Η Α Λεοντάρης*, 10  Απρ 2020

1. Είναι βέβαιο ότι ο κόσμος δε θα είναι ίδιος μετά την Πανδημία. Και όσο περισσότερο διαρκέσει τόσο διαφορετικότερος θα είναι, ή μάλλον τόσο χειρότερος θα είναι, τουλάχιστον στον οικονομικό τομέα.
2. Χωρίς αμφιβολία όλοι οι παραγωγικοί τομείς κάθε χώρας θα υποστούν τις συνέπειες αυτής της παραγωγικής απραξίας, ή μάλλον της μηδενικής βιομηχανικής κατανάλωσης ή και ακόμη καλύτερα λόγω της αναθεώρησης των προτεραιοτήτων των πολιτών, τοποθετώντας στην κορυφή, την επιβίωση έναντι της όποιας ποιοτικής διαβίωσης.
3. Ανεξάρτητα όμως απ’ όλα αυτά η ζωή συνεχίζεται και ο «κόσμος» θα πρέπει να προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα.Εδώ εμφανίζονται και τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν:

• Ποιος ή μάλλον ποια χώρα είναι ή θα είναι έτοιμη να ηγηθεί αυτής της «Νέας Εποχής»? (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία,…)
• Ποιος θα είναι ο ρόλος των Διεθνών Οργανισμών και Ενώσεων (ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα,,???). Αν και το μέλλον των Διεθνών Οργανισμών, θα κριθεί από τη συνδρομή τους στην αντιμετώπιση της παρούσας κρίσης.
• Στις συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής

4. Στο Στρατηγικό Γεω-πολιτικό/οικονομικό επίπεδο και ανεξάρτητα

από τα εσωτερικά θέματα της κάθε χώρας θα πρέπει να τεθούν σε συζήτηση ή αναθεώρηση τα παρακάτω τα οποία θεωρώ ότι θα διαφοροποιηθούν και πρέπει να δούμε πως θα αντιδράσει η Διεθνής Κοινότητα, κυρίως όμως πως θα επηρεασθεί η εθνική οικονομία της δικής μας χώρας σ’ αυτά:

• Ροή Οικονομικών ή Λαθρο-Μεταναστών και Προσφύγων
• Τρομοκρατικές Οργανώσεις, Διακίνηση Ανθρώπων, Λαθρεμπόριο,
• Ένοπλες Συρράξεις και Κρίσεις σ’ εξέλιξη (Συρία, Λιβύη, Λίβανος) και γενικότερα τα «προϊόντα» της «Αραβικής Άνοιξης».
• Η Ενέργεια και η Ασφάλειά της σε όλες τις φάσεις της. Έρευνα, Ανακάλυψη, Εξόρυξη, Μεταφορά/Δίκτυα, Κατανάλωση.
• Η κατάσταση στην Αφρική και η πιθανότητα διασποράς της πανδημίας στην ήπειρο αυτή.
• Στο εγγύτερο γεωστρατηγικό περιβάλλον της Ελλάδος θα πρέπει να εκτιμήσουμε τις επόμενες κινήσεις της Τουρκίας. Θα πρέπει να σχεδιασθεί “επειγόντως” το αντίδοτο/η απάντηση στον υβριδικό πόλεμο που ήδη έχει κηρύξει και βρίσκεται σ’ εξέλιξη, εδώ και δεκαετίες, με στόχο την Ελλάδα και την Κύπρο.

5. Στο εσωτερικό χώρας θα πρέπει να εστιάσουμε στην:

• Αναζωογόνηση του Πρωτογενούς παραγωγικού τομέα και στη μετακίνηση ή επιστροφή μέρους του πληθυσμού από τα αστικά κέντρα στην επαρχία.
• Ενίσχυση της παραγωγικής Οικονομίας που θα προσφέρει θέσεις εργασίας και προστασία της εγχώριας παραγωγής έναντι κάθε χαμηλού κόστους εισαγόμενα προϊόντα.
• Μετεξέλιξη της Κοινωνίας και τη Διατήρηση της ισορροπίας του κοινωνικού ιστού
• Ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών
• Η αντιμετώπιση της ανεργίας που εκτιμάται ότι θα αυξηθεί λόγω της πτώχευσης ή διακοπής των εργασιών μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρήσεων αλλά και των αυτοαπασχολουμένων επαγγελματιών. Στόχος θα πρέπει να είναι η επιδότηση της εργασίας κα όχι της ανεργίας.
• Αποφυγή της διακοπής ή και εκκίνηση μικρών ή και μεγάλων έργων και να τα εκτελέσουμε μέσω ευρύτερων συνεργασιών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, σε όλους τους τομείς δραστηριότητας
• Συνέχιση της διαδικασίας των αποκρατικοποιήσεων με την απαραίτητη συμμετοχή ξένων στρατηγικών συνεργατών προστιθέμενης αξίας, μόλις τούτο επιτραπεί.
• Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας
• Η ενίσχυση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων που κινούνται πεδίο της φτώχειας.
• Μετεξέλιξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας, στη βάση των σύγχρονων δεδομένων, όχι κάτ’ ανάγκην αντιγράφοντας ένα «ΑΛΛΟ» Σύστημα Υγείας αλλά δημιουργώντας εκείνο που εξυπηρετεί τις ανάγκες και κυρίως τις μορφολογικές ιδιαιτερότητες της χώρας.
• Οι συνέπειες των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας στην Εθνική Άμυνα και Ασφάλεια,τα Εξοπλιστικά Προγράμματα των χωρών αλλά και στην Αμυντική Βιομηχανία
• Ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να αναθεωρήσουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα, με μια νέα προσέγγιση στο θεσμό της Παιδείας, καθόσον σήμερα η παιδεία έχει ταυτισθεί με τις “Πανελλήνιες Εξετάσεις” και την “Παρα-παιδεία’.
• Αναθεώρηση των σχεδίων Πολιτικής Προστασίας και της βελτίωσης της υλικο-τεχνικής υποδομής των χωρών για την εξασφάλιση της ετοιμότητας για αντιμετώπιση μιας νέας κρίσης.
• Ροή Μεταναστών και Προσφύγων, Απόδοση Ασύλου

6. Η αντιμετώπιση ή τουλάχιστον η σχεδίαση για την αντιμετώπιση

του προβλήματος πρέπει ν’ αρχίσει ΤΩΡΑ. Να δημιουργήσουμε την «αντζέντα» της  εξόδου ή το  “ Exit Road Map”.

7. Έστω και αν ακόμη δεν έχουμε την πλήρη εικόνα των συνεπειών.

Έχουμε τα πρώτα στοιχεία που συνθέτουν το πρόβλημα και θεωρώ ότι είναι αρκετά να εκτιμήσουμε την εξέλιξη. Θα μας λείπει ασφαλώς το ακριβές κόστος. Ας ακολουθήσουμε τη μέθοδο επίλυσης ενός “Ill-Structured Problem”.

8. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να καλλιεργηθεί η ΥΠΟΜΟΝΗ και

να σχεδιασθούν μέτρα και να ληφθούν αποφάσεις οι οποίες θα οδηγούν στην σταδιακή και φυσιολογική ανάκαμψη/ανάπτυξη της οικονομίας και όχι σε μέτρα τύπου «φωτοβολίδας», πολύ δε περισσότερο όχι σε μέτρα προεκλογικού προσανατολισμού.

9. Η ενημέρωση του κοινού θα πρέπει να είναι μια ακόμη

προτεραιότητα της πολιτείας ώστε ν αποφευχθεί η παραπληροφόρησή της και να εμποδίσουμε την παροχή ευκαιριών ανάδειξης,  εκ νέου, των ακραίων πολιτικών σχημάτων εκμαύλισης ή παγίδευσης της κοινωνίας.

10. Τα ερωτήματα ωστόσο παραμένουν και πρέπει ν απαντηθούν:

Πως θα είναι ο κόσμος μετά την  Πανδημία??

Είμαστε έτοιμοι να αξιοποιήσουμε κι αυτή την κρίση ως Ε Υ

Κ Α Ι Ρ Ι Α????

*Αντιστράτηγος εα

Επίτιμος Δκτης 1^ης Στρατιάς

Τέως Αρχηγός ΓΕΕΦ

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Αυτό προκύπτει από το ανοιχτό κάλεσμα που έκανε παρακάτω «το κίνημα Civico Europa» και που είδε το φως της δημοσιότητας στις 19 Απριλίου 2020 στην ηλεκτρονική Libération και ταυτόχρονα σε πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων :

Publico, Die Welt, La Stampa, Delo, Die Press, Nepszava, Vox Europa, Gazeta, Le Soir, Aftonbladet, Politiken,  De Morgen, Postimees, Ekatherini, Denik Referendum, Tageblatt, Capital, Juramji,,,

Το κάλεσμα έχει για τίτλο «Eνδίδοντας στον αυταρχισμό, η Ουγγαρία δηλητηριάζει τα ευρωπαϊκά ιδεώδη» (En cédant à l’autocratie, la Hongrie empoisonne les idéaux européens).

Από τις 30 Μαρτίου 2020, το ουγγρικό κοινοβούλιο εξουσιοδότησε τον πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπάν να κυβερνάει με διατάγματα για σχεδόν απεριόριστο χρονικό διάστημα. Αρκετές ευρωπαϊκές προσωπικότητες ανησυχούν για αυτήν τη σοβαρή καταπάτηση των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Και λένε : «Εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να καταπολεμήσουμε δύο ιούς ταυτόχρονα και με την ίδια αποφασιστικότητα : τον Covid-19, ο οποίος επιτίθεται στο σώμα μας, αλλά και μια άλλη σοβαρή λοίμωξη που επηρεάζει τα ιδανικά μας και τις δημοκρατίες μας».

Στις 30 Μαρτίου 2020, το ουγγρικό κοινοβούλιο ψήφισε νόμο που επιτρέπει στην κυβέρνηση να αναστείλει την εφαρμογή ορισμένων νόμων, να παρεκκλίνει από ορισμένους νόμους ή κανονισμούς που ισχύουν και να λάβει έκτακτα μέτρα με διατάγματα για σχεδόν απεριόριστο χρονικό διάστημα.  Με νέους περιορισμούς στην ενημέρωση και στα μέσα ενημέρωσης. Μια τέτοια συγκέντρωση εξουσίας είναι χωρίς προηγούμενο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν εξυπηρετεί τον αγώνα κατά του Covid-19 ή τις οικονομικές του συνέπειες. Αντίθετα, ανοίγει την πόρτα σε όλες τις μορφές κακοποίησης, με δημόσια και ιδιωτικά αγαθά που στο εξής βρίσκονται στο έλεος μιας εξουσίας που δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν. Πρόκειται για την κορύφωση 10 ετών αυταρχικής εκτροπής στην Ουγγαρία και είναι επικίνδυνη. Πράγματι με μεγάλη ανησυχία έχουμε παρατηρήσει τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας να δρομολογεί τη χώρα του σε μια πορεία που σταδιακά αποκλίνει από τα ευρωπαϊκά πρότυπα και αξίες κατά την τελευταία δεκαετία. Αυτή η εκμετάλλευση, ως απάντηση στην επιδημία Covid-19,  αποτελεί ένα άλλο ανησυχητικό κεφάλαιο σε μια μακρά διαδικασία δημοκρατικής οπισθοδρόμησης. Η πολιτική αντιπολίτευση, ο κοινωνικός διάλογος και η ελευθερία της έκφρασης μπερδεύονται όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα τα πανεπιστήμια, τα πολιτιστικά κέντρα, οι επιχειρηματικές ομάδες και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών να υποφέρουν από το βάρος του αυταρχισμού του Βίκτορ Ορμπάν.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αναλύσει και καταδικάσει δύο φορές αυτόν τον αντιδημοκρατικό εκτροχιασμό με τις σχετικές εκθέσεις των Tavares και Sargentini  το 2013 και το 2018. Για όλους εκείνους που πιστεύουν στις αξίες του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, η αδράνεια δεν δικαιολογείται. Η Ένωση κινδυνεύει να δυσφημίσει όλες τις προσπάθειές της υπέρ των δημοκρατικών διαδικασιών, του κράτους δικαίου, της διαφάνειας, της αλληλεγγύης και του κοινωνικού διαλόγου, όχι μόνο με τα κράτη μέλη αλλά και με τις υποψήφιες χώρες. Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πανδημία που πλήττει μια ολόκληρη γενιά, όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να λάβουν δύσκολα μέτρα τα οποία, σε κάποιο βαθμό, περιορίζουν τα δικαιώματα των πολιτών τους. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά πρέπει να παραμείνουν αναλογικά, δικαιολογημένα και προσωρινά. Το να κυβερνάς με διατάγματα για σχεδόν απεριόριστη περίοδο αποτελεί σοβαρή παραβίαση των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η καταγγελία και η τιμωρία της επίθεσης του Βίκτορ Ορμπάν κατά της δημοκρατίας είναι πιο σημαντική σήμερα παρά ποτέ.

Καλούμε λοιπόν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη – ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, εθνικές αρχές, πολίτες, κοινωνία των πολιτών και τα μέσα ενημέρωσης – να είναι όσο το δυνατόν πιο προσεκτικά. Είναι καιρός να κινητοποιηθούμε και να δράσουμε συλλογικά σε μεγάλη κλίμακα. Καλούμε τα εθνικά μέσα ενημέρωσης να καλύπτουν την κατάσταση στην Ουγγαρία, εάν είναι απαραίτητο σε καθημερινή βάση. Τους ζητάμε επίσης να παραχωρήσουν στους Ούγγρους πολίτες, καθώς και στους ευρωπαίους πολίτες, δωρεάν πρόσβαση στο περιεχόμενό τους, το οποίο εγγυάται πλουραλιστικές και ανεξάρτητες πληροφορίες. Καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως θεματοφύλακα των Συνθηκών, να αντιδράσει επειγόντως και να προτείνει κυρώσεις ανάλογες με τη σοβαρότητα μιας τέτοιας απαράδεκτης παραβίασης των ευρωπαϊκών κανόνων και αξιών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο πρέπει να εγκρίνουν αυτές τις κυρώσεις το συντομότερο δυνατόν.

Ο κορωναϊός πρέπει και θα ηττηθεί μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, διαφανών ενεργειών και πλουραλιστικών πληροφοριών. Με την υπεράσπιση αυτών των αξιών μπορούμε να κινητοποιήσουμε τον ευρωπαϊκό πληθυσμό και να λάβουμε την υποστήριξή του, ώστε μαζί να βγούμε από αυτήν την κρίση. Τέλος, καλούμε όλους τους ευρωπαίους πολίτες να λάβουν υπόψη ότι αυτό που συμβαίνει στην Ουγγαρία δεν απέχει πολύ από αυτούς, αλλά ότι αποτελεί θεμελιώδη απειλή για το κοινό μας μέλλον. Είναι καιρός για όλους μας να δείξουμε ενότητα σε αυτόν τον αγώνα. Διότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μόνο η υγεία μας, αλλά και τα κοινά μας ιδανικά, και η επιβίωση της Ένωσης και των δημοκρατιών μας.

Με πρωτοβουλία των ιδρυτών του κινήματος Civico Europa :

Laszlo Andor (Ουγγαρία), οικονομολόγος, πρώην ευρωπαίος επίτροπος, Guillaume Klossa (Γαλλία), συν-πρόεδρος του Civico Europa, διευθυντής της Ραδιοτηλεόρασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2013-20180) και πρώην οδηγός της ομάδας προβληματισμού για το μέλλον της Ευρώπης, Francesca Ratti (Ιταλία), συν-πρόεδρος του Civico Europa, πρώην αναπληρώτρια γενική γραμματέας του Ευρωκοινοβουλίου, Guy Verhofstadt (Βέλγιο), πρώην πρωθυπουργός, ευρωβουλευτής.

Και με τους συνεργάτες της Civico Europa :

Gian–Paolo Accardo (Ιταλία), αρχισυντάκτης του Vox Europa, Brando Benefei (Ιταλία), ευρωβουλευτής, Andras Bozoki (Ουγγαρία), καθηγητής, πρώην υπουργός πολιτισμού, Jean–Pierre Bourguignon (Γαλλία), μαθηματικός, πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έρευνας, Franziska Brantner (Γερμανία), βουλευτής, εκπρόσωπος των Πρασίνων, πρώην ευρωβουλευτής, Uffe Ellemann–Jensen (Δανία), πρώην υπουργός των εξωτερικών, Cynthia Fleury (Γαλλία), φιλόσοφος, ψυχαναλύτρια, Markus Gabriel (Γερμανία), φιλόσοφος, Ulrike Guerot (Γερμανία), πολιτολόγος, Srecko Horvat (Κροατία), φιλόσοφος, Danuta Hubner (Πολωνία), βουλευτής, πρώην κοινοτικός Επίτροπος, Jean–Claude Juncker (Λουξεμβούργο), πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρώην πρωθυπουργός, Aleksander Kwasniewski (Πολωνία), πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, Bernard–Henri Lévy (Γαλλία), φιλόσοφος, Cecilia Malmstrom (Σουηδία), πρώην υπουργός, πρώην κοινοτικός Επίτροπος, Αλεξάνδρα Μητσοτάκη, πρόεδρος του World Human Forum, Carlos Moedas (Πορτογαλία), πρώην κοινοτικός Επίτροπος, Jonathan Moskovic (Βέλγιο), σύμβουλος για την δημοκρατική καινοτομία, Stojan Pelko (Σλοβενία), πρώην υπουργός πολιτισμού, Rossen Plevneliev (Βουλγαρία), πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας,  Magali Plovie (Βέλγιο), πρόεδρος του γαλλόφωνου Κοινοβουλίου των Βρυξελλών, Miguel Poiares Maduro (Πορτογαλία), πρώην υπουργός περιφερειακής ανάπτυξης, Vesna Pusic (Κροατία), κοινωνιολόγος, βουλευτής, πρώην αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, πρώην υπουργός των ευρωπαϊκών υποθέσεων, Nina Rawal (Σουηδία), επιχειρηματίας,  Michel Reimon (Αυστρία), πρώην ευρωβουλευτής, Maria Joao Rodrigues (Πορτογαλία), πρώην υπουργός εργασίας, πρόεδρος του Foundation for European Progressive Studies, Petre Roman (Ρουμανία), πρώην πρωθυπουργός, Taavi Roivas (Εσθονία), πρώην πρωθυπουργός, Fernand Savater (Ισπανία), φιλόσοφος, Roberto Saviano (Ιταλία), συγγραφέας και δημοσιογράφος, Gesime Schwan (Γερμανία), πρώην πρόεδρος του ευρωπαϊκού πανεπιστημίου Viadrina,  πρώην υποψήφια στις ομοσπονδιακές εκλογές, Majda Sirca (Σλοβενία), πρώην υπουργός πολιτισμού, Claus Sorensen (Δανία), πρώην γενικός διευθυντής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Denis Simonneau (Γαλλία), πρόεδρος του Europa Nova, Vladimir Spidla  (Τσεχική Δημοκρατία), πρώην πρωθυπουργός, πρώην κοινοτικός Επίτροπος, Cédric Villani (Γαλλία), μαθηματικός με το μετάλλιο Fields, βουλευτής, Sasha Waltz (Γερμανία), χορογράφος και διευθύντρια της Sasha Waltz compagnie, Slavoj Zizek (Σλοβενία), φιλόσοφος.

Tο κίνημα Civico Europa

Ο Φρίντριχ Μερτς, επικείμενος διάδοχος για την προεδρία του κόμματος της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, προκαλεί με τοποθέτησή του μέσω twitter την Κυριακή του Πάσχα.

Τις τελευταίες μέρες που η πλειοψηφεία της γερμανικής κοινής γνώμης βλέπει πιο θετικά μία βοήθεια στην Ισπανία και την Ιταλία, ο Φρίντριχ Μερτς, προκαλεί αφού ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζει ότι η Ιταλία δεν έχει ανάγκη από βοήθεια, αντίθετα ψάχνει διαφορετικές πηγές αναχρηματοδότησης του κρατικού της προϋπολογισμού.

«Η Ιταλία δεν θέλει ακόμη να δεχτεί βοήθεια που παρέχεται από την ΕΕ. Αυτό δείχνει ότι η Ιταλία δεν έχει έντονη ανάγκη χρηματοδότησης, αλλά προσπαθεί να βρει απεριόριστες επιλογές αναχρηματοδότησης για τον εθνικό της προϋπολογισμό ο οποίος ολισθαίνει εν μέσω κορωνοϊού» αναφέρει ο υποψήφιος για την ηγεσία του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών.

Φαίνεται ότι υπό την πίεση του ακροδεξιού κόμματος AfD, ο Φρίντριχ Μερτς επιλέγει μία πιο σκληρή γραμμή για την διαχείριση της ευρωπαϊκής κρίσης, κοιτώντας το συμφέρον της Γερμανίας πρωταρχικά. Για τον Μερτς οσο η Γερμανία παραμένει ισχυρή, αυτο είναι που μετράει. Το όραμα της ενωμένης Ευρώπης έρχεται σε δεύτερη μοίρα, αν οχι σε τρίτη ή τέταρτη.

Μιχ. Κιώτης

των Anis Chowdhury και Jomo Kwame Sundaram.

Το Βιετνάμ, ακριβώς νότια της Κίνας, είναι η 15η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο με 97 εκατομμύρια κατοίκους. Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας του, από τις 13 Απριλίου, υπήρχαν 262 επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid-19, [268 στις 20 Απρ.] εκ των οποίων 144 έχουν αναρρώσει ή εγκαταλείψει νοσοκομεία [215 στις 20 Απρ.], και κανένα θάνατο.

Χάρη στην ταχεία δράση των αρχών για τον εντοπισμό και τον έλεγχο επαφών, καθώς και την καραντίνα και τη θεραπεία μολυσμένων ατόμων, το Βιετνάμ έλεγξε το πρώτο κύμα λοιμώξεων τον Ιανουάριο. Μετά από ένα δεύτερο κύμα 41 νέων υποθέσεων, το Βιετνάμ επέβαλε γενική απομόνωση στις 31 Μαρτίου. Η χώρα έχει ήδη πραγματοποιήσει περισσότερα από 121.000 τεστ, με περισσότερους από 75.000 ανθρώπους σε καραντίνα ή σε απομόνωση.

Μετά από θετικό έλεγχο περισσότερων από δώδεκα ατόμων συνδεόμενων με το νοσοκομείο Bach Mai στο Ανόι, οι αρχές αναζήτησαν τις επαφές και ενημέρωσαν περισσότερα από 10.000 άτομα που ήταν στο νοσοκομείο από τις 12 Μαρτίου για τεστ και «κλειδώθηκε» ένας γειτονικός αγροτικός οικισμός για 14 ημέρες.

Το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Στρατηγικής Πολιτικής σημείωσε ότι “η εμπειρία του Βιετνάμ δείχνει πώς, εστιάζοντας στην έγκαιρη εκτίμηση κινδύνου, στην αποτελεσματική επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ κυβέρνησης και πολιτών, μια χώρα με ανεπαρκείς πόρους και ένα σύστημα υγείας επισφαλές μπορεί να διαχειριστεί την πανδημία. Αντιμέτωποι με έναν απροσδιόριστο ξένο, αποφασιστική ηγεσία, ακριβείς πληροφορίες και αλληλεγγύη της κοινότητας επιτρέπουν στους ανθρώπους να προστατεύουν τον εαυτό τους και τους άλλους.”

Το σημαντικό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, οι Financial Times και άλλες εφημερίδες επαινούν το Βιετνάμ ως μια φθηνή επιτυχία στον αγώνα κατά του Covid-19, το οποίο πρέπει να μιμηθούν οι φτωχές χώρες με περιορισμένους πόρους.

Αφού αντιμετώπισε το SARS1, τη γρίπη των πτηνών και άλλες πρόσφατες επιδημίες, το Βιετνάμ ενήργησε γρήγορα και πρόωρα στην απειλή του Covid-19. Ενώ μόνο 27 κρούσματα Covid-19 είχαν εντοπιστεί στην πόλη Γουχάν στα μέσα Δεκεμβρίου 2019, το Υπουργείο Υγείας του Βιετνάμ εξέδωσε κατευθυντήριες γραμμές πρόληψης, συμπεριλαμβανομένης της στενής παρακολούθησης των παραμεθόριων περιοχών και άλλων μέτρων για να αποτρέψει τη μόλυνση του πληθυσμού του.

Όταν η Κίνα επιβεβαίωσε επίσημα τον πρώτο θάνατο από τον νέο κορωνοϊό στις 11 Ιανουαρίου, το Βιετνάμ αύξησε γρήγορα τους υγειονομικούς ελέγχους σε όλα τα σύνορα και στα αεροδρόμια. Θερμομετρούσε τους επισκέπτες κατά την άφιξη. Οποιοσδήποτε έχει συμπτώματα όπως βήχα, πυρετό, πόνο στο στήθος ή δυσκολίες στην αναπνοή απομονωνόταν αμέσως για εξέταση και παρακολουθούνταν αυστηρά σε ιατρικές εγκαταστάσεις, ενώ εντοπίζονταν οι πρόσφατες επαφές για παρακολούθηση.

Ελεγχος επιβατών στο διεθνές αεροδρόμιο του Καν Θο (Photo CDC Can Tho cdccantho.vn)

Ακολούθησαν άλλα σκληρά μέτρα, όπως το κλείσιμο σχολείων, το δελτίο στις χειρουργικές μάσκες, η ακύρωση ορισμένων πτήσεων και ο περιορισμός εισόδου στους περισσότερους αλλοδαπούς. Επιβλήθηκαν άνισα, όπως απαιτείται, και όχι ως γενικά μέτρα. Η κυβέρνηση ζήτησε από όλους τους πολίτες να υποβάλλουν αναφορές υγείας στο διαδίκτυο και οι πληροφορίες ενημερώνονταν τακτικά σε ολόκληρη τη χώρα.

Το Βιετνάμ ήταν η πρώτη χώρα μετά την Κίνα που απομόνωσε μια μεγάλη κατοικημένη περιοχή. Αφού εντόπισε ορισμένες περιπτώσεις εργατών που επέστρεψαν από το Γουχάν, επέβαλε 21 ημέρες περιορισμό στις 13 Φεβρουαρίου σε τμήμα της επαρχίας Vinh Phuc, βόρεια του Ανόι, όπου ζουν περισσότερα από 10.000 άτομα.

Η κυβέρνηση διέταξε επίσης καραντίνα για όλους τους επισκέπτες της χώρας, ενώ όσοι φτάνουν μετά τις 8 Μαρτίου πρέπει να υποβληθούν σε ιατρική εξέταση. Δύο πόλεις μπήκαν σε καραντίνα στις 9 Μαρτίου μετά την επίσκεψη ενός βρετανού τουρίστα που μετέφερε τον ιό.

• Πολλά τεστ

Το Βιετνάμ ανέπτυξε ένα γρήγορο, αποτελεσματικό και προσιτό κιτ τεστ σε ένα μήνα. Πολλές χώρες έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για αυτό το κιτ, το οποίο χρησιμοποιεί μια εγκεκριμένη από τον ΠΟΥ τεχνική. Η ταχεία ανάπτυξη του κιτ προήλθε από εκτεταμένες επείγουσες διαβουλεύσεις με ένα ευρύ φάσμα επιστημόνων, συντονισμένο από το Υπουργείο Επιστήμης και Τεχνολογίας.

Αντί να διεξάγει μαζικά τεστ, όπως η πλουσιότερη Νότια Κορέα, το Βιετνάμ επικεντρώθηκε στην απομόνωση των μολυσμένων και την εύρεση των «πρωταρχικών» (άμεσων) επαφών τους και “δευτερευόντων” (έμμεσων) για αναζήτηση και εξέταση των ατόμων που είναι πιο πιθανό να μολυνθούν.

Το Βιετνάμ «σταμπάρει» κάθε περιστατικό μόλυνσης με έναν αριθμό. Κατ ‘εξαίρεση, η κυβέρνηση του Κομμουνιστικού Κόμματος έχει δημοσιεύσει την ταυτότητα και τις μετακινήσεις μιας εξέχουσας προσωπικότητας θετικής στον κορωνοϊό. Όταν οι τοπικές επιχειρήσεις κατηγορήθηκαν ότι απομάκρυναν τους αλλοδαπούς, ο πρωθυπουργός αποδοκίμασε αυτές τις διακρίσεις.

• Κοινωνική κινητοποίηση

Κινητοποιήθηκαν φοιτητές Ιατρικής καθώς και συνταξιούχοι γιατροί και νοσοκόμες. Σύμφωνα με τον Tran DacPhu, ανώτερο σύμβουλο του Κέντρου Επιχειρήσεων Έκτακτης Ανάγκης του Βιετνάμ, “Πρέπει να κινητοποιήσουμε όλη την κοινωνία στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας για να καταπολεμήσουμε την επιδημία μαζί και είναι σημαντικό να βρούμε και να απομονώσουμε γρήγορα τις περιπτώσεις.”

Στις 19 Μαρτίου, ξεκίνησε μια εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για την αγορά ιατρικού και προστατευτικού εξοπλισμού γιατρών, νοσοκόμων, αστυνομικών και στρατιωτών σε στενή επαφή με ασθενείς, καθώς και για αυτούς που βρίσκονται σε καραντίνα. Μέχρι τις 5 Απριλίου, περισσότερα από 2,1 εκ. άτομα δεσμεύθηκαν εγγράφως ότι θα συνεισφέρουν.

• Διαφάνεια

Η διαδικτυακή πύλη του Υπουργείου Υγείας δημοσιεύει αμέσως κάθε νέα υπόθεση σε όλα τα μεγάλα μέσα και το ευρύ κοινό, με λεπτομέρειες (τόπος, τρόπος μόλυνσης και μέτρα που έχουν ληφθεί). Οι πληροφορίες διαδίδονται μέσω της τηλεόρασης και των κοινωνικών μέσων, ενώ παράλληλα το κείμενο αποστέλλεται σε όλα τα κινητά τηλέφωνα.

Διαφορετικά υπουργεία έχουν αναπτύξει από κοινού μια «εφαρμογή», πολύ εύκολη στη χρήση, η οποία επιτρέπει στους χρήστες να πληροφορούνται τα «καυτά σημεία» όπου έχουν εντοπιστεί πρόσφατα νέα περιστατικά.

Η απάντηση του Βιετνάμ έχει αποκτήσει υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών του. Περίπου το 62% των Βιετναμέζων ερωτηθέντων, σύμφωνα με δημοσκόπηση, πιστεύουν ότι η κυβέρνηση αντέδρασε θετικά, όταν ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι περίπου 40%.

• Αλληλεγγύη

Ενώ ορισμένες πλούσιες χώρες ενεργούν εγωιστικά, το Βιετνάμ ακολουθεί τα βήματα της Κούβας και της Κίνας δείχνοντας ανθρωπιστική αλληλεγγύη απέναντι στην απειλή που θέτει ο Κόβιντ-1.

Έχει αποστείλει 450.000 προστατευτικές στολές στις Ηνωμένες Πολιτείες για επαγγελματίες υγείας και έχει δωρίσει 550.000 μάσκες σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες. Το Βιετνάμ έχει επίσης δωρίσει προστατευτικές στολές, ιατρικές μάσκες, εξοπλισμό και κιτ δοκιμής – αξίας άνω των 300.000 $ – στην Καμπότζη, το Λάος και την Ινδονησία.

Τονίζοντας τη σημασία της κοινωνικής αλληλεγγύης, ο πρωθυπουργός Nguyen Xuan Phuc περιέγραψε τις προσπάθειες του Βιετνάμ να συγκρατήσει τον ιό ως “γενική εαρινή επίθεση του 2020”, αναφερόμενος στην κρίσιμη επίθεση Tet του 1968 από τους αντάρτες Βιετκόνγκ κατά τη διάρκεια του τελευταίου πολέμου.

Πηγή : https://consortiumnews.com

ΣΕΝΕΓΑΛΗ: Υπόδειγμα αντιμετώπισης της πανδημίας

του Manon Laplace.

Με σχεδόν το 61% των ασθενών να θεραπεύονται και μόνο δύο νεκρούς σε ενάμιση μήνα, η Σενεγάλη αποτελεί εξαίρεση στην ήπειρο. Πού οφείλεται αυτό το «θαύμα» και πόσο μπορεί να διαρκέσει;

Δύο θάνατοι και 60,5% των ασθενών ανέκαμψαν. Με 314 περιπτώσεις που αναφέρθηκαν από τις 2 Μαρτίου, [377 περιστατικά και 5 νεκρούς στις 20 Απρ.] εκ των οποίων 190 θεραπεύτηκαν και βγήκαν από το νοσοκομείο στις 15 Απριλίου, η Σενεγάλη έχει ρεκόρ θεραπείας στην ήπειρο. Συγκριτικά, το Μαρόκο, όπου η επιδημία έφτασε ταυτόχρονα, κατέγραψε στις 14 Απριλίου μόνο 11% των ασθενών που θεραπεύτηκαν, η Αλγερία 30%, η Νότια Αφρική 18% και το Καμερούν 15%. Στο ίδιο διάστημα έχει μόνο δύο θανάτους(0,64% των ασθενών!!! [1,3% στις 20 Απρ.]) όταν το ποσοστό θανάτων στην Αλγερία ανέρχεται στο 15%.

Αυτά τα δύο στατιστικά στοιχεία, «τα οποία πρέπει να ερμηνευθούν με μεγάλη προσοχή», σύμφωνα με τον Δρ. Abdoulaye Bousso, διευθυντή του Κέντρου Επιχειρήσεων Έκτακτης Ανάγκης Υγείας (COUS), υπό την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, φαίνεται ωστόσο να τροφοδοτούν την ιδέα της Σενεγάλης ως εξαίρεσης. Από τις αρχές Απριλίου, η χώρα βλέπει ακόμη και τον αριθμό των ασθενών να μειώνεται, με 121 περιπτώσεις υπό θεραπεία [137 στις 20 Απρ.] στις 15 Απριλίου, έναντι 143 πριν από δέκα ημέρες.

Εάν θυμίζει ότι είναι “ακόμη πολύ νωρίς για να προβλέψουμε τη μελλοντική εξέλιξη της επιδημίας“, ο Δρ. Abdoulaye Bousso θέλει να βλέπει σε αυτήν την πληθώρα “ενθαρρυντικών” στοιχείων τα πρώτα αποτελέσματα των μέτρων που έλαβε ο αρχηγός του Κράτους. Η απαγόρευση των αεροπορικών πτήσεων, από τις 20 Μαρτίου, έλυσε εν μέρει το ζήτημα των εισαγόμενων φορέων, οι οποίοι, μέχρι τώρα, αντιπροσώπευαν με τις επαφές τους το 96% των ασθενών, σύμφωνα με τον Δρ. Bousso .

Ωστόσο, η Σενεγάλη απέχει πολύ από το να έχει τα πιο δραστικά μέτρα υγείας στην ήπειρο. Προς το παρόν δεν υπάρχει ζήτημα περιορισμού εκτός των ωρών απαγόρευσης της κυκλοφορίας, από τις 8 μ.μ. έως τις 6 π.μ., σε αντίθεση με τη Νότια Αφρική, η οποία τον επέβαλε από τις 26 Μαρτίου.

Δεν υπάρχει επίσης υποχρέωση να φοράτε μάσκα, όπως συμβαίνει στο Μαρόκο, αν και το μέτρο είναι υπό συζήτηση. Ούτε και απομόνωσης. Όσον αφορά την κοινωνική απόσταση που υποστηρίζεται σε όλο τον κόσμο, φαίνεται να υπάρχει μόνο στις ευαίσθητες ομάδες που έχουν συρρεύσει στους δρόμους του Ντακάρ.

Ντακάρ: Σταθμός λεωφορείων, 24 Μαρτίου 2020. © Sylvain Cherkaoui/AP/SIPA

Πώς εξηγούνται αυτά τα καλά αποτελέσματα, όταν τα μέτρα υγείας είναι a priori πιο ευέλικτα από ό, τι σε άλλες χώρες της ηπείρου; «Η Σενεγάλη είχε πολύ λίγες σοβαρές περιπτώσεις και αντιμετώπισε τους ασθενείς της πολύ γρήγορα: τα αποτελέσματα των δειγμάτων είναι διαθέσιμα εντός 24 ωρών, όλοι οι ασθενείς που ήταν θετικοί νοσηλεύονταν συστηματικά, είτε παρουσίαζαν συμπτώματα είτε όχι, και οι άμεσες επαφές τους περιορίστηκαν », συνοψίζει ο καθηγητής Bousso.

Μπορεί επίσης να προσθέσουμε και τη θεραπεία με υδροξυχλωροκίνη, στην οποία βασίστηκε από τις 26 Μαρτίου ο καθηγητής Moussa Seydi, επικεφαλής του τμήματος μολυσματικών ασθενειών του νοσοκομείου της Fann, όπου γίνονται δεκτοί ασθενείς. «Οι ασθενείς με υδροξυχλωροκίνη θεραπεύονται γρηγορότερα», είπε σε συνέντευξη τύπου στις 2 Απριλίου, αν και δεν υπάρχει ακόμη ιατρική συναίνεση σχετικά με την αποτελεσματικότητα ή τον κίνδυνο των θεραπειών με βάση τη χλωροκίνη ενάντια στον κορωνοϊό.

“Είμαστε πολύ μακριά από το τέλος της σήραγγας“, λέει ο καθηγητής Ousmane Faye, υπεύθυνος του τμήματος ιολογίας του Ινστιτούτου Παστέρ, που εκτελεί τις διαγνώσεις. Διότι εάν ο ρυθμός θεραπείας αυξάνεται, ο αριθμός των νέων λοιμώξεων παραμένει σταθερός. Τον Απρίλιο, οι αρχές εντόπιζαν κατά μέσο όρο οκτώ έως εννέα νέες περιπτώσεις την ημέρα.

“Η εντύπωση ότι η καμπύλη πέφτει δεν σημαίνει ότι η επιδημία δεν εξαπλώνεται πλέον“, επιμένει ο άνθρωπος που ήταν στην πρώτη γραμμή για την καταπολέμηση του Έμπολα και του κίτρινου πυρετού στην ήπειρο.

Εάν η πρόοδος παραμείνει αργή και οι περιπτώσεις επαφής παρακολουθούνται γενικά, η πρόκληση τώρα είναι να σταματήσει εντελώς η εξέλιξη της πανδημίας. Ένα έργο που περιπλέκεται από τον πολλαπλασιασμό των «συναθροίσεων» (αυτές οι περιπτώσεις των οποίων η αλυσίδα μετάδοσης δεν είναι γνωστή).

“Όσο υπάρχουν συναθροίσεις, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν ασθενείς φορείς κορωνοϊού που έχουν διαφύγει από τα «ραντάρ» και αυτό αντιπροσωπεύει κίνδυνο“, πρόσθεσε ο Lucile Imboua, εκπρόσωπος του ΠΟΥ στη Σενεγάλη.

Αντιμέτωποι με αυτές τις συναθροίσεις και το σταθερό ποσοστό νέων λοιμώξεων, το κράτος της Σενεγάλης αναζητά μια νέα στρατηγική, γνωρίζοντας ότι οι πολυάριθμες θεραπείες που έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής δεν θα είναι αρκετές για να αποφευχθεί η κρίση. Γενικός περιορισμός, η υποχρεωτική μάσκα ή ο μαζικός έλεγχος είναι όλα υπό συζήτηση.

Εν τω μεταξύ, “πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η επιδημία εξακολουθεί να υπάρχει, ότι εξαπλώνεται ακόμα και ότι είμαστε ακόμα στην καυτή ζώνη. Εάν ο αριθμός των μολύνσεων είναι εκθετικός, η κατάσταση μπορεί να γίνει δύσκολη στη διαχείριση », προειδοποιεί ο καθηγητής Ousmane Faye.

Πηγή: https://www.jeuneafrique.com

By Roie Yellinek*, April 1, 2020

Μετάφραση: Αντγος εα Ηλίας Α Λεοντάρης**

The destroyed Bab Amro neighborhood of Homs, Syria, photo via Freedom House Flickr CC

BESA Center Perspectives Paper No. 1,514, April 1, 2020 ***

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Μετά από μια δεκαετία, σχεδόν, εμφυλίου πολέμου στη Συρία, έχει ανακύψει πολλές φορές το ζήτημα του ποιος θα αναλάβει την ανοικοδόμηση (αν και πρακτικά, οποιαδήποτε δραστηριότητα προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να ανασταλεί κατά τη διάρκεια της έξαρσης της κρίσης του κοροναϊού).

Η Κίνα πιθανόν να βρίσκεται σε καλύτερη θέση στο θέμα αυτό. εξετάζοντας τις προ-πολεμικές σχέσεις της με τη Συρία και τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Συρίας χρονολογούνται από το 1956, όταν οι δυο χώρες ανέπτυξαν για πρώτη φορά διπλωματικές επαφές. Οι διμερείς σχέσεις παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό σταθερές. Το 2010 (η τελευταία χρονιά που μετρήθηκε η παραγωγή της Συρίας ), το εμπόριο μεταξύ των χωρών ανήλθε στα 2,2 δις δολάρια, κινούμενο ως επί το πλείστον προς μία κατεύθυνση, από την Κίνα στη Συρία. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, το Πεκίνο, από το 2000, έχει πουλήσει στη Συρία αμυντικό εξοπλισμό συνολικού ύψους 76 εκατομμυρίων δολαρίων. Για λόγους σύγκρισης, η Ρωσία, κατά την ίδια περίοδο αγόρασε μικρά όπλα αξίας 2,1 δις δολσρίων.

Στις 5 Αυγούστου 2018, ο πρεσβευτής της Κίνας στη Συρία δημοσίευσε ένα άρθρο στην συριακή εφημερίδα al-Watan, (όργανο του πρόεδρου Μπασάρ Άσαντ). Στο άρθρο τόνισε τους κινεζο-αραβικούς δεσμούς, ανήγγειλε ότι το Πεκίνο θα εμβαθύνει τις στρατηγικές συνεργασίες του στη Μέση Ανατολή, και υποστήριξε ότι η Κίνα επιθυμεί να διαδραματίσει έναν μεγαλύτερο ρόλο στην επικράτηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή.

Ο πρέσβης έγραψε επίσης ότι από την αρχή της συριακής κρίσης, η Κίνα έχει υποστηρίξει τον συριακό λαό τόσο πολιτικά όσο και με ανθρωπιστική βοήθεια. Επαίνεσε τις δυνάμεις του Άσαντ για την ενίσχυση της σταθερότητας του καθεστώτος και δήλωσε ότι η Κίνα επιθυμεί να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των δυο χωρών και είναι έτοιμη να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της Συρίας:

Επαινούμε ιδιαίτερα την “προς ανατολάς” κατεύθυνση της  συριακής στρατηγικής και σκοπεύουμε να συνεργαστούμε περισσότερο με τη Συρία στον πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό και κοινωνικό τομέα, να συμμετάσχουμε ενεργά στην οικονομική ανασυγκρότηση της, έτσι ώστε η συριακή πλευρά να επωφελείται από τα κινεζικά οικονομικά οφέλη… και να καθιερωθεί η ανταλλαγή τεχνογνωσίας στους τομείς της ιδεολογίας, του πολιτισμού και της κυβέρνησης, ώστε να συμβάλει στην αποκατάσταση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας στη Συρία το συντομότερο δυνατόν.

Στις 5 Ιουνίου 2019, ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping επισκέφθηκε τη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, είπε τα παρακάτω για τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας:

“Η Συρία είναι… κληρονόμος ενός  εκ των αρχαιότερων πολιτισμών με μακρά ιστορία, και είναι επίσης μια σημαντική χώρα στη Μέση Ανατολή … Καθώς η διαδικασία εξεύρεσης πολιτικής λύσης στην κρίση είναι σ’ εξέλιξη και η συριακή κυβέρνηση και ο λαός αρχίζουν να ανοικοδομούν την πατρίδα τους, η Κίνα είναι έτοιμη να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της Συρίας στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της και να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να βοηθήσει το συριακό λαό να επανέλθει σύντομα την κανονική του ζωή και την παραγωγή.”

Η Κίνα θεωρείται ευρέως ως ο κύριος υποψήφιος ν’ αναλάβει την ανοικοδόμηση των ολοκληρωτικά κατεστραμμένων υποδομών της Συρίας, λόγω της μακροχρόνιας διάρκειας του πολέμου. Πέρα από τις δηλώσεις της κινεζικής ηγεσίας, η άποψη αυτή δικαιολογείται καθόσον: καμία άλλη χώρα δεν υποστηρίζει τόσο το καθεστώς Άσαντ και είναι ταυτόχρονα σε θέση να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα τέτοιας κλίμακας. Το καθεστώς Άσαντ έχει την υποστήριξη του Ιράν, αλλά η Ισλαμική αυτή Δημοκρατία στερείται των οικονομικών δυνατοτήτων της Κίνας. Οι εκτιμήσεις για το κόστος της ανοικοδόμησης της Συρία κυμαίνονται από τη “μετριοπαθή” εκτίμηση του ποσού των 200 δις δολαρίων έως την  πιο  « απαισιόδοξη» πρόβλεψη να αγγίζει την περιοχή του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων.

Το επίπεδο αυτών των δυνητικών δαπανών εγείρει το ερώτημα: Θέλει η Κίνα να έχει ένα ρόλο “διαχειριστή του έργου” της ανοικοδόμησης της Συρίας; Για να απαντήσουμε σε αυτό και να κάνουμε προβλέψεις σχετικά με την αναπτυσσόμενη πολιτική του Πεκίνου για τη Συρία, είναι χρήσιμο να αναλύσουμε την κινεζική στάση και τα πιθανά κίνητρά της, που τήρησε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου – μια τεράστια καταστροφή που έχουν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 600.000 άνθρωποι, κατέστρεψε την οικονομία της Συρίας, κατέστρεψε τις μισές υποδομές της χώρας, εκτόπισε 4 εκατομμύρια Σύριους στο εσωτερικό της, και προκάλεσε τη μετανάστευση άλλων 6 εκατομμυρίων.

Οι δύο πλευρές του πολέμου έχουν λάβει εξωτερική βοήθεια σε διάφορες μορφές, με τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα να παρέχουν στήριξη στο καθεστώς Άσαντ και τις ΗΠΑ και άλλες Δυτικές χώρες να υποστηρίζουν το αντικαθεστωτικό κίνημα.

Ενώ η Ρωσία και το Ιράν έχουν στείλει στρατεύματα και έχουν πουλήσει όπλα στο καθεστώς, η Κίνα έχει παράσχει σχεδόν αποκλειστικά διπλωματική υποστήριξη στη Δαμασκό. Υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις στις οποίες κινεζικό προσωπικό είτε βρέθηκε στο έδαφος της χώρας είτε ήταν σε άμεση επικοινωνία με τους πληρεξούσιούς τους (proxies). Το Xinhua, το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Κίνας, επικαλέστηκε ότι ανώτερος Κινέζος αξιωματούχος φέρεται να είπε στις 16 Αυγούστου 2016 ότι, «η Κίνα θέλει να ενισχύσει τους στρατιωτικούς δεσμούς της με τη Συρία». Ο αξιωματικός έκανε αυτό το σχόλιο κατά τη διάρκεια μιας από τις σπάνιες επισκέψεις Κινέζων στη διαιρεμένη χώρα.

Οι Κινέζοι έχουν επίσης παράσχει στη Συρία οικονομική βοήθεια σε μικρή κλίμακα. Στις 10 Ιουλίου 2018, ο Xi υποσχέθηκε ένα πακέτο δανείων ύψους 20 δις δολαρίων και ποσό 106 εκατομμυρίων δολαρίων, περίπου, ως οικονομική βοήθεια προς άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, ως μέρος του προγράμματος που αποκάλεσε “oil and gas plus” για την αναζωογόνηση της οικονομικής ανάπτυξης στην περιοχή. Δεν είναι σαφές ποιο μέρος του δανείου προοριζόταν για τη Συρία, δεδομένου ότι 91 εκατομμύρια δολάρια προορίζονταν για την Ιορδανία, τον Λίβανο, τη Συρία και την Υεμένη μαζί.

Στις 27 Αυγούστου 2019, ο πρεσβευτής της Κίνας στη Δαμασκό δήλωσε ότι η χώρα του θα δώσει στον συριακό λαό νέα λεωφορεία και τόνισε ότι είναι έτοιμη να παράσχει και περισσότερη υποστήριξη στη Συρία σε όλους τους τομείς, και ιδιαίτερα στον τομέα των μεταφορών. Φαίνεται ότι το Πεκίνο, αν και περιορίζει τις επενδύσεις του στη Συρία μέχρι στιγμής, περιμένει το τέλος του πολέμου και στη συνέχεια θα αυξήσει τις επιχειρήσεις του σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Όπως σημειώνεται, η σημαντικότερη κινεζική υποστήριξη για τη Συρία ήταν διπλωματική. Στον ΟΗΕ, το Πεκίνο έχει σταθεί σταθερά με τη Μόσχα υπέρ του Άσαντ, «μπλοκάροντας» έξι από τα επτά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας που καταδίκαζαν τις συριακές αρχές για χρήση βίας εναντίον των πολιτών της. Αυτή η μακροχρόνια υποστήριξη από την Κίνα έδωσε στο καθεστώς Άσαντ το περιθώριο να πολεμήσει τους αντάρτες με μεγάλη ένταση χωρίς να χρειάζεται να αντιμετωπίσει και τις εξουθενωτικές πιέσεις της διεθνούς κοινότητας.

Στις 31 Οκτωβρίου 2012, κατά τη διάρκεια συνομιλιών με τον Κοινό (ΟΗΕ-Αραβικού Συνδέσμου), Ειδικό Απεσταλμένο, Λακντάρ Μπραχίμι στο Πεκίνο, ο Γιανγκ Τζιέτσι, διευθυντής του Γραφείου Εξωτερικών Υποθέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος κατέθεσε πρόταση τεσσάρων σημείων για τη δημιουργία μεταβατικού κυβερνητικού οργάνου. Αν και αυτή η πρόταση δεν περιελάμβανε σχέδια για οποιαδήποτε δράση για την επίλυση της κρίσης, κατέστησε σαφή τη δέσμευση της Κίνας προς τη Συρία. Στα τέλη του 2015, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας δήλωσε ότι το  Πεκίνο θα καλέσει τις δύο πλευρές ξεχωριστά να συζητήσουν επιλογές για τερματισμό του πολέμου.

Γιατί το Πεκίνο, το οποίο τείνει να αποφεύγει τις παρεμβάσεις και επικρίνει τις δυτικές χώρες κάθε φορά που εμπλέκονται στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών (όπως στην Υεμένη, τη Βενεζουέλα και αλλού), υποστηρίζει το καθεστώς Άσαντ;  Υπάρχουν αρκετοί λόγοι!!!!!!

Πρώτον, η Κίνα θέλει να καθιερωθεί ως υπερδύναμη και η υπεράσπιση των συμφερόντων των συμμάχων της είναι ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ο Κινέζος πρεσβευτής στη Συρία δήλωσε πρόσφατα: «Εμείς θα είμαστε υπερήφανοι για τυχόν κυρώσεις που θα επέβαλλε η Ουάσιγκτον σε κινεζικές εταιρείες που συμμετέχουν στη Διεθνή Έκθεση της Δαμασκού», ένδειξη ότι το Πεκίνο είναι πρόθυμο να χρησιμοποιήσει τη Συρία ως μέρος της έντονης εμπορικής μάχης μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ.

Ένα δεύτερο στοιχείο που εξηγεί την κινεζική υποστήριξη προς τον Assad είναι η ανησυχία του Πεκίνου για τη μειονότητα των Ουιγούρων, μέλη της οποίας ταξίδεψαν, μυστικά, από τη μακρινή περιοχή Xinjiang της δυτικής Κίνας, στη Συρία και το Ιράκ για να πολεμήσουν στο πλευρό  των ισλαμικών ομάδων. Το ISIS έχει σκοτώσει τουλάχιστον έναν κινέζο όμηρο και έχει κάνει δηλώσεις  απειλώντας να επιτεθεί στην Κίνα, επειδή η κινεζική ηγεσία υποστηρίζει το καθεστώς Άσαντ εναντίον των ισλαμιστών.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι Κινέζοι είναι πολύ υπομονετικοί****. Η υποστήριξη του Ασάντ θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικό κέρδος μακροπρόθεσμα και το Πεκίνο είναι έτοιμο να περιμένει για να αποκομίσει τα οφέλη.

Είναι φυσικά δύσκολο να προβλεφθεί τι θα συμβεί στη συνέχεια σε αυτή τη σχέση, η οποία αναπτύσσεται για περισσότερα από 50 χρόνια. Αλλά η υποστήριξη της Κίνας προς το καθεστώς Άσαντ όλα αυτά τα χρόνια του εμφυλίου πολέμου είναι αδιαμφισβήτητη. Η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, και η εντυπωσιακή πρωτοβουλία «Belt and Road*****» αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κινεζικής εμπορικής πολιτικής. Είναι λογικό ότι η Κίνα θα λάβει μέρος στην ανοικοδόμηση της Συρίας μόλις τελειώσει ο πόλεμος και περάσει και η κρίση του κοροναϊού.

Το Πεκίνο θυμάται έντονα την εκκένωση κινέζων εργαζομένων από τη Λιβύη και την Υεμένη και δεν ενδιαφέρεται να θέσει Κινέζους υπηκόους σε κίνδυνο για λογαριασμό του Άσαντ.

Η πρώτη και σημαντικότερη προϋπόθεση για την κινεζική συμμετοχή στην ανάπτυξη της Συρίας είναι ο πλήρης τερματισμός των συγκρούσεων.

* Roie Yellinek is a Ph.D student at Bar-Ilan University, a doctoral researcher at the Begin-Sadat Center for Strategic Studies, and a non-resident scholar at the Middle East Institute.

 ** Επίτιμος Διοικητής 1^ης Στρατιάς & Τέως Αρχηγός ΓΕΕΦ

 ***This is an expanded version of an article that appeared in E-International Relations on March 23, 2020.

 **** Deng Xiaoping’s “24-Character Strategy”

 冷静观察、 稳住阵脚、 沉着应付、 韬光养晦、 有所作为、 决不当头。 Observe and analyze calmly， Strengthen your own position， Undertake change with confidence， Conceal your true potential， Contribute your part, Never become the leader.

***** Belt and Road Initiative (BRI). Formerly known as One Belt One Road (OBOR), short for the Silk Road Economic Belt and the 21st-century Maritime Silk Road