσμίως;

Α. Όταν ενημερωθήκαμε για την εξάπλωση της πανδημίας του COVID-19 στην Αλβανία, απευθυνθήκαμε στους πιστούς μας (12 Μαρτίου και 17 Μαρτίου 2020) επιμένοντας ότι πρέπει να αποφύγουμε τον πανικό, την κατάθλιψη και την απόγνωση. Σημειώσαμε ότι απαιτείται ψυχραιμία, νηφαλιότητα, σύνεση και συνεχή πειθαρχία στις κυβερνητικές και υγειονομικές οδηγίες. Ανακοινώσαμε ότι διακόψαμε όλες τις ακολουθίες στις εκκλησίες μας και συστήσαμε στους ανθρώπους να αποφεύγουν τους παραδοσιακούς εναγκαλισμούς, τον ασπασμό των ιερών αντικειμένων στους ναούς, τα χειροφιλήματα και κάθε φυσική επαφή.

Κάθε Κυριακή καθώς και στις μεγάλες εορτές, η Θεία Λειτουργία θα τελείται στο παρεκκλήσιο του Συνοδικού Κέντρου κεκλεισμένων των θυρών. Οι λειτουργίες αυτές θα μεταδίδονται από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας, καθώς και με το διαδίκτυο. Ομοίως, οι εκκλησιαστικές ακολουθίες θα συνεχίσουν και στις άλλες Μητροπόλεις σε μικρά παρεκκλήσια κεκλεισμένων των θυρών. Συστήσαμε στις πιο ευάλωτες ομάδες, στους ηλικιωμένους και τα παιδιά, να παραμείνουν στο σπίτι για ένα χρονικό διάστημα.

Οι εκκλησίες θα παραμείνουν ανοικτές κατά τη διάρκεια της ημέρας για προσωπική προσευχή. Η πίστη και η αγάπη είναι τα ισχυρότερα αμυντικά όπλα στην επίθεση αυτού του αόρατου ιού. Γνωρίζω ότι πολλές άλλες Εκκλησίες έχουν απευθυνθεί στους πιστούς τους με παρόμοιο τρόπο.

Ε. Με ποιους τρόπους οι εκκλησίες στην Αλβανία μπορούν να αποτελέσουν πρότυπο για τις άλλες;

Α.Πήραμε κάποιες πρωτοβουλίες, ανταλλάσσοντας τις σκέψεις μας με τις άλλες θρησκευτικές κοινότητες της Αλβανίας. Αλλά είναι υπερβολικό να πούμε ότι αποτελούμε «πρότυπο» για οποιονδήποτε. Κάθε Εκκλησία στις διάφορες χώρες αντιμετωπίζει ειδικές ανάγκες και συνθήκες, στις οποίες πρέπει να ανταποκριθεί. Απευθύναμε ένα γενικότερο μήνυμα (20 Μαρτίου) προς την πολυθρησκευτική κοινωνία της Αλβανίας, που δημοσιεύθηκε και μεταδόθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας. Σε αυτό το μήνυμα προσθέσαμε ότι οφείλουμε ολόψυχες ευχαριστίες σε εκείνους που είναι επιφορτισμένοι με τη διατήρηση της δημόσιας καθαριότητας, της τάξης καιτης πληροφόρησης και ιδιαίτερα στους νοσηλευτές και ιατρούς, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης για τη φροντίδα των ασθενών. Τονίσαμε ότι, παραμένοντας στα σπίτια μας, ας μην επιτρέψουμε να αναπτυχθούν εκνευρισμοί και έριδες, αλλά ας καλλιεργήσουμε τη δημιουργικότητα, την ειρηνική διάθεση, την καλοσύνη, την κατανόηση, τη στοργή και την αγάπη. Υπογραμμίσαμε την ανάγκη όλοι οι πιστοί να εντείνουμε τις προσευχές μας, ώστε η περίοδος αυτής της δοκιμασίας να μην παραταθεί, αυτοί που πλήττονται σοβαρά να αναρρώσουν γρήγορα και η εξάπλωση της επιδημίας να περιοριστεί.

Ακόμη περισσότερο, να προσευχηθούμε ο Θεός να φωτίσει τους ερευνητές, ώστε να φτάσουν γρήγορα στην κατάλληλη προληπτική και θεραπευτική αγωγή. Κάτι καλό θα βγει τελικά από αυτή την κρίση και ελπίζουμε ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες θα επανεξετάσουν τις αξίες και τις προτεραιότητές τους.

Ε. Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τις ζωές; Τί μπορούμε να κάνουμε, ως εκκλησιαστικές/θρησκευτικές κοινότητες;

Α.Κατά κύριο λόγο πρέπει να τονίσουμε το καθήκον μας να παραμείνουμε στο σπίτι, σύμφωνα με τις οδηγίες της κυβέρνησης και των υγειονομικών αρχών. Πρέπει να σταματήσουμε να ταξιδεύουμε και να κυκλοφορούμε. Ας είμαστε προσεκτικοί, ώστε τα μέτρα αυτά να μην οδηγήσουν σε προσωπική απομόνωση.

Αντίθετα, ας ενδυναμώσουμε ο ένας τον άλλο με θάρρος, προσευχή, λόγο, απλές πράξεις, σιωπή στοργής γεμάτη προς εκείνους που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Είναι σημαντικό ότι στην αυτοσυνειδησία της κοινότητος διατηρείται η βεβαιότητα πως οι ακολουθίες τελούνται συνεχώς σε παρεκκλήσια σε όλες τις Μητροπόλεις, κεκλεισμένων των θυρών –ως ακοίμητες κανδήλες.

Δεν είναι μόνον ο κορονοϊός μεταδοτικός, αλλά συγχρόνως είναι μεταδοτική και η αφοβία, η ελευθερία από τον φόβο και το άγχος, η οποία στηρίζεται στην πίστη και την αγάπη και πρέπει να μεταδίδεται συνεχώς με χαρούμενη διάθεση.

Ε.Τί μπορούμε να κάνουμε, όταν οι συνάξεις δεν είναι πλέον δυνατές ή όταν ένας σημαντικός αριθμός ευάλωτων προσώπων δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει τις ακολουθίες;

Α. Σε χώρες όπου η Εκκλησία έχει τηλεοπτικές ή ραδιοφωνικές δυνατότητες, μπορούμε να βελτιώσουμε τη μετάδοση των ακολουθιών με αυτά τα μέσα επικοινωνίας, συμβουλεύοντας τους ανθρώπους μας να τις παρακολουθούν. Όσον αφορά στα κατηχητικά σχολεία για τα παιδιά, είναι δυνατόν να δημιουργηθούν μαθήματα διαδικτυακά και να μεταδοθούν από τις ενορίες. Οι πιστοί μπορούν επίσης να συγκροτήσουν έναν τύπο κατ’ οίκον εκκλησίας γι’ αυτή την περίοδο, τελώντας τις ακολουθίες και προσευχόμενοι με τη μικρή ομάδα της οικογένειας και ίσως μαζί με μια γειτονική οικογένεια.

Μια άλλη πρόταση είναι να δημιουργηθούν κύκλοι μελέτης Αγίας Γραφής και ακόμη να ψάλλουν ή να ακούν εκκλησιαστικούς ύμνους μαζί.

Ε. Τί γίνεται με το «στίγμα και τις διακρίσεις»;

Α. Θα ήταν μεγάλο λάθος η διάκριση ή το στίγμα εις βάρος εκείνων που έχουν νοσήσει από την ασθένεια. Αντιθέτως, αυτή η περιπέτεια τους εντάσσει στην κατηγορία «τῶν ἐλαχίστων», στους οποίους αναφέρεται ο Χριστός στην περικοπή της κρίσεως (Ματθ. 25). Η στάση μας απέναντι σε αυτές τις νέες περιπτώσεις «τούτων τῶν ἐλαχίστων» δηλώνει τη σχέση μας με τον ίδιο τον Χριστό.

Πρέπει να βρούμε τρόπους, για να βοηθήσουμε τους ασθενείς άμεσα ή έμμεσα και να συμπαρασταθούμε τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους, εάν οι ίδιοι δεν θα έχουν επιβιώσει. Φυσικά, είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να στηρίζουμε όλους τους ιατρούς και τους νοσηλευτές, που έρχονται καθημερινά σε επαφή με τον ιό και να εκφράζουμε συνεχώς την ευγνωμοσύνη μας προς αυτούς προσευχόμενοι και ακολουθώντας τις οδηγίες τους.

Ε. Καθώς η Αλβανία αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις, τί μπορεί να κάνει η παγκόσμια κοινότητα για εσάς;

Α. Η κοινή προσευχή για όλες τις χώρες είναι να μπορέσουμε να περάσουμε αυτήν τη δοκιμασία με τον μικρότερο αριθμό θυμάτων. Αυτή η πανδημία δεν δημιουργεί μόνο ασθενείς, αλλά επιφέρει επίσης και ευρείες οικονομικές συνέπειες, ιδιαίτερα καταστροφικές για φτωχότερες χώρες, όπως είναι η Αλβανία, η οποία πρόσφατα υπέφερε από τις καταστροφικές συνέπειες ενός μεγάλου σεισμού. Η πανδημία δεν αποτελεί τοπικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο. Ως εκ τούτου, η απάντηση σε αυτήν πρέπει να είναι η παγκόσμια αλληλεγγύη, προκειμένου να υπάρξει μια «παγκοσμιοποίηση αλληλεγγύης». Οι πλουσιότερες χώρες οφείλουν να βοηθήσουν τις φτωχότερες, που θα υποστούν οξύτερες τις συνέπειες των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Καθώς είμαστε στην περίοδο προετοιμασίας για το Πάσχα, ας θυμηθούμε ότι ο σταυρωθείς και αναστάς Χριστός προσέφερε στους μαθητές Του την αφοβία και την ειρήνη, υποσχόμενος ότι θα παραμείνει μαζί τους σε όλες τις δοκιμασίες μέχρι συντελείας των αιώνων. Πρέπει να έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην παρουσία Του και στο γεγονός ότι δεν θα μας εγκαταλείψει και στην τωρινή κρίση. Ας εορτάσουμε το Πάσχα χωρίς φόβο και αγωνία, ας αντισταθούμε.

Φέτος δεν θα μπορέσουμε να μεταδώσουμε το αναστάσιμο Φως από λαμπάδα σε λαμπάδα -όπως είναι το έθιμο των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Ας μεταλαμπαδεύσουμε, όμως, από καρδιά σε καρδιά το φως της ελπίδας και της ἐν Χριστῷ αναστάντι αφοβίας! ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

Η Ευρώπη έχασε μια ακόμη ευκαιρία

Από
anixneuseis
-
3

 

Ε. Κ. Πολυχρονιάδης, Ομότιμος Καθηγητής Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Η Ευρώπη έχασε μια ακόμη ευκαιρία για ενότητα. Πόσες ακόμη μπορεί να χάσει προτού διαλυθεί;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ένα καινοτόμο πείραμα που πέτυχε, ήταν μια μεγάλη ιδέα που υλοποιήθηκε, ήταν ένα πλέγμα θεσμών που έδρασαν ως καταλύτης και βοήθησαν λαούς και κοινωνίες να συνθέσουν ένα νέο σύνολο κρατών. Ένα παράδειγμα, που το ζήλεψαν πολλοί σε όλο τον κόσμο.

«Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη, αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν τη συνεργασία και την  ομοσπονδιακή μορφή…», έλεγε ο Robert Schuman, που μαζί με τον Jean Monnet οραματίστηκαν και έβαλαν τον θεμέλιο λίθο για την ενωμένη Ευρώπη.

Μπορεί η αρχική αυτή ένωση των έξι πρώτων χωρών να είχε ως βασικό αιτιολογικό το τέλος των συχνών και αιματηρών πολέμων, αλλά το όνειρο των ιδρυτών στηρίχτηκε σε αρχές, όπως αυτές, που με δικά τους λόγια, αναφέρθηκαν προηγουμένως. Οι αρχές αυτές, αναμφισβήτητης αξίας, δημιούργησαν σιγά-σιγά τους θεσμούς, για να διαμορφωθεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε η συνεργασία των κρατών μελών και η ως εκ τούτου ευημερία των πολιτών τους.

Όσο η οικονομία αναπτυσσόταν και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών ανέβαινε, όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Να όμως που νομοτελειακά, αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον. Έρχονται δυστυχώς και δύσκολες στιγμές, όπου οι ηγέτες των κρατών μελών πρέπει να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις.  Σ’ αυτές τις περιπτώσεις τρίζουν οι θεσμοί και δοκιμάζονται οι προτεραιότητες των ηγετών. Δυστυχώς η ευημερία και η καλοπέραση είχε ήδη αδυνατίσει την έννοια του Ευρωπαϊκού συνόλου έναντι της εθνικής ιδιοτέλειας, κυρίως στην οικονομία. Συγχρόνως η τυπολατρία των αριθμών, χωρίς το πνεύμα της αλληλεγγύης, στρέβλωσε τις αρχικές ωραίες ιδέες. Και αντί το ενιαίο νόμισμα να φέρει μαζί με την κεντρική τράπεζα και τον ένα και μόνο Υπουργό Οικονομικών, άρχισαν όλοι, όλο και περισσότερο, να κοιτούν, ο καθείς για τον εαυτό του, το δικό του εθνικό οικονομικό συμφέρον. Αντί της εμβάθυνσης προς την κατεύθυνση της Ενωμένης Ευρώπης, επελέγη η διεύρυνση, με τη συμμετοχή κρατών με άλλες οικονομικές, κοινωνικές, ακόμη και δημοκρατικές συνήθειες. Έτσι, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβουμε ξεπήδησαν ομάδες και κόμματα, που όχι μόνο φλέρταραν με την διάσπαση, αλλά ακόμη προπαγάνδιζαν ανοικτά την αποχώρηση από την Ένωση.  Το ένα έφερνε το άλλο και όσο αύξανε η αδυναμία των Βρυξελών για γρήγορες και ενωτικές αποφάσεις, τόσο οι δυνάμεις των ευρωσκεπτικιστών και των ακραίων εθνικιστών έφθασαν να διεκδικούν ακόμη και την εξουσία.

Οπότε εμφανίστηκαν τα πολύ δύσκολα: δύο εξωγενείς κρίσεις, για τις οποίες κανείς πλέον δεν μπορούσε να ψέξει εθνικές κυβερνήσεις. Το προσφυγικό/μεταναστευτικό και η πανδημία. Δύο κρίσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ευκαιρία για επανάκαμψη στις αρχικές ιδέες και αρχές των ιδρυτών, θέματα με τα οποία αναδεικνύονται ή απαξιώνονται οι ηγέτες. Ηγέτες που ενστερνίζονται τις αξίες της αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών και είναι έτοιμοι να εκπαιδεύσουν με το παράδειγμά τους, τους λαούς τους. Μια εκπαίδευση με επίκεντρο την ευρωπαϊκή ιδέα, τη συμφιλίωση των θρησκευτικών και κοινωνικών ιδιαιτεροτήτων, την παγκόσμια κατανόηση και την αδελφοσύνη. Αλλά πόσο ξένες μας φαίνονται τώρα οι λέξεις αυτές, που αποτελούν όμως τα οράματα, αυτών που δημιούργησαν την σημερινή (κατ’ όνομα) Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και τι έγινε στην πράξη; Στην πρώτη κιόλας κρίση όλοι έκλεισαν τα σύνορά τους. Και επιπλέον όταν ο Ερντογάν έστειλε (στην κυριολεξία) τους ταλαίπωρους ανθρώπους (με τη βοήθεια της Τουρκικής στρατοφυλακής) να διασπάσουν τα Ελληνικά σύνορα του Έβρου, θα έπρεπε να βρει ένα καλά οργανωμένο σώμα Ευρωπαίων συνοροφυλάκων, αντί να βρει τους Έλληνες αστυνομικούς και τους κατοίκους των παραμεθορίων περιοχών. Και όταν ενέσκηψε ο ιός και πριν ακόμη εμφανιστεί το πρώτο κρούσμα στην Ευρώπη έπρεπε να βγει από το συρτάρι το πρωτόκολλο της διαχείρισης της κρίσης με όλα τα αναγκαία μέτρα, που επαναπροσδιοριζόμενα καθημερινά και εφαρμοζόμενα χωρικά και χρονικά, θα προστάτευαν την δημόσια υγεία των Ευρωπαίων πολιτών. Ακόμη, μέσα στον αρχικό σχεδιασμό και εφ’ όσον τα σενάρια είναι γνωστά στους ειδικούς,  συγχρόνως με την αναζήτηση του καλύτερου  αλγόριθμου, που θα συμβίβαζε την υγεία των πολιτών με την διάσωση της οικονομίας, θα έπρεπε να εκδοθεί άμεσα και το ευρωομόλογο που θα έδινε την επιθυμητή ρευστότητα. Γιατί πριν ξεκινήσει η κρίση ήταν γνωστό ότι η οικονομία θα απαιτούσε μέτρα, που δεν ήταν άλλα παρά η άμεση ρευστότητα (αυτό άλλωστε λένε όλοι οι οικονομολόγοι). Θα έπρεπε να απελευθερωθεί το αντίστοιχο «πακέτο», χωρίς μεμψιμοιρίες και μικροπολιτικές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έδειξαν το δρόμο, παρέχοντας τάχιστα στην εθνική τους οικονομία, τα δικά της τρισεκατομμύρια δολάρια. Όταν φθάνει το Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel να χαρακτηρίζει την Γερμανικά πολιτική «μη-αλληλέγγυα, μικρόψυχη και δειλή» δεν χρειάζεται καμιά άλλη μαρτυρία για του τι έπρεπε να γίνει.

Η Ευρώπη ακόμη συζητά. Είναι σίγουρο ότι κάτι θα αποφασίσει, μέσω συμβιβασμών, όπως άλλωστε έμαθε να κάνει τόσα χρόνια. Ότι όμως και να αποφασίσει η ευκαιρία χάθηκε, όπως χάθηκε και στο μεταναστευτικό, παρά την απόκρουση των σχεδιασμών του Τούρκου ηγέτη.

Η γραφειοκρατία των Βρυξελλών (όπως συνηθίζεται να λέγεται) έδωσε και πάλι την εικόνα μιας αναποφάσιστης και αναποτελεσματικής ηγεσίας, ανικάνου να αντιληφθεί την κρισιμότητα των καταστάσεων και την ανάγκη της ιστορικής στιγμής. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε και ο πρωθυπουργός της Ιταλίας: «Δεν γράφουμε εγχειρίδιο οικονομίας, αλλά μια σελίδα βιβλίου Ιστορίας». Οι Βρυξέλλες έδωσαν τα καλύτερα επιχειρήματα στους Ευρωσκεπτικιστές και τα χειρότερα μαθήματα στους Ευρωπαίους νέους, που ονειρεύτηκαν μια διαφορετική Ευρώπη. Δεν είμαι οικονομολόγος, επιδημιολόγος, στρατιωτικός, ειδικός των διπλωματικών σχέσεων ή της εξωτερικής πολιτικής. Είμαι ένας Ευρωπαίος δάσκαλος που έζησε μια Ευρώπη άριστη στα λόγια, μέτρια στην πράξη και δεν θα ήθελε, τώρα που γέρασε, να την δει να διαλύεται.

Θεσσαλονίκη, 4 Απριλίου 2020

Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην πράξη

Από
anixneuseis
-
0
HOLGER SCHMIEDING*

Υπό εξέταση έχει τεθεί ένα πακέτο μέτρων στήριξης της ευρωπαϊκής οικονομίας από τους αρμόδιους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, οι οποίοι, προς μεγάλη απογοήτευση πολλών, δεν κατόρθωσαν να φθάσουν σε συμφωνία την περασμένη εβδομάδα. Η νέα τηλεδιάσκεψη έχει σχεδιαστεί για την Τρίτη. Το εν λόγω πακέτο εκτιμάται πως θα έχει τουλάχιστον τρία στοιχεία: μία γραμμή πίστωσης σχεδόν 100 δισ. ευρώ από τον ESM με ελαφρούς όρους, ένα ταμείο εγγυήσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων έως και 50 δισ. ευρώ για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ένα πρόγραμμα επιδότησης της υποαπασχόλησης και της μη απασχόλησης, χωρίς απόλυση, από 50 έως 100 δισ. ευρώ.

Ο χρόνος είναι πιεστικός, διότι η διαφαινόμενη έλλειψη αλληλεγγύης σε αυτήν τη χειρότερη κρίση που έχει ζήσει η Ευρώπη εν καιρώ ειρήνης απειλεί να δυναμιτίσει τη μακρόπνοη συνοχή της. Υπό το πρίσμα αυτό, ό,τι τώρα διακυβεύεται είναι πολύ σοβαρότερο από εκείνο στην κλιμάκωση της κρίσης χρέους το 2011-2012. Υπάρχουν πολλές ιδέες που διατυπώνονται, ενώ το Βερολίνο και η Χάγη αντιτίθενται ακόμη σε μια ευρείας κλίμακας έκδοση ομολόγων κορωνοϊού, κάτι που θα ήταν και η πιο ισχυρή ένδειξη αλληλεγγύης, κατά την άποψή μας. Οι χώρες του Νότου δεν θέλουν το στίγμα της μεγάλης εξάρτησης από φθηνά δάνεια του ESM. Ο ESM θα μπορούσε να προσφέρει στις χώρες γραμμή πιστώσεων έως και 2% του εκάστοτε ΑΕΠ και στην περίπτωση της Ιταλίας έως και 35 δισ. ευρώ, με τη διάρκεια του δανείου να φθάνει τη δεκαετία. Αποφεύγοντας το στίγμα, οι όροι θα είναι ήπιοι και θα τεθούν εκ των προτέρων για όλες τις χώρες. Η ΕΤΕπ μπορεί να στηρίξει τις εν κινδύνω τελούσες επιχειρήσεις με ειδικό ταμείο 50 δισεκατομμυρίων ευρώ με εγγυήσεις δανείων, ενώ η αγορά εργασίας δύναται, ακολουθώντας και την πρόταση της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, να ενεργοποιηθεί με πρόγραμμα έως και 100 δισεκατομμυρίων ευρώ, για να επιδοτούνται εργαζόμενοι που είτε μένουν προσωρινά στο σπίτι τους είτε εργάζονται με μειωμένο ωράριο.

Στη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται στους κόλπους της Ευρωζώνης, οι συμβολικές κινήσεις μετρούν περισσότερο από τις τεχνικές λεπτομέρειες. Με την προθυμία της η ΕΚΤ να αγοράσει ακόμα περισσότερα κρατικά ομόλογα θα μπορέσει πιθανώς να διατηρήσει επαρκώς χαμηλά τις αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων από μόνη της. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, η μεγαλύτερη ποσότητα νέων ομολόγων που θα εκδοθούν στην Ευρώπη θα καταλήξουν στον ισολογισμό της ΕΚΤ. Η επόμενη ψηφιακή Σύνοδος Κορυφής διεξάγεται την Τρίτη. Με τη γραμμή πιστώσεων του ΕΜΣ να εντάσσεται στο προτεινόμενο πακέτο δράσης και να παρουσιάζεται ως «δίχτυ ασφαλείας» με ήπιες προϋποθέσεις κοινές για όλους τους αιτούντες, ίσως η Ιταλία να συναινέσει. Εάν ο πρωθυπουργός της χώρας Τζουζέπε Κόντε το επιθυμεί, θα μπορούσε να εμφανίσει τη δέσμη μέτρων ως μια επιτυχία.

* Ο κ. Holger Schmieding είναι οικονομολόγος της Berenberg Bank.

kathimerini.gr

1...2,5102,5112,512...3,034Σελίδα 2,511 από 3,034