Αρχική Blog Σελίδα 2465

Η Αμερική μετά την κρίση

Από
anixneuseis
-
0

in.gr

Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος

Ο Τραμπ εκμεταλλεύτηκε τις αγωνίες των φτωχότερων στρωμάτων και εξελέγη μετατρέποντας το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σε ένα τζακσονικό κόμμα λαϊκιστικού εθνικισμού

Η Αμερική κλυδωνίζεται. Οι νεκροί από την πανδημία υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσουν τις 150.000. Απώλειες υπερδιπλάσιες αυτών του Βιετνάμ σε καιρό ειρήνης. Η κυβέρνηση Τραμπ κατηγορείται για ολιγωρία, ανεπάρκεια, έλλειψη συντονισμού με τις πολιτείες και συνεχή επίρριψη ευθυνών σε τρίτους. Χαοτική τη χαρακτήρισε ο Ομπάμα. Οι Δημοκρατικοί κατηγορούν τον Τραμπ ότι διχάζει την Αμερική και την οδηγεί διεθνώς στην ανυποληψία. Ο Τραμπ, όμως, είναι το σύμπτωμα βαθύτερων δομικών προβλημάτων.

Ο Φουκουγιάμα εστιάζει στις δυσλειτουργίες (gridlock) που προκύπτουν από την επικάλυψη αρμοδιοτήτων και λειτουργιών ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία, τη δικαστική, κυρίως το Ανώτατο Δικαστήριο, και το Κογκρέσο. Στη σημερινή εποχή της ακραίας πόλωσης, τα θεσμικά αντίβαρα έχουν μετατραπεί σε αγκυλώσεις και σ’ ένα καθεστώς συνεχών βέτο (vetocracy) που δυσχεραίνουν τη διακυβέρνηση.

Υπάρχουν, όμως, και οι συνέπειες της  ανατροπής των πολιτικών του New Deal του Ρούζβελτ από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, την παγκοσμιοποίηση και την τεχνολογική επανάσταση. Οι ανισότητες ανάμεσα στην τεχνοκρατική κεφαλαιοκρατική ελίτ των μητροπολιτικών αστικών κέντρων και τα αγροτικά και εργατικά στρώματα διευρύνθηκαν.

Ο Τραμπ εκμεταλλεύτηκε τις αγωνίες των φτωχότερων στρωμάτων και εξελέγη μετατρέποντας το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σε ένα τζακσονικό κόμμα λαϊκιστικού εθνικισμού. Ο αντισυστημικός του λόγος, η προστατευτική οικονομική πολιτική, η σκληρή αντιμεταναστευτική του στάση και οι εμπορικές αψιμαχίες με την Κίνα και την Ευρώπη θυσίασαν πλεονεκτήματα της Αμερικής στον βωμό της ψηφοθηρίας στα εργατικά και αγροτικά στρώματα.

Υπάρχει, τέλος, και μια αίσθηση απώλειας των πρωτείων στους δείκτες της ήπιας ισχύος.

Η καλοήθης ηγεμονία των ΗΠΑ στον πλανήτη στηρίχθηκε σε τρεις πυλώνες. Στους πόρους της, στο σύστημα θεσμών και συμμαχιών που έχτισε πάνω στις αξίες της ελευθερίας της δημοκρατίας και των ανοιχτών αγορών. Και, κυρίως, στον αέρα υπεροχής που δημιουργούσε μια κουλτούρα ικανότητας και αποτελεσματικότητας. Η Αμερική ήταν σκαπανεύς σε ό,τι καινοτόμο και προοδευτικό σε κάθε κλάδο.

Αυτή η αμερικανική υπεροχή άρχισε να αμφισβητείται μετά την 11/9, τους πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν, τις αποτυχημένες επεμβάσεις στη Λιβύη, στην Υεμένη και στη Συρία, την οικονομική κρίση του 2008, τα προβλήματα με το Μπόινγκ 737 ΜΑΧ.

Η Αμερική μοιάζει να μην εμπνέει δέος, να μην αποπνέει επάρκεια, να φαντάζει τρωτή. Ο εφησυχασμός έφερε τη σταδιακή έκπτωση στα αυστηρά αξιοκρατικά κριτήρια, την έλλειψη λογοδοσίας και μια κουλτούρα εγωιστικού ατομοκεντρισμού. Από τον πατριωτισμό του Κένεντι, «τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου και όχι η πατρίδα σου για σένα», περάσαμε στην απενοχοποίηση της απληστίας την εποχή του Ρίγκαν. Η απληστία είναι καλό πράγμα, έλεγε ο Γκόρντον Γκέκο στην ταινία «Wall Street» του Ολιβερ Στόουν. Και ο Τραμπ έφερε τον ναρκισσιστικό λαϊκισμό υποστηρίζοντας ότι θα εκλεγόταν ακόμη και αν πυροβολούσε κάποιον στην 5η Οδό.

Η κυβέρνηση Τραμπ και η διαχείριση της πανδημικής κρίσης συμβολίζουν την απώλεια των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Αμερικής. Η εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου, στη δίνη της πανδημικής και οικονομικής κρίσης, θα είναι σημείο καμπής για τη δυνατότητα της Αμερικής να ανακάμψει και να ηγηθεί πάλι της Δύσης.

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στην Εδρα «Κωνσταντίνος Καραμανλής» του Fletcher School, Tufts University, πρώην υπουργός

in.gr

Η… ωρίμανση του κ. Τσίπρα.

Από
anixneuseis
-
1

Ωριμάσαμε, είμαστε έτοιμοι, είπε ο κ. Τσίπρας, σε μια καταφανή εκδήλωση της αγωνίας του να ξανακυβερνήσει.
Ωριμάζω, στη γλώσσα του κ. Τσίπρα σημαίνει δήλωση προς το σύστημα ότι θα παίξει με τους όρους του. Απο αυτήν την πλευρά, ο κ. Τσίπρας, πράγματι ωρίμασε εδω και καιρό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι ο Συριζα δεν άφησε τίποτε που να μείνει κατά την πενταετή διακυβέρνηση της χώρας. Θα μπορούσε πχ, να στείσει στα πόδια του ένα μέρος απο το Εθνικό Σύστημα Υγείας που κατέρρευσε.
Εκεί που δεν ωρίμασε ο κ. Τσίπρας είναι το πολιτικό του στυλ. Δεν θέλω να το περιγράψω αλλά όλοι το αντιλαμβάνεστε. Και το υπόβαθρο πολιτικής παιδείας και συμπεριφοράς.
Η αριστερά είχε κατά καιρούς ηγεσίες που μπορεί να διαφωνούσες μαζί τους αλλά σεβόσουν την παρουσία τους. Στο νου μου έρχεται η περίπτωση Ηλιού. Ο κ. Τσίπρας και η παρέα του προσβάλουν αυτήν την ιστορία.
Εκμεταλλεύθηκαν μια κρίσιμη συγκυρία της χώρας και με υπερβολές και ανέξοδα συνθήματα εγκλώβισαν κόσμο ο οποίος αναζητούσε εναλλακτική λύση απο τον καθεστωτισμό στον οποίο είχε εγκλωβιστεί το ΠΑΣΟΚ.
Το πείραμα Σύριζα, όμως, απέτυχε. Ο κόσμος που εγκλώβισε αναζητά διέξοδο διαφυγής, παράλληλα με κάτι το οποίο θα τον ξανασυσπειρώσει.
Δυστυχώς, κάτι νέο δεν φαίνεται να μπορεί να δημιουργηθεί. Αλλά εκείνο που διακρίνεται είναι υπαρκτές προσωπικότητες μεταξύ Σύριζα και ΝΔ που μπορεί να τραβήξουν το ενδιαφέρον του κόσμου.
Αυτό διαπιστώσαμε, χθές, στην διαδικτυακή εκπομπή Anixnefseis web tv με προσκεκλημένο τον κ. Ανδρουλάκη.
Κάτι νέο, ως εναλλακτική λύση της Νέας Δημοκρατίας είναι αναγκαίο. Ο κόσμος το περιμένει.Νέα πρόσωπα, χωρίς το βαρύ φορτίο του παρελθόντος με ανανεωμένο λόγο και πολιτική νοοτροπία.
Ας ελπίσουμε ότι θα δημιουργηθεί. Το έχει ανάγκη η χώρα.

Turkey tests military flights to Libya amid reports of establishing bases

Από
anixneuseis
-
0

Ankara proving it can rapidly and easily deploy several F-16s and early warning aircraft to Libya, official tells MEE

A Turkish F-16 takes off from Eskisehir as part of the air drill in the Eastern Mediterranean (Handout)
By 

Ragip Soylu

in

Ankara
Published date: 12 June 2020 11:48 UTC | Last update: 5 sec ago

Turkey’s military conducted an eight-hour long air drill to the Libyan coast on Thursday to show that it could rapidly and easily deploy several F-16s and early warning aircraft to the country if needed, a Turkish official told Middle East Eye.

In a separate formal announcement, Turkey’s military reported that its air force and navy jointly conducted “Open Sea Training” in the Eastern Mediterranean, with 17 aircraft involved having taken off from the city of Eskisehir. Eight frigates and corvettes also joined the drill.

“The activity was conducted in international waters, in a route totalling a 2,000km round trip,” a second Turkish official told MEE. The drill, which was commanded by the military headquarters back in Turkey, also included airtankers and C-130 military cargo planes.

Meanwhile, Turkish media reported that Ankara will establish two military bases in Libya as part of its security cooperation with the Tripoli-based Government of National Accord (GNA).

The Yeni Safak daily report, referencing regional sources, said the strategic al-Watiya airbase in western Libya will become a drone hub, where armed UAVs and surveillance aircraft will be deployed. The drones will be protected by Turkish air defence systems, it said.

Drama in the Med: Greek navy tries to stop cargo ship accompanied by Turkish frigates

Read More »

Al-Watiya was recaptured by the GNA last month with the help of Turkish military assistance, one of a series of victories against Khalifa Haftar’s Libyan National Army (LNA) that has seen the eastern commander’s offensive in western Libya crumble.

Despite a UN weapons embargo, Turkey signed a military cooperation deal with the GNA and sent drones, armoured vehicles, Syrian mercenaries and military officers to support the government, which was struggling to fight off Haftar’s UAE, Egypt and Russia-backed forces.

Yeni Safa said a second naval base would be established in Misrata, which is crucial for the military supply chain from Turkey.

“Considering the increase of Greek provocations in Eastern Mediterranean, and the strategic importance of naval forces, it is an imperative to maintain the Turkish navy’s presence in the area,” the report said.

Several reports in the Turkish media earlier this week indicated that Ankara plans to contribute to efforts to rebuild Libya once a permanent ceasefire is put in place. The Turkish government also intends to begin oil and gas drilling activities in the country and off its coast in the next few months.

Yeni Safak said that oil company Turkish Petroleum is expected to run the oil facilities in Misrata once the area is totally cleared of LNA forces.

Burhanettin Duran, an expert on international relations who is close to the Turkish government, said in a column on Friday that Turkey should have a four-point plan in Libya to ensure Ankara’s interests are protected.

“Bilateral relations between Ankara and Tripoli must be deepened in the areas of security, energy and investment. This should be extended to the drilling activities on land and sea,” he wrote.

“Secondly, the GNA’s control of Sirte and Jufra should be ensured by seizing the oil crescents with the help of Turkish military advise and armed drones.”

Duran added that Turkey has to have a place in the reconstruction efforts and draft a political solution proposal that would satisfy all parties involved, including the GNA’s rival Benghazi-based government allied with Haftar.

middleeasteye.net

Ο τουρκικός «δάκτυλος» στα Τίρανα και η βούληση Ράμα για ΑΟΖ

Από
anixneuseis
-
0

Νίκος Μελέτης

Σοβαρά εκτεθειμένη και υπόλογη απέναντι στην Αθήνα αφήνει την Αλβανία η αποκάλυψη και παραδοχή του απόστρατου πλέον ναυάρχου της Τουρκίας και εμπνευστή της «Γαλάζιας Πατρίδας» Τσ. Γιαϊτσί ότι η ακύρωση της Συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών Ελλάδας – Αλβανίας έγινε μετά από παρέμβαση της Τουρκίας.

Ο κ. Γιαϊτσί, σε συνέντευξή του στο Haberturk, περιέγραψε το ιστορικό της απροκάλυπτης τουρκικής παρέμβασης: «Το 2009, υπεγράφη συμφωνία ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, που αφορούσε στα δικαιώματα και της Αλβανίας στα νησιά της Αδριατικής. Η Ελλάδα χρησιμοποίησε προς όφελός της τα “πλευρικά” σύνορα. Εμείς στείλαμε κρυφίως την έκθεσή μας στην Αλβανία και προειδοποιήσαμε: “Σας εξαπατούν”. Παρά την υπογραφή της συμφωνίας, η Αλβανία αντιτάχθηκε στην Ελλάδα και είπε: “Δεν είναι δίκαιο τα νησιά σας και η γη μου να έχουν τα ίδια δικαιώματα”, ενώ ακύρωσε τη συμφωνία προσφεύγοντας στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Η Ελλάδα ήθελε επανειλημμένα τα νησιά να γίνουν αποδεκτά ως περιοχές με ισότιμη θαλάσσια δικαιοδοσία όπως η ηπειρωτική χώρα, αλλά δεν μπορούσε να πείσει ούτε την Αλβανία ούτε την Ιταλία. Ωστόσο, με τα ίδια επιχειρήματα προβάλλει αξιώσεις εναντίον της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο…»

Είναι η πρώτη φορά που Τούρκος αξιωματούχος παραδέχεται δημόσια ότι η επιχείρηση η οποία στήθηκε στην Αλβανία με την προσφυγή του τότε αρχηγού της αντιπολίτευσης και νυν πρωθυπουργού Έντι Ράμα στο Συνταγματικό Δικαστήριο που οδήγησε στην ακύρωση της Συμφωνίας, που είχε ήδη υπογραφεί από τους δυο υπουργούς Εξωτερικών, έγινε μετά από τουρκική παρέμβαση και καθοδήγηση.

Εξάλλου όλο το σκεπτικό της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου ακολουθεί την τουρκική επιχειρηματολογία. Και ο στόχος της Τουρκίας ήταν να μην υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης σε ολόκληρη την περιοχή που να στηρίζεται στις αρχές του Δικαίου της Θάλασσας, όπως ήταν η Ελληνοαλβανική Συμφωνία του 2009.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός Ε. Ράμα μιλώντας χθες στο Φόρουμ των Δελφών, είπε ότι η υπόθεση της οριοθέτησης δεν είναι εύκολη, ότι έχει υπάρξει πρόοδος και η Αλβανία έχει τη βούληση να προχωρήσει, αλλά έσπευσε να δηλώσει ότι αυτή η εκκρεμότητα δεν πρέπει να ενοχλεί καθώς όπως είπε η «Ιταλία και Ελλάδα αν και μέλη της Ε.Ε. τόσα χρόνια, μόλις τώρα μπόρεσαν να συνάψουν Συμφωνία για την ΑΟΖ».

Όμως ο κ. Ράμα απέφυγε να δώσει την οποιαδήποτε προοπτική για την επανέναρξη συνομιλιών για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Ο ίδιος φρόντισε να εκδιώξει από την κυβέρνηση του τον Ντμίτρι Μπουσάτι υπουργό Εξωτερικών ο οποίος έκανε τις συνομιλίες με τον Έλληνα ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, σύμφωνα με τον οποίο είχε σημειωθεί μεγάλη πρόοδος.

Βεβαίως ποτέ δεν έγινε γνωστό αν αυτή η «πρόοδος» που επικαλείται και σήμερα ο πρώην υπουργός Εξωτερικών αφορά τις συνομιλίες που είχε μόνο με τον κ. Μπουσάτι ή εάν υπήρχε η ίδια αντίληψη και στο πρωθυπουργικό γραφείο. Γιατί εξάλλου υπήρχαν πληροφορίες ότι η εκπαραθύρωση του κ. Μπουσάτι έγινε με παρέμβαση της Άγκυρας προς τον κ. Ράμα, επειδή ακριβώς η Τουρκία δεν ήθελε να προχωρήσει η Συμφωνία με την Ελλάδα.

Πάντως ακόμη και τώρα, με τον κ. Ράμα να δηλώνει τη βούλησή του για συνέχιση των συνομιλιών, είναι προφανές ότι είναι πολύ δύσκολη η κατάληξη σε συμφωνία. Οι συνομιλίες θα πρέπει να υπερπηδήσουν τον σκόπελο του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου, που δεν απέρριψε απλώς τη συμφωνία λόγω μη έγκυρης εξουσιοδότησης των διαπραγματευτών που την υπέγραψαν, αλλά με την απόφασή του μπήκε και σε θέματα ουσίας (υπό την καθοδήγηση της κρυφής έκθεσης της Τουρκίας) και έτσι πλέον δίνεται η δυνατότητα στους Αλβανούς διαπραγματευτές να επικαλούνται προσχηματικά την απόφαση ώστε να διευρύνουν τις διεκδικήσεις τους έναντι της Αθήνας.

Και, φυσικά, πρόσθετο εμπόδιο είναι η μη συγκρότηση Συνταγματικού Δικαστηρίου στην Αλβανία, το οποίο πλέον θα πρέπει να κρίνει την συνταγματικότητα της όποιας νέας Συμφωνίας. Και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την Ελληνοαλβανική Συμφωνία, έχουν απολυθεί με κατηγορίες διαφθοράς.

Πάντως οι διαφορές με την Αλβανία δεν είναι μεγάλες και, ειδικά με την προεργασία που είχε γίνει επί Κοτζιά – Μπουσάτι, ουσιαστικά είχαν διαμορφωθεί οι «διορθώσεις» της συμφωνίας του 2009 που ζητούσαν οι Αλβανοί.

Και μετά από όλα αυτά, είναι μάλλον επιβεβλημένο η ελληνική κυβέρνηση να καλέσει άμεσα σε διαπραγματεύσεις τον κ. Ράμα ώστε να αποδειχθεί στο τραπέζι η ειλικρίνεια των προθέσεών του και η διάθεσή του να διαπραγματευθεί για τα συμφέροντα της χώρας του και όχι για την «κρυφή έκθεση» της Άγκυρας και του απόστρατου ναυάρχου Τ. Γιαϊτσί.

liberal.gr

Επτά λόγοι που ο Ερντογάν είναι ευάλωτος

Από
anixneuseis
-
0

Οι επιτυχίες του Τούρκου Προέδρου στη Λιβύη δημιουργούν λάθος εικόνα για την πραγματική ισχύ της χώρας. Η εξάρτηση από τη Ρωσία, η κόντρα με την Ευρώπη και η δύσκολη σχέση με τις ΗΠΑ. Επικοινωνιακό παιχνίδι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Επτά λόγοι που ο Ερντογάν είναι ευάλωτοςeuro2day.gr/Financial Times

  • Toυ David Gardner
  • Δημοσιεύθηκε: 13 Ιουνίου 2020 – 08:03
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο εριστικός πρόεδρος της Τουρκίας, μοιάζει να είναι ασταμάτητος, τουλάχιστον στο εξωτερικό. Η στρατιωτική παρέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη μόλις άλλαξε την πορεία του εμφυλίου πολέμου, οδηγώντας σε υποχώρηση τον Χαλίφα Χαφτάρ, τον πολέμαρχο που έχει τη στήριξη της Ρωσίας, της Αιγύπτου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας και της Γαλλίας.

Ο κ. Ερντογάν πρέπει να απολαμβάνει ιδιαίτερα το πισωγύρισμα που υπέστησαν στη Λιβύη οι τρεις αραβικές χώρες, με τις οποίες βρίσκεται σε σφοδρή διαμάχη από τις εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης το 2011 λόγω της στήριξης της Άγκυρας στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, και από το 2017 λόγω της τουρκικής στήριξης στο Κατάρ μετά το εμπάργκο που επέβαλαν στο εμιράτο του Περσικού Κόλπου.

Η σχέση της Τουρκίας με τη Ρωσία, μια ευκαιριακή συμμαχία που σχηματίστηκε τα τελευταία χρόνια στη βάση της διαχείρισης των συμφερόντων της κάθε πλευράς στη Συρία, έχει πλέον κλυδωνιστεί. Τον Φεβρουάριο, οι δυνάμεις τους και οι αντιπρόσωποί τους συγκρούστηκαν στη βορειοδυτική Συρία αλλά υπαναχώρησαν.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται να έχει υποτιμήσει την αποφασιστικότητα του κ. Ερντογάν να συνεχίσει να ασκεί πίεση στους Κούρδους αυτονομιστές της Συρίας κατά μήκος των τουρκικών συνόρων και να αποτρέψει τη φυγή ενός δεύτερου κύματος Σύρων προσφύγων από το συριακό καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσσαντ, με τη στήριξη των ρωσικών αεροπορικών δυνάμεων. «Ήμασταν απολύτως πεπεισμένοι ότι ο Ερντογάν μπλόφαρε», δήλωσε Ρώσος υπουργός σε υψηλά ιστάμενο ευρωπαίο διπλωμάτη λίγο αργότερα.

Ο Τούρκος αυταρχικός ηγέτης, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία σχεδόν 18 χρόνια, δεν μπλόφαρε, ούτε στη Συρία, ούτε στη Λιβύη. Αλλά αντανακλά η στάση αυτή την ισχύ της Τουρκίας; Η Μόσχα και η Άγκυρα αναζητούν πάντοτε αμοιβαία επωφελείς διπλωματικές λύσεις ή τουλάχιστον επιφάσεις για τη χρήση βίας. Tην τελευταία δεκαετία έχουν αναδυθεί ως περιφερειακές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, παραμερίζοντας παραδοσιακές δυτικές δυνάμεις: τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αλλά οι οικονομίες τους είναι αδύναμες. Η Τουρκία, συγκεκριμένα, μπορεί να είναι ευάλωτη.

Πρώτον, ο κ. Ερντογάν χρειάζεται τη συγκατάθεση της Ρωσίας για να διατηρήσει η Τουρκία τους δύο θύλακες που κατέλαβε στη βορειοδυτική Συρία το 2016 και το 2018, καθώς και για τη ζώνη ασφαλείας που προσπαθεί να δημιουργήσει κατά μήκος της βορειοανατολικής Συρίας μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ το 2019.

Επιπλέον, είναι η Μόσχα αυτή που μεσολαβεί για τη συμφιλίωση ανάμεσα στη Δαμασκό και τις κουρδικές πολιτοφυλακές που είχαν συνασπιστεί με τις ΗΠΑ, επιτρέποντας στο καθεστώς Άσσαντ να εισέλθει και πάλι σε μεγάλες περιοχές της βορειοδυτικής Συρίας που είναι τώρα υπό τον έλεγχό τους.

Δεύτερον, η παρέμβαση του κ. Ερντογάν στη Λιβύη έχει σαν στόχο να κατοχυρώσει τις αξιώσεις της Τουρκίας για υπεράκτια δικαιώματα στα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου μέσω μιας συμφωνίας θαλάσσιων συνόρων που υπέγραψε με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης στην Τρίπολη. Αλλά αυτό τον φέρνει αντιμέτωπο με μια άλλη συμμαχία ανταγωνιστών (Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ) που θέλουν να στείλουν το αέριο αυτό στην Ευρώπη μέσω ενός αγωγού που θα φτάνει στην Ιταλία.

Τρίτον, ως απόρροια αυτού – και των γεωτρήσεων της Τουρκίας στην Κύπρο – η Ε.Ε. έχει τουλάχιστον προχωρήσει στην απειλή επιβολής κυρώσεων. Οι ελπίδες ένταξης της Τουρκίας έχουν εξανεμιστεί, αλλά το μπλοκ, με το οποίο έχει τελωνειακή ένωση την οποία θέλουν να ενισχύσουν και οι δύο πλευρές, παραμένει με διαφορά η πιο σημαντική της αγορά.

Τέταρτον, ο κ. Ερντογάν δεν μπορεί να βασίζεται στη στήριξη από τις ΗΠΑ. Είναι αντιμέτωπος με κυρώσεις για την αγορά ρωσικών οπλικών συστημάτων ως μέλος του ΝΑΤΟ, καθώς και για την παραβίαση του εμπάργκο στο Ιράν. Μίλησε ωστόσο στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ αυτή την εβδομάδα και ισχυρίστηκε ότι συμφώνησαν μια ατζέντα για τη Λιβύη. Αλήθεια ή όχι, μετά την τηλεφωνική τους συνομιλία τον περασμένο Οκτώβριο, οι ΗΠΑ αποχώρησαν από τη Συρία και η Τουρκία εισέβαλε στα συριακά εδάφη.

Πέμπτον, ενώ η Τουρκία διαφοροποιεί τον ενεργειακό της εφοδιασμό συνεχίζει να λαμβάνει από τη Ρωσία περίπου τις μισές από τις συνολικές εισαγωγές φυσικού αερίου.

Έκτον, το νόμισμα της Τουρκίας διολισθαίνει και πάλι επικίνδυνα, δημιουργώντας τον κίνδυνο να επαναληφθεί η νομισματική κρίση του 2008, όταν οι ΗΠΑ απείλησαν να την στριμώξουν. Η φόρμουλα ανάπτυξης του Ερντογάν, η οποία στηρίζεται στις κατασκευές, τη φθηνή πίστωση και την κατανάλωση, είχε αρχίσει να καταρρέει πριν χτυπηθεί η οικονομία από την πανδημία της Covid-19.

Tέλος, πολλά από τα μηνύματα που στέλνει ο κ. Ερντογάν στο εσωτερικό δεν υποδηλώνουν δύναμη, παρά την άνετη επίδειξη σκληρής ισχύος στο εξωτερικό. Το νέο κύμα συλλήψεων βουλευτών της αντιπολίτευσης και δημάρχων δεν θα φέρει πίσω μεγάλες πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη και η Άγκυρα τις οποίες έχασε το κυβερνών κόμμα του πέρυσι. Το σχέδιο να μετατρέψει ένα απαρχαιωμένο σύστημα νυχτοφυλακής από γερασμένους επιστάτες σε ομάδα καθεστωτικών τιμωρών δεν θα τον κάνει αγαπητό στους απογοητευμένους ψηφοφόρους των πόλεων. Τώρα αφήνει να εννοηθεί ότι θα μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί. Ο σπουδαίος βυζαντινός ναός μετατράπηκε σε αυτοκρατορικό τζαμί από τους Οθωμανούς προτού ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας, το κάνει ένα ουδέτερο μουσείο.

Η αντιστροφή της απόφασης του Ατατούρκ θα ικανοποιήσει την ισλαμική βάση της εθνικιστής-λαϊκιστικής κυβέρνησης του κ. Ερντογάν και θα αποστρέψει, σκοπίμως, την προσοχή από άλλα προβλήματα. Αλλά τελικά, δεν είναι τίποτα παρά πάνω από μια νέο-οθωμανική χειρονομία – όπως και οι παρεμβάσεις του στη Συρία και τη Λιβύη.

© The Financial Times Limited 2020. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

Ενας κόσμος όπου δεν μιλάει πια ο ένας στον άλλο

Από
anixneuseis
-
0

ΒΟΣΝΙΑ: Παράνομοι μετανάστες σε στρατιωτικούς σχηματισμούς!

Από
anixneuseis
-
0

του Olivier Renault

Οι ισλαμιστές της Βοσνίας υπονόμευσαν τη θέση του υπουργού Εσωτερικών – και μουσουλμάνου Φαχρουντίν Ράντοσιτς αναγκάζοντάς τον σε παραίτηση.

Ο Φαχρουντίν Ράντονσιτς, ο υπουργός Εσωτερικών της Βοσνίας, παραιτήθηκε στις αρχές Ιουνίου καταγγέλλοντας την παράνομη άφιξη πολλών μουσουλμάνων μεταναστών που εισήλθαν στη χώρα δόλια μετά τη συμφωνία της πρεσβείας της χώρας του στο Πακιστάν. Ένας Βόσνιος συγγραφέας και επιχειρηματίας, που βίωσε τον πρόσφατο πόλεμο, μιλά επίσης με ανησυχία για στρατιωτικούς σχηματισμούς που αποτελούνται από μετανάστες και τη νέα απειλή πολέμου.

“Είναι μόνο θέμα αρχής”, δήλωσε ο υπουργός ασφαλείας της Βοσνίας την Τρίτη (2 Ιουνίου) για να εξηγήσει την παραίτησή του από την κυβέρνηση. Ο Φαχρουντίν Ράντονσιτς εξήγησε ότι «υπάρχει πολιτική διαφωνία».

Η παραίτηση του Βόσνιου υπουργού δεν αποτελεί έκπληξη καθώς η διαμάχη για τη μεταχείριση των μεταναστών στη χώρα διαιωνίζεται μήνες τώρα. Ο πολιτικός, ο οποίος είναι ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης της Dnevni Avaz, της μεγαλύτερης βοσνιακής εφημερίδας, ίδρυσε το 2009 το πολιτικό κόμμα Συμμαχία για ένα καλύτερο μέλλον της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα. Όπως αναφέρει ο ιστότοπος InfoMigrants, “το σημείο ρήξης αφορά στον τρόπο εισόδου και εγκατάστασης παράνομων μεταναστών στη Βοσνία. Ο υπουργός είπε ότι δεν είχε υποστήριξη σε αυτό το θέμα.”

Ο ιστότοπος που υπερασπίζεται την κατάσταση των μεταναστών, γράφει ότι “τον περασμένο μήνα, ο Φαχρουντίν Ράντονσιτς είχε προτείνει την απομάκρυνση από τη χώρα 9.000 μεταναστών από την Ασία, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική” αλλά ότι “αυτή η πρόταση είχε πυροδοτήσει σκληρή κριτική από ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεν είχε λάβει την έγκριση της κυβέρνησης συνασπισμού ». Μαθαίνουμε ότι ο παραιτηθείς υπουργός κατηγόρησε επίσης τον Βόσνιο πρεσβευτή στο Πακιστάν ότι συμμετείχε στην έκδοση ψευδών θεωρήσεων και ότι ο Πακιστανός πρέσβης στη Βοσνία δεν βοήθησε τις αρχές να εντοπίσουν μετανάστες χωρίς έγγραφα από τη χώρα του . Επίσης, σύμφωνα με το InfoMigrants, οι δύο πρέσβεις αρνήθηκαν τότε τις κατηγορίες και το μεγαλύτερο βοσνιακό κόμμα, το SDA, συνεργάτης του Φαχρουντίν Ράντονσιτς σε πολλά θέματα , είχε απορρίψει τους ισχυρισμούς του.

Στη Βοσνία, στη βορειοδυτική περιοχή του Μπίχατς, περίπου 8.000 μετανάστες έχουν εγκλωβιστεί. Οι μη βιώσιμες συνθήκες στα στρατόπεδα προσφύγων και ο κορωνοϊός προκάλεσαν την αρχικά ευνοϊκή αλλαγή της διάθεσης, ιδίως του βοσνιακού (μουσουλμανικού) πληθυσμού της περιοχής, γράφει η εφημερίδα Βερολίνο TAZ. Ως υπουργός Εσωτερικών, ο Φαχρουντίν Ράντονσιτς ανέθεσε στην αστυνομία να εμποδίσει τους μετανάστες να περάσουν τα σύνορα με την Κροατία και να λάβει μέτρα να μη εγκαταλείψουν τα στρατόπεδα χωρίς άδεια.

Ο δημοσιογράφος της TAZ εξηγεί ότι ο πρώην υπουργός Εσωτερικών είναι αληθινός μουσουλμάνος και ότι στην αρχή του πολέμου και την πολιορκία του Σεράγεβο από σερβικά στρατεύματα το 1992, έγινε αναπληρωτής εκπρόσωπος του γενικού επιτελείου του Βοσνιακού στρατού και επίσης εκπρόσωπος Τύπου για τους ξένους δημοσιογράφους. Όσον αφορά το θέμα του Πακιστάν, ο Φαχρουντίν Ράντονσιτς έχει κάνει εχθρούς στο ισχυρότερο Βοσνιακό κόμμα, το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης (SDA), το οποίο έχει δεσμευτεί να έχει καλές σχέσεις με τις μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολική και Άπω Ανατολή. Με τον Σεφίκ Τζαφέροβιτς, το SDA εκπροσωπεί το Βόσνιο μέλος στην προεδρία, μαζί με τον Μπισέρα Τούρκοβιτς, τον υπουργό Εξωτερικών. Και οι δύο πολιτικοί αντιτάχθηκαν σαφώς στον Φαχρουδίν Ραντόνσι.

9.000 Πακιστανοί πλημμύρισαν τη Βοσνία, με έγγραφα της βοσνιακής πρεσβείας στο Καράτσι χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης.

Ο Mίλοραντ Κρίστιτς, συγγραφέας βιβλίων και επιχειρηματίας βοσνιακής καταγωγής, που ζει στη Γερμανία, κατέθεσε [1] στην πρώην δημοσιογράφο του ARD, Eύα Χέρμαν [2], σχετικά με την παρουσία σχηματισμών μουσουλμάνων μεταναστών από το Πακιστάν και από αραβικές χώρες στη Βοσνία σε καταυλισμούς προσφύγων.

Οι θεωρήσεις που εκδόθηκαν από τη Βοσνιακή πρεσβεία στο Πακιστάν θέτουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα της περιοχής αλλά και της ΕΕ, καθώς οι μετανάστες διασχίζουν τα σύνορα χωρίς να ελέγχονται και θέλουν έτσι να εισέλθουν στην ΕΕ. Ο Μίλοραντ Κρίστιτς είπε σε συνέντευξή του με τον Γερμανό δημοσιογράφο: “Οι δομές της μαφίας έχουν διεισδύσει στις κρατικές δομές“. “Η Βοσνιακή πρεσβεία έχει δώσει παράνομα βίζα σε χιλιάδες Πακιστανούς”. “Πολλές βιαιότητες και συγκρούσεις έγιναν επειδή οι μετανάστες αρνούνται να δώσουν τα χαρτιά τους στην αστυνομία ή τα καταστρέψουν μπροστά τους”. “Επιτρέπεται στους μετανάστες να διασχίζουν όλα  τα σύνορα χωρίς να χρειάζεται να παρουσιάσουν έγγραφα και αυτό οργανώνεται από το βοσνιακό κράτος”. “Ο βοσνιακός πληθυσμός ανησυχεί πολύ επειδή διαπιστώνει το σχηματισμό μονάδων νέων μεταναστών που μετακινούνται σε στρατιωτικούς σχηματισμούς, όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το στρατό”. “Αναφέρεται ότι, ειδικά σε μουσουλμανικές περιοχές, εξασκούνται αθλητικά και στρατιωτικά”. “Ο πληθυσμός και οι πολιτικοί παρακολουθούν την κατάσταση με ανησυχία επειδή φοβούνται ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των φατριών και του πληθυσμού”.

Ο Mίλοραντ Κρίστιτς καταλήγει τη μαρτυρία του στο μέσο ενημέρωσης Wissensmanufaktur στις 5 Ιουνίου, λέγοντας ότι ανησυχεί πολύ γιατί «φαίνεται ότι αντιμετωπίζουμε έναν αποικισμό που σχεδιάζουν αυτές οι ομάδες ακριβώς στην είσοδο της ΕΕ στην οποία και θέλουν να εισέλθουν» και «αυτό το μέρος της Ευρώπης κινδυνεύει να γνωρίσει και πάλι τον πόλεμο».

[1] Πηγή της συνέντευξης στα γερμανικά για τον Milorad Krstic https://www.youtube.com/watch?v=xABSFLG0tRw

[2] Η Εύα Χέρμαν είναι πρώην παρουσιάστρια στο ARD, το δεύτερο μεγαλύτερο τηλεοπτικό κανάλι της Γερμανίας, η οποία απολύθηκε γιατί τη γερμανική πολιτική στα βιβλία της. Σήμερα ζει στον Καναδά και έχει δημιουργήσει το δικό της μέσο ενημέρωσης για να ενημερώνει το γερμανικό λαό.

πηγή: https://www.observateurcontinental.fr

Ο Ερντογάν και ο Τραμπ διαμορφώνουν νέους δεσμούς.

Από
anixneuseis
-
1

Καθώς τα συμφέροντα φέρνουν κοντά τον πρόεδρο των ΗΠΑ με εκείνον της Τουρκίας, παρ όλα τα σκαμπανεβάσματα στις σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών.

The New York Times.

Της Καρλότα Γκάλ [Carlotta Gall], δημοσιεύθηκε στις 10/06/20, και εμπλουτίστηκε στις 12/06/20 με επί πλέον στοιχεία.

Μετάφραση: Γιώργος Ρακκάς

Κωνσταντινούπολη –Οι σχέσεις μεταξύ του πρόεδρου Τραμπ και του Τούρκου ομόλογού του, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, βρέθηκαν στο χειρότερο σημείο που μπορούσε να φανταστεί κανείς πριν 10 μήνες, όταν εν μέσω ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ των στρατών τους κατά μήκος της τουρκο-συριακής μεθορίου ο Τραμπ απείλησε να καταστρέψει την τουρκική οικονομία.

Ωστόσο, τις τελευταίες μέρες, καθώς ο κορωνοϊός τους απειλεί με ύφεση και δίνει την ευκαιρία στους αντιπάλους τους να συσπειρωθούν εναντίον τους, οι δύο ηγέτες, στριμωγμένοι στο εσωτερικό μέτωπο και μην έχοντας πολλούς φίλους στο εξωτερικό, αισθάνονται την ανάγκη κάποιας φιλικής συνεννόησης. Αυτή τη βδομάδα, σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, αντάλλαξαν και κάποια αστεία μεταξύ τους, κατά την διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας.

«Μετά την σημερινή μας συνομιλία, μια νέα εποχή ξεπροβάλλει στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις», δήλωσε ο Ερντογάν κατά την διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης, το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας (8/6/20).

Οι σχέσεις μεταξύ των δυο ηγετών περνούν κατά καιρούς ψυχρές και θερμές φάσεις.

Την περασμένη Πέμπτη (4/06/20), τουρκικό δικαστήριο καταδίκασε έναν προξενικό υπάλληλο σε οκτώ χρόνια φυλάκιση με την κατηγορία της υποστήριξης της τρομοκρατίας, κάτι που οι αμερικανοί αξιωματούχοι επί 3 χρόνια προσπαθούσαν να αποφύγουν, ισχυριζόμενοι ότι αυτός και άλλοι δύο προξενικοί υπάλληλοι που κατηγορούνται, χρησιμοποιούνται από την Τουρκία ως πολιτικοί όμηροι.

Ωστόσο, ακόμα και όταν τα συμφέροντά τους συγκρούονται, οι δυο άντρες φαίνεται ότι συνεχίζουν να συμπαθούν και να κατανοούν ο ένας τον άλλον, μιας και μοιράζονται την ίδια προτίμηση στις πολιτικές πυγμής ενώ επίσης έχουν ενθαρρύνει μέλη της οικογένειάς τους να καλλιεργήσουν αμοιβαία επωφελείς επιχειρηματικές συμφωνίες μεταξύ τους.

Κατά τους πρόσφατους μήνες, ο Τραμπ όχι μόνο δεν στάθηκε εμπόδιο αλλά επιπλέον στήριξε τις επεμβάσεις της Τουρκίας στην Συρία και την Λιβύη. Ευχαρίστησε την Τουρκία για την απελευθέρωση του Αμερικάνου ευαγγελιστή πάστορα, την ίδια στιγμή που διπλωμάτες αξιωματούχοι των ΗΠΑ την κατηγορούσαν ότι χρησιμοποιεί τους συλληφθέντες ως πολιτικούς ομήρους. Την ίδια στιγμή το FBI ξεκίνησε έρευνα σε βάρος του μεγαλύτερου αντιπάλου του Ερντογάν, του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν τον οποίον ο ίδιος κατηγορεί ότι οργάνωσε το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 από την Πενσυλβάνια, όπου παραμένει αυτοεξόριστος.

Τούρκοι στρατιώτες περιπολούν πριν από έναν μήνα στην επαρχεία του Ιντλίμπ. Εκεί η χώρα τους αντιτάχθηκε σε μια υποστηριζόμενη από την Ρωσία επίθεση του συριακού στρατού. Φώτο: Omar Haj Kadour/Agence France-Presse — Getty Images

Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο Τραμπ έχει καθυστερήσει στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για την αγορά των ρωσικών οπλικών συστημάτων S-400, κάτι που απέτρεψε την περαιτέρω απομάκρυνση της Τουρκίας από την Δύση, όπως σχολίασε η Ασλί Αϊντιντασμπάς, υψηλόβαθμη συνεργάτιδα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων.

«Εκείνος έσωσε αυτήν την σχέση», είπε για τον Τραμπ. « Εάν δεν υπήρχε αυτός ο ιδιόρρυθμος ‘παράγοντας Τραμπ’ σήμερα θα είχαμε έναν ρωσοτουρκικό άξονα».

Η Λιβύη ήταν το τελευταίο πεδίο όπου οι δυο άνδρες φαίνεται να τα έχουν βρει, με τον Τραμπ να δίνει το πράσινο φως για την στρατιωτική επέμβαση του Ερντογάν, που μετέβαλε την δυναμική της σύγκρουσης.

«Καταλήξαμε σε ορισμένες συμφωνίας κατά την διάρκεια της τελευταίας μας συνομιλίας», θα δηλώσει ο Ερντογάν για την Λιβύη, δίχως να αποκαλύπτει το περιεχόμενό τους.

Ο πρόεδρος Τραμπ δεν έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την Λιβύη, και έχει τηρήσει διφορούμενη στάση στον πόλεμο που μαίνεται εκεί.

Η κυβέρνησή του επίσημα υποστηρίζει την υποστηριζόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φαγιέζ αλ Σάρατζ. Αλλά ο Τραμπ συνομίλησε επίσης και με τον Χαλιφά Χαφτάρ, πρώην πράκτορα της CIΑ, ο οποίος από πέρυσι έχει εξαπολύσει μια επίθεση εναντίον της Τρίπολης  με την υποστήριξη της Αιγύπτου, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Μαχητές που πρόσκεινται στην υποστηριζόμενη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης, γιορτάζουν έπειτα από την ανακατάληψη μιας περιοχής της Τρίπολης που βρισκόταν από τον έλεγχο του Χαλίφα Χαφτάρ. Φώτο: Mahmud Turkia/Agence France-Presse — Getty Images

Την άνοιξη που μας πέρασε, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έσπευσαν προς υποστήριξης της κυβέρνησης Αλ-Σάρατζ, κάτι που επί της ουσίας οδήγησε στην διάσωσή του, και άλλαξε την δυναμική της αντιπαράθεσης· υπάρχουν δε σοβαρές ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον δεν αντιτίθεται στην τουρκική επέμβαση.

Η Ουάσιγκτον δεν αντέδρασε στην χρήση αμερικανικών όπλων από την Τουρκία στις επιχειρήσεις της, δήλωσε ο Οζγκούρ Ουνλουχιρσακλί, επικεφαλής του αμερικανικού ιδρύματος German Marshall Fund στην Άγκυρα. Η αφρικανική διοίκηση των Αμερικανικών Δυνάμεων, που εδρεύει στην Ευρώπη, δεν βλέπει με κακό μάτι τον περιορισμό της Ρωσίας στη Λιβύη, πρόσθεσε.

«Αυτό που έκανε η Τουρκία στην Λιβύη είναι να περιορίσει την Ρωσία, και αυτό αρέσει αρκετά στους Αμερικάνους», δήλωσε.

Για τον Ερντογάν όλα αυτά συνιστούν μια θεαματική στροφή στις σχέσεις του με τις ΗΠΑ. Το φθινόπωρο που μας πέρασε, ήταν έτοιμος να συγκρουστεί στρατιωτικά με τα αμερικανικά στρατεύματα που έδρευαν στην Βόρεια Συρία –υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ– και πραγματοποιούσε φραστικές επιθέσεις εναντίον της Ουάσιγκτον σε καθημερινή βάση, για την υποστήριξη που έδινε στις κουρδικές δυνάμεις της περιοχής.

Η Τουρκία εδώ και καιρό καταγγέλλει ότι οι κουρδικές λαϊκές πολιτοφυλακές που συνεργάζονταν με τις αμερικανικές δυνάμεις στον πόλεμο εναντίον του ΙΣΙΣ στην Συρία, είναι στην ουσία η ίδια οργάνωση που πραγματοποιεί αντάρτικο στο εσωτερικό της εδώ και τρεις δεκαετίες.

Η εκπαίδευση και ο εξοπλισμός των κουρδικών δυνάμεων κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων δεν αντιπροσωπεύει μια μεγάλη απειλή ασφαλείας για την Τουρκία, είχε καταστεί και ένα μόνιμο αγκάθι στις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον.

Αμερικανικά στρατιωτικά οχήματα, κινούνται σ’ ένα αμερικανοκουρδικό κομβόι με τις Κουρδικές Λαϊκές Πολιτοφυλακές στην βορειοανατολική επαρχεία της Χασάκα της Συρίας, τον περασμένο Νοέμβριο. Φώτο: Delil Souleiman/Agence France-Presse — Getty Images

Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε σε μεγάλο βαθμό όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε την αναδίπλωση των αμερικανικών στρατευμάτων από τα βόρεια σύνορα της Συρίας, και συρρίκνωσε την δρασηριότητά τους στο νότιο μέρος της χώρας.

Η κίνηση του Τραμπ πυροδότησε έντονες διαμαρτυρίες στο Κογκρέσο, αλλά ακόμα και μέσα στο δικό του στρατιωτικό επιτελείο καθώς πολλοί ερμήνευσαν την κίνησή του ως προδοσία των κούρδων συμμάχων των ΗΠΑ.  Η ξαφνική απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων έδωσε την δυνατότητα της Τουρκίας να πάρει υπό τον έλεγχό της μια στενή συριακή ζώνη κατά μήκος των συνόρων, με την Ρωσία να καλύπτει το κενό στην υπόλοιπη παραμεθόριο.

Ο Ερντογάν δεν αναφέρεται στην αμερικάνικη υποστήριξη προς τους Κούρδους πια, αν και αυτή συνεχίζεται.

Επίσης αποφεύγει πια και τις αναφορές στον Φετουλάχ Γκιουλέν, ένα ακόμη αγκάθι στις τουρκο-αμερικανικές σχέσεις, καθώς η Τουρκία απαιτεί την έκδοση του Φ. Γκιουλέν, κάτι που οι ΗΠΑ αρνούνται λέγοντας ότι το τουρκικό αίτημα στερείται στοιχείων. Τώρα η Τουρκία φαίνεται να έχει αποδεχθεί ως εναλλακτική προς το αίτημά της λύση, την έρευνα στα πεπραγμένα του Γκιουλέν, που ανακοίνωσε το FBI.

Ο ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν, στο σπίτι του,
στο Σάιλορσμπουργκ της  Πενσυλβάνια, το 2016.
Φώτο: Charles Mostoller/Reuters

Μια νέα, κοινή επίθεση από τις κυβερνητικές συριακές δυνάμεις και τους Ρώσους τον περασμένο Δεκέμβριο και Ιανουάριο στο Ιντλίμπ, την τελευταία επαρχία της Συρίας όπου ελέγχουν οι αντάρτες, έφερε ακόμα πιο κοντά τις ΗΠΑ και την Τουρκία.

Η σφοδρή και αδίστακτη επίθεση συνέτριψε πλήθος χωριών και πόλεων, στέλνοντας μέσα ένα εκατομμύριο ανθρώπους, που βρίσκονται μέσα στο κρύο και την εξαθλίωση, προς τα σύνορα της Τουρκίας. Με την βοήθεια πληροφοριών και της επιτήρησης που παρείχαν οι ΗΠΑ η Τουρκία έστειλε στρατεύματα για να σταματήσει την εισροή τους στην χώρα.

Μέχρι τώρα, ο Ερντογάν βασίζονταν σε μια άλλη προσωπική του σχέση, εκείνην με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαδίμηρο Πούτιν, προκειμένου να διαπραγματευτούν μια σειρά καταπαύσεων πυρός, αλλά η χειμερινή επίθεση ήταν τόσο σφοδρή, που προκάλεσε την ανοιχτή αντίθεση της Τουρκίας. Αποφασιστικό ρόλο σε αυτό, έπαιξε μια ρώσικη επίθεση σ’ ένα τουρκικό κονβόι, που συνέβη τον Φεβρουάριο και προκάλεσε τον θάνατο 34 στρατιωτών.

«Υπήρχε πάντα μια ψευδαίσθηση ότι η Τουρκία έπαιζε με την Ρωσία ένα μεγάλο γεωστρατηγικό παιχνίδι» εξηγεί η κ. Αϊντιντασμπας, «μια εντύπωση που τώρα κατέρρευσε».

Η ρωσική επιθετικότητα στο Ιντλίμπ ήταν ένας από τους κύριους παράγοντες που έσπρωξε την Τουρκία σε στενότερη σχέση με τις ΗΠΑ, λέει ο Σινάν Ουλγκέν, επικεφαλής του Center for Economics and Foreign Policy Studies. «Τότε ήταν η κρίσιμη καμπή», θα συμπληρώσει.

Καταυλισμός εκτοπισμένων από το συριακό Ιντλίμπ, που βρίσκεται στην συροτουρκική μεθόριο. Μάρτιος 2020. Φώτο: Ivor Prickett για τους The New York Times

Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Συρία, ο Τζέημς Τζέφρευ, επαίνεσε τις ενέργειες της Τουρκίας για την αναχαίτιση της συρο-ρωσική προώθησης που επέτρεψε στην συριακή αντιπολίτευση να διατηρήσει τον έλεγχο πάνω σε αυτό το κομμάτι του εδάφους. «Υποστηρίζουμε σθεναρά την κατάπαυση του πυρός, αλλά και την τουρκική στρατιωτική δραστηριότητα», δήλωσε σε μια τηλεδιάσκεψη της Ατλαντικής Συμμαχίας τον Απρίλιο.

Η στροφή αυτή δεν συνεπάγεται ότι η Τουρκία θα γυρίσει την πλάτη της στη Ρωσία, λένε οι αναλυτές. Η Τουρκία πραγματοποιεί μια «εξισορροπητική τακτική», λέει η κ. Αϊντιντασμπας.

Το μεγαλύτερο αγκάθι στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, η αγορά των S-400 από την Ρωσία, δεν έχει ακόμα επιλυθεί.

Χτυπημένος από μια σοβαρή οικονομική κάμψη που οφείλεται στην πανδημία, ο Ερντογάν χαμήλωσε τους τόνους γύρω από το ζήτημα, σε μια προσπάθεια να εξαγοράσει χρόνο ώστε να ανακάμψει. Δεν ενεργοποίησε το πυραυλικό σύστημα τον Απρίλιο, όπως είχε προγραμματίσει. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές η ματαίωση της ενεργοποίησης έγινε για την αποφυγή αμερικανικών κυρώσεων, αλλά και για την διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας ομολόγων με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ.

Ακόμα και αν η συμφωνία αυτή δεν επιτευχθεί εν τέλει, η βελτίωση των σχέσεων με την Ουάσιγκτον θα βελτίωνε γενικώς το επενδυτικό κλίμα στην Τουρκία, είπε η κ. Αϊντιντασμπας.

«Βρισκόμαστε σε μια νέα φάση συνεργασίας; Νομίζω ότι υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας γι’ αυτήν», είπε ο κ. Ουνλουχιρσακλί.

Σύμφωνα με τον κ. Ουνλουχιρσακλί, ο Ερντογάν ακόμα θα ήθελε να ενεργοποιήσει τους S-400 προς τέρψιν των οπαδών του, όταν προσεγγίζουν οι εκλογές ή τουλάχιστον να δείξει ότι δεν πέταξε 2,5 δισ.$ μόνο και μόνο για να αγοράσει ένα σύστημα που δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ.

«Το παράθυρο έχει να κάνει με την μη ενεργοποίηση των S-400», είπε, «αλλά αν τους ενεργοποιήσουν θα επιστρέψουμε πάλι στο σημείο 0», κατέληξε.

 

Μετά την Λιβύη ο Erdogan έχει βάλλει στόχο την Υεμένη.

Από
anixneuseis
-
0

του Γιώργου Κουτσούμη

12.062020

Η Τουρκία ετοιμάζει «στρατιωτική ανάμιξη στην Υεμένη», μια χώρα που βρίσκεται ήδη, σε πόλεμο και δέχεται την παρέμβαση από την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, ανέφερε η ειδησεογραφική ιστοσελίδα MintPress.

Καλά ενημερωμένες πηγές στο Aden και το Taiz αποκάλυψαν στο MintPress ότι μια πολιτοφυλακή που ανήκει στο κόμμα El-Eslah που συνδέεται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, τον ιδεολογικό και πολιτικό σύμμαχο του Τούρκου Προέδρου Erdogan, έχει ήδη, εμπλακεί στον τελευταίο γύρο συγκρούσεων στις νότιες επαρχίες της Υεμένης,  ιδιαίτερα στο Abyan και το Shabwa, ανέφερε η έκθεση.

Η τουρκική επέμβαση, η οποία εκτείνεται στο Marim μια πλούσια σε πετρέλαιο επαρχία που βρίσκεται 173 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της ελεγχόμενης από τον  Ansar Alah Sanaa, μέχρι στιγμής ηγείται από αξιωματικούς, εμπειρογνώμονες και εκπαιδευτικό προσωπικό και έχει εμπλακεί στην παράδοση όπλων, συμπεριλαμβανομένων  drone, για χρήση από τουρκικούς συμμάχους στο έδαφος.

Η κίνηση αυτή, ανοίγει το δρόμο για ευρύτερη παρέμβαση στην Υεμένη που θα μοιάζει με τον ρόλο της Τουρκίας στη Λιβύη υπέρ της κυβέρνησης της Εθνικής Συμφιλίωσης, η οποία μάχεται επί του παρόντος με τις δυνάμεις του στρατηγού Khalifa Haftar για τον έλεγχο της χώρας.

Οι Τούρκοι αξιωματικοί και σύμβουλοι στην Υεμένη παρέχουν πλήρη υποστήριξη στους μαχητές της El-Eslah, οι οποίοι αγωνίζονται ενάντια στο Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC) στο Abyan από τις 26 Απριλίου, όταν η STC επέβαλε κανόνα έκτακτης ανάγκης στο Aden και σε όλες τις νότιες επαρχίες.

Από το 2018 και το 2019, δεκάδες Τούρκοι αξιωματούχοι και εμπειρογνώμονες φέρεται να έφθασαν σε πολλές περιοχές της Υεμένης  στα παράλια με την Ερυθρά και την Αραβική θάλασσα, ιδίως στη Sabava, την Aban, τη Sokotra, τη al-Mahra και την παράκτια Διεύθυνση Mukha κοντά στο Στενό Bab al-Mandab  καθώς και το Marim.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αξιωματικοί εισήλθαν στην Υεμένη ως εργαζόμενοι σε οργανισμούς ανθρωπιστικής βοήθειας με ψευδώνυμα χρησιμοποιώντας τα διαβατήρια της Υεμένης που εκδόθηκαν παράνομα από την έδρα διαβατηρίων της Υεμένης στις κυβερνήσεις των Marib, Taiz και Al-Mahrah.

Η Άγκυρα εκπαίδεψε πρόσφατα εκατοντάδες μαχητές της Υεμένης στην Τουρκία και σε αυτοσχέδια στρατόπεδα εντός της Υεμένης.  Επιπλέον, η Τουρκία στρατολόγησε μισθοφόρους της Λιβύης και της Συρίας για να πολεμήσουν στην Υεμένη, υποσχόμενοι υψηλούς μισθούς για να πολεμήσουν για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στις νότιες περιοχές και κατά μήκος της δυτικής ακτής της Υεμένης, σύμφωνα με πηγές που μίλησαν στο MintPress.

Μία από αυτές τις πηγές ανέφερε ότι μια ομάδα μισθοφόρων έπρεπε να εισέλθει στη χώρα την περασμένη εβδομάδα, σε ένα τουρκικό αεροπλάνο που μετέφερε «βοήθεια και φάρμακα που σχετίζονται με την πανδημία του κορωνοϊού», αλλά ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας απέτρεψε το αεροπλάνο να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Aden.

Οι πηγές υποστηρίζουν ότι την περίοδο αυτή, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και οι σύμμαχοί της στην Υεμένη, εργάζονται για μια στρατηγική εισόδου στη χώρα πιέζοντας για χαλαρούς ταξιδιωτικούς περιορισμούς, υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης του κορωνοϊού.

Οι πολιτικοί της Υεμένης δήλωσαν στο MintPress ότι η Τουρκία θέλει να φτάσει στο στρατηγικό λιμάνι του Μπαλάφ και να ασφαλίσει για χρήση ως κόμβος για την εξαγωγή φυσικού αερίου και πετρελαίου και για τον έλεγχο των ανοιχτών ακτών της Αραβικής Θάλασσας και του Στενού Bab al-Mandab για να χρησιμεύσει αργότερα, ως πύλη για την Τουρκία και παρέμβαση στην περιοχή.

Ο τουρκικός έλεγχος σε αυτές τις περιοχές θα παρέχει επίσης, πρόσβαση σε υποστήριξη και προμήθεια των τουρκικών στρατιωτικών βάσεων στη Σομαλία και το Κατάρ.

https://www.turkishminute.com/2020/06/12/turkey-preparing-libya-like-military-involvement-in-yemen-report/

 

Το νέα κύμα καταστολής του Ερντογάν λέγεται 28.000 συνοικιακοί φύλακες

Από
anixneuseis
-
0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

 Για να κάνουν σωματική έρευνα σε περαστικούς και στα οχήματά τους, να ελέγχουν τις ταυτότητές τους και να κάνουν χρήση των όπλων τους, αν είναι απαραίτητο.

Αυτή είναι η νέα «δημοκρατική κατάκτηση» της τουρκικής μπανανίας, μετά την ψήφιση από το τουρκικό κοινοβούλιο ενός αμφιλεγόμενο νομοσχεδίου το πρωί της Πέμπτης 11 Ιουνίου 2020, για την ενίσχυση των προνομίων των «συνοικιακών φυλάκων». Μιας παράλληλης αστυνομικής δύναμης 28.000 ατόμων, όπως αναφέρεται, μεταξύ πολλών άλλων πληροφοριών, στο ρεπορτάζ της έγκριτης και πάντοτε καλά ενημερωμένης Γαλλίδας ανταποκρίτριας στην Κωνσταντινούπολή Marie Jégo, του ηλεκτρονικού Le Monde, στις 11-6-2020, με τίτλο : «Τουρκία:  ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ποντάρει στην καταστολή, κάτω από την πτώση του στις δημοσκοπήσεις» (Turquie : en baisse dans les sondages, Recep Tayyip Erdogan mise sur la repression).

Φυσικά για τον γράφοντα, που έχει δημοσιεύσει στις στήλες των Ανιχνεύσεων αλλεπάλληλα άρθρα για την τουρκική καταπίεση των ίδιων των Τούρκων, η παραπάνω πληροφορία δεν αποτελεί πια είδηση. Είναι μια επιπλέον ρουτίνα που τους προσθέτει επιπρόσθετο φόβο. Η εκπληκτική είδηση για εμένα είναι αυτό που δήλωσε στην Marie Jégo ο Τούρκος δημοσκόπος  Özer Sencar του δημοσκοπικού ινστιτούτου Metropoll : «Τις περισσότερες φορές στην Τουρκία, είναι οι οικονομικές δυσκολίες που κάνουν τους πολιτικούς να πέφτουν. Οι περιορισμοί στη δημοκρατία και την ελευθερία δεν μετράνε στα μάτια του εκλογικού σώματος, το οποίο ευνοεί μια ισχυρή εξουσία». (του Ερντογάν, π.χ.). Από την άλλη πλευρά, η οικονομία είναι υψίστης σημασίας ».

Το τουρκικό καθεστώς επέστρεψε τις τελευταίες ημέρες στις εκκαθαρίσεις στρατιωτικών, χωροφυλάκων, αστυνομικών, δημοσιογράφων, γιατρών, βουλευτών, πολλαπλασιάζοντας τις συλλήψεις, τις καθαιρέσεις και τις προσπάθειες περιορισμού της ελευθερίας της έκφρασης, τουλάχιστον ό,τι απέμεινε  από αυτήν. Την Τρίτη 9 Ιουνίου 2020, 414 άτομα συνελήφθησαν, κυρίως στρατιωτικοί, για τους φερόμενους δεσμούς τους με το θρησκευτικό κίνημα του ιεροκήρυκα Gülen, κατηγορούμενου ότι ενορχήστρωσε την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, αναφέρει η Marie Jégo. Την προηγούμενη μέρα, η τουρκική αστυνομία έθεσε δύο δημοσιογράφους υπό κράτηση κατά τη διάρκεια μιας έρευνας για «πολιτική και στρατιωτική κατασκοπεία». Ο Ismail Dukel, εκπρόσωπος της TelE1 της Άγκυρας και η Müyesser Yildiz (δεξιά), του ειδησεογραφικού ιστότοπου OdaTV, ανακρίθηκαν από την αντιτρομοκρατική αστυνομία. Κατηγορούνται για δημοσίευση πληροφοριών, σχετικά με το θάνατο ενός Τούρκου αξιωματικού της ασφάλειας στη Λιβύη. Τον Μάιο 2020, έξι άλλοι δημοσιογράφοι συνελήφθησαν για τον ίδιο λόγο. Αντιμετωπίζουν 17 χρόνια φυλάκισης για αποκάλυψη «κρατικών μυστικών». 95 δημοσιογράφοι βρίσκονται σήμερα στη φυλακή στην Τουρκία, σύμφωνα με την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η ερντογανική εκκαθάριση δεν χαρίστηκε ούτε και στους βουλευτές της αντιπολίτευσης. Την περασμένη Πέμπτη, το τουρκικό «κοινοβούλιο», το οποίο κυριαρχείται από τον συνασπισμό που συγκροτήθηκε από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP, του Ερντογάν) και από το Εθνικιστικό Κόμμα Δράσης (MHP του Μπαχτσελί), απομάκρυνε από τα καθήκοντα τους 3 βουλευτές, καταδικασμένους στο πλαίσιο διαφορετικών δικών.

Ο Enis Berberoglu, του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού (CHP, κεντροαριστερά, κοσμική), καθώς και η Leyla Güven  και ο Musa Farisogullari (δεξιά), του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού (HDP, αριστερά, φιλοκουρδική) έχουν χάσει την ιδιότητά τους και ως εκ τούτου δεν θα είναι πλέον σε θέση να συμμετάσχουν στο Κοινοβούλιο. Στην εξέλιξη των γεγονότων, συνελήφθησαν οι 3 βουλευτές που καθαιρέθηκαν. Λίγες μέρες αργότερα, δύο από αυτούς, ο Enis Berberoglu και η Leyla Güven, αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η εμμονή του Ερντογάν για τον απόλυτο έλεγχο

Από τότε που ενέσκηψε η κρίση της υγείας του Covid-19, το τουρκικό ιατρικό σώμα είναι περισσότερο από ποτέ στο στόχαστρο των αρχών. Τους τελευταίους μήνες, έχουν ξεκινήσει δικαστικές έρευνες εναντίον αρκετών ιατρών, κυρίως στις κουρδικές επαρχίες Van, Mardin και Sanliurfa, στα ανατολικά και νοτιοανατολικά της χώρας. Κατηγορούμενοι για πρόκληση «φόβου και πανικού στο κοινό», μια  κατηγορία εναντίον όλων εκείνων που ασκούν κριτική στην αντιμετώπιση της κρίσης υγείας από την κυβέρνηση, κινδυνεύουν να φάνε  μεταξύ 2 και 4 ετών φυλακή.

Το καθεστώς δεν ενοχλείται από τα «δυο μέτρα και δυο σταθμά» που εφαρμόζει. Ενώ η αντιπολίτευση του Ερντογάν ξυλοκοπείται στα δάχτυλα με την παραμικρή κριτική, οι ζηλωτές της εξουσίας είναι ελεύθεροι να εκφράζονται, ακόμα και όταν καλούν σε δολοφονία. Όπως π.χ. η Sevda Noyan, μια σχολιάστρια της Ülke TV, που δήλωσε στις 9 Μαΐου 2020 ότι η οικογένειά της «ήταν έτοιμη να σκοτώσει πενήντα άτομα» για να σώσει τον Ερντογάν! «Η λίστα μου είναι έτοιμη. Τέσσερις έως πέντε από τους γείτονές μου βρίσκονται εκεί», καυχήθηκε. Ερωτηθείς σχετικά από δημοσιογράφους που ανησυχούν για το αν αυτό το είδος φρασεολογίας δεν αποτελεί αδίκημα, ο Ebubekir Sahin, διευθυντής του Ανωτάτου Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (RTÜK) της Τουρκίας, απάντησε ότι «δεν πρέπει να υπερβάλλουμε».

Ένα άλλο νομοσχέδιο, που βρίσκεται υπό εξέταση από τον Ερντογάν-πασά, προβλέπει να υποχρεώσει τους χρήστες του Διαδικτύου να αποκτήσουν έναν αριθμό αναγνώρισης για πρόσβαση σε κοινωνικά δίκτυα, όπως το WhatsApp, το Facebook, το Twitter, το Instagram. Έτσι, η κυβέρνηση προτίθεται να εντοπίζει πιο εύκολα τις ανυπόφορες φωνές και να εξουδετερώνει την παραμικρή κριτική σκέψη, αναφέρει το παραπάνω ρεπορτάζ της Marie Jégo. Αυτή η εμμονή για τον έλεγχο αντιπροσωπεύει την τελευταία προσπάθεια του  Ερντογάν να προσπαθήσει να ενισχύσει την στραγγαλιστική λαβή του επί της «δημοκρατικής» Τουρκίας. Και τούτο, για έναν λόγο. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τόσο ο ίδιος όσο και το κόμμα του το AKP φαίνονται να έχουν χάσει την ελκυστική τους δύναμη.

«Η Απώλεια της πρωτοκαθεδρίας»

Ο Özer Sencar, διευθυντής του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων Metropoll, το επιβεβαίωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης που μεταδόθηκε την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2020 στην διαδικτυακή τηλεόραση Medyascope : «Σύμφωνα με τις τελευταίες μας δημοσκοπήσεις, η δημοτικότητα του AKP μειώθηκε στο 30%. (…). Με τον συνασπισμένο συνεταίρο του MHP, το AKP πιστώνεται με το 45% έως 46% της πρόθεσης ψήφου για τις προεδρικές εκλογές [που προβλέπονται για το 2023]».

Σύμφωνα με το παλαιό εκλογικό σύστημα, το 30% των ψήφων ήταν αρκετό για να σχηματιστεί η πλειοψηφία. Το 2002, το AKP κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές με το 34% των ψήφων, που επέτρεψε στον Ερντογάν να εκλεγεί πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο λίγους μήνες αργότερα. Ωστόσο, μετά την εφαρμογή του νέου προεδρικού συστήματος, με πρωτοβουλία του πασά Ερντογάν, ο εκλογικός πήχης ανέβηκε υψηλότερα. Ο πρόεδρος πρέπει στο εξής να συγκεντρώσει το 51% των ψήφων για να κερδίσει. Μια απώλεια ψήφων περίπου 1% με  2% θα μπορούσε να είναι αρκετή για να κλονίσει την ηγετική θέση του.

«Οι άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι με τον Ερντογάν και την κυβέρνησή του εξαιτίας της κακής διαχείρισης της κρίσης του κορωναϊού. Δεν έχει δημιουργηθεί κανένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας, ο πληθυσμός είναι απογοητευμένος. Οι δημοσκοπήσεις αντικατοπτρίζουν αυτήν την απογοήτευση», εξηγεί ο Baris Yarkadas, ένας πρώην βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού CHP (2015-2018). Η μανία του Τούρκου προέδρου απέναντι στους βουλευτές, στους δημοσιογράφους, τους δημάρχους του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού HDP και ευρύτερα προς όλες τις επικριτικές φωνές, είπε, «συνδέεται με την απώλεια της πρωτοκαθεδρίας του». Είναι σίγουρος, ότι «ο Ερντογάν δεν ανέχεται το γεγονός ότι δύο προσωπικότητες του κεμαλικού κόμματος  CHP, δηλαδή ο δήμαρχος της Άγκυρας, ο Mansur Yavas (αριστερά) και εκείνος της Κωνσταντινούπολης, Ekrem Imamoglu, έχουν υψηλότερα σκορ  δημοτικότητας από το δικό του».

Η ιστορικό-θρησκευτική πολιτικάντικη φορεσιά που ενδύεται ο Ερντογάν, για να αποδείξει τη νομιμότητά του, δεν λειτουργεί πλέον. «Μιλώντας για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή θετικά από τον πληθυσμό, πριν από μερικά χρόνια, όχι όμως σήμερα. Το επιχείρημα είναι ξεπερασμένο, δεν αποφέρει τίποτα περισσότερο στο AKP», συμπέρανε ο πολιτικός επιστήμονας Özer Sencar.

Κλαίμε, κλαίμε σπαρακτικά για πάρτη σας κύριε Ερντογάν.

 

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΑΡΙΕΣ

Από
anixneuseis
-
4

Όπως θα γνωρίζετε απο την αρχή της κρίσης του κορονοϊού καθιερώσαμε διαδικτυακή μετάδοση της εκπομπής “Ανιχνεύσεις”. Δόξα τω Θεώ, πάμε καλά. Περιμένουμε την υποστήριξή σας.
Χθές, κάναμε μια εκπομπή με δύο διακεκριμένους, παγκοσμίως, καθηγητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τους Γιώργο Καραγιαννίδη, καθηγητή του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών της Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ και Ιωάννη Πήτα, καθηγητή του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ.
Πρόκειται για τους δύο καθηγητές που βρίσκονται στον κατάλογο με τους ακαδημαϊκούς με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως.
Το θέμα της ήταν πώς οι τεχνολογικές εξελίξεις επηρεάζουν το μέλλον της ανθρωπότητας.
Είναι ανηρτημένη τόσο στο ιστολόγιο όσο και στο you tube και αξίζει να τη δείτε.
Το θέμα της σημερινής αναφοράς, όμως, είναι άλλο.
Απο τη συζήτηση προέκυψαν τα εξής απλά πράγματα τα οποία η πολιτεία πρέπει να λάβει υπόψη της.
1.-Η έννοια της ισχύος ενός κράτους έχει μεταβληθεί. Αν απουσιάζει η παράμετρος της τεχνολογίας της πληροφορικής η ισχύς είναι μειωμένη.
2.-Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στον τομέα του πληροφοριακού εκσυγχρονισμού
3.-Υπάρχει το ανθρώπινο δυναμικό που μπορεί να βάλει τις βάσεις αυτού του εκσυγχρονισμού και να βοηθήσει στην αναβάθμιση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι αξιόλογες μονάδες, όπως οι δύο καθηγητές έχουν διαμορφώσει ένα περιβάλλον ακαδημαϊκό που μπορεί να αποδώσει. Φθάνει να μην εξοβελίζεται η αριστεία.
4.-Πρέπει να αλλάξει το αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας και να αναπτυχθεί αμέσως ο τομέας της πληροφορικής.
5.-Οι χώρες που θα μείνουν πίσω στην τεχνολογία της πληροφορικής θα είναι οι παρίες του διεθνούς συστήματος.
Κυρίες και κύριοι τα πράγματα είναι σαφή. Ή, κάνουμε την στροφή ή θα σερνόμαστε.
Περιμένουμε ριζικές αλλαγές απο την πολιτεία στον τομέα αυτό.
Αφού υπάρχει το ανθρώπινο δυναμικό, τα υπόλοιπα είναι θέμα πολιτικής απόφασης.
Η Τουρκία έχει κάνει τις επιλογές της σ αυτήν την κατεύθυνση και τα αποτελέσματα είναι φανερά.

Turkey’s Latest Pipeline Plan Is A Move To Restore Relations With U.S

Από
anixneuseis
-
0

By Eurasianet – Jun 11, 2020, 1:30 PM CDT

Turkey’s state gas grid operator Bota? has opened a tender for a gas pipeline to supply Azerbaijan’s exclave of Nakhchivan. The new supply route would sideline Iranian gas sales to Azerbaijan and comes as Ankara is trying to repair its relationship with the United States.

Sandwiched between Iran and Armenia and sharing a tiny border with Turkey, Nakhchivan has long relied on Iran for natural gas for both domestic heating and power generation.

The move follows an announcement in February by the presidents of Turkey and Azerbaijan that they planned to fast track the construction of the pipeline, which has been on hold since 2010, when an agreement was first signed to build it.

Bota?’s tender calls for the design of a pipeline running around 80 kilometers from the eastern Turkish city of I?d?r to the border with Nakhchivan, capable of carrying up to around 2 billion cubic meters of gas, which is more than four times the enclave’s consumption.

Design work is to be completed by early 2021, meaning that line could be constructed and operational as early as 2022.

Nakhchivan map

Nakhchivan has been importing Iranian gas under a swap agreement between Baku and Tehran inked in 2004, under which Azerbaijan supplies gas to Iran’s isolated northwestern border city of Astara, which has no gas supply from inside Iran.

In return, Iran supplies 85 percent of that volume to Nakhchivan, with the 15 percent differential acting as a transit fee – terms which Baku has for some years been seeking to renegotiate.

The prospect of a rival gas supply line from Turkey to Nakhchivan could persuade Tehran to be more amenable, but the planned line promises to have a substantially wider impact.

Turkey also imports Iranian gas, but that flow has been halted since March 31 when a sabotage attack, which the Turkish authorities blamed on the Kurdistan Workers Party (PKK), forced the closure of the pipeline.

Ankara has been in no hurry to repair the line, claiming that the attack is a “force majeure,” meaning it isn’t liable to compensate Tehran for any losses.

The March attack was certainly fortuitous for Turkey.

The month before, Turkey’s deputy energy minister Alpaslan Bayraktar told a conference in Istanbul that Ankara planned to use the availability of cheap liquid natural gas (LNG) delivered by ship to force its pipeline gas suppliers to cut their prices.

“This is a signal to our existing pipeline suppliers that they need to be flexible,” he said.

Global LNG prices were already at historic lows before the COVID-19 pandemic forced them lower still, meaning Turkey has been able to replace Iranian gas with LNG at a fraction of the cost charged by Tehran.

And while the threat of undercutting Iran’s exports to Nakhchivan can only improve Ankara’s hand in contract talks with Tehran, the potential for leverage doesn’t end there.

Turkey has for the past few months been attempting to improve its fractious relations with Washington, which has in turn long been pressing both Turkey and Azerbaijan to limit their economic ties with Iran.

The prospect of Turkey and Azerbaijan ending or limiting their gas imports from Iran will certainly appeal to the Iran hawks in the Trump administration, all the more so given that the past year has seen the U.S. become one of Turkey’s main gas suppliers. As of February, the U.S. was accounting for 18 percent of Turkish gas imports, compared to only 15 percent from Iran.

By Eurasianet.org

1...2,4642,4652,466...3,035Σελίδα 2,465 από 3,035