Αρχική Blog Σελίδα 2510

Εξαιρετικής σημασίας άρθρο: Τουρκία, κορονοιός και παράνομη μετανάστευση

Από
anixneuseis
-
0
Τείχος 764 χιλιομέτρων στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας. Φωτογραφία: Πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης – Μέλος του ΙΗΑ

Είναι γνωστό πως οι νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις των Τούρκων ισλαμιστών δεν υποχώρησαν ούτε μπροστά στο παγκόσμιο πρόβλημα του κορονοιού.

Όταν η Ελλάδα ανακοίνωνε το πρώτο κρούσμα (26 Φεβρουαρίου 2020) και η Περσία υπέφερε από την εξάπλωση του κορονοιού, η Ερντογανική Τουρκία έβλεπε τον ιό σαν ευκαιρία που θα ωφελούσε την οικονομία της και θα αντιμετωπιζόταν με «υπομονή» και «προσευχές»!

Όταν η Ελλάδα ανακοίνωνε τον πρώτο νεκρό (12 Μαρτίου 2020) και η Περσία είχε ξεπεράσει τους χίλιους, στην Τουρκία γινόταν συλλήψεις όσων διατύπωναν την ανησυχία τους για την εξάπλωση του ιού με την κατηγορία «διασποράς ψευδών ειδήσεων»!

Στο τέλος Μαρτίου που οι νεκροί στην Ελλάδα έφθασαν τους 49 και τα επιβεβαιωμένα κρούσματα τα 1.314, στην Περσία τους 2.757 νεκρούς και 41.495 κρούσματα, η Τουρκία ανακοίνωσε επίσημα πως είχε 214 νεκρούς και 13.541 κρούσματα. Σύμφωνα όμως με την διαρκώς τροφοδοτούμενη βάση δεδομένων του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς της Αμερικής, στις 31 Μαρτίου 2020 η Τουρκία ήταν πρωταθλητής νέων κρουσμάτων για την περίοδο 20 έως 30 Μαρτίου 2020!

Πάντως στις 31 Μαρτίου 2020 δεν υπήρχε ακόμα απαγόρευση κυκλοφορίας μέσα στις πόλεις της Τουρκίας αλλά ο Ρ. Τ. Ερντογάν με διάγγελμά του έκανε έκκληση για «Καμπάνια Εθνικής Αλληλεγγύης», δηλαδή δωρεές προς το κράτος από πολίτες, επιχειρηματίες, κόμματα, δήμους, μειονοτικά ιδρύματα κ.α., προσφέροντας ο ίδιος μεγαλόψυχα «τους μισθούς επτά μηνών».

Βέβαια η έκκληση αυτή αντιμετωπίστηκε με μεγάλη δυσπιστία από όλους όσους δεν ανήκουν στον προεδρικό «κύκλο». Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση του Abdulkadir Karaduman, επικεφαλής της νεολαίας του ισλαμιστικού κόμματος Saadet, το οποίο ίδρυσε το 2001 ο Ν. Ερμπακάν και από το οποίο ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ο Ρ.Τ. Ερντογάν: «Το παλάτι κοστίζει κάθε μέρα δύο εκατομμύρια λίρες. Οι 568 χιλιάδες χαρίζονται!». Μια άλλη χαρακτηριστική «αντίδραση» προέρχεται από τον πρώην μέντορα του Ερντογάν, Αχμέτ Νταβούτογλου: «Όλες οι χώρες δίνουν χρήματα στους πολίτες τους, ο δικός μας μαζεύει χρήματα»!

Όσοι πιθανόν να σκέπτονται πως εφ’ όσον διατυπώνεται κριτική προς τον Ρ. Τ. Ερντογάν άρα στην Τουρκία η δημοκρατία λειτουργεί, θα πρέπει να αναλογιστούν πως η «κριτική» επιτρέπεται μόνο σε όσους προέρχονται από την ίδια μήτρα των παντουρκιστών*, ώστε και στην μετά – Ερντογανική Τουρκία να παραμείνουν άθικτες οι νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις.

Τα διάφορα τουρκικά κόμματα που ξεπερνούν το θεσμοθετημένο όριο του 10% προκειμένου να μπουν στο τουρκικό κοινοβούλιο, προέρχονται αποκλειστικά και μόνο από τον ίδιο χώρο των παντουρκιστών. Διαφωνούν μεταξύ τους μόνο όσον αφορά τους τρόπους και τις μεθόδους επίτευξης των ιδίων ακριβώς στόχων.

Μοναδική περίπτωση κόμματος που κατάφερε, από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας μέχρι σήμερα, να ξεπεράσει το όριο του 10% χωρίς να προέρχεται από την ίδια μήτρα των παντουρκιστών και να διαφωνεί κάθετα μέχρι σήμερα με όλες τις πολιτικές ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας παντού (Κύπρο, Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Ελλάδα κλπ) είναι το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP)!

Για τον λόγο ακριβώς αυτόν, ο χαρισματικός συν-αρχηγός του κόμματος Σελαχετίν Ντεμιρτάς βρίσκεται στις τουρκικές φυλακές με φανταστικές κατηγορίες. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που επικαλείται η ισλαμιστική Τουρκία όποτε την βολεύει, μετά από δικαστικό αγώνα διαρκείας διέταξε την αποφυλάκιση του. Η Τουρκία όμως, αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση του Ε.Δ.Α.Δ. απαγγέλλοντας συνεχώς νέες, φανταστικές κατηγορίες, προκειμένου να τον κρατάει συνεχώς μέσα στις τουρκικές φυλακές!

Η τουρκική οικονομία που δεν αποτελεί εξαίρεση στις παγκόσμιες οικονομικές επιπτώσεις του κορονοιού, ούτε στην εξασθένιση που είναι φυσικό να δείχνει απέναντι σε άφρονες πολιτικές πολεμικών επιχειρήσεων, ακολουθεί μια ανησυχητικά αρνητική πορεία. Έτσι, μόνο μέσα στον μήνα Μάρτιο, η τουρκική λίρα απώλεσε 7,7% της αξίας της, αφού η ισοτιμία ενός ευρώ στις 4 Μαρτίου 2020 ήταν 6,77 λίρες Τουρκίας και στις 31 Μαρτίου 7,29!

Η μακροπρόθεσμη στρατηγική της Τουρκίας να «τροφοδοτεί» συνεχώς την Ελλάδα και την Ευρώπη με μουσουλμανικούς πληθυσμούς από την Ασία, την Αφρική και την Μέση Ανατολή, με αφορμή τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, συμπληρώθηκε το έτος 2018 με την κατασκευή ενός τείχους από μπετόν, μήκους 764 χιλιομέτρων και ύψους 4 μέτρων, στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας ώστε να εμποδίζει τις μεταναστευτικές ροές «ανεπιθύμητων» Σύριων ή Κούρδων στο έδαφος της.

Αντιθέτως, η Τουρκία παριστάνοντας την φιλεύσπλαχνη χώρα, ενθάρρυνε και υποστήριζε την προσέλευση οικονομικών μεταναστών από ολόκληρη την Αφρική (επιδοτούσε μάλιστα ή πρόσφερε δωρεάν αεροπορικά εισιτήρια από την κεντρική Αφρική προς την Κωνσταντινούπολη), την Ασία (κατά προτίμηση από το Πακιστάν) και πολλές άλλες μουσουλμανικές χώρες, προκειμένου να τους στείλει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Η μακροπρόθεσμη τουρκική στρατηγική παρέμεινε σταθερή και εφαρμοζόταν με απόλυτη επιτυχία για πάρα πολλά χρόνια, χωρίς αξιόλογα διαλλείματα. Επί πλέον πρόσφερε στο τουρκικό βαθύ κράτος μαύρα «έσοδα» δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις «υπηρεσίες» που παρείχε στους παράνομους μετανάστες που ήθελαν να περάσουν στην Ελλάδα. Η στρατηγική αυτή τέθηκε σε σκληρή δοκιμασία μόνο όταν η Τουρκία βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση σε Συρία και Λιβύη και αποφάσισε να «ανοίξει» επίσημα τα σύνορα της, τα οποία όμως δεν είχε κλείσει ποτέ παρά τις δεσμεύσεις που ανέλαβε απέναντι στην Ε.Ε. έναντι οικονομικής βοήθειας και άλλων, επίσημων πλέον, δισεκατομμυρίων ευρώ!

Η απόφαση και το μεγάλο ρίσκο που πήρε η Τουρκία απέναντι σε Ελλάδα και Ευρώπη με τον υβριδικό πόλεμο που εξαπέλυσε στις 28 Φεβρουαρίου 2020 σε Έβρο και Ελληνικά νησιά του Αιγαίου, υποχρέωσε την Ελλάδα και την Ευρώπη να βάλουν επιτέλους πρωτόγνωρους φραγμούς, εμποδίζοντας την μαζική μεταφορά παράνομων μεταναστών.

Το Ελληνικό «μέτωπο» του Έβρου παρέμεινε απαραβίαστο, το πρόβλημα όμως στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου παραμένει οξύτατο και επιβαρύνεται περαιτέρω με το παγκόσμιο πρόβλημα του κορονοιού.

Σύμφωνα με την ανεξάρτητη, Νορβηγική ΜΚΟ Aegean Boat Report, μεταξύ Ιανουαρίου 2017 και Μαρτίου 2020 (συμπεριλαμβανομένου), στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου έφθασαν συνολικά 123. 513 παράνομοι μετανάστες.

Μόνο μέσα στο έτος 2019, 1.809 βάρκες μετέφεραν 60.475 παράνομους μετανάστες στις ακτές των ελληνικών νησιών του Αιγαίου.

Το 2020 ο συνήθης ρυθμός των αφίξεων παράνομων μεταναστών συνεχίστηκε κανονικά αλλά επιβραδύνθηκε σημαντικά μόνο τις τελευταίες εβδομάδες του μηνός Μαρτίου 2020, όπως φαίνεται από τους παρακάτω πίνακες 1 και 2:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 – ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 – 2020

ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 1.386 παράνομοι μετανάστες
ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2018 2.413 παράνομοι μετανάστες
ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2019 1.917 παράνομοι μετανάστες
ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 2.281 παράνομοι μετανάστες
Πίνακας: Λεωνίδας Κουμάκης – Πηγή: Aegean Boat Report

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 – ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 ΚΑΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ 24/2 – 1/3/2020 1.384 παράνομοι μετανάστες
ΕΒΔΟΜΑΔΑ 2/3 – 8/3/2020 816 παράνομοι μετανάστες
ΕΒΔΟΜΑΔΑ 9/3 – 15/3/2020 209 παράνομοι μετανάστες
ΕΒΔΟΜΑΔΑ 16/3 – 22/3/2020 298 παράνομοι μετανάστες
ΕΒΔΟΜΑΔΑ 23/3/ – 29/3/2020 56 παράνομοι μετανάστες
Πίνακας: Λεωνίδας Κουμάκης – Πηγή: Aegean Boat Report

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Το κλείσιμο των Ελληνικών και κατ΄ επέκταση των Ευρωπαϊκών συνόρων, αποτελεί για την Τουρκία διπλή ήττα:

Αφ’ ενός μεν διακόπτεται η ασταμάτητη προώθηση δυστυχισμένων ανθρώπων που επί μια τουλάχιστον δεκαετία αποσταθεροποιούν άθελα τους την κοινωνική συνοχή της Ελλάδος και απειλούν την εθνική της ασφάλεια, αφ΄ ετέρου δε αποτυγχάνει ο εκβιασμός της Ευρώπης για σειρά τουρκικών αιτημάτων όπως περισσότερα χρήματα, κατάργηση βίζας για τούρκους πολίτες, υποστήριξη της τουρκικής εισβολής στην Συρία κ.α.

Τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου αποτελούν το κρίσιμο στοίχημα της Ελλάδος και της Ευρώπης απέναντι στην επικίνδυνη τουρκική στρατηγική.

Απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχίας αποτελεί η απαρέγκλιτη εφαρμογή της απόφασης που έχει ανακοινωθεί από την Ελληνική κυβέρνηση (σύλληψη, καταγραφή, απέλαση). Η πλήρης εφαρμογή της απόφασης αυτής είναι βέβαιο πως θα αποτελέσει καταλυτικό, αποτρεπτικό μέσο πέρα από την συνεχή, άγρυπνη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων.

Επί πλέον, εν όψει της επικίνδυνης κατάστασης με το παγκόσμιο πρόβλημα του κορονοιού, απαιτείται η μεταφορά όλων των πιθανών καινούργιων «αφίξεων» σε ένα νέο, απομονωμένο κέντρο καταγραφής, ταυτοποίησης, ιατρικής εξέτασης και άμεσης απέλασης.

Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει ανακοινώσει την αναστολή υποβολής / εξέτασης αιτήσεων ασύλου και για όσο χρονικό διάστημα ισχύει η αναστολή αυτή, τα πρόσωπα που εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα πρέπει να απελαθούν.

Το νέο, απομονωμένο κέντρο θα μπορούσε να είναι η Γυάρος, με υφιστάμενες δομές που μπορούν να εξυπηρετήσουν περισσότερους από 10.000 ανθρώπους. Οι αρνητικοί συνειρμοί που είναι πιθανόν να προκαλεί το νησί σαν τόπος πολιτικών κρατουμένων ανήκουν στο παρελθόν (ήδη από το 2011 αποχαρακτηρίστηκε από «ιστορικός τόπος») και οι επιτακτικές ανάγκες των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η σημερινή Ελλάδα, επιβάλλουν την αξιοποίηση του.

Απομένει να δούμε αν η Ελλάδα θα καταφέρει να «σφραγίσει» αποτελεσματικά τα σύνορα της απέναντι στην Τουρκία και στο Αιγαίο, όπως κατάφερε να τα «σφραγίσει» στον Έβρο!

* Παντουρκισμός και τουρκική πολιτική απέναντι στον ελληνισμό περιγράφονται στο διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» που είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν τόσο στην 5η Ελληνική έκδοση (2020) όσο και στην 3η Αγγλική έκδοση (2019) από την Βιβλιοθήκη του International Hellenic Association. Η δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση του 2020 περιλαμβάνει επικαιροποιημένη βιβλιογραφία εκατοντάδων πηγών σε Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Τουρκικά βιβλία.

Πηγή: ΙΗΑ / infognomonpolitics.gr

Επίδειξη κινεζικής ισχύος

Από
anixneuseis
-
0
Μετά την οικονομία και την άμυνα, η πανδημία δίνει νέα ευκαιρία στην Κίνα να στραφεί στην ήπια ισχύ
Νικόλαος Παούνης
Αλέξανδρος Σαηνίδης
foreignaffairs.gr
Ιατρικό προσωπικό καταφθάνει με ιατρικά εφόδια με μεταγωγικό του κινεζικού στρατού στο αεροδρόμιο Wuhan Tianhe μετά την επιδημία του νέου κορωνοϊού στην Κίνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2020. China Daily via REUTERS.
Περίληψη:

Η Κίνα, η χώρα δηλαδή από την οποία ξεκίνησε η πανδημία, φαίνεται να πρωτοστατεί στην τεχνογνωσία παρασκευής φαρμακευτικών σκευασμάτων, αλλά και στην παροχή βοήθειας με ιατρικό προσωπικό, αναλώσιμα και ιατροφαρμακευτικό υλικό.

Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΟΥΝΗΣ είναι διεθνολόγος Msc, διδάσκων ΕΚΠΑ / Ερευνητής ΕΚΕΟ.
Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΑΗΝΙΔΗΣ είναι διεθνολόγος.

Την εποχή κατά την οποία μεγάλο τμήμα του πλανήτη και κυρίως των αναπτυγμένων χωρών, υποφέρει από την πανδημία του κορωνοϊού (COVID19), η Κίνα, η χώρα δηλαδή από την οποία ξεκίνησε η πανδημία, φαίνεται να πρωτοστατεί στην τεχνογνωσία (know how) παρασκευής φαρμακευτικών σκευασμάτων, αλλά και στην παροχή βοήθειας με ιατρικό προσωπικό, αναλώσιμα και ιατροφαρμακευτικό υλικό. Οι χώρες οι οποίες δέχτηκαν μέχρι στιγμής την αρωγή της Κίνας είναι η Ιταλία, Ελλάδα, Σερβία, Τσεχία, Γαλλία και Ισπανία.

06042020-1.jpg

Ιατρικό προσωπικό καταφθάνει με ιατρικά εφόδια με αεροσκάφος μεταφοράς της Πολεμικής Αεροπορίας του Κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού στο Διεθνές Αεροδρόμιο Wuhan Tianhe μετά την επιδημία του νέου κορωνοϊού στην Wuhan της επαρχίας Hubei της Κίνας, στις 13 Φεβρουαρίου 2020. China Daily via REUTERS
—————————————————————–

Το πολιτικοοικονομικό κενό που παρουσιάζει η Ευρωζώνη, η εσωστρέφεια και η ως ένα βαθμό τεχνολογική υστέρηση των ΗΠΑ, έρχεται να καλυφθεί με συστηματικά βήματα οικονομικοπολιτικής διείσδυσης της Κίνας στη Ν/Α Ασία, στην Αφρική, στα Βαλκάνια. Προφανώς δεν προέκυψε δια μαγείας η ικανότητα της Κίνας να προτάσσει ήπια ισχύ (soft power) σε παγκόσμιο επίπεδο. Μακρόπνοος σχεδιασμός, στοχοθεσία και προσήλωση στην εκπλήρωση μαξιμαλιστικών στόχων οδήγησαν στην σημερινή πραγματικότητα.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Ενώ η Δύση ακόμη αιμορραγούσε από την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων του 2008, το 2013, ο τότε νεοεκλεγείς πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας, Xi Jinping, σηματοδότησε την καίρια μεταβολή στον χαρακτήρα της κινεζικής διακυβέρνησης. Μέχρι τότε, η ανθεκτικότητα του σινικού οικονομικού μοντέλου, γνωστού και ως κρατικός καπιταλισμός (state capitalism) πολλάκις προσέλκυσε άμεσες ξένες επενδύσεις και οικονομικές συνεργασίες. Η ηγεσία του προέδρου Xi, ωστόσο, συμπίπτει με την αντιστροφή της οικονομικής παθητικότητας σε ενεργητική οικονομική «πρωτοβουλία».

Η Πρωτοβουλία Ζώνη και Οδός (Belt and Road Initiative, BRI) ανακοινώθηκε σε δύο κομβικά γεωγραφικά σημεία: Tο χερσαίο Καζακστάν και τηn θαλάσσια Ινδονησία, συμβολίζοντας το εύρος της αμφίβιας εμπορικής φιλοδοξίας. Πρόκειται για σχέδιο τόσο οικονομικό όσο και στρατηγικό. Εσωτερικά, η Κίνα πολλαπλασιάζει τα έσοδά της, βελτιώνει το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού της και αυξάνει την σταθερότητά της κυβέρνησης. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι πλήθος αναλυτών αντιλαμβάνεται την κινεζική ανάπτυξη ως ανταμοιβή του Κινέζου πολίτη για την ανοχή του στον αυταρχισμό του κυρίαρχου κόμματος. Αναμφίβολα, η «Ζώνη και Οδός» προσδίδει την ταυτότητα της σύγχρονης κινεζικής υψηλής στρατηγικής, η οποία συμπεριλαμβάνει οικονομικά και διπλωματικά μέσα για την επίτευξη πολιτικών αντικειμενικών σκοπών.

Το κατά πόσον ένα οικονομικό μέσο είναι αποτελεσματικό είναι συνάρτηση της οικονομικής εξάρτησης ενός κράτους από την Κίνα. Η ύπαρξη σχέσεων αλληλεξάρτησης δεν αποτελεί σπάνιο φαινόμενο όταν ο πληθυσμός της συνιστά μια αγορά των 1.38 δισ. ανθρώπων (τουλάχιστον), ενώ οι παραγωγικές της δυνατότητες την καθιστούν πανταχού παρούσα στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. Μέσα στα επτά αυτά χρόνια, όμως, από την ανακοίνωση της πρωτοβουλίας, πολύ πιο συχνά μια χώρα επιβιώνει εξαιτίας κινεζικών Ξένων Άμεσων Επενδύσεων ή ως αποτέλεσμα κινεζικού δανεισμού. Κράτη όπως η Κιργιζία και το Πακιστάν αποτελούν άμεσα παραδείγματα της κατάστασης για την οποία γίνεται λόγος. Ακόμη και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι λίγες οι ανησυχίες για την κινεζική εμβέλεια του προγράμματος συνεργασίας «17+1» στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Μικρές ρωγμές, κενά ισχύος, που προκάλεσε η διάλυση του σοβιετικού «μπλοκ», φαίνεται πως συμπληρώνονται από την ήπια σινική ισχύ.

Η εξάρτηση, βέβαια, αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον αν κανείς εστιάσει ειδικότερα σε έναν από τους σημαντικότερους συντελεστές της οικονομίας, την τεχνολογία και την τεχνογνωσία. Η τεχνολογική εξάρτηση, και όχι απλώς η οικονομική, συνδέεται στενά με την έννοια της καινοτομίας, και άρα διαφοροποιείται ποιοτικά και όχι απλά ποσοτικά. Στην περίπτωση της Κίνας, ο καινοτόμος φορέας που απασχολεί περισσότερο την διεθνή κοινότητα, είναι η Huawei στον τομέα των τηλεπικοινωνιών [λόγω της κυρίαρχης θέσης της στις τεχνολογίες 5G].

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε τον συνδυασμό κρατικού καπιταλισμού και τεχνολογικής εξάρτησης. Η Ρωσική Ομοσπονδία είναι ένα παράδειγμα. Κατά κανόνα σε όλα τα κράτη οι στρατηγικοί τομείς όπως η άμυνα, η ενέργεια και οι τηλεπικοινωνίες τείνουν προς το σχηματισμό μονοπωλίου εσωτερικά. Αυτό που πέτυχε, όμως, το Κρεμλίνο ήταν να καταστεί η μοναδική είσοδος του κεντρο-ασιατικού φυσικού αερίου προς την Δύση και η πλέον προσβάσιμη πηγή φυσικού αερίου για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μονοπώλιο επεκτάθηκε από τα σύνορα του ρωσικού κράτους στα σύνορα της διεθνούς, αλλά όχι παγκόσμιας, αγοράς φυσικού αερίου, χαρίζοντας στην βαλβίδα του Κρεμλίνου την δυνατότητα να μεταφράζει οικονομικά οφέλη σε πολιτικά.

Με την ίδια λογική, η Κίνα επιθυμεί να καταστεί ο κυρίαρχος πάροχος τεχνολογίας 5G παγκοσμίως. Οι δομές τηλεπικοινωνιών 5G μπορούν να αξιοποιηθούν για την ταχεία και ογκώδη συλλογή και μετάδοση δεδομένων. Υπό το πρίσμα της παρούσης πανδημίας του Covid-19 είναι σχεδόν βέβαιο πώς ο κίνδυνος για την δημόσια υγεία θα αξιοποιηθεί υπέρ του επιχειρήματος της τηλεργασίας και της αυτοματοποίησης με 5G.

Στο σημείο αυτό, όμως, θα πρέπει να τονιστεί μια θεμελιώδης διαφορά. Η Μόσχα στηρίζει το πλεονέκτημά της σε ένα τεχνολογικό status quo. Η μετακίνηση του φυσικού αερίου παραμένει δύσκολη και δαπανηρή υπόθεση, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο να καλυφθεί η ζήτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την προσφορά απομακρυσμένων κρατών. Το συμβατικό φυσικό αέριο της Ρωσίας παραμένει η εύκολη λύση. Αντίθετα, η Κίνα είναι μια τεχνολογικά αναθεωρητική δύναμη. Πέραν των συμβατικών δομών της πρωτοβουλίας «Ζώνη και Οδός», επισφραγίζει την οικονομική της παρουσία επαναπροσδιορίζοντας τον κυβερνοχώρο, μεταμορφώνοντας αστικούς σχηματισμούς σε «έξυπνες πόλεις». Χαράσσει έναν «ψηφιακό δρόμο του μεταξιού».

Αυτό, φυσικά, δεν αναιρεί την ανάγκη ανάπτυξης αμυντικών δυνατοτήτων για την προάσπιση των κινεζικών επενδύσεων και προσωπικού εκτός της κινεζικής επικράτειας. Όπως έχει υποστηρίξει και ο Βρετανός ιστορικός, Paul Kennedy, όταν ένα κράτος δημιουργήσει υπολογίσιμο πλούτο, επενδύει μέρος του στις αμυντικές του δυνατότητες ώστε να προστατεύσει τον υπόλοιπο πλούτο.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Η Κίνα έχει έκταση 9.596.961 τετραγωνικά χλμ. και πληθυσμό 1,38 δισ. ανθρώπων, ως εκ τούτου θεωρείται η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο (18,32% του παγκόσμιου πληθυσμού). Δημογραφικά, η Κίνα αναμένεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού και της συνεπαγόμενης αδυναμίας χρηματοδότησης του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Η κλιματική αλλαγή φαίνεται πως είναι μια εκ των μεγαλυτέρων προκλήσεων που θα κληθεί να αντιμετωπίσει στο μέλλον η χώρα. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί παράκτιες πυκνοκατοικημένες περιοχές, ενώ το λιώσιμο των πάγων στον Αρκτικό κύκλο, φέρνει τον «κινεζικό δράκο» σε ευθεία αντιπαράθεση με τα λεγόμενα «αρκτικά έθνη» (ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδάς, Νορβηγία), τα οποία ήδη ερίζουν για τα ενεργειακά κοιτάσματα στην περιοχή και τα νέα περάσματα τα οποία θα προκύψουν μετά το λιώσιμο των πάγων.

Η Κίνα στην κυριολεξία μονοπωλεί ένα σημαντικό ποσοστό της παραγωγής «σπάνιων γαιών», δηλαδή φυσικών πόρων άκρως απαραίτητων για την αυτοκινητοβιομηχανία, την πολεμική βιομηχανία, και άλλους κρίσιμους βιομηχανικούς κλάδους όπως η Πληροφορική. Η κατανομή σπάνιων γαιών ανά την υφήλιο παρουσιάζει μια σχετική ισορροπία, ωστόσο μεταβάλλεται ο βαθμός εκμετάλλευσης και τεχνογνωσίας εξόρυξης και διαχωρισμού. Μάλιστα, όπως επισημαίνει ο Έλληνας καθηγητής Γεωπολιτικής, Κωνσταντίνος Γρίβας, οι ΗΠΑ εισάγουν σε ποσοστό 100% σπάνιες γαίες για να τροφοδοτήσουν με πρώτες ύλες τους προαναφερόμενους βιομηχανικούς κλάδους, συνεπώς τίθεται ευθέως ζήτημα ασφάλειας για την Ουάσιγκτον, αν το Πεκίνο αποφασίσει να μειώσει το ποσότητες εξόρυξης-παραγωγής. Η Κίνα προηγείται των λοιπών χωρών στην εκμετάλλευση και τον διαχωρισμό σπανίων γαιών σε βαθμό μονοπωλιακό, γεγονός το οποίο εκτινάσσει την γεωστρατηγική της αξία. Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν μια διαδικασία εκμετάλλευσης των «εθνικών σπάνιων γαιών», ώστε να αποκτήσουν την πολυπόθητη αυτοτέλεια.

Η διαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων της περιοχής (πιθανή εκτροπή ποταμού Βραχμαπούτρα), η «αναβίωση» του νέου δρόμου του μεταξιού (η πρωτοβουλία BRI, όπως αναλύθηκε ανωτέρω), η επάρκεια τροφίμων και εφοδίων, το status quo της Ταϊβάν, ο έλεγχος του Nepal και της περιοχής Sikkim (διάβαση Nathu La), το καθεστώς των νησιών Senkaku/Diayudao, όλα πυροδοτούν εντάσεις με τις γειτονικές χώρες και δη με σημαίνουσες γεωπολιτικές δυνάμεις όπως η Ινδία και η Ιαπωνία.

Η τεχνολογική ανάπτυξη, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και η υπερσυγκέντρωση σημαντικού μεριδίου της εμπορικής παραγωγής, αύξησε το γόητρο και ενίσχυσε τον διεθνή ρόλο της χώρας, κατ’ επέκταση προκάλεσε την προσοχή των ΗΠΑ και την μετατόπιση του πλανητικού καταμερισμού ισχύος προς ανατολάς.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Ο αμυντικός προϋπολογισμός για το τρέχον έτος διαμορφώνεται στα 237 δισ. δολάρια. Το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων (μόνιμο και εφεδρικό), στην ειρηνική του σύνθεση ανέρχεται στα 2.690.000 άτομα. Η Κίνα κινείται στην κατεύθυνση υλοποίησης του Σχεδίου «Κίνα 2025». Η αντικατάσταση των πάσης φύσεως εισαγόμενων προϊόντων από τα εγχώριας παραγωγής, και ο εκσυγχρονισμός των ενόπλων δυνάμεων, είναι μερικοί από τους στόχους του φιλόδοξου σχεδίου.

Από τις αρχές του 2010 τονιζόταν η ανάγκη για την ανάπτυξη εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας η οποία θα οδηγούσε την χώρα στην απεξάρτηση από τον εξωτερικό παράγοντα (κατά βάση την Ρωσία). Το έτος 2020, τέσσερις βιομηχανικοί κολοσσοί της Κίνας φιγουράρουν στους κύριους κατασκευαστές-εξαγωγείς οπλικών συστημάτων παγκοσμίως. Πρώτη η εταιρεία AVIC με εξαγωγές ύψους 20 δισ. δολαρίων ετησίως, έπεται η NORINCO group με 17,2 δισ. ετησίως, ακολουθεί η CETC με 12,2 δισ., και η CSGC με 4,6 δισ. Η εταιρεία AVIC η οποία -μεταξύ άλλων- κατασκευάζει τα αεροσκάφη της κινεζικής αεροπορίας και, φυσικά, ανέπτυξε και τα μαχητικά νέας γενιάς τύπου J-20 Mighty Dragon & J-31 Gyrfalcon, κατέχει την 6η θέση παγκοσμίως όσον αφορά τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων. Η Κίνα συνεργάζεται και συμπαράγει οπλικά συστήματα με χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπως για παράδειγμα το μαχητικό FC-1/JF-17 Thunder, με το Πακιστάν.

Η Κίνα επιθυμεί να έχει ολοένα και ενεργότερη εμπλοκή στις αποστολές επιβολής και διατήρησης της ειρήνης, δια τούτο από το 2016 κατασκευάζει στο Τζιμπουτί (πρώην Γαλλική Σομαλία/Djibouti), βάση λογιστικού εφοδιασμού των πλοίων του στόλου της, που θα μετέχουν σε αποστολές ειρηνευτικού περιεχομένου. Ωστόσο, η βάση προορίζεται να χρησιμοποιηθεί και ως ορμητήριο σκαφών τα οποία θα επιβάλλουν την ασφάλεια στη θάλασσα του Άντεν και στον Ινδικό. Στην ίδια θάλασσα, πέραν των ινδικών ναυτικών φιλοδοξιών υπάρχει και η αμερικανική βάση στο νησί Diego Garcia. Η βάση διαθέτει περιμετρική οχύρωση, αποθήκες καυσίμων και πυρομαχικών, υπόστεγα φιλοξενίας UAV’s, ελικοδρόμια και μπορεί να αναπτυχθεί δύναμη επιπέδου ταξιαρχίας. Προφανώς οι κινεζικές φιλοδοξίες επεκτείνονται στην αύξηση της επιρροής στην αφρικανική ήπειρο, πέραν της διοικητικής υποστήριξης του κινεζικού στόλου.

Η Κίνα θεωρεί αναπόσπαστη την πορεία ανόδου της στο παγκόσμιο προσκήνιο με την παράλληλη ανάπτυξη του πολεμικού της ναυτικού και την επαύξηση των ικανοτήτων της στον ναυτικό πόλεμο. Η χρήση του Ινδικού Ωκεανού τον οποίο μονοπωλεί η Ινδία και η διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στα στενά Malacca, νότια της Κουάλα Λουμπούρ (Ινδονησιακό Αρχιπέλαγος), προϋποθέτει τη ναυπήγηση πολυάριθμων σκαφών με ικανότητες επιχειρήσεων στις ανοιχτές θάλασσες και πλήρη αεροπορική κάλυψη. Οι τεράστιες ενεργειακές ανάγκες της την υποχρεώνουν να εισάγει πετρέλαιο, το οποίο κατά βάση μεταφέρεται δια θαλάσσης από τις προαναφερόμενες περιοχές. Στο μέλλον ίσως παραστεί αναγκαίο να αναπτύξει σε μόνιμη βάση ναυτική δύναμη, για την αποφυγή πιθανής ενεργειακής «ασφυξίας». Οι χώρες της περιοχής (Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ινδονησία), διαθέτουν αξιόλογη στρατιωτική δύναμη κάτι το οποίο υπολογίζει το κινεζικό επιτελείο.

Το Κινεζικό Ναυτικό χρησιμοποιεί το αεροπλανοφόρο Liaoning / Type001 (πρώην σοβιετικό Varyag), ενώ τον Απρίλιο του 2017 καθελκύστηκε το δεύτερο αεροπλανοφόρο Shandong συνολικού εκτοπίσματος 70.000 τόνων. Ένα τρίτο αεροπλανοφόρο βρίσκεται στο στάδιο ναυπήγησης, με εκτιμώμενο εκτόπισμα 85.000 τόνους. Το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει 36 Αντιτορπιλικά, 52 φρεγάτες, 50 κορβέτες, 29 σκάφη ναρκοπολέμου και 74 υποβρύχια. Τα κινεζικά υποβρύχια κλάσης Shang, Yuan και Song δύναται να εξοπλιστούν με πυραύλους κατηγορίας cruise, αυξάνοντας κατακόρυφα τις επιθετικές δυνατότητες του κινεζικού ναυτικού.

Στην περίπτωση των 6 αντιτορπιλικών Type-052C εκτιμάται ότι έχουν τοποθετηθεί οι ναυτικές εκδόσεις του αντιαεροπορικού συστήματος HQ-9, δηλαδή έχουν δυνατότητες αεράμυνας περιοχής που αγγίζει τα 150 χλμ. ενώ οι αναφορές κάνουν λόγο για 48 βλήματα ανά σκάφος. Τα ίδια πλοία φέρουν και αντιπλοϊκούς πυραύλους YJ-62 με εμβέλεια 170 χλμ. Τα βλήματα HQ-9 ενσωματώνουν αντιδορυφορικές ικανότητες, και απειλούν άμεσα τα αμερικανικά συστήματα που υπερίπτανται περιοχών κινεζικού ενδιαφέροντος.

Η αδυναμία ναυπήγησης στόλου εφάμιλλου του αμερικανικού, υποχρέωσε το Πεκίνο να στραφεί στην δημιουργία ενός δικτύου A2/AD (Anti Access/Area Denial) ώστε να κρατήσει όσο το δυνατόν πια μακριά από την Σινική θάλασσα, τις Ομάδες Μάχης των αμερικανικών αεροπλανοφόρων. Ασφαλώς η ισορροπία θα αλλάξει μετά την ολοκλήρωση των φιλόδοξων ναυπηγήσεων εκ μέρους της Κίνας. Η παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή είναι έντονη, και αποσκοπεί στην προστασία των επιτόπιων συμμάχων (Ταϊβάν, Ιαπωνία, Ν. Κορέα), και στην ανάσχεση της κινεζικής εξάπλωσης, περιορίζοντας το ναυτικό της χώρας στα στενά όρια της Κίτρινης θάλασσας. Χρησιμοποιώντας τις εφαρμογές του Δικτυοκεντρικού Πολέμου δημιούργησε ένα δίκτυο βαλλιστικών υποσυστημάτων, το οποίο περιλαμβάνει κέντρα διοικήσεως, δορυφόρους, ραντάρ επιφανείας, UAV’s και εκτοξευτές πυραύλων DF-15/M-9/CSS-6 με εμβέλεια 600 χλμ. (900 χλμ. για την έκδοση DF-15A), και τον πύραυλο DF-21D mod4 με εμβέλεια 1.700 χλμ. Το δίκτυο αναπτύχθηκε κατά μήκος της κινεζικής ακτής. Οι αισθητήρες εγκλωβίζουν στόχους που πλέουν στην Σινική θάλασσα, και μεταβιβάζουν το σύνολο των απαιτούμενων πληροφοριών στους εκτοξευτές των αντιπλοϊκών βλημάτων. Στην διάρκεια της πλοήγησης των βλημάτων προς τα εχθρικά σκάφη εκτελείται ανανέωση πληροφοριών κυρίως από το δίκτυο των δορυφόρων. Στην τερματική φάση, οι πύραυλοι πιθανόν να διανέμουν υποπυρομαχικά ώστε να προκαλούν βλάβη στους αισθητήρες των σκαφών συνοδείας, και στις πίστες των αεροπλανοφόρων. Αυτή είναι η φιλοσοφία χρήσης του δικτύου βαλλιστικών υποσυστημάτων, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την προσέγγιση αμερικανικών σκαφών σε περίπτωση κρίσης με την Ταιβάν.

Η επέκταση των δραστηριοτήτων στο διάστημα, είναι ζωτικής σημασίας αφενός για την ανάδειξη μιας χώρας σε μεγάλη δύναμη, αφετέρου για να υποστηριχθούν αποτελεσματικά τυχόν στρατιωτικές επιχειρήσεις, από απόψεως έγκαιρης και έγκυρης συλλογής πληροφοριών. Μάλιστα, οι ΗΠΑ σύμφωνα με το Δόγμα της Πολυχωρικής Μάχης (Multi Domain Battle), προσδίδουν έμφαση στην χρήση διαστημικών εφαρμογών, οπότε η παραμέληση εκ μέρους της Κίνας θα θεωρείτο εγκληματική αμέλεια. Εξάλλου και ο έλεγχος των δικτυακών πολυσυστημάτων με βαλλιστικούς πυραύλους, ασκείται μέσω δορυφόρων, όπως εύστοχα επισημαίνει ο καθηγητής Κ. Γρίβας. Η Κίνα ανέπτυξε μεταξύ άλλων, τους δορυφόρους Yaogan 30E/F, εκ των οποίων 3 εκτοξευτήκαν στις 20 Μαρτίου. Συνολικώς η Κίνα εκτιμάται ότι διαθέτει 68-70 δορυφόρους στρατιωτικής χρήσης.

Συνέχεια στο  foreignaffairs.gr

Why the Pursuit of Scientific Knowledge Will Never End

Από
anixneuseis
-
0

scientificamerican.com

It’s because the more we learn, the more questions we find to ask

Why the Pursuit of Scientific Knowledge Will Never End
Credit: Getty Images

A couple of years ago, my family arrived on the island of Maui in Hawaii for a vacation, providing me with the opportunity to visit the Daniel K. Inouye Solar Telescope (DKIST) on Mount Haleakalā (a name which fittingly means in Hawaiian, “house of the sun”). This unusual telescope—which produced its first images of the sun recently, operates only during the day and includes an extensive cooling system that removes the immense heat from its focused sunlight.

To my surprise, the astronomers on site were complaining that the telescope will not collect enough light to follow the motion and spectral features of all its resolution elements on the surface of the sun. Not enough light when you’re staring at the sun? Their complaint reminded me of our persistent desire to collect ever more information, irrespective of how much we already have. In fact, the more knowledge we have, the more we want to learn. Only ignorance brings a lack of passion for further learning.

The steady quest for knowledge gives scientists the exceptional privilege of being able to answer “I do not know” when asked a difficult question. They do not need to pretend knowing more than they actually do, and their success is not measured by the number of likes they get on social media. Other professional disciplines, such as business, politics or religion, do not tolerate an empty answer and do not allow frank transactions of this type.

But cosmologists can receive a full salary while admitting that they do not know what most of the universe is made of, since they have no clue about the nature of dark matter and dark energy. In the commercial or political world, they would have been denied pay until they projected an image of at least pretending to know what they are talking about.

This unusual privilege stems from the understanding that science is work in progress, in which our understanding is incomplete and mistakes should be tolerated. Research into the unknown inevitably involves blunders. We educate ourselves by finding discrepancies between our preconceptions and experimental data. Galileo Galilei dared to check whether heavy objects fall faster than light objects as previously thought and found that they do not; Cecilia Payne-Gaposchkin checked whether the sun has the same composition as the Earth and found that it is made mostly of hydrogen.

Unfortunately, the humility accompanying our never-ending learning experience is sometimes forgotten out of hubris by scientists who boast about preliminary accomplishments and promote their egos by declaring victory prematurely while assuming the end of inquiry. Let me illustrate that with a few examples.

In view of the great advances in physics during the late 19th century, the prominent physicist Albert Michelson argued in 1894: “… it seems probable that most of the grand underlying principles have been firmly established.… An eminent physicist remarked that the future truths of physical science are to be looked for in the sixth place of decimals.” In contrast, over the subsequent several decades, physicists witnessed the emergence of the special theory of relativity, general relativity and quantum mechanics, theories that revolutionized our understanding of physical reality and thus disproved Michaelson’s forecast.

Similarly, string theory started being touted in the early 1980s as a contender for the ultimate “theory of everything” that would unify gravity with quantum mechanics—which Albert Einstein had tried to accomplish in vain. But four decades later we have still not figured out whether it even is a theory of something. Even supersymmetry, to which the theory was originally linked, was not discovered, as many had hoped, by the Large Hadron Collider.

In 1908, Edward Charles Pickering, who served as the director of the Harvard College Observatory, argued that telescopes had reached their optimal diameter of about 70 inches (roughly the height of a person) and that there was no benefit from seeking larger apertures. Today, that same institution is a partner in the construction of the Giant Magellan Telescope with a diameter that is an order of magnitude larger than his stated limit.

Even when experts seal theorems in textbooks, experimental evidence could prove them wrong and expose the limit of their imagination. A notable example is quasicrystals, which are ordered—but not periodic—structures of atoms, and which were considered impossible before they were discovered in nature. Whereas the crystallographic restriction theorem asserted that crystals can possess only two-, three- four- or sixfold rotationally symmetry, the Bragg diffraction pattern of quasicrystals shows other symmetry orders—such as a fivefold symmetry.

Nature is under no obligation to adhere to the limitations of our imagination or instruments.  Just as in the case of observing the sun, the collection of refined data can only stimulate additional unanswered questions. There is no end to our pursuit of knowledge.

And like Maui, which is situated in the Pacific Ocean, the body of our scientific knowledge is merely a small island in a vast ocean of ignorance. Scientific research aims to expand the landmass of that island into the unlimited horizon which lies ahead.

scientificamerican.com

EN DIRECT. Coronavirus : le bilan mondial dépasse 70 000 morts

Από
pcuser
-
0

L’Europe enregistre 50 000 des 70 000 décès liés au coronavirus comptabilisés dans le monde. L’Italie et l’Espagne sont les pays les plus touchés.

13 055 personnes sont décédées du coronavirus en Espagne, 15 877 en Italie et 8 078 en France (illustration). © PHILIPPE LOPEZ / AFP

Γερμανική γνωμοδότηση: Η Ελλάδα παραβίασε διεθνές δίκαιο στον Έβρο

Από
anixneuseis
-
1

Deutsche Welle

Γερμανική γνωμοδότηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ελληνική στάση στο Έβρο παραβιάζει διεθνές δίκαιο. Η Επιστημονική Υπηρεσία της βουλής για push-backs και ακύρωση του δικαιώματος αίτησης ασύλου. Σύγκριση με Ισπανία.

    
Griechenland Grenze Evros-Fluss Polizei schießt Tränengas (picture-alliance/AP Photo/G. Papaniko)

Η συμπεριφορά των ελληνικών αρχών πριν από ένα μήνα στα σύνορα με την Τουρκία στον Έβρο δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί συμβατή με το διεθνές δίκαιο. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει γνωμοδότηση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της γερμανικής βουλής, σύμφωνα με δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του Πρώτου Προγράμματος της γερμανικής τηλεόρασης (ARD). Σημειωτέων ότι στο παρελθόν η υπηρεσία αυτή επανειλημμένα είχε θεωρήσει νόμιμες τις ελληνικές διεκδικήσεις για επανορθώσεις και αποζημιώσεις. Οι εκτιμήσεις της συντάσσονται κάθε φορά μετά από αίτημα ΚΟ και δεν εκφράζουν την άποψη της γερμανικής βουλής. Στην προκειμένη περίπτωση η επερώτηση προήλθε από το κόμμα Η Αριστερά.

Και η Ισπανία έκανε push-backs αλλά…

Η Επιστημονικη Υπηρεσία της γερμανικής βουλής δεν εκφράζει απόψεις του κοινοβουλίουΗ Επιστημονικη Υπηρεσία της γερμανικής βουλής δεν εκφράζει απόψεις του κοινοβουλίου

Στη γνωμοδότησή τους οι γερμανοί εμπειρογνώμονες αναγνωρίζουν μεν ότι κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να προστατεύει τα σύνορα του, αλλά πάντα θα πρέπει να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας.  Όπως συμπεραίνουν, «η χρήση εκτοξευτήρων νερού, ανεμιστήρων και δακρυγόνων, ακόμη και εναντίον αόπλων γυναικών και παιδιών», αντιβαίνει σε αυτή την αρχή. Πέραν αυτού οι επιστήμονες επικρίνουν την Ελλάδα επειδή έκλεισε τα σύνορα της ανεξαιρέτως για όλους τους πρόσφυγες χωρίς να εξετάσει αν κάποιος πράγματι δικαιούται άσυλο. Για παράδειγμα, επειδή κάποιος κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με βασανιστήρια στην Τουρκία. Και τέλος, με την άρνησή της να δεχτεί αιτήσεις ασύλου για ένα μήνα η ελληνική κυβέρνηση έθεσε εκτός ισχύος ένα θεμελιώδες δικαίωμα.

Ισπανική αστυνομία στη Μελίγια προσπαθεί να παρεμποδίσει πρόσφυγες περάσουν τα συνόραΙσπανική αστυνομία στη Μελίγια προσπαθεί να παρεμποδίσει πρόσφυγες περάσουν τα συνόρα

Στην επιστημονική έκθεση γίνεται εκτενής αναφορά σε ανάλογη στάση της Ισπανίας πριν από μερικά χρόνια. Και οι ισπανικές αρχές έκαναν χρήση βίας προκειμένου να αποτρέψουν αναζητούντες άσυλο να εισέλθουν στον ισπανικό θύλακα Μελίγια στο Μαρόκο. Σε σχετική δίκη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποφάνθηκε ότι τα push-bacsk των Ισπανών ήταν νόμιμα: αυτοί που επιχείρησαν τότε να εισέλθουν παράνομα σε ισπανικό έδαφος θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιήσει νόμιμους και όντως υπάρχοντες τρόπους πρόσβασης. Επίσης, οι ευρωπαίοι δικαστές αναγνώρισαν ότι πολύ νωρίς οι ισπανικές αρχές είχαν διαπιστώσει πως οι μετανάστες που ήθελαν να εισέλθουν μέσω Μελίγια δεν ήταν πρόσφυγες και συνεπώς δεν είχαν το δικαίωμα για άσυλο. Κατά την άποψη των γερμανών εμπειρογνωμόνων στην περίπτωση των προσφύγων στο Έβρο ουδέποτε εξετάστηκε από τις ελληνικές αρχές, αν είχαν το δικαίωμα να τους παρασχεθεί άσυλο ή όχι. Αν για παράδειγμα ανάμεσα τους βρίσκονταν Σύροι που στην ΕΕ κατά κανόνα έχουν το δικαίωμα ασύλου ή επικουρικής προστασίας.

Νομικά αναίτιοι φόβοι

Η επιστημονική έκθεση αναφέρεται και στους φόβους για μαζική εισροή, που εκφράστηκαν από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης, όταν ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε το άνοιγμα των συνόρων. Από νομικής άποψης οι φόβοι αυτοί θα δικαιολογούσαν την παρεμπόδιση της διέλευσης των συνόρων μόνο σε μια «ακραία κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Για παράδειγμα αν υπήρχαν «συγκεκριμένες ενδείξεις» ότι μεταξύ των προσφύγων υπήρχαν εγκληματίες πολέμου και τρομοκράτες που θέλουν να περάσουν τα σύνορα ή ακόμη αν μία μαζική προσφυγική ροή θα έθετε σε κίνδυνο την οικονομική επιβίωση του χώρας. Οι εμπειρογνώμονες της Επιστημονικής Υπηρεσίας θεωρούν ότι εν προκειμένω αυτοί οι λόγοι δεν συνέτρεχαν.

Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Οι «Τσιόδρες» που ακούν ευλαβικά οι πολίτες

Από
anixneuseis
-
0
ΞΕΝΙΑ ΚΟΥΝΑΛΑΚΗ
  • kathimerini.gr

    Ο Αντονι Φάουτσι έχει γίνει ο αντίποδας του Ντόναλντ Τραμπ. Είναι εκείνος που αναλαμβάνει καθημερινά να αντικρούει τις συνήθως αντιεπιστημονικές δηλώσεις του προέδρου. EPA / MICHAEL REYNOLDS

Εχουν γίνει ροκ σταρ, μπαίνουν στα σπίτια των νοικοκυριών κάθε βράδυ και καθησυχάζουν τους πολίτες με την αυθεντία τους. Εκατομμύρια άνθρωποι τους ακούν ευλαβικά, κρέμονται από τα χείλη τους. Τα ΜΜΕ τους αφιερώνουν εκτενή πορτρέτα, με τις σπουδές τους, τα χόμπι τους, τα προσωπικά τους στοιχεία.

Η αγωνία της κοινής γνώμης τούς ομορφαίνει. Οι σπασίκλες απόκληροι της φοιτητικής ζωής, οι αποκηρυγμένοι τρελοί επιστήμονες, που κάποτε ταυτίζονταν με τους ήρωες της κωμικής σειράς Big bang, αίφνης, την κρίσιμη αυτή στιγμή, φαντάζουν γοητευτικοί. Ο λόγος για τους απανταχού συναδέλφους και ομολόγους του Σωτήρη Τσιόδρα, που σε πολλές χώρες έχουν αποκτήσει ανάλογη επιρροή και απήχηση με τον δικό μας εθνικό επιδημιολόγο.

Στη Γερμανία, αν και την Αγκελα Μέρκελ συνοδεύει συνήθως στις συνεντεύξεις Τύπου ο πρόεδρος του Ινστιτούτου «Ρόμπερτ Κοχ», Ρόμπερτ Βίλερ, το φωτογενές πρόσωπο του κορωνοϊού είναι ο Κρίστιαν Ντρόστεν, επικεφαλής ιολόγος του βερολινέζικου νοσοκομείου Charité. Ο 48χρονος επιστήμονας με τις μπούκλες έχει προφανώς επικοινωνιακό ταλέντο με αποτέλεσμα η Süddeutsche Zeitung να τον χρίσει «τσάρο του κορωνοϊού». Από τα τέλη Φεβρουαρίου, το podcast του, στο οποίο λύνει καθημερινά απορίες των πολιτών σχετικά με τον COVID-19, είναι πρώτο στη λίστα με τα δημοφιλέστερα της Apple. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλοί χρήστες τον προτρέπουν να βάλει υποψηφιότητα για καγκελάριος και άλλοι/-ες δηλώνουν ερωτευμένοι/ες μαζί του.

Στην Ισπανία είναι η δεύτερη φορά που η χώρα περιμένει με αγωνία τις εξηγήσεις του Φερνάντο Σιμόν. Ο ανεπιτήδευτος επιδημιολόγος της χώρας που έχει ξεπεράσει τους 10.000 νεκρούς από την πανδημία, έχει ξαναβρεθεί στο προσκήνιο πριν από έξι χρόνια, όταν μία νοσοκόμα είχε προσβληθεί από τον ιό Εμπολα. Ηταν η πρώτη περίπτωση εκτός Αφρικής και ο Σιμόν κατάφερε με την προσωπική του στάση και ενημέρωση να εμφυσήσει σε πολίτες και Αρχές την ανάγκη για ψύχραιμη αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι σαφείς και ψυχρά επιστημονικές απαντήσεις του εκτιμώνται ιδιαίτερα από τους εκπροσώπους του Τύπου, που εμφανίστηκαν εξαιρετικά ικανοποιημένοι μόλις πρωτοανέλαβε δράση ο οικείος επιδημιολόγος, με αφορμή τον κορωνοϊό όμως αυτή τη φορά.


Ο Κρίστιαν Ντρόστεν, επικεφαλής ιολόγος του βερολινέζικου νοσοκομείου Charité. REUTERS / FABRIZIO BENSCH

Ωστόσο, η εξέλιξη της πανδημίας στην Ισπανία και η ολιγωρία της κεντροαριστερής κυβέρνησης να πάρει περιοριστικά μέτρα κατέστησαν τον Σιμόν έναν βολικό αποδιοπομπαίο τράγο. Οι ευθύνες προσωποποιήθηκαν με αποτέλεσμα συχνά τον τελευταίο καιρό να ακούγονται εκκλήσεις να παραιτηθεί.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Αντονι Φάουτσι έχει γίνει ο αντίποδας του Ντόναλντ Τραμπ. Είναι εκείνος που αναλαμβάνει καθημερινά να αντικρούει τις συνήθως αντιεπιστημονικές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου: από τη διαβόητη πλέον εξαγγελία του ότι τα περιοριστικά μέτρα θα αρθούν πριν από το Πάσχα μέχρι την παθιασμένη και άκριτη υπεράσπιση της χλωροκίνης. Πολλοί προέβλεψαν ότι η –κομψή έστω– ανασκευή των προεδρικών δηλώσεων θα του στοιχίσει τη θέση του στην taskforce του Λευκού Οίκου. Είναι πλέον σαφές όμως ότι η επιστημονική σκέψη επικράτησε της ρατσιστικής (βλ. «κινεζικός ιός») και οικονομοκεντρικής προεδρικής αντίληψης για τη διαχείριση της κρίσης. Αυτό που εκτιμούν οι πάντες είναι η ειλικρίνειά του στις συχνές εμφανίσεις του στις συνεντεύξεις Τύπου.

Ο φακός τον συλλαμβάνει να κάνει μορφασμούς οδύνης πίσω από τον Τραμπ και οι γκριμάτσες του δίνουν τροφή στα κωμικά late night shows. Γεννημένος στο Μπρούκλιν, ο Φάουτσι έχει συνεργαστεί με έξι διαφορετικούς προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών και έχει σημαντικό ακαδημαϊκό έργο, αφού πέρυσι ήταν ο 41ος κατά σειράν επιστήμονας με τις περισσότερες αναφορές, με βάση το Google Scholar. Eίναι εργασιομανής, σύμφωνα με τα λεγόμενά του δουλεύει 19 ώρες τη μέρα, και καταφέρνει παρά την ηλικία του (είναι 79 ετών) να τρέχει τουλάχιστον 5 χιλιόμετρα τη μέρα. Παλιότερα είχε μάλιστα τρέξει και μαραθώνιο σε τρεις ώρες και 37 λεπτά.

Στη Βρετανία

Ο Νιλ Φέργκιουσον του Πανεπιστημίου Imperial, ο άνθρωπος που έπεισε τον Μπόρις Τζόνσον να εγκαταλείψει τη θεωρία περί ανοσίας της αγέλης, κραδαίνοντας ως δαμόκλειο σπάθη τον κίνδυνο να θρηνήσει η Βρετανία μισό εκατομμύριο νεκρούς, νόσησε και ο ίδιος από τον ιό. «Αναστεναγμός. Εμφάνισα έναν επίμονο ξερόβηχα χθες και απομονώθηκα εθελοντικά παρόλο που αισθανόμουν καλά. Σήμερα στις 4 το πρωί ξύπνησα με υψηλό πυρετό. Κυκλοφορεί πολύ COVID-19 στο Ουέστμινστερ», σχολίασε στο Twitter στα μέσα Μαρτίου λίγο προτού βγει θετικός στον ιό και ο ίδιος ο Τζόνσον.

Πάντως, ο ίδιος αναθεώρησε τα μαθηματικά μοντέλα του σημαντικά προς τα κάτω, κάνοντας λόγο για μόλις 20.000 νεκρούς στο Ηνωμένο Βασίλειο, με δεδομένο ότι η κυβέρνηση αποφάσισε τελικά να ακολουθήσει την ορθόδοξη οδό της επιβολής περιοριστικών μέτρων. Οι αντίπαλοί του τον εγκάλεσαν για ασυνέπεια και άτακτη υποχώρηση από την καταστροφολογία, αλλά ο ίδιος επέμεινε ότι η αρχική εκτίμηση για εκατόμβη, σε περίπτωση που δεν λαμβάνονταν μέτρα καραντίνας, ήταν σωστή.


Ο Ισλανδός Τόρολφουρ Γκούντνασον. 

Στην Ισλανδία ο Τόρολφουρ Γκούντνασον έχει γίνει αγαπημένος των ΜΜΕ εξαιτίας των καθημερινών τηλεοπτικών του εμφανίσεων. Παιδίατρος με ειδικότητα στις λοιμώδεις νόσους, ο Γκούντνασον απολαύει της πλήρους εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης, αν και εν μέρει προωθεί και αυτός τη θεωρία της ανοσίας της αγέλης.

Μόνο που η χώρα του έχει πληθυσμό 364.000 και έτσι είναι δυνατός ο εντοπισμός των φορέων του ιού και η άμεση απομόνωσή τους. Ειδικοί «ντετέκτιβ» αναζητούν στη συνέχεια όλα τα άτομα που ήρθαν σε επαφή με τους καταγεγραμμένους φορείς, συχνά εντός ολίγων λεπτών από μια θετική διάγνωση. Η άμεση επιβολή καραντίνας για δύο εβδομάδες αποτρέπει έτσι την περαιτέρω διάδοση του ιού – προς το παρόν τουλάχιστον.

Ο Ντιντιέ Ραούλ και η χλωροκίνη

Ο αμφιλεγόμενος Γάλλος μικροβιολόγος Ντιντιέ Ραούλ θεωρείται μεν σοβαρός επιστήμονας, πλην εσχάτως έχει αποκτήσει την εμμονή να πείσει την υφήλιο για την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου κατά της ελονοσίας στη μάχη εναντίον του COVID-19. Το γεγονός ότι μοιάζει φυσιογνωμικά με τον γιατρό του Ντόναλντ Τραμπ ίσως εξηγεί γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται να υιοθετεί τη γνώμη του. Η αλήθεια είναι ότι η χλωροκίνη χρησιμοποιείται ευρέως σε βαριά περιστατικά νοσούντων από τον κορωνοϊό. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι εργαστηριακά αλλά και σε πρώτες κλινικές έρευνες το Resochin (σ.σ.: με κύρια δραστική ουσία τη χλωροκίνη) μειώνει τα επίπεδα του ιού», αναφέρει ο επικεφαλής της γερμανικής Bayer. Ωστόσο, ο γνωστός Γάλλος επιστήμονας διακήρυξε με αυτοπεποίθηση το τέλος του κορωνοϊού στο YouTube, κάτι που δεν συνάδει ούτε με τις οδηγίες των συναδέλφων του ούτε με τις προειδοποιήσεις ότι η χλωροκίνη θα μπορούσε να έχει παρενέργειες. Το δείγμα των ασθενών στο οποίο έχει δοκιμάσει τη δράση της ο Ραούλ είναι μικρό για να μπορεί να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα. Παρ’ όλα αυτά, όσοι τον ακολουθούν στο Twitter επιδίδονται σε συνωμοσιολογίες γιατί ο ΠΟΥ δεν τάσσεται υπέρ της χλωροκίνης.

kathimerini.gr

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: ΧΡΕΩΚΟΠΊΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ

Από
anixneuseis
-
2

Κομμουνισμού, Ευρωπαϊσμού και της Παγκοσμιοποίησης

του Renaud Girard, συμβούλου του «ομίλου  σκέψης» Geopragma

Από γεωπολιτική άποψη, η πανδημία της νόσου του κορωνοϊού, που εμφανίστηκε στην Κίνα το 2019 (Covid-19), αποκαλύπτει τη  χρεωκοπία τριών ιδεολογιών: του κομμουνισμού, του ευρωπαϊσμού και της παγκοσμιοποίησης.

Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) φέρει πολύ μεγάλη ευθύνη για την εμφάνιση και την αρχική εξάπλωση αυτής της εξαιρετικά μεταδοτικής νόσου. Ζωικής προέλευσης, ο ιός μεταδόθηκε στον άνθρωπο στο Wuhan, μια μεγάλη πόλη στην κεντρική Κίνα. Αυτή η μετάδοση πραγματοποιήθηκε στην αγορά Huanan, στα τέλη Νοεμβρίου του 2019. Ήταν μια αγορά στην οποία πωλούσαν ζωντανά άγρια και οικόσιτα ζώα, των οποίων τα κλουβιά ήταν στοιβαγμένα, σε απεχθείς ανθυγιεινές συνθήκες. Ο ιός μεταδόθηκε αρχικά από μια νυχτερίδα, η οποία το πέρασε σε ένα πανγκολίνο. Οι πλούσιοι Κινέζοι αγαπούν τα άγρια ζώα, μια κατανάλωση στην οποία προσδίδουν πολλές φανταστικές ιδιότητες (αύξηση της σωματικής δύναμης, σεξουαλική δύναμη κλπ.). Ο ιός Ebola προερχόταν επίσης από νυχτερίδα. Ο ιός του AIDS μεταδόθηκε στους ανθρώπους από έναν χιμπατζή.

Το πρόβλημα είναι ότι οι κινεζικές αρχές αγνόησαν κάθε προηγούμενη προειδοποίηση. Τον Νοέμβριο του 2002, εμφανίστηκε στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ (νοτιοανατολικά της Κίνας) μια επιδημία SARS (σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο, οφειλόμενο σε κορωνοϊό), σε μια αγορά που πωλεί επίσης άγρια ζώα και κατοικίδια ζώα. Όλοι οι επιστήμονες γνωρίζουν τον κίνδυνο των ζωονόσων (μεταδοτικές ασθένειες των σπονδυλωτών ζώων που μεταδίδονται στον άνθρωπο).

Ακόμη πιο σοβαρή από αυτή την απερισκεψία, η δεύτερη χρεωκοπία του ΚΚΚ προήλθε από τον εθισμό του στα κρατικά ψέματα και την απόκρυψη. Με την επιτακτική ανάγκη να εγγυηθεί πάση θυσία την “κοινωνική σταθερότητα”, το ΚΚΚ της περιοχής του Χουμπέι προτίμησε να κλείνει τα μάτια του στην αρχή.  Τιμώρησε ακόμη και τους γιατρούς του Κεντρικού Νοσοκομείου του Wuhan για την προειδοποίησή τους. Το ΚΚΚ δεν εξήγησε ακόμα στον κόσμο γιατί διέταξε απότομα το κλείσιμο του εργαστηρίου δημόσιας υγείας στο Πανεπιστήμιο Fudan (Σαγκάη) στις 12 Ιανουαρίου. Την παραμονή, αυτό το εργαστήριο αιχμής είχε δημοσιεύσει την αλληλουχία του ιού Covid- 19 στο virological.org, ένα επιστημονικό φόρουμ με θέμα τους ιούς, με ελεύθερη πρόσβαση. Αυτή η δημοσίευση των δεδομένων του γονιδιώματος οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου διαγνωστικού τεστ  του ιού.

Για τρεις εβδομάδες οι αξιωματούχοι του ΚΚΚ περνούσαν τη λογική μιας δήθεν αλάνθαστης εξουσίας σε βάρος της ιατρικής αλήθειας. Αυτές οι τρεις χαμένες εβδομάδες στον αρχικό αγώνα ενάντια στον ιό μετρούν τώρα πολύ βαριά. Εάν η νόσος είχε αντιμετωπιστεί θεραπευτικά μόλις είχε δημιουργηθεί, δεν θα υπήρχε πανδημία σήμερα.

Σαν να μην ήταν αρκετό αυτό, το ΚΚΚ πρόσθεσε τις “ψευδείς ειδήσεις” στο ψέμα και την κάλυψη. Στις 13 Μαρτίου του 2020, ο Zhao Lijian, ο νέος εκπρόσωπος του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών, τόλμησε να τουιτίσει ότι «ο αμερικανικός στρατός μπορεί να έχει φέρει την επιδημία στο Wuhan». Τον Οκτώβριο του 2019, Αμερικανοί στρατιώτες συμμετείχαν στους παγκόσμιους στρατιωτικούς αγώνες, οι οποίοι έλαβαν χώρα στο Wuhan. Οι κινεζικές κομμουνιστικές αρχές είναι τώρα πολύ νευρικές επειδή καταλαβαίνουν ότι ο λαός τους γνωρίζει πολύ καλά ότι, στην αρχή, του είπαν ψέματα και ότι ξεκίνησαν αργά την αμείλικτη – και προφανώς επιτυχημένη – επίθεσή τους κατά του ιού.

Η δεύτερη χρεοκοπία είναι αυτή της ευρωπαϊκής ιδεολογίας, η οποία θεωρεί ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα (και η θρησκεία της του ανοίγματος των συνόρων) είναι ιδανικό από μόνο του, αντί να κάνει μόνο ρεαλιστική χρήση του, προς το συγκεκριμένο συμφέρον των χωρών της ΕΕ. Στις 13 Μαρτίου 2020, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επέκρινε το κλείσιμο των συνόρων που αποφάσισαν ορισμένες χώρες της ΕΕ για την καταπολέμηση της πανδημίας. Την επόμενη μέρα, η γενέτειρα της Ursula von der Leyen υιοθετούσε ένα τέτοιο μέτρο κοινής λογικής … Οι Κινέζοι “έκλεισαν” τα σύνορα του Hubei, επαρχίας πενταπλάσιας από την Ολλανδία! Η απόφαση του Tραμπ να κλείσει από τα τέλη Ιανουαρίου τα σύνορά του σε ταξιδιώτες από την Κίνα εξηγεί την καθυστέρηση της ασθένειας στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ευρώπη.

Τέλος, είναι επίσης χρεωκοπία της ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης, η οποία πιστεύει στις αρετές ενός απόλυτου διεθνούς καταμερισμού της εργασίας, με βάση αποκλειστικά τους κλασικούς νόμους του οικονομικού φιλελευθερισμού. Είναι απαράδεκτο να εξαρτόμαστε σήμερα για την παρασκευή των φαρμάκων μας από μια χώρα τόσο μακρινή και διαφορετική από εμάς όπως η Κίνα· και ο Λευκός Οίκος να προσπαθεί να εξαγοράσει το αφεντικό του γερμανικού εργαστηρίου CureVac, προκειμένου να μονοπωλήσει το εμβόλιο που αναπτύσσει. Όταν βγούμε από αυτή την πανδημία, οφείλουμε επειγόντως να δημιουργήσουμε μια πραγματική ευρωπαϊκή οικονομική κυριαρχία!

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

 

 

Facing the music of the Holocaust in Turkey

Από
anixneuseis
-
0
Matt A. Hanson April 2, 2020 

 

ARTICLE SUMMARY
Turkey has long claimed that it has saved many Jews twice in history, but how true is that?

Renan Koen first sat at a piano in Theresienstadt in 2018. For seven years prior, she played compositions written by internees at the hybrid concentration camp and ghetto near Terezin, the Czech fortress town that was occupied by Germans in World War II.

After 2018, she began making annual pilgrimages from Istanbul to this ghostly Czech town to hear its trees whisper between silences before performing lecture concerts from her 2015 album “Holocaust Remembrance / Before Sleep.”

“I really understood better, more deeply,” said Koen, an award-winning classical pianist and music therapist from Istanbul who started to honor her Jewish heritage with her 2014 album of Ladino songs, “Lost Traces, Hidden Memories.”

She advocates for Holocaust awareness in Turkey and beyond by performing the works of Jewish composers Gideon Klein, Viktor Ullman, Zikmund Schul and Pavel Haas, none of whom survived Nazi rule. “I understood the tempos more, the pace of life, where they walked.”

To commemorate International Holocaust Remembrance Day on Jan. 27, Koen flew to New York to perform her “Holocaust Remembrance / Before Sleep” lecture concert under the auspices of the Permanent Mission of Turkey to the United Nations.

Before performing, her speech at the UN headquarters referred to the “brave Turkish diplomats who have saved the lives of many Jews,” just after Turkey’s permanent representative to the UN Feridun Sinirlioglu said, “Many righteous Turkish diplomats didn’t hesitate to risk their lives to save thousands of Jews.”

Sinirlioglu, a former ambassador of Turkey to Israel, likely knew that Yad Vashem – The World Holocaust Remembrance Center has only named one Turkish national as a member of the Righteous Among the Nations, Israel’s official list of non-Jews who risked their lives to save Jews during the Holocaust. The only Turkish citizen named is Selahattin Ulkumen, who served as consul-general of Rhodes under German occupation.

Sinirlioglu and Koen left out a darker side to Turkey’s history with the Holocaust. While multiple Turkish diplomats leveraged their power to save Jewish lives, reportedly less than a hundred at a time, they were exceptions when Nazism, anti-Semitism and even Aryanism overwhelmingly influenced Turkish public policy and foreign affairs during World War II.

According to academic Corry Guttstadt, author of the “Turkey, the Jews and the Holocaust,” waves of legislation that passed in Turkey in 1938 followed Nazi anti-Jewish measures, particularly “Secret Decree No. 2/9498.”

“Beginning around the time the secret decree was issued, Turkey began to reject Jewish refugees even if they had passports. Turkish consulates demanded proof of ‘Aryan descent’ before granting an entry visa to Turkey,” Guttstadt wrote in the second volume of a book series published in 2016 by the International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA), “Bystanders, Rescuers or Perpetrators? The Neutral Countries and the Shoah.”

For another academic, Rifat Bali, the statements by Koen and Sinirlioglu at the UN are emblematic of a tradition of miseducation about the Holocaust in Turkey.

“These are sweeping generalizations and exaggerations. This is part of the propaganda, where you repeat one false story thousands of times,” said Bali, publisher of Libra Books and the author of “Holocaust Consumption in Turkey: 1989-2017,” where he openly critiques Koen and her “Holocaust Remembrance / Before Sleep” project.

Since the 1980s, the government line of Holocaust reconciliation in Turkey is essentially a rescue myth, beginning in 1492, when Sultan Bayezid II invited Jews expelled from Spain to settle in the Ottoman Empire. History skews with the two points that follow, when praising Turkey for protecting Jewish refugees from the Nuremberg Laws, enacted by the Nazis to exclude German Jews from intermarriage and Reich citizenship, and the Final Solution, a policy of annihilation that resulted in the murder of 6 million Jews in Europe.

The refusal of Albert Einstein’s 1933 letter to Turkey, asking the Turkish Republic to accept 40 Jewish academics from Germany who would forgo remunerations for the first year, is a famous example of Turkey’s noncompliant neutrality.

For researchers Guttstadt, I. Izzet Bahar and Ilker Ayturk, the reality was grimmer.

In the IHRA volume, “Bystanders, Rescuers or Perpetrators?” Guttstadt and Bahar, along with colleagues Pinar Dost-Niyego and Nora Seni provide ample evidence for Turkey’s revocation of citizenship from Turkish Jews in Europe during Hitler’s rise.

“The examination of Turkish Ministry of Foreign Affairs documents reveals that during World War II, the Turkish government did not have any intention or make any attempts to protect the Jews of Turkish origin living in German-occupied Western Europe,” wrote Bahar, whose analysis of diplomatic correspondence also concluded that “Ankara was aware of the lethal conditions of the ongoing deportations to Eastern Europe.”

A slew of legislation had barred Turkish Jews from returning to Turkey, starting with the Turkish Citizenship Law of 1928, which effectively labeled about half of some 20,000 Turkish Jews in Europe as “irregular,” therefore illegible for repatriation. And for the approximately 75,000 Jews in Turkey, the socio-economic horizon had never been dimmer.

Despite the fact that certain Jewish academics did work in Turkey after 1933 — such as literary scholar Eric Auerbach and Assyriology expert Benno Landsberger — the 1932 Law on Activities and Professions in Turkey Reserved for Turkish Citizens made it hard for non-Turkish citizens to work in Turkey.

Still, as Guttstadt pointed out in the opening paragraphs of her chapter in the IHRA book — titled, “Turkey – Welcoming Jewish Refugees?” — Turkey accepted some 600 Jewish exiles from Germany between 1933 and 1939. The rise of Nazism coincided with Turkey’s push to modernize its universities, which required employing specialists from abroad, including 130 scholars the Nazis discriminated against for being Jewish.

In her 2020 paper, “Rescue or Rejection: Turkey’s Policies Towards Jews During the Holocaust,” published with the University of Sofia, Guttstadt outlined how the Settlement Law of 1934, passed that June, preceded pogroms in Thrace that raged until July, as some 15,000 Jews fled vandalization, rape and humiliation. The Wealth Tax of 1942, she argued, led to the expulsion of 1,870 mostly non-Muslim laborers to Askale, where 21 people died under the harsh conditions near the Russian border.

“Turkish Jews were particularly harshly hit by the tax, which impoverished many middle-class Jews, while those who could not pay the tax were sent to labor camps in eastern Turkey,” agree Ilker Ayturk and Dost-Niyego in their 2016 paper, “Holocaust Education in Turkey: Past, Present and Future.”

While it is clear that Koen is not a historian by discipline, she remains a prominent educator in the field of Holocaust awareness in Turkey, prompting initiatives with the Jewish Museum of Turkey and nongovernmental organizations like Civil and Ecological Rights Association (SEHAK).

“If you’re asking me what it’s like to work with the Ministry of Foreign Affairs, they’re very respectful about this issue [of Holocaust remembrance],” Koen said firmly, speaking at an Istanbul cafe not far from where she went to secondary school. “They don’t instrumentalize the issue. This is very important for me.”

As an independent artist, Koen collaborates with the Turkish Ministry of Foreign Affairs and such state sponsors as Turkish Airlines willingly, to the bafflement of critics like Bali, who has spent much of his career in letters exposing the persistence of anti-Semitism in Turkey. Yet looking back on his prolific body of work, which includes nearly 50 books and countless academic references, he determines that it has all amounted to nothing.

“If Koen is making positive headlines occasionally, I think that’s great,” Ayturk told Al-Monitor in an email. “There is no doubt that Turkey’s newly found interest in the Holocaust and desperate attempts to become a full member of IHRA are motivated by Turkey’s past with the Armenians and to curry favor with international public opinion by showcasing how (very few) Turkish diplomats helped Jews during the Holocaust.”

In their paper, “Holocaust Education in Turkey,” Ayturk and Dost-Niyego analyze Turkey’s bid for IHRA membership as a pivot to influence public opinion and international lobbyists by paying lip service to anti-Semitism and the Holocaust.

“I never play without an explanation. I start from the Holocaust,” Koen told Al-Monitor, about her “Holocaust Remembrance / Before Sleep” lecture concerts, which she also brings to students ages 11-17 in Turkey, and abroad, having traveled from the favelas of Brazil to Turkish schools in Germany. “The non-Jewish kids are more important for me because the Jewish schools can reach the source of history. The other doesn’t know.”

Koen teaches Holocaust awareness through music therapy. After playing compositions written in Theresienstadt, she asks her students to dialogue. She takes youth groups to Theresienstadt annually to compose music, write and make art in response to their experience, an initiative she calls “March of the Music,” to enact “Positive Resistance,” a concept she coined.

“My daughter goes to an Italian school. One of her subjects was the Holocaust in 5th grade. But with [Turkish] schools here this is really hard because it is not part of the curricula. When we talk about the Holocaust most of the time it is their first time,” Nisya Isman Allovi, director of the Jewish Museum of Turkey, told Al-Monitor.

The Jewish Museum of Turkey hosts schools, mostly imam-hatip religious students who have never encountered Jews or their history.

“At the Holocaust section [of the Jewish Museum of Turkey] we exhibit stories of diplomats who saved Turkish Jews, their passports, train tickets, the 1934 Thrace pogroms, and also prepare special exhibits,” said Allovi, who noted the museum’s display on the 1942 Struma disaster, referring to the Soviets’ sinking a ship carrying nearly 800 Jewish refugees after Istanbul refused it to port.

Koen plans to release an album with the Italian label Sheva Collection, featuring the students she has brought with her to Theresienstadt. They have prepared a new arrangement of a Gideon Klein string trio. The composer’s microtonal approach is also reflected in the music of Turkish composer Necil Kazım Akses, who studied with Alois Haba alongside Klein.

“If a person is not at peace individually, the community can’t be at peace. That’s why it’s very important to tell this history very transparently,” said Koen, who is currently performing a series of online concerts broadcast by the Turkish Jewish Community’s social media.

Found in:ETHNIC/RELIGIOUS MINORITIES, MUSIC

Matt A. Hanson is a freelance journalist and art writer based in Istanbul, Turkey.

Read more: https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/04/facing-the-music-of-the-holocaust-in-turkey.html#ixzz6IosRIfA3

Tiger tests positive for COVID-19 at New York City zoo, first case of its kind in U.S.

Από
anixneuseis
-
0
cbsnews.com

BY PETER MARTINEZ

 / CBS NEWS

A 4-year-old female Malayan tiger at a zoo in New York City has tested positive for the novel (new) coronavirus, according to results from the National Veterinary Services Laboratories at the U.S. Department of Agriculture (USDA). Officials say it’s thought to be the first known COVID-19 infection in an animal in the U.S., or of a tiger anywhere. COVID-19 is a disease caused by the coronavirus.

The USDA said samples from the tiger, named Nadia, were taken and evaluated after several lions and tigers at the Bronx Zoo presented symptoms of respiratory illness. The zoo said Nadia, her sister Azul, two Amur tigers and three African lions had developed a dry cough and decrease in appetite. They are all expected to recover.

Late Sunday night, the zoo tweeted that its chief veterinarian, Dr. Paul Calle said, “The COVID-19 testing that was performed on our Malayan tiger Nadia was performed in a veterinary school laboratory and is not the same test as is used for people.’

Another tweet from the zoo added that, “You cannot send human samples to the veterinary laboratory, and you cannot send animal tests to the human laboratories, so there is no competition for testing between these very different situations.”

Health officials say the large cats got sick from being exposed to a zoo employee who had COVID-19, but was asymptomatic. The Bronx Zoo has been closed since mid-March; the first tiger began showing signs of sickness on March 27, according to the USDA. No other animals in the zoo are experiencing coronavirus symptoms, officials said.

“We tested the cat out of an abundance of caution and will ensure any knowledge we gain about COVID-19 will contribute to the world’s continuing understanding of this novel coronavirus,” the zoo said in a statement.

malayan-tiger-bronx-zoo.png
A Malayan tiger seen in an undated photo provided by the Bronx Zoo in New York City.HANDOUT / WILDLIFE CONSERVATION SOCIETY’S BRONX ZOO

Can humans get coronavirus from animals?

The USDA’s press release said “there is no evidence that animals play a role in the transmission of COVID-19 to people,” except for the initial outbreak at a food market in Wuhan, China. In addition, there is “no evidence that any person has been infected with COVID-19 in the U.S. by animals, including by pet dogs or cats.”

The USDA said “this is the first case of its kind” and “further studies are needed to understand if and how different animals could be affected by COVID-19.”

Health officials recommend frequent hand washing for at least 20 seconds with soap and warm water or use alcohol-based sanitizer.

The Associated Press cites the American Veterinary Medical Association and the Centers for Disease Control and Prevention (CDC) as recommending that out of an abundance of caution, people ill with the coronavirus should limit contact with animals.

Should any animal showing signs of respiratory illness be tested?

The USDA and CDC do not recommend routine testing of animals for coronavirus, according to a press release. Officials say the pandemic is “ever-evolving” and “public and animal health officials may decide to test certain animals out of an abundance of caution.”

First published on April 5, 2020 / 5:59 PM 

cbsnews.com

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ: Ταϊβάν, ένα φωτεινό παράδειγμα…

Από
anixneuseis
-
1

Φωτεινό παράδειγμα αντιμετώπισης μιας υγειονομικής κρίσης χωρίς να κλείσεις τους πολίτες στα σπίτια και – το κυριότερο – χωρίς να καταστρέψεις την οικονομία της χώρας.

Βλέπεις τον πίνακα του ΠΟΥ σήμερα (5 Απρ.) και τρίβεις τα μάτια σου: 363 προσβληθέντες από τον κορωνοϊό, 8 καινούρια περιστατικά και μόλις 5 θάνατοι, μετά από τρεις τουλάχιστο μήνες πανδημίας! Και αυτά σε μια χώρα με 23 εκ. κατοίκους, σε απόσταση μόλις 180 χιλ. από την ηπειρωτική Κίνα, και μέχρι τον Ιανουάριο με 12 αεροπορικές πτήσεις από το Βουχάν, την εστία της μόλυνσης!!!

Αυτοί οι αριθμοί – σε σχέση με τους «μαύρους» αριθμούς της δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής – μοιάζουν με θαύμα. Αλλά δεν είναι. Αξιοποιώντας την εμπειρία από την επιδημία του SARS (2002 – 2003), η κυβέρνηση συγκρότησε μια κυβερνητική ομάδα διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης,  η οποία έκανε συνεχείς θερμομετρήσεις και διαγνωστικά τεστ σε δημόσιους χώρους, εξασφάλισε μάσκες, περιόρισε  τις εισόδους στη χώρα, εγκατέστησε αντισηπτικά παντού και παρακολουθούσε τα κινητά τηλέφωνα όσων βρίσκονταν σε καραντίνα.

Εχουμε τις αντιρρήσεις μας για το τελευταίο μέτρο, αλλά οι δυτικές Δημοκρατίες  μπορούσαν να κάνουν όλα τα άλλα. Όχι μόνο δεν έκαναν τα απαραίτητα – ακόμα ψάχνουν να βρουν μάσκες και αναπνευστήρες στην άκρη του κόσμου (παγκοσμιοποίηση και νεοφιλελευθερισμός συνιστούν εκρηκτικό μίγμα για τους λαούς και τις πατρίδες) – αλλά άφησαν ανεκμετάλλευτη τη χρονική υστέρηση – ενός τουλάχιστον μηνός – εμφάνισης της νόσου σε ευρωπαϊκό έδαφος…

Ε.Δ. Ν.

Συμπεράσματα και φόβοι από την πανδημία

Από
anixneuseis
-
6

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου.

Δεν εντυπωσιάζει το γεγονός ότι κράτη όπως η χώρα μας αλλά και άλλα βαλκανικά κράτη αντιμετωπίζουν την πανδημία του κορωνοιού με μεγαλύτερη επιτυχία έναντι άλλων σύγχρονων κρατών, όπως η Γαλλία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία ακόμη και η Ισπανία; Να υποθέσουμε ότι η χώρα μας των πελατειακών σχέσεων που υπολείπεται κατά παρασάγγας ως κοινωνικό κράτος, διαθέτει καλύτερη οργάνωση απέναντι σε κράτη που στήριξαν την ανάπτυξή στον ορθολογισμό και στην ενσωμάτωση της προόδου της τεχνολογίας σε όλους τους τομείς; Βέβαια είναι ο ηρωισμός του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού που υπερασπίζονται ένα διαλυμένο ΕΣΥ, είναι τα μέτρα που πάρθηκαν έγκαιρα, όμως η ερμηνεία αυτής της πανδημίας δεν μπορεί να περιορίζεται σε τέτοιες διαπιστώσεις.

Είναι ολοφάνερο ότι η επιδημία ισοπεδώνει τις εστίες της παγκοσμιοποίησης, αυτές που διαπλέκονται στενά μεταξύ τους με εξαγωγές, εισαγωγές, εκθέσεις, μετακινήσεις, στα πλαίσια μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Κίνα, ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Βρετανία, αποτελούν την κορυφή της πυραμίδας. Είναι μάλιστα χαρακτηριστική η ιταλική περίπτωση, δηλαδή της στόχευσης της επιδημίας στη βόρεια Ιταλία με επίκεντρο την Λομβαρδία που είναι ενταγμένη στο παγκόσμιο γίγνεσθαι σε αντίθεση με τη νότια Ιταλία. Σε αυτές τις χώρες με την ακμάζουσα οικονομία είναι πολύ δύσκολο στις κυβερνήσεις τους να πάρουν άμεσα μέτρα, να σταματήσουν δηλαδή την παραγωγή και τις εξαγωγές. Σε οικονομίες υποβαθμισμένες, ανύπαρκτες σχεδόν στην παγκόσμια αγορά, αποφάσεις για άμεσα και δραστικά μέτρα λαμβάνονται με λιγότερες συνέπειες. Γιαυτό είναι άστοχες οι συγκρίσεις μας με χώρες όπως η Ιταλία, η Γαλλία και άλλες. Ακόμη και η Κωνσταντινούπολη είναι ένα κέντρο παγκόσμιας εμβέλειας διότι αποτελεί κόμβο στις μετακινήσεις μεταξύ Δύσης – Ανατολής και αντίστροφα. Εξάλλου είναι χαρακτηριστικό ότι η εισβολή του ιού στη χώρα μας έγινε από ανάλογες περιοχές. Από τη βόρεια Ιταλία και από τους Αγίους Τόπους. Διότι στον Πανάγιο Τάφο συρρέουν κατά χιλιάδες καθημερινά πιστοί όλων των χριστιανικών δογμάτων από όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Βέβαια θα τολμούσαμε να πούμε πως αν οι συνέπειες της πανδημίας περιοριστούν στην υγειονομική κρίση θα ήταν ίσως το λιγότερο που θα είχαμε να υποστούμε παρά τις τεράστιες ανθρώπινες απώλειες. Διότι η εύρεση του εμβολίου κάποια στιγμή θα οριοθετήσει το τέλος των ανθρώπινων απωλειών. Οι φόβοι αφορούν τις εξελίξεις που θα σηματοδοτήσει η παγκόσμια οικονομική ύφεση για ακόμη μεγαλύτερες συνέπειες. Το γεγονός ότι η επιδημία πλήττει όλες τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις και τις οδηγεί σε πρωτόγνωρη οικονομική ύφεση καθιστά εύλογη την αντίδρασή τους. Με αποτέλεσμα να αυξήσει στο έπακρο τους ανταγωνισμούς μεταξύ τους, διότι θα προσπαθήσουν να ανακάμψουν επεκτείνοντας τις αγορές τους η μια σε βάρος της άλλης ανάλογα με το εκτόπισμα ισχύος τους. Σε αυτές τις συνθήκες ύφεσης και εντεινόμενου ανταγωνισμού, η άνιση (ανισόμετρη) ανάπτυξη μεταξύ των κρατών, που όπως απέδειξε ο Μαρξ πριν ενάμιση αιώνα και επιβεβαιώνει καθημερινά η ζωή, αποτελεί απαράβατο νόμο του καπιταλισμού, θα οξυνθεί αναθεωρώντας τους συσχετισμούς μεταξύ των κρατών. Θα αντέξει αυτή την όξυνση της περαιτέρω άνισης ανάπτυξης που τη χαρακτηρίζει, η συνοχή της ΕΕ; Το σημερινό χάσμα μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ, που αναγκάζει τα κράτη μέλη της να υιοθετούν κυρώσεις που επιβάλλει η Ουάσινγκτον πλανητικά καίτοι αυτές αντιβαίνουν στα συμφέροντά τους, θα διευρυνθεί ακόμη περισσότερο; Ή αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την ΕΕ προχωρώντας στην ενοποίησή της στο μοντέλο του “σκληρού πυρήνα” ή των “ομόκεντρων κύκλων”, που συζητείτο ευρέως σε επίπεδο κορυφής τη δεκαετία του 1990, να μειώσει δραστικά το χάσμα και την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ;

Αν πριν την πανδημία σε ομαλές συνθήκες είχε ενταθεί ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ – Κινας, όπως και οι εμπορικές αψιμαχίες ΗΠΑ – Ευρωπαικής Ένωσης με την επάνοδο μέτρων προστατευτισμού, μπορεί κανείς να προβλέψει τις εξελίξεις που θα δρομολογήσει και τις δυνάμεις που θα απελευθερώσει η οικονομική ύφεση του κορωνοιού; Διότι η εκατόμβη των θυμάτων στις χώρες που επλήγησαν περισσότερο από τον ιό με την απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας, δημιουργεί στις ηγεσίες τους τα λαϊκά ερείσματα να αποδυθούν σε ανταγωνισμούς στο όνομα της οικονομικής ανάκαμψης, ενοχοποιώντας τους οικονομικούς αντιπάλους για την εξάπλωση της πανδημίας. Ήδη ο πρόεδρος Τραμπ έχει χαρακτηρίσει τον ιό “κινεζικό” στην προσπάθειά του να δημιουργήσει στον αμερικάνικο λαό, ενοχοποιητικούς συνειρμούς για την Κίνα. Με ποιο τρόπο επιτυγχάνεται η έξοδος από μια παγκόσμια οικονομική ύφεση; Είναι χαρακτηριστικό ότι η μεγάλη οικονομική κρίση που άρχισε το 1873 και περιοδικά διήρκεσε μέχρι το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ξεπεράστηκε με τους δύο παγκοσμίους πολέμους για να ακολουθήσει η χρυσή εποχή του καπιταλισμού από το 1945 έως το 1973 πάνω στα ερείπια των καταστροφών τους.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

5-4-2020

 

 

Χένρι Κίσινγκερ: Η πανδημία του κορονοϊού θα αλλάξει για πάντα την παγκόσμια τάξη

Από
anixneuseis
-
0
Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χένρι Κίσινγκερ, προειδοποίησε πως ο κορονοϊός θα μπορούσε να προκαλέσει μια παγκόσμια οικονομική καταστροφή που θα βιώσουν οι επόμενες γενιές, εάν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα.

Ο Κίσινγκερ, σε άρθρο του στη “Wall Street Journal” με τίτλο “Η πανδημία του κορονοϊού θα αλλάξει για πάντα την παγκόσμια τάξη”, επεσήμανε πως μια αποτυχία στην αντιμετώπιση της κρίσης “θα βάλει φωτιά σε όλο τον κόσμο”.

Ο 96χρονος πολιτικός πιστεύει πως ο Λευκός Οίκος μέχρι στιγμής έχει κάνει “συμπαγή δουλειά για να αποφύγει τις άμεσες καταστροφικές επιπτώσεις”, αλλά προσθέτει πως η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί αποτελεσματικά και πολύ γρήγορα προκειμένου όχι μόνο να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, αλλά για να νικήσει την ασθένεια.

Γράφει χαρακτηριστικά: “Όταν η πανδημία του κορονοϊού τελειώσει, πολλοί θεσμοί των κρατών θα θεωρηθούν αποτυχημένοι. Το αν αυτή η θέση είναι αντικειμενική δεν έχει σημασία. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ πια ο ίδιος μετά τον κορονοϊό. Με το να διαφωνούμε τώρα για το παρελθόν απλά γίνεται δυσκολότερο να κάνουμε αυτό που πρέπει”.

Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει πως οι ΗΠΑ πρέπει να δουλέψουν γρήγορα για να βρουν μια θεραπεία, διακηρύσσει την ιδέα η Αμερική να ξαναχτίσει την παγκόσμια οικονομία και να προστατεύσει τη “φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη”. Ωστόσο, προσθέτει πως “ούτε οι ΗΠΑ μπορούν σε μια αποκλειστικά εθνική προσπάθεια να ξεπεράσουν τον ιό”.

“Πρέπει να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες και τεχνικές για έλεγχο των μολύνσεων, καθώς και τα κατάλληλα εμβόλια σε μεγάλους πληθυσμούς. Οι πόλεις, οι πολιτείες αλλά και τα κράτη πρέπει συνεχώς να προετοιμάζονται για την προστασία των ανθρώπων από πανδημίες, μέσω της αξιοποίησης της επιστήμης”, σημειώνει.

Το επόμενο βήμα είναι “να θεραπεύσουμε τις πληγές της παγκόσμιας οικονομίας”. Όπως σημειώνει αναφορικά με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, “οι παρούσες συνθήκες είναι ακόμη πιο περίπλοκες, εξαιτίας της παγκόσμιας κλίμακας της πανδημίας, τα σχολεία είναι κλειστά, οι επιχειρήσεις καταρρέουν και επεκτείνεται η κοινωνική απομόνωση”.

Ο Κίσινγκερ υποστηρίζει πως θα απαιτηθούν ειδικά προγράμματα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από το shutdown, ενώ δεν παραλείπει να υπερθεματίσει πως “οι αρχές της φιλελεύθερης οικονομίας και του φιλελεύθερου τρόπου σκέψης πρέπει να διασωθούν και να προστατευθούν. Μέλημα της κυβέρνησης πρέπει να είναι η ασφάλεια, η τάξη, η δικαιοσύνη και η ευημερία της κοινωνίας”.

“Η πανδημία προκάλεσε έναν αναχρονισμό, μια αναβίωση της περιφραγμένης πόλης σε μια εποχή που η ευημερία εξαρτάται από το παγκόσμιο εμπόριο και την κίνηση των ανθρώπων”. Όπως επισημαίνει ο Αμερικανός πρώην ΥΠΕΞ, “οι Δημοκρατίες πρέπει να υπερασπιστούν και να διατηρήσουν τις αξίες του Διαφωτισμού. Μια παγκόσμια υποχώρηση από την εξισορρόπηση της ισχύος μέσω της νομιμότητας θα προκαλέσει αποσύνθεση του κοινωνικού συμβολαίου, τόσο εγχώρια όσο και διεθνώς”.

Εκτιμά, τέλος, ότι αυτό το μεγάλο θέμα της ισχύος και της νομιμότητας δεν μπορεί να διευθετηθεί ταυτόχρονα με την προσπάθεια να νικηθεί η πανδημία. “Είναι, όμως, απαραίτητη η αυτοσυγκράτηση απ’ όλες τις πλευρές, τόσο στις εσωτερικές πολιτικές, όσο και στη διεθνή διπλωματία. Πρέπει να υπάρχουν προτεραιότητες”.

Πηγή: capital.gr

1...2,5092,5102,511...3,034Σελίδα 2,510 από 3,034